'αίμα' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 547 hits      Show next 47

1Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 29, 1; 49 (auctor c.330–c.391)
Quorum tres ponere sufficiet ultimos: οὐ μὰν νηποινί γε σὸν ἔσσεται αἷμα καὶ αὐτοῖς Τισιφόνη Βαρύμηνις ἐφοπλίσσει κακὸν οἶτον ἐν πεδίοισι Μίμαντος ἀγαιομένοιο Ἄρηος.
2Ammianus Marcellinus, Res gestae, 29, 1, 33; 49 (auctor c.330–c.391)
Post haec interrogati an ex fide sortium quas agitabant, ea praescierint quae sustinerent, versus illos notissimos ediderunt clare pronuntiantes capitalem eis hanc operam scrutandi sublimiora cito futuram; nihilo minus tamen ipsi quoque cum cognitoribus principi caedis incendiaque flatantes, furias imminere; quorum tres ponere sufficiet ultimos: οὐ μὰν νηποινί γε σὸν ἔσσεται αἷμα καὶ αὐτοῖς τισιφόνη βαρύμηνις ἐφοπλίσσει κακὸν οἶτον ἐν πεδίοισι μίμαντος ἀγαιομένοιο ἄρηος.
3Aristoteles, Physica, 1, 4; 15
ἔτι δ' ἐν τοῖς ἀπείροις σώμασιν ἐνυπάρχοι ἂν ἤδη σὰρξ ἄπειρος καὶ αἷμα καὶ ἐγκέφαλος, κεχωρισμένα μέντοι ἀπ' ἀλλήλων , οὐθὲν δ' ἧττον ὄντα, καὶ ἄπειρον ἕκαστον· τοῦτο δ' ἄλογον.
4Aristoteles, Physica, 3, 1; 18
ἔστι γὰρ ὁ χαλ κὸς δυνάμει ἀνδριάς, ἀλλ' ὅμως οὐχ ἡ τοῦ χαλκοῦ ἐντελέ χεια, ᾗ χαλκός, κίνησίς ἐστιν· οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ τὸ χαλκῷ εἶναι καὶ δυνάμει τινί [κινητῷ], ἐπεὶ εἰ ταὐτὸν ἦν ἁπλῶς καὶ κατὰ τὸν λόγον, ἦν ἂν ἡ τοῦ χαλκοῦ, ᾗ χαλκός, ἐν τελέχεια κίνησις· οὐκ ἔστιν δὲ ταὐτόν, ὡς εἴρηται (δῆλον δ' ἐπὶ τῶν ἐναντίων· τὸ μὲν γὰρ δύνασθαι ὑγιαίνειν καὶ δύ νασθαι κάμνειν ἕτερον – καὶ γὰρ ἂν τὸ κάμνειν καὶ τὸ ὑγι αίνειν ταὐτὸν ἦν – τὸ δὲ ὑποκείμενον καὶ τὸ ὑγιαῖνον καὶ τὸ νοσοῦν, εἴθ' ὑγρότης εἴθ' αἷμα, ταὐτὸν καὶ ἕν).
5Aristoteles, De anima, 1, I 2; 37 (auctor 384BC-322BC)
Πεισθῆναι δ’ ἐοίκασιν ἐκ τῆς γονῆς, ὅτι πάντων ὑγρά· καί γάρ ἐλέγχει τούς αἷμα φάσκοντας τήν ψυχήν, ὅτι ἡ γονή οὐχ αἷμα· ταύτην δ’ εἶναι τήν πρώτην ψυχήν.
6Aristoteles, De anima, 1, I 2; 38 (auctor 384BC-322BC)
Ἕτεροι δ’ αἷμα, καθάπερ Κριτίας, τό αἰσθάνεσθαι ψυχῆς οἰκειότατον ὑπολαμβάνοντες, τοῦτο δ’ ὑπάρχειν διά τήν τοῦ αἵματος φύσιν.
7Aristoteles, De generatione animalium, 1, 18; 23 (auctor 384BC-322BC)
οὐ πάντως οὖν ἔχον αἷμα οὐδὲ σάρξ.
8Aristoteles, De generatione animalium, 1, 18; 24 (auctor 384BC-322BC)
δῆλον τοίνυν ὅτι ἀδύνατον τὸ ἀπελθὸν εἶναι συνώνυμον τοῖς μέρεσιν, οἷον αἷμα ἀπὸ αἵματος ἢ σάρκα ἀπὸ σαρκός.
9Aristoteles, De generatione animalium, 1, 18; 25 (auctor 384BC-322BC)
ἀλλὰ μὴν εἴ γ' ἐξ ἑτέρου τινὸς ὄντος αἷμα γίγνεται οὐδ' ἂν τῆς ὁμοιότητος αἴτιον εἴη, ὡς λέγουσιν οἱ φάσκοντες οὕτω, τὸ ἀπελθεῖν ἀπὸ πάντων τῶν μορίων· ἱκανὸν γὰρ ἀφ' ἑνὸς ἀπιέναι μόνον εἴπερ μὴ ἐξ αἵματος αἷμα γίγνεται.
10Aristoteles, De generatione animalium, 1, 18; 27 (auctor 384BC-322BC)
ἔπειτα τίνα τρόπον αὐξηθήσεται ταῦτα τὰ ἀπελθόντα ἀπὸ παντός; Ἀναξαγόρας μὲν γὰρ εὐλόγως φησὶ σάρκας ἐκ τῆς τροφῆς προσιέναι ταῖς σαρξίν· τοῖς δὲ ταῦτα μὲν μὴ λέγουσιν ἀπὸ παντὸς δ' ἀπιέναι φάσκουσι, πῶς ἑτέρου προσγενομένου ἔσται μεῖζον εἰ μὴ μεταβάλλει τὸ προσελθόν; ἀλλὰ μὴν εἴ γε δύναται μεταβάλλειν τὸ προσελθόν, διὰ τί οὐκ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὸ σπέρμα τοιοῦτόν ἐστιν ὥστ' ἐξ αὐτοῦ δυνατὸν εἶναι γίγνεσθαι αἷμα καὶ σάρκας, ἀλλὰ μὴ αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο καὶ αἷμα καὶ σάρκας; οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο ἐνδέχεται λέγειν ὡς τῇ κατακεράσει αὐξάνεται ὕστερον οἷον οἶνος ὕδατος προσεγχυθέντος· αὐτὸ γὰρ ἂν πρῶτον μάλιστα ἦν ἕκαστον ἄκρατον ὄν· νῦν δὲ ὕστερον μᾶλλον καὶ σὰρξ καὶ ὀστοῦν καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστόν ἐστι μορίων.
11Aristoteles, De generatione animalium, 1, 19; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μὲν οὖν ἐστιν ἐσχάτη τροφὴ τὸ αἷμα τοῖς ἐναίμοις, τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον, εἴρηται πρότερον· ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ γονὴ περίττωμά ἐστι τροφῆς καὶ τῆς ἐσχάτης, ἤτοι αἷμα ἂν εἴη ἢ τὸ ἀνάλογον ἢ ἐκ τούτων τι.
12Aristoteles, De generatione animalium, 1, 19; 20 (auctor 384BC-322BC)
τά τε γὰρ πίονα ἧττόν ἐστι σπερματικὰ τῶν ἀπιμέλων, ὥσπερ εἴρηται πρότερον (αἴτιον δ' ὅτι καὶ ἡ πιμελὴ περίττωμά ἐστι καθάπερ τὸ σπέρμα, καὶ πεπεμμένον αἷμα, ἀλλ' οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον τῷ σπέρματι. ὥστ' εὐλόγως εἰς τὴν πιμελὴν ἀνηλωμένης τῆς περιττώσεως ἐλλείπει τὰ περὶ τὴν γονήν), τῶν τε ἀναίμων τὰ μαλάκια καὶ τὰ μαλακόστρακα περὶ τὴν κύησίν ἐστιν ἄριστα· διὰ τὸ ἄναιμα γὰρ εἶναι καὶ μὴ γίγνεσθαι πιμελὴν ἐν αὐτοῖς τὸ ἀνάλογον αὐτοῖς τῇ πιμελῇ ἀποκρίνεται εἰς τὸ περίττωμα τὸ σπερματικόν.
13Aristoteles, De generatione animalium, 1, 20; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἔοικε δὲ καὶ τὴν μορφὴν γυναικὶ παῖς, καὶ ἔστιν ἡ γυνὴ ὥσπερ ἄρρεν ἄγονον· ἀδυναμίᾳ γάρ τινι τὸ θῆλύ ἐστι τῷ μὴ δύνασθαι πέττειν ἐκ τῆς τροφῆς σπέρμα τῆς ὑστάτης (τοῦτο δ' ἐστὶν ἢ αἷμα ἢ τὸ ἀνάλογον ἐν τοῖς ἀναίμοις) διὰ ψυχρότητα τῆς φύσεως.
14Aristoteles, De generatione animalium, 1, 20; 14 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δ' οὐ πᾶσι γίγνεται τοῖς θήλεσιν αὕτη ἡ ἔκκρισις ἀλλὰ τοῖς αἱματικοῖς, καὶ οὐδὲ τούτοις πᾶσιν ἀλλ' ὅσων αἱ ὑστέραι μὴ πρὸς τῷ ὑποζώματί εἰσι μηδ' ᾠοτοκοῦσιν, ἔτι δ' οὐδὲ τοῖς αἷμα μὴ ἔχουσιν ἀλλὰ τὸ ἀνάλογον· ὅπερ γὰρ ἐν ἐκείνοις τὸ αἷμα, ἐν τούτοις ἑτέρα ὑπάρχει σύγκρισις.
15Aristoteles, De generatione animalium, 1, 20; 15 (auctor 384BC-322BC)
τοῦ δὲ μήτε τούτοις γίγνεσθαι κάθαρσιν μήτε τῶν αἷμα ἐχόντων τοῖς εἰρημένοις, [τοῖς κάτω ἔχουσι καὶ μὴ ᾠοτοκοῦσιν] αἰτία ἡ ξηρότης τῶν σωμάτων, ὀλίγον λείπουσα τὸ περίττωμα καὶ τοσοῦτον ὅσον εἰς τὴν γένεσιν ἱκανὸν μόνον, ἔξω δὲ μὴ προΐεσθαι.
16Aristoteles, De generatione animalium, 2, 4; 15 (auctor 384BC-322BC)
μεταβεβληκότος μὲν οὖν εἰς αἷμα τοῦ περιττώματος βούλεται γίγνεσθαι τὰ καταμήνια κατὰ τὴν εἰρημένην περίοδον, μὴ πεπεμμένου δὲ κατὰ μικρὸν ἀεί τι ἀποκρίνεται· διὸ τὰ λευκὰ μικροῖς ἔτι καὶ παιδίοις οὖσι γίγνεται τοῖς θήλεσιν.
17Aristoteles, De generatione animalium, 2, 4; 60 (auctor 384BC-322BC)
τροφὴ δὲ ζῴου ἡ ἐσχάτη αἷμα καὶ τὸ ἀνάλογον, τούτων δ' ἀγγεῖον αἱ φλέβες· διὸ ἡ καρδία καὶ τούτων ἀρχή.
18Aristoteles, De generatione animalium, 2, 4; 69 (auctor 384BC-322BC)
Ἀπορήσειε δ' ἄν τις εἰ τὸ αἷμα μὲν τροφή ἐστιν, ἡ δὲ καρδία πρώτη γίγνεται ἔναιμος οὖσα, [τὸ δ' αἷμα τροφή,] ἡ δὲ τροφὴ θύραθεν, πόθεν εἰσῆλθεν ἡ πρώτη τροφή; ἢ τοῦτ' οὐκ ἀληθὲς ὡς πᾶσα θύραθεν, ἀλλ' εὐθὺς ὥσπερ ἐν τοῖς τῶν φυτῶν σπέρμασιν ἔνεστί τι τοιοῦτον τὸ φαινόμενον πρῶτον γαλακτῶδες, οὕτω καὶ ἐν τῇ ὕλῃ τῶν ζῴων τὸ περίττωμα τῆς συστάσεως τροφή ἐστιν.
19Aristoteles, De generatione animalium, 3, 1; 47 (auctor 384BC-322BC)
γίγνεται μὲν γὰρ ἡ ἀπόκρισις ἐκ τοῦ αἵματος (οὐθὲν γὰρ ἄναιμον ᾠοτοκεῖ ζῷον), τὸ δ' αἷμα ὅτι ἐστὶν ὕλη τοῖς σώμασιν εἴρηται πολλάκις.
20Aristoteles, De generatione animalium, 4, 1; 36 (auctor 384BC-322BC)
διὰ γὰρ ψυχρότητα καὶ ἀδυναμίαν πολυαιμεῖ κατὰ τόπους τινὰς τὸ θῆλυ μᾶλλον, καὶ ἔστιν αὐτὸ τοὐναντίον σημεῖον ἢ δι' ἥνπερ αἰτίαν οἴονταί τινες τὸ θῆλυ θερμότερον εἶναι τοῦ ἄρρενος, διὰ τὴν τῶν καταμηνίων πρόεσιν· τὸ μὲν γὰρ αἷμα θερμόν, τὸ δὲ πλεῖον ἔχον μᾶλλον.
21Aristoteles, De generatione animalium, 4, 1; 37 (auctor 384BC-322BC)
ὑπολαμβάνουσι δὲ τοῦτο γίγνεσθαι τὸ πάθος δι' ὑπερβολὴν αἵματος καὶ θερμότητος, ὥσπερ ἐνδεχόμενον αἷμα εἶναι πᾶν ὁμοίως, ἄνπερ μόνον ὑγρὸν ᾖ καὶ τὴν χρόαν αἱματῶδες, καὶ οὐκ ἔλαττον γιγνόμενον καὶ καθαρώτερον τοῖς εὐτροφοῦσιν.
22Aristoteles, De generatione animalium, 4, 1; 40 (auctor 384BC-322BC)
τοῦτο δὲ ἐν μέν τισιν αἷμά ἐστιν ἐν δέ τισι τὸ ἀνάλογον.
23Aristoteles, De generatione animalium, 4, 1; 54 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ οὖν τὸ μὲν ἄρρεν ἀρχή τις καὶ αἴτιον-ἔστι δ' ἄρρεν ᾗ δύναταί τι, θῆλυ δὲ ᾗ ἀδυνατεῖ-τῆς δὲ δυνάμεως ὅρος καὶ τῆς ἀδυναμίας τὸ πεπτικὸν εἶναι ἢ μὴ πεπτικὸν τῆς ὑστάτης τροφῆς, ὃ ἐν μὲν τοῖς ἐναίμοις αἷμα καλεῖται ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις τὸ ἀνάλογον, τούτου δὲ τὸ αἴτιον ἐν τῇ ἀρχῇ καὶ τῷ μορίῳ τῷ ἔχοντι τὴν τῆς φυσικῆς θερμότητος ἀρχήν, ἀναγκαῖον ἄρα ἐν τοῖς ἐναίμοις συνίστασθαι καρδίαν καὶ ἢ ἄρρεν ἔσεσθαι ἢ θῆλυ τὸ γιγνόμενον, ἐν δὲ τοῖς ἄλλοις γένεσιν οἷς ὑπάρχει τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν τὸ τῇ καρδίᾳ ἀνάλογον.
24Aristoteles, De generatione animalium, 4, 8; 21 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι δὲ τοῦτο ἡ αἱματικὴ ὑγρότης τοῖς ἐναίμοις· τὸ γὰρ γάλα πεπεμμένον αἷμά ἐστιν ἀλλ' οὐ διεφθαρμένον.
25Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 4, 3; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δ´ ὅλον μεταβάλλῃ μὴ ὑπομένοντος αἰσθητοῦ τινὸς ὡς ὑποκειμένου τοῦ αὐτοῦ, ἀλλ´ οἷον ἐκ τῆς γονῆς αἷμα πάσης ἢ ἐξ ὕδατος ἀὴρ ἢ ἐξ ἀέρος παντὸς ὕδωρ, γένεσις ἤδη τὸ τοιοῦτον, τοῦ δὲ φθορά, μάλιστα δέ, ἂν ἡ μεταβολὴ γίνηται ἐξ ἀναισθήτου εἰς αἰσθητὸν ἢ ἁφῇ ἢ πάσαις ταῖς αἰσθήσεσιν, οἷον ὅταν ὕδωρ γένηται ἢ φθαρῇ εἰς ἀέρα· ὁ γὰρ ἀὴρ ἐπιεικῶς ἀναίσθητον.
26Aristoteles, De iuventute et senectute De vita et morte, 3; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ δὲ καρδία ὅτι ἐστὶν ἀρχὴ τῶν φλεβῶν, ἐν τοῖς περὶ τὰ μέρη τῶν ζῴων εἴρηται πρότερον· καὶ ὅτι τὸ αἷμα τοῖς ἐναίμοις ἐστὶ τελευταία τροφή, ἐξ οὗ γίνεται τὰ μόρια.
27Aristoteles, De partibus animalium, 1, 3, 5; 7 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ δὲ μὴ ἐνδέχεται τοῖς εἴδει διαφέρουσιν ὑπάρχειν εἶδός τι τῆς οὐσίας ἄτομον καὶ ἕν, ἀλλ´ ἀεὶ διαφορὰν ἕξει (οἷον ὄρνις ἀνθρώπου· ἡ διποδία γὰρ ἄλλη καὶ διάφορος· κἂν εἰ ἔναιμα, τὸ αἷμα διάφορον, ἢ οὐδὲν τῆς οὐσίας τὸ αἷμα θετέον· εἰ δ´ οὕτως ἐστίν, ἡ μία διαφορὰ δυσὶν ὑπάρξει)· εἰ δὲ τοῦτο, δῆλον ὅτι ἀδύνατον στέρησιν εἶναι διαφοράν.
28Aristoteles, De partibus animalium, 1, 5, 7; 11 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ δέ τις τὴν περὶ τῶν ἄλλων ζῴων θεωρίαν ἄτιμον εἶναι νενόμικε, τὸν αὐτὸν τρόπον οἴεσθαι χρὴ καὶ περὶ αὑτοῦ· οὐκ ἔστι γὰρ ἄνευ πολλῆς δυσχερείας ἰδεῖν ἐξ ὧν συνέστηκε τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος, οἷον αἷμα, σάρκες, ὀστᾶ, φλέβες καὶ τὰ τοιαῦτα μόρια.
29Aristoteles, De partibus animalium, 1, 5, 9; 15 (auctor 384BC-322BC)
Λέγω δ´ ἀνάλογον, ὅτι τοῖς μὲν ὑπάρχει πλεύμων, τοῖς δὲ πλεύμων μὲν οὔ, ὃ δὲ τοῖς ἔχουσι πλεύμονα, ἐκείνοις ἕτερον ἀντὶ τούτου· καὶ τοῖς μὲν αἷμα, τοῖς δὲ τὸ ἀνάλογον τὴν αὐτὴν ἔχον δύναμιν ἥνπερ τοῖς ἐναίμοις τὸ αἷμα.
30Aristoteles, De partibus animalium, 2, 1, 17; 31 (auctor 384BC-322BC)
Καθάπερ οὖν ῥέοντος ὕδατος ἰλύς, τἆλλα σπλάγχνα τῆς διὰ τῶν φλεβῶν ῥύσεως τοῦ αἵματος οἷον προχεύματά ἐστιν· ἡ δὲ καρδία, διὰ τὸ τῶν φλεβῶν ἀρχὴ εἶναι καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ τὴν δύναμιν τὴν δημιουγοῦσαν τὸ αἷμα πρώτην, εὔλογον, ἐξ οἵας δέχεται τροφῆς, ἐκ τοιαύτης συνεστάναι καὶ αὐτήν.
31Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 2; 1 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ´ ὁμοιομερῶν μορίων ἐν τοῖς ζῴοις ἐστὶ τὰ μὲν μαλακὰ καὶ ὑγρά, τὰ δὲ σκληρὰ καὶ στερεά, ὑγρὰ μὲν ἢ ὅλως ἢ ἕως ἂν ᾖ ἐν τῇ φύσει, οἷον αἷμα, ἰχώρ, πιμελή, στέαρ, μυελός, γονή, χολή, γάλα ἐν τοῖς ἔχουσι, σάρξ, καὶ τὰ τούτοις ἀνάλογον· οὐ γὰρ ἅπαντα τὰ ζῷα τούτων τῶν μορίων τέτευχεν, ἀλλ´ ἔνια τῶν ἀνάλογον τούτων τισίν.
32Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 4; 6 (auctor 384BC-322BC)
Αὐτῶν δὲ τούτων αἱ διαφοραὶ πρὸς ἄλληλα τοῦ βελτίονος ἕνεκέν εἰσιν, οἷον τῶν τε ἄλλων καὶ αἵματος πρὸς αἷμα· τὸ μὲν γὰρ λεπτότερον τὸ δὲ παχύτερον καὶ τὸ μὲν καθαρώτερόν ἐστι τὸ δὲ θολερώτερον, ἔτι δὲ τὸ μὲν ψυχρότερον τὸ δὲ θερμότερον ἔν τε τοῖς μορίοις τοῦ ἑνὸς ζῴου (τὸ γὰρ ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι πρὸς τὰ κάτω μόρια διαφέρει ταύταις ταῖς διαφοραῖς) καὶ ἑτέρῳ πρὸς ἕτερον.
33Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 5; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δ´ ἰσχύος μὲν ποιητικώτερον τὸ παχύτερον αἷμα καὶ θερμότερον, αἰσθητικώτερον δὲ καὶ νοερώτερον τὸ λεπτότερον καὶ ψυχρότερον.
34Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 5; 9 (auctor 384BC-322BC)
Τὴν αὐτὴν δ´ ἔχει διαφορὰν καὶ τῶν ἀνάλογον ὑπαρχόντων πρὸς τὸ αἷμα· διὸ καὶ μέλιτται καὶ ἄλλα τοιαῦτα ζῷα φρονιμώτερα τὴν φύσιν ἐστὶν ἐναίμων πολλῶν, καὶ τῶν ἐναίμων τὰ ψυχρὸν ἔχοντα καὶ λεπτὸν αἷμα φρονιμώτερα τῶν ἐναντίων ἐστίν.
35Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 7; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι δ´ ἀναγκαῖον ἔχειν ἢ αἷμα ἢ τὸ τούτῳ τὴν αὐτὴν ἔχον φύσιν, καὶ τίς ἐστιν ἡ τοῦ αἵματος φύσις, πρῶτον διελομένοις περὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ, οὕτω καὶ περὶ τούτου θεωρητέον τὰς αἰτίας.
36Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 8; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ἔνιοι γὰρ τὰ ἔνυδρα τῶν πεζῶν θερμότερά φασιν εἶναι, λέγοντες ὡς ἐπανισοῖ τὴν ψυχρότητα τοῦ τόπου ἡ τῆς φύσεως αὐτῶν θερμότης, καὶ τὰ ἄναιμα τῶν ἐναίμων καὶ τὰ θήλεα τῶν ἀρρένων, οἷον Παρμενίδης τὰς γυναῖκας τῶν ἀνδρῶν θερμοτέρας εἶναί φησι καὶ ἕτεροί τινες, ὡς διὰ τὴν θερμότητα καὶ πολυαιμούσαις γινομένων τῶν γυναικείων, Ἐμπεδοκλῆς δὲ τοὐναντίον· ἔτι δ´ αἷμα καὶ χολὴν οἱ μὲν θερμὸν ὁποτερονοῦν εἶναί φασιν αὐτῶν, οἱ δὲ ψυχρόν.
37Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 14; 30 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι τὸ αἷμα κατὰ μὲν τὴν ἁφὴν θερμότερον ὕδατος καὶ ἐλαίου, πήγνυται δὲ θᾶττον.
38Aristoteles, De partibus animalium, 2, 2, 17; 37 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦτον γὰρ τὸν τρόπον τὸ αἷμα θερμόν ἐστιν.
39Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 4; 6 (auctor 384BC-322BC)
Τούτων δὲ διωρισμένων φανερὸν ὅτι τὸ αἷμα ὡδὶ μὲν ἔστι θερμόν, οἷόν τι ἦν αὐτῷ τὸ αἵματι εἶναι (καθαπερεὶ ὀνόματί τινι σημαίνοιμεν τὸ ζέον ὕδωρ, οὕτω λέγεται), τὸ δ´ ὑποκείμενον καὶ ὅ ποτε ὂν αἷμά ἐστιν, οὐ θερμόν· καὶ καθ´ αὑτό ἐστι μὲν ὡς θερμόν ἐστιν, ἔστι δ´ ὡς οὔ.
40Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 4; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν μὲν γὰρ τῷ λόγῳ ὑπάρξει αὐτοῦ ἡ θερμότης, ὥσπερ ἐν τῷ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου τὸ λευκόν· ᾗ δὲ κατὰ πάθος τὸ αἷμα, οὐ καθ´ αὑτὸ θερμόν.
41Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 5; 9 (auctor 384BC-322BC)
Διὸ καὶ ἐν τῇ φύσει τῶν τοιούτων τὰ μὲν θερμὰ καὶ ὑγρὰ χωριζόμενα δὲ πήγνυται καὶ ψυχρὰ φαίνεται, οἷον τὸ αἷμα, τὰ δὲ θερμὰ καὶ πάχος ἔχοντα καθάπερ ἡ χολή, χωριζόμενα δ´ ἐκ τῆς φύσεως τῶν ἐχόντων τοὐναντίον πάσχει· ψύχεται γὰρ καὶ ὑγραίνεται· τὸ μὲν γὰρ αἷμα ξηραίνεται μᾶλλον, ὑγραίνεται δ´ ἡ ξανθὴ χολή.
42Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 11; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δὲ πάσης τροφῆς ἐστί τι δεκτικὸν καὶ τῶν γινομένων περιττωμάτων, αἱ δὲ φλέβες οἷον ἀγγεῖον αἵματός εἰσι, φανερὸν ὅτι τὸ αἷμα ἡ τελευταία τροφὴ τοῖς ζῴοις τοῖς ἐναίμοις ἐστί, τοῖς δ´ ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον.
43Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 12; 21 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μὲν οὖν τὸ αἷμα τροφῆς ἕνεκεν ὑπάρχει τοῖς ἐναίμοις, φανερὸν ἐκ τούτων καὶ τῶν τοιούτων.
44Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 13; 24 (auctor 384BC-322BC)
Οὐ γὰρ συνεχές ἐστι τὸ αἷμα ταύτῃ οὐδὲ συμπεφυκός, ἀλλ´ οἷον ἐν ἀγγείῳ τυγχάνει κείμενον ἔν τε τῇ καρδίᾳ καὶ ταῖς φλεψίν.
45Aristoteles, De partibus animalium, 2, 3, 13; 26 (auctor 384BC-322BC)
Νῦν δ´ ἐπὶ τοσοῦτον εἰρήσθω (τοσοῦτον γὰρ χρήσιμον), ὅτι τὸ αἷμα τροφῆς ἕνεκα καὶ τροφῆς τῶν μορίων ἐστίν.
46Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 1; 1 (auctor 384BC-322BC)
Τὰς δὲ καλουμένας ἶνας τὸ μὲν ἔχει αἷμα τὸ δ´ οὐκ ἔχει, οἷον τὸ τῶν ἐλάφων καὶ προκῶν.
47Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
Διόπερ οὐ πήγνυται τὸ τοιοῦτον αἷμα· τοῦ γὰρ αἵματος τὸ μὲν ὑδατῶδες μᾶλλον ψυχρόν ἐστι, διὸ καὶ οὐ πήγνυται, τὸ δὲ γεῶδες πήγνυται συνεξατμίζοντος τοῦ ὑγροῦ· αἱ δ´ ἶνες γῆς εἰσιν.
48Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 5; 11 (auctor 384BC-322BC)
Διὸ οἱ ταῦροι καὶ οἱ κάπροι θυμώδεις καὶ ἐκστατικοί· τὸ γὰρ αἷμα τούτων ἰνωδέστατον, καὶ τό γε τοῦ ταύρου τάχιστα πήγνυται πάντων.
49Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 5; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἐξαιρουμένων δὲ τούτων τῶν ἰνῶν οὐ πήγνυται τὸ αἷμα· καθάπερ γὰρ ἐκ πηλοῦ εἴ τις ἐξέλοι τὸ γεῶδες, οὐ πήγνυται τὸ ὕδωρ.
50Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 5; 13 (auctor 384BC-322BC)
οὕτω καὶ τὸ αἷμα· αἱ γὰρ ἶνες γῆς.
51Aristoteles, De partibus animalium, 2, 4, 6; 16 (auctor 384BC-322BC)
Πολλῶν δ´ ἐστὶν αἰτία ἡ τοῦ αἵματος φύσις καὶ κατὰ τὸ ἦθος τοῖς ζῴοις καὶ κατὰ τὴν αἴσθησιν, εὐλόγως· ὕλη γάρ ἐστι παντὸς τοῦ σώματος· ἡ γὰρ τροφὴ ὕλη, τὸ δ´ αἷμα ἡ ἐσχάτη τροφή.
52Aristoteles, De partibus animalium, 2, 5, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν αἷμα πεπεμμένον δι´ εὐτροφίαν, καὶ τὸ μὴ καταναλισκόμενον εἰς τὸ σαρκῶδες μόριον τῶν ζῴων, εὔπεπτον δὲ καὶ εὐτραφές.
53Aristoteles, De partibus animalium, 2, 5, 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τοῦτο οὐδὲν ἔχει τῶν ἀναίμων οὔτε πιμελὴν οὔτε στέαρ, ὅτι οὐδ´ αἷμα.
54Aristoteles, De partibus animalium, 2, 5, 2; 5 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ´ ἐναίμων τὰ μὲν σωματῶδες ἔχοντα τὸ αἷμα στέαρ ἔχει μᾶλλον.
55Aristoteles, De partibus animalium, 2, 5, 4; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ζῷον μὲν γάρ ἐστι κατὰ τὸ αἰσθητικὸν μόριον, ἡ δὲ σὰρξ καὶ τὸ ἀνάλογον αἰσθητικόν· τὸ δ´ αἷμα, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον, οὐκ ἔχει αἴσθησιν, διὸ οὐδὲ πιμελὴ οὐδὲ στέαρ· αἷμα γὰρ πεπεμμένον ἐστίν.
56Aristoteles, De partibus animalium, 2, 5, 5; 15 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ἀγονώτερα δὴ τὰ πίονά ἐστι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν· ὃ γὰρ ἔδει ἐκ τοῦ αἵματος εἰς τὴν γονὴν ἰέναι καὶ τὸ σπέρμα, τοῦτ´ εἰς τὴν πιμελὴν ἀναλίσκεται καὶ τὸ στέαρ· πεττόμενον γὰρ τὸ αἷμα γίνεται ταῦτα, ὥστε ἢ ὅλως οὐ γίνεται περίττωμα αὐτοῖς οὐδὲν ἢ ὀλίγον.
57Aristoteles, De partibus animalium, 2, 6, 2; 2 (auctor 384BC-322BC)
Δηλοῖ δ´ ἐν τοῖς νέοις πάμπαν· ἅτε γὰρ ἐξ αἵματος συνεστώτων τῶν μορίων καὶ τῆς τροφῆς οὔσης τοῖς ἐμβρύοις αἵματος, καὶ ἐν τοῖς ὀστοῖς ὁ μυελὸς αἱματώδης ἐστίν· αὐξανομένων δὲ καὶ πεττομένων, καθάπερ καὶ τὰ μόρια μεταβάλλει καὶ τὰ σπλάγχνα τὰς χρόας (ὑπερβολῇ γὰρ αἱματῶδες καὶ τῶν σπλάγχνων ἕκαστόν ἐστιν ἔτι νέων ὄντων), οὕτω καὶ ὁ μυελός· καὶ τῶν μὲν πιμελωδῶν λιπαρὸς καὶ πιμελῇ ὅμοιος, ὅσοις δὲ μὴ πιμελῇ ὅμοιος ἀλλὰ στέαρ γίνεται τὸ αἷμα πεττόμενον, τούτοις δὲ στεατώδης.
58Aristoteles, De partibus animalium, 2, 6, 4; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι δ´ ἡ τροφὴ πᾶσιν αἷμα, εἴρηται πρότερον.
59Aristoteles, De partibus animalium, 2, 6, 4; 8 (auctor 384BC-322BC)
Εὐλόγως δὲ καὶ στεατώδεις οἱ μυελοὶ καὶ πιμελώδεις εἰσίν· διὰ γὰρ τὴν ἀλέαν τὴν γινομένην ὑπὸ τοῦ περιέχεσθαι τοῖς ὀστοῖς πέττεται τὸ αἷμα, ἡ δὲ καθ´ αὑτὸ πέψις αἵματος στέαρ καὶ πιμελή ἐστιν.
60Aristoteles, De partibus animalium, 2, 7, 3; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μὲν οὖν οὐκ ἔχει συνέχειαν οὐδεμίαν πρὸς τὰ αἰσθητικὰ μόρια, δῆλον μὲν καὶ διὰ τῆς ὄψεως, ἔτι δὲ μᾶλλον τῷ μηδεμίαν ποιεῖν αἴσθησιν θιγγανόμενος, ὥσπερ οὐδὲ τὸ αἷμα οὐδὲ τὸ περίττωμα τῶν ζῴων.
61Aristoteles, De partibus animalium, 2, 9, 3; 5 (auctor 384BC-322BC)
Εἴτε φλὲψ ἦν τις κεχωρισμένη καὶ μὴ συνεχὴς πρὸς τὴν ἀρχήν, οὐκ ἂν ἔσωζε τὸ ἐν αὑτῇ αἷμα· ἡ γὰρ ἀπ´ ἐκείνης θερμότης κωλύει πήγνυσθαι, φαίνεται δὲ καὶ σηπόμενον τὸ χωριζόμενον.
62Aristoteles, De partibus animalium, 2, 10, 8; 16 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δὲ τὰς ἀκριβεστέρας τῶν αἰσθήσεων διὰ τῶν καθαρώτερον ἐχόντων τὸ αἷμα μορίων ἀναγκαῖον ἀκριβεστέρας γίνεσθαι· ἐκκόπτει γὰρ ἡ τῆς ἐν τῷ αἵματι θερμότητος κίνησις τὴν αἰσθητικὴν ἐνέργειαν· διὰ ταύτας τὰς αἰτίας ἐν τῇ κεφαλῇ τούτων τὰ αἰσθητήριά ἐστιν.
63Aristoteles, De partibus animalium, 2, 10, 10; 21 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δ´ οὔτ´ ἄναιμον οὐδὲν αἰσθητικὸν οὔτε τὸ αἷμα, ἀλλὰ τῶν ἐκ τούτου τι.
64Aristoteles, De partibus animalium, 2, 10, 10; 22 (auctor 384BC-322BC)
Διόπερ οὐδὲν ἐν τοῖς ἐναίμοις ἄναιμον αἰσθητικόν, οὐδ´ αὐτὸ τὸ αἷμα· οὐδὲν γὰρ τῶν ζῴων μόριον.
65Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 4; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καρδία μὲν οὖν ἅπασιν ὑπάρχει τοῖς ἐναίμοις· δι´ ἣν δ´ αἰτίαν, εἴρηται καὶ πρότερον· Αἷμα μὲν γὰρ ἔχειν τοῖς ἐναίμοις δῆλον ὡς ἀναγκαῖον· ὑγροῦ δ´ ὄντος τοῦ αἵματος ἀναγκαῖον ἀγγεῖον ὑπάρχειν, ἐφ´ ὃ δὴ καὶ φαίνεται μεμηχανῆσθαι τὰς φλέβας ἡ φύσις.
66Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 8; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν ταύτῃ γὰρ μόνῃ τῶν σπλάγχνων καὶ τοῦ σώματος αἷμα ἄνευ φλεβῶν ἐστι, τῶν δ´ ἄλλων μορίων ἕκαστον ἐν ταῖς φλεψὶν ἔχει τὸ αἷμα.
67Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 10; 26 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δ´ ἐπεὶ οὔτε τῶν ἀναίμων οὐθὲν αἰσθητικὸν οὔτε τὸ αἷμα, δῆλον ὡς τὸ πρῶτον ἔχον ὡς ἐν ἀγγείῳ δ´ ἔχον ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχήν.
68Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 17; 43 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι δὲ πρῶτον ἐν τῇ καρδίᾳ γίνεται τὸ αἷμα, πολλάκις εἰρήκαμεν, διὰ τὸ τὰς ἀρχηγοὺς φλέβας δύο εἶναι, τήν τε μεγάλην καλουμένην καὶ τὴν ἀορτήν.
69Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 19; 48 (auctor 384BC-322BC)
Τούτων δὲ πλεῖστον μὲν αἷμα καὶ θερμότατον ἔχουσιν αἱ δεξιαί (διὸ καὶ τῶν μερῶν θερμότερα τὰ δεξιά), ἐλάχιστον δὲ καὶ ψυχρότερον αἱ ἀριστεραί, μέσον δ´ αἱ μέσαι τῷ πλήθει καὶ θερμότητι, καθαρώτατον δέ· δεῖ γὰρ τὴν ἀρχὴν ὅτι μάλιστ´ ἠρεμεῖν, τοιαύτη δ´ ἂν εἴη καθαροῦ τοῦ αἵματος ὄντος, τῷ πλήθει δὲ καὶ θερμότητι μέσου.
70Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 20; 54 (auctor 384BC-322BC)
Τὸ γὰρ συμβαῖνον πάθος ὑπὸ τοῦ φοβεῖσθαι προϋπάρχει τούτοις, διὰ τὸ μὴ ἀνάλογον ἔχειν τὸ θερμὸν τῇ καρδίᾳ, μικρὸν δ´ ὂν ἐν μεγάλοις ἀμαυροῦσθαι, καὶ τὸ αἷμα ψυχρότερον εἶναι.
71Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἑπόμενον δ´ ἂν εἴη καὶ περὶ φλεβῶν εἰπεῖν, τῆς τε μεγάλης καὶ τῆς ἀορτῆς· αὗται γὰρ ἐκ τῆς καρδίας πρῶται δέχονται τὸ αἷμα, αἱ δὲ λοιπαὶ τούτων ἀποφυάδες εἰσίν.
72Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 2; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μὲν οὖν τοῦ αἵματος χάριν εἰσί, πρότερον εἴρηται· τό τε γὰρ ὑγρὸν ἅπαν ἀγγείου δεῖται, καὶ τὸ φλεβῶν γένος ἀγγεῖον, τὸ δ´ αἷμα ἐν ταύταις· διότι δὲ δύο καὶ ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς καθ´ ἅπαν τὸ σῶμα διατείνουσι, λέγωμεν.
73Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 5; 10 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦ δ´ εἰς τὸ πᾶν διαδεδόσθαι τὸ σῶμα τὰς φλέβας αἴτιον τὸ παντὸς εἶναι τοῦ σώματος ὕλην τὸ αἷμα, τοῖς δ´ ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον, ταῦτα δ´ ἐν φλεβὶ καὶ τῷ ἀνάλογον κεῖσθαι.
74Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 6; 12 (auctor 384BC-322BC)
Συνισταμένων δὲ τῶν μορίων ἐκ τοῦ αἵματος, καθάπερ εἴπομεν, εὐλόγως ἡ τῶν φλεβῶν ῥύσις διὰ παντὸς τοῦ σώματος πέφυκεν· δεῖ γὰρ καὶ τὸ αἷμα διὰ παντὸς καὶ παρὰ πᾶν εἶναι, εἴπερ τῶν μορίων ἕκαστον ἐκ τούτου συνέστηκεν.
75Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 7; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ἔοικε δ´ ὥσπερ ἔν τε τοῖς κήποις αἱ ὑδραγωγίαι κατασκευάζονται ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς καὶ πηγῆς εἰς πολλοὺς ὀχετοὺς καὶ ἄλλους ἀεὶ πρὸς τὸ πάντῃ μεταδιδόναι, καὶ ἐν ταῖς οἰκοδομίαις παρὰ πᾶσαν τὴν τῶν θεμελίων ὑπογραφὴν λίθοι παραβέβληνται διὰ τὸ τὰ μὲν κηπευόμενα φύεσθαι ἐκ τοῦ ὕδατος, τοὺς δὲ θεμελίους ἐκ τῶν λίθων οἰκοδομεῖσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ φύσις τὸ αἷμα διὰ παντὸς ὠχέτευκε τοῦ σώματος, ἐπειδὴ παντὸς ὕλη πέφυκε τοῦτο.
76Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 8; 15 (auctor 384BC-322BC)
Τούτων δ´ αἴτιον ὅτι τὸ αἷμα καὶ τὸ ἀνάλογον τούτῳ δυνάμει σῶμα καὶ σὰρξ ἢ τὸ ἀνάλογόν ἐστιν· καθάπερ οὖν ἐν ταῖς ὀχετείαις αἱ μέγισται τῶν τάφρων διαμένουσιν, αἱ δ´ ἐλάχισται πρῶται καὶ ταχέως ὑπὸ τῆς ἰλύος ἀφανίζονται, πάλιν δ´ ἐκλειπούσης φανεραὶ γίνονται, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῶν φλεβῶν αἱ μὲν μέγισται διαμένουσιν, αἱ δ´ ἐλάχισται γίνονται σάρκες ἐνεργείᾳ, δυνάμει δ´ εἰσὶν οὐδὲν ἧσσον φλέβες.
77Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 9; 16 (auctor 384BC-322BC)
Διὸ καὶ σῳζομένων τῶν σαρκῶν καθ´ ὁτιοῦν αἷμα ῥεῖ διαιρουμένων· καίτοι ἄνευ μὲν φλεβὸς οὐκ ἔστιν αἷμα, φλέβιον δ´ οὐδὲν δῆλον, ὥσπερ οὐδ´ ἐν τοῖς ὀχετοῖς αἱ τάφροι πρὶν ἢ τὴν ἰλὺν ἐξαιρεθῆναι.
78Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 10; 19 (auctor 384BC-322BC)
Εἴρηται γὰρ ὅτι πᾶν τὸ κοινὸν γῆς καὶ ὕδατος παχύνεται πεσσόμενον, ἡ δὲ τροφὴ καὶ τὸ αἷμα μικτὸν ἐξ ἀμφοῖν.
79Aristoteles, De partibus animalium, 3, 5, 11; 23 (auctor 384BC-322BC)
Ῥεῖ δὲ μάλιστα τὸ αἷμα κατὰ τοὺς εὐρυχωρεστάτους τῶν πόρων· διόπερ ἐκ τῶν μυκτήρων καὶ τῶν οὔλων καὶ τῆς ἕδρας, ἐνίοτε δὲ καὶ ἐκ τοῦ στόματος αἱμορροΐδες ἄπονοι γίνονται, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐκ τῆς ἀρτηρίας μετὰ βίας.
80Aristoteles, De partibus animalium, 3, 9, 4; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ὁ δ´ ἀπὸ τῆς φλεβὸς τείνων πόρος οὐκ εἰς τὸ κοῖλον τῶν νεφρῶν κατατελευτᾷ ἀλλ´ εἰς τὸ σῶμα καταναλίσκεται τῶν νεφρῶν· διόπερ ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῶν οὐκ ἐγγίνεται αἷμα, οὐδὲ πήγνυται τελευτώντων.
81Aristoteles, De partibus animalium, 3, 9, 7; 16 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχουσι δ´ οἱ νεφροὶ μάλιστα τῶν σπλάγχνων πιμελήν, ἐξ ἀνάγκης μὲν διὰ τὸ διηθεῖσθαι τὸ περίττωμα διὰ τῶν νεφρῶν· τὸ γὰρ λειπόμενον αἷμα καθαρὸν ὂν εὔπεπτόν ἐστι, τέλος δ´ εὐπεψίας αἱματικῆς πιμελὴ καὶ στέαρ ἐστίν.
82Aristoteles, De partibus animalium, 4, 2, 6; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ἐναντίον τε γὰρ τῇ τροφῇ τὸ περίττωμα βούλεται εἶναι καὶ τῷ γλυκεῖ τὸ πικρόν, καὶ τὸ αἷμα γλυκὺ τὸ ὑγιαῖνον.
83Aristoteles, De partibus animalium, 4, 4, 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ γὰρ ἀναγκαῖον τὰ ζῷα τροφὴν λαμβάνειν θύραθεν, καὶ πάλιν ἐκ ταύτης γίνεσθαι τὴν ἐσχάτην τροφήν, ἐξ ἧς ἤδη διαδίδοται εἰς τὰ μόρια (τοῦτο δὲ τοῖς μὲν ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς δ´ ἐναίμοις αἷμα καλεῖται), δεῖ τι εἶναι δι´ οὗ εἰς τὰς φλέβας ἐκ τῆς κοιλίας οἷον διὰ ῥιζῶν πορεύσεται ἡ τροφή.
84Aristoteles, De partibus animalium, 4, 5, 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἐξ οὗ γὰρ συνέστηκεν ἡ τῶν σπλάγχνων φύσις, οὐδὲν τούτων ἔχει αἷμα διὰ τὸ τῆς οὐσίας αὐτῶν εἶναί τι τοιοῦτον πάθος αὐτῆς· ὅτι γάρ ἐστι τὰ μὲν ἔναιμα τὰ δ´ ἄναιμα, ἐν τῷ λόγῳ ἐνυπάρξει τῷ ὁρίζοντι τὴν οὐσίαν αὐτῶν.
85Aristoteles, De sensu et sensibilibus, 1; 41 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ τὸ λευκὸν τοῦ ὄμματος ἐν τοῖς ἔχουσιν αἷμα πῖον καὶ λιπαρόν· ὅπερ διὰ τοῦτ’ ἐστί, πρὸς τὸ διαμένειν τὸ ὑγρὸν ἄπηκτον.
86Aristoteles, De somno et vigilia, 3; 45 (auctor 384BC-322BC)
Ἐγείρεται δ’, ὅταν πεφθῇ καὶ κρατήσῃ ἡ συνεωσμένη θερμότης ἐν ὀλίγῳ πολλὴ ἐκ τοῦ περιεστῶτος, καὶ διακριθῇ τό τε σωματωδέστερον αἷμα καὶ τὸ καθαρώτατον.
87Aristoteles, De somno et vigilia, 3; 46 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δὲ λεπτότατον μὲν αἷμα καὶ καθαρώτατον τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ, παχύτατον δὲ καὶ θολερώτατον τὸ ἐν τοῖς κάτω μέρεσιν.
88Aristoteles, De somno et vigilia, 3; 50 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ δὲ τὸ γίνεσθαι ἀδιακριτώτερον τὸ αἷμα μετὰ τὴν τῆς τροφῆς προσφορὰν ὁ ὕπνος γίνεται, ἕως ἂν διακριθῇ τοῦ αἵματος τὸ μὲν καθαρώτερον εἰς τὰ ἄνω, τὸ δὲ θολερώτερον εἰς τὰ κάτω· ὅταν δὲ τοῦτο συμβῇ, ἐγείρονται ἀπολυθέντα τοῦ ἐκ τῆς τροφῆς βάρους.
89Aristoteles, Ethica Nicomachea, 3, 11; 15 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τὸν θυμὸν δ' ἐπὶ τὴν ἀνδρείαν φέρουσιν· ἀνδρεῖοι γὰρ εἶναι δοκοῦσι καὶ οἱ διὰ θυμὸν ὥσπερ τὰ θηρία ἐπὶ τοὺς τρώσαντας φερόμενα, ὅτι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι θυμοειδεῖς· ἰτητικώτατον γὰρ ὁ θυμὸς πρὸς τοὺς κινδύνους, ὅθεν καὶ Ὅμηρος « σθένος ἔμβαλε θυμῷ » καὶ « μένος καὶ θυμὸν ἔγειρε » καὶ « δριμὺ δ' ἀνὰ ῥῖνας μένος » καὶ « ἔζεσεν αἷμα· » πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα ἔοικε σημαίνειν τὴν τοῦ θυμοῦ ἔγερσιν καὶ ὁρμήν.
90Aristoteles, Ethica Nicomachea, 8, 14; 9 (auctor 384BC-322BC)
γονεῖς μὲν οὖν τέκνα φιλοῦσιν ὡς ἑαυτούς (τὰ γὰρ ἐξ αὐτῶν οἷον ἕτεροι αὐτοὶ τῷ κεχωρίσθαι) , τέκνα δὲ γονεῖς ὡς ἀπ' ἐκείνων πεφυκότα, ἀδελφοὶ δ' ἀλλήλους τῷ ἐκ τῶν αὐτῶν πεφυκέναι· ἡ γὰρ πρὸς ἐκεῖνα ταυτότης ἀλλήλοις ταὐτὸ ποιεῖ· ὅθεν φασὶ ταὐτὸν αἷμα καὶ ῥίζαν καὶ τὰ τοιαῦτα.
91Aristoteles, Historia animalium, 1, I 1; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τῶν ὁμοιομερῶν τά μέν μαλακά καί ὑγρά, τά δέ ξηρά καί στερεά, ὑγρά μέν, ἢ ὅλως ἢ ἕως ἂν ᾖ ἐν τῇ φύσει, οἷον αἷμα, ἰχώρ, πιμελή, στέαρ, μυελός, γονή, χολή, γάλα ἐν τοῖς ἔχουσι, σάρξ τε καί τά τούτοις ἀνάλογον, ἔτι ἄλλον τρόπον τά περιττώματα, οἷον φλέγμα, καί τά ὑποστήματα τῆς κοιλίας καί κύστεως· ξηρά δέ καί στερεά οἷον νεῦρον, δέρμα, φλέψ, θρίξ, ὀστοῦν, χόνδρος, ὄνυξ, κέρας (ὁμώνυμον γάρ πρός τό γένος, ὅταν τῷ σχήματι καί τό ὅλον λέγηται κέρας), ἔτι ὅσα ἀνάλογον τούτοις.
92Aristoteles, Historia animalium, 1, I 4; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τοῦτο τοῖς μέν αἷμα καί φλέψ, τοῖς δέ τό ἀνάλογον τούτων· ἔστι δ’ ἀτελῆ ταῦτα, οἷον τό μέν ἲς τό δ’ ἰχώρ.
93Aristoteles, Historia animalium, 1, I 4; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ μέν οὖν ἁφή ἐν ὁμοιομερεῖ ἐγγίνεται μέρει, οἷον ἐν σαρκί ἢ τοιούτῳ τινί, καί ὅλως ἐν τοῖς αἱματικοῖς, ὅσα ἔχει αἷμα· τοῖς δ’ ἐν τῷ ἀνάλογον, πᾶσι δ’ ἐν τοῖς ὁμοιομερέσιν.
94Aristoteles, Historia animalium, 1, I 16; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὁμοίως δέ καί τοῖς ἄλλοις ζῴοις, ὅσα ἔχει τοῦτο τό μόριον· ἔχει δέ ἅπαντα ὅσα ἔχει αἷμα, καί ἔτι τά μαλάκια· κατά μέγεθος δ’ ὁμοίως ἔχει ἄνθρωπος πλεῖστον ἐγκέφαλον καί ὑγρότατον.
95Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 16 (auctor 384BC-322BC)
Αἷμα δέ πλεῖστον μέν ὁ πλεύμων ἔχει τῶν ἐν τοῖς ζῴοις μορίων τοῖς ἔχουσί τε πνεύμονα καί ζῳοτοκοῦσιν ἐν αὑτοῖς τε καί ἐκτός· ἅπας μέν γάρ ἐστι σομφός, παρ’ ἑκάστην δέ τήν σύριγγα πόροι φέρουσι τῆς μεγάλης φλεβός.
96Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλ’ οἱ νομίζοντες εἶναι κενόν διηπάτηνται, θεωροῦντες τούς ἐξῃρημένους ἐκ τῶν διαιρουμένων τῶν ζῴων, ὧν εὐθέως ἐξελήλυθε τό αἷμα ἀθρόον.
97Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 18 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ’ ἄλλων σπλάγχνων ἡ καρδία μόνον ἔχει αἷμα.
98Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 19 (auctor 384BC-322BC)
Καί ὁ μέν πλεύμων οὐκ ἐν αὑτῷ ἀλλ’ ἐν ταῖς φλεψίν, ἡ δέ καρδία ἐν αὑτῇ· ἐν ἑκάστῃ γάρ ἔχει αἷμα τῶν κοιλιῶν, λεπτότατον δ’ ἐστί τό ἐν τῇ μέσῃ.
99Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 35 (auctor 384BC-322BC)
Οἱ δέ πόροι οἱ τείνοντες εἰς αὐτούς εἰς τό σῶμα καταναλίσκονται τῶν νεφρῶν· σημεῖον δ’ ὅτι οὐ περαίνουσι τό μή ἔχειν αἷμα μηδέ πήγνυσθαι ἐν αὐτοῖς.
100Aristoteles, Historia animalium, 2, II 11; 18 (auctor 384BC-322BC)
Καί αἷμα δ’ ἔχει περί τε τήν καρδίαν μόνον καί τά ὄμματα καί τόν ἄνω τῆς καρδίας τόπον, καί ὅσα ἀπό τούτων φλέβια ἀποτείνει· ἔστι δέ καί ἐν τούτοις βραχύ παντελῶς.
101Aristoteles, Historia animalium, 2, II 15; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δέ καρδίαν ἅπαντ’ ἔχει ὅσα αἷμα ἔχει, καί τό διάζωμα, ὃ καλοῦνται φρένες· ἀλλ’ ἐν τοῖς μικροῖς διά λεπτότητα καί σμικρότητα οὐ φαίνεται ὁμοίως, πλήν ἐν τῇ καρδίᾳ.
102Aristoteles, Historia animalium, 2, II 15; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἧπαρ ἅπαντ’ ἔχει ὅσαπερ αἷμα.
103Aristoteles, Historia animalium, 2, II 15; 10 (auctor 384BC-322BC)
Σπλῆνα δέ τά πλεῖστα ἔχει ὅσαπερ καί αἷμα.
104Aristoteles, Historia animalium, 3, III 2; 1 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ’ ὁμοιομερῶν κοινότατον μέν ἐστι τό αἷμα πᾶσι τοῖς ἐναίμοις ζῴοις καί τό μόριον ἐν ᾧ πέφυκεν ἐγγίνεσθαι (τοῦτο δέ καλεῖται φλέψ), ἔπειτα δέ τό ἀνάλογον τούτοις, ἰχώρ καί ἶνες, καί ὃ μάλιστα δή ἐστι τό σῶμα τῶν ζῴων, ἡ σάρξ καί τό τούτῳ ἀνάλογον ἐν ἑκάστῳ μόριον, ἔτι ὀστοῦν καί τό ἀνάλογον τούτῳ, οἷον ἄκανθα καί χόνδρος· ἔτι δέ δέρμα, ὑμήν, νεῦρα, τρίχες, ὄνυχες, καί τά ὁμολογούμενα τούτοις· πρός δέ τούτοις πιμελή, στέαρ καί τά περιττώματα· ταῦτα δ’ ἐστί κόπρος, φλέγμα, χολή ξανθή καί μέλαινα.
105Aristoteles, Historia animalium, 3, III 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν μέν γάρ τοῖς τεθνεῶσι τῶν ζῴων ἄδηλος ἡ φύσις τῶν κυριωτάτων φλεβῶν διά τό συμπίπτειν εὐθύς ἐξιόντος τοῦ αἵματος μάλιστα ταύτας (ἐκ τούτων γάρ ἐκχεῖται ἀθρόον ὥσπερ ἐξ ἀγγείου· καθ’ αὑτό γάρ οὐδέν ἔχει αἷμα, πλήν ὀλίγον ἐν τῇ καρδίᾳ, ἀλλά πᾶν ἐστίν ἐν ταῖς φλεψίν), ἐν δέ τοῖς ζῶσιν ἀδύνατόν ἐστι θεάσασθαι πῶς ἔχουσιν· ἐντός γάρ ἡ φύσις αὐτῶν.
106Aristoteles, Historia animalium, 3, III 2; 24 (auctor 384BC-322BC)
Τό δ’ αἷμα τό μέν παχύτατον ὑπό τῶν σαρκῶν ἐγγίνεται· ὑπερβάλλον δέ εἰς τούς τόπους τούτους λεπτόν καί θερμόν καί ἀφρῶδες γίνεται.
107Aristoteles, Historia animalium, 3, III 3; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ μέν οὖν μεγάλη φλέψ ἐκ τῆς μεγίστης ἤρτηται κοίλιας τῆς ἄνω καί ἐν τοῖς δεζιοῖς, εἶτα διά τοῦ κοίλου τοῦ μέσου τείνεται πάλιν φλέψ, ὡς οὔσης τῆς κοιλίας μορίου τῆς φλεβός ἐν ᾧ λιμνάζει τό αἷμα.
108Aristoteles, Historia animalium, 3, III 5; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχει δέ νεῦρα πάντα ὅσα ἔχει αἷμα· ἀλλ’ ἐν οἷς μή εἰσι καμπαί ἀλλ’ ἄποδα καί ἄχειρά ἐστι, λεπτά καί ἄδηλα· διό τῶν ἰχθύων μάλιστά ἐστι δῆλα πρός τοῖς πτερυγίοις.
109Aristoteles, Historia animalium, 3, III 6; 3 (auctor 384BC-322BC)
Εστι δέ καί ἄλλο γένος ἰνῶν, ὃ γίνεται μέν ἐν αἵματι, οὐκ ἐν ἅπαντος δέ ζῴου αἵματι· ὧν ἐξαιρουμένων ἐκ τοῦ αἵματος οὐ πήγνυται τό αἷμα, ἐάν δέ μή ἐξαιρεθῶσι, πήγνυται.
110Aristoteles, Historia animalium, 3, III 6; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν μέν οὖν τῷ τῶν πλείστων αἵματι ζῴων ἔνεισιν, ἐν δέ τῷ τῆς ἐλάφου καί προκός καί βουβαλίδος καί ἄλλων τινῶν οὐκ ἔνεισιν ἶνες· διό καί οὐ πήγνυται αὐτῶν τό αἷμα ὁμοίως τοῖς ἄλλοις, ἀλλά τό μέν τῶν ἐλάφων παραπλησίως τῷ τῶν δασυπόδων (ἔστι δ’ ἀμφοτέρων αὐτῶν ἡ πῆξις οὐ στιφρά, καθάπερ ἡ τῶν ἄλλων, ἀλλά πλαδῶσα, καθάπερ ἡ τοῦ γάλακτος, ἄν τις εἰς αὐτό τό πῆγμα μή ἐμβάλλῃ), τό δέ τῆς βουβαλίδος πήγνυται μᾶλλον· παραπλησίως γάρ συνίσταται ἢ μικρῷ ἧττον τοῦ τῶν προβάτων.
111Aristoteles, Historia animalium, 3, III 16; 4 (auctor 384BC-322BC)
Εἰσί δέ τοῖς μέν ἔχουσι τάς σάρκας πολλάς αἱ φλέβες ἐλάττους καί τό αἷμα ἐρυθρότερον καί τά σπλάγχνα καί κοιλία μικρά· τοῖς δέ τάς φλέβας ἔχουσι μεγάλας καί τό αἷμα μελάντερον καί σπλάγχνα μεγάλα καί κοιλία μεγάλη, αἱ δέ σάρκες ἐλάττους.
112Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 2 (auctor 384BC-322BC)
Πᾶν δ’ αἷμά ἐστιν ἐν ἀγγείῳ, ἐν ταῖς καλουμέναις φλεψίν, ἐν ἄλλῳ δέ οὐδενί πλήν ἐν τῇ καρδίᾳ μόνον.
113Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 3 (auctor 384BC-322BC)
Οὐκ ἔχει δέ αἴσθησιν τό αἷμα ἁπτομένων ἐν οὐδενί τῶν ζῴων, ὥσπερ οὐδ’ ἡ περίττωσις ἡ ἐν τῇ κοιλίᾳ· οὐδέ δή ὁ ἐγκέφαλος οὐδ’ ὁ μυελός οὐκ ἔχει αἴσθησιν ἁπτομένων.
114Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὅπου δ’ ἄν τις διέλῃ τήν σάρκα, γίνεται αἷμα ἐν ζῶντι, ἐάν μή ᾖ διεφθαρμένη ἡ σάρξ.
115Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τήν φύσιν τό αἷμα τόν τε χυμόν ἔχον γλυκύν, ἐάν περ ὑγιές ᾖ, καί τό χρῶμα ἐρυθρόν· τό δέ χεῖρον ἢ φύσει ἢ νόσῳ μελάντερον.
116Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 7 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐν μέν τῷ ζῴῳ ὑγρόν καί θερμόν ἀεί, ἐξιόν δέ ἔξω πήγνυται πάντων πλήν ἐλάφου καί προκός καί εἴ τι ἄλλο τοιαύτην ἔχει τήν φύσιν· τό δ’ ἄλλο αἷμα πήγνυται, ἐάν μή ἐξαιρεθῶσιν αἱ ἶνες.
117Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 8 (auctor 384BC-322BC)
Τάχιστα δέ πήγνυται τό τοῦ ταύρου αἷμα πάντων.
118Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 10 (auctor 384BC-322BC)
Τά δέ εὖ ἔχοντα ἢ φύσει ἢ τῷ ὑγιαίνειν οὔτε πολύ λίαν ἔχει, ὥσπερ τά πεπωκότα πόμα πρόσφατον, οὔτ’ ὀλίγον, ὥσπερ τά πίονα λίαν· τά γάρ πίονα καθαρόν μέν ἔχει ὀλίγον δέ τό αἷμα, καί γίνεται πιότερα γινόμενα ἀναιμότερα· ἄναιμον γάρ τό πῖον.
119Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 11 (auctor 384BC-322BC)
Καί τό μέν πῖον ἄσηπτον, τό δ’ αἷμα καί τά ἔναιμα τάχιστα σήπεται, καί τούτων τά περί τά ὀστᾶ.
120Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχει δέ λεπτότατον μέν αἷμα καί καθαρώτατον ἄνθρωπος, παχύτατον δέ καί μελάντατον τῶν ζῳοτόκων ταῦρος καί ὄνος.
121Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 13 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐν τοῖς κάτω δέ μορίοις ἢ ἐν τοῖς ἄνω παχύτερον τό αἷμα γίνεται καί μελάντερον.
122Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 14 (auctor 384BC-322BC)
Σφύζει δέ τό αἷμα ἐν ταῖς φλεψίν ἐν ἅπασι πάντῃ ἅμα τοῖς ζῴοις, καί ἔστι τῶν ὑγρῶν μόνον καθ’ ἅπαν τε τό σῶμα τοῖς ζῴοις καί ἀεί, ἕως ἂν ζῇ, τό αἷμα μόνον.
123Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 15 (auctor 384BC-322BC)
Πρῶτον δέ γίνεται τό αἷμα ἐν τῇ καρδίᾳ τοῖς ζῴοις, καί πρίν ὅλον διηρθρῶσθαι τό σῶμα.
124Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 19 (auctor 384BC-322BC)
Τοῖς δέ καθεύδουσιν ἐν τοῖς ἐκτός μέρεσιν ἔλαττον γίνεται τό αἷμα, ὥστε καί κεντουμένων μή ῥεῖν ὁμοίως.
125Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 20 (auctor 384BC-322BC)
Γίνεται δέ πεττόμενον ἐξ ἰχῶρος μέν αἷμα, ἐξ αἵματος δέ πιμελή· νενοσηκότος δ’ αἵματος αἱμορροῒς ἥ τ’ ἐν ταῖς ῥισί καί ἡ περί τήν ἕδραν, καί ἰξία.
126Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 21 (auctor 384BC-322BC)
Σηπόμενον δέ γίνεται τό αἷμα ἐν τῷ σώματι πύον, ἐκ δέ τοῦ πύου πῶρος.
127Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 24 (auctor 384BC-322BC)
Νενοσηκός δέ τοῦτο τό αἷμα καλεῖται ῥοῦς.
128Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 27 (auctor 384BC-322BC)
Διαφέρει δέ καί κατά τάς ἡλικίας πλήθει καί εἴδει τό αἷμα· ἐν μέν γάρ τοῖς πάμπαν νέοις ἰχωροειδές ἐστι καί πλεῖον, ἐν δέ τοῖς γέρουσι παχύ καί μέλαν καί ὀλίγον, ἐν ἀκμάζουσι δέ μέσως· καί πήγνυται ταχύ τό τῶν γερόντων, κἂν ἐν τῷ σώματι ᾖ ἐπιπολῆς· τοῖς δέ νέοις οὐ γίνεται τοῦτο.
129Aristoteles, Historia animalium, 3, III 19; 28 (auctor 384BC-322BC)
Ἰχώρ δ’ ἐστίν ἄπεπτον αἷμα, ἢ τῷ μήπω πεπέφθαι ἢ τῷ διωρρῶσθαι.
130Aristoteles, Historia animalium, 3, III 20; 2 (auctor 384BC-322BC)
Πάντα δέ ὅσα φύσει ὑπάρχει ὑγρά ἐν τῷ σώματι, ἐν ἀγγείοις ὑπάρχει, ὥσπερ καί αἷμα ἐν φλεψί καί μυελός ἐν ὀστοῖς, τά δέ ἐν ὑμενώδεσι, καί δέρμασι καί κοιλίαις.
131Aristoteles, Historia animalium, 3, III 22; 1 (auctor 384BC-322BC)
Σπέρμα δέ προΐενται πάντα τά ἔχοντα αἷμα.
132Aristoteles, Historia animalium, 4, IV 8; 34 (auctor 384BC-322BC)
Καί τοῦ αὑτῶν δέ αἵματος ταχύ ὀσφραίνεσθαί φασιν αὐτούς· δῆλον δέ ποιοῦσι φεύγοντες καί ἐκτοπίζοντες μακράν, ὅταν γένηται αἷμα ἰχθύων.
133Aristoteles, Historia animalium, 7, VII 1; 7 (auctor 384BC-322BC)
Περί τόν αὐτόν δέ χρόνον καί τοῖς θήλεσιν ἥ τ’ ἔπαρσις γίνεται τῶν μαστῶν καί τά καταμήνια καλούμενα καταρρήγνυται· τοῦτο δ’ ἐστίν αἷμα οἷον νεόσφακτον.
134Aristoteles, Historia animalium, 7, VII 10; 5 (auctor 384BC-322BC)
Πολλάκις δ’ ἔδοξε τεθνεός τίκτεσθαι τό παιδίον, ὅταν ἀσθενικοῦ ὄντος, πρίν ἀποδεθῆναι τόν ὀμφαλόν, τό αἷμα ἔξω εἰς τόν ὀμφαλόν καί τό πέριξ τύχῃ ἐξερρυηκός· ἀλλά τεχνικαί τινες ἤδη τῶν μαιῶν γενόμεναι ἀπέθλιψαν εἴσω ἐκ τοῦ ὀμφαλοῦ, καί εὐθύς τό παιδίον, ὥσπερ ἔξαιμον γενόμενον πρότερον, πάλιν ἀνεβίωσεν.
135Aristoteles, Historia animalium, 7, VII 11; 6 (auctor 384BC-322BC)
Καί ὅσαις δ’ ἂν μή γινομένων τῶν καθάρσεων αἷμα συμπέσῃ ἐμέσαι, οὐθέν βλάπτονται.
136Aristoteles, Historia animalium, 8, VIII 6; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ἀπογίνεται δ’ ἀπό τοῦ σταθμοῦ, ὅσον ἕλκει ζῶσα, τό ἕκτον μέρος εἰς τρίχας καί αἷμα καί τά τοιαῦτα.
137Aristoteles, Historia animalium, 8, VIII 24; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἐάν δ’ ἀσιτήσας τάς ἔμπροσθεν ἡμέρας εἶτα μανῇ, αἷμα ἀφαιροῦντες βοηθοῦσι καί ἐκτέμνοντες.
138Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 1; 45 (auctor 384BC-322BC)
Τούτων ὁ πέλλος χαλεπῶς εὐνάζεται καί ὀχεύει· κράζει τε γάρ καί αἷμα, ὡς φασίν, ἀφίησιν ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν ὀχεύων, καί τίκτει φαύλως καί ὀδυνηρῶς.
139Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 1; 54 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἄνθος καί ἀκανθίς καί αἴγιθος· λέγεται δ’ ὅτι αἰγίθου καί ἄνθου αἷμα οὐ συμμίγνυται ἀλλήλοις.
140Aristoteles, Metaphysica, 11, 9; 11 (auctor 384BC-322BC)
οὐκ ἔστι δὲ ταὐτό (δῆλον δ' ἐπὶ τῶν ἐναντίων· τὸ μὲν γὰρ δύνασθαι ὑγιαίνειν καὶ δύνασθαι κάμνειν οὐ ταὐτόν – καὶ γὰρ ἂν τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ κάμνειν ταὐτὸν ἦν – τὸ δ' ὑποκείμενον καὶ ὑγιαῖνον καὶ νοσοῦν, εἴθ' ὑγρότης εἴθ' αἷμα, ταὐτὸ καὶ ἕν) .
141Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 7; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ καί τό γάλα καί τό αἷμα ἀμφοῖν μέν κοινά καί ὕδατος καί γῆς, μᾶλλον δέ τά πολλά γῆς, ὥσπερ καί ἐξ ὅσων ὑγρῶν νίτρον γίνεται καί ἅλες.
142Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 7; 26 (auctor 384BC-322BC)
Καί τό αἷμα ὁμοίως· πήγνυται γάρ τῷ ξηραίνεσθαι ψυχόμενον.
143Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 10; 27 (auctor 384BC-322BC)
Αἷμα δέ καί γονή κοινά γῆς καί ὕδατος καί ἀέρος, τό μέν ἔχον αἷμα ἶνας μᾶλλον γῆς, διό καί ψύξει πήγνυται καί ὑγρῷ τήκεται, τά δέ μή ἔχοντα ἶνας ὕδατος, διό καί οὐ πήγνυται.
144Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 11; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ὥστε ἔχοντα μέν τήν φύσιν θερμά καί αἷμα καί γονή καί μυελός καί ὀπός καί πάντα τά τοιαῦτα, φθειρόμενα δέ καί ἐξιστάμενα τῆς φύσεως οὐκέτι· λείπεται γάρ ἡ ὕλη, γῆ οὖσα ἢ ὕδωρ.
145Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 12; 16 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί οὖν ἔχομεν τίνος γένους ἕκαστον τῶν ὁμοιομερῶν, ληπτέον καθ’ ἕκαστον τί ἐστιν, οἷον τί αἷμα ἢ σάρξ ἢ σπέρμα καί τῶν ἄλλων ἕκαστον· οὕτω γάρ ἴσμεν ἕκαστον διά τί καί τί ἐστιν, ἐάν τήν ὕλην ἢ τόν λόγον ἔχωμεν, μάλιστα δ’ ὅταν ἄμφω τῆς τε γενέσεως καί φθορᾶς, καί πόθεν ἡ ἀρχή τῆς κινήσεως.
146Aristoteles, Physica, 1, 4; 16 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δ' ἐν τοῖς ἀπείροις σώμασιν ἐνυπάρχοι ἂν ἤδη σὰρξ ἄπειρος καὶ αἷμα καὶ ἐγκέφαλος, κεχωρισμένα μέντοι ἀπ' ἀλλήλων οὔ, οὐθὲν δ' ἧττον ὄντα, καὶ ἄπειρον ἕκαστον· τοῦτο δ' ἄλογον.
147Aristoteles, Physica, 3, 1; 19 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι γὰρ ὁ χαλκὸς δυνάμει ἀνδριάς, ἀλλ' ὅμως οὐχ ἡ τοῦ χαλκοῦ ἐντελέχεια, ᾗ χαλκός, κίνησίς ἐστιν· οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ τὸ χαλκῷ εἶναι καὶ δυνάμει τινί [κινητῷ], ἐπεὶ εἰ ταὐτὸν ἦν ἁπλῶς καὶ κατὰ τὸν λόγον, ἦν ἂν ἡ τοῦ χαλκοῦ, ᾗ χαλκός, ἐντελέχεια κίνησις· οὐκ ἔστιν δὲ ταὐτόν, ὡς εἴρηται (δῆλον δ' ἐπὶ τῶν ἐναντίων· τὸ μὲν γὰρ δύνασθαι ὑγιαίνειν καὶ δύνασθαι κάμνειν ἕτερον-καὶ γὰρ ἂν τὸ κάμνειν καὶ τὸ ὑγιαίνειν ταὐτὸν ἦν-τὸ δὲ ὑποκείμενον καὶ τὸ ὑγιαῖνον καὶ τὸ νοσοῦν, εἴθ' ὑγρότης εἴθ' αἷμα, ταὐτὸν καὶ ἕν).
148Aristoteles, Problemata, 1, 16; 4 (auctor 384BC-322BC)
δηλοῖ δὲ ἐπὶ τῶν παίδων· ὑγροκέφαλοί τε γάρ εἰσι, καὶ πολλάκις ἢ κορυζῶσιν ἢ αἷμα ποιεῖ ῥεῖν, καὶ φθεῖρας πλείους οἱ ἐν ταύτῃ τῇ ἡλικίᾳ ἔχουσιν.
149Aristoteles, Problemata, 2, 3; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ διότι γίνεται ὑπὸ κινήσεως καὶ θερμότητος, ἀποκρινούσης ὅσον ἀλλότριον ἔνεστιν ἐν τῇ προσφύσει τῆς τροφῆς πρὸς αἷμα καὶ τὰς σάρκας; τοῦτο γὰρ τάχιστα ἀφίσταται διὰ τὸ μὴ οἰκεῖον εἶναι καὶ ἔξω ἐξικμάζει.
150Aristoteles, Problemata, 2, 15; 2 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δὲ θλίβεται, θλιβόμενον δὲ διαχεῖται τὸ αἷμα, οὗ συμβαίνοντος καταψύχεται μᾶλλον.
151Aristoteles, Problemata, 4, 22; 1 (auctor 384BC-322BC)
Πότερον διὰ τὸ ἀπὸ πάντων ἔκκρισιν εἶναι τὸ σπέρμα, ὥστε οἷον οἰκοδομήματος αἱ ἁρμονίαι, καὶ τοῦ σώματος οὕτω σειομένη ἡ σύνθεσίς ἐστι τῷ ἀπεληλυθέναι τι, οἷον εἰ τὸ αἷμα ἐξέλθοι ἢ πᾶν ὅ τι ἄλλο μέρος.
152Aristoteles, Problemata, 4, 27; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι ἔστιν ἑκάστῃ περιττώσει τόπος εἰς ὃν πέφυκεν ἀποκρίνεσθαι κατὰ φύσιν, καὶ πόνου ἐγγινομένου τὸ πνεῦμα ἐξιὸν ἀνοιδεῖν ποιεῖ, καὶ συνεκκρίνει αὐτήν, οἷον τὸ μὲν οὖρον εἰς κύστιν, ἡ δ´ ἐξικμασμένη τροφὴ εἰς κοιλίαν, τὸ δὲ δάκρυον εἰς ὄμματα, μύξαι δ´ εἰς μυκτῆρας, αἷμα δὲ εἰς φλέβας.
153Aristoteles, Problemata, 4, 33; 2 (auctor 384BC-322BC)
Οὐδὲ δεῖται τήξεως· κέχυται γὰρ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ὥσπερ τὸ αἷμα.
154Aristoteles, Problemata, 8, 1; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ διότι τὸ αἷμα πήγνυται διὰ τὸ ψῦχος, πηγνύμενον δὲ μελαίνεται διὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ θερμοῦ; τὸ δὲ λευκὸν τοῦ πυρός.
155Aristoteles, Problemata, 8, 5; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ διὰ στενότητα; καὶ οἱ πόροι ἐν αὐτοῖς στενοὶ ὄντες ὀλίγαιμοί εἰσιν, ὥστε καὶ ὀλιγόθερμοί εἰσι· τὸ γὰρ αἷμα θερμόν.
156Aristoteles, Problemata, 8, 6; 1 (auctor 384BC-322BC)
Πότερον ὑποπνεῖ μᾶλλον; ἢ ὅτι ἐν ἐλάττονι γίνεται τὸ αἷμα κάτω, ὥστε τὸ ἄλλο εὐψυκτότερον ἐκλείποντος τοῦ θερμοῦ;
157Aristoteles, Problemata, 9, 3; 1 (auctor 384BC-322BC)
Πότερον ὅτι ἀποπιέζει τὸ αἷμα ἐκ τοῦ μέσου, καθὸ μάλιστα προσπίπτει περιφερὴς ὤν; ἢ ἔδει ἐπανιέναι διά γε τοῦτο πάλιν· ἀλλ´ αἵματος συνδρομὴ τὸ ἐρύθημά ἐστι, συνδρομὴ δ´ εἰς τὸν πληγέντα τόπον.
158Aristoteles, Problemata, 9, 4; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι ὁ μὲν νάρθηξ διὰ κουφότητα, ἐὰν σφόδρα πατάξη, τὸ ἐπιπολῆς διεσκέδασεν αἷμα, ὥστε ὅθεν μὲν ἐξέλιπε, λευκὸν φαίνεται, οὗ δὲ πλέον ἦλθεν, ἐρυθρότερον.
159Aristoteles, Problemata, 9, 4; 2 (auctor 384BC-322BC)
Οἰδησάσης δὲ τῆς πληγῆς, οὐ ταχέως ἀποκαθίσταται τὸ σκεδασθὲν αἷμα διὰ τὸ ὀλίγον τε εἶναι καὶ τὴν φορὰν εἰς τὸ πρόσαντες εἶναι· πλήθει γὰρ βιασθὲν δεῖ τὴν παρὰ φύσιν φορὰν ἐνεχθῆναι.
160Aristoteles, Problemata, 9, 4; 5 (auctor 384BC-322BC)
Κοίλου δὲ καὶ ἀραιοῦ γενομένου τοῦ μέσου, φέρεται εἰς αὐτὸ ἐκ τῶν πέριξ ἐπιπολῆς αἷμα· κάτω τε γὰρ πέφυκε φέρεσθαι, καὶ εἰς τὰ ἀραιὰ τῷ εἴκειν αὐτά.
161Aristoteles, Problemata, 9, 5; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι αἷμα διεφθαρμένον ἔχουσι διὰ τὴν ἐκ τοῦ σπληνὸς σύμμιξιν νοσώδους αἵματος καὶ ὑδαροῦς; ἡ μὲν οὖν οὐλὴ τὸ δέρμα λεπτὸν καὶ ἐπιπόλαιον ἴσχει· τὸ δὲ αἷμα, διὰ τὸ ὑδαρὲς καὶ θερμὸν εἶναι μέλαν ὄν, τοιαύτην ποιεῖ τὴν οὐλὴν διαφαινόμενον· καὶ δὴ πλεονάκις ἡ οὐλὴ ἐν τούτῳ γίνεται μελαντέρα.
162Aristoteles, Problemata, 9, 5; 2 (auctor 384BC-322BC)
Γίνεται δὲ διὰ ταὐτό· δι´ ἀσθένειαν γὰρ τοῦ δέρματος καταψύχεται τὸ αἷμα, καὶ ἐξατμίζοντος τοῦ θερμοῦ γίνεται μελάντερον.
163Aristoteles, Problemata, 9, 9; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ὥσπερ γὰρ ἂν εἰ ἔξω ὂν πήγνυται, καὶ ἐγγὺς τοῦ ἔξω τὸ αἷμα, ὅταν ᾖ ὑπὸ τὸ δέρμα, κωλυθέντος διεξιέναι τοῦ θερμοῦ, διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ χαλκοῦ πήγνυται, ἀλλὰ πάλιν διαχεῖται καὶ ἐπανέρχεται ὅθεν συνέδραμεν.
164Aristoteles, Problemata, 9, 10; 3 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἡ θαψία δὲ μετὰ μέλιτος βοηθεῖ διὰ τὸ αὐτό· θερμὴ γὰρ οὖσα κωλύει ψύχεσθαι τὸ αἷμα.
165Aristoteles, Problemata, 10; 2 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί ἀνθρώπῳ μόνῳ τῶν ζῴων αἷμα ῥεῖ ἐκ τῶν μυκτήρων; ἢ ὅτι ἐγκέφαλον ἔχει πλεῖστον καὶ ὑγρότατον, ἀφ' οὗ αἱ φλέβες πληρούμεναι τοῦ περιττώματος διὰ τῶν πόρων προΐενται τὴν ῥύσιν; λεπτότερον γὰρ γίνεται τοῦ αἵματος τοῦ καθαροῦ τὸ νοσερόν, τοῦτο δέ ἐστι τὸ μιχθὲν τοῖς τοῦ ἐγκεφάλου περιττώμασι, καὶ ἔστι καθάπερ ἰχώρ.
166Aristoteles, Problemata, 10; 56 (auctor 384BC-322BC)
δῆλον δέ· ἐπισπῶνται γὰρ αἷμα.
167Aristoteles, Problemata, 10; 59 (auctor 384BC-322BC)
σημεῖον δέ· τῶν μὲν γὰρ πρὸς μεσημβρίαν πάντων σκληραί εἰσιν αἱ τρίχες διὰ τὸ τὸ ἐκτὸς θερμὸν εἰς βάθος διικνούμενον ἐξατμίζειν τὴν εὔπεπτον τροφήν, τῶν δὲ ὑπὸ τὰς ἄρκτους μαλακαί· τούτοις γὰρ ἐπιπολῆς μᾶλλόν ἐστι τό θ' αἷμα καὶ οἱ γλυκεῖς χυμοί· διὸ καὶ εὔχροοί εἰσιν.
168Aristoteles, Problemata, 10; 193 (auctor 384BC-322BC)
ὅσων οὖν τὸ αἷμα ἔνθερμόν ἐστι, καὶ ἀνδρεῖα καὶ θυμοειδῆ· τὸ δὲ αἷμα τροφή.
169Aristoteles, Problemata, 11; 141 (auctor 384BC-322BC)
ἢ καὶ τὸ αἷμα ἀνέρχεται ἐκπεπνευκότος, ὥστε κενοῦται τὰ ἄνω; ἀκούουσι δὲ τῷ κενῷ.
170Aristoteles, Problemata, 32; 33 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί τῶν ὤτων ἀναίμων ὄντων μάλιστα οἱ αἰσχυνόμενοι ἐρυθριῶσιν; ἢ ἕκαστον εἰς τὸ κενὸν ἑκάστου μάλιστα φέρεται; δοκεῖ δὲ τοῦ αἰσχυνομένου ἄνω θερμὸν φέρεσθαι τὸ αἷμα.
171Aristoteles, Problemata, 33; 21 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί ἐνίοις ὕδωρ ψυχρὸν προσχέομεν [καὶ] πρὸς τὸ πρόσωπον, ἡνίκα αἷμα ῥεῖ ἐκ τῶν μυκτήρων; ἢ ἀντιπεριίσταται εἴσω τὸ θερμόν; ἂν οὖν ἐπιπολῆς τύχῃ αἷμα, ἐξυγραίνει μᾶλλον.
172Aristoteles, Problemata, 33; 57 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί οἱ οὐλότριχες, καὶ οἷς ἐπέστραπται τὸ τρίχιον, ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ σιμότεροι; ἢ εἴπερ ἡ οὐλότης ἐν παχύτητι, ἡ δὲ παχύτης μετὰ σκληρότητος, σκληρὸν δ' ὂν τὸ αἷμα θερμόν, ἡ δὲ θερμότης οὐ ποιεῖ περίττωσιν, τὸ δὲ ὀστοῦν ἐκ περιττώματος, ὁ δὲ χόνδρος ὀστοῦν, εὐλόγως ἂν ἔκλειψις εἴη τοῦ μορίου; σημεῖον δὲ τὸ τὰ παιδία πάντα εἶναι σιμά.
173Aristoteles, Problemata, 38; 19 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι ἐπειδὴ τὸ αἷμα ξηραινόμενον μελάντερον γίνεται, εἰκότως ἂν μελάντεροι εἶεν οἱ πρεςβύτεροι· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ χρῷζον ἡμῶν τὰ σώματα φυσικῶς.
174Aristoteles, Rhetorica, 2, 20, 6; 11 (auctor 384BC-322BC)
Αἴσωπος δὲ ἐν Σάμῳ δημηγορῶν κρινομένου δημαγωγοῦ περὶ θανάτου ἔφη ἀλώπεκα διαβαίνουσαν ποταμὸν ἀπωσθῆναι εἰς φάραγγα, οὐ δυναμένην δὲ ἐκβῆναι πολὺν χρόνον κακοπαθεῖν καὶ κυνοραιστὰς πολλοὺς ἔχεσθαι αὐτῆς, ἐχῖνον δὲ πλανώμενον, ὡς εἶδεν αὐτήν, κατοικτείραντα ἐρωτᾶν εἰ ἀφέλοι αὐτῆς τοὺς κυνοραιστάς, τὴν δὲ οὐκ ἐᾶν· ἐρομένου δὲ διὰ τί, « ὅτι οὗτοι μὲν » φάναι « ἤδη μου πλήρεις εἰσὶ καὶ ὀλίγον ἕλκουσιν αἷμα, ἐὰν δὲ τούτους ἀφέλητε, ἕτεροι ἐλθόντες πεινῶντες ἐκπιοῦνταί μου τὸ λοιπὸν αἷμα » .
175Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1366A
Φαιδρὰ μὲν οὐρανίοις, χθονίοις δ' ἐναλίγκια χροιῇ Τῶν χθονίων διάειρε τριχῇ θυσίας ἐναρίζων, Νερτερίων κατάθαπτε, καὶ εἰς βόθρον αἷμα ἴαλλε.
176Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1366B
Ἀστραίοις δ' ἤπειτα καὶ αἰθερίοις ἐπὶ πᾶσιν Αἷμα μὲν ἐκ λαιμῶν κρουνώμασιν ἀμφὶ θυηλὰς Λιμνάζειν· τὰ δὲ γυῖα θεοῖς ἐν δαιτὶ πονεῖσθαι· Ἄκρα μὲν Ἡφαίστῳ δόμεναι, τὰ δὲ λοιπὰ πάσασθαι, Ἀτμοῖσιν λαροῖσιν ἐνιπλήσαντες ἅπαντα Ἠέρα ῥευσταλέον· ἐπὶ δ' εὐχὰς πέμπετε τοῖσδε.
177Aulus Gellius, Noctes Atticae, 19, 6, 1; 2 (auctor c.125–c.180)
IN Problematig Aristotelis philosophi ita scriptum est: διά τί οἱ μέν αἰσχυνόμενοι ἐρυθριῶσιν, οἱ δέ φοβούμενοι ὠχριῶσιν, παραπλησίων τῶν παθῶν ὄντων· ὅτι τῶν μέν αἰσχυνομένων διαχεῖται τό αἷμα ἐκ τῆς καρδίας εἰς ἅπαντα τά μέρη τοῦ σώματος, ὥστε ἐπιπολάζειν· τοῖς δέ φοβηθεῖσιν συντρέχει εἰς τήν καρδίαν, ὥστε ἐκλείπειν ἐκ τῶν ἄλλων μερῶν.
178Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p6; 62
ποιῆσαι κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ, καὶ ἀπέκτειναν αὐτούς· καὶ ἐσώθη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
179Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 4; 11
καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς, ἣ ἔχανεν τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου·
180Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 9; 5
καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκζητήσω, ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου.
181Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 9; 6
ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον.
182Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 37; 22
εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ρουβην Μὴ ἐκχέητε αἷμα· ἐμβάλετε αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τοῦτον τὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ· ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ.
183Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 37; 26
εἶπεν δὲ Ιουδας πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ Τί χρήσιμον, ἐὰν ἀποκτείνωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ;
184Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 42; 22
ἀποκριθεὶς δὲ Ρουβην εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ ἐλάλησα ὑμῖν λέγων Μὴ ἀδικήσητε τὸ παιδάριον; καὶ οὐκ εἰσηκούσατέ μου· καὶ ἰδοὺ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκζητεῖται.
185Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 4; 9
καὶ ἔσται ἐὰν μὴ πιστεύσωσίν σοι τοῖς δυσὶ σημείοις τούτοις μηδὲ εἰσακούσωσιν τῆς φωνῆς σου, λήμψῃ ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐκχεεῖς ἐπὶ τὸ ξηρόν, καὶ ἔσται τὸ ὕδωρ, ὃ ἐὰν λάβῃς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, αἷμα ἐπὶ τοῦ ξηροῦ.
186Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 4; 25
καὶ λαβοῦσα Σεπφωρα ψῆφον περιέτεμεν τὴν ἀκροβυστίαν τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας καὶ εἶπεν Ἔστη τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ παιδίου μου.
187Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 4; 26
καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ, διότι εἶπεν Ἔστη τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ παιδίου μου.
188Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 17
τάδε λέγει κύριος Ἐν τούτῳ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ τύπτω τῇ ῥάβδῳ τῇ ἐν τῇ χειρί μου ἐπὶ τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ, καὶ μεταβαλεῖ εἰς αἷμα·
189Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 19
εἶπεν δὲ κύριος πρὸς Μωυσῆν Εἰπὸν Ααρων τῷ ἀδελφῷ σου Λαβὲ τὴν ῥάβδον σου καὶ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὰ ὕδατα Αἰγύπτου καὶ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰς διώρυγας αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἕλη αὐτῶν καὶ ἐπὶ πᾶν συνεστηκὸς ὕδωρ αὐτῶν, καὶ ἔσται αἷμα. καὶ ἐγένετο αἷμα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου ἔν τε τοῖς ξύλοις καὶ ἐν τοῖς λίθοις.
190Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 20
καὶ ἐποίησαν οὕτως Μωϋσῆς καὶ Ααρων, καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς κύριος· καὶ ἐπάρας τῇ ῥάβδῳ αὐτοῦ ἐπάταξεν τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ ἐναντίον Φαραω καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ μετέβαλεν πᾶν τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ εἰς αἷμα.
191Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 21
καὶ οἱ ἰχθύες οἱ ἐν τῷ ποταμῷ ἐτελεύτησαν, καὶ ἐπώζεσεν ὁ ποταμός, καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι πιεῖν ὕδωρ ἐκ τοῦ ποταμοῦ, καὶ ἦν τὸ αἷμα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου.
192Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 12; 13
καὶ ἔσται τὸ αἷμα ὑμῖν ἐν σημείῳ ἐπὶ τῶν οἰκιῶν, ἐν αἷς ὑμεῖς ἐστε ἐκεῖ, καὶ ὄψομαι τὸ αἷμα καὶ σκεπάσω ὑμᾶς, καὶ οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν πληγὴ τοῦ ἐκτριβῆναι, ὅταν παίω ἐν γῇ Αἰγύπτῳ.
193Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 12; 23
καὶ παρελεύσεται κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ὄψεται τὸ αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν, καὶ παρελεύσεται κύριος τὴν θύραν καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλεθρεύοντα εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι.
194Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 23; 18
ὅταν γὰρ ἐκβάλω ἔθνη ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐμπλατύνω τὰ ὅριά σου, οὐ θύσεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιάσματός μου, οὐδὲ μὴ κοιμηθῇ στέαρ τῆς ἑορτῆς μου ἕως πρωί.
195Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 24; 8
λαβὼν δὲ Μωϋσῆς τὸ αἷμα κατεσκέδασεν τοῦ λαοῦ καὶ εἶπεν Ἰδοὺ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης, ἧς διέθετο κύριος πρὸς ὑμᾶς περὶ πάντων τῶν λόγων τούτων.
196Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 29; 12
καὶ λήμψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ θήσεις ἐπὶ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τῷ δακτύλῳ σου· τὸ δὲ λοιπὸν πᾶν αἷμα ἐκχεεῖς παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
197Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 29; 16
καὶ σφάξεις αὐτὸν καὶ λαβὼν τὸ αἷμα προσχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
198Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 29; 21
καὶ λήμψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως καὶ ῥανεῖς ἐπὶ Ααρων καὶ ἐπὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἁγιασθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ στολὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ στολαὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ· τὸ δὲ αἷμα τοῦ κριοῦ προσχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
199Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 34; 25
οὐ σφάξεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυμιαμάτων μου. καὶ οὐ κοιμηθήσεται εἰς τὸ πρωῒ θύματα τῆς ἑορτῆς τοῦ πασχα.
200Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 1; 5
καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι κυρίου, καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ Ααρων οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα καὶ προσχεοῦσιν τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
201Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 1; 11
καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βορρᾶν ἔναντι κυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ααρων οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
202Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 1; 15
καὶ προσοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀποκνίσει τὴν κεφαλήν, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ στραγγιεῖ τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
203Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 3; 2
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ααρων οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ.
204Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 3; 8
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου αὐτοῦ καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ααρων οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
205Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 3; 13
καὶ ἐπιθήσει τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἔναντι κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ααρων οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
206Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 3; 17
νόμιμον εἰς τὸν αἰῶνα εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν· πᾶν στέαρ καὶ πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε.
207Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 6
καὶ βάψει ὁ ἱερεὺς τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἑπτάκις ἔναντι κυρίου κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον·
208Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 7
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος τῆς συνθέσεως τοῦ ἐναντίον κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅ ἐστιν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
209Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 18
καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων τῆς συνθέσεως, ὅ ἐστιν ἐνώπιον κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου· καὶ τὸ πᾶν αἷμα ἐκχεεῖ πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν καρπώσεων τῶν πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
210Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 25
καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων· καὶ τὸ πᾶν αἷμα αὐτοῦ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.
211Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 30
καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῆς τῷ δακτύλῳ καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων· καὶ πᾶν τὸ αἷμα αὐτῆς ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.
212Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 4; 34
καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ τῆς ἁμαρτίας τῷ δακτύλῳ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαυτώσεως· καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ αἷμα ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῆς ὁλοκαυτώσεως.
213Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 7; 2
ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσιν τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσιν τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ.
214Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 7; 14
καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ ἀφαίρεμα κυρίῳ· τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται.
215Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 7; 26
πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν πετεινῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν.
216Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 7; 27
πᾶσα ψυχή, ἣ ἄν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
217Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 7; 33
ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ααρων, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι.
218Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 8; 15
καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἔλαβεν Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ τῷ δακτύλῳ καὶ ἐκαθάρισεν τὸ θυσιαστήριον· καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡγίασεν αὐτὸ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ’ αὐτοῦ.
219Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 8; 19
καὶ ἔσφαξεν Μωϋσῆς τὸν κριόν, καὶ προσέχεεν Μωϋσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
220Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 8; 24
καὶ προσήγαγεν Μωϋσῆς τοὺς υἱοὺς Ααρων, καὶ ἐπέθηκεν Μωϋσῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ἐπὶ τοὺς λοβοὺς τῶν ὤτων τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν, καὶ προσέχεεν Μωϋσῆς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ.
221Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 9; 9
καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ααρων τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ ἔβαψεν τὸν δάκτυλον εἰς τὸ αἷμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου·
222Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 9; 12
καὶ ἔσφαξεν τὸ ὁλοκαύτωμα· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ααρων τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ προσέχεεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
223Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 9; 18
καὶ ἔσφαξεν τὸν μόσχον καὶ τὸν κριὸν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου τῆς τοῦ λαοῦ· καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ααρων τὸ αἷμα πρὸς αὐτόν, καὶ προσέχεεν πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ·
224Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 14; 6
καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήμψεται αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κλωστὸν κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ βάψει αὐτὰ καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντος ἐφ’ ὕδατι ζῶντι·
225Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 14; 51
καὶ λήμψεται τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν καὶ βάψει αὐτὸ εἰς τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ ἐσφαγμένου ἐφ’ ὕδατι ζῶντι καὶ περιρρανεῖ ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἑπτάκις
226Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 16; 15
καὶ σφάξει τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας τὸν περὶ τοῦ λαοῦ ἔναντι κυρίου καὶ εἰσοίσει ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος καὶ ποιήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ ὃν τρόπον ἐποίησεν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου, καὶ ῥανεῖ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου
227Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 16; 27
καὶ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆς ἁμαρτίας, ὧν τὸ αἷμα εἰσηνέχθη ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἐξοίσουσιν αὐτὰ ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ κατακαύσουσιν αὐτὰ ἐν πυρί, καὶ τὰ δέρματα αὐτῶν καὶ τὰ κρέα αὐτῶν καὶ τὴν κόπρον αὐτῶν·
228Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 4
καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτὸ ὥστε μὴ προσενέγκαι δῶρον κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα· αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολεθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς·
229Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 6
καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ·
230Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 10
Καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.
231Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 11
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ τῆς ψυχῆς ἐξιλάσεται.
232Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 12
διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς Ισραηλ Πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα.
233Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 13
καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ·
234Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 17; 14
ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν, καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς Ισραηλ Αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστιν· πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολεθρευθήσεται.
235Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 19; 16
οὐ πορεύσῃ δόλῳ ἐν τῷ ἔθνει σου, οὐκ ἐπισυστήσῃ ἐφ’ αἷμα τοῦ πλησίον σου· ἐγώ εἰμι κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν.
236Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 18; 17
πλὴν πρωτότοκα μόσχων καὶ πρωτότοκα προβάτων καὶ πρωτότοκα αἰγῶν οὐ λυτρώσῃ· ἅγιά ἐστιν· καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν προσχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ τὸ στέαρ ἀνοίσεις κάρπωμα εἰς ὀσμὴν εὐωδίας κυρίῳ·
237Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 19; 5
καὶ κατακαύσουσιν αὐτὴν ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ τὸ δέρμα καὶ τὰ κρέα αὐτῆς καὶ τὸ αἷμα αὐτῆς σὺν τῇ κόπρῳ αὐτῆς κατακαυθήσεται.
238Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 23; 24
ἰδοὺ λαὸς ὡς σκύμνος ἀναστήσεται καὶ ὡς λέων γαυριωθήσεται· οὐ κοιμηθήσεται, ἕως φάγῃ θήραν, καὶ αἷμα τραυματιῶν πίεται.
239Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 12
καὶ ἔσονται αἱ πόλεις ὑμῖν φυγαδευτήρια ἀπὸ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ ὁ φονεύων, ἕως ἂν στῇ ἔναντι τῆς συναγωγῆς εἰς κρίσιν.
240Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 19
ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα, οὗτος ἀποκτενεῖ τὸν φονεύσαντα· ὅταν συναντήσῃ αὐτῷ, οὗτος ἀποκτενεῖ αὐτόν.
241Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 21
ἢ διὰ μῆνιν ἐπάταξεν αὐτὸν τῇ χειρί, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω ὁ πατάξας, φονευτής ἐστιν· θανάτῳ θανατούσθω ὁ φονεύων· ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα ἀποκτενεῖ τὸν φονεύσαντα ἐν τῷ συναντῆσαι αὐτῷ.
242Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 24
καὶ κρινεῖ ἡ συναγωγὴ ἀνὰ μέσον τοῦ πατάξαντος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα κατὰ τὰ κρίματα ταῦτα,
243Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 25
καὶ ἐξελεῖται ἡ συναγωγὴ τὸν φονεύσαντα ἀπὸ τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, καὶ ἀποκαταστήσουσιν αὐτὸν ἡ συναγωγὴ εἰς τὴν πόλιν τοῦ φυγαδευτηρίου αὐτοῦ, οὗ κατέφυγεν, καὶ κατοικήσει ἐκεῖ, ἕως ἂν ἀποθάνῃ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, ὃν ἔχρισαν αὐτὸν τῷ ἐλαίῳ τῷ ἁγίῳ.
244Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 27
καὶ εὕρῃ αὐτὸν ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα ἔξω τῶν ὁρίων τῆς πόλεως καταφυγῆς αὐτοῦ καὶ φονεύσῃ ὁ ἀγχιστεύων τὸ αἷμα τὸν φονεύσαντα, οὐκ ἔνοχός ἐστιν·
245Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 35; 33
καὶ οὐ μὴ φονοκτονήσητε τὴν γῆν, εἰς ἣν ὑμεῖς κατοικεῖτε· τὸ γὰρ αἷμα τοῦτο φονοκτονεῖ τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐξιλασθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχυθέντος ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ αἵματος τοῦ ἐκχέοντος.
246Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 12; 16
πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
247Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 12; 23
πρόσεχε ἰσχυρῶς τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα, ὅτι τὸ αἷμα αὐτοῦ ψυχή· οὐ βρωθήσεται ἡ ψυχὴ μετὰ τῶν κρεῶν,
248Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 12; 27
καὶ ποιήσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου· τὰ κρέα ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κυρίου τοῦ θεοῦ σου, τὸ δὲ αἷμα τῶν θυσιῶν σου προσχεεῖς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου τοῦ θεοῦ σου, τὰ δὲ κρέα φάγῃ.
249Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 15; 23
πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε, ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖς αὐτὸ ὡς ὕδωρ.
250Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 17; 8
Ἐὰν δὲ ἀδυνατήσῃ ἀπὸ σοῦ ῥῆμα ἐν κρίσει ἀνὰ μέσον αἷμα αἵματος καὶ ἀνὰ μέσον κρίσις κρίσεως καὶ ἀνὰ μέσον ἁφὴ ἁφῆς καὶ ἀνὰ μέσον ἀντιλογία ἀντιλογίας, ῥήματα κρίσεως ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν, καὶ ἀναστὰς ἀναβήσῃ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ,
251Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 19; 10
καὶ οὐκ ἐκχυθήσεται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ γῇ σου, ᾗ κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν σοὶ αἵματι ἔνοχος. –
252Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 19; 13
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός σου ἐπ’ αὐτῷ, καὶ καθαριεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ Ισραηλ, καὶ εὖ σοι ἔσται.
253Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 21; 7
καὶ ἀποκριθέντες ἐροῦσιν Αἱ χεῖρες ἡμῶν οὐκ ἐξέχεαν τὸ αἷμα τοῦτο, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν οὐχ ἑωράκασιν·
254Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 21; 8
ἵλεως γενοῦ τῷ λαῷ σου Ισραηλ, οὓς ἐλυτρώσω, κύριε, ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἵνα μὴ γένηται αἷμα ἀναίτιον ἐν τῷ λαῷ σου Ισραηλ. καὶ ἐξιλασθήσεται αὐτοῖς τὸ αἷμα.
255Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 21; 9
σὺ δὲ ἐξαρεῖς τὸ αἷμα τὸ ἀναίτιον ἐξ ὑμῶν αὐτῶν, ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ σου.
256Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 32; 14
βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον.
257Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 32; 43
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικᾶται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
258Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 20; 3
φυγαδευτήριον τῷ φονευτῇ τῷ πατάξαντι ψυχὴν ἀκουσίως, καὶ ἔσονται ὑμῖν αἱ πόλεις φυγαδευτήριον, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται ὁ φονευτὴς ὑπὸ τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, ἕως ἂν καταστῇ ἐναντίον τῆς συναγωγῆς εἰς κρίσιν.
259Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 20; 9
αὗται αἱ πόλεις αἱ ἐπίκλητοι τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ τῷ προσηλύτῳ τῷ προσκειμένῳ ἐν αὐτοῖς καταφυγεῖν ἐκεῖ παντὶ παίοντι ψυχὴν ἀκουσίως, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ ἐν χειρὶ τοῦ ἀγχιστεύοντος τὸ αἷμα, ἕως ἂν καταστῇ ἔναντι τῆς συναγωγῆς εἰς κρίσιν.
260Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Idc, 9; 24
τοῦ ἐπαγαγεῖν τὴν ἀδικίαν τῶν ἑβδομήκοντα υἱῶν Ιεροβααλ καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν ἐπιθεῖναι ἐπὶ Αβιμελεχ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν τὸν ἀποκτείναντα αὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας Σικιμων τοὺς κατισχύσαντας τὰς χεῖρας αὐτοῦ ὥστε ἀποκτεῖναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ.
261Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Rg, 19; 5
καὶ ἔθετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν τὸν ἀλλόφυλον, καὶ ἐποίησεν κύριος σωτηρίαν μεγάλην, καὶ πᾶς Ισραηλ εἶδον καὶ ἐχάρησαν· καὶ ἵνα τί ἁμαρτάνεις εἰς αἷμα ἀθῷον θανατῶσαι τὸν Δαυιδ δωρεάν;
262Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Rg, 25; 26
καὶ νῦν, κύριε, ζῇ κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, καθὼς ἐκώλυσέν σε κύριος τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἷμα ἀθῷον καὶ σῴζειν τὴν χεῖρά σού σοι, καὶ νῦν γένοιντο ὡς Ναβαλ οἱ ἐχθροί σου καὶ οἱ ζητοῦντες τῷ κυρίῳ μου κακά.
263Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Rg, 25; 31
καὶ οὐκ ἔσται σοι τοῦτο βδελυγμὸς καὶ σκάνδαλον τῷ κυρίῳ μου, ἐκχέαι αἷμα ἀθῷον δωρεὰν καὶ σῶσαι χεῖρα κυρίου μου αὐτῷ. καὶ ἀγαθώσει κύριος τῷ κυρίῳ μου, καὶ μνησθήσῃ τῆς δούλης σου ἀγαθῶσαι αὐτῇ.
264Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Rg, 26; 20
καὶ νῦν μὴ πέσοι τὸ αἷμά μου ἐπὶ τὴν γῆν ἐξ ἐναντίας προσώπου κυρίου, ὅτι ἐξελήλυθεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ ζητεῖν τὴν ψυχήν μου, καθὼς καταδιώκει ὁ νυκτικόραξ ἐν τοῖς ὄρεσιν.
265Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 1; 16
καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς αὐτόν Τὸ αἷμά σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου, ὅτι τὸ στόμα σου ἀπεκρίθη κατὰ σοῦ λέγων ὅτι Ἐγὼ ἐθανάτωσα τὸν χριστὸν κυρίου.
266Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 4; 11
καὶ νῦν ἄνδρες πονηροὶ ἀπεκτάγκασιν ἄνδρα δίκαιον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ· καὶ νῦν ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ὑμῶν καὶ ἐξολεθρεύσω ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς.
267Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 23; 17
καὶ εἶπεν Ἵλεώς μοι, κύριε, τοῦ ποιῆσαι τοῦτο· εἰ αἷμα τῶν ἀνδρῶν τῶν πορευθέντων ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν πίομαι; καὶ οὐκ ἠθέλησεν πιεῖν αὐτό. ταῦτα ἐποίησαν οἱ τρεῖς δυνατοί.
268Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 2; 5
καί γε σὺ ἔγνως ὅσα ἐποίησέν μοι Ιωαβ υἱὸς Σαρουιας, ὅσα ἐποίησεν τοῖς δυσὶν ἄρχουσιν τῶν δυνάμεων Ισραηλ, τῷ Αβεννηρ υἱῷ Νηρ καὶ τῷ Αμεσσαι υἱῷ Ιεθερ, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς καὶ ἔταξεν τὰ αἵματα πολέμου ἐν εἰρήνῃ καὶ ἔδωκεν αἷμα ἀθῷον ἐν τῇ ζώνῃ αὐτοῦ τῇ ἐν τῇ ὀσφύι αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ὑποδήματι αὐτοῦ τῷ ἐν τῷ ποδὶ αὐτοῦ·
269Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 2; 31
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς Πορεύου καὶ ποίησον αὐτῷ καθὼς εἴρηκεν, καὶ ἄνελε αὐτὸν καὶ θάψεις αὐτὸν καὶ ἐξαρεῖς σήμερον τὸ αἷμα, ὃ δωρεὰν ἐξέχεεν Ιωαβ, ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου·
270Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 2; 32
καὶ ἀπέστρεψεν κύριος τὸ αἷμα τῆς ἀδικίας αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, ὡς ἀπήντησεν τοῖς δυσὶν ἀνθρώποις τοῖς δικαίοις καὶ ἀγαθοῖς ὑπὲρ αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ῥομφαίᾳ, καὶ ὁ πατήρ μου Δαυιδ οὐκ ἔγνω τὸ αἷμα αὐτῶν, τὸν Αβεννηρ υἱὸν Νηρ ἀρχιστράτηγον Ισραηλ καὶ τὸν Αμεσσα υἱὸν Ιεθερ ἀρχιστράτηγον Ιουδα·
271Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 2; 37
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐξόδου σου καὶ διαβήσῃ τὸν χειμάρρουν Κεδρων, γινώσκων γνώσῃ ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου. καὶ ὥρκισεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
272Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 20; 19
καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν λέγων Τάδε λέγει κύριος Ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας, διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος Ἐν παντὶ τόπῳ, ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβουθαι, ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου, καὶ αἱ πόρναι λούσονται ἐν τῷ αἵματί σου.
273Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 22; 35
καὶ ἐτροπώθη ὁ πόλεμος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ὁ βασιλεὺς ἦν ἑστηκὼς ἐπὶ τοῦ ἅρματος ἐξ ἐναντίας Συρίας ἀπὸ πρωῒ ἕως ἑσπέρας καὶ ἀπέχυννε τὸ αἷμα ἐκ τῆς πληγῆς εἰς τὸν κόλπον τοῦ ἅρματος· καὶ ἀπέθανεν ἑσπέρας, καὶ ἐξεπορεύετο τὸ αἷμα τῆς τροπῆς ἕως τοῦ κόλπου τοῦ ἅρματος.
274Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 22; 38
καὶ ἀπένιψαν τὸ ἅρμα ἐπὶ τὴν κρήνην Σαμαρείας, καὶ ἐξέλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα, καὶ αἱ πόρναι ἐλούσαντο ἐν τῷ αἵματι κατὰ τὸ ῥῆμα κυρίου, ὃ ἐλάλησεν.
275Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 3; 22
καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωί, καὶ ὁ ἥλιος ἀνέτειλεν ἐπὶ τὰ ὕδατα· καὶ εἶδεν Μωαβ ἐξ ἐναντίας τὰ ὕδατα πυρρὰ ὡσεὶ αἷμα
276Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 3; 23
καὶ εἶπαν Αἷμα τοῦτο τῆς ῥομφαίας, ἐμαχέσαντο οἱ βασιλεῖς καὶ ἐπάταξαν ἀνὴρ τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ νῦν ἐπὶ τὰ σκῦλα, Μωαβ.
277Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 16; 13
καὶ ἐθυμίασεν τὴν ὁλοκαύτωσιν αὐτοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ καὶ προσέχεεν τὸ αἷμα τῶν εἰρηνικῶν τῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
278Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 16; 15
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς Αχαζ τῷ Ουρια τῷ ἱερεῖ λέγων Ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ μέγα πρόσφερε τὴν ὁλοκαύτωσιν τὴν πρωινὴν καὶ τὴν θυσίαν τὴν ἑσπερινὴν καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν τοῦ βασιλέως καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν παντὸς τοῦ λαοῦ καὶ τὴν θυσίαν αὐτῶν καὶ τὴν σπονδὴν αὐτῶν καὶ πᾶν αἷμα ὁλοκαυτώσεως καὶ πᾶν αἷμα θυσίας ἐπ’ αὐτὸ προσχεεῖς· καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἔσται μοι εἰς τὸ πρωί.
279Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 21; 16
καί γε αἷμα ἀθῷον ἐξέχεεν Μανασσης πολὺ σφόδρα, ἕως οὗ ἔπλησεν τὴν Ιερουσαλημ στόμα εἰς στόμα, πλὴν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐξήμαρτεν τὸν Ιουδαν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου.
280Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 24; 4
καί γε αἷμα ἀθῷον ἐξέχεεν καὶ ἔπλησεν τὴν Ιερουσαλημ αἵματος ἀθῴου· καὶ οὐκ ἠθέλησεν κύριος ἱλασθῆναι.
281Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Par, 11; 19
καὶ εἶπεν Ἵλεώς μοι ὁ θεὸς τοῦ ποιῆσαι τὸ ῥῆμα τοῦτο· εἰ αἷμα ἀνδρῶν τούτων πίομαι ἐν ψυχαῖς αὐτῶν; ὅτι ἐν ψυχαῖς αὐτῶν ἤνεγκαν αὐτό. καὶ οὐκ ἐβούλετο πιεῖν αὐτό. ταῦτα ἐποίησαν οἱ τρεῖς δυνατοί.
282Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Par, 22; 8
καὶ ἐγένετο ἐπ’ ἐμοὶ λόγος κυρίου λέγων Αἷμα εἰς πλῆθος ἐξέχεας καὶ πολέμους μεγάλους ἐποίησας· οὐκ οἰκοδομήσεις οἶκον τῷ ὀνόματί μου, ὅτι αἵματα πολλὰ ἐξέχεας ἐπὶ τῆς γῆς ἐναντίον μου.
283Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Par, 19; 10
πᾶς ἀνὴρ κρίσιν τὴν ἐλθοῦσαν ἐφ’ ὑμᾶς τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ἀνὰ μέσον αἵματος αἷμα καὶ ἀνὰ μέσον προστάγματος καὶ ἐντολῆς καὶ δικαιώματα καὶ κρίματα καὶ διαστελεῖσθε αὐτοῖς, καὶ οὐχ ἁμαρτήσονται τῷ κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐφ’ ὑμᾶς ὀργὴ καὶ ἐπὶ τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν· οὕτως ποιήσετε καὶ οὐχ ἁμαρτήσεσθε.
284Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Par, 29; 22
καὶ ἔθυσαν τοὺς μόσχους, καὶ ἐδέξαντο οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα καὶ προσέχεον ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἔθυσαν τοὺς κριούς, καὶ προσέχεον τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἔθυσαν τοὺς ἀμνούς, καὶ περιέχεον τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ·
285Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Par, 29; 24
καὶ ἔθυσαν αὐτοὺς οἱ ἱερεῖς καὶ ἐξιλάσαντο τὸ αἷμα αὐτῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐξιλάσαντο περὶ παντὸς Ισραηλ, ὅτι περὶ παντὸς Ισραηλ, εἶπεν ὁ βασιλεύς, ἡ ὁλοκαύτωσις καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας.
286Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Par, 35; 11
καὶ ἔθυσαν τὸ φασεχ, καὶ προσέχεαν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς αὐτῶν, καὶ οἱ Λευῖται ἐξέδειραν.
287Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Idt, 9; 3
ἀνθ’ ὧν ἔδωκας ἄρχοντας αὐτῶν εἰς φόνον καὶ τὴν στρωμνὴν αὐτῶν, ἣ ᾐδέσατο τὴν ἀπάτην αὐτῶν, ἀπατηθεῖσαν εἰς αἷμα καὶ ἐπάταξας δούλους ἐπὶ δυνάσταις καὶ δυνάστας ἐπὶ θρόνους αὐτῶν
288Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Iob, 6; 4
βέλη γὰρ κυρίου ἐν τῷ σώματί μού ἐστιν, ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα· ὅταν ἄρξωμαι λαλεῖν, κεντοῦσί με.
289Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 13; 3
πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρεώθησαν, οὐκ ἔστιν ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός. [τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει· ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα· σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν· οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.]
290Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 49; 13
μὴ φάγομαι κρέα ταύρων ἢ αἷμα τράγων πίομαι;
291Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 77; 44
καὶ μετέστρεψεν εἰς αἷμα τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ὀμβρήματα αὐτῶν, ὅπως μὴ πίωσιν·
292Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 78; 3
ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς ὕδωρ κύκλῳ Ιερουσαλημ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων.
293Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 93; 21
θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου καὶ αἷμα ἀθῷον καταδικάσονται.
294Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 104; 29
μετέστρεψεν τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα καὶ ἀπέκτεινεν τοὺς ἰχθύας αὐτῶν.
295Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ps, 105; 38
καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων, ὧν ἔθυσαν τοῖς γλυπτοῖς Χανααν, καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασιν
296Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 1; 16
οἱ γὰρ πόδες αὐτῶν εἰς κακίαν τρέχουσιν καὶ ταχινοὶ τοῦ ἐκχέαι αἷμα·
297Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 6; 17
ὀφθαλμὸς ὑβριστοῦ, γλῶσσα ἄδικος, χεῖρες ἐκχέουσαι αἷμα δικαίου
298Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 21; 3
ποιεῖν δίκαια καὶ ἀληθεύειν ἀρεστὰ παρὰ θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.
299Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 30; 33
ἄμελγε γάλα, καὶ ἔσται βούτυρον· ἐὰν δὲ ἐκπιέζῃς μυκτῆρας, ἐξελεύσεται αἷμα· ἐὰν δὲ ἐξέλκῃς λόγους, ἐξελεύσονται κρίσεις καὶ μάχαι. – –
300Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sap, 14; 25
πάντα δ’ ἐπιμὶξ ἔχει αἷμα καὶ φόνος, κλοπὴ καὶ δόλος, φθορά, ἀπιστία, τάραχος, ἐπιορκία,
301Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 8; 16
μετὰ θυμώδους μὴ ποιήσῃς μάχην καὶ μὴ διαπορεύου μετ’ αὐτοῦ τὴν ἔρημον· ὅτι ὡς οὐδὲν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ αἷμα, καὶ ὅπου οὐκ ἔστιν βοήθεια, καταβαλεῖ σε.
302Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 11; 32
ἀπὸ σπινθῆρος πυρὸς πληθύνεται ἀνθρακιά, καὶ ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς εἰς αἷμα ἐνεδρεύει.
303Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 17; 31
τί φωτεινότερον ἡλίου; καὶ τοῦτο ἐκλείπει· καὶ πονηρὸν ἐνθυμηθήσεται σὰρξ καὶ αἷμα.
304Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 28; 11
ἔρις κατασπευδομένη ἐκκαίει πῦρ, καὶ μάχη κατασπεύδουσα ἐκχέει αἷμα.
305Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 34; 22
φονεύων τὸν πλησίον ὁ ἀφαιρούμενος ἐμβίωσιν, καὶ ἐκχέων αἷμα ὁ ἀποστερῶν μισθὸν μισθίου.
306Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 39; 26
ἀρχὴ πάσης χρείας εἰς ζωὴν ἀνθρώπου, ὕδωρ καὶ πῦρ καὶ σίδηρος καὶ ἅλας καὶ σεμίδαλις πυροῦ καὶ γάλα καὶ μέλι, αἷμα σταφυλῆς καὶ ἔλαιον καὶ ἱμάτιον·
307Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 40; 9
θάνατος καὶ αἷμα καὶ ἔρις καὶ ῥομφαία, ἐπαγωγαί, λιμὸς καὶ σύντριμμα καὶ μάστιξ.
308Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 1; 11
τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι,
309Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 4; 4
ὅτι ἐκπλυνεῖ κύριος τὸν ῥύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιων καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεως καὶ πνεύματι καύσεως.
310Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 26; 21
ἰδοὺ γὰρ κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους.
311Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 49; 26
καὶ φάγονται οἱ θλίψαντές σε τὰς σάρκας αὐτῶν καὶ πίονται ὡς οἶνον νέον τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ μεθυσθήσονται, καὶ αἰσθανθήσεται πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ κύριος ὁ ῥυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος ἰσχύος Ιακωβ.
312Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 59; 7
οἱ δὲ πόδες αὐτῶν ἐπὶ πονηρίαν τρέχουσιν ταχινοὶ ἐκχέαι αἷμα· καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν διαλογισμοὶ ἀφρόνων, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν.
313Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 63; 3
πλήρης καταπεπατημένης, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ’ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν.
314Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 63; 6
καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν.
315Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 66; 3
ὁ δὲ ἄνομος ὁ θύων μοι μόσχον ὡς ὁ ἀποκτέννων κύνα, ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡς αἷμα ὕειον, ὁ διδοὺς λίβανον εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος· καὶ οὗτοι ἐξελέξαντο τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἠθέλησεν,
316Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 7; 6
καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύσητε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ ὀπίσω θεῶν ἀλλοτρίων μὴ πορεύησθε εἰς κακὸν ὑμῖν,
317Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 22; 3
Τάδε λέγει κύριος Ποιεῖτε κρίσιν καὶ δικαιοσύνην καὶ ἐξαιρεῖσθε διηρπασμένον ἐκ χειρὸς ἀδικοῦντος αὐτὸν καὶ προσήλυτον καὶ ὀρφανὸν καὶ χήραν μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἀσεβεῖτε καὶ αἷμα ἀθῷον μὴ ἐκχέητε ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
318Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 22; 17
ἰδοὺ οὔκ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή, ἀλλ’ εἰς τὴν πλεονεξίαν σου καὶ εἰς τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον τοῦ ἐκχέειν αὐτὸ καὶ εἰς ἀδίκημα καὶ εἰς φόνον τοῦ ποιεῖν.
319Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 28; 35
οἱ μόχθοι μου καὶ αἱ ταλαιπωρίαι μου εἰς Βαβυλῶνα, ἐρεῖ κατοικοῦσα Σιων, καὶ τὸ αἷμά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας Χαλδαίους, ἐρεῖ Ιερουσαλημ.
320Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ier, 33; 15
ἀλλ’ ἢ γνόντες γνώσεσθε ὅτι, εἰ ἀναιρεῖτέ με, αἷμα ἀθῷον δίδοτε ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ· ὅτι ἐν ἀληθείᾳ ἀπέσταλκέν με κύριος πρὸς ὑμᾶς λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους.
321Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lam, 4; 13
Ἐξ ἁμαρτιῶν προφητῶν αὐτῆς, ἀδικιῶν ἱερέων αὐτῆς τῶν ἐκχεόντων αἷμα δίκαιον ἐν μέσῳ αὐτῆς.
322Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 3; 18
ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ Θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ οὐ διεστείλω αὐτῷ οὐδὲ ἐλάλησας τοῦ διαστείλασθαι τῷ ἀνόμῳ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τοῦ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρός σου ἐκζητήσω.
323Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 3; 20
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τῶν δικαιοσυνῶν αὐτοῦ καὶ ποιήσῃ παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποθανεῖται, ὅτι οὐ διεστείλω αὐτῷ, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται, διότι οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
324Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 5; 17
καὶ ἐξαποστελῶ ἐπὶ σὲ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ τιμωρήσομαί σε, καὶ θάνατος καὶ αἷμα διελεύσονται ἐπὶ σέ, καὶ ῥομφαίαν ἐπάξω ἐπὶ σὲ κυκλόθεν· ἐγὼ κύριος λελάληκα.
325Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 16; 9
καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίῳ
326Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 16; 38
καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἷμα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμοῦ καὶ ζήλου.
327Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 18; 10
καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα,
328Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 18; 13
μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησεν, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτὸν ἔσται.
329Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 21; 37
ἐν πυρὶ ἔσῃ κατάβρωμα, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου· οὐ μὴ γένηταί σου μνεία, διότι ἐγὼ κύριος λελάληκα.
330Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 22; 6
ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου Ισραηλ ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα·
331Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 22; 9
ἄνδρες λῃσταὶ ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθοσαν ἐν σοί, ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου.
332Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 22; 12
δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα, τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί· καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου, λέγει κύριος.
333Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 22; 27
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα, ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσιν.
334Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 23; 37
ὅτι ἐμοιχῶντο, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν· τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοῖς δι’ ἐμπύρων.
335Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 23; 45
καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος, ὅτι μοιχαλίδες εἰσίν, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν.
336Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 24; 7
ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό· οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ’ αὐτὸ γῆν.
337Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 24; 8
τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.
338Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 28; 23
αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι κύριος.
339Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 33; 4
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούσας τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ μὴ φυλάξηται, καὶ ἐπέλθῃ ἡ ῥομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔσται·
340Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 33; 5
ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτοῦ ἔσται, καὶ οὗτος, ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξείλατο.
341Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 33; 6
καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ῥομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ῥομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὑτῆς ἀνομίαν ἐλήμφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω.
342Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 33; 8
ἐν τῷ εἶπαί με τῷ ἁμαρτωλῷ Θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
343Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 35; 6
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει κύριος κύριος, εἰ μὴν εἰς αἷμα ἥμαρτες, καὶ αἷμά σε διώξεται.
344Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 39; 17
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν Τάδε λέγει κύριος Εἰπὸν παντὶ ὀρνέῳ πετεινῷ καὶ πρὸς πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου Συνάχθητε καὶ ἔρχεσθε, συνάχθητε ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ ἐπὶ τὴν θυσίαν μου, ἣν τέθυκα ὑμῖν, θυσίαν μεγάλην ἐπὶ τὰ ὄρη Ισραηλ, καὶ φάγεσθε κρέα καὶ πίεσθε αἷμα.
345Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 39; 18
κρέα γιγάντων φάγεσθε καὶ αἷμα ἀρχόντων τῆς γῆς πίεσθε, κριοὺς καὶ μόσχους καὶ τράγους, καὶ οἱ μόσχοι ἐστεατωμένοι πάντες.
346Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 39; 19
καὶ φάγεσθε στέαρ εἰς πλησμονὴν καὶ πίεσθε αἷμα εἰς μέθην ἀπὸ τῆς θυσίας μου, ἧς ἔθυσα ὑμῖν.
347Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 43; 18
καὶ εἶπεν πρός με Υἱὲ ἀνθρώπου, τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ Ταῦτα τὰ προστάγματα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν ἡμέρᾳ ποιήσεως αὐτοῦ τοῦ ἀναφέρειν ἐπ’ αὐτοῦ ὁλοκαυτώματα καὶ προσχέειν πρὸς αὐτὸ αἷμα.
348Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 44; 7
τοῦ εἰσαγαγεῖν ὑμᾶς υἱοὺς ἀλλογενεῖς ἀπεριτμήτους καρδίᾳ καὶ ἀπεριτμήτους σαρκὶ τοῦ γίνεσθαι ἐν τοῖς ἁγίοις μου, καὶ ἐβεβήλουν αὐτὰ ἐν τῷ προσφέρειν ὑμᾶς ἄρτους, στέαρ καὶ αἷμα, καὶ παρεβαίνετε τὴν διαθήκην μου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν
349Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 44; 15
οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται οἱ υἱοὶ τοῦ Σαδδουκ, οἵτινες ἐφυλάξαντο τὰς φυλακὰς τῶν ἁγίων μου ἐν τῷ πλανᾶσθαι οἶκον Ισραηλ ἀπ’ ἐμοῦ, οὗτοι προσάξουσιν πρός με τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ στήσονται πρὸ προσώπου μου τοῦ προσφέρειν μοι θυσίαν, στέαρ καὶ αἷμα, λέγει κύριος ὁ θεός.
350Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Os, 1; 4
καὶ εἶπεν κύριος πρὸς αὐτόν Κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ιεζραελ, διότι ἔτι μικρὸν καὶ ἐκδικήσω τὸ αἷμα τοῦ Ιεζραελ ἐπὶ τὸν οἶκον Ιου καὶ καταπαύσω βασιλείαν οἴκου Ισραηλ·
351Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Os, 12; 15
ἐθύμωσεν Εφραιμ καὶ παρώργισεν, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ’ αὐτὸν ἐκχυθήσεται, καὶ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ κύριος.
352Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ioel, 3; 3
καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ·
353Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ioel, 3; 4
ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα πρὶν ἐλθεῖν ἡμέραν κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ.
354Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ioel, 4; 19
Αἴγυπτος εἰς ἀφανισμὸν ἔσται, καὶ ἡ Ιδουμαία εἰς πεδίον ἀφανισμοῦ ἔσται ἐξ ἀδικιῶν υἱῶν Ιουδα, ἀνθ’ ὧν ἐξέχεαν αἷμα δίκαιον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν.
355Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ioel, 4; 21
καὶ ἐκδικήσω τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ οὐ μὴ ἀθῳώσω. καὶ κύριος κατασκηνώσει ἐν Σιων.
356Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ion, 1; 14
καὶ ἀνεβόησαν πρὸς κύριον καὶ εἶπαν Μηδαμῶς, κύριε, μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τούτου, καὶ μὴ δῷς ἐφ’ ἡμᾶς αἷμα δίκαιον, ὅτι σύ, κύριε, ὃν τρόπον ἐβούλου πεποίηκας.
357Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Soph, 1; 17
καὶ ἐκθλίψω τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πορεύσονται ὡς τυφλοί, ὅτι τῷ κυρίῳ ἐξήμαρτον· καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς χοῦν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ὡς βόλβιτα.
358Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Zach, 9; 7
καὶ ἐξαρῶ τὸ αἷμα αὐτῶν ἐκ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν, καὶ ὑπολειφθήσεται καὶ οὗτος τῷ θεῷ ἡμῶν, καὶ ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν Ιουδα καὶ Ακκαρων ὡς ὁ Ιεβουσαῖος.
359Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Mac, 1; 37
καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον κύκλῳ τοῦ ἁγιάσματος καὶ ἐμόλυναν τὸ ἁγίασμα.
360Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Mac, 6; 34
καὶ τοῖς ἐλέφασιν ἔδειξαν αἷμα σταφυλῆς καὶ μόρων τοῦ παραστῆσαι αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον.
361Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Mac, 7; 17
Σάρκας ὁσίων σου καὶ αἷμα αὐτῶν ἐξέχεαν κύκλῳ Ιερουσαλημ, καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς ὁ θάπτων.
362Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 1; 8
καὶ ἐνεπύρισαν τὸν πυλῶνα καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῶον· καὶ ἐδεήθημεν τοῦ κυρίου καὶ εἰσηκούσθημεν καὶ προσηνέγκαμεν θυσίαν καὶ σεμίδαλιν καὶ ἐξήψαμεν τοὺς λύχνους καὶ προεθήκαμεν τοὺς ἄρτους.
363Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Mac, 6; 29
καθάρσιον αὐτῶν ποίησον τὸ ἐμὸν αἷμα καὶ ἀντίψυχον αὐτῶν λαβὲ τὴν ἐμὴν ψυχήν.
364Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sus; 59
καὶ εἶπεν Δανιηλ Ἁμαρτωλέ, νῦν ὁ ἄγγελος κυρίου τὴν ῥομφαίαν ἕστηκεν ἔχων, ἕως ὁ λαὸς ἐξολεθρεύσει ὑμᾶς, ἵνα καταπρίσῃ σε. 60-62 καὶ πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἀνεβόησεν ἐπὶ τῷ νεωτέρῳ, ὡς ἐκ τοῦ ἰδίου στόματος ὁμολόγους αὐτοὺς κατέστησεν ἀμφοτέρους ψευδομάρτυρας· καὶ ὡς ὁ νόμος διαγορεύει, ἐποίησαν αὐτοῖς, καθὼς ἐπονηρεύσαντο κατὰ τῆς ἀδελφῆς. καὶ ἐφίμωσαν αὐτοὺς καὶ ἐξαγαγόντες ἔρριψαν εἰς φάραγγα· τότε ὁ ἄγγελος κυρίου ἔρριψε πῦρ διὰ μέσου αὐτῶν. καὶ ἐσώθη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
365Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Od, 2; 14
βούτυρον βοῶν καὶ γάλα προβάτων μετὰ στέατος ἀρνῶν καὶ κριῶν, υἱῶν ταύρων καὶ τράγων μετὰ στέατος νεφρῶν πυροῦ, καὶ αἷμα σταφυλῆς ἔπιον οἶνον.
366Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Od, 2; 43
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ἅμα αὐτῷ, καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες οἱ ἄγγελοι θεοῦ· εὐφράνθητε, ἔθνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχυσάτωσαν αὐτῷ πάντες υἱοὶ θεοῦ· ὅτι τὸ αἷμα τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκδικεῖται, καὶ ἐκδικήσει καὶ ἀνταποδώσει δίκην τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοῖς μισοῦσιν ἀνταποδώσει, καὶ ἐκκαθαριεῖ κύριος τὴν γῆν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
367Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, PsSal, 8; 20
ἀπώλεσεν ἄρχοντας αὐτῶν καὶ πᾶν σοφὸν ἐν βουλῇ, ἐξέχεεν τὸ αἷμα τῶν οἰκούντων Ιερουσαλημ ὡς ὕδωρ ἀκα θαρσίας.
368Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 16; 17
ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ, Μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν σοι ἀλλ’ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
369Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 23; 35
ὅπως ἔλθῃ ἐφ’ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυννόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος Ἅβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
370Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 26; 28
τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυννόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
371Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 27; 4
λέγων, Ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον. οἱ δὲ εἶπαν, Τί πρὸς ἡμᾶς; σὺ ὄψῃ.
372Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 27; 25
καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς εἶπεν, Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν.
373Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 14; 24
καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης τὸ ἐκχυννόμενον ὑπὲρ πολλῶν·
374Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 11; 50
ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκκεχυμένον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης,
375Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 13; 1
Παρῆσαν δέ τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων ὧν τὸ αἷμα Πιλᾶτος ἔμιξεν μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν.
376Biblia, Novum testamentum graece, Io, 6; 53
εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς.
377Biblia, Novum testamentum graece, Io, 6; 54
ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ·
378Biblia, Novum testamentum graece, Io, 6; 55
ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθής ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθής ἐστιν πόσις.
379Biblia, Novum testamentum graece, Io, 6; 56
ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
380Biblia, Novum testamentum graece, Io, 19; 34
ἀλλ’ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν, καὶ ἐξῆλθεν εὐθὺς αἷμα καὶ ὕδωρ.
381Biblia, Novum testamentum graece, Act, 2; 19
καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ·
382Biblia, Novum testamentum graece, Act, 2; 20
ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα πρὶν ἐλθεῖν ἡμέραν κυρίου τὴν μεγάλην [καὶ ἐπιφανῆ].
383Biblia, Novum testamentum graece, Act, 5; 28
λέγων, Παραγγελίᾳ παρηγγείλαμεν ὑμῖν μὴ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ, καὶ ἰδοὺ πεπληρώκατε τὴν Ἰερουσαλὴμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν, καὶ βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου.
384Biblia, Novum testamentum graece, Act, 18; 6
ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια εἶπεν πρὸς αὐτούς, Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὑμῶν· καθαρὸς ἐγώ· ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορεύσομαι.
385Biblia, Novum testamentum graece, Act, 21; 25
περὶ δὲ τῶν πεπιστευκότων ἐθνῶν ἡμεῖς ἐπεστείλαμεν κρίναντες φυλάσσεσθαι αὐτοὺς τό τε εἰδωλόθυτον καὶ αἷμα καὶ πνικτὸν καὶ πορνείαν.
386Biblia, Novum testamentum graece, Act, 22; 20
καὶ ὅτε ἐξεχύννετο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν καὶ φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν.
387Biblia, Novum testamentum graece, Rom, 3; 15
ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα,
388Biblia, Novum testamentum graece, 1Cor, 1Cor; 50
Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύναται, οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ.
389Biblia, Novum testamentum graece, Eph, 6; 12
ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.
390Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 9; 13
εἰ γὰρ τὸ αἷμα τράγων καὶ ταύρων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα,
391Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 9; 14
πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι.
392Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 9; 19
λαληθείσης γὰρ πάσης ἐντολῆς κατὰ τὸν νόμον ὑπὸ Μωϋσέως παντὶ τῷ λαῷ, λαβὼν τὸ αἷμα τῶν μόσχων μετὰ ὕδατος καὶ ἐρίου κοκκίνου καὶ ὑσσώπου αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν ἐράντισεν,
393Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 9; 20
λέγων, Τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεός·
394Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 10; 4
ἀδύνατον γὰρ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας.
395Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 10; 29
πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας;
396Biblia, Novum testamentum graece, Hebr, 13; 11
ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς.
397Biblia, Novum testamentum graece, 1Io, 1Io; 7
ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας.
398Biblia, Novum testamentum graece, 1Io, 1Io; 8
τὸ πνεῦμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα, καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν.
399Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 6; 10
καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;
400Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 6; 12
Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος ἐγένετο μέλας ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα,
401Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 8; 8
Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισεν· καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα,
402Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 11; 6
οὗτοι ἔχουσιν τὴν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ ὁσάκις ἐὰν θελήσωσιν.
403Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 12; 11
καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου.
404Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 14; 20
καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεν τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων.
405Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 16; 3
Καὶ ὁ δεύτερος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ζωῆς ἀπέθανεν, τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ.
406Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 16; 4
Καὶ ὁ τρίτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων· καὶ ἐγένετο αἷμα.
407Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 16; 6
ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς δέδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσιν.
408Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 18; 24
καὶ ἐν αὐτῇ αἷμα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.
409Biblia, Novum testamentum graece, Apoc, 19; 2
ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινεν τὴν πόρνην τὴν μεγάλην ἥτις ἔφθειρεν τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησεν τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς.
410Coelestinus I, Epistolae et decreta, 50, 0456B
Ἐκείνῳ δὲ οὐ ταῦτα δοκεῖ, ἀλλά φησιν ὅτι ἀνθρώπου γέγονε τὸ πάθος, καὶ ἀνθρώπου ἡ ἀνάστασις, καὶ ἐν τοῖς μυστηρίοις σῶμά ἐστιν ἀνθρώπου τὸ προκείμενον· ἡμεῖς δὲ πιστεύομεν ὅτι τοῦ λόγου ἐστὶ σὰρξ ζωοποιεῖν ἰσχύουσα διὰ τοῦτο, ὅτι τοῦ τὰ πάντα ζωοποιοῦντος λόγου γέγονε σὰρξ καὶ αἷμα.
411Constantinus I, Epistolae, 8, 0547B (auctor c.272–337)
Τοῦτον ἐπικάλουμαι γόνυ κλίνας, φεύγων μὲν πᾶν αἷμα βδελυκτὸν, καὶ ὀσμὰς ἀηδεῖς καὶ ἀποτροπαίους· πᾶσαν δὲ γεώδη λαμπηδόνα ἐκκλίνων· οἷς ἅπασιν ἡ ἀθέμιτος καὶ ἄῤῥητος πλάνη χραινομένη, πολλοὺς τῶν ἐθνῶν, καὶ ὅλα γένη κατέῤῥιψε, τοῖς κατωτάτω μέρεσι παραδοῦσα· ἃ γὰρ ὁ τῶν ὁλων Θεὸς, προνοίᾳ τῶν ἀνθρώπων, διὰ φιλανθρωπίαν οἰκείαν χρείας ἕνεκα εἰς τοὐμφανὲς παρήγαγε, ταῦτα πρὸς τὴν ἑκάστου ἐπιθυμίαν ἕλκεσθαι οὐδαμῶς ἀνέχεται· καθαρὰν δὲ μόνην διάνοιαν καὶ ψυχὴν ἀκηλίδωτον παρὰ ἀνθρώπων ἀπαιτεῖ, τὰς τῆς ἀρετῆς καὶ εὐσεβείας πράξεις ἐν τούτῳ σταθμώμενος.
412Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1080; 8 (opus 1508)
Qua de re Plutarchus in commentario De terrestrium et marinorum animantium prudentia narrat quiddam haud quaquam indignum, quod hoc inseratur loco: Οἱ δέ τούς δασύποδας διώκοντες, ἐάν μέν αὐτοί κτείνωσι, ἥδονται διασπῶντες καί τό αἸμα μαλάττουσι προθύμως· ἐάν δέ ἀπογνούς ἑαυτόν ὁ λαγώς, ὃ γίνεται πολλάκις, ὅσον ἔχει πνεύματος, ἀναλώσας εἰς τόν δρόμον ἐκλίπητο, νεκρόν καταλαβόντες οὐχ ἅπτονται τό παράπαν, ἀλλ’ ἵστανται, τάς οὐράς κινοῦντες, ὡς οὐ κρεῶν χάριν, ἀλλά νίκης καί φιλονεικίας ἀγωνιζόμενοι, id est Porro canes, cum leporem insequuntur, siquidem occiderint ipsi, gaudent dilacerare atque alacres sanguine sese contaminant oblinuntque; quod si lepus desperans de sese, quemadmodum accidit saepenumero, quicquid habet halitus, id omne quam intentissimo cursu consumpserit atque ita defecerit, canes exanimem repertum omnino non attingunt, verum consistunt moventes caudam, perinde quasi non carnium gratia decertarint, sed magis de victoria contenderint.
413Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1563; 1 (opus 1508)
Αἰσώπειον αἸμα, id est Aesopicus sanguis.
414Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1735; 14 (opus 1508)
Ad hanc sententiam pertinent ili versus e comoedia quapiam: Σἀργύριόν ἐστιν αἸμα καί ψθχή βροτοῖς.
415Dionysius Exiguus Incertus, De inventione capitis Ioannis Baptistae, 67, 0450D (auctor c.470–c.544)
Ἰδού σοι καὶ πάλιν ὁ μάρτυς τῆς ἀληθείας· ἡ ἐλεγκτικὴ μάχαιρα τοῦ πνεύματος· ἡ εὐπαῤῥησίαστος γλῶττα τῆς εὐσεβείας, ζῇ, καὶ οὐ τέθνηκε· λέλυται, καὶ οὐ δέδεται· ὑπερ τὸ τοῦ Ἀβὲλ αἷμα βοᾷ πρὸς σε· « Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ σου· στηλιτεύει σου τὸ μῖσος, ἐπισχεῖν σε βουλόμενος τῆς παρανόμου κοίτης· ἐξελέσθαι ὀργῆς τῆς ἐπικειμένης τῷ ἀθεμίτῳ· ἤσθης; οὐδαμῶς.
416Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 7; 1 (auctor c.350)
ἄνθρωπος homo πόσις maritus γυνή mulier ἄλοχος uxor γαμέτις uxor παῖς infans / puer νεανίσκος iuvenis γέρων senex γραῦς anicula ἡλικία aetas θνητός mortalis ζωτικός vitalis ζωή vita ψυχή anima πνεῦμα spiritus ἆσθμα alitus φωνή vox σῶμα corpus μέλη membra αἷμα sanguis χολή fel σίελος saliva μυελός medulla μύξαι mucci νεῦρα nervi φλέβες venae κεφαλή caput τρίχες capilli οὖλαι crispi μέλαιναι nigri πολιαί cani πυρραί rufi κρανίον calvaria ἐγκέφαλος cerebrum βρέγμα occipitium κορυφή vertix ὑμήν membranum μέτωπον frons ὀφρύες supercilia ὀφθαλμοί oculi κανθοί palpebrae κόραι pupillae παρειαί genae ὄψις facies ῥυτίδες rugae ῥώθων nasus γνάθοι buccae σιαγόνες maxillae γένειον mentum χνοῦς lanugo πώγων barba χείλη labra στόμα os ὀδόντες dentes μύλαι molae οὖλα gingivae γλῶσσα lingua οὐρανίσκος palatum κιονίς columella τράχηλος collum ὦμοι humeri νῶτος dorsum μασχάλαι alae κατακλείς iugulum φάρυγγες fauces λάρυγξ gurgulio βραχίονες brachia ἀγκῶνες cubiti μύες lacerti ἄρθρα articuli χεῖρες manus δάκτυλοι digiti ἀντίχειρ pollix ὄνυχες ungues δεξιά dextra ἀριστερά sinistra στῆθος pectus μαστοί mammae ζείζιν dida βίζιν ubera πλευραί latera ὀσφύες lumbi λαγόνες ilia κερκίδες costae ῥάχις spina κοιλία venter ἔντερα intestina ἐπίπλους omentum σπλήν lien ἧπαρ iecor καρδία cor πλεύμων pulmo ὀμφαλός umbilicus γλουτοί clunes πρόσθεμα natura ἀκροβυστία praeputium πυγαί nates πρωκτός culus ἀρχός stalis ὄρχεις colei σάρκες pulpae κύστις vessica νεφροί renes μηροί femora γόνατα genua ἀγκύλαι concavae / poplites σκέλη crura ἀντικνήμια tibiae γαστροκνήμια surae πόδες pedes ἀστράγαλοι tali πτέρναι calcanea ταρσοί plantae ἴχνος vestigium μεσοδάκτυλα inter digitos
417Felix III, Epistolae et decreta, 58, 0918D
Εἰπόντος γὰρ αὐτοῦ πρὸς τὸν Κύριον· Ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ( Ματθ. XVI) , ἀκήκοε παρ' αὐτοῦ· Μακάριος εἶ, Σίμων Βὰρ Ἰωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ' ὁ Πατήρ μου, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· καὶ ἐπὶ ταυτῇ σου τῇ ὁμολογίᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς (Ibid.) .
418Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p1401, p1420; 190 (auctor 1520-1575)
τοῦτο τὸ αἶμα τῆς διαθήκης, ἦς ἐνετείλατο πρὸς ὑμᾶς ὁ θεὸς .
419Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p1401, p1420; 191 (auctor 1520-1575)
[?: Ma-] 26: τοῦτο ἐστὶ τὸ αἶμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης .
420Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 3, p69; 146 (auctor 1520-1575)
Nam illud Ecce, vertit Apostolus τοῦτο ἐστί τό αἷμα , Hic est sanguis.
421Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 3, p69; 154 (auctor 1520-1575)
Nam omnes vertunt τοῦτο ἐστι τό αἷμα , Hic est sanguis: ut manifeste pateat, demonstrativam particulam monstrare ipsum sanguinem.
422Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 3, p69; 155 (auctor 1520-1575)
Ac in Matthaeo non est negligenda rationalis particula γάρ: τοῦτο γάρ ἐστί τό αἷμα , Hic enim est sanguis.
423Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 49, l. 24 (auctor c.362)
omnia nomina quae per is terminantur genetiuum quoque similem nominatiuo faciunt, uelut hic suauis huius suauis; exceptis his quae in genetiuo crescunt, licet per is efferantur, uelut cuspis ἐπιδορατίς cuspidis, cinis τέφρα cineris, cucumis κολόκυνθα cucumeris, lapis λίθος lapidis, lis δίκη litis, puluis κονιορτός pulueris, pollis γῦρις pollinis, semis ἡμιασσάριον semissis, sanguis αἷμα sanguinis, uomis ὕννις uomeris, glis μυοξός gliris; et gliris nominatiuo dicitur.
424Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 455, l. 64 (auctor c.362)
cruor τὸ αἷμα τοῦ λύθρου.
425Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 456, l. 59 (auctor c.362)
hic sanguis τὸ αἷμα.
426Goldastus, Notae, 80, 0318C
VI, 11: Ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ubi recte interpres: de iis qui habitant in terra.
427Gregorius I, Dialogi, 77, 0426D (auctor 540-604)
Ὁμοίως καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ, οὐχὶ λοιπὸν εἰς χεῖρας τῶν ἀπίστων, Κ ἀλλ' ἐν στόματι πιστῶν ἐκχέεται.
428Herodotus, Historiae, 1, 74, 5; 6 (auctor c.484BC-425BC)
ὅρκια δὲ ποιέεται ταῦτα τὰ ἔθνεα τὰ πέρ τε Ἕλληνες, καὶ πρὸς τούτοισι, ἐπεὰν τοὺς βραχίονας ἐπιτάμωνται ἐς τὴν ὁμοχροίην, τὸ αἷμα ἀναλείχουσι ἀλλήλων.
429Herodotus, Historiae, 3, 15, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
νῦν δὲ μηχανώμενος κακὰ ὁ Ψαμμήνιτος ἔλαβε τὸν μισθόν· ἀπιστὰς γὰρ Αἰγυπτίους ἥλω· ἐπείτε δὲ ἐπάιστος ἐγένετο ὑπὸ Καμβύσεω, αἷμα ταύρου πιὼν ἀπέθανε παραχρῆμα.
430Herodotus, Historiae, 4, 62, 3; 6 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὰν γὰρ οἶνον ἐπισπείσωσι κατὰ τῶν κεφαλέων, ἀποσφάζουσι τοὺς ἀνθρώπους ἐς ἄγγος καὶ ἔπειτα ἀνενείκαντες ἄνω ἐπὶ τὸν ὄγκον τῶν φρυγάνων καταχέουσι τὸ αἷμα τοῦ ἀκινάκεω.
431Herodotus, Historiae, 4, 70, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ὅρκια δὲ ποιεῦνται Σκύθαι ὧδε πρὸς τοὺς ἂν ποιέωνται· ἐς κύλικα μεγάλην κεραμίνην οἶνον ἐγχέαντες αἷμα συμμίσγουσι τῶν τὸ ὅρκιον ταμνομένων, τύψαντες ὑπέατι ἡ ἐπιταμόντες μαχαίρῃ σμικρὸν τοῦ σώματος, καὶ ἔπειτα ἀποβάψαντες ἐς τὴν κύλικα ἀκινάκην καὶ ὀιστοὺς καὶ σάγαριν καὶ ἀκόντιον· ἐπεὰν δὲ ταῦτα ποιήσωσι, κατεύχονται πολλὰ καὶ ἔπειτα ἀποπίνουσι αὐτοί τε οἱ τὸ ὅρκιον ποιεύμενοι καὶ τῶν ἑπομένων οἱ πλείστου ἄξιοι.
432Herodotus, Historiae, 7, 88, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς γὰρ ὁρμῶντο ἐκ Σαρδίων, ἐπὶ συμφορὴν περιέπεσε ἀνεθέλητον· ἐλαύνοντι γάρ οἱ ὑπὸ τοὺς πόδας τοῦ ἵππου ὑπέδραμε κύων, καὶ ὁ ἵππος οὐ προϊδὼν ἐφοβήθη τε καὶ στὰς ὀρθὸς ἀπεσείσατο τὸν Φαρνούχεα, πεσὼν δὲ αἷμά τε ἤμεε καὶ ἐς φθίσιν περιῆλθε ἡ νοῦσος.
433Herodotus, Historiae, 7, 140, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
πολλὰ δὲ κἆλλ' ἀπολεῖ πυργώματα κοὐ τὸ σὸν οἶον, πολλοὺς δ' ἀθανάτων νηοὺς μαλερῷ πυρὶ δώσει, οἵ που νῦν ἱδρῶτι ῥεούμενοι ἑστήκασι, δείματι παλλόμενοι, κατὰ δ' ἀκροτάτοις ὀρόφοισι αἷμα μέλαν κέχυται, προϊδὸν κακότητος ἀνάγκας.
434Hieronymus Stridonensis Auctores incerti, Graeca fragmenta libri nominum Hebraicorum, 23, 1155 (auctor 340-420)
Ἀδὰμ, μαρτυρία, ἢ γηγενὴς, ἢ ἄνθρωπος, ἢ χοῦς, ἢ αἷμα, ἢ γῆ σαρκουμένη,
435Hieronymus Stridonensis Auctores incerti, Graeca fragmenta libri nominum Hebraicorum, 23, 1165 (auctor 340-420)
ἢ γηγενὴς, ἢ ἄνθρωπος, ἢ χοῦς, ἢ γῆ ἐρυθρὰ, ἢ αἷμα, ἢ ὁμοίωσις.
436Homerus, Ilias, 1, 285; 2 (auctor fl.700BC)
ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σύ δ' ἐνί φρεσί βάλλεο σῇσι· χερσί μέν οὔ τοι ἔγωγε μαχήσομαι εἵνεκα κούρης οὔτε σοί οὔτέ τῳ ἄλλῳ, ἐπεί μ' ἀφέλεσθέ γε δόντες· τῶν δ' ἄλλων ἅ μοί ἐστι θοῇ παρά νηῒ μελαίνῃ τῶν οὐκ ἄν τι φέροις ἀνελών ἀέκοντος ἐμεῖο· εἰ δ' ἄγε μήν πείρησαι ἵνα γνώωσι καί οἵδε· αἶψά τοι αἷμα κελαινόν ἐρωήσει περί δουρί.
437Homerus, Ilias, 4, 127; 4 (auctor fl.700BC)
ἀκρότατον δ' ἄρ' ὀϊστός ἐπέγραψε χρόα φωτός· αὐτίκα δ' ἔρρεεν αἷμα κελαινεφές ἐξ ὠτειλῆς.
438Homerus, Ilias, 4, 127; 6 (auctor fl.700BC)
ῥίγησεν δ' ἄρ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων ὡς εἶδεν μέλαν αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς· ῥίγησεν δέ καί αὐτός ἀρηΐφιλος Μενέλαος.
439Homerus, Ilias, 4, 127; 9 (auctor fl.700BC)
οὐ μέν πως ἅλιον πέλει ὅρκιον αἷμά τε ἀρνῶν σπονδαί τ' ἄκρητοι καί δεξιαί ᾗς ἐπέπιθμεν.
440Homerus, Ilias, 5, 84; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρ' ἔφη, Σθένελος δέ καθ' ἵππων ἆλτο χαμᾶζε, πάρ δέ στάς βέλος ὠκύ διαμπερές ἐξέρυσ' ὤμου· αἷμα δ' ἀνηκόντιζε διά στρεπτοῖο χιτῶνος.
441Homerus, Ilias, 5, 318; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἐκίχανε πολύν καθ' ὅμιλον ὀπάζων, ἔνθ' ἐπορεξάμενος μεγαθύμου Τυδέος υἱός ἄκρην οὔτασε χεῖρα μετάλμενος ὀξέϊ δουρί ἀβληχρήν· εἶθαρ δέ δόρυ χροός ἀντετόρησεν ἀμβροσίου διά πέπλου, ὅν οἱ Χάριτες κάμον αὐταί, πρυμνόν ὕπερ θέναρος· ῥέε δ' ἄμβροτον αἷμα θεοῖο ἰχώρ, οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν· οὐ γάρ σῖτον ἔδουσ', οὐ πίνουσ' αἴθοπα οἶνον, τοὔνεκ' ἀναίμονές εἰσι καί ἀθάνατοι καλέονται.
442Homerus, Ilias, 5, 864; 2 (auctor fl.700BC)
καρπαλίμως δ' ἵκανε θεῶν ἕδος αἰπύν Ὄλυμπον, πάρ δέ Διί Κρονίωνι καθέζετο θυμόν ἀχεύων, δεῖξεν δ' ἄμβροτον αἷμα καταρρέον ἐξ ὠτειλῆς, καί ῥ' ὀλοφυρόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερά ἔργα· αἰεί τοι ῥίγιστα θεοί τετληότες εἰμέν ἀλλήλων ἰότητι, χάριν ἄνδρεσσι φέροντες.
443Homerus, Ilias, 7, 244; 6 (auctor fl.700BC)
Αἴας δ' ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος· ἣ δέ διαπρό ἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα, τμήδην δ' αὐχέν' ἐπῆλθε, μέλαν δ' ἀνεκήκιεν αἷμα, ἀλλ' οὐδ' ὧς ἀπέληγε μάχης κορυθαίολος Ἕκτωρ, ἀλλ' ἀναχασσάμενος λίθον εἵλετο χειρί παχείῃ κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε· τῷ βάλεν Αἴαντος δεινόν σάκος ἑπταβόειον μέσσον ἐπομφάλιον· περιήχησεν δ' ἄρα χαλκός.
444Homerus, Ilias, 7, 313; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Νέστωρ, οὗ καί πρόσθεν ἀρίστη φαίνετο βουλή· ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καί μετέειπεν· Ἀτρεΐδη τε καί ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν, πολλοί γάρ τεθνᾶσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί, τῶν νῦν αἷμα κελαινόν ἐΰρροον ἀμφί Σκάμανδρον ἐσκέδασ' ὀξύς Ἄρης, ψυχαί δ' Ἄϊδος δέ κατῆλθον· τώ σε χρή πόλεμον μέν ἅμ' ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν, αὐτοί δ' ἀγρόμενοι κυκλήσομεν ἐνθάδε νεκρούς βουσί καί ἡμιόνοισιν· ἀτάρ κατακήομεν αὐτούς τυτθόν ἀπό πρό νεῶν, ὥς κ' ὀστέα παισίν ἕκαστος οἴκαδ' ἄγῃ ὅτ' ἂν αὖτε νεώμεθα πατρίδα γαῖαν.
445Homerus, Ilias, 10, 295; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἐπεί ἠρήσαντο Διός κούρῃ μεγάλοιο, βάν ῥ' ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διά νύκτα μέλαιναν ἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τ' ἔντεα καί μέλαν αἷμα.
446Homerus, Ilias, 10, 454; 4 (auctor fl.700BC)
τώ δέ βάτην προτέρω διά τ' ἔντεα καί μέλαν αἷμα, αἶψα δ' ἐπί Θρῃκῶν ἀνδρῶν τέλος ἷξον ἰόντες.
447Homerus, Ilias, 11, 163; 4 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἔτι κάμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς, ἅς τε λέων ἐφόβησε μολών ἐν νυκτός ἀμολγῷ πάσας· τῇ δέ τ' ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπύς ὄλεθρος· τῆς δ' ἐξ αὐχέν' ἔαξε λαβών κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ' αἷμα καί ἔγκατα πάντα λαφύσσει· ὣς τούς Ἀτρεΐδης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων αἰέν ἀποκτείνων τόν ὀπίστατον· οἳ δ' ἐφέβοντο.
448Homerus, Ilias, 11, 248; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί τό μέν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ' αἷμα, ὀξεῖαι δ' ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.
449Homerus, Ilias, 11, 456; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχος ἔξω τε χροός ἕλκε καί ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης· αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δέ θυμόν.
450Homerus, Ilias, 11, 456; 9 (auctor fl.700BC)
εὗρον ἔπειτ' Ὀδυσῆα Διῒ φίλον· ἀμφί δ' ἄρ' αὐτόν Τρῶες ἕπονθ' ὡς εἴ τε δαφοινοί θῶες ὄρεσφιν ἀμφ' ἔλαφον κεραόν βεβλημένον, ὅν τ' ἔβαλ' ἀνήρ ἰῷ ἀπό νευρῆς· τόν μέν τ' ἤλυξε πόδεσσι φεύγων, ὄφρ' αἷμα λιαρόν καί γούνατ' ὀρώρῃ· αὐτάρ ἐπεί δή τόν γε δαμάσσεται ὠκύς ὀϊστός, ὠμοφάγοι μιν θῶες ἐν οὔρεσι δαρδάπτουσιν ἐν νέμεϊ σκιερῷ· ἐπί τε λῖν ἤγαγε δαίμων σίντην· θῶες μέν τε διέτρεσαν, αὐτάρ ὃ δάπτει· ὥς ῥα τότ' ἀμφ' Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην Τρῶες ἕπον πολλοί τε καί ἄλκιμοι, αὐτάρ ὅ γ' ἥρως ἀΐσσων ᾧ ἔγχει ἀμύνετο νηλεές ἦμαρ.
451Homerus, Ilias, 11, 780; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή κατά νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ' ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δή καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενής Εὐαιμονίδης κατά μηρόν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου· κατά δέ νότιος ῥέεν ἱδρώς ὤμων καί κεφαλῆς, ἀπό δ' ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν κελάρυζε· νόος γε μέν ἔμπεδος ἦεν.
452Homerus, Ilias, 11, 822; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐμέ μέν σύ σάωσον ἄγων ἐπί νῆα μέλαιναν, μηροῦ δ' ἔκταμ' ὀϊστόν, ἀπ' αὐτοῦ δ' αἷμα κελαινόν νίζ' ὕδατι λιαρῷ, ἐπί δ' ἤπια φάρμακα πάσσε ἐσθλά, τά σε προτί φασιν Ἀχιλλῆος δεδιδάχθαι, ὃν Χείρων ἐδίδαξε δικαιότατος Κενταύρων.
453Homerus, Ilias, 11, 822; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθά μιν ἐκτανύσας ἐκ μηροῦ τάμνε μαχαίρῃ ὀξύ βέλος περιπευκές, ἀπ' αὐτοῦ δ' αἷμα κελαινόν νίζ' ὕδατι λιαρῷ, ἐπί δέ ῥίζαν βάλε πικρήν χερσί διατρίψας ὀδυνήφατον, ἥ οἱ ἁπάσας ἔσχ' ὀδύνας· τό μέν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ' αἷμα.
454Homerus, Ilias, 13, 526; 3 (auctor fl.700BC)
τόν δέ Πολίτης αὐτοκασίγνητος περί μέσσῳ χεῖρε τιτήνας ἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος, ὄφρ' ἵκεθ' ἵππους ὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδέ πτολέμοιο ἕστασαν ἡνίοχόν τε καί ἅρματα ποικίλ' ἔχοντες· οἳ τόν γε προτί ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα τειρόμενον· κατά δ' αἷμα νεουτάτου ἔρρεε χειρός.
455Homerus, Ilias, 13, 640; 4 (auctor fl.700BC)
ἑζόμενος δέ κατ' αὖθι φίλων ἐν χερσίν ἑταίρων θυμόν ἀποπνείων, ὥς τε σκώληξ ἐπί γαίῃ κεῖτο ταθείς· ἐκ δ' αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δέ γαῖαν.
456Homerus, Ilias, 16, 508; 4 (auctor fl.700BC)
ἕλκος μέν γάρ ἔχω τόδε καρτερόν, ἀμφί δέ μοι χείρ ὀξείῃς ὀδύνῃσιν ἐλήλαται, οὐδέ μοι αἷμα τερσῆναι δύναται, βαρύθει δέ μοι ὦμος ὑπ' αὐτοῦ· ἔγχος δ' οὐ δύναμαι σχεῖν ἔμπεδον, οὐδέ μάχεσθαι ἐλθών δυσμενέεσσιν.
457Homerus, Ilias, 16, 508; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα παῦσ' ὀδύνας ἀπό δ' ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.
458Homerus, Ilias, 16, 659; 3 (auctor fl.700BC)
καί τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· εἰ δ' ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφές αἷμα κάθηρον ἐλθών ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα πολλόν ἀπό πρό φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσόν τ' ἀμβροσίῃ, περί δ' ἄμβροτα εἵματα ἕσσον· πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι ὕπνῳ καί θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα θήσουσ' ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ, ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε τύμβῳ τε στήλῃ τε· τό γάρ γέρας ἐστί θανόντων.
459Homerus, Ilias, 17, 44; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκί πεποιθώς βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη· τῆς δ' ἐξ αὐχέν' ἔαξε λαβών κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ' αἷμα καί ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν· ἀμφί δέ τόν γε κύνες τ' ἄνδρές τε νομῆες πολλά μάλ' ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδ' ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γάρ χλωρόν δέος αἱρεῖ· ὣς τῶν οὔ τινι θυμός ἐνί στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.
460Homerus, Ilias, 17, 82; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ὃ μέν αὖτις ἔβη θεός ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ' αἰνόν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφί μελαίνας· πάπτηνεν δ' ἄρ' ἔπειτα κατά στίχας, αὐτίκα δ' ἔγνω τόν μέν ἀπαινύμενον κλυτά τεύχεα, τόν δ' ἐπί γαίῃ κείμενον· ἔρρει δ' αἷμα κατ' οὐταμένην ὠτειλήν.
461Homerus, Ilias, 18, 561; 8 (auctor fl.700BC)
τώ μέν ἀναρρήξαντε βοός μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καί μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἳ δέ νομῆες αὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.
462Homerus, Ilias, 19, 184; 8 (auctor fl.700BC)
πρίν δ' οὔ πως ἂν ἔμοιγε φίλον κατά λαιμόν ἰείη οὐ πόσις οὐδέ βρῶσις ἑταίρου τεθνηῶτος ὅς μοι ἐνί κλισίῃ δεδαϊγμένος ὀξέϊ χαλκῷ κεῖται ἀνά πρόθυρον τετραμμένος, ἀμφί δ' ἑταῖροι μύρονται· τό μοι οὔ τι μετά φρεσί ταῦτα μέμηλεν, ἀλλά φόνος τε καί αἷμα καί ἀργαλέος στόνος ἀνδρῶν.
463Homerus, Ilias, 20, 455; 3 (auctor fl.700BC)
Τρῶα δ' Ἀλαστορίδην, ὃ μέν ἀντίος ἤλυθε γούνων, εἴ πώς εὑ πεφίδοιτο λαβών καί ζωόν ἀφείη μηδέ κατακτείνειεν ὁμηλικίην ἐλεήσας, νήπιος, οὐδέ τό ᾔδη ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν· οὐ γάρ τι γλυκύθυμος ἀνήρ ἦν οὐδ' ἀγανόφρων, ἀλλά μάλ' ἐμμεμαώς· ὃ μέν ἥπτετο χείρεσι γούνων ἱέμενος λίσσεσθ', ὃ δέ φασγάνῳ οὖτα καθ' ἧπαρ· ἐκ δέ οἱ ἧπαρ ὄλισθεν, ἀτάρ μέλαν αἷμα κατ' αὐτοῦ κόλπον ἐνέπλησεν· τόν δέ σκότος ὄσσε κάλυψε θυμοῦ δευόμενον· ὃ δέ Μούλιον οὖτα παραστάς δουρί κατ' οὖς· εἶθαρ δέ δι' οὔατος ἦλθ' ἑτέροιο αἰχμή χαλκείη· ὃ δ' Ἀγήνορος υἱόν Ἔχεκλον μέσσην κάκ κεφαλήν ξίφει ἤλασε κωπήεντι, πᾶν δ' ὑπεθερμάνθη ξίφος αἵματι· τόν δέ κατ' ὄσσε ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καί μοῖρα κραταιή.
464Homerus, Ilias, 21, 97; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τοῦ δ' αὐτοῦ λύτο γούνατα καί φίλον ἦτορ· ἔγχος μέν ῥ' ἀφέηκεν, ὃ δ' ἕζετο χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας· Ἀχιλεύς δέ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξύ τύψε κατά κληῗδα παρ' αὐχένα, πᾶν δέ οἱ εἴσω δῦ ξίφος ἄμφηκες· ὃ δ' ἄρα πρηνής ἐπί γαίῃ κεῖτο ταθείς, ἐκ δ' αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δέ γαῖαν.
465Homerus, Ilias, 21, 161; 2 (auctor fl.700BC)
καί ῥ' ἑτέρῳ μέν δουρί σάκος βάλεν, οὐδέ διά πρό ῥῆξε σάκος· χρυσός γάρ ἐρύκακε δῶρα θεοῖο· τῷ δ' ἑτέρῳ μιν πῆχυν ἐπιγράβδην βάλε χειρός δεξιτερῆς, σύτο δ' αἷμα κελαινεφές· ἣ δ' ὑπέρ αὐτοῦ γαίῃ ἐνεστήρικτο λιλαιομένη χροός ἆσαι.
466Homerus, Ilias, 22, 38; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτόν δ' ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν ὠμησταί ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ τύψας ἠέ βαλών ῥεθέων ἐκ θυμόν ἕληται, οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς, οἵ κ' ἐμόν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περί θυμῷ κείσοντ' ἐν προθύροισι.
467Homerus, Ilias, 23, 1; 8 (auctor fl.700BC)
πολλοί μέν βόες ἀργοί ὀρέχθεον ἀμφί σιδήρῳ σφαζόμενοι, πολλοί δ' ὄϊες καί μηκάδες αἶγες· πολλοί δ' ἀργιόδοντες ὕες θαλέθοντες ἀλοιφῇ εὑόμενοι τανύοντο διά φλογός Ἡφαίστοιο· πάντῃ δ' ἀμφί νέκυν κοτυλήρυτον ἔρρεεν αἷμα.
468Homerus, Ilias, 23, 664; 11 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅθ' ὑπό φρικός Βορέω ἀναπάλλεται ἰχθύς θίν' ἐν φυκιόεντι, μέλαν δέ ἑ κῦμα κάλυψεν, ὣς πληγείς ἀνέπαλτ'· αὐτάρ μεγάθυμος Ἐπειός χερσί λαβών ὤρθωσε· φίλοι δ' ἀμφέσταν ἑταῖροι, οἵ μιν ἄγον δι' ἀγῶνος ἐφελκομένοισι πόδεσσιν αἷμα παχύ πτύοντα κάρη βάλλονθ' ἑτέρωσε· κάδ δ' ἀλλοφρονέοντα μετά σφίσιν εἷσαν ἄγοντες, αὐτοί δ' οἰχόμενοι κόμισαν δέπας ἀμφικύπελλον.
469Homerus, Ilias, 23, 784; 9 (auctor fl.700BC)
ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν, ψαύσῃ δ' ἐνδίνων διά τ' ἔντεα καί μέλαν αἷμα, τῷ μέν ἐγώ δώσω τόδε φάσγανον ἀργυρόηλον καλόν Θρηΐκιον, τό μέν Ἀστεροπαῖον ἀπηύρων· τεύχεα δ' ἀμφότεροι ξυνήϊα ταῦτα φερέσθων· καί σφιν δαῖτ' ἀγαθήν παραθήσομεν ἐν κλισίῃσιν.
470Homerus, Ilias, 24, 405; 3 (auctor fl.700BC)
ἦ μέν μιν περί σῆμα ἑοῦ ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει ἀκηδέστως ἠώς ὅτε δῖα φανήῃ, οὐδέ μιν αἰσχύνει· θηοῖό κεν αὐτός ἐπελθών οἷον ἐερσήεις κεῖται, περί δ' αἷμα νένιπται, οὐδέ ποθι μιαρός· σύν δ' ἕλκεα πάντα μέμυκεν ὅσσ' ἐτύπη· πολέες γάρ ἐν αὐτῷ χαλκόν ἔλασσαν.
471Homerus, Odyssea, 3, 447; 4 (auctor fl.700BC)
τῆς δ' ἐπεί ἐκ μέλαν αἷμα ῥύη, λίπε δ' ὀστέα θυμός, αἶψ' ἄρα μιν διέχευαν, ἄφαρ δ' ἐκ μηρία τάμνον πάντα κατά μοῖραν, κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ' αὐτῶν δ' ὠμοθέτησαν.
472Homerus, Odyssea, 8, 550; 9 (auctor fl.700BC)
ἦ τίς τοι καί πηός ἀπέφθιτο Ἰλιόθι πρό ἐσθλός ἐών, γαμβρός ἢ πενθερός, οἵ τε μάλιστα κήδιστοι τελέθουσι μεθ' αἷμά τε καί γένος αὐτῶν· ἦ τίς που καί ἑταῖρος ἀνήρ κεχαρισμένα εἰδώς, ἐσθλός· ἐπεί οὐ μέν τι κασιγνήτοιο χερείων γίγνεται, ὅς κεν ἑταῖρος ἐών πεπνυμένα εἰδῇ.
473Homerus, Odyssea, 9, 360; 10 (auctor fl.700BC)
ὣς τοῦ ἐν ὀφθαλμῷ πυριήκεα μοχλόν ἑλόντες δινέομεν, τόν δ' αἷμα περίρρεε θερμόν ἐόντα.
474Homerus, Odyssea, 11, 1; 10 (auctor fl.700BC)
τούς δ' ἐπεί εὐχωλῇσι λιτῇσί τε, ἔθνεα νεκρῶν, ἐλλισάμην, τά δέ μῆλα λαβών ἀπεδειροτόμησα ἐς βόθρον, ῥέε δ' αἷμα κελαινεφές· αἱ δ' ἀγέροντο ψυχαί ὑπέξ Ἐρέβευς νεκύων κατατεθνηώτων.
475Homerus, Odyssea, 11, 97; 2 (auctor fl.700BC)
ὁ δ' ἐπεί πίεν αἷμα κελαινόν, καί τότε δή μ' ἐπέεσσι προσηύδα μάντις ἀμύμων· " « νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμ' Ὀδυσσεῦ· τόν δέ τοι ἀργαλέον θήσει θεός· οὐ γάρ ὀίω λήσειν ἐννοσίγαιον, ὅ τοι κότον ἔνθετο θυμῷ χωόμενος ὅτι οἱ υἱόν φίλον ἐξαλάωσας.
476Homerus, Odyssea, 11, 138; 5 (auctor fl.700BC)
» " ὣς φαμένη ψυχή μέν ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω Τειρεσίαο ἄνακτος, ἐπεί κατά θέσφατ' ἔλεξεν· αὐτάρ ἐγών αὐτοῦ μένον ἔμπεδον, ὄφρ' ἐπί μήτηρ ἤλυθε καί πίεν αἷμα κελαινεφές· αὐτίκα δ' ἔγνω, καί μ' ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " « τέκνον ἐμόν, πῶς ἦλθες ὑπό ζόφον ἠερόεντα ζωός ἐών· χαλεπόν δέ τάδε ζωοῖσιν ὁρᾶσθαι.
477Homerus, Odyssea, 11, 225; 2 (auctor fl.700BC)
αἱ δ' ἀμφ' αἷμα κελαινόν ἀολλέες ἠγερέθοντο, αὐτάρ ἐγώ βούλευον ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην.
478Homerus, Odyssea, 11, 225; 3 (auctor fl.700BC)
ἥδε δέ μοι κατά θυμόν ἀρίστη φαίνετο βουλή· σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρά μηροῦ οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν.
479Homerus, Odyssea, 11, 361; 8 (auctor fl.700BC)
ἔγνω δ' αἶψ' ἔμ' ἐκεῖνος, ἐπεί πίεν αἷμα κελαινόν· κλαῖε δ' ὅ γε λιγέως, θαλερόν κατά δάκρυον εἴβων, πιτνάς εἰς ἐμέ χεῖρας, ὀρέξασθαι μενεαίνων· ἀλλ' οὐ γάρ οἱ ἔτ' ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κῖκυς, οἵη περ πάρος ἔσκεν ἐνί γναμπτοῖσι μέλεσσι.
480Homerus, Odyssea, 16, 434; 3 (auctor fl.700BC)
ὧδε γάρ ἐξερέω, καί μήν τετελεσμένον ἔσται· αἶψά οἱ αἷμα κελαινόν ἐρωήσει περί δουρί ἡμετέρῳ, ἐπεί ἦ καί ἐμέ πτολίπορθος Ὀδυσσεύς πολλάκι γούνασιν οἷσιν ἐφεσσάμενος κρέας ὀπτόν ἐν χείρεσσιν ἔθηκεν, ἐπέσχε τε οἶνον ἐρυθρόν.
481Homerus, Odyssea, 18, 88; 5 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἀνασχομένω ὁ μέν ἤλασε δεξιόν ὦμον Ἶρος, ὁ δ' αὐχέν' ἔλασσεν ὑπ' οὔατος, ὀστέα δ' εἴσω ἔθλασεν· αὐτίκα δ' ἦλθε κατά στόμα φοίνιον αἷμα, κάδ δ' ἔπεσ' ἐν κονίῃσι μακών, σύν δ' ἤλασ' ὀδόντας λακτίζων ποσί γαῖαν· ἀτάρ μνηστῆρες ἀγαυοί χεῖρας ἀνασχόμενοι γέλῳ ἔκθανον.
482Homerus, Odyssea, 19, 455; 1 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἄρ' Αὐτολύκου παῖδες φίλοι ἀμφεπένοντο, ὠτειλήν δ' Ὀδυσῆος ἀμύμονος ἀντιθέοιο δῆσαν ἐπισταμένως, ἐπαοιδῇ δ' αἷμα κελαινόν ἔσχεθον, αἶψα δ' ἵκοντο φίλου πρός δώματα πατρός.
483Homerus, Odyssea, 22, 378; 8 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ὡς οὖν νέκυάς τε καί ἄσπετον εἴσιδεν αἷμα, ἴθυσέν ῥ' ὀλολύξαι, ἐπεί μέγα εἴσιδεν ἔργον· ἀλλ' Ὀδυσεύς κατέρυκε καί ἔσχεθεν ἱεμένην περ, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ἐν θυμῷ, γρηῦ, χαῖρε καί ἴσχεο μηδ' ὀλόλυζε· οὐχ ὁσίη κταμένοισιν ἐπ' ἀνδράσιν εὐχετάασθαι.
484Hugo de Folieto Incertus, De bestiis et aliis rebus, 177, 0077A
Graece enim sanguis hema [αιμα] dicitur. Praester est aspis semper ore patenti et vaporante currens, cuius poeta sic meminit.
485Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0057B
20. Ταύτην μαθὼν τὴν δακρύων γέμουσαν συμφορὰν ὁ μέγας Ἀμβρόσιος, ἀφικόμενον εἰς τὴν Μεδιολάνων τὸν βασιλέα, καὶ συνήθως εἴσω τοῦ θείου παρελθεῖν βουληθέντα ναοῦ, πόῤῥωθεν προϋπαντήσας, οὐδὲ τῶν ἱερῶν εἴασε πυλῶν ἐπιβῆναι, Οὐκ οἶσθα, λέγων, ὡς ἔοικεν, ὦ βασιλεῦ, τῆς εἰργασμένης μιαιφονίας τὸ μέγεθος· οὐδὲ μετὰ τὴν τοῦ θυμοῦ λῆξιν, ὁ λογισμὸς ἐπέγνω τὸ τολμηθέν· οὐκ ἐᾷ γὰρ ἴσως τῆς βασιλείας ἡ δυναστεία ἐπιγνῶναι τὴν ἁμαρτίαν, ἀλλ' ἐπιπροσθεῖ ἡ ἐξουσία τῷ λογισμῷ χρὴ μέντοι τὴν φύσιν εἰδέναι, καὶ τὸ ταύτης θνητόν τε καὶ διαῤῥέον, καὶ τὸν πρόγονον χοῦν ἐξ οὗ γεγόναμεν, καὶ εἰς ὃν ἀποῤῥέομεν, κα ;ὶ μὴ τῷ ἄνθει τῆς ἀλουγρίδος ἀποβουκολουμένην, ἀγνοεῖν τοῦ καλυπτομένου σώματος τὴν ἀσθένειαν· ὁμοφυῶν ἄρχεις, ὦ βασιλεῦ, καὶ μὲν δὴ καὶ ὁμοδούλων· εἷς γὰρ πάντων δεσπότης καὶ βασιλεὺς ὁ τῶν ὅλων δημιουργός· ποίοις τοίνυν ὀφθαλμοῖς ὄψεις τὸν τοῦ κοινοῦ δεσπότου νεών; ποίοις δὲ ποσὶ τὸ ἔδαφος ἐκεῖνο πατήσεις τὸ ἅγιον; πῶς δὲ τὰς χεῖρας ἐκτενεῖς θερμοῦ ἔτι σταζούσας αἵματος; ἢ πῶς τοιαύταις ὑποδέξῃ χερσὶ τοῦ δεσπότου τὸ πανάγιον σῶμα; πῶς δὲ καὶ τῷ στόματι προσοίσεις τὸ αἷμα τὸ τίμιον, τοσούτων διὰ τὸν θυμὸν παρανόμως αἷμα ἐκχέας; ἄπιθι τοίνυν, καὶ μὴ πειρῶ τοῖς δευτέροις τὴν προτέραν αὔξειν παρανομίαν, καὶ δέχου τὸν δεσμὸν ᾧ θεὸς ὁ τῶν ὅλων δεσπότης ἄνωθεν γίνεται σύμψηφος· ἰατρικὸς δὲ οὗτος καὶ ὑγιείας σοι πρόξενος, εἰ μή που ἀθεράπευτα πάσχειν προῃρήσω.
486Innocentius III, Sermones communes, 217, 0633D (auctor -1216)
Verba sunt sponsae in Cantico amoris, et loquitur in persona totius humani generis, quasi dicat humanum genus: Anima mea, hoc est vita praesens, iuxta illud Iob: « In cuius manu est omnis anima vivens (Iob X) ; » in Cantico canticorum: « Indica mihi quem diligit anima mea (Cant. I) . » Et dicitur anima ab ἐν quod est in, et αἷμα quod est sanguis; quia in sanguine, hoc est in peccato.
487Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0189B (auctor 565-636)
16. Haemoptois, emissio sanguinis per os, unde et nomen sumpsit, αἷμα enim sanguis dicitur.
488Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0190C (auctor 565-636)
Graeci enim sanguinem αἷμα dicunt.
489Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0444A (auctor 565-636)
Graece enim sanguis αἶμα dicitur.
490Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0573C (auctor 565-636)
5. Haematites rubore sanguineus, ac propterea haematites vocatur, αἴμα quippe sanguis est.
491Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 4, 7, 16; 39 (auctor 565-636)
Αἷμα enim sanguis dicitur.
492Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 4, 7, 39; 84 (auctor 565-636)
Graeci enim sanguinem αἷμα dicunt.
493Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 12, 4, 15; 39 (auctor 565-636)
Graece enim sanguis αἷμα dicitur.
494Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 16, 8, 5; 18 (auctor 565-636)
Haematites rubore sanguineus, ac propterea haematites vocatus; αἷμα quippe sanguis est.
495Iustinianus I Augustus, Epistola, 69, 0285C (auctor c.482–565)
Ὁ γὰρ παρ' ἄλλου εὐεργεσίαν λαβὼν, ἤτοι σωθεὶς, ἑτέρους πῶς δύναται σώζειν; Οἱ τοίνυν τὸν ταῦτα βλασφημήσαντα ἐκδικοῦντες, τίνος οἴονται σῶμα καὶ αἷμα λαμβάνειν, τοῦ εὐεργετηθέντος ἢ τοῦ εὐεργετήσαντος; ἀλλ; εἰ μὲν τοῦ εὐεργετήσαντος Θεοῦ λόγου, πῶς τοῦτο λέγουσιν μὴ ὁμολογοῦντες αὐτὸν σαρκωθῆναι, καὶ ἐνανθρωπῆσαι; εὶ δὲ τοῦ εὐεργετηθέντος, ματαία αὐτῶν ἡ ἐλπὶς ἀνθρωπολατρείαν πρεσβεύοντων, ὅτι ἠσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα.
496Iustinianus I Augustus, Epistola, 69, 0285D (auctor c.482–565)
Ἡμεῖς δὲ πάντες οἱ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας τὸν Θεὸν λόγον σαρκωθέντα, καὶ ἐνανθρωπήσαντα, ἕνα τε ὄντα τῆς ἁγίας Τριάδος ὁμολογοῦντες, αὐτοῦ καὶ τὸ σῶμα, καὶ τὸ αἷμα δεχόμεθα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον, καθὼς καὶ αὐτὸς ὁ κύριος λέγει· « Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα, καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις.
497Iustinianus I Augustus, Epistola, 69, 0285D (auctor c.482–565)
Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα, καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
498Leo I, Epistolae, 54, 0776B (auctor 440-461)
Εἰ τοίνυν δέχεται πίστιν Χριστιανῶν, καὶ ἀπὸ τοῦ κηρύγματος τοῦ Εὐαγγελίου μη τὴν οἰκείαν ἀκοὴν ἀποστρέφει, σκοπείτω ποία φύσις διαπεπαρμένη τοῖς ἥλοις ἐν τῷ τοῦ σταυροῦ ξύλῳ ἐκρέματο, καὶ ἀνοιγείσης τῆς πλευρᾶς προσπεπηγότος τῷ σταυρῷ διὰ τοῦ δόρατος τοῦ στρατιώτου, νοείτω πόθεν τὸ αἷμα, καὶ τὸ ὕδωρ ἐῤῥύη, ὥστε τὴν Ἐκκλησίαν τὴν τοῦ Θεοῦ τῷ τε λουτρῷ καταρδεύεσθαι, καὶ τῷ πόματι.
499Leo I, Epistolae, 54, 0778A (auctor 440-461)
Καὶ τοῦ μακαρίου δὲ Ἰωάννου τοῦ ἀποστόλου τῇ μαρτυρίᾳ μὴ ἀνθιστάσθω λέγοντος· Καὶ τὸ αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας· καὶ πάλιν· αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν· καὶ τίς ἐστιν, ὃς ἐνίκησε τὸν κόσμον, εἰ μὴ ὁ πιστεύων, ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Ὑιὸς τοῦ Θεοῦ; οὗτος ὁ ἐρχόμενος δι' ὕδατος, καὶ αἵματος, Ἰησοῦς Χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ' ἐν ὕδατι, καὶ αἵματι· καὶ τὸ πνεῦμά ἐστι τό μαρτυροῦν, ἐπειδὴ τὸ πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια.
500Leo I, Epistolae, 54, 0778A (auctor 440-461)
Τρεῖς γάρ εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες, τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ τὸαἷμα καὶ οἱ τρεῖς τὸ ἔν εἰσι,, τὸ πνεῦμα δηλονότι τοῦ ἁγιασμοῦ, καὶ τὸ αἷμα τῆς λυτρώσεως, καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος· ἅπερ τρία ἕν ἐστι, καὶ ἀμέριστα μένει· καὶ οὐδὲν αὐτῶν ἀπὸ τῆς αὐτῶν χωρίζεται συναφείας· ἐπειδήπερ ἡ καθολικὴ Ἐκκλησία ὲν ταύτη ζῇ, καὶ προκόπτει τῇ πίστει.