'αιέν' - search in All Authors, Showing 1 to 97 of 97 hits

1Aristoteles, Physica, 8, 1; 3
εἰ δὴ ἐνδέχεταί ποτε μηδὲν κινεῖσθαι, διχῶς ἀνάγκη τοῦτο συμβαίνειν· ἢ γὰρ ὡς Ἀναξαγόρας λέγει (φησὶν γὰρ ἐκεῖνος, ὁμοῦ πάντων ὄντων καὶ ἠρεμούντων τὸν ἄπειρον χρό νον, κίνησιν ἐμποιῆσαι τὸν νοῦν καὶ διακρῖναι), ἢ ὡς Ἐμπε δοκλῆς ἐν μέρει κινεῖσθαι καὶ πάλιν ἠρεμεῖν, κινεῖσθαι μὲν ὅταν ἡ φιλία ἐκ πολλῶν ποιῇ τὸ ἓν ἢ τὸ νεῖκος πολλὰ ἐξ ἑνός, ἠρεμεῖν δ' ἐν τοῖς μεταξὺ χρόνοις, λέγων οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι, ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον' ἐκτελέθουσιν, τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών· ᾗ δὲ τάδ' ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει, ταύτῃ δ' αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.
2Aristoteles, Physica, 8, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
εἰ δὴ ἐνδέχεταί ποτε μηδὲν κινεῖσθαι, διχῶς ἀνάγκη τοῦτο συμβαίνειν· ἢ γὰρ ὡς Ἀναξαγόρας λέγει (φησὶν γὰρ ἐκεῖνος, ὁμοῦ πάντων ὄντων καὶ ἠρεμούντων τὸν ἄπειρον χρόνον, κίνησιν ἐμποιῆσαι τὸν νοῦν καὶ διακρῖναι), ἢ ὡς Ἐμπεδοκλῆς ἐν μέρει κινεῖσθαι καὶ πάλιν ἠρεμεῖν, κινεῖσθαι μὲν ὅταν ἡ φιλία ἐκ πολλῶν ποιῇ τὸ ἓν ἢ τὸ νεῖκος πολλὰ ἐξ ἑνός, ἠρεμεῖν δ' ἐν τοῖς μεταξὺ χρόνοις, λέγων οὕτως ᾗ μὲν ἓν ἐκ πλεόνων μεμάθηκε φύεσθαι, ἠδὲ πάλιν διαφύντος ἑνὸς πλέον' ἐκτελέθουσιν, τῇ μὲν γίγνονταί τε καὶ οὔ σφισιν ἔμπεδος αἰών· ᾗ δὲ τάδ' ἀλλάσσοντα διαμπερὲς οὐδαμὰ λήγει, ταύτῃ δ' αἰὲν ἔασιν ἀκίνητοι κατὰ κύκλον.
3Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1366A
Χεῦε μέλι νύμφῃσι Διονύσοιό τε δῶρα, Ὄσσοι δ' ἀμφὶ γαῖαν πωτώμενοι αἰὲν ἔασι, Τοῖσδε φόνου πλήσας πάντη περιπληθέα βωμὸν, Ἐν πυρὶ βάλλε δέμας, θύσας, ζώοιο ποτανοῦ, Καὶ μέλι φυρήσας, δηΐῳ ἀλφίτῳ ἔνθεν Ἀτμούς τε λιβάνοιο, καὶ οὐλοχύτας ἐπίβαλλε.
4Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 15, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Itaque ab Homeri magniloquentia confero me ad vera praecepta Εὐριπίδου : μισῶ σοφιστήν, ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός, quem versum senex Precilius laudat egregie et ait posse eundem et ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω videre et tamen nihilo minus αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων.
5Claudianus Claudius, Fragmenta spuria vel suspecta, 415; 31 (auctor c.370-c.404)
Αρτιϕανὲς πολιοῦχε παλαιγενὲς νἱὲ νεογνέ αἰὲν ἐὼν προεών τε ὑπέρτατε ὕστατε Χριστέ ἀϑανάτοιο πατρός τε ὁμόχρονε, πάμπαν ὁμοῖε.
6Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1072; 16 (opus 1508)
Sophocles item in Aiace mastigophoro: Ἐγώ δ’ ἐπίσταμαι γάρ ἀρτίως, ὅτι Ὅτ’ ἐχθρός ἤμην, ἐς τοσόνδ’ ἐχθραντέος, Ὡς καί φιλήσων αὖθις· ἔς τε τόν φίλον Σοσοῦθ’ ὑπουργοῦν ὠφελεῖν βουλήσομαι, Ὡς αἰέν οὐ μενοῦντα· τοῖς πολλοῖσι γάρ Βροτῶν ἄπιστός ἐσθ’ ἑταιρείας λιμήν, id est At ipse didici nuper, ut si quando sim Inimicus ulli, hunc oderim hactenus, velut, Aliquando amicum habiturus; erga amicum item Officia sic exerceam, ut qui non siet Semper futurus amicus; etenim plurimis Sodalitatis portus est tutus parum.
7Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1166; 4 (opus 1508)
Oraculum huiusmodi acceperant: Εὔδαιμον Συβαρῖτα, πανεύδαιμον σύ μέν αἰεί, Ἐν θαλίῃσι θεών τιμῶν γένος αἰέν ἐόντων.
8Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1512; 2 (opus 1508)
Theocritus in Bucolicis: Ἀεργοῖς αἰέν ἑορτά, id est Semper feriae inertibus.
9Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2091; 3 (opus 1508)
Nam foeno victitant boves, ambrosia cibus est apud Homerum deorum αἰέν ἐoντων.
10Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2853; 2 (opus 1508)
Ad id congruet illud ex eodem libro: Οὐ γάρ τ’ αἷψα θεῶν τρέπεται νόος αἰέν ἐόντων, id est Νon etenim divum mens vertitur astricolarum.
11Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2863; 1 (opus 1508)
Cum significabimus nobis in praesentia deesse facultatem depellendi, verum optare, ut superi puniant aliquando, usui fuerit illud ex eodem libro: Ἐγώ δέ θεούς ἐπιβώσομαι αἰέν ἐόντας, Αἴ κέ ποθι Ζεύς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι, id est Ast equidem immortales imploravero divos, Si fors Iuppiter ipse vices aliquando reponat.
12Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2959; 1 (opus 1508)
Qui dicet aliquando dandam veniam, si quid erratum sit per incuriam, neque enim hominis esse, ut semper exactam praestet diligentiam, usurpabit illud ex Odysseae Σ: Ἀλλ’ οὐ γάρ πως ἔστιν ἀ὘πνους ἔμμεναι αἰέν Ἀνθρώπους, id est Haud quaquam fieri potis est, ut pervigil usque Mortalis duret.
13Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 4051; 2 (opus 1508)
Illud vero, inquit, quod a puero adamaram Αἰέν ἀριστεύειν καί ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, totum occidisse.
14Hesiodus, Opera et dies, 274; 6 (auctor fl.c.700BC)
ἀλλὰ σύ γ' ἡμετέρης μεμνημένος αἰὲν ἐφετμῆς ἐργάζευ, Πέρση, δῖον γένος, ὄφρα σε λιμὸς ἐχθαίρῃ, φιλέῃ δέ σ' ἐυστέφανος Δημήτηρ αἰδοίη, βιότου δὲ τεὴν πιμπλῇσι καλιήν· λιμὸς γάρ τοι πάμπαν ἀεργῷ σύμφορος ἀνδρί.
15Hesiodus, Opera et dies, 706; 5 (auctor fl.c.700BC)
μηδέ ποτ' οὐλομένην πενίην θυμοφθόρον ἀνδρὶ τέτλαθ' ὀνειδίζειν, μακάρων δόσιν αἰὲν ἐόντων.
16Hesiodus, Theogonia, 1; 3 (auctor fl.c.700BC)
ἔνθεν ἀπορνύμεναι, κεκαλυμμέναι ἠέρι πολλῇ, ἐννύχιαι στεῖχον περικαλλέα ὄσσαν ἱεῖσαι, ὑμνεῦσαι Δία τ' αἰγίοχον καὶ πότνιαν Ἥρην Ἀργεΐην, χρυσέοισι πεδίλοις ἐμβεβαυῖαν, κούρην τ' αἰγιόχοιο Διὸς γλαυκῶπιν Ἀθήνην Φοῖβόν τ' Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν ἠδὲ Ποσειδάωνα γεήοχον, ἐννοσίγαιον, καὶ Θέμιν αἰδοίην ἑλικοβλέφαρόν τ' Ἀφροδίτην Ἥβην τε χρυσοστέφανον καλήν τε Διώνην Λητώ τ' Ἰαπετόν τε ἰδὲ Κρόνον ἀγκυλομήτην Ἠῶ τ' Ἠέλιόν τε μέγαν λαμπράν τε Σελήνην Γαῖάν τ' Ὠκεανόν τε μέγαν καὶ Νύκτα μέλαιναν ἄλλων τ' ἀθανάτων ἱερὸν γένος αἰὲν ἐόντων.
17Hesiodus, Theogonia, 29; 2 (auctor fl.c.700BC)
καί μ' ἐκέλονθ' ὑμνεῖν μακάρων γένος αἰὲν ἐόντων, σφᾶς δ' αὐτὰς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδειν.
18Hesiodus, Theogonia, 104; 2 (auctor fl.c.700BC)
κλείετε δ' ἀθανάτων ἱερὸν γένος αἰὲν ἐόντων, οἳ Γῆς τ' ἐξεγένοντο καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος, Νυκτός τε δνοφερῆς, οὕς θ' ἁλμυρὸς ἔτρεφε Πόντος.
19Hesiodus, Theogonia, 767; 7 (auctor fl.c.700BC)
εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων, οὐδέ ποτ' ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδ' ἐπὶ δαῖτας ἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δ' ἐπιμίσγεται αὖτις εἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματ' ἔχουσιν.
20Homerus, Ilias, 1, 285; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων· ναί δή ταῦτά γε πάντα γέρον κατά μοῖραν ἔειπες· ἀλλ' ὅδ' ἀνήρ ἐθέλει περί πάντων ἔμμεναι ἄλλων, πάντων μέν κρατέειν ἐθέλει, πάντεσσι δ' ἀνάσσειν, πᾶσι δέ σημαίνειν, ἅ τιν' οὐ πείσεσθαι ὀΐω· εἰ δέ μιν αἰχμητήν ἔθεσαν θεοί αἰέν ἐόντες τοὔνεκά οἱ προθέουσιν ὀνείδεα μυθήσασθαι· τόν δ' ἄρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο δῖος Ἀχιλλεύς· ἦ γάρ κεν δειλός τε καί οὐτιδανός καλεοίμην εἰ δή σοί πᾶν ἔργον ὑπείξομαι ὅττί κεν εἴπῃς· ἄλλοισιν δή ταῦτ' ἐπιτέλλεο, μή γάρ ἔμοιγε σήμαιν'· οὐ γάρ ἔγωγ' ἔτι σοί πείσεσθαι ὀΐω.
21Homerus, Ilias, 1, 493; 1 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετ' ἠώς, καί τότε δή πρός Ὄλυμπον ἴσαν θεοί αἰέν ἐόντες πάντες ἅμα, Ζεύς δ' ἦρχε· Θέτις δ' οὐ λήθετ' ἐφετμέων παιδός ἑοῦ, ἀλλ' ἥ γ' ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης.
22Homerus, Ilias, 3, 264; 3 (auctor fl.700BC)
Ἀτρεΐδης δέ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πάρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰέν ἄωρτο, ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας· αὐτάρ ἔπειτα κήρυκες Τρώων καί Ἀχαιῶν νεῖμαν ἀρίστοις.
23Homerus, Ilias, 5, 576; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλά πρός Τρῶας τετραμμένοι αἰέν ὀπίσσω εἴκετε, μηδέ θεοῖς μενεαινέμεν ἶφι μάχεσθαι.
24Homerus, Ilias, 5, 668; 8 (auctor fl.700BC)
Ἀργεῖοι δ' ὑπ' Ἄρηϊ καί Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ οὔτε ποτέ προτρέποντο μελαινάων ἐπί νηῶν οὔτε ποτ' ἀντεφέροντο μάχῃ, ἀλλ' αἰέν ὀπίσσω χάζονθ', ὡς ἐπύθοντο μετά Τρώεσσιν Ἄρηα.
25Homerus, Ilias, 5, 864; 3 (auctor fl.700BC)
σοί πάντες μαχόμεσθα· σύ γάρ τέκες ἄφρονα κούρην οὐλομένην, ᾗ τ' αἰέν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν.
26Homerus, Ilias, 6, 191; 5 (auctor fl.700BC)
Ἱππόλοχος δέ μ' ἔτικτε, καί ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι· πέμπε δέ μ' ἐς Τροίην, καί μοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλεν αἰέν ἀριστεύειν καί ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδέ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγ' ἄριστοι ἔν τ' Ἐφύρῃ ἐγένοντο καί ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ.
27Homerus, Ilias, 8, 335; 2 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε τίς τε κύων συός ἀγρίου ἠέ λέοντος ἅπτηται κατόπισθε ποσίν ταχέεσσι διώκων ἰσχία τε γλουτούς τε, ἑλισσόμενόν τε δοκεύει, ὣς Ἕκτωρ ὤπαζε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς, αἰέν ἀποκτείνων τόν ὀπίστατον· οἳ δέ φέβοντο.
28Homerus, Ilias, 8, 335; 5 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη· καί λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ' ὀλέσειε χερσίν ὑπ' Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ· ἀλλά πατήρ οὑμός φρεσί μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰέν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς· οὐδέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱόν τειρόμενον σώεσκον ὑπ' Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
29Homerus, Ilias, 9, 328; 8 (auctor fl.700BC)
ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τά κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων· ἄλλον δ' ἐνθένδε χρυσόν καί χαλκόν ἐρυθρόν ἠδέ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ' ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης· τῷ πάντ' ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καί ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοί εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰέν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδ' ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐών εἰς ὦπα ἰδέσθαι·
30Homerus, Ilias, 9, 417; 5 (auctor fl.700BC)
ὡς ἂν ἔπειτ' ἀπό σεῖο φίλον τέκος οὐκ ἐθέλοιμι λείπεσθ', οὐδ' εἴ κέν μοι ὑποσταίη θεός αὐτός γῆρας ἀποξύσας θήσειν νέον ἡβώοντα, οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα φεύγων νείκεα πατρός Ἀμύντορος Ὀρμενίδαο, ὅς μοι παλλακίδος περιχώσατο καλλικόμοιο, τήν αὐτός φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δ' ἄκοιτιν μητέρ' ἐμήν· ἣ δ' αἰέν ἐμέ λισσέσκετο γούνων παλλακίδι προμιγῆναι, ἵν' ἐχθήρειε γέροντα.
31Homerus, Ilias, 9, 492; 8 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν γάρ μή δῶρα φέροι τά δ' ὄπισθ' ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ' αἰέν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης· νῦν δ' ἅμα τ' αὐτίκα πολλά διδοῖ τά δ' ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δέ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατά λαόν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοί αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων· τῶν μή σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μηδέ πόδας· πρίν δ' οὔ τι νεμεσσητόν κεχολῶσθαι.
32Homerus, Ilias, 11, 122; 6 (auctor fl.700BC)
πεζοί μέν πεζούς ὄλεκον φεύγοντας ἀνάγκῃ, ἱππεῖς δ' ἱππῆας· ὑπό δέ σφισιν ὦρτο κονίη ἐκ πεδίου, τήν ὦρσαν ἐρίγδουποι πόδες ἵππων χαλκῷ δηϊόωντες· ἀτάρ κρείων Ἀγαμέμνων αἰέν ἀποκτείνων ἕπετ' Ἀργείοισι κελεύων.
33Homerus, Ilias, 11, 163; 4 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἔτι κάμ μέσσον πεδίον φοβέοντο βόες ὥς, ἅς τε λέων ἐφόβησε μολών ἐν νυκτός ἀμολγῷ πάσας· τῇ δέ τ' ἰῇ ἀναφαίνεται αἰπύς ὄλεθρος· τῆς δ' ἐξ αὐχέν' ἔαξε λαβών κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ' αἷμα καί ἔγκατα πάντα λαφύσσει· ὣς τούς Ἀτρεΐδης ἔφεπε κρείων Ἀγαμέμνων αἰέν ἀποκτείνων τόν ὀπίστατον· οἳ δ' ἐφέβοντο.
34Homerus, Ilias, 11, 456; 4 (auctor fl.700BC)
τρίς μέν ἔπειτ' ἤϋσεν ὅσον κεφαλή χάδε φωτός, τρίς δ' ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.
35Homerus, Ilias, 11, 531; 6 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ὄνος παρ' ἄρουραν ἰών ἐβιήσατο παῖδας νωθής, ᾧ δή πολλά περί ῥόπαλ' ἀμφίς ἐάγῃ, κείρει τ' εἰσελθών βαθύ λήϊον· οἳ δέ τε παῖδες τύπτουσιν ῥοπάλοισι· βίη δέ τε νηπίη αὐτῶν· σπουδῇ τ' ἐξήλασσαν, ἐπεί τ' ἐκορέσσατο φορβῆς· ὣς τότ' ἔπειτ' Αἴαντα μέγαν Τελαμώνιον υἱόν Τρῶες ὑπέρθυμοι πολυηγερέες τ' ἐπίκουροι νύσσοντες ξυστοῖσι μέσον σάκος αἰέν ἕποντο.
36Homerus, Ilias, 11, 780; 2 (auctor fl.700BC)
Πηλεύς μέν ᾧ παιδί γέρων ἐπέτελλ' Ἀχιλῆϊ αἰέν ἀριστεύειν καί ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων· σοί δ' αὖθ' ὧδ' ἐπέτελλε Μενοίτιος Ἄκτορος υἱός· τέκνον ἐμόν γενεῇ μέν ὑπέρτερός ἐστιν Ἀχιλλεύς, πρεσβύτερος δέ σύ ἐσσι· βίῃ δ' ὅ γε πολλόν ἀμείνων.
37Homerus, Ilias, 11, 822; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ μέν γάρ δή πάντες, ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι, ἐν νηυσίν κέαται βεβλημένοι οὐτάμενοί τε χερσίν ὕπο Τρώων· τῶν δέ σθένος ὄρνυται αἰέν.
38Homerus, Ilias, 12, 195; 4 (auctor fl.700BC)
δή τότε Πουλυδάμας θρασύν Ἕκτορα εἶπε παραστάς· Ἕκτορ ἀεί μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν ἐσθλά φραζομένῳ, ἐπεί οὐδέ μέν οὐδέ ἔοικε δῆμον ἐόντα παρέξ ἀγορευέμεν, οὔτ' ἐνί βουλῇ οὔτέ ποτ' ἐν πολέμῳ, σόν δέ κράτος αἰέν ἀέξειν· νῦν αὖτ' ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.
39Homerus, Ilias, 13, 328; 8 (auctor fl.700BC)
τώ ῥα καί ἀμφαδίην μέν ἀλεξέμεναι ἀλέεινε, λάθρῃ δ' αἰέν ἔγειρε κατά στρατόν ἀνδρί ἐοικώς.
40Homerus, Ilias, 13, 361; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ποδός ἕλκε κατά κρατερήν ὑσμίνην ἥρως Ἰδομενεύς· τῷ δ' Ἄσιος ἦλθ' ἐπαμύντωρ πεζός πρόσθ' ἵππων· τώ δέ πνείοντε κατ' ὤμων αἰέν ἔχ' ἡνίοχος θεράπων· ὃ δέ ἵετο θυμῷ Ἰδομενῆα βαλεῖν· ὃ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρί λαιμόν ὑπ' ἀνθερεῶνα, διά πρό δέ χαλκόν ἔλασσεν.
41Homerus, Ilias, 13, 601; 6 (auctor fl.700BC)
Ζεῦ πάτερ ἦ τέ σέ φασι περί φρένας ἔμμεναι ἄλλων ἀνδρῶν ἠδέ θεῶν· σέο δ' ἐκ τάδε πάντα πέλονται· οἷον δή ἄνδρεσσι χαρίζεαι ὑβριστῇσι Τρωσίν, τῶν μένος αἰέν ἀτάσθαλον, οὐδέ δύνανται φυλόπιδος κορέσασθαι ὁμοιΐου πτολέμοιο.
42Homerus, Ilias, 15, 34; 6 (auctor fl.700BC)
ἐκ τοῦ δ' ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρά νηῶν αἰέν ἐγώ τεύχοιμι διαμπερές εἰς ὅ κ' Ἀχαιοί Ἴλιον αἰπύ ἕλοιεν Ἀθηναίης διά βουλάς.
43Homerus, Ilias, 15, 184; 7 (auctor fl.700BC)
οἶσθ' ὡς πρεσβυτέροισιν Ἐρινύες αἰέν ἕπονται.
44Homerus, Ilias, 15, 253; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὥς τ' ἢ ἔλαφον κεραόν ἢ ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες τε καί ἀνέρες ἀγροιῶται· τόν μέν τ' ἠλίβατος πέτρη καί δάσκιος ὕλη εἰρύσατ', οὐδ' ἄρα τέ σφι κιχήμεναι αἴσιμον ἦεν· τῶν δέ θ' ὑπό ἰαχῆς ἐφάνη λίς ἠϋγένειος εἰς ὁδόν, αἶψα δέ πάντας ἀπέτραπε καί μεμαῶτας· ὣς Δαναοί εἷος μέν ὁμιλαδόν αἰέν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καί ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν· αὐτάρ ἐπεί ἴδον Ἕκτορ' ἐποιχόμενον στίχας ἀνδρῶν
45Homerus, Ilias, 15, 592; 1 (auctor fl.700BC)
Τρῶες δέ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι νηυσίν ἐπεσσεύοντο, Διός δ' ἐτέλειον ἐφετμάς, ὅ σφισιν αἰέν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δέ θυμόν Ἀργείων καί κῦδος ἀπαίνυτο, τούς δ' ὀρόθυνεν.
46Homerus, Ilias, 15, 592; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὅ γ' ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσίν ἐπελθών, αἵ ῥά τ' ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεύς οὔ πω σάφα εἰδώς θηρί μαχέσσασθαι ἕλικος βοός ἀμφί φονῇσιν· ἤτοι ὃ μέν πρώτῃσι καί ὑστατίῃσι βόεσσιν αἰέν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τ' ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότ' Ἀχαιοί θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφ' Ἕκτορι καί Διί πατρί πάντες, ὃ δ' οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην, Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.
47Homerus, Ilias, 16, 74; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς οἳ μέν τοιαῦτα πρός ἀλλήλους ἀγόρευον, Αἴας δ' οὐκ ἔτ' ἔμιμνε· βιάζετο γάρ βελέεσσι· δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καί Τρῶες ἀγαυοί βάλλοντες· δεινήν δέ περί κροτάφοισι φαεινή πήληξ βαλλομένη καναχήν ἔχε, βάλλετο δ' αἰεί κάπ φάλαρ' εὐποίηθ'· ὃ δ' ἀριστερόν ὦμον ἔκαμνεν ἔμπεδον αἰέν ἔχων σάκος αἰόλον· οὐδέ δύναντο ἀμφ' αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.
48Homerus, Ilias, 16, 351; 3 (auctor fl.700BC)
Αἴας δ' ὃ μέγας αἰέν ἐφ' Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ ἵετ' ἀκοντίσσαι· ὃ δέ ἰδρείῃ πολέμοιο ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος εὐρέας ὤμους σκέπτετ' ὀϊστῶν τε ῥοῖζον καί δοῦπον ἀκόντων.
49Homerus, Ilias, 16, 619; 8 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' αἰεί περί νεκρόν ὁμίλεον, ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατά πέλλας ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει· ὣς ἄρα τοί περί νεκρόν ὁμίλεον, οὐδέ ποτε Ζεύς τρέψεν ἀπό κρατερῆς ὑσμίνης ὄσσε φαεινώ, ἀλλά κατ' αὐτούς αἰέν ὅρα καί φράζετο θυμῷ, πολλά μάλ' ἀμφί φόνῳ Πατρόκλου μερμηρίζων, ἢ ἤδη καί κεῖνον ἐνί κρατερῇ ὑσμίνῃ αὐτοῦ ἐπ' ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι φαίδιμος Ἕκτωρ χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τ' ὤμων τεύχε' ἕληται, ἦ ἔτι καί πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.
50Homerus, Ilias, 17, 694; 9 (auctor fl.700BC)
ὣς Τρῶες εἷος μέν ὁμιλαδόν αἰέν ἕποντο νύσσοντες ξίφεσίν τε καί ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν· ἀλλ' ὅτε δή ῥ' Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατ' αὐτούς σταίησαν, τῶν δέ τράπετο χρώς, οὐδέ τις ἔτλη πρόσσω ἀΐξας περί νεκροῦ δηριάασθαι.
51Homerus, Ilias, 19, 238; 5 (auctor fl.700BC)
Ἀτρεΐδης δέ ἐρυσσάμενος χείρεσσι μάχαιραν, ἥ οἱ πάρ ξίφεος μέγα κουλεόν αἰέν ἄωρτο, κάπρου ἀπό τρίχας ἀρξάμενος Διί χεῖρας ἀνασχών εὔχετο· τοί δ' ἄρα πάντες ἐπ' αὐτόφιν εἵατο σιγῇ Ἀργεῖοι κατά μοῖραν ἀκούοντες βασιλῆος.
52Homerus, Ilias, 21, 502; 4 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἄλλοι πρός Ὄλυμπον ἴσαν θεοί αἰέν ἐόντες, οἳ μέν χωόμενοι, οἳ δέ μέγα κυδιόωντες· κάδ δ' ἷζον παρά πατρί κελαινεφεῖ· αὐτάρ Ἀχιλλεύς Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τ' ὄλεκεν καί μώνυχας ἵππους.
53Homerus, Ilias, 21, 537; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἰθύς πόλιος καί τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον· ὃ δέ σφεδανόν ἔφεπ' ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰέν ἔχε κρατερή, μενέαινε δέ κῦδος ἀρέσθαι.
54Homerus, Ilias, 22, 131; 4 (auctor fl.700BC)
οἳ δέ παρά σκοπιήν καί ἐρινεόν ἠνεμόεντα τείχεος αἰέν ὑπ' ἐκ κατ' ἀμαξιτόν ἐσσεύοντο, κρουνώ δ' ἵκανον καλλιρρόω· ἔνθα δέ πηγαί δοιαί ἀναΐσσουσι Σκαμάνδρου δινήεντος.
55Homerus, Ilias, 23, 473; 9 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, Τυδεΐδης δέ μάλα σχεδόν ἦλθε διώκων, μάστι δ' αἰέν ἔλαυνε κατωμαδόν· οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ' ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.
56Homerus, Ilias, 23, 784; 13 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' Αἴας μέν ἔπειτα κατ' ἀσπίδα πάντοσ' ἐΐσην νύξ', οὐδέ χρό' ἵκανεν· ἔρυτο γάρ ἔνδοθι θώρηξ· Τυδεΐδης δ' ἄρ' ἔπειτα ὑπέρ σάκεος μεγάλοιο αἰέν ἐπ' αὐχένι κῦρε φαεινοῦ δουρός ἀκωκῇ.
57Homerus, Ilias, 24, 22; 10 (auctor fl.700BC)
πάντες δ' ἀντιάασθε θεοί γάμου· ἐν δέ σύ τοῖσι δαίνυ' ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρ', αἰέν ἄπιστε.
58Homerus, Ilias, 24, 93; 3 (auctor fl.700BC)
ἀκτήν δ' ἐξαναβᾶσαι ἐς οὐρανόν ἀϊχθήτην, εὗρον δ' εὐρύοπα Κρονίδην, περί δ' ἄλλοι ἅπαντες εἵαθ' ὁμηγερέες μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες.
59Homerus, Odyssea, 1, 230; 8 (auctor fl.700BC)
εἰ γάρ νῦν ἐλθών δόμου ἐν πρώτῃσι θύρῃσι σταίη, ἔχων πήληκα καί ἀσπίδα καί δύο δοῦρε, τοῖος ἐών οἷόν μιν ἐγώ τά πρῶτ' ἐνόησα οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ πίνοντά τε τερπόμενόν τε, ἐξ Ἐφύρης ἀνιόντα παρ' Ἴλου Μερμερίδαο – ᾤχετο γάρ καί κεῖσε θοῆς ἐπί νηός Ὀδυσσεύς φάρμακον ἀνδροφόνον διζήμενος, ὄφρα οἱ εἴη ἰούς χρίεσθαι χαλκήρεας· ἀλλ' ὁ μέν οὔ οἱ δῶκεν, ἐπεί ῥα θεούς νεμεσίζετο αἰέν ἐόντας, ἀλλά πατήρ οἱ δῶκεν ἐμός· φιλέεσκε γάρ αἰνῶς – τοῖος ἐών μνηστῆρσιν ὁμιλήσειεν Ὀδυσσεύς· πάντες κ' ὠκύμοροί τε γενοίατο πικρόγαμοί τε.
60Homerus, Odyssea, 1, 365; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ὕμιν δοκέει τόδε λωίτερον καί ἄμεινον ἔμμεναι, ἀνδρός ἑνός βίοτον νήποινον ὀλέσθαι, κείρετ'· ἐγώ δέ θεούς ἐπιβώσομαι αἰέν ἐόντας, αἴ κέ ποθι Ζεύς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι· νήποινοί κεν ἔπειτα δόμων ἔντοσθεν ὄλοισθε.
61Homerus, Odyssea, 2, 1; 9 (auctor fl.700BC)
τρεῖς δέ οἱ ἄλλοι ἔσαν, καί ὁ μέν μνηστῆρσιν ὁμίλει, Εὐρύνομος, δύο δ' αἰέν ἔχον πατρώια ἔργα.
62Homerus, Odyssea, 2, 129; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ὑμῖν δοκέει τόδε λωίτερον καί ἄμεινον ἔμμεναι, ἀνδρός ἑνός βίοτον νήποινον ὀλέσθαι, κείρετ'· ἐγώ δέ θεούς ἐπιβώσομαι αἰέν ἐόντας, αἴ κέ ποθι Ζεύς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι.
63Homerus, Odyssea, 3, 141; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἤ τοι Μενέλαος ἀνώγει πάντας Ἀχαιούς νόστου μιμνήσκεσθαι ἐπ' εὐρέα νῶτα θαλάσσης, οὐδ' Ἀγαμέμνονι πάμπαν ἑήνδανε· βούλετο γάρ ῥα λαόν ἐρυκακέειν ῥέξαι θ' ἱεράς ἑκατόμβας, ὡς τόν Ἀθηναίης δεινόν χόλον ἐξακέσαιτο, νήπιος, οὐδέ τό ᾔδη, ὃ οὐ πείσεσθαι ἔμελλεν· οὐ γάρ τ' αἶψα θεῶν τρέπεται νόος αἰέν ἐόντων.
64Homerus, Odyssea, 4, 100; 3 (auctor fl.700BC)
τῷ δ' ἄρ' ἔμελλεν αὐτῷ κήδε' ἔσεσθαι, ἐμοί δ' ἄχος αἰέν ἄλαστον κείνου, ὅπως δή δηρόν ἀποίχεται, οὐδέ τι ἴδμεν, ζώει ὅ γ' ἦ τέθνηκεν.
65Homerus, Odyssea, 4, 554; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κατέπαυσα θεῶν χόλον αἰέν ἐόντων, χεῦ' Ἀγαμέμνονι τύμβον, ἵν' ἄσβεστον κλέος εἴη.
66Homerus, Odyssea, 5, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλ' Ὀδυσῆος μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐών ἐν δώμασι νύμφης· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανός καί ἤπιος ἔστω σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδέ φρεσίν αἴσιμα εἰδώς, ἀλλ' αἰεί χαλεπός τ' εἴη καί αἴσυλα ῥέζοι· ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατήρ δ' ὣς ἤπιος ἦεν.
67Homerus, Odyssea, 5, 192; 5 (auctor fl.700BC)
εἴ γε μέν εἰδείης σῇσι φρεσίν ὅσσα τοι αἶσα κήδε' ἀναπλῆσαι, πρίν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι, ἐνθάδε κ' αὖθι μένων σύν ἐμοί τόδε δῶμα φυλάσσοις ἀθάνατός τ' εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι σήν ἄλοχον, τῆς τ' αἰέν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
68Homerus, Odyssea, 6, 127; 7 (auctor fl.700BC)
" γουνοῦμαί σε, ἄνασσα· θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι· εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσιν, Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διός κούρῃ μεγάλοιο, εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ' ἄγχιστα ἐίσκω· εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, τοί ἐπί χθονί ναιετάουσιν, τρίς μάκαρες μέν σοί γε πατήρ καί πότνια μήτηρ, τρίς μάκαρες δέ κασίγνητοι· μάλα πού σφισι θυμός αἰέν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο, λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορόν εἰσοιχνεῦσαν.
69Homerus, Odyssea, 8, 295; 5 (auctor fl.700BC)
βῆ δ' ἴμεναι πρός δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ· ἔστη δ' ἐν προθύροισι, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει· σμερδαλέον δ' ἐβόησε, γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσιν· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, δεῦθ', ἵνα ἔργα γελαστά καί οὐκ ἐπιεικτά ἴδησθε, ὡς ἐμέ χωλόν ἐόντα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη αἰέν ἀτιμάζει, φιλέει δ' ἀίδηλον Ἄρηα, οὕνεχ' ὁ μέν καλός τε καί ἀρτίπος, αὐτάρ ἐγώ γε ἠπεδανός γενόμην.
70Homerus, Odyssea, 8, 343; 9 (auctor fl.700BC)
ἔνθα δέ μιν Χάριτες λοῦσαν καί χρῖσαν ἐλαίῳ ἀμβρότῳ, οἷα θεούς ἐπενήνοθεν αἰέν ἐόντας, ἀμφί δέ εἵματα ἕσσαν ἐπήρατα, θαῦμα ἰδέσθαι.
71Homerus, Odyssea, 10, 208; 12 (auctor fl.700BC)
ὣς οἱ μέν κλαίοντες ἐέρχατο, τοῖσι δέ Κίρκη πάρ ῥ' ἄκυλον βάλανόν τε βάλεν καρπόν τε κρανείης ἔδμεναι, οἷα σύες χαμαιευνάδες αἰέν ἔδουσιν.
72Homerus, Odyssea, 10, 428; 10 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' ἀσκελέες καί ἄθυμοι, αἰέν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι, οὐδέ ποθ' ὕμιν θυμός ἐν εὐφροσύνῃ, ἐπεί ἦ μάλα πολλά πέποσθε.
73Homerus, Odyssea, 11, 138; 7 (auctor fl.700BC)
ἦ νῦν δή Τροίηθεν ἀλώμενος ἐνθάδ' ἱκάνεις νηί τε καί ἑτάροισι πολύν χρόνον· οὐδέ πω ἦλθες εἰς Ἰθάκην, οὐδ' εἶδες ἐνί μεγάροισι γυναῖκα· " " ὣς ἔφατ', αὐτάρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον· « μῆτερ ἐμή, χρειώ με κατήγαγεν εἰς Ἀίδαο ψυχῇ χρησόμενον Θηβαίου Τειρεσίαο· οὐ γάρ πω σχεδόν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς γῆς ἐπέβην, ἀλλ' αἰέν ἔχων ἀλάλημαι ὀιζύν, ἐξ οὗ τά πρώτισθ' ἑπόμην Ἀγαμέμνονι δίῳ Ἴλιον εἰς ἐύπωλον, ἵνα Τρώεσσι μαχοίμην.
74Homerus, Odyssea, 11, 225; 14 (auctor fl.700BC)
" τήν δέ μετ' Ἀλκμήνην ἴδον, Ἀμφιτρύωνος ἄκοιτιν, ἥ ῥ' Ἡρακλῆα θρασυμέμνονα θυμολέοντα γείνατ' ἐν ἀγκοίνῃσι Διός μεγάλοιο μιγεῖσα· καί Μεγάρην, Κρείοντος ὑπερθύμοιο θύγατρα, τήν ἔχεν Ἀμφιτρύωνος υἱός μένος αἰέν ἀτειρής.
75Homerus, Odyssea, 11, 440; 9 (auctor fl.700BC)
ἔγνω δέ ψυχή με ποδώκεος Αἰακίδαο καί ῥ' ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " « διογενές Λαερτιάδη, πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ, σχέτλιε, τίπτ' ἔτι μεῖζον ἐνί φρεσί μήσεαι ἔργον· πῶς ἔτλης Ἄϊδόσδε κατελθέμεν, ἔνθα τε νεκροί ἀφραδέες ναίουσι, βροτῶν εἴδωλα καμόντων· " " ὣς ἔφατ', αὐτάρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον· « ὦ Ἀχιλεῦ Πηλῆος υἱέ, μέγα φέρτατ' Ἀχαιῶν, ἦλθον Τειρεσίαο κατά χρέος, εἴ τινα βουλήν εἴποι, ὅπως Ἰθάκην ἐς παιπαλόεσσαν ἱκοίμην· οὐ γάρ πω σχεδόν ἦλθον Ἀχαιΐδος, οὐδέ πω ἁμῆς γῆς ἐπέβην, ἀλλ' αἰέν ἔχω κακά.
76Homerus, Odyssea, 11, 567; 2 (auctor fl.700BC)
" τόν δέ μετ' Ὠρίωνα πελώριον εἰσενόησα θῆρας ὁμοῦ εἰλεῦντα κατ' ἀσφοδελόν λειμῶνα, τούς αὐτός κατέπεφνεν ἐν οἰοπόλοισιν ὄρεσσι χερσίν ἔχων ῥόπαλον παγχάλκεον, αἰέν ἀαγές.
77Homerus, Odyssea, 12, 36; 8 (auctor fl.700BC)
τῇ μέν τ' οὐδέ ποτητά παρέρχεται οὐδέ πέλειαι τρήρωνες, ταί τ' ἀμβροσίην Διί πατρί φέρουσιν, ἀλλά τε καί τῶν αἰέν ἀφαιρεῖται λίς πέτρη· ἀλλ' ἄλλην ἐνίησι πατήρ ἐναρίθμιον εἶναι.
78Homerus, Odyssea, 12, 364; 4 (auctor fl.700BC)
οἰμώξας δέ θεοῖσι μέγ' ἀθανάτοισι γεγώνευν· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, ἦ με μάλ' εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ.
79Homerus, Odyssea, 12, 364; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, τῖσαι δή ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος, οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε χαίρεσκον μέν ἰών εἰς οὐρανόν ἀστερόεντα, ἠδ' ὁπότ' ἂψ ἐπί γαῖαν ἀπ' οὐρανόθεν προτραποίμην.
80Homerus, Odyssea, 14, 1; 3 (auctor fl.700BC)
πάρ δέ κύνες, θήρεσσιν ἐοικότες αἰέν ἴαυον τέσσαρες, οὓς ἔθρεψε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν.
81Homerus, Odyssea, 14, 148; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· " ὦ φίλ', ἐπειδή πάμπαν ἀναίνεαι, οὐδ' ἔτι φῇσθα κεῖνον ἐλεύσεσθαι, θυμός δέ τοι αἰέν ἄπιστος· ἀλλ' ἐγώ οὐκ αὔτως μυθήσομαι, ἀλλά σύν ὅρκῳ, ὡς νεῖται Ὀδυσεύς· εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω αὐτίκ', ἐπεί κεν κεῖνος ἰών τά ἃ δώμαθ' ἵκηται· ἕσσαι με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά· πρίν δέ κε, καί μάλα περ κεχρημένος, οὔ τι δεχοίμην.
82Homerus, Odyssea, 14, 446; 5 (auctor fl.700BC)
νύξ δ' ἄρ' ἐπῆλθε κακή σκοτομήνιος, ὗε δ' ἄρα Ζεύς πάννυχος, αὐτάρ ἄη Ζέφυρος μέγας αἰέν ἔφυδρος.
83Homerus, Odyssea, 16, 90; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' αὖ με πληθυῖ δαμασαίατο μοῦνον ἐόντα, βουλοίμην κ' ἐν ἐμοῖσι κατακτάμενος μεγάροισι τεθνάμεν ἢ τάδε γ' αἰέν ἀεικέα ἔργ' ὁράασθαι, ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατά δώματα καλά, καί οἶνον διαφυσσόμενον, καί σῖτον ἔδοντας μάψ αὔτως, ἀτέλεστον, ἀνηνύστῳ ἐπί ἔργῳ.
84Homerus, Odyssea, 16, 225; 5 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " ὦ πάτερ, ἦ τοι σεῖο μέγα κλέος αἰέν ἄκουον, χεῖράς τ' αἰχμητήν ἔμεναι καί ἐπίφρονα βουλήν· ἀλλά λίην μέγα εἶπες· ἄγη μ' ἔχει· οὐδέ κεν εἴη ἄνδρε δύω πολλοῖσι καί ἰφθίμοισι μάχεσθαι.
85Homerus, Odyssea, 16, 351; 7 (auctor fl.700BC)
ἤματα μέν σκοποί ἷζον ἐπ' ἄκριας ἠνεμοέσσας αἰέν ἐπασσύτεροι· ἅμα δ' ἠελίῳ καταδύντι οὔ ποτ' ἐπ' ἠπείρου νύκτ' ἄσαμεν, ἀλλ' ἐνί πόντῳ νηῒ θοῇ πλείοντες ἐμίμνομεν Ἠῶ δῖαν, Τηλέμαχον λοχόωντες, ἵνα φθίσωμεν ἑλόντες αὐτόν· τόν δ' ἄρα τῆος ἀπήγαγεν οἴκαδε δαίμων, ἡμεῖς δ' ἐνθάδε οἱ φραζώμεθα λυγρόν ὄλεθρον Τηλεμάχῳ, μηδ' ἧμας ὑπεκφύγοι· οὐ γάρ ὀΐω τούτου γε ζώοντος ἀνύσσεσθαι τάδε ἔργα.
86Homerus, Odyssea, 20, 1; 9 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ναί δή ταῦτά γε πάντα, θεά, κατά μοῖραν ἔειπες· ἀλλά τί μοι τόδε θυμός ἐνί φρεσί μερμηρίζει, ὅππως δή μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσω, μοῦνος ἐών· οἱ δ' αἰέν ἀολλέες ἔνδον ἔασι.
87Homerus, Odyssea, 20, 299; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μηκέτι μοι κακά ῥέζετε δυσμενέοντες· εἰ δ' ἤδη μ' αὐτόν κτεῖναι μενεαίνετε χαλκῷ, καί κε τό βουλοίμην, καί κεν πολύ κέρδιον εἴη τεθνάμεν ἢ τάδε γ' αἰέν ἀεικέα ἔργ' ὁράασθαι, ξείνους τε στυφελιζομένους δμῳάς τε γυναῖκας ῥυστάζοντας ἀεικελίως κατά δώματα καλά.
88Homerus, Odyssea, 21, 118; 11 (auctor fl.700BC)
Λειώδης δέ πρῶτος ἀνίστατο, Οἴνοπος υἱός, ὅ σφι θυοσκόος ἔσκε, παρά κρητῆρα δέ καλόν ἷζε μυχοίτατος αἰέν· ἀτασθαλίαι δέ οἱ οἴῳ ἐχθραί ἔσαν, πᾶσιν δέ νεμέσσα μνηστήρεσσιν· ὅς ῥα τότε πρῶτος τόξον λάβε καί βέλος ὠκύ.
89Homerus, Odyssea, 23, 1; 11 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', ἡ δ' ἐχάρη καί ἀπό λέκτροιο θοροῦσα γρηῒ περιπλέχθη, βλεφάρων δ' ἀπό δάκρυον ἧκεν· καί μιν φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " εἰ δ' ἄγε δή μοι, μαῖα φίλη, νημερτές ἐνίσπες, εἰ ἐτεόν δή οἶκον ἱκάνεται, ὡς ἀγορεύεις, ὅππως δή μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφῆκε μοῦνος ἐών, οἱ δ' αἰέν ἀολλέες ἔνδον ἔμιμνον.
90Homerus, Odyssea, 23, 49; 7 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα φίλη τροφός Εὐρύκλεια· " τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων, ἣ πόσιν ἔνδον ἐόντα παρ' ἐσχάρῃ οὔ ποτ' ἔφησθα οἴκαδ' ἐλεύσεσθαι· θυμός δέ τοι αἰέν ἄπιστος.
91Incertus 053, Carmina, 53, 0789B
Ἀρτιφανὲς πολιοῦχε, παλαιγενὲς, υἱὲ νεοττέ, Αἰὲν ἐὼν προεώντε, ὑπέρτατε, ὕστατε Χριστὲ, Ἀθανάτοιο Πατρὸς, καὶ ὁμόχρονε, πάμπαν ὅμοιε.
92Lactantius, Divinae Institutiones [CSEL], 7, 13, 6; 1 (auctor 250-325)
Ψυχὴ μὲν μέχρις οὖ δεσμοῖς πρὸς σῶμα κρατεῖται, φθαρτὰ νοοῦσα πάθη θνηταῖς ἀλγηδόσιν εἴκει· ἡνίκα δ᾽ ἀνάλυσιν βροτέην μετὰ σῶμα μαρανθὲν ὡκίστην εὔρηται, ἐς αἰθέρα πᾶσα φορεῖται αἰὲν ἀγήραος οὖσα, μένει δ᾽ εἰς πάμπαν ἀπειρὴς.
93Lactantius, Divinarum institutionum liber VII, 6, 0778A (auctor 250-325)
Ἡνίκα δ' ἀνάλυσιν βροτέην μετὰ σῶμα μαρανθὲν Ὡκίστην εὔρηται, ἐς αἰθέρα πᾶσα φορεῖται Αἰὲν ἀγήραος οὖσα, μένει δ' εἰς πάμπαν ἀπειρὴς.
94Lactantius, Liber de ira Dei, 7, 0144B (auctor 250-325)
Deinde alia Sibylla coelestium terrenorumque genitorem diligi oportere denuntiat, ne ad perdendos homines indignatio eius insurgat: Μήποτε θυμωθεὶς θεὸς ἄφθιτος ἐξαπολέσσῃ Πᾶν γένος ἀνθρώπων, βιότον καὶ φῦλον ἀναιδὲς, Δεῖ στέργειν γενετῆρα Θεὸν σοφὸν αἰὲν ἐόντα.
95Macrobius Theodosius, Saturnalia, p1, 23; 39 (auctor c.420)
Solem esse omnia et Orpheus testatur his versibus: κέκλυθι τηλεπόρου δίνης ἑλικαυγέα κύκλον οὐρανίαις στροφάλιγξι περίδρομον αἰὲν ἑλίσσων, ἀγλαὲ Ζεῦ Διόνυσε, πάτερ ποντου, πάτερ αἴης, Ἥλιε παγγενέτορ πανταίολε χρυσεοφεγγές.
96Macrobius Theodosius, Saturnalia, p7, 3; 3 (auctor c.420)
" Homerus de Aiacis forti pugna ait: Αἴας δ᾽ οὐκέτ᾽ ἔμιμνε• βιάζετο γὰρ βελέεσσι• δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶ βάλλοντες• δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴ πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δ᾽ αἰεὶ κὰπ φάλαρ᾽ εὐποίηθ᾽• ὃ δ᾽ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνεν ἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον• οὐδ᾽ ἐδύναντο ἀμφ᾽ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.
97Vossius Gerardus Iohannes, De Arte Grammatica Libri Septem., p2; 12 (auctor 1577-1649)
Imo quis dubitat, quin laudi maximae sit futurum, si quantum stemmate Regio, tantum universis etiam literis praecellas: iuxta illud Maeonii vatis, Magno quoque Pompeio commendatum olim a Posidonio: Αιὲν ἀριστέυειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων .