'δακτύλιος' - search in All Authors, Showing 1 to 8 of 8 hits

1Aristoteles, Metaphysica, 1, 9; 29 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δόξειεν ἂν ἀδύνατον εἶναι χωρὶς τὴν οὐσίαν καὶ οὗ ἡ οὐσία· ὥστε πῶς ἂν αἱ ἰδέαι οὐσίαι τῶν πραγμάτων οὖσαι χωρὶς εἶεν· ἐν δὲ τῷ Φαίδωνι οὕτω λέγεται, ὡς καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ γίγνεσθαι αἴτια τὰ εἴδη ἐστίν· καίτοι τῶν εἰδῶν ὄντων ὅμως οὐ γίγνεται τὰ μετέχοντα ἂν μὴ ᾖ τὸ κινῆσον, καὶ πολλὰ γίγνεται ἕτερα, οἷον οἰκία καὶ δακτύλιος, ὧν οὔ φαμεν εἴδη εἶναι· ὥστε δῆλον ὅτι ἐνδέχεται καὶ τἆλλα καὶ εἶναι καὶ γίγνεσθαι διὰ τοιαύτας αἰτίας οἵας καὶ τὰ ῥηθέντα νῦν.
2Aristoteles, Metaphysica, 13, 5; 7 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δόξειεν ἂν ἀδύνατον χωρὶς εἶναι τὴν οὐσίαν καὶ οὗ ἡ οὐσία· ὥστε πῶς ἂν αἱ ἰδέαι οὐσίαι τῶν πραγμάτων οὖσαι χωρὶς εἶεν· ἐν δὲ τῷ Φαίδωνι τοῦτον λέγεται τὸν τρόπον, ὡς καὶ τοῦ εἶναι καὶ τοῦ γίγνεσθαι αἴτια τὰ εἴδη ἐστίν· καίτοι τῶν εἰδῶν ὄντων ὅμως οὐ γίγνεται ἂν μὴ ᾖ τὸ κινῆσον, καὶ πολλὰ γίγνεται ἕτερα, οἷον οἰκία καὶ δακτύλιος, ὧν οὔ φασιν εἶναι εἴδη· ὥστε δῆλον ὅτι ἐνδέχεται κἀκεῖνα, ὧν φασὶν ἰδέας εἶναι, καὶ εἶναι καὶ γίγνεσθαι διὰ τοιαύτας αἰτίας οἵας καὶ τὰ ῥηθέντα νῦν, ἀλλ' οὐ διὰ τὰ εἴδη.
3Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Gen, 38; 25
αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλεν πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα Ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, τίνος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν Ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ ὁ ὁρμίσκος καὶ ἡ ῥάβδος αὕτη.
4Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 96; 1 (opus 1508)
Γύγου δακτύλιος, id est Gygis anulus.
5Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1529; 5 (opus 1508)
Quod imitatus videtur apud Athenaeum libro tertio Antiphanes: Ἐάν δ’ ἄρα Στρέφῃ με περί τήν γαστέρ’ ἥ τόν ὀμφαλόν, Παρά Υερτάτου δακτύλιός ἐστί μοι δραχμῆς, id est Quod si mihi alvum torserit Aut umbilicum, est anulus drachma mihi A Phertato emptus.
6Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1974; 27 (opus 1508)
Quibus ex verbis colligitur eandem esse huius proverbii sententiam et illius Γύνου δακτύλιος, id est Gygis anulus; utrunque enim a simili fabula natum est.
7Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3377; 1 (opus 1508)
Plutarchus in commentario Περί εὐθυμίας refert huiusmodi sententiam ceu vulgo iactatam, alioqui ipsa quoque figura proverbium prae se ferentem: Οὔτε ποδάγρας ἀπαλλάτει καλτίκιος οὔτε δακτύλιος πολυτελής παρωνυχίας οὔτε διάδημα κεφαλαλγίας, id est Nec podagra liberat calceolus nec preciosus anulus unguium vitio, quam παρωνυχία vocant, Latini reduviam, nec diadema capitis dolore.
8Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 23; 1 (auctor c.350)
χρυσοῦν aureum χρυσοῦς aureus δακτύλιος anulus κόσμια ornamenta στέφανος corona διάκριμα discriminale ἁλυσίδιον catena ἀσπίδιον clipeum μανιάκης torques πομφόλυξ bulla ἐνώτια inaures περιαυχένιον liliolum / liliocatena περίσφυρα periscelides περιχέρια dextralia κλανία viria καθετήρ redimiculum