'διδάσκω' - search in All Authors, Showing 1 to 10 of 10 hits

1Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 50, l. 22 (opus c.520)
διδάσκω autem, licet eiusdem finis sit, nemo tamen perfectiuum non inchoatiuum esse dubitauit.
2Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 4; 1
Καὶ νῦν, Ισραηλ, ἄκουε τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν κριμάτων, ὅσα ἐγὼ διδάσκω ὑμᾶς σήμερον ποιεῖν, ἵνα ζῆτε καὶ πολυπλασιασθῆτε καὶ εἰσελθόντες κληρονομήσητε τὴν γῆν, ἣν κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν.
3Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 4; 11
ὁδοὺς γὰρ σοφίας διδάσκω σε, ἐμβιβάζω δέ σε τροχιαῖς ὀρθαῖς.
4Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 22; 21
διδάσκω οὖν σε ἀληθῆ λόγον καὶ γνῶσιν ἀγαθὴν ὑπακούειν τοῦ ἀποκρίνεσθαι λόγους ἀληθείας τοῖς προβαλλομένοις σοι.
5Biblia, Novum testamentum graece, 1Cor, 1Cor; 17
διὰ τοῦτο ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον, ὅς ἐστίν μου τέκνον ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν κυρίῳ, ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ [Ἰησοῦ], καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω.
6Macrobius Theodosius, Iohannis (Scoti) defloratio de Macrobio, p. 626, l. 9 (auctor c.420)
διδάσκω autem, licet eiusdem finis sit, nemo tamen perfectum et non inchoatiuum esse dubitauit.
7Macrobius Theodosius, Iohannis (Scoti) defloratio de Macrobio, p. 629, l. 5 (auctor c.420)
nam quod legimus διδάξω, a themate est non διδάσκω, sed διδάχω, cuius indicium est διδαχή.
8Markos monachos, Florilegium et opuscula, Sermo B, 13; 1 (auctor fl.1260)
Εὔχου τοίνυν, ὦ φιλότης – πᾶς τις ὁ αὐτὰ ἀναγινώσκων, τῷ μικρῷ τούτῳ πονήματι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ οἰκτροῦ, παρακαλῶ, καὶ τῆς ἐμῆς ἀναξιότητος, ὅτι μὴ ἔχων τί ποτε λείψανον ἀρετῆς, γράφω καὶ διδάσκω τοὺς χάριτι θεοῦ πάσης ἀρετῆς πεπληρωμένους, ὅπως καὶ ἐμὲ ἐνισχύσῃ εἰς τὸ πληρῶσαι τὸ ἅγιον θέλημα αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, ὅπως ἰαθῆτε {Iac 5,16}.
9Plato, Menon, p1, 82; 23 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ὁρᾷς, ὦ Μένων, ὡς ἐγὼ τοῦτον οὐδὲν διδάσκω, ἀλλ' ἐρωτῶ πάντα· καὶ νῦν οὗτος οἴεται εἰδέναι ὁποία ἐστὶν ἀφ' ἧς τὸ ὀκτώπουν χωρίον γενήσεται· ἢ οὐ δοκεῖ σοι· Μένων ἔμοιγε.
10Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 167 (vol. 2), l. 2 (auctor c.500)
et sciendum, quod Graeci quidem compositis utuntur pronominibus in sui passione, id est ἰδιοπαθείᾳ, ut ἐμαυτὸν διδάσκω, σαυτὸν διδάσκεις, ἑαυτὸν διδάσκει.