'αμβροσία' - search in All Authors, Showing 1 to 8 of 8 hits

1Aristoteles, Metaphysica, 3, 4; 15 (auctor 384BC-322BC)
εἰ μὲν γὰρ αἱ αὐταί, πῶς τὰ μὲν φθαρτὰ τὰ δὲ ἄφθαρτα, καὶ διὰ τίν' αἰτίαν· οἱ μὲν οὖν περὶ Ἡσίοδον καὶ πάντες ὅσοι θεολόγοι μόνον ἐφρόντισαν τοῦ πιθανοῦ τοῦ πρὸς αὑτούς, ἡμῶν δ' ὠλιγώρησαν (θεοὺς γὰρ ποιοῦντες τὰς ἀρχὰς καὶ ἐκ θεῶν γεγονέναι, τὰ μὴ γευσάμενα τοῦ νέκταρος καὶ τῆς ἀμβροσίας θνητὰ γενέσθαι φασίν, δῆλον ὡς ταῦτα τὰ ὀνόματα γνώριμα λέγοντες αὑτοῖς· καίτοι περὶ αὐτῆς τῆς προσφορᾶς τῶν αἰτίων τούτων ὑπὲρ ἡμᾶς εἰρήκασιν· εἰ μὲν γὰρ χάριν ἡδονῆς αὐτῶν θιγγάνουσιν, οὐθὲν αἴτια τοῦ εἶναι τὸ νέκταρ καὶ ἡ ἀμβροσία, εἰ δὲ τοῦ εἶναι, πῶς ἂν εἶεν ἀΐδιοι δεόμενοι τροφῆς) · ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν μυθικῶς σοφιζομένων οὐκ ἄξιον μετὰ σπουδῆς σκοπεῖν· παρὰ δὲ τῶν δι' ἀποδείξεως λεγόντων δεῖ πυνθάνεσθαι διερωτῶντας τί δή ποτ' ἐκ τῶν αὐτῶν ὄντα τὰ μὲν ἀΐδια τὴν φύσιν ἐστὶ τὰ δὲ φθείρεται τῶν ὄντων.
2Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 97; 12 (opus 1508)
Αὐτίκ’ ἔπειθ’ ὑπό ποσσίν ἐδήσατο καλά πέδιλα, Ἀμβρόσια, χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμέν ἐφ’ ὑγρήν Ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῆς ἀνέμοιο.
3Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 142; 4 (opus 1508)
Sumptum ab Homero, qui Mercurium avolaturum aliquo frequenter adornat talaribus Αὐτίκ’ ἔπειθ’ ὑπό ποσσίν ἐδήσατο καλά πέδιλα, Ἀμβρόσια, χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμέν ἐφ’ ὑγρήν Ἠδ’ ἐπ’ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῆς ἀνέμοιο, id est Mox ubi iam pedibus talaria subdidit aurea Pulchraque et ambrosiam spirantia, quae simul illum Aera per liquidum, simul ampla per aequora vastae Telluris venti flatu comitante ferebant.
4Homerus, Ilias, 24, 339; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' ἔπειθ' ὑπό ποσσίν ἐδήσατο καλά πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμέν ἐφ' ὑγρήν ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο· εἵλετο δέ ῥάβδον, τῇ τ' ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τούς δ' αὖτε καί ὑπνώοντας ἐγείρει· τήν μετά χερσίν ἔχων πέτετο κρατύς ἀργεϊφόντης.
5Homerus, Odyssea, 1, 80; 3 (auctor fl.700BC)
" ὣς εἰποῦσ' ὑπό ποσσίν ἐδήσατο καλά πέδιλα, ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμέν ἐφ' ὑγρήν ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο· εἵλετο δ' ἄλκιμον ἔγχος, ἀκαχμένον ὀξέι χαλκῷ, βριθύ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν ἡρώων, τοῖσίν τε κοτέσσεται ὀβριμοπάτρη.
6Homerus, Odyssea, 5, 1; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' ἔπειθ' ὑπό ποσσίν ἐδήσατο καλά πέδιλα, ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμέν ἐφ' ὑγρήν ἠδ' ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.
7Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 6; 25 (auctor c.420)
Αὐτίκ᾽ ἔπειθ᾽ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφ᾽ ὑγρὴν ἠδ᾽ ἐπ᾽ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο· εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τ᾽ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει ὧν ἐθέλει, τοὺς δ᾽ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει• τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς Ἀργειφόντης.
8Petrus Lombardus, Commentaria in Psalmos, 191; (auctor c.1096-1164)
Haec est nempe angelorum ἀμβροσία, divorum consummata felicitas, « Beati, ait, qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII) . » Quid interim potest in hac lacrymarum valle, in hoc deploratissimo exsilio, nos alioqui homunciones, terrae defluxae affixos, propius transformare in illum coelestem habitum, quam Creatorem nostrum, Redemptorem nostrum, iubilis et canticis spiritualibus celebrare, praedicare, exaltare: unde homines efficiuntur dii et filii Excelsi omnes?