'multa' - search in All Authors, Showing 501 to 1000 of 55072 hits      Show next 500

501Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 7; 12
Nam videmus in idiomatibus vulgaribus, quod raro potest quis debire et distincte proferre aliquod idioma, nisi sit in eo in ipsa infantia assuefactus, qui enim in aetate perfecta trasferre se ad partes longinquas ubi idiomata differunt a materno, etiam si per multa tempora in partibus illis existat, vix aut nunquam potest recte loqui linguam illam; et ab incolis illius terrae semper cognoscitur ipsum fuisse advenam, et non fuisse in illis partibus oriundus.
502Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 9; 21
Non enim satis est aliorum dicta intelligere, et de se multa invenire, nisi tam de intellectis quam de invenitis noverit iudicare quae sunt tenenda, et quae respuenda.
503Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 19; 4
Haec ergo, et multa alia, quae de coniugibus diximus, sunt ad filias adaptanda.
504Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 13; 7
Quae autem sunt opera non servilia quae quaerenda sunt in coniugibus, multa in prosequendo patebit.
505Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 18; 30
quicquid tamen sit de eius causis, laudabile est in ipsis esse verecundas: quia propter verecundiam multa turpia dimittunt quae non dimitterent, nisi eas verecundiae cathena constringeret.
506Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 20; 35
nam sic conversandum est cum uxoribus, quod plura signa amicitiae ostendenda sunt eis, si sint humiles, quam si sint superbae: superbae enim adeo fiunt elatae, si eis multa amicitia ostendatur, ut velint etiam viris propriis dominari.
507Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 12; 13
Palladius enim multa huiusmodi enarravit.
508Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 13; 12
nam numquam aliqua multa secundum debitum ordinem efficiunt aliquid unum, nisi sit ibi aliquid praedominans respectu aliorum: ut si plures voces efficiunt aliquam harmoniam, oportet ibi dare aliquam vocem praedominantem, secundum quam tota harmonia diiudicatur.
509Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 15; 15
In magna enim civitate non sunt congreganda officia, vel diversi magistratus: quia in civitate magna officia et principatus tantam curam habent annexam, ut eandem persona sufficere non posset ad faciliter exequendum officia multa.
510Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 18; 44
Nam reges et principes, in quorum potestate est multa tribuere, mercedes ministrorum retinere non debent: sed debent ipsis maiora et minora beneficia tribuere,, prout apparebit ipsos minus vel amplius meruisse.
511Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 1; 18
quare si communitas domestica ordinatur ad bonum et etiam ad multa bona, ut supra in secundo libro diffusius probabatur: communitas vici, quae est principalior communitate domestica, multo magis ordinatur ad bonum: et ad hoc communitas civitatis, quae est principalissima communitas respectu vici, et domus, maxime ordinatur ad bonum.
512Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 4; 24
Non ergo dici poterit talem unum monarchiam non cognoscere multa; quia quantum spectat ad regimen regni, quicquid omnes illi sapientes cognoscunt, totum ipse rex cognoscere dicitur.
513Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 7; 20
Monarchia enim quia ibi dominatur unus, et est ibi virtus unita, ideo vel est optima, vel est pessima: nam si monarchia habet intentionem rectam, tunc est rex et est optimus principatus: quia propter unitatem virtutes potest multa bona efficere: si vero monarchia habet intentionem perversam, tunc est tyrannus et est pessimus, quia propter suam unitam potentiam potest multa mala efficere.
514Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 9; 36
Immo propter sanctitatem regis, multoties Deus multa bona confert existentibus in ipso regno.
515Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 12; 35
Rursus, pecuniam non tantam habent tyranni, quantam veri reges: tum quia oportet eos multa expendere supervacue, tum etiam quia veris regibus plus donatur ex amore quam tyrannis proveniat ex praedatione populi.
516Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 14; 1
Licet per multa capitula praecedentia induxerimus reges et principes ut non tyrannizent, sed ut recte regant populum sibi comissum: adhuc in hoc capitulo volumus alias rationes adducere, ostendentes quod si reges cupiant suum durare dominium, summo opere studere debent ne efficiantur tyranni, eo quod tyrannis et principatus perversus pluribus modis corrumpitur, quam rectus et regius principatus.
517Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 15; 30
ibi enim est magna salus, ubi et multa consilia.
518Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 15; 31
quare si rex bonum regni diligat, salvabitur regnum; quia timens ne in regno adversa contingant, adhibebit multa consilia qualiter possit bona regni promovere, et periculis imminentibus obviare.
519Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 17; 19
Quarto est in consiliis attendendum, ut secreta habentur, quia ibi dicuntur, nam multa negocia disturbantur ex accepit.
520Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 19; 28
Quae autem leges sunt ferendae, ut salvetur principatus eius, intendimus in capitulis sequentibus de legibus multa inquirere, ut simul ex dictis et dicendis melius veritas patere possit.
521Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 23; 22
nam sorte ille qui nunc deliquit multa bona opera prius fecit: debet ergo iudex non ita respicere ad partem ut ad hoc particulare negocium in quo delinquunt, sicut ad totum ut sicut ad multa bona opera quae prius fecit: ideo dicitur I. Rhetor.
522Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 23; 25
nam contingit etiam in pauco tempore facere multa bona opera: duo ergo debent inducere regem aut quemcunque alium dominum ad dilectionem alicuius subditi, vel quia multa servitia recepit ab ipso, vel quia multo tempore servivit sibi.
523Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 23; 26
haec enim duo licet ut plurimum se committentur, quia qui multo tempore servivit ut plurimum multa servitia fecit, et econverso; contingit tamen haec duo ab invicem separari: nam homo non servit alteri nisi occurrat tempus et opportunitas serviendi, potest enim contingere quod in multo tempore occurrant opportunitates paucae, et in pauco multae.
524Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 23; 33
Unde et Iulius Caesar in hoc non modicum commendantur, quia (ut dicitur) non habebat memoriam iniuriarum: sed obliviscebatur illas, Dato ergo aliquem in nos delinquere, a quo temporibus retroactis multa bona suscepimus, debemus ad illum misericorditer nos habere, et magis memorari boni suscepti, quam iniuriae ilatae.
525Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 24; 19
Ratio autem, quare iuri naturali oportuit superaddere positivum, est: quia multa sunt sic iusta naturaliter, sicut est naturale homini loqui: habemus enim naturalem impetum et naturalem inclinationem ut loquamur, et ut sermonem manifestemus alteri quod mente concepimus: sed quod loquamur hoc idioma vel aliud, non est naturale, sed ad placitum.
526Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 28; 13
Multa enim sunt quae de se sunt quasi indifferentia, licet forte ex intentione operantium possint esse bona et laudabilia, vel mala et vituperabilia.
527Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 31; 13
nam in aliis scientiis sic videmus quod si occurrat posterioribus aliquid melis, reprobanda sunt dicta priorum, puta in medicinali amota sunt multa paterna eloquia, et in scinetia gymnastica, sive in arte luctativa quae docet luctari, ut innuit Philosophus in Polit.
528Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 31; 14
multa quae priores tradiderunt, per posteriores sunt immutata et innovata: quare sit erit in legibus quod si occurrant meliores leges quam sint traditae a prioribus patribus, non sunt ulterius leges patriae observandae.
529Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 33; 27
Nam pauperes (ut dicitur 4.Polit.) maxime invident divitibus, et maxime divites contemnunt eos: nulla societas est bene durabilis, ubi est multa invidia et contemptus.
530Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 9; 30
nam supposita communitate uxorum non esset tantus amor in civitate ut opinabatur Socrates: nam modica coniunctio plus inducit de amore, si sit certa et nota, quam multa, si sit ignota et dubia.
531Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 10; 2
probat multa mala sequi in civitate, si uxores et filii ponantur esse communes.
532Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 10; 31
propter duos vel tres propter paucos pueros velle magnam multitudinem diligere puerorum tanquam proprios filios, hoc est ponere parum de melle in multa aqua.
533Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 11; 14
Videmus enim fratres uterinos propter haereditatem quam communem habent, multa habere litigia, dum unus haereditate illa non utitur prout alteri sunt et firmiter credunt se esse tanta consanguinitate coniunctos, multa habent litigia, quia haereditatem habent communem: quanto magis inter ipsos cives, si omnia eis essent cummunia, multa orirentur litigia, cum ipsi multi sint et diversarum voluntatum.
534Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 11; 21
quod ab ipsis famulis, quibus plurimum indigemus propter ancillares administrationes, maxime offendimur, et indignamur erga illos, qua oportet nos habere ad illos multa colloquia, et diu conversari cum illis.
535Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 13; 11
nam multa mala et multas iniustitias committerent praepositi civitatem, si scirent se esse perpetuo tales, a quibus caverent si considerarent se esse ab huiusmodi officio removendos.
536Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 16; 12
nam cives valde litigant pro possessionibus: sunt etiam comiter nimis cupidi ad habendum redditus, et possessiones; unde et propter hoc multa litigia oriuntur.
537Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 18; 4
Sunt enim multa determinanda in legibus circa possessiones, sed non expedit hoc lege statui circa ipsas, ut cives possessiones aequatas habeant; nec intentio legislatoris principaliter esse debet circa possessiones, sed principalius debet intendere reprehensionem concupiscentiarum, eo quod radix malitiarum non sunt possessiones exteriores, sed concupiscentia: radix enim omnium malorum est cupiditas.
538Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 18; 20
Decet ergo reges, et principes non omnes leges ferre circa possesiones mensurandas, ut quod quilibet quod suum est possideat: sed multa ordinare decet circa possesiones reprimendas, ne cives sint intemperati, et iniurientur in uxores, et in filias aliorum.
539Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 19; 1
Praeter Socratem et Phaleam fuit quidam alius Philosophus nomine Hippodamus, intromittens se de regimine civitatis, statuens multa pertinentia ad regimen civium.
540Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 20; 1
Multa bona consequimur ex opinionibus antiquorum Philosophorum, eo quod ipsi in suis dictis multa bona et vera dixerunt.
541Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 9; 14
Nam existentes in exercitu oportet multa incommoda tolerare: quare si sint ibi aliqui molles, et muliebres renuentes incommoditates aliquas sustinere, devicti propter incommoditates quas sustinent, bellare recusant et exercitium fugiunt.
542Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 13; 15
Nam et si quis quasi inermis existeret, in percussione caesim priusquam perveniretur ad cor vel ad membra vitalia, oporteret magnam plagam facere et multa ossa incidere: sed percutiendo punctim duae unciae sufficiunt ad hoc ut fiat plaga mortalis, et sit laethale vulnus.
543Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 15; 18
Sciendum igitur, quod ratio aut nunquam sic circumdandi sunt hostes in pugna publica, quod non pateat aliquis aditus fugiendi: quia desperantes quasi necessitate compulsi efficiuntur audaces, videntes enim se necessario moriendos, possunt multa mala committere in eos qui contra pugnant.
544Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 16; 27
Verum quia de campestri pugna diffusius diximus, et de cautelis bellorum multa discutimus; cum per iam dicta circa omne bellum possint cautelae haberi qualiter quis debeat se habere, non oportet circa alia bellorum genera diutius immorari.
545Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 16; 53
Vel igitur obsessiones fiendae sunt tempore aestivo,vel si per multa tempora obsessiones durare debent, saltem inchoandae sunt tempore aestivo, priusquam blada, vino, et alios fructusterrae recolligere possint obsessi.
546Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 17; 2
Nam cum contingat obsessiones per multa aliquando durare tempora, non est possibile obsidentes semper esse paratos aeque.
547Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 21; 7
Si autem timeatur de diuturnitate temporis, ut quod per multa tempora debeat obsessio perdurare, maxime munienda est civitas vel castrum obsessum milio: nam milium inter cetera minus putrefit, et plus durare perhibetur.
548Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 21; 9
Salis etiam multitudo multum est expediens munitioni obsessae eo quod ad multa sit utilis.
549Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 21; 12
quod si munitio obsessa modici esset ambitus, hoc efficere non est difficile quasi enim nihil prodest multa praeparatio victualium, nisi parce, et cum temperamento dispensetur.
550Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 21; 14
Rursus si timeatur de inopia victualium, bestiae quae sunt in munitione obsessa, a quibus obsessi possunt commode abstinere, sunt occidendae, et comedendae, vel saliendae, si esui aptae sunt: immo in tali casu comedenda sunt multa, quae ad esum vetat communis usus.
551Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 21; 27
Calcem etiam pulverizatam deferendum est ad ipsam munitionem in magna abundantia, et ex ea teplenda sunt multa vasa; ut cum obsidentes appropinquant muris munitionis, iacenda sunt vasa illa, quibus fractis pulvis illius subintrat obsidentium oculos, et adeo offendit eos, ut quasi caeci, et non videntes percuti possint.
552Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 23; 1
In hoc ultimo capitulo tractare volumus aliqua de navali bello: non tamen oportet circa tantum insistere, quia multa quae dicta sunt in aliis generibus bellorum, applicari poterunt ad navalem pugnam.
553Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 23; 16
Expedit enim eis habere multa vasa plena pice, sulphure, rasina, oleo; quae omnia sunt cum stupa convolvenda.
554Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 23; 19
Sunt enim multa talia in navi proiiciienda, ut ex multis partibus possit navis succendi; et cum proiiciuntur talia, tunc est contra nautas comittendum durum bellum, ne possint currere ad extinguendum ignem.
555Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 23; 30
Octavo in navali bello est haec cautela attendenda: ut de calce alba pulverizata habeant multa vasa plena, quae ex alto sunt proiicienda in naves hostium, quibus ex impetu proiectis, et fractis elevatur pulvis (ut supra diximus in bello terrestri) et subintrat hostium oculos, et adeo offendit eos ut quasi caeci videre non possint: quod in bello navali est valde periculosum, quia ex omni parte bellantes in tali bello vident sibi imminere mortem.
556Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 23; 32
Nona cautela est habere multa vasa plena ex molli sapone, quae cum impetu proiicienda sunt ad naves hostium; et hoc super loca illa, in quibus contingit hostes existere ad difendendum naves.
557Aegidius Parisiensis, Versus, 212, 0043A (auctor 1162-1224)
Omnia non caperes si saecula multa videres, Et studio vigilans, et ratione vigens.
558Aelredus Rievallensis, De bello Standardii, 195, 0705B (auctor 1110–1167)
Certe patres nostri et nos hanc insulam quam quondam victoriosissimus Iulius non sine multa suorum strage post multos annos vix tandem obtinuit, in brevi edomuimus, in brevi nostris subdidimus legibus, nostris obsequiis mancipavimus.
559Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0855C (auctor 1110–1167)
10. De his vero quae sequuntur, Iesus proficiebat aetate, et sapientia, et gratia apud Deum et homines; multi multa dixerunt, et diversi diversa sentiunt: de quorum sententiis non est nostrum iudicare.
560Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0865B (auctor 1110–1167)
25. Sunt enim multa genera contemplationum ac spiritualium visionum, quae tamen omnia, ut credo, vel ad Dei potentiam, vel sapientiam, vel benignitatem pertinere noscuntur.
561Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0866C (auctor 1110–1167)
Nescis quam suave redoleat misericordiae confessa miserae peccatricis huius miseria: quam dulce sapiat pietati confessio peccati: quam gratum sit illi sacrificium, cordis contritio: quam cito consumat peccatum ardens dilectio. Denique dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum (Luc. VII, 36-50). 27. Gratias tibi, o beatissima peccatrix: ostendisti mundo tutum satis peccatoribus locum; pedes scilicet Iesu, qui neminem spernunt, neminem reiiciunt, neminem repellunt, suscipiunt omnes, omnes admittunt.
562Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0866D (auctor 1110–1167)
Non curo si quis Pharisaeus submurmuret; si me a suis sedibus arcendum censeat; si fimbriae suae tactu indignum iudicet; subsannet, irrideat, avertat oculos, contineat aures: nihilominus tuis inhaerebo vestigiis, bone Iesu; meis stringam manibus; premam labiis, nec a lacrymis cessabo, vel osculis, donec audiam: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum.
563Aelredus Rievallensis, De Sanctimoniali de Wattun, 195, 0796C (auctor 1110–1167)
Patre praeterea praecipiente, relata sunt nobis multa aeterna memoria digna, quibus manifeste datur intelligi, quia beneplacitum est Domino super timentes eum, etiam in eis qui sperant super misericordia eius.
564Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0664D (auctor 1110–1167)
Multa tibi huius rei proferrem exempla, nisi et prolixitas prohiberet, et silentium nobis ipsa copia indixisset.
565Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0688A (auctor 1110–1167)
AELREDUS. Multa sunt alia, quibus fides probatur amici, quamvis in sinistris maxime.
566Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0693C (auctor 1110–1167)
Repertos quosdam dicit Tullius, qui pecuniam praeferre amicitiae sordidum aestimarent; illos autem impossibile reperiri, qui honores, magistratus, imperia, potestates, opes non amicitiae anteponant; ut cum ex altera parte proposita haec sint, ex altera ius amicitiae, non multa illa malint.
567Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0714C (auctor 1110–1167)
Inter quos sic fuerat quasi unus ex ipsis et bona laudans, et si qua minus laudanda emergebant verecundiae dissimulans, subtractus omnibus, sollicitus pro omnibus, multa largiens et nihil exigens.
568Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0719D (auctor 1110–1167)
Egressus itaque Satan a facie Domini immisit ei inimicos pessimos, Dacos scilicet et Frisones, a fide Christi alienos; qui cum multa classe venientes in Angliam, maximam regni portionem rapinis, incendiisque consumunt.
569Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0722C (auctor 1110–1167)
Unde celebre factum est nomen eius per universum orbem, etiam in magna urbe Roma; quippe qui donaria multa ac largissimas eleemosynas saepe mittebat apostolorum ecclesiis et ipsi summo pontifici.
570Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0725C (auctor 1110–1167)
Hic Clastingberi beato Dunstano ut in monachorum habitationem fundaretur commisit, et multa alia bona, sancto Dunstano cooperante, disposuit.
571Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0727A (auctor 1110–1167)
Abbendune, Burch, Lornei, Rameseie, et Wiltune monasterium virginum magno studio condidit, multa diligentia illustravit.
572Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0731C (auctor 1110–1167)
Multa certe vidimus et cognovimus, multa insuper patres nostri narraverunt nobis, et non immerito exigimus audientiam, ut de certis et apertis non dubiam proferamus sententiam.
573Aelredus Rievallensis, In adventu Domini, 184, 0819D (auctor 1110–1167)
Legimus in Scripturis multa onerum genera.
574Aelredus Rievallensis, In adventu Domini, 184, 0825C (auctor 1110–1167)
Hinc est quod Balaam populo Dei benedixit (Num. XXIII, XXIV) ; quod Caiphas pessimus prophetavit (Ioan. XI, 51) ; quod Iudas pessimus, sicut caeteri Apostoli, miracula fecit (Matth. X, 4, 8) . Hinc est quod multi venient in illa die dicentes, Nonne in nomine tuo prophetavimus, et signa multa fecimus?
575Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369B (auctor 1110–1167)
Nam pro certo scimus multorum oculis ita delusum esse, ut homo eis bestia videretur, ut aqua fluere, ubi nulla erat aqua, aestimaretur; ut ignis saevire, ubi ignis non erat, putaretur: et multa huiusmodi.
576Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369B (auctor 1110–1167)
Quod autem a daemonibus somnia multa formentur, nulli incredibile est.
577Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369B (auctor 1110–1167)
Phreneticis vero, vel quolibet morbo alio affectis, licet ipsa valetudine multa visa formentur, potest tamen fieri, ut a nequam spiritibus multa eorum animis obiectentur.
578Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0370A (auctor 1110–1167)
In excessu mentis Petrus descendentem de coelo discum aspexit, in quo erant omnia genera reptilium et animantium, dictumque est ei: Macta et manduca (Act. X) . Quam certe visionem, vel praeceptum, non tunc quidem, sed accedente postmodum intellectuali visione, cognovit, quando ait: In veritate comperi, quia non est personarum acceptor Deus; sed in omni gente qui timet eum et operatur iustitiam, acceptus est illi (ibid.) . In spiritu praeterea, non in carne sanctum Ezechielem prophetam, multa Christi et Ecclesia sacramenta sub specie civitatis in monte positae, legimus aspexisse (Ezech. XL) , raptumque per excessum in Ierusalem, abominationes pessimas Iudaeorum prophetico oculo deprehendisse (Ezech. VIII) . Utrum autem per bonos aliquando spiritus in sensibus hominum aliquid fiat, quo sensus ipsi fallantur, sicut eorum profecto fallebatur sensus, quorum oculi tenebantur ne Christum agnoscerent, nolo praecipitare sententiam.
579Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0370C (auctor 1110–1167)
Unde Dominus in Evangelio: Multa habeo vobis dicere (Ioan. XVI) . Habuit eis dicere multa, non in multis, neque per multa, sed in uno et per unum; ubi multa non sunt multa sed unum.
580Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0372C (auctor 1110–1167)
Nam quod utraque visione hac futura praeviderit multa, intellectuali eum illuminantes, ex ipsius libri serie, scire possumus.
581Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0373C (auctor 1110–1167)
De quibus Salvator: Messis quidem multa; operarii autem pauci (Matth. IX; Luc. X) . Per adventum proinde Domini nostri invadenda fuit Babylon civitas confusionis, in qua vitiis et erroribus cum reprobis captivi tenebantur electi, et eorum separatione destruenda.
582Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0377C (auctor 1110–1167)
Omnis locus, quem calcaverit pes vester, vester erit (Deut. I) . Et in Amos propheta: Comprehendet arator messorem; et calcator uvae mittentem semen (Amos IX) . Et multa his similia. Non igitur exaltabant vocem, qui terrena promittebant; qui iacenti in imis populo, quae ima sunt praedicabant; qui temporalia, amantibus temporalia, praemia proponebant.
583Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0378D (auctor 1110–1167)
Maxime tamen argumento nobis est illa terribilis in Evangelio Salvatoris sententia, qua dicit: Multi venient in die illa, dicentes: Nonne in nomine tuo prophetavimus, et in nomine tuo multa signa fecimus?
584Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0400A (auctor 1110–1167)
Dissolutis quippe manibus, et corde contrito, inter torsiones et dolores, quos morte imminente sustinent peccatores, quaecunque non fuerint poenitentiae medicamento, aut unguento contritionis sanata, erumpet in medium, et multa quae nunc videntur sanissima, tunc profecto apparebunt adusta.
585Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0400B (auctor 1110–1167)
Si quis sane contenderit hanc etiam sententiam poenitentibus esse aptandam, potest non inconvenienter intelligi, inter dolores, quos poenitens quisque in recordatione sustinet, et omnia quae commisit, subtili indignatione revolvit; multa apparere tunc illi concupiscentiae igne combusta, quae prius lucida putabantur et sana.
586Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0413D (auctor 1110–1167)
Sileant haeretici, qui Babylonem apud inferos visitandam, post multa licet tempora, mentiuntur, cum aeternus sit ei prophetatus interitus, quae nec ulterius habitari, nec deinceps posse fundari, prophetica auctoritate convincitur.
587Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0434C (auctor 1110–1167)
Porro regna, illorum regum interpretare imperium, quorum cor in manu Dei est, de quibus ait Dominus: Per me reges regnant (Prov. XII) , quorum conversatio in coelis est (Philip. III) . Ipsi sunt tunc temporis sancti atque perfecti, qui concuti quidem possunt, sed subverti non possunt, de qua concussione Dominus in Evangelio: Surgent, inquit, pseudoprophetae, et pseudoapostoli; et dabunt signa multa, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Matth. XXIV) . Sequitur: Qui posuit orbem desertum, et urbes eius destruxit.
588Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0455D (auctor 1110–1167)
Nam, quod etiam mundi huius sapientes, Deo revelante, multa de humanis et de divinis didicerunt, Paulus testis est, qui ait: Quod notum est Dei, manifestum est in illis. Deus enim illis revelavit (Rom. I) . Sequitur: Quia nocte vastata est Ar, Moab conticuit (Isa. XV) . Recolite, quaeso, quod Deus nocte traditus et nocte illusus, instante iam nocte, noscitur de cruce depositus.
589Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0458B (auctor 1110–1167)
Cernentes philosophi multa hominum millia quotidie ad Christi fidem et sacramenta concurrere, conturbabantur; nec facile dici potest, quantus fuerit tunc in eorum cogitatione tumultus, quomodo mirabantur, nunc indignabantur, nunc erecti in superbiam adversabantur: quae omnia per clamorem Hesebon et Eleale, videlicet cogitationis et elationis exprimuntur.
590Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0463D (auctor 1110–1167)
Quidam enim, quod dolens dico, qui post multa crimina poenitentialem hanc vitam professi sunt, ita se otio et pigritiae tradunt; ita necessaria ordinis exercitia contemnunt, quasi gens quae iustitiam fecerit, et quae legem Dei sui non dereliquerit.
591Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0489C (auctor 1110–1167)
Habes Dominum in Evangelio ad discipulos suos loquentem: Messis quidem multa, sed operarii pauci.
592Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0227B (auctor 1110–1167)
Multa dici possunt de hoc signo; sed quia hora praeteriit, parum quid inde dicam, et breviter.
593Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0236B (auctor 1110–1167)
Multa genera sunt immunditiarum.
594Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0259A (auctor 1110–1167)
Sicut enim paulo ante ex Evangelio audistis, et adhuc post modicum audituri estis, cum adveniret Dominus Ierusalem, sedens super asinum, turba multa ei obviam processit: et alii vestimenta prosternebant in via; alii autem caedebant ramos de arboribus, et sternebant in via: et qui praeibant, et qui sequebantur clamabant, dicentes: Hosanna filio David; benedictus qui venit in nomine Domini (Matth. XXI) , narratur etiam ex ipso Evangelio, quod tunc non audistis, sed, Deo annuente, post paululum audietis, quantam contumeliam ipsa eadem gens Domino intulerit.
595Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0274D (auctor 1110–1167)
Ideo Dominus inter alia multa, quae in illo ultimo sermone dixit, hoc quoque addidit: Si me persecuti sunt, et vos persequentur (Ioan. XV) .
596Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0274D (auctor 1110–1167)
Nam haec et multa alia sacramenta ante hos tres dies vobis Dominus noster commendavit, in quibus omnibus sine dubio potuistis gustare quod dulcis est Dominus, ut modo debeatis desiderare istam aliam dulcedinem quam significavit apostolus Petrus.
597Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0280C (auctor 1110–1167)
Multa sunt opera Domini nostri; sed hic dicit de quodam speciali opere, quod maxime pertinet ad illum.
598Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0285A (auctor 1110–1167)
Sed et vos, qui soletis expositiones sanctorum Patrum legere, non habetis opus inde multa audire: et fratres mei laici, sicut puto, libentius aliud audient.
599Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0286A (auctor 1110–1167)
Et quidem multa fecit Dominus noster per se, quando fuit corporaliter in terra: tamen, postquam ascendit in coelum, multo plura quodammodo per apostolos et alios discipulos suos fecit.
600Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0305B (auctor 1110–1167)
Quantum autem ipsa diligat proximos suos, id est homines, monstrant multa miracula et multae visiones, quibus ipse Dominus dignatum est ostendere, quod ipsa specialiter oret Filium suum pro toto humano genere.
601Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0317A (auctor 1110–1167)
Sunt enim multae occupationes saeculi in ista professione; et incurrunt saepissime, etsi non damnabilia, certe multa alia peccata: quae nisi per eleemosynas et magna opera misericordiae hauriantur, mergunt istam navim, ut non possit venire ad portum.
602Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0331A (auctor 1110–1167)
Homines huius saeculi, si volunt aliquid aedificare magnum, non solum servant ea quae habent, sed etiam multa congregant et acquirunt.
603Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0341B (auctor 1110–1167)
Ideo, fratres, quamvis fortassis fecisset dives ille multa mala, de quo dicit Evangelium, quia cruciabatur in inferno, et vidit Lazarum in sinu Abrahae: et quamvis forte habuisset in se ille pauper Lazarus multa bona, tamen non commemoravit Abraham aliam causam damnationis divitis, nisi quod recepisset bona in vita sua; nec aliam causam salutis Lazari, nisi quod recepisset similiter mala in vita sua.
604Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0508B (auctor 1110–1167)
Pariat licet multa memoria, capiat licet profunda scientia, nulla tamen delectatio, si non ad parta vel nota ipsius fiat voluntatis conversio.
605Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0509C (auctor 1110–1167)
Ut quid multa?
606Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0512D (auctor 1110–1167)
Cum enim de Deo subtiliter multa disseruisset; et ex philosophorum quoque libris Deum unum instantissime comprobaret, in quo vivimus, movemur, et sumus, ait inter caetera: Cuius et nos genus sumus (Act. XVII) . Et addidit. Genus ergo cum simus Dei.
607Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0515B (auctor 1110–1167)
Agens scilicet, ut consentiam operari, et sic ipse cooperer, et volens cooperer, ne, si me invito de me, aut per me operetur, non sim qui dicam: Bonum certamen certavi; cursum consummavi; fidem servavi (I Tim. IV) . Non ergo liberum arbitrium ad aliquod bonum sufficit, sed in ipso, vel cum ipso, vel per ipsum, Deus multa bona perficit.
608Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0530A (auctor 1110–1167)
Supprimo multa silentio, quae mihi contra hanc immundissimam luem animo suggeruntur, verens nimirum pudicissimos oculos tuos, mi amantissime ac desideratissime, cui praesens opusculum destinavi.
609Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0551A (auctor 1110–1167)
Sed video eum scribentem quibusdam, cum multa tribulatione et angustia cordis, per multas lacrymas; video cum lugentem quosdam, qui ante peccaverunt, et non egerunt poenitentiam; video eum gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus; audio ingemiscentem, eo quod nolit exspoliari, sed supervestiri.
610Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0552B (auctor 1110–1167)
Communicare passionibus Christi est regularibus disciplinis subdi, carnem per abstinentiam, vigilias, et labores mortificare, alieno iudicio suam subdere voluntatem, nihil obedientiae praeferre, et ut brevi multa complectar, professionem nostram, quae secundum Regulam beati.
611Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0554B (auctor 1110–1167)
Et multi, inquit, dicent mihi in illa die, nonne in nomine tuo daemonia eiecimus, et in nomine tuo signa multa fecimus?
612Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0562B (auctor 1110–1167)
- Nequaquam, inquit, id dexerim; praesertim cum multa iam agam, quorum si unum aliquid tunc egissem, non modo sanctus, imo ab omnibus crederer, ut ita dixerim, adorandus.
613Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0563B (auctor 1110–1167)
Et ut breviter multa comprehendam, nihil prorsus perfectionis in evangelicis et apostolicis praeceptis; nihil in litteris sanctorum Patrum invenio; nihil in antiquorum monachorum dictis intelligo: quod non huic ordini, et huic consonet professioni.
614Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0567A (auctor 1110–1167)
Eius est enim sententia, qui non mentitur: Qui habet mandata mea, et servat ea: hic est qui diligit me (Ioan. XIV) . Quocunque igitur modo insuetos hos affectus, internasque visitationes, iudicia Dei, quae sunt abyssus multa, dispensent, quibuscunque etiam causis, his non quaerentibus nec pulsantibus, nonnunquam, ut ita dixerim, subito infundantur, illis omni licet conatu in earum acquisitione laborantibus subtrahantur, cuiuscunque voluntas Dei voluntati concordat; eaque quae Deus intulerit sustinet patienter, et ea quae iusserit exsequitur ferventer, Deum diligere sine omni cunctatione dicendus est.
615Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0574A (auctor 1110–1167)
Cuius cum multa sint genera, ad praesentem quaestionem de duobus pertinet disputare.
616Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0608C (auctor 1110–1167)
Porro licet ad materiam non omnimodis pertinere videatur, consultum tamen arbitror, quatenus nobis, qui monachi dicimur, consulentes, ipsius regulae nostrae vim diligentius inspiciamus; et cum ibi multa de spiritualibus, multa de corporalibus disserantur, in quibus maxime ipsius regulae vis, ac professionis nostrae norma consistat, diligentiori inquisitione vestigemus.
617Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0765A (auctor 1110–1167)
Nam tribus omni privatis unus praeibat monoculus, in modico plane fidelis, ut multa recipere mereretur.
618Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0766B (auctor 1110–1167)
Nam Tostinus ab Haroldo fugatus, cum paulo post ipse in regnum successisset Edwardo, comitante se rege Norwagiae Haroldo cognomento Harfager, multa classe cum exercitu multo contra fratrem pugnaturus applicuit in Angliam.
619Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0766C (auctor 1110–1167)
Ille enim simplicitate regis abutens, multa in regno contra ius et fas pro potestate faciebat, et ad suae iniquitatis consensum saepe regis animum inclinare tentabat.
620Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0786D (auctor 1110–1167)
Adfuit miles quidam regalis custos palatii Gerinus nomine, qui typo quartano per dies et menses supra modum fatigatus, frustra in medicos multa consumpserat.
621Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0787D (auctor 1110–1167)
Erit enim non parvum meae quietis dispendium vecturam quaerere, viaticum procurare, socios itineris providere, praecipue in eundo et redeundo audire multa, multa videre quae mentem extollant et adimant gravitatem, et vel ipsa nugari, vel otiari, vel talia facientes attendere.
622Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0683B
In eo multa cum Graecorum, tum Latinorum Patrum testimonia adducit Aeneas.
623Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0684B
Nos etiam in praevia monitione ad Ratramnum multa hic repetenda de eo non duximus.
624Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0706C
Habes in alio loco eumdem Apostolum dicentem: Si autem Spiritus eius qui suscitavit Iesum ex mortuis, habitat in vobis (Rom. VIII, 11) . Hic utique Spiritum Patris intelligi voluit, de quo tamen in alio loco dicit: Quisquis autem Spiritum Christi non habet, hic non est eius (Ibid., 9) . Et multa alia sunt testimonia, quibus hoc evidenter ostenditur, et Patris et Filii esse Spiritum, qui in Trinitate dicitur Spiritus sanctus.
625Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0732C
Multa compellitur Apostolus velle quae non vult, etc.
626Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0737B
Possunt enim et in Ecclesia sacerdotes et doctores filios generare, sicut et ille qui dicebat: Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis (Gal. IV, 19) . Et iterum alibi dicit: Tametsi multa millia paedagogorum habeatis in Christo, sed non multos patres.
627Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0742B
Cum his et aliis modis per multa spatia orbis Quadragesimali tempore ordo abstinentiae confundatur, potissimum et optimum delegit Romana sedes continuare et extendere ante Pascha ieiunium in numero quadraginta dierum.
628Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0745C
Quod autem dicit ex eo, id est populo; sive iuxta Septuaginta, ex ea, ut subaudiatur urbe Hierusalem, egredietur ignis in omnem domum Israel, Machabaeorum narrat historia, quod quaedam pars Iudaeorum se tradidit Antiocho Epiphani, et eum ad persecutionem populi concitavit, et multa alia quae in eadem scribuntur historia, et in Iosephi voluminibus, praecipueque dissensione Hyrcani et Alexandri, per quorum occasionem Cnaeus Pompeius cepit Ierusalem, et Romanae ditioni subdidit: posteaque sub Tito et Vespasiano urbs capta, templumque subversum, Et post quinquaginta annos sub Aelio Adriano usque ad solum incensa civitas atque deleta est, ita ut pristinum quoque nomen amiserit.
629Aeticus Ister, Cosmographia, p1; 16 (auctor fl.c.700)
Multa quidem et alia difficilia in enigmatibus suis scripsit de his insolis, quae a nobis incertum vel dubium retenetur.
630Aeticus Ister, Cosmographia, p1; 29 (auctor fl.c.700)
Multa scribit
631Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 20 (auctor fl.c.700)
Quae gens antechristi temporibus multa facient vastatione et eum deum dierum appellabunt.
632Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 63 (auctor fl.c.700)
In amicitia secum Alexander ipsos adplicuit et munera multa dedit eis ibique aras magnas fixit, quae usque nunc arae Alexandri Magni dicuntur.
633Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 77 (auctor fl.c.700)
Multa et alia philosophus de hac insola scribit, quae maiores nostri aut ignoraverunt aut noluerunt patefacere.
634Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 94 (auctor fl.c.700)
Metalla multa acumen et ferri in ipsis montibus ad radicem ipsorum collegunt.
635Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 97 (auctor fl.c.700)
Tamen ad mare Caspium et ubera aquilonis pilasque eminentissimo cacumine, in multa spatia terrarum vastissima ambitione gyrata mare oceanum plaga septentrionale et mare Caspium ab occasu fluente ad meridianam plagam vergentem quasi stadia duorum milium ab utrisque partibus montium densitate vallatus tam in litoribus utroque mare ambages quam et reliquorum finium illarum regionum ultra quam credi potest montes inmensae magnitudine ambiunt ita, ut in cacumine vel vertice eorum ascensus valde incredibilis et difficilis esse videatur iugaque asperrima sectilis ab intus in longitudine arbitratus est philosophus mille milia passum, quos nos dextros vocamus, mille millearia in latitudine et alias partes aestimare non potuit magnitudinem propter nimiam munitionem et habitationem gentium pessimarum ultra omnem terram, quae nisi illinc inclausae fuissent, nulla gens aut populus obpraessionem illorum sufferre potuissent.
636Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 113 (auctor fl.c.700)
Hic multa scribit, quae incredibile ducetur, tamen haec, quae scripsimus, ex eius codicibus sine ambiguetate recipimus.
637Aeticus Ister, Cosmographia, 1; 5 (auctor fl.c.700)
In codices, ubi chosmografiam digressus est, multa enucleatim fabricam inenarrabilem texere ait.
638Aeticus Ister, Cosmographia, 1a; 10 (auctor fl.c.700)
Ethicus itaque philosophus de ac creatura multa scripsit.
639Aeticus Ister, Cosmographia, 1a; 14 (auctor fl.c.700)
Quia quique creaturae praefulsit in ordine primus et viarum dei claruit in rude miraculum idemque primus in novissimo iudice terribile venturo poenas damnaturos, quales ab initio dictae sunt, in cavernam laci, tot ante tribunal regis in ipso iudicio dilatae mortisque indicium peccatorum idemque cum auctore mortis praeferendae atque ostendendae erunt relegato ac catenato id〈em〉que antiquo serpente, ut cernant impii trucolentissimum ac furibundum mortis auctorem, quem secuti fuerunt in desideria multa inutilia et nociva, quae mergunt hominem in interitum.
640Aeticus Ister, Cosmographia, 1a; 24 (auctor fl.c.700)
Nam alia multa idem sofista narrat de mensa solis contra Hiarcam et alius philosophus disputat a meridiana plaga tendente ad orientem.
641Aeticus Ister, Cosmographia, 1a; 38 (auctor fl.c.700)
Et eorum aliorumque ille reprehendit multa dixisse et multiplicasse et ad scientiam eruditionum minima vel pauca explicasse.
642Aeticus Ister, Cosmographia, 1a; 39 (auctor fl.c.700)
Reprehendit Cluontem et Argypphum philosophos, Scitharum astrolocus et Mantuanum in vanum multa edidisse reprehendit, eo quod caelum pro aere et interdum aere pro caelo posuerunt, cum tenue sit aer et caelum valde spissum.
643Aeticus Ister, Cosmographia, 5; 6 (auctor fl.c.700)
Et quia oriens et meridies, sic infit, tot scriptores habet rei publicus et philosophus quot et somniatores, non solum facta rusticola aut puerorum tracoedia scribunt vel cimbalistria bella, sed et divinationes et somnia membranis suis inserunt, multa inutilia, quae iste cachinfata deridit, sicut de Helis et germano Helispontum dictum scribant, cum Heliadae sint insolae maris Magni et montes Helides, et ab una insola in alias cernere possint in pontium similitudinem, et ob hoc mare adstrictum Helispontum vocant.
644Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 3 (auctor fl.c.700)
Iuga montium, devia vallium, stagnarum et lacorum brumerecum ac paludum inaudita quaeque et incredibilia multa scribit.
645Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 5 (auctor fl.c.700)
Unde in superiore pagina, ubi de insolis gentium mentionem fecit, multa nec aliquando cognita, raro utique audita scripsit.
646Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 7 (auctor fl.c.700)
Testis est ignavia meae cogitationi fuisse conscientiae, unde corruptibilibus ictibus propria cutis capessit, quia multa dixerunt et tamen nonnulla inbuente diabolo adgressi sunt et appetitus iactantiae alta et difficilia coeperunt.
647Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 12 (auctor fl.c.700)
Cursimque vicina finitima huius regionis Histria multa induxit scismata hereticorum magistrantium, hinnula multa quaeque mater philosophorum, nutrix errorum.
648Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 20 (auctor fl.c.700)
Nunc vero de ignotis gentibus huic loco multa praedixit, quod credere dubium est, de Iafeth et quae in plaga septentrionale conmorare vel cohabitare scribens praesens pagina ex parte narratur et ea, quae a nobis dubium retenendum fuit, praetermisimus.
649Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 43 (auctor fl.c.700)
Pecudes quamvis multa ex aliis locis mercemoniis conducant, non durantur, sed cito decedunt.
650Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 53 (auctor fl.c.700)
Murrinorum terram, quam ille tetraginam nuncupavit, et multa quaeque horribilia inquiens, undeque vix secerpsimus recipere, conplura temere dicimus christianis fidelibus, arrepturos urbem Choolismam in Olchis iuga constructam, ad ubera aquilonis vergentem, a Magog, filio Iafeth, in illis regionibus famosissimam, gyratam amnem Beomaron usque duorum iuga montium, conlocatam intra mare Caspium et oceanum borricum.
651Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 62 (auctor fl.c.700)
In cacumine ipsius montis metalla auri pulcherrima inveniuntur, sicut in Ophir marmora multa et pretiosa et musac plurimum.
652Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 76 (auctor fl.c.700)
Generationum istarum idem soficus terrorem et multa vel maxima horribilia exorsus est, quae alias gentes ignota et ignominiosa vel nefanda ducuntur.
653Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 82 (auctor fl.c.700)
Flumina magna inrigua habet et fluvium Caucera rivis butanicis herbarum multarum fertilissimis: reuponticum, lucustram, nitrum, galbonen, crocum et alia quaedam multa.
654Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 105 (auctor fl.c.700)
Equidem in Sammonem et Mantuanum Leuciumque multa incredibilia et valde obscura inveni, quod nequaquam cuique veritatem receptam a prudentibus indagatoribus non retenendam decerno.
655Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 109 (auctor fl.c.700)
Sibimet unusquis, ut arduo sensu, prae mutis gentilibus caracteribus vanae ac superstitiosae doctrinae in ingeniosissimis musitationibus inanae gloriae auctoritatem vel historiam scolastico sermone nec animarum salute nec divinitatis ac salutis viam retexentes, magis alia pro aliis creaturis a deo conditis in vanis sculptilibus commutantes tantam suorum librorum subtilem textionem magis monstra invisibilium rerum, volucrum, serenarum et bestiarum, tracoedias proeliorum et multa alia, quae narrare longum est, tot scriptis atque picto colore transformatis.
656Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 116 (auctor fl.c.700)
In semetipsum miror fuisse praenotatum, quia per singulas paginas voluminum suorum nos parva in unum codicem excarpsum fecimus lenissimis sermonibus et explanatione aperta, solertia et peritia quae ad utilitatem artium adinvenit et ea, quae se vidisse scribit monstra vel horribilia multa.
657Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 125 (auctor fl.c.700)
Idem narrat, sicut et superius multa praefatus est, quod de calore et vapore Humericum montium, qui a parte inferorum vidisse se adserit fumantum, prae nimia ariditate vel ustione mortis fetorem inducit.
658Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 151 (auctor fl.c.700)
Haec etenim et alia multa philosophus de Schitis narravit.
659Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 159 (auctor fl.c.700)
Post non multum etenim tempus consilio infiduo accepto vicissim tela multa vel arma nova arte conposita fabros mercede in ignominia conductos gignarusque artifices ipsosque postmodum, quam eorum arte conpertae sunt, dolose trucidantes, praeparantur ad aciem.
660Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 216 (auctor fl.c.700)
Segitibus refertas atque uberrimas frugum copia, auro fecundas, omnium animantium armenta et cunctarum avium′ reptiliumque ac iumentorum opulentissimas, holera pingua et usui apta, populum industrium et multa arte peritum.
661Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 232 (auctor fl.c.700)
Inrigatur nimpe Ebrum fluvium magnum, ubi argippus pretiosus lapis invenitur multa varietate et pretioso colore, quem adamans incedere non valet.
662Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 254 (auctor fl.c.700)
Non longe etenim Tebas urbs magna sita confinis et speculatrix exploratoribus obsidibusque altercatrix nuncupata est, quam ob rem multa proelia et bella civilia vel gerania ludicra in ea suburbana perpetrata sunt.
663Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 260 (auctor fl.c.700)
His nunc finitis philosophus de Thebas urbe nonnulla, quae a multis conperta sunt, bella ac diversas quaestiones Hercules, pristigia et ingeniositates Appollineque plurima docimenta superstitiosa multa incredibilia ac exsecrabilia praefatus est, a nobis vero nec investiganda nec quaerenda nec reperienda esse licitum est.
664Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 261 (auctor fl.c.700)
Thesalia nimpe idem vicina provincia adfinitate copulata, coniuncta Macedoniae nobilissimae atque famosissimae, quae provincia multa prodit opida inrigua, conplura flumina ac praecipua.
665Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 266 (auctor fl.c.700)
Multa huic monte indagatione percunctatus est hic investigatur, quae nos obmisimus, quia valde ambigua ab ipsis vicinis habitatoribus tenebantur.
666Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 277 (auctor fl.c.700)
Philosophus multa scribens laudabilem et praestantissimam Macedoniam, quae vertice vergit ad orientem Aegeum mare, a meridie Achaia, a septentrione Moesia, ab occasu Dalmatia, longe lateque diffusa, ampla et spatiosa.
667Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 311 (auctor fl.c.700)
Chosmos in multa ac varia diffusus talem non misit omen.
668Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 371 (auctor fl.c.700)
De his enim instrumentis navium multa scribens, quot et qualibus argumentis ipse sapiens in nautas maris edocuit vel propria arte conposuit, apud dogmatos vel historicus Grecorum inter reliquos philosophus caelebre usquequaque retenetur.
669Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 372 (auctor fl.c.700)
Ipse aulonas altas et breves naves cum ingeniosissimis obliquis fenestellis, cum funibus et magnis restibus, triplicatis velis submissa coria multa, arte multa extenta et clavibus magnis curvata, sursum in modum curricula turrium elevata, deorsum virgolis et lignis levigatis adstricta, biclinia et triclinia in modum templi pinna per grados ascendentes ad omnes anhelitus ventorum impetu obiciendos parata, de ipsis fenestellis iacula sagittis et fundas ignem ac diversa tela, hostium cuneos cum Carpasiis et fugant et negant et saepe capiunt.
670Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 430 (auctor fl.c.700)
Quanta certamina et strages universaque mala perpetrata fuerunt, longum est inseri, Romolus amisso inter caedes maximam partem exercitus sui tamen cum multa spolia vel captivis reversus est.
671Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 435 (auctor fl.c.700)
Quid subolis ignaviae meae meruerit non praetermittam, cum eo tempore captivati ab Histria Casiopas insolas pervenerunt, post multa annorum curricula vix ad vastam et inviam, caenum ac pulverum ustionem cum magno merore et taedio repedaverunt, et usque in diem nativitatis meae culta quae dudum fuerunt, in solitudinem redacta sunt.
672Aeticus Ister, Cosmographia, 9; 3 (auctor fl.c.700)
Dicit enim ob hoc vagas et stultas gentes non scripsisse, quia indigna et vana eorum facta et gesta fuerunt in diis gentium et abominationibus, idolis simulacrorum et alia multa magicis artibus inventa et non scientia dei ore prophetico elimata, pulchre enim huic loco scripturae suae historia sancta inlustrat.
673Agapetus I, Epistolae, 66, 0048C
Sed quoniam multa multoties subsequuntur quae poenitudinem parere possunt, et Dei misericordia delicta peccatorum vincit; et idcirco differtur poena, ut reformatio [emendatio] locum invenire possit; monere necessarium iudicavimus, et ut assumpta de caetero impraevaricata custodiantur.
674Agapetus I, Epistolae, 66, 0070C
Praetereuntes igitur multitudinem eorum quae praesumpta sunt ab ipso, et sanguinem sanctorum virorum in Eoa effusum ab estasiasmeno Iudaico, de fratria tunc sub ipso militante, ac alia multa difficiliora praedictis propter longam narrationem; supplicamus, sanctissime, cum nunc sit tempus acceptabile, nunc dies salutis (II Cor.
675Agatho papa, Epistolae, 87, 1228C
Praeterea [Propterea] gaudium magnum erit in coelo et in terra, si vestra benignissima pietate mediante, haec corregnator vester omnipotens Deus ad effectum perduxerit, ut coelum iucundetur, exsultet et terra, dum pax multa fit diligentibus veritatem, et non est eis scandalum, et auferatur de domo Dei abominatio scandali, quae erat ad ruinani multorum inconstantium, vel simplicium, ut sit una fides, unum os et labium, una apud omnes apostolicae praedicationis confessio, dum omnes unanimes loquentur magnalia Dei: quam vestrae serenissimae felicitatis temporibus misericors Deus concedere dignabitur, dum dissipata in aedificationem Ecclesiae Dei construuntur, segregata in compagine veritatis conveniunt, dissociata in charitatem apostolicae fidei copulantur, dispersa in unitatem obtinente apostolica veritate concurrunt, ut concorditer nobiscum omnes hoc bonum operantes, Dei maiestatem valeant fideliter obsecrare pro longaevitate atque perfecta prosperitate vestrae fortitudinis imperio divinitus concedenda ut eorum invictissimae mansuetudinis laboribus congregentur ex gentibus, ad confitendum nomini sancto eius, et gloriandum in laude verae eius confessionis, qui facit mirabilia magna solus, qui facit prodigia super terram, auferens bella usque ad fines terrae, qui dispersa congregat, et congregata conservat, qui tam piissimos principes super populum suum regnare praecipit, quem pervigili pietate et invictis laboribus, Deo cooperante, custodiunt.
676Agatho papa, Epistolae, 87, 1188B
Si enim in divinitate, quod dictum est, sit hoc, aliqua contradictio erit, et multa absurda ex eo nascuntur.
677Agatho papa, Epistolae, 87, 1188C
Nec enim, nolle mori carnem, reprehensio est, quoniam hoc naturae est: ipse autem, quae naturae sunt, omnia absque peccato ostendit, et cum multa abundantia, ut etiam haereticorum obturet ora.
678Agatho papa, Epistolae, 87, 1212B
Propterea, piissimi et a Deo instructi domini filii, si hanc sacrarum Scripturarum venerabilium synodorum spiritualium Patrum irreprehensibilem apostolici dogmatis regulam, iuxta evangelicam eorum [earum] intelligentiam, per quam veritatis nobis formula, spiritu reserante, monstrata est, Constantinopolitanae praesul Ecclesiae tenere nobiscum ac praedicare delegerit, pax multa erit diligentibus nomen Dei (Psal. CXVIII) et ullum non remanebit dissensionis scandalum, et fiet quod in Actibus apostolorum, dum per gratiam sancti Spiritus populus ad cognitionem Christianitatis accesserit, omnibus nobis cor unum et anima una (Act. IV) .
679Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p0; 10 (auctor fl.c.400)
Ac si instituamus adpositas disputationes in tractatum aut ordine[m] persequamur, quam multa praecedunt, quibus ad hanc disputandam materiam instrui debeamus!
680Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p0; 45 (auctor fl.c.400)
Multa enim et uaria incidunt, quae ad ius ordinarium pertinent, per prouinciarum diuersitatem.
681Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 26 (auctor fl.c.400)
ueritas enim habere debet suam similitudinem per omnia momenta: falsum siquid est, multa uarietate confunditur.
682Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 50 (auctor fl.c.400)
Relicta sunt et multa loca, quae ueteranis data non sunt.
683Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 93 (auctor fl.c.400)
Sunt et multa, de quibus subtiliter tractatur: sed nec uno tantum genere per alluuionem flumina possessoribus iniurias faciunt.
684Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 101 (auctor fl.c.400)
Multa flumina et non mediocria in adsignationem mensurae antiquae ceciderunt: nam et deductarum coloniarum formae indicant, ut multis fluminibus nulla latitudo sit relicta.
685Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 188 (auctor fl.c.400)
multa sunt in professione quae generaliter pro ueris offerantur, multa quae specialiter, quaedam quae argumentaliter.
686Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 26
quod si spissiores non sunt, riparum et rigorum cursus seruabunt; harum tamen quae per multa milia pedum recturas separationesue agrorum ab initio suo usque ad occasum custodiunt.
687Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 175
multa sunt enim in professione quae generaliter pro ueris offerantur, multa quae specialiter, quaedam quae argumentaliter.
688Agnellus Ravennatensis, Ad Armenium epistola, 68, 0383B
Ad haec respondendum est: multa esse in fragilitate humana, quae sic oriantur ex ipsa fragilitate, ut simul incipiant genitor et genitus.
689Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0477B (auctor c.805–c.846)
Deinde per Salonam, Pannoniam quoque, per Danubii ripam, Thraciamque, et ibidem, atque in littore Corinthi multa per cum mirabilia intulit Dominus. Reversus [Rursus] post tres Ravennam annos remeavit, et a fidelibus suis filiis sacerdotibusque cum magna laetitia susceptus est.
690Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0477B (auctor c.805–c.846)
Quem saevientes pagani post diu caesum, nudis pedibus super prunas stare fecerunt, et alia multa tormenta in eum exercuerunt.
691Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0484B (auctor c.805–c.846)
Nil autem hic, nil in Vita Sergii episcopi, ubi multa de Aistulpho, qui ibi dicitur chlamydem qua erat indutus super sanctum altare Ursianae ecclesiae posuisse, et cogitasse de aedificanda Petriana ecclesia, quae funditus eversa fuerat, licet ob rerum vices id non praestiterit.
692Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0493B (auctor c.805–c.846)
Cuius beata Vita viri apud nos non reperitur descripta historia; sed dicunt quidam quod multa mirabilia prodigiaque per eum Dominus exercuit in populo, quae non valuit patefacere stylus noster.
693Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0493D (auctor c.805–c.846)
Et multa mirabilia ad sepulcrum Dominus ostendit in ipsius ecclesia, quae sita est in civitate dudum Classis, non longe a regione quae dicitur Salutaris usque in praesentem diem.
694Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0494B (auctor c.805–c.846)
Haec nostris temporibus facta sunt, non solum hoc, sed et alia multa.
695Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0496A (auctor c.805–c.846)
Launum columba interpretatur . . . . . . . . . . . . . . multa desunt.
696Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0514C (auctor c.805–c.846)
Qui dum post multa tempora in tali oratione suae animae taedio lassaretur, astitit ei nocte vir in candidis vestimentis angelico habitu indutus, dixitque illi: Ecce exaudita est oratio tua, et laborem tuum aspexi.
697Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0516C (auctor c.805–c.846)
Istius temporibus Galla Placidia Augusta multa dona in Ecclesia Ravennae obtulit, et lucernam cum cereis totum ex auro primo fecit, pensantes, ut dicunt quidam, pondere publico libras septem, una cum sua effigie scenofactoriae artis factam, infra orbitam et per in gyro legentem: Parabo lucernam Christo meo.
698Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0534B (auctor c.805–c.846)
Tunc exiit Odoacer ad praedictum campum cum exercitu suo, et superatus est tertio, et ante faciem Theuderici terga dedit, et infra civitatem se clausit, et abiit ad Ariminum, et venit exinde cum Dromonibus in portu Lione, ubi postea palatium modicum aedificare iussit in insula non longe a littore maris, ubi nunc monasterium Sanctae Mariae esse videtur infra balneum non longe ab Ravenna milliario VI. Et nunc in nostris temporibus praedictum palatium servos meos demolire iussi, et Ravennam perduxi in aedificio domus meae, quam a fundamentis aedificavi iure materno, quae vocatur domus presbyteralis in regione quae dicitur ad Nymphaeos, iuxta ecclesiam sanctae Agnetis martyris, et ab alia parte numero Bando primo non longe a Milliario aureo. Tandiu [Tamdiuque] exercitus Theuderici fame [famis] perdomuit, quamdiu coria, vel alia immunda et horrida urguebantur comedere, et multa corpora, quae servata sunt a gladio, fames peremit.
699Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0535A (auctor c.805–c.846)
Multa sanctitas fuit in praedicto viro Ioanne, et cum ad aures Valentiniani Imperatoris eius fama devenisset, per multa opera [tempora] cupierat eum videre.
700Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0560D (auctor c.805–c.846)
His omnibus perspectis, efficitur Petrum Chrysologum anno 450 vel 451 obiisse, eodemque Ioannem suffectum, nec Neoni inter hos locum esse, qui ob multa praeclare gesta, quae in eius Vita narrantur, pluribus annis sederit oportet.
701Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0555C (auctor c.805–c.846)
Igitur, ut diximus, cum multa altercatio de sancta intemerata fide catholica facta fuisset multis diebus, contigit, ut cum episcoporum concilio fuisset allatus praedictus haereticus, coram omnibus sacerdotibus Theodorus episcopus cum eo certare coepit, ostendens singula volumina de sanctis Scripturis, et diversa testimonia, quod sancta indivisa sit Trinitas, et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, unus esset Deus coaequalisex duabus manens naturis Dei et hominis.
702Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0558A (auctor c.805–c.846)
Multa condidit volumina, et valde sapientissimus fuit.
703Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0569B (auctor c.805–c.846)
Primum ex limo terrae fecit hominem in carnem, et dedit illi spiraculum; post multa tempora regeneravit per gratiam.
704Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0574A (auctor c.805–c.846)
Ea vero multa caligine offusa in hanc diem fatebitur quisquis rem paulo accuratius consideravit.
705Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0599A (auctor c.805–c.846)
Hoc vinum veniat cum canticis, et organis, cum cytharis, choris, canticis, et psalteriis, cornibus, et cymbalis, et symphoniis, cum honore magno, et maiestate [honestate] multa, quia dignum est.
706Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0609C (auctor c.805–c.846)
Octobris in Campania, et caesi sunt Gothi, et corpora hominum Gothorum multa mortua sunt, et occisus est Theia rex Gothorum a Narsi, et reversus est in pace, et venit Lucam, et expulit inde Gothos mense Septembris.
707Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0609D (auctor c.805–c.846)
Tunc Narsis Patricius cum exercitu suo Romam perrexit, et in ipso tempore multa signa et prodigia facta sunt circa Ravennam, ita ut multi signarent res suas, et domos, et vasa, ut agnoscerentur, et multis apparebant visiones in die quasi homines secum loquentes facie ad faciem.
708Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0619A (auctor c.805–c.846)
Hic ad finem vitae cum circa vicinam esset mortem, neptam suam [filiam] filiae suae post funus matris haeredem reliquit, quam inter caeteras divitias quinque ornamenta mensae vasculorum argentea relinquens, et multa alia quae nobis per diversa discurrere opus non est divitias [Forte diutius, id est serius, Bacch.] mors intervenit. Sed quaerendum nobis est cur iste coniugatus talem egregiam obtinuit sedem.
709Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0623D (auctor c.805–c.846)
De his, ut quantum fieri potest, chronologiam ad hosce episcopos spectantem digeramus, agendum est; etenim alias plura satis implexa extricare vix sperandum, cum et Agnellus sua habeat in quibus implicatur, vel decipitur, et in numeralibus notis multa exscriptoris vitio insanabiliter laborent.
710Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0636A (auctor c.805–c.846)
Unum est quod ignoro cui anno consignandum sit, Ioannis scilicet posterioris inclitum facinus, quod scilicet « civitatem Classis ab hostili populo ope multa Ecclesiae tribus vicibus emerit, et non solum civitatem, sed et habitantes in ea, cum suburbanis suis omnibus, et factum suum redemerit.
711Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0631A (auctor c.805–c.846)
In ea etenim pontifex iubente exarcho Donatum dicit archidiaconum exhibitum ut ordinaretur, inde Ioannem presbyterum, quorum priorem se recusasse ait consecrare, quod multa in eius actis reprehensibilia invenisset, alterum quia psalmos nesciebat.
712Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0638A (auctor c.805–c.846)
Non vagemus per multa, interfectionem prodamus.
713Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0639B (auctor c.805–c.846)
Et ille: Tu nosti quia vir praeliator est, et fortis viribus [est], et validissimus manibus. Multa vicit bella, plurimos subiugavit, inimicorum castra prostravit, depopulatisque hostibus, alterius oppida termino suo iunxit.
714Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0643D (auctor c.805–c.846)
At ne ius alteri quaesitum laederetur, multa gravique moderatione idem Gregorius egit.
715Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0648D (auctor c.805–c.846)
« Tandem, » inquit Magnus Gregorius, « his improbatis, » Donato videlicet, et Ioanne, « venerabilem virum, fratrem presbyterumque Marinianum, quem diu mecum didicere in monasterio conversatum . . . . . . . petiverunt; cui refugienti diversis modis vix aliquando potuit suaderi, ut eorum praeberet petitioni consensum, » et sequuntur multa ad Mariniani commendationem exarata.
716Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0657 (auctor c.805–c.846)
Hic autem, aiunt quidam cives, civitatemClassis ab hostili populo ope multa Ecclesiae tribus vicibus emit; non solum civitatem, sed et habitantes in ea, cum suburbanis suis omnibus, ut factum suum emit.
717Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0669 (auctor c.805–c.846)
Hic praedictus, ut dixi, pontifex multas vexationes cum Romano pontifice habuit, multa certamina, multos turbines, multas altercationes.
718Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0671A (auctor c.805–c.846)
Si nos discurreremus per multa, et longinqua itinera per ordinem narrare [potui] quomodo hoc factum est, aut pro qua causa, vel quibus ingeniis; si hoc facere voluerimus, ut per omnia discurramus, chartas et atramentum expendo, et vos expectantes tardabitis.
719Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0679 (auctor c.805–c.846)
CAPUT UNICUM. Reparati munera. Multa is ab imperatore obtinet. Cautum ne electus episcopus Ravennas Romae ultra octo dies moretur. Reparati et Augustorum icones. In sui temporis episcopos querelae.
720Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0680C (auctor c.805–c.846)
Quomodo recordamur seniores dicere de bonitate pontificum, et modo multa in eis mala conspicimus?
721Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0683A (auctor c.805–c.846)
Deinceps multa et alia addidit gravamina, quae hic, dum ad caetera ire conor, lacrymante calamo, adsignare non valeo.
722Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0685C (auctor c.805–c.846)
In die namque vigiliae Nativitatis Domini ierunt sacerdotes unanimiter ad Theodorum archipresbyterum, et ad Theodorum archidiaconum, et dixerunt eis: Dic domino nostro pontifici: Male contra nos agit, satis nos opprimit, sive stimulat, multa gravamina super nos imponit, quae tolerare minime possumus.
723Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0688D (auctor c.805–c.846)
Cum multa controversia et alterna verba inter eos essent, convictus est pontifex, et statim restaurati sunt omnes de honore et dignitatibus, et sortiti sunt opes ecclesiae, et non fuit ex eis aliquis qui quamdam [Forte, quartam, Bacch.] partem ecclesiae non haberet etiam, et subtractos actores, et prastias ab huius ecclesiae familiaribus, et perrexerunt omnes laeti ad monasteria sua, et benedicebant Deum. Quibusdam [quibus] antea solis pontifex utebatur, postea omnes sortiti sunt, et ex illo die tale foedus inter pontificem et sacerdotes statutum est, antequam consecretur per repromissionem, ut familiares ecclesiae auctoriam curatiorem habeant.
724Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0689C (auctor c.805–c.846)
Nisi in die natalis apostolorum legatum ex sacerdotibus mitteret, et Ravennensis pontifex esset quietus, et alia multa capitula, quae non possumus exarare, confirmata per manum Leonis cum presbyteris.
725Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0689C (auctor c.805–c.846)
Igitur obiit iste ferocissimus die XVIII mensis Ianuarii, cum multa alacritate sacerdotum, et omnium gratulatione humo submersus est, in ardica B. Apollenaris subtus iacet.
726Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0692B (auctor c.805–c.846)
Tigurienses vero eos insequentes multa straverunt corpora humo, et venerunt ad praedictam Pusterulam, minaverunt residuum infra, et confregerunt molchos, et serras, et cum victoria in suas reversi sunt domos.
727Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0693D (auctor c.805–c.846)
Et multa alia opinabantur lugentes populi, submissi humo, capillos, et barbas extrahentes, unguibus ora foedantes, vestes ac pectora [a pectore] scindentes, fratres et cognatos, filios et nepotes plorantes, amissos consanguineos requirentes, totam cives finierunt hebdomadam in lamento.
728Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0698B (auctor c.805–c.846)
Eo tempore archivus ecclesiae istius ab igne concrematus est, et ibidem multa monumenta flamma consumpsit, et multa a malignis hominibus rapta sunt et absconsa.
729Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0712A (auctor c.805–c.846)
» His ab Anastasio traditis multa superstruxere recentiores, Anastasio ipsi, ut quidem puto, ignota.
730Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0702B (auctor c.805–c.846)
Et videns animam, per multa consilia vagans, haec alternatim infra se, mens rapitur in diversa.
731Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0708D (auctor c.805–c.846)
Audiens autem divus iussit reverti beatum Felicem a nave, et suscepit eum in domum mirifico marmore factam, et postulavit ab eo benedictionem, et obtulit ei multa dona, id est duos magnos discos ex cristallo, et cannatas ex eo, et alia vascula in ornamentum ecclesiae; et iussit exarari privilegia omnia secundum petitionem pontificis, et quidquid ab eo postulavit, obtinuit, et naves praeparare divus imperat, et omnia necessaria, et concupiscibilia onerari, et osculans eum, valedicens ei, percepta ab eo benedictione secessit, et privilegia, ut sibi placuit, exarari iussit, et exaltavit eum multo magis ac antea fuerat; laetusque et gaudens ad propriam suam sedem eum remisit.
732Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0710B (auctor c.805–c.846)
Dicendo de viro isto (non tantum pro gloria prolis, sed ut illius manifestaremus opera) per multa longius itinera a pontifice vagati sumus; sed quod semel coepimus, relinquere non possumus, donec expleamus.
733Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0715C (auctor c.805–c.846)
Verum de veritate narratorum hic nil tuti lectori promittere ausim, ubi multa aperte falsa sunt; de chronologia paucula expiscari licuit.
734Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0725D (auctor c.805–c.846)
Tunc inter se multa volventes post foedus pacis statuerunt de novella consecratione, ut diacones dalmatica superhumerale imponerent more Graecorum, et circa altare assisterent; et ex illo die coeperunt levitae multiplicare, nam canones prohibent apostolica auctoritate muniente.
735Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0726A (auctor c.805–c.846)
At ut vidit Aistulphus rex, quia undique super se ingravata essent mala, dextera Italis petit, quia tempus eum non adiuvabat, et ivit ad limina B. Petri principis, et obtulit dona, et exenia multa; deinde Ravennam reversus chlamidem ex auro pictam, qua erat indutus, super sanctum altarium Ursianae ecclesiae posuit.
736Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0468A (auctor c.805–c.846)
Quod pertinet ad templorum seu ecclesiarum formam et publicitatem, probantes sancti alicuius nomine vocatam nullibi sacram aedem fuisse, multa congerent ex veteri ecclesiastica historia, ac maxime Titulos in Urbe Equitii, Pammachii, Callisti, Pastoris, quibus sicut indicabantur fidelium patrimonia, ita loca ipsa ad quae conventus fiebant, significabantur, quare monebunt diserte a Nicolao I, epist.
737Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0508C (auctor c.805–c.846)
Hinc ait, « istius temporibus Gallam Placidiam Augustam multa dona in ecclesia Ravennae obtulisse.
738Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0513A (auctor c.805–c.846)
Dona ab eadem Deo dicata spectavere non ad ecclesiam Petrianam, sed ad Ursianam; ait enim Agnellus: « Istius Petri temporibus Galla Placidia Augusta multa dona in ecclesia Ravennae obtulit.
739Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0738D (auctor c.805–c.846)
Eritque in tempore illo maxima fames, perditio multa.
740Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0740A (auctor c.805–c.846)
Et erunt monasteria disrupta, et ecclesiae exterminabuntur, et in tantum exagitabit diabolus in sanctas ecclesias, quas a fidelibus Christianis demolientur, et erit tenebrosa domus Dei, et ministri auferent thura a sancto altario, et non ministrabunt, et vexabuntur sacrificia multa, quia sacerdotes non honorabuntur ab hominibus, sed cum aliquem cupient admonere, deridentur ab eis.
741Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0743C (auctor c.805–c.846)
Post haec autem expleta legatione Arelatensis sacerdos ingressus est Ravennam, et suscepit eum Martinus pontifex cum gaudio magno et alacritate multa, et prae dapibus repleti Ravenna scedulus vascula argentea tota expleta mensa [facta] in modum platani, quam ex dimissione Valerii archiepiscopi in suo palatio erat, quam suis in temporibus fecit, et alapas Evangeliorum aureas parum mechanicis factas operibus.
742Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0747C (auctor c.805–c.846)
In medio inimicorum, ut dixi, arma deventus, non eius latere, qui possent auxilium erant praebere [lateri erat, qui posset auxilium praebere], sed solus acer multa demolivit cadavera.
743Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0750A (auctor c.805–c.846)
OBSERVATIONES. AD VITAM GEORGII. Rubeo multa de Georgio dicta haud vera. Lotharii filia Rotrudis, non Geltrudi vocata. Irmingardis eius mater. Prodigia ad chronologiam perpensa. Illud de pane et oblatis, quid singulare probet.
744Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Vita S. Petri Chrysologi, 52, 0015C (auctor c.805–c.846)
Sanctus igitur Leo ad beatum Petrum huius Ravennatis urbis pontificem [Vallic. non habet huius, etc.], res notas celeriter fecit; qui scribens epistolam ad ipsum haereticum direxit, per quam in Chalcedonensi synodo non consensit [Vallic. non consentiens]; demersus est. Sed ipse sanctissimus Leo multas vices per sua epigrammata in Constantinopolitanam urbem misit non solum ad Gallam Placidiam, verum etiam ad Valentinianum et Honorium [Vallic. add. imperatores] et ad caeteros alios fidei robustos, simulque ad divum Gratianum [Vallic.: Reponendum Martianum] et Eudoxiam sequestratim [Vallic. sequestratim autem] contra praedictum Eutychen presbyterum diversas, ut diximus, epistolas, et tanto tempore prolata fuit [Vallic. protelatum fuit], usque ad tempora Martiani imperatoris. Igitur, ut diximus, cum multa altercatio de sancta intemerata fide catholica facta fuisset multis diebus, contigit ut cum episcoporum consilio fuisset allatus praedictus haereticus coram omnibus sacerdotibus, Theodorus episcopus cum eo certare coepit, ostendens singula volumina de sanctis Scripturis, et diversa testimonia, quod sancta et indivisa sit Trinitas et Pater, et Filius, et Spiritus sanctus unus esset Deus coaequalis ex duabus manens naturis [Vallic.: Haec de Christo Domino apte intelligenda], Dei et hominis.
745Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Vita S. Petri Chrysologi, 52, 0018C (auctor c.805–c.846)
Multa condidit volumina, et valde sapientissimus fuit.
746Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0079A
Et quidem si, sicut nunc multa necessitas poscit, ausi essemus aut valuissemus auribus vestris ingerere damna animarum, quae per vasa diaboli, mentes videlicet Iudaeorum, fidelibus inferuntur, adhiberi omnino iuberet pietas vestra remedium. Nunc autem (quia periculosissimum nobis est dicere et innotescere, quod sicut tempore passionis suae Dominus noster Iesus Christus pacificaturus omnia per sanguinem crucis suae, venditus est a falso discipulo, et comparatus a veris persecutoribus ad illudendum et crucifigendum, ita nunc comparetur ab impiis Iudaeis quodam modo ad vituperandum licentius et blasphemandum) scribimus tantum pauca de exemplis et statutis Patrum, ac deinde de Actis apostolicis, sive de Evangeliis et Veteris Testamenti Scripturis, ad confirmandam piam gubernationis vigilantiam bonorum pastorum.
747Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0083B
» V. Sanctus Caesarius Ecclesiae Arelatensis episcopus, cuius meriti et doctrinae fuerit, multa eius praeclara monimenta designant.
748Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0085A
» VII. Sanctus Lupus cum aliis viginti et quatuor episcopis, vel vicariis episcoporum, similiter in nomine Domini nostri Iesu Christi congregatis pro causis corporis eius, quod est Ecclesia, inter multa haec etiam statuit: « Quia Deo propitio sub catholicorum regum dominatione consistimus, a die Coenae Domini usque in secunda sabbati in Pascha, hoc est, ipso quatriduo, procedere inter Christianos, neque catholicis populis se ullo loco, vel quacunque occasione miscere praesumant.
749Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0086D
Cogitare etiam illum multa superflua et vana; quae quia ad effectum cuncta venire nequeant, vertantur in daemones.
750Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0099B
Maledictus erit ingrediens, nascendo in hanc vitam; et maledictus egrediens (Deut. XXVIII, 17, 18, 19), moriendo videlicet, de hac vita. Et post multa: Advena, inquit, qui tecum versatur in terra, id est, populus gentium, ascendet super te eritque sublimior, effectus videlicet filius patriarcharum, et socius radicis olivae et pinguedinis factus.
751Agobardus Lugdunensis, Contra obiectiones Fredigisi abbatis, 104, 0163D (auctor 769-840)
Nam sunt multa nomina quae in Hebraeo vel Graeco alterius generis aut numeri esse inveniuntur, non eius cuius sunt in Latinum.
752Agobardus Lugdunensis, Contra obiectiones Fredigisi abbatis, 104, 0167C (auctor 769-840)
Vos sumpsistis testimonia beati Augustini multa de laude Scripturae; sed non illo modo vos laudatis, quo laudavit Augustinus, aut Hieronymus, Ambrosius, atque Gregorius.
753Agobardus Lugdunensis, Contra obiectiones Fredigisi abbatis, 104, 0172A (auctor 769-840)
Unde et Apostolus, cum enumerasset omnia dona gratiarum quae per Spiritum sanctum tam Veteris Testamenti fidelibus quam Novi distributa sunt, subiunxit: Sicut enim corpus unum est, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt; ita et Christus.
754Agobardus Lugdunensis, Contra praeceptum impium de baptismo Iudaicorum mancipiorum, 104, 0178C (auctor 769-840)
Unde, Patres sanctissimi ac Deo amantissimi, haec nostra pericula quasi vestra piis animis perpendentes, intercedite apud Christianissimum et clementissimum imperatorem, ut huiusmodi impedimentum de sancta Ecclesia auferatur, et inter multa et maxima quae piissime et iustissime in tradito et conservato sibi a Christo disponit imperio, etiam huic rei propter amorem ipsius Christi misericordissima et solita bonitate succurrat; ne animae, ex quibus grex fidelium augeri poterat, et pro quarum salutem in diebus passionis Dominicae ab universali Ecclesia Deo publice supplicatur, obsistente infidelium et Deo adversantium duritia, etiam dicti praecepti occasione diaboli laqueis remaneant implicatae.
755Agobardus Lugdunensis, De insolentia Iudaeorum, 104, 0076B (auctor 769-840)
Cumque huius, qui Lugdunensis fuerat, notos quaereremus, et inveniremus, dictum est a quibusdam et alios ab eodem Iudaeo furatos, alios vero emptos ac venditos; ab alio quoque Iudaeo anno praesenti alium puerum furatum et venditum: qua hora inventum est plures Christianos a Christianis vendi et comparari a Iudaeis, perpetrarique ab eis multa infanda quae turpia sunt ad scribendum.
756Agobardus Lugdunensis, De modo regiminis ecclesiastici, 104, 0191B (auctor 769-840)
VI. Haec multiplicia nomina sponsi et sponsae, Christi et Ecclesiae, non de aliquibus gestis historicis (sicut est, cum Scriptura de Sara, Rebecca, Rachel loquitur, in quibus coniunctio Christi et Ecclesiae figurata est), nec de eo locutionis genere, quo in rebus sensibilibus significativa praenuntiatione ponuntur (sicut est mons domus Domini, ubi mons Dominum et domus ecclesiam significat) et multa huiusmodi, assumpta sunt; sed de illis locis ubi in illam ordinatam narrationem gestorum Scritura exsequitur, sed tantum diversis huiusmodi nominibus Christum et Ecclesiam indicat, et in quibus nullus ita insipiens est ut aliud quaerendum existimet, nisi Christum et Ecclesiam.
757Agobardus Lugdunensis, De modo regiminis ecclesiastici, 104, 0192A (auctor 769-840)
Et Apostolus aperte ostendit, dicens: Sicut enim corpus unum est, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt, ita et Christus.
758Agobardus Lugdunensis, De modo regiminis ecclesiastici, 104, 0192B (auctor 769-840)
De hac et Psalmista, cum beatum diceret eum qui non respexit in vanitatem et insanias falsas, vel sicut in Hebraico legitur, ad superbias pompasque mendacii, in quibus sunt avocationes carnalium mentium, subiunxit: Multa fecisti, tu Domine Deus meus, mirabilia tua, et cogitationibus tuis non est qui similis sit tui.
759Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0127A (auctor 769-840)
Nuper dum in unum positi colloqueremur, maxime de pressuris, odiis et despectione Ecclesiarum atque clericorum, quae nunc infervescere coeperunt saeculis inaudito et inusitato modo, praecipere mihi dignata est sanctitas vestra, ut aliqua de Scripturis sacris, vel sanctorum Patrum dictis excerperem, quae materiem nobis praeberent ad inquirenda, consideranda et deploranda mala temporis nostri, quae ignoraverunt antecessores et patres nostri; licet Spiritus sanctus loquens in prophetis non tacuerit, qui dixit: Et erit sicut populus, sic et sacerdos: et multa huiusmodi.
760Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0132B (auctor 769-840)
Cui rei subiungit alius evangelista: Et exeuntes praedicabant ut poenitentiam agerent, et daemonia multa eiiciebant, et ungebant oleo multos aegros, et sanabant.
761Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0137B (auctor 769-840)
» Item ad Corinthios, inter multa ad haec pertinentia, dicit: Quis pascit greges, et de lacte gregis non manducat?
762Agobardus Lugdunensis, Deploratoria de iniustiis, 104, 0189A (auctor 769-840)
Sed neque nominatim personas exprimere debeo, quibus emendatione multa opus est, ne accusator videar, quod non est officii mei; sed cupio vos ita esse sollicitum, sicut studiosissimum Dei ministrum, et consentaneum boni imperatoris adiutorem, qui ab utroque Domino dignus et fidelis inventus, merito utriusque recompensationem percipiat.
763Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Bartholomeum de quorumdam inclusione signorum, 104, 0180B (auctor 769-840)
Sed et si dixerimus leones, crabrones, brucum, erucam, aeruginem, devorationem, id est, maledictionem, (quo uno nomine multa intelligi possunt) eadem auctore erit.
764Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Bartholomeum de quorumdam inclusione signorum, 104, 0181B (auctor 769-840)
III. Sed de his non necesse habemus scribere vobis, quoniam habetis multa sublimium doctorum sublimiter dicta.
765Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Ebbonem de spe et timore, 104, 0326B (auctor 769-840)
Multa desunt.
766Agobardus Lugdunensis, Flebilis epistola de divisione imperii, 104, 0292B (auctor 769-840)
VII. Et quia superius de legitimo et opportuno iuramento mentio facta est, videtur mihi non celandum excellentiae vestrae, quod multa murmuratio est nunc inter homines propter contraria et diversa iuramenta, et non sola murmuratio, sed et tristitia, et detractio adversum vos: quod mihi usquequaque displicet: quorum murmuratio ad illud pertinere eis videtur quod beatus Hieronymus in expositione Ieremiae dicit in illo loco ubi propheta ait: Et iurabis: vivit Dominus, in veritate et in iudicio et iustitia.
767Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0043C (auctor 769-840)
Siquidem essent aliqui ex multa nimis vesania, qui dicerent Dei Verbi naturam, fontem veluti quemdam et propriae essentiae principium habuisse carnem.
768Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0063B (auctor 769-840)
Sicut enim corpus unum est, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt; ita et Christus.
769Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0063C (auctor 769-840)
Nam et corpus non est unum membrum, sed multa (I Cor. XII, 3-14). Ecce Apostolus evidenter ostendit quomodo credantur Christus et Ecclesia una persona; videlicet, quia uno Spiritu potati, in uno Spiritu baptizati, unum corpus effecti per Spiritum Christi secundum eumdem, et in eodem in uno Spiritu singulis hominibus diversae gratiae dantur; ita ut unus ex corpore homo, non omnes gratias habeant, omnes ministrationes, omnes operationes infusas in corpore per unum caput Christum.
770Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0115A (auctor 769-840)
Et iterum: Sicut enim corpus unum est, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt; ita et Christus.
771Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0115D (auctor 769-840)
IV. Si ergo Dominus propterea passus est, ut in sanguine suo faceret prope eos qui longe erant, et paries divisionis iam solutus, et interfecta est inimicitia in illo, et omnes reconciliati sunt in uno corpore Deo, et in tantum unum corpus effecti in uno spiritu, ut Christus potius quam Christiani dicantur, sicut suprascripta apostolica sententia declarat dicens: Omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt; ita et Christus (Non enim ait: Ita et Christiani, sed Christus); cupio per pietatem vestram nosse, si non huic tantae divinae operationis unitati aliquid obsistat tanta diversitas legum, quanta non solum in singulis regionibus aut civitatibus, sed etiam in multis domibus habetur.
772Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0119A (auctor 769-840)
Nec sancta illa civitas Hierusalem temporibus gratiae, innumerabilibus turbis monachorum, clericorum et caeterorum fidelium illustris, Saracenis subiiceretur, sicut et aliae civitates et regiones; nec Roma Gothis, paganis et haereticis simul; nec Italia Langobardis: et multa huiusmodi.
773Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0119B (auctor 769-840)
Cum e contrario intra sacra missarum solemnia frequenter deprecemur Dominum ut tribuat nobis pro amore suo prospera mundi despicere, et nulla eius adversa formidare, decet omnino mentem Christianam cum timore et tremore, secundum Apostolum, suam salutem operari, et mente ad futura transire, nec in praesentibus rebus sensum figere; quoniam occultissima Dei dispensatione varii sunt in praesenti tempore rerum eventus, sicut et sacra Scriptura testatur: Sunt iusti quibus multa proveniunt, quasi opera egerint impiorum; et sunt impii qui ita securi sunt quasi iustorum facta habeant.
774Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0121B (auctor 769-840)
Cum haec omnia ita sint, quis est tam temerarius ut credat, si duo pro uno asino molino, aut quidquid sit etiam vilius, contendant, non possit alter cadere, cuius illud esse debere putatur, cum forte aut multa aut maiora existant peccata eius quam alterius, pro quibus puniendus sit?
775Agobardus Lugdunensis, Liber contra Amalarium, 104, 0343D (auctor 769-840)
Nam apostoli iamdudum fuerant loquentes iam praedicaverant, iam multa et magna signa fecerant; ita ut dicerent Domino: Etiam daemonia subiiciuntur nobis in nomine tuo.
776Agobardus Lugdunensis, Liber contra iudicium dei, 104, 0254A (auctor 769-840)
» Tamen quia notissimum est bonos a malis interfici, nunquam autem malos a bonis, nisi in bellis publicis et legalibus iudiciis, pertinet hoc ad occulta iudicia Dei, quae sunt sicut abyssus multa, nec est datum hominibus nosse cur omnipotens ita permittat fieri.
777Agobardus Lugdunensis, Liber contra iudicium dei, 104, 0254D (auctor 769-840)
Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
778Agobardus Lugdunensis, Liber contra iudicium dei, 104, 0255A (auctor 769-840)
A quibus pax multa scandalum non excludit, necdum habent plenitudinem legis, quae charitas est.
779Agobardus Lugdunensis, Liber contra iudicium dei, 104, 0265D (auctor 769-840)
Et quia ita fit, ideo provenit quod sequens sententia dicit: Sunt iusti quibus multa proveniunt, quasi opera egerint impiorum; et sunt impii qui ita securi sunt, quasi iustorum facta habeant.
780Agobardus Lugdunensis, Liber de correctione antiphonarii, 104, 0333B (auctor 769-840)
Et multa huiusmodi ridiculosa et fantastica.
781Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0231A (auctor 769-840)
V. Sequenti autem anno, cum adessent iussi in Compendio palatio, et de his inter eos sermo haberetur, ad hunc modum, post multa colloquia, in quantum ego intellexi, ratiocinia sunt perducta, ut primum quidem intellectibus omnium inculcarentur delicta de rebus sacris illicite usis, post vero cum Dei timore in illis quas habent laici cautiores effecti, etiam in his quae remanserunt Ecclesiis fideliores atque clementiores exsisterent; ita ut et suis adhiberent pietatem, ut et Ecclesiis defensionem; fieretque compatienti concordia remediabilis ac veniabilis, offensioque comitante pietate de indulgentia quoque esset secura.
782Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0232B (auctor 769-840)
Cumque hoc in Novo non potuerint demonstrare, fateantur necesse est decreto veteri contineri: neque hoc solum, sed et multa forsan huiusmodi.
783Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0237B (auctor 769-840)
Nec de illis quam maxime audemus dicere, quorum proavi aut abavi construxerunt ecclesias, ac ditaverunt, et testamentis scriptis atque firmatis nullos se habituros haeredes nisi ecclesiam et rectores eius denuntiaverunt; et nunc ipsi contra pietatem maiorum, si parietes sibi vendicare potuerint, non tantum ea quae a constructoribus collata sunt, sed et multa quae plerique fidelium pro sepulturis aut qualibet devotione alia ibidem sacraverunt, cum ipsis ecclesiis vendere licitum putant, nullo prohibente.
784Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0244A (auctor 769-840)
Qui post multa annorum curricula compulsi ab hostibus ingredi civitatem ad manendum, nullatenus compelli potuerunt, ne a propheta quidem, ad bibendum vinum; et idcirco laudati sunt a Domino pro obedientia, promittente etiam quod non esset defecturus vir stirpis Ionadab de conspectu Domini.
785Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0247C (auctor 769-840)
De qua re non est necesse, ad multa dicendum, nobis plurimum laborare.
786Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0250B (auctor 769-840)
Et multa huiusmodi, quae de hac re, et de omnibus quae superius comprehensa sunt, in divinis libris dicuntur, nec ab ullo prorsus hominum absque sui gravissimo damno negliguntur
787Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0152A (auctor 769-840)
Sed ego multa sollicitudine egi ut viderem illum, sicuti et feci.
788Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0152D (auctor 769-840)
Non ergo in talibus adiutor homo quaeratur, quia non invenietur, nisi forte sancti Dei, qui multa obtinuerunt, et obtenturi sunt: quorum aliqui potestatem habebunt claudere coelum, ne pluat diebus prophetiae ipsorum, sicut Elias, et aquas convertendi in sanguinem, et percutere terram omni plaga, quotiens voluerint, sicut Moyses et Aaron Aegyptum.
789Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0153D (auctor 769-840)
In quibus verbis hoc quoque notandum est, quia si homo non novit semitas nubium, nec perfectas earum scientias, multo minus novit earum officio hominibus prodesse vel obesse; exceptis, ut dictum est, sanctis, qui secundum voluntatem Dei multa per illum ipso donante possunt, non utique propria aut aliqua contraria virtute, sed voluntate conditoris: sicut saepe multi servorum Dei orationibus obtinuerunt, ut tempore siccitatis pluvias Dominus largiri dignaretur.
790Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0156A (auctor 769-840)
et multa huiusmodi.
791Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0204B (auctor 769-840)
Multa denique de cultu divino usurpata sunt, quae honoribus deferuntur humanis, sive humilitate nimia, sive adulatione pestifera; ita tamen ut quibus ea deferuntur, homines haberentur, qui dicuntur colendi et venerandi; si autem multum eis additur, et adorandi.
792Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0274B (auctor 769-840)
Item de unitate membrorum: Sicut enim corpus unum est, inquit, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum corpus sunt; ita et Christus.
793Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0274B (auctor 769-840)
Nam corpus non est unum membrum, sed multa.
794Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0277B (auctor 769-840)
Multa Deus facit in homine bona, quae non facit homo; nulla vero facit homo bona, quae non Deus praestet ut faciat homo.
795Agroecius, De orthographia, p. 38, l. 1 (auctor c.440-450)
conscribere est multa simul scribere, exscribere quod alibi scriptum sit transferre, transcribere, cum ius nostrum in alium transit, inscribere actionis est uel accusationis, adscribere adsignationis, describere dictionis uel ordinationis.
796Agroecius, Ars de orthographia, p2; 51 (auctor c.440-450)
conscribere est multa simul scribere, exscribere quod alibi scriptum sit transferre, transcribere, cum ius nostrum in alium transit, inscribere actionis est uel accusationis, adscribere adsignationis, describere dictionis uel ordinationis.
797Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio mystica, 80, 0332C
Tunc omnia verba haec dixit discipulis suis: Scitis quia post biduum pascha fiet (Matth. XXVI, 2) . Et in cruce pendens acetoque potatus dixit: Consummatum est, et inclinato capite tradidit spiritum (Ioan. XIX, 30) . Si vero perfectus (Auctor oper. imperf., hom. 1 in Matth.) dicatur, sic exponitur, quia qui suos iubet esse perfectos, dicens: Estote perfecti, sicut et Pater vester coelestis perfectus est (Matth. V, 48) ; prae caeteris perfectus dici debuit Iesus, quippe qui coepit facere et docere (Act. I, 1) quae perfecta sunt. In Achaz convertens (Auctor op. imperf., hom. 1 in Matth., et Orig., in Ex.) , qui ait: Poenitentiam agite, appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. III, 2) ; vel apprehendens (Philo, l. Int. nom. de Michaea) , qui apprehensa manu socrum Petri sanavit febricitantem (Luc. IV, 38) , et filiam principis mortuam resuscitavit (Matth. IX, 23) . Paulus quoque: Si quo modo, inquit, apprehendam in quo apprehensus sum (Philipp. III, 12) . Item alibi: Non enim angelos apprehendit, sed semen Abrahae apprehendit (Hebr. XXII, 16) . In Ezechia confortavit Dominus (Auctor. anonym., hom. 1 in Matth.) , qui ait: Confidite, ego vici mundum (Ioan. XVI, 31) . Et Paulus: Nos autem, ait, praedicamus: Christum Dei virtutem et Dei sapientiam (I Cor. I, 24). In Manasse obliviosus (Philo, ubi supra de Genes. ), qui ait: Remittuntur ei peccata multa, quia dilexit multum (Luc. VII, 47) ; Charitas namque multitudinem operit peccatorum (Iac. V, 20) . Et Ezechiel: In quacunque die, ait, conversus fuerit iniustus ab iniustitia sua, omnes iniquitates eius oblivioni tradentur (Ezech. XVIII) . In Amon fidelis (Philo, ibid., de Ierem.), qui ait: Petite et dabitur vobis (Matth. VII, 7) . Et Paulus ait; Ut misericors fieret, et fidelis Pontifex ad Dominum (Hebr. II, 17) . Et Ioannes in Apocalypsi: Et a Iesu Christo, qui est testis fidelis (Apoc. I, 5) ; fidelis autem dicitur, cuius sunt semper promissa fidelia, quae in utramque partem et speranda sunt pariter, et expavescenda.
798Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0804A (auctor 950-1008)
Marcus denique poeta, atque Paulus in Cassinensi coenobio, multa de illius miraculis metrico opere elegantissime ediderunt.
799Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0811B (auctor 950-1008)
Eius in diebus, tam apud sacratissima Patris nostri Benedicti ossa quamque et in aliis locis, ubi eius veneranda habetur memoria, multa, praestante Deo, per eumdem egregium confessorem patrata sunt miracula, quae posterorum notitiae Christo nos iuvante tradere adoriemur.
800Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0811C (auctor 950-1008)
E quibus unum manu tenens, post multas blasphemias adversus monachos Floriacenses prolatas, iuramentum protulit mendax, ita inquiens: « Hoc testor, ait, pirum, hoc anno me eis multa incommoda irrogaturum.
801Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0845D (auctor 950-1008)
De quibus quia multa per inertiam oblivioni tradita sunt, pauca quae vilitatis nostrae attigere notitiam, memoriae posterorum, ad omnipotentis Dei ac sanctorum eius laudem, tradere curabimus.
802Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0850B (auctor 950-1008)
Quam dum pater eius ac mater per multa sanctorum loca duxissent nil remedii ei a sanctis impetrare potuerunt.
803Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0851B (auctor 950-1008)
CAPUT XXII. Auctor multa omisit.
804Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0852A (auctor 950-1008)
Verumtamen hanc sententiam claudendo operi adnectentes, monemus lectorem multa nos scienter praeteriisse.
805Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0635D (auctor 950-1008)
Multa praeterea de sideribus ac eorum motu, de mundi ac terrarum magnitudine, de rerum natura, de deorum immortalium vi ac potestate disputant, et iuventuti tradunt.
806Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0629C (auctor 950-1008)
Gallis autem provinciarum propinquitas et transmarinarum rerum notitia multa ad copiam atque usus largitur.
807Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0648A (auctor 950-1008)
Indignatus imperator contemptum sui, et impatiens irae, multa furibundus cervo interminatur.
808Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0648B (auctor 950-1008)
Ille econtra multa in leonem congerens maledicta, se, dum obsequitur, male multatum conqueritur.
809Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0650B (auctor 950-1008)
Pro quo beatus Remigius, ipsius urbis pontifex, legatum ad Clodoveum direxit, multa prece deposcens ut, si non aliud recipere mereretur, saltem urceus ille sibi redderetur.
810Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0668C (auctor 950-1008)
Nam dum esset ipse nefanda, qua et pater suus, Arianae haereseos maculatus perfidia, despectui eam habens quod esset fide catholica, eunti ad orthodoxorum ecclesiam multa ingerebat probra.
811Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0676A (auctor 950-1008)
Quam ille post mortem patris relinquens, Deutheriam Romani generis feminam hac de causa duxit uxorem: Dum Gothi, post mortem Clodovei, multa de his quae ipse eis abstulerat pervasissent, Theodoricus Theodebertum filium suum ad ea recuperanda direxit. Qui ad urbem Bituris [al., Biterris] accedens, legatos ad castrum Caprariam, ut sibi cives aperiant, dirigit.
812Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0690A (auctor 950-1008)
Tertius quoque Francorum dux, nomine Leutharius, Bucelleni germanus, dum multa onustus praeda repedare festinat ad propria, inter Veronam ac Tridentum iuxta lacum Benacum propria morte defunctus est.
813Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0690A (auctor 950-1008)
Huic Narses fideliter sibi primum adhaerenti multa beneficia contulit.
814Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0695A (auctor 950-1008)
A qua tantum humani sanguinis effusum, tantae caedes actae potentum seu etiam regum in Francorum regno sunt, ut non immerito sibyllam ante multa saecula de ea vaticinasse sit creditum.
815Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0700B (auctor 950-1008)
Sigebertus tamen non usquequaque otiosus fuit, nec multa diu regni sui passus dispendia est.
816Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0706A (auctor 950-1008)
Ad hunc Chilpericus, rex Francorum, suos dirigens legatos, multa ab eo ornamenta, aureos etiam singularum suscepit librarum, habentes ab una parte effigiem imperatoris et in circulo scriptum: TIBERII CONSTANTINI PERPETUI AUGUSTI; ab alio vero quadrigam ac ascensorem continentesque scriptum: GLORIA ROMANORUM. Huius exercitus ab eo missus Persas potentissime debellavit, victorque regrediens tantam praedae molem cum viginti pariter elephantis abduxit ut humanae crederetur posse sufficere cupiditati.
817Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0707A (auctor 950-1008)
Interea dum de patre ac noverca Meroveus multa loqueretur facinora, quadam die Gregorium episcopum ad convivium invitans, rogat aliquid ad aedificationem legi.
818Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0713A (auctor 950-1008)
Salonius denique et Sagittarius, pessimis quotidie adiicientes peiora, in expeditionem, quam Mummolus contra Longobardos egit, pergentes, multa perpetrarunt homicidia.
819Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0716B (auctor 950-1008)
Cavendum profecto est ne illius evangelici incurramus sententiam divitis qui, innovando horrea et congregando multa, accepit responsum se non visurum diem crastinum nec suarum cogniturum haeredem rerum.
820Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0716D (auctor 950-1008)
Unde Chilpericus divinae animadversionis iudicium cervici imminere suae cognoscens, multa pauperibus Christi, seu ecclesiis, largitur donaria.
821Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0720D (auctor 950-1008)
Multa autem signa et prodigia eo anno in coelo sunt visa.
822Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0730A (auctor 950-1008)
Qui tamen per reliquos nepoti mandans, nil se ex vetitis praesumpturum, multa ex suo filiae largitus est.
823Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0733C (auctor 950-1008)
CAPUT LXI. De Theodori Massiliensis, qui pseudofratrem Guntranni extulerat, multa; et de prodigiis eius anni.
824Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0735B (auctor 950-1008)
Quae aestimabant homines interitus Gundoaldi esse indicia, cum et terra tremeret ac alia multa parerent signa.
825Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0738C (auctor 950-1008)
Post haec facultas omnis Eberulfi, quae multa erat valde, diversis a rege concessa.
826Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0749D (auctor 950-1008)
CAPUT LXXVIII. De tunicae Domini inconsutilis inventione, de lunae obscuratione et praelio cum Britannis, in quo alter Francorum ducum desideratus est, alter, cui multa postea indicta est, misere inops factus.
827Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0753B (auctor 950-1008)
Sequenti anno multa in coelo signa sunt ostensa et apparuit stella cometes.
828Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0756D (auctor 950-1008)
Ad sepulcrum denique beatissimi Victoris, Christi potentia multa exinde miraculorum ostendit signa.
829Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0771D (auctor 950-1008)
Exigit nunc locus referri quemadmodum Longobardi duodecim millia solidorum, tributi nomine, regibus Francorum per multa solverint annorum curricula.
830Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0779A (auctor 950-1008)
Post haec Clotarius rediens, ducis comperta contumelia, ex se genito multa furibundus interminans, mittit qui eum accersirent, dignas pro commissis ut lueret poenas.
831Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0785C (auctor 950-1008)
Qui dum multa in suos crudelia exerceret, Sisenandus quidam haud ignobilis Hispaniensis ad Dagobertum se contulit, rogans auxiliari eum sibi, quo Sentilam Hispania expelleret.
832Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0791B (auctor 950-1008)
Cui senex: « Cum, ait, multa vigiliarum ac ieiuniorum, simulque senectutis fatigatione depressus, paululum membra sopori dedissem, astitit mihi quidam, veneranda decorus canitie, monens ut propere surgerem, et pro Dagoberti regis anima, quae eadem a corpore exierat hora, Domini exorarem clementiam.
833Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0856C (auctor 950-1008)
Azaele, qui post regnavit in Syria, consulente Eliseum pro salute Benadad domini sui, inter alia dixit vir Dei ad eum: Scio, inquiens, quae mala facturus sis filiis Israel: civitates eorum munitas capies, praegnantes divides, infantes gladio interficies (IV Reg. VIII, 12) . Pari modo rex Gothorum, Totila, ad Dei hominem Benedictum veniens, atque coram eo prostratus et ab ipso de terra elevatus, haec sibi dicentem audivit: « Multa mala facis, multa mala fecisti, iam tandem ab iniquitate compescere.
834Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0865D (auctor 950-1008)
Haec patienter eos tenero cum verbere nutrit, Candida post obitum praemia multa dabit.
835Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0870C (auctor 950-1008)
De caetero nos, qui, multa gravedine peccaminum pressi, laudes tam magnifici Patris aggredi ausi sumus, interim sileamus, quia mens sibi male conscia, pavet se tanta attentasse praeconia.
836Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0394A (auctor 950-1008)
Exstant multa scriptorum eius insignia quae proprio indigeant volumine.
837Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0406A (auctor 950-1008)
Namque anteriorem tabulam altaris sanctae Dei genitricis Mariae, ab antecessore eius domno Oylboldo auro construi coeptam, ad perfectum usque perduxit, duas circumiacentes argento opertas augmentari fecit, et, ut breviter multa perstringamus, sex altaria, tam eius quam monachorum sub ipsius regimine consistentium, devota intentione, argenteis sibi affixis praefulgent laminis: unum videlicet, sub nomine Patris Benedicti Deo dicatum aliud, sub nomine summae ac individuae Trinitatis, sancti quoque Stephani et sancti Aniani, necnon sancti Ioannis evangelistae fratrisque eius beati Iacobi.
838Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0406B (auctor 950-1008)
Haec itaque et alia nonnulla sub egregio patre Abbone in Floriacensi coenobio perfecta sunt, instantia et procuratione honorabilis monachi Gauzfredi, cui ipse sacrorum commiserat custodiam thesaurorum, cuius etiam Gauzfredi sollicitudine gazophylacium lapideum est constructum, ad repellendam ignis, si (quod absit!) ingrueret, violentiam satis idoneum, eodem de quo loquimur venerabili patre Abbone sumptus subministrante, de cuius vitae moribus et scriptis quia multa retulimus, ne fastidiosi in multiloquio simus lectori, stylum ad eius enarrandum vertamus transitum.
839Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1041B (auctor fl. 800)
Nam inter caeteros ex diverso properantes, venit quidam iuvenis ex pago Baiocasino [de Bayeux] vocabulo Hildemodus, qui ita renibus contractus tribus continuo exstiterat annis, ut eo ipso dolore genuum ac tibiarum seu pedum privaretur officio: isque multa venerabilium sanctorum circumiens loca, quo pristinam illorum suffragiis recuperaret sospitatem, a nullo prorsus destinatus est sanari.
840Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1049A (auctor fl. 800)
At ubi vix intromissa (erat enim compressio populi multa) transisset, sic illius aridae manus debilitas extemplo curatur, quatenus omni recepto vigore, solitum propriae actionis exerceret officium.
841Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0939 (auctor fl. 800)
Si miraculorum cuncta quae Deus et Dominus omnium fidelibus suis facere contulit, impossibile est verbis explicari; multoties sane apicibus comprehendi creditur, et superoperosum, testante apostolo et evangelista Ioanne, haec universa velle perstringi, qui multa quidem et alia signa Iesum fecisse in conspectu discipulorum suorum asserit, quae non sunt scripta in libro Evangelii.
842Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0953B (auctor fl. 800)
Sicque uxoris adminiculo insuper et multa comitatus fiducia gradiens, ad locum usque pervenit.
843Alanus Antissiodorensis, Epistolae, 201, 1383D (auctor 1152-1167)
Plura de casamento suo esse contendunt, quibus quoniam non pro voluntate sua satisfacimus, cuncta diripere, et cum iam multa rapuerint, maiora inferre de die in diem minantur.
844Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0473C (auctor 1152-1167)
Videbat enim mundum et principem eius exterius multa sibi offerentem, multa promittentem, magnas res, spes maiores, sed fallaces omnes, et vanitatem vanitatum, et omnia vanitatem.
845Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0473C (auctor 1152-1167)
Inquirenti autem occurrit Cistercii innovatae monasticae religionis nova plantatio, messis multa, sed operariis indigens, cum vix adhuc aliquis conversionis gratia illuc declinaret, ob nimiam vitae ipsius et paupertatis austeritatem.
846Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0476C (auctor 1152-1167)
Quid multa!
847Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0481A (auctor 1152-1167)
20. Cum autem quadam die Girardus frater eius, cellarius domus, apud eum conquereretur ad necessaria fratrum multa deesse; Vir Dei, quantum interim ad praesentes angustias sufficere posset, inquisivit.
848Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0489C (auctor 1152-1167)
Erat enim eis transitus per Castrum-Nantonis in territorio Senonum, et iuvenis quidam, cuius pedem fistula occupaverat, praedicti patris Bernardi tactum et benedictionem cum multa supplicatione petebat.
849Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0495C (auctor 1152-1167)
Hic aliquando cum de huiuscemodi viris religiosis loqueretur, licet suo more et solito studio fraternas virtutes deprimeret, tandem cum eis, inter quos tunc sermocinabatur, nollet esse molestus: « Quae, inquit, nescio non dico vobis; sed unum scio et expertus sum, multa ei divinitus in oratione revelari.
850Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0499B (auctor 1152-1167)
Siquidem importune idem rex institit, tempus habere se reputans opportunum, episcoporum sibi restitui investituras, quas ab eiusdem praedecessore imperatore Henrico per maximos quidem labores et multa pericula Romana Ecclesia vindicarat.
851Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0501B (auctor 1152-1167)
» Multa in hunc modum in Virum Dei iaculabatur convicia, ut blasphemiis provocatus, impatienter ferret opprobria, et confunderetur in praesentia populi, cum indignis se audiret sermonibus lacessiri.
852Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0506C (auctor 1152-1167)
Nihil obedientiae praeferens Vir Dei, valefaciens fratribus, flentibus universis discessit, et cum multa reverentia ubique susceptus, demum Romam pervenit.
853Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0519B (auctor 1152-1167)
Cumque accedentes ad se principes, ut coeperat, pro pace rogaret, suspirantes dicebant: « Oportet nos libenter audire eum, quem, ut ipsi cernimus, Deus diligit et exaudit; et audito eo multa facere, pro quo tanta facit in oculis nostris.
854Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0522B (auctor 1152-1167)
86. De quo transitu eius multa audivimus apparuisse quam multis, et quidem non indigna relatu; sed difficile nimis singula vestigare, et scribere omnia nimis longum.
855Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0575 (auctor 1128-1203)
Multa quidem huic studio subeunt meditanda, iacentem Tollere quae possint hinc ad coelestia mentem: Contemplator uti ex nihilo Deus omnia quondam Protulerit, quae vis, sapientia quanta, quis ardor Artificis, quantum emineant, quantumque nitescant: Omnia ne vero tantum admirere creata, Usque Creatorem ut non mente animoque sequaris: Ergo sub obtutum veniant quaecunque leguntur Lumine, ne quid iners proprio et sine munere degat.
856Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0575 (auctor 1128-1203)
Namque oculis multa occurrunt, quae pabula cunctis Sensibus indulgent.
857Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0491C (auctor 1128-1203)
Virgilii musa mendacia multa colorat, Et facie veri contexit pallia falso.
858Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0493C (auctor 1128-1203)
Nam quod nulla valet per se, supplebit in unum Coniurata manus, ut quae non singula prosunt, Multa iuvent collecta simul.
859Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0493C (auctor 1128-1203)
Nam plurimus amnem Rivulus excrescens gignit, scintillaque flammam Multa parit, multusque lapis concludit acervum.
860Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0494A (auctor 1128-1203)
Ordo supercilii iusto libramine ductus, Nec nimis exhaustus, nec multa nube pilorum Luxurians, sese geminos exemplat in arcus.
861Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0512A (auctor 1128-1203)
Nec mirum, si facta prius perfectius ornans Perficit, et factum cultu meliore venustat, Cui magis arridet species et gratia formae, Quae comites multa pictoris praevenit arte, Totam pictoris artem sub pectore claudens.
862Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0531B (auctor 1128-1203)
Inflammat diadema caput, lampade multa Gemmarum radians auro flammatur, et extra Scintillans lapidum duodeno sidere fulget.
863Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0548D (auctor 1128-1203)
Hanc formam noys ipsa Deo praesentat, ut eius Formet ad exemplar animam: tunc ille sigillum Sumit, ad ipsius formae vestigia formam Dans animae, vultum qualem deposcit idea, Imprimit exemplo, totas usurpat imago Exemplaris opes, loquiturque figura sigillum Adsunt factori Parcae, cumulantque decorem Facturae, non invidiae livore retractae A donis animae, sed multa dote salutant Ortam, felici claudentes omine fatum.
864Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0555A (auctor 1128-1203)
Adsunt rhetoricae cultus floresque colorum, Verba quibus stellata nitent, et sermo decorem Induit, et multa splendescit clausula luce.
865Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0555A (auctor 1128-1203)
Succincte docet illa loqui, sensusque profundos Sub sermone brevi concludere, claudere multa Sub paucis, nec diffuso sermone vagari: Ut breve sit verbum, dives sententia, sermo Facundus, multi fecundus pondere sensus.
866Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0558A (auctor 1128-1203)
Multa antiphrasim gerit illic alea casus, Pygmea brevitate sedens, demissaque cedrus Desinit esse gigas, et nana myrica gigantem Induit: alterius sic accipit altera formam.
867Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0566A (auctor 1128-1203)
Iam pestes Erebi, scelerum contagia, monstra Inferni, cives Plutonis, noctis alumni, Tartareum chaos egressi funduntur in orbem: Iamque diem nostrum multa caligine noctis Involvunt, mundique iubar delere laborant.
868Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0569D (auctor 1128-1203)
Parma suum multa rubigine computat aevum, Nec vetat ingressum nudata crate sagittis.
869Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0309C (auctor 1128-1203)
Item: Cum multa in mundo agantur casu, non videntur agi divina ordinatione.
870Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0311C (auctor 1128-1203)
Et quamvis multa in hoc saeculo casu agi videantur, tamen contra Dei ordinationem non fiunt, qui novit quomodo et qualiter singula fiant.
871Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0311D (auctor 1128-1203)
» Unde Christus in Evangelio ait, quod nec unus passer cadit in terram sine Deo (Matth. X) . Sequenti rationi haec datur responsio: Multa sunt quae in peccato fiunt, et mediante peccato, et tamen peccata non sunt, et a Deo sunt; ut scientia quam iste acquirit mala intentione, scilicet intuitu favoris humani, vel terreni emolumenti, mediante peccato habetur ab isto, et tamen est a Deo.
872Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0312C (auctor 1128-1203)
Fortasse dicent haeretici, quod hoc nomine, nihil, designatur res corporalis quae corrumpitur, et ad nihilum tendit; sed multa corporalia sunt quae nec corrumpuntur, nec ad nihilum tendunt, ut sol, et aliae stellae; de terra autem dicitur, quod in aeternum stat.
873Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0315A (auctor 1128-1203)
Si dicant quod non fuerit nisi unus solus daemon scilicet Lucifer, convincuntur auctoritate evangelica testante, quod diabolus respondens Christo quaerenti, quod esset nomen eius, dixit: Legio est nomen mihi (Marc. V) , quasi dicat: Non est hic unus solus daemon, sed plures. Et alibi legitur de Christo dixisse Iudaeos: In Beelsebub, principe daemoniorum, eiicit daemonia (Luc. XI) . Quaeritur ergo, utrum alii daemones fuerint Lucifero coaeterni, si coaeterni fuerint, ergo multa fuerunt Deo coaeterna.
874Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0320B (auctor 1128-1203)
Item auctoritas dicit, quod multa corpora sanctorum qui dormierant, surrexerunt (Matth. XXVII) . Nonne et illi cum Christo ascenderunt?
875Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0325D (auctor 1128-1203)
Legitur etiam, quod multa corpora sanctorum quae dormierant, surrexerunt (Matth. XXVII) . Christus etiam, cuius resurrectio nostrae resurrectionis est testis, in proprio corpore resurrexit.
876Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0331D (auctor 1128-1203)
Dicimus etiam quod multa vestigia remaneant animae rationalis.
877Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0348D (auctor 1128-1203)
Per multa quoque similia potest ostendi quod puer salvari potest in fide alterius, per baptismum.
878Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0357B (auctor 1128-1203)
Quod autem dicit se Petri lacrymas legisse, non confessionem vel satisfactionem, per hoc neutrum excluditur: multa enim facta sunt quae scripta non sunt.
879Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0370A (auctor 1128-1203)
Ad hoc dicimus quod Christus apostolos instituit sacerdotes, quando dans eis corpus suum, ait: Hoc facite in meam commemorationem (Luc. XXII; I Cor. XI) . Multa etiam reliquit apostolis ordinanda, quae ipse non ordinavit, ut de ordinum collatione, sacerdotum consecratione.
880Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0377A (auctor 1128-1203)
Item, quamvis non legeretur quod Christus comederit carnes, non est tamen verum quod non comederit: multa enim fecit Christus quae scripta non sunt.
881Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0407C (auctor 1128-1203)
Ad haec primo respondemus legem esse bonam, et a Deo datam dicimus, ac ideo quidquid in ea scriptum est, divino sensu intellectum, suis temporibus observatum et observandum esse sentimus; ea vero divino intellectu intelligenda erant, quae si ad litteram accipimus, multa sibi repugnantia videmus.
882Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0412C (auctor 1128-1203)
Et vero, ab exitu sermonis ut reaedificetur Ierusalem, usque ad Christum ducem, fluxerunt anni lunares quadringenti nonaginta; numerantur autem, a vicesimo anno Artaxerxis, in quo Nehemias pincerna eius impetravit ab eo, ut restituerentur muri Ierusalem, et restituit eos in multa angustia.
883Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0414C (auctor 1128-1203)
Suscepit ergo Deus hominem in unitate personae, ingenita bonitate sua, non nostra, ex multa necessitate, non sua, sed nostra.
884Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0427A (auctor 1128-1203)
Isti etiam multa in lege veteri observant, et ita quodammodo iudaizant, quia porcum non comedunt, plures uxores simul ducunt; sed superius contra Iudaeos diligenter probavimus, iam legem abolitam esse: et hoc Paulus multipliciter probat, et eum esse quasi idololatram, qui legem Moysi observat ad litteram; quia veniente veritate, debet umbra cessare, et veniente signato, cesset figura.
885Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0420D (auctor 1128-1203)
De resurrectione etiam Christi multa a sacra Scriptura habemus testimonia.
886Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0123C (auctor 1128-1203)
pro avaritia multa contra te armantur, multa de te conqueruntur, fortuna, natura, caro propria, charitas, proximus, mundus et Deus.
887Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0125D (auctor 1128-1203)
» Multa, fratres, relinquitis, si desideriis renuntiaveritis, cor namque Deus postulat, et non sudaria pensat.
888Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0133C (auctor 1128-1203)
Arrogantia scilicet, quae sibi ascribit quod non habet: insolentia, quae sibi appropriat quod aliis debet; fastus, qui multa credit de se ultra verum; contumacia, quae se erigit in praelatum.
889Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0134B (auctor 1128-1203)
Multa bona nostra nobis nocent.
890Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0144C (auctor 1128-1203)
Notandum vero quod ibi dicitur: Ex omni ligno paradisi comede (Gen. II) , etc., qui enim ab uno bono subditos vetat, necesse est ut multa concedat, ne mens ab omnibus repulsa, quasi ieiuna intereat.
891Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0149B (auctor 1128-1203)
Multa etiam sunt quae nos monent de iustitia aliquid relaxare; humanae naturae infirmitas, rei utilitas, misericordiae etiam dignitas, quae superexaltat iudicium.
892Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0180B (auctor 1128-1203)
In hac enim cella homo sic inebriatur, quod sobrius redditur; et cum multa legeris, unum specialiter tibi deputa, unum medullitus rumina, quod magis tuo sedeat animo, quod magis placet mentis palato.
893Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0190D (auctor 1128-1203)
O claustralis, qui in mundo multa reliquisti, noli ad mundum redire unius nummi desiderio.
894Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0610A (auctor 1128-1203)
Ergo ad multas causas multa adhibenda sunt remedia quod propositum est.
895Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0613C (auctor 1128-1203)
Et quia Ecclesia propter multiplicis peccati morbum eget multiplicis remedio medicinae, sicut vicesima quinta secundi libri proponit, tam verbis quam signis excitandi sunt peccatores: nam si non prosunt singula, multa iuvant.
896Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0455C (auctor 1128-1203)
Nonne per antiphrasim, miracula multa Cupido Efficiens, hominum protheat omne genus.
897Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210, 0273C (auctor 1128-1203)
Multa namque inter locum et locum, tempus et tempus, modum et modum, personam et personam, distantia est.
898Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210, 0278B (auctor 1128-1203)
Non est pax impiis, dicit Dominus (Isa. XLVIII) . Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum (Psal. XI) . O quam desiderabile est nomen pacis!
899Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0689D (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam occulta Dei iudicia, unde in Psalmo: Iudicia tua abyssus multa.
900Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0690B (auctor 1128-1203)
Dicitur testamentum, unde in Psalmo: Abyssus abyssum invocat, id est unum testamentum alii consonat, quod eleganter dicitur abyssus, quia in utroque testamento multa latent quae nullo modo homini patent.
901Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0694A (auctor 1128-1203)
Dicitur inanitas sive vanitas, unde idem: Eritis in aere loquentes tam multa ut sunt genera linguarum.
902Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0698A (auctor 1128-1203)
Ambitio, proprie, dicitur apparatus, unde legitur de uxore Felicis in Actibus apostolorum quod venit cum multa ambitione, id est cum multo apparatu, vel cum multa ambitione, id est cum multis ambientibus.
903Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0700D (auctor 1128-1203)
Dicitur gulositas, unde in Evangelio: Anima mea, habes multa bona reposita in annos plurimos, quasi dicat: Per victualia, quae mihi abundant in annos plurimos, satisfaciam animae meae, id est gulositati meae vel meo appetitui.
904Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0708A (auctor 1128-1203)
Dicitur lex Mosaica, ut in praedicto exemplo secundum aliam expositionem: Arcturus versus aquilonem apparet, et lex vetus ab aquilone venit, quae subditos multa districtionis asperitate terruit.
905Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0724B (auctor 1128-1203)
Byssus dicitur species lini quod crescit in Aegypto, quod multa attritione vertitur in candorem.
906Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0796A (auctor 1128-1203)
Dicitur superficialis intelligentia sive littera Veteris Testamenti, quae significatur per ficum, in qua non erat fructus sed tantum folia, ita superficialis intelligentia habet multa folia, sed caret fructibus: unde Christus [nihil] invenit in ficu nisi folium, id est in Synagoga litteram.
907Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0807 (auctor 1128-1203)
Habere notat possessionem, unde in Evangelio: Anima mea, habes multa bona, id est possides, etc.
908Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0810B (auctor 1128-1203)
Per struthionem vero hypocritae designantur; quia, sicut struthio magnum habet corpus, et videtur habere alas quibus possit volare, cum semper ponderositate sua terrenis adhaereat, et non potest se extollere in altum: ita hypocritae terrenis adhaerentes, multa habentes vitia, videntur habere alas, id est virtutes, quibus mediantibus ad coelestia dirigantur; sed non possunt extolli in altum propter ponderositatem vitiorum, et ita hypocritae videntur esse similes sanctis.
909Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0858C (auctor 1128-1203)
Dicitur ille qui convertitur, unde: Messis quidem multa, operarii vero pauci, id est multi sunt qui possunt meti per praedicationem, sed pauci sunt operarii quantum ad praedicationis exsecutionem.
910Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0866A (auctor 1128-1203)
Multus proprie magnus, unde Paulus: In multa patientia, in ieiuniis multis.
911Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0866A (auctor 1128-1203)
Item: Dimissa sunt ei peccata multa, id est omnia.
912Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0866A (auctor 1128-1203)
Similiter: Ibi multa congregata quae in pulvere dormierunt; et in Luc.
913Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0870C (auctor 1128-1203)
Nuncupatur etiam transitus, quia oportet animam sancti multa transire loca, antequam perveniat ad coelum empireum.
914Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0890A (auctor 1128-1203)
Recte palpebrae appellati sunt qui provide pedum itinerationi invigilant; sed cum multa Dei iudicia non intelligunt, palpebrae sanctae Ecclesiae caligant.
915Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0913A (auctor 1128-1203)
Fortasse Maria non est dicta prophetissa quia prophetizaverit, sed quia canticum Moysi protulit, in quo multa prophetice dicta sunt quae fortasse non intellexit.
916Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0920C (auctor 1128-1203)
Quandoque ponitur significative, unde in Evangelio: Remissa sunt ei peccata multa quoniam dilexit multum, id est remissio multorum peccatorum fuit signum multae dilectionis in Maria Magdalena.
917Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0923A (auctor 1128-1203)
Notat connumerare, unde in Numeris, quod multa millia virorum Israel recensita sunt.
918Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0942A (auctor 1128-1203)
Dicitur gulositas, quia patet ad multa devorandum, secundum quam significationem potest exponi praedicta auctoritas.
919Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0949C (auctor 1128-1203)
: Misit Dominus soporem in Adam, id est exstasim, quia raptus fuit ad coelestem curiam et multa sunt ei de futuris revelata.
920Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0953D (auctor 1128-1203)
Dicitur sacra Scriptura quae Iudaeis a Christianis est sublata, unde David: Laetabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.
921Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0962D (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam superbia, quia elevatio supercilii solet significare superbiam, unde Sedulius: Pone supercilium si te cognoscis amicum, alibi legitur quod multa sunt apud Iudaeos de supercilio Pharisaeorum.
922Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0979A (auctor 1128-1203)
Dicitur mors sancti qui multa loca transit antequam veniat ad locum empirei coeli; unde depositio beati Martini dicitur transitus.
923Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0988B (auctor 1128-1203)
Aliquando notat locum, aliquando tempus et multa alia, sicut in diversis Scripturae locis invenitur, aliquando notat principium inclusive, ut ibi: A planta pedis usque ad verticem, id est nec est in vertice.
924Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0817D (auctor 1128-1203)
: Incensa multa data sunt ei.
925Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0736C (auctor 1128-1203)
Censere significat numerare, unde legitur quod multa millia filiorum Israel recensita sunt, id est numerata.
926Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0761D (auctor 1128-1203)
Nota quod liber vitae dicitur aeterna praedestinatio, quia, sicut in libro multa continentur, ita multi in aeterna praedestinatione; et sicut scribitur manu alicuius, ita aeterna praedestinatio facta auctoritate divina; in hoc libro scribitur quis duobus modis: quantum ad aeternam praedestinationem, et secundum hoc impossibile est aliquem deleri de libro vitae; quantum ad iustitiam praesentem vel hominum opinionem, et secundum hoc aliquem possibile est deleri.
927Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0769D (auctor 1128-1203)
Notat signa dilectionis exhibere, unde in Ioanne: Hic est discipulus ille quem diligebat Iesus, id est cui signa dilectionis exhibuit; et alibi de Maria Magdalena: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum.
928Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0772C (auctor 1128-1203)
Divitiae, proprie, unde in Psalmo: Divitiae si affluant, nolite cor apponere; unde Iob: Si laetatus fuero super multis divitiis, quasi dicat: Et si multa cognovi quae facere debui, intelligentia cor non extulit meum.
929Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0062A (auctor 1128-1203)
Sed antequam assumeretur in coelum dilectus meus, quem super omnia diligo, fuit mihi tempore passionis fasciculus myrrhae, id est summa et multa amaritudo; quia passioni eius compassa sum dolore intimo.
930Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0079B (auctor 1128-1203)
Quia multa spiritualia in Virgine fuerunt, quae hominibus latebant, Deo autem patebant.
931Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0081B (auctor 1128-1203)
In uno oculorum tuorum, quasi dicat: Cum tota sis pulchra, o Virgo, et cum te ob multa diligam; praecipue tamen nitor et puritas contemplativae vitae, quae in te est, me delectat.
932Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0105A (auctor 1128-1203)
Fuit enim tempus quando Virgo contemplationi vacavit, fuit tempus quando multa de gestis Christi apostolis revelavit.
933Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0285B (auctor 1128-1203)
Euge serve bone, et fidelis, quia super pauca fuisti fidelis, sapientiam dispensando, supra multa te constituam (Matth. XXV) , Deum diligendo. In die vero iudicii, imminebit malis sacerdotibus vox illa timenda et tremenda.
934Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0291D (auctor 1128-1203)
Tantum immisit vidua ponens duo minuta in gazophylacium (Marc. XII) , quantum divites, qui ex abundantia multa offerebant.
935Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0303C (auctor 1128-1203)
» Multa enim genera sunt eleemosynarum, quae cum facimus, adiuvamur.
936Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0303C (auctor 1128-1203)
Multa enim bona invitis praestantur, quando eorum consulitur utilitati, et non voluntati.
937Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0244A (auctor 1128-1203)
Quidam namque philosophi naturaliter, ductu rationis comprehenderunt Patris sapientiam, et ita verbum et multa de eo praedixerunt.
938Alanus de Insulis, Sermones, 210, 0203D (auctor 1128-1203)
Fratres, Apostolus nihil sibi conscius, non tamen de meritorum praerogativa praesumens, cum de seipso loqueretur, ait: Gloria mea, testimonium conscientiae meae (II Cor. I) . Ego autem quem vermis pravae conscientiae remordet, quem scintillula rationis (quae nec est in Cain fratricida exstincta [Gen. IV] ) accusat et arguit, dicere possum: Verecundia mea testimonium conscientiae meae (Hebr. XI) ; Tota die enim verecundia mea contra me est, et peccatum meum coram me est semper (Psal. XLIII) . Unde non mea, sed prophetae verba vobis proposui, qui privilegio prophetiae, tuba seu organum dici promeruit Spiritus sancti; nullo enim exteriori adminiculo suscitatus, non per facta, non per somnia, non per dicta, non per visiones, sed solius Spiritus sancti revelatione futura praevidet, et praevisa praenuntiavit; huius revera verba sunt in persona alicuius modernorum Patrum loquentis ad cum: Qui dat verbum evangelizantibus virtute multa (Psal. LXVII) . Item: Qui dat nivem sicut lanam, nebulam sicut cinerem spargit (Psal. CXLVII) . Asserens eum dedisse, et determinans quibus dedit, et quid, et quare.
939Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210; (auctor 1128-1203)
Multa in hoc libello animadversione digna sunt, quae si omnia enumerare velim, nimis longus sim.
940Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0628C (auctor 1128-1203)
Cum enim dicitur, Petrus est iustus, quamvis aliquid praedicetur, tamen, multa extra hanc praedicationem relinquuntur, quae Petro conveniunt, quae aliis terminis de ipso praedicantur, ut cum dico, Petrus est pius, misericors.
941Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0637C (auctor 1128-1203)
Similiter nomen importans violentiam Deo, non dicitur; non enim dicitur Deus aliquod nolle, ne violentia ibi intelligatur; multa enim Deus non voluit, sed nulla noluit: nec debemus concedere quod Deus mala nolit, sed quod non velit.
942Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0647D (auctor 1128-1203)
Potest enim multa, quae sunt impossibilia secundum inferiorem causam, vel secundum naturam: sunt tamen possibilia secundum superiorem causam.
943Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0651B (auctor 1128-1203)
Item voluntas consilium dicitur; ut ibi: Vult omnem hominem salvum fieri (I Tim. II) , id est consulit: et contra hanc voluntatem multa fiunt.
944Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0651B (auctor 1128-1203)
Multa enim consulit Deus, quae non eveniunt.
945Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0651B (auctor 1128-1203)
Nihil ergo fit contra voluntatem Dei, quae Deus est: sed multa praeter voluntatem.
946Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 21; 6 (auctor 1128-1203)
regibus et infinitis milibus bellatorum, qui Britanniam ueniebant, uel delere penitus, uel sue ditioni submittere – eo quod Arturus multa regna multasque prouintias Romane olim potestati subiectas suo subiugasset imperio et tributum a Iulio Cesare Britonibus impositum soluere recusaret, – in quadam ualle, haud procul a monasterio Albe Ripe, quadam uidelicet Cisterciensis ordinis abbatia, in territorio Lingonensi, prelio fudit atque peremit corpusque Lucii Rome remisit, mandans Britones Romanis non aliud debere tributum.
947Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 35; 4 (auctor 1128-1203)
iiiior annis regnum cum diligentia multa et pace tractasset, mortem obiit, uiam uniuersȩ carnis ingressus.
948Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 46; 2 (auctor 1128-1203)
Que figura in scripturis tam secularibus quam diuinis frequentissima est, cum uidelicet ea, que posteriora sunt ante dicuntur, uel futura quasi iam preterita proferuntur, ut apud Vergilium: Interea reges, ingenti mole Latinus, procedunt; est enim sensus atque ordo uerborum: “Interea Latinus rex procedit cum ingenti mole, id est, cum multa grauitate, et post eum reges.
949Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 50; 5 (auctor 1128-1203)
Hic enim Caduallo, post multa infortunia et horrenda, post diuersa exilia, post expulsionem denique a proprio regno ac tocius insule amissionem, in Minorem Britanniam cum paucis, qui cum eo remanserant, nauigauit a Salomone rege, cognato suo, et a confratribus suppetias imploratum, quibus adiutus retortis uelis in patriam remeare et ereptum sibi ab Edwino, rege Northanimbrie , regnum recuperare ualeret.
950Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 61; 1 (auctor 1128-1203)
Qui faciet hec, eneum uirum induet et per multa tempora super eneum equum portas Londoniȩ seruabit.
951Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 2, 21; 5 (auctor 1128-1203)
Qui cum aduersus Cnutonem multa prelia agens superiorem manum pene cum uictoria reportasset, quadam die circonuentus dolo suorum terga nudauit.
952Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 2, 25; 8 (auctor 1128-1203)
Quin etiam ad transmarinas ȩcclesias munera multa et magna mittebat et maxime Carnotum ad ecclesiam sancte Dei Genitricis Marie.
953Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 22; 3 (auctor 1128-1203)
Sinedochos ergo significat bellum quod Venedoti, hoc est Walenses, Henrico regi intulerunt, sed non impune, quoniam effrenatam stulticiȩ suȩ temeritatem multa domestici sanguinis effusione luerunt multis de propria gente peremptis.
954Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 47; 9 (auctor 1128-1203)
Quod autem de niueo isto sene ait, quod in niueo equo sessurus sit et candidam uirgam, id est candidum sceptrum gestaturus, hoc fortassis mystico sermone significat, quod post mortem eius ad perpetuandam ipsius memoriam tali eum representabunt imagine, ut sepe fit, quemadmodum et de Caduallone inclito Britonum rege cum superius loqueretur, non ex proprii nominis appellatione expressit, sed antonomasice per eius accidentia designauit, dicens quod ȩneum uirum indueret et per multa tempora super eneum equum portas Londonie seruaret, quia post mortem eius eneam ei statuam mire pulcritudinis ad mensuram stature eius super eneum equum fecerunt, armatam in signum uictorie eius ipsamque super occidentalem urbis portam statuerunt.
955Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 49; 8 (auctor 1128-1203)
Portum autem Britanniȩ cum immenso tandem labore nactus – Modredo uidelicet cum exercitu suo fortiter prohibente ingressum – commisit cum sceleratissimo illo traditore prelium, in quo tanquam folia in autunno multa hominum milia in utraque acie ceciderunt.
956Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 13; 8 (auctor 1128-1203)
Quod Medi, Perse, Derbices, Bracti, Hircani et omnis illa barbaries, Indorum quoque plurimi, pro lege suscipientes in usum et consuetudinem conuerterunt et per multa secula usque ad predicationem Apostolorum inretractabiliter tenuerunt.
957Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 23; 6 (auctor 1128-1203)
Patriis uolatilibus nociuus habebitur, nam Multa simul posui, quorum sensus, ut mihi uidetur, iste est: Londonia est ciuitas, quam primam omnium ciuitatum in insula Brutus, primus ibi Britonum rex, super Tamensem fluuium fecit eamque regni caput esse uoluit atque metropolim.
958Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 27; 4 (auctor 1128-1203)
Multa enim secundum naturam fieri possunt, que non fiunt, et si aliquando fiant, miraculo sunt hominibus et in admiratione habentur, quia preter consuetum nature ordinem euenire uidentur.
959Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 28; 5 (auctor 1128-1203)
Multa enim iuxta naturam fieri possunt, que non fiunt.
960Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 28; 6 (auctor 1128-1203)
Erunt ergo in diebus illis homines aliqui ociosi et curiosi, sicut multa hominum curiositas est, qui id experiri cupientes huiusmodi operi operam dabunt, ut nouitatis amatores et exquisitores pro nouitatum suarum adinuentione in admirationem inter homines habeantur.
961Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 30; 13 (auctor 1128-1203)
Sed antequam ad illud perueniat, multa flumina minoris fame et nominis in se recipit et recipiendo propria eis nomina aufert.
962Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 45; 2 (auctor 1128-1203)
Multa quippe fiunt in ordine, que non sunt de ordine.
963Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 16; 2 (auctor 1128-1203)
Nam nouos quidem fontes ex subterraneis aquarum meatibus de terra erumpere, quos nulla retro uiderit etas, non est nouum, cum multa hominum milia in multis terrarum locis talia sepenumero se uidisse testentur.
964Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 19; 1 (auctor 1128-1203)
Propterea et sapientia Dei consulit dicens: Mitte panem tuum super aquas transeuntes, quia post multa tempora inuenies illum.
965Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 19; 7 (auctor 1128-1203)
Super huius modi aquas, beatus qui mittit panem suum, cibans eas pane uite et intellectus, quia reuera post multa tempora inueniet illum in resurrectione, uidelicet in nouissimo die , in refectione animarum sanctarum, ubi iusti epulantur et exultant in conspectu Dei et delectantur in leticia, edentes et bibentes super mensam Christi in regno eius, sicut ipse promisit, inebriati ab ubertate domus Dei et torrente uoluptatis eius potati.
966Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 19; 8 (auctor 1128-1203)
Proinde cum dixisset Salomon: mit[106v]te panem tuum super aquas transeuntes, quia post multa tempora inuenies illum, secutus adiunxit et ait:
967Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 20; 2 (auctor 1128-1203)
Septenarius numerus, qui honorabilis est apud Hebreos et sanctus – non solum propter septimam sabbati, sed et propter alia multa et magna que continet sacramenta – ad uetus pertinet instrumentum; octonarius autem, qui uenerabilis est apud nos et sacratus propter octauam Dominice resurrectionis, ad nouum respicit testamentum.
968Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 27; 3 (auctor 1128-1203)
Nam unus eorum, tanquam uir bonus et sapiens cultorque iusticie et pacis amator, gentem suam cum multa diligentia et equitate tractabit.
969Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 40; 2 (auctor 1128-1203)
xuiiio , cum de huiusmodi malignis artibus multa disputasset, tandem sub interrogatione intulit dicens: De ista ludificatione demonum quid dicemus, nisi de medio Babilonis esse fugiendum?
970Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 42; 1 (auctor 1128-1203)
Licet autem dixerim huiusmodi demonum prestigias specietenus fieri, sanctis tamen ac spiritalibus uiris et in fide Domini nostri Ihesu Christi [119r] per omnia confirmatis tali fantasmate nullo genere queunt illudere, quatenus ea, que non sunt, eis faciant apparere, sicut multa probant exempla, que in scripturis sanctis facile et ad manum studiosus ac diligens quisque lector poterit inuenire.
971Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 43; 1 (auctor 1128-1203)
Sic et in Vitas Patrum legitur, quia quidam concupiscens uxorem proximi sui uolensque eam sibi in matrimonium copulare, si a uiro suo fuisset quacunque occasione dimissa, locutus est ad quendam maleficum, offerens ei multa, si hoc efficere posset in puella illa, ut uir eius ipsius consortium exhorreret sicque dimitteret.
972Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 52; 6 (auctor 1128-1203)
Et ecce diabolus apprehendens puerum conabatur rapere illum de manu sancti, ita ut et ipsum cum multa uiolentia cum puero traheret.
973Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 9; 2 (auctor 1128-1203)
Nam, ut cetera taceamus, palatium tale tamque magnificum adiciet, id est nouum et quod ibi ante non fuit efficiet, ipsumque sexcentis turribus circunuallabit, ita ut operis magnificentia ipsam quoque Londoniam, primam et maximam ciuitatum Britanniȩ urbem, ad emulationem prouocet atque inuidiam, adeo ut eam muros suos triplicare faciat et Tamensem fluuium per circuitum amplissimȩ ciuitatis multa opera et impensa deducere.
974Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 10; 7 (auctor 1128-1203)
Qui tamen celesti oraculo admoniti, cum sedari non possent, concilium [Calue] Calne indictum , ubi quodam in cenaculo considentibus clericis cum totius Angliȩ primoribus et multa in Dunstanum conuicia iaculantibus, totum repente solarium cum axibus trabibusque dissiluit et concidit, omnibusque ad terram elisis et aliis exanimatis, aliis magnis langoribus addictis, solus Dunstanus super unam trabem, quȩ superstes erat, probe euasit.
975Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 12; 22 (auctor 1128-1203)
Multa si[133v]mul posuimus, que tamen simul tractari non poterunt, sed distincte per membra et partes.
976Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 21; 11 (auctor 1128-1203)
Multa simul conpegimus, que explanando per membra distinguere nos oportet ex more per ordinem et diligenti scrutinio singulorum inuestigare indaginem.
977Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 34; 6 (auctor 1128-1203)
Que quidem figura et aput seculi oratores et in diuinis quoque codicibus frequentissima est, quando uidelicet uel unus pro multis, uel multa pro uno ponuntur.
978Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 46; 10 (auctor 1128-1203)
Multa simul quasi in pila conpegimus, quorum summa ista est, quia sub diuersis nominibus generibusque serpentum et eorum commemoratione, que inter se gerent, preliorum et cedium, dirissima hominum ad alterutrum bella mortesque significat.
979Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 53; 2 (auctor 1128-1203)
Multa enim siue boni seu mali emulatio ex bono uel pessimo rege populo uenit.
980Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 3; 7 (auctor 1128-1203)
Multa simul posuimus, que tamen non simul tractanda sunt nec molesta breuitate coartanda, sed a capite reuoluenda atque capitulatim, id est per singula capitula, diligenter explananda.
981Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 8, [§ 112]; 24 (auctor 1128-1203)
Qui faciet hec, eneum uirum induet et per multa tempora super eneum equum portas Londonie seruabit.
982Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1484A (auctor fl. 1150)
Certe quod honoris mihi est oneri est, non tamen abiiciendum credo: cum melior dicatur vir malefaciens quam mulier domi sedens et nens, et in pauco fidelem servum super multa legimus constituendum.
983Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0402D (auctor 1095-1125)
CAP. XX. - Quomodo exercitus, ad ultionem sociorum armatis, Solymanus cum multa manu occurrerit pugnaturus.
984Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0425D (auctor 1095-1125)
Instabat etiam multa et humili prece, quatenus Christianitatis professione baptismum susciperet, et Christiano iure Christianis communicaret.
985Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0441A (auctor 1095-1125)
Si vero voluntati eius acquiescerent, urbem aperirent, non solum in oculis Boemundi gratiam et vitam invenirent, sed et praemia multa accipientes, eidem civitati et aliis praeesse praesidiis mererentur.
986Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0447A (auctor 1095-1125)
Baldewinus sine mora, Baldewinus quoque de Burg, aequivocus eus, et Giselbertas de Claromonte, omnisque illius comitatus, agnito tam repentino assultu et impetu Tankradi, ferro induuntur, signa erigunt, sociisque virili voce admonitis, obviam Tankrado in multa vociferatione turbarum et cornuum raptim exhibentur, utrinque praelia graviter committentes et gravi vulnere corruentes.
987Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0469D (auctor 1095-1125)
Attamen filius regis, Sueno, multa armorum defensione resistens, multos Turcorum gladio stravit, straverunt et sui.
988Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0480C (auctor 1095-1125)
Misit ergo nos ad te idem princeps et tibi subiectus Darsianus, maior et consanguineus noster, ut sibi auxiliari digneris in virtute multa, qua potes: nimium enim, et supra quam credimus, necessitas exposcit.
989Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0512A (auctor 1095-1125)
Eguit siquidem dux Godefridus, qui equum, in quo die magni belli sedit, dono comitis Reymundi suscepit, multa prece extortum.
990Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0518A (auctor 1095-1125)
Vix quinque sederat diebus, et ecce dux Godefridus in fortitudine multa ab Antiochia est egressus in vexillis mirae pulchritudinis, in loricis et galeis, in sagittis equitum et peditum, spatio dierum trium iter faciens.
991Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0523A (auctor 1095-1125)
Duo solummodo ex duodecim se virili et multa repugnatione a manibus hostium extorquentes, subito in solium, quod fenestratum in vallem respiciebat, evaserunt, gladiis eductis se ab insequentibus hostibus valide adeo defendentes, dum caput a fenestris exerentes, Baldewinum ad radicem montis cum suis stantem admonuerunt ut se a dolis observaret, asserentes decem in fide falsa captos, et se in periculo mortis evidenter constitutos.
992Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0530A (auctor 1095-1125)
Unde hanc finxit occasionem, videlicet, quod Turci, quorum copia multa erat in Damasco, consilium iniissent cum Sarracenis, Arabibus, cunctisque gentibus in proximo adversus se apud Archas bellum constituere, et iam universos in apparatu magno et copioso in terminos illius convenisse.
993Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0532A (auctor 1095-1125)
In hac itaque intentione comite perseverante et multa arte discessionem confratrum avertente, quadam die dux Godefridus, Robertus Flandrensis, Tankradus etiam cum universis sequacibus suis, igne castris suis immisso, profecti sunt ab obsidione Archas, pluribus adiunctis sibi de comitatu Reymundi, qui diutino taedio fatigati, inviti apud Archas remorabantur, praecipue ob desiderium semper eundi Ierusalem.
994Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0551D (auctor 1095-1125)
Qui multa prece pro vita flagitantes, in mortis articulo positi, nullius fiducia aut promissione audebant descendere, quousque vexillum Tankradi, in signum protectionis vivendi susceperunt.
995Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0554D (auctor 1095-1125)
Unde hanc visionem et benedictionem vere et manifeste in eo adimpletam cognoscimus; quia revera, cum plurimi principes ac potentes, episcopi et comites, filiique regum, viam hanc ante illum et post eum institerint, Christianorumque exercitus ductores fuerint, nequaquam prosperum iter fecit illis Deus, aut sui desiderii compotes facti sunt; verum a regibus et barbaris nationibus multa illis adversa, et universo illorum exercitui, illata sunt; quia non erant illi per quos salus veniret in Israel.
996Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0558D (auctor 1095-1125)
Praefectus autem civitatis Rametis videns populum in tibiis, citharis, musicarumque sonis, ac voce exsultationis iucundari et psallere, tanquam ad epulas omnium deliciarum invitati essent, admiratus est vehementer, et ducem super his sciscitatur, dicens: « Miror, et sufficienter mirari nequeo, unde populus hic in tanta laetitia in voce exsultationis glorietur, quasi ad convivium iturus, cum hodie mors illi praesens sit, et praesens martyrium universos praestoletur, et varius sit eventus belli; atque multa nunc et intolerabilis virtus ad versariorum congregata, non procul hinc castra sua locaverit.
997Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0576D (auctor 1095-1125)
Post haec non multa mora Tankradus duci Ierusalem occurrit in adventu Natalis Domini a praesidio Tabariae, quod dux idem vallo et insuperabili munitione in montis arduo reaedificaverat, et Tankradus dono ducis ad tuendum susceperat: valde tunc conquestus et auxilium petens, eo quod terra et civitas Grossi Rustici, regno Aegypti adiacentes, sibi rebellarent et redditus reddere dedignarentur.
998Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0605A (auctor 1095-1125)
Cives vero exsurgentes, et in campis Ascalonis festinantes, tentoria, aurum et argentum et multa pretiosa spolia occisorum gentilium, quae rex suique paucissimi deferre nequiverant, asinorum et camelorum vehiculo in civitatem Ioppen attulerunt.
999Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0610A (auctor 1095-1125)
De quibus Turci dona et multa cibaria mittentes, comitem Reymundum praecedentem et milites imperatoris avertebant.
1000Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0612D (auctor 1095-1125)
Hoc prospero successu Christiani gaudentes, et spolia Turcorum grandia et multa ad tentoria secum deferentes, per quasdam montium fauces asperrimas et scopulosas descenderunt.