'αύθι' - search in All Authors, Showing 1 to 60 of 60 hits

1Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1772; 3 (opus 1508)
Homerus Odysseae octavo: Βῆ ῥ’ ἴμεν ἐς χαλκεῶνα, κακά φρεσί βυσσοδομεύων· Ἐν δ’ ἔθετ’ ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, κόπτε δέ δεσμούς Ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρ’ ἔμπεδον αὖθι μένοιεν.
2Hesiodus, Opera et dies, 11; 8 (auctor fl.c.700BC)
τοῦ κε κορεσσάμενος νείκεα καὶ δῆριν ὀφέλλοις κτήμασ' ἐπ' ἀλλοτρίοις· σοὶ δ' οὐκέτι δεύτερον ἔσται ὧδ' ἔρδειν· ἀλλ' αὖθι διακρινώμεθα νεῖκος ἰθείῃσι δίκῃς, αἵ τ' ἐκ Διός εἰσιν ἄρισται.
3Hesiodus, Opera et dies, 405; 9 (auctor fl.c.700BC)
οὐκ ἂν τώ γ' ἐρίσαντε ἐν αὔλακι κὰμ μὲν ἄροτρον ἄξειαν, τὸ δὲ ἔργον ἐτώσιον αὖθι λίποιεν.
4Hieronymus Stridonensis, De viris illustribus, 23, 0614A (auctor 340-420)
Αὖθι δὲ μικρὸν ὕστερον· Δότε, φησὶν ὁ Κύριος, τράπεζαν καὶ ἄρτον.
5Homerus, Ilias, 1, 458; 7 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὃ μήνιε νηυσί παρήμενος ὠκυπόροισι διογενής Πηλῆος υἱός πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· οὔτέ ποτ' εἰς ἀγορήν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτέ ποτ' ἐς πόλεμον, ἀλλά φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ' ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.
6Homerus, Ilias, 2, 301; 5 (auctor fl.700BC)
ὡς οὗτος κατά τέκνα φάγε στρουθοῖο καί αὐτήν ὀκτώ, ἀτάρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα, ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτ' ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι, τῷ δεκάτῳ δέ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.
7Homerus, Ilias, 2, 419; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθ' αὖθι λεγώμεθα, μηδ' ἔτι δηρόν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δή θεός ἐγγυαλίζει.
8Homerus, Ilias, 3, 225; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τούς δ' ἤδη κάτεχεν φυσίζοος αἶα ἐν Λακεδαίμονι αὖθι φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ.
9Homerus, Ilias, 3, 264; 5 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἂν ἐμοί τιμήν Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες τίνειν οὐκ ἐθέλωσιν Ἀλεξάνδροιο πεσόντος, αὐτάρ ἐγώ καί ἔπειτα μαχήσομαι εἵνεκα ποινῆς αὖθι μένων, ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω.
10Homerus, Ilias, 5, 280; 4 (auctor fl.700BC)
τοῦ δ' ἀπό μέν γλῶσσαν πρυμνήν τάμε χαλκός ἀτειρής, αἰχμή δ' ἐξελύθη παρά νείατον ἀνθερεῶνα· ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, ἀράβησε δέ τεύχε' ἐπ' αὐτῷ αἰόλα παμφανόωντα, παρέτρεσσαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες· τοῦ δ' αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.
11Homerus, Ilias, 5, 533; 4 (auctor fl.700BC)
τώ μέν ἄρ' ἡβήσαντε μελαινάων ἐπί νηῶν Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἅμ' Ἀργείοισιν ἑπέσθην, τιμήν Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καί Μενελάῳ ἀρνυμένω· τώ δ' αὖθι τέλος θανάτοιο κάλυψεν.
12Homerus, Ilias, 6, 72; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας, ἡμεῖς μέν Δαναοῖσι μαχησόμεθ' αὖθι μένοντες, καί μάλα τειρόμενοί περ· ἀναγκαίη γάρ ἐπείγει· Ἕκτορ ἀτάρ σύ πόλιν δέ μετέρχεο, εἰπέ δ' ἔπειτα μητέρι σῇ καί ἐμῇ· ἣ δέ ξυνάγουσα γεραιάς νηόν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδέ μέγιστος εἶναι ἐνί μεγάρῳ καί οἱ πολύ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπί γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνί νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ' ἐλεήσῃ ἄστύ τε καί Τρώων ἀλόχους καί νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱόν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητήν κρατερόν μήστωρα φόβοιο, ὃν δή ἐγώ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.
13Homerus, Ilias, 6, 263; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλά σύ μέν πρός νηόν Ἀθηναίης ἀγελείης ἔρχευ, ἐγώ δέ Πάριν μετελεύσομαι ὄφρα καλέσσω αἴ κ' ἐθέλῃσ' εἰπόντος ἀκουέμεν· ὥς κέ οἱ αὖθι γαῖα χάνοι· μέγα γάρ μιν Ὀλύμπιος ἔτρεφε πῆμα Τρωσί τε καί Πριάμῳ μεγαλήτορι τοῖό τε παισίν.
14Homerus, Ilias, 7, 92; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὑμεῖς μέν πάντες ὕδωρ καί γαῖα γένοισθε ἥμενοι αὖθι ἕκαστοι ἀκήριοι ἀκλεές αὔτως· τῷδε δ' ἐγών αὐτός θωρήξομαι· αὐτάρ ὕπερθε νίκης πείρατ' ἔχονται ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
15Homerus, Ilias, 8, 112; 5 (auctor fl.700BC)
ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες· τοῦ δ' αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.
16Homerus, Ilias, 8, 245; 6 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' Αἴας μέν ὑπεξέφερεν σάκος· αὐτάρ ὅ γ' ἥρως παπτήνας, ἐπεί ἄρ τιν' ὀϊστεύσας ἐν ὁμίλῳ βεβλήκοι, ὃ μέν αὖθι πεσών ἀπό θυμόν ὄλεσσεν, αὐτάρ ὃ αὖτις ἰών πάϊς ὣς ὑπό μητέρα δύσκεν εἰς Αἴανθ'· ὃ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε φαεινῷ.
17Homerus, Ilias, 8, 292; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅ γε καί τόθ' ἅμαρτε· παρέσφηλεν γάρ Ἀπόλλων· ἀλλ' Ἀρχεπτόλεμον θρασύν Ἕκτορος ἡνιοχῆα ἱέμενον πόλεμον δέ βάλε στῆθος παρά μαζόν· ἤριπε δ' ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες· τοῦ δ' αὖθι λύθη ψυχή τε μένος τε.
18Homerus, Ilias, 9, 374; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν κ' αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτάρ κλέος ἄφθιτον ἔσται· εἰ δέ κεν οἴκαδ' ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπί δηρόν δέ μοι αἰών ἔσσεται, οὐδέ κέ μ' ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.
19Homerus, Ilias, 9, 417; 2 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὑμεῖς μέν ἰόντες ἀριστήεσσιν Ἀχαιῶν ἀγγελίην ἀπόφασθε· τό γάρ γέρας ἐστί γερόντων· ὄφρ' ἄλλην φράζωνται ἐνί φρεσί μῆτιν ἀμείνω, ἥ κέ σφιν νῆάς τε σαῷ καί λαόν Ἀχαιῶν νηυσίν ἔπι γλαφυρῇς, ἐπεί οὔ σφισιν ἥδέ γ' ἑτοίμη ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος· Φοῖνιξ δ' αὖθι παρ' ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω, ὄφρά μοι ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδ' ἕπηται αὔριον ἢν ἐθέλῃσιν· ἀνάγκῃ δ' οὔ τί μιν ἄξω.
20Homerus, Ilias, 9, 417; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πάντες ἀκήν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γάρ κρατερῶς ἀπέειπεν· ὀψέ δέ δή μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρυ' ἀναπρήσας· περί γάρ δίε νηυσίν Ἀχαιῶν· εἰ μέν δή νόστόν γε μετά φρεσί φαίδιμ' Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσί θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεί χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ' ἀπό σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος· σοί δέ μ' ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεύς ἤματι τῷ ὅτε σ' ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ' ὁμοιΐου πολέμοιο οὐδ' ἀγορέων, ἵνα τ' ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.
21Homerus, Ilias, 10, 42; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα βοήν ἀγαθός Μενέλαος· πῶς γάρ μοι μύθῳ ἐπιτέλλεαι ἠδέ κελεύεις· αὖθι μένω μετά τοῖσι δεδεγμένος εἰς ὅ κεν ἔλθῃς, ἦε θέω μετά σ' αὖτις, ἐπήν εὖ τοῖς ἐπιτείλω· τόν δ' αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὖθι μένειν, μή πως ἀβροτάξομεν ἀλλήλοιιν ἐρχομένω· πολλαί γάρ ἀνά στρατόν εἰσι κέλευθοι.
22Homerus, Ilias, 10, 168; 13 (auctor fl.700BC)
ἔνθα καθεζόμενοι ἔπε' ἀλλήλοισι πίφαυσκον· τοῖσι δέ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνήρ πεπίθοιθ' ἑῷ αὐτοῦ θυμῷ τολμήεντι μετά Τρῶας μεγαθύμους ἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα, ἤ τινά που καί φῆμιν ἐνί Τρώεσσι πύθοιτο, ἅσσά τε μητιόωσι μετά σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρά νηυσίν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δέ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεί δαμάσαντό γ' Ἀχαιούς.
23Homerus, Ilias, 10, 372; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· ποῦ νῦν δεῦρο κιών λίπες Ἕκτορα ποιμένα λαῶν· ποῦ δέ οἱ ἔντεα κεῖται ἀρήϊα, ποῦ δέ οἱ ἵπποι· πῶς δαί τῶν ἄλλων Τρώων φυλακαί τε καί εὐναί· ἅσσά τε μητιόωσι μετά σφίσιν, ἢ μεμάασιν αὖθι μένειν παρά νηυσίν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δέ ἂψ ἀναχωρήσουσιν, ἐπεί δαμάσαντό γ' Ἀχαιούς.
24Homerus, Ilias, 11, 84; 3 (auctor fl.700BC)
καί τούς μέν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεί περίδυσε χιτῶνας· αὐτάρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καί Ἄντιφον ἐξεναρίξων υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καί γνήσιον ἄμφω εἰν ἑνί δίφρῳ ἐόντας· ὃ μέν νόθος ἡνιόχευεν, Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτ' Ἀχιλλεύς Ἴδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι, ποιμαίνοντ' ἐπ' ὄεσσι λαβών, καί ἔλυσεν ἀποίνων.
25Homerus, Ilias, 11, 122; 2 (auctor fl.700BC)
ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοις ἐπέεσσιν· ἀμείλικτον δ' ὄπ' ἄκουσαν· εἰ μέν δή Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ' ἐνί Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν ἀγγελίην ἐλθόντα σύν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μηδ' ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μέν δή τοῦ πατρός ἀεικέα τίσετε λώβην.
26Homerus, Ilias, 11, 210; 9 (auctor fl.700BC)
ὣς ὃ μέν αὖθι πεσών κοιμήσατο χάλκεον ὕπνον οἰκτρός ἀπό μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων, κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλά δ' ἔδωκε· πρῶθ' ἑκατόν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δέ χίλι' ὑπέστη αἶγας ὁμοῦ καί ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.
27Homerus, Ilias, 11, 696; 2 (auctor fl.700BC)
καί γάρ τῷ χρεῖος μέγ' ὀφείλετ' ἐν Ἤλιδι δίῃ τέσσαρες ἀθλοφόροι ἵπποι αὐτοῖσιν ὄχεσφιν ἐλθόντες μετ' ἄεθλα· περί τρίποδος γάρ ἔμελλον θεύσεσθαι· τούς δ' αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Αὐγείας κάσχεθε, τόν δ' ἐλατῆρ' ἀφίει ἀκαχήμενον ἵππων.
28Homerus, Ilias, 12, 108; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τ' ἐπίκουροι βουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο· ἀλλ' οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελ' Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶν αὖθι λιπεῖν ἵππους τε καί ἡνίοχον θεράποντα, ἀλλά σύν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσι νήπιος, οὐδ' ἄρ' ἔμελλε κακάς ὑπό κῆρας ἀλύξας ἵπποισιν καί ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρά νηῶν ἂψ ἀπονοστήσειν προτί Ἴλιον ἠνεμόεσσαν· πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψεν ἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο.
29Homerus, Ilias, 12, 364; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Αἶαν σφῶϊ μέν αὖθι, σύ καί κρατερός Λυκομήδης, ἑσταότες Δαναούς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι· αὐτάρ ἐγώ κεῖσ' εἶμι καί ἀντιόω πολέμοιο· αἶψα δ' ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπήν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.
30Homerus, Ilias, 13, 32; 1 (auctor fl.700BC)
ἔστι δέ τι σπέος εὐρύ βαθείης βένθεσι λίμνης μεσσηγύς Τενέδοιο καί Ἴμβρου παιπαλοέσσης· ἔνθ' ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθων λύσας ἐξ ὀχέων, παρά δ' ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ ἔδμεναι· ἀμφί δέ ποσσί πέδας ἔβαλε χρυσείας ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρ' ἔμπεδον αὖθι μένοιεν νοστήσαντα ἄνακτα· ὃ δ' ἐς στρατόν ᾤχετ' Ἀχαιῶν.
31Homerus, Ilias, 13, 231; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων· Ἰδομενεῦ μή κεῖνος ἀνήρ ἔτι νοστήσειεν ἐκ Τροίης, ἀλλ' αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο, ὅς τις ἐπ' ἤματι τῷδε ἑκών μεθίῃσι μάχεσθαι.
32Homerus, Ilias, 13, 640; 4 (auctor fl.700BC)
ἑζόμενος δέ κατ' αὖθι φίλων ἐν χερσίν ἑταίρων θυμόν ἀποπνείων, ὥς τε σκώληξ ἐπί γαίῃ κεῖτο ταθείς· ἐκ δ' αἷμα μέλαν ῥέε, δεῦε δέ γαῖαν.
33Homerus, Ilias, 16, 306; 7 (auctor fl.700BC)
Αἴας δέ Κλεόβουλον Ὀϊλιάδης ἐπορούσας ζωόν ἕλε βλαφθέντα κατά κλόνον· ἀλλά οἱ αὖθι λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.
34Homerus, Ilias, 17, 274; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' υἱός Τελαμῶνος ἐπαΐξας δι' ὁμίλου πλῆξ' αὐτοσχεδίην κυνέης διά χαλκοπαρῄου· ἤρικε δ' ἱπποδάσεια κόρυς περί δουρός ἀκωκῇ πληγεῖσ' ἔγχεΐ τε μεγάλῳ καί χειρί παχείῃ, ἐγκέφαλος δέ παρ' αὐλόν ἀνέδραμεν ἐξ ὠτειλῆς αἱματόεις· τοῦ δ' αὖθι λύθη μένος, ἐκ δ' ἄρα χειρῶν Πατρόκλοιο πόδα μεγαλήτορος ἧκε χαμᾶζε κεῖσθαι· ὃ δ' ἄγχ' αὐτοῖο πέσε πρηνής ἐπί νεκρῷ τῆλ' ἀπό Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐδέ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰών ἔπλεθ' ὑπ' Αἴαντος μεγαθύμου δουρί δαμέντι.
35Homerus, Ilias, 17, 516; 4 (auctor fl.700BC)
καί νύ κε δή ξιφέεσσ' αὐτοσχεδόν ὁρμηθήτην εἰ μή σφω' Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε, οἵ ῥ' ἦλθον καθ' ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος· τούς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις Ἕκτωρ Αἰνείας τ' ἠδέ Χρομίος θεοειδής, Ἄρητον δέ κατ' αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ κείμενον· Αὐτομέδων δέ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ τεύχεά τ' ἐξενάριξε καί εὐχόμενος ἔπος ηὔδα· ἦ δή μάν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.
36Homerus, Ilias, 18, 65; 4 (auctor fl.700BC)
αἴθ' ὄφελες σύ μέν αὖθι μετ' ἀθανάτῃς ἁλίῃσι ναίειν, Πηλεύς δέ θνητήν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.
37Homerus, Ilias, 22, 131; 2 (auctor fl.700BC)
Ἕκτορα δ', ὡς ἐνόησεν, ἕλε τρόμος· οὐδ' ἄρ' ἔτ' ἔτλη αὖθι μένειν, ὀπίσω δέ πύλας λίπε, βῆ δέ φοβηθείς· Πηλεΐδης δ' ἐπόρουσε ποσί κραιπνοῖσι πεποιθώς.
38Homerus, Ilias, 22, 224; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη· ἠθεῖ' ἦ μέν πολλά πατήρ καί πότνια μήτηρ λίσσονθ' ἑξείης γουνούμενοι, ἀμφί δ' ἑταῖροι, αὖθι μένειν· τοῖον γάρ ὑποτρομέουσιν ἅπαντες· ἀλλ' ἐμός ἔνδοθι θυμός ἐτείρετο πένθεϊ λυγρῷ.
39Homerus, Ilias, 23, 93; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πάντῃ παρακάββαλον ἄσπετον ὕλην ἥατ' ἄρ' αὖθι μένοντες ἀολλέες.
40Homerus, Ilias, 23, 161; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων, αὐτίκα λαόν μέν σκέδασεν κατά νῆας ἐΐσας, κηδεμόνες δέ παρ' αὖθι μένον καί νήεον ὕλην, ποίησαν δέ πυρήν ἑκατόμπεδον ἔνθα καί ἔνθα, ἐν δέ πυρῇ ὑπάτῃ νεκρόν θέσαν ἀχνύμενοι κῆρ.
41Homerus, Ilias, 23, 664; 4 (auctor fl.700BC)
κηδεμόνες δέ οἱ ἐνθάδ' ἀολλέες αὖθι μενόντων, οἵ κέ μιν ἐξοίσουσιν ἐμῇς ὑπό χερσί δαμέντα.
42Homerus, Ilias, 24, 468; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρός μακρόν Ὄλυμπον Ἑρμείας· Πρίαμος δ' ἐξ ἵππων ἆλτο χαμᾶζε, Ἰδαῖον δέ κατ' αὖθι λίπεν· ὃ δέ μίμνεν ἐρύκων ἵππους ἡμιόνους τε· γέρων δ' ἰθύς κίεν οἴκου, τῇ ῥ' Ἀχιλεύς ἵζεσκε Διῒ φίλος· ἐν δέ μιν αὐτόν εὗρ', ἕταροι δ' ἀπάνευθε καθήατο· τώ δέ δύ' οἴω ἥρως Αὐτομέδων τε καί Ἄλκιμος ὄζος Ἄρηος ποίπνυον παρεόντε· νέον δ' ἀπέληγεν ἐδωδῆς ἔσθων καί πίνων· ἔτι καί παρέκειτο τράπεζα.
43Homerus, Odyssea, 3, 141; 4 (auctor fl.700BC)
ἡμίσεες δ' ἄρα λαοί ἐρητύοντο μένοντες αὖθι παρ' Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι, ποιμένι λαῶν· ἡμίσεες δ' ἀναβάντες ἐλαύνομεν· αἱ δέ μάλ' ὦκα ἔπλεον, ἐστόρεσεν δέ θεός μεγακήτεα πόντον.
44Homerus, Odyssea, 4, 398; 6 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἐπήν δή πρῶτα κατευνηθέντα ἴδησθε, καί τότ' ἔπειθ' ὑμῖν μελέτω κάρτος τε βίη τε, αὖθι δ' ἔχειν μεμαῶτα καί ἐσσύμενόν περ ἀλύξαι.
45Homerus, Odyssea, 4, 758; 11 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ὑπερωίῳ αὖθι περίφρων Πηνελόπεια κεῖτ' ἄρ' ἄσιτος, ἄπαστος ἐδητύος ἠδέ ποτῆτος, ὁρμαίνουσ' ἤ οἱ θάνατον φύγοι υἱός ἀμύμων, ἦ ὅ γ' ὑπό μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι δαμείη.
46Homerus, Odyssea, 5, 192; 5 (auctor fl.700BC)
εἴ γε μέν εἰδείης σῇσι φρεσίν ὅσσα τοι αἶσα κήδε' ἀναπλῆσαι, πρίν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι, ἐνθάδε κ' αὖθι μένων σύν ἐμοί τόδε δῶμα φυλάσσοις ἀθάνατός τ' εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι σήν ἄλοχον, τῆς τ' αἰέν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
47Homerus, Odyssea, 7, 287; 9 (auctor fl.700BC)
αἲ γάρ, Ζεῦ τε πάτερ καί Ἀθηναίη καί Ἄπολλον, τοῖος ἐών οἷός ἐσσι, τά τε φρονέων ἅ τ' ἐγώ περ, παῖδά τ' ἐμήν ἐχέμεν καί ἐμός γαμβρός καλέεσθαι αὖθι μένων· οἶκον δέ κ' ἐγώ καί κτήματα δοίην, εἴ κ' ἐθέλων γε μένοις· ἀέκοντα δέ σ' οὔ τις ἐρύξει Φαιήκων· μή τοῦτο φίλον Διί πατρί γένοιτο.
48Homerus, Odyssea, 8, 250; 9 (auctor fl.700BC)
Ἥφαιστος δ' ὡς οὖν θυμαλγέα μῦθον ἄκουσε, βῆ ῥ' ἴμεν ἐς χαλκεῶνα κακά φρεσί βυσσοδομεύων, ἐν δ' ἔθετ' ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, κόπτε δέ δεσμούς ἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρ' ἔμπεδον αὖθι μένοιεν.
49Homerus, Odyssea, 10, 133; 12 (auctor fl.700BC)
τῷ δ' ἐγώ ἐμβαίνων δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς εἰρυσάμην· τό μέν αὖθι κατακλίνας ἐπί γαίῃ εἴασ'· αὐτάρ ἐγώ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε, πεῖσμα δ', ὅσον τ' ὄργυιαν, ἐυστρεφές ἀμφοτέρωθεν πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου, βῆν δέ καταλοφάδεια φέρων ἐπί νῆα μέλαιναν ἔγχει ἐρειδόμενος, ἐπεί οὔ πως ἦεν ἐπ' ὤμου χειρί φέρειν ἑτέρῃ· μάλα γάρ μέγα θηρίον ἦεν.
50Homerus, Odyssea, 10, 546; 7 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δέ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ, ἑζόμενοι δέ κατ' αὖθι γόων τίλλοντό τε χαίτας· ἀλλ' οὐ γάρ τις πρῆξις ἐγίγνετο μυρομένοισιν.
51Homerus, Odyssea, 12, 1; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγετ' ἐσθίετε βρώμην καί πίνετε οἶνον αὖθι πανημέριοι· ἅμα δ' ἠοῖ φαινομένηφι πλεύσεσθ'· αὐτάρ ἐγώ δείξω ὁδόν ἠδέ ἕκαστα σημανέω, ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ ἢ ἁλός ἢ ἐπί γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες.
52Homerus, Odyssea, 13, 1; 14 (auctor fl.700BC)
ὑμεῖς δ' αὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας κουριδίας καί τέκνα· θεοί δ' ἀρετήν ὀπάσειαν παντοίην, καί μή τι κακόν μεταδήμιον εἴη.
53Homerus, Odyssea, 15, 454; 1 (auctor fl.700BC)
" ἡ μέν ἄρ' ὣς εἰποῦσ' ἀπέβη πρός δώματα καλά, οἱ δ' ἐνιαυτόν ἅπαντα παρ' ἡμῖν αὖθι μένοντες ἐν νηῒ γλαφυρῇ βίοτον πολύν ἐμπολόωντο.
54Homerus, Odyssea, 17, 336; 6 (auctor fl.700BC)
" ἦ ῥα καί ἀμφοτέρῃσιν ἐδέξατο καί κατέθηκεν αὖθι ποδῶν προπάροιθεν, ἀεικελίης ἐπί πήρης, ἤσθιε δ' ἧος ἀοιδός ἐνί μεγάροισιν ἄειδεν· εὖθ' ὁ δεδειπνήκειν, ὁ δ' ἐπαύετο θεῖος ἀοιδός.
55Homerus, Odyssea, 18, 88; 3 (auctor fl.700BC)
δή τότε μερμήριξε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς ἢ ἐλάσει' ὥς μιν ψυχή λίποι αὖθι πεσόντα, ἦέ μιν ἦκ' ἐλάσειε τανύσσειέν τ' ἐπί γαίῃ.
56Homerus, Odyssea, 18, 337; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδών προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ἦ τάχα Τηλεμάχῳ ἐρέω, κύον, οἷ' ἀγορεύεις, κεῖσ' ἐλθών, ἵνα σ' αὖθι διά μελεϊστί τάμῃσιν.
57Homerus, Odyssea, 20, 183; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐμοί τόδε θυμός ἐνί στήθεσσι φίλοισι πόλλ' ἐπιδινεῖται· μάλα μέν κακόν υἷος ἐόντος ἄλλων δῆμον ἱκέσθαι ἰόντ' αὐτῇσι βόεσσιν, ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς· τό δέ ῥίγιον, αὖθι μένοντα βουσίν ἐπ' ἀλλοτρίῃσι καθήμενον ἄλγεα πάσχειν.
58Homerus, Odyssea, 21, 42; 4 (auctor fl.700BC)
ἑζομένη δέ κατ' αὖθι, φίλοις ἐπί γούνασι θεῖσα, κλαῖε μάλα λιγέως, ἐκ δ' ᾕρεε τόξον ἄνακτος.
59Homerus, Odyssea, 22, 170; 6 (auctor fl.700BC)
" ὣς ὁ μέν αὖθι λέλειπτο, ταθείς ὀλοῷ ἐνί δεσμῷ· τώ δ' ἐς τεύχεα δύντε, θύρην ἐπιθέντε φαεινήν, βήτην εἰς Ὀδυσῆα δαΐφρονα, ποικιλομήτην.
60Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 10; 18 (auctor c.420)
" Ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην βασιλῆα μειλιχίοις ἐπέεσσιν• ἀμείλικτον δ᾽ ὄπ᾽ ἄκουσαν• "εἰ μὲν δὴ Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος υἱέες ἐστόν, ὅς ποτ᾽ ἐνὶ Τρώων ἀγορῇ Μενέλαον ἄνωγεν, ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆϊ αὖθι κατακτεῖναι μήδ᾽ ἐξέμεν ἂψ ἐς Ἀχαιούς, νῦν μὲν δὴ τοῦ πατρὸς ἀεικέα τείσετε λώβην.