'διαστολή' - search in All Authors, Showing 1 to 12 of 12 hits

1Aristoteles, Physica, 4, 11; 17
[ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου περιφέρεια συν αγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει τὸ κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη, καὶ τοῦ πυρὸς ὅ τι ἄν τις λάβῃ πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ τὸ πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ τῆς αὐ τῆς ὕλης.
2Aristoteles, Physica, 4, 9; 15 (auctor 384BC-322BC)
[ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου περιφέρεια συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει τὸ κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη, καὶ τοῦ πυρὸς ὅ τι ἄν τις λάβῃ πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ τὸ πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ τῆς αὐτῆς ὕλης.] δύο γὰρ ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ· τό τε γὰρ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ τό τε κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ σιδήρου.
3Aulus Gellius, Noctes Atticae, 18, 10, 11; 11 (auctor c.125–c.180)
Medicis autem veteribus oratione Graeca ita definitus est: σφυγμός ἐστιν διαστολή τε καί συστολή ἀπροαίρετος ἀρτηR/ας καί καρδίας.
4Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 19; 2
Αὕτη ἡ διαστολὴ τοῦ νόμου, ὅσα συνέταξεν κύριος λέγων Λάλησον τοῖς υἱοῖς Ισραηλ καὶ λαβέτωσαν πρὸς σὲ δάμαλιν πυρρὰν ἄμωμον, ἥτις οὐκ ἔχει ἐν αὐτῇ μῶμον καὶ ᾗ οὐκ ἐπεβλήθη ἐπ’ αὐτὴν ζυγός.
5Biblia, Novum testamentum graece, Rom, 3; 22
δικαιοσύνη δὲ θεοῦ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς πάντας τοὺς πιστεύοντας· οὐ γάρ ἐστιν διαστολή·
6Biblia, Novum testamentum graece, Rom, 10; 12
οὐ γάρ ἐστιν διαστολὴ Ἰουδαίου τε καὶ Ἕλληνος, ὁ γὰρ αὐτὸς κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν·
7Cledonius, Cledonii ars, p. 33, l. 32 (auctor c.450)
acutus, grauis, circumflexus, breuis, ὑφέν, διαστολή.
8Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 462, l. 11 (auctor c.362)
interdictum ἡ διαστολή.
9Iulianus Toletanus, Iuliani Toletani ars, p. 174, l. 104 (auctor c.680)
ὀξεῖα qui est acutus, βαρεῖα qui est grauis, περισπομένη qui est circumflexus, μακρόν longus, βραχεῖα, breuis ὑφέν, διαστολή, ἀπόστροφος ’, δασεῖα ˫ et ψιλή ˧.
10Iulius Rufinianus ps, De schematis lexeos, 11; 1
Διακοπή sive διαστολή est, cum inter duo eadem verba diversum ponitur aliquid medium, ut: Culpatusve Paris; divum inclementia, divum . . . Et: Duc, age, duc ad nos.
11Lactantius Placidus, In Statii Thebaida commentum, 4, 345; 432 (auctor fl.c.400)
(FIDE SACRA / AEQVATOS CAELO) SVRDVM ATQVE IGNOBILE (MVROS / FIRMAT OPVS) surdum ... opus pro cantu: διαστολή illa ui operis, quod canente Amphione instructum est.
12Vossius Gerardus Iohannes, De Arte Grammatica Libri Septem., 2, 6; 4 (auctor 1577-1649)
Διαστολὴ , et Απόστροφος , ex earum numero reiectae.