'Διος' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 740 hits      Show next 240

1Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p11, 5, 979; 411 (opus c.400)
HERCEAS MONSTRATOR AIT NON RESPICIS A • Ἐρκείου Διός.
2Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p11, 5, 979; 413 (opus c.400)
| Item: id est Ἐρκείου Διὸς βωμούς, Iouis propulsatoris, ab arcendo mala.
3Apuleius, De mundo, 37; 6 (auctor c.125–c.180)
Orpheus uero hanc effari potestatem uolens, his de eo uerbis canit: Ζεὺς πρῶτος γένετο, Ζεὺς ὕστερος, ἀρχικέραυνος· Ζεὺς κεφαλή, Ζεὺς μέσσα· Διὸς δ’ ἐκ πάντα τέτυκται.
4Aristoteles, Physica, 8, 6; 10
εἴπερ οὖν ἀΐ διος ἡ κίνησις, ἀΐδιον καὶ τὸ κινοῦν ἔσται πρῶτον, εἰ ἕν· εἰ δὲ πλείω, πλείω τὰ ἀΐδια.
5Aristoteles, De caelo, 2, 13, 3; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δ´ οἵ γε Πυθαγόρειοι καὶ διὰ τὸ μάλιστα προσήκειν φυλάττεσθαι τὸ κυριώτατον τοῦ παντός, τὸ δὲ μέσον εἶναι τοιοῦτον, [ὃ] Διὸς φυλακὴν ὀνομάζουσι τὸ ταύτην ἔχον τὴν χώραν πῦρ· ὥσπερ τὸ μέσον ἁπλῶς λεγόμενον, καὶ τὸ τοῦ μεγέθους μέσον καὶ τοῦ πράγματος ὂν μέσον καὶ τῆς φύσεως.
6Aristoteles, De partibus animalium, 3, 10, 7; 20 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦ γὰρ ἱερέως τοῦ Ὁπλοσμίου Διὸς ἀποθανόντος, ὑφ´ ὅτου δὲ δὴ ἀδήλως, ἔφασάν τινες ἀκοῦσαι τῆς κεφαλῆς ἀποκεκομμένης λεγούσης πολλάκις· ἐπ´ ἀνδρὸς ἄνδρα Κερκιδᾶς ἀπέκτεινεν.
7Aristoteles, De sophisticis elenchis, 4; 25 (auctor 384BC-322BC)
Ὁ γάρ αὐτός λόγος διῃρημένος καί συγκείμενος οὐκ ἀεί ταὐτό σημαίνειν ἂν δόξειεν, οἷον Ἐγώ σ᾿ ἔθηκα δοῦλον ὄντ᾿ ελεύθερον καί τό Πεντήκοντ᾿ ἀνδρῶν ἑκατόν λίπε δῖος Ἀχιλλεύς.
8Aristoteles, Metaphysica, 12, 8; 8 (auctor 384BC-322BC)
Εὔδοξος μὲν οὖν ἡλίου καὶ σελήνης ἑκατέρου τὴν φορὰν ἐν τρισὶν ἐτίθετ' εἶναι σφαίραις, ὧν τὴν μὲν πρώτην τὴν τῶν ἀπλανῶν ἄστρων εἶναι, τὴν δὲ δευτέραν κατὰ τὸν διὰ μέσων τῶν ζῳδίων, τὴν δὲ τρίτην κατὰ τὸν λελοξωμένον ἐν τῷ πλάτει τῶν ζῳδίων (ἐν μείζονι δὲ πλάτει λελοξῶσθαι καθ' ὃν ἡ σελήνη φέρεται ἢ καθ' ὃν ὁ ἥλιος) , τῶν δὲ πλανωμένων ἄστρων ἐν τέτταρσιν ἑκάστου σφαίραις, καὶ τούτων δὲ τὴν μὲν πρώτην καὶ δευτέραν τὴν αὐτὴν εἶναι ἐκείναις (τήν τε γὰρ τῶν ἀπλανῶν τὴν ἁπάσας φέρουσαν εἶναι, καὶ τὴν ὑπὸ ταύτῃ τεταγμένην καὶ κατὰ τὸν διὰ μέσων τῶν ζῳδίων τὴν φορὰν ἔχουσαν κοινὴν ἁπασῶν εἶναι) , τῆς δὲ τρίτης ἁπάντων τοὺς πόλους ἐν τῷ διὰ μέσων τῶν ζῳδίων εἶναι, τῆς δὲ τετάρτης τὴν φορὰν κατὰ τὸν λελοξωμένον πρὸς τὸν μέσον ταύτης· εἶναι δὲ τῆς τρίτης σφαίρας τοὺς πόλους τῶν μὲν ἄλλων ἰδίους, τοὺς δὲ τῆς Ἀφροδίτης καὶ τοῦ Ἑρμοῦ τοὺς αὐτούς· Κάλλιππος δὲ τὴν μὲν θέσιν τῶν σφαιρῶν τὴν αὐτὴν ἐτίθετο Εὐδόξῳ [τοῦτ' ἔστι τῶν ἀποστημάτων τὴν τάξιν], τὸ δὲ πλῆθος τῷ μὲν τοῦ Διὸς καὶ τῷ τοῦ Κρόνου τὸ αὐτὸ ἐκείνῳ ἀπεδίδου, τῷ δ' ἡλίῳ καὶ τῇ σελήνῃ δύο ᾤετο ἔτι προσθετέας εἶναι σφαίρας, τὰ φαινόμενα εἰ μέλλει τις ἀποδώσειν, τοῖς δὲ λοιποῖς τῶν πλανήτων ἑκάστῳ μίαν.
9Aristoteles, Meteorologica, 1, I 6; 24 (auctor 384BC-322BC)
Πρός δέ τούτοις καί οἱ Αἰγύπτιοί φασι καί τῶν πλανήτων καί πρός αὑτούς καί πρός τούς ἀπλανεῖς γίνεσθαι συνόδους, καί αὐτοί ἑωράκαμεν τόν ἀστέρα τόν τοῦ Διός τῶν ἐν τοῖς διδύμοις συνελθόντα τινί δίς ἤδη καί ἀφανίσαντα, ἀλλ’ οὐ κομήτην γενόμενον.
10Aristoteles, Politica, 3; 237 (auctor 384BC-322BC)
ἐν μὲν οὖν ταῖς παρεκβεβηκυίαις πολιτείαις ὅτι μὲν ἰδίᾳ συμφέρει καὶ δίκαιόν ἐστι, φανερόν, ἴσως δὲ καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς δίκαιον, καὶ τοῦτο φανερόν· ἀλλ' ἐπὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας ἔχει πολλὴν ἀπορίαν, οὐ κατὰ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν τὴν ὑπεροχήν, οἷον ἰσχύος καὶ πλούτου καὶ πολυφιλίας, ἀλλὰ ἄν τις γένηται διαφέρων κατ' ἀρετήν, τί χρὴ ποιεῖν· οὐ γὰρ δὴ φαῖεν ἂν δεῖν ἐκβάλλειν καὶ μεθιστάναι τὸν τοιοῦτον· ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἄρχειν γε τοῦ τοιούτου· παραπλήσιον γὰρ κἂν εἰ τοῦ Διὸς ἄρχειν ἀξιοῖεν, μερίζοντες τὰς ἀρχάς.
11Aristoteles, Rhetorica, 3, 8, 6; 10 (auctor 384BC-322BC)
ἔστιν δὲ παιᾶνος δύο εἴδη ἀντικείμενα ἀλλήλοις, ὧν τὸ μὲν ἓν ἀρχῇ ἁρμόττει, ὥσπερ καὶ χρῶνται· οὗτος δ' ἐστὶν οὗ ἄρχει μὲν ἡ μακρά, τελευτῶσιν δὲ τρεῖς βραχεῖαι, Δαλογενὲς εἴτε Λυκίαν, καὶ Χρυσεοκόμα Ἕκατε παῖ Διός · ἕτερος δ' ἐξ ἐναντίας, οὗ βραχεῖαι ἄρχουσιν τρεῖς, ἡ δὲ μακρὰ τελευταία· μετὰ δὲ γᾶν ὕδατά τ' ὠκεανὸν ἠφάνισε νύξ.
12Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1347D
III, cap. 3, cum sint in hanc rem classica, iuvat integra exscribere: Τὸν δ' ἀέρα προσαγορεῦσαί φασιν Ἀθηνᾶν, μεθερμηνευομένης τῆς λέξεως, καὶ Διὸς θυγατέρα νομίσαι ταύτην, καὶ παρθένον ὐποστήσασθαι διά τε τὸ ἄφθορον εἶναι τῇ φύσει τὸν ἀέρα, καὶ τὸν ἀκρότατον ἔχειν τόπον τοῦ σύμπαντος κόσμου· διόπερ ἐκ τῆς κορυφῆς τοῦ Διὸς μυθολογηθῆναι ταύτην γενέσθαι· ὠνομάσθαι δὲ αὐτὴν Τριτογένειαν ἀπὸ τοῦ τρὶς μεταβάλλειν αὐτῆς τὴν φύσιν κατ' ἐνιαυτὸν, ἔαρος καὶ θέρους καὶ χειμῶνος, λέγεσθαι δ' αὐτὴν καὶ Γλαυκῶπιν, οὐχ, ὥσπερ ἔνιοι τών Ἑλλήνων ὑπέλαβον, ἀπὸ τοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχειν γλαυκοὺς (τοῦτο μὲν γὰρ εὔηθες ὑπάρχειν), ἀλλ' ἀπὸ τοῦ τὸν ἀέρα τὴν πρόσοψιν ἔχειν ἔγγλαυκον.
13Augustinus Hipponensis Incertus, Categoriae X, 32, 1419
Similiter et caetera, ut equus ille ξανθὸς vel αἴθριος vel δῖος, vel ille atque ille.
14Aulus Gellius, Noctes Atticae, 9, 9, 13; 11 (auctor c.125–c.180)
Et quoniam de transferendis sententiis loquor, memini audisse me ex Valerii Probi discipulis, docti hominis et in legendis pensitandisque veteribus scriptis bene callidi, solitum eum dicere, nihil quicquam tam inprospere Vergilium ex Homero vertisse quam versus hos amoenissimos, quos de Nausicaa Homerus fecit: οἵη δ' ἄρτεμις εἶσι κατ' οὔρεος ἰοχέαιρα, )̀η κατά τηύ·γετον περιμήκετον ἢ ἐρύμανθον τερπομένη κάπροισι καί ὠκείῃς ἐλάφοισιν· τῇ δέ θ' ἅμα νύμφαι, κοῦραι διός αἰγιόχοιο, ἀγρονόμοι παίζουσι· γέγηθε δέ τε φρένα λητώ· πασάων δ' ὕπερ ἥ γε κάρη ἔχει ἠδέ μέτωπα, (ρεῖα δ' ἀριγνώτη πέλεται, καλαί δέ τε πᾶσαι, — Qualis in Eurotae ripis aut per iuga Cynthi Exercet Diana choros, quam mille secutae Hinc atque hinc glomerantur Oriades.
15Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 227, 25; 25 (auctor c.310-c.395)
VI. 31. Ὣς ὁ μὲν ἔνϑα ϰαϑεῦδεπολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
16Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 227, 25; 107 (auctor c.310-c.395)
XVIIII. 44. Αὐτὰρ ὃ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς.
17Beda, De ratione temporum, 90, 0355A (auctor 672-735)
Vocatur autem apud eos ipse December ἐλαφηβολιὼν, Ianuarius νυχίων, Februarius θαργιλίων, Martius δίστρος, Aprilis ξαντικὸς, Maius ἀρτεμΐσιος, Iunius διέσιος, Iulius πάνεμος, Augustus λῶος, September γορδιαῖος, October ὑπερβερεταῖος, November διὸς.
18Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 6; 2
μολῦναι δὲ καὶ τὸν ἐν Ιεροσολύμοις νεὼ καὶ προσονομάσαι Διὸς Ὀλυμπίου καὶ τὸν ἐν Γαριζιν, καθὼς ἐτύγχανον οἱ τὸν τόπον οἰκοῦντες, Διὸς Ξενίου.
19Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 11; 21
ἔρρωσθε. ἔτους ἑκατοστοῦ τεσσαρακοστοῦ ὀγδόου, Διὸς Κορινθίου τετράδι καὶ εἰκάδι.
20Biblia, Novum testamentum graece, Act, 14; 13
ὅ τε ἱερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως ταύρους καὶ στέμματα ἐπὶ τοὺς πυλῶνας ἐνέγκας σὺν τοῖς ὄχλοις ἤθελεν θύειν.
21Claudianus Claudius, Fragmenta spuria vel suspecta, 415; 7 (auctor c.370-c.404)
II. [Ἄλλος μὲν πίτυν ἄντα Διὸς μεγάλοιο τινάσσων] εὐρὺν ἐς αἰϑέρα πέμπε ϑεημάχον, ἡ δὲ ῥιϕεῖσα τέϕρη γίνεται αἶψα συναντήσασα ϰεραυνῷ· ἄλλος δ᾿ Ἠελίοιο ϰαταντίον ἵστατ᾿, ἀπειλῶν μαρψέμεναι, λοξῇσι ϕάος γλήνῃσι δεδοιϰώς, τῷ δ᾿ ἐϕέηϰ᾿ ἄϰριν, γλαυϰὰς δ᾿ ἐϰάλυψεν ὀπωπάς· νήϕρονες, οὐδὲ μόϑου τέλος ᾔδεσαν, ἀλλὰ πεσόντες αὐταῖς αἷς ϕορέεσϰον ἐτυμβεύοντο βολῇσι.
22Constantinus I, Conciones, 8, 0462C (auctor c.272–337)
Εἰθέ με γηραλέον ζῶντά τ' ἔχε νήδυμος ἰσχὺς, Σὴν ἀρετὴν κελαδεῖν ἐφ' ὅσον δύναμίς γε παρείη· Οὐκ ἄν με πλήξειεν ὁ Θρᾳκῶν δῖος ἀοιδὸς.
23Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 209; 1 (opus 1508)
Ἀεί γάρ εὖ πίπτουσιν οἱ Διός κύβοι, id est Semper cadunt feliciter tali Iovis.
24Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 214; 5 (opus 1508)
Homerus Odysseae libro nono: Νοῦσόν γ’ οὔ πως ἔστι Διός μεγάλου ἀλέασθαι, id est Nulli fas vitare malum ex Iove rege profectum.
25Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 296; 1 (opus 1508)
Πόρρω Διός τε καί κεραυνοῦ, id est Procul a Iove pariter atque fulmine.
26Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 438; 16 (opus 1508)
Finitimum est illi, quod alio commemoravimus loco: Ὁ Διός Κόρινθος, id est Iovis filius Corinthus.
27Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 481; 5 (opus 1508)
Sumptum est autem, opinor, ex Homero, qui Odyssea libro nonno Cyclopum terram describit ad hunc modum: Κυκλώπων δ’ ἐς γαῖαν ὑπερφιάλων, ἀθεμίστων Ἱκόμεθ’, οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότες ἀθανάτοισιν Οὔτε φυτεύουσιν χερσί φυτόν οὔτ᾽ ἀρόωσιν, Ἀλλά τά γ᾽ ἄσπαρτα καί ἀνήροτα πάντα φύονται, Πυροί καί κριθαί ἠδ᾽ ἄμπελοι, αἵ τε φέρουσιν Οἷνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διός ὄμβρος ἀέξει, id est Venimus in terram, quam magnanimi Cyclopes Et legum expertes habitant.
28Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 489; 3 (opus 1508)
Non dissimile illi, quod alio reddidimus loco: Ὁ Διός Κόρινθος, id est Iovis Corinthus.
29Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 560; 1 (opus 1508)
Διός ἐγκέφαλος, id est Iovis cerebrum, καί βασιλέως ἐγκέφαλος, id est regis cerebrum.
30Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 560; 8 (opus 1508)
Ephippus apud Athenaeum, Διός ἐγκέφαλον, id est Iovis cerebrum inter secundae mensae lautitias commemorat.
31Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 564; 3 (opus 1508)
Ab avis eius prodigiosa vivacitate sumpta, de qua ita scribit Plutarchus in commentario, qui inscribitur Περί τῶν ἐκλελοιπότων χρηστηρίων, citans Hesiodum sub persona Naidis aetates animalium varias sic complectentem: Ἐννέα τοι ζώει γενεάς λακέρυζα κορώνη Ἀνδρῶν ἡβώντων· ἔλαφος δέ τε τετρακόρωνος· Σρεῖς δ’ ἐλάφους ὁ κόραξ γηράσκεται· αὐτάρ ὁ φοῖνιξ Ἐννέα τούς κόρακας· δέκα δ’ ἡμεῖς τούς φοίνικας Νύμφαι εὐπλόκαμοι, κοῦραι Διός αἰγιόχοιο, id est Ter tria secla hominis transmittit garrula cornix, Quatuor at peragit cornicis tempora cervus, Cervinam aetatem corvus ter praeterit ater.
32Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 613; 10 (opus 1508)
Carmen ipsum Homeri subscribam ex Iliadis libro nono: Καί γάρ τε Λιταί εἰσι, Διός κοῦραι μεγάλοιο, Φωολαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ’ ὀφθαλμώ, Αἵ ῥά τε καί μετόπισθεν Ἄτη ἀλέγουσι κιοῦσαι.
33Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 613; 12 (opus 1508)
Ὃς μέν τ’ αἰδέσεται κούρας Διός ἆσσον ἰούσας, Σόν δέ μέγ’ ὤνησαν καί τ’ ἔκκλυον εὐξαμένοιο· Ὃς δέ κ’ ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, Λίσσονται δ’ ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι Σῷ Ἄτην ἅμ’ ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθείς ἀποτίσῃ.
34Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 663; 14 (opus 1508)
Carmen extat in Iliados ultimo libro, quod non ab re fuerit adscribere: Δοιοί γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διός οὔδει Δώρων, οἷα δίδωσι, κακών, ἕτερος δέ ἐάων· Ὧ μέν κ’ ἀμμίξας δώῃ Ζεύς τερπικέραυνος, Ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δ’ ἐσθλῷ, id est Dolia nanque Iovis duo stant in limine plena Muneribus quae is donat, in hoc mala sunt, bona in illo.
35Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 676; 12 (opus 1508)
Cyclops apud Euripidem in eiusdem nominis tragoedia Iovis tonitruum contemnens loquitur hoc pacto: Εἷτ’ ἐκπιών γάλακτος ἀμφορέα, πέπλον Κρούω, Διός βρονταῖσιν εἰς ἔριν κτυπῶν, id est Ubi lactis epotavero amphoram, peplum Quatio, Iovis ex pari tonitribus obstrepens.
36Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 724; 1 (opus 1508)
Ἐκ τῶν Διός δέλτων ὁ μάρτυς, id est Ex Iovis tabulis testis.
37Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 724; 3 (opus 1508)
Lucianus in libello De mercede servientibus: Εἴ τις εἴπῃ μοιχόν ἥ παιδεραστήν, τοῦτο ἐκεῖνο ἐκ τῶν Διός δέλτων ὁ μάρτυς, id est Si quis te adulterum aut pederastem dixerit, is protinus iuxta id, quod dici solet, ex Iovis tabulis testis.
38Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 969; 2 (opus 1508)
Qualem describit Homerus Odysseae libro nono sub persona Polyphemi: Νήπιός εἰς, ὧ ξεῖν’, ἥ τηλόθεν εἰλήλουθας, Ὅς με θεούς κέλεαι ἥ δειδίμεν ἥ άλέασθαι· Οὐ γάρ κύκλωπες Διός αἰγιόχου ἀλέγουσιν Οὐδέ θεῶν μακάρων, id est Desipis aut certe longinquis hospes ab oris Hic ades, ut qui me iubeas curave moveri Sive timore deum; neque enim cyclopica turba Curamus summumve Iovem divosve beatos.
39Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 1 (opus 1508)
Ὁ Διός Κόρινθος, id est Iovis filius Corinthus, in eos dici solitum, qui semper eadem aut dicunt, aut faciunt.
40Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 2 (opus 1508)
Pindarus in Nemeis, hymno VII: Σαὐτά δέ τρίς τετράκις τ’ ἀμπολεῖν / ἀπορία τελέθει, τέκνοισιν ἅτε μαψυλάκας Διός Κόρινθος.
41Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 3 (opus 1508)
Negat se velle iterum atque iterum eadem iterare, perinde quasi pueris nugas narraret, Διός Κόρινθος.
42Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 17 (opus 1508)
Caeterum, cum illorum imperium insolentius gravatim ferrent ac defectionem pararent, missus est legatus Corinthiorum nomine, qui apud plebem Megarensem cum alia multa ferociter dixit, tum illud indignabundus ac vociferans intonuit: Οὐκ ἀνέξεται ὁ Διός Κόρινθος, id est Non feret Iovis filius Corinthus.
43Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 21 (opus 1508)
Usurpat adagium Plutarchus in commentario, quem inscripsit Adversus Stoicos: Πολύς οὖν ὁ Διός Κόρινθος ἐπί τόν λόγον αὐτῶν ἀφιᾶται· τήν γάρ ὑπέρου περιτροπήν, ἵνα μή σκώπτειν δοκῆς, ἔασον, id est Multus igitur Iovis Corinthus ad orationem illorum admittitur; nam pistilli circumvolutionem, ne mordere videaris, omitte.
44Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 22 (opus 1508)
Aristophanes in Ranis: Σουτί τί ἦν τό πρᾶγμα, Ἀλλ’ ἥ Διός Κόρινθος ἐν τοῖς στρῶμασι; id est Quid aliud haec erat res, Nisi Iovis Corinthus in ipsis stragulis ?
45Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 24 (opus 1508)
Idem in Contionatricibus: Ὅτε δή δ’ ἀνασκοπουμέναις ἀφαίνετο Ὁ Διός Κόρινθος, id est Ubi denuo considerantibus Iovis Apparuit Corinthus.
46Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 25 (opus 1508)
Philostratus in Antipatro sophista: Ὠθούντων δέ αὐτόν τῶν συγγενῶν ἐς τόν γάμον, καί Διός Κόρινθον ἡγουμένων τόν Ἀντίπατρον, id est Impellentibus autem illum cognatis ad nuptias, et Iovis Corinthum existimantibus Antipatru; quamquam hic Iovis Corinthum usurpasse videtur pro homine magnopere felici.
47Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 26 (opus 1508)
Usurpat hoc adagium et Socrates apud Platonem in Euthydemo: Ἀλλ’ ἀτεχνῶς τό λεγόμενον ὁ Διός Κόρινθος γίγνεται, id est Sed prorsus, id quod dici solet, Iovis Corinthus fit.
48Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 28 (opus 1508)
Neque solum uti licebit, cum eadem iterum atque iterum dicuntur, verumetiam cum in eodem negotio nimium assidue persistitur, veluti si quis cibum semper eundem apponat, aut si quis semper studiis litterariis incumbat, aut assidue venetur, ut hinc iam oboriatur ex assiduitate satietas, recte dicemus: ὁ Διός Κόρινθος.
49Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 34 (opus 1508)
Illud admonitu non inutile duxerim, proverbium bifariam accipi posse, nam et hoc ostendit onterpres Pindari: vel cum eadem itarantur saepius, vel cum ii, qui initio magnifice loquuntur minanturque ferociter, postea timide fugiunt, id quod evenit legatis Corinthiorum, qui cum saepius illud intonuissent in contione: Δικαίως στενάζει ὁ Διός Κόρινθος, εί μή λάβοιτο δίκας παρ’ ὑμῶν, id est Merito suspirabit Iovis Corinthus, nisi poenas sumpserit de vobis, postea, cum ad manus est ventum, ignaviter aufugerunt.
50Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 36 (opus 1508)
Ad rem hoc pacto: Iam millies audivi, non possum diutius ferre τόν Διός Κόρινθον.
51Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1050; 37 (opus 1508)
Ad personam, ut si quis hominem eadem semper inculcantem τόν Διός Κόρινθον appellet.
52Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1417; 4 (opus 1508)
Cum enim huius causa frequenter ad populum deferretur, tandem in popularem iocum abiit, velut illud: ὁ Διός Κόρινθος.
53Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1484; 1 (opus 1508)
Διός ψῆφος, id est Iovis suffragium, dicebatur sacrum, et inviolatum.
54Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1484; 2 (opus 1508)
Unde sententiam eius, cuius sit velut irrefragabilis auctoritas, Iovis suffragium recte dixeris; aut per ironiam, ubi quis arrogantius de re quapiam pronunciat, suamque opinionem pro lege atque oraculo postulat accipi, subiicietur: Διός ψῆφος.
55Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1484; 4 (opus 1508)
Suidas Cratinum citat ex Archilochiis: Ἔνθα Διός μεγάλου θῶκος πεσσοί τε καλοῦνται, id est Magni ubi dicuntur tali, sedesque Tonantis.
56Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1538; 5 (opus 1508)
Euripides in Rheso: Ἀδράστεια μέν ἁ Διός παῖς, εἴργοις στομάτων φθόνον, id est Adrastia Iovis filia, arceas dictorum invidiam.
57Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1547; 9 (opus 1508)
Id est huiusmodi: Σίς πόθεν εἷς, Διόνυσε ; Μά γάρ τόν ἀληθέα Βάκχον Οὔ σ’ ἐπιγιγνώσκω, τόν Διός οἷδα μόνον.
58Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1676; 1 (opus 1508)
Σοῦ Διός σάνδαλον, id est Iovis crepida.
59Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1676; 3 (opus 1508)
Veluti si quis insolens si tac ferox, quod regius sit coquus aut imperatoris satelles aut pontificius tonsor, apposite dicetur τοῦ Διός σάνδαλον.
60Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 14 (opus 1508)
Testem huius rei citat Sophoclem ἐν Ναυπλίῳ: Ζεῦ παυσίλυπε καί Διός σωτηρίου Σπονδή τρίτου κρατῆρος, id est Curarum ademptor Iuppiterque et terti Libatio scyphi sospitatoris Iovis.
61Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 15 (opus 1508)
Citat et Aeschylum in Epigonis: Λοιβάς Διός μέν πρῶτον ὡραίου γάμου Ἥρας τε, εἷτα τήν δευτέραν γε κρᾶσιν ἥρωσι νέμω, εἷτα τρίτον Διός τοῦ σωτῆρος εὐκταίαν λίβα, id est Libationes primum quidem Iovis tempestivarum nuptiarum Iunonisque, deinde secundum poculum heroibus tribuo, deinde tertio loco Iovis sospitatoris optabilem stillam.
62Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 18 (opus 1508)
Hunc autem eundem Διός σωτῆρος calicem appellant τέλειον, sive quod in hunc desineret bibendi modus, sive quod hic numerus inter omnes absolutissimus esse putatur, ut cui adsit et initium et medium et finis; eoque rebus divinis potissimum accommodatur et a Platone refertur ad animum utpote divinum et ob id ternione constantem.
63Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 25 (opus 1508)
Tradit interpres templum Athenis fuisse τοῦ Διός σωτῆρος, quem eundem quidam ἐλευθέριον appellant.
64Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 26 (opus 1508)
Διός σωτῆρος mentionem facit Athenaeus in Dipnosophistis, libro secundo, addens olim fuisse morem, ut cibis appositis mox vinum indilutum infunderetur, quo nimirum declararent, quanto vis esset boni dei.
65Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1701; 28 (opus 1508)
At idem libro undecimo propemodum docet et post coenam a lotis manibus inferri solere calicem Iovis servatoris, qui idem fuerit cum eo, qui dictus est ἀγαθοῦ δαίμονος, Diphilum adducens auctorem, qui scripserit in Sapphone: Ἀρχίλοχε, δέξαι τήνδε τήν μετανιπτρίδα Μεστήν Διός σωτῆρος ἀγαθοῦ δαίμονος, id est Archiloche, sumito hanc tibi metaniptridem Plenam Iovis soteris optimi dei.
66Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1702; 4 (opus 1508)
Plutarchus Adversus Stoicos, significans illorum ratione eodem revolvi: Πολύς οὖν ὁ Διός Κόρινθος ἐπί τόν λόγον αὐτῶν ἀφιᾶται.
67Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1957; 5 (opus 1508)
Finitimum illi: Ὁ Διός Κόρινθος, id est Iovis Corinthus.
68Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2001; 132 (opus 1508)
Verum hunc prudens omisi, partim quod in huiusmodi miscellaneis hoc ipsum mihi videretur nescio quo pacto decere, si nullus adsit ordo, partim quia videbam, si omnia eiusdem sententiae velut in eandem classem infulsissem, futurum ut ex aequalitate lectori taedium oboriretur ac subinde nauseans clamaret illud Δίς κράμβη θάνατος καί Διός Κόρινθός ἐστιν ἐν τῷ βιβλίῷ, partim quod me deterruerit magnitudo laboris.
69Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2057; 6 (opus 1508)
Ἡμεῖς δέ μεγάλοιο Διός πειθώμεθα βουλῆ, Ὃς πᾶσι θνητοῖσι καί ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.
70Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2087; 23 (opus 1508)
Adducit et illud Homericum quod alibi retulimus ex Odysseae Ψ: Δοιοί γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διός οὔδει, id est Dolia namque Iovis duo sunt in limine posta.
71Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2227; 11 (opus 1508)
Aristophanes in Avibus variis titulis irridet eos, qui iactant antiquitatem suam: Καί τοῦ Διός αὐτοῦ Ἀρχαιότεροι πρότεροί τε Κρόνου καί Σιτάνων ἐγένεσθε, id est Antiquiores et Crono et Titanibus fuistis.
72Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2517; 5 (opus 1508)
De quo Laertius huiusmodi fabulam narrat: Adolescens quispiam iactantior nuper uxore ducta titulum huiusmodi inscripsit aedibus suis: Ὁ τοῦ Διός παῖς Καλλίνικος Ἡρακλῆς Ἐνθάδε κατοικεῖ, μηδέν εἰσίτω κακόν, id est Iovis filius Callinicus Hercules hic habitat, ne quid introeat mali.
73Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2601; 22 (opus 1508)
Tum ei, qui ceteris deis procul absistentibus solus irato Iovi trisulca tela porrigat, nihil etiam proverbio deterritus Πόρρω Διός τε καί κεραυνοῦ.
74Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2804; 1 (opus 1508)
Quoties res multo secus evenit, quam vel fuerat instituta vel probabilibus coniecturis eventura videbatur, congruet illud ex eodem libro: Ἀλλ’ αἰεί τε Διός κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, id est Verum praepollet magni Iovis usque voluntas.
75Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2804; 4 (opus 1508)
Rursum Iliados Π: Ἀλλ’ αἰεί τε Διός κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν, id est Sed magis atque hominum pollet Iovis usque voluntas.
76Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2886; 2 (opus 1508)
Ad eam sententiam faciet illud ex eodem libro: Ἀλλά μάλ’ οὔπως ἐστί Διός νόον αἰγιόχοιο Οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεόν οὐδ’ ἁλιῶσαι, id est At mentem Iovis haud ullis rationibus umquam Divorum quemquam vitare aut fallere fas est.
77Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2892; 1 (opus 1508)
In eum, qui, posteaquam fortuna secundior affulsit, animos item effert et paulo confidentius gerit sese, quadrabit illud ex eodem libro: Γηθόσυνος δ’ οὔρῳ πέτασ’ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς, id est Laetatus ventis pandebat vela secundis.
78Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3149; 1 (opus 1508)
Πολλῶν πανηγύρεων Διός βαλάνων ἔφαγεν, id est, Multorum festorum Iovis glandes comedis.
79Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3161; 1 (opus 1508)
Διός κῴδιον, id est Iovis tergus.
80Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3602; 1 (opus 1508)
Hesychius indicat veteres in iactu quodam solere ominis gratia praefari Mercurium, quemadmodum in conviviis: Ἀγαθοῦ δαίμονος καί Διός σωτῆρος, de quibus suo dictum est loco.
81Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3653; 2 (opus 1508)
Euripidus apud Athenaeum libro XIV: Καί τυρός ὀπίας ἐστί καί Διός γάλα, id est Est succulentus caseusque et lac Iovis.
82Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3653; 3 (opus 1508)
Apud eum frequenter inter ciborum delicias commemoratur Διός ἐγκέφαλος, de quo alias diximus.
83Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3653; 4 (opus 1508)
Persae si quid esset exquisite lautum appellabant Διός καί βασιλέως ἐγκέφαλον, id est Iovis et regis cerebrum, propterea quod rex Persarum solet dare praemium honorarium, si quis novum aliquod edulii genus repperisset.
84Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3986; 1 (opus 1508)
Ἐκ Διός ἔρνος, id est ex Iove germen dicebatur insigni virtute praeditus.
85Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3986; 6 (opus 1508)
Carmen sic habet: Οὕνεκεν ἐσσί Πᾶν ἐπ’ ἀληθείᾳ πεπλασμένον ἐκ Διός ἔρνος, id est Es siquidem tu Revera factum ac prognatum ipso ex Iove germen.
86Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 4; 6 (auctor c.350)
Περὶ Προμηθέως, περὶ Ἀφροδίτης καὶ Ἄρεως, περὶ Ἀθηνᾶς καὶ Ποσειδῶνος, περὶ Ἀκταίονος, περὶ Δαιδάλου, περὶ Ἀπόλλωνος καὶ Κασσάνδρας, περὶ Ταντάλου, περὶ Φιλύρας, περὶ Ὀδυσσέως, περὶ ἀνθρωποπλασίας, περὶ κατακλυσμοῦ, περὶ Πενθέως, περὶ Δρακόντων, περὶ Διὸς καὶ Ἥρας, περὶ Ἰξίονος, περὶ Μηδείας, περὶ Αἰόλου, περὶ Μελανίππης, περὶ Λήδας, περὶ Ἀλκυόνος, περὶ Ἀγχίσου, περὶ Διὸς ἐκτροφῆς, περὶ Μαρσύου, περὶ Μινωταύρου, περὶ Διός [...], περὶ ὅπλων κρίσεως, περὶ Ἄργου, περὶ τεχνῶν εὑρέσεως.
87Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 4; 32 (auctor c.350)
Ἑπτὰ ζῳδίων ἡμέραι˙ Ἡλίου α’, Σελήνης β’, Ἄρεως γ’, Ἑρμοῦ δ’, Διὸς ε’, Ἀφροδίτης ς’, Κρόνου ζ’.
88Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 4; 59 (auctor c.350)
Προμηθεὺς πῦρ κλέψας ἀπ’ οὐρανοῦ, κρύψας εἰς νάρθηκα κατήνεγκεν ἀνθρώποις καὶ ἐμήνυσεν αὐτοῖς τηρεῖν εἰς τὴν κονίαν˙ δι’ ἣν αἰτίαν Διὸς κελεύσαντος κατεδέθη ὑπὸ Ἑρμοῦ ἐν ὄρει Καυκάσῳ, καὶ ὑπεβλήθη αὐτῷ ἀετός, ὃς τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ δι’ ἡμέρας ἐδαπάνα, νυκτὸς δὲ πάλιν ἀνεγεννῶντο.
89Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 5; 34 (auctor c.350)
Συμβληθείσης μάχης Ἕκτωρ Διὸς κελεύσει ἔφυγεν πρὸς Ἀγαμέμνονα, καὶ Κόων Ἀντήνορος Ἀγαμέμνονος τὴν χεῖρα ἔτρωσεν καὶ μεταξὺ ἐσφάγη ὑπ’ αὐτοῦ, καὶ Διομήδης ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τόξῳ τὸν δεξιὸν πόδα τιτρώσκεται, ἀλλὰ καὶ Ὀδυσσεὺς ἐτρώθη ὑπὸ Σώκου, καὶ Μαχάων ὑπὸ Πάριδος τὸν δεξιὸν ὦμον, ὃν Νέστωρ τῷ ἰδίῳ ἅρματι ἐπιθεὶς πρὸς τὰς ναῦς ἤγαγεν˙ καὶ Εὐρύπυλον κατὰ τοῦ ὤμου Ἀλέξανδρος ἐτόξευσεν.
90Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 5; 47 (auctor c.350)
Ποσειδῶν ὁρῶν τοὺς Ἕλληνας ἐν ἐλπίσι κειμένους, μὴ εἰδότος τοῦ Διὸς νουθετεῖ ἀντεστηκέναι˙ καὶ τότε Ἰδομενεὺς θαυμαστῇ τινι ἰσχύι Ὀθρυονέα συγγενῆ Ἀγχίσου, ὃς Κασσάνδραν τὴν Πριάμου γαμεῖν ἤλπικεν [...] προέστρωσεν οὖν αὐτὸν Ἰδομενεύς.
91Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 5; 73 (auctor c.350)
Καὶ τότε Σαρπήδων ὑπὸ Πατρόκλου ἀναιρεῖται, οὗ τὸ πτῶμα Διὸς κελεύσαντος εἰς Λυκίαν ἀπηνέχθη.
92Eusebius Caesariensis Hieronymus Stridonensi, Interpretatio Chronicae Eusebii, 27, 0044B
Ἐν δὲ τῷ παρόντι ἐπὶ τὸ αὐτὸ τοὺς χρόνους συναγαγὼν, καὶ ἀντιπαραθεὶς ἐκ παραλλήλου τῶν παρ' ἑκάστῳ ἔθνει τῶν ἐτῶν ἀριθμὸν χρονικοῦ κανόνος σύνταξιν ἐποιησάμην· εὑρὸν δὲ παρ' Ἑβραίοις διαφόρους τῶν χρόνων ἀποδόσεις, τὴν μὲν πλεονάζουσαν, τὴν δὲ ἐνδέουσαν, μετὴλθον [Sc. ταύτὴν]. Πλὴν ἀλλὰ καὶ οὕτω κατὰ μὲν Ἴναχον, ὃν πρῶτον Ἕλληνες Ἄργους βασιλεῦσαί φασι, τὸν Ἑβραίων προπάτορα Ἰσραὴλ γενόμενον εὑρὼν, ἐξ οὗ τὸ δωδεκάφυλον, τοῦ δὲ [Sc. tacet δὲ] Ἰουδαίων ἔθνους τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἐπωνυμίας ἠξιώθη, μετὰ δὲ τὴν Σεμίραμιν [Sc. τῆς Σεμιράμεως] τὸν Ἀβραὰμ, Χαλδαῖον μὲν τὸ γένος, ἄλλως δὲ ἄνδρα θεοφιλῆ, καὶ πρῶτον τῶν παρ' Ἑβραίοις προφητῶν εἶναι πεπιστευμένον, Μωσέα δὲ, φιλαληθῶς εἰπεῖν, τούτων μὲν νεώτερον, τῶν δὲ παρ' Ἕλλησιν ἀρχαιολογουμένων ἁπάντων πρεσβύτατον, Ὁμήρου λέγω, καὶ Ἡσιόδου, καὶ αὐτῶν γε τῶν Τρωϊκῶν, καὶ ἔτι Διοσκούρων, Ἀσκληπίου, Διονύσου, Ἡρώων τε πάντων, Ἑρμοῦ τε, καὶ Ἀπόλλωνος, τῶν τε λοιπῶν παρ' Ἕλλησι θεῶν, μυστηρίων τε καὶ τελετῶν, Διός τε αὐτοῦ πράξεων τῶν παρ' Ἕλλησι μνημονευομένων.
93Eusebius Caesariensis Hieronymus Stridonensi, Interpretatio Chronicae Eusebii, 27, 0053B
Τιτυὸς δὲ συνεχρόνισε Ταντάλῳ· ναὶ μὴν ἡ Λητὼ κατὰ Τάνταλον· καὶ Ἀπόλλωνος γένεσις : Λητὼ γὰρ ἥλκησε Διὸς κυδρήν παράκοιτιν.
94Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 6, p173; 220 (auctor 1520-1575)
Nec illud singulari et voluptate et utilitate caret, quod innumera vocabula Graeca et Latina, manifeste Hebraeam etymologiam prae se ferunt: ut Graecum ac Latinum θεός διός Deus, a Dei sufficientia venire videtur, qua voce se Deus circumscribit, vocans semet Sche Dei, qui sufficit: quia in eo solo sit plena αὐτάρκεια hominis, et non in ulla creatura.
95Fortunatianus, Ars metrica, p. 297, l. 9 (auctor c.350)
nasci autem uidetur ab alcaico hendecasyllabo, ὦ ἄναξ Ἄπολλον, παῖ μεγάλω Δίος et uides ut alta stet niue candidum.
96Fortunatianus, Ars metrica, p. 302, l. 12 (auctor c.350)
his et Alcaeus usus, Νύμφαις, ταῖς Δίος ἐξ αἰγιόχω φασὶ τετυγμέναις.
97Fronto, Epistulae, add., 5; 41 (auctor c.95-165)
πᾶσα μὲν γὰρ ἀνάγκη τὸν ἀμειβόμενον ἢ πολὺ πλέονος ἄξια ἀντιπέμπειν καὶ Ὁμήρῳ μάρτυρι τὰς φρένας δοκεῖν ὑπὸ τοῦ Διὸς βεβλάφθαι ἢ τὰ μείω ἀντιπέμποντα μὴ δίκαια ποιεῖν.
98Fronto, Epistulae, ad M. Caesarem, 2, 3; 20 (auctor c.95-165)
ἐμοὶ δὲ οὐχ εἷς, δύο δὲ ἅμα Ἰαλύσω ἐγραφέσθην, οὐ δὴ τοῖν προσώποιν οὐδὲ ταῖν μορφαῖν μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖν τρόποιν καὶ ταῖν ἀρεταῖν οὐ μετρίω ὄντε ἄμφω οὐδὲ γράφεσθαι ῥᾳδίω, ἀλλ᾽ ὁ μέν ἐστιν μέγας βασιλεὺς ἄρχων πάσης τῆς γῆς καὶ θαλάττης, ὁ δὲ ἕτερος υἱὸς μεγάλου βασιλέως, ἐκείνου μὲν οὕτω παῖς ὥσπερ Ἀθάνα τοῦ Διός, σὸς δὲ υἱὸς ὡς τῆς Ἥρας ὁ Ἥφαιστος· ἀπέστω δὲ τὸ τῶν ποδῶν ταύτης τῆς τοῦ Ἡφαίστου εἰκόνος.
99Herodotus, Historiae, 1, 171, 6; 8 (auctor c.484BC-425BC)
ἀποδείκνῦσι δὲ ἐν Μυλάσοισι Διὸς Καρίου ἱρὸν ἀρχαῖον, τοῦ Μυσοῖσι μὲν καὶ Λυδοῖσι μέτεστι ὡς κασιγνήτοισι ἐοῦσι τοῖσι Καρσί· τὸν γὰρ Λυδὸν καὶ τὸν Μυσὸν λέγουσι εἶναι Καρὸς ἀδελφεούς.
100Herodotus, Historiae, 1, 181, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐν δὲ φάρσεϊ ἑκατέρῳ τῆς πόλιος ἐτετείχιστο ἐν μέσῳ ἐν τῷ μὲν τὰ βασιλήια περιβόλῳ μεγάλῳ τε καὶ ἰσχυρῷ, ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ Διὸς Βήλου ἱρὸν χαλκόπυλον, καὶ ἐς ἐμὲ ἔτι τοῦτο ἐόν, δύο σταδίων πάντῃ, ἐὸν τετράγωνον.
101Herodotus, Historiae, 1, 182, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
φασὶ δὲ οἱ αὐτοὶ οὗτοι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέγοντες, τὸν θεὸν αὐτὸν φοιτᾶν τε ἐς τὸν νηὸν καὶ ἀμπαύεσθαι ἐπὶ τῆς κλίνης, κατά περ ἐν Θήβῃσι τῇσι Αἰγυπτίῃσι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, ὡς λέγουσι οἱ Αἰγύπτιοι· καὶ γὰρ δὴ ἐκεῖθι κοιμᾶται ἐν τῷ τοῦ Διὸς τοῦ Θηβαιέος γυνή, ἀμφότεραι δὲ αὗται λέγονται ἀνδρῶν οὐδαμῶν ἐς ὁμιλίην φοιτᾶν· καὶ κατά περ ἐν Πατάροισι τῆς Λυκίης ἡ πρόμαντις τοῦ θεοῦ, ἐπεὰν γένηται· οὐ γὰρ ὦν αἰεί ἐστι χρηστήριον αὐτόθι· ἐπεὰν δὲ γένηται τότε ὦν συγκατακληίεται τὰς νύκτας ἔσω ἐν τῷ νηῷ.
102Herodotus, Historiae, 1, 183, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἔστι δὲ τοῦ ἐν Βαβύλῶνι ἱροῦ καὶ ἄλλος κάτω νηός, ἔνθα ἄγαλμα μέγα τοῦ Διὸς ἔνι κατήμενον χρύσεον, καὶ οἱ τράπεζα μεγάλη παρακέεται χρυσέη, καὶ τὸ βάθρον οἱ καὶ ὁ θρόνος χρύσεος ἐστί· καὶ ὡς ἔλεγον οἱ Χαλδαῖοι, ταλάντων ὀκτακοσίων χρυσίου πεποίηται ταῦτα.
103Herodotus, Historiae, 2, 7, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἔστι δὲ ὁδὸς ἐς Ἡλίου πόλιν ἀπὸ θαλάσσης ἄνω ἰόντι παραπλησίη τὸ μῆκος τῇ ἐξ Ἀθηνέων ὁδῷ τῇ ἀπὸ τῶν δυώδεκα θεῶν τοῦ βωμοῦ φερούσῃ ἔς τε Πῖσαν καὶ ἐπὶ τὸν νηὸν τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυμπίου.
104Herodotus, Historiae, 2, 13, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
τὸ δὲ ἔπος τοῦτο ἐθέλει λέγειν ὡς, εἰ μὴ ἐθελήσει σφι ὕειν ὁ θεὸς ἀλλὰ αὐχμῷ διαχρᾶσθαι, λιμῷ οἱ Ἕλληνες αἱρεθήσονται· οὐ γὰρ δή σφι ἐστὶ ὕδατος οὐδεμία ἄλλη ἀποστροφὴ ὅτι μὴ ἐκ τοῦ Διὸς μοῦνον.
105Herodotus, Historiae, 2, 29, 7; 10 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ δ' ἐν ταύτῃ Δία θεῶν καὶ Διόνυσον μούνους σέβονται, τούτους τε μεγάλως τιμῶσι, καί σφι μαντήιον Διὸς κατέστηκε· στρατεύονται δὲ ἐπεάν σφεας ὁ θεὸς οὗτος κελεύῃ διὰ θεσπισμάτων, καὶ τῇ ἂν κελεύῃ, ἐκεῖσε.
106Herodotus, Historiae, 2, 42, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ὅσοι μὲν δὴ Διὸς Θηβαιέος ἵδρυνται ἱρὸν ἤ νομοῦ τοῦ Θηβαίου εἰσί, οὗτοι μέν νυν πάντες ὀίων ἀπεχόμενοι αἶγας θύουσι.
107Herodotus, Historiae, 2, 42, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
ἀπὸ τούτου κριοπρόσωπον τοῦ Διὸς τὤγαλμα ποιεῦσι Αἰγύπτιοι, ἀπὸ δὲ Αἰγυπτίων Ἀμμώνιοι, ἐόντες Αἰγυπτίων τε καὶ Αἰθιόπων ἄποικοι καὶ φωνὴν μεταξὺ ἀμφοτέρων νομίζοντες.
108Herodotus, Historiae, 2, 42, 6; 9 (auctor c.484BC-425BC)
μιῇ δὲ ἡμέρῃ τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐν ὁρτῇ τοῦ Διός, κριὸν ἕνα κατακόψαντες καὶ ἀποδείραντες κατὰ τὠυτὸ ἐνδύουσι τὤγαλμα τοῦ Διός, καὶ ἔπειτα ἄλλο ἄγαλμα Ἡρακλέος προσάγουσι πρὸς αὐτό.
109Herodotus, Historiae, 2, 54, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἔφασαν οἱ ἱρέες τοῦ Θηβαιέος Διὸς δύο γυναῖκας ἱρείας ἐκ Θηβέων ἐξαχθῆναι ὑπὸ Φοινίκων, καὶ τὴν μὲν αὐτέων πυθέσθαι ἐς Λιβύην πρηθεῖσαν τὴν δὲ ἐς τοὺς Ἕλληνας· ταύτας δὲ τὰς γυναῖκας εἶναι τὰς ἱδρυσαμένας τὰ μαντήια πρώτας ἐν τοῖσι εἰρημένοισι ἔθνεσι.
110Herodotus, Historiae, 2, 55, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα μέν νυν τῶν ἐν Θήβῃσι ἱρέων ἤκουον, τάδε δὲ Δωδωναίων φασὶ αἱ προμάντιες· δύο πελειάδας μελαίνας ἐκ Θηβέων τῶν Αἰγυπτιέων ἀναπταμένας τὴν μὲν αὐτέων ἐς Λιβύην τὴν δὲ παρὰ σφέας ἀπικέσθαι, ἱζομένην δέ μιν ἐπὶ φηγὸν αὐδάξασθαι φωνῇ ἀνθρωπηίῃ ὡς χρεὸν εἴη μαντήιον αὐτόθι Διὸς γενέσθαι, καὶ αὐτοὺς ὑπολαβεῖν θεῖον εἶναι τὸ ἐπαγγελλόμενον αὐτοῖσι, καί σφεας ἐκ τούτου ποιῆσαι.
111Herodotus, Historiae, 2, 55, 3; 2 (auctor c.484BC-425BC)
τὴν δὲ ἐς τοὺς Λίβυας οἰχομένην πελειάδα λέγουσι Ἄμμωνος χρηστήριον κελεῦσαι τοὺς Λίβυας ποιέειν· ἔστι δὲ καὶ τοῦτο Διός.
112Herodotus, Historiae, 2, 56, 3; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐγὼ δ' ἔχω περὶ αὐτῶν γνώμην τήνδε· εἰ ἀληθέως οἱ Φοίνικες ἐξήγαγον τὰς ἱρὰς γυναῖκας καὶ τὴν μὲν αὐτέων ἐς Λιβύην τὴν δὲ ἐς τὴν Ἐλλάδα ἀπέδοντο, δοκέει ἐμοί ἡ γυνὴ αὕτη τῆς νῦν Ἑλλάδος, πρότερον δὲ Πελασγίης καλευμένης τῆς αὐτῆς ταύτης, πρηθῆναι ἐς Θεσπρωτούς, ἔπειτα δουλεύουσα αὐτόθι ἱδρύσασθαι ὑπὸ φηγῷ πεφυκυίῃ ἱρὸν Διός, ὥσπερ ἦν οἰκὸς ἀμφιπολεύουσαν ἐν Θήβῃσι ἱρὸν Διός, ἔνθα ἀπίκετο, ἐνθαῦτα μνήμην αὐτοῦ ἔχειν· ἐκ δὲ τούτου χρηστήριον κατηγήσατο, ἐπείτε συνέλαβε τὴν Ἑλλάδα γλῶσσαν· φάναι δέ οἱ ἀδελφεὴν ἐν Λιβύῃ πεπρῆσθαι ὑπὸ τῶν αὐτῶν Φοινίκων ὑπ' ὧν καὶ αὐτὴ ἐπρήθη.
113Herodotus, Historiae, 2, 74, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
εἰσὶ δὲ περὶ Θήβας ἱροὶ ὄφιες, ἀνθρώπων οὐδαμῶς δηλήμονες, οἳ μεγάθεϊ ἐόντες μικροὶ δύο κέρεα φορέουσι πεφυκότα ἐξ ἄκρης τῆς κεφαλῆς· τοὺς θάπτουσι ἀποθανόντας ἐν τῷ ἱρῷ τοῦ Διός· τούτου γὰρ σφέας τοῦ θεοῦ φασι εἶναι ἱρούς.
114Herodotus, Historiae, 2, 83, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
μαντικὴ δὲ αὐτοῖσι ὧδε διακέεται· ἀνθρώπων μὲν οὐδενὶ προσκέεται ἡ τέχνη, τῶν δὲ θεῶν μετεξετέροισι· καὶ γὰρ Ἡρακλέος μαντήιον αὐτόθι ἐστὶ καὶ Ἀπόλλωνος καὶ Ἀθηναίης καὶ Ἀρτέμιδος καὶ Ἄρεος καὶ Διός, καὶ τό γε μάλιστα ἐν τιμῇ ἄγονται πάντων τῶν μαντηίων, Λητοῦς ἐν Βουτοῖ πόλι ἐστί.
115Herodotus, Historiae, 2, 116, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
τοῖα Διὸς θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα, ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν Θῶνος παράκοιτις Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα φάρμακα, πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα, πολλὰ δὲ λυγρά.
116Herodotus, Historiae, 2, 143, 3; 1 (auctor c.484BC-425BC)
πρότερον δὲ Ἑκαταίῳ τῷ λογοποιῷ ἐν Θήβῃσι γενεηλογήσαντί τε ἑωυτὸν καὶ ἀναδήσαντι τὴν πατριὴν ἐς ἑκκαιδέκατον θεὸν ἐποίησαν οἱ ἱρέες τοῦ Διὸς οἷόν τι καὶ ἐμοὶ οὐ γενεηλογήσαντι ἐμεωυτόν· ἐσαγαγόντες ἐς τὸ μέγαρον ἔσω ἐὸν μέγα ἐξηρίθμεον δεικνύντες κολοσσοὺς ξυλίνους τοσούτους ὅσους περ εἶπον· ἀρχιερεὺς γὰρ ἕκαστος αὐτόθι ἱστᾷ ἐπὶ τῆς ἑωυτοῦ ζόης εἰκόνα ἑωυτοῦ· ἀριθμέοντες ὦν καὶ δεικνύντες οἱ ἱρέες ἐμοὶ ἀπεδείκνυσαν παῖδα πατρὸς ἑωυτῶν ἕκαστον ἐόντα, ἐκ τοῦ ἄγχιστα ἀποθανόντος τῆς εἰκόνος διεξιόντες διὰ πασέων, ἕως οὗ ἀπέδεξαν ἁπάσας αὐτάς.
117Herodotus, Historiae, 2, 178, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
χωρὶς δὲ Αἰγινῆται ἐπὶ ἑωυτῶν ἱδρύσαντο τέμενος Διός, καὶ ἄλλο Σάμιοι Ἥρης καὶ Μιλήσιοι Ἀπόλλωνος.
118Herodotus, Historiae, 3, 25, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπείτε δὲ στρατευόμενος ἐγένετο ἐν Θήβῃσι, ἀπέκρινε τοῦ στρατοῦ ὡς πέντε μυριάδας, καὶ τούτοισι μὲν ἐνετέλλετο Ἀμμωνίους ἐξανδραποδισαμένους τὸ χρηστήριον τὸ τοῦ Διὸς ἐμπρῆσαι, αὐτὸς δὲ τὸν λοιπὸν ἄγων στρατὸν ἤιε ἐπὶ τοὺς Αἰθίοπας.
119Herodotus, Historiae, 3, 124, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ὁ δὲ πολλὰ μὲν τῶν μαντίων ἀπαγορευόντων πολλὰ δὲ τῶν φίλων ἐστέλλετο αὐτόσε, πρὸς δὲ καὶ ἰδούσης τῆς θυγατρὸς ὄψιν ἐνυπνίου τοιήνδε· ἐδόκεε οἷ τὸν πατέρα ἐν τῷ ἠέρι μετέωρον ἐόντα λοῦσθαι μὲν ὑπὸ τοῦ Διός, χρίεσθαι δὲ ὑπὸ τοῦ ἡλίου.
120Herodotus, Historiae, 3, 125, 4; 4 (auctor c.484BC-425BC)
Πολυκράτης δὲ ἀνακρεμάμενος ἐπετέλεε πᾶσαν τὴν ὄψιν τῆς θυγατρός· ἐλοῦτο μὲν γὰρ ὑπὸ τοῦ Διὸς ὅκως ὕοι, ἐχρίετο δὲ ὑπὸ τοῦ ἡλίου, ἀνιεὶς αὐτὸς ἐκ τοῦ σώματος ἰκμάδα.
121Herodotus, Historiae, 3, 142, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπειδὴ γάρ οἱ ἐξαγγέλθη ὁ Πολυκράτεος θάνατος, ἐποίεε τοιάδε· πρῶτα μὲν Διὸς ἐλευθερίου βωμὸν ἱδρύσατο καὶ τέμενος περὶ αὐτὸν οὔρισε τοῦτο τὸ νῦν ἐν τῷ προαστείῳ ἐστί· μετὰ δέ, ὥς οἱ ἐπεποίητο, ἐκκλησίην συναγείρας πάντων τῶν ἀστῶν ἔλεξε τάδε.
122Herodotus, Historiae, 3, 142, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
τοσάδε μέντοι δικαιῶ γέρεα ἐμεωυτῷ γενέσθαι, ἐκ μέν γε τῶν Πολυκράτεος χρημάτων ἐξαίρετα ἓξ τάλαντά μοι γενέσθαι, ἱρωσύνην δὲ πρὸς τούτοισι αἱρεῦμαι αὐτῷ τέ μοι καὶ τοῖσι ἀπ' ἐμεῦ αἰεὶ γινομένοισι τοῦ Διὸς τοῦ ἐλευθερίου· τῷ αὐτός τε ἱρὸν ἱδρυσάμην καὶ τὴν ἐλευθερίην ὑμῖν περιτίθημι.
123Herodotus, Historiae, 3, 158, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
τῶν δὲ Βαβυλωνίων οἳ μὲν εἶδον τὸ ποιηθέν, οὗτοι μὲν ἔφευγον ἐς τοῦ Διὸς τοῦ Βήλου τὸ ἱρόν· οἳ δὲ οὐκ εἶδον, ἔμενον ἐν τῇ ἑωυτοῦ τάξι ἕκαστος, ἐς ὃ δὴ καὶ οὗτοι ἔμαθον προδεδομένοι.
124Herodotus, Historiae, 4, 59, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
θεοὺς μὲν μούνους τούσδε ἱλάσκονται, Ἱστίην μὲν μάλιστα, ἐπὶ δὲ Δία καὶ Γῆν, νομίζοντες τὴν Γῆν τοῦ Διὸς εἶναι γυναῖκα, μετὰ δὲ τούτους, Ἀπόλλωνά τε καὶ οὐρανίην Ἀφροδίτην καὶ Ἡρακλέα καὶ Ἄρεα.
125Herodotus, Historiae, 4, 181, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐν δὲ τῇ ὀφρύῃ ταύτῃ μάλιστα διὰ δέκα ἡμερέων ὁδοῦ ἁλός ἐστι τρύφεα κατὰ χόνδρους μεγάλους ἐν κολωνοῖσι, καὶ ἐν κορυφῇσι ἑκάστου τοῦ κολωνοῦ ἀνακοντίζει ἐκ μέσου τοῦ ἁλὸς ὕδωρ ψυχρὸν καὶ γλυκύ, περὶ δὲ αὐτὸν ἄνθρωποι οἰκέουσι ἔσχατοι πρὸς τῆς ἐρήμου καὶ ὑπὲρ τῆς θηριώδεος, πρῶτοι μὲν ἀπὸ Θηβέων διὰ δέκα ἡμερέων ὁδοῦ Ἀμμώνιοι, ἔχοντες τὸ ἱρὸν ἀπὸ τοῦ Θηβαιέος Διός· καὶ γὰρ τὸ 1 ἐν Θήβῃσι, ὡς καὶ πρότερον εἴρηταί μοι, κριοπρόσωπον τοῦ Διὸς τὤγαλμα ἐστί.
126Herodotus, Historiae, 4, 203, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
διεξιούσης δὲ τῆς στρατιῆς Βάδρης μὲν ὁ τοῦ ναυτικοῦ στρατοῦ στρατηγὸς ἐκέλευε αἱρέειν τὴν πόλιν, Ἄμασις δὲ ὁ τοῦ πεζοῦ οὐκ ἔα· ἐπὶ Βάρκην γὰρ ἀποσταλῆναι μούνην Ἑλληνίδα πόλιν· ἐς ὃ διεξελθοῦσι καὶ ἱζομένοισι ἐπὶ Διὸς Λυκαίου ὄχθον μετεμέλησέ σφι οὐ σχοῦσι τὴν Κυρήνην.
127Herodotus, Historiae, 5, 46, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
συλλαβὼν δὲ οὗτος τῆς στρατιῆς τοὺς περιγενομένους ἔσχε Μινώην τὴν Σελινουσίων ἀποικίην, καὶ συνελευθέρου Σελινουσίους τοῦ μουνάρχου Πειθαγόρεω· μετὰ δὲ ὡς τοῦτον κατεῖλε, αὐτὸς τυραννίδι ἐπεχείρησε Σελινοῦντος καὶ ἐμουνάρχησε χρόνον ἐπ' ὀλίγον· οἱ γάρ μιν Σελινούσιοι ἐπαναστάντες ἀπέκτειναν καταφυγόντα ἐπὶ Διὸς ἀγοραίου βωμόν.
128Herodotus, Historiae, 5, 119, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐνθεῦτεν δὲ οἱ διαφυγόντες αὐτῶν κατειλήθησαν ἐς Λάβραυνδα ἐς Διὸς στρατίου ἱρόν, μέγα τε καὶ ἅγιον ἄλσος πλατανίστων.
129Herodotus, Historiae, 6, 56, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
γέρεά τε δὴ τάδε τοῖσι βασιλεῦσι Σπαρτιῆται δεδώκασι, ἱρωσύνας δύο, Διός τε Λακεδαίμονος καὶ Διὸς οὐρανίου, καὶ πόλεμον ἐκφέρειν ἐπ' ἣν ἂν βούλωνται χώρην, τούτου δὲ μηδένα εἶναι Σπαρτιητέων διακωλυτήν, εἰ δὲ μὴ αὐτὸν ἐν τῷ ἄγεϊ ἐνέχεσθαι.
130Herodotus, Historiae, 6, 68, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
« ὦ μῆτερ, θεῶν σε τῶν τε ἄλλων καταπτόμενος ἱκετεύω καὶ τοῦ ἑρκείου Διὸς τοῦδε φράσαι μοι τὴν ἀληθείην, τίς μευ ἐστὶ πατὴρ ὀρθῷ λόγῳ.
131Herodotus, Historiae, 7, 8, 1; 11 (auctor c.484BC-425BC)
τούτων μὲν τοίνυν εἵνεκα ἀνάρτημαι ἐπ' αὐτοὺς στρατεύεσθαι, ἀγαθὰ δὲ ἐν αὐτοῖσι τοσάδε ἀνευρίσκω λογιζόμενος· εἰ τούτους τε καὶ τοὺς τούτοισι πλησιοχώρους καταστρεψόμεθα, οἳ Πέλοπος τοῦ Φρυγὸς νέμονται χώρην, γῆν τὴν Περσίδα ἀποδέξομεν τῷ Διὸς αἰθέρι ὁμουρέουσαν.
132Herodotus, Historiae, 7, 40, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ὄπισθε δὲ τούτων τῶν δέκα ἵππων ἅρμα Διὸς ἱρὸν ἐπετέτακτο, τὸ ἵπποι μὲν εἷλκον λευκοὶ ὀκτώ, ὄπισθε δὲ αὖ τῶν ἵππων εἵπετο πεζῇ ἡνίοχος ἐχόμενος τῶν χαλινῶν· οὐδεὶς γὰρ δὴ ἐπὶ τοῦτον τὸν θρόνον ἀνθρώπων ἐπιβαίνει.
133Herodotus, Historiae, 7, 56, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐνθαῦτα λέγεται, Ξέρξεω ἤδη διαβεβηκότος τὸν Ἑλλήσποντον, ἄνδρα εἰπεῖν Ἑλλησπόντιον « ὦ Ζεῦ, τί δὴ ἀνδρὶ εἰδόμενος Πέρσῃ καὶ οὔνομα ἀντὶ Διὸς Ξέρξην θέμενος ἀνάστατον τὴν Ἑλλάδα θέλεις ποιῆσαι, ἄγων πάντας ἀνθρώπους· καὶ γὰρ ἄνευ τούτων ἐξῆν τοι ποιέειν ταῦτα.
134Herodotus, Historiae, 7, 61, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὶ δὲ Περσεὺς ὁ Δανάης τε καὶ Διὸς ἀπίκετο παρὰ Κηφέα τὸν Βήλου καὶ ἔσχε αὐτοῦ τὴν θυγατέρα Ἀνδρομέδην, γίνεται αὐτῷ παῖς τῷ οὔνομα ἔθετο Πέρσην, τοῦτον δὲ αὐτοῦ καταλείπει· ἐτύγχανε γὰρ ἄπαις ἐὼν ὁ Κηφεὺς ἔρσενος γόνου.
135Herodotus, Historiae, 7, 197, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐς Ἄλον δὲ τῆς Ἀχαιίης ἀπικομένῳ Ξέρξῃ οἱ κατηγεμόνες τῆς ὁδοῦ βουλόμενοι τὸ πᾶν ἐξηγέεσθαι ἔλεγόν οἱ ἐπιχώριον λόγον, τὰ περὶ τὸ ἱρὸν τοῦ Λαφυστίου Διός, ὡς Ἀθάμας ὁ Αἰόλου ἐμηχανήσατο Φρίξῳ μόρον σὺν Ἰνοῖ βουλεύσας, μετέπειτα δὲ ὡς ἐκ θεοπροπίου Ἀχαιοὶ προτιθεῖσι τοῖσι ἐκείνου ἀπογόνοισι ἀέθλους τοιούσδε· ὃς ἂν ᾖ τοῦ γένεος τούτου πρεσβύτατος, τούτῳ ἐπιτάξαντες ἔργεσθαι τοῦ ληίτου αὐτοὶ φυλακὰς ἔχουσι.
136Herodotus, Historiae, 8, 115, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ἔνθα καὶ τὸ ἱρὸν ἅρμα καταλιπὼν τοῦ Διός, ὅτε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἤλαυνε, ἀπιὼν οὐκ ἀπέλαβε, ἀλλὰ δόντες οἱ Παίονες τοῖσι Θρήιξι ἀπαιτέοντος Ξέρξεω ἔφασαν νεμομένας ἁρπασθῆναι ὑπὸ τῶν ἄνω Θρηίκων τῶν περὶ τὰς πηγὰς τοῦ Στρυμόνος οἰκημένων.
137Hesiodus, Opera et dies, 1; 1 (auctor fl.c.700BC)
μοῦσαι Πιερίηθεν ἀοιδῇσιν κλείουσαι δεῦτε, Δί' ἐννέπετε, σφέτερον πατέρ' ὑμνείουσαι· ὅντε διὰ βροτοὶ ἄνδρες ὁμῶς ἄφατοί τε φατοί τε, ῥητοί τ' ἄρρητοί τε Διὸς μεγάλοιο ἕκητι.
138Hesiodus, Opera et dies, 11; 8 (auctor fl.c.700BC)
τοῦ κε κορεσσάμενος νείκεα καὶ δῆριν ὀφέλλοις κτήμασ' ἐπ' ἀλλοτρίοις· σοὶ δ' οὐκέτι δεύτερον ἔσται ὧδ' ἔρδειν· ἀλλ' αὖθι διακρινώμεθα νεῖκος ἰθείῃσι δίκῃς, αἵ τ' ἐκ Διός εἰσιν ἄρισται.
139Hesiodus, Opera et dies, 42; 3 (auctor fl.c.700BC)
κρύψε δὲ πῦρ· τὸ μὲν αὖτις ἐὺς πάις Ἰαπετοῖο ἔκλεψ' ἀνθρώποισι Διὸς πάρα μητιόεντος ἐν κοῒλῳ νάρθηκι λαθὼν Δία τερπικέραυνον.
140Hesiodus, Opera et dies, 59; 4 (auctor fl.c.700BC)
αὐτίκα δ' ἐκ γαίης πλάσσεν κλυτὸς Ἀμφιγυήεις παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς· ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη· ἀμφὶ δέ οἱ Χάριτές τε θεαὶ καὶ πότνια Πειθὼ ὅρμους χρυσείους ἔθεσαν χροΐ· ἀμφὶ δὲ τήν γε Ὧραι καλλίκομοι στέφον ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν· [πάντα δέ οἱ χροῒ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη.] ἐν δ' ἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος Ἀργεϊφόντης ψεύδεά θ' αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος [τεῦξε Διὸς βουλῇσι βαρυκτύπου· ἐν δ' ἄρα φωνὴν] θῆκε θεῶν κῆρυξ, ὀνόμηνε δὲ τήνδε γυναῖκα Πανδώρην, ὅτι πάντες Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες δῶρον ἐδώρησαν, πῆμ' ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν.
141Hesiodus, Opera et dies, 83; 5 (auctor fl.c.700BC)
μούνη δ' αὐτόθι Ἐλπὶς ἐν ἀρρήκτοισι δόμοισιν ἔνδον ἔμιμνε πίθου ὑπὸ χείλεσιν, οὐδὲ θύραζε ἐξέπτη· πρόσθεν γὰρ ἐπέλλαβε πῶμα πίθοιο [αἰγιόχου βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταο.] ἄλλα δὲ μυρία λυγρὰ κατ' ἀνθρώπους ἀλάληται· πλείη μὲν γὰρ γαῖα κακῶν, πλείη δὲ θάλασσα· νοῦσοι δ' ἀνθρώποισιν ἐφ' ἡμέρῃ, αἳ δ' ἐπὶ νυκτὶ αὐτόματοι φοιτῶσι κακὰ θνητοῖσι φέρουσαι σιγῇ, ἐπεὶ φωνὴν ἐξείλετο μητίετα Ζεύς.
142Hesiodus, Opera et dies, 83; 6 (auctor fl.c.700BC)
οὕτως οὔτι πη ἔστι Διὸς νόον ἐξαλέασθαι.
143Hesiodus, Opera et dies, 238; 7 (auctor fl.c.700BC)
ἡ δέ τε παρθένος ἐστὶ Δίκη, Διὸς ἐκγεγαυῖα, κυδρή τ' αἰδοίη τε θεῶν, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν.
144Hesiodus, Opera et dies, 238; 11 (auctor fl.c.700BC)
πάντα ἰδὼν Διὸς ὀφθαλμὸς καὶ πάντα νοήσας καί νυ τάδ', αἴ κ' ἐθέλῃσ', ἐπιδέρκεται, οὐδέ ἑ λήθει, οἵην δὴ καὶ τήνδε δίκην πόλις ἐντὸς ἐέργει.
145Hesiodus, Opera et dies, 609; 4 (auctor fl.c.700BC)
νῆα δ' ἐπ' ἠπείρου ἐρύσαι πυκάσαι τε λίθοισι πάντοθεν, ὄφρ' ἴσχωσ' ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων, χείμαρον ἐξερύσας, ἵνα μὴ πύθῃ Διὸς ὄμβρος.
146Hesiodus, Opera et dies, 641; 10 (auctor fl.c.700BC)
τῆμος δ' εὐκρινέες τ' αὖραι καὶ πόντος ἀπήμων· εὔκηλος τότε νῆα θοὴν ἀνέμοισι πιθήσας ἑλκέμεν ἐς πόντον φόρτον τ' ἐς πάντα τίθεσθαι, σπεύδειν δ' ὅττι τάχιστα πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι· μηδὲ μένειν οἶνόν τε νέον καὶ ὀπωρινὸν ὄμβρον καὶ χειμῶν' ἐπιόντα Νότοιό τε δεινὰς ἀήτας, ὅστ' ὤρινε θάλασσαν ὁμαρτήσας Διὸς ὄμβρῳ πολλῷ ὀπωρινῷ, χαλεπὸν δέ τε πόντον ἔθηκεν.
147Hesiodus, Opera et dies, 765; 2 (auctor fl.c.700BC)
αἵδε γὰρ ἡμέραι εἰσὶ Διὸς πάρα μητιόεντος, εὖτ' ἂν ἀληθείην λαοὶ κρίνοντες ἄγωσιν.
148Hesiodus, Theogonia, 1; 3 (auctor fl.c.700BC)
ἔνθεν ἀπορνύμεναι, κεκαλυμμέναι ἠέρι πολλῇ, ἐννύχιαι στεῖχον περικαλλέα ὄσσαν ἱεῖσαι, ὑμνεῦσαι Δία τ' αἰγίοχον καὶ πότνιαν Ἥρην Ἀργεΐην, χρυσέοισι πεδίλοις ἐμβεβαυῖαν, κούρην τ' αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπιν Ἀθήνην Φοῖβόν τ' Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν ἠδὲ Ποσειδάωνα γεήοχον, ἐννοσίγαιον, καὶ Θέμιν αἰδοίην ἑλικοβλέφαρόν τ' Ἀφροδίτην Ἥβην τε χρυσοστέφανον καλήν τε Διώνην Λητώ τ' Ἰαπετόν τε ἰδὲ Κρόνον ἀγκυλομήτην Ἠῶ τ' Ἠέλιόν τε μέγαν λαμπράν τε Σελήνην Γαῖάν τ' Ὠκεανόν τε μέγαν καὶ Νύκτα μέλαιναν ἄλλων τ' ἀθανάτων ἱερὸν γένος αἰὲν ἐόντων.
149Hesiodus, Theogonia, 1; 5 (auctor fl.c.700BC)
τόνδε δέ με πρώτιστα θεαὶ πρὸς μῦθον ἔειπον, Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο· ποιμένες ἄγραυλοι, κάκ' ἐλέγχεα, γαστέρες οἶον, ἴδμεν ψεύδεα πολλὰ λέγειν ἐτύμοισιν ὁμοῖα, ἴδμεν δ', εὖτ' ἐθέλωμεν, ἀληθέα γηρύσασθαι.
150Hesiodus, Theogonia, 29; 1 (auctor fl.c.700BC)
ὣς ἔφασαν κοῦραι μεγάλου Διὸς ἀρτιέπειαι· καί μοι σκῆπτρον ἔδον δάφνης ἐριθηλέος ὄζον δρέψασαι, θηητόν· ἐνέπνευσαν δέ μοι αὐδὴν θέσπιν, ἵνα κλείοιμι τά τ' ἐσσόμενα πρό τ' ἐόντα.
151Hesiodus, Theogonia, 29; 6 (auctor fl.c.700BC)
αὖτις δ' ἀνθρώπων τε γένος κρατερῶν τε Γιγάντων ὑμνεῦσαι τέρπουσι Διὸς νόον ἐντὸς Ὀλύμπου Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο.
152Hesiodus, Theogonia, 63; 4 (auctor fl.c.700BC)
ταῦτ' ἄρα Μοῦσαι ἄειδον, Ὀλύμπια δώματ' ἔχουσαι, ἐννέα θυγατέρες μεγάλου Διὸς ἐκγεγαυῖαι, Κλειώ τ' Εὐτέρπη τε Θάλειά τε Μελπομέενη τε Τερψιχόρη τ' Ἐρατώ τε Πολύμνιά τ' Οὐρανίη τε Καλλιόπη θ'· ἣ δὲ προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων.
153Hesiodus, Theogonia, 63; 6 (auctor fl.c.700BC)
ὅν τινα τιμήσωσι Διὸς κοῦραι μεγάλοιο γεινόμενόν τε ἴδωσι διοτρεφέων βασιλήων, τῷ μὲν ἐπὶ γλώσσῃ γλυκερὴν χείουσιν ἐέρσην, τοῦ δ' ἔπε' ἐκ στόματος ῥεῖ μείλιχα· οἱ δέ τε λαοὶ πάντες ἐς αὐτὸν ὁρῶσι διακρίνοντα θέμιστας ἰθείῃσι δίκῃσιν· ὃ δ' ἀσφαλέως ἀγορεύων αἶψά κε καὶ μέγα νεῖκος ἐπισταμένως κατέπαυσεν· τοὔνεκα γὰρ βασιλῆες ἐχέφρονες, οὕνεκα λαοῖς βλαπτομένοις ἀγορῆφι μετάτροπα ἔργα τελεῦσι ῥηιδίως, μαλακοῖσι παραιφάμενοι ἐπέεσσιν.
154Hesiodus, Theogonia, 63; 8 (auctor fl.c.700BC)
ἐκ γάρ τοι Μουσέων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος ἄνδρες ἀοιδοὶ ἔασιν ἐπὶ χθόνα καὶ κιθαρισταί, ἐκ δὲ Διὸς βασιλῆες· ὃ δ' ὄλβιος, ὅν τινα Μοῦσαι φίλωνται· γλυκερή οἱ ἀπὸ στόματος ῥέει αὐδή.
155Hesiodus, Theogonia, 1003; 6 (auctor fl.c.700BC)
νῦν δὲ γυναικῶν φῦλον ἀείσατε, ἡδυέπειαι Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο.
156Hesiodus, Theogonia, 104; 1 (auctor fl.c.700BC)
χαίρετε, τέκνα Διός, δότε δ' ἱμερόεσσαν ἀοιδήν.
157Hesiodus, Theogonia, 304; 4 (auctor fl.c.700BC)
καὶ τὴν μὲν Διὸς υἱὸς ἐνήρατο νηλέι χαλκῷ Ἀμφιτρυωνιάδης σὺν ἀρηιφίλῳ Ἰολάῳ Ηρακλέης βουλῇσιν Ἀθηναίης ἀγελείης.
158Hesiodus, Theogonia, 304; 7 (auctor fl.c.700BC)
ἣ δ' ἄρα Φῖκ' ὀλοὴν τέκε Καδμείοισιν ὄλεθρον Ὅρθῳ ὑποδμηθεῖσα Νεμειαῖόν τε λέοντα, τόν ῥ' Ἥρη θρέψασα Διὸς κυδρὴ παράκοιτις γουνοῖσιν κατένασσε Νεμείης, πῆμ' ἀνθρώποις.
159Hesiodus, Theogonia, 337; 2 (auctor fl.c.700BC)
τίκτε δὲ θυγατέρων ἱερὸν γένος, αἳ κατὰ γαῖαν ἄνδρας κουρίζουσι σὺν Ἀπόλλωνι ἄνακτι καὶ Ποταμοῖς, ταύτην δὲ Διὸς πάρα μοῖραν ἔχουσι, Πειθώ τ' Ἀδμήτη τε Ἰάνθη τ' Ἠλέκτρη τε Δωρίς τε Πρυμνώ τε καὶ Οὐρανίη θεοειδὴς Ἱππώ τε Κλυμένη τε Ῥόδειά τε Καλλιρόη τε Ζευξώ τε Κλυτίη τε Ἰδυῖά τε Πασιθόη τε Πληξαύρη τε Γαλαξαύρη τ' ἐρατή τε Διώνη Μηλόβοσίς τε Φόη τε καὶ εὐειδὴς Πολυδώρη Κερκηίς τε φυὴν ἐρατὴ Πλουτώ τε βοῶπις Περσηίς τ' Ἰάνειρά τ' Ἀκάστη τε Ξάνθη τε Πετραίη τ' ἐρόεσσα Μενεσθώ τ' Εὐρώπη τε Μῆτίς τ' Εὐρυνόμη τε Τελεστώ τε Κροκοπεπλος Χρυσηίς τ' Ἀσίη τε καὶ ἱμερόεσσα Καλυψὼ Εὐδώρη τε Τύχη τε καὶ Ἀμφιρὼ Ὠκυρόη τε καὶ Στύξ, ἣ δή σφεων προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων.
160Hesiodus, Theogonia, 371; 5 (auctor fl.c.700BC)
Στὺξ δ' ἔτεκ' Ὠκεανοῦ θυγάτηρ Πάλλαντι μιγεῖσα Ζῆλον καὶ Νίκην καλλίσφυρον ἐν μεγάροισιν· καὶ Κράτος ἠδὲ Βίην ἀριδείκετα γείνατο τέκνα, τῶν οὐκ ἔστ' ἀπάνευθε Διὸς δόμος, οὐδέ τις ἕδρη, οὐδ' ὁδός, ὅππη μὴ κείνοις θεὸς ἡγεμονεύῃ, ἀλλ' αἰεὶ πὰρ Ζηνὶ βαρυκτύπῳ ἑδριόωνται.
161Hesiodus, Theogonia, 453; 3 (auctor fl.c.700BC)
πεύθετο γὰρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος, οὕνεκά οἱ πέπρωτο ἑῷ ὑπὸ παιδὶ δαμῆναι καὶ κρατερῷ περ ἐόντι, Διὸς μεγάλου διὰ βουλάς· τῷ ὅ γ' ἄρ' οὐκ ἀλαὸς σκοπιὴν ἔχεν, ἀλλὰ δοκεύων παῖδας ἑοὺς κατέπινε· Ῥέην δ' ἔχε πένθος ἄλαστον.
162Hesiodus, Theogonia, 507; 2 (auctor fl.c.700BC)
ἣ δέ οἱ Ἄτλαντα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα· τίκτε δ' ὑπερκύδαντα Μενοίτιον ἠδὲ Προμηθέα ποικίλον αἰολόμητιν, ἁμαρτίνοόν τ' Ἐπιμηθέα ὃς κακὸν ἐξ ἀρχῆς γένετ' ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν· πρῶτος γάρ ῥα Διὸς πλαστὴν ὑπέδεκτο γυναῖκα παρθένον.
163Hesiodus, Theogonia, 507; 8 (auctor fl.c.700BC)
καὶ γὰρ ὅτ' ἐκρίνοντο θεοὶ θνητοί τ' ἄνθρωποι Μηκώνῃ, τότ' ἔπειτα μέγαν βοῦν πρόφρονι θυμῷ δασσάμενος προέθηκε, Διὸς νόον ἐξαπαφίσκων.
164Hesiodus, Theogonia, 585; 6 (auctor fl.c.700BC)
ὣς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν.
165Hesiodus, Theogonia, 687; 4 (auctor fl.c.700BC)
σὺν δ' ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τ' ἐσφαράγιζον βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν, κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δ' ἰαχήν τ' ἐνοπήν τε ἐς μέσον ἀμφοτέρων· ὄτοβος δ' ἄπλητος ὀρώρει σμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δ' ἀνεφαίνετο ἔργων.
166Hesiodus, Theogonia, 729; 1 (auctor fl.c.700BC)
ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντι κεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταο χώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.
167Hesiodus, Theogonia, 729; 4 (auctor fl.c.700BC)
ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμος ναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.
168Hesiodus, Theogonia, 807; 3 (auctor fl.c.700BC)
αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροι δώματα ναιετάουσιν ἐπ' Ὠκεανοῖο θεμέθλοις, Κόττος τ' ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα γαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος, δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.
169Hesiodus, Theogonia, 886; 3 (auctor fl.c.700BC)
τὼς γάρ οἱ φρασάτην, ἵνα μὴ βασιληίδα τιμὴν ἄλλος ἔχοι Διὸς ἀντὶ θεῶν αἰειγενετάων.
170Hesiodus, Theogonia, 901; 5 (auctor fl.c.700BC)
Λητὼ δ' Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν, ἱμερόεντα γόνον περὶ πάντων Οὐρανιώνων, γείνατ' ἄρ' αἰγιόχοιο Διὸς φιλότητι μιγεῖσα.
171Hesiodus, Theogonia, 901; 9 (auctor fl.c.700BC)
ἐκ ταύτης δ' ἔριδος ἣ μὲν τέκε φαίδιμον υἱὸν Ἥφαιστον, φιλότητος ἄτερ Διὸς αἰγιόχοιο, ἐκ πάντων παλάμῃσι κεκασμένον Οὐρανιώνων· αὐτὰρ ὅ γ' Ὠκεανοῦ καὶ Τηθύος ἠυκόμοιο κούρῃ νόσφ' Ἥρης παρελέξατο καλλιπαρήῳ, ἐξαπαφὼν Μῆτιν καίπερ πολυδήνε' ἐοῦσαν.
172Hesiodus, Theogonia, 938; 3 (auctor fl.c.700BC)
Ἀλκμήνη δ' ἄρ' ἔτικτε βίην Ἡρακληείην μιχθεῖσ' ἐν φιλότητι Διὸς νεφεληγερέταο.
173Hesiodus, Theogonia, 938; 7 (auctor fl.c.700BC)
ἥβην δ' Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἄλκιμος υἱός, ἲς Ἡρακλῆος, τελέσας στονόεντας ἀέθλους, παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου, αἰδοίην θέτ' ἄκοιτιν ἐν Οὐλύμπῳ νιφόεντι, ὄλβιος, ὃς μέγα ἔργον ἐν ἀθανάτοισιν ἀνύσσας ναίει ἀπήμαντος καὶ ἀγήραος ἤματα πάντα.
174Hesiodus, Theogonia, 963; 2 (auctor fl.c.700BC)
νῦν δὲ θεάων φῦλον ἀείσατε, ἡδυέπειαι Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο, ὅσσαι δὴ θνητοῖσι παρ' ἀνδράσιν εὐνηθεῖσαι ἀθάναται γείναντο θεοῖς ἐπιείκελα τέκνα.
175Hesiodus, Theogonia, 963; 11 (auctor fl.c.700BC)
καί ῥ' ἥ γε δμηθεῖσ' ὑπ' Ἰήσονι, ποιμένι λαῶν, Μήδειον τέκε παῖδα, τὸν οὔρεσιν ἔτρεφε Χείρων Φιλυρίδης· μεγάλου δὲ Διὸς νόος ἐξετελεῖτο.
176Homerus, Ilias, 1, 1; 1 (auctor fl.700BC)
μῆνιν ἄειδε θεά Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην, ἣ μυρί' Ἀχαιοῖς ἄλγε' ἔθηκε, πολλάς δ' ἰφθίμους ψυχάς Ἄϊδι προΐαψεν ἡρώων, αὐτούς δέ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διός δ' ἐτελείετο βουλή, ἐξ οὗ δή τά πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καί δῖος Ἀχιλλεύς.
177Homerus, Ilias, 1, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τίς τ' ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι· Λητοῦς καί Διός υἱός· ὃ γάρ βασιλῆϊ χολωθείς νοῦσον ἀνά στρατόν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δέ λαοί, οὕνεκα τόν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα Ἀτρεΐδης· ὃ γάρ ἦλθε θοάς ἐπί νῆας Ἀχαιῶν λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τ' ἀπερείσι' ἄποινα, στέμματ' ἔχων ἐν χερσίν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος χρυσέῳ ἀνά σκήπτρῳ, καί λίσσετο πάντας Ἀχαιούς, Ἀτρεΐδα δέ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν· Ἀτρεΐδαι τε καί ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί, ὑμῖν μέν θεοί δοῖεν Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δ' οἴκαδ' ἱκέσθαι· παῖδα δ' ἐμοί λύσαιτε φίλην, τά δ' ἄποινα δέχεσθαι, ἁζόμενοι Διός υἱόν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.
178Homerus, Ilias, 1, 33; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἐπεί οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ' ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δή ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καί λοιμός Ἀχαιούς· ἀλλ' ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καί ὀνειροπόλον, καί γάρ τ' ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ' εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ' ἄρ' ὅ γ' εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ' ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπό λοιγόν ἀμῦναι.
179Homerus, Ilias, 1, 92; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· Ἀτρεΐδη κύδιστε φιλοκτεανώτατε πάντων, πῶς γάρ τοι δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοί· οὐδέ τί που ἴδμεν ξυνήϊα κείμενα πολλά· ἀλλά τά μέν πολίων ἐξεπράθομεν, τά δέδασται, λαούς δ' οὐκ ἐπέοικε παλίλλογα ταῦτ' ἐπαγείρειν.
180Homerus, Ilias, 1, 130; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι μέν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καί αὖτις, νῦν δ' ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ' ἐρέτας ἐπιτηδές ἀγείρομεν, ἐς δ' ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ' αὐτήν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν· εἷς δέ τις ἀρχός ἀνήρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεύς ἢ δῖος Ὀδυσσεύς ἠέ σύ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ' ἀνδρῶν, ὄφρ' ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερά ῥέξας.
181Homerus, Ilias, 1, 172; 4 (auctor fl.700BC)
ἧος ὃ ταῦθ' ὥρμαινε κατά φρένα καί κατά θυμόν, ἕλκετο δ' ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ' Ἀθήνη οὐρανόθεν· πρό γάρ ἧκε θεά λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε· στῆ δ' ὄπιθεν, ξανθῆς δέ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη· τῶν δ' ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο· θάμβησεν δ' Ἀχιλεύς, μετά δ' ἐτράπετ', αὐτίκα δ' ἔγνω Παλλάδ' Ἀθηναίην· δεινώ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν· καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· τίπτ' αὖτ' αἰγιόχοιο Διός τέκος εἰλήλουθας· ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο· ἀλλ' ἔκ τοι ἐρέω, τό δέ καί τελέεσθαι ὀΐω· ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ' ἄν ποτε θυμόν ὀλέσσῃ.
182Homerus, Ilias, 1, 206; 3 (auctor fl.700BC)
ἦ καί ἐπ' ἀργυρέῃ κώπῃ σχέθε χεῖρα βαρεῖαν, ἂψ δ' ἐς κουλεόν ὦσε μέγα ξίφος, οὐδ' ἀπίθησε μύθῳ Ἀθηναίης· ἣ δ' Οὔλυμπον δέ βεβήκει δώματ' ἐς αἰγιόχοιο Διός μετά δαίμονας ἄλλους.
183Homerus, Ilias, 1, 206; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἔκ τοι ἐρέω καί ἐπί μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι· ναί μά τόδε σκῆπτρον, τό μέν οὔ ποτε φύλλα καί ὄζους φύσει, ἐπεί δή πρῶτα τομήν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν, οὐδ' ἀναθηλήσει· περί γάρ ῥά ἑ χαλκός ἔλεψε φύλλά τε καί φλοιόν· νῦν αὖτέ μιν υἷες Ἀχαιῶν ἐν παλάμῃς φορέουσι δικασπόλοι, οἵ τε θέμιστας πρός Διός εἰρύαται· ὃ δέ τοι μέγας ἔσσεται ὅρκος· ἦ ποτ' Ἀχιλλῆος ποθή ἵξεται υἷας Ἀχαιῶν σύμπαντας· τότε δ' οὔ τι δυνήσεαι ἀχνύμενός περ χραισμεῖν, εὖτ' ἂν πολλοί ὑφ' Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι· σύ δ' ἔνδοθι θυμόν ἀμύξεις χωόμενος ὅ τ' ἄριστον Ἀχαιῶν οὐδέν ἔτισας.
184Homerus, Ilias, 1, 285; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ναί δή ταῦτά γε πάντα γέρον κατά μοῖραν ἔειπες· ἀλλ' ὅδ' ἀνήρ ἐθέλει περί πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μέν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ' ἀνάσσειν, πᾶσι δέ σημαίνειν, ἅ τιν' οὐ πείσεσθαι ὀΐω· εἰ δέ μιν αἰχμητήν ἔθεσαν θεοί αἰέν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι· τόν δ' ἄρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς· ἦ γάρ κεν δειλός τε καί οὐτιδανός καλεοίμην εἰ δή σοί πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς· ἄλλοισιν δή ταῦτ' ἐπιτέλλεο, μή γάρ ἔμοιγε σήμαιν'· οὐ γάρ ἔγωγ' ἔτι σοί πείσεσθαι ὀΐω.
185Homerus, Ilias, 1, 312; 4 (auctor fl.700BC)
τώ μέν ταρβήσαντε καί αἰδομένω βασιλῆα στήτην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδ' ἐρέοντο· αὐτάρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνί φρεσί φώνησέν τε· χαίρετε κήρυκες Διός ἄγγελοι ἠδέ καί ἀνδρῶν, ἆσσον ἴτ'· οὔ τί μοι ὔμμες ἐπαίτιοι ἀλλ' Ἀγαμέμνων, ὃ σφῶϊ προΐει Βρισηΐδος εἵνεκα κούρης.
186Homerus, Ilias, 1, 386; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλά σύ εἰ δύνασαί γε περίσχεο παιδός ἑῆος· ἐλθοῦσ' Οὔλυμπον δέ Δία λίσαι, εἴ ποτε δή τι ἢ ἔπει ὤνησας κραδίην Διός ἠέ καί ἔργῳ.
187Homerus, Ilias, 1, 386; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλά σύ μέν νῦν νηυσί παρήμενος ὠκυπόροισι μήνι' Ἀχαιοῖσιν, πολέμου δ' ἀποπαύεο πάμπαν· Ζεύς γάρ ἐς Ὠκεανόν μετ' ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζός ἔβη κατά δαῖτα, θεοί δ' ἅμα πάντες ἕποντο· δωδεκάτῃ δέ τοι αὖτις ἐλεύσεται Οὔλυμπον δέ, καί τότ' ἔπειτά τοι εἶμι Διός ποτί χαλκοβατές δῶ, καί μιν γουνάσομαι καί μιν πείσεσθαι ὀΐω.
188Homerus, Ilias, 1, 568; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ' ἔδεισεν δέ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ' ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ· ὄχθησαν δ' ἀνά δῶμα Διός θεοί Οὐρανίωνες· τοῖσιν δ' Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ' ἀγορεύειν μητρί φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ· ἦ δή λοίγια ἔργα τάδ' ἔσσεται οὐδ' ἔτ' ἀνεκτά, εἰ δή σφώ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δέ θεοῖσι κολῳόν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτός ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεί τά χερείονα νικᾷ.
189Homerus, Ilias, 2, 1; 4 (auctor fl.700BC)
στῆ δ' ἄρ' ὑπέρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ' Ἀγαμέμνων· τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος· εὕδεις Ἀτρέος υἱέ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο· οὐ χρή παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα ᾧ λαοί τ' ἐπιτετράφαται καί τόσσα μέμηλε· νῦν δ' ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διός δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐών μέγα κήδεται ἠδ' ἐλεαίρει.
190Homerus, Ilias, 2, 1; 5 (auctor fl.700BC)
θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων· οὐ γάρ ἔτ' ἀμφίς Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γάρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δέ κήδε' ἐφῆπται ἐκ Διός· ἀλλά σύ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθη αἱρείτω εὖτ' ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.
191Homerus, Ilias, 2, 35; 2 (auctor fl.700BC)
ἔγρετο δ' ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ' ὀμφή· ἕζετο δ' ὀρθωθείς, μαλακόν δ' ἔνδυνε χιτῶνα καλόν νηγάτεον, περί δέ μέγα βάλλετο φᾶρος· ποσσί δ' ὑπό λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλά πέδιλα, ἀμφί δ' ἄρ' ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον· εἵλετο δέ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί σύν τῷ ἔβη κατά νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων· ἠώς μέν ῥα θεά προσεβήσετο μακρόν Ὄλυμπον Ζηνί φόως ἐρέουσα καί ἄλλοις ἀθανάτοισιν· αὐτάρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν ἀγορήν δέ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς· οἳ μέν ἐκήρυσσον, τοί δ' ἠγείροντο μάλ' ὦκα· βουλήν δέ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων Νεστορέῃ παρά νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος· τούς ὅ γε συγκαλέσας πυκινήν ἀρτύνετο βουλήν· κλῦτε φίλοι· θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειρος ἀμβροσίην διά νύκτα· μάλιστα δέ Νέστορι δίῳ εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ' ἄγχιστα ἐῴκει· στῆ δ' ἄρ' ὑπέρ κεφαλῆς καί με πρός μῦθον ἔειπεν· εὕδεις Ἀτρέος υἱέ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο· οὐ χρή παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα, ᾧ λαοί τ' ἐπιτετράφαται καί τόσσα μέμηλε· νῦν δ' ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διός δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐών μέγα κήδεται ἠδ' ἐλεαίρει· θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν Τρώων· οὐ γάρ ἔτ' ἀμφίς Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γάρ ἅπαντας Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δέ κήδε' ἐφῆπται ἐκ Διός· ἀλλά σύ σῇσιν ἔχε φρεσίν· ὣς ὃ μέν εἰπών ᾤχετ' ἀποπτάμενος, ἐμέ δέ γλυκύς ὕπνος ἀνῆκεν.
192Homerus, Ilias, 2, 76; 3 (auctor fl.700BC)
ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεί νέον ἐρχομενάων, βοτρυδόν δέ πέτονται ἐπ' ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν· αἳ μέν τ' ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα· ὣς τῶν ἔθνεα πολλά νεῶν ἄπο καί κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδόν εἰς ἀγορήν· μετά δέ σφισιν ὄσσα δεδήει ὀτρύνουσ' ἰέναι Διός ἄγγελος· οἳ δ' ἀγέροντο.
193Homerus, Ilias, 2, 109; 5 (auctor fl.700BC)
ἐννέα δή βεβάασι Διός μεγάλου ἐνιαυτοί, καί δή δοῦρα σέσηπε νεῶν καί σπάρτα λέλυνται· αἳ δέ που ἡμέτεραί τ' ἄλοχοι καί νήπια τέκνα εἵατ' ἐνί μεγάροις ποτιδέγμεναι· ἄμμι δέ ἔργον αὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦρ' ἱκόμεσθα.
194Homerus, Ilias, 2, 109; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τοῖσι δέ θυμόν ἐνί στήθεσσιν ὄρινε πᾶσι μετά πληθύν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν· κινήθη δ' ἀγορή φή κύματα μακρά θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο, τά μέν τ' Εὖρός τε Νότος τε ὤρορ' ἐπαΐξας πατρός Διός ἐκ νεφελάων.
195Homerus, Ilias, 2, 155; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη εἰ μή Ἀθηναίην Ἥρη πρός μῦθον ἔειπεν· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διός τέκος Ἀτρυτώνη, οὕτω δή οἶκον δέ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν Ἀργεῖοι φεύξονται ἐπ' εὐρέα νῶτα θαλάσσης, κάδ δέ κεν εὐχωλήν Πριάμῳ καί Τρωσί λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοί Ἀχαιῶν ἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπό πατρίδος αἴης· ἀλλ' ἴθι νῦν κατά λαόν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων· σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, μηδέ ἔα νῆας ἅλα δ' ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.
196Homerus, Ilias, 2, 188; 3 (auctor fl.700BC)
μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακόν υἷας Ἀχαιῶν· θυμός δέ μέγας ἐστί διοτρεφέων βασιλήων, τιμή δ' ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.
197Homerus, Ilias, 2, 224; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μάλ' οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλά μεθήμων· ἦ γάρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο· ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν, Θερσίτης· τῷ δ' ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν ὑπόδρα ἰδών χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ· Θερσῖτ' ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐών ἀγορητής, ἴσχεο, μηδ' ἔθελ' οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν· οὐ γάρ ἐγώ σέο φημί χερειότερον βροτόν ἄλλον ἔμμεναι, ὅσσοι ἅμ' Ἀτρεΐδῃς ὑπό Ἴλιον ἦλθον.
198Homerus, Ilias, 2, 336; 3 (auctor fl.700BC)
Ἀτρεΐδη σύ δ' ἔθ' ὡς πρίν ἔχων ἀστεμφέα βουλήν ἄρχευ' Ἀργείοισι κατά κρατεράς ὑσμίνας, τούσδε δ' ἔα φθινύθειν ἕνα καί δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν νόσφιν βουλεύωσ'· ἄνυσις δ' οὐκ ἔσσεται αὐτῶν· πρίν Ἄργος δ' ἰέναι πρίν καί Διός αἰγιόχοιο γνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καί οὐκί.
199Homerus, Ilias, 2, 459; 6 (auctor fl.700BC)
ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ' ἔχουσαι· ὑμεῖς γάρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δέ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν· οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καί κοίρανοι ἦσαν· πληθύν δ' οὐκ ἂν ἐγώ μυθήσομαι οὐδ' ὀνομήνω, οὐδ' εἴ μοι δέκα μέν γλῶσσαι, δέκα δέ στόματ' εἶεν, φωνή δ' ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μή Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διός αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ' ὅσοι ὑπό Ἴλιον ἦλθον· ἀρχούς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.
200Homerus, Ilias, 2, 546; 1 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἄρ' Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ' Ἀθήνη θρέψε Διός θυγάτηρ, τέκε δέ ζείδωρος ἄρουρα, κάδ δ' ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ· ἔνθα δέ μιν ταύροισι καί ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν· τῶν αὖθ' ἡγεμόνευ' υἱός Πετεῶο Μενεσθεύς.
201Homerus, Ilias, 2, 581; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δέ Πύλον τ' ἐνέμοντο καί Ἀρήνην ἐρατεινήν καί Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καί ἐΰκτιτον Αἰπύ καί Κυπαρισσήεντα καί Ἀμφιγένειαν ἔναιον καί Πτελεόν καί Ἕλος καί Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαι ἀντόμεναι Θάμυριν τόν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς Οἰχαλίηθεν ἰόντα παρ' Εὐρύτου Οἰχαλιῆος· στεῦτο γάρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταί Μοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διός αἰγιόχοιο· αἳ δέ χολωσάμεναι πηρόν θέσαν, αὐτάρ ἀοιδήν θεσπεσίην ἀφέλοντο καί ἐκλέλαθον κιθαριστύν· τῶν αὖθ' ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· τῷ δ' ἐνενήκοντα γλαφυραί νέες ἐστιχόωντο.
202Homerus, Ilias, 2, 653; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὅ γ' ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος ἄλγεα πάσχων· τριχθά δέ ᾤκηθεν καταφυλαδόν, ἠδέ φίληθεν ἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καί ἀνθρώποισιν ἀνάσσει, καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.
203Homerus, Ilias, 2, 653; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' οἵ γ' οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο· οὐ γάρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπί στίχας ἡγήσαιτο· κεῖτο γάρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο, τήν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλά μογήσας Λυρνησσόν διαπορθήσας καί τείχεα Θήβης, κάδ δέ Μύνητ' ἔβαλεν καί Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους, υἱέας Εὐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος· τῆς ὅ γε κεῖτ' ἀχέων, τάχα δ' ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.
204Homerus, Ilias, 2, 780; 2 (auctor fl.700BC)
Τρωσίν δ' ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις πάρ Διός αἰγιόχοιο σύν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ· οἳ δ' ἀγοράς ἀγόρευον ἐπί Πριάμοιο θύρῃσι πάντες ὁμηγερέες ἠμέν νέοι ἠδέ γέροντες· ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις· εἴσατο δέ φθογγήν υἷϊ Πριάμοιο Πολίτῃ, ὃς Τρώων σκοπός ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθώς τύμβῳ ἐπ' ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος, δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί· τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις· ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν, ὥς ποτ' ἐπ' εἰρήνης· πόλεμος δ' ἀλίαστος ὄρωρεν.
205Homerus, Ilias, 3, 76; 7 (auctor fl.700BC)
οἴσετε ἄρν', ἕτερον λευκόν, ἑτέρην δέ μέλαιναν, Γῇ τε καί Ἠελίῳ· Διί δ' ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον· ἄξετε δέ Πριάμοιο βίην, ὄφρ' ὅρκια τάμνῃ αὐτός, ἐπεί οἱ παῖδες ὑπερφίαλοι καί ἄπιστοι, μή τις ὑπερβασίῃ Διός ὅρκια δηλήσηται.
206Homerus, Ilias, 3, 191; 3 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειθ' Ἑλένη Διός ἐκγεγαυῖα· οὗτος δ' αὖ Λαερτιάδης πολύμητις Ὀδυσσεύς, ὃς τράφη ἐν δήμῳ Ἰθάκης κραναῆς περ ἐούσης εἰδώς παντοίους τε δόλους καί μήδεα πυκνά.
207Homerus, Ilias, 3, 191; 4 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτ' Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτές ἔειπες· ἤδη γάρ καί δεῦρό ποτ' ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς σεῦ ἕνεκ' ἀγγελίης σύν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ· τούς δ' ἐγώ ἐξείνισσα καί ἐν μεγάροισι φίλησα, ἀμφοτέρων δέ φυήν ἐδάην καί μήδεα πυκνά.
208Homerus, Ilias, 3, 302; 4 (auctor fl.700BC)
τώ μέν ἄρ' ἄψορροι προτί Ἴλιον ἀπονέοντο· Ἕκτωρ δέ Πριάμοιο πάϊς καί δῖος Ὀδυσσεύς χῶρον μέν πρῶτον διεμέτρεον, αὐτάρ ἔπειτα κλήρους ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, ὁππότερος δή πρόσθεν ἀφείη χάλκεον ἔγχος.
209Homerus, Ilias, 3, 302; 7 (auctor fl.700BC)
οἳ μέν ἔπειθ' ἵζοντο κατά στίχας, ἧχι ἑκάστῳ ἵπποι ἀερσίποδες καί ποικίλα τεύχε' ἔκειτο· αὐτάρ ὅ γ' ἀμφ' ὤμοισιν ἐδύσετο τεύχεα καλά δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο.
210Homerus, Ilias, 3, 340; 8 (auctor fl.700BC)
καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καί ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μή ἄρ' ὀξύ νόησε Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη, ἥ οἱ ῥῆξεν ἱμάντα βοός ἶφι κταμένοιο· κεινή δέ τρυφάλεια ἅμ' ἕσπετο χειρί παχείῃ.
211Homerus, Ilias, 3, 383; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', ἔδεισεν δ' Ἑλένη Διός ἐκγεγαυῖα, βῆ δέ κατασχομένη ἑανῷ ἀργῆτι φαεινῷ σιγῇ, πάσας δέ Τρῳάς λάθεν· ἦρχε δέ δαίμων.
212Homerus, Ilias, 3, 421; 2 (auctor fl.700BC)
τῇ δ' ἄρα δίφρον ἑλοῦσα φιλομειδής Ἀφροδίτη ἀντί' Ἀλεξάνδροιο θεά κατέθηκε φέρουσα· ἔνθα κάθιζ' Ἑλένη κούρη Διός αἰγιόχοιο ὄσσε πάλιν κλίνασα, πόσιν δ' ἠνίπαπε μύθῳ· ἤλυθες ἐκ πολέμου· ὡς ὤφελες αὐτόθ' ὀλέσθαι ἀνδρί δαμείς κρατερῷ, ὃς ἐμός πρότερος πόσις ἦεν.
213Homerus, Ilias, 4, 127; 1 (auctor fl.700BC)
οὐδέ σέθεν Μενέλαε θεοί μάκαρες λελάθοντο ἀθάνατοι, πρώτη δέ Διός θυγάτηρ ἀγελείη, ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκές ἄμυνεν.
214Homerus, Ilias, 4, 488; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτ' ἀπό πτόλιος δεινός θεός· αὐτάρ Ἀχαιούς ὦρσε Διός θυγάτηρ κυδίστη Τριτογένεια ἐρχομένη καθ' ὅμιλον, ὅθι μεθιέντας ἴδοιτο.
215Homerus, Ilias, 5, 1; 7 (auctor fl.700BC)
Τρῶες δέ μεγάθυμοι ἐπεί ἴδον υἷε Δάρητος τόν μέν ἀλευάμενον, τόν δέ κτάμενον παρ' ὄχεσφι, πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτάρ γλαυκῶπις Ἀθήνη χειρός ἑλοῦσ' ἐπέεσσι προσηύδα θοῦρον Ἄρηα· Ἆρες Ἄρες βροτολοιγέ μιαιφόνε τειχεσιπλῆτα οὐκ ἂν δή Τρῶας μέν ἐάσαιμεν καί Ἀχαιούς μάρνασθ', ὁπποτέροισι πατήρ Ζεύς κῦδος ὀρέξῃ, νῶϊ δέ χαζώμεσθα, Διός δ' ἀλεώμεθα μῆνιν· ὣς εἰποῦσα μάχης ἐξήγαγε θοῦρον Ἄρηα· τόν μέν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπ' ἠϊόεντι Σκαμάνδρῳ, Τρῶας δ' ἔκλιναν Δαναοί· ἕλε δ' ἄνδρα ἕκαστος ἡγεμόνων· πρῶτος δέ ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ἀρχόν Ἁλιζώνων Ὀδίον μέγαν ἔκβαλε δίφρου· πρώτῳ γάρ στρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διά δέ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δέ πεσών, ἀράβησε δέ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ.
216Homerus, Ilias, 5, 84; 2 (auctor fl.700BC)
θῦνε γάρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικώς χειμάρρῳ, ὅς τ' ὦκα ῥέων ἐκέδασσε γεφύρας· τόν δ' οὔτ' ἄρ τε γέφυραι ἐεργμέναι ἰσχανόωσιν, οὔτ' ἄρα ἕρκεα ἴσχει ἀλωάων ἐριθηλέων ἐλθόντ' ἐξαπίνης ὅτ' ἐπιβρίσῃ Διός ὄμβρος· πολλά δ' ὑπ' αὐτοῦ ἔργα κατήριπε κάλ' αἰζηῶν· ὣς ὑπό Τυδεΐδῃ πυκιναί κλονέοντο φάλαγγες Τρώων, οὐδ' ἄρα μιν μίμνον πολέες περ ἐόντες.
217Homerus, Ilias, 5, 84; 4 (auctor fl.700BC)
τῷ δ' ἐπί μακρόν ἄϋσε Λυκάονος ἀγλαός υἱός· ὄρνυσθε Τρῶες μεγάθυμοι κέντορες ἵππων· βέβληται γάρ ἄριστος Ἀχαιῶν, οὐδέ ἕ φημι δήθ' ἀνσχήσεσθαι κρατερόν βέλος, εἰ ἐτεόν με ὦρσεν ἄναξ Διός υἱός ἀπορνύμενον Λυκίηθεν.
218Homerus, Ilias, 5, 84; 7 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἔπειτ' ἠρᾶτο βοήν ἀγαθός Διομήδης· κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διός τέκος Ἀτρυτώνη, εἴ ποτέ μοι καί πατρί φίλα φρονέουσα παρέστης δηΐῳ ἐν πολέμῳ, νῦν αὖτ' ἐμέ φῖλαι Ἀθήνη· δός δέ τέ μ' ἄνδρα ἑλεῖν καί ἐς ὁρμήν ἔγχεος ἐλθεῖν ὅς μ' ἔβαλε φθάμενος καί ἐπεύχεται, οὐδέ μέ φησι δηρόν ἔτ' ὄψεσθαι λαμπρόν φάος ἠελίοιο.
219Homerus, Ilias, 5, 121; 2 (auctor fl.700BC)
τώ νῦν αἴ κε θεός πειρώμενος ἐνθάδ' ἵκηται μή τι σύ γ' ἀθανάτοισι θεοῖς ἀντικρύ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις· ἀτάρ εἴ κε Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἔλθῃσ' ἐς πόλεμον, τήν γ' οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.
220Homerus, Ilias, 5, 280; 8 (auctor fl.700BC)
καί νύ κεν ἔνθ' ἀπόλοιτο ἄναξ ἀνδρῶν Αἰνείας, εἰ μή ἄρ' ὀξύ νόησε Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη μήτηρ, ἥ μιν ὑπ' Ἀγχίσῃ τέκε βουκολέοντι· ἀμφί δ' ἑόν φίλον υἱόν ἐχεύατο πήχεε λευκώ, πρόσθε δέ οἱ πέπλοιο φαεινοῦ πτύγμα κάλυψεν ἕρκος ἔμεν βελέων, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων χαλκόν ἐνί στήθεσσι βαλών ἐκ θυμόν ἕλοιτο.
221Homerus, Ilias, 5, 318; 4 (auctor fl.700BC)
ἣ δέ μέγα ἰάχουσα ἀπό ἕο κάββαλεν υἱόν· καί τόν μέν μετά χερσίν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων χαλκόν ἐνί στήθεσσι βαλών ἐκ θυμόν ἕλοιτο· τῇ δ' ἐπί μακρόν ἄϋσε βοήν ἀγαθός Διομήδης· εἶκε Διός θύγατερ πολέμου καί δηϊοτῆτος· ἦ οὐχ ἅλις ὅττι γυναῖκας ἀνάλκιδας ἠπεροπεύεις· εἰ δέ σύ γ' ἐς πόλεμον πωλήσεαι, ἦ τέ σ' ὀΐω ῥιγήσειν πόλεμόν γε καί εἴ χ' ἑτέρωθι πύθηαι.
222Homerus, Ilias, 5, 363; 7 (auctor fl.700BC)
τλῆ δ' Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκύν ὀϊστόν, εὖτέ μιν ωὐτός ἀνήρ υἱός Διός αἰγιόχοιο ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλών ὀδύνῃσιν ἔδωκεν· αὐτάρ ὃ βῆ πρός δῶμα Διός καί μακρόν Ὄλυμπον κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος· αὐτάρ ὀϊστός ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο, κῆδε δέ θυμόν.
223Homerus, Ilias, 5, 627; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὅτε δή σχεδόν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες υἱός θ' υἱωνός τε Διός νεφεληγερέταο, τόν καί Τληπόλεμος πρότερος πρός μῦθον ἔειπε· Σαρπῆδον Λυκίων βουληφόρε, τίς τοι ἀνάγκη πτώσσειν ἐνθάδ' ἐόντι μάχης ἀδαήμονι φωτί· ψευδόμενοι δέ σέ φασι Διός γόνον αἰγιόχοιο εἶναι, ἐπεί πολλόν κείνων ἐπιδεύεαι ἀνδρῶν οἳ Διός ἐξεγένοντο ἐπί προτέρων ἀνθρώπων· ἀλλ' οἷόν τινά φασι βίην Ἡρακληείην εἶναι, ἐμόν πατέρα θρασυμέμνονα θυμολέοντα· ὅς ποτε δεῦρ' ἐλθών ἕνεχ' ἵππων Λαομέδοντος ἓξ οἴῃς σύν νηυσί καί ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε δ' ἀγυιάς· σοί δέ κακός μέν θυμός, ἀποφθινύθουσι δέ λαοί.
224Homerus, Ilias, 5, 668; 1 (auctor fl.700BC)
Τληπόλεμον δ' ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί ἐξέφερον πολέμοιο· νόησε δέ δῖος Ὀδυσσεύς τλήμονα θυμόν ἔχων, μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ· μερμήριξε δ' ἔπειτα κατά φρένα καί κατά θυμόν ἢ προτέρω Διός υἱόν ἐριγδούποιο διώκοι, ἦ ὅ γε τῶν πλεόνων Λυκίων ἀπό θυμόν ἕλοιτο.
225Homerus, Ilias, 5, 668; 2 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἄρ' Ὀδυσσῆϊ μεγαλήτορι μόρσιμον ἦεν ἴφθιμον Διός υἱόν ἀποκτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ· τώ ῥα κατά πληθύν Λυκίων τράπε θυμόν Ἀθήνη.
226Homerus, Ilias, 5, 668; 4 (auctor fl.700BC)
καί νύ κ' ἔτι πλέονας Λυκίων κτάνε δῖος Ὀδυσσεύς εἰ μή ἄρ' ὀξύ νόησε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ· βῆ δέ διά προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ δεῖμα φέρων Δαναοῖσι· χάρη δ' ἄρα οἱ προσιόντι Σαρπηδών Διός υἱός, ἔπος δ' ὀλοφυδνόν ἔειπε· Πριαμίδη, μή δή με ἕλωρ Δαναοῖσιν ἐάσῃς κεῖσθαι, ἀλλ' ἐπάμυνον· ἔπειτά με καί λίποι αἰών ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεί οὐκ ἄρ' ἔμελλον ἔγωγε νοστήσας οἶκον δέ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν εὐφρανέειν ἄλοχόν τε φίλην καί νήπιον υἱόν.
227Homerus, Ilias, 5, 668; 6 (auctor fl.700BC)
οἳ μέν ἄρ' ἀντίθεον Σαρπηδόνα δῖοι ἑταῖροι εἷσαν ὑπ' αἰγιόχοιο Διός περικαλλέϊ φηγῷ· ἐκ δ' ἄρα οἱ μηροῦ δόρυ μείλινον ὦσε θύραζε ἴφθιμος Πελάγων, ὅς οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος.
228Homerus, Ilias, 5, 711; 1 (auctor fl.700BC)
τούς δ' ὡς οὖν ἐνόησε θεά λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνί κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διός τέκος Ἀτρυτώνη, ἦ ῥ' ἅλιον τόν μῦθον ὑπέστημεν Μενελάῳ Ἴλιον ἐκπέρσαντ' εὐτείχεον ἀπονέεσθαι, εἰ οὕτω μαίνεσθαι ἐάσομεν οὖλον Ἄρηα.
229Homerus, Ilias, 5, 711; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ἀθηναίη κούρη Διός αἰγιόχοιο πέπλον μέν κατέχευεν ἑανόν πατρός ἐπ' οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ' αὐτή ποιήσατο καί κάμε χερσίν· ἣ δέ χιτῶν' ἐνδῦσα Διός νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.
230Homerus, Ilias, 5, 711; 8 (auctor fl.700BC)
ἀμφί δ' ἄρ' ὤμοισιν βάλετ' αἰγίδα θυσσανόεσσαν δεινήν, ἣν περί μέν πάντῃ Φόβος ἐστεφάνωται, ἐν δ' Ἔρις, ἐν δ' Ἀλκή, ἐν δέ κρυόεσσα Ἰωκή, ἐν δέ τε Γοργείη κεφαλή δεινοῖο πελώρου δεινή τε σμερδνή τε, Διός τέρας αἰγιόχοιο.
231Homerus, Ilias, 5, 764; 5 (auctor fl.700BC)
αἳ δέ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθ' ὁμοῖαι ἀνδράσιν Ἀργείοισιν ἀλεξέμεναι μεμαυῖαι· ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι πλεῖστοι καί ἄριστοι ἕστασαν ἀμφί βίην Διομήδεος ἱπποδάμοιο εἰλόμενοι λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισιν ἢ συσί κάπροισιν, τῶν τε σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἔνθα στᾶσ' ἤϋσε θεά λευκώλενος Ἥρη Στέντορι εἰσαμένη μεγαλήτορι χαλκεοφώνῳ, ὃς τόσον αὐδήσασχ' ὅσον ἄλλοι πεντήκοντα· αἰδώς Ἀργεῖοι κάκ' ἐλέγχεα εἶδος ἀγητοί· ὄφρα μέν ἐς πόλεμον πωλέσκετο δῖος Ἀχιλλεύς, οὐδέ ποτε Τρῶες πρό πυλάων Δαρδανιάων οἴχνεσκον· κείνου γάρ ἐδείδισαν ὄβριμον ἔγχος· νῦν δέ ἑκάς πόλιος κοίλῃς ἐπί νηυσί μάχονται.
232Homerus, Ilias, 5, 792; 7 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερός Διομήδης· γιγνώσκω σε θεά θύγατερ Διός αἰγιόχοιο· τώ τοι προφρονέως ἐρέω ἔπος οὐδ' ἐπικεύσω.
233Homerus, Ilias, 5, 792; 8 (auctor fl.700BC)
οὔτέ τί με δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνος, ἀλλ' ἔτι σέων μέμνημαι ἐφετμέων ἃς ἐπέτειλας· οὔ μ' εἴας μακάρεσσι θεοῖς ἀντικρύ μάχεσθαι τοῖς ἄλλοις· ἀτάρ εἴ κε Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἔλθῃσ' ἐς πόλεμον, τήν γ' οὐτάμεν ὀξέϊ χαλκῷ.
234Homerus, Ilias, 5, 899; 5 (auctor fl.700BC)
αἳ δ' αὖτις πρός δῶμα Διός μεγάλοιο νέοντο Ἥρη τ' Ἀργείη καί Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη παύσασαι βροτολοιγόν Ἄρη' ἀνδροκτασιάων.
235Homerus, Ilias, 6, 191; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, γήθησεν δέ βοήν ἀγαθός Διομήδης· ἔγχος μέν κατέπηξεν ἐπί χθονί πουλυβοτείρῃ, αὐτάρ ὃ μειλιχίοισι προσηύδα ποιμένα λαῶν· ἦ ῥά νύ μοι ξεῖνος πατρώϊός ἐσσι παλαιός· Οἰνεύς γάρ ποτε δῖος ἀμύμονα Βελλεροφόντην ξείνισ' ἐνί μεγάροισιν ἐείκοσιν ἤματ' ἐρύξας· οἳ δέ καί ἀλλήλοισι πόρον ξεινήϊα καλά· Οἰνεύς μέν ζωστῆρα δίδου φοίνικι φαεινόν, Βελλεροφόντης δέ χρύσεον δέπας ἀμφικύπελλον καί μιν ἐγώ κατέλειπον ἰών ἐν δώμασ' ἐμοῖσι.
236Homerus, Ilias, 6, 297; 2 (auctor fl.700BC)
αἳ δ' ὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον· ἣ δ' ἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανώ καλλιπάρῃος θῆκεν Ἀθηναίης ἐπί γούνασιν ἠϋκόμοιο, εὐχομένη δ' ἠρᾶτο Διός κούρῃ μεγάλοιο· πότνι' Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων ἆξον δή ἔγχος Διομήδεος, ἠδέ καί αὐτόν πρηνέα δός πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων, ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνί νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κ' ἐλεήσῃς ἄστύ τε καί Τρώων ἀλόχους καί νήπια τέκνα.
237Homerus, Ilias, 6, 297; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς αἳ μέν ῥ' εὔχοντο Διός κούρῃ μεγάλοιο, Ἕκτωρ δέ πρός δώματ' Ἀλεξάνδροιο βεβήκει καλά, τά ῥ' αὐτός ἔτευξε σύν ἀνδράσιν οἳ τότ' ἄριστοι ἦσαν ἐνί Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες, οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καί δῶμα καί αὐλήν ἐγγύθι τε Πριάμοιο καί Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ.
238Homerus, Ilias, 6, 414; 1 (auctor fl.700BC)
ἤτοι γάρ πατέρ' ἁμόν ἀπέκτανε δῖος Ἀχιλλεύς, ἐκ δέ πόλιν πέρσεν Κιλίκων εὖ ναιετάουσαν Θήβην ὑψίπυλον· κατά δ' ἔκτανεν Ἠετίωνα, οὐδέ μιν ἐξενάριξε, σεβάσσατο γάρ τό γε θυμῷ, ἀλλ' ἄρα μιν κατέκηε σύν ἔντεσι δαιδαλέοισιν ἠδ' ἐπί σῆμ' ἔχεεν· περί δέ πτελέας ἐφύτευσαν νύμφαι ὀρεστιάδες κοῦραι Διός αἰγιόχοιο.
239Homerus, Ilias, 6, 414; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δέ μοι ἑπτά κασίγνητοι ἔσαν ἐν μεγάροισιν οἳ μέν πάντες ἰῷ κίον ἤματι Ἄϊδος εἴσω· πάντας γάρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς βουσίν ἐπ' εἰλιπόδεσσι καί ἀργεννῇς ὀΐεσσι.
240Homerus, Ilias, 7, 1; 6 (auctor fl.700BC)
τήν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· τίπτε σύ δ' αὖ μεμαυῖα Διός θύγατερ μεγάλοιο ἦλθες ἀπ' Οὐλύμποιο, μέγας δέ σε θυμός ἀνῆκεν· ἦ ἵνα δή Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην δῷς· ἐπεί οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις.
241Homerus, Ilias, 7, 1; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν· τήν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερόν μένος ἱπποδάμοιο, ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, οἳ δέ κ' ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοί οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.
242Homerus, Ilias, 7, 43; 4 (auctor fl.700BC)
κάδ δ' Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς· κάδ δ' ἄρ' Ἀθηναίη τε καί ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι φηγῷ ἐφ' ὑψηλῇ πατρός Διός αἰγιόχοιο ἀνδράσι τερπόμενοι· τῶν δέ στίχες εἵατο πυκναί ἀσπίσι καί κορύθεσσι καί ἔγχεσι πεφρικυῖαι.
243Homerus, Ilias, 7, 132; 10 (auctor fl.700BC)
ὦρτο πολύ πρῶτος μέν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, τῷ δ' ἐπί Τυδεΐδης ὦρτο κρατερός Διομήδης, τοῖσι δ' ἐπ' Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκήν, τοῖσι δ' ἐπ' Ἰδομενεύς καί ὀπάων Ἰδομενῆος Μηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ, τοῖσι δ' ἐπ' Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαός υἱός, ἂν δέ Θόας Ἀνδραιμονίδης καί δῖος Ὀδυσσεύς· πάντες ἄρ' οἵ γ' ἔθελον πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.
244Homerus, Ilias, 7, 244; 8 (auctor fl.700BC)
καί νύ κε δή ξιφέεσσ' αὐτοσχεδόν οὐτάζοντο, εἰ μή κήρυκες Διός ἄγγελοι ἠδέ καί ἀνδρῶν ἦλθον, ὃ μέν Τρώων, ὃ δ' Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, Ταλθύβιός τε καί Ἰδαῖος πεπνυμένω ἄμφω· μέσσῳ δ' ἀμφοτέρων σκῆπτρα σχέθον, εἶπέ τε μῦθον κῆρυξ Ἰδαῖος πεπνυμένα μήδεα εἰδώς· μηκέτι παῖδε φίλω πολεμίζετε μηδέ μάχεσθον· ἀμφοτέρω γάρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς, ἄμφω δ' αἰχμητά· τό γε δή καί ἴδμεν ἅπαντες.
245Homerus, Ilias, 7, 354; 1 (auctor fl.700BC)
ἤτοι ὅ γ' ὣς εἰπών κατ' ἄρ' ἕζετο· τοῖσι δ' ἀνέστη δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο, ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Ἀντῆνορ σύ μέν οὐκέτ' ἐμοί φίλα ταῦτ' ἀγορεύεις· οἶσθα καί ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.
246Homerus, Ilias, 8, 78; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' οὔτ' Ἰδομενεύς τλῆ μίμνειν οὔτ' Ἀγαμέμνων, οὔτε δύ' Αἴαντες μενέτην θεράποντες Ἄρηος· Νέστωρ οἶος ἔμιμνε Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν οὔ τι ἑκών, ἀλλ' ἵππος ἐτείρετο, τόν βάλεν ἰῷ δῖος Ἀλέξανδρος Ἑλένης πόσις ἠϋκόμοιο ἄκρην κάκ κορυφήν, ὅθι τε πρῶται τρίχες ἵππων κρανίῳ ἐμπεφύασι, μάλιστα δέ καίριόν ἐστιν.
247Homerus, Ilias, 8, 78; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', οὐδ' ἐσάκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλά παρήϊξεν κοίλας ἐπί νῆας Ἀχαιῶν.
248Homerus, Ilias, 8, 112; 8 (auctor fl.700BC)
ἦ οὐ γιγνώσκεις ὅ τοι ἐκ Διός οὐχ ἕπετ' ἀλκή· νῦν μέν γάρ τούτῳ Κρονίδης Ζεύς κῦδος ὀπάζει σήμερον· ὕστερον αὖτε καί ἡμῖν, αἴ κ' ἐθέλῃσι, δώσει· ἀνήρ δέ κεν οὔ τι Διός νόον εἰρύσσαιτο οὐδέ μάλ' ἴφθιμος, ἐπεί ἦ πολύ φέρτερός ἐστι.
249Homerus, Ilias, 8, 245; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' αἰετόν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρόν ἔχοντ' ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης· πάρ δέ Διός βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνί ῥέζεσκον Ἀχαιοί.
250Homerus, Ilias, 8, 245; 3 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὡς οὖν εἴδονθ' ὅ τ' ἄρ' ἐκ Διός ἤλυθεν ὄρνις, μᾶλλον ἐπί Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δέ χάρμης.
251Homerus, Ilias, 8, 292; 11 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἔπειθ' ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεύς Ἐχίοιο πάϊς καί δῖος Ἀλάστωρ νῆας ἔπι γλαφυράς φερέτην βαρέα στενάχοντα.
252Homerus, Ilias, 8, 335; 4 (auctor fl.700BC)
τούς δέ ἰδοῦσ' ἐλέησε θεά λευκώλενος Ἥρη, αἶψα δ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διός τέκος οὐκέτι νῶϊ ὀλλυμένων Δαναῶν κεκαδησόμεθ' ὑστάτιόν περ· οἵ κεν δή κακόν οἶτον ἀναπλήσαντες ὄλωνται ἀνδρός ἑνός ῥιπῇ, ὃ δέ μαίνεται οὐκέτ' ἀνεκτῶς Ἕκτωρ Πριαμίδης, καί δή κακά πολλά ἔοργε.
253Homerus, Ilias, 8, 335; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλά σά μέν νῦν νῶϊν ἐπέντυε μώνυχας ἵππους, ὄφρ' ἂν ἐγώ καταδῦσα Διός δόμον αἰγιόχοιο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήξομαι, ὄφρα ἴδωμαι ἢ νῶϊ Πριάμοιο πάϊς κορυθαίολος Ἕκτωρ γηθήσει προφανέντε ἀνά πτολέμοιο γεφύρας, ἦ τις καί Τρώων κορέει κύνας ἠδ' οἰωνούς δημῷ καί σάρκεσσι, πεσών ἐπί νηυσίν Ἀχαιῶν.
254Homerus, Ilias, 8, 381; 2 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἐποιχομένη χρυσάμπυκας ἔντυεν ἵππους Ἥρη πρέσβα θεά θυγάτηρ μεγάλοιο Κρόνοιο· αὐτάρ Ἀθηναίη κούρη Διός αἰγιόχοιο πέπλον μέν κατέχευεν ἑανόν πατρός ἐπ' οὔδει ποικίλον, ὅν ῥ' αὐτή ποιήσατο καί κάμε χερσίν, ἣ δέ χιτῶν' ἐνδῦσα Διός νεφεληγερέταο τεύχεσιν ἐς πόλεμον θωρήσσετο δακρυόεντα.
255Homerus, Ilias, 8, 381; 10 (auctor fl.700BC)
πρώτῃσιν δέ πύλῃσι πολυπτύχου Οὐλύμποιο ἀντομένη κατέρυκε, Διός δέ σφ' ἔννεπε μῦθον· πῇ μέματον· τί σφῶϊν ἐνί φρεσί μαίνεται ἦτορ· οὐκ ἐάᾳ Κρονίδης ἐπαμυνέμεν Ἀργείοισιν.
256Homerus, Ilias, 8, 381; 12 (auctor fl.700BC)
Ἥρῃ δ' οὔ τι τόσον νεμεσίζεται οὐδέ χολοῦται· αἰεί γάρ οἱ ἔωθεν ἐνικλᾶν ὅττι κεν εἴπῃ· ἀλλά σύ γ' αἰνοτάτη κύον ἀδεές εἰ ἐτεόν γε τολμήσεις Διός ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.
257Homerus, Ilias, 8, 425; 1 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἄρ' ὣς εἰποῦσ' ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις, αὐτάρ Ἀθηναίην Ἥρη πρός μῦθον ἔειπεν· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διός τέκος, οὐκέτ' ἔγωγε νῶϊ ἐῶ Διός ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν· τῶν ἄλλος μέν ἀποφθίσθω, ἄλλος δέ βιώτω, ὅς κε τύχῃ· κεῖνος δέ τά ἃ φρονέων ἐνί θυμῷ Τρωσί τε καί Δαναοῖσι δικαζέτω, ὡς ἐπιεικές.
258Homerus, Ilias, 8, 425; 5 (auctor fl.700BC)
αἳ δ' οἶαι Διός ἀμφίς Ἀθηναίη τε καί Ἥρη ἥσθην, οὐδέ τί μιν προσεφώνεον οὐδ' ἐρέοντο· αὐτάρ ὃ ἔγνω ᾗσιν ἐνί φρεσί φώνησέν τε· τίφθ' οὕτω τετίησθον Ἀθηναίη τε καί Ἥρη· οὐ μέν θην κάμετόν γε μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀλλῦσαι Τρῶας, τοῖσιν κότον αἰνόν ἔθεσθε.
259Homerus, Ilias, 9, 162; 3 (auctor fl.700BC)
Φοῖνιξ μέν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω, αὐτάρ ἔπειτ' Αἴας τε μέγας καί δῖος Ὀδυσσεύς· κηρύκων δ' Ὀδίος τε καί Εὐρυβάτης ἅμ' ἑπέσθων.
260Homerus, Ilias, 9, 162; 11 (auctor fl.700BC)
Πάτροκλος δέ οἱ οἶος ἐναντίος ἧστο σιωπῇ, δέγμενος Αἰακίδην ὁπότε λήξειεν ἀείδων, τώ δέ βάτην προτέρω, ἡγεῖτο δέ δῖος Ὀδυσσεύς, στάν δέ πρόσθ' αὐτοῖο· ταφών δ' ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς αὐτῇ σύν φόρμιγγι λιπών ἕδος ἔνθα θάασσεν.
261Homerus, Ilias, 9, 162; 14 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ' ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.
262Homerus, Ilias, 9, 205; 3 (auctor fl.700BC)
τῷ δ' ἔχεν Αὐτομέδων, τάμνεν δ' ἄρα δῖος Ἀχιλλεύς.
263Homerus, Ilias, 9, 205; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, νεῦσ' Αἴας Φοίνικι· νόησε δέ δῖος Ὀδυσσεύς, πλησάμενος δ' οἴνοιο δέπας δείδεκτ' Ἀχιλῆα· χαῖρ' Ἀχιλεῦ· δαιτός μέν ἐΐσης οὐκ ἐπιδευεῖς ἠμέν ἐνί κλισίῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἠδέ καί ἐνθάδε νῦν, πάρα γάρ μενοεικέα πολλά δαίνυσθ'· ἀλλ' οὐ δαιτός ἐπηράτου ἔργα μέμηλεν, ἀλλά λίην μέγα πῆμα διοτρεφές εἰσορόωντες δείδιμεν· ἐν δοιῇ δέ σαωσέμεν ἢ ἀπολέσθαι νῆας ἐϋσσέλμους, εἰ μή σύ γε δύσεαι ἀλκήν.
264Homerus, Ilias, 9, 492; 4 (auctor fl.700BC)
καί γάρ τε λιταί εἰσι Διός κοῦραι μεγάλοιο χωλαί τε ῥυσαί τε παραβλῶπές τ' ὀφθαλμώ, αἵ ῥά τε καί μετόπισθ' ἄτης ἀλέγουσι κιοῦσαι.
265Homerus, Ilias, 9, 492; 6 (auctor fl.700BC)
ὃς μέν τ' αἰδέσεται κούρας Διός ἆσσον ἰούσας, τόν δέ μέγ' ὤνησαν καί τ' ἔκλυον εὐχομένοιο· ὃς δέ κ' ἀνήνηται καί τε στερεῶς ἀποείπῃ, λίσσονται δ' ἄρα ταί γε Δία Κρονίωνα κιοῦσαι τῷ ἄτην ἅμ' ἕπεσθαι, ἵνα βλαφθείς ἀποτίσῃ.
266Homerus, Ilias, 9, 492; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' Ἀχιλεῦ πόρε καί σύ Διός κούρῃσιν ἕπεσθαι τιμήν, ἥ τ' ἄλλων περ ἐπιγνάμπτει νόον ἐσθλῶν.
267Homerus, Ilias, 9, 492; 12 (auctor fl.700BC)
καί γάρ τοῖσι κακόν χρυσόθρονος Ἄρτεμις ὦρσε χωσαμένη ὅ οἱ οὔ τι θαλύσια γουνῷ ἀλωῆς Οἰνεύς ῥέξ'· ἄλλοι δέ θεοί δαίνυνθ' ἑκατόμβας, οἴῃ δ' οὐκ ἔρρεξε Διός κούρῃ μεγάλοιο.
268Homerus, Ilias, 9, 581; 6 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ κ' ἄτερ δώρων πόλεμον φθισήνορα δύῃς οὐκέθ' ὁμῶς τιμῆς ἔσεαι πόλεμόν περ ἀλαλκών, τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· Φοῖνιξ ἄττα γεραιέ διοτρεφές οὔ τί με ταύτης χρεώ τιμῆς· φρονέω δέ τετιμῆσθαι Διός αἴσῃ, ἥ μ' ἕξει παρά νηυσί κορωνίσιν εἰς ὅ κ' ἀϋτμή ἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατ' ὀρώρῃ.
269Homerus, Ilias, 9, 620; 11 (auctor fl.700BC)
Πάτροκλος δ' ἑτέρωθεν ἐλέξατο· πάρ δ' ἄρα καί τῷ Ἶφις ἐΰζωνος, τήν οἱ πόρε δῖος Ἀχιλλεύς Σκῦρον ἑλών αἰπεῖαν Ἐνυῆος πτολίεθρον.
270Homerus, Ilias, 9, 669; 2 (auctor fl.700BC)
τούς μέν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ' ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ' ἐρέοντο· πρῶτος δ' ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· εἴπ' ἄγε μ' ὦ πολύαιν' Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ' ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ' ἔτ' ἔχει μεγαλήτορα θυμόν· τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ' οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ' ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σέ δ' ἀναίνεται ἠδέ σά δῶρα.
271Homerus, Ilias, 10, 42; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· χρεώ βουλῆς ἐμέ καί σέ διοτρεφές ὦ Μενέλαε κερδαλέης, ἥ τίς κεν ἐρύσσεται ἠδέ σαώσει Ἀργείους καί νῆας, ἐπεί Διός ἐτράπετο φρήν.
272Homerus, Ilias, 10, 128; 7 (auctor fl.700BC)
βάν δ' ἐπί Τυδεΐδην Διομήδεα· τόν δέ κίχανον ἐκτός ἀπό κλισίης σύν τεύχεσιν· ἀμφί δ' ἑταῖροι εὗδον, ὑπό κρασίν δ' ἔχον ἀσπίδας· ἔγχεα δέ σφιν ὄρθ' ἐπί σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δέ χαλκός λάμφ' ὥς τε στεροπή πατρός Διός· αὐτάρ ὅ γ' ἥρως εὗδ', ὑπό δ' ἔστρωτο ῥινόν βοός ἀγραύλοιο, αὐτάρ ὑπό κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.
273Homerus, Ilias, 10, 218; 11 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· Τυδεΐδη μήτ' ἄρ με μάλ' αἴνεε μήτέ τι νείκει· εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ' Ἀργείοις ἀγορεύεις.
274Homerus, Ilias, 10, 254; 7 (auctor fl.700BC)
χαῖρε δέ τῷ ὄρνιθ' Ὀδυσεύς, ἠρᾶτο δ' Ἀθήνῃ· κλῦθί μευ αἰγιόχοιο Διός τέκος, ἥ τέ μοι αἰεί ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίστασαι, οὐδέ σε λήθω κινύμενος· νῦν αὖτε μάλιστά με φῖλαι Ἀθήνη, δός δέ πάλιν ἐπί νῆας ἐϋκλεῖας ἀφικέσθαι ῥέξαντας μέγα ἔργον, ὅ κε Τρώεσσι μελήσῃ.
275Homerus, Ilias, 10, 254; 8 (auctor fl.700BC)
δεύτερος αὖτ' ἠρᾶτο βοήν ἀγαθός Διομήδης· κέκλυθι νῦν καί ἐμεῖο Διός τέκος Ἀτρυτώνη· σπεῖό μοι ὡς ὅτε πατρί ἅμ' ἕσπεο Τυδέϊ δίῳ ἐς Θήβας, ὅτε τε πρό Ἀχαιῶν ἄγγελος ᾔει.
276Homerus, Ilias, 10, 295; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἐπεί ἠρήσαντο Διός κούρῃ μεγάλοιο, βάν ῥ' ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διά νύκτα μέλαιναν ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ' ἔντεα καί μέλαν αἷμα.
277Homerus, Ilias, 10, 454; 2 (auctor fl.700BC)
τοῦ δ' ἀπό μέν κτιδέην κυνέην κεφαλῆφιν ἕλοντο καί λυκέην καί τόξα παλίντονα καί δόρυ μακρόν· καί τά γ' Ἀθηναίῃ ληΐτιδι δῖος Ὀδυσσεύς ὑψόσ' ἀνέσχεθε χειρί καί εὐχόμενος ἔπος ηὔδα· χαῖρε θεά τοῖσδεσσι· σέ γάρ πρώτην ἐν Ὀλύμπῳ πάντων ἀθανάτων ἐπιδωσόμεθ'· ἀλλά καί αὖτις πέμψον ἐπί Θρῃκῶν ἀνδρῶν ἵππους τε καί εὐνάς.
278Homerus, Ilias, 10, 540; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλά τιν' ὔμμ' ὀΐω δόμεναι θεόν ἀντιάσαντα· ἀμφοτέρω γάρ σφῶϊ φιλεῖ νεφεληγερέτα Ζεύς κούρη τ' αἰγιόχοιο Διός γλαυκῶπις Ἀθήνη.
279Homerus, Ilias, 11, 47; 4 (auctor fl.700BC)
Ἕκτωρ δ' ἐν πρώτοισι φέρ' ἀσπίδα πάντοσ' ἐΐσην, οἷος δ' ἐκ νεφέων ἀναφαίνεται οὔλιος ἀστήρ παμφαίνων, τοτέ δ' αὖτις ἔδυ νέφεα σκιόεντα, ὣς Ἕκτωρ ὁτέ μέν τε μετά πρώτοισι φάνεσκεν, ἄλλοτε δ' ἐν πυμάτοισι κελεύων· πᾶς δ' ἄρα χαλκῷ λάμφ' ὥς τε στεροπή πατρός Διός αἰγιόχοιο.
280Homerus, Ilias, 11, 411; 10 (auctor fl.700BC)
ἦ, καί ὃ μέν φύγαδ' αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει, τῷ δέ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς, διά δέ στήθεσφιν ἔλασσε, δούπησεν δέ πεσών· ὃ δ' ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς· ὦ Σῶχ' Ἱππάσου υἱέ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο φθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐδ' ὑπάλυξας.
281Homerus, Ilias, 11, 489; 2 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὁπότε πλήθων ποταμός πεδίον δέ κάτεισι χειμάρρους κατ' ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διός ὄμβρῳ, πολλάς δέ δρῦς ἀζαλέας, πολλάς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται, πολλόν δέ τ' ἀφυσγετόν εἰς ἅλα βάλλει, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον τότε φαίδιμος Αἴας, δαΐζων ἵππους τε καί ἀνέρας· οὐδέ πω Ἕκτωρ πεύθετ', ἐπεί ῥα μάχης ἐπ' ἀριστερά μάρνατο πάσης ὄχθας πάρ ποταμοῖο Σκαμάνδρου, τῇ ῥα μάλιστα ἀνδρῶν πῖπτε κάρηνα, βοή δ' ἄσβεστος ὀρώρει Νέστορά τ' ἀμφί μέγαν καί ἀρήϊον Ἰδομενῆα.
282Homerus, Ilias, 11, 575; 7 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· ἑστήκει γάρ ἐπί πρυμνῇ μεγακήτεϊ νηῒ εἰσορόων πόνον αἰπύν ἰῶκά τε δακρυόεσσαν.
283Homerus, Ilias, 11, 737; 9 (auctor fl.700BC)
ὦ πέπον ἦ μέν σοί γε Μενοίτιος ὧδ' ἐπέτελλεν ἤματι τῷ ὅτε σ' ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε, νῶϊ δέ τ' ἔνδον ἐόντες ἐγώ καί δῖος Ὀδυσσεύς πάντα μάλ' ἐν μεγάροις ἠκούομεν ὡς ἐπέτελλε.
284Homerus, Ilias, 12, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ὅσσοι ἀπ' Ἰδαίων ὀρέων ἅλα δέ προρέουσι, Ῥῆσός θ' Ἑπτάπορός τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε Γρήνικός τε καί Αἴσηπος δῖός τε Σκάμανδρος καί Σιμόεις, ὅθι πολλά βοάγρια καί τρυφάλειαι κάππεσον ἐν κονίῃσι καί ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν· τῶν πάντων ὁμόσε στόματ' ἔτραπε Φοῖβος Ἀπόλλων, ἐννῆμαρ δ' ἐς τεῖχος ἵει ῥόον· ὗε δ' ἄρα Ζεύς συνεχές, ὄφρά κε θᾶσσον ἁλίπλοα τείχεα θείη.
285Homerus, Ilias, 12, 34; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρ' ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καί Ἀπόλλων θησέμεναι· τότε δ' ἀμφί μάχη ἐνοπή τε δεδήει τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δέ δούρατα πύργων βαλλόμεν'· Ἀργεῖοι δέ Διός μάστιγι δαμέντες νηυσίν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερόν μήστωρα φόβοιο· αὐτάρ ὅ γ' ὡς τό πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ· ὡς δ' ὅτ' ἂν ἔν τε κύνεσσι καί ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠέ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων· οἳ δέ τε πυργηδόν σφέας αὐτούς ἀρτύναντες ἀντίον ἵστανται καί ἀκοντίζουσι θαμειάς αἰχμάς ἐκ χειρῶν· τοῦ δ' οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ ταρβεῖ οὐδέ φοβεῖται, ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα· ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων· ὅππῃ τ' ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν· ὣς Ἕκτωρ ἀν' ὅμιλον ἰών ἐλλίσσεθ' ἑταίρους τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δέ χρεμέτιζον ἐπ' ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες· ἀπό γάρ δειδίσσετο τάφρος εὐρεῖ', οὔτ' ἄρ' ὑπερθορέειν σχεδόν οὔτε περῆσαι ῥηϊδίη· κρημνοί γάρ ἐπηρεφέες περί πᾶσαν ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δέ σκολόπεσσιν ὀξέσιν ἠρήρει, τούς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν πυκνούς καί μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.
286Homerus, Ilias, 12, 153; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', οὐδέ Διός πεῖθε φρένα ταῦτ' ἀγορεύων· Ἕκτορι γάρ οἱ θυμός ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.
287Homerus, Ilias, 12, 195; 3 (auctor fl.700BC)
Τρῶες δ' ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφιν κείμενον ἐν μέσσοισι Διός τέρας αἰγιόχοιο.
288Homerus, Ilias, 12, 230; 3 (auctor fl.700BC)
ἡμεῖς δέ μεγάλοιο Διός πειθώμεθα βουλῇ, ὃς πᾶσι θνητοῖσι καί ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.
289Homerus, Ilias, 12, 277; 2 (auctor fl.700BC)
τῶν δ', ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαί ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τ' ὤρετο μητίετα Ζεύς νιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τά ἃ κῆλα· κοιμήσας δ' ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃ ὑψηλῶν ὀρέων κορυφάς καί πρώονας ἄκρους καί πεδία λωτοῦντα καί ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τ' ἐφ' ἁλός πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καί ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται· ἄλλά τε πάντα εἴλυται καθύπερθ', ὅτ' ἐπιβρίσῃ Διός ὄμβρος· ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί, αἱ μέν ἄρ' ἐς Τρῶας, αἱ δ' ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς, βαλλομένων· τό δέ τεῖχος ὕπερ πᾶν δοῦπος ὀρώρει.
290Homerus, Ilias, 13, 32; 4 (auctor fl.700BC)
ἄλλῃ μέν γάρ ἔγωγ' οὐ δείδια χεῖρας ἀάπτους Τρώων, οἳ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ· ἕξουσιν γάρ πάντας ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί· τῇ δέ δή αἰνότατον περιδείδια μή τι πάθωμεν, ᾗ ῥ' ὅ γ' ὁ λυσσώδης φλογί εἴκελος ἡγεμονεύει Ἕκτωρ, ὃς Διός εὔχετ' ἐρισθενέος πάϊς εἶναι.
291Homerus, Ilias, 13, 195; 1 (auctor fl.700BC)
Ἀμφίμαχον μέν ἄρα Στιχίος δῖός τε Μενεσθεύς ἀρχοί Ἀθηναίων κόμισαν μετά λαόν Ἀχαιῶν· Ἴμβριον αὖτ' Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆς ὥς τε δύ' αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντων ἁρπάξαντε φέρητον ἀνά ῥωπήϊα πυκνά ὑψοῦ ὑπέρ γαίης μετά γαμφηλῇσιν ἔχοντε, ὥς ῥα τόν ὑψοῦ ἔχοντε δύω Αἴαντε κορυστά τεύχεα συλήτην· κεφαλήν δ' ἁπαλῆς ἀπό δειρῆς κόψεν Ὀϊλιάδης κεχολωμένος Ἀμφιμάχοιο, ἧκε δέ μιν σφαιρηδόν ἑλιξάμενος δι' ὁμίλου· Ἕκτορι δέ προπάροιθε ποδῶν πέσεν ἐν κονίῃσι.
292Homerus, Ilias, 13, 402; 5 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἔπειθ' ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροι Μηκιστεύς Ἐχίοιο πάϊς καί δῖος Ἀλάστωρ, νῆας ἔπι γλαφυράς φερέτην βαρέα στενάχοντα.
293Homerus, Ilias, 13, 487; 11 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρης υἷος ἑοῖο πεσόντος ἐνί κρατερῇ ὑσμίνῃ, ἀλλ' ὅ γ' ἄρ' ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπό χρυσέοισι νέφεσσιν ἧστο Διός βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοι ἀθάνατοι θεοί ἦσαν ἐεργόμενοι πολέμοιο.
294Homerus, Ilias, 13, 788; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἴσαν ἀργαλέων ἀνέμων ἀτάλαντοι ἀέλλῃ, ἥ ῥά θ' ὑπό βροντῆς πατρός Διός εἶσι πέδον δέ, θεσπεσίῳ δ' ὁμάδῳ ἁλί μίσγεται, ἐν δέ τε πολλά κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κυρτά φαληριόωντα, πρό μέν τ' ἄλλ', αὐτάρ ἐπ' ἄλλα· ὣς Τρῶες πρό μέν ἄλλοι ἀρηρότες, αὐτάρ ἐπ' ἄλλοι, χαλκῷ μαρμαίροντες ἅμ' ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.
295Homerus, Ilias, 13, 788; 5 (auctor fl.700BC)
Αἴας δέ πρῶτος προκαλέσσατο μακρά βιβάσθων· δαιμόνιε σχεδόν ἐλθέ· τί ἢ δειδίσσεαι αὔτως Ἀργείους· οὔ τοί τι μάχης ἀδαήμονές εἰμεν, ἀλλά Διός μάστιγι κακῇ ἐδάμημεν Ἀχαιοί.
296Homerus, Ilias, 13, 821; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιός ὄρνις αἰετός ὑψιπέτης· ἐπί δ' ἴαχε λαός Ἀχαιῶν θάρσυνος οἰωνῷ· ὃ δ' ἀμείβετο φαίδιμος Ἕκτωρ· Αἶαν ἁμαρτοεπές βουγάϊε ποῖον ἔειπες· εἰ γάρ ἐγών οὕτω γε Διός πάϊς αἰγιόχοιο εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη, τιοίμην δ' ὡς τίετ' Ἀθηναίη καί Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακόν φέρει Ἀργείοισι πᾶσι μάλ', ἐν δέ σύ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς μεῖναι ἐμόν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα δάψει· ἀτάρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ' οἰωνούς δημῷ καί σάρκεσσι πεσών ἐπί νηυσίν Ἀχαιῶν.
297Homerus, Ilias, 13, 821; 4 (auctor fl.700BC)
ἠχή δ' ἀμφοτέρων ἵκετ' αἰθέρα καί Διός αὐγάς.
298Homerus, Ilias, 14, 1; 5 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ ὀσσόμενον λιγέων ἀνέμων λαιψηρά κέλευθα αὔτως, οὐδ' ἄρα τε προκυλίνδεται οὐδετέρωσε, πρίν τινα κεκριμένον καταβήμεναι ἐκ Διός οὖρον, ὣς ὃ γέρων ὅρμαινε δαϊζόμενος κατά θυμόν διχθάδι', ἢ μεθ' ὅμιλον ἴοι Δαναῶν ταχυπώλων, ἦε μετ' Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν.
299Homerus, Ilias, 14, 154; 2 (auctor fl.700BC)
μερμήριξε δ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ὅππως ἐξαπάφοιτο Διός νόον αἰγιόχοιο· ἥδε δέ οἱ κατά θυμόν ἀρίστη φαίνετο βουλή ἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν, εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι ᾗ χροιῇ, τῷ δ' ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε χεύῃ ἐπί βλεφάροισιν ἰδέ φρεσί πευκαλίμῃσι.
300Homerus, Ilias, 14, 154; 4 (auctor fl.700BC)
ἀμβροσίῃ μέν πρῶτον ἀπό χροός ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δέ λίπ' ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν· τοῦ καί κινυμένοιο Διός κατά χαλκοβατές δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καί οὐρανόν ἵκετ' ἀϋτμή.
301Homerus, Ilias, 14, 193; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη· Ἥρη πρέσβα θεά θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιο αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμός ἄνωγεν, εἰ δύναμαι τελέσαι γε καί εἰ τετελεσμένον ἐστίν.
302Homerus, Ilias, 14, 193; 9 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἔβη πρός δῶμα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ' ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ' ἐπιβᾶσα καί Ἠμαθίην ἐρατεινήν σεύατ' ἐφ' ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδέ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ἐξ Ἀθόω δ' ἐπί πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ' εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.
303Homerus, Ilias, 14, 242; 2 (auctor fl.700BC)
ἤδη γάρ με καί ἄλλο τεή ἐπίνυσσεν ἐφετμή ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διός υἱός ἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.
304Homerus, Ilias, 14, 242; 3 (auctor fl.700BC)
ἤτοι ἐγώ μέν ἔλεξα Διός νόον αἰγιόχοιο νήδυμος ἀμφιχυθείς· σύ δέ οἱ κακά μήσαο θυμῷ ὄρσασ' ἀργαλέων ἀνέμων ἐπί πόντον ἀήτας, καί μιν ἔπειτα Κόων δ' εὖ ναιομένην ἀπένεικας νόσφι φίλων πάντων.
305Homerus, Ilias, 14, 270; 5 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' Ὕπνος μέν ἔμεινε πάρος Διός ὄσσε ἰδέσθαι εἰς ἐλάτην ἀναβάς περιμήκετον, ἣ τότ' ἐν Ἴδῃ μακροτάτη πεφυυῖα δι' ἠέρος αἰθέρ' ἵκανεν· ἔνθ' ἧστ' ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισιν ὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τ' ἐν ὄρεσσι χαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δέ κύμινδιν.
306Homerus, Ilias, 14, 402; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅθ' ὑπό πληγῆς πατρός Διός ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινή δέ θεείου γίγνεται ὀδμή ἐξ αὐτῆς, τόν δ' οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγύς ἐών, χαλεπός δέ Διός μεγάλοιο κεραυνός, ὣς ἔπεσ' Ἕκτορος ὦκα χαμαί μένος ἐν κονίῃσι· χειρός δ' ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπ' αὐτῷ δ' ἀσπίς ἑάφθη καί κόρυς, ἀμφί δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.
307Homerus, Ilias, 14, 402; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ δέ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶν ἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δέ θαμειάς αἰχμάς· ἀλλ' οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐδέ βαλεῖν· πρίν γάρ περίβησαν ἄριστοι Πουλυδάμας τε καί Αἰνείας καί δῖος Ἀγήνωρ Σαρπηδών τ' ἀρχός Λυκίων καί Γλαῦκος ἀμύμων.
308Homerus, Ilias, 15, 34; 5 (auctor fl.700BC)
τοῦ δέ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.
309Homerus, Ilias, 15, 78; 2 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τ' ἐπί πολλήν γαῖαν ἐληλουθώς φρεσί πευκαλίμῃσι νοήσῃ ἔνθ' εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη· ἵκετο δ' αἰπύν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δ' ἐπῆλθεν ἀθανάτοισι θεοῖσι Διός δόμῳ· οἳ δέ ἰδόντες πάντες ἀνήϊξαν καί δεικανόωντο δέπασσιν.
310Homerus, Ilias, 15, 78; 6 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἄρ' ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ' ἀνά δῶμα Διός θεοί· ἣ δ' ἐγέλασσε χείλεσιν, οὐδέ μέτωπον ἐπ' ὀφρύσι κυανέῃσιν ἰάνθη· πᾶσιν δέ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα· νήπιοι οἳ Ζηνί μενεαίνομεν ἀφρονέοντες· ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠέ βίῃ· ὃ δ' ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει οὐδ' ὄθεται· φησίν γάρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδόν εἶναι ἄριστος.
311Homerus, Ilias, 15, 113; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', αὐτάρ Ἄρης θαλερώ πεπλήγετο μηρώ χερσί καταπρηνέσσ', ὀλοφυρόμενος δ' ἔπος ηὔδα· μή νῦν μοι νεμεσήσετ' Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ' ἐπί νῆας Ἀχαιῶν, εἴ πέρ μοι καί μοῖρα Διός πληγέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ' αἵματι καί κονίῃσιν.
312Homerus, Ilias, 15, 113; 3 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κ' ἔτι μείζων τε καί ἀργαλεώτερος ἄλλος πάρ Διός ἀθανάτοισι χόλος καί μῆνις ἐτύχθη, εἰ μή Ἀθήνη πᾶσι περιδείσασα θεοῖσιν ὦρτο διέκ προθύρου, λίπε δέ θρόνον ἔνθα θάασσε, τοῦ δ' ἀπό μέν κεφαλῆς κόρυθ' εἵλετο καί σάκος ὤμων, ἔγχος δ' ἔστησε στιβαρῆς ἀπό χειρός ἑλοῦσα χάλκεον· ἣ δ' ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα· μαινόμενε φρένας ἠλέ διέφθορας· ἦ νύ τοι αὔτως οὔατ' ἀκουέμεν ἐστί, νόος δ' ἀπόλωλε καί αἰδώς.
313Homerus, Ilias, 15, 113; 7 (auctor fl.700BC)
Ἥρη δ' Ἀπόλλωνα καλέσσατο δώματος ἐκτός Ἶρίν θ', ἥ τε θεοῖσι μετάγγελος ἀθανάτοισι, καί σφεας φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Ζεύς σφώ εἰς Ἴδην κέλετ' ἐλθέμεν ὅττι τάχιστα· αὐτάρ ἐπήν ἔλθητε, Διός τ' εἰς ὦπα ἴδησθε, ἕρδειν ὅττί κε κεῖνος ἐποτρύνῃ καί ἀνώγῃ.
314Homerus, Ilias, 15, 149; 3 (auctor fl.700BC)
τώ δέ πάροιθ' ἐλθόντε Διός νεφεληγερέταο στήτην· οὐδέ σφωϊν ἰδών ἐχολώσατο θυμῷ, ὅττί οἱ ὦκ' ἐπέεσσι φίλης ἀλόχοιο πιθέσθην.
315Homerus, Ilias, 15, 149; 8 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ἂν ἐκ νεφέων πτῆται νιφάς ἠέ χάλαζα ψυχρή ὑπό ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο ὠκέα Ἶρις, ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη προσέφη κλυτόν ἐννοσίγαιον· ἀγγελίην τινά τοι γαιήοχε κυανοχαῖτα ἦλθον δεῦρο φέρουσα παραί Διός αἰγιόχοιο.
316Homerus, Ilias, 15, 184; 4 (auctor fl.700BC)
τώ ῥα καί οὔ τι Διός βέομαι φρεσίν, ἀλλά ἕκηλος καί κρατερός περ ἐών μενέτω τριτάτῃ ἐνί μοίρῃ.
317Homerus, Ilias, 15, 220; 6 (auctor fl.700BC)
εὗρ' υἱόν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐδ' ἔτι κεῖτο, νέον δ' ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφί ἓ γιγνώσκων ἑτάρους· ἀτάρ ἆσθμα καί ἱδρώς παύετ', ἐπεί μιν ἔγειρε Διός νόος αἰγιόχοιο.
318Homerus, Ilias, 15, 312; 8 (auctor fl.700BC)
Μηκιστῆ δ' ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δέ Πολίτης πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δ' ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.
319Homerus, Ilias, 15, 379; 1 (auctor fl.700BC)
Τρῶες δ' ὡς ἐπύθοντο Διός κτύπον αἰγιόχοιο, μᾶλλον ἐπ' Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δέ χάρμης.
320Homerus, Ilias, 15, 442; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' οὐ λῆθε Διός πυκινόν νόον, ὅς ῥ' ἐφύλασσεν Ἕκτορ', ἀτάρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα, ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρήν ἐν ἀμύμονι τόξῳ ῥῆξ' ἐπί τῷ ἐρύοντι· παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ ἰός χαλκοβαρής, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.
321Homerus, Ilias, 15, 478; 3 (auctor fl.700BC)
ῥεῖα δ' ἀρίγνωτος Διός ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή, ἠμέν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ, ἠδ' ὅτινας μινύθῃ τε καί οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν, ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δ' ἀρήγει.
322Homerus, Ilias, 15, 592; 1 (auctor fl.700BC)
Τρῶες δέ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσίν ἐπεσσεύοντο, Διός δ' ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰέν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δέ θυμόν Ἀργείων καί κῦδος ἀπαίνυτο, τούς δ' ὀρόθυνεν.
323Homerus, Ilias, 16, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ᾤκτιρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· τίπτε δεδάκρυσαι Πατρόκλεες, ἠΰτε κούρη νηπίη, ἥ θ' ἅμα μητρί θέουσ' ἀνελέσθαι ἀνώγει εἱανοῦ ἁπτομένη, καί τ' ἐσσυμένην κατερύκει, δακρυόεσσα δέ μιν ποτιδέρκεται, ὄφρ' ἀνέληται· τῇ ἴκελος Πάτροκλε τέρεν κατά δάκρυον εἴβεις.
324Homerus, Ilias, 16, 508; 5 (auctor fl.700BC)
ἀνήρ δ' ὤριστος ὄλωλε Σαρπηδών Διός υἱός· ὃ δ' οὐ οὗ παιδός ἀμύνει.
325Homerus, Ilias, 16, 569; 1 (auctor fl.700BC)
ὦσαν δέ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς· βλῆτο γάρ οὔ τι κάκιστος ἀνήρ μετά Μυρμιδόνεσσιν υἱός Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς, ὅς ῥ' ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσε τό πρίν· ἀτάρ τότε γ' ἐσθλόν ἀνεψιόν ἐξεναρίξας ἐς Πηλῆ' ἱκέτευσε καί ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν· οἳ δ' ἅμ' Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαι Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.
326Homerus, Ilias, 16, 569; 9 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστήν Λαόγονον θρασύν υἱόν Ὀνήτορος, ὃς Διός ἱρεύς Ἰδαίου ἐτέτυκτο, θεός δ' ὣς τίετο δήμῳ.
327Homerus, Ilias, 16, 619; 10 (auctor fl.700BC)
Ἕκτορι δέ πρωτίστῳ ἀνάλκιδα θυμόν ἐνῆκεν· ἐς δίφρον δ' ἀναβάς φύγαδ' ἔτραπε, κέκλετο δ' ἄλλους Τρῶας φευγέμεναι· γνῶ γάρ Διός ἱρά τάλαντα.
328Homerus, Ilias, 16, 659; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' αἰεί τε Διός κρείσσων νόος ἠέ περ ἀνδρῶν· ὅς τε καί ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καί ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὅτε δ' αὐτός ἐποτρύνῃσι μάχεσθαι· ὅς οἱ καί τότε θυμόν ἐνί στήθεσσιν ἀνῆκεν.
329Homerus, Ilias, 16, 698; 6 (auctor fl.700BC)
ταῦτ' ἄρα οἱ φρονέοντι παρίστατο Φοῖβος Ἀπόλλων ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε Ἀσίῳ, ὃς μήτρως ἦν Ἕκτορος ἱπποδάμοιο αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱός δέ Δύμαντος, ὃς Φρυγίῃ ναίεσκε ῥοῇς ἔπι Σαγγαρίοιο· τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διός υἱός Ἀπόλλων· Ἕκτορ τίπτε μάχης ἀποπαύεαι· οὐδέ τί σε χρή.
330Homerus, Ilias, 16, 777; 7 (auctor fl.700BC)
λῦσε δέ οἱ θώρηκα ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων.
331Homerus, Ilias, 17, 140; 10 (auctor fl.700BC)
οὔ τοι ἐγών ἔρριγα μάχην οὐδέ κτύπον ἵππων· ἀλλ' αἰεί τε Διός κρείσσων νόος αἰγιόχοιο, ὅς τε καί ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καί ἀφείλετο νίκην ῥηϊδίως, ὁτέ δ' αὐτός ἐποτρύνει μαχέσασθαι.
332Homerus, Ilias, 17, 246; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε βοήν ἀγαθός Μενέλαος, ἤϋσεν δέ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς· ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες οἵ τε παρ' Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καί Μενελάῳ δήμια πίνουσιν καί σημαίνουσιν ἕκαστος λαοῖς· ἐκ δέ Διός τιμή καί κῦδος ὀπηδεῖ.
333Homerus, Ilias, 17, 319; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπ' Ἀχαιῶν Ἴλιον εἰσανέβησαν ἀναλκείῃσι δαμέντες, Ἀργεῖοι δέ κε κῦδος ἕλον καί ὑπέρ Διός αἶσαν κάρτεϊ καί σθένεϊ σφετέρῳ· ἀλλ' αὐτός Ἀπόλλων Αἰνείαν ὄτρυνε δέμας Περίφαντι ἐοικώς κήρυκι Ἠπυτίδῃ, ὅς οἱ παρά πατρί γέροντι κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσί μήδεα εἰδώς· τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διός υἱός Ἀπόλλων· Αἰνεία πῶς ἂν καί ὑπέρ θεόν εἰρύσσαισθε Ἴλιον αἰπεινήν· ὡς δή ἴδον ἀνέρας ἄλλους κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας ἠνορέῃ τε πλήθεΐ τε σφετέρῳ καί ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας· ἡμῖν δέ Ζεύς μέν πολύ βούλεται ἢ Δαναοῖσι νίκην· ἀλλ' αὐτοί τρεῖτ' ἄσπετον οὐδέ μάχεσθε.
334Homerus, Ilias, 17, 400; 1 (auctor fl.700BC)
τοῖον Ζεύς ἐπί Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καί ἵππων ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακόν πόνον· οὐδ' ἄρα πώ τι ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς· πολλόν γάρ ῥ' ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων τείχει ὕπο Τρώων· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ τεθνάμεν, ἀλλά ζωόν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεί οὐδέ τό ἔλπετο πάμπαν ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐδέ σύν αὐτῷ· πολλάκι γάρ τό γε μητρός ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων, ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διός μεγάλοιο νόημα.
335Homerus, Ilias, 18, 65; 2 (auctor fl.700BC)
τῷ δέ βαρύ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ, ὀξύ δέ κωκύσασα κάρη λάβε παιδός ἑοῖο, καί ῥ' ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· τέκνον τί κλαίεις· τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος· ἐξαύδα, μή κεῦθε· τά μέν δή τοι τετέλεσται ἐκ Διός, ὡς ἄρα δή πρίν γ' εὔχεο χεῖρας ἀνασχών πάντας ἐπί πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τ' ἀεκήλια ἔργα.
336Homerus, Ilias, 18, 148; 5 (auctor fl.700BC)
καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καί ἄσπετον ἤρατο κῦδος, εἰ μή Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις ἄγγελος ἦλθε θέουσ' ἀπ' Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι κρύβδα Διός ἄλλων τε θεῶν· πρό γάρ ἧκέ μιν Ἥρη.
337Homerus, Ilias, 18, 181; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· Ἶρι θεά τίς γάρ σε θεῶν ἐμοί ἄγγελον ἧκε· τόν δ' αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις· Ἥρη με προέηκε Διός κυδρή παράκοιτις· οὐδ' οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλος ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.
338Homerus, Ilias, 18, 219; 4 (auctor fl.700BC)
τρίς μέν ὑπέρ τάφρου μεγάλ' ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς, τρίς δέ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τ' ἐπίκουροι.
339Homerus, Ilias, 18, 284; 7 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἐτεόν παρά ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς, ἄλγιον αἴ κ' ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται· οὔ μιν ἔγωγε φεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος, ἀλλά μάλ' ἄντην στήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.
340Homerus, Ilias, 18, 324; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεύς ἀμφί πυρί στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχιστα Πάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.
341Homerus, Ilias, 19, 37; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὃ βῆ παρά θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεύς σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δ' ἥρωας Ἀχαιούς.
342Homerus, Ilias, 19, 37; 4 (auctor fl.700BC)
τώ δέ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καί δῖος Ὀδυσσεύς ἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γάρ ἔχον ἕλκεα λυγρά· κάδ δέ μετά πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.
343Homerus, Ilias, 19, 74; 7 (auctor fl.700BC)
πρέσβα Διός θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται, οὐλομένη· τῇ μέν θ' ἁπαλοί πόδες· οὐ γάρ ἐπ' οὔδει πίλναται, ἀλλ' ἄρα ἥ γε κατ' ἀνδρῶν κράατα βαίνει βλάπτουσ' ἀνθρώπους· κατά δ' οὖν ἕτερόν γε πέδησε.
344Homerus, Ilias, 19, 114; 9 (auctor fl.700BC)
δῶρα δ' ἐγών ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθών χθιζός ἐνί κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.
345Homerus, Ilias, 19, 309; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ἄλλους μέν ἀπεσκέδασεν βασιλῆας, δοιώ δ' Ἀτρεΐδα μενέτην καί δῖος Ὀδυσσεύς Νέστωρ Ἰδομενεύς τε γέρων θ' ἱππηλάτα Φοῖνιξ τέρποντες πυκινῶς ἀκαχήμενον· οὐδέ τι θυμῷ τέρπετο, πρίν πολέμου στόμα δύμεναι αἱματόεντος.
346Homerus, Ilias, 19, 349; 3 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε ταρφειαί νιφάδες Διός ἐκποτέονται ψυχραί ὑπό ῥιπῆς αἰθρηγενέος Βορέαο, ὣς τότε ταρφειαί κόρυθες λαμπρόν γανόωσαι νηῶν ἐκφορέοντο καί ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι θώρηκές τε κραταιγύαλοι καί μείλινα δοῦρα.
347Homerus, Ilias, 19, 349; 4 (auctor fl.700BC)
αἴγλη δ' οὐρανόν ἷκε, γέλασσε δέ πᾶσα περί χθών χαλκοῦ ὑπό στεροπῆς· ὑπό δέ κτύπος ὄρνυτο ποσσίν ἀνδρῶν· ἐν δέ μέσοισι κορύσσετο δῖος Ἀχιλλεύς.
348Homerus, Ilias, 19, 349; 9 (auctor fl.700BC)
πειρήθη δ' ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς, εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καί ἐντρέχοι ἀγλαά γυῖα· τῷ δ' εὖτε πτερά γίγνετ', ἄειρε δέ ποιμένα λαῶν.
349Homerus, Ilias, 20, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς οἳ μέν παρά νηυσί κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφί σέ Πηλέος υἱέ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ' αὖθ' ἑτέρωθεν ἐπί θρωσμῷ πεδίοιο· Ζεύς δέ Θέμιστα κέλευσε θεούς ἀγορήν δέ καλέσσαι κρατός ἀπ' Οὐλύμποιο πολυπτύχου· ἣ δ' ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διός πρός δῶμα νέεσθαι.
350Homerus, Ilias, 20, 1; 3 (auctor fl.700BC)
ἐλθόντες δ' ἐς δῶμα Διός νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διί πατρί Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
351Homerus, Ilias, 20, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς οἳ μέν Διός ἔνδον ἀγηγέρατ'· οὐδ' ἐνοσίχθων νηκούστησε θεᾶς, ἀλλ' ἐξ ἁλός ἦλθε μετ' αὐτούς, ἷζε δ' ἄρ' ἐν μέσσοισι, Διός δ' ἐξείρετο βουλήν· τίπτ' αὖτ' ἀργικέραυνε θεούς ἀγορήν δέ κάλεσσας· ἦ τι περί Τρώων καί Ἀχαιῶν μερμηρίζεις· τῶν γάρ νῦν ἄγχιστα μάχη πόλεμός τε δέδηε.
352Homerus, Ilias, 20, 54; 6 (auctor fl.700BC)
Αἰνείαν δ' ἰθύς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων ἀντία Πηλεΐωνος, ἐνῆκε δέ οἱ μένος ἠΰ· υἱέϊ δέ Πριάμοιο Λυκάονι εἴσατο φωνήν· τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη Διός υἱός Ἀπόλλων· Αἰνεία Τρώων βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαί ἃς Τρώων βασιλεῦσιν ὑπίσχεο οἰνοποτάζων Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἐναντίβιον πολεμίξειν·
353Homerus, Ilias, 20, 86; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· ἥρως ἀλλ' ἄγε καί σύ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο· καί δέ σέ φασι Διός κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δέ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν· ἣ μέν γάρ Διός ἐσθ', ἣ δ' ἐξ ἁλίοιο γέροντος.
354Homerus, Ilias, 20, 144; 5 (auctor fl.700BC)
δύο δ' ἀνέρες ἔξοχ' ἄριστοι ἐς μέσον ἀμφοτέρων συνίτην μεμαῶτε μάχεσθαι Αἰνείας τ' Ἀγχισιάδης καί δῖος Ἀχιλλεύς.
355Homerus, Ilias, 20, 176; 1 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὅτε δή σχεδόν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες, τόν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· Αἰνεία τί σύ τόσσον ὁμίλου πολλόν ἐπελθών ἔστης· ἦ σέ γε θυμός ἐμοί μαχέσασθαι ἀνώγει ἐλπόμενον Τρώεσσιν ἀνάξειν ἱπποδάμοισι τιμῆς τῆς Πριάμου· ἀτάρ εἴ κεν ἔμ' ἐξεναρίξῃς, οὔ τοι τοὔνεκά γε Πρίαμος γέρας ἐν χερί θήσει· εἰσίν γάρ οἱ παῖδες, ὃ δ' ἔμπεδος οὐδ' ἀεσίφρων.
356Homerus, Ilias, 20, 373; 4 (auctor fl.700BC)
ἐν δ' Ἀχιλεύς Τρώεσσι θόρε φρεσίν εἱμένος ἀλκήν σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δ' ἕλεν Ἰφιτίωνα ἐσθλόν Ὀτρυντεΐδην πολέων ἡγήτορα λαῶν, ὃν νύμφη τέκε νηῒς Ὀτρυντῆϊ πτολιπόρθῳ Τμώλῳ ὕπο νιφόεντι Ὕδης ἐν πίονι δήμῳ· τόν δ' ἰθύς μεμαῶτα βάλ' ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς μέσσην κάκ κεφαλήν· ἣ δ' ἄνδιχα πᾶσα κεάσθη, δούπησεν δέ πεσών, ὃ δ' ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς· κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ' ἀνδρῶν· ἐνθάδε τοι θάνατος, γενεή δέ τοί ἐστ' ἐπί λίμνῃ Γυγαίῃ, ὅθι τοι τέμενος πατρώϊόν ἐστιν Ὕλλῳ ἐπ' ἰχθυόεντι καί Ἕρμῳ δινήεντι.
357Homerus, Ilias, 20, 373; 11 (auctor fl.700BC)
τόν βάλε μέσσον ἄκοντι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς νῶτα παραΐσσοντος, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον καί διπλόος ἤντετο θώρηξ· ἀντικρύ δέ διέσχε παρ' ὀμφαλόν ἔγχεος αἰχμή, γνύξ δ' ἔριπ' οἰμώξας, νεφέλη δέ μιν ἀμφεκάλυψε κυανέη, προτί οἷ δ' ἔλαβ' ἔντερα χερσί λιασθείς.
358Homerus, Ilias, 20, 419; 8 (auctor fl.700BC)
τρίς μέν ἔπειτ' ἐπόρουσε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς ἔγχεϊ χαλκείῳ, τρίς δ' ἠέρα τύψε βαθεῖαν.
359Homerus, Ilias, 21, 34; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' υἷι Πριάμοιο συνήντετο Δαρδανίδαο ἐκ ποταμοῦ φεύγοντι Λυκάονι, τόν ῥά ποτ' αὐτός ἦγε λαβών ἐκ πατρός ἀλωῆς οὐκ ἐθέλοντα ἐννύχιος προμολών· ὃ δ' ἐρινεόν ὀξέϊ χαλκῷ τάμνε νέους ὄρπηκας, ἵν' ἅρματος ἄντυγες εἶεν· τῷ δ' ἄρ' ἀνώϊστον κακόν ἤλυθε δῖος Ἀχιλλεύς.
360Homerus, Ilias, 21, 34; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς γυμνόν ἄτερ κόρυθός τε καί ἀσπίδος, οὐδ' ἔχεν ἔγχος, ἀλλά τά μέν ῥ' ἀπό πάντα χαμαί βάλε· τεῖρε γάρ ἱδρώς φεύγοντ' ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ' ὑπό γούνατ' ἐδάμνα· ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρός ὃν μεγαλήτορα θυμόν· ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἦ μάλα δή Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπό ζόφου ἠερόεντος, οἷον δή καί ὅδ' ἦλθε φυγών ὕπο νηλεές ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος· οὐδέ μιν ἔσχε πόντος ἁλός πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.
361Homerus, Ilias, 21, 64; 2 (auctor fl.700BC)
ἤτοι ὃ μέν δόρυ μακρόν ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεύς οὐτάμεναι μεμαώς, ὃ δ' ὑπέδραμε καί λάβε γούνων κύψας· ἐγχείη δ' ἄρ' ὑπέρ νώτου ἐνί γαίῃ ἔστη ἱεμένη χροός ἄμεναι ἀνδρομέοιο.
362Homerus, Ilias, 21, 136; 4 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὅτε δή σχεδόν ἦσαν ἐπ' ἀλλήλοισιν ἰόντες, τόν πρότερος προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν ὅ μευ ἔτλης ἀντίος ἐλθεῖν· δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.
363Homerus, Ilias, 21, 161; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτ' ἀπειλήσας, ὃ δ' ἀνέσχετο δῖος Ἀχιλλεύς Πηλιάδα μελίην· ὃ δ' ἁμαρτῇ δούρασιν ἀμφίς ἥρως Ἀστεροπαῖος, ἐπεί περιδέξιος ἦεν.
364Homerus, Ilias, 21, 161; 8 (auctor fl.700BC)
φῆσθα σύ μέν ποταμοῦ γένος ἔμμεναι εὐρύ ῥέοντος, αὐτάρ ἐγώ γενεήν μεγάλου Διός εὔχομαι εἶναι.
365Homerus, Ilias, 21, 161; 9 (auctor fl.700BC)
τίκτέ μ' ἀνήρ πολλοῖσιν ἀνάσσων Μυρμιδόνεσσι Πηλεύς Αἰακίδης· ὃ δ' ἄρ' Αἰακός ἐκ Διός ἦεν.
366Homerus, Ilias, 21, 161; 10 (auctor fl.700BC)
τώ κρείσσων μέν Ζεύς ποταμῶν ἁλιμυρηέντων, κρείσσων αὖτε Διός γενεή ποταμοῖο τέτυκται.
367Homerus, Ilias, 21, 161; 11 (auctor fl.700BC)
καί γάρ σοί ποταμός γε πάρα μέγας, εἰ δύναταί τι χραισμεῖν· ἀλλ' οὐκ ἔστι Διί Κρονίωνι μάχεσθαι, τῷ οὐδέ κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει, οὐδέ βαθυρρείταο μέγα σθένος Ὠκεανοῖο, ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοί καί πᾶσα θάλασσα καί πᾶσαι κρῆναι καί φρείατα μακρά νάουσιν· ἀλλά καί ὃς δείδοικε Διός μεγάλοιο κεραυνόν δεινήν τε βροντήν, ὅτ' ἀπ' οὐρανόθεν σμαραγήσῃ.
368Homerus, Ilias, 21, 200; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος· καί τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμός βαθυδίνης· ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διός τέκος οὐ σύ γε βουλάς εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλε Τρωσί παρεστάμεναι καί ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψέ δύων, σκιάσῃ δ' ἐρίβωλον ἄρουραν.
369Homerus, Ilias, 21, 233; 5 (auctor fl.700BC)
ὁσσάκι δ' ὁρμήσειε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς στῆναι ἐναντίβιον καί γνώμεναι εἴ μιν ἅπαντες ἀθάνατοι φοβέουσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσι, τοσσάκι μιν μέγα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζ' ὤμους καθύπερθεν· ὃ δ' ὑψόσε ποσσίν ἐπήδα θυμῷ ἀνιάζων· ποταμός δ' ὑπό γούνατ' ἐδάμνα λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δ' ὑπέρεπτε ποδοῖιν.
370Homerus, Ilias, 21, 324; 9 (auctor fl.700BC)
λῆγ' ἔριδος, Τρῶας δέ καί αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεύς ἄστεος ἐξελάσειε· τί μοι ἔριδος καί ἀρωγῆς·
371Homerus, Ilias, 21, 400; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών οὔτησε κατ' αἰγίδα θυσσανόεσσαν σμερδαλέην, ἣν οὐδέ Διός δάμνησι κεραυνός· τῇ μιν Ἄρης οὔτησε μιαιφόνος ἔγχεϊ μακρῷ.
372Homerus, Ilias, 21, 400; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ· τόν δ' ἄγε χειρός ἑλοῦσα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνά μάλα στενάχοντα· μόγις δ' ἐσαγείρετο θυμόν.
373Homerus, Ilias, 21, 400; 6 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ὡς οὖν ἐνόησε θεά λευκώλενος Ἥρη, αὐτίκ' Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διός τέκος Ἀτρυτώνη καί δ' αὖθ' ἡ κυνάμυια ἄγει βροτολοιγόν Ἄρηα δηΐου ἐκ πολέμοιο κατά κλόνον· ἀλλά μέτελθε.
374Homerus, Ilias, 21, 434; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ἀπόλλωνα προσέφη κρείων ἐνοσίχθων· Φοῖβε τί ἢ δή νῶϊ διέσταμεν· οὐδέ ἔοικεν ἀρξάντων ἑτέρων· τό μέν αἴσχιον αἴ κ' ἀμαχητί ἴομεν Οὔλυμπον δέ Διός ποτί χαλκοβατές δῶ.
375Homerus, Ilias, 21, 434; 4 (auctor fl.700BC)
νηπύτι' ὡς ἄνοον κραδίην ἔχες· οὐδέ νυ τῶν περ μέμνηαι ὅσα δή πάθομεν κακά Ἴλιον ἀμφί μοῦνοι νῶϊ θεῶν, ὅτ' ἀγήνορι Λαομέδοντι πάρ Διός ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτόν μισθῷ ἔπι ῥητῷ· ὃ δέ σημαίνων ἐπέτελλεν.
376Homerus, Ilias, 21, 468; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τήν δ' οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων, ἀλλά χολωσαμένη Διός αἰδοίη παράκοιτις νείκεσεν ἰοχέαιραν ὀνειδείοις ἐπέεσσι· πῶς δέ σύ νῦν μέμονας κύον ἀδεές ἀντί' ἐμεῖο στήσεσθαι· χαλεπή τοι ἐγώ μένος ἀντιφέρεσθαι τοξοφόρῳ περ ἐούσῃ, ἐπεί σέ λέοντα γυναιξί Ζεύς θῆκεν, καί ἔδωκε κατακτάμεν ἥν κ' ἐθέλῃσθα.
377Homerus, Ilias, 21, 468; 8 (auctor fl.700BC)
Λητώ δέ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης· Λητοῖ ἐγώ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι· ἀργαλέον δέ πληκτίζεσθ' ἀλόχοισι Διός νεφεληγερέταο· ἀλλά μάλα πρόφρασσα μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσιν εὔχεσθαι ἐμέ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.
378Homerus, Ilias, 21, 502; 2 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν τόξα λαβοῦσα πάλιν κίε θυγατέρος ἧς· ἣ δ' ἄρ' Ὄλυμπον ἵκανε Διός ποτί χαλκοβατές δῶ, δακρυόεσσα δέ πατρός ἐφέζετο γούνασι κούρη, ἀμφί δ' ἄρ' ἀμβρόσιος ἑανός τρέμε· τήν δέ προτί οἷ εἷλε πατήρ Κρονίδης, καί ἀνείρετο ἡδύ γελάσσας· τίς νύ σε τοιάδ' ἔρεξε φίλον τέκος Οὐρανιώνων μαψιδίως, ὡς εἴ τι κακόν ῥέζουσαν ἐνωπῇ· τόν δ' αὖτε προσέειπεν ἐϋστέφανος κελαδεινή· σή μ' ἄλοχος στυφέλιξε πάτερ λευκώλενος Ἥρη, ἐξ ἧς ἀθανάτοισιν ἔρις καί νεῖκος ἐφῆπται.
379Homerus, Ilias, 21, 571; 2 (auctor fl.700BC)
ἠΰτε πάρδαλις εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιο ἀνδρός θηρητῆρος ἐναντίον, οὐδέ τι θυμῷ ταρβεῖ οὐδέ φοβεῖται, ἐπεί κεν ὑλαγμόν ἀκούσῃ· εἴ περ γάρ φθάμενός μιν ἢ οὐτάσῃ ἠέ βάλῃσιν, ἀλλά τε καί περί δουρί πεπαρμένη οὐκ ἀπολήγει ἀλκῆς, πρίν γ' ἠέ ξυμβλήμεναι ἠέ δαμῆναι· ὣς Ἀντήνορος υἱός ἀγαυοῦ δῖος Ἀγήνωρ οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρίν πειρήσαιτ' Ἀχιλῆος.
380Homerus, Ilias, 22, 77; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς δέ δράκων ἐπί χειῇ ὀρέστερος ἄνδρα μένῃσι βεβρωκώς κακά φάρμακ', ἔδυ δέ τέ μιν χόλος αἰνός, σμερδαλέον δέ δέδορκεν ἑλισσόμενος περί χειῇ· ὣς Ἕκτωρ ἄσβεστον ἔχων μένος οὐχ ὑπεχώρει πύργῳ ἔπι προὔχοντι φαεινήν ἀσπίδ' ἐρείσας· ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρός ὃν μεγαλήτορα θυμόν· ὤ μοι ἐγών, εἰ μέν κε πύλας καί τείχεα δύω, Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει, ὅς μ' ἐκέλευε Τρωσί ποτί πτόλιν ἡγήσασθαι νύχθ' ὕπο τήνδ' ὀλοήν ὅτε τ' ὤρετο δῖος Ἀχιλλεύς.
381Homerus, Ilias, 22, 131; 8 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ἀεθλοφόροι περί τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι· τό δέ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠέ γυνή ἀνδρός κατατεθνηῶτος· ὣς τώ τρίς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην καρπαλίμοισι πόδεσσι· θεοί δ' ἐς πάντες ὁρῶντο· τοῖσι δέ μύθων ἦρχε πατήρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε· ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περί τεῖχος ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἐμόν δ' ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλά βοῶν ἐπί μηρί' ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ' αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ· νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεύς ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσίν ταχέεσσι διώκει.
382Homerus, Ilias, 22, 177; 8 (auctor fl.700BC)
πῶς δέ κεν Ἕκτωρ κῆρας ὑπεξέφυγεν θανάτοιο, εἰ μή οἱ πύματόν τε καί ὕστατον ἤντετ' Ἀπόλλων ἐγγύθεν, ὅς οἱ ἐπῶρσε μένος λαιψηρά τε γοῦνα· λαοῖσιν δ' ἀνένευε καρήατι δῖος Ἀχιλλεύς, οὐδ' ἔα ἱέμεναι ἐπί Ἕκτορι πικρά βέλεμνα, μή τις κῦδος ἄροιτο βαλών, ὃ δέ δεύτερος ἔλθοι.
383Homerus, Ilias, 22, 177; 11 (auctor fl.700BC)
οὔ οἱ νῦν ἔτι γ' ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι, οὐδ' εἴ κεν μάλα πολλά πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων προπροκυλινδόμενος πατρός Διός αἰγιόχοιο.
384Homerus, Ilias, 22, 260; 5 (auctor fl.700BC)
Ἕκτωρ δέ προσέειπεν ἀμύμονα Πηλεΐωνα· ἤμβροτες, οὐδ' ἄρα πώ τι θεοῖς ἐπιείκελ' Ἀχιλλεῦ ἐκ Διός ἠείδης τόν ἐμόν μόρον, ἦ τοι ἔφης γε· ἀλλά τις ἀρτιεπής καί ἐπίκλοπος ἔπλεο μύθων, ὄφρά σ' ὑποδείσας μένεος ἀλκῆς τε λάθωμαι.
385Homerus, Ilias, 22, 289; 4 (auctor fl.700BC)
νῦν δέ δή ἐγγύθι μοι θάνατος κακός, οὐδ' ἔτ' ἄνευθεν, οὐδ' ἀλέη· ἦ γάρ ῥα πάλαι τό γε φίλτερον ἦεν Ζηνί τε καί Διός υἷι ἑκηβόλῳ, οἵ με πάρος γε πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.
386Homerus, Ilias, 22, 289; 9 (auctor fl.700BC)
τοῦ δέ καί ἄλλο τόσον μέν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχεα καλά, τά Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξε κατακτάς· φαίνετο δ' ᾗ κληῗδες ἀπ' ὤμων αὐχέν' ἔχουσι λαυκανίην, ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος· τῇ ῥ' ἐπί οἷ μεμαῶτ' ἔλασ' ἔγχεϊ δῖος Ἀχιλλεύς, ἀντικρύ δ' ἁπαλοῖο δι' αὐχένος ἤλυθ' ἀκωκή· οὐδ' ἄρ' ἀπ' ἀσφάραγον μελίη τάμε χαλκοβάρεια, ὄφρά τί μιν προτιείποι ἀμειβόμενος ἐπέεσσιν.
387Homerus, Ilias, 22, 289; 10 (auctor fl.700BC)
ἤριπε δ' ἐν κονίῃς· ὃ δ' ἐπεύξατο δῖος Ἀχιλλεύς· Ἕκτορ ἀτάρ που ἔφης Πατροκλῆ' ἐξεναρίζων σῶς ἔσσεσθ', ἐμέ δ' οὐδέν ὀπίζεο νόσφιν ἐόντα νήπιε· τοῖο δ' ἄνευθεν ἀοσσητήρ μέγ' ἀμείνων νηυσίν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγώ μετόπισθε λελείμμην, ὅς τοι γούνατ' ἔλυσα· σέ μέν κύνες ἠδ' οἰωνοί ἑλκήσουσ' ἀϊκῶς, τόν δέ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί.
388Homerus, Ilias, 22, 337; 6 (auctor fl.700BC)
τόν καί τεθνηῶτα προσηύδα δῖος Ἀχιλλεύς· τέθναθι· κῆρα δ' ἐγώ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δή Ζεύς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδ' ἀθάνατοι θεοί ἄλλοι.
389Homerus, Ilias, 22, 367; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἐπεί ἐξενάριξε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στάς ἐν Ἀχαιοῖσιν ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευεν· ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες ἐπεί δή τόνδ' ἄνδρα θεοί δαμάσασθαι ἔδωκαν, ὃς κακά πόλλ' ἔρρεξεν ὅσ' οὐ σύμπαντες οἱ ἄλλοι, εἰ δ' ἄγετ' ἀμφί πόλιν σύν τεύχεσι πειρηθῶμεν, ὄφρά κ' ἔτι γνῶμεν Τρώων νόον ὅν τιν' ἔχουσιν, ἢ καταλείψουσιν πόλιν ἄκρην τοῦδε πεσόντος, ἦε μένειν μεμάασι καί Ἕκτορος οὐκέτ' ἐόντος.
390Homerus, Ilias, 22, 437; 5 (auctor fl.700BC)
αἲ γάρ ἀπ' οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος· ἀλλά μάλ' αἰνῶς δείδω μή δή μοι θρασύν Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς μοῦνον ἀποτμήξας πόλιος πεδίον δέ δίηται, καί δή μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς ἥ μιν ἔχεσκ', ἐπεί οὔ ποτ' ἐνί πληθυῖ μένεν ἀνδρῶν, ἀλλά πολύ προθέεσκε, τό ὃν μένος οὐδενί εἴκων.
391Homerus, Ilias, 23, 93; 12 (auctor fl.700BC)
θριξί δέ πάντα νέκυν καταείνυσαν, ἃς ἐπέβαλλον κειρόμενοι· ὄπιθεν δέ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεύς ἀχνύμενος· ἕταρον γάρ ἀμύμονα πέμπ' Ἄϊδος δέ.
392Homerus, Ilias, 23, 138; 2 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' αὖτ' ἄλλ' ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· στάς ἀπάνευθε πυρῆς ξανθήν ἀπεκείρατο χαίτην, τήν ῥα Σπερχειῷ ποταμῷ τρέφε τηλεθόωσαν· ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπεν ἰδών ἐπί οἴνοπα πόντον· Σπερχεί' ἄλλως σοί γε πατήρ ἠρήσατο Πηλεύς κεῖσέ με νοστήσαντα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σοί τε κόμην κερέειν ῥέξειν θ' ἱερήν ἑκατόμβην, πεντήκοντα δ' ἔνορχα παρ' αὐτόθι μῆλ' ἱερεύσειν ἐς πηγάς, ὅθι τοι τέμενος βωμός τε θυήεις.
393Homerus, Ilias, 23, 161; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτ' ἀπειλήσας· τόν δ' οὐ κύνες ἀμφεπένοντο, ἀλλά κύνας μέν ἄλαλκε Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἤματα καί νύκτας, ῥοδόεντι δέ χρῖεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.
394Homerus, Ilias, 23, 192; 1 (auctor fl.700BC)
οὐδέ πυρή Πατρόκλου ἐκαίετο τεθνηῶτος· ἔνθ' αὖτ' ἀλλ' ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· στάς ἀπάνευθε πυρῆς δοιοῖς ἠρᾶτ' ἀνέμοισι Βορέῃ καί Ζεφύρῳ, καί ὑπίσχετο ἱερά καλά· πολλά δέ καί σπένδων χρυσέῳ δέπαϊ λιτάνευεν ἐλθέμεν, ὄφρα τάχιστα πυρί φλεγεθοίατο νεκροί, ὕλη τε σεύαιτο καήμεναι.
395Homerus, Ilias, 23, 319; 3 (auctor fl.700BC)
ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τ' ὄργυι' ὑπέρ αἴης ἢ δρυός ἢ πεύκης· τό μέν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δέ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκώ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ, λεῖος δ' ἱππόδρομος ἀμφίς ἤ τευ σῆμα βροτοῖο πάλαι κατατεθνηῶτος, ἢ τό γε νύσσα τέτυκτο ἐπί προτέρων ἀνθρώπων, καί νῦν τέρματ' ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.
396Homerus, Ilias, 23, 514; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στάς δ' ἄρ' ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευε· λοῖσθος ἀνήρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους· ἀλλ' ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικές δεύτερ'· ἀτάρ τά πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.
397Homerus, Ilias, 23, 555; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, μείδησεν δέ ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς χαίρων Ἀντιλόχῳ, ὅτι οἱ φίλος ἦεν ἑταῖρος· καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Ἀντίλοχ', εἰ μέν δή με κελεύεις οἴκοθεν ἄλλο Εὐμήλῳ ἐπιδοῦναι, ἐγώ δέ κε καί τό τελέσσω.
398Homerus, Ilias, 23, 664; 10 (auctor fl.700BC)
δεινός δέ χρόμαδος γενύων γένετ', ἔρρεε δ' ἱδρώς πάντοθεν ἐκ μελέων· ἐπί δ' ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δέ παπτήναντα παρήϊον· οὐδ' ἄρ' ἔτι δήν ἑστήκειν· αὐτοῦ γάρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.
399Homerus, Ilias, 23, 700; 8 (auctor fl.700BC)
δεύτερος αὖτ' ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κίνησεν δ' ἄρα τυτθόν ἀπό χθονός, οὐδ' ἔτ' ἄειρεν, ἐν δέ γόνυ γνάμψεν· ἐπί δέ χθονί κάππεσον ἄμφω πλησίοι ἀλλήλοισι, μιάνθησαν δέ κονίῃ.
400Homerus, Ilias, 23, 740; 6 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' ἀπό νύσσης τέτατο δρόμος· ὦκα δ' ἔπειτα ἔκφερ' Ὀϊλιάδης· ἐπί δ' ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεύς ἄγχι μάλ', ὡς ὅτε τίς τε γυναικός ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ' εὖ μάλα χερσί τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρέκ μίτον, ἀγχόθι δ' ἴσχει στήθεος· ὣς Ὀδυσεύς θέεν ἐγγύθεν, αὐτάρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι· κάδ δ' ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ' ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεύς αἰεί ῥίμφα θέων· ἴαχον δ' ἐπί πάντες Ἀχαιοί νίκης ἱεμένῳ, μάλα δέ σπεύδοντι κέλευον.
401Homerus, Ilias, 23, 740; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή τάχ' ἔμελλον ἐπαΐξασθαι ἄεθλον, ἔνθ' Αἴας μέν ὄλισθε θέων, βλάψεν γάρ Ἀθήνη, τῇ ῥα βοῶν κέχυτ' ὄνθος ἀποκταμένων ἐριμύκων, οὓς ἐπί Πατρόκλῳ πέφνεν πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· ἐν δ' ὄνθου βοέου πλῆτο στόμα τε ῥῖνάς τε· κρητῆρ' αὖτ' ἀνάειρε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ὡς ἦλθε φθάμενος· ὃ δέ βοῦν ἕλε φαίδιμος Αἴας.
402Homerus, Ilias, 23, 826; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον ὃν πρίν μέν ῥίπτασκε μέγα σθένος Ἠετίωνος· ἀλλ' ἤτοι τόν ἔπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, τόν δ' ἄγετ' ἐν νήεσσι σύν ἄλλοισι κτεάτεσσι.
403Homerus, Ilias, 23, 826; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', ὦρτο δ' ἔπειτα μενεπτόλεμος Πολυποίτης, ἂν δέ Λεοντῆος κρατερόν μένος ἀντιθέοιο, ἂν δ' Αἴας Τελαμωνιάδης καί δῖος Ἐπειός.
404Homerus, Ilias, 23, 826; 5 (auctor fl.700BC)
ἑξείης δ' ἵσταντο, σόλον δ' ἕλε δῖος Ἐπειός, ἧκε δέ δινήσας· γέλασαν δ' ἐπί πάντες Ἀχαιοί.
405Homerus, Ilias, 23, 859; 11 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· Ἀτρεΐδη· ἴδμεν γάρ ὅσον προβέβηκας ἁπάντων ἠδ' ὅσσον δυνάμει τε καί ἥμασιν ἔπλευ ἄριστος· ἀλλά σύ μέν τόδ' ἄεθλον ἔχων κοίλας ἐπί νῆας ἔρχευ, ἀτάρ δόρυ Μηριόνῃ ἥρωϊ πόρωμεν, εἰ σύ γε σῷ θυμῷ ἐθέλοις· κέλομαι γάρ ἔγωγε.
406Homerus, Ilias, 24, 120; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐμέθεν ξύνες ὦκα, Διός δέ τοι ἄγγελός εἰμι· σκύζεσθαι σοί φησι θεούς, ἑέ δ' ἔξοχα πάντων ἀθανάτων κεχολῶσθαι, ὅτι φρεσί μαινομένῃσιν Ἕκτορ' ἔχεις παρά νηυσί κορωνίσιν οὐδ' ἀπέλυσας.
407Homerus, Ilias, 24, 120; 8 (auctor fl.700BC)
κῆρύξ τίς οἱ ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ' ἰθύνοι ἡμιόνους καί ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδέ καί αὖτις νεκρόν ἄγοι προτί ἄστυ, τόν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
408Homerus, Ilias, 24, 159; 5 (auctor fl.700BC)
στῆ δέ παρά Πρίαμον Διός ἄγγελος, ἠδέ προσηύδα τυτθόν φθεγξαμένη· τόν δέ τρόμος ἔλλαβε γυῖα· θάρσει Δαρδανίδη Πρίαμε φρεσί, μή δέ τι τάρβει· οὐ μέν γάρ τοι ἐγώ κακόν ὀσσομένη τόδ' ἱκάνω ἀλλ' ἀγαθά φρονέουσα· Διός δέ τοι ἄγγελός εἰμι, ὅς σευ ἄνευθεν ἐών μέγα κήδεται ἠδ' ἐλεαίρει.
409Homerus, Ilias, 24, 159; 7 (auctor fl.700BC)
κῆρύξ τίς τοι ἕποιτο γεραίτερος, ὅς κ' ἰθύνοι ἡμιόνους καί ἄμαξαν ἐΰτροχον, ἠδέ καί αὖτις νεκρόν ἄγοι προτί ἄστυ, τόν ἔκτανε δῖος Ἀχιλλεύς.
410Homerus, Ilias, 24, 507; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί ῥα γόοιο τετάρπετο δῖος Ἀχιλλεύς, καί οἱ ἀπό πραπίδων ἦλθ' ἵμερος ἠδ' ἀπό γυίων, αὐτίκ' ἀπό θρόνου ὦρτο, γέροντα δέ χειρός ἀνίστη οἰκτίρων πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ἆ δείλ', ἦ δή πολλά κάκ' ἄνσχεο σόν κατά θυμόν.
411Homerus, Ilias, 24, 507; 6 (auctor fl.700BC)
δοιοί γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διός οὔδει δώρων οἷα δίδωσι κακῶν, ἕτερος δέ ἑάων· ᾧ μέν κ' ἀμμίξας δώῃ Ζεύς τερπικέραυνος, ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅ γε κύρεται, ἄλλοτε δ' ἐσθλῷ· ᾧ δέ κε τῶν λυγρῶν δώῃ, λωβητόν ἔθηκε, καί ἑ κακή βούβρωστις ἐπί χθόνα δῖαν ἐλαύνει, φοιτᾷ δ' οὔτε θεοῖσι τετιμένος οὔτε βροτοῖσιν.
412Homerus, Ilias, 24, 552; 5 (auctor fl.700BC)
τώ νῦν μή μοι μᾶλλον ἐν ἄλγεσι θυμόν ὀρίνῃς, μή σε γέρον οὐδ' αὐτόν ἐνί κλισίῃσιν ἐάσω καί ἱκέτην περ ἐόντα, Διός δ' ἀλίτωμαι ἐφετμάς.
413Homerus, Ilias, 24, 552; 9 (auctor fl.700BC)
δμῳάς δ' ἐκκαλέσας λοῦσαι κέλετ' ἀμφί τ' ἀλεῖψαι νόσφιν ἀειράσας, ὡς μή Πρίαμος ἴδοι υἱόν, μή ὃ μέν ἀχνυμένῃ κραδίῃ χόλον οὐκ ἐρύσαιτο παῖδα ἰδών, Ἀχιλῆϊ δ' ὀρινθείη φίλον ἦτορ, καί ἑ κατακτείνειε, Διός δ' ἀλίτηται ἐφετμάς.
414Homerus, Ilias, 24, 596; 1 (auctor fl.700BC)
ἦ ῥα, καί ἐς κλισίην πάλιν ἤϊε δῖος Ἀχιλλεύς, ἕζετο δ' ἐν κλισμῷ πολυδαιδάλῳ ἔνθεν ἀνέστη τοίχου τοῦ ἑτέρου, ποτί δέ Πρίαμον φάτο μῦθον· υἱός μέν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες, κεῖται δ' ἐν λεχέεσσ'· ἅμα δ' ἠοῖ φαινομένηφιν ὄψεαι αὐτός ἄγων· νῦν δέ μνησώμεθα δόρπου.
415Homerus, Ilias, 24, 643; 8 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς· ἔσται τοι καί ταῦτα γέρον Πρίαμ' ὡς σύ κελεύεις· σχήσω γάρ πόλεμον τόσσον χρόνον ὅσσον ἄνωγας.
416Homerus, Odyssea, 1, 1; 3 (auctor fl.700BC)
τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπέ καί ἡμῖν.
417Homerus, Odyssea, 1, 178; 7 (auctor fl.700BC)
οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπί χθονί δῖος Ὀδυσσεύς, ἀλλ' ἔτι που ζωός κατερύκεται εὐρέι πόντῳ νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, χαλεποί δέ μιν ἄνδρες ἔχουσιν ἄγριοι, οἵ που κεῖνον ἐρυκανόωσ' ἀέκοντα.
418Homerus, Odyssea, 1, 280; 1 (auctor fl.700BC)
νῆ' ἄρσας ἐρέτῃσιν ἐείκοσιν, ἥ τις ἀρίστη, ἔρχεο πευσόμενος πατρός δήν οἰχομένοιο, ἤν τίς τοι εἴπῃσι βροτῶν, ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισι.
419Homerus, Odyssea, 1, 280; 5 (auctor fl.700BC)
ἢ οὐκ ἀίεις οἷον κλέος ἔλλαβε δῖος Ὀρέστης πάντας ἐπ' ἀνθρώπους, ἐπεί ἔκτανε πατροφονῆα, Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτόν ἔκτα· καί σύ, φίλος, μάλα γάρ σ' ὁρόω καλόν τε μέγαν τε, ἄλκιμος ἔσσ', ἵνα τίς σε καί ὀψιγόνων ἐύ εἴπῃ.
420Homerus, Odyssea, 1, 365; 7 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " Ἀντίνο', ἦ καί μοι νεμεσήσεαι ὅττι κεν εἴπω· καί κεν τοῦτ' ἐθέλοιμι Διός γε διδόντος ἀρέσθαι.
421Homerus, Odyssea, 1, 365; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἦ τοι βασιλῆες Ἀχαιῶν εἰσί καί ἄλλοι πολλοί ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ, νέοι ἠδέ παλαιοί, τῶν κέν τις τόδ' ἔχῃσιν, ἐπεί θάνε δῖος Ὀδυσσεύς· αὐτάρ ἐγών οἴκοιο ἄναξ ἔσομ' ἡμετέροιο καί δμώων, οὕς μοι ληίσσατο δῖος Ὀδυσσεύς.
422Homerus, Odyssea, 2, 1; 11 (auctor fl.700BC)
τοῦ ὅ γε δάκρυ χέων ἀγορήσατο καί μετέειπε· " κέκλυτε δή νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω· οὔτε ποθ' ἡμετέρη ἀγορή γένετ' οὔτε θόωκος ἐξ οὗ Ὀδυσσεύς δῖος ἔβη κοίλῃς ἐνί νηυσί.
423Homerus, Odyssea, 2, 84; 5 (auctor fl.700BC)
ἡ δέ δόλον τόνδ' ἄλλον ἐνί φρεσί μερμήριξε· στησαμένη μέγαν ἱστόν ἐνί μεγάροισιν ὕφαινε, λεπτόν καί περίμετρον· ἄφαρ δ' ἡμῖν μετέειπε· " « κοῦροι ἐμοί μνηστῆρες, ἐπεί θάνε δῖος Ὀδυσσεύς, μίμνετ' ἐπειγόμενοι τόν ἐμόν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος ἐκτελέσω, μή μοι μεταμώνια νήματ' ὄληται, Λαέρτῃ ἥρωι ταφήιον, εἰς ὅτε κέν μιν μοῖρ' ὀλοή καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο, μή τίς μοι κατά δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ.
424Homerus, Odyssea, 2, 177; 10 (auctor fl.700BC)
εἶμι γάρ ἐς Σπάρτην τε καί ἐς Πύλον ἠμαθόεντα νόστον πευσόμενος πατρός δήν οἰχομένοιο, ἤν τίς μοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσω ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισιν· εἰ μέν κεν πατρός βίοτον καί νόστον ἀκούσω, ἦ τ' ἄν, τρυχόμενός περ, ἔτι τλαίην ἐνιαυτόν· εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσω μηδ' ἔτ' ἐόντος, νοστήσας δή ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σῆμά τέ οἱ χεύω καί ἐπί κτέρεα κτερεΐξω πολλά μάλ', ὅσσα ἔοικε, καί ἀνέρι μητέρα δώσω.
425Homerus, Odyssea, 2, 267; 9 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτ' Ἀθηναίη κούρη Διός· οὐδ' ἄρ' ἔτι δήν Τηλέμαχος παρέμιμνεν, ἐπεί θεοῦ ἔκλυεν αὐδήν.
426Homerus, Odyssea, 2, 388; 19 (auctor fl.700BC)
δησάμενοι δ' ἄρα ὅπλα θοήν ἀνά νῆα μέλαιναν στήσαντο κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο, λεῖβον δ' ἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν, ἐκ πάντων δέ μάλιστα Διός γλαυκώπιδι κούρῃ.
427Homerus, Odyssea, 3, 1; 12 (auctor fl.700BC)
πρῶτος Νεστορίδης Πεισίστρατος ἐγγύθεν ἐλθών ἀμφοτέρων ἕλε χεῖρα καί ἵδρυσεν παρά δαιτί κώεσιν ἐν μαλακοῖσιν ἐπί ψαμάθοις ἁλίῃσιν πάρ τε κασιγνήτῳ Θρασυμήδεϊ καί πατέρι ᾧ· δῶκε δ' ἄρα σπλάγχνων μοίρας, ἐν δ' οἶνον ἔχευεν χρυσείῳ δέπαϊ· δειδισκόμενος δέ προσηύδα Παλλάδ' Ἀθηναίην κούρην Διός αἰγιόχοιο· " εὔχεο νῦν, ὦ ξεῖνε, Ποσειδάωνι ἄνακτι· τοῦ γάρ καί δαίτης ἠντήσατε δεῦρο μολόντες.
428Homerus, Odyssea, 3, 102; 4 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην ἤθελ', ἐπεί μάλα πολλόν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεύς παντοίοισι δόλοισι, πατήρ τεός, εἰ ἐτεόν γε κείνου ἔκγονός ἐσσι· σέβας μ' ἔχει εἰσορόωντα.
429Homerus, Odyssea, 3, 102; 6 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἦ τοι ἧος μέν ἐγώ καί δῖος Ὀδυσσεύς οὔτε ποτ' εἰν ἀγορῇ δίχ' ἐβάζομεν οὔτ' ἐνί βουλῇ, ἀλλ' ἕνα θυμόν ἔχοντε νόω καί ἐπίφρονι βουλῇ φραζόμεθ' Ἀργείοισιν ὅπως ὄχ' ἄριστα γένοιτο.
430Homerus, Odyssea, 3, 276; 9 (auctor fl.700BC)
τῷ δέ οἱ ὀγδοάτῳ κακόν ἤλυθε δῖος Ὀρέστης ἂψ ἀπ' Ἀθηνάων, κατά δ' ἔκτανε πατροφονῆα, Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτόν ἔκτα.
431Homerus, Odyssea, 3, 329; 4 (auctor fl.700BC)
" ἦ ῥα Διός θυγάτηρ, οἱ δ' ἔκλυον αὐδησάσης.
432Homerus, Odyssea, 3, 371; 3 (auctor fl.700BC)
οὐ μέν γάρ τις ὅδ' ἄλλος Ὀλύμπια δώματ' ἐχόντων, ἀλλά Διός θυγάτηρ, κυδίστη Τριτογένεια, ἥ τοι καί πατέρ' ἐσθλόν ἐν Ἀργείοισιν ἐτίμα.
433Homerus, Odyssea, 3, 371; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δώμαθ' ἵκοντο ἀγακλυτά τοῖο ἄνακτος, ἑξείης ἕζοντο κατά κλισμούς τε θρόνους τε· τοῖς δ' ὁ γέρων ἐλθοῦσιν ἀνά κρητῆρα κέρασσεν οἴνου ἡδυπότοιο, τόν ἑνδεκάτῳ ἐνιαυτῷ ὤιξεν ταμίη καί ἀπό κρήδεμνον ἔλυσε· τοῦ ὁ γέρων κρητῆρα κεράσσατο, πολλά δ' Ἀθήνῃ εὔχετ' ἀποσπένδων, κούρῃ Διός αἰγιόχοιο.
434Homerus, Odyssea, 3, 404; 10 (auctor fl.700BC)
βοῦν δ' ἀγέτην κεράων Στρατίος καί δῖος Ἐχέφρων.
435Homerus, Odyssea, 4, 1; 7 (auctor fl.700BC)
τώ δ' αὖτ' ἐν προθύροισι δόμων αὐτώ τε καί ἵππω, Τηλέμαχός θ' ἥρως καί Νέστορος ἀγλαός υἱός, στῆσαν· ὁ δέ προμολών ἴδετο κρείων Ἐτεωνεύς, ὀτρηρός θεράπων Μενελάου κυδαλίμοιο, βῆ δ' ἴμεν ἀγγελέων διά δώματα ποιμένι λαῶν, ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ξείνω δή τινε τώδε, διοτρεφές ὦ Μενέλαε, ἄνδρε δύω, γενεῇ δέ Διός μεγάλοιο ἔικτον.
436Homerus, Odyssea, 4, 183; 2 (auctor fl.700BC)
κλαῖε μέν Ἀργείη Ἑλένη, Διός ἐκγεγαυῖα, κλαῖε δέ Τηλέμαχός τε καί Ἀτρεΐδης Μενέλαος, οὐδ' ἄρα Νέστορος υἱός ἀδακρύτω ἔχεν ὄσσε· μνήσατο γάρ κατά θυμόν ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο, τόν ῥ' Ἠοῦς ἔκτεινε φαεινῆς ἀγλαός υἱός· τοῦ ὅ γ' ἐπιμνησθείς ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευεν· " Ἀτρεΐδη, περί μέν σε βροτῶν πεπνυμένον εἶναι Νέστωρ φάσχ' ὁ γέρων, ὅτ' ἐπιμνησαίμεθα σεῖο οἷσιν ἐνί μεγάροισι, καί ἀλλήλους ἐρέοιμεν.
437Homerus, Odyssea, 4, 219; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' αὖτ' ἄλλ' ἐνόησ' Ἑλένη Διός ἐκγεγαυῖα· αὐτίκ' ἄρ' εἰς οἶνον βάλε φάρμακον, ἔνθεν ἔπινον, νηπενθές τ' ἄχολόν τε, κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων.
438Homerus, Odyssea, 4, 219; 3 (auctor fl.700BC)
τοῖα Διός θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα, ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα φάρμακα, πολλά μέν ἐσθλά μεμιγμένα πολλά δέ λυγρά· ἰητρός δέ ἕκαστος ἐπιστάμενος περί πάντων ἀνθρώπων· ἦ γάρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.
439Homerus, Odyssea, 4, 265; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐγώ καί Τυδεΐδης καί δῖος Ὀδυσσεύς ἥμενοι ἐν μέσσοισιν ἀκούσαμεν ὡς ἐβόησας.
440Homerus, Odyssea, 4, 554; 2 (auctor fl.700BC)
σοι δ' οὐ θέσφατόν ἐστι, διοτρεφές ὦ Μενέλαε, Ἄργει ἐν ἱπποβότῳ θανέειν καί πότμον ἐπισπεῖν, ἀλλά σ' ἐς Ἠλύσιον πεδίον καί πείρατα γαίης ἀθάνατοι πέμψουσιν, ὅθι ξανθός Ῥαδάμανθυς, τῇ περ ῥηίστη βιοτή πέλει ἀνθρώποισιν· οὐ νιφετός, οὔτ' ἂρ χειμών πολύς οὔτε ποτ' ὄμβρος, ἀλλ' αἰεί Ζεφύροιο λιγύ πνείοντος ἀήτας Ὠκεανός ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους· οὕνεκ' ἔχεις Ἑλένην καί σφιν γαμβρός Διός ἐσσι » .
441Homerus, Odyssea, 4, 715; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὑδρηναμένη, καθαρά χροῒ εἵμαθ' ἑλοῦσα, εἰς ὑπερῷ' ἀναβᾶσα σύν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν εὔχε' Ἀθηναίῃ κούρῃ Διός αἰγιόχοιο· ἡ γάρ κέν μιν ἔπειτα καί ἐκ θανάτοιο σαώσαι.
442Homerus, Odyssea, 4, 758; 2 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ὑδρηναμένη, καθαρά χροῒ εἵμαθ' ἑλοῦσα εἰς ὑπερῷ' ἀνέβαινε σύν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν, ἐν δ' ἔθετ' οὐλοχύτας κανέῳ, ἠρᾶτο δ' Ἀθήνῃ· " κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διός τέκος, Ἀτρυτώνη, εἴ ποτέ τοι πολύμητις ἐνί μεγάροισιν Ὀδυσσεύς ἢ βοός ἢ ὄϊος κατά πίονα μηρί' ἔκηε, τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι φίλον υἷα σάωσον, μνηστῆρας δ' ἀπάλαλκε κακῶς ὑπερηνορέοντας.
443Homerus, Odyssea, 5, 92; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μάλ' οὔ πως ἔστι Διός νόον αἰγιόχοιο οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεόν οὔθ' ἁλιῶσαι.
444Homerus, Odyssea, 5, 92; 16 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐπεί οὔ πως ἔστι Διός νόον αἰγιόχοιο οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεόν οὔθ' ἁλιῶσαι, ἐρρέτω, εἴ μιν κεῖνος ἐποτρύνει καί ἀνώγει, πόντον ἐπ' ἀτρύγετον· πέμψω δέ μιν οὔ πῃ ἐγώ γε· οὐ γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καί ἑταῖροι, οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπ' εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
445Homerus, Odyssea, 5, 145; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης· " οὕτω νῦν ἀπόπεμπε, Διός δ' ἐποπίζεο μῆνιν, μή πώς τοι μετόπισθε κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ.
446Homerus, Odyssea, 5, 145; 8 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, ῥίγησεν δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ἄλλο τι δή σύ, θεά, τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν, ἥ με κέλεαι σχεδίῃ περάαν μέγα λαῖτμα θαλάσσης, δεινόν τ' ἀργαλέον τε· τό δ' οὐδ' ἐπί νῆες ἐῖσαι ὠκύποροι περόωσιν, ἀγαλλόμεναι Διός οὔρῳ.
447Homerus, Odyssea, 5, 262; 3 (auctor fl.700BC)
γηθόσυνος δ' οὔρῳ πέτασ' ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
448Homerus, Odyssea, 5, 313; 14 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρός ὃν μεγαλήτορα θυμόν· " ὤ μοι ἐγώ, μή τίς μοι ὑφαίνῃσιν δόλον αὖτε ἀθανάτων, ὅ τέ με σχεδίης ἀποβῆναι ἀνώγει.
449Homerus, Odyssea, 5, 365; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ἀθηναίη κούρη Διός ἄλλ' ἐνόησεν.
450Homerus, Odyssea, 5, 451; 12 (auctor fl.700BC)
τήν μέν ἰδών γήθησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, ἐν δ' ἄρα μέσσῃ λέκτο, χύσιν δ' ἐπεχεύατο φύλλων.
451Homerus, Odyssea, 6, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ὁ μέν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ὕπνῳ καί καμάτῳ ἀρημένος· αὐτάρ Ἀθήνη βῆ ῥ' ἐς Φαιήκων ἀνδρῶν δῆμόν τε πόλιν τε, οἳ πρίν μέν ποτ' ἔναιον ἐν εὐρυχόρῳ Ὑπερείῃ, ἀγχοῦ Κυκλώπων ἀνδρῶν ὑπερηνορεόντων, οἵ σφεας σινέσκοντο, βίηφι δέ φέρτεροι ἦσαν.
452Homerus, Odyssea, 6, 85; 6 (auctor fl.700BC)
οἵη δ' Ἄρτεμις εἶσι κατ' οὔρεα ἰοχέαιρα, ἢ κατά Τηΰγετον περιμήκετον ἢ Ἐρύμανθον, τερπομένη κάπροισι καί ὠκείῃς ἐλάφοισι· τῇ δέ θ' ἅμα νύμφαι, κοῦραι Διός αἰγιόχοιο, ἀγρονόμοι παίζουσι, γέγηθε δέ τε φρένα Λητώ· πασάων δ' ὑπέρ ἥ γε κάρη ἔχει ἠδέ μέτωπα, ῥεῖά τ' ἀριγνώτη πέλεται, καλαί δέ τε πᾶσαι· ὣς ἥ γ' ἀμφιπόλοισι μετέπρεπε παρθένος ἀδμής.
453Homerus, Odyssea, 6, 85; 8 (auctor fl.700BC)
σφαῖραν ἔπειτ' ἔρριψε μετ' ἀμφίπολον βασίλεια· ἀμφιπόλου μέν ἅμαρτε, βαθείῃ δ' ἔμβαλε δίνῃ· αἱ δ' ἐπί μακρόν ἄυσαν· ὁ δ' ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς, ἑζόμενος δ' ὥρμαινε κατά φρένα καί κατά θυμόν· " ὤ μοι ἐγώ, τέων αὖτε βροτῶν ἐς γαῖαν ἱκάνω· ἦ ῥ' οἵ γ' ὑβρισταί τε καί ἄγριοι οὐδέ δίκαιοι, ἦε φιλόξεινοι καί σφιν νόος ἐστί θεουδής· ὥς τέ με κουράων ἀμφήλυθε θῆλυς ἀυτή· νυμφάων, αἳ ἔχουσ' ὀρέων αἰπεινά κάρηνα καί πηγάς ποταμῶν καί πίσεα ποιήεντα.
454Homerus, Odyssea, 6, 127; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών θάμνων ὑπεδύσετο δῖος Ὀδυσσεύς, ἐκ πυκινῆς δ' ὕλης πτόρθον κλάσε χειρί παχείῃ φύλλων, ὡς ῥύσαιτο περί χροῒ μήδεα φωτός.
455Homerus, Odyssea, 6, 127; 7 (auctor fl.700BC)
" γουνοῦμαί σε, ἄνασσα· θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι· εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσιν, Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διός κούρῃ μεγάλοιο, εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ' ἄγχιστα ἐίσκω· εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, τοί ἐπί χθονί ναιετάουσιν, τρίς μάκαρες μέν σοί γε πατήρ καί πότνια μήτηρ, τρίς μάκαρες δέ κασίγνητοι· μάλα πού σφισι θυμός αἰέν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο, λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορόν εἰσοιχνεῦσαν.
456Homerus, Odyssea, 6, 162; 14 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅδε τις δύστηνος ἀλώμενος ἐνθάδ' ἱκάνει, τόν νῦν χρή κομέειν· πρός γάρ Διός εἰσιν ἅπαντες ξεῖνοί τε πτωχοί τε, δόσις δ' ὀλίγη τε φίλη τε.
457Homerus, Odyssea, 6, 211; 2 (auctor fl.700BC)
δή ῥα τότ' ἀμφιπόλοισι μετηύδα δῖος Ὀδυσσεύς· " ἀμφίπολοι, στῆθ' οὕτω ἀπόπροθεν, ὄφρ' ἐγώ αὐτός ἅλμην ὤμοιιν ἀπολούσομαι, ἀμφί δ' ἐλαίῳ χρίσομαι· ἦ γάρ δηρόν ἀπό χροός ἐστιν ἀλοιφή.
458Homerus, Odyssea, 6, 211; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ ἐκ ποταμοῦ χρόα νίζετο δῖος Ὀδυσσεύς ἅλμην, ἥ οἱ νῶτα καί εὐρέας ἄμπεχεν ὤμους, ἐκ κεφαλῆς δ' ἔσμηχεν ἁλός χνόον ἀτρυγέτοιο.
459Homerus, Odyssea, 6, 211; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί δή πάντα λοέσσατο καί λίπ' ἄλειψεν, ἀμφί δέ εἵματα ἕσσαθ' ἅ οἱ πόρε παρθένος ἀδμής, τόν μέν Ἀθηναίη θῆκεν Διός ἐκγεγαυῖα μείζονά τ' εἰσιδέειν καί πάσσονα, κάδ δέ κάρητος οὔλας ἧκε κόμας, ὑακινθίνῳ ἄνθει ὁμοίας.
460Homerus, Odyssea, 6, 211; 14 (auctor fl.700BC)
ἦ τοι ὁ πῖνε καί ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ἁρπαλέως· δηρόν γάρ ἐδητύος ἦεν ἄπαστος.
461Homerus, Odyssea, 6, 288; 12 (auctor fl.700BC)
δύσετό τ' ἠέλιος καί τοί κλυτόν ἄλσος ἵκοντο ἱρόν Ἀθηναίης, ἵν' ἄρ' ἕζετο δῖος Ὀδυσσεύς.
462Homerus, Odyssea, 6, 288; 13 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' ἔπειτ' ἠρᾶτο Διός κούρῃ μεγάλοιο· " κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διός τέκος, Ἀτρυτώνη· νῦν δή πέρ μευ ἄκουσον, ἐπεί πάρος οὔ ποτ' ἄκουσας ῥαιομένου, ὅτε μ' ἔρραιε κλυτός ἐννοσίγαιος.
463Homerus, Odyssea, 7, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ὧς ὁ μέν ἔνθ' ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, κούρην δέ προτί ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.
464Homerus, Odyssea, 7, 1; 7 (auctor fl.700BC)
στῆ δέ πρόσθ' αὐτοῦ, ὁ δ' ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς· " ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετ' ἀνθρώποισι ἀνάσσει· καί γάρ ἐγώ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδ' ἱκάνω τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης· τῷ οὔ τινα οἶδα ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καί γαῖαν ἔχουσιν.
465Homerus, Odyssea, 7, 107; 9 (auctor fl.700BC)
ἔνθα στάς θηεῖτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
466Homerus, Odyssea, 7, 107; 12 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ βῆ διά δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς πολλήν ἠέρ' ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη, ὄφρ' ἵκετ' Ἀρήτην τε καί Ἀλκίνοον βασιλῆα.
467Homerus, Odyssea, 7, 152; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ πῖνε καί ἦσθε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς.
468Homerus, Odyssea, 7, 198; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί σπεῖσάν τ' ἔπιον θ' ὅσον ἤθελε θυμός, οἱ μέν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος, αὐτάρ ὁ ἐν μεγάρῳ ὑπελείπετο δῖος Ὀδυσσεύς, πάρ δέ οἱ Ἀρήτη τε καί Ἀλκίνοος θεοειδής ἥσθην· ἀμφίπολοι δ' ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός.
469Homerus, Odyssea, 7, 317; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, γήθησεν δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, εὐχόμενος δ' ἄρα εἶπεν, ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν· " Ζεῦ πάτερ, αἴθ' ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα Ἀλκίνοος· τοῦ μέν κεν ἐπί ζείδωρον ἄρουραν ἄσβεστον κλέος εἴη, ἐγώ δέ κε πατρίδ' ἱκοίμην.
470Homerus, Odyssea, 7, 317; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς ὁ μέν ἔνθα καθεῦδε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς τρητοῖς ἐν λεχέεσσιν ὑπ' αἰθούσῃ ἐριδούπῳ· Ἀλκίνοος δ' ἄρα λέκτο μυχῷ δόμου ὑψηλοῖο, πάρ δέ γυνή δέσποινα λέχος πόρσυνε καί εὐνήν.
471Homerus, Odyssea, 8, 46; 11 (auctor fl.700BC)
ὣς γάρ οἱ χρείων μυθήσατο Φοῖβος Ἀπόλλων Πυθοῖ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθ' ὑπέρβη λάινον οὐδόν χρησόμενος· τότε γάρ ῥα κυλίνδετο πήματος ἀρχή Τρωσί τε καί Δαναοῖσι Διός μεγάλου διά βουλάς.
472Homerus, Odyssea, 8, 199; 1 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, γήθησεν δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, χαίρων, οὕνεχ' ἑταῖρον ἐνηέα λεῦσσ' ἐν ἀγῶνι.
473Homerus, Odyssea, 8, 295; 5 (auctor fl.700BC)
βῆ δ' ἴμεναι πρός δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ· ἔστη δ' ἐν προθύροισι, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει· σμερδαλέον δ' ἐβόησε, γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσιν· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, δεῦθ', ἵνα ἔργα γελαστά καί οὐκ ἐπιεικτά ἴδησθε, ὡς ἐμέ χωλόν ἐόντα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη αἰέν ἀτιμάζει, φιλέει δ' ἀίδηλον Ἄρηα, οὕνεχ' ὁ μέν καλός τε καί ἀρτίπος, αὐτάρ ἐγώ γε ἠπεδανός γενόμην.
474Homerus, Odyssea, 8, 295; 13 (auctor fl.700BC)
" ὣς οἱ μέν τοιαῦτα πρός ἀλλήλους ἀγόρευον· Ἑρμῆν δέ προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· " Ἑρμεία, Διός υἱέ, διάκτορε, δῶτορ ἑάων, ἦ ῥά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις κρατεροῖσι πιεσθείς εὕδειν ἐν λέκτροισι παρά χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ· " τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα διάκτορος ἀργεϊφόντης· " αἲ γάρ τοῦτο γένοιτο, ἄναξ ἑκατηβόλ' Ἄπολλον· δεσμοί μέν τρίς τόσσοι ἀπείρονες ἀμφίς ἔχοιεν, ὑμεῖς δ' εἰσορόῳτε θεοί πᾶσαί τε θέαιναι, αὐτάρ ἐγών εὕδοιμι παρά χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ.
475Homerus, Odyssea, 8, 343; 14 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἄρ' Ἀλκίνοον προσεφώνεε δῖος Ὀδυσσεύς· " Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν, ἠμέν ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους, ἠδ' ἄρ' ἑτοῖμα τέτυκτο· σέβας μ' ἔχει εἰσορόωντα.
476Homerus, Odyssea, 8, 433; 4 (auctor fl.700BC)
" αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, αὐτίκ' ἐπήρτυε πῶμα, θοῶς δ' ἐπί δεσμόν ἴηλεν ποικίλον, ὅν ποτέ μιν δέδαε φρεσί πότνια Κίρκη· αὐτόδιον δ' ἄρα μιν ταμίη λούσασθαι ἀνώγει ἔς ῥ' ἀσάμινθον βάνθ'· ὁ δ' ἄρ ἀσπασίως ἴδε θυμῷ θερμά λοέτρ', ἐπεί οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν, ἐπεί δή λίπε δῶμα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο.
477Homerus, Odyssea, 8, 469; 7 (auctor fl.700BC)
ἢ σέ γε μοῦσ' ἐδίδαξε, Διός πάϊς, ἢ σέ γ' Ἀπόλλων· λίην γάρ κατά κόσμον Ἀχαιῶν οἶτον ἀείδεις, ὅσσ' ἔρξαν τ' ἔπαθόν τε καί ὅσσ' ἐμόγησαν Ἀχαιοί, ὥς τέ που ἢ αὐτός παρεών ἢ ἄλλου ἀκούσας.
478Homerus, Odyssea, 8, 469; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή μετάβηθι καί ἵππου κόσμον ἄεισον δουρατέου, τόν Ἐπειός ἐποίησεν σύν Ἀθήνῃ, ὅν ποτ' ἐς ἀκρόπολιν δόλον ἤγαγε δῖος Ὀδυσσεύς ἀνδρῶν ἐμπλήσας οἵ ῥ' Ἴλιον ἐξαλάπαξαν.
479Homerus, Odyssea, 9, 47; 2 (auctor fl.700BC)
ἦλθον ἔπειθ' ὅσα φύλλα καί ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ, ἠέριοι· τότε δή ῥα κακή Διός αἶσα παρέστη ἡμῖν αἰνομόροισιν, ἵν' ἄλγεα πολλά πάθοιμεν.
480Homerus, Odyssea, 9, 82; 9 (auctor fl.700BC)
" ἔνθεν δέ προτέρω πλέομεν ἀκαχήμενοι ἦτορ· Κυκλώπων δ' ἐς γαῖαν ὑπερφιάλων ἀθεμίστων ἱκόμεθ', οἵ ῥα θεοῖσι πεποιθότες ἀθανάτοισιν οὔτε φυτεύουσιν χερσίν φυτόν οὔτ' ἀρόωσιν, ἀλλά τά γ' ἄσπαρτα καί ἀνήροτα πάντα φύονται, πυροί καί κριθαί ἠδ' ἄμπελοι, αἵ τε φέρουσιν οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διός ὄμβρος ἀέξει.
481Homerus, Odyssea, 9, 116; 12 (auctor fl.700BC)
ὦρσαν δέ νύμφαι, κοῦραι Διός αἰγιόχοιο, αἶγας ὀρεσκῴους, ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι.
482Homerus, Odyssea, 9, 231; 12 (auctor fl.700BC)
» ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μ' αὐτίκ' ἀμείβετο νηλέι θυμῷ· " νήπιός εἰς, ὦ ξεῖν', ἢ τηλόθεν εἰλήλουθας, ὅς με θεούς κέλεαι ἢ δειδίμεν ἢ ἀλέασθαι· οὐ γάρ Κύκλωπες Διός αἰγιόχου ἀλέγουσιν οὐδέ θεῶν μακάρων, ἐπεί ἦ πολύ φέρτεροί εἰμεν· οὐδ' ἂν ἐγώ Διός ἔχθος ἀλευάμενος πεφιδοίμην οὔτε σεῦ οὔθ' ἑτάρων, εἰ μή θυμός με κελεύοι.
483Homerus, Odyssea, 9, 318; 13 (auctor fl.700BC)
σχέτλιε, πῶς κέν τίς σε καί ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο ἀνθρώπων πολέων, ἐπεί οὐ κατά μοῖραν ἔρεξας· " " ὣς ἐφάμην, ὁ δ' ἔδεκτο καί ἔκπιεν· ἥσατο δ' αἰνῶς ἡδύ ποτόν πίνων καί μ' ᾔτεε δεύτερον αὖτις· " « δός μοι ἔτι πρόφρων, καί μοι τεόν οὔνομα εἰπέ αὐτίκα νῦν, ἵνα τοι δῶ ξείνιον, ᾧ κε σύ χαίρῃς· καί γάρ Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διός ὄμβρος ἀέξει· ἀλλά τόδ' ἀμβροσίης καί νέκταρός ἐστιν ἀπορρώξ.
484Homerus, Odyssea, 9, 409; 1 (auctor fl.700BC)
" οἱ δ' ἀπαμειβόμενοι ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευον· εἰ μέν δή μή τίς σε βιάζεται οἶον ἐόντα, νοῦσον γ' οὔ πως ἔστι Διός μεγάλου ἀλέασθαι, ἀλλά σύ γ' εὔχεο πατρί Ποσειδάωνι ἄνακτι.
485Homerus, Odyssea, 11, 180; 9 (auctor fl.700BC)
ἐμοί δ' ἄχος ὀξύ γενέσκετο κηρόθι μᾶλλον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων· " « μῆτερ ἐμή, τί νύ μ' οὐ μίμνεις ἑλέειν μεμαῶτα, ὄφρα καί εἰν Ἀίδαο φίλας περί χεῖρε βαλόντε ἀμφοτέρω κρυεροῖο τεταρπώμεσθα γόοιο· ἦ τί μοι εἴδωλον τόδ' ἀγαυή Περσεφόνεια ὤτρυν', ὄφρ' ἔτι μᾶλλον ὀδυρόμενος στεναχίζω· " " ὣς ἐφάμην, ἡ δ' αὐτίκ' ἀμείβετο πότνια μήτηρ· « ὤ μοι, τέκνον ἐμόν, περί πάντων κάμμορε φωτῶν, οὔ τί σε Περσεφόνεια Διός θυγάτηρ ἀπαφίσκει, ἀλλ' αὕτη δίκη ἐστί βροτῶν, ὅτε τίς κε θάνῃσιν· οὐ γάρ ἔτι σάρκας τε καί ὀστέα ἶνες ἔχουσιν, ἀλλά τά μέν τε πυρός κρατερόν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κε πρῶτα λίπῃ λεύκ' ὀστέα θυμός, ψυχή δ' ἠύτ' ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται.
486Homerus, Odyssea, 11, 225; 11 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ὑποκυσαμένη Πελίην τέκε καί Νηλῆα, τώ κρατερώ θεράποντε Διός μεγάλοιο γενέσθην ἀμφοτέρω· Πελίης μέν ἐν εὐρυχόρῳ Ἰαωλκῷ ναῖε πολύρρηνος, ὁ δ' ἄρ' ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι.
487Homerus, Odyssea, 11, 225; 13 (auctor fl.700BC)
" τήν δέ μετ' Ἀντιόπην ἴδον, Ἀσωποῖο θύγατρα, ἣ δή καί Διός εὔχετ' ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαῦσαι, καί ῥ' ἔτεκεν δύο παῖδ', Ἀμφίονά τε Ζῆθόν τε, οἳ πρῶτοι Θήβης ἕδος ἔκτισαν ἑπταπύλοιο, πύργωσάν τ', ἐπεί οὐ μέν ἀπύργωτόν γ' ἐδύναντο ναιέμεν εὐρύχορον Θήβην, κρατερώ περ ἐόντε.
488Homerus, Odyssea, 11, 225; 14 (auctor fl.700BC)
" τήν δέ μετ' Ἀλκμήνην ἴδον, Ἀμφιτρύωνος ἄκοιτιν, ἥ ῥ' Ἡρακλῆα θρασυμέμνονα θυμολέοντα γείνατ' ἐν ἀγκοίνῃσι Διός μεγάλοιο μιγεῖσα· καί Μεγάρην, Κρείοντος ὑπερθύμοιο θύγατρα, τήν ἔχεν Ἀμφιτρύωνος υἱός μένος αἰέν ἀτειρής.
489Homerus, Odyssea, 11, 271; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή μῆνές τε καί ἡμέραι ἐξετελεῦντο ἂψ περιτελλομένου ἔτεος καί ἐπήλυθον ὧραι, καί τότε δή μιν ἔλυσε βίη Ἰφικληείη, θέσφατα πάντ' εἰπόντα· Διός δ' ἐτελείετο βουλή.
490Homerus, Odyssea, 11, 271; 10 (auctor fl.700BC)
καί νύ κεν ἐξετέλεσσαν, εἰ ἥβης μέτρον ἵκοντο· ἀλλ' ὄλεσεν Διός υἱός, ὃν ἠύκομος τέκε Λητώ, ἀμφοτέρω, πρίν σφωιν ὑπό κροτάφοισιν ἰούλους ἀνθῆσαι πυκάσαι τε γένυς ἐυανθέι λάχνῃ.
491Homerus, Odyssea, 11, 440; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, εἴ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε παιδός ἐμοῖο, ἤ που ἐν Ὀρχομενῷ ἢ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι, ἤ που πάρ Μενελάῳ ἐνί Σπάρτῃ εὐρείῃ· οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπί χθονί δῖος Ὀρέστης.
492Homerus, Odyssea, 11, 567; 1 (auctor fl.700BC)
" ἔνθ' ἦ τοι Μίνωα ἴδον, Διός ἀγλαόν υἱόν, χρύσεον σκῆπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν, ἥμενον, οἱ δέ μιν ἀμφί δίκας εἴροντο ἄνακτα, ἥμενοι ἑσταότες τε κατ' εὐρυπυλές Ἄϊδος δῶ.
493Homerus, Odyssea, 11, 567; 3 (auctor fl.700BC)
" καί Τιτυόν εἶδον, Γαίης ἐρικυδέος υἱόν, κείμενον ἐν δαπέδῳ· ὁ δ' ἐπ' ἐννέα κεῖτο πέλεθρα, γῦπε δέ μιν ἑκάτερθε παρημένω ἧπαρ ἔκειρον, δέρτρον ἔσω δύνοντες, ὁ δ' οὐκ ἀπαμύνετο χερσί· Λητώ γάρ ἕλκησε, Διός κυδρήν παράκοιτιν, Πυθώδ' ἐρχομένην διά καλλιχόρου Πανοπῆος.
494Homerus, Odyssea, 11, 601; 1 (auctor fl.700BC)
" τόν δέ μετ' εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην, εἴδωλον· αὐτός δέ μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι τέρπεται ἐν θαλίῃς καί ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην, παῖδα Διός μεγάλοιο καί Ἥρης χρυσοπεδίλου.
495Homerus, Odyssea, 12, 397; 5 (auctor fl.700BC)
Ζεύς δ' ἄμυδις βρόντησε καί ἔμβαλε νηί κεραυνόν· ἡ δ' ἐλελίχθη πᾶσα Διός πληγεῖσα κεραυνῷ, ἐν δέ θεείου πλῆτο, πέσον δ' ἐκ νηός ἑταῖροι.
496Homerus, Odyssea, 13, 47; 4 (auctor fl.700BC)
ἀνά δ' ἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς, Ἀρήτῃ δ' ἐν χειρί τίθει δέπας ἀμφικύπελλον, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " χαῖρέ μοι, ὦ βασίλεια, διαμπερές, εἰς ὅ κε γῆρας ἔλθῃ καί θάνατος, τά τ' ἐπ' ἀνθρώποισι πέλονται.
497Homerus, Odyssea, 13, 47; 6 (auctor fl.700BC)
" ὣς εἰπών ὑπέρ οὐδόν ἐβήσετο δῖος Ὀδυσσεύς, τῷ δ' ἅμα κήρυκα προΐει μένος Ἀλκινόοιο, ἡγεῖσθαι ἐπί νῆα θοήν καί θῖνα θαλάσσης· Ἀρήτη δ' ἄρα οἱ δμῳάς ἅμ' ἔπεμπε γυναῖκας, τήν μέν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνές ἠδέ χιτῶνα, τήν δ' ἑτέρην χηλόν πυκινήν ἅμ' ὄπασσε κομίζειν· ἡ δ' ἄλλη σῖτόν τ' ἔφερεν καί οἶνον ἐρυθρόν.
498Homerus, Odyssea, 13, 93; 9 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἐνοσίχθων λήθετ' ἀπειλάων, τάς ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ πρῶτον ἐπηπείλησε, Διός δ' ἐξείρετο βουλήν· " Ζεῦ πάτερ, οὐκέτ' ἐγώ γε μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι τιμήεις ἔσομαι, ὅτε με βροτοί οὔ τι τίουσιν, Φαίηκες, τοί πέρ τοι ἐμῆς ἔξ εἰσι γενέθλης.
499Homerus, Odyssea, 13, 184; 3 (auctor fl.700BC)
ὁ δ' ἔγρετο δῖος Ὀδυσσεύς εὕδων ἐν γαίῃ πατρωΐῃ, οὐδέ μιν ἔγνω, ἤδη δήν ἀπεών· περί γάρ θεός ἠέρα χεῦε Παλλάς Ἀθηναίη, κούρη Διός, ὄφρα μιν αὐτόν ἄγνωστον τεύξειεν ἕκαστά τε μυθήσαιτο, μή μιν πρίν ἄλοχος γνοίη ἀστοί τε φίλοι τε, πρίν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
500Homerus, Odyssea, 13, 250; 1 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, γήθησεν δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, χαίρων ᾗ γαίῃ πατρωΐῃ, ὥς οἱ ἔειπε Παλλάς Ἀθηναίη, κούρη Διός, αἰγιόχοιο· καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· οὐδ' ὅ γ' ἀληθέα εἶπε, πάλιν δ' ὅ γε λάζετο μῦθον, αἰεί ἐνί στήθεσσι νόον πολυκερδέα νωμῶν· " πυνθανόμην Ἰθάκης γε καί ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ, τηλοῦ ὑπέρ πόντου· νῦν δ' εἰλήλουθα καί αὐτός χρήμασι σύν τοίσδεσσι· λιπών δ' ἔτι παισί τοσαῦτα φεύγω, ἐπεί φίλον υἷα κατέκτανον Ἰδομενῆος, Ὀρσίλοχον πόδας ὠκύν, ὃς ἐν Κρήτῃ εὐρείῃ ἀνέρας ἀλφηστάς νίκα ταχέεσσι πόδεσσιν, οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε πάσης Τρωϊάδος, τῆς εἵνεκ' ἐγώ πάθον ἄλγεα θυμῷ, ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων, οὕνεκ' ἄρ' οὐχ ᾧ πατρί χαριζόμενος θεράπευον δήμῳ ἔνι Τρώων, ἀλλ' ἄλλων ἦρχον ἑταίρων.