'άνεμος' - search in All Authors, Showing 1 to 105 of 105 hits

1Aristoteles, Physica, 8, 5; 6
ἢ γὰρ αὑτῷ κινεῖ τὸ κινοῦν ἢ ἄλλῳ, οἷον ἄνθρωπος ἢ αὐτὸς ἢ τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ὁ ἄνεμος κατέβαλεν ἢ αὐτὸς ἢ ὁ λίθος ὃν ἔωσεν.
2Aristoteles, Historia animalium, 8, VIII 12; 18 (auctor 384BC-322BC)
Οἱ δ’ ὄρτυγες ὅταν πέσωσιν, ἐάν μέν εὐδία ἢ βόρειον ᾖ, συνδυάζονταί τε καί εὐημεροῦσιν, ἐάν δέ νότος, χαλεπῶς ἔχουσι διά τό μή εἶναι πτητικοί· ὑγρός γάρ καί βαρύς ὁ ἄνεμος· διό καί οἱ θηρεύοντες ἐπιχειροῦσι τοῖς νοτίοις.
3Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 40; 89 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δ’ ἄνεμος ᾖ μέγας, φέρουσι λίθον ἐφ’ ἑαυταῖς ἕρμα πρός τό πνεῦμα.
4Aristoteles, Meteorologica, 1, I 13; 4 (auctor 384BC-322BC)
Διό βέλτιον οἱ πολλοί λέγουσιν ἄνευ ζητήσεως τῶν μετά ζητήσεως οὕτω λεγόντων· εἰ μέν γάρ ἐκ μιᾶς ἀρχῆς ἅπαντες ῥέουσι, κἀκεῖ τά πνεύματα τόν αὐτόν τρόπον, τάχ’ ἄν τι λέγοιεν οἱ λέγοντες οὕτως· εἰ δ’ ὁμοίως ἐνταῦθα κἀκεῖ, δῆλον ὅτι τό κόμψευμα ἂν εἴη τοῦτο ψεῦδος, ἐπεί τοῦτό γε προσήκουσαν ἔχει σκέψιν, τί τ’ ἐστίν ὁ ἄνεμος, καί γίνεται πῶς, καί τί τό κινοῦν, καί ἡ ἀρχή πόθεν αὐτῶν, καί πότερον ἄρ’ ὥσπερ ἐξ ἀγγείου δεῖ λαβεῖν ῥέοντα τόν ἄνεμον, καί μέχρι τούτου ῥεῖν ἕως ἂν κενωθῇ τό ἀγγεῖον, οἷον ἐξ ἀσκῶν ἀφιέμενον, ἢ καθάπερ καί οἱ γραφεῖς γράφουσιν, ἐξ αὑτῶν τήν ἀρχήν ἀφιέντας.
5Aristoteles, Meteorologica, 2, II 3; 37 (auctor 384BC-322BC)
Καί διά τοῦτο τά τε νότια ὕδατα πλατύτερα καί τά πρῶτα τῶν μετοπωρινῶν· ὅ τε γάρ νότος καί τῷ μεγέθει καί τῷ πνεύματι ἀλεεινότατος ἄνεμός ἐστι, καί πνεῖ ἀπό τόπων ξηρῶν καί θερμῶν, ὥστε μετ’ ὀλίγης ἀτμίδος.
6Aristoteles, Meteorologica, 2, II 4; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ὥστε καθάπερ ἐκ συμβόλων, συνίσταιτο ἂν ὁ ἀήρ ὑγρός καί θερμός· καί γάρ ἄτοπον εἰ ὁ περί ἑκάστους περικεχυμένος ἀήρ οὗτος γίνεται κινούμενος πνεῦμα, καί ὅθεν ἂν τύχῃ κινηθείς, ἄνεμος ἔσται, ἀλλ’ οὐ καθάπερ τούς ποταμούς ὑπολαμβάνομεν οὐχ ὁπωσοῦν τοῦ ὕδατος εἶναι ῥέοντος, οὐδ’ ἂν ἔχῃ πλῆθος, ἀλλά δεῖ πηγαῖον εἶναι τό ῥέον, οὕτω καί περί τῶν ἀνέμων ἔχει· κινηθείη γάρ ἂν πολύ πλῆθος ἀέρος ὑπό τινος μεγάλης πτώσεως, οὐκ ἔχον ἀρχήν οὐδέ πηγήν.
7Aristoteles, Meteorologica, 2, II 4; 18 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δέ μετά τε τούς ὄμβρους ἄνεμος ὡς τά πολλά γίνεται ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις καθ’ οὓς ἂν συμπέσῃ γίνεσθαι τούς ὄμβρους, καί τά πνεύματα παύεται ὕδατος γενομένου.
8Aristoteles, Meteorologica, 2, II 4; 24 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί δέ πλεῖστον μέν καταβαίνει ὕδωρ ἐν τούτοις τοῖς τόποις ἐφ’ οὓς τρέπεται καί ἀφ’ ὧν, οὗτοι δ’ εἰσίν ὅ τε πρός ἄρκτον καί μεσημβρίαν, ὅπου δέ πλεῖστον ὕδωρ ἡ γῆ δέχεται, ἐνταῦθα πλείστην ἀναγκαῖον γίνεσθαι τήν ἀναθυμίασιν παραπλησίως οἷον ἐκ χλωρῶν ξύλων καπνόν, ἡ δ’ ἀναθυμίασις αὕτη ἄνεμός ἐστιν, εὐλόγως ἂν οὖν ἐντεῦθεν γίγνοιτο τά πλεῖστα καί κυριώτατα τῶν πνευμάτων.
9Aristoteles, Meteorologica, 2, II 4; 28 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί δ’ ἐστίν ἄνεμος πλῆθός τι τῆς ἐκ γῆς ξηρᾶς ἀναθυμιάσεως κινούμενον περί τήν γῆν, δῆλον ὅτι τῆς μέν κινήσεως ἡ ἀρχή ἄνωθεν, τῆς δ’ ὕλης καί τῆς γενέσεως κάτωθεν· ᾗ μέν γάρ ῥευσεῖται τό ἀνιόν, ἐκεῖθεν τό αἴτιον· ἡ γάρ φορά τῶν πορρωτέρω κυρία τῆς γῆς· καί ἅμα κάτωθεν μέν εἰς ὀρθόν ἀναφέρεται, καί πᾶν ἰσχύει μᾶλλον ἐγγύς, ἡ δέ τῆς γενέσεως ἀρχή δῆλον ὡς ἐκ τῆς γῆς ἐστίν.
10Aristoteles, Meteorologica, 2, II 5; 16 (auctor 384BC-322BC)
Διό διαλείποντες οὗτοι πνέουσιν, ἕως ἂν ἐπί τροπαῖς πάλιν ταῖς θεριναῖς πνέωσιν οἱ ἐτησίαι, ἐπεί θέλει γ’ ὅτι μάλιστα συνεχῶς ἐντεῦθεν ἀεί πνεῖν ἄνεμος.
11Aristoteles, Meteorologica, 2, II 5; 26 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί δ’ ὁμοίως ἔχειν ἀνάγκη τόπον τινά πρός τόν ἕτερον πόλον ὥσπερ ὃν ἡμεῖς οἰκοῦμεν πρός τόν ὑπέρ ἡμῶν, δῆλον ὡς ἀνάλογον ἕξει τά τ’ ἄλλα καί τῶν πνευμάτων ἡ στάσις· ὥστε καθάπερ ἐνταῦθα βορέας ἐστί, κἀκείνοις ἀπό τῆς ἐκεῖ ἄρκτου τις ἄνεμος οὕτως ὤν, ὃν οὐθέν δυνατόν διήκειν δεῦρο, ἐπεί οὐδ’ ὁ βορέας οὗτος εἰς τήν ἐνταῦθα οἰκουμένην πᾶσάν ἐστιν· ἔστι γάρ ὥσπερ ἀπόγειον τό πνεῦμα τό βόρειον, ἕως ὁ βορέας οὗτος εἰς τήν ἐνταῦθα οἰκουμένην πνεῖ.
12Aristoteles, Meteorologica, 2, II 5; 29 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μέν οὖν νότος οὐκ ἔστιν ὁ ἀπό τοῦ ἑτέρου πόλου πνέων ἄνεμος, δῆλον.
13Aristoteles, Meteorologica, 2, II 5; 34 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλά διά τό τόν τόπον εἶναι πολύ πλείω ἐκεῖνον καί ἀναπεπταμένον, μείζων καί πλείων καί μᾶλλον ἀλεεινός ἄνεμος ὁ νότος ἐστί τοῦ βορέου, καί διήκει μᾶλλον δεῦρο ἢ οὗτος ἐκεῖ.
14Aristoteles, Meteorologica, 2, II 6; 22 (auctor 384BC-322BC)
Ἐναντία δέ τούτοις οὐκ ἔστι τοῖς πνεύμασιν, οὔτε τῷ θρασκίᾳ, οὔτε τῷ μέσῃ (ἔπνει γάρ ἄν τις ἐφ’ οὖ τό Μ· τοῦτο γάρ κατά διάμετρον), οὔτε τῷ Ι, τῷ θρασκίᾳ· ἔπνει γάρ ἂν ἀπό τοῦ Ν· τοῦτο γάρ κατά διάμετρον τό σημεῖον, εἰ μή ἀπ’ αὐτοῦ καί ἐπ’ ὀλίγον πνεῖ τις ἄνεμος, ὃν καλοῦσιν οἱ περί τόν τόπον ἐκεῖνον φοινικίαν.
15Aristoteles, Meteorologica, 2, II 8; 18 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐν μέν τοῖς αὐχμοῖς πνευματώδης ὁ ἀήρ· τοῦτο γάρ αὐτό ἐστιν ὁ αὐχμός, ὅταν πλείων ἡ ἀναθυμίασις ἡ ξηρά γίγνηται τῆς ὑγρᾶς· ἐν δέ ταῖς ὑπερομβρίαις πλείω τε ποιεῖ τήν ἐντός ἀναθυμίασιν, καί τῷ ἐναπολαμβάνεσθαι ἐν στενωτέροις τόποις καί ἀποβιάζεσθαι εἰς ἐλάττω τόπον τήν τοιαύτην ἀπόκρισιν, πληρουμένων τῶν κοιλιῶν ὕδατος, ὅταν ἄρξηται κρατεῖν διά τό πολύ εἰς ὀλίγον πιληθῆναι τόπον, ἰσχυρῶς κινεῖ ῥέων ὁ ἄνεμος καί προσπίπτων.
16Aristoteles, Meteorologica, 2, II 8; 22 (auctor 384BC-322BC)
Σημεῖα δέ τούτων καί πρός τήν ἡμετέραν αἴσθησιν πολλαχοῦ γέγονεν· ἤδη γάρ σεισμός ἐν τόποις τισί γινόμενος οὐ πρότερον ἔληξε, πρίν ἐκρήξας εἰς τόν ὑπέρ γῆς τόπον φανερῶς ὥσπερ ἐκνεφίας ἐξῆλθεν ὁ κινήσας ἄνεμος, οἷον καί περί Ἡράκλειαν ἐγένετο τήν ἐν τῷ Πόντῳ νεωστί, καί πρότερον περί τήν Ἱεράν νῆσον· αὕτη δ’ ἐστί μία τῶν Αἰόλου καλουμένων νήσων.
17Aristoteles, Meteorologica, 2, II 8; 25 (auctor 384BC-322BC)
Τεκμήριον δ’ ἐστί τοῦ ῥεῖν ὑπό τήν γῆν τά πνεύματα καί τό γιγνόμενον περί ταύτας τάς νήσους· ὅταν γάρ ἄνεμος μέλλῃ πνευσεῖσθαι νότος, προσημαίνει πρότερον· ἠχοῦσι γάρ οἱ τόποι ἐξ ὧν γίνεται τά ἀναφυσήματα, διά τό τήν θάλατταν μέν προωθεῖσθαι ἤδη πόρρωθεν, ὑπό δέ ταύτης τό ἐκ τῆς γῆς ἀναφυσώμενον ἀπωθεῖσθαι πάλιν εἴσω, ᾗπερ ἐπέρχεται ἡ θάλαττα ταύτῃ.
18Aristoteles, Meteorologica, 2, II 9; 26 (auctor 384BC-322BC)
Ἡμεῖς δέ φαμεν τήν αὐτήν εἶναι φύσιν ἐπί μέν τῆς γῆς ἄνεμον, ἐν δέ τῇ γῇ σεισμόν, ἐν δέ τοῖς νέφεσι βροντήν· πάντα γάρ εἶναι ταῦτα τήν οὐσίαν ταὐτόν, ἀναθυμίασιν ξηράν, ἣ ῥέουσα μέν πως ἄνεμός ἐστιν, ὡδί δέ ποιεῖ τούς σεισμούς, ἐν δέ τοῖς νέφεσι μεταβάλλουσα ἐκκρινομένη, συνιόντων καί συγκρινομένων αὐτῶν εἰς ὕδωρ, βροντάς τε καί ἀστραπάς καί πρός τούτοις τἆλλα τά τῆς αὐτῆς φύσεως τούτοις ὄντα.
19Aristoteles, Meteorologica, 3, III 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
Τό γάρ πνεῦμα τοῦτο ἐκκρινόμενον κατά μικρά μέν καί σποράδην διαχεόμενον καί πολλάκις γιγνόμενον καί διαπνέον καί λεπτομερέστερον ὂν βροντάς ποιεῖ καί ἀστραπάς· ἂν δ’ ἀθρόον καί πυκνότερον, ἧττον δ’ ἐκκριθῇ λεπτόν, ἐκνεφίας ἄνεμος γίνεται.
20Aristoteles, Meteorologica, 3, III 1; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δέ τό ἐκκρινόμενον πνεῦμα τό ἐν τῷ νέφει ἑτέρῳ ἀντιτυπήσῃ οὕτως, ὥσπερ ὅταν ἐξ εὐρέος εἰς στενόν βιάζηται ὁ ἄνεμος ἐν πύλαις ἢ ὁδοῖς· συμβαίνει γάρ πολλάκις ἐν τοῖς τοιούτοις ἀπωσθέντος τοῦ πρώτου μορίου τοῦ ῥέοντος σώματος διά τό μή ὑπείκειν, ἢ διά στενότητα ἢ διά τό ἀντιπνεῖν, κύκλον καί δίνην γίνεσθαι τοῦ πνεύματος· τό μέν γάρ εἰς τό πρόσθεν κωλύει προϊέναι, τό δ’ ὄπισθεν ἐπωθεῖ, ὥστ’ ἀναγκάζεται εἰς τό πλάγιον, ᾗ οὐ κωλύεται, φέρεσθαι, καί οὕτως ἀεί τό ἐχόμενον, ἕως ἂν ἓν γένηται, τοῦτο δ’ ἐστί κύκλος· οὗ γάρ μία φορά σχήματος, τοῦτο καί αὐτό ἀνάγκη κύκλον εἶναι.
21Aristoteles, Meteorologica, 3, III 1; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπί τε τῆς γῆς οὖν διά ταῦτα γίγνονται οἱ δῖνοι, καί ἐν τοῖς νέφεσιν ὁμοίως κατά τήν ἀρχήν, πλήν ὅτι, ὥσπερ ὅταν ἐκνεφίας γίγνηται, ἀεί τό νέφος ἐκκρίνεται καί γίνεται συνεχής ἄνεμος, οὕτως ἐνταῦθα ἀεί τό συνεχές ἀκολουθεῖ τοῦ νέφους.
22Aristoteles, Meteorologica, 3, III 1; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καλεῖται δ’, ἂν ἀχρωμάτιστον ᾖ, τοῦτο τό πάθος τυφών, ἄνεμος ὤν, οἷον ἐκνεφίας ἄπεπτος.
23Aristoteles, Meteorologica, 3, III 3; 7 (auctor 384BC-322BC)
Σημεῖον δέ τούτου διότι ἐντεῦθεν γίγνεται ὁ ἄνεμος, ὅθεν ἂν ἡ κυρία γίγνηται διάσπασις.
24Aristoteles, Physica, 8, 5; 6 (auctor 384BC-322BC)
ἢ γὰρ αὑτῷ κινεῖ τὸ κινοῦν ἢ ἄλλῳ, οἷον ἄνθρωπος ἢ αὐτὸς ἢ τῇ βακτηρίᾳ, καὶ ὁ ἄνεμος κατέβαλεν ἢ αὐτὸς ἢ ὁ λίθος ὃν ἔωσεν.
25Aristoteles, Problemata, 1, 56; 6 (auctor 384BC-322BC)
Πρὸς πνεῦμα δὲ μὴ κατακείσθω, διότι ὁ ἄνεμος τὸ πῦρ ἐξεγείρει καὶ ῥιπτιζόμενον τὸ πῦρ ἐξ ὀλίγου πολὺ γίνεται.
26Aristoteles, Problemata, 26; 19 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί οἱ ἐκνεφίαι ὕδατος γενομένου θᾶττον παύονται; ἢ ὅτι αἱ κοιλίαι συμπίπτουσι τοῦ νέφους, ὕδατος γενομένου, ἐν αἷς ἡ ἀρχὴ τοῦ πνεύματος συνίσταται; Διὰ τί οὐχ οἱ αὐτοὶ ἄνεμοι πανταχοῦ ὑέτιοί εἰσιν; ἢ ὅτι οὐχ οἱ αὐτοὶ πανταχοῦ πρὸς ὄρη ἀντιπνέουσιν, ἀλλ' ἕτεροι κεῖνται πρὸς ἕτερα ὄρη; οἷον γὰρ πρὸς ἀνάντη μόλις ῥεόντων, ἐνταῦθα ὑφίσταται μᾶλλον τὰ νέφη, οὗ ἀδυνατεῖ ἔτι προωθεῖν αὐτὰ ἄνεμος.
27Aristoteles, Problemata, 26; 53 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί ἄνεμος γίνεται πρὸ τῶν ἐκλείψεων ὡς τὰ πολλά, ἀκρόνυχον μὲν πρὸ τῶν μεσονυκτίων ἐκλείψεων, μεσονύκτιον δὲ πρὸ τῶν ἑώων; ἢ διότι ἀμαυροῦται τὸ θερμὸν τὸ ἀπὸ τῆς σελήνης διὰ τὸ πλησίον ἤδη φορὰν εἶναι, ἐν ᾧ γενομένῳ ἔσται ἡ ἔκλειψις; ἀνιεμένου οὖν ᾧ κατείχετο ὁ ἀὴρ καὶ ἠρέμει, πάλιν κινεῖται καὶ γίνεται πνεῦμα τῆς ὀψιαίτερον ἐκλείψεως ὀψιαίτερον.
28Aristoteles, Problemata, 26; 94 (auctor 384BC-322BC)
ὁ δὲ βορέας χειμέριος ἄνεμος.
29Aristoteles, Problemata, 26; 186 (auctor 384BC-322BC)
ὅταν μὲν οὖν ᾖ ἄνεμος, ἀπορριπίζει τὴν ἐκ τῆς γῆς ἀναθυμίασιν, οὖσαν ψυχράν· αὐτὰ δὲ τὰ πνεύματα οὐ ψυχρὰ διὰ τὸ ἀπὸ τῆς θαλάττης προςβάλλειν· ἐν δὲ ταῖς νηνεμίαις ἀνιοῦσα ἡ ἀτμὶς ἀπὸ τοῦ ἐμμένοντος ὕδατος ποιεῖ τὸ ψῦχος.
30Aulus Gellius, Noctes Atticae, 1, 2, 8; 13 (auctor c.125–c.180)
ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος κικόνεσσι πέλασσεν.
31Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 10; 13
καὶ ἐπῆρεν Μωϋσῆς τὴν ῥάβδον εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ κύριος ἐπήγαγεν ἄνεμον νότον ἐπὶ τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· τὸ πρωῒ ἐγενήθη, καὶ ὁ ἄνεμος ὁ νότος ἀνέλαβεν τὴν ἀκρίδα
32Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Iob, 15; 30
οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος· τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος, ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος.
33Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 1; 4
οὐχ οὕτως οἱ ἀσεβεῖς, οὐχ οὕτως, ἀλλ’ ἢ ὡς ὁ χνοῦς, ὃν ἐκριπτεῖ ὁ ἄνεμος ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
34Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 25; 23
ἄνεμος βορέας ἐξεγείρει νέφη, πρόσωπον δὲ ἀναιδὲς γλῶσσαν ἐρεθίζει.
35Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 27; 16
βορέας σκληρὸς ἄνεμος, ὀνόματι δὲ ἐπιδέξιος καλεῖται.
36Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 43; 20
ψυχρὸς ἄνεμος βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἐφ’ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ.
37Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 41; 16
καὶ λικμήσεις, καὶ ἄνεμος λήμψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖς ἁγίοις Ισραηλ. καὶ ἀγαλλιάσονται
38Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 57; 13
ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου· τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήμψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσιν τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.
39Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 64; 5
καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς, ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν· καὶ ἐξερρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμᾶς.
40Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 22; 22
πάντας τοὺς ποιμένας σου ποιμανεῖ ἄνεμος, καὶ οἱ ἐρασταί σου ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐξελεύσονται· ὅτι τότε αἰσχυνθήσῃ καὶ ἀτιμωθήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν φιλούντων σε.
41Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 19; 12
καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμῷ, ἐπὶ γῆν ἐρρίφη, καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανεν τὰ ἐκλεκτὰ αὐτῆς· ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ῥάβδος ἰσχύος αὐτῆς, πῦρ ἀνήλωσεν αὐτήν.
42Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dan, 2; 35
τότε λεπτὰ ἐγένετο ἅμα ὁ σίδηρος καὶ τὸ ὄστρακον καὶ ὁ χαλκὸς καὶ ὁ ἄργυρος καὶ τὸ χρυσίον καὶ ἐγένετο ὡσεὶ λεπτότερον ἀχύρου ἐν ἅλωνι, καὶ ἐρρίπισεν αὐτὰ ὁ ἄνεμος ὥστε μηδὲν καταλειφθῆναι ἐξ αὐτῶν· καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγένετο ὄρος μέγα καὶ ἐπάταξε πᾶσαν τὴν γῆν.
43Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 14; 24
τὸ δὲ πλοῖον ἤδη σταδίους πολλοὺς ἀπὸ τῆς γῆς ἀπεῖχεν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.
44Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 14; 32
καὶ ἀναβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος.
45Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 4; 39
καὶ διεγερθεὶς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καὶ εἶπεν τῇ θαλάσσῃ, Σιώπα, πεφίμωσο. καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.
46Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 4; 41
καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν, καὶ ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν ὅτι καὶ ὁ ἄνεμος καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούει αὐτῷ;
47Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 6; 48
καὶ ἰδὼν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς, περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτοὺς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελεν παρελθεῖν αὐτούς.
48Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 6; 51
καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. καὶ λίαν [ἐκ περισσοῦ] ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο,
49Biblia, Novum testamentum graece, Act, 27; 14
μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλεν κατ’ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικὸς ὁ καλούμενος Εὐρακύλων·
50Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 7; 1
Μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον.
51Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 345; 3 (opus 1508)
Theocritus in Charitibus: Ἀλλ’ ἷσος γάρ ὁ μόχθος ἐπ’ Ἀόνι κύματα μετρεῖν, Ὅσσ᾿ ἄνεμος χέρσονδε μετά γλαυκᾶς ἁλός ὠθεῖ, id est Namque perinde siet, quasi si numerare labores Quot venti e pelago trudant ad littora fluctus.
52Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 910; 7 (opus 1508)
Qua voce usus est Homerus Iliados Ε: Ὡς δ’ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱεράς κατ’ ἀλωάς, id est Ut vento tenues sacra area iactitat achnas.
53Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1416; 9 (opus 1508)
Quandoquidem autem pleraque Homeri proverbiorum vice sunt usurpata, quid vetat et illud inter adagia referri, quod est apud eum poetam perquam frequens: Υέρων ἄνεμός τε καί ὕδωρ, id est Ferens et ventus, et aestus, quoties res ex omni parte feliciter procedit.
54Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1416; 10 (opus 1508)
Item illud crebrum apud eundem: Σήν δ’ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ’ ἴθυνεν, id est Ast illam ventusque gubernatorque regebat, cum ad fortunae favorem accedit etiam industria.
55Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1421; 1 (opus 1508)
Ἄνεμος οὔτε μένειν ἐᾶ, οὔτε πλεῖν, id est Ventus neque manere sinit, neque navigare.
56Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1421; 2 (opus 1508)
Philoctetes apud Aeschylum: Ἔνθ’ οὔτε μίμνειν ἄνεμος, οὔτε πλεῖν ἐᾶ, id est: Ubi nec manere, nec ire ventus annuit.
57Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2887; 1 (opus 1508)
In eum, qui non sponte, sed casu velutique fatis impellentibus in aliquod vitae genus incidit, congruet illud ex eodem libro: Σόν δ’ ἄρα δεῦρ’ ἄνεμός τε φέρων καί κῦμα πέλασσε, id est Ast hunc huc ventusque ferens atque appulit unda.
58Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 6; 1 (auctor c.350)
ἄνεμος ventus πνοή aura βορέας aquilo λίψ Africus νότος auster ἀπαρκίας septentrio ἀπόγειος a terra εὖρος vulturnus ἀφηλιώτης desolanus χῶρος aqualis ἶλιγξ turbor
59Herodotus, Historiae, 2, 96, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα τὰ πλοῖα ἀνὰ μὲν τὸν ποταμὸν οὐ δύναται πλέειν, ἢν μὴ λαμπρὸς ἄνεμος ἐπέχῃ, ἐκ γῆς δὲ παρέλκεται, κατὰ ῥόον δὲ κομίζεται ὧδε· ἔστι ἐκ μυρίκης πεποιημένη θύρη, κατερραμμένη ῥιπὶ καλάμων, καὶ λίθος τετρημένος διτάλαντος μάλιστά κῃ σταθμόν· τούτων τὴν μὲν θύρην δεδεμένην κάλῳ ἔμπροσθε τοῦ πλοίου ἀπιεῖ ἐπιφέρεσθαι, τὸν δὲ λίθον ἄλλῳ κάλῳ ὄπισθε.
60Herodotus, Historiae, 4, 173, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
οὗτοι ἐξαπολώλασι τρόπῳ τοιῷδε· ὁ νότος σφι πνέων ἄνεμος τὰ ἔλυτρα τῶν ὑδάτων ἐξηύηνε, ἡ δὲ χώρη σφι ἅπασα ἐντὸς ἐοῦσα τῆς Σύρτιος ἦν ἄνυδρος.
61Herodotus, Historiae, 6, 44, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπιπεσὼν δέ σφι περιπλέουσι βορέης ἄνεμος μέγας τε καὶ ἄπορος κάρτα τρηχέως περιέσπε, πλήθεϊ πολλὰς τῶν νεῶν ἐκβάλλων πρὸς τὸν Ἄθων.
62Herodotus, Historiae, 7, 188, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ταύτην μὲν τὴν εὐφρόνην οὕτω, ἅμα δὲ ὄρθρῳ ἐξ αἰθρίης τε καὶ νηνεμίης τῆς θαλάσσης ζεσάσης ἐπέπεσέ σφι χειμών τε μέγας καὶ πολλὸς ἄνεμος ἀπηλιώτης, τὸν δὴ Ἑλλησποντίην καλέουσι οἱ περὶ ταῦτα τὰ χωρία οἰκημένοι.
63Herodotus, Historiae, 7, 193, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ δὲ βάρβαροι, ὡς ἐπαύσατό τε ὁ ἄνεμος καὶ τὸ κῦμα ἔστρωτο, κατασπάσαντες τὰς νέας ἔπλεον παρὰ τὴν ἤπειρον, κάμψαντες δὲ τὴν ἄκρην τῆς Μαγνησίης ἰθέαν ἔπλεον ἐς τὸν κόλπον τὸν ἐπὶ Παγασέων φέροντα.
64Herodotus, Historiae, 8, 96, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
τῶν δὲ ναυηγίων πολλὰ ὑπολαβὼν ἄνεμος ζέφυρος ἔφερε τῆς Ἀττικῆς ἐπὶ τὴν ἠιόνα τὴν καλεομένην Κωλιάδα· ὥστε ἀποπλησθῆναι τὸν χρησμὸν τόν τε ἄλλον πάντα τὸν περὶ τῆς ναυμαχίης ταύτης εἰρημένοι Βάκιδι καὶ Μουσαίῳ, καὶ δὴ καὶ κατὰ τὰ ναυήγια τὰ ταύτῃ ἐξενειχθέντα τὸ εἰρημένον πολλοῖσι ἔτεσι πρότερον τούτων ἐν χρησμῷ Λυσιστράτῳ Ἀθηναίῳ ἀνδρὶ χρησμολόγῳ, τὸ ἐλελήθεε πάντας τοὺς Ἕλληνας, Κωλιάδες δὲ γυναῖκες ἐρετμοῖσι φρύξουσι τοῦτο δὲ ἔμελλε ἀπελάσαντος βασιλέος ἔσεσθαι.
65Homerus, Ilias, 1, 458; 5 (auctor fl.700BC)
ἦμος δ' ἠέλιος κατέδυ καί ἐπί κνέφας ἦλθε, δή τότε κοιμήσαντο παρά πρυμνήσια νηός· ἦμος δ' ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς, καί τότ' ἔπειτ' ἀνάγοντο μετά στρατόν εὐρύν Ἀχαιῶν· τοῖσιν δ' ἴκμενον οὖρον ἵει ἑκάεργος Ἀπόλλων· οἳ δ' ἱστόν στήσαντ' ἀνά θ' ἱστία λευκά πέτασσαν, ἐν δ' ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφί δέ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ' ἴαχε νηός ἰούσης· ἣ δ' ἔθεεν κατά κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
66Homerus, Ilias, 5, 493; 3 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱεράς κατ' ἀλωάς ἀνδρῶν λικμώντων, ὅτε τε ξανθή Δημήτηρ κρίνῃ ἐπειγομένων ἀνέμων καρπόν τε καί ἄχνας, αἳ δ' ὑπολευκαίνονται ἀχυρμιαί· ὣς τότ' Ἀχαιοί λευκοί ὕπερθε γένοντο κονισάλῳ, ὅν ῥα δι' αὐτῶν οὐρανόν ἐς πολύχαλκον ἐπέπληγον πόδες ἵππων ἂψ ἐπιμισγομένων· ὑπό δ' ἔστρεφον ἡνιοχῆες.
67Homerus, Ilias, 6, 116; 9 (auctor fl.700BC)
φύλλα τά μέν τ' ἄνεμος χαμάδις χέει, ἄλλα δέ θ' ὕλη τηλεθόωσα φύει, ἔαρος δ' ἐπιγίγνεται ὥρη· ὣς ἀνδρῶν γενεή ἣ μέν φύει ἣ δ' ἀπολήγει.
68Homerus, Ilias, 11, 122; 7 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ' εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἳ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρός ὁρμῇ· ὣς ἄρ' ὑπ' Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι πῖπτε κάρηνα Τρώων φευγόντων, πολλοί δ' ἐριαύχενες ἵπποι κείν' ὄχεα κροτάλιζον ἀνά πτολέμοιο γεφύρας ἡνιόχους ποθέοντες ἀμύμονας· οἳ δ' ἐπί γαίῃ κείατο, γύπεσσιν πολύ φίλτεροι ἢ ἀλόχοισιν.
69Homerus, Ilias, 12, 153; 1 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπό πύργων βάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τ' αὐτῶν καί κλισιάων νηῶν τ' ὠκυπόρων· νιφάδες δ' ὡς πῖπτον ἔραζε, ἅς τ' ἄνεμος ζαής νέφεα σκιόεντα δονήσας ταρφειάς κατέχευεν ἐπί χθονί πουλυβοτείρῃ· ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμέν Ἀχαιῶν ἠδέ καί ἐκ Τρώων· κόρυθες δ' ἀμφ' αὖον ἀΰτευν βαλλομένων μυλάκεσσι καί ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.
70Homerus, Ilias, 14, 378; 6 (auctor fl.700BC)
οὔτε θαλάσσης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτί χέρσον ποντόθεν ὀρνύμενον πνοιῇ Βορέω ἀλεγεινῇ· οὔτε πυρός τόσσός γε ποτί βρόμος αἰθομένοιο οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὅτε τ' ὤρετο καιέμεν ὕλην· οὔτ' ἄνεμος τόσσόν γε περί δρυσίν ὑψικόμοισι ἠπύει, ὅς τε μάλιστα μέγα βρέμεται χαλεπαίνων, ὅσση ἄρα Τρώων καί Ἀχαιῶν ἔπλετο φωνή δεινόν ἀϋσάντων, ὅτ' ἐπ' ἀλλήλοισιν ὄρουσαν.
71Homerus, Ilias, 17, 44; 3 (auctor fl.700BC)
οἷον δέ τρέφει ἔρνος ἀνήρ ἐριθηλές ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ' ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ, καλόν τηλεθάον· τό δέ τε πνοιαί δονέουσι παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ· ἐλθών δ' ἐξαπίνης ἄνεμος σύν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ' ἐξέστρεψε καί ἐξετάνυσσ' ἐπί γαίῃ· τοῖον Πάνθου υἱόν ἐϋμμελίην Εὔφορβον Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεί κτάνε τεύχε' ἐσύλα.
72Homerus, Ilias, 20, 490; 1 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ἀναμαιμάει βαθέ' ἄγκεα θεσπιδαές πῦρ οὔρεος ἀζαλέοιο, βαθεῖα δέ καίεται ὕλη, πάντῃ τε κλονέων ἄνεμος φλόγα εἰλυφάζει, ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σύν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος κτεινομένους ἐφέπων· ῥέε δ' αἵματι γαῖα μέλαινα.
73Homerus, Odyssea, 2, 388; 18 (auctor fl.700BC)
ἔπρησεν δ' ἄνεμος μέσον ἱστίον, ἀμφί δέ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ' ἴαχε νηός ἰούσης· ἡ δ' ἔθεεν κατά κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
74Homerus, Odyssea, 3, 276; 6 (auctor fl.700BC)
αἱ μέν ἄρ' ἔνθ' ἦλθον, σπουδῇ δ' ἤλυξαν ὄλεθρον ἄνδρες, ἀτάρ νῆάς γε ποτί σπιλάδεσσιν ἔαξαν κύματ'· ἀτάρ τάς πέντε νέας κυανοπρῳρείους Αἰγύπτῳ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καί ὕδωρ.
75Homerus, Odyssea, 5, 92; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἄλλοι μέν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοί ἑταῖροι, τόν δ' ἄρα δεῦρ' ἄνεμός τε φέρων καί κῦμα πέλασσε.
76Homerus, Odyssea, 5, 92; 14 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἄλλοι μέν πάντες ἀπέφθιθεν ἐσθλοί ἑταῖροι, τόν δ' ἄρα δεῦρ' ἄνεμός τε φέρων καί κῦμα πέλασσε.
77Homerus, Odyssea, 5, 365; 2 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ἄνεμος ζαής ἠΐων θημῶνα τινάξῃ καρφαλέων· τά μέν ἄρ τε διεσκέδασ' ἄλλυδις ἄλλῃ· ὣς τῆς δούρατα μακρά διεσκέδασ'.
78Homerus, Odyssea, 5, 365; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ' Ἠώς, καί τότ' ἔπειτ' ἄνεμος μέν ἐπαύσατο ἠδέ γαλήνη ἔπλετο νηνεμίη· ὁ δ' ἄρα σχεδόν εἴσιδε γαῖαν ὀξύ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπό κύματος ἀρθείς.
79Homerus, Odyssea, 7, 240; 8 (auctor fl.700BC)
τήν μέν ἔπειτα θύελλα διεσκέδασ'· αὐτάρ ἐγώ γε νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, ὄφρα με γαίῃ ὑμετέρῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καί ὕδωρ.
80Homerus, Odyssea, 9, 1; 11 (auctor fl.700BC)
" Ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος Κικόνεσσι πέλασσεν, Ἰσμάρῳ.
81Homerus, Odyssea, 9, 47; 13 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ' Ἠώς, ἱστούς στησάμενοι ἀνά θ' ἱστία λεύκ' ἐρύσαντες ἥμεθα, τάς δ' ἄνεμός τε κυβερνῆταί τ' ἴθυνον.
82Homerus, Odyssea, 9, 281; 1 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο πειράζων, ἐμέ δ' οὐ λάθεν εἰδότα πολλά, ἀλλά μιν ἄψορρον προσέφην δολίοις ἐπέεσσι· " « νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων πρός πέτρῃσι βαλών ὑμῆς ἐπί πείρασι γαίης, ἄκρῃ προσπελάσας· ἄνεμος δ' ἐκ πόντου ἔνεικεν· αὐτάρ ἐγώ σύν τοῖσδε ὑπέκφυγον αἰπύν ὄλεθρον.
83Homerus, Odyssea, 11, 1; 3 (auctor fl.700BC)
ἡμεῖς δ' ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατά νῆα ἥμεθα· τήν δ' ἄνεμός τε κυβερνήτης τ' ἴθυνε.
84Homerus, Odyssea, 11, 567; 5 (auctor fl.700BC)
δένδρεα δ' ὑψιπέτηλα κατά κρῆθεν χέε καρπόν, ὄγχναι καί ῥοιαί καί μηλέαι ἀγλαόκαρποι συκέαι τε γλυκεραί καί ἐλαῖαι τηλεθόωσαι· τῶν ὁπότ' ἰθύσει' ὁ γέρων ἐπί χερσί μάσασθαι, τάς δ' ἄνεμος ῥίπτασκε ποτί νέφεα σκιόεντα.
85Homerus, Odyssea, 12, 111; 14 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατά νῆα ἥμεθα· τήν δ' ἄνεμός τε κυβερνήτης τ' ἴθυνε.
86Homerus, Odyssea, 12, 153; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' ἔπειτ' ἄνεμος μέν ἐπαύσατο ἠδέ γαλήνη ἔπλετο νηνεμίη, κοίμησε δέ κύματα δαίμων.
87Homerus, Odyssea, 12, 397; 1 (auctor fl.700BC)
" ἑξῆμαρ μέν ἔπειτα ἐμοί ἐρίηρες ἑταῖροι δαίνυντ' Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας· ἀλλ' ὅτε δή ἕβδομον ἦμαρ ἐπί Ζεύς θῆκε Κρονίων, καί τότ' ἔπειτ' ἄνεμος μέν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων, ἡμεῖς δ' αἶψ' ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ, ἱστόν στησάμενοι ἀνά θ' ἱστία λεύκ' ἐρύσαντες.
88Homerus, Odyssea, 14, 235; 6 (auctor fl.700BC)
ἑβδομάτῃ δ' ἀναβάντες ἀπό Κρήτης εὐρείης ἐπλέομεν Βορέῃ ἀνέμῳ ἀκραέϊ καλῷ ῥηϊδίως, ὡς εἴ τε κατά ῥόον· οὐδέ τις οὖν μοι νηῶν πημάνθη, ἀλλ' ἀσκηθέες καί ἄνουσοι ἥμεθα, τάς δ' ἄνεμός τε κυβερνῆταί τ' ἴθυνον.
89Homerus, Odyssea, 15, 454; 11 (auctor fl.700BC)
καί τήν μέν φώκῃσι καί ἰχθύσι κύρμα γενέσθαι ἔκβαλον· αὐτάρ ἐγώ λιπόμην ἀκαχήμενος ἦτορ· τούς δ' Ἰθάκῃ ἐπέλασσε φέρων ἄνεμός τε καί ὕδωρ, ἔνθα με Λαέρτης πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν.
90Homerus, Odyssea, 19, 190; 4 (auctor fl.700BC)
ἔνθα δυώδεκα μέν μένον ἤματα δῖοι Ἀχαιοί· εἴλει γάρ Βορέης ἄνεμος μέγας οὐδ' ἐπί γαίῃ εἴα ἵστασθαι, χαλεπός δέ τις ὤρορε δαίμων.
91Homerus, Odyssea, 19, 190; 5 (auctor fl.700BC)
τῇ τρισκαιδεκάτῃ δ' ἄνεμος πέσε, τοί δ' ἀνάγοντο.
92Hugo de Folieto Incertus, De bestiis et aliis rebus, 177, 0119C
Os homini sublime dedit, coelumque tueri Iussit, et erectos ad sidera tollere vultus. (OVID. Met. l. II.) Qui Deo erectus coelum aspicit, ut Deum quaerat, non ad terram intendat velut pecora quae natura prona et ventri obedientia finxit (SALUST. in prol. Catil). Anima autem a ventis nomen accepit, eo quod ventus sit. Unde et Graece ventus anemos [ἀνεμος] dicitur, quod ore trahentes aerem, vivere videamur, sed apertissime falsum est, quia multo prius gignitur anima quam concipi ore possit aer, quia iam in genetricis utero vivit.
93Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0398B (auctor 565-636)
Unde et ventus Graece ἄνεμος dicitur, quod ore trahentes aerem vivere videamur.
94Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 11, 1, 7; 17 (auctor 565-636)
Unde et Graece ventus ἄνεμος dicitur, quod ore trahentes aerem vivere videamur: sed apertissime falsum est, quia multo prius gignitur anima quam concipi aer ore possit, quia iam in genetricis utero vivit.
95Lactantius, Liber de opificio Dei, 7, 0067B (auctor 250-325)
Etenim alii sanguinem esse dixerunt, alii ignem, alii ventum; unde anima, vel animus nomen accepit, quod Graece ventus ἄνεμος dicitur; nec illorum tamen quisquam dixisse aliquid videtur.
96Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 6; 3 (auctor c.420)
Ἡμεῖς δ᾽ ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατὰ νῆα ἥμεθα• τὴν δ᾽ ἄνεμός τε κυβερνήτης τ᾽ ἴθυνε.
97Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 6; 28 (auctor c.420)
Οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθ᾽ ἅλις ἀναβέβρυχεν ὕδωρ, καλὸν τηλεθάον, τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι παντοίων ἀνέμων καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ• ἐλθὼν δ᾽ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ᾽ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ᾽ ἐπὶ γαίῃ.
98Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 13; 24 (auctor c.420)
Ὡς δ᾽ ὅτε πῦρ ἀΐδηλον ἐν ἀξύλῳ ἐμπέσῃ ὕλῃ, πάντῃ τ᾽ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἵ δέ τε θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ.
99Martinus Legionensis, Expositio in epistolam I B. Petri apostoli, 209, 0250B (auctor c.1130–1203)
Unde et Graece ventus ἄνεμος dicitur, eo quod ore trahentes aerem vivere videamur.
100Plato, Phaedo, p1, 77; 10 (auctor c.425BC-347BC)
ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ καὶ διασκεδάννυσιν, ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ' ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ἀποθνῄσκων.
101Ps Aristoteles, De mundo, 4; 14
Ἐκ δὲ τῆς ξηρᾶς ὑπὸ ψύχους μὲν ὠσθείσης ὥστε ῥεῖν ἄνεμος ἐγένετο· οὐδὲν γάρ ἐστιν οὗτος πλὴν ἀὴρ πολὺς ῥέων καὶ ἀθρόος· ὅστις ἅμα καὶ πνεῦμα λέγεται.
102Ps Aristoteles, De mundo, 4; 20
Τῶν γε μὴν εὔρων καικίας μὲν λέγεται ὁ ἀπὸ τοῦ περὶ τὰς θερινὰς ἀνατολὰς τόπου πνέων ἄνεμος, ἀπηλιώτης δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ περὶ τὰς ἰσημερινάς, εὖρος δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ περὶ τὰς χειμερινάς.
103Rabanus Maurus, Tractatus de anima, 110, 1110C (auctor 780-856)
Quorumdam vero talis est diffinitio, ut anima a vento nomen accipiat: quia ventus Graece ἄνεμος dicitur.
104Seneca, Apocolocyntosis, 5; 11 (auctor c.4BC–65)
Itaque et ipse Homerico versu Caesarem se esse significant ait: ἰλιόθεν με φέρων ἄνεμος κικόνεσσι πέλασσεν Erat autem sequens versus verior, aeque Homericus: ἔνθα δ' ἐγὼ πόλιν ἔπραθον, ὤλεσα δ' αὐτοὺς
105Walafridus Strabo, Glossae Latino-barbaricae Rabani, 112, 1575C (auctor 808-849)
Anima a ventis nomen traxit: unde et Graece ἄνεμος ventus dicitur, quod ore trahit aerem homo.