'αυτίκα' - search in All Authors, Showing 1 to 306 of 306 hits

1Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0657C
Εἰ καὶ ἀξία ποινὴ τῶν τοιούτων ὑμῶν πλημμελημάτων καὶ βλασφημιῶν οὐχ ὕπεσῃ, τῷ δικαίῳ ὑμᾶς περὶ τῆς μείζονος καταλιπόντες κριτῆ, ἐν τῷ παρόντι βίῳ, καὶ ἐν τούτῳ τὴν τῶν νόμων κενοῦντες ἀκρίβειαν, κερδανόντων ὑμῶν τὸ ζῇν, ψηφιζόμεθα ὑμῖν, τὸν παρόντα ἡμῖν πανεύφημον ἔπαρχον, αὐτίκα παραλαμβάνοντα ὑμᾶς ἐν τῷ κατ' αὐτὸν πολυαρχικῷ πραιτωρίῳ, καὶ νεύροις τὰ μετάφρενα τύπτοντα, [Μάξιμον καὶ Ἀνάστασιον καὶ Ἀναστάσιον, τὸ ὄργανον τῆς ὑμῶν Μαξίμου καὶ Ἀναστασίου καὶ Ἀναστασίου] ἀκολασίας, τουτέστι τὴν βλάσφημον ὑμῶν γλῶσσαν ἔδοθεν ἐκτερεῖν.
2Aristoteles, Problemata, 26; 137 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί λέγεται “εἰ δ' ὁ νότος βορέαν προκαλέσσεται, αὐτίκα χειμών;” ἢ διότι ὁ νότος τοιοῦτός ἐστιν οἷος νεφέλας καὶ ὕδωρ πολὺ συναίρειν; ὅταν οὖν τοιαύτης τῆς καταστάσεως οὔσης ἐπιπνεύσῃ ὁ βορέας, πολλῆς αὐτῷ ὕλης ὑπαρχούσης πήγνυσι καὶ χειμῶνα ποιεῖ.
3Aristoteles, Problemata, 26; 138 (auctor 384BC-322BC)
διὸ λέγεται “εἰ βορρᾶς πηλὸν καταλήψεται, αὐτίκα χειμών.
4Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Mac, 1; 12
ἀλλὰ καὶ περὶ τούτου νῦν αὐτίκα δὴ λέγειν ἐξέσται ἀρξαμένῳ τῆς ὑποθέσεως, ὅπερ εἴωθα ποιεῖν, καὶ οὕτως εἰς τὸν περὶ αὐτῶν τρέψομαι λόγον δόξαν διδοὺς τῷ πανσόφῳ θεῷ.
5Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Mac, 2; 8
αὐτίκα γοῦν τῷ νόμῳ πολιτευόμενος, κἂν φιλάργυρός τις ᾖ, βιάζεται τὸν αὑτοῦ τρόπον τοῖς δεομένοις δανείζων χωρὶς τόκων καὶ τὸ δάνειον τῶν ἑβδομάδων ἐνστασῶν χρεοκοπούμενος·
6Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 5, 3; 21 (auctor 106BC–43BC)
Ego igitur, sicut ille apud Homerum cui et mater et dea dixisset, αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ' Ἕκτορα πότμος ἕτοιμος, matri ipse respondit, αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄρ' ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι, — quid si non ἑταίρῳ solum sed etiam eu)erge/th| , adde tali viro talem causam agenti?
7Coelestinus I, Epistolae et decreta, 50, 0470B
Αὐτίκα ὁ τῆς ἁγίας μνήμης Ἀττικὸς, ὁ διδάσκαλος τῆς καθολικῆς πίστεως, καὶ ἀληθῶς τοῦ μακαρίου Ἰωάννου καὶ εἰς ταῦτα διάδοχος, οὕτως ἐκείνους ἐδίωξεν ὑπὲρ τοῦ κοίνου βασιλέως, ὥστε αὐτοῖς μὴ τοῦ ἐκεῖ ἱστάναι ἄνεσιν συγχωρηθῆναι.
8Constantinus I, Conciones, 8, 0459A (auctor c.272–337)
Αὐτίκα δ' ἡρώων ἀρετὰς, πατρός τε μεγίστου Ἔργ' ὑπερηνορίῃσι κεκασμένα πάντα μαθήση.
9Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0274B (auctor c.272–337)
αὐτίκα δὴ οὖν διατάγματα λύθρων μιαιφόνοις ὡς εἰπεῖν ἀκωκαῖς συνέταττε, τοῖς τε δικασταῖς, τὴν κατὰ φύσιν ἀγχίνοιαν εἰς εὕρεσιν κολαστηρίων δεινοτέρων ἐκτείνειν παρεκελεύετο.
10Constantinus I, Epistolae, 8, 0518A (auctor c.272–337)
αὐτίκα οὐδὲ ἐπαισθανόμενος οὗ δὴ κακοῦ τυγχάνει ὤν· αἴρομαι, φησὶν, ὑφ' ἡδονῆς καὶ πηδῶ γε σκιρτῶν ὑπὸ χαρᾶς, καὶ πτεροῦμαι.
11Constantinus I, Epistolae, 8, 0518B (auctor c.272–337)
πλὴν ἀλλὰ καὶ τούτων ἕκαστος προσθήκῃ κεφαλῶν δέκα, καὶ τελέσμασι τούτων πιεσθεὶς, αὐτίκα δὴ μάλα ἱδρώσει, ἐὰν μὴ τὴν ταχίστην ἐπὶ τὴν σωτήριον δραμὼν ἐκκλησίαν, τὴν τῆς ἀγάπης εἰρὴνην τῷ φίλτρῳ τῆς ὁμονοίας ἐπανέληται.
12Constantinus I, Epistolae, 8, 0518C (auctor c.272–337)
μάταιον ἔσται σου τὸ ὅλον τέχνασμα· αὐτίκα γάρ σε ἡ ἀλήθεια περιστήσεται· αὐτίκα σου τὰς φλόγας ὁ τῆς θείας δυνάμευς, ὡς εἰπεῖν, ὄμβρος ἀποσβέσει.
13Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 401; 22 (opus 1508)
Ἐκλίνθη δ’ ἑτέρωσε, δέπας δέ οἱ ἔκπεσε χειρός Βλημένου, αὐτίκα δ’ αὐλός ἀνά ῥῖνας παχύς ἦλθεν Αἵματος ἀνδρομέοιο, id est: Telum haec fatus in Antinoum contorsit amarum.
14Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1242; 3 (opus 1508)
Theocritus in Bucolicis: Σκίλλας ἰών γραίας ἀπό σάματος αὐτίκα τίλλοις, id est I, squillas ab anus quam primum velle sepulcro.
15Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1249; 16 (opus 1508)
Ἦν ἄρα τοῖν δοιοῖν ἑνός αἵρεσις· ἥ τό γενέσθαι Μηδέποτ’ ἥ τό θανεῖν αὐτίκα τικτόμενον.
16Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1501; 4 (opus 1508)
Sed ipsius Plutarchi verba libitum est subscribere: Εἷτα δόξαν τοῖς κρατίστοις συνελθεῖν εἰς λόγους Βρέννῳ και Σουλπικίῳ τῷ χιλιάρχῳ Ῥωμαίων ὡμολογήθη τούς μέν χιλίας λίτρας χρυσίου καταβάλλειν, τούς δέ λαβόντας ἐκ τῆς πόλεως καί τῆς χώρας αὐτίκα ἀπελθεῖν.
17Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2401; 70 (opus 1508)
Βεβρωμένη δέ τοῖς ἀπείροις αὐτίκα Σπασμούς τε ποιεῖ καί γελώτων ἐμφάσεις, Καί πότμος εὐθύς καί γελάσιμος μόρος.
18Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3113; 1 (opus 1508)
Αὐτίκα καί φυτά δῆλα ἃ μέλλει κάρπιμ’ ἔσεσθαι, id est Protinus apparet quae fructum planta datura est.
19Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3315; 1 (opus 1508)
Rursus in eadem: Πείσαι τοι Μίλων καί τώς λύκως αὐτίκα λυσσῆν, id est Hoc quoque Milo lupis mox persuadeto rabire.
20Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3355; 1 (opus 1508)
Aristoteles in Problematis, sectione tertia decima, refert hunc versum, nullo citato auctore, sed veluti vulgo iactatum: Εἰ δ´ ὁ Νότος Βορέαν προκαλέσσεται, αὐτίκα χειμών, id est Ilico hyems fit ubi Boream accersiverit Auster.
21Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3355; 4 (opus 1508)
Adiicit in eodem Problemate carmen alterum consimili fere sententia: Εἰ Βορρᾶς πηλόν καταλήψεται, αὐτίκα χειμών, id est Molle lutum Boreas si prenderit, ilico hyems fit Id tametsi vulgo simpliciter dictum apparet, tamen nos eo deflectere poterimus, ut dicamus ingens periculum imminere, si malum malo successerit.
22Dionysius Exiguus Incertus, De inventione capitis Ioannis Baptistae, 67, 0448C (auctor c.470–c.544)
Δαίμονες αἰσθόμενοι, κατεῤῥάγησαν· τοῦ ἡλίου ὤφθη λαμπροτέρα τῷ φωτὶ τῆς ἀληθείας· τῆς σελήνης ἀκραιφνεστέρα, τῷ φέγγει τῆς εὐσεβείας· τῶν ἀστέρων ποικιλωτέρα, τῷ πλήθει τῶν θαυμάτων· οἷα γὰρ καὶ ἡλίκα ἔβλυσεν εὐθὺς τὰ ῥεῖθρα τῶν ἰάσεων ἁπάσης κρήνης διειδέστερόν τε καὶ ἀφθονώτερον· διέπνευσεν αὐτίκα τοῦ πνεύματος τὴν χάριν ὑπὲρ πάντα τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ εὐωδέστερόν τε καὶ ἐῤῥωμενέστερον· ὠσφράνθη ἡ οἰκουμένη πᾶσα νοητῶς τῆς εὐωδίας, καὶ ἠγαλλιάσατο.
23Duditius Andreas, Andreas Dudithius. Lectori S.P.d., 5; 290 (auctor 1533-1589)
πολλὴ γὰρ δὴ ἡ παρακέλευσις καὶ βοὴ ἀφ’ ἑκατέρων τοῖς κελευσταῖς κατά τε τὴν τέχνην καὶ πρὸς τὴν αὐτίκα φιλονικίαν ἐγίγνετο, τοῖς μὲν Ἀθηναίοις βιάζεσθαί τε τὸν ἔκπλουν ἐπιβοῶντες καὶ περὶ τῆς ἐς τὴν πατρίδα σωτηρίας νῦν, εἴ ποτε καὶ αὖθις, προθύμως ἀντιλαβέσθαι, τοῖς δὲ Συρακοσίοις καὶ ξυμμάχοις καλὸν εἶναι κωλῦσαί τε αὐτοὺς διαφυγεῖνκαὶ τὴν οἰκείαν ἑκάστους πατρίδα νικήσαντας ἐπαυξῆσαι.
24Duditius Andreas, Andreas Dudithius. Lectori S.P.d., 5; 401 (auctor 1533-1589)
Deinde ait: καὶ ὅρκοι εἴ που ἄρα ἐγίγνοντο συναλλαγῆς, ἐν τῷ αὐτίκα πρὸς τὸ ἄπορον ἑκατέρῳ διδόμενοι ἴσχυον, οὐκ ἐχόντων ἄλλοθεν δύναμιν.
25Duditius Andreas, Andreas Dudithius. Lectori S.P.d., 5; 406 (auctor 1533-1589)
Illud autem ἴσχυον quod cum αὐτίκα coniungi debet, per hyperbaton dictum est.
26Duditius Andreas, Andreas Dudithius. Lectori S.P.d., 5; 430 (auctor 1533-1589)
οἱ γὰρ ἐν ταῖς πόλεσι προστάντες, μετὰ ὀνόματος ἑκάτεροι εὐπρεποῦς,πλήθους τε ἰσονομίας πολιτικῆς καὶ ἀριστοκρατίας σώφρονος προτιμήσει, τὰ μὲν κοινὰ λόγῳ θεραπεύοντες ἆθλα ἐποιοῦντο: παντὶ δὲ τρόπῳ ἀγωνιζόμενοι ἀλλήλων [ περιγενέσθαι ἐτόλμησάν τε τὰ δεινότ ατα, ἐπεξῄεσάν τε τὰς τιμωρίας ἔτι μείζους, οὐ μέχρι τοῦ δικαίου καὶ τῇ  πόλει ξυμφόρου προστιθέντες, ἐς δὲ τὸ ἑκατέροις που αἰεὶ ἡδονὴν ἔχον  ὁρίζοντες: καὶ ἢ μετὰ ψήφου ἀδίκου καταγνώσεως ἢ χειρὶ κτώμενοι τὸ κρατεῖν ἕτοιμοι ἦσαν τὴν αὐτίκα φιλονεικίαν ἐκπιμπλάναι.
27Herodotus, Historiae, 1, 1, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
τούτους γὰρ ἀπὸ τῆς Ἐρυθρῆς καλεομένης θαλάσσης ἀπικομένους ἐπὶ τήνδε τὴν θάλασσαν, καὶ οἰκήσαντας τοῦτον τὸν χῶρον τὸν καὶ νῦν οἰκέουσι, αὐτίκα ναυτιλίῃσι μακρῇσι ἐπιθέσθαι, ἀπαγινέοντας δὲ φορτία Αἰγύπτιά τε καὶ Ἀσσύρια τῇ τε ἄλλῃ ἐσαπικνέεσθαι καὶ δὴ καὶ ἐς Ἄργος.
28Herodotus, Historiae, 1, 10, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ μετὰ ταῦτα αὐτίκα παρῆν καὶ ἡ γυνή.
29Herodotus, Historiae, 1, 11, 2; 6 (auctor c.484BC-425BC)
ἢ γὰρ Κανδαύλεα ἀποκτείνας ἐμέ τε καὶ τὴν βασιληίην ἔχε τὴν Λυδῶν, ἢ αὐτόν σε αὐτίκα οὕτω ἀποθνήσκειν δεῖ, ὡς ἂν μὴ πάντα πειθόμενος Κανδαύλῃ τοῦ λοιποῦ ἴδῃς τὰ μὴ σε δεῖ.
30Herodotus, Historiae, 1, 21, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Ἀλυάττης δέ, ὡς οἱ ταῦτα ἐξαγγέλθη, αὐτίκα ἔπεμπε κήρυκα ἐς Μίλητον βουλόμενος σπονδὰς ποιήσασθαι Θρασυβούλῳ τε καὶ Μιλησίοισι χρόνον ὅσον ἂν τὸν νηὸν οἰκοδομέῃ.
31Herodotus, Historiae, 1, 34, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα δέ οἱ εὕδοντι ἐπέστη ὄνειρος, ὅς οἱ τὴν ἀληθείην ἔφαινε τῶν μελλόντων γενέσθαι κακῶν κατὰ τὸν παῖδα.
32Herodotus, Historiae, 1, 46, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
μετὰ ὦν τὴν διάνοιαν ταύτην αὐτίκα ἀπεπειρᾶτο τῶν μαντείων τῶν τε ἐν Ἕλλησι καὶ τοῦ ἐν Λιβύῃ, διαπέμψας ἄλλους ἄλλῃ, τοὺς μὲν ἐς Δελφοὺς ἰέναι, τοὺς δὲ ἐς Ἄβας τὰς Φωκέων, τοὺς δὲ ἐς Δωδώνην· οἳ δὲ τινὲς ἐπέμποντο παρὰ τε Ἀμφιάρεων καὶ παρὰ Τροφώνιον, οἳ δὲ τῆς Μιλησίης ἐς Βραγχίδας.
33Herodotus, Historiae, 1, 48, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς δὲ καὶ ὧλλοι οἱ περιπεμφθέντες παρῆσαν φέροντες τοὺς χρησμούς, ἐνθαῦτα ὁ Κροῖσος ἕκαστα ἀναπτύσσων ἐπώρα τῶν συγγραμμάτων, τῶν μὲν δὴ οὐδὲν προσίετό μιν· ὁ δὲ ὡς τὸ ἐκ Δελφῶν ἤκουσε, αὐτίκα προσεύχετό τε καὶ προσεδέξατο, νομίσας μοῦνον εἶναι μαντήιον τὸ ἐν Δελφοῖσι, ὅτι οἱ ἐξευρήκεε τὰ αὐτὸς ἐποίησε.
34Herodotus, Historiae, 1, 60, 5; 7 (auctor c.484BC-425BC)
οἳ μὲν δὴ ταῦτα διαφοιτέοντες ἔλεγον· αὐτίκα δὲ ἔς τε τοὺς δήμους φάτις ἀπίκετο ὡς Ἀθηναίη Πεισίστρατον κατάγει, καὶ οἱ ἐν τῷ ἄστεϊ πειθόμενοι τὴν γυναῖκα εἶναι αὐτὴν τὴν θεὸν προσεύχοντό τε τὴν ἄνθρωπον καὶ ἐδέκοντο Πεισίστρατον.
35Herodotus, Historiae, 1, 64, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
πειθομένων δὲ τῶν Ἀθηναίων, οὕτω δὴ Πεισίστρατος τὸ τρίτον σχὼν Ἀθήνας ἐρρίζωσε τὴν τυραννίδα ἐπικούροισί τε πολλοῖσι καὶ χρημάτων συνόδοισι, τῶν μὲν αὐτόθεν τῶν δὲ ἀπὸ Στρυμόνος ποταμοῦ συνιόντων, ὁμήρους τε τῶν παραμεινάντων Ἀθηναίων καὶ μὴ αὐτίκα φυγόντων παῖδας λαβὼν καὶ καταστήσας ἐς Νάξον (καὶ γὰρ ταύτην ὁ Πεισίστρατος κατεστρέψατο πολέμῳ καὶ ἐπέτρεψε Λυγδάμι) πρὸς τε ἔτι τούτοισι τὴν νῆσον Δῆλον καθήρας ἐκ τῶν λογίων καθήρας δὲ ὧδε· ἐπ' ὅσον ἔποψις τοῦ ἱροῦ εἶχε, ἐκ τούτου τοῦ χώρου παντὸς ἐξορύξας τοὺς νεκροὺς μετεφόρεε ἐς ἄλλον χῶρον τῆς Δήλου.
36Herodotus, Historiae, 1, 66, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
οἷα δὲ ἐν τε χώρῃ ἀγαθῇ καὶ πλήθεϊ οὐκ ὀλίγων ἀνδρῶν, ἀνά τε ἔδραμον αὐτίκα καὶ εὐθηνήθησαν, καὶ δή σφι οὐκέτι ἀπέχρα ἡσυχίην ἄγειν, ἀλλὰ καταφρονήσαντες Ἀρκάδων κρέσσονες εἶναι ἐχρηστηριάζοντο ἐν Δελφοῖσι ἐπὶ πάσῃ τῇ Ἀρκάδων χωρῇ.
37Herodotus, Historiae, 1, 78, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἰδόντι δὲ τοῦτο Κροίσῳ, ὥσπερ καὶ ἦν ἔδοξε τέρας εἶναι· αὐτίκα δὲ ἔπεμπε θεοπρόπους ἐς τῶν ἐξηγητέων Τελμησσέων.
38Herodotus, Historiae, 1, 79, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Κῦρος δὲ αὐτίκα ἀπελαύνοντος Κροίσου μετὰ τὴν μάχην τὴν γενομένην ἐν τῇ Πτερίῃ, μαθὼν ὡς ἀπελάσας μέλλοι Κροῖσος διασκεδᾶν τὸν στρατόν, βουλευόμενος εὕρισκε πρῆγμά οἷ εἶναι ἐλαύνειν ὡς δύναιτο τάχιστα ἐπὶ τὰς Σάρδις, πρὶν ἢ τὸ δεύτερον ἁλισθῆναι τῶν Λυδῶν τὴν δύναμιν.
39Herodotus, Historiae, 1, 98, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα δὲ προβαλλομένων ὅντινα στήσονται βασιλέα, ὁ Δηιόκης ἦν πολλὸς ὑπὸ παντὸς ἀνδρὸς καὶ προβαλλόμενος καὶ αἰνεόμενος, ἐς ὃ τοῦτον καταινέουσι βασιλέα σφίσι εἶναι.
40Herodotus, Historiae, 1, 110, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα εἶπε καὶ αὐτίκα ἄγγελον ἔπεμπε ἐπὶ τῶν βουκόλων τῶν Ἀστυάγεος τὸν ἠπίστατο νομάς τε ἐπιτηδεοτάτας νέμοντα καὶ ὄρεα θηριωδέστατα· τῷ οὔνομα ἦν Μιτραδάτης, συνοίκεε δὲ ἑωυτοῦ συνδούλῃ, οὔνομα δὲ τῇ γυναικὶ ἦν τῇ συνοίκεε Κυνὼ κατὰ τὴν Ἑλλήνων γλῶσσαν, κατὰ δὲ τὴν Μηδικὴν Σπακώ· τὴν γὰρ κύνα καλέουσι σπάκα Μῆδοι.
41Herodotus, Historiae, 1, 113, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
κάρτα τε ἔδοξε τῷ, βουκόλῳ πρὸς τὰ παρεόντα εὖ λέγειν ἡ γυνή, καὶ αὐτίκα ἐποίεε ταῦτα· τὸν μὲν ἔφερε θανατώσων παῖδα, τοῦτον μὲν παραδιδοῖ τῇ ἑωυτοῦ γυναικί, τὸν δὲ ἑωυτοῦ ἐόντα νεκρὸν λαβὼν ἔθηκε ἐς τὸ ἄγγος ἐν τῷ ἔφερε τὸν ἕτερον· κοσμήσας δὲ τῷ κόσμῳ παντὶ τοῦ ἑτέρου παιδός, φέρων ἐς τὸ ἐρημότατον τῶν ὀρέων τίθει.
42Herodotus, Historiae, 1, 122, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
νοστήσαντα δέ μιν ἐς τοῦ Καμβύσεω τὰ οἰκία ἐδέξαντο οἱ γεινάμενοι, καὶ δεξάμενοι ὡς ἐπύθοντο, μεγάλως ἀσπάζοντο οἷα δὴ ἐπιστάμενοι αὐτίκα τότε τελευτῆσαι, ἱστόρεόν τε ὅτεῳ τρόπῳ περιγένοιτο.
43Herodotus, Historiae, 1, 161, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
μετὰ δὲ ταῦτα αὐτίκα νούσῳ τελευτᾷ.
44Herodotus, Historiae, 2, 93, 5; 8 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὰν δὲ πληθύνεσθαι ἄρχηται ὁ Νεῖλος, τά τε κοῖλα τῆς γῆς καὶ τὰ τέλματα τὰ παρὰ τὸν ποταμὸν πρῶτα ἄρχεται πίμπλασθαι διηθέοντος τοῦ ὕδατος ἐκ τοῦ ποταμοῦ· καὶ αὐτίκα τε πλέα γίνεται ταῦτα καὶ παραχρῆμα ἰχθύων σμικρῶν πίμπλαται πάντα.
45Herodotus, Historiae, 2, 107, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
τὸν δὲ ὡς μαθεῖν τοῦτο, αὐτίκα συμβουλεύεσθαι τῇ γυναικί· καὶ γὰρ δὴ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτὸν ἅμα ἄγεσθαι· τὴν δέ οἱ συμβουλεῦσαι τῶν παίδων ἐόντων ἓξ τοὺς δύο ἐπὶ τὴν πυρὴν ἐκτείναντα γεφυρῶσαι τὸ καιόμενον, αὐτοὺς δὲ ἐπ' ἐκείνων ἐπιβαίνοντας ἐκσώζεσθαι.
46Herodotus, Historiae, 2, 111, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
τοῦ ποταμοῦ κατελθόντος μέγιστα δὴ τότε ἐπ' ὀκτωκαίδεκα πήχεας, ὡς ὑπερέβαλε τὰς ἀρούρας, πνεύματος ἐμπεσόντος κυματίης ὁ ποταμὸς ἐγένετο· τὸν δὲ βασιλέα λέγουσι τοῦτον ἀτασθαλίῃ χρησάμενον, λαβόντα αἰχμὴν βαλεῖν ἐς μέσας τὰς δίνας τοῦ ποταμοῦ, μετὰ δὲ αὐτίκα καμόντα αὐτὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς τυφλωθῆναι.
47Herodotus, Historiae, 2, 146, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
νῦν δὲ Διόνυσόν τε λέγουσι οἱ Ἕλληνες ὡς αὐτίκα γενόμενον ἐς τὸν μηρὸν ἐνερράψατο Ζεὺς καὶ ἤνεικε ἐς Νύσαν τὴν ὑπὲρ Αἰγύπτου ἐοῦσαν ἐν τῇ Αἰθιοπίῃ, καὶ Πανός γε πέρι οὐκ ἔχουσι εἰπεῖν ὅκῃ ἐτράπετο γενόμενος.
48Herodotus, Historiae, 2, 147, 4; 4 (auctor c.484BC-425BC)
τῶνδε δὲ εἵνεκα τοὺς νόμους τούτους ἐποιέοντο, ἰσχυρῶς περιστέλλοντες· ἐκέχρηστό σφι κατ' ἀρχὰς αὐτίκα ἐνισταμένοισι ἐς τὰς τυραννίδας τὸν χαλκέῃ φιάλῃ σπείσαντα αὐτῶν ἐν τῷ ἱρῷ τοῦ Ἡφαίστου, τοῦτον ἁπάσης βασιλεύσειν Αἰγύπτου· ἐς γὰρ δὴ τὰ πάντα ἱρὰ συνελέγοντο.
49Herodotus, Historiae, 2, 181, 4; 4 (auctor c.484BC-425BC)
μετὰ δὲ τὴν εὐχὴν αὐτίκα οἱ ἐμίχθη ὁ Ἄμασις.
50Herodotus, Historiae, 3, 12, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
αἴτιον δὲ τούτου τόδε ἔλεγον, καὶ ἐμέ γ' εὐπετέως ἔπειθον, ὅτι Αἰγύπτιοι μὲν αὐτίκα ἀπὸ παιδίων ἀρξάμενοι ξυρῶνται τὰς κεφαλὰς καὶ πρὸς τὸν ἥλιον παχύνεται τὸ ὀστέον.
51Herodotus, Historiae, 3, 14, 11; 13 (auctor c.484BC-425BC)
» καὶ ταῦτα ὡς 1 ἀπενειχθέντα ὑπὸ τούτου εὖ δοκέειν σφι εἰρῆσθαι, ὡς [δὲ] λέγεται ὑπ' Αἰγυπτίων, δακρύειν μὲν Κροῖσον (ἐτετεύχεε γὰρ καὶ οὗτος ἐπισπόμενος Καμβύσῃ ἐπ' Αἴγυπτους) , δακρύειν δὲ Περσέων τοὺς παρεόντας· αὐτῷ τε Καμβύσῃ ἐσελθεῖν οἶκτον τινά, καὶ αὐτίκα κελεύειν τόν τέ οἱ παῖδα ἐκ τῶν ἀπολλυμένων σώζειν καὶ αὐτὸν ἐκ τοῦ προαστείου ἀναστήσαντας ἄγειν παρ' ἑωυτόν.
52Herodotus, Historiae, 3, 16, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπείτε γὰρ ἐσῆλθε ἐς τὰ τοῦ Ἀμάσιος οἰκία, αὐτίκα ἐκέλευε ἐκ τῆς ταφῆς τὸν Ἀμάσιος νέκυν ἐκφέρειν ἔξω· ὡς δὲ ταῦτα ἐπιτελέα ἐγένετο, μαστιγοῦν ἐκέλευε καὶ τὰς τρίχας ἀποτίλλειν καὶ κεντοῦν τε καὶ τἆλλα πάντα λυμαίνεσθαι.
53Herodotus, Historiae, 3, 19, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Καμβύσῃ δὲ ὡς ἔδοξε πέμπειν τοὺς κατασκόπους, αὐτίκα μετεπέμπετο ἐξ Ἐλεφαντίνης πόλιος τῶν Ἰχθυοφάγων ἀνδρῶν τοὺς ἐπισταμένους τὴν Αἰθιοπίδα γλῶσσαν.
54Herodotus, Historiae, 3, 25, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἀπαγγειλάντων δὲ ταῦτα τούτων, αὐτίκα ὁ Καμβύσης ὀργὴν ποιησάμενος ἐστρατεύετο ἐπὶ τοὺς Αἰθίοπας, οὔτε παρασκευὴν σίτου οὐδεμίαν παραγγείλας, οὔτε λόγον ἑωυτῷ δοὺς ὅτι ἐς τὰ ἔσχατα γῆς ἔμελλε στρατεύεσθαι· οἷα δὲ ἐμμανής τε ἐὼν καὶ οὐ φρενήρης, ὡς ἤκουε τῶν Ἰχθυοφάγων, ἐστρατεύετο, Ἑλλήνων μὲν τοὺς παρεόντας αὐτοῦ τάξας ὑπομένειν, τὸν δὲ πεζὸν πάντα ἅμα ἀγόμενος.
55Herodotus, Historiae, 3, 25, 4; 4 (auctor c.484BC-425BC)
πρὶν δὲ τῆς ὁδοῦ τὸ πέμπτον μέρος διεληλυθέναι τὴν στρατιήν, αὐτίκα πάντα αὐτοὺς τὰ εἶχον σιτίων ἐχόμενα ἐπελελοίπεε, μετὰ δὲ τὰ σιτία καὶ τὰ ὑποζύγια ἐπέλιπε κατεσθιόμενα.
56Herodotus, Historiae, 3, 27, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἀπιγμένου δὲ Καμβύσεω ἐς Μέμφιν ἐφάνη Αἰγυπτίοισι ὁ Ἆπις, τὸν Ἕλληνες Ἔπαφον καλέουσι· ἐπιφανέος δὲ τούτου γενομένου αὐτίκα οἱ Αἰγύπτιοι εἵματα ἐφόρεον τὰ κάλλιστα καὶ ἦσαν ἐν θαλίῃσι.
57Herodotus, Historiae, 3, 30, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Καμβύσης δέ, ὡς λέγουσι Αἰγύπτιοι, αὐτίκα διὰ τοῦτο τὸ ἀδίκημα ἐμάνη, ἐὼν οὐδὲ πρότερον φρενήρης.
58Herodotus, Historiae, 3, 39, 3; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐν χρόνῳ δὲ ὀλίγῳ αὐτίκα τοῦ Πολυκράτεος τὰ πρήγματα ηὔξετο καὶ ἦν βεβωμένα ἀνά τε τὴν Ἰωνίην καὶ τὴν ἄλλην Ἑλλάδα· ὅκου γὰρ ἰθύσειε στρατεύεσθαι, πάντα οἱ ἐχώρεε εὐτυχέως.
59Herodotus, Historiae, 3, 63, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα εἴπαντος Πρηξάσπεος, ἤρεσε γὰρ Καμβύσῃ, αὐτίκα μεταδίωκτος γενόμενος ὁ κῆρυξ ἧκε· ἀπιγμένον δέ μιν εἴρετο ὁ Πρηξάσπης τάδε.
60Herodotus, Historiae, 3, 68, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
προεῖπε μὲν δὴ ταῦτα αὐτίκα ἐνιστάμενος ἐς τὴν ἀρχήν, ὀγδόῳ δὲ μηνὶ ἐγένετο κατάδηλος τρόπῳ τοιῷδε.
61Herodotus, Historiae, 3, 71, 2; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπείτε δὲ συνήνεικε ὥστε καὶ ὑμέας εἰδέναι καὶ μὴ μοῦνον ἐμέ, ποιέειν αὐτίκα μοι δοκέει καὶ μὴ ὑπερβάλλεσθαι· οὐ γὰρ ἄμεινον.
62Herodotus, Historiae, 3, 76, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ δὲ δὴ ἑπτὰ τῶν Περσέων ὡς ἐβουλεύσαντο αὐτίκα ἐπιχειρέειν τοῖσι Μάγοισι καὶ μὴ ὑπερβάλλεσθαι, ἤισαν εὐξάμενοι τοῖσι θεοῖσι, τῶν περὶ Πρηξάσπεα πρηχθέντων εἰδότες οὐδέν.
63Herodotus, Historiae, 3, 76, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐνθαῦτα ἐκστάντες τῆς ὁδοῦ ἐδίδοσαν αὖτις σφίσι λόγους, οἳ μὲν ἀμφὶ τὸν Ὀτάνην πάγχυ κελεύοντες ὑπερβαλέσθαι μηδὲ οἰδεόντων τῶν πρηγμάτων ἐπιτίθεσθαι, οἳ δὲ ἀμφὶ τὸν Δαρεῖον αὐτίκα τε ἰέναι καὶ τὰ δεδογμένα ποιέειν μηδὲ ὑπερβάλλεσθαι.
64Herodotus, Historiae, 3, 105, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὰν δὲ ἔλθωσι ἐς τὸν χῶρον οἱ Ἰνδοὶ ἔχοντες θυλάκια, ἐμπλήσαντες ταῦτα τῆς ψάμμου τὴν ταχίστην ἐλαύνουσι ὀπίσω· αὐτίκα γὰρ οἱ μύρμηκες ὀδμῇ, ὡς δὴ λέγεται ὑπὸ Περσέων, μαθόντες διώκουσι.
65Herodotus, Historiae, 3, 118, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
τῶν δὲ τῷ Μάγῳ ἐπαναστάντων ἑπτὰ ἀνδρῶν, ἕνα αὐτῶν Ἰνταφρένεα κατέλαβε ὑβρίσαντα τάδε ἀποθανεῖν αὐτίκα μετὰ τὴν ἐπανάστασιν.
66Herodotus, Historiae, 3, 119, 7; 12 (auctor c.484BC-425BC)
τῶν μὲν δὴ ἑπτὰ εἷς αὐτίκα τρόπῳ τῷ εἰρημένῳ ἀπολώλεε.
67Herodotus, Historiae, 3, 136, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
καταβάντες δὲ οὗτοι ἐς Φοινίκην καὶ Φοινίκης ἐς Σιδῶνα πόλιν αὐτίκα μὲν τριήρεας δύο ἐπλήρωσαν, ἅμα δὲ αὐτῇσι καὶ γαῦλον μέγαν παντοίων ἀγαθῶν· παρεσκευασμένοι δὲ πάντα ἔπλεον ἐς τὴν Ἑλλάδα, προσίσχοντες δὲ αὐτῆς τὰ παραθαλάσσια ἐθηεῦντο καὶ ἀπεγράφοντο, ἐς ὃ τὰ πολλὰ αὐτῆς καὶ ὀνομαστὰ θεησάμενοι ἀπίκοντο τῆς Ἰταλίης ἐς Τάραντα.
68Herodotus, Historiae, 4, 68, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα δὲ διαλελαμμένος ἄγεται οὗτος τὸν ἂν δὴ φῶσι ἐπιορκῆσαι, ἀπιγμένον δὲ ἐλέγχουσι οἱ μάντιες ὡς ἐπιορκήσας φαίνεται ἐν τῇ μαντικῇ τὰς βασιληίας ἱστίας καὶ διὰ ταῦτα ἀλγέει ὁ βασιλεύς· ὁ δὲ ἀρνέεται, οὐ φάμενος ἐπιορκῆσαι, καὶ δεινολογέεται.
69Herodotus, Historiae, 4, 93, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ μὲν γὰρ τὸν Σαλμυδησσὸν ἔχοντες Θρήικες καὶ ὑπὲρ Ἀπολλωνίης τε καὶ Μεσαμβρίης πόλιος οἰκημένοι, καλεύμενοι δὲ Κυρμιάναι καὶ Νιψαῖοι, ἀμαχητὶ σφέας αὐτοὺς παρέδοσαν Δαρείῳ· οἱ δὲ Γέται πρὸς ἀγνωμοσύνην τραπόμενοι αὐτίκα ἐδουλώθησαν, Θρηίκων ἐόντες ἀνδρηιότατοι καὶ δικαιότατοι.
70Herodotus, Historiae, 4, 127, 2; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ὅ τι δὲ οὐκ αὐτίκα μάχομαι τοι, ἐγὼ καὶ τοῦτο σημανέω.
71Herodotus, Historiae, 4, 137, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
Ἰστιαίου δὲ γνώμην ταύτην ἀποδεικνυμένου αὐτίκα πάντες ἦσαν τετραμμένοι πρὸς ταύτην τὴν γνώμην, πρότερον τὴν Μιλτιάδεω αἱρεόμενοι.
72Herodotus, Historiae, 4, 145, 5; 11 (auctor c.484BC-425BC)
οἳ δὲ αὐτίκα μὲν γάμους ἔγημαν, τὰς δὲ ἐκ Λήμνου ἤγοντο ἐξέδοσαν ἄλλοισι.
73Herodotus, Historiae, 4, 146, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
χρόνου δὲ οὐ πολλοῦ διεξελθόντος αὐτίκα οἱ Μινύαι ἐξύβρισαν, τῆς τε βασιληίης μεταιτέοντες καὶ ἄλλα ποιέοντες οὐκ ὅσια.
74Herodotus, Historiae, 5, 14, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα δὲ ἱππεὺς ἔθεε φέρων τὴν ἀγγελίην ἐπὶ τὸν Ἑλλήσποντον, περαιωθεὶς δὲ διδοῖ τὸ βυβλίον τῷ Μεγαβάζῳ.
75Herodotus, Historiae, 5, 15, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ δὲ Παίονες ὡς ἐπύθοντο ἐχομένας τὰς πόλιας, αὐτίκα διασκεδασθέντες κατ' ἑωυτοὺς ἕκαστοι ἐτράποντο καὶ παρεδίδοσαν σφέας αὐτοὺς τοῖσι Πέρσῃσι.
76Herodotus, Historiae, 5, 18, 5; 9 (auctor c.484BC-425BC)
ἀναγκαζόμενος δὲ ὁ Ἀμύντης ἐκέλευε παρίζειν· πειθομενέων δὲ τῶν γυναικῶν αὐτίκα οἱ Πέρσαι μαστῶν τε ἅπτοντο οἷα πλεόνως οἰνωμένοι, καί κού τις καὶ φιλέειν ἐπειρᾶτο.
77Herodotus, Historiae, 5, 34, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὶ μέντοι ἐπύθοντο, αὐτίκα μὲν ἐσηνείκαντο τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὸ τεῖχος, παρεσκευάσαντο δὲ ὡς πολιορκησόμενοι καὶ σῖτα καὶ ποτά, καὶ τὸ τεῖχος ἐσάξαντο.
78Herodotus, Historiae, 5, 80, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
» καὶ οὐ γάρ τις ταύτης ἀμείνων γνώμη ἐδόκεε φαίνεσθαι, αὐτίκα πέμψαντες ἐδέοντο Αἰγινητέων ἐπικαλεόμενοι κατὰ τὸ χρηστήριόν σφι βοηθέειν, ὡς ἐόντων ἀγχίστων· οἳ δέ σφι αἰτέουσι ἐπικουρίην τοὺς Αἰακίδας συμπέμπειν ἔφασαν.
79Herodotus, Historiae, 5, 89, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
Αἰγινῆταί τε δὴ ἐδηίουν τῆς Ἀττικῆς τὰ παραθαλάσσια, καὶ Ἀθηναίοισι ὁρμημένοισι ἐπ' Αἰγινήτας στρατεύεσθαι ἦλθε μαντήιον ἐκ Δελφῶν, ἐπισχόντας ἀπὸ τοῦ Αἰγινητέων ἀδικίου τριήκοντα ἔτεα, τῷ ἑνὶ καὶ τριηκοστῷ Αἰακῷ τέμενος ἀποδέξαντας ἄρχεσθαι τοῦ πρὸς Αἰγινήτας πολέμου, καί σφι χωρήσειν τὰ βούλονται· ἢν δὲ αὐτίκα ἐπιστρατεύωνται, πολλὰ μὲν σφέας ἐν τῷ μεταξὺ τοῦ χρόνου πείσεσθαι πολλὰ δὲ καὶ ποιήσειν, τέλος μέντοι καταστρέψεσθαι.
80Herodotus, Historiae, 5, 92, 1; 17 (auctor c.484BC-425BC)
τοῦτο μὲν δὴ τοῖσι Βακχιάδῃσι πρότερον γενόμενον ἦν ἀτέκμαρτον· τότε δὲ τὸ Ἠετίωνι γενόμενον ὡς ἐπύθοντο, αὐτίκα καὶ τὸ πρότερον συνῆκαν ἐὸν συνῳδὸν τῷ Ἠετίωνος.
81Herodotus, Historiae, 5, 92, 5; 46 (auctor c.484BC-425BC)
ἡμέας δὲ τοὺς Κορινθίους τότε αὐτίκα θῶμα μέγα εἶχε ὅτε ὑμέας εἴδομεν μεταπεμπομένους Ἱππίην, νῦν τε δὴ καὶ μεζόνως θωμάζομεν λέγοντας ταῦτα, ἐπιμαρτυρόμεθά τε ἐπικαλεόμενοι ὑμῖν θεοὺς τοὺς Ἑλληνίους μὴ κατιστάναι τυραννίδας ἐς τὰς πόλις.
82Herodotus, Historiae, 5, 101, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἦσαν ἐν τῇσι Σάρδισι οἰκίαι αἱ μὲν πλεῦνες καλάμιναι, ὅσαι δ' αὐτέων καὶ πλίνθιναι ἦσαν, καλάμου εἶχον τὰς ὀροφάς· τουτέων δὴ μίαν τῶν τις στρατιωτέων ὡς ἐνέπρησε, αὐτίκα ἀπ' οἰκίης ἐπ' οἰκίην ἰὸν τὸ πῦρ ἐπενέμετο τὸ ἄστυ πᾶν.
83Herodotus, Historiae, 5, 111, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
πυθόμενος ὦν ταῦτα ὁ Ὀνήσιλος, ἦν γάρ οἱ ὑπασπιστὴς γένος μὲν Κὰρ τὰ δὲ πολέμια κάρτα δόκιμος καὶ ἄλλως λήματος πλέος, εἶπε πρὸς τοῦτον « πυνθάνομαι τὸν Ἀρτυβίου ἵππον ἱστάμενον ὀρθὸν καὶ ποσὶ καὶ στόματι κατεργάζεσθαι πρὸς τὸν ἂν προσενειχθῇ· σὺ ὦν βουλευσάμενος εἰπὲ αὐτίκα ὁκότερον βούλεαι φυλάξας πλῆξαι, εἴτε τὸν ἵππον εἴτε αὐτὸν Ἀρτύβιον.
84Herodotus, Historiae, 5, 113, 1; 4 (auctor c.484BC-425BC)
προδόντων δὲ τῶν Κουριέων αὐτίκα καὶ τὰ Σαλαμινίων πολεμιστήρια ἅρματα τὠυτὸ τοῖσι Κουριεῦσι ἐποίεε.
85Herodotus, Historiae, 5, 115, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Ἀμαθούσιοι μέν νυν ἐποίευν ταῦτα καὶ τὸ μέχρι ἐμεῦ· Ἴωνες δὲ οἱ ἐν Κύπρῳ ναυμαχήσαντες ἐπείτε ἔμαθον τὰ πρήγματα τὰ Ὀνησίλου διεφθαρμένα καὶ τὰς πόλις τῶν Κυπρίων πολιορκευμένας τὰς ἄλλας πλὴν Σαλαμῖνος, ταύτην δὲ Γόργῳ τῷ προτέρῳ βασιλέι τοὺς Σαλαμινίους παραδόντας, αὐτίκα μαθόντες οἱ Ἴωνες ταῦτα ἀπέπλεον ἐς τὴν Ἰωνίην.
86Herodotus, Historiae, 6, 12, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
» ταῦτα ἔλεξαν, καὶ μετὰ ταῦτα αὐτίκα πείθεσθαι οὐδεὶς ἤθελε, ἀλλ' οἷα στρατιὴ σκηνάς τε πηξάμενοι ἐν τῇ νήσῳ ἐσκιητροφέοντο καὶ ἐσβαίνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐς τὰς νέας οὐδ' ἀναπειρᾶσθαι.
87Herodotus, Historiae, 6, 22, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Σαμίων δὲ τοῖσί τι ἔχουσι τὸ μὲν ἐς τοὺς Μήδους ἐκ τῶν στρατηγῶν τῶν σφετέρων ποιηθὲν οὐδαμῶς ἤρεσκε, ἐδόκεε δὲ μετὰ τὴν ναυμαχίην αὐτίκα βουλευομένοισι, πρὶν ἤ σφι ἐς τὴν χώρην ἀπικέσθαι τὸν τύραννον Αἰάκεα, ἐς ἀποικίην ἐκπλέειν μηδὲ μένοντας Μήδοισί τε καὶ Αἰάκεϊ δουλεύειν.
88Herodotus, Historiae, 6, 25, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Μιλήτου δὲ ἁλούσης αὐτίκα Καρίην ἔσχον οἱ Πέρσαι, τὰς μὲν ἐθελοντὴν τῶν πολίων ὑποκυψάσας, τὰς δὲ ἀνάγκῃ προσηγάγοντο.
89Herodotus, Historiae, 6, 35, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα δὲ ἐστάλη ἐς Δελφούς, ἐπειρησόμενος τὸ χρηστήριον εἰ ποιοίη τά περ αὐτοῦ οἱ Δόλογκοι προσεδέοντο.
90Herodotus, Historiae, 6, 67, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα δὲ εἴπας καὶ κατακαλυψάμενος ἤιε ἐκ τοῦ θεήτρου ἐς τὰ ἑωυτοῦ οἰκία, αὐτίκα δὲ παρασκευασάμενος ἔθυε τῷ Διὶ βοῦν, θύσας δὲ τὴν μητέρα ἐκάλεσε.
91Herodotus, Historiae, 6, 73, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα μὲν δὴ ἐγένετο χρόνῳ ὕστερον· τότε δὲ ὡς τῷ Κλεομένεϊ ὡδώθη τὸ ἐς τὸν Δημάρητον πρῆγμα, αὐτίκα παραλαβὼν Λευτυχίδεα ἤιε ἐπὶ τοὺς Αἰγινήτας, δεινόν τινά σφι ἔγκοτον διὰ τὸν προπηλακισμὸν ἔχων.
92Herodotus, Historiae, 6, 75, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
κατελθόντα δὲ αὐτὸν αὐτίκα ὑπέλαβε μανίη νοῦσος, ἐόντα καὶ πρότερον ὑπομαργότερον· ὅκως γὰρ τεῷ ἐντύχοι Σπαρτιητέων, ἐνέχραυε ἐς τὸ πρόσωπον τὸ σκῆπτρον.
93Herodotus, Historiae, 6, 86, 2; 16 (auctor c.484BC-425BC)
γλαῦκ' Ἐπικυδείδη, τὸ μὲν αὐτίκα κέρδιον οὕτω ὅρκῳ νικῆσαι καὶ χρήματα ληίσσασθαι.
94Herodotus, Historiae, 6, 101, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ οὗτοι μὲν διαβάντες ἐς Ὠρωπὸν ἔσωζον σφέας αὐτούς· οἱ δὲ Πέρσαι πλέοντες κατέσχον τὰς νέας τῆς Ἐρετρικῆς χώρης κατὰ Τέμενος καὶ Χοιρέας καὶ Αἰγίλεα, κατασχόντες δὲ ταῦτα τὰ χωρία αὐτίκα ἵππους τε ἐξεβάλλοντο καὶ παρεσκευάζοντο ὡς προσοισόμενοι τοῖσι ἐχθροῖσι.
95Herodotus, Historiae, 6, 138, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
μαθόντες δὲ ταῦτα οἱ Πελασγοὶ ἑωυτοῖσι λόγους ἐδίδοσαν· καί σφι βουλευομένοισι δεινόν τι ἐσέδυνε, εἰ δὴ διαγινώσκοιεν σφίσι τε βοηθέειν οἱ παῖδες πρὸς τῶν κουριδιέων γυναικῶν τοὺς παῖδας καὶ τούτων αὐτίκα ἄρχειν πειρῴατο, τί δὴ ἀνδρωθέντες δῆθεν ποιήσουσι.
96Herodotus, Historiae, 7, 1, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ αὐτίκα μὲν ἐπηγγέλλετο πέμπων ἀγγέλους κατὰ πόλις ἑτοιμάζειν στρατιήν, πολλῷ πλέω ἐπιτάσσων ἑκάστοισι ἢ πρότερον παρέχειν, καὶ νέας τε καὶ ἵππους καὶ σῖτον καὶ πλοῖα.
97Herodotus, Historiae, 7, 14, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
νυκτὸς δὲ γενομένης αὖτις τὠυτὸ ὄνειρον τῷ Ξέρξῃ κατυπνωμένῳ ἔλεγε ἐπιστάν « ὦ παῖ Δαρείου, καὶ δὴ φαίνεαι ἐν Πέρσῃσί τε ἀπειπάμενος τὴν στρατηλασίην καὶ τὰ ἐμὰ ἔπεα ἐν οὐδενὶ ποιησάμενος λόγῳ ὡς παρ' οὐδενὸς ἀκούσας· εὖ νυν τόδ' ἴσθι· ἤν περ μὴ αὐτίκα στρατηλατέῃς, τάδε τοι ἐξ αὐτῶν ἀνασχήσει· ὡς καὶ μέγας καὶ πολλὸς ἐγένεο ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ, οὕτω καὶ ταπεινὸς ὀπίσω κατὰ τάχος ἔσεαι.
98Herodotus, Historiae, 7, 19, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
κρινάντων δὲ ταῦτα τῶν Μάγων, Περσέων τε τῶν συλλεχθέντων αὐτίκα πᾶς ἀνὴρ ἐς τὴν ἀρχὴν ἑωυτοῦ ἀπελάσας εἶχε προθυμίην πᾶσαν ἐπὶ τοῖσι εἰρημένοισι, θέλων αὐτὸς ἕκαστος τὰ προκείμενα δῶρα λαβεῖν, καὶ Ξέρξης τοῦ στρατοῦ οὕτω ἐπάγερσιν ποιέεται, χῶρον πάντα ἐρευνῶν τῆς ἠπείρου.
99Herodotus, Historiae, 7, 39, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
» ὡς δὲ ταῦτα ὑπεκρίνατο, αὐτίκα ἐκέλευε τοῖσι προσετέτακτο ταῦτα πρήσσειν, τῶν Πυθίου παίδων ἐξευρόντας τὸν πρεσβύτατον μέσον διαταμεῖν, διαταμόντας δὲ τὰ ἡμίτομα διαθεῖναι τὸ μὲν ἐπὶ δεξιὰ τῆς ὁδοῦ τὸ δ' ἐπ' ἀριστερά, καὶ ταύτῃ διεξιέναι τὸν στρατόν.
100Herodotus, Historiae, 7, 88, 2; 4 (auctor c.484BC-425BC)
τὸν δὲ ἵππον αὐτίκα κατ' ἀρχὰς ἐποίησαν ὡς ἐκέλευε· ἀπαγαγόντες οἱ οἰκέται ἐς τὸν χῶρον ἐν τῷ περ κατέβαλε τὸν δεσπότην, ἐν τοῖσι γούνασι ἀπέταμον τὰ σκέλεα.
101Herodotus, Historiae, 7, 103, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἄγε εἰπέ μοι· σὺ φῂς τούτων τῶν ἀνδρῶν βασιλεὺς αὐτὸς γενέσθαι· σὺ ὦν ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα πρὸς ἄνδρας δέκα μάχεσθαι· καίτοι εἰ τὸ πολιτικὸν ὑμῖν πᾶν ἐστι τοιοῦτον οἷον σὺ διαιρέεις, σέ γε τὸν κείνων βασιλέα πρέπει πρὸς τὸ διπλήσιον ἀντιτάσσεσθαι κατὰ νόμους τοὺς ὑμετέρους.
102Herodotus, Historiae, 7, 148, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
πυθέσθαι γὰρ αὐτίκα κατ' ἀρχὰς τὰ ἐκ τοῦ βαρβάρου ἐγειρόμενα ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα, πυθόμενοι δέ, καὶ μαθόντες ὡς σφέας οἱ Ἕλληνες πειρήσονται παραλαμβάνοντες ἐπὶ τὸν Πέρσην, πέμψαι θεοπρόπους ἐς Δελφοὺς τὸν θεὸν ἐπειρησομένους ὥς σφι μέλλει ἄριστον ποιέουσι γενέσθαι· νεωστὶ γὰρ σφέων τεθνάναι ἑξακισχιλίους ὑπὸ Λακεδαιμονίων καὶ Κλεομένεος τοῦ Ἀναξανδρίδεω· τῶν δὴ εἵνεκα πέμπειν.
103Herodotus, Historiae, 7, 180, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
τὴν μὲν δὴ Τροιζηνίην, τῆς ἦρχε Πρηξῖνος, αὐτίκα αἱρέουσι ἐπισπόμενοι οἱ βάρβαροι, καὶ ἔπειτα τῶν ἐπιβατέων αὐτῆς τὸν καλλιστεύοντα ἀγαγόντες ἐπὶ τῆς πρῴρης τῆς νεὸς ἔσφαξαν, διαδέξιον ποιεύμενοι τὸν εἷλον τῶν Ἑλλήνων πρῶτον καὶ κάλλιστον.
104Herodotus, Historiae, 7, 215, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Ξέρξης δέ, ἐπεὶ ἤρεσε τὰ ὑπέσχετο ὁ Ἐπιάλτης κατεργάσασθαι, αὐτίκα περιχαρὴς γενόμενος ἔπεμπε Ὑδάρνεα καὶ τῶν ἐστρατήγεε Ὑδάρνης· ὁρμέατο δὲ περὶ λύχνων ἁφὰς ἐκ τοῦ στρατοπέδου.
105Herodotus, Historiae, 7, 218, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἦν μὲν δὴ νηνεμίη, ψόφου δὲ γινομένου πολλοῦ, ὡς οἰκὸς ἦν φύλλων ὑποκεχυμένων ὑπὸ τοῖσι ποσί, ἀνά τε ἔδραμον οἱ Φωκέες καὶ ἐνέδυνον τὰ ὅπλα, καὶ αὐτίκα οἱ βάρβαροι παρῆσαν.
106Herodotus, Historiae, 7, 220, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐκέχρηστο γὰρ ὑπὸ τῆς Πυθίης τοῖσι Σπαρτιήτῃσι χρεωμένοισι περὶ τοῦ πολέμου τούτου αὐτίκα κατ' ἀρχὰς ἐγειρομένου, ἢ Λακεδαίμονα ἀνάστατον γενέσθαι ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἢ τὴν βασιλέα σφέων ἀπολέσθαι.
107Herodotus, Historiae, 8, 8, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς δὲ ἀπίκετο, αὐτίκα ἐσήμηνε τοῖσι στρατηγοῖσι τήν τε ναυηγίην ὡς γένοιτο, καὶ τὰς περιπεμφθείσας τῶν νεῶν περὶ Εὔβοιαν.
108Herodotus, Historiae, 8, 19, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα ἤρεσέ σφι ποιέειν, καὶ αὐτίκα πῦρ ἀνακαυσάμενοι ἐτράποντο πρὸς τὰ πρόβατα.
109Herodotus, Historiae, 8, 23, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Θεμιστοκλέης μὲν ταῦτα ἐνέγραψε· τοῖσι δὲ βαρβάροισι αὐτίκα μετὰ ταῦτα πλοίῳ ἦλθε ἀνὴρ Ἱστιαιεὺς ἀγγέλλων τὸν δρησμὸν τὸν ἀπ' Ἀρτεμισίου τῶν Ἑλλήνων.
110Herodotus, Historiae, 8, 27, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐν δὲ τῷ διὰ μέσου χρόνῳ, ἐπείτε τὸ ἐν Θερμοπύλῃσι τρῶμα ἐγεγόνεε, αὐτίκα Θεσσαλοὶ πέμπουσι κήρυκα ἐς Φωκέας, ἅτε σφι ἔχοντες αἰεὶ χόλον, ἀπὸ δὲ τοῦ ὑστάτου τρώματος καὶ τὸ κάρτα.
111Herodotus, Historiae, 8, 68, 1; 11 (auctor c.484BC-425BC)
ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ ὁ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται.
112Herodotus, Historiae, 8, 84, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐνθαῦτα ἀνῆγον τὰς νέας ἁπάσας Ἕλληνες, ἀναγομένοισι δέ σφι αὐτίκα ἐπεκέατο οἱ βάρβαροι.
113Herodotus, Historiae, 8, 94, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Ἀδείμαντον δὲ τὸν Κορίνθιον στρατηγὸν λέγουσι Ἀθηναῖοι αὐτίκα κατ' ἀρχάς, ὡς συνέμισγον αἱ νέες, ἐκπλαγέντα τε καὶ ὑπερδείσαντα, τὰ ἱστία ἀειράμενον οἴχεσθαι φεύγοντα, ἰδόντας δὲ τοὺς Κορινθίους τὴν στρατηγίδα φεύγουσαν ὡσαύτως οἴχεσθαι.
114Herodotus, Historiae, 8, 100, 3; 6 (auctor c.484BC-425BC)
εἰ μέν νυν δοκέει, αὐτίκα πειρώμεθα τῆς Πελοποννήσου· εἰ δὲ καὶ δοκέει ἐπισχεῖν, παρέχει ποιέειν ταῦτα.
115Herodotus, Historiae, 8, 108, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὶ δὲ ἐπύθοντο τὰς νέας οἰχωκυίας, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἐδόκεε ἐπιδιώκειν.
116Herodotus, Historiae, 8, 110, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς δὲ οὗτοί οἱ ἀνεγνωσμένοι ἦσαν, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ὁ Θεμιστοκλέης ἄνδρας ἀπέπεμπε ἔχοντας πλοῖον, τοῖσι ἐπίστευε σιγᾶν ἐς πᾶσαν βάσανον ἀπικνεομένοισι τὰ αὐτὸς ἐνετείλατο βασιλέι φράσαι· τῶν καὶ Σίκιννος ὁ οἰκέτης αὖτις ἐγένετο· οἳ ἐπείτε ἀπίκοντο πρὸς τὴν Ἀττικήν, οἳ μὲν κατέμενον ἐπὶ τῷ πλοίῳ, Σίκιννος δὲ ἀναβὰς παρὰ Ξέρξην ἔλεγε τάδε.
117Herodotus, Historiae, 8, 124, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ὅτι δὲ νικῶν οὐκ ἐτιμήθη πρὸς τῶν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχησάντων, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἐς Λακεδαίμονα ἀπίκετο θέλων τιμηθῆναι· καὶ μιν Λακεδαιμόνιοι καλῶς μὲν ὑπεδέξαντο, μεγάλως δὲ ἐτίμησαν.
118Herodotus, Historiae, 8, 128, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπάιστος δὲ ἐγένετο ὁ Τιμόξεινος προδιδοὺς τὴν Ποτίδαιαν· τοξεύων γὰρ ὁ Ἀρτάβαζος ἐς τὸ συγκείμενον, ἁμαρτὼν τοῦ χωρίου τούτου βάλλει ἀνδρὸς Ποτιδαιήτεω τὸν ὦμον, τὸν δὲ βληθέντα περιέδραμε ὅμιλος, οἷα φιλέει γίνεσθαι ἐν πολέμῳ, οἳ αὐτίκα τὸ τόξευμα λαβόντες ὡς ἔμαθον τὸ βυβλίον, ἔφερον ἐπὶ τοὺς στρατηγούς· παρῆν δὲ καὶ τῶν ἄλλων Παλληναίων συμμαχίν.
119Herodotus, Historiae, 8, 137, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὶ δὲ αἰεὶ τὠυτὸ τοῦτο ἐγίνετο, εἶπε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἑωυτῆς· τὸν δὲ ἀκούσαντα ἐσῆλθε αὐτίκα ὡς εἴη τέρας καὶ φέροι μέγα τι.
120Herodotus, Historiae, 8, 139, 3; 15 (auctor c.484BC-425BC)
ἢν ὦν μὴ αὐτίκα ὁμολογήσητε, μεγάλα προτεινόντων ἐπ' οἷσι ὁμολογέειν ἐθέλουσι, δειμαίνω ὑπὲρ ὑμέων ἐν τρίβῳ τε μάλιστα οἰκημένων τῶν συμμάχων πάντων αἰεί τε φθειρομένων μούνων, ἐξαίρετον μεταίχμιόν τε τὴν γῆν ἐκτημένων.
121Herodotus, Historiae, 8, 141, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Λακεδαιμόνιοι δὲ πυθόμενοι ἥκειν Ἀλέξανδρον ἐς Ἀθήνας ἐς ὁμολογίην ἄξοντα τῷ βαρβάρῳ Ἀθηναίους, ἀναμνησθέντες τῶν λογίων ὥς σφεας χρεόν ἐστι ἅμα τοῖσι ἄλλοισι Δωριεῦσι ἐκπίπτειν ἐκ Πελοποννήσου ὑπὸ Μήδων τε καὶ Ἀθηναίων, κάρτα τε ἔδεισαν μὴ ὁμολογήσωσι τῷ Πέρσῃ Ἀθηναῖοι, αὐτίκα τέ σφι ἔδοξε πέμπειν ἀγγέλους.
122Herodotus, Historiae, 9, 5, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ὃ μὲν δὴ ταύτην τὴν γνώμην ἀπεφαίνετο, εἴτε δὴ δεδεγμένος χρήματα παρὰ Μαρδονίου, εἴτε καὶ ταῦτά οἱ ἑάνδανε· Ἀθηναῖοι δὲ αὐτίκα δεινὸν ποιησάμενοι οἵ τε ἐκ τῆς βουλῆς καὶ οἱ ἔξωθεν ὡς ἐπύθοντο, περιστάντες Λυκίδην κατέλευσαν βάλλοντες, τὸν δὲ Ἑλλησπόντιον Μουρυχίδην ἀπέπεμψαν ἀσινέα.
123Herodotus, Historiae, 9, 10, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ὃ μέν σφι ταῦτα συνεβούλευε· οἳ δὲ φρενὶ λαβόντες τὸν λόγον αὐτίκα, φράσαντες οὐδὲν τοῖσι ἀγγέλοισι τοῖσι ἀπιγμένοισι ἀπὸ τῶν πολίων, νυκτὸς ἔτι ἐκπέμπουσι πεντακισχιλίους Σπαρτιητέων καὶ ἑπτὰ περὶ ἕκαστον τάξαντες τῶν εἱλώτων, Παυσανίῃ τῷ Κλεομβρότου ἐπιτάξαντες ἐξάγειν.
124Herodotus, Historiae, 9, 16, 5; 10 (auctor c.484BC-425BC)
» ταῦτα μὲν Ὀρχομενίου Θερσάνδρου ἤκουον, καὶ τάδε πρὸς τούτοισι, ὡς αὐτὸς αὐτίκα λέγοι ταῦτα πρὸς ἀνθρώπους πρότερον ἢ γενέσθαι ἐν Πλαταιῇσι τὴν μάχην.
125Herodotus, Historiae, 9, 17, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπεὶ δὲ ἐποίησαν ταῦτα, αὐτίκα παρῆν ἵππος ἡ ἅπασα.
126Herodotus, Historiae, 9, 22, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
προσβαλλούσης τῆς ἵππου κατὰ τέλεα, ὁ Μασιστίου προέχων τῶν ἄλλων ἵππος βάλλεται τοξεύματι τὰ πλευρά, ἀλγήσας δὲ ἵσταταί τε ὀρθὸς καὶ ἀποσείεται τὸν Μασίστιον· πεσόντι δὲ αὐτῷ οἱ Ἀθηναῖοι αὐτίκα ἐπεκέατο.
127Herodotus, Historiae, 9, 22, 3; 9 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπείτε δὲ ἔστησαν, αὐτίκα ἐπόθεσαν, ὥς σφεας οὐδεὶς ἦν ὁ τάσσων μαθόντες δὲ τὸ γεγονός, διακελευσάμενοι ἤλαυνον τοὺς ἵππους πάντες, ὡς ἂν τὸν νεκρὸν ἀνελοίατο.
128Herodotus, Historiae, 9, 37, 2; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς γὰρ δὴ ἐδέδετο ἐν ξύλῳ σιδηροδέτῳ, ἐσενειχθέντος κως σιδηρίου ἐκράτησε, αὐτίκα δὲ ἐμηχανᾶτο ἀνδρηιότατον ἔργον πάντων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν· σταθμησάμενος γὰρ ὅκως ἐξελεύσεταί οἱ τὸ λοιπὸν τοῦ ποδός, ἀπέταμε τὸν ταρσὸν ἑωυτοῦ.
129Herodotus, Historiae, 9, 45, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
οἳ δὲ ἐπεὶ ταῦτα ἤκουσαν, αὐτίκα εἵποντο ἐς τὰς φυλακάς· ἀπικομένοισι δὲ ἔλεγε Ἀλέξανδρος τάδε.
130Herodotus, Historiae, 9, 47, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ὃ δ' ἐπείτε ἤκουσε, αὐτίκα μετιστάναι καὶ αὐτὸς ἐπειρᾶτο, παράγων τοὺς Πέρσας κατὰ τοὺς Λακεδαιμονίους.
131Herodotus, Historiae, 9, 59, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Πέρσας δὲ ὁρῶντες ὁρμημένους διώκειν τοὺς Ἕλληνας οἱ λοιποὶ τῶν βαρβαρικῶν τελέων ἄρχοντες αὐτίκα πάντες ἤειραν τὰ σημήια, καὶ ἐδίωκον ὡς ποδῶν ἕκαστος εἶχον, οὔτε κόσμῳ οὐδενὶ κοσμηθέντες οὔτε τάξι.
132Herodotus, Historiae, 9, 62, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτα δ' ἔτι τούτου ἐπικαλεομένου προεξαναστάντες πρότεροι οἱ Τεγεῆται ἐχώρεον ἐς τοὺς βαρβάρους, καὶ τοῖσι Λακεδαιμονίοισι αὐτίκα μετὰ τὴν εὐχὴν τὴν Παυσανίεω ἐγίνετο θυομένοισι τὰ σφάγια χρηστά· ὡς δὲ χρόνῳ κοτὲ ἐγένετο, ἐχώρεον καὶ οὗτοι ἐπὶ τοὺς Πέρσας, καὶ οἱ Πέρσαι ἀντίοι τὰ τόξα μετέντες.
133Herodotus, Historiae, 9, 66, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Ἀρτάβαζος δὲ ὁ Φαρνάκεος αὐτίκα τε οὐκ ἠρέσκετο κατ' ἀρχὰς λειπομένου Μαρδονίου ἀπὸ βασιλέος, καὶ τότε πολλὰ ἀπαγορεύων οὐδὲν ἤνυε, συμβάλλειν οὐκ ἐῶν· ἐποίησέ τε αὐτὸς τοιάδε ὡς οὐκ ἀρεσκόμενος τοῖσι πρήγμασι τοῖσι ἐκ Μαρδονίου ποιευμένοισι.
134Herodotus, Historiae, 9, 77, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
μετὰ δὲ τὴν ἄπιξιν τῆς γυναικός, αὐτίκα μετὰ ταῦτα ἀπίκοντο Μαντινέες ἐπ' ἐξεργασμένοισι· μαθόντες δὲ ὅτι ὕστεροι ἥκουσι τῆς συμβολῆς, συμφορὴν ἐποιεῦντο μεγάλην, ἄξιοί τε ἔφασαν εἶναι σφέας ζημιῶσαι.
135Herodotus, Historiae, 9, 86, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς δ' ἄρα ἔθαψαν τοὺς νεκροὺς ἐν Πλαταιῇσι οἱ Ἕλληνες, αὐτίκα βουλευομένοισί σφι ἐδόκεε στρατεύειν ἐπὶ τὰς Θήβας καὶ ἐξαιτέειν αὐτῶν τοὺς μηδίσαντας, ἐν πρώτοισι δὲ αὐτῶν Τιμηγενίδην καὶ Ἀτταγῖνον, οἳ ἀρχηγέται ἀνὰ πρώτους ἦσαν· ἢν δὲ μὴ ἐκδιδῶσι, μὴ ἀπανίστασθαι ἀπὸ τῆς πόλιος πρότερον ἢ ἐξέλωσι.
136Herodotus, Historiae, 9, 87, 2; 3 (auctor c.484BC-425BC)
» κάρτα τε ἔδοξε εὖ λέγειν καὶ ἐς καιρόν, αὐτίκα τε ἐπεκηρυκεύοντο πρὸς Παυσανίην οἱ Θηβαῖοι θέλοντες ἐκδιδόναι τοὺς ἄνδρας.
137Herodotus, Historiae, 9, 92, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
αὐτίκα γὰρ οἱ Σάμιοι πίστιν τε καὶ ὅρκια ἐποιεῦντο συμμαχίης πέρι πρὸς τοὺς Ἕλληνας.
138Herodotus, Historiae, 9, 93, 3; 8 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπείτε δὲ τὸν Εὐήνιον ἐξετύφλωσαν, αὐτίκα μετὰ ταῦτα οὔτε πρόβατά σφι ἔτικτε οὔτε γῆ ἔφερε ὁμοίως καρπόν.
139Herodotus, Historiae, 9, 94, 3; 6 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ μετὰ ταῦτα αὐτίκα ἔμφυτον μαντικὴν εἶχε, ὥστε καὶ ὀνομαστὸς γενέσθαι.
140Herodotus, Historiae, 9, 103, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἔπεσον δὲ καὶ αὐτῶν τῶν Ἑλλήνων συχνοὶ ἐνθαῦτα ἄλλοι τε καὶ Σικυώνιοι καὶ στρατηγὸς Περίλεως· τῶν τε Σαμίων οἱ στρατευόμενοι ἐόντες τε ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῷ Μηδικῷ καὶ ἀπαραιρημένοι τὰ ὅπλα, ὡς εἶδον αὐτίκα κατ' ἀρχὰς γινομένην ἑτεραλκέα τὴν μάχην, ἔρδον ὅσον ἐδυνέατο προσωφελέειν ἐθέλοντες τοῖσι Ἕλλησι.
141Herodotus, Historiae, 9, 113, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἰδὼν δὲ διεφθαρμένην τὴν γυναῖκα, αὐτίκα μετὰ ταῦτα συμβουλευσάμενος τοῖσι παισὶ ἐπορεύετο ἐς Βάκτρα σύν τε τοῖσι ἑωυτοῦ υἱοῖσι καὶ δή κου τισὶ καὶ ἄλλοισι ὡς ἀποστήσων νομὸν τὸν Βάκτριον καὶ ποιήσων τὰ μέγιστα κακῶν βασιλέα· τά περ ἂν καὶ ἐγένετο, ὡς ἐμοὶ δοκέειν, εἴ περ ἔφθη ἀναβὰς ἐς τοὺς Βακτρίους καὶ τοὺς Σάκας· καὶ γὰρ ἔστεργόν μιν καὶ ἦν ὕπαρχος τῶν Βακτρίων.
142Hesiodus, Opera et dies, 59; 4 (auctor fl.c.700BC)
αὐτίκα δ' ἐκ γαίης πλάσσεν κλυτὸς Ἀμφιγυήεις παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς· ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη· ἀμφὶ δέ οἱ Χάριτές τε θεαὶ καὶ πότνια Πειθὼ ὅρμους χρυσείους ἔθεσαν χροΐ· ἀμφὶ δὲ τήν γε Ὧραι καλλίκομοι στέφον ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν· [πάντα δέ οἱ χροῒ κόσμον ἐφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη.] ἐν δ' ἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος Ἀργεϊφόντης ψεύδεά θ' αἱμυλίους τε λόγους καὶ ἐπίκλοπον ἦθος [τεῦξε Διὸς βουλῇσι βαρυκτύπου· ἐν δ' ἄρα φωνὴν] θῆκε θεῶν κῆρυξ, ὀνόμηνε δὲ τήνδε γυναῖκα Πανδώρην, ὅτι πάντες Ὀλύμπια δώματ' ἔχοντες δῶρον ἐδώρησαν, πῆμ' ἀνδράσιν ἀλφηστῇσιν.
143Hesiodus, Opera et dies, 202; 5 (auctor fl.c.700BC)
αὐτίκα γὰρ τρέχει Ὅρκος ἅμα σκολιῇσι δίκῃσιν.
144Hesiodus, Opera et dies, 238; 8 (auctor fl.c.700BC)
καί ῥ' ὁπότ' ἄν τίς μιν βλάπτῃ σκολιῶς ὀνοτάζων, αὐτίκα πὰρ Διὶ πατρὶ καθεζομένη Κρονίωνι γηρύετ' ἀνθρώπων ἄδικον νόον, ὄφρ' ἀποτίσῃ δῆμος ἀτασθαλίας βασιλέων, οἳ λυγρὰ νοεῦντες ἄλλῃ παρκλίνωσι δίκας σκολιῶς ἐνέποντες.
145Hesiodus, Theogonia, 545; 11 (auctor fl.c.700BC)
αὐτίκα δ' ἀντὶ πυρὸς τεῦξεν κακὸν ἀνθρώποισιν· γαίης γὰρ σύμπλασσε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς.
146Hesiodus, Theogonia, 901; 11 (auctor fl.c.700BC)
τοὔνεκά μιν Κρονίδης ὑψίζυγος αἰθέρι ναίων κάππιεν ἐξαπίνης· ἣ δ' αὐτίκα Παλλάδ' Ἀθήνην κύσατο· τὴν μὲν ἔτικτε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε πὰρ κορυφὴν Τρίτωνος ἐπ' ὄχθῃσιν ποταμοῖο.
147Homerus, Ilias, 1, 172; 4 (auctor fl.700BC)
ἧος ὃ ταῦθ' ὥρμαινε κατά φρένα καί κατά θυμόν, ἕλκετο δ' ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δ' Ἀθήνη οὐρανόθεν· πρό γάρ ἧκε θεά λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε· στῆ δ' ὄπιθεν, ξανθῆς δέ κόμης ἕλε Πηλεΐωνα οἴῳ φαινομένη· τῶν δ' ἄλλων οὔ τις ὁρᾶτο· θάμβησεν δ' Ἀχιλεύς, μετά δ' ἐτράπετ', αὐτίκα δ' ἔγνω Παλλάδ' Ἀθηναίην· δεινώ δέ οἱ ὄσσε φάανθεν· καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· τίπτ' αὖτ' αἰγιόχοιο Διός τέκος εἰλήλουθας· ἦ ἵνα ὕβριν ἴδῃ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο· ἀλλ' ἔκ τοι ἐρέω, τό δέ καί τελέεσθαι ὀΐω· ᾗς ὑπεροπλίῃσι τάχ' ἄν ποτε θυμόν ὀλέσσῃ.
148Homerus, Ilias, 1, 531; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα κερτομίοισι Δία Κρονίωνα προσηύδα· τίς δ' αὖ τοι δολομῆτα θεῶν συμφράσσατο βουλάς· αἰεί τοι φίλον ἐστίν ἐμεῦ ἀπό νόσφιν ἐόντα κρυπτάδια φρονέοντα δικαζέμεν· οὐδέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς.
149Homerus, Ilias, 2, 419; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσε κηρύσσειν πόλεμον δέ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς· οἳ μέν ἐκήρυσσον, τοί δ' ἠγείροντο μάλ' ὦκα.
150Homerus, Ilias, 2, 653; 3 (auctor fl.700BC)
Τληπόλεμος δ' ἐπεί οὖν τράφ' ἐνί μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρός ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα ἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον ὄζον Ἄρηος· αἶψα δέ νῆας ἔπηξε, πολύν δ' ὅ γε λαόν ἀγείρας βῆ φεύγων ἐπί πόντον· ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοι υἱέες υἱωνοί τε βίης Ἡρακληείης.
151Homerus, Ilias, 3, 1; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρά βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπί σώματι κύρσας εὑρών ἢ ἔλαφον κεραόν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων· μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτόν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ' αἰζηοί· ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γάρ τίσεσθαι ἀλείτην· αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
152Homerus, Ilias, 3, 111; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰποῦσα θεά γλυκύν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ ἀνδρός τε προτέρου καί ἄστεος ἠδέ τοκήων· αὐτίκα δ' ἀργεννῇσι καλυψαμένη ὀθόνῃσιν ὁρμᾶτ' ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατά δάκρυ χέουσα οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καί ἀμφίπολοι δύ' ἕποντο, Αἴθρη Πιτθῆος θυγάτηρ, Κλυμένη τε βοῶπις· αἶψα δ' ἔπειθ' ἵκανον ὅθι Σκαιαί πύλαι ἦσαν.
153Homerus, Ilias, 4, 127; 4 (auctor fl.700BC)
ἀκρότατον δ' ἄρ' ὀϊστός ἐπέγραψε χρόα φωτός· αὐτίκα δ' ἔρρεεν αἷμα κελαινεφές ἐξ ὠτειλῆς.
154Homerus, Ilias, 4, 127; 12 (auctor fl.700BC)
καί κεν ἐλέγχιστος πολυδίψιον Ἄργος ἱκοίμην· αὐτίκα γάρ μνήσονται Ἀχαιοί πατρίδος αἴης· κάδ δέ κεν εὐχωλήν Πριάμῳ καί Τρωσί λίποιμεν Ἀργείην Ἑλένην· σέο δ' ὀστέα πύσει ἄρουρα κειμένου ἐν Τροίῃ ἀτελευτήτῳ ἐπί ἔργῳ.
155Homerus, Ilias, 4, 183; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή ῥ' ἵκανον ὅθι ξανθός Μενέλαος βλήμενος ἦν, περί δ' αὐτόν ἀγηγέραθ' ὅσσοι ἄριστοι κυκλόσ', ὃ δ' ἐν μέσσοισι παρίστατο ἰσόθεος φώς, αὐτίκα δ' ἐκ ζωστῆρος ἀρηρότος ἕλκεν ὀϊστόν· τοῦ δ' ἐξελκομένοιο πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι.
156Homerus, Ilias, 4, 223; 6 (auctor fl.700BC)
τούς δέ ἰδών γήθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα δ' Ἰδομενῆα προσηύδα μειλιχίοισιν· Ἰδομενεῦ περί μέν σε τίω Δαναῶν ταχυπώλων ἠμέν ἐνί πτολέμῳ ἠδ' ἀλλοίῳ ἐπί ἔργῳ ἠδ' ἐν δαίθ', ὅτε πέρ τε γερούσιον αἴθοπα οἶνον Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνί κρητῆρι κέρωνται.
157Homerus, Ilias, 5, 493; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Σαρπηδών, δάκε δέ φρένας Ἕκτορι μῦθος· αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ' ὀξέα δοῦρα κατά στρατόν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δέ φύλοπιν αἰνήν.
158Homerus, Ilias, 6, 72; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ' ὀξέα δοῦρα κατά στρατόν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δέ φύλοπιν αἰνήν.
159Homerus, Ilias, 6, 297; 2 (auctor fl.700BC)
αἳ δ' ὀλολυγῇ πᾶσαι Ἀθήνῃ χεῖρας ἀνέσχον· ἣ δ' ἄρα πέπλον ἑλοῦσα Θεανώ καλλιπάρῃος θῆκεν Ἀθηναίης ἐπί γούνασιν ἠϋκόμοιο, εὐχομένη δ' ἠρᾶτο Διός κούρῃ μεγάλοιο· πότνι' Ἀθηναίη ἐρυσίπτολι δῖα θεάων ἆξον δή ἔγχος Διομήδεος, ἠδέ καί αὐτόν πρηνέα δός πεσέειν Σκαιῶν προπάροιθε πυλάων, ὄφρά τοι αὐτίκα νῦν δυοκαίδεκα βοῦς ἐνί νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερεύσομεν, αἴ κ' ἐλεήσῃς ἄστύ τε καί Τρώων ἀλόχους καί νήπια τέκνα.
160Homerus, Ilias, 8, 245; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' αἰετόν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν, νεβρόν ἔχοντ' ὀνύχεσσι τέκος ἐλάφοιο ταχείης· πάρ δέ Διός βωμῷ περικαλλέϊ κάββαλε νεβρόν, ἔνθα πανομφαίῳ Ζηνί ῥέζεσκον Ἀχαιοί.
161Homerus, Ilias, 9, 114; 8 (auctor fl.700BC)
ταῦτα μέν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοί δώωσ' ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καί χαλκοῦ νηησάσθω εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ' Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δέ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτός ἑλέσθω, αἴ κε μετ' Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
162Homerus, Ilias, 9, 162; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα κήρυκες μέν ὕδωρ ἐπί χεῖρας ἔχευαν, κοῦροι δέ κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο, νώμησαν δ' ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν.
163Homerus, Ilias, 9, 244; 10 (auctor fl.700BC)
ταῦτα μέν αὐτίκα πάντα παρέσσεται· εἰ δέ κεν αὖτε ἄστυ μέγα Πριάμοιο θεοί δώωσ' ἀλαπάξαι, νῆα ἅλις χρυσοῦ καί χαλκοῦ νηήσασθαι εἰσελθών, ὅτε κεν δατεώμεθα ληΐδ' Ἀχαιοί, Τρωϊάδας δέ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτός ἑλέσθαι, αἵ κε μετ' Ἀργείην Ἑλένην κάλλισται ἔωσιν.
164Homerus, Ilias, 9, 492; 8 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν γάρ μή δῶρα φέροι τά δ' ὄπισθ' ὀνομάζοι Ἀτρεΐδης, ἀλλ' αἰέν ἐπιζαφελῶς χαλεπαίνοι, οὐκ ἂν ἔγωγέ σε μῆνιν ἀπορρίψαντα κελοίμην Ἀργείοισιν ἀμυνέμεναι χατέουσί περ ἔμπης· νῦν δ' ἅμα τ' αὐτίκα πολλά διδοῖ τά δ' ὄπισθεν ὑπέστη, ἄνδρας δέ λίσσεσθαι ἐπιπροέηκεν ἀρίστους κρινάμενος κατά λαόν Ἀχαιϊκόν, οἵ τε σοί αὐτῷ φίλτατοι Ἀργείων· τῶν μή σύ γε μῦθον ἐλέγξῃς μηδέ πόδας· πρίν δ' οὔ τι νεμεσσητόν κεχολῶσθαι.
165Homerus, Ilias, 10, 332; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο καί ῥ' ἐπίορκον ἐπώμοσε, τόν δ' ὀρόθυνεν· αὐτίκα δ' ἀμφ' ὤμοισιν ἐβάλλετο καμπύλα τόξα, ἕσσατο δ' ἔκτοσθεν ῥινόν πολιοῖο λύκοιο, κρατί δ' ἐπί κτιδέην κυνέην, ἕλε δ' ὀξύν ἄκοντα, βῆ δ' ἰέναι προτί νῆας ἀπό στρατοῦ· οὐδ' ἄρ' ἔμελλεν ἐλθών ἐκ νηῶν ἂψ Ἕκτορι μῦθον ἀποίσειν.
166Homerus, Ilias, 11, 489; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Ἰδομενεύς προσεφώνεε Νέστορα δῖον· ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶν ἄγρει σῶν ὀχέων ἐπιβήσεο, πάρ δέ Μαχάων βαινέτω, ἐς νῆας δέ τάχιστ' ἔχε μώνυχας ἵππους· ἰητρός γάρ ἀνήρ πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων ἰούς τ' ἐκτάμνειν ἐπί τ' ἤπια φάρμακα πάσσειν.
167Homerus, Ilias, 11, 489; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ὧν ὀχέων ἐπεβήσετο, πάρ δέ Μαχάων βαῖν' Ἀσκληπιοῦ υἱός ἀμύμονος ἰητῆρος· μάστιξεν δ' ἵππους, τώ δ' οὐκ ἀέκοντε πετέσθην νῆας ἔπι γλαφυράς· τῇ γάρ φίλον ἔπλετο θυμῷ.
168Homerus, Ilias, 11, 575; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησεν Ἀλέξανδρος θεοειδής τεύχε' ἀπαινύμενον Ἀπισάονος, αὐτίκα τόξον ἕλκετ' ἐπ' Εὐρυπύλῳ, καί μιν βάλε μηρόν ὀϊστῷ δεξιόν· ἐκλάσθη δέ δόναξ, ἐβάρυνε δέ μηρόν.
169Homerus, Ilias, 12, 34; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν γάρ τούς πάγχυ κακά φρονέων ἀλαπάζει Ζεύς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δέ ἵετ' ἀρήγειν, ἦ τ' ἂν ἔγωγ' ἐθέλοιμι καί αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι, νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπ' Ἄργεος ἐνθάδ' Ἀχαιούς· εἰ δέ χ' ὑποστρέψωσι, παλίωξις δέ γένηται ἐκ νηῶν καί τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ, οὐκέτ' ἔπειτ' ὀΐω οὐδ' ἄγγελον ἀπονέεσθαι ἄψορρον προτί ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπ' Ἀχαιῶν.
170Homerus, Ilias, 12, 80; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ' Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
171Homerus, Ilias, 12, 277; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἀσπίδα μέν πρόσθ' ἔσχετο πάντοσ' ἐΐσην καλήν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεύς ἤλασεν, ἔντοσθεν δέ βοείας ῥάψε θαμειάς χρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περί κύκλον.
172Homerus, Ilias, 12, 277; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ Γλαῦκον προσέφη παῖδ' Ἱππολόχοιο· Γλαῦκε τί ἢ δή νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδέ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δέ θεούς ὣς εἰσορόωσι, καί τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ' ὄχθας καλόν φυταλιῆς καί ἀρούρης πυροφόροιο· τώ νῦν χρή Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας ἑστάμεν ἠδέ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι, ὄφρά τις ὧδ' εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων· οὐ μάν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα οἶνόν τ' ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ' ἄρα καί ἲς ἐσθλή, ἐπεί Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.
173Homerus, Ilias, 12, 442; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' οἳ μέν τεῖχος ὑπέρβασαν, οἳ δέ κατ' αὐτάς ποιητάς ἐσέχυντο πύλας· Δαναοί δέ φόβηθεν νῆας ἀνά γλαφυράς, ὅμαδος δ' ἀλίαστος ἐτύχθη.
174Homerus, Ilias, 13, 1; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος κραιπνά ποσί προβιβάς· τρέμε δ' οὔρεα μακρά καί ὕλη ποσσίν ὑπ' ἀθανάτοισι Ποσειδάωνος ἰόντος.
175Homerus, Ilias, 13, 723; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ' Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Πουλυδάμα σύ μέν αὐτοῦ ἐρύκακε πάντας ἀρίστους, αὐτάρ ἐγώ κεῖσ' εἶμι καί ἀντιόω πολέμοιο· αἶψα δ' ἐλεύσομαι αὖτις ἐπήν εὖ τοῖς ἐπιτείλω.
176Homerus, Ilias, 14, 154; 1 (auctor fl.700BC)
Ἥρη δ' εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι στᾶσ' ἐξ Οὐλύμποιο ἀπό ῥίου· αὐτίκα δ' ἔγνω τόν μέν ποιπνύοντα μάχην ἀνά κυδιάνειραν αὐτοκασίγνητον καί δαέρα, χαῖρε δέ θυμῷ· Ζῆνα δ' ἐπ' ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδης ἥμενον εἰσεῖδε, στυγερός δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.
177Homerus, Ilias, 14, 352; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἐν πρώτοισι μέγα προθορών ἐκέλευσεν· Ἀργεῖοι καί δ' αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην Πριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καί κῦδος ἄρηται· ἀλλ' ὃ μέν οὕτω φησί καί εὔχεται οὕνεκ' Ἀχιλλεύς νηυσίν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ· κείνου δ' οὔ τι λίην ποθή ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοι ἡμεῖς ὀτρυνώμεθ' ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.
178Homerus, Ilias, 15, 113; 4 (auctor fl.700BC)
οὐκ ἀΐεις ἅ τέ φησι θεά λευκώλενος Ἥρη ἣ δή νῦν πάρ Ζηνός Ὀλυμπίου εἰλήλουθεν· ἦ ἐθέλεις αὐτός μέν ἀναπλήσας κακά πολλά ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δέ καί ἀχνύμενός περ ἀνάγκῃ, αὐτάρ τοῖς ἄλλοισι κακόν μέγα πᾶσι φυτεῦσαι· αὐτίκα γάρ Τρῶας μέν ὑπερθύμους καί Ἀχαιούς λείψει, ὃ δ' ἡμέας εἶσι κυδοιμήσων ἐς Ὄλυμπον, μάρψει δ' ἑξείης ὅς τ' αἴτιος ὅς τε καί οὐκί.
179Homerus, Ilias, 16, 155; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' εἰς ὑπερῷ' ἀναβάς παρελέξατο λάθρῃ Ἑρμείας ἀκάκητα, πόρεν δέ οἱ ἀγλαόν υἱόν Εὔδωρον πέρι μέν θείειν ταχύν ἠδέ μαχητήν.
180Homerus, Ilias, 16, 249; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ σφήκεσσιν ἐοικότες ἐξεχέοντο εἰνοδίοις, οὓς παῖδες ἐριδμαίνωσιν ἔθοντες αἰεί κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκί' ἔχοντας νηπίαχοι· ξυνόν δέ κακόν πολέεσσι τιθεῖσι.
181Homerus, Ilias, 16, 508; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα παῦσ' ὀδύνας ἀπό δ' ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν τέρσηνε, μένος δέ οἱ ἔμβαλε θυμῷ.
182Homerus, Ilias, 16, 659; 5 (auctor fl.700BC)
βῆ δέ κατ' Ἰδαίων ὀρέων ἐς φύλοπιν αἰνήν, αὐτίκα δ' ἐκ βελέων Σαρπηδόνα δῖον ἀείρας πολλόν ἀπό πρό φέρων λοῦσεν ποταμοῖο ῥοῇσι χρῖσέν τ' ἀμβροσίῃ, περί δ' ἄμβροτα εἵματα ἕσσε· πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι, ὕπνῳ καί θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα κάτθεσαν ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ.
183Homerus, Ilias, 16, 818; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ ξύν δουρί μετ' Αὐτομέδοντα βεβήκει ἀντίθεον θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο· ἵετο γάρ βαλέειν· τόν δ' ἔκφερον ὠκέες ἵπποι ἄμβροτοι, οὓς Πηλῆϊ θεοί δόσαν ἀγλαά δῶρα.
184Homerus, Ilias, 17, 82; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ὃ μέν αὖτις ἔβη θεός ἂμ πόνον ἀνδρῶν, Ἕκτορα δ' αἰνόν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφί μελαίνας· πάπτηνεν δ' ἄρ' ἔπειτα κατά στίχας, αὐτίκα δ' ἔγνω τόν μέν ἀπαινύμενον κλυτά τεύχεα, τόν δ' ἐπί γαίῃ κείμενον· ἔρρει δ' αἷμα κατ' οὐταμένην ὠτειλήν.
185Homerus, Ilias, 17, 456; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', Ἀλκιμέδων δέ βοηθόον ἅρμ' ἐπορούσας καρπαλίμως μάστιγα καί ἡνία λάζετο χερσίν, Αὐτομέδων δ' ἀπόρουσε· νόησε δέ φαίδιμος Ἕκτωρ, αὐτίκα δ' Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγύς ἐόντα· Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων ἵππω τώδ' ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο ἐς πόλεμον προφανέντε σύν ἡνιόχοισι κακοῖσι· τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ σῷ ἐθέλεις, ἐπεί οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.
186Homerus, Ilias, 17, 491; 4 (auctor fl.700BC)
ὃ δ' εὐξάμενος Διί πατρί ἀλκῆς καί σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφί μελαίνας· αὐτίκα δ' Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστόν ἑταῖρον· Ἀλκίμεδον μή δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους, ἀλλά μάλ' ἐμπνείοντε μεταφρένῳ· οὐ γάρ ἔγωγε Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω, πρίν γ' ἐπ' Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν Ἀργείων, ἤ κ' αὐτός ἐνί πρώτοισιν ἁλοίη.
187Homerus, Ilias, 17, 626; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τόν δέ πατήρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα· αὐτίκα δ' ἠέρα μέν σκέδασεν καί ἀπῶσεν ὀμίχλην, ἠέλιος δ' ἐπέλαμψε, μάχη δ' ἐπί πᾶσα φαάνθη· καί τότ' ἄρ' Αἴας εἶπε βοήν ἀγαθόν Μενέλαον· σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφές αἴ κεν ἴδηαι ζωόν ἔτ' Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν, ὄτρυνον δ' Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολύ φίλτατος ὤλεθ' ἑταῖρος.
188Homerus, Ilias, 18, 65; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε Θέτις κατά δάκρυ χέουσα· ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷ' ἀγορεύεις· αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθ' Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.
189Homerus, Ilias, 18, 97; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δέ μέγ' ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· αὐτίκα τεθναίην, ἐπεί οὐκ ἄρ' ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι· ὃ μέν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ', ἐμεῖο δέ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.
190Homerus, Ilias, 19, 1; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί φρεσίν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· μῆτερ ἐμή τά μέν ὅπλα θεός πόρεν οἷ' ἐπιεικές ἔργ' ἔμεν ἀθανάτων, μή δέ βροτόν ἄνδρα τελέσσαι.
191Homerus, Ilias, 19, 114; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τόν δ' ἄχος ὀξύ κατά φρένα τύψε βαθεῖαν· αὐτίκα δ' εἷλ' Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο χωόμενος φρεσίν ᾗσι, καί ὤμοσε καρτερόν ὅρκον μή ποτ' ἐς Οὔλυμπόν τε καί οὐρανόν ἀστερόεντα αὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.
192Homerus, Ilias, 19, 349; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ἀχαιοί αὐτίκα θωρήσσοντο κατά στρατόν· ἣ δ' Ἀχιλῆϊ νέκταρ ἐνί στήθεσσι καί ἀμβροσίην ἐρατεινήν στάξ', ἵνα μή μιν λιμός ἀτερπής γούναθ' ἵκοιτο· αὐτή δέ πρός πατρός ἐρισθενέος πυκινόν δῶ ᾤχετο, τοί δ' ἀπάνευθε νεῶν ἐχέοντο θοάων.
193Homerus, Ilias, 20, 273; 4 (auctor fl.700BC)
ἔνθά κεν Αἰνείας μέν ἐπεσσύμενον βάλε πέτρῳ ἢ κόρυθ' ἠέ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε λυγρόν ὄλεθρον, τόν δέ κε Πηλεΐδης σχεδόν ἄορι θυμόν ἀπηύρα, εἰ μή ἄρ' ὀξύ νόησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων· αὐτίκα δ' ἀθανάτοισι θεοῖς μετά μῦθον ἔειπεν· ὢ πόποι ἦ μοι ἄχος μεγαλήτορος Αἰνείαο, ὃς τάχα Πηλεΐωνι δαμείς Ἄϊδος δέ κάτεισι πειθόμενος μύθοισιν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο νήπιος, οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρόν ὄλεθρον.
194Homerus, Ilias, 20, 309; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα τῷ μέν ἔπειτα κατ' ὀφθαλμῶν χέεν ἀχλύν Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· ὃ δέ μελίην εὔχαλκον ἀσπίδος ἐξέρυσεν μεγαλήτορος Αἰνείαο· καί τήν μέν προπάροιθε ποδῶν Ἀχιλῆος ἔθηκεν, Αἰνείαν δ' ἔσσευεν ἀπό χθονός ὑψόσ' ἀείρας.
195Homerus, Ilias, 21, 324; 2 (auctor fl.700BC)
πορφύρεον δ' ἄρα κῦμα διιπετέος ποταμοῖο ἵστατ' ἀειρόμενον, κατά δ' ᾕρεε Πηλεΐωνα· Ἥρη δέ μέγ' ἄϋσε περιδείσασ' Ἀχιλῆϊ μή μιν ἀποέρσειε μέγας ποταμός βαθυδίνης, αὐτίκα δ' Ἥφαιστον προσεφώνεεν ὃν φίλον υἱόν· ὄρσεο κυλλοπόδιον ἐμόν τέκος· ἄντα σέθεν γάρ Ξάνθον δινήεντα μάχῃ ἠΐσκομεν εἶναι· ἀλλ' ἐπάμυνε τάχιστα, πιφαύσκεο δέ φλόγα πολλήν.
196Homerus, Ilias, 21, 324; 9 (auctor fl.700BC)
λῆγ' ἔριδος, Τρῶας δέ καί αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεύς ἄστεος ἐξελάσειε· τί μοι ἔριδος καί ἀρωγῆς·
197Homerus, Ilias, 23, 35; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὅτε δή κλισίην Ἀγαμέμνονος ἷξον ἰόντες, αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσαν ἀμφί πυρί στῆσαι τρίποδα μέγαν, εἰ πεπίθοιεν Πηλεΐδην λούσασθαι ἄπο βρότον αἱματόεντα.
198Homerus, Ilias, 23, 93; 11 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ἀχιλλεύς αὐτίκα Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι κέλευσε χαλκόν ζώννυσθαι, ζεῦξαι δ' ὑπ' ὄχεσφιν ἕκαστον ἵππους· οἳ δ' ὄρνυντο καί ἐν τεύχεσσιν ἔδυνον, ἂν δ' ἔβαν ἐν δίφροισι παραιβάται ἡνίοχοί τε, πρόσθε μέν ἱππῆες, μετά δέ νέφος εἵπετο πεζῶν μυρίοι· ἐν δέ μέσοισι φέρον Πάτροκλον ἑταῖροι.
199Homerus, Ilias, 23, 161; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαόν μέν σκέδασεν κατά νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δέ παρ' αὖθι μένον καί νήεον ὕλην, ποίησαν δέ πυρήν ἑκατόμπεδον ἔνθα καί ἔνθα, ἐν δέ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρόν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.
200Homerus, Ilias, 23, 388; 6 (auctor fl.700BC)
ἤτοι μέν κείνοισιν ἐριζέμεν οὔ τι κελεύω Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος καί ἐπ' αὐτῷ κῦδος ἔθηκεν· ἵππους δ' Ἀτρεΐδαο κιχάνετε, μή δέ λίπησθον, καρπαλίμως, μή σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ Αἴθη θῆλυς ἐοῦσα· τί ἢ λείπεσθε φέριστοι· ὧδε γάρ ἐξερέω, καί μήν τετελεσμένον ἔσται· οὐ σφῶϊν κομιδή παρά Νέστορι ποιμένι λαῶν ἔσσεται, αὐτίκα δ' ὔμμε κατακτενεῖ ὀξέϊ χαλκῷ, αἴ κ' ἀποκηδήσαντε φερώμεθα χεῖρον ἄεθλον.
201Homerus, Ilias, 23, 514; 8 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ ἔστί τοι ἐν κλισίῃ χρυσός πολύς, ἔστι δέ χαλκός καί πρόβατ', εἰσί δέ τοι δμῳαί καί μώνυχες ἵπποι· τῶν οἱ ἔπειτ' ἀνελών δόμεναι καί μεῖζον ἄεθλον ἠέ καί αὐτίκα νῦν, ἵνα σ' αἰνήσωσιν Ἀχαιοί.
202Homerus, Ilias, 23, 586; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ καί νύ κεν οἴκοθεν ἄλλο μεῖζον ἐπαιτήσειας, ἄφαρ κέ τοι αὐτίκα δοῦναι βουλοίμην ἢ σοί γε διοτρεφές ἤματα πάντα ἐκ θυμοῦ πεσέειν καί δαίμοσιν εἶναι ἀλιτρός.
203Homerus, Ilias, 23, 859; 2 (auctor fl.700BC)
κλήρους δ' ἐν κυνέῃ χαλκήρεϊ πάλλον ἑλόντες, Τεῦκρος δέ πρῶτος κλήρῳ λάχεν· αὐτίκα δ' ἰόν ἧκεν ἐπικρατέως, οὐδ' ἠπείλησεν ἄνακτι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτήν ἑκατόμβην.
204Homerus, Ilias, 23, 859; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἠπείλησεν ἑκηβόλῳ Ἀπόλλωνι ἀρνῶν πρωτογόνων ῥέξειν κλειτήν ἑκατόμβην.
205Homerus, Ilias, 24, 200; 6 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ μοι αἶσα τεθνάμεναι παρά νηυσίν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων βούλομαι· αὐτίκα γάρ με κατακτείνειεν Ἀχιλλεύς ἀγκάς ἑλόντ' ἐμόν υἱόν, ἐπήν γόου ἐξ ἔρον εἵην.
206Homerus, Ilias, 24, 299; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ' εὐχόμενος, τοῦ δ' ἔκλυε μητίετα Ζεύς αὐτίκα δ' αἰετόν ἧκε τελειότατον πετεηνῶν μόρφνον θηρητῆρ' ὃν καί περκνόν καλέουσιν.
207Homerus, Odyssea, 1, 280; 13 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ μνηστῆρας ἐπῴχετο ἰσόθεος φώς.
208Homerus, Odyssea, 3, 51; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ἐν χειρί τίθει δέπας ἡδέος οἴνου· χαῖρε δ' Ἀθηναίη πεπνυμένῳ ἀνδρί δικαίῳ, οὕνεκα οἷ προτέρῃ δῶκε χρύσειον ἄλεισον· αὐτίκα δ' εὔχετο πολλά Ποσειδάωνι ἄνακτι· " κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε, μηδέ μεγήρῃς ἡμῖν εὐχομένοισι τελευτῆσαι τάδε ἔργα.
209Homerus, Odyssea, 3, 447; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί ῥ' εὔξαντο καί οὐλοχύτας προβάλοντο, αὐτίκα Νέστορος υἱός ὑπέρθυμος Θρασυμήδης ἤλασεν ἄγχι στάς· πέλεκυς δ' ἀπέκοψε τένοντας αὐχενίους, λῦσεν δέ βοός μένος.
210Homerus, Odyssea, 4, 100; 13 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἥ γ' ἐπέεσσι πόσιν ἐρέεινεν ἕκαστα· " ἴδμεν δή, Μενέλαε διοτρεφές, οἵ τινες οἵδε ἀνδρῶν εὐχετόωνται ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ· ψεύσομαι ἦ ἔτυμον ἐρέω· κέλεται δέ με θυμός.
211Homerus, Odyssea, 4, 512; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Αἴγισθος δολίην ἐφράσσατο τέχνην· κρινάμενος κατά δῆμον ἐείκοσι φῶτας ἀρίστους εἷσε λόχον, ἑτέρωθι δ' ἀνώγει δαῖτα πένεσθαι.
212Homerus, Odyssea, 5, 192; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί τάρπησαν ἐδητύος ἠδέ ποτῆτος, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Καλυψώ, δῖα θεάων· " διογενές Λαερτιάδη, πολυμήχαν' Ὀδυσσεῦ, οὕτω δή οἶκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν αὐτίκα νῦν ἐθέλεις ἰέναι· σύ δέ χαῖρε καί ἔμπης.
213Homerus, Odyssea, 5, 365; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ κρήδεμνον ὑπό στέρνοιο τάνυσσεν, αὐτός δέ πρηνής ἁλί κάππεσε, χεῖρε πετάσσας, νηχέμεναι μεμαώς.
214Homerus, Odyssea, 5, 451; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάθ', ὁ δ' αὐτίκα παῦσεν ἑόν ῥόον, ἔσχε δέ κῦμα, πρόσθε δέ οἱ ποίησε γαλήνην, τόν δ' ἐσάωσεν ἐς ποταμοῦ προχοάς.
215Homerus, Odyssea, 6, 48; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Ἠώς ἦλθεν ἐύθρονος, ἥ μιν ἔγειρε Ναυσικάαν ἐύπεπλον· ἄφαρ δ' ἀπεθαύμασ' ὄνειρον, βῆ δ' ἰέναι διά δώμαθ', ἵν' ἀγγείλειε τοκεῦσιν, πατρί φίλῳ καί μητρί· κιχήσατο δ' ἔνδον ἐόντας· ἡ μέν ἐπ' ἐσχάρῃ ἧστο σύν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν ἠλάκατα στρωφῶσ' ἁλιπόρφυρα· τῷ δέ θύραζε ἐρχομένῳ ξύμβλητο μετά κλειτούς βασιλῆας ἐς βουλήν, ἵνα μιν κάλεον Φαίηκες ἀγαυοί.
216Homerus, Odyssea, 6, 127; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα μειλίχιον καί κερδαλέον φάτο μῦθον.
217Homerus, Odyssea, 9, 116; 13 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα καμπύλα τόξα καί αἰγανέας δολιχαύλους εἱλόμεθ' ἐκ νηῶν, διά δέ τρίχα κοσμηθέντες βάλλομεν· αἶψα δ' ἔδωκε θεός μενοεικέα θήρην.
218Homerus, Odyssea, 9, 193; 4 (auctor fl.700BC)
τοῦ φέρον ἐμπλήσας ἀσκόν μέγαν, ἐν δέ καί ᾖα κωρύκῳ· αὐτίκα γάρ μοι ὀίσατο θυμός ἀγήνωρ ἄνδρ' ἐπελεύσεσθαι μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν, ἄγριον, οὔτε δίκας ἐύ εἰδότα οὔτε θέμιστας.
219Homerus, Odyssea, 9, 231; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἥμισυ μέν θρέψας λευκοῖο γάλακτος πλεκτοῖς ἐν ταλάροισιν ἀμησάμενος κατέθηκεν, ἥμισυ δ' αὖτ' ἔστησεν ἐν ἄγγεσιν, ὄφρα οἱ εἴη πίνειν αἰνυμένῳ καί οἱ ποτιδόρπιον εἴη.
220Homerus, Odyssea, 9, 318; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' εἰς εὐρύ σπέος ἤλασε πίονα μῆλα πάντα μάλ', οὐδέ τι λεῖπε βαθείης ἔκτοθεν αὐλῆς, ἤ τι ὀισάμενος, ἢ καί θεός ὣς ἐκέλευσεν.
221Homerus, Odyssea, 9, 318; 13 (auctor fl.700BC)
σχέτλιε, πῶς κέν τίς σε καί ὕστερον ἄλλος ἵκοιτο ἀνθρώπων πολέων, ἐπεί οὐ κατά μοῖραν ἔρεξας· " " ὣς ἐφάμην, ὁ δ' ἔδεκτο καί ἔκπιεν· ἥσατο δ' αἰνῶς ἡδύ ποτόν πίνων καί μ' ᾔτεε δεύτερον αὖτις· " « δός μοι ἔτι πρόφρων, καί μοι τεόν οὔνομα εἰπέ αὐτίκα νῦν, ἵνα τοι δῶ ξείνιον, ᾧ κε σύ χαίρῃς· καί γάρ Κυκλώπεσσι φέρει ζείδωρος ἄρουρα οἶνον ἐριστάφυλον, καί σφιν Διός ὄμβρος ἀέξει· ἀλλά τόδ' ἀμβροσίης καί νέκταρός ἐστιν ἀπορρώξ.
222Homerus, Odyssea, 10, 87; 6 (auctor fl.700BC)
ἡ μέν ἄρ' ἐς κρήνην κατεβήσετο καλλιρέεθρον Ἀρτακίην· ἔνθεν γάρ ὕδωρ προτί ἄστυ φέρεσκον· οἱ δέ παριστάμενοι προσεφώνεον ἔκ τ' ἐρέοντο ὅς τις τῶνδ' εἴη βασιλεύς καί οἷσιν ἀνάσσοι· ἡ δέ μάλ' αὐτίκα πατρός ἐπέφραδεν ὑψερεφές δῶ.
223Homerus, Odyssea, 10, 503; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθα τοι αὐτίκα μάντις ἐλεύσεται, ὄρχαμε λαῶν, ὅς κέν τοι εἴπῃσιν ὁδόν καί μέτρα κελεύθου νόστον θ', ὡς ἐπί πόντον ἐλεύσεαι ἰχθυόεντα.
224Homerus, Odyssea, 10, 503; 8 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἔφατ', αὐτίκα δέ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
225Homerus, Odyssea, 11, 138; 5 (auctor fl.700BC)
» " ὣς φαμένη ψυχή μέν ἔβη δόμον Ἄϊδος εἴσω Τειρεσίαο ἄνακτος, ἐπεί κατά θέσφατ' ἔλεξεν· αὐτάρ ἐγών αὐτοῦ μένον ἔμπεδον, ὄφρ' ἐπί μήτηρ ἤλυθε καί πίεν αἷμα κελαινεφές· αὐτίκα δ' ἔγνω, καί μ' ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " « τέκνον ἐμόν, πῶς ἦλθες ὑπό ζόφον ἠερόεντα ζωός ἐών· χαλεπόν δέ τάδε ζωοῖσιν ὁρᾶσθαι.
226Homerus, Odyssea, 12, 111; 10 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἔφατ', αὐτίκα δέ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
227Homerus, Odyssea, 12, 111; 14 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ὅπλα ἕκαστα πονησάμενοι κατά νῆα ἥμεθα· τήν δ' ἄνεμός τε κυβερνήτης τ' ἴθυνε.
228Homerus, Odyssea, 12, 192; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἀνστάντες Περιμήδης Εὐρύλοχός τε πλείοσί μ' ἐν δεσμοῖσι δέον μᾶλλόν τε πίεζον.
229Homerus, Odyssea, 12, 277; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Εὐρύλοχος στυγερῷ μ' ἠμείβετο μύθῳ· " « σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται, ὅς ῥ' ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδέ καί ὕπνῳ οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρόν τετυκοίμεθα δόρπον, ἀλλ' αὔτως διά νύκτα θοήν ἀλάλησθαι ἄνωγας νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
230Homerus, Odyssea, 12, 327; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας ἐγγύθεν, οὐ γάρ τῆλε νεός κυανοπρῴροιο βοσκέσκονθ' ἕλικες καλαί βόες εὐρυμέτωποι· τάς δέ περίστησάν τε καί εὐχετόωντο θεοῖσιν, φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυός ὑψικόμοιο· οὐ γάρ ἔχον κρῖ λευκόν ἐυσσέλμου ἐπί νηός.
231Homerus, Odyssea, 12, 364; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, τῖσαι δή ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος, οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε χαίρεσκον μέν ἰών εἰς οὐρανόν ἀστερόεντα, ἠδ' ὁπότ' ἂψ ἐπί γαῖαν ἀπ' οὐρανόθεν προτραποίμην.
232Homerus, Odyssea, 13, 329; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ νύμφῃς ἠρήσατο, χεῖρας ἀνασχών· " νύμφαι νηϊάδες, κοῦραι Διός, οὔ ποτ' ἐγώ γε ὄψεσθ' ὔμμ' ἐφάμην· νῦν δ' εὐχωλῇς ἀγανῇσι χαίρετ'· ἀτάρ καί δῶρα διδώσομεν, ὡς τό πάρος περ, αἴ κεν ἐᾷ πρόφρων με Διός θυγάτηρ ἀγελείη αὐτόν τε ζώειν καί μοι φίλον υἱόν ἀέξῃ.
233Homerus, Odyssea, 13, 329; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλά χρήματα μέν μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο θείμεν αὐτίκα νῦν, ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ· αὐτοί δέ φραζώμεθ' ὅπως ὄχ' ἄριστα γένηται.
234Homerus, Odyssea, 14, 321; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε γαίης πολλόν ἀπέπλω ποντοπόρος νηῦς, αὐτίκα δούλιον ἦμαρ ἐμοί περιμηχανόωντο.
235Homerus, Odyssea, 14, 401; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε δῖος ὑφορβός· " ξεῖν', οὕτω γάρ κέν μοι ἐϋκλείη τ' ἀρετή τε εἴη ἐπ' ἀνθρώπους ἅμα τ' αὐτίκα καί μετέπειτα, ὅς σ' ἐπεί ἐς κλισίην ἄγαγον καί ξείνια δῶκα, αὖτις δέ κτείναιμι φίλον τ' ἀπό θυμόν ἑλοίμην· πρόφρων κεν δή ἔπειτα Δία Κρονίωνα λιτοίμην.
236Homerus, Odyssea, 15, 48; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ', αὐτίκα δέ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
237Homerus, Odyssea, 15, 415; 4 (auctor fl.700BC)
εἰρώτα δή ἔπειτα τίς εἴη καί πόθεν ἔλθοι· ἡ δέ μάλ' αὐτίκα πατρός ἐπέφραδεν ὑψερεφές δῶ· " ἐκ μέν Σιδῶνος πολυχάλκου εὔχομαι εἶναι, κούρη δ' εἴμ' Ἀρύβαντος ἐγώ ῥυδόν ἀφνειοῖο· ἀλλά μ' ἀνήρπαξαν Τάφιοι ληΐστορες ἄνδρες ἀγρόθεν ἐρχομένην, πέρασαν δέ τε δεῦρ' ἀγαγόντες τοῦδ' ἀνδρός πρός δώμαθ'· ὁ δ' ἄξιον ὦνον ἔδωκε.
238Homerus, Odyssea, 16, 308; 5 (auctor fl.700BC)
οἱ δ' ὅτε δή λιμένος πολυβενθέος ἐντός ἵκοντο, νῆα μέν οἵ γε μέλαιναν ἐπ' ἠπείροιο ἔρυσσαν, τεύχεα δέ σφ' ἀπένεικαν ὑπέρθυμοι θεράποντες, αὐτίκα δ' ἐς Κλυτίοιο φέρον περικαλλέα δῶρα.
239Homerus, Odyssea, 17, 247; 4 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' εἴσω ἴεν, μετά δέ μνηστῆρσι καθῖζεν, ἀντίον Εὐρυμάχου· τόν γάρ φιλέεσκε μάλιστα.
240Homerus, Odyssea, 18, 88; 5 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἀνασχομένω ὁ μέν ἤλασε δεξιόν ὦμον Ἶρος, ὁ δ' αὐχέν' ἔλασσεν ὑπ' οὔατος, ὀστέα δ' εἴσω ἔθλασεν· αὐτίκα δ' ἦλθε κατά στόμα φοίνιον αἷμα, κάδ δ' ἔπεσ' ἐν κονίῃσι μακών, σύν δ' ἤλασ' ὀδόντας λακτίζων ποσί γαῖαν· ἀτάρ μνηστῆρες ἀγαυοί χεῖρας ἀνασχόμενοι γέλῳ ἔκθανον.
241Homerus, Odyssea, 18, 169; 10 (auctor fl.700BC)
αἴθε μοι ὣς μαλακόν θάνατον πόροι Ἄρτεμις ἁγνή αὐτίκα νῦν, ἵνα μηκέτ' ὀδυρομένη κατά θυμόν αἰῶνα φθινύθω, πόσιος ποθέουσα φίλοιο παντοίην ἀρετήν, ἐπεί ἔξοχος ἦεν Ἀχαιῶν.
242Homerus, Odyssea, 18, 290; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα λαμπτῆρας τρεῖς ἵστασαν ἐν μεγάροισιν, ὄφρα φαείνοιεν· περί δέ ξύλα κάγκανα θῆκαν, αὖα πάλαι, περίκηλα, νέον κεκεασμένα χαλκῷ, καί δαΐδας μετέμισγον· ἀμοιβηδίς δ' ἀνέφαινον δμῳαί Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος.
243Homerus, Odyssea, 19, 190; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δ' Ἰδομενῆα μετάλλα ἄστυδ' ἀνελθών· ξεῖνον γάρ οἱ ἔφασκε φίλον τ' ἔμεν αἰδοῖόν τε.
244Homerus, Odyssea, 19, 361; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ὀδυσσεύς ἷζεν ἐπ' ἐσχαρόφιν, ποτί δέ σκότον ἐτράπετ' αἶψα· αὐτίκα γάρ κατά θυμόν ὀΐσατο, μή ἑ λαβοῦσα οὐλήν ἀμφράσσαιτο καί ἀμφαδά ἔργα γένοιτο.
245Homerus, Odyssea, 19, 361; 9 (auctor fl.700BC)
νίζε δ' ἄρ' ἆσσον ἰοῦσα ἄναχθ' ἑόν· αὐτίκα δ' ἔγνω οὐλήν, τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι Παρνησόνδ' ἐλθόντα μετ' Αὐτόλυκόν τε καί υἷας, μητρός ἑῆς πάτερ' ἐσθλόν, ὃς ἀνθρώπους ἐκέκαστο κλεπτοσύνῃ θ' ὅρκῳ τε· θεός δέ οἱ αὐτός ἔδωκεν Ἑρμείας· τῷ γάρ κεχαρισμένα μηρία καῖεν ἀρνῶν ἠδ' ἐρίφων· ὁ δέ οἱ πρόφρων ἅμ' ὀπήδει.
246Homerus, Odyssea, 19, 405; 4 (auctor fl.700BC)
Αὐτόλυκος δ' υἱοῖσιν ἐκέκλετο κυδαλίμοισι δεῖπνον ἐφοπλίσσαι· τοί δ' ὀτρύνοντος ἄκουσαν, αὐτίκα δ' εἰσάγαγον βοῦν ἄρσενα πενταέτηρον· τόν δέρον ἀμφί θ' ἕπον, καί μιν διέχευαν ἅπαντα, μίστυλλόν τ' ἄρ' ἐπισταμένως πεῖράν τ' ὀβελοῖσιν, ὤπτησάν τε περιφραδέως, δάσσαντό τε μοίρας.
247Homerus, Odyssea, 20, 44; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κλαίουσα κορέσσατο ὃν κατά θυμόν, Ἀρτέμιδι πρώτιστον ἐπεύξατο δῖα γυναικῶν· " Ἄρτεμι, πότνα θεά, θύγατερ Διός, αἴθε μοι ἤδη ἰόν ἐνί στήθεσσι βαλοῦσ' ἐκ θυμόν ἕλοιο αὐτίκα νῦν, ἢ ἔπειτα μ' ἀναρπάξασα θύελλα οἴχοιτο προφέρουσα κατ' ἠερόεντα κέλευθα, ἐν προχοῇς δέ βάλοι ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.
248Homerus, Odyssea, 20, 91; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ', αὐτίκα δέ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
249Homerus, Odyssea, 20, 91; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' εὐχόμενος· τοῦ δ' ἔκλυε μητίετα Ζεύς, αὐτίκα δ' ἐβρόντησεν ἀπ' αἰγλήεντος Ὀλύμπου, ὑψόθεν ἐκ νεφέων· γήθησε δέ δῖος Ὀδυσσεύς.
250Homerus, Odyssea, 21, 42; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ μνηστῆρσι μετηύδα καί φάτο μῦθον· " κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, οἳ τόδε δῶμα ἐχράετ' ἐσθιέμεν καί πινέμεν ἐμμενές αἰεί ἀνδρός ἀποιχομένοιο πολύν χρόνον· οὐδέ τιν' ἄλλην μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε, ἀλλ' ἐμέ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα.
251Homerus, Odyssea, 22, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ἐκλίνθη δ' ἑτέρωσε, δέπας δέ οἱ ἔκπεσε χειρός βλημένου, αὐτίκα δ' αὐλός ἀνά ῥῖνας παχύς ἦλθεν αἵματος ἀνδρομέοιο· θοῶς δ' ἀπό εἷο τράπεζαν ὦσε ποδί πλήξας, ἀπό δ' εἴδατα χεῦεν ἔραζε· σῖτός τε κρέα τ' ὀπτά φορύνετο.
252Homerus, Odyssea, 23, 231; 8 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " εὐνή μέν δή σοί γε τότ' ἔσσεται ὁππότε θυμῷ σῷ ἐθέλῃς, ἐπεί ἄρ σε θεοί ποίησαν ἱκέσθαι οἶκον ἐϋκτίμενον καί σήν ἐς πατρίδα γαῖαν· ἀλλ' ἐπεί ἐφράσθης καί τοι θεός ἔμβαλε θυμῷ, εἴπ' ἄγε μοι τόν ἄεθλον, ἐπεί καί ὄπισθεν, ὀΐω, πεύσομαι, αὐτίκα δ' ἐστί δαήμεναι οὔ τι χέρειον.
253Homerus, Odyssea, 23, 344; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἦ τοι μέν ἐγώ πολυδένδρεον ἀγρόν ἔπειμι, ὀψόμενος πατέρ' ἐσθλόν, ὅ μοι πυκινῶς ἀκάχηται· σοί δέ, γύναι, τάδ' ἐπιτέλλω, πινυτῇ περ ἐούσῃ· αὐτίκα γάρ φάτις εἶσιν ἅμ' ἠελίῳ ἀνιόντι ἀνδρῶν μνηστήρων, οὓς ἔκτανον ἐν μεγάροισιν· εἰς ὑπερῷ' ἀναβᾶσα σύν ἀμφιπόλοισι γυναιξίν ἧσθαι, μηδέ τινα προτιόσσεο μηδ' ἐρέεινε.
254Homerus, Odyssea, 24, 138; 13 (auctor fl.700BC)
γνωτόν δ' ἦν ὅ ῥά τίς σφι θεῶν ἐπιτάρροθος ἦεν· αὐτίκα γάρ κατά δώματ' ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ κτεῖνον ἐπιστροφάδην, τῶν δέ στόνος ὤρνυτ' ἀεικής κράτων τυπτομένων, δάπεδον δ' ἅπαν αἵματι θῦεν.
255Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0048D
4. Οὗτος ταύτην μαθὼν τὴν στάσιν, καὶ δείσας μή τι νεώτερον γένηται, σὺν τάχει πολλῷ τὴν ἐκκλησίαν καταλαβὼν, ἀμφοτέροις τὰς ταραχὰς κομίζει τοῖς μέρεσιν· οἱ δὲ, τῆς φιλονεικίας ἐκείνης παυσάμενοι, κοινὴν ἀφῆκαν φωνὴν, αὐτὸν τὸν μακάριον Ἀμβρόσιον προχειρισθήναι ποιμένα ἑαυτοῖς ἐξαιτοῦντες· ὧν ὁ βασιλεὺς ἀκούσας, προσέταξεν αὐτίκα καὶ χειροτονηθῆναι τοῦτον τὸν ἀξιέπαινον ἄνδρα· ᾔδει γὰρ αὐτοῦ πάσης μὲν στάθμης εὐθυτέραν τὴν γνώμην· παντὸς δὲ κανόνος ἀκριβεστέρας τὰς ψήφους· ὑπέλαβε δὲ καὶ θείαν εἶναι τὴν ψῆφον, ἐκ τὴς τῶν τἀναντία φρονοῦντων τοῦτο τεκμαιρόμενος συμφωνίας.
256Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0056C
οὐδὲ τῶν ἐκείνης παθῶν ἄγευστος ἔμεινεν· ἀλλὰ τις ἀμετρία τῷ δικαῖῳ θυμῷ προσγενομένη, ἀπηνές τι ὤδινε καὶ παράνομον, ὥσπερ δὴ οὖν αὐτίκα ῥηθήσεται· οὐ γὰρ κατηγορίαν ἔχει μόνον τοῦ θαυμάστου βασιλέως, ἀλλὰ καὶ εὐφημίαν μνήμης ἀξιωτάτην, καὶ μάλιστα τὴν τοῦ γενναίου τούτου Ἀμβροσίου διαδεχθεῖσαν ἐνταῦθα παῤῥησίαν, καὶ τὸν πολὺν ἐκεῖνον ᾧ περὶ τὴν εὐσεβείαν ἐκέχρητο ζῆλον· δηλώσει δ' οὖν ὅμως ὁ λόγος.
257Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0060A
οἶδα γὰρ ἐγὼ τῆς Ἀμβροσίου ψήφου τὸ δίκαιον· οὐ γὰρ αἰδεσθεὶς τῆς βασιλείας τὴν ἐξουσίαν τὸν θεῖον παραβήσεταί ποτε νόμον· ἐπειδὴ δὲ καὶ ἄλλοις πλείοσι χρησάμενος ὁ Ῥουφῖνος λόγοις πείσειν ὑπέσχετο τὸν μέγαν Ἀμβρόσιον· ἀπελθεῖν αὐτὀν ὁ βασιλεὺς κατὰ τάχος ἐκέλευεν, καὶ αὐτὸς δὲ ὑπὸ τὴς ἐλπίδος δελεασθεὶς, ἠκολούθησε μετὰ βραχὺ ταῖς ὑποσχέσεσι τοῦ Ῥουφίνου πιστεύσας· αὐτίκα γοῦν τὸν Ῥουφῖνον ὁ θεῖος Ἀμβρόσιος, Τὴν τῶν κυνῶν, ἔφη, ἀναίδειαν ὦ Ῥουφῖνε, ζηλοῖς· καὶ οὔτε ἐρυθριᾷς οὕτε δέδιας τοσοῦτον κατὰ τῆς θείας λυττήσας εικόνος; ἐπειδὴ δὲ ὁ Ῥουφῖνος ἠντιβόλει, καὶ τὸν Βασιλέα μετὰ μικρὸν ἥξειν ἔλεγεν· ὑπὸ τοῦ θείου ζήλου πυρποληθεὶς ὁ θεῖος Ἀμβρόσιος· Ἐγὼ, ἔφη, ὦ Ῥουφῖνε, φημὶ, ὄτι κωλύσω τῶν ἱερῶν αὐτὸν ἐπιβῆναι προθύρων· εἰ δέ γε εἰς τυραννίδα τὴν βασιλείαν μεθίστησι, δέξομαι κᾀγὼ μεθ' ἡδονῆς τὴν σφαγὴν.
258Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0060A
23. Τούτων ὁ Ῥουφῖνος ἀκούσας, μηνύει τε αὐτίκα διά τινος τῷ βασιλεῖ τὴν τοῦ ἀρχιερέος γνώμην, καὶ μένειν εἴσω τῶν βασιλείων παρῄνεσεν· ὁ δὲ βασιλεὺς ἤδη κατὰ μεσὴν τὴν ἀγορὰν ταῦτα μαθὼν.
259Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0061D
τῆς γὰρ εὐεργεσίας τὸ μέγεθος μεῖζον τὸ περὶ τὸν εὐεργέτην εἰργάζετο φίλτρον· αὐτίκα γοῦν καὶ τῶν τὸ σῶμα πεπηρωμένων, καὶ ἅ παντα τὰ μέλη λελωβημένων παντοδαπὴν ἐποιεῖτο φροντίδα, οὐκ οἱκεταῖς, οὐδὲ δορυφόροις ὑπουργοῖς κεχρημένη, ἀλλ' αὐτουργὸς γινομένη, καὶ εἰς τὰς τούτων καταγωγὰς ἀφικνουμένη, καὶ ἑκάστῳ τὴν χρείαν πορίζουσα· αὐτὴ καὶ τῶν ἐκκλησιῶν τοὺς ξενῶνας περινοστοῦσα, ὑπηρέτει τότε τοῖς νοσοῦσι καὶ ἐπεμελεῖτο καὶ ἐθεράπευε, καὶ χύτρας ἁπτομένη, καὶ ζωμοῦ γευομένη, καὶ τρυβλίον προσφέρουσα, καὶ ἄρτον ὀρέγουσα, καὶ κύλικα διασμήχουσα, καὶ τὰ ἀλλὰ πάντα ἐργαζομένη, ὅσα οἰκετῶν καὶ θεραπαινίδων ἔργα νενόμισται· εἰώθει δὲ συνεχῶς καὶ πρὸς τὸν ὁμόζυγον λέγειν· Ἀεί σε, ὦ ἄνερ, προσήκει λογίζεσθαι τί μὲν ἦσθα πάλαι, τί δὲ γέγονας νῦν.
260Incertus 014, Vita et institutum, 14, 0065B
32. Τούτων ἀκούσαντες οἱ θαυμαστοὶ ἄνδρες ἐκεῖνοι, μηνύουσί τε τῷ βασιλεῖ τὰ εἰρημένα, καὶ τὴν τοῦ θυμοῦ κατέσβεσαν φλόγα· ὡς ἀντὶ τῶν ἀπειλῶν ἐκείνων, ἀπολογίαν τε αὐτίκα γράψαι, καὶ τῆς ὀργῆς τὴν αἰτίαν δηλῶσαι· Οὐκ ἔδει γὰρ, ἔφη, ἐμοῦ πλημμελήσαντος, γυναῖκα πάσης εὐφημίας ἀξιωτάτην, τοσαύτην μετὰ τελευτὴν δέξασθαι παροινίαν· κατ' ἐμοῦ δὲ ἐχρῆν τὸν θυμὸν τοὺς ἀγανακτοῦντας ὁπλίσαι· προσετίθει δὲ τοῦτο, ὡς ἀλύει καὶ ἀνιᾶταί τινας ὑπὸ τῶν ἀρχόντων ἀνῃρῆσθαι μαθών.
261Leo II, Epistolae, 96, 0390D
Αὐτίκα γοῦν τὴν πρὸς τὸ ἡμετερον κράτος τοῦ ἐν ἁγίοις πάπα Ἀγάθωνος ἀναφορὰν οἱ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπέχοντες προκομίσαντες, φαμὲν δὴ, Ἀβουνδάντιος, Ἰωάννης, καὶ Ἰωὰννης οἱ ἁγιώτατοι ἐπίσκοποι· Θεόδωρος καὶ Γεώργιος οἱ Θεοφιλέστατοι πρεσβύτεροι, καὶ Ἰωάννης ὁ Θεοφιλέστατος ἀρχιδιάκονος, καὶ Κωνσταντῖνος ὁ εὐλαβέστατος ὑποδιάκονος, καὶ Θεόδωρος ὁ Θεοφιλέστατος πρεσβύτερος τῆς ἐκκλησίας Ῥαβέννης, καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς τῇ ἡμετέρᾳ γαλήνῃ ταύτην ἀνέτειναν, ἣν εἰς ἐπήκοον πάντων ἀναγνωσθῆναι κελεύσαντες τῆς ὑγιοῦς τε καὶ ἀνοθεύτου πίστεως ἐν αὐτῇ τὸν χαρακτῆρα κατωπτρισάμεθα.
262Leo III, Epistolae 2, 102, 1041C
Καὶ πρὸς τὴν ἐμαυτοῦ ἐπίσκεψιν ἤδη τρέπομαι αὐτίκα.
263Macrobius Theodosius, Saturnalia, p3, 8; 20 (auctor c.420)
Τῶν δὲ κατὰ τὴν τροφὴν ἀπ᾽ ἐνίων μὲν ἐν τῇ γλώττῃ τὸ ἡδὺ, ἀπ᾽ ἐνίων δὲ ἐν τῷ λάρυγγι, διὸ καὶ Φιλόξενος γεράνου λάρυγγα εὔχετο ἔχειν ἢ διὰ τὸ τὰς ἀπὸ τούτων γιγνομένας ἡδονὰς κοινὰς εἶναι ἡμῖν καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις, ἅτε δὲ οὐσῶν κοινῶν αἰσχρὰν εἶναι τὴν ὑποταγὴν, αὐτίκα τὸν ὑπὸ τούτων ἡττώμενον ψέγομεν καὶ ἀκρατῆ καὶ ἀκόλαστον λέγομεν διὰ τὸ ὑπὸ τῶν χειρίστων ἡδονῶν ἡττᾶσθαι· οὐσῶν δὲ τῶν αἰσθήσεων πέντε τὰ ἄλλα ζῷα ἀπὸ δύο μόνων ἥδεται, κατὰ δὲ τὰς ἄλλας ἢ ὅλως οὐχ ἥδεται ἢ κατὰ συμβεβηκὸς τοῦτο πάσχει.
264Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 16; 3 (auctor c.420)
Τληπόλεμος δ᾽ ἐπεὶ οὖν τράφ᾽ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ, αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκτα, et reliqua quibus protraxit iucunditatem.
265Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 33; 2 (auctor fl.1260)
Ἰδοὺ ὁ εἰπὼν αὐτίκα ἐγένετο.
266Martinus I, Epistolae, 87, 0186C
Ὅθεν καὶ ἔλεγον αὐτίκα τε καὶ παραχρῆμα πρὸς τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χείρονος δόγματος γίνεσθαι παρὰ σοῦ τὴν μετάθεσιν ἀνυπερθέτως, ἡνίκα σοι κατὰ τὴν αἴτησιν αὐτῶν προτείνομεν ἀγαπητικῶς τὴν περὶ τούτου ὑπόμνησιν, οὗ χάριν ἡμᾶς καὶ αὐτά σου τὰ σφάλματα κατασημήνασθαι καὶ ὑποδεῖξαί σοι παρεκάλεσαν, ὃ δὴ καὶ πεποιήκαμεν διὰ τῶν ἡμετέρων ἀποκρισιαρίων, παριδόντες δι' ἀγάπην τὸ ἀκριβὲς τοῦ κανόνος παρακελεύομεν, οὐ πάντως ὡς ὑποκείμενόν σε τῷ καθ' ἡμᾶς ἀποστολικῷ θρόνῳ κανονικῶς, ἐλθεῖν καὶ ἀπολογήσασθαι, περὶ ὧν οὐκ εὐσεβῶς ἐδογμάτισας ἐν ἀρχῇ τῆς σῆς χειροτονίας, ἀλλ', ἰδοὺ, φησὶν, ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα, καὶ οὐκ ἰάθη· ὅτι ἤγγισεν εἰς οὐρανὸν τὸ κρῖμα αὐτῆς.
267Plato, Alcibiades, p1, 105; 2 (auctor c.425BC-347BC)
δοκεῖς γάρ μοι, εἴ τίς σοι εἴποι θεῶν· «ὦ Ἀλκιβιάδη, πότερον βούλει ζῆν ἔχων ἃ νῦν ἔχεις, ἢ αὐτίκα τεθνάναι εἰ μή σοι ἐξέσται μείζω κτήσασθαι·» δοκεῖς ἄν μοι ἑλέσθαι τεθνάναι· ἀλλὰ νῦν ἐπὶ τίνι δή ποτε ἐλπίδι ζῇς, ἐγὼ φράσω.
268Plato, Alcibiades, p3, 138; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οὐκοῦν δοκεῖ σοι πολλῆς προμηθείας γε προσδεῖσθαι, ὅπως μὴ λήσεται αὑτὸν εὐχόμενος μεγάλα κακά, δοκῶν δ' ἀγαθά, οἱ δὲ θεοὶ τύχωσιν ἐν ταύτῃ ὄντες τῇ ἕξει, ἐν ᾗ διδόασιν αὐτοὶ ἅ τις εὐχόμενος τυγχάνει· ὥσπερ τὸν Οἰδίπουν αὐτίκα φασὶν εὔξασθαι χαλκῷ διελέσθαι τὰ πατρῷα τοὺς ὑεῖς· ἐξὸν αὐτῷ τῶν παρόντων αὐτῷ κακῶν ἀποτροπήν τινα εὔξασθαι, ἕτερα πρὸς τοῖς ὑπάρχουσιν κατηρᾶτο· τοιγαροῦν ταῦτά τε ἐξετελέσθη, καὶ ἐκ τούτων ἄλλα πολλὰ καὶ δεινά, ἃ τί δεῖ καθ' ἕκαστα λέγειν· Ἀλκιβιάδης ἀλλὰ σὺ μέν, ὦ Σώκρατες, μαινόμενον ἄνθρωπον εἴρηκας· ἐπεὶ τίς ἄν σοι δοκεῖ τολμῆσαι ὑγιαίνων τοιαῦτ' εὔξασθαι· Σωκράτης τὸ μαίνεσθαι ἆρά γε ὑπεναντίον σοι δοκεῖ τῷ φρονεῖν· Ἀλκιβιάδης πάνυ μὲν οὖν.
269Plato, Alcibiades, p3, 139; 14 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης πάντας οὖν ἂν φάντες, ὦ Ἀλκιβιάδη, τοὺς ἄφρονας μαίνεσθαι ὀρθῶς ἂν φαίημεν· αὐτίκα τῶν σῶν ἡλικιωτῶν εἴ τινες τυγχάνουσιν ἄφρονες ὄντες, ὥσπερ εἰσί, καὶ τῶν ἔτι πρεσβυτέρων.
270Plato, Alcibiades, p3, 143; 19 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἔτι τοίνυν καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα· εἴ σοι αὐτίκα μάλα παρεσταίη, οἰηθέντι βέλτιον εἶναι, Περικλέα τὸν σεαυτοῦ ἐπίτροπόν τε καὶ φίλον, ἐγχειρίδιον λαβόντα,
271Plato, Alcibiades, p3, 144; 17 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οὐκοῦν οἱ ῥήτορες αὐτίκα ἤτοι εἰδότες συμβουλεύειν ἢ οἰηθέντες εἰδέναι συμβουλεύουσιν ἡμῖν ἑκάστοτε, οἱ μὲν περὶ πολέμου τε καὶ εἰρήνης, οἱ δὲ περὶ τειχῶν οἰκοδομίας ἢ καὶ λιμένων κατασκευῆς· ἑνὶ δὲ λόγῳ, ὅσα δή ποτε ἡ
272Plato, Apologia, p1, 17; 4 (auctor c.425BC-347BC)
τὸ γὰρ μὴ αἰσχυνθῆναι ὅτι αὐτίκα ὑπ' ἐμοῦ ἐξελεγχθήσονται ἔργῳ, ἐπειδὰν μηδ' ὁπωστιοῦν φαίνωμαι δεινὸς λέγειν, τοῦτό μοι ἔδοξεν αὐτῶν ἀναισχυντότατον εἶναι, εἰ μὴ ἄρα δεινὸν καλοῦσιν οὗτοι λέγειν τὸν τἀληθῆ λέγοντα· εἰ μὲν γὰρ τοῦτο λέγουσιν, ὁμολογοίην ἂν ἔγωγε οὐ κατὰ τούτους εἶναι ῥήτωρ.
273Plato, Apologia, p1, 28; 6 (auctor c.425BC-347BC)
φαῦλοι γὰρ ἂν τῷ γε σῷ λόγῳ εἶεν τῶν ἡμιθέων ὅσοι ἐν Τροίᾳ τετελευτήκασιν οἵ τε ἄλλοι καὶ ὁ τῆς Θέτιδος υἱός, ὃς τοσοῦτον τοῦ κινδύνου κατεφρόνησεν παρὰ τὸ αἰσχρόν τι ὑπομεῖναι ὥστε, ἐπειδὴ εἶπεν ἡ μήτηρ αὐτῷ προθυμουμένῳ Ἕκτορα ἀποκτεῖναι, θεὸς οὖσα, οὑτωσί πως, ὡς ἐγὼ οἶμαι· «ὦ παῖ, εἰ τιμωρήσεις Πατρόκλῳ τῷ ἑταίρῳ τὸν φόνον καὶ Ἕκτορα ἀποκτενεῖς, αὐτὸς ἀποθανῇ – αὐτίκα γάρ τοι,» φησί, «μεθ' Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος» – ὁ δὲ τοῦτο ἀκούσας τοῦ μὲν θανάτου καὶ τοῦ κινδύνου ὠλιγώρησε, πολὺ δὲ μᾶλλον δείσας τὸ ζῆν κακὸς ὢν καὶ τοῖς φίλοις μὴ τιμωρεῖν, «αὐτίκα,» φησί, «τεθναίην, δίκην ἐπιθεὶς τῷ ἀδικοῦντι, ἵνα μὴ ἐνθάδε μένω καταγέλαστος παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν ἄχθος ἀρούρης.
274Plato, Charmides, p1, 154; 1 (auctor c.425BC-347BC)
πρὸς τὴν θύραν, ἰδών τινας νεανίσκους εἰσιόντας καὶ λοιδορουμένους ἀλλήλοις καὶ ἄλλον ὄχλον ὄπισθεν ἑπόμενον, περὶ μὲν τῶν καλῶν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, αὐτίκα μοι δοκεῖς εἴσεσθαι· οὗτοι γὰρ τυγχάνουσιν οἱ εἰσιόντες πρόδρομοί τε καὶ ἐρασταὶ ὄντες τοῦ δοκοῦντος καλλίστου εἶναι τά γε δὴ νῦν, φαίνεται δέ μοι καὶ αὐτὸς ἐγγὺς ἤδη που εἶναι προσιών.
275Plato, Charmides, p1, 154; 4 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα, ἔφη, εἴσῃ καὶ ἡλίκος καὶ οἷος γέγονεν.
276Plato, Convivium, p1, 175; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ἥξει δ' αὐτίκα, ὡς ἐγὼ οἶμαι.
277Plato, Convivium, p1, 217; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ταῦτα οὖν διανοηθείς, πρὸ τοῦ οὐκ εἰωθὼς ἄνευ ἀκολούθου μόνος μετ' αὐτοῦ γίγνεσθαι, τότε ἀποπέμπων τὸν ἀκόλουθον μόνος συνεγιγνόμην – δεῖ γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ εἰπεῖν· ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν, καὶ εἰ ψεύδομαι, Σώκρατες, ἐξέλεγχε – συνεγιγνόμην γάρ, ὦ ἄνδρες, μόνος μόνῳ, καὶ ᾤμην αὐτίκα διαλέξεσθαι αὐτόν μοι ἅπερ ἂν ἐραστὴς παιδικοῖς ἐν ἐρημίᾳ διαλεχθείη, καὶ ἔχαιρον.
278Plato, Convivium, p1, 220; 2 (auctor c.425BC-347BC)
τούτου μὲν οὖν μοι δοκεῖ καὶ αὐτίκα ὁ ἔλεγχος ἔσεσθαι.
279Plato, Cratylos, p1, 384; 4 (auctor c.425BC-347BC)
εἰ μὲν οὖν ἐγὼ ἤδη ἠκηκόη παρὰ Προδίκου τὴν πεντηκοντάδραχμον ἐπίδειξιν, ἣν ἀκούσαντι ὑπάρχει περὶ τοῦτο πεπαιδεῦσθαι, ὥς φησιν ἐκεῖνος, οὐδὲν ἂν ἐκώλυέν σε αὐτίκα μάλα εἰδέναι τὴν ἀλήθειαν περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος· νῦν δὲ οὐκ ἀκήκοα, ἀλλὰ τὴν δραχμιαίαν.
280Plato, Euthydemus, p1, 283; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ὁ οὖν πρεσβύτερος αὐτῶν, ὁ Διονυσόδωρος, πρότερος ἤρχετο τοῦ λόγου, καὶ ἡμεῖς πάντες ἐβλέπομεν πρὸς αὐτὸν ὡς αὐτίκα μάλα ἀκουσόμενοι θαυμασίους τινὰς λόγους.
281Plato, Euthydemus, p1, 291; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλὰ μετὰ τοῦτο ἔτι τινὰ ἐζητήσατε τέχνην· καὶ ηὕρετε ἐκείνην ἢ οὐχ ηὕρετε, ἧς ἕνεκα ἐζητεῖτε· Σωκράτης πόθεν, ὦ μακάριε, ηὕρομεν· ἀλλ' ἦμεν πάνυ γελοῖοι· ὥσπερ τὰ παιδία τὰ τοὺς κορύδους διώκοντα, ἀεὶ ᾠόμεθα ἑκάστην τῶν ἐπιστημῶν αὐτίκα λήψεσθαι, αἱ δ' ἀεὶ ὑπεξέφευγον.
282Plato, Euthydemus, p1, 298; 23 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα δέ γε, ἦ δ' ὃς ὁ Διονυσόδωρος, ἄν μοι ἀποκρίνῃ, ὦ Κτήσιππε, ὁμολογήσεις ταῦτα.
283Plato, Gorgias, p1, 452; 1 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ὅτι εἴ σοι αὐτίκα παρασταῖεν οἱ δημιουργοὶ τούτων ὧν ἐπῄνεσεν ὁ τὸ σκολιὸν ποιήσας, ἰατρός τε καὶ παιδοτρίβης καὶ χρηματιστής, καὶ εἴποι πρῶτον μὲν ὁ ἰατρὸς ὅτι «ὦ Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε Γοργίας· οὐ γάρ ἐστιν ἡ τούτου τέχνη περὶ τὸ μέγιστον ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλ' ἡ ἐμή» – εἰ οὖν αὐτὸν ἐγὼ ἐροίμην· σὺ δὲ τίς ὢν ταῦτα λέγεις· εἴποι ἂν ἴσως ὅτι ἰατρός.
284Plato, Gorgias, p1, 459; 13 (auctor c.425BC-347BC)
Γοργίας οὐκοῦν πολλὴ ῥᾳστώνη, ὦ Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μαθόντα τὰς ἄλλας τέχνας ἀλλὰ μίαν ταύτην, μηδὲν ἐλαττοῦσθαι τῶν δημιουργῶν· Σωκράτης εἰ μὲν ἐλαττοῦται ἢ μὴ ἐλαττοῦται ὁ ῥήτωρ τῶν ἄλλων διὰ τὸ οὕτως ἔχειν, αὐτίκα ἐπισκεψόμεθα, ἐάν τι ἡμῖν πρὸς λόγου ᾖ· νῦν δὲ τόδε πρότερον σκεψώμεθα, ἆρα τυγχάνει περὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον καὶ τὸ αἰσχρὸν καὶ τὸ καλὸν καὶ ἀγαθὸν καὶ κακὸν οὕτως ἔχων ὁ ῥητορικὸς ὡς περὶ τὸ ὑγιεινὸν καὶ περὶ τὰ ἄλλα ὧν αἱ ἄλλαι τέχναι, αὐτὰ μὲν οὐκ εἰδώς, τί ἀγαθὸν ἢ τί κακόν ἐστιν ἢ τί καλὸν ἢ τί αἰσχρὸν ἢ δίκαιον ἢ ἄδικον, πειθὼ δὲ περὶ αὐτῶν μεμηχανημένος ὥστε δοκεῖν εἰδέναι οὐκ εἰδὼς ἐν οὐκ εἰδόσιν μᾶλλον τοῦ εἰδότος· ἢ ἀνάγκη εἰδέναι, καὶ δεῖ προεπιστάμενον ταῦτα ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν μέλλοντα μαθήσεσθαι τὴν ῥητορικήν· εἰ δὲ μή, σὺ ὁ τῆς ῥητορικῆς διδάσκαλος τούτων μὲν οὐδὲν διδάξεις τὸν ἀφικνούμενον – οὐ γὰρ σὸν ἔργον – ποιήσεις δ' ἐν τοῖς πολλοῖς δοκεῖν εἰδέναι αὐτὸν τὰ τοιαῦτα οὐκ εἰδότα καὶ δοκεῖν ἀγαθὸν εἶναι οὐκ ὄντα· ἢ τὸ παράπαν οὐχ οἷός τε ἔσῃ αὐτὸν διδάξαι τὴν ῥητορικήν, ἐὰν μὴ προειδῇ περὶ τούτων τὴν ἀλήθειαν· ἢ πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει, ὦ Γοργία·
285Plato, Gorgias, p1, 469; 13 (auctor c.425BC-347BC)
εἰ γὰρ ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι «ὦ Πῶλε, ἐμοὶ δύναμίς τις καὶ τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν· ἐὰν γὰρ ἄρα ἐμοὶ δόξῃ τινὰ τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων ὧν σὺ ὁρᾷς αὐτίκα μάλα δεῖν τεθνάναι, τεθνήξει οὗτος ὃν ἂν δόξῃ· κἄν τινα δόξῃ μοι τῆς κεφαλῆς αὐτῶν καταγῆναι δεῖν, κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα μάλα, κἂν θοἰμάτιον διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται – οὕτω μέγα ἐγὼ δύναμαι ἐν τῇδε τῇ πόλει,» εἰ οὖν ἀπιστοῦντί σοι δείξαιμι τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως ἂν εἴποις ἰδὼν ὅτι «ὦ Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν μέγα δύναιντο, ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ ἥντινά σοι δοκοῖ, καὶ τά γε Ἀθηναίων νεώρια καὶ αἱ τριήρεις καὶ τὰ πλοῖα πάντα καὶ τὰ δημόσια καὶ τὰ ἴδια·» ἀλλ' οὐκ ἄρα τοῦτ' ἔστιν τὸ μέγα δύνασθαι, τὸ ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτῷ· ἢ δοκεῖ σοι· Πῶλος οὐ δῆτα οὕτω γε.
286Plato, Gorgias, p1, 472; 8 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα πρῶτον, περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος ἐστίν, σὺ ἡγῇ οἷόν τε εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦντά τε καὶ ἄδικον ὄντα, εἴπερ Ἀρχέλαον ἄδικον μὲν ἡγῇ εἶναι, εὐδαίμονα δέ.
287Plato, Gorgias, p1, 483; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ὥσπερ αὐτίκα ἐν τούτοις, τῷ ἀδικεῖν τε καὶ τῷ ἀδικεῖσθαι, Πώλου τὸ κατὰ νόμον αἴσχιον λέγοντος, σὺ τὸν λόγον ἐδιώκαθες κατὰ φύσιν.
288Plato, Laches, p1, 195; 9 (auctor c.425BC-347BC)
ἐπεὶ αὐτίκα ἐν ταῖς νόσοις οὐχ οἱ ἰατροὶ τὰ δεινὰ ἐπίστανται· ἢ οἱ ἀνδρεῖοι δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαι· ἢ τοὺς ἰατροὺς σὺ ἀνδρείους καλεῖς· Νικίας οὐδ' ὁπωστιοῦν.
289Plato, Leges, 1d, 727; 3 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα παῖς εὐθὺς γενόμενος ἄνθρωπος πᾶς ἡγεῖται πάντα ἱκανὸς εἶναι γιγνώσκειν, καὶ τιμᾶν οἴεται ἐπαινῶν τὴν αὑτοῦ ψυχήν, καὶ προθυμούμενος ἐπιτρέπει πράττειν ὅτι ἂν ἐθέλῃ, τὸ δὲ νῦν λεγόμενόν ἐστιν ὡς δρῶν ταῦτα βλάπτει καὶ οὐ τιμᾷ· δεῖ δέ, ὥς φαμεν, μετά γε θεοὺς δευτέραν.
290Plato, Leges, 1d, 735; 6 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα γὰρ τὸ περὶ καθαρμοὺς πόλεως ὧδ' ἔχον ἂν εἴη· πολλῶν οὐσῶν τῶν διακαθάρσεων αἱ μὲν ῥᾴους εἰσίν, αἱ δὲ χαλεπώτεραι, καὶ τὰς μὲν τύραννος μὲν ὢν καὶ νομοθέτης ὁ αὐτός, ὅσαι χαλεπαί τ' εἰσὶν καὶ ἄρισται, δύναιτ' ἂν καθῆραι, νομοθέτης δὲ ἄνευ τυραννίδος καθιστὰς πολιτείαν καινὴν καὶ νόμους, εἰ καὶ τὸν πρᾳότατον τῶν καθαρμῶν καθήρειεν, ἀγαπώντως ἂν καὶ τὸ τοιοῦτον δράσειεν.
291Plato, Minos, p1, 315; 7 (auctor c.425BC-347BC)
ἐπεὶ αὐτίκα ἡμῖν μὲν οὐ νόμος ἐστὶν ἀνθρώπους θύειν ἀλλ' ἀνόσιον, Καρχηδόνιοι δὲ θύουσιν ὡς ὅσιον ὂν καὶ νόμιμον αὐτοῖς, καὶ ταῦτα ἔνιοι αὐτῶν καὶ τοὺς αὑτῶν ὑεῖς τῷ Κρόνῳ, ὡς ἴσως καὶ σὺ ἀκήκοας.
292Plato, Phaedo, p1, 59; 2 (auctor c.425BC-347BC)
διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ὥσπερ εἰώθεμεν – καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν – ἀλλ' ἀτεχνῶς ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ἔμελλε τελευτᾶν.
293Plato, Phaedo, p1, 80; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν ἡ τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι· πολλοῦ γε δεῖ, ὦ φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ' ἔχει· ἐὰν μὲν καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο – τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι
294Plato, Phaedrus, p1, 235; 13 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα περὶ οὗ ὁ λόγος, τίνα οἴει λέγοντα ὡς χρὴ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι χαρίζεσθαι, παρέντα τοῦ μὲν τὸ φρόνιμον ἐγκωμιάζειν,
295Plato, Protagoras, p1, 318; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλὰ μὴ οὕτως, ἀλλ' ὥσπερ ἂν εἰ αὐτίκα μάλα μεταβαλὼν τὴν ἐπιθυμίαν Ἱπποκράτης ὅδε ἐπιθυμήσειεν τῆς συνουσίας τούτου τοῦ νεανίσκου τοῦ νῦν νεωστὶ ἐπιδημοῦντος, Ζευξίππου τοῦ Ἡρακλεώτου, καὶ ἀφικόμενος παρ' αὐτόν, ὥσπερ παρὰ σὲ νῦν, ἀκούσειεν αὐτοῦ ταὐτὰ ταῦτα ἅπερ σοῦ, ὅτι ἑκάστης ἡμέρας συνὼν αὐτῷ βελτίων ἔσται καὶ ἐπιδώσει, εἰ αὐτὸν ἐπανέροιτο· «τί δὴ φῂς βελτίω ἔσεσθαι καὶ εἰς τί ἐπιδώσειν·» εἴποι ἂν αὐτῷ ὁ Ζεύξιππος ὅτι πρὸς γραφικήν· κἂν εἰ Ὀρθαγόρᾳ τῷ Θηβαίῳ συγγενόμενος, ἀκούσας ἐκείνου ταὐτὰ ταῦτα ἅπερ σοῦ, ἐπανέροιτο αὐτὸν εἰς ὅτι βελτίων καθ' ἡμέραν ἔσται συγγιγνόμενος ἐκείνῳ, εἴποι ἂν ὅτι εἰς αὔλησιν· οὕτω δὴ καὶ σὺ εἰπὲ τῷ νεανίσκῳ καὶ ἐμοὶ ὑπὲρ τούτου ἐρωτῶντι, Ἱπποκράτης ὅδε Πρωταγόρᾳ συγγενόμενος, ᾗ ἂν αὐτῷ ἡμέρᾳ συγγένηται, βελτίων ἄπεισι γενόμενος καὶ τῶν ἄλλων ἡμερῶν ἑκάστης οὕτως ἐπιδώσει εἰς τί, ὦ Πρωταγόρα, καὶ περὶ τοῦ· καὶ ὁ Πρωταγόρας ἐμοῦ ταῦτα ἀκούσας, σύ τε καλῶς ἐρωτᾷς, ἔφη, ὦ Σώκρατες, καὶ ἐγὼ τοῖς καλῶς ἐρωτῶσι χαίρω ἀποκρινόμενος.
296Plato, Protagoras, p1, 348; 10 (auctor c.425BC-347BC)
10.224 εὐπορώτεροι γάρ πως ἅπαντές ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι πρὸς ἅπαν ἔργον καὶ λόγον καὶ διανόημα· « μοῦνος δ' εἴπερ τε νοήσῃ ,» αὐτίκα περιιὼν ζητεῖ ὅτῳ ἐπιδείξηται καὶ μεθ' ὅτου βεβαιώσηται, ἕως ἂν ἐντύχῃ.
297Plato, Protagoras, p1, 359; 16 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα εἰς τὸν πόλεμον οἱ μὲν ἐθέλουσιν ἰέναι, οἱ δὲ οὐκ ἐθέλουσιν.
298Plato, Respublica, 1, 338; 8 (auctor c.425BC-347BC)
ὡς δὲ προθύμως τοῦτο δρῶ, ἐάν τίς μοι δοκῇ εὖ λέγειν, εὖ εἴσῃ αὐτίκα δὴ μάλα, ἐπειδὰν ἀποκρίνῃ· οἶμαι γάρ σε εὖ ἐρεῖν.
299Plato, Respublica, 1, 340; 12 (auctor c.425BC-347BC)
συκοφάντης γὰρ εἶ, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐν τοῖς λόγοις· ἐπεὶ αὐτίκα ἰατρὸν καλεῖς σὺ τὸν ἐξαμαρτάνοντα περὶ τοὺς κάμνοντας κατ' αὐτὸ τοῦτο ὃ ἐξαμαρτάνει· ἢ λογιστικόν, ὃς ἂν ἐν λογισμῷ ἁμαρτάνῃ, τότε ὅταν ἁμαρτάνῃ, κατὰ ταύτην τὴν ἁμαρτίαν· ἀλλ' οἶμαι λέγομεν τῷ ῥήματι οὕτως, ὅτι ὁ ἰατρὸς ἐξήμαρτεν καὶ ὁ λογιστὴς ἐξήμαρτεν καὶ ὁ γραμματιστής· τὸ δ' οἶμαι ἕκαστος τούτων, καθ' ὅσον τοῦτ' ἔστιν ὃ προσαγορεύομεν αὐτόν, οὐδέποτε ἁμαρτάνει· ὥστε κατὰ τὸν ἀκριβῆ λόγον, ἐπειδὴ καὶ σὺ ἀκριβολογῇ, οὐδεὶς τῶν δημιουργῶν ἁμαρτάνει.
300Plato, Respublica, 1c, 420; 9 (auctor c.425BC-347BC)
νῦν μὲν οὖν, ὡς οἰόμεθα, τὴν εὐδαίμονα πλάττομεν οὐκ ἀπολαβόντες ὀλίγους ἐν αὐτῇ τοιούτους τινὰς τιθέντες, ἀλλ' ὅλην· αὐτίκα δὲ τὴν ἐναντίαν σκεψόμεθα.
301Plato, Theaetetus, p1, 166; 3 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτίκα γὰρ δοκεῖς τινά σοι συγχωρήσεσθαι μνήμην παρεῖναί τῳ ὧν ἔπαθε, τοιοῦτόν τι οὖσαν πάθος οἷον ὅτε ἔπασχε, μηκέτι πάσχοντι· πολλοῦ γε δεῖ.
302Plato, Theaetetus, p1, 171; 14 (auctor c.425BC-347BC)
εἰκός γε ἄρα ἐκεῖνον πρεσβύτερον ὄντα σοφώτερον ἡμῶν εἶναι· καὶ εἰ αὐτίκα ἐντεῦθεν ἀνακύψειε μέχρι τοῦ αὐχένος, πολλὰ ἂν ἐμέ τε ἐλέγξας ληροῦντα, ὡς τὸ εἰκός, καὶ σὲ ὁμολογοῦντα, καταδὺς ἂν οἴχοιτο ἀποτρέχων.
303Plotinus, Enneades, 3, 2, 4; 12 (auctor c.205-270)
Τὴν δὲ πρὸς τὰ χείρω ῥοπὴν παρά του ζητεῖν ἴσως οὐκ ἄξιον· ὀλίγη γὰρ ῥοπὴ κατ᾽ ἀρχὰς γενομένη προιοῦσα ταύτῃ πλέον καὶ μεῖζον τὸ ἁμαρτανόμενον ἀεὶ ποιεῖ· καὶ σῶμα δὲ σύνεστι καὶ ἐξ ἀνάγκης ἐπιθυμία· καὶ παροφθὲν τὸ πρῶτον καὶ τὸ ἐξαίφνης καὶ μὴ ἀναληφθὲν αὐτίκα καὶ αἵρεσιν εἰς ὅ τις ἐξέπεσεν εἰργάσατο.
304Plotinus, Enneades, 6, 4, 10; 5 (auctor c.205-270)
Εἶτα κἂν εἰ μὴ αὐτίκα, ἀλλ᾽ οὖν παύεται καὶ ψύχεται τὸ σῶμα τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ πυρός.
305Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 369 (vol. 2), l. 14 (auctor c.500)
Attici τὸ περὶ ὄρθρον, τὸ παράπαν, τὸ τήμερον, τὸ παραχρῆμα, τὸ αὐτίκα.
306Sixtus III, Epistolae et decreta, 50, 0586B
Αὐτίκα δὲ τοῖς ἐν ναυαγίῳ κάμνουσιν αἰτεῖ ἀνοιχθῆναι λιμένα· ἐκείνου μόνου ἀρκούμενος τῷ θανάτῳ, ὃς δοκῶν εἶναι ἐν ἀπαιδευσίᾳ διδάσκαλος, ἐξεδίκει ἑαυτῷ τὰ τοῦ δεσποτικοῦ φόβου πηδάλια, ἀλ' ἐπιμένειν τῷ θρόνῳ οὐκ ἠδυνήθη, διδάσκειν οὐκ εἰδώς.