'άγε' - search in All Authors, Showing 1 to 221 of 221 hits

1Aulus Gellius, Noctes Atticae, 9, 9, 7; 8 (auctor c.125–c.180)
Illud quoque alio in loco animadvertimus caute omissum, quod est in Graeco versu dulcissimum τίτυρ', ἐμίν τό καλόν πεφιλημένε, βόσκε τάς αἶγας καί ποτί τάν κράναν ἄγε, τίτυρε· καί τόν ἐνόρχαν τόν λιβυκόν κνάκωνα φυλάσσεο, μή τυ κορύξῃ.
2Ausonius Burdigalensis, Epistolae, 19, 0922D (auctor 309-394)
Ἔνθ' ἄγε μοι τολυπεύετ' ἔπη, κουρώδεα μολπὴν.
3Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 157, 11; 6 (auctor c.310-c.395)
Μνημοσύνης ϰρηδεμνοϰόμου πολυcantica τέϰνα, ἐννέα verbosae ϰριννοστέϕανοί τε puellae, ἔνϑ᾿ ἄγε μοι πολυrisa ἔπη, ϰουρώδεα μολπήν, frontibus ὑμετέραις πτέρινον praeferte triumphum.
4Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 8; 9 (auctor 309-394)
Μνημοσύνης κρηδεμνοκόμου πολύ cantica τέκνα, ἐννέα Verbosae κριννοστέφανοί τε puellae, ἔνθ' ἄγε μοι πολυ risa ἔπη, σκουρώδεα μολπήν.
5Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p1, 19; 6
καὶ ἐκάθισεν, καὶ ἔφαγον οἱ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἔπιον· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν ἄνδρα Ἄγε δὴ αὐλίσθητι, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου.
6Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 4; 24
καὶ ἐπέσαξεν τὴν ὄνον καὶ εἶπεν πρὸς τὸ παιδάριον αὐτῆς Ἄγε πορεύου, μὴ ἐπίσχῃς μοι τοῦ ἐπιβῆναι, ὅτι ἐὰν εἴπω σοι·
7Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 33; 32
εἰ ἔστιν σοι οἰκέτης, ἄγε αὐτὸν ὡς ἀδελφόν, ὅτι ὡς ἡ ψυχή σου ἐπιδεήσεις αὐτῷ·
8Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 43; 6
ἐρῶ τῷ βορρᾷ Ἄγε, καὶ τῷ λιβί Μὴ κώλυε· ἄγε τοὺς υἱούς μου ἀπὸ γῆς πόρρωθεν καὶ τὰς θυγατέρας μου ἀπ’ ἄκρων τῆς γῆς,
9Biblia, Novum testamentum graece, 2Tim, 2Tim; 11
Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετ’ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ, ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν.
10Biblia, Novum testamentum graece, Iac, 4; 13
Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, Σήμερον ἢ αὔριον πορευσόμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσομεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν καὶ ἐμπορευσόμεθα καὶ κερδήσομεν·
11Biblia, Novum testamentum graece, Iac, 5; 1
Ἄγε νῦν οἱ πλούσιοι, κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπὶ ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις.
12Claudianus Claudius, Fragmenta spuria vel suspecta, 415; 26 (auctor c.370-c.404)
Εἴπ᾿ ἄγε μοι, ϰρύσταλλε, λίϑῳ πεπυϰασμένον ὕδωρ τίς πῆξεν; Βορέης.
13Constantinus I, Epistolae, 8, 0510D (auctor c.272–337)
ἀυτὸς ἔφην ἐγὼ προβήσομαι, ὁ τοὺς τῶν ἀφρόνων πολέμους παύειν, εἰωθώς, ἄγε δὴ Ἄρες Ἄρειε, ἀσπίδων (ἲσ. ᾖ.) ἦ χρεία.
14Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 701; 16 (opus 1508)
Ἄττα γέρον, δοιός με καλεῖ γάμος· ἡ μία μέν δή Νύμφη καί πλούτῳ καί γενεῆ κατ’ ἐμέ, Ἡ δ’ ἑτέρη προβέβηκε· τί λώιον; Εἰ δ’ ἄγε μοι σύ Βούλευσον, ποτέρην εἰς ὑμέναιον ἄγω.
15Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2642; 2 (opus 1508)
Interpres admonet proverbialiter dictum, sumptum autem ex Homero, Odysseae Γ: Ἀλλ᾽ ἄγε τέμνετε μέν γλώττας, id est Eia age iam linguas incidite, eiusque sententiae Callistratum citat auctorem.
16Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2727; 1 (opus 1508)
Admonentes aliquem, ut diligenter negotium capessat et gnaviter rem aggrediatur, utemur hoc ex eodem loco carmine, quo Aeneas hortatur aurigam suum: Ἀλλ’ ἄγε νῦν μάστιγα καί ἡνία σιγαλόεντα Δέξαι, id est Quin age nunc scuticamque manu depictaque lora Corripe.
17Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2786; 1 (opus 1508)
In eum, qui sibi pertinaciter accersit malum, cui veluti fato destinatus sit, congruet illud ex eodem libro: Σόν δ’ ἄγε μοῖρα κακή θανάτοιο τέλοσδε, id est Istum mortis in exitium mala Parca trahebat.
18Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2913; 2 (opus 1508)
Item ubi quis ostendit se nullum detractare certamen, sed ad quodvis ingenii experimentum paratum esse, conveniet illud ex eodem libro: Δεῦρ’ ἄγε πειρηθήτω, ἐπεί μ’ ἐχολώσατε λίην, Ἢ πύξ ἠέ πάλῃ ἥ καί ποσίν, οὔ τι μεγαίρω, id est Huc age, quandoquidem graviter mihi concita mens est, Qui volet, experiatur, pugnis sivo palaestra, Sive pedum cursu malit, nihil ipse recuso.
19Dionysius Exiguus Incertus, De inventione capitis Ioannis Baptistae, 67, 0452C (auctor c.470–c.544)
Ἀλλ' ἐπεὶ τὴν χρυσῆν κεφαλὴν, ὥς τέ ἐστι, τοῖς ὑπερχρυσοῖς τῶν ἐγκωμίων ἄνθεσι κατεστεφανώσαμεν, ἄγε δὴ οὖν καὶ τὰ ἕτερα μέρη συμπαραληψώμεθα, ἵνα μὴ ἐκ μέρους ἀνυμνοῦντες τὸν Πρόδρομον, δόξωμεν ἐλλιπῶς ἔχειν τῆς εὐφημίας.
20Dositheus, Ars, p. 63, l. 19 (auctor c.350)
hortandi, εἶα heia, ἄγε age, ἄγε δή agedum.
21Euclides, Elementa, 1, prop., 1; 4 (auctor fl.300BC)
Κέντρῳ μὲν τῷ Α διαστήματι δὲ τῷ ΑΒ κύκλος γεγράφθω ὁ ΒΓΔ, καὶ πάλιν κέντρῳ μὲν τῷ Β διαστήματι δὲ τῷ ΒΑ κύκλος γεγράφθω ὁ ΑΓΕ, καὶ ἀπὸ τοῦ Γ σημείου, καθ' ὃ τέμνουσιν ἀλλήλους οἱ κύκλοι, ἐπὶ τὰ Α, Β σημεῖα ἐπεζεύχθωσαν εὐθεῖαι αἱ ΓΑ, ΓΒ.
22Euclides, Elementa, 1, prop., 32; 4 (auctor fl.300BC)
Καὶ ἐπεὶ παράλληλός ἐστιν ἡ ΑΒ τῇ ΓΕ, καὶ εἰς αὐτὰς ἐμπέπτωκεν ἡ ΑΓ, αἱ ἐναλλὰξ γωνίαι αἱ ὑπὸ ΒΑΓ, ΑΓΕ ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν.
23Euclides, Elementa, 1, prop., 32; 6 (auctor fl.300BC)
ἐδείχθη δὲ καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ τῇ ὑπὸ ΒΑΓ ἴση· ὅλη ἄρα ἡ ὑπὸ ΑΓΔ γωνία ἴση ἐστὶ δυσὶ ταῖς ἐντὸς καὶ ἀπεναντίον ταῖς ὑπὸ ΒΑΓ, ΑΒΓ.
24Euclides, Elementa, 2, prop., 9; 10 (auctor fl.300BC)
τοῖς δὲ ἀπὸ τῶν ΑΓ, ΓΕ ἴσον ἐστὶ τὸ ἀπὸ τῆς ΕΑ τετράγωνον· ὀρθὴ γὰρ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ γωνία· τὸ ἄρα ἀπὸ τῆς ΕΑ διπλάσιόν ἐστι τοῦ ἀπὸ τῆς ΑΓ.
25Euclides, Elementa, 3, prop., 19; 5 (auctor fl.300BC)
ἐστὶ δὲ καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ ὀρθή· ἴση ἄρα ἐστὶν ἡ ὑπὸ ΖΓΕ τῇ ὑπὸ ΑΓΕ ἡ ἐλάττων τῇ μείζονι· ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον.
26Euclides, Elementa, 3, prop., 31; 5 (auctor fl.300BC)
πάλιν, ἐπεὶ ἴση ἐστὶν ἡ ΓΕ τῇ ΕΑ, ἴση ἐστὶ καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ τῇ ὑπὸ ΓΑΕ· ὅλη ἄρα ἡ ὑπὸ ΒΑΓ δυσὶ ταῖς ὑπὸ ΑΒΓ, ΑΓΒ ἴση ἐστίν.
27Euclides, Elementa, 4, prop., 11; 5 (auctor fl.300BC)
Ἐπεὶ οὖν ἑκατέρα τῶν ὑπὸ ΑΓΔ, ΓΔΑ γωνιῶν διπλασίων ἐστὶ τῆς ὑπὸ ΓΑΔ, καὶ τετμημέναι εἰσὶ δίχα ὑπὸ τῶν ΓΕ, ΔΒ εὐθειῶν, αἱ πέντε ἄρα γωνίαι αἱ ὑπὸ ΔΑΓ, ΑΓΕ, ΕΓΔ, ΓΔΒ, ΒΔΑ ἴσαι ἀλλήλαις εἰσίν.
28Euclides, Elementa, 6, prop., 3; 4 (auctor fl.300BC)
Καὶ ἐπεὶ εἰς παραλλήλους τὰς ΑΔ, ΕΓ εὐθεῖα ἐνέπεσεν ἡ ΑΓ, ἡ ἄρα ὑπὸ ΑΓΕ γωνία ἴση ἐστὶ τῇ ὑπὸ ΓΑΔ.
29Euclides, Elementa, 6, prop., 3; 5 (auctor fl.300BC)
ἀλλ' ἡ ὑπὸ ΓΑΔ τῇ ὑπὸ ΒΑΔ ὑπόκειται ἴση· καὶ ἡ ὑπὸ ΒΑΔ ἄρα τῇ ὑπὸ ΑΓΕ ἐστιν ἴση.
30Euclides, Elementa, 6, prop., 3; 7 (auctor fl.300BC)
ἐδείχθη δὲ καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ τῇ ὑπὸ ΒΑΔ ἴση· καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΕ ἄρα γωνία τῇ ὑπὸ ΑΕΓ ἐστιν ἴση· ὥστε καὶ πλευρὰ ἡ ΑΕ πλευρᾷ τῇ ΑΓ ἐστιν ἴση.
31Euclides, Elementa, 6, prop., 3; 12 (auctor fl.300BC)
ἴση ἄρα ἡ ΑΓ τῇ ΑΕ· ὥστε καὶ γωνία ἡ ὑπὸ ΑΕΓ τῇ ὑπὸ ΑΓΕ ἐστιν ἴση.
32Euclides, Elementa, 6, prop., 3; 13 (auctor fl.300BC)
ἀλλ' ἡ μὲν ὑπὸ ΑΕΓ τῇ ἐκτὸς τῇ ὑπὸ ΒΑΔ [ἐστιν] ἴση, ἡ δὲ ὑπὸ ΑΓΕ τῇ ἐναλλὰξ τῇ ὑπὸ ΓΑΔ ἐστιν ἴση· καὶ ἡ ὑπὸ ΒΑΔ ἄρα τῇ ὑπὸ ΓΑΔ ἐστιν ἴση.
33Euclides, Elementa, 6, prop., 32; 7 (auctor fl.300BC)
ἐδείχθη δὲ καὶ ἡ ὑπὸ ΑΓΔ τῇ ὑπὸ ΒΑΓ ἴση· ὅλη ἄρα ἡ ὑπὸ ΑΓΕ δυσὶ ταῖς ὑπὸ ΑΒΓ, ΒΑΓ ἴση ἐστίν.
34Euclides, Elementa, 6, prop., 32; 8 (auctor fl.300BC)
κοινὴ προσκείσθω ἡ ὑπὸ ΑΓΒ· αἱ ἄρα ὑπὸ ΑΓΕ, ΑΓΒ ταῖς ὑπὸ ΒΑΓ, ΑΓΒ, ΓΒΑ ἴσαι εἰσίν.
35Euclides, Elementa, 6, prop., 32; 9 (auctor fl.300BC)
ἀλλ' αἱ ὑπὸ ΒΑΓ, ΑΒΓ, ΑΓΒ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν· καὶ αἱ ὑπὸ ΑΓΕ, ΑΓΒ ἄρα δυσὶν ὀρθαῖς ἴσαι εἰσίν.
36Euclides, Elementa, 6, prop., 32; 10 (auctor fl.300BC)
πρὸς δή τινι εὐθείᾳ τῇ ΑΓ καὶ τῷ πρὸς αὐτῇ σημείῳ τῷ Γ δύο εὐθεῖαι αἱ ΒΓ, ΓΕ μὴ ἐπὶ τὰ αὐτὰ μέρη κείμεναι τὰς ἐφεξῆς γωνίας τὰς ὑπὸ ΑΓΕ, ΑΓΒ δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ποιοῦσιν· ἐπ' εὐθείας ἄρα ἐστὶν ἡ ΒΓ τῇ ΓΕ.
37Fulgentius Ruspensis, Instrumenta fidei, 65, 0756C (auctor 462-527)
Scribens enim beatus Paulus ad Timotheum, inter alia dicit: Marcum assume, et adduc tecum: est enim mihi utilis in ministerium: quod in Graeco sic habetur: Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγαγε (in Bibl. ἄγε) μετὰ σεαυτοῦ· ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν (II Tim. IV, 11) . Vides nempe hic ab Apostolo ministerium διακονίαν dici.
38Giambattista della Porta, Magia naturalis sive De Miraculis rerum naturalium, 1, 5; 10 (opus 1558)
Εἴ δ᾽ ἄγε πειρήσασθε θεοί ἵνα εἴδεστε πάντες, Σειρήν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες, Πάντές δ᾽ ἐξάπτεσθε θεοί πᾶσαί τε θέαιναι, Ἀλλ' οὐκ ἂν ἐρύσαιτ' ἐξ οὐρανόθεν πεδίονδε Ζῆν' ὕπατον μήστωρ' Ut primo Deus rerum opifex ipsius fecit prouidentia, ut inferiora haec omnia necessaria quadam naturae lege a superioribus regantur.
39Herodotus, Historiae, 7, 103, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἄγε εἰπέ μοι· σὺ φῂς τούτων τῶν ἀνδρῶν βασιλεὺς αὐτὸς γενέσθαι· σὺ ὦν ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα πρὸς ἄνδρας δέκα μάχεσθαι· καίτοι εἰ τὸ πολιτικὸν ὑμῖν πᾶν ἐστι τοιοῦτον οἷον σὺ διαιρέεις, σέ γε τὸν κείνων βασιλέα πρέπει πρὸς τὸ διπλήσιον ἀντιτάσσεσθαι κατὰ νόμους τοὺς ὑμετέρους.
40Homerus, Ilias, 1, 33; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἐπεί οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο, τοῖσι δ' ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν, εἰ δή ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καί λοιμός Ἀχαιούς· ἀλλ' ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα ἢ καί ὀνειροπόλον, καί γάρ τ' ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν, ὅς κ' εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων, εἴτ' ἄρ' ὅ γ' εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδ' ἑκατόμβης, αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπό λοιγόν ἀμῦναι.
41Homerus, Ilias, 1, 130; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι μέν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καί αὖτις, νῦν δ' ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν, ἐν δ' ἐρέτας ἐπιτηδές ἀγείρομεν, ἐς δ' ἑκατόμβην θείομεν, ἂν δ' αὐτήν Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον βήσομεν· εἷς δέ τις ἀρχός ἀνήρ βουληφόρος ἔστω, ἢ Αἴας ἢ Ἰδομενεύς ἢ δῖος Ὀδυσσεύς ἠέ σύ Πηλεΐδη πάντων ἐκπαγλότατ' ἀνδρῶν, ὄφρ' ἥμιν ἑκάεργον ἱλάσσεαι ἱερά ῥέξας.
42Homerus, Ilias, 1, 206; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη· ἦλθον ἐγώ παύσουσα τό σόν μένος, αἴ κε πίθηαι, οὐρανόθεν· πρό δέ μ' ἧκε θεά λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε· ἀλλ' ἄγε λῆγ' ἔριδος, μηδέ ξίφος ἕλκεο χειρί· ἀλλ' ἤτοι ἔπεσιν μέν ὀνείδισον ὡς ἔσεταί περ· ὧδε γάρ ἐξερέω, τό δέ καί τετελεσμένον ἔσται· καί ποτέ τοι τρίς τόσσα παρέσσεται ἀγλαά δῶρα ὕβριος εἵνεκα τῆσδε· σύ δ' ἴσχεο, πείθεο δ' ἡμῖν.
43Homerus, Ilias, 1, 285; 2 (auctor fl.700BC)
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σύ δ' ἐνί φρεσί βάλλεο σῇσι· χερσί μέν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔτε σοί οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ' ἀφέλεσθέ γε δόντες· τῶν δ' ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρά νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελών ἀέκοντος ἐμεῖο· εἰ δ' ἄγε μήν πείρησαι ἵνα γνώωσι καί οἵδε· αἶψά τοι αἷμα κελαινόν ἐρωήσει περί δουρί.
44Homerus, Ilias, 1, 312; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε διογενές Πατρόκλεες ἔξαγε κούρην καί σφωϊν δός ἄγειν· τώ δ' αὐτώ μάρτυροι ἔστων πρός τε θεῶν μακάρων πρός τε θνητῶν ἀνθρώπων καί πρός τοῦ βασιλῆος ἀπηνέος εἴ ποτε δ' αὖτε χρειώ ἐμεῖο γένηται ἀεικέα λοιγόν ἀμῦναι τοῖς ἄλλοις· ἦ γάρ ὅ γ' ὀλοιῇσι φρεσί θύει, οὐδέ τι οἶδε νοῆσαι ἅμα πρόσσω καί ὀπίσσω, ὅππως οἱ παρά νηυσί σόοι μαχέοιντο Ἀχαιοί.
45Homerus, Ilias, 1, 493; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλά σύ μέν νῦν αὖτις ἀπόστιχε μή τι νοήσῃ Ἥρη· ἐμοί δέ κε ταῦτα μελήσεται ὄφρα τελέσσω· εἰ δ' ἄγε τοι κεφαλῇ κατανεύσομαι ὄφρα πεποίθῃς· τοῦτο γάρ ἐξ ἐμέθεν γε μετ' ἀθανάτοισι μέγιστον τέκμωρ· οὐ γάρ ἐμόν παλινάγρετον οὐδ' ἀπατηλόν οὐδ' ἀτελεύτητον ὅ τί κεν κεφαλῇ κατανεύσω.
46Homerus, Ilias, 2, 301; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μίμνετε πάντες ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.
47Homerus, Ilias, 2, 419; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε κήρυκες μέν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαόν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατά νῆας, ἡμεῖς δ' ἀθρόοι ὧδε κατά στρατόν εὐρύν Ἀχαιῶν ἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξύν Ἄρηα.
48Homerus, Ilias, 2, 546; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ δέ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς, Ὀρνειάς τ' ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ' ἐρατεινήν καί Σικυῶν', ὅθ' ἄρ' Ἄδρηστος πρῶτ' ἐμβασίλευεν, οἵ θ' Ὑπερησίην τε καί αἰπεινήν Γονόεσσαν Πελλήνην τ' εἶχον ἠδ' Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ' ἀνά πάντα καί ἀμφ' Ἑλίκην εὐρεῖαν, τῶν ἑκατόν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης· ἅμα τῷ γε πολύ πλεῖστοι καί ἄριστοι λαοί ἕποντ'· ἐν δ' αὐτός ἐδύσετο νώροπα χαλκόν κυδιόων, πᾶσιν δέ μετέπρεπεν ἡρώεσσιν οὕνεκ' ἄριστος ἔην πολύ δέ πλείστους ἄγε λαούς.
49Homerus, Ilias, 2, 653; 5 (auctor fl.700BC)
Νιρεύς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσας Νιρεύς Ἀγλαΐης υἱός Χαρόποιό τ' ἄνακτος Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνήρ ὑπό Ἴλιον ἦλθε τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ' ἀμύμονα Πηλεΐωνα· ἀλλ' ἀλαπαδνός ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.
50Homerus, Ilias, 2, 819; 5 (auctor fl.700BC)
Ἱππόθοος δ' ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων τῶν οἳ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον· τῶν ἦρχ' Ἱππόθοός τε Πύλαιός τ' ὄζος Ἄρηος, υἷε δύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.
51Homerus, Ilias, 2, 819; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Πυραίχμης ἄγε Παίονας ἀγκυλοτόξους τηλόθεν ἐξ Ἀμυδῶνος ἀπ' Ἀξιοῦ εὐρύ ῥέοντος, Ἀξιοῦ οὗ κάλλιστον ὕδωρ ἐπικίδναται αἶαν.
52Homerus, Ilias, 3, 191; 1 (auctor fl.700BC)
δεύτερον αὖτ' Ὀδυσῆα ἰδών ἐρέειν' ὁ γεραιός· εἴπ' ἄγε μοι καί τόνδε φίλον τέκος ὅς τις ὅδ' ἐστί· μείων μέν κεφαλῇ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο, εὐρύτερος δ' ὤμοισιν ἰδέ στέρνοισιν ἰδέσθαι.
53Homerus, Ilias, 3, 421; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε· οὐ γάρ πώ ποτέ μ' ὧδέ γ' ἔρως φρένας ἀμφεκάλυψεν, οὐδ' ὅτε σε πρῶτον Λακεδαίμονος ἐξ ἐρατεινῆς ἔπλεον ἁρπάξας ἐν ποντοπόροισι νέεσσι, νήσῳ δ' ἐν Κραναῇ ἐμίγην φιλότητι καί εὐνῇ, ὥς σεο νῦν ἔραμαι καί με γλυκύς ἵμερος αἱρεῖ.
54Homerus, Ilias, 4, 401; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή καί νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.
55Homerus, Ilias, 5, 159; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε τῷδ' ἔφες ἀνδρί βέλος Διί χεῖρας ἀνασχών ὅς τις ὅδε κρατέει καί δή κακά πολλά ἔοργε Τρῶας, ἐπεί πολλῶν τε καί ἐσθλῶν γούνατ' ἔλυσεν· εἰ μή τις θεός ἐστι κοτεσσάμενος Τρώεσσιν ἱρῶν μηνίσας· χαλεπή δέ θεοῦ ἔπι μῆνις.
56Homerus, Ilias, 5, 201; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν μάστιγα καί ἡνία σιγαλόεντα δέξαι, ἐγώ δ' ἵππων ἀποβήσομαι ὄφρα μάχωμαι· ἠέ σύ τόνδε δέδεξο, μελήσουσιν δ' ἐμοί ἵπποι.
57Homerus, Ilias, 5, 239; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή χαζώμεθ' ἐφ' ἵππων, μηδέ μοι οὕτω θῦνε διά προμάχων, μή πως φίλον ἦτορ ὀλέσσῃς.
58Homerus, Ilias, 5, 711; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή καί νῶϊ μεδώμεθα θούριδος ἀλκῆς.
59Homerus, Ilias, 6, 332; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἐπίμεινον, Ἀρήϊα τεύχεα δύω· ἢ ἴθ', ἐγώ δέ μέτειμι· κιχήσεσθαι δέ σ' ὀΐω.
60Homerus, Ilias, 6, 332; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν εἴσελθε καί ἕζεο τῷδ' ἐπί δίφρῳ δᾶερ, ἐπεί σε μάλιστα πόνος φρένας ἀμφιβέβηκεν εἵνεκ' ἐμεῖο κυνός καί Ἀλεξάνδρου ἕνεκ' ἄτης, οἷσιν ἐπί Ζεύς θῆκε κακόν μόρον, ὡς καί ὀπίσσω ἀνθρώποισι πελώμεθ' ἀοίδιμοι ἐσσομένοισι.
61Homerus, Ilias, 6, 369; 2 (auctor fl.700BC)
Ἕκτωρ δ' ὡς οὐκ ἔνδον ἀμύμονα τέτμεν ἄκοιτιν ἔστη ἐπ' οὐδόν ἰών, μετά δέ δμῳῇσιν ἔειπεν· εἰ δ' ἄγε μοι δμῳαί νημερτέα μυθήσασθε· πῇ ἔβη Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἐκ μεγάροιο· ἠέ πῃ ἐς γαλόων ἢ εἰνατέρων ἐϋπέπλων ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι Τρῳαί ἐϋπλόκαμοι δεινήν θεόν ἱλάσκονται· τόν δ' αὖτ' ὀτρηρή ταμίη πρός μῦθον ἔειπεν· Ἕκτορ ἐπεί μάλ' ἄνωγας ἀληθέα μυθήσασθαι, οὔτέ πῃ ἐς γαλόων οὔτ' εἰνατέρων ἐϋπέπλων οὔτ' ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι Τρῳαί ἐϋπλόκαμοι δεινήν θεόν ἱλάσκονται, ἀλλ' ἐπί πύργον ἔβη μέγαν Ἰλίου, οὕνεκ' ἄκουσε τείρεσθαι Τρῶας, μέγα δέ κράτος εἶναι Ἀχαιῶν.
62Homerus, Ilias, 6, 414; 4 (auctor fl.700BC)
Ἕκτορ ἀτάρ σύ μοί ἐσσι πατήρ καί πότνια μήτηρ ἠδέ κασίγνητος, σύ δέ μοι θαλερός παρακοίτης· ἀλλ' ἄγε νῦν ἐλέαιρε καί αὐτοῦ μίμν' ἐπί πύργῳ, μή παῖδ' ὀρφανικόν θήῃς χήρην τε γυναῖκα· λαόν δέ στῆσον παρ' ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα ἀμβατός ἐστι πόλις καί ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος.
63Homerus, Ilias, 7, 1; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν· τήν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερόν μένος ἱπποδάμοιο, ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι, οἳ δέ κ' ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοί οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.
64Homerus, Ilias, 8, 1; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε πειρήσασθε θεοί ἵνα εἴδετε πάντες· σειρήν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ' ἐξάπτεσθε θεοί πᾶσαί τε θέαιναι· ἀλλ' οὐκ ἂν ἐρύσαιτ' ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δέ Ζῆν' ὕπατον μήστωρ', οὐδ' εἰ μάλα πολλά κάμοιτε.
65Homerus, Ilias, 8, 112; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κε λοιγός ἔην καί ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατά Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μή ἄρ' ὀξύ νόησε πατήρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε· βροντήσας δ' ἄρα δεινόν ἀφῆκ' ἀργῆτα κεραυνόν, κάδ δέ πρόσθ' ἵππων Διομήδεος ἧκε χαμᾶζε· δεινή δέ φλόξ ὦρτο θεείου καιομένοιο, τώ δ' ἵππω δείσαντε καταπτήτην ὑπ' ὄχεσφι· Νέστορα δ' ἐκ χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα, δεῖσε δ' ὅ γ' ἐν θυμῷ, Διομήδεα δέ προσέειπε· Τυδεΐδη ἄγε δ' αὖτε φόβον δ' ἔχε μώνυχας ἵππους.
66Homerus, Ilias, 9, 162; 2 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε τούς ἂν ἐγώ ἐπιόψομαι οἳ δέ πιθέσθων.
67Homerus, Ilias, 9, 162; 14 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσας προτέρω ἄγε δῖος Ἀχιλλεύς, εἷσεν δ' ἐν κλισμοῖσι τάπησί τε πορφυρέοισιν.
68Homerus, Ilias, 9, 669; 2 (auctor fl.700BC)
τούς μέν ἄρα χρυσέοισι κυπέλλοις υἷες Ἀχαιῶν δειδέχατ' ἄλλοθεν ἄλλος ἀνασταδόν, ἔκ τ' ἐρέοντο· πρῶτος δ' ἐξερέεινεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· εἴπ' ἄγε μ' ὦ πολύαιν' Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἤ ῥ' ἐθέλει νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ, ἦ ἀπέειπε, χόλος δ' ἔτ' ἔχει μεγαλήτορα θυμόν· τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον κεῖνός γ' οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον, ἀλλ' ἔτι μᾶλλον πιμπλάνεται μένεος, σέ δ' ἀναίνεται ἠδέ σά δῶρα.
69Homerus, Ilias, 10, 295; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τό σκῆπτρον ἀνάσχεο, καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν τούς ἵππους τε καί ἅρματα ποικίλα χαλκῷ δωσέμεν, οἳ φορέουσιν ἀμύμονα Πηλεΐωνα, σοί δ' ἐγώ οὐχ ἅλιος σκοπός ἔσσομαι οὐδ' ἀπό δόξης· τόφρα γάρ ἐς στρατόν εἶμι διαμπερές ὄφρ' ἂν ἵκωμαι νῆ' Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι βουλάς βουλεύειν ἢ φευγέμεν ἠέ μάχεσθαι.
70Homerus, Ilias, 10, 372; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· πῇ δή οὕτως ἐπί νῆας ἀπό στρατοῦ ἔρχεαι οἷος νύκτα δι' ὀρφναίην, ὅτε θ' εὕδουσι βροτοί ἄλλοι· ἤ τινα συλήσων νεκύων κατατεθνηώτων· ἦ σ' Ἕκτωρ προέηκε διασκοπιᾶσθαι ἕκαστα νῆας ἔπι γλαφυράς· ἦ σ' αὐτόν θυμός ἀνῆκε· τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Δόλων, ὑπό δ' ἔτρεμε γυῖα· πολλῇσίν μ' ἄτῃσι παρέκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, ὅς μοι Πηλεΐωνος ἀγαυοῦ μώνυχας ἵππους δωσέμεναι κατένευσε καί ἅρματα ποικίλα χαλκῷ, ἠνώγει δέ μ' ἰόντα θοήν διά νύκτα μέλαιναν ἀνδρῶν δυσμενέων σχεδόν ἐλθέμεν, ἔκ τε πυθέσθαι ἠέ φυλάσσονται νῆες θοαί ὡς τό πάρος περ, ἦ ἤδη χείρεσσιν ὑφ' ἡμετέρῃσι δαμέντες φύξιν βουλεύουσι μετά σφίσιν, οὐδ' ἐθέλουσι νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.
71Homerus, Ilias, 10, 372; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· ποῦ νῦν δεῦρο κιών λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν· ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα, ποῦ δέ οἱ ἵπποι· πῶς δαί τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καί εὐναί· ἅσσά τε μητιόωσι μετά σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρά νηυσίν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δέ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεί δαμάσαντό γ' Ἀχαιούς.
72Homerus, Ilias, 10, 454; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή πρόφερε κρατερόν μένος· οὐδέ τί σε χρή ἑστάμεναι μέλεον σύν τεύχεσιν, ἀλλά λύ' ἵππους· ἠέ σύ γ' ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δ' ἐμοί ἵπποι.
73Homerus, Ilias, 10, 540; 2 (auctor fl.700BC)
καί ῥ' οἳ μέν κατέβησαν ἐπί χθόνα, τοί δέ χαρέντες δεξιῇ ἠσπάζοντο ἔπεσσί τε μειλιχίοισι· πρῶτος δ' ἐξερέεινε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· εἴπ' ἄγε μ' ὦ πολύαιν' Ὀδυσεῦ μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ὅππως τοῦσδ' ἵππους λάβετον καταδύντες ὅμιλον Τρώων, ἦ τίς σφωε πόρεν θεός ἀντιβολήσας.
74Homerus, Ilias, 11, 291; 6 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κε λοιγός ἔην καί ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί, εἰ μή Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετ' Ὀδυσσεύς· Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς· ἀλλ' ἄγε δεῦρο πέπον, παρ' ἔμ' ἵσταο· δή γάρ ἔλεγχος ἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.
75Homerus, Ilias, 11, 336; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ῥίγησε βοήν ἀγαθός Διομήδης, αἶψα δ' Ὀδυσσῆα προσεφώνεεν ἐγγύς ἐόντα· νῶϊν δή τόδε πῆμα κυλίνδεται ὄβριμος Ἕκτωρ· ἀλλ' ἄγε δή στέωμεν καί ἀλεξώμεσθα μένοντες.
76Homerus, Ilias, 11, 616; 8 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ὁ γεραιός ἀπό θρόνου ὦρτο φαεινοῦ, ἐς δ' ἄγε χειρός ἑλών, κατά δ' ἑδριάασθαι ἄνωγε.
77Homerus, Ilias, 11, 696; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλά καί ὧς ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισι καί πεζός περ ἐών, ἐπεί ὧς ἄγε νεῖκος Ἀθήνη.
78Homerus, Ilias, 11, 737; 12 (auctor fl.700BC)
σφῶϊ μέν ἀμφί βοός ἕπετον κρέα, νῶϊ δ' ἔπειτα στῆμεν ἐνί προθύροισι· ταφών δ' ἀνόρουσεν Ἀχιλλεύς, ἐς δ' ἄγε χειρός ἑλών, κατά δ' ἑδριάασθαι ἄνωγε, ξείνιά τ' εὖ παρέθηκεν, ἅ τε ξείνοις θέμις ἐστίν.
79Homerus, Ilias, 11, 780; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ διοτρεφές Εὐρύπυλ' ἥρως, ἤ ῥ' ἔτι που σχήσουσι πελώριον Ἕκτορ' Ἀχαιοί, ἦ ἤδη φθίσονται ὑπ' αὐτοῦ δουρί δαμέντες·
80Homerus, Ilias, 11, 822; 6 (auctor fl.700BC)
ἦ, καί ὑπό στέρνοιο λαβών ἄγε ποιμένα λαῶν ἐς κλισίην· θεράπων δέ ἰδών ὑπέχευε βοείας.
81Homerus, Ilias, 13, 231; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε τεύχεα δεῦρο λαβών ἴθι· ταῦτα δ' ἅμα χρή σπεύδειν, αἴ κ' ὄφελός τι γενώμεθα καί δύ' ἐόντε.
82Homerus, Ilias, 13, 266; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ· ἀλλά σύ γε κλισίην δέ κιών ἕλευ ὄβριμον ἔγχος.
83Homerus, Ilias, 13, 601; 1 (auctor fl.700BC)
Πείσανδρος δ' ἰθύς Μενελάου κυδαλίμοιο ἤϊε· τόν δ' ἄγε μοῖρα κακή θανάτοιο τέλος δέ σοί Μενέλαε δαμῆναι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι.
84Homerus, Ilias, 15, 253; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἱππεῦσιν ἐπότρυνον πολέεσσι νηυσίν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν ὠκέας ἵππους· αὐτάρ ἐγώ προπάροιθε κιών ἵπποισι κέλευθον πᾶσαν λειανέω, τρέψω δ' ἥρωας Ἀχαιούς.
85Homerus, Ilias, 16, 659; 3 (auctor fl.700BC)
καί τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· εἰ δ' ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφές αἷμα κάθηρον ἐλθών ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλόν ἀπό πρό φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ' ἀμβροσίῃ, περί δ' ἄμβροτα εἵματα ἕσσον· πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι ὕπνῳ καί θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα θήσουσ' ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε· τό γάρ γέρας ἐστί θανόντων.
86Homerus, Ilias, 16, 698; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους, αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων.
87Homerus, Ilias, 17, 140; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δεῦρο πέπον, παρ' ἔμ' ἵστασο καί ἴδε ἔργον, ἠέ πανημέριος κακός ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καί Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περί Πατρόκλοιο θανόντος.
88Homerus, Ilias, 17, 656; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δέ μάλ' αἶψ' ἐνόησε μάχης ἐπ' ἀριστερά πάσης θαρσύνονθ' ἑτάρους καί ἐποτρύνοντα μάχεσθαι, ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος προσέφη ξανθός Μενέλαος· Ἀντίλοχ' εἰ δ' ἄγε δεῦρο διοτρεφές ὄφρα πύθηαι λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μή ὤφελλε γενέσθαι.
89Homerus, Ilias, 18, 388; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.
90Homerus, Ilias, 19, 37; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλά τά μέν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ θυμόν ἐνί στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ· νῦν δ' ἤτοι μέν ἐγώ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρή ἀσκελέως αἰεί μενεαινέμεν· ἀλλ' ἄγε θᾶσσον ὄτρυνον πόλεμον δέ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, ὄφρ' ἔτι καί Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθών αἴ κ' ἐθέλωσ' ἐπί νηυσίν ἰαύειν· ἀλλά τιν' οἴω ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπ' ἔγχεος ἡμετέροιο.
91Homerus, Ilias, 19, 74; 12 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερόν ὅρκον, ἦ μέν τόν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξειν ὅς κεν ἐπ' ἤματι τῷδε πέσῃ μετά ποσσί γυναικός τῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.
92Homerus, Ilias, 19, 154; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε λαόν μέν σκέδασον καί δεῖπνον ἄνωχθι ὅπλεσθαι· τά δέ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων οἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοί ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σύ δέ φρεσί σῇσιν ἰανθῇς.
93Homerus, Ilias, 20, 86; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διός υἱός Ἀπόλλων· ἥρως ἀλλ' ἄγε καί σύ θεοῖς αἰειγενέτῃσιν εὔχεο· καί δέ σέ φασι Διός κούρης Ἀφροδίτης ἐκγεγάμεν, κεῖνος δέ χερείονος ἐκ θεοῦ ἐστίν· ἣ μέν γάρ Διός ἐσθ', ἣ δ' ἐξ ἁλίοιο γέροντος.
94Homerus, Ilias, 20, 242; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣς ἑσταότ' ἐν μέσσῃ ὑσμίνῃ δηϊοτῆτος.
95Homerus, Ilias, 20, 242; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλκῆς δ' οὔ μ' ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις μεμαῶτα πρίν χαλκῷ μαχέσασθαι ἐναντίον· ἀλλ' ἄγε θᾶσσον γευσόμεθ' ἀλλήλων χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.
96Homerus, Ilias, 20, 340; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή Δαναοῖσι φιλοπτολέμοισι κελεύσας τῶν ἄλλων Τρώων πειρήσομαι ἀντίος ἐλθών.
97Homerus, Ilias, 21, 34; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή καί δουρός ἀκωκῆς ἡμετέροιο γεύσεται, ὄφρα ἴδωμαι ἐνί φρεσίν ἠδέ δαείω ἢ ἄρ' ὁμῶς καί κεῖθεν ἐλεύσεται, ἦ μιν ἐρύξει γῆ φυσίζοος, ἥ τε κατά κρατερόν περ ἐρύκει.
98Homerus, Ilias, 21, 200; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή καί ἔασον· ἄγη μ' ἔχει ὄρχαμε λαῶν.
99Homerus, Ilias, 21, 400; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ· τόν δ' ἄγε χειρός ἑλοῦσα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνά μάλα στενάχοντα· μόγις δ' ἐσαγείρετο θυμόν.
100Homerus, Ilias, 22, 224; 2 (auctor fl.700BC)
ἣ δ' ἄρα τόν μέν ἔλειπε, κιχήσατο δ' Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καί ἀτειρέα φωνήν· ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ἠθεῖ' ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκύς Ἀχιλλεύς ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσίν ταχέεσσι διώκων· ἀλλ' ἄγε δή στέωμεν καί ἀλεξώμεσθα μένοντες.
101Homerus, Ilias, 22, 224; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δεῦρο θεούς ἐπιδώμεθα· τοί γάρ ἄριστοι μάρτυροι ἔσσονται καί ἐπίσκοποι ἁρμονιάων· οὐ γάρ ἐγώ σ' ἔκπαγλον ἀεικιῶ, αἴ κεν ἐμοί Ζεύς δώῃ καμμονίην, σήν δέ ψυχήν ἀφέλωμαι· ἀλλ' ἐπεί ἄρ κέ σε συλήσω κλυτά τεύχε' Ἀχιλλεῦ νεκρόν Ἀχαιοῖσιν δώσω πάλιν· ὣς δέ σύ ῥέζειν.
102Homerus, Ilias, 23, 287; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή σύ φίλος μῆτιν ἐμβάλλεο θυμῷ παντοίην, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα.
103Homerus, Ilias, 23, 514; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ᾤκτειρε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς, στάς δ' ἄρ' ἐν Ἀργείοις ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευε· λοῖσθος ἀνήρ ὤριστος ἐλαύνει μώνυχας ἵππους· ἀλλ' ἄγε δή οἱ δῶμεν ἀέθλιον ὡς ἐπιεικές δεύτερ'· ἀτάρ τά πρῶτα φερέσθω Τυδέος υἱός.
104Homerus, Ilias, 23, 555; 8 (auctor fl.700BC)
Ἀντίλοχ' εἰ δ' ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στάς ἵππων προπάροιθε καί ἅρματος, αὐτάρ ἱμάσθλην χερσίν ἔχε ῥαδινήν, ᾗ περ τό πρόσθεν ἔλαυνες, ἵππων ἁψάμενος γαιήοχον ἐννοσίγαιον ὄμνυθι μή μέν ἑκών τό ἐμόν δόλῳ ἅρμα πεδῆσαι.
105Homerus, Ilias, 24, 120; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή λῦσον, νεκροῖο δέ δέξαι ἄποινα.
106Homerus, Ilias, 24, 159; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ τί τοι φρεσίν εἴδεται εἶναι· αἰνῶς γάρ μ' αὐτόν γε μένος καί θυμός ἄνωγε κεῖσ' ἰέναι ἐπί νῆας ἔσω στρατόν εὐρύν Ἀχαιῶν.
107Homerus, Ilias, 24, 339; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή φεύγωμεν ἐφ' ἵππων, ἤ μιν ἔπειτα γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κ' ἐλεήσῃ.
108Homerus, Ilias, 24, 372; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ πῃ ἐκπέμπεις κειμήλια πολλά καί ἐσθλά ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ, ἦ ἤδη πάντες καταλείπετε Ἴλιον ἱρήν δειδιότες· τοῖος γάρ ἀνήρ ὤριστος ὄλωλε σός πάϊς· οὐ μέν γάρ τι μάχης ἐπιδεύετ' Ἀχαιῶν.
109Homerus, Ilias, 24, 405; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα γέρων Πρίαμος θεοειδής· εἰ μέν δή θεράπων Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος εἴς, ἄγε δή μοι πᾶσαν ἀληθείην κατάλεξον, ἢ ἔτι πάρ νήεσσιν ἐμός πάϊς, ἦέ μιν ἤδη ᾗσι κυσίν μελεϊστί ταμών προύθηκεν Ἀχιλλεύς.
110Homerus, Ilias, 24, 405; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή τόδε δέξαι ἐμεῦ πάρα καλόν ἄλεισον, αὐτόν τε ῥῦσαι, πέμψον δέ με σύν γε θεοῖσιν, ὄφρά κεν ἐς κλισίην Πηληϊάδεω ἀφίκωμαι.
111Homerus, Ilias, 24, 507; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή κατ' ἄρ' ἕζευ ἐπί θρόνου, ἄλγεα δ' ἔμπης ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ· οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο· ὡς γάρ ἐπεκλώσαντο θεοί δειλοῖσι βροτοῖσι ζώειν ἀχνυμένοις· αὐτοί δέ τ' ἀκηδέες εἰσί.
112Homerus, Ilias, 24, 596; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή καί νῶϊ μεδώμεθα δῖε γεραιέ σίτου· ἔπειτά κεν αὖτε φίλον παῖδα κλαίοισθα Ἴλιον εἰσαγαγών· πολυδάκρυτος δέ τοι ἔσται.
113Homerus, Ilias, 24, 643; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον, ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καί λαόν ἐρύκω.
114Homerus, Odyssea, 1, 125; 14 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· τίς πόθεν εἰς ἀνδρῶν· πόθι τοι πόλις ἠδέ τοκῆες· ὁπποίης τ' ἐπί νηός ἀφίκεο· πῶς δέ σε ναῦται ἤγαγον εἰς Ἰθάκην· τίνες ἔμμεναι εὐχετόωντο· οὐ μέν γάρ τί σε πεζόν ὀίομαι ἐνθάδ' ἱκέσθαι.
115Homerus, Odyssea, 1, 178; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, εἰ δή ἐξ αὐτοῖο τόσος πάϊς εἰς Ὀδυσῆος.
116Homerus, Odyssea, 1, 178; 17 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· τίς δαίς, τίς δέ ὅμιλος ὅδ' ἔπλετο· τίπτε δέ σε χρεώ· εἰλαπίνη ἠέ γάμος· ἐπεί οὐκ ἔρανος τάδε γ' ἐστίν· ὥς τέ μοι ὑβρίζοντες ὑπερφιάλως δοκέουσι δαίνυσθαι κατά δῶμα.
117Homerus, Odyssea, 1, 230; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε νῦν ξυνίει καί ἐμῶν ἐμπάζεο μύθων· αὔριον εἰς ἀγορήν καλέσας ἥρωας Ἀχαιούς μῦθον πέφραδε πᾶσι, θεοί δ' ἐπί μάρτυροι ἔστων.
118Homerus, Odyssea, 1, 280; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἐπίμεινον, ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο, ὄφρα λοεσσάμενός τε τεταρπόμενός τε φίλον κῆρ, δῶρον ἔχων ἐπί νῆα κίῃς, χαίρων ἐνί θυμῷ, τιμῆεν, μάλα καλόν, ὅ τοι κειμήλιον ἔσται ἐξ ἐμεῦ, οἷα φίλοι ξεῖνοι ξείνοισι διδοῦσι.
119Homerus, Odyssea, 2, 177; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτ' Εὐρύμαχος Πολύβου πάϊς ἀντίον ηὔδα· " ὦ γέρον, εἰ δ' ἄγε νῦν μαντεύεο σοῖσι τέκεσσιν οἴκαδ' ἰών, μή πού τι κακόν πάσχωσιν ὀπίσσω· ταῦτα δ' ἐγώ σέο πολλόν ἀμείνων μαντεύεσθαι.
120Homerus, Odyssea, 2, 177; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι δότε νῆα θοήν καί εἴκοσ' ἑταίρους, οἵ κέ μοι ἔνθα καί ἔνθα διαπρήσσωσι κέλευθον.
121Homerus, Odyssea, 2, 224; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, λαοί μέν σκίδνασθ' ἐπί ἔργα ἕκαστος, τούτῳ δ' ὀτρυνέει Μέντωρ ὁδόν ἠδ' Ἁλιθέρσης, οἵ τέ οἱ ἐξ ἀρχῆς πατρώιοί εἰσιν ἑταῖροι.
122Homerus, Odyssea, 2, 309; 11 (auctor fl.700BC)
τήν τότε Τηλέμαχος προσέφη θαλαμόνδε καλέσσας· " μαῖ', ἄγε δή μοι οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἄφυσσον ἡδύν, ὅτις μετά τόν λαρώτατος ὃν σύ φυλάσσεις κεῖνον ὀιομένη τόν κάμμορον, εἴ ποθεν ἔλθοι διογενής Ὀδυσεύς θάνατον καί κῆρας ἀλύξας.
123Homerus, Odyssea, 3, 1; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἰθύς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο· εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνί στήθεσσι κέκευθε.
124Homerus, Odyssea, 3, 329; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη· " ὦ γέρον, ἦ τοι ταῦτα κατά μοῖραν κατέλεξας· ἀλλ' ἄγε τάμνετε μέν γλώσσας, κεράασθε δέ οἶνον, ὄφρα Ποσειδάωνι καί ἄλλοις ἀθανάτοισιν σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα· τοῖο γάρ ὥρη.
125Homerus, Odyssea, 3, 447; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖσι δέ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· " παῖδες ἐμοί, ἄγε Τηλεμάχῳ καλλίτριχας ἵππους ζεύξαθ' ὑφ' ἅρματ' ἄγοντες, ἵνα πρήσσῃσιν ὁδοῖο.
126Homerus, Odyssea, 4, 1; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλά λύ' ἵππους ξείνων, ἐς δ' αὐτούς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι.
127Homerus, Odyssea, 4, 265; 13 (auctor fl.700BC)
αἱ δ' ἴσαν ἐκ μεγάροιο δάος μετά χερσίν ἔχουσαι, δέμνια δέ στόρεσαν· ἐκ δέ ξείνους ἄγε κῆρυξ.
128Homerus, Odyssea, 4, 481; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ἢ πάντες σύν νηυσίν ἀπήμονες ἦλθον Ἀχαιοί, οὓς Νέστωρ καί ἐγώ λίπομεν Τροίηθεν ἰόντες, ἦέ τις ὤλετ' ὀλέθρῳ ἀδευκέι ἧς ἐπί νηός ἠέ φίλων ἐν χερσίν, ἐπεί πόλεμον τολύπευσεν » .
129Homerus, Odyssea, 4, 554; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἐπίμεινον ἐνί μεγάροισιν ἐμοῖσιν, ὄφρα κεν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται· καί τότε σ' εὖ πέμψω, δώσω δέ τοι ἀγλαά δῶρα, τρεῖς ἵππους καί δίφρον ἐύξοον· αὐτάρ ἔπειτα δώσω καλόν ἄλεισον, ἵνα σπένδῃσθα θεοῖσιν ἀθανάτοις ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα.
130Homerus, Odyssea, 4, 625; 15 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι δότε νῆα θοήν καί εἴκοσ' ἑταίρους, ὄφρα μιν αὐτόν ἰόντα λοχήσομαι ἠδέ φυλάξω ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης, ὡς ἂν ἐπισμυγερῶς ναυτίλλεται εἵνεκα πατρός.
131Homerus, Odyssea, 4, 758; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε σιγῇ τοῖον ἀναστάντες τελέωμεν μῦθον, ὃ δή καί πᾶσιν ἐνί φρεσίν ἤραρεν ἡμῖν.
132Homerus, Odyssea, 4, 795; 7 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " εἰ μέν δή θεός ἐσσι θεοῖό τε ἔκλυες αὐδῆς, εἰ δ' ἄγε μοι καί κεῖνον ὀιζυρόν κατάλεξον, ἤ που ἔτι ζώει καί ὁρᾷ φάος ἠελίοιο, ἦ ἤδη τέθνηκε καί εἰν Ἀίδαο δόμοισι.
133Homerus, Odyssea, 5, 145; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δούρατα μακρά ταμών ἁρμόζεο χαλκῷ εὐρεῖαν σχεδίην· ἀτάρ ἴκρια πῆξαι ἐπ' αὐτῆς ὑψοῦ, ὥς σε φέρῃσιν ἐπ' ἠεροειδέα πόντον.
134Homerus, Odyssea, 6, 1; 2 (auctor fl.700BC)
ἔνθεν ἀναστήσας ἄγε Ναυσίθοος θεοειδής, εἷσεν δέ Σχερίῃ, ἑκάς ἀνδρῶν ἀλφηστάων, ἀμφί δέ τεῖχος ἔλασσε πόλει, καί ἐδείματο οἴκους, καί νηούς ποίησε θεῶν, καί ἐδάσσατ' ἀρούρας.
135Homerus, Odyssea, 7, 152; 3 (auctor fl.700BC)
ἄλλ' ἄγε δή ξεῖνον μέν ἐπί θρόνου ἀργυροήλου εἷσον ἀναστήσας, σύ δέ κηρύκεσσι κέλευσον οἶνον ἐπικρῆσαι, ἵνα καί Διί τερπικεραύνῳ σπείσομεν, ὅς θ' ἱκέτῃσιν ἅμ' αἰδοίοισιν ὀπηδεῖ· δόρπον δέ ξείνῳ ταμίη δότω ἔνδον ἐόντων.
136Homerus, Odyssea, 8, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ἀνά ἄστυ μετῴχετο Παλλάς Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι δαΐφρονος Ἀλκινόοιο, νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα, καί ῥα ἑκάστῳ φωτί παρισταμένη φάτο μῦθον· " δεῦτ' ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες, εἰς ἀγορήν ἰέναι, ὄφρα ξείνοιο πύθησθε, ὃς νέον Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα πόντον ἐπιπλαγχθείς, δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος.
137Homerus, Odyssea, 8, 1; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν εἰς ἅλα δῖαν πρωτόπλοον, κούρω δέ δύω καί πεντήκοντα κρινάσθων κατά δῆμον, ὅσοι πάρος εἰσίν ἄριστοι.
138Homerus, Odyssea, 8, 121; 8 (auctor fl.700BC)
" αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσ' ἀγαθός πάϊς Ἀλκινόοιο, στῆ ῥ' ἐς μέσσον ἰών καί Ὀδυσσῆα προσέειπε· " δεῦρ' ἄγε καί σύ, ξεῖνε πάτερ, πείρησαι ἀέθλων, εἴ τινά που δεδάηκας· ἔοικε δέ σ' ἴδμεν ἀέθλους· οὐ μέν γάρ μεῖζον κλέος ἀνέρος ὄφρα κ' ἔῃσιν, ἤ ὅ τι ποσσίν τε ῥέξῃ καί χερσίν ἑῇσιν.
139Homerus, Odyssea, 8, 121; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε πείρησαι, σκέδασον δ' ἀπό κήδεα θυμοῦ.
140Homerus, Odyssea, 8, 199; 4 (auctor fl.700BC)
τῶν δ' ἄλλων ὅτινα κραδίη θυμός τε κελεύει, δεῦρ' ἄγε πειρηθήτω, ἐπεί μ' ἐχολώσατε λίην, ἢ πύξ ἠέ πάλῃ ἢ καί ποσίν, οὔ τι μεγαίρω, πάντων Φαιήκων, πλήν γ' αὐτοῦ Λαοδάμαντος.
141Homerus, Odyssea, 8, 199; 15 (auctor fl.700BC)
Ἀλκίνοος δέ μιν οἶος ἀμειβόμενος προσέειπεν· " ξεῖν', ἐπεί οὐκ ἀχάριστα μεθ' ἡμῖν ταῦτ' ἀγορεύεις, ἀλλ' ἐθέλεις ἀρετήν σήν φαινέμεν, ἥ τοι ὀπηδεῖ, χωόμενος ὅτι σ' οὗτος ἀνήρ ἐν ἀγῶνι παραστάς νείκεσεν, ὡς ἂν σήν ἀρετήν βροτός οὔ τις ὄνοιτο, ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσίν ἄρτια βάζειν· ἀλλ' ἄγε νῦν ἐμέθεν ξυνίει ἔπος, ὄφρα καί ἄλλῳ εἴπῃς ἡρώων, ὅτε κεν σοῖς ἐν μεγάροισι δαινύῃ παρά σῇ τ' ἀλόχῳ καί σοῖσι τέκεσσιν, ἡμετέρης ἀρετῆς μεμνημένος, οἷα καί ἡμῖν Ζεύς ἐπί ἔργα τίθησι διαμπερές ἐξ ἔτι πατρῶν.
142Homerus, Odyssea, 8, 250; 1 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι, παίσατε, ὥς χ' ὁ ξεῖνος ἐνίσπῃ οἷσι φίλοισιν οἴκαδε νοστήσας, ὅσσον περιγιγνόμεθ' ἄλλων ναυτιλίῃ καί ποσσί καί ὀρχηστυῖ καί ἀοιδῇ.
143Homerus, Odyssea, 8, 385; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε οἱ δῶμεν ξεινήιον, ὡς ἐπιεικές.
144Homerus, Odyssea, 8, 469; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή μετάβηθι καί ἵππου κόσμον ἄεισον δουρατέου, τόν Ἐπειός ἐποίησεν σύν Ἀθήνῃ, ὅν ποτ' ἐς ἀκρόπολιν δόλον ἤγαγε δῖος Ὀδυσσεύς ἀνδρῶν ἐμπλήσας οἵ ῥ' Ἴλιον ἐξαλάπαξαν.
145Homerus, Odyssea, 8, 550; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἀγόρευ' ὁ γέρων· τά δέ κεν θεός ἢ τελέσειεν ἤ κ' ἀτέλεστ' εἴη, ὥς οἱ φίλον ἔπλετο θυμῷ· ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ὅππῃ ἀπεπλάγχθης τε καί ἅς τινας ἵκεο χώρας ἀνθρώπων, αὐτούς τε πόλιάς τ' ἐύ ναιετοώσας, ἠμέν ὅσοι χαλεποί τε καί ἄγριοι οὐδέ δίκαιοι, οἵ τε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστί θεουδής.
146Homerus, Odyssea, 9, 1; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε τοι καί νόστον ἐμόν πολυκηδέ' ἐνίσπω, ὅν μοι Ζεύς ἐφέηκεν ἀπό Τροίηθεν ἰόντι.
147Homerus, Odyssea, 9, 500; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δεῦρ', Ὀδυσεῦ, ἵνα τοι πάρ ξείνια θείω πομπήν τ' ὀτρύνω δόμεναι κλυτόν ἐννοσίγαιον· τοῦ γάρ ἐγώ πάϊς εἰμί, πατήρ δ' ἐμός εὔχεται εἶναι.
148Homerus, Odyssea, 10, 1; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε θᾶσσον ἰδώμεθα ὅττι τάδ' ἐστίν, ὅσσος τις χρυσός τε καί ἄργυρος ἀσκῷ ἔνεστιν.
149Homerus, Odyssea, 10, 261; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὅ γ' ἀμφοτέρῃσι λαβών ἐλλίσσετο γούνων καί μ' ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " « μή μ' ἄγε κεῖσ' ἀέκοντα, διοτρεφές, ἀλλά λίπ' αὐτοῦ.
150Homerus, Odyssea, 10, 261; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδέ σαώσω.
151Homerus, Odyssea, 10, 302; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή κολεῷ μέν ἄορ θέο, νῶι δ' ἔπειτα εὐνῆς ἡμετέρης ἐπιβείομεν, ὄφρα μιγέντε εὐνῇ καί φιλότητι πεποίθομεν ἀλλήλοισιν.
152Homerus, Odyssea, 10, 388; 11 (auctor fl.700BC)
καί μ' ὀλοφυρόμενοι ἔπεα πτερόεντα προσηύδων· " « σοί μέν νοστήσαντι, διοτρεφές, ὣς ἐχάρημεν, ὡς εἴ τ' εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα πατρίδα γαῖαν· ἀλλ' ἄγε, τῶν ἄλλων ἑτάρων κατάλεξον ὄλεθρον.
153Homerus, Odyssea, 11, 138; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· μητρός τήνδ' ὁρόω ψυχήν κατατεθνηυίης· ἡ δ' ἀκέουσ' ἧσται σχεδόν αἵματος, οὐδ' ἑόν υἱόν ἔτλη ἐσάντα ἰδεῖν οὐδέ προτιμυθήσασθαι.
154Homerus, Odyssea, 11, 138; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· τίς νύ σε κήρ ἐδάμασσε τανηλεγέος θανάτοιο· ἦ δολιχή νοῦσος, ἦ Ἄρτεμις ἰοχέαιρα οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχομένη κατέπεφνεν· εἰπέ δέ μοι πατρός τε καί υἱέος, ὃν κατέλειπον, ἢ ἔτι πάρ κείνοισιν ἐμόν γέρας, ἦέ τις ἤδη ἀνδρῶν ἄλλος ἔχει, ἐμέ δ' οὐκέτι φασί νέεσθαι.
155Homerus, Odyssea, 11, 361; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, εἴ τινας ἀντιθέων ἑτάρων ἴδες, οἵ τοι ἅμ' αὐτῷ Ἴλιον εἰς ἅμ' ἕποντο καί αὐτοῦ πότμον ἐπέσπον.
156Homerus, Odyssea, 11, 440; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, εἴ που ἔτι ζώοντος ἀκούετε παιδός ἐμοῖο, ἤ που ἐν Ὀρχομενῷ ἢ ἐν Πύλῳ ἠμαθόεντι, ἤ που πάρ Μενελάῳ ἐνί Σπάρτῃ εὐρείῃ· οὐ γάρ πω τέθνηκεν ἐπί χθονί δῖος Ὀρέστης.
157Homerus, Odyssea, 11, 486; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τοῦ παιδός ἀγαυοῦ μῦθον ἐνίσπες, ἢ ἕπετ' ἐς πόλεμον πρόμος ἔμμεναι, ἦε καί οὐκί.
158Homerus, Odyssea, 11, 538; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δεῦρο, ἄναξ, ἵν' ἔπος καί μῦθον ἀκούσῃς ἡμέτερον· δάμασον δέ μένος καί ἀγήνορα θυμόν.
159Homerus, Odyssea, 12, 111; 1 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ', αὐτάρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον· εἰ δ' ἄγε δή μοι τοῦτο, θεά, νημερτές ἐνίσπες, εἴ πως τήν ὀλοήν μέν ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν, τήν δέ κ' ἀμυναίμην, ὅτε μοι σίνοιτό γ' ἑταίρους.
160Homerus, Odyssea, 12, 277; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερόν ὅρκον· εἴ κέ τιν' ἠέ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγ' οἰῶν εὕρωμεν, μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ· ἀλλά ἕκηλοι ἐσθίετε βρώμην, τήν ἀθανάτη πόρε Κίρκη.
161Homerus, Odyssea, 13, 1; 4 (auctor fl.700BC)
εἵματα μέν δή ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνί χηλῷ κεῖται καί χρυσός πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα δῶρ', ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδ' ἔνεικαν· ἀλλ' ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδέ λέβητα ἀνδρακάς· ἡμεῖς δ' αὖτε ἀγειρόμενοι κατά δῆμον τισόμεθ'· ἀργαλέον γάρ ἕνα προικός χαρίσασθαι.
162Homerus, Odyssea, 13, 184; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή τά χρήματ' ἀριθμήσω καί ἴδωμαι, μή τί μοι οἴχωνται κοίλης ἐπί νηός ἄγοντες.
163Homerus, Odyssea, 13, 287; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα, εἰδότες ἄμφω κέρδε', ἐπεί σύ μέν ἐσσι βροτῶν ὄχ' ἄριστος ἁπάντων βουλῇ καί μύθοισιν, ἐγώ δ' ἐν πᾶσι θεοῖσι μήτι τε κλέομαι καί κέρδεσιν· οὐδέ σύ γ' ἔγνως Παλλάδ' Ἀθηναίην, κούρην Διός, ἥ τέ τοι αἰεί ἐν πάντεσσι πόνοισι παρίσταμαι ἠδέ φυλάσσω, καί δέ σε Φαιήκεσσι φίλον πάντεσσιν ἔθηκα, νῦν αὖ δεῦρ' ἱκόμην, ἵνα τοι σύν μῆτιν ὑφήνω χρήματά τε κρύψω, ὅσα τοι Φαίηκες ἀγαυοί ὤπασαν οἴκαδ' ἰόντι ἐμῇ βουλῇ τε νόῳ τε, εἴπω θ' ὅσσα τοι αἶσα δόμοις ἔνι ποιητοῖσι κήδε' ἀνασχέσθαι· σύ δέ τετλάμεναι καί ἀνάγκῃ, μηδέ τῳ ἐκφάσθαι μήτ' ἀνδρῶν μήτε γυναικῶν, πάντων, οὕνεκ' ἄρ' ἦλθες ἀλώμενος, ἀλλά σιωπῇ πάσχειν ἄλγεα πολλά, βίας ὑποδέγμενος ἀνδρῶν.
164Homerus, Odyssea, 13, 329; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε τοι δείξω Ἰθάκης ἕδος, ὄφρα πεποίθῃς.
165Homerus, Odyssea, 13, 366; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μῆτιν ὕφηνον, ὅπως ἀποτίσομαι αὐτούς· πάρ δέ μοι αὐτή στῆθι, μένος πολυθαρσές ἐνεῖσα, οἷον ὅτε Τροίης λύομεν λιπαρά κρήδεμνα.
166Homerus, Odyssea, 13, 366; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε σ' ἄγνωστον τεύξω πάντεσσι βροτοῖσι· κάρψω μέν χρόα καλόν ἐνί γναμπτοῖσι μέλεσσι, ξανθάς δ' ἐκ κεφαλῆς ὀλέσω τρίχας, ἀμφί δέ λαῖφος ἕσσω ὅ κε στυγέῃσιν ἰδών ἄνθρωπον ἔχοντα, κνυζώσω δέ τοι ὄσσε πάρος περικαλλέ' ἐόντε, ὡς ἂν ἀεικέλιος πᾶσι μνηστῆρσι φανήῃς σῇ τ' ἀλόχῳ καί παιδί, τόν ἐν μεγάροισιν ἔλειπες.
167Homerus, Odyssea, 14, 148; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι σύ, γεραιέ, τά σ' αὐτοῦ κήδε' ἐνίσπες καί μοι τοῦτ' ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρ' ἐῢ εἰδῶ· τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν· πόθι τοι πόλις ἠδέ τοκῆες· ὁπποίης τ' ἐπί νηός ἀφίκεο· πῶς δέ σε ναῦται ἤγαγον εἰς Ἰθάκην· τίνες ἔμμεναι εὐχετόωντο· οὐ μέν γάρ τί σε πεζόν ὀΐομαι ἐνθάδ' ἱκέσθαι.
168Homerus, Odyssea, 14, 285; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή ὄγδοόν μοι ἐπιπλόμενον ἔτος ἦλθεν, δή τότε Φοῖνιξ ἦλθεν ἀνήρ ἀπατήλια εἰδώς, τρώκτης, ὃς δή πολλά κάκ' ἀνθρώποισιν ἐώργει· ὅς μ' ἄγε παρπεπιθών ᾗσι φρεσίν, ὄφρ' ἱκόμεσθα Φοινίκην, ὅθι τοῦ γε δόμοι καί κτήματ' ἔκειτο.
169Homerus, Odyssea, 14, 360; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ῥήτρην ποιησόμεθ'· αὐτάρ ὄπισθε μάρτυροι ἀμφοτέροισι θεοί, τοί Ὄλυμπον ἔχουσιν.
170Homerus, Odyssea, 15, 179; 8 (auctor fl.700BC)
μή με παρέξ ἄγε νῆα, διοτρεφές, ἀλλά λίπ' αὐτοῦ, μή μ' ὁ γέρων ἀέκοντα κατάσχῃ ᾧ ἐνί οἴκῳ ἱέμενος φιλέειν· ἐμέ δέ χρεώ θᾶσσον ἱκέσθαι.
171Homerus, Odyssea, 15, 340; 3 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' ἐπεί ἰσχανάᾳς μεῖναι τέ με κεῖνον ἄνωγας, εἴπ' ἄγε μοι περί μητρός Ὀδυσσῆος θείοιο πατρός θ', ὃν κατέλειπεν ἰών ἐπί γήραος οὐδῷ, ἤ που ἔτι ζώουσιν ὑπ' αὐγάς ἠελίοιο, ἦ ἤδη τεθνᾶσι καί εἰν Ἀΐδαο δόμοισι.
172Homerus, Odyssea, 15, 380; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ἠέ διεπράθετο πτόλις ἀνδρῶν εὐρυάγυια, ᾗ ἔνι ναιετάασκε πατήρ καί πότνια μήτηρ, ἦ σέ γε μουνωθέντα παρ' οἴεσιν ἢ παρά βουσίν ἄνδρες δυσμενέες νηυσίν λάβον ἠδ' ἐπέρασσαν τοῦδ' ἀνδρός πρός δώμαθ', ὁ δ' ἄξιον ὦνον ἔδωκε.
173Homerus, Odyssea, 16, 1; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν εἴσελθε, φίλον τέκος, ὄφρα σε θυμῷ τέρψομαι εἰσορόων νέον ἄλλοθεν ἔνδον ἐόντα.
174Homerus, Odyssea, 16, 135; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, ἦ καί Λαέρτῃ αὐτήν ὁδόν ἄγγελος ἔλθω δυσμόρῳ, ὃς τῆος μέν Ὀδυσσῆος μέγ' ἀχεύων ἔργα τ' ἐποπτεύεσκε μετά δμώων τ' ἐνί οἴκῳ πῖνε καί ἦσθ', ὅτε θυμός ἐνί στήθεσσιν ἀνώγοι· αὐτάρ νῦν, ἐξ οὗ σύ γε ᾤχεο νηῒ Πύλονδε, οὔ πω μίν φασιν φαγέμεν καί πιέμεν αὔτως, οὐδ' ἐπί ἔργα ἰδεῖν, ἀλλά στοναχῇ τε γόῳ τε ἧσται ὀδυρόμενος, φθινύθει δ' ἀμφ' ὀστεόφι χρώς.
175Homerus, Odyssea, 16, 225; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι μνηστῆρας ἀριθμήσας κατάλεξον, ὄφρ' εἰδέω ὅσσοι τε καί οἵ τινες ἀνέρες εἰσί· καί κεν ἐμόν κατά θυμόν ἀμύμονα μερμηρίξας φράσσομαι, ἤ κεν νῶϊ δυνησόμεθ' ἀντιφέρεσθαι μούνω ἄνευθ' ἄλλων, ἦ καί διζησόμεθ' ἄλλους.
176Homerus, Odyssea, 16, 308; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῆα μέλαιναν ἐρύσσομεν ἥ τις ἀρίστη, ἐς δ' ἐρέτας ἁλιῆας ἀγείρομεν, οἵ κε τάχιστα κείνοις ἀγγείλωσι θοῶς οἶκόνδε νέεσθαι.
177Homerus, Odyssea, 17, 1; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
178Homerus, Odyssea, 17, 166; 6 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν· " ξεῖν', ἐπεί ἂρ δή ἔπειτα πόλινδ' ἰέναι μενεαίνεις σήμερον, ὡς ἐπέτελλεν ἄναξ ἐμός – ἦ σ' ἂν ἐγώ γε αὐτοῦ βουλοίμην σταθμῶν ῥυτῆρα λιπέσθαι· ἀλλά τόν αἰδέομαι καί δείδια, μή μοι ὀπίσσω νεικείῃ· χαλεπαί δέ τ' ἀνάκτων εἰσίν ὁμοκλαί – ἀλλ' ἄγε νῦν ἴομεν· δή γάρ μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ, ἀτάρ τάχα τοι ποτί ἕσπερα ῥίγιον ἔσται.
179Homerus, Odyssea, 17, 247; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δή φραζώμεθ' ὅπως ἔσται τάδε ἔργα.
180Homerus, Odyssea, 18, 50; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερόν ὅρκον, μή τις ἐπ' Ἴρῳ ἦρα φέρων ἐμέ χειρί βαρείῃ πλήξῃ ἀτασθάλλων, τούτῳ δέ με ἶφι δαμάσσῃ.
181Homerus, Odyssea, 19, 1; 3 (auctor fl.700BC)
» " ὣς φάτο, Τηλέμαχος δέ φίλῳ ἐπεπείθετο πατρί, ἐκ δέ καλεσσάμενος προσέφη τροφόν Εὐρύκλειαν· " μαῖ', ἄγε δή μοι ἔρυξον ἐνί μεγάροισι γυναῖκας, ὄφρα κεν ἐς θάλαμον καταθείομαι ἔντεα πατρός καλά, τά μοι κατά οἶκον ἀκηδέα καπνός ἀμέρδει πατρός ἀποιχομένοιο· ἐγώ δ' ἔτι νήπιος ἦα.
182Homerus, Odyssea, 19, 1; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, τίς τοι ἔπειτα μετοιχομένη φάος οἴσει· δμῳάς δ' οὐκ εἴας προβλωσκέμεν, αἵ κεν ἔφαινον.
183Homerus, Odyssea, 19, 317; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἀνστᾶσα, περίφρων Εὐρύκλεια, νίψον σοῖο ἄνακτος ὁμήλικα· καί που Ὀδυσσεύς ἤδη τοιόσδ' ἐστί πόδας τοιόσδε τε χεῖρας· αἶψα γάρ ἐν κακότητι βροτοί καταγηράσκουσιν.
184Homerus, Odyssea, 19, 361; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ξυνίει ἔπος, ὅττι κεν εἴπω· πολλοί δή ξεῖνοι ταλαπείριοι ἐνθάδ' ἵκοντο, ἀλλ' οὔ πώ τινά φημι ἐοικότα ὧδε ἰδέσθαι ὡς σύ δέμας φωνήν τε πόδας τ' Ὀδυσῆϊ ἔοικας.
185Homerus, Odyssea, 19, 499; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόν ὄνειρον ὑπόκριναι καί ἄκουσον.
186Homerus, Odyssea, 20, 268; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε οἱ καί ἐγώ δῶ ξείνιον, ὄφρα καί αὐτός ἠέ λοετροχόῳ δώῃ γέρας ἠέ τῳ ἄλλῳ δμώων, οἳ κατά δώματ' Ὀδυσσῆος θείοιο.
187Homerus, Odyssea, 20, 299; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μηκέτι μοι κακά ῥέζετε δυσμενέοντες· εἰ δ' ἤδη μ' αὐτόν κτεῖναι μενεαίνετε χαλκῷ, καί κε τό βουλοίμην, καί κεν πολύ κέρδιον εἴη τεθνάμεν ἢ τάδε γ' αἰέν ἀεικέα ἔργ' ὁράασθαι, ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατά δώματα καλά.
188Homerus, Odyssea, 20, 299; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, σῇ τάδε μητρί παρεζόμενος κατάλεξον, γήμασθ' ὅς τις ἄριστος ἀνήρ καί πλεῖστα πόρῃσιν, ὄφρα σύ μέν χαίρων πατρώϊα πάντα νέμηαι, ἔσθων καί πίνων, ἡ δ' ἄλλου δῶμα κομίζῃ.
189Homerus, Odyssea, 21, 80; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγετε, μνηστῆρες, ἐπεί τόδε φαίνετ' ἄεθλον, οἵη νῦν οὐκ ἔστι γυνή κατ' Ἀχαιΐδα γαῖαν, οὔτε Πύλου ἱερῆς οὔτ' Ἄργεος οὔτε Μυκήνης· οὔτ' αὐτῆς Ἰθάκης οὔτ' ἠπείροιο μελαίνης· καί δ' αὐτοί τόδε γ' ἴστε· τί με χρή μητέρος αἴνου· ἀλλ' ἄγε μή μύνῃσι παρέλκετε μηδ' ἔτι τόξου δηρόν ἀποτρωπᾶσθε τανυστύος, ὄφρα ἴδωμεν.
190Homerus, Odyssea, 21, 205; 5 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε δή, καί σῆμα ἀριφραδές ἄλλο τι δείξω, ὄφρα μ' ἐῢ γνῶτον πιστωθῆτόν τ' ἐνί θυμῷ, οὐλήν, τήν ποτέ με σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι Παρνησόνδ' ἐλθόντα σύν υἱάσιν Αὐτολύκοιο.
191Homerus, Odyssea, 21, 311; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε οἱ δότε τόξον ἐΰξοον, ὄφρα ἴδωμεν.
192Homerus, Odyssea, 22, 210; 6 (auctor fl.700BC)
πῶς δή νῦν, ὅτε σόν τε δόμον καί κτήμαθ' ἱκάνεις, ἄντα μνηστήρων ὀλοφύρεαι ἄλκιμος εἶναι· ἀλλ' ἄγε δεῦρο, πέπον, παρ' ἔμ' ἵστασο καί ἴδε ἔργον, ὄφρ' εἰδῇς οἷός τοι ἐν ἀνδράσι δυσμενέεσσιν Μέντωρ Ἀλκιμίδης εὐεργεσίας ἀποτίνειν.
193Homerus, Odyssea, 22, 378; 4 (auctor fl.700BC)
δή τότε Τηλέμαχον προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " Τηλέμαχ', εἰ δ' ἄγε μοι κάλεσον τροφόν Εὐρύκλειαν, ὄφρα ἔπος εἴπωμι τό μοι καταθύμιόν ἐστιν.
194Homerus, Odyssea, 22, 378; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι σύ γυναῖκας ἐνί μεγάροις κατάλεξον, αἵ τέ μ' ἀτιμάζουσι καί αἳ νηλείτιδές εἰσιν.
195Homerus, Odyssea, 22, 465; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματ' ἐνείκω, μηδ' οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους ἕσταθ' ἐνί μεγάροισι· νεμεσσητόν δέ κεν εἴη.
196Homerus, Odyssea, 23, 1; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν κατάβηθι καί ἂψ ἔρχευ μέγαρόνδε.
197Homerus, Odyssea, 23, 1; 11 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', ἡ δ' ἐχάρη καί ἀπό λέκτροιο θοροῦσα γρηῒ περιπλέχθη, βλεφάρων δ' ἀπό δάκρυον ἧκεν· καί μιν φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " εἰ δ' ἄγε δή μοι, μαῖα φίλη, νημερτές ἐνίσπες, εἰ ἐτεόν δή οἶκον ἱκάνεται, ὡς ἀγορεύεις, ὅππως δή μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε μοῦνος ἐών, οἱ δ' αἰέν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον.
198Homerus, Odyssea, 23, 49; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε τοι καί σῆμα ἀριφραδές ἄλλο τι εἴπω, οὐλήν, τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι.
199Homerus, Odyssea, 23, 129; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι, μαῖα, στόρεσον λέχος, ὄφρα καί αὐτός λέξομαι· ἦ γάρ τῇ γε σιδήρεον ἐν φρεσί ἦτορ.
200Homerus, Odyssea, 23, 129; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε οἱ στόρεσον πυκινόν λέχος, Εὐρύκλεια, ἐκτός ἐϋσταθέος θαλάμου, τόν ῥ' αὐτός ἐποίει· ἔνθα οἱ ἐκθεῖσαι πυκινόν λέχος ἐμβάλετ' εὐνήν, κώεα καί χλαίνας καί ῥήγεα σιγαλόεντα.
201Homerus, Odyssea, 23, 231; 8 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " εὐνή μέν δή σοί γε τότ' ἔσσεται ὁππότε θυμῷ σῷ ἐθέλῃς, ἐπεί ἄρ σε θεοί ποίησαν ἱκέσθαι οἶκον ἐϋκτίμενον καί σήν ἐς πατρίδα γαῖαν· ἀλλ' ἐπεί ἐφράσθης καί τοι θεός ἔμβαλε θυμῷ, εἴπ' ἄγε μοι τόν ἄεθλον, ἐπεί καί ὄπισθεν, ὀΐω, πεύσομαι, αὐτίκα δ' ἐστί δαήμεναι οὔ τι χέρειον.
202Homerus, Odyssea, 24, 1; 1 (auctor fl.700BC)
Ἑρμῆς δέ ψυχάς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν μνηστήρων· ἔχε δέ ῥάβδον μετά χερσίν καλήν χρυσείην, τῇ τ' ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τούς δ' αὖτε καί ὑπνώοντας ἐγείρει· τῇ ῥ' ἄγε κινήσας, ταί δέ τρίζουσαι ἕποντο.
203Homerus, Odyssea, 24, 232; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, τεῦ δμώς εἶς ἀνδρῶν· τεῦ δ' ὄρχατον ἀμφιπολεύεις· καί μοι τοῦτ' ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρ' ἐῢ εἰδῶ, εἰ ἐτεόν γ' Ἰθάκην τήνδ' ἱκόμεθ', ὥς μοι ἔειπεν οὗτος ἀνήρ νῦν δή ξυμβλήμενος ἐνθάδ' ἰόντι, οὔ τι μάλ' ἀρτίφρων, ἐπεί οὐ τόλμησεν ἕκαστα εἰπεῖν ἠδ' ἐπακοῦσαι ἐμόν ἔπος, ὡς ἐρέεινον ἀμφί ξείνῳ ἐμῷ, ἤ που ζώει τε καί ἔστιν ἦ ἤδη τέθνηκε καί εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν.
204Homerus, Odyssea, 24, 280; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον, πόστον δή ἔτος ἐστίν, ὅτε ξείνισσας ἐκεῖνον σόν ξεῖνον δύστηνον, ἐμόν παῖδ', εἴ ποτ' ἔην γε, δύσμορον· ὅν που τῆλε φίλων καί πατρίδος αἴης ἠέ που ἐν πόντῳ φάγον ἰχθύες, ἢ ἐπί χέρσου θηρσί καί οἰωνοῖσιν ἕλωρ γένετ'· οὐδέ ἑ μήτηρ κλαῦσε περιστείλασα πατήρ θ', οἵ μιν τεκόμεσθα· οὐδ' ἄλοχος πολύδωρος, ἐχέφρων Πηνελόπεια, κώκυσ' ἐν λεχέεσσιν ἑόν πόσιν, ὡς ἐπεῴκει, ὀφθαλμούς καθελοῦσα· τό γάρ γέρας ἐστί θανόντων.
205Homerus, Odyssea, 24, 327; 3 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε τοι καί δένδρε' ἐϋκτιμένην κατ' ἀλωήν εἴπω, ἅ μοί ποτ' ἔδωκας, ἐγώ δ' ᾔτεόν σε ἕκαστα παιδνός ἐών, κατά κῆπον ἐπισπόμενος· διά δ' αὐτῶν ἱκνεύμεσθα, σύ δ' ὠνόμασας καί ἔειπες ἕκαστα.
206Ioannes Scotus Erigena, Expositiones super Ierarchiam caelestem S. Dionysii, 122, 0263B (auctor 810-877)
Sed φέρε, inquit, id est age, quoniam apud Graecos hortativa adverbia sunt φέρε, ἄγε, aperiamus, hoc est exponamus, quantum nobis possibile est, quid sancti amictus sanctaque organa animorum caelestium symbolizant; quoniam non solum sophia, id est sapientia, quae simpla et multum varia est, animos caelestes veluti nudos homines mystice conformat, verum etiam eos, quos nudos describit, iterum vestit, et dat ipsis gestare quaedam vasa operationibus suis congrua, quae organa vocantur.
207Macrobius Theodosius, Iohannis (Scoti) defloratio de Macrobio, p. 618, l. 28 (auctor c.420)
tertia enim inperfecti indicatiui persona capite deminuta uel in syllaba uel in syllabae tempore facit imperatiui secundam, ἐλάλει λάλει, ἐβόα βόα, ἐστεφάνου στεφάνου, ἔλεγε λέγε, ἦγε ἄγε, εἷλκε ἕλκε: ita et in passiuis, ἐνοοῦ νοοῦ, ἐτιμῶ τιμῶ, ἐχρυσοῦ χρυσοῦ, ἐτύπτου τύπτου, ἤγου ἄγου, εἵλκου ἕλκου.
208Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 9; 21 (auctor c.420)
Ἀλλ᾽ ἄγε δὴ πρόφερε κρατερὸν μένος• οὐδέ τί σε χρὴ ἑστάμεναι μέλεον σὺν τεύχεσιν• ἀλλὰ λύ᾽ ἵππους• ἠὲ σύ γ᾽ ἄνδρας ἔναιρε, μελήσουσιν δ᾽ ἐμοὶ ἵπποι.
209Markos monachos, Florilegium et opuscula, Sermo C, 19; 6 (auctor fl.1260)
Μὴ ἔσο περίεργος, μηδὲ πάντα βλέπειν θέλε, χρειωδῶς ὅρα, χρειωδῶς ἄκουε, χρειωδῶς λάλει, χρειωδῶς ἀποκρίνου, ἵνα μὴ χώρας παθῶν τῇ διανοίᾳ σου παράσχῃς· ἐρωτώμενος ἀποκρίνου πρεπούσῃ φωνῇ καὶ ταπεινῇ, μὴ ἐρωτώμενος ἡσυχίαν ἄγε καὶ φεῦγε τὴν προπέτειαν ὅσον δύνασαι.
210Plato, Ion, p1, 530; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης εὖ λέγεις· ἄγε δὴ ὅπως καὶ τὰ Παναθήναια νικήσομεν.
211Plato, Leges, 1i, 893; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος ἄγε δή, θεὸν εἴ ποτε παρακλητέον ἡμῖν, νῦν ἔστω τοῦτο οὕτω γενόμενον – ἐπί γε ἀπόδειξιν ὡς εἰσὶν τὴν αὑτῶν σπουδῇ πάσῃ παρακεκλήσθων – ἐχόμενοι δὲ ὥς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος ἐπεισβαίνωμεν εἰς τὸν νῦν λόγον.
212Plato, Phaedo, p1, 86; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλ' ἄγε, ἦ δ' ὅς, ὦ Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον [ἀπιστίαν παρέχει].
213Plato, Phaedo, p1, 116; 12 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλ' ἄγε δή, ὦ Κρίτων, πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ δὲ μή, τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.
214Plato, Philebus, p1, 33; 1 (auctor c.425BC-347BC)
παρά τε τὴν τοῦ χαίροντος καὶ παρὰ τὴν τοῦ λυπουμένου· Πρώταρχος τί μήν· Σωκράτης ἄγε δὴ τοίνυν, ταύτης προθυμοῦ μεμνῆσθαι.
215Plato, Philebus, p1, 39; 13 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἄγε δή, πρὸς τοῖς νῦν εἰρημένοις καὶ τόδε ἀπόκριναι.
216Plato, Respublica, 1d, 474; 9 (auctor c.425BC-347BC)
ἄγε, ἔφη.
217Plato, Sophistes, p1, 235; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Θεαίτητος πῶς γὰρ οὐ θετέον· Ξένος ἄγε δή, νῦν ἡμέτερον ἔργον ἤδη τὸν θῆρα μηκέτ' ἀνεῖναι· σχεδὸν γὰρ αὐτὸν περιειλήφαμεν ἐν ἀμφιβληστρικῷ τινι τῶν ἐν τοῖς λόγοις περὶ τὰ τοιαῦτα ὀργάνων, ὥστε οὐκέτ' ἐκφεύξεται τόδε γε.
218Plato, Sophistes, p1, 237; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Θεαίτητος τὸ μὲν ἐμὸν ὅπῃ βούλει τίθεσο, τὸν δὲ λόγον ᾗ βέλτιστα διέξεισι σκοπῶν αὐτός τε ἴθι κἀμὲ κατὰ ταύτην τὴν ὁδὸν ἄγε.
219Plato, Theaetetus, p1, 169; 8 (auctor c.425BC-347BC)
Θεόδωρος οὐδὲν ἔτι ἀντιλέγω, ἀλλ' ἄγε ὅπῃ 'θέλεις· πάντως τὴν περὶ ταῦτα εἱμαρμένην ἣν ἂν σὺ ἐπικλώσῃς δεῖ ἀνατλῆναι ἐλεγχόμενον.
220Seneca maior, Controversiae, 10, 4, 22; 163 (auctor 54BC–39)
ΓΛΥΚΩΝ corruptam dixit sententiam: κρουσάτω τις τὴν θύραν τῶν ἐχόντων ‹ἵνα› προσάγῃ TIS. et illam: ἄγε, σὺ δὲ κλαῖε, σὺ δὲ θρήνει.
221Suetonius, De Vita Caesarum, p5, 49, 3; 3 (auctor c.70-c.130)
ac modo Sporum hortabatur ut lamentari ac plangere inciperet, modo orabat ut se aliquis ad mortem capessendam exemplo iuuaret; interdum segnitiem suam his uerbis increpabat: 'uiuo deformiter, turpiter — οὐ πρέπει Νέρωνι, οὐ πρέπει — νήφειν δεῖ ἐν τοῖς τοιούτοις — ἄγε ἔγειρε σεαυτόν .