'άρουρα' - search in All Authors, Showing 1 to 30 of 30 hits

1Anonymi, Ars Bobiensis, p. 35, l. 5 (auctor c.450)
nomina quae apud Romanos neutralia, apud Graecos feminina hoc auxilium, aruum ἄρουρα, adiutorium, augurium, aedificium, arbitrium μεσιτεία, beneficium, bitumen, conubium ἐπιγαμία, caput, cor, consilium, hoc coagulum πυτία, candelabrum, corium, commercium, crepusculum ὀψινὴ ὥρα, compendium, discrimen διαφορά, decus, dispendium, experimentum, epulum διανομή, excidium, emolumentum ὠφέλεια, effugium, forum ἀγορά, foramen τρῶγλα, far ζέα, floccum κροκύς, fel, fermentum ζύμη, flagellum μάστιξ, furtum, gaudium, gallicinium, gelu πάχνη, genium τύχη τόπου ἢ ἀνδρός, gramen, gluten, guttur, hospitium, hordeum, iter, imperium προσταγή, ieiunium, ingenium, interdictum, infundibulum χώνη, ilium λαγών, lustrum πενταετηρίς, latrocinium, mare, meritum εὐποιἱα, mendicabulum ἐπαιτοσύνη, medicamentum θεραπεία, ministerium, negotium πραγματεία, ostium, θύρα , otium, ostium ἐκβολή, officium, foedus σπονδή, pabulum πόα (νομή), proelium συμβολή, praesepe φάτνη, patrocinium, puerperium ἡ λοχεία, participium, parricidium πατροκτονία, posticium παράθυρος, peruigilium παννυχίς, principium, praeceptum παραίνεσις, pronomen, pactum συνθήκη ἡ κήρυξις, prouerbium παροιμία, pretium τιμὴ τῆς καταβολῆς, pomum ὀπώρα, promissum ὑπόσχεσις, pondus ὁλκή, praesidium φρουρά, remigium, rastrum ἡ ἄμμη, responsum, sacerdotium ἱερωσύνη, scutum, studium, stratum κατάστρωσις, saxum, seruitium, silentium, solacium, scalprum σμῖλα, sacrilegium, subtemen ῥοδάνη, supplicium, stercus, scortum χαμαιτύπη, supercilium ὀφρύς, suspendium ἀγκόνη, signum σφραγίς στέγη, territorium τοπαρχία, tormentum βάσανος, torculare ληνός, tonitru βροντή, testimonium, testamentum, tegmen δορά, tranquillum γαλήνη (et haec tranquillitas), uotum εὐχή, uadimonium ἐγγύη, uentrale φοῦνδα, hoc uitrum ὕελος, uirgultum ἡ παραφυάς.
2Apuleius, Apologia, 31, 26; 5 (auctor c.125–c.180)
sed enim uir egregie doctus et ueterum aemulator meminerat Homerum, poetam multiscium uel potius cunctarum rerum adprime peritum, uim omnem medicaminum non mari, sed terrae ascripsisse[t], cum de quadam saga ad hunc modum memorauit: ἣ τόσα φάρμακα ἤδη, ὅσα τρέφει εὐρεῖαν χθών itemque alibi carminum similiter: τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα φάρμακα, πολλά μέν ἐσθλά μεμιγμένα, πολλά δέ λυγρά, cum tamen numquam apud eum marino aliquo et piscolento medicauit nec Prot[h]eus faciem nec Vlixes scrobem nec Aeolus follem nec Helena creterram nec Circe poculum nec Venus cingulum.
3Aristoteles, Meteorologica, 1, I 4; 7 (auctor 384BC-322BC)
Διαφέρει δ’ ἤδη κατά τήν τοῦ ὑπεκκαύματος θέσιν ἢ τό πλῆθος· ἂν μέν γάρ πλάτος ἔχῃ καί μῆκος τό ὑπέκκαυμα, πολλάκις ὁρᾶται καιομένη φλόξ ὥσπερ ἐν ἀρούρᾳ καιομένης καλάμης, ἂν δέ κατά μῆκος μόνον, οἱ καλούμενοι δαλοί καί αἶγες καί ἀστέρες.
4Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 44; 4 (opus 1508)
Διό καί παροιμιαζόμενοι λέγουσιν οὐκ ἄλλως, ὅτι ἔτος φέρει, οὐχί ἄρουρα.
5Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1729; 1 (opus 1508)
Βῶλος ἄρουρα, id est Gleba arvum.
6Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1729; 3 (opus 1508)
Proinde legendam suspicor Βῶλος ἄρουραν aut ἀρούρᾳ, ut subaudias προστίθεται aut αὐξάνει aut eiusmodi quippiam.
7Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2168; 2 (opus 1508)
Simile illi Βῶλος ἄρουρα, id est Gleba arvum.
8Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 32; 1 (auctor c.350)
ἀγρός ager ὑγεινός salubris δρυμοί saltus ὕλη silva πλέθρα iugerum πέρας finis βουνός acervus / collis ἄλσος lucus κρημνός praeceps κοιλάδες valles ἄρουρα seges στάχυς spica πυρός frumentum σῖτος triticum κριθή hordeum κύαμος faba solida ἐρεγμός faba fracta πτισάνη tisana φακῆ lenticla πίσος pisum χόνδρος alica ἐρέβινθος cicer θέρμοι lupini φασίολοι fasioli κέγχρος milium μήκων papaver τῆλις fenogrecum χόρτος fenum δέσμαι mannae ἅλων area ἀλοητός tritura τρύγητος vindemia ὥριμον maturum ῥώξ acinum στέμφυλα vinacia γίγαρτον granillum ληνός torculare σιτοβολών granarium κῆπος ortus παράδεισος pomarium οἰκονόμος vilicus ἄγροικοι rustici ἐργάται operarii σκαφεῖς fossores κλαδευταί putatores τρυγηταί vindemiatores μισθωταί mercennarii ποιμήν pastor ποίμνη grex ἀγέλη grex καρποί fructus πίτυρα furfures ἄγρωστις gramen στιβή stipa / bolumaca καλύβη casa φραγμός sepis ἄροτρον aratrum ἀγρονόμος vilicus ἀγροφύλαξ saltuarius κυκλευτής circitor
9Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 461, l. 7 (auctor c.362)
aruum ἄρουρα.
10Fronto, Epistulae, ad M. Caesarem, 1, 4; 10 (auctor c.95-165)
Quamquam “τῇ δεκάτῃ ἀνεφαίνετο πατρὶς ἄρουρα”.
11Herodotus, Historiae, 2, 116, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
τοῖα Διὸς θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα, ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν Θῶνος παράκοιτις Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα φάρμακα, πολλὰ μὲν ἐσθλὰ μεμιγμένα, πολλὰ δὲ λυγρά.
12Herodotus, Historiae, 2, 168, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἡ δὲ ἄρουρα ἑκατὸν πηχέων ἐστὶ Αἰγυπτίων πάντῃ, ὁ δὲ Αἰγύπτιος πῆχυς τυγχάνει ἴσος ἐὼν τῷ Σαμίῳ.
13Hesiodus, Opera et dies, 109; 2 (auctor fl.c.700BC)
οἳ μὲν ἐπὶ Κρόνου ἦσαν, ὅτ' οὐρανῷ ἐμβασίλευεν· ὥστε θεοὶ δ' ἔζωον ἀκηδέα θυμὸν ἔχοντες νόσφιν ἄτερ τε πόνων καὶ ὀιζύος· οὐδέ τι δειλὸν γῆρας ἐπῆν, αἰεὶ δὲ πόδας καὶ χεῖρας ὁμοῖοι τέρποντ' ἐν θαλίῃσι κακῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων· θνῇσκον δ' ὥσθ' ὕπνῳ δεδμημένοι· ἐσθλὰ δὲ πάντα τοῖσιν ἔην· καρπὸν δ' ἔφερε ζείδωρος ἄρουρα αὐτομάτη πολλόν τε καὶ ἄφθονον· οἳ δ' ἐθελημοὶ ἥσυχοι ἔργ' ἐνέμοντο σὺν ἐσθλοῖσιν πολέεσσιν.
14Hesiodus, Opera et dies, 140; 7 (auctor fl.c.700BC)
καὶ τοὶ μὲν ναίουσιν ἀκηδέα θυμὸν ἔχοντες ἐν μακάρων νήσοισι παρ' Ὠκεανὸν βαθυδίνην, ὄλβιοι ἥρωες, τοῖσιν μελιηδέα καρπὸν τρὶς ἔτεος θάλλοντα φέρει ζείδωρος ἄρουρα.
15Hesiodus, Opera et dies, 202; 9 (auctor fl.c.700BC)
τοῖσι φέρει μὲν γαῖα πολὺν βίον, οὔρεσι δὲ δρῦς ἄκρη μέν τε φέρει βαλάνους, μέσση δὲ μελίσσας· εἰροπόκοι δ' ὄιες μαλλοῖς καταβεβρίθασιν· τίκτουσιν δὲ γυναῖκες ἐοικότα τέκνα γονεῦσιν· θάλλουσιν δ' ἀγαθοῖσι διαμπερές· οὐδ' ἐπὶ νηῶν νίσσονται, καρπὸν δὲ φέρει ζείδωρος ἄρουρα.
16Homerus, Ilias, 2, 546; 1 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἄρ' Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ' Ἀθήνη θρέψε Διός θυγάτηρ, τέκε δέ ζείδωρος ἄρουρα, κάδ δ' ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ· ἔνθα δέ μιν ταύροισι καί ἀρνειοῖς ἱλάονται κοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν· τῶν αὖθ' ἡγεμόνευ' υἱός Πετεῶο Μενεσθεύς.
17Homerus, Ilias, 3, 111; 2 (auctor fl.700BC)
καί ῥ' ἵππους μέν ἔρυξαν ἐπί στίχας, ἐκ δ' ἔβαν αὐτοί, τεύχεά τ' ἐξεδύοντο· τά μέν κατέθεντ' ἐπί γαίῃ πλησίον ἀλλήλων, ὀλίγη δ' ἦν ἀμφίς ἄρουρα· Ἕκτωρ δέ προτί ἄστυ δύω κήρυκας ἔπεμπε καρπαλίμως ἄρνάς τε φέρειν Πρίαμόν τε καλέσσαι· αὐτάρ ὃ Ταλθύβιον προΐει κρείων Ἀγαμέμνων νῆας ἔπι γλαφυράς ἰέναι, ἠδ' ἄρν' ἐκέλευεν οἰσέμεναι· ὃ δ' ἄρ' οὐκ ἀπίθησ' Ἀγαμέμνονι δίῳ.
18Homerus, Ilias, 4, 127; 12 (auctor fl.700BC)
καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην· αὐτίκα γάρ μνήσονται Ἀχαιοί πατρίδος αἴης· κάδ δέ κεν εὐχωλήν Πριάμῳ καί Τρωσί λίποιμεν Ἀργείην Ἑλένην· σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπί ἔργῳ.
19Homerus, Odyssea, 1, 365; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐθέλω σε, φέριστε, περί ξείνοιο ἐρέσθαι, ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ, ποίης δ' ἐξ εὔχεται εἶναι γαίης, ποῦ δέ νύ οἱ γενεή καί πατρίς ἄρουρα.
20Homerus, Odyssea, 4, 219; 3 (auctor fl.700BC)
τοῖα Διός θυγάτηρ ἔχε φάρμακα μητιόεντα, ἐσθλά, τά οἱ Πολύδαμνα πόρεν, Θῶνος παράκοιτις Αἰγυπτίη, τῇ πλεῖστα φέρει ζείδωρος ἄρουρα φάρμακα, πολλά μέν ἐσθλά μεμιγμένα πολλά δέ λυγρά· ἰητρός δέ ἕκαστος ἐπιστάμενος περί πάντων ἀνθρώπων· ἦ γάρ Παιήονός εἰσι γενέθλης.
21Homerus, Odyssea, 9, 318; 13 (auctor fl.700BC)
σχέτλιε, πῶς κέν τίς σε καί ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο ἀνθρώπων πολέων, ἐπεί οὐ κατά μοῖραν ἔρεξας· " " ὣς ἐφάμην, ὁ δ' ἔδεκτο καί ἔκπιεν· ἥσατο δ' αἰνῶς ἡδύ ποτόν πίνων καί μ' ᾔτεε δεύτερον αὖτις· " « δός μοι ἔτι πρόφρων, καί μοι τεόν οὔνομα εἰπέ αὐτίκα νῦν, ἵνα τοι δῶ ξείνιον, ᾧ κε σύ χαίρῃς· καί γάρ Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διός ὄμβρος ἀέξει· ἀλλά τόδ' ἀμβροσίης καί νέκταρός ἐστιν ἀπορρώξ.
22Homerus, Odyssea, 10, 1; 9 (auctor fl.700BC)
" ἐννῆμαρ μέν ὁμῶς πλέομεν νύκτας τε καί ἦμαρ, τῇ δεκάτῃ δ' ἤδη ἀνεφαίνετο πατρίς ἄρουρα, καί δή πυρπολέοντας ἐλεύσσομεν ἐγγύς ἐόντες· ἔνθ' ἐμέ μέν γλυκύς ὕπνος ἐπήλυθε κεκμηῶτα, αἰεί γάρ πόδα νηός ἐνώμων, οὐδέ τῳ ἄλλῳ δῶχ' ἑτάρων, ἵνα θᾶσσον ἱκοίμεθα πατρίδα γαῖαν· οἱ δ' ἕταροι ἐπέεσσι πρός ἀλλήλους ἀγόρευον, καί μ' ἔφασαν χρυσόν τε καί ἄργυρον οἴκαδ' ἄγεσθαι δῶρα παρ' Αἰόλου μεγαλήτορος Ἱπποτάδαο.
23Homerus, Odyssea, 11, 271; 7 (auctor fl.700BC)
" τήν δέ μετ' Ἰφιμέδειαν, Ἀλωῆος παράκοιτιν εἴσιδον, ἣ δή φάσκε Ποσειδάωνι μιγῆναι, καί ῥ' ἔτεκεν δύο παῖδε, μινυνθαδίω δ' ἐγενέσθην, Ὦτόν τ' ἀντίθεον τηλεκλειτόν τ' Ἐφιάλτην, οὓς δή μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα καί πολύ καλλίστους μετά γε κλυτόν Ὠρίωνα· ἐννέωροι γάρ τοί γε καί ἐννεαπήχεες ἦσαν εὖρος, ἀτάρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι.
24Homerus, Odyssea, 20, 183; 4 (auctor fl.700BC)
καί τά μέν εὖ κατέδησεν ὑπ' αἰθούσῃ ἐριδούπῳ, αὐτός δ' αὖτ' ἐρέεινε συβώτην ἄγχι παραστάς· " τίς δή ὅδε ξεῖνος νέον εἰλήλουθε, συβῶτα, ἡμέτερον πρός δῶμα· τέων δ' ἐξ εὔχεται εἶναι ἀνδρῶν· ποῦ δέ νύ οἱ γενεή καί πατρίς ἄρουρα· δύσμορος, ἦ τε ἔοικε δέμας βασιλῆϊ ἄνακτι· ἀλλά θεοί δυόωσι πολυπλάγκτους ἀνθρώπους, ὁππότε καί βασιλεῦσιν ἐπικλώσωνται ὀϊζύν.
25Leo III, Epistolae 2, 102, 1061D
Ἀποβάλλομαι δὲ καὶ παντελῶς ἀποτρέπομαι τοὺς ἀπὸ Σίμωνος τοῦ Μάγου, καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τῆς εὐσεβείας παντάπασιν ἀποπεπτωκότας, καὶ δόξαις πονηρῶν δογμάτων καὶ φθοροποιῶν ἐμφυρέντας, καὶ τὴν τῶν ἁγίων παράδοσιν ἀθετήσαντας, καὶ τὸν πικρὸν τῶν ζιζανίων σπόρον συναναμίξαι τῇ τῆς ὅρθοδοξίας ἀρούρᾳ τολμήσαντας αὐτούς τε ἀναθέματίζω, καὶ πάντας τοὺς ἐπομένους αὐτοῖς, καὶ ὡς λύμην τῆς κατὰ Χριστὸν Ἐκκλησίας διαπτύω καὶ τῷ ἀναθέματι καθυποβάλλω.
26Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 13; 40 (auctor c.420)
Ὦτόν τ᾽ ἀντίθεον τηλεκλειτόν τ᾽ Ἐπιάλτην, τοὺς δὴ μηκίστους θρέψε ζείδωρος ἄρουρα καὶ πολὺ καλλίστους μετά γε κλυτὸν Ὠρίωνα• ἐννέωροι γὰρ τοί γε καὶ ἐννεαπήχεες ἦσαν εὖρος, ἀτὰρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι.
27Plinius maior, Naturalis historia, 18, 19; 8 (opus c.78)
hoc habet nomen res praeclara, ut mox docebimus, propter quam Homerus Ζείδωρος ἀροῦρα dixit, non, ut aliqui arbitrantur, quoniam vitam donaret.
28Servius, Commentarius in Vergilii Aeneidos libros, p1, 430; 5 (auctor fl.c.400)
RVRA Graece ἄρουρα dicuntur.
29Servius, In Vergilii Aeneide comentarii, 1, 430; 14 (auctor fl.c.400)
rura Graece ἄρουρα dicuntur.
30Servius, In Vergilii Aeneide comentarii, 2, 209; 3 (auctor fl.c.400)
arva hic 'arva' pro litore posuit; nam arva sunt quae Graecis ἄρουρα sunt dicta.