'αιδέομαι' - search in All Authors, Showing 1 to 20 of 20 hits

1Cicero, Academica, p1, p2; 82 (opus 45BC)
nec tamen αἰδέομαι τρῶας — quid enim?
2Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 5, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Cupio equidem et iam pridem cupio Alexandream reliquamque Aegyptum visere et simul ab hac hominum satietate nostri discedere et cum aliquo desiderio reverti; sed hoc tempore et his mittentibus αἰδέομαι Τρῶας καὶ Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους.
3Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 1, 4; 35 (auctor 106BC–43BC)
Aliter sensero; αἰδέομαι non Pompeium modo sed *trw=as kai *trw|a/das .
4Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 12, 3; 22 (auctor 106BC–43BC)
αἰδέομαι Τρῶας nec solum civis sed etiam amici officio revocor; etsi frangor saepe misericordia puerorum.
5Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 16, 2; 23 (auctor 106BC–43BC)
Sed tamen, quicumque sunt, αἰδέομαι Τρῶας .
6Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 13, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Volo Dolabellae valde desideranti; non reperio quid, et simul αἰδέομαι Τρῶας neque, si aliquid, potero μέμψιν effugere.
7Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 24, 1; 12 (auctor 106BC–43BC)
Nec tamen αἰδέομαι Τρῶας .
8Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 268; 6 (opus 1508)
Quod genus illud ex Homero saepius iteratum in Epistolis Ciceronis ad Atticum: Αἰδέομαι Σρῶας, id est Vereor Troianos.
9Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1152; 20 (opus 1508)
Idem eiusdem operis hymno quinto: Αἰδέομαι μέγα εἰπεῖν.
10Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2831; 1 (opus 1508)
Cum dicemus nos hominum de nobis opinione rumoribusque commoveri, quo minus mutemus consilium, conveniet illud ex eodem libro, praeterea Iliados Ζ, quod frequenter usurpat M. Tullius in Epistolis ad Atticum: Αἰδέομαι Σρῶας καί Σρῳάδας ἑλκεσιπέπλους, id est Troianos ac Troianas vereorque pudetque.
11Homerus, Ilias, 6, 414; 6 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ· ἦ καί ἐμοί τάδε πάντα μέλει γύναι· ἀλλά μάλ' αἰνῶς αἰδέομαι Τρῶας καί Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους, αἴ κε κακός ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο· οὐδέ με θυμός ἄνωγεν, ἐπεί μάθον ἔμμεναι ἐσθλός αἰεί καί πρώτοισι μετά Τρώεσσι μάχεσθαι ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδ' ἐμόν αὐτοῦ.
12Homerus, Ilias, 22, 77; 6 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' ἐπεί ὤλεσα λαόν ἀτασθαλίῃσιν ἐμῇσιν, αἰδέομαι Τρῶας καί Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους, μή ποτέ τις εἴπῃσι κακώτερος ἄλλος ἐμεῖο· Ἕκτωρ ἧφι βίηφι πιθήσας ὤλεσε λαόν.
13Homerus, Ilias, 24, 64; 9 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα θεά Θέτις ἀργυρόπεζα· τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός· αἰδέομαι δέ μίσγεσθ' ἀθανάτοισιν, ἔχω δ' ἄχε' ἄκριτα θυμῷ.
14Homerus, Ilias, 24, 405; 8 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἐγώ δείδοικα καί αἰδέομαι περί κῆρι συλεύειν, μή μοί τι κακόν μετόπισθε γένηται.
15Homerus, Odyssea, 6, 211; 3 (auctor fl.700BC)
ἄντην δ' οὐκ ἂν ἐγώ γε λοέσσομαι· αἰδέομαι γάρ γυμνοῦσθαι κούρῃσιν ἐυπλοκάμοισι μετελθών.
16Homerus, Odyssea, 14, 109; 12 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἐγών, ὦ ξεῖνε, καί οὐ παρεόντ' ὀνομάζειν αἰδέομαι· πέρι γάρ μ' ἐφίλει καί κήδετο θυμῷ· ἀλλά μιν ἠθεῖον καλέω καί νόσφιν ἐόντα.
17Homerus, Odyssea, 17, 166; 6 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν· " ξεῖν', ἐπεί ἂρ δή ἔπειτα πόλινδ' ἰέναι μενεαίνεις σήμερον, ὡς ἐπέτελλεν ἄναξ ἐμός – ἦ σ' ἂν ἐγώ γε αὐτοῦ βουλοίμην σταθμῶν ῥυτῆρα λιπέσθαι· ἀλλά τόν αἰδέομαι καί δείδια, μή μοι ὀπίσσω νεικείῃ· χαλεπαί δέ τ' ἀνάκτων εἰσίν ὁμοκλαί – ἀλλ' ἄγε νῦν ἴομεν· δή γάρ μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ, ἀτάρ τάχα τοι ποτί ἕσπερα ῥίγιον ἔσται.
18Homerus, Odyssea, 18, 169; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μοι Αὐτονόην τε καί Ἱπποδάμειαν ἄνωχθι ἐλθέμεν, ὄφρα κέ μοι παρστήετον ἐν μεγάροισιν· οἴη δ' οὐκ εἴσειμι μετ' ἀνέρας· αἰδέομαι γάρ.
19Homerus, Odyssea, 20, 299; 13 (auctor fl.700BC)
αἰδέομαι δ' ἀέκουσαν ἀπό μεγάροιο δίεσθαι μύθῳ ἀναγκαίῳ· μή τοῦτο θεός τελέσειεν.
20Sacerdos, Artes, p. 506, l. 15 (auctor c.280)
huius metri, id est heroici, uirtutes sunt tres: si ἀσύνδετος uersus fuerit, id est sine coniunctione, ut est illud Graecum, μῆνιν ἄειδε, θεά, Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος, Latine sic, hic alienus ouis custos bis mulget in hora: si fuerit tetracolos, id est si quattuor uerbis uel quibuslibet partibus orationis fuerit diuisus, cuius uirtutis exemplum Latinum melius lectum est quam Graecum, saltantis satyros imitabitur Alphesiboeus, Graecum sic, αἰδέομαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης, sed πολυ fecit illum quasi pentacolon, nam πολύχρυσος compositum nomen est: si fuerit rhopalius uersus, qui a monosyllabo uerbo incipiens gradatim crescit et ῥόπαλον, id est Herculis clauam, imitatur ab angusto et tenui in latitudinem desinens, ut ὦ μάκαρ Ἀτρείδη μοιρηγενὲς ὀλβιόδαιμον.