'αιετός' - search in All Authors, Showing 1 to 23 of 23 hits

1Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 820; 2 (opus 1508)
Aristophanes in Equitibus: Ὧιπερ ἥδομαι, Ὡς ἐν νεφέλῃσιν αἰετός γενήσομαι, id est Gaudeo istoc nomine, Quod aquila fiam in nubibus videlicet.
2Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 820; 4 (opus 1508)
Et paulo inferius in eadem comoedia tanquam oraculum pronuntiatur: Αἰετός ὡς γίγνει καί πάσης γῆς βασιλεύεις, id est Quippe aquila es terraeque omnem dominaris in orbem.
3Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 820; 6 (opus 1508)
Rursum in Avibus: Αἰετός ἐν νεφέλῃσιν γενήσεαι, id est Aquila in nubibus fies.
4Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 820; 8 (opus 1508)
Pindarus item in Nemeis, quem locum modo attigimus, se vocat aquilam, Bacchylidem aemulum graculum, videlicet quod illum immenso vinceret intervallo: Αἰετός ὠκύς ἐν πετανοῖς Ὃς ἔλαβεν αἷψα, τηλόθεν μεταμαινόμενος, Δαφοινόν ἄγραν ποσί· Κραγέται δέ κολοιοί ταπεινά νέμονται.
5Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2210; 6 (opus 1508)
Pindarus in Pythiis hymno quinto sic laudat quempiam: Κρέσσονα μέν ἁλικίας νόον φέρβεται γλῶττάν τε, θάρσος δέ τανύπτερος ἐν ὄρνιξιν αἰετός, id est Praestantiorem quam pro aetate mentem alit linguamque, audacia vero pernix inter aves aquila.
6Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3096; 4 (opus 1508)
Hunc Gabrias quidam versibus iambicis complexus est ad hunc modum: Βλέπει τό στῆθος αἰετός τρωθέν πάλαι Ἀλγῶν δέ λοιπόν ἧστο πολλά δακρύων Βλέπων δ’ ὀϊστόν εἷπεν ἐπτερώμενον· Βαβαί, πτέρον με τόν πτερωτόν ὀλλύει’, id est Quondam icta pectus aquila vulnus inspicit Multumque lacrimans prae dolore constitit.
7Herodotus, Historiae, 1, 195, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
σφρηγῖδα δὲ ἕκαστος ἔχει καὶ σκῆπτρον χειροποίητον· ἐπ' ἑκάστῳ δὲ σκήπτρῳ ἔπεστι πεποιημένον ἢ μῆλον ἢ ῥόδον ἢ κρίνον ἢ αἰετὸς ἢ ἄλλο τι· ἄνευ γὰρ ἐπισήμου οὔ σφι νόμος ἐστὶ ἔχειν σκῆπτρον.
8Herodotus, Historiae, 5, 92, 3; 15 (auctor c.484BC-425BC)
αἰετὸς ἐν πέτρῃσι κύει, τέξει δὲ λέοντα καρτερὸν ὠμηστήν· πολλῶν δ' ὑπὸ γούνατα λύσει.
9Homerus, Ilias, 12, 195; 2 (auctor fl.700BC)
ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετός ὑψιπέτης ἐπ' ἀριστερά λαόν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν ἔτ' ἀσπαίροντα, καί οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γάρ αὐτόν ἔχοντα κατά στῆθος παρά δειρήν ἰδνωθείς ὀπίσω· ὃ δ' ἀπό ἕθεν ἧκε χαμᾶζε ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ' ἐνί κάββαλ' ὁμίλῳ, αὐτός δέ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.
10Homerus, Ilias, 12, 195; 6 (auctor fl.700BC)
ὧδε γάρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε Τρωσίν ὅδ' ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετός ὑψιπέτης ἐπ' ἀριστερά λαόν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωόν· ἄφαρ δ' ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκί' ἱκέσθαι, οὐδ' ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν.
11Homerus, Ilias, 13, 821; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιός ὄρνις αἰετός ὑψιπέτης· ἐπί δ' ἴαχε λαός Ἀχαιῶν θάρσυνος οἰωνῷ· ὃ δ' ἀμείβετο φαίδιμος Ἕκτωρ· Αἶαν ἁμαρτοεπές βουγάϊε ποῖον ἔειπες· εἰ γάρ ἐγών οὕτω γε Διός πάϊς αἰγιόχοιο εἴην ἤματα πάντα, τέκοι δέ με πότνια Ἥρη, τιοίμην δ' ὡς τίετ' Ἀθηναίη καί Ἀπόλλων, ὡς νῦν ἡμέρη ἥδε κακόν φέρει Ἀργείοισι πᾶσι μάλ', ἐν δέ σύ τοῖσι πεφήσεαι, αἴ κε ταλάσσῃς μεῖναι ἐμόν δόρυ μακρόν, ὅ τοι χρόα λειριόεντα δάψει· ἀτάρ Τρώων κορέεις κύνας ἠδ' οἰωνούς δημῷ καί σάρκεσσι πεσών ἐπί νηυσίν Ἀχαιῶν.
12Homerus, Ilias, 15, 653; 9 (auctor fl.700BC)
οὐδέ μέν Ἕκτωρ μίμνεν ἐνί Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων· ἀλλ' ὥς τ' ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετός αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμόν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεός κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας· τόν δέ Ζεύς ὦσεν ὄπισθε χειρί μάλα μεγάλῃ, ὄτρυνε δέ λαόν ἅμ' αὐτῷ.
13Homerus, Ilias, 17, 656; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθός Μενέλαος, πάντοσε παπταίνων ὥς τ' αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν, ὅν τε καί ὑψόθ' ἐόντα πόδας ταχύς οὐκ ἔλαθε πτώξ θάμνῳ ὑπ' ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τ' ἐπ' αὐτῷ ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβών ἐξείλετο θυμόν.
14Homerus, Ilias, 22, 289; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξύ, τό οἱ ὑπό λαπάρην τέτατο μέγα τε στιβαρόν τε, οἴμησεν δέ ἀλείς ὥς τ' αἰετός ὑψιπετήεις, ὅς τ' εἶσιν πεδίον δέ διά νεφέων ἐρεβεννῶν ἁρπάξων ἢ ἄρν' ἀμαλήν ἤ πτῶκα λαγωόν· ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
15Homerus, Odyssea, 15, 130; 11 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιός ὄρνις, αἰετός ἀργήν χῆνα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον, ἥμερον ἐξ αὐλῆς· οἱ δ' ἰΰζοντες ἕποντο ἀνέρες ἠδέ γυναῖκες· ὁ δέ σφισιν ἐγγύθεν ἐλθών δεξιός ἤϊξε πρόσθ' ἵππων· οἱ δέ ἰδόντες γήθησαν, καί πᾶσιν ἐνί φρεσί θυμός ἰάνθη.
16Homerus, Odyssea, 19, 499; 10 (auctor fl.700BC)
χῆνές μοι κατά οἶκον ἐείκοσι πυρόν ἔδουσιν ἐξ ὕδατος, καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα· ἐλθών δ' ἐξ ὄρεος μέγας αἰετός ἀγκυλοχείλης πᾶσι κατ' αὐχένας ἦξε καί ἔκτανεν· οἱ δ' ἐκέχυντο ἀθρόοι ἐν μεγάροις, ὁ δ' ἐς αἰθέρα δῖαν ἀέρθη.
17Homerus, Odyssea, 19, 499; 11 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐγώ κλαῖον καί ἐκώκυον ἔν περ ὀνείρῳ, ἀμφί δ' ἔμ' ἠγερέθοντο ἐϋπλοκαμῖδες Ἀχαιαί, οἴκτρ' ὀλοφυρομένην ὅ μοι αἰετός ἔκτανε χῆνας.
18Homerus, Odyssea, 19, 544; 2 (auctor fl.700BC)
χῆνες μέν μνηστῆρες, ἐγώ δέ τοι αἰετός ὄρνις ἦα πάρος, νῦν αὖτε τεός πόσις εἰλήλουθα, ὃς πᾶσι μνηστῆρσιν ἀεικέα πότμον ἐφήσω.
19Homerus, Odyssea, 20, 226; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς οἱ μέν τοιαῦτα πρός ἀλλήλους ἀγόρευον, μνηστῆρες δ' ἄρα Τηλεμάχῳ θάνατόν τε μόρον τε ἤρτυον· αὐτάρ ὁ τοῖσιν ἀριστερός ἤλυθεν ὄρνις, αἰετός ὑψιπέτης, ἔχε δέ τρήρωνα πέλειαν.
20Homerus, Odyssea, 24, 496; 14 (auctor fl.700BC)
σμερδαλέον δ' ἐβόησε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, οἴμησεν δέ ἀλείς ὥς τ' αἰετός ὑψιπετήεις.
21Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 12; 18 (auctor c.420)
Οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τ᾽ αἰετὸς ὑψιπετήεις, ὅς τ᾽ εἶσιν πεδίονδε διὰ νεφέων ἐρεβεννῶν ἀρπάξων ἢ ἄρν᾽ ἁμαλὴν ἢ πτῶκα λαγωόν• ὣς Ἕκτωρ οἴμησε τινάσσων φάσγανον ὀξύ.
22Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 13; 70 (auctor c.420)
Ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν αἰετὸς ὑψιπέτης, ἐπ᾽ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων φοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρον ζωὸν ἔτ᾽, ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης, κόψε γὰρ αὖ τὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴν ἰδνωθεὶς ὀπίσω• ὃ δ᾽ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζε ἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δ᾽ ἐνὶ κάββαλ᾽ ὁμίλῳ, αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.
23Plato, Ion, p1, 539; 3 (auctor c.425BC-347BC)
20.351-57 οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε, κακὴ δ' ἐπιδέδρομεν ἀχλύς· πολλαχοῦ δὲ καὶ ἐν Ἰλιάδι, οἷον καὶ ἐπὶ τειχομαχίᾳ· λέγει γὰρ καὶ ἐνταῦθα - ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιν, αἰετὸς ὑψιπέτης, ἐπ' ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων, ηομ.