'δώμα' - search in All Authors, Showing 1 to 128 of 128 hits

1Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p1, 9; 51
καὶ πύργος ἰσχυρὸς ἦν ἐν μέσῳ τῆς πόλεως, καὶ ἔφυγον ἐκεῖ πάντες οἱ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες τῆς πόλεως καὶ ἔκλεισαν ἔξωθεν αὐτῶν καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ δῶμα τοῦ πύργου.
2Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p1, 16; 27
καὶ ὁ οἶκος πλήρης τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν γυναικῶν, καὶ ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐπὶ τὸ δῶμα ὡς ἑπτακόσιοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες οἱ θεωροῦντες ἐν παιγνίαις Σαμψων.
3Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 2; 6
αὐτὴ δὲ ἀνεβίβασεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ δῶμα καὶ ἔκρυψεν αὐτοὺς ἐν τῇ λινοκαλάμῃ τῇ ἐστοιβασμένῃ αὐτῇ ἐπὶ τοῦ δώματος.
4Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 2; 8
καὶ αὐτοὶ δὲ πρὶν ἢ κοιμηθῆναι αὐτούς, καὶ αὐτὴ ἀνέβη ἐπὶ τὸ δῶμα πρὸς αὐτοὺς
5Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Idc, 9; 51
καὶ πύργος ἦν ὀχυρὸς ἐν μέσῳ τῆς πόλεως, καὶ ἔφυγον ἐκεῖ πάντες οἱ ἄνδρες καὶ αἱ γυναῖκες καὶ πάντες οἱ ἡγούμενοι τῆς πόλεως καὶ ἀπέκλεισαν ἐφ’ ἑαυτοὺς καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ δῶμα τοῦ πύργου.
6Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 16; 22
καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ Αβεσσαλωμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσῆλθεν Αβεσσαλωμ πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς Ισραηλ.
7Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 16a; 22
καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ Αβεσσαλωμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσῆλθεν Αβεσσαλωμ πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς Ισραηλ.
8Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 18; 24
καὶ Δαυιδ ἐκάθητο ἀνὰ μέσον τῶν δύο πυλῶν. καὶ ἐπορεύθη ὁ σκοπὸς εἰς τὸ δῶμα τῆς πύλης πρὸς τὸ τεῖχος καὶ ἐπῆρεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδεν καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ τρέχων μόνος ἐνώπιον αὐτοῦ,
9Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 5; 19
καὶ μὴ εὑρόντες ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτὸν διὰ τὸν ὄχλον ἀναβάντες ἐπὶ τὸ δῶμα διὰ τῶν κεράμων καθῆκαν αὐτὸν σὺν τῷ κλινιδίῳ εἰς τὸ μέσον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ.
10Biblia, Novum testamentum graece, Act, 10; 9
Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι περὶ ὥραν ἕκτην.
11Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 528; 40 (opus 1508)
Θηκτῷ σιδήρῳ δῶμα διαδοχεῖν τούς ἀδελφούς, id est Fratres acuto dividant ferro domus Vices habendae.
12Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3510; 3 (opus 1508)
Interpres addit huiusmodi fabulam: Iyngem aiunt fuisse filiam Echus, alii Pithus, quae, cum amatoriis venenis incitasset Iovem in amorem Ius, a Iunone irata versa est in avem, qua mulieres uti consueverunt in amatoriis veneficiis, quemadmodum indicat Theocritus in Pharmaceutria: Ἶυγξ, ἕλκε τύ τῆνον ἐμόν ποτί δῶμα τόν ἄνδρα, id est Per te, Iynx, meus ille domum vir, quaeso, trahatur.
13Goldastus, Notae, 80, 0299C
Εἰς ᾅδου δῶμα μέλαν κατέβη.
14Hesiodus, Theogonia, 404; 2 (auctor fl.c.700BC)
γείνατο δ' Ἀστερίην ἐυώνυμον, ἥν ποτε Πέρσης ἠγάγετ' ἐς μέγα δῶμα φίλην κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.
15Hieronymus Stridonensis Auctores incerti, Graeca fragmenta libri nominum Hebraicorum, 23, 1180 (auctor 340-420)
Magog, quod δῶμα, id est tectum,
16Hieronymus Stridonensis, Commentaria in Ezechielem, 25, 0399B (auctor 340-420)
Porro coenaculum templi, ad quod de angustioribus ad altiora conscendimus, illud puto esse, quod in regum volumine Elias habuit, et Elisaeus, et in apostolorum Actibus, Tabitha, id est, δόρκας et damula nostra possedit, quae bonis operibus ad summa conscenderat (III Reg. XVII; IV Reg. IV; Act. IX; Act. X). Apostolus autem Petrus, super quem Dominus Ecclesiae fundamenta solidavit, transcendit coenaculum, et venit ad tectum, quod significantius Graece δῶμα dicitur, id est, tecti solarium: et incognita prius saeculo Ecclesiae sacramenta cognovit.
17Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0781 (auctor 340-420)
Magog, quod δῶμα, id est tectum,
18Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0791B (auctor 340-420)
Agag, δῶμα, id est, tectum.
19Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0831A (auctor 340-420)
Gog (Apud LXX, VII, 1) , δῶμα,
20Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0812 (auctor 340-420)
Agag, δῶμα, id est tectum.
21Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0857A (auctor 340-420)
Gog, δῶμα; id est, tectum.
22Hieronymus Stridonensis, De nominibus Hebraicis, 23, 0857A (auctor 340-420)
est δῶμα?
23Hieronymus Stridonensis, Epistolae, 22, 0859 (auctor 340-420)
Δῶμα in orientalibus provinciis idipsum dicitur, quod apud nos tectum; in Palaestina enim, et Aegypto, ubi vel scripti sunt divini Libri, vel interpretati, non habent in tectis culmina, sed Δώματα, quae Romae vel solaria, vel Meniana vocant; id est, plana tecta, quae transversis trabibus sustentatur.
24Homerus, Ilias, 1, 531; 1 (auctor fl.700BC)
τώ γ' ὣς βουλεύσαντε διέτμαγεν· ἣ μέν ἔπειτα εἰς ἅλα ἆλτο βαθεῖαν ἀπ' αἰγλήεντος Ὀλύμπου, Ζεύς δέ ἑόν πρός δῶμα· θεοί δ' ἅμα πάντες ἀνέσταν ἐξ ἑδέων σφοῦ πατρός ἐναντίον· οὐδέ τις ἔτλη μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλ' ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.
25Homerus, Ilias, 1, 568; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ' ἔδεισεν δέ βοῶπις πότνια Ἥρη, καί ῥ' ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ· ὄχθησαν δ' ἀνά δῶμα Διός θεοί Οὐρανίωνες· τοῖσιν δ' Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχ' ἀγορεύειν μητρί φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ· ἦ δή λοίγια ἔργα τάδ' ἔσσεται οὐδ' ἔτ' ἀνεκτά, εἰ δή σφώ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε, ἐν δέ θεοῖσι κολῳόν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτός ἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεί τά χερείονα νικᾷ.
26Homerus, Ilias, 1, 568; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κατέδυ λαμπρόν φάος ἠελίοιο, οἳ μέν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δέ ἕκαστος, ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτός ἀμφιγυήεις Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι· Ζεύς δέ πρός ὃν λέχος ἤϊ' Ὀλύμπιος ἀστεροπητής, ἔνθα πάρος κοιμᾶθ' ὅτε μιν γλυκύς ὕπνος ἱκάνοι· ἔνθα καθεῦδ' ἀναβάς, παρά δέ χρυσόθρονος Ἥρη.
27Homerus, Ilias, 4, 350; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὃ βῆ, πολέας δέ κιχήσατο Καδμεΐωνας δαινυμένους κατά δῶμα βίης Ἐτεοκληείης.
28Homerus, Ilias, 5, 201; 5 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ κε νοστήσω καί ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσι πατρίδ' ἐμήν ἄλοχόν τε καί ὑψερεφές μέγα δῶμα, αὐτίκ' ἔπειτ' ἀπ' ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριος φώς εἰ μή ἐγώ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρί θείην χερσί διακλάσσας· ἀνεμώλια γάρ μοι ὀπηδεῖ.
29Homerus, Ilias, 5, 363; 7 (auctor fl.700BC)
τλῆ δ' Ἀΐδης ἐν τοῖσι πελώριος ὠκύν ὀϊστόν, εὖτέ μιν ωὐτός ἀνήρ υἱός Διός αἰγιόχοιο ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλών ὀδύνῃσιν ἔδωκεν· αὐτάρ ὃ βῆ πρός δῶμα Διός καί μακρόν Ὄλυμπον κῆρ ἀχέων ὀδύνῃσι πεπαρμένος· αὐτάρ ὀϊστός ὤμῳ ἔνι στιβαρῷ ἠλήλατο, κῆδε δέ θυμόν.
30Homerus, Ilias, 5, 899; 5 (auctor fl.700BC)
αἳ δ' αὖτις πρός δῶμα Διός μεγάλοιο νέοντο Ἥρη τ' Ἀργείη καί Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη παύσασαι βροτολοιγόν Ἄρη' ἀνδροκτασιάων.
31Homerus, Ilias, 6, 297; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς αἳ μέν ῥ' εὔχοντο Διός κούρῃ μεγάλοιο, Ἕκτωρ δέ πρός δώματ' Ἀλεξάνδροιο βεβήκει καλά, τά ῥ' αὐτός ἔτευξε σύν ἀνδράσιν οἳ τότ' ἄριστοι ἦσαν ἐνί Τροίῃ ἐριβώλακι τέκτονες ἄνδρες, οἵ οἱ ἐποίησαν θάλαμον καί δῶμα καί αὐλήν ἐγγύθι τε Πριάμοιο καί Ἕκτορος ἐν πόλει ἄκρῃ.
32Homerus, Ilias, 14, 103; 6 (auctor fl.700BC)
Ἀδρήστοιο δ' ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δέ δῶμα ἀφνειόν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραι πυροφόροι, πολλοί δέ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς, πολλά δέ οἱ πρόβατ' ἔσκε· κέκαστο δέ πάντας Ἀχαιούς ἐγχείῃ· τά δέ μέλλετ' ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.
33Homerus, Ilias, 14, 193; 9 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἔβη πρός δῶμα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη, Ἥρη δ' ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ' ἐπιβᾶσα καί Ἠμαθίην ἐρατεινήν σεύατ' ἐφ' ἱπποπόλων Θρῃκῶν ὄρεα νιφόεντα ἀκροτάτας κορυφάς· οὐδέ χθόνα μάρπτε ποδοῖιν· ἐξ Ἀθόω δ' ἐπί πόντον ἐβήσετο κυμαίνοντα, Λῆμνον δ' εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος.
34Homerus, Ilias, 14, 242; 4 (auctor fl.700BC)
ὃ δ' ἐπεγρόμενος χαλέπαινε ῥιπτάζων κατά δῶμα θεούς, ἐμέ δ' ἔξοχα πάντων ζήτει· καί κέ μ' ἄϊστον ἀπ' αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ, εἰ μή Νύξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καί ἀνδρῶν· τήν ἱκόμην φεύγων, ὃ δ' ἐπαύσατο χωόμενός περ.
35Homerus, Ilias, 14, 270; 11 (auctor fl.700BC)
νῦν δέ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατ' Οὐλύμπου τόδ' ἱκάνω, μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇ οἴχωμαι πρός δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.
36Homerus, Ilias, 14, 312; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναι Ἴδης ἐν κορυφῇσι, τά δέ προπέφανται ἅπαντα· πῶς κ' ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάων εὕδοντ' ἀθρήσειε, θεοῖσι δέ πᾶσι μετελθών πεφράδοι· οὐκ ἂν ἔγωγε τεόν πρός δῶμα νεοίμην ἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητόν δέ κεν εἴη.
37Homerus, Ilias, 15, 78; 6 (auctor fl.700BC)
ἣ μέν ἄρ' ὣς εἰποῦσα καθέζετο πότνια Ἥρη, ὄχθησαν δ' ἀνά δῶμα Διός θεοί· ἣ δ' ἐγέλασσε χείλεσιν, οὐδέ μέτωπον ἐπ' ὀφρύσι κυανέῃσιν ἰάνθη· πᾶσιν δέ νεμεσσηθεῖσα μετηύδα· νήπιοι οἳ Ζηνί μενεαίνομεν ἀφρονέοντες· ἦ ἔτι μιν μέμαμεν καταπαυσέμεν ἆσσον ἰόντες ἢ ἔπει ἠέ βίῃ· ὃ δ' ἀφήμενος οὐκ ἀλεγίζει οὐδ' ὄθεται· φησίν γάρ ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσι κάρτεΐ τε σθένεΐ τε διακριδόν εἶναι ἄριστος.
38Homerus, Ilias, 18, 360; 3 (auctor fl.700BC)
τόν δ' εὗρ' ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περί φύσας σπεύδοντα· τρίποδας γάρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχεν ἑστάμεναι περί τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο, χρύσεα δέ σφ' ὑπό κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν, ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατ' ἀγῶνα ἠδ' αὖτις πρός δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.
39Homerus, Ilias, 19, 309; 4 (auctor fl.700BC)
πρίν μέν γάρ μοι θυμός ἐνί στήθεσσιν ἐώλπει οἶον ἐμέ φθίσεσθαι ἀπ' Ἄργεος ἱπποβότοιο αὐτοῦ ἐνί Τροίῃ, σέ δέ τε Φθίην δέ νέεσθαι, ὡς ἄν μοι τόν παῖδα θοῇ ἐνί νηῒ μελαίνῃ Σκυρόθεν ἐξαγάγοις καί οἱ δείξειας ἕκαστα κτῆσιν ἐμήν δμῶάς τε καί ὑψερεφές μέγα δῶμα.
40Homerus, Ilias, 20, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς οἳ μέν παρά νηυσί κορωνίσι θωρήσσοντο ἀμφί σέ Πηλέος υἱέ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί, Τρῶες δ' αὖθ' ἑτέρωθεν ἐπί θρωσμῷ πεδίοιο· Ζεύς δέ Θέμιστα κέλευσε θεούς ἀγορήν δέ καλέσσαι κρατός ἀπ' Οὐλύμποιο πολυπτύχου· ἣ δ' ἄρα πάντῃ φοιτήσασα κέλευσε Διός πρός δῶμα νέεσθαι.
41Homerus, Ilias, 20, 1; 3 (auctor fl.700BC)
ἐλθόντες δ' ἐς δῶμα Διός νεφεληγερέταο ξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διί πατρί Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
42Homerus, Ilias, 21, 34; 2 (auctor fl.700BC)
καί τότε μέν μιν Λῆμνον ἐϋκτιμένην ἐπέρασσε νηυσίν ἄγων, ἀτάρ υἱός Ἰήσονος ὦνον ἔδωκε· κεῖθεν δέ ξεῖνός μιν ἐλύσατο πολλά δ' ἔδωκεν Ἴμβριος Ἠετίων, πέμψεν δ' ἐς δῖαν Ἀρίσβην· ἔνθεν ὑπεκπροφυγών πατρώϊον ἵκετο δῶμα.
43Homerus, Ilias, 22, 437; 2 (auctor fl.700BC)
κέκλετο δ' ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατά δῶμα ἀμφί πυρί στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμά λοετρά μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐδ' ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσίν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
44Homerus, Ilias, 22, 473; 2 (auctor fl.700BC)
ἣ δ' ἐπεί οὖν ἔμπνυτο καί ἐς φρένα θυμός ἀγέρθη ἀμβλήδην γοόωσα μετά Τρῳῇσιν ἔειπεν· Ἕκτορ ἐγώ δύστηνος· ἰῇ ἄρα γεινόμεθ' αἴσῃ ἀμφότεροι, σύ μέν ἐν Τροίῃ Πριάμου κατά δῶμα, αὐτάρ ἐγώ Θήβῃσιν ὑπό Πλάκῳ ὑληέσσῃ ἐν δόμῳ Ἠετίωνος, ὅ μ' ἔτρεφε τυτθόν ἐοῦσαν δύσμορος αἰνόμορον· ὡς μή ὤφελλε τεκέσθαι.
45Homerus, Odyssea, 1, 178; 17 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε μοι τόδε εἰπέ καί ἀτρεκέως κατάλεξον· τίς δαίς, τίς δέ ὅμιλος ὅδ' ἔπλετο· τίπτε δέ σε χρεώ· εἰλαπίνη ἠέ γάμος· ἐπεί οὐκ ἔρανος τάδε γ' ἐστίν· ὥς τέ μοι ὑβρίζοντες ὑπερφιάλως δοκέουσι δαίνυσθαι κατά δῶμα.
46Homerus, Odyssea, 2, 224; 6 (auctor fl.700BC)
εἴ περ γάρ κ' Ὀδυσεύς Ἰθακήσιος αὐτός ἐπελθών δαινυμένους κατά δῶμα ἑόν μνηστῆρας ἀγαυούς ἐξελάσαι μεγάροιο μενοινήσει' ἐνί θυμῷ, οὔ κέν οἱ κεχάροιτο γυνή, μάλα περ χατέουσα, ἐλθόντ', ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι, εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο· σύ δ' οὐ κατά μοῖραν ἔειπες.
47Homerus, Odyssea, 2, 267; 10 (auctor fl.700BC)
βῆ δ' ἰέναι πρός δῶμα, φίλον τετιημένος ἦτορ, εὗρε δ' ἄρα μνηστῆρας ἀγήνορας ἐν μεγάροισιν, αἶγας ἀνιεμένους σιάλους θ' εὕοντας ἐν αὐλῇ.
48Homerus, Odyssea, 3, 329; 14 (auctor fl.700BC)
σύ δέ τοῦτον, ἐπεί τεόν ἵκετο δῶμα, πέμψον σύν δίφρῳ τε καί υἱέι· δός δέ οἱ ἵππους, οἵ τοι ἐλαφρότατοι θείειν καί κάρτος ἄριστοι.
49Homerus, Odyssea, 3, 447; 15 (auctor fl.700BC)
δύσετό τ' ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί, ἐς Φηράς δ' ἵκοντο Διοκλῆος ποτί δῶμα, υἱέος Ὀρτιλόχοιο, τόν Ἀλφειός τέκε παῖδα.
50Homerus, Odyssea, 4, 1; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς οἱ μέν δαίνυντο καθ' ὑψερεφές μέγα δῶμα γείτονες ἠδέ ἔται Μενελάου κυδαλίμοιο, τερπόμενοι· μετά δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός φορμίζων, δοιώ δέ κυβιστητῆρε κατ' αὐτούς, μολπῆς ἐξάρχοντος, ἐδίνευον κατά μέσσους.
51Homerus, Odyssea, 4, 1; 14 (auctor fl.700BC)
οἱ δέ ἰδόντες θαύμαζον κατά δῶμα διοτρεφέος βασιλῆος· ὥς τε γάρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠέ σελήνης δῶμα καθ' ὑψερεφές Μενελάου κυδαλίμοιο.
52Homerus, Odyssea, 5, 192; 5 (auctor fl.700BC)
εἴ γε μέν εἰδείης σῇσι φρεσίν ὅσσα τοι αἶσα κήδε' ἀναπλῆσαι, πρίν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι, ἐνθάδε κ' αὖθι μένων σύν ἐμοί τόδε δῶμα φυλάσσοις ἀθάνατός τ' εἴης, ἱμειρόμενός περ ἰδέσθαι σήν ἄλοχον, τῆς τ' αἰέν ἐέλδεαι ἤματα πάντα.
53Homerus, Odyssea, 5, 228; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί δή δεῖξ', ὅθι δένδρεα μακρά πεφύκει, ἡ μέν ἔβη πρός δῶμα Καλυψώ, δῖα θεάων, αὐτάρ ὁ τάμνετο δοῦρα· θοῶς δέ οἱ ἤνυτο ἔργον.
54Homerus, Odyssea, 6, 1; 4 (auctor fl.700BC)
τοῦ μέν ἔβη πρός δῶμα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη, νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα.
55Homerus, Odyssea, 6, 251; 1 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ Ναυσικάα λευκώλενος ἄλλ' ἐνόησεν· εἵματ' ἄρα πτύξασα τίθει καλῆς ἐπ' ἀπήνης, ζεῦξεν δ' ἡμιόνους κρατερώνυχας, ἂν δ' ἔβη αὐτή, ὤτρυνεν δ' Ὀδυσῆα, ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν· " ὄρσεο δή νῦν, ξεῖνε, πόλινδ' ἴμεν ὄφρα σε πέμψω πατρός ἐμοῦ πρός δῶμα δαΐφρονος, ἔνθα σέ φημι πάντων Φαιήκων εἰδησέμεν ὅσσοι ἄριστοι.
56Homerus, Odyssea, 7, 77; 3 (auctor fl.700BC)
ὥς τε γάρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠέ σελήνης δῶμα καθ' ὑψερεφές μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.
57Homerus, Odyssea, 7, 77; 5 (auctor fl.700BC)
χρύσειοι δ' ἑκάτερθε καί ἀργύρεοι κύνες ἦσαν, οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο, ἀθανάτους ὄντας καί ἀγήρως ἤματα πάντα.
58Homerus, Odyssea, 7, 77; 9 (auctor fl.700BC)
πεντήκοντα δέ οἱ δμωαί κατά δῶμα γυναῖκες αἱ μέν ἀλετρεύουσι μύλῃς ἔπι μήλοπα καρπόν, αἱ δ' ἱστούς ὑφόωσι καί ἠλάκατα στρωφῶσιν ἥμεναι, οἷά τε φύλλα μακεδνῆς αἰγείροιο· καιρουσσέων δ' ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρόν ἔλαιον.
59Homerus, Odyssea, 7, 107; 12 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ βῆ διά δῶμα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς πολλήν ἠέρ' ἔχων, ἥν οἱ περίχευεν Ἀθήνη, ὄφρ' ἵκετ' Ἀρήτην τε καί Ἀλκίνοον βασιλῆα.
60Homerus, Odyssea, 7, 198; 8 (auctor fl.700BC)
ὑμεῖς δ' ὀτρύνεσθαι ἅμ' ἠοῖ φαινομένηφιν, ὥς κ' ἐμέ τόν δύστηνον ἐμῆς ἐπιβήσετε πάτρης καί περ πολλά παθόντα· ἰδόντα με καί λίποι αἰών κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καί ὑψερεφές μέγα δῶμα.
61Homerus, Odyssea, 7, 317; 1 (auctor fl.700BC)
πομπήν δ' ἐς τόδ' ἐγώ τεκμαίρομαι, ὄφρ' ἐύ εἰδῇς, αὔριον ἔς· τῆμος δέ σύ μέν δεδμημένος ὕπνῳ λέξεαι, οἱ δ' ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρ' ἂν ἵκηαι πατρίδα σήν καί δῶμα, καί εἴ πού τοι φίλον ἐστίν, εἴ περ καί μάλα πολλόν ἑκαστέρω ἔστ' Εὐβοίης, τήν περ τηλοτάτω φάσ' ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο λαῶν ἡμετέρων, ὅτε τε ξανθόν Ῥαδάμανθυν ἦγον ἐποψόμενον Τιτυόν Γαιήιον υἱόν.
62Homerus, Odyssea, 8, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ἀνά ἄστυ μετῴχετο Παλλάς Ἀθήνη εἰδομένη κήρυκι δαΐφρονος Ἀλκινόοιο, νόστον Ὀδυσσῆι μεγαλήτορι μητιόωσα, καί ῥα ἑκάστῳ φωτί παρισταμένη φάτο μῦθον· " δεῦτ' ἄγε, Φαιήκων ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες, εἰς ἀγορήν ἰέναι, ὄφρα ξείνοιο πύθησθε, ὃς νέον Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἵκετο δῶμα πόντον ἐπιπλαγχθείς, δέμας ἀθανάτοισιν ὁμοῖος.
63Homerus, Odyssea, 8, 46; 4 (auctor fl.700BC)
ὑψοῦ δ' ἐν νοτίῳ τήν γ' ὥρμισαν· αὐτάρ ἔπειτα βάν ῥ' ἴμεν Ἀλκινόοιο δαΐφρονος ἐς μέγα δῶμα.
64Homerus, Odyssea, 8, 250; 12 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἀλαοσκοπιήν εἶχε χρυσήνιος Ἄρης, ὡς ἴδεν Ἥφαιστον κλυτοτέχνην νόσφι κιόντα· βῆ δ' ἰέναι πρός δῶμα περικλυτοῦ Ἡφαίστοιο ἰσχανόων φιλότητος ἐυστεφάνου Κυθερείης.
65Homerus, Odyssea, 8, 295; 5 (auctor fl.700BC)
βῆ δ' ἴμεναι πρός δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ· ἔστη δ' ἐν προθύροισι, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει· σμερδαλέον δ' ἐβόησε, γέγωνέ τε πᾶσι θεοῖσιν· " Ζεῦ πάτερ ἠδ' ἄλλοι μάκαρες θεοί αἰέν ἐόντες, δεῦθ', ἵνα ἔργα γελαστά καί οὐκ ἐπιεικτά ἴδησθε, ὡς ἐμέ χωλόν ἐόντα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη αἰέν ἀτιμάζει, φιλέει δ' ἀίδηλον Ἄρηα, οὕνεχ' ὁ μέν καλός τε καί ἀρτίπος, αὐτάρ ἐγώ γε ἠπεδανός γενόμην.
66Homerus, Odyssea, 8, 433; 4 (auctor fl.700BC)
" αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, αὐτίκ' ἐπήρτυε πῶμα, θοῶς δ' ἐπί δεσμόν ἴηλεν ποικίλον, ὅν ποτέ μιν δέδαε φρεσί πότνια Κίρκη· αὐτόδιον δ' ἄρα μιν ταμίη λούσασθαι ἀνώγει ἔς ῥ' ἀσάμινθον βάνθ'· ὁ δ' ἄρ ἀσπασίως ἴδε θυμῷ θερμά λοέτρ', ἐπεί οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζεν, ἐπεί δή λίπε δῶμα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο.
67Homerus, Odyssea, 10, 1; 3 (auctor fl.700BC)
οἱ δ' αἰεί παρά πατρί φίλῳ καί μητέρι κεδνῇ δαίνυνται, παρά δέ σφιν ὀνείατα μυρία κεῖται, κνισῆεν δέ τε δῶμα περιστεναχίζεται αὐλῇ ἤματα· νύκτας δ' αὖτε παρ' αἰδοίῃς ἀλόχοισιν εὕδουσ' ἔν τε τάπησι καί ἐν τρητοῖσι λέχεσσι.
68Homerus, Odyssea, 10, 46; 8 (auctor fl.700BC)
ἐλθόντες δ' ἐς δῶμα παρά σταθμοῖσιν ἐπ' οὐδοῦ ἑζόμεθ'· οἱ δ' ἀνά θυμόν ἐθάμβεον ἔκ τ' ἐρέοντο· " « πῶς ἦλθες, Ὀδυσεῦ· τίς τοι κακός ἔχραε δαίμων· ἦ μέν σ' ἐνδυκέως ἀπεπέμπομεν, ὄφρ' ἀφίκοιο πατρίδα σήν καί δῶμα καί εἴ πού τοι φίλον ἐστίν.
69Homerus, Odyssea, 10, 261; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή ἄρ' ἔμελλον ἰών ἱεράς ἀνά βήσσας Κίρκης ἵξεσθαι πολυφαρμάκου ἐς μέγα δῶμα, ἔνθα μοι Ἑρμείας χρυσόρραπις ἀντεβόλησεν ἐρχομένῳ πρός δῶμα, νεηνίῃ ἀνδρί ἐοικώς, πρῶτον ὑπηνήτῃ, τοῦ περ χαριεστάτη ἥβη· ἔν τ' ἄρα μοι φῦ χειρί, ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε· " « πῇ δή αὖτ', ὦ δύστηνε, δι' ἄκριας ἔρχεαι οἶος, χώρου ἄιδρις ἐών· ἕταροι δέ τοι οἵδ' ἐνί Κίρκης ἔρχαται ὥς τε σύες πυκινούς κευθμῶνας ἔχοντες.
70Homerus, Odyssea, 10, 345; 3 (auctor fl.700BC)
" ἀμφίπολοι δ' ἄρα τέως μέν ἐνί μεγάροισι πένοντο τέσσαρες, αἵ οἱ δῶμα κάτα δρήστειραι ἔασι· γίγνονται δ' ἄρα ταί γ' ἔκ τε κρηνέων ἀπό τ' ἀλσέων ἔκ θ' ἱερῶν ποταμῶν, οἵ τ' εἰς ἅλαδε προρέουσι.
71Homerus, Odyssea, 10, 388; 5 (auctor fl.700BC)
πᾶσιν δ' ἱμερόεις ὑπέδυ γόος, ἀμφί δέ δῶμα σμερδαλέον κονάβιζε· θεά δ' ἐλέαιρε καί αὐτή.
72Homerus, Odyssea, 10, 428; 2 (auctor fl.700BC)
Εὐρύλοχος δέ μοι οἶος ἐρύκανε πάντας ἑταίρους· καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " « ἆ δειλοί, πόσ' ἴμεν· τί κακῶν ἱμείρετε τούτων· Κίρκης ἐς μέγαρον καταβήμεναι, ἥ κεν ἅπαντας ἢ σῦς ἠέ λύκους ποιήσεται ἠέ λέοντας, οἵ κέν οἱ μέγα δῶμα φυλάσσοιμεν καί ἀνάγκῃ, ὥς περ Κύκλωψ ἔρξ', ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο ἡμέτεροι ἕταροι, σύν δ' ὁ θρασύς εἵπετ' Ὀδυσσεύς· τούτου γάρ καί κεῖνοι ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο.
73Homerus, Odyssea, 10, 428; 7 (auctor fl.700BC)
οἱ δ' ἐπεί ἀλλήλους εἶδον φράσσαντό τ' ἐσάντα, κλαῖον ὀδυρόμενοι, περί δέ στεναχίζετο δῶμα.
74Homerus, Odyssea, 11, 225; 9 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' ἔρχευ πρός δῶμα, καί ἴσχεο μηδ' ὀνομήνῃς· αὐτάρ ἐγώ τοί εἰμι Ποσειδάων ἐνοσίχθων.
75Homerus, Odyssea, 14, 360; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν κεν νοστήσῃ ἄναξ τεός ἐς τόδε δῶμα, ἕσσας με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματα πέμψαι Δουλίχιόνδ' ἰέναι, ὅθι μοι φίλον ἔπλετο θυμῷ· εἰ δέ κε μή ἔλθῃσιν ἄναξ τεός ὡς ἀγορεύω, δμῶας ἐπισσεύας βαλέειν μεγάλης κατά πέτρης, ὄφρα καί ἄλλος πτωχός ἀλεύεται ἠπεροπεύειν.
76Homerus, Odyssea, 15, 130; 2 (auctor fl.700BC)
καί τά μέν ἐς πείρινθα τίθει Πεισίστρατος ἥρως δεξάμενος, καί πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ· τούς δ' ἦγε πρός δῶμα κάρη ξανθός Μενέλαος.
77Homerus, Odyssea, 15, 179; 4 (auctor fl.700BC)
δύσετό τ' ἠέλιος σκιόωντό τε πᾶσαι ἀγυιαί· ἐς Φηράς δ' ἵκοντο Διοκλῆος ποτί δῶμα, υἱέος Ὀρτιλόχοιο, τόν Ἀλφειός τέκε παῖδα.
78Homerus, Odyssea, 15, 222; 4 (auctor fl.700BC)
ὁ δ' ἄλλων ἵκετο δῆμον, Ἄργος ἐς ἱππόβοτον· τόθι γάρ νύ οἱ αἴσιμον ἦεν ναιέμεναι πολλοῖσιν ἀνάσσοντ' Ἀργείοισιν ἔνθα δ' ἔγημε γυναῖκα καί ὑψερεφές θέτο δῶμα, γείνατο δ' Ἀντιφάτην καί Μάντιον, υἷε κραταιώ.
79Homerus, Odyssea, 15, 415; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί ῥ' ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τόν ὅρκον, τοῖς δ' αὖτις μετέειπε γυνή καί ἀμείβετο μύθῳ· " σιγῇ νῦν, μή τίς με προσαυδάτω ἐπέεσσιν ὑμετέρων ἑτάρων, ξυμβλήμενος ἢ ἐν ἀγυιῇ, ἤ που ἐπί κρήνῃ· μή τις ποτί δῶμα γέροντι ἐλθών ἐξείπῃ, ὁ δ' ὀϊσάμενος καταδήσῃ δεσμῷ ἐν ἀργαλέῳ, ὑμῖν δ' ἐπιφράσσετ' ὄλεθρον.
80Homerus, Odyssea, 16, 46; 9 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " Εὔμαι', ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγές ἔειπες· πῶς γάρ δή τόν ξεῖνον ἐγών ὑποδέξομαι οἴκῳ· αὐτός μέν νέος εἰμί καί οὔ πω χερσί πέποιθα ἄνδρ' ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ· μητρί δ' ἐμῇ δίχα θυμός ἐνί φρεσί μερμηρίζει, ἢ αὐτοῦ παρ' ἐμοί τε μένῃ καί δῶμα κομίζῃ, εὐνήν τ' αἰδομένη πόσιος δήμοιό τε φῆμιν, ἦ ἤδη ἅμ' ἕπηται Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος μνᾶται ἐνί μεγάροισιν ἀνήρ καί πλεῖστα πόρῃσιν.
81Homerus, Odyssea, 16, 46; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἦ τοί τόν ξεῖνον, ἐπεί τεόν ἵκετο δῶμα, ἕσσω μιν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά, δώσω δέ ξίφος ἄμφηκες καί ποσσί πέδιλα, πέμψω δ' ὅππη μιν κραδίη θυμός τε κελεύει.
82Homerus, Odyssea, 16, 266; 3 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ μ' ἀτιμήσουσι δόμον κάτα, σόν δέ φίλον κῆρ τετλάτω ἐν στήθεσσι κακῶς πάσχοντος ἐμεῖο, ἤν περ καί διά δῶμα ποδῶν ἕλκωσι θύραζε ἢ βέλεσι βάλλωσι· σύ δ' εἰσορόων ἀνέχεσθαι.
83Homerus, Odyssea, 17, 45; 11 (auctor fl.700BC)
τόν καί Πείραιος πρότερος πρός μῦθον ἔειπε· " Τηλέμαχ', αἶψ' ὄτρυνον ἐμόν ποτί δῶμα γυναῖκας, ὥς τοι δῶρ' ἀποπέμψω, ἅ τοι Μενέλαος ἔδωκε.
84Homerus, Odyssea, 17, 84; 7 (auctor fl.700BC)
οἱ δ' ἐπ' ὀνείαθ' ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον, αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, τοῖσι δέ μύθων ἦρχε περίφρων Πηνελόπεια· " Τηλέμαχ', ἦ τοι ἐγών ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα λέξομαι εἰς εὐνήν, ἥ μοι στονόεσσα τέτυκται, αἰεί δάκρυσ' ἐμοῖσι πεφυρμένη, ἐξ οὗ Ὀδυσσεύς ᾤχεθ' ἅμ' Ἀτρεΐδῃσιν ἐς Ἴλιον· οὐδέ μοι ἔτλης, πρίν ἐλθεῖν μνηστῆρας ἀγήνορας ἐς τόδε δῶμα, νόστον σοῦ πατρός σάφα εἰπέμεν, εἴ που ἄκουσας.
85Homerus, Odyssea, 17, 290; 11 (auctor fl.700BC)
τόν δέ πολύ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδής ἐρχόμενον κατά δῶμα συβώτην, ὦκα δ' ἔπειτα νεῦσ' ἐπί οἷ καλέσας· ὁ δέ παπτήνας ἕλε δίφρον κείμενον, ἔνθα τε δαιτρός ἐφίζεσκε κρέα πολλά δαιόμενος μνηστῆρσι δόμον κάτα δαινυμένοισι· τόν κατέθηκε φέρων πρός Τηλεμάχοιο τράπεζαν ἀντίον, ἔνθα δ' ἄρ' αὐτός ἐφέζετο· τῷ δ' ἄρα κῆρυξ μοῖραν ἑλών ἐτίθει κανέου τ' ἐκ σῖτον ἀείρας.
86Homerus, Odyssea, 17, 462; 13 (auctor fl.700BC)
ξεῖνός τις δύστηνος ἀλητεύει κατά δῶμα ἀνέρας αἰτίζων· ἀχρημοσύνη γάρ ἀνώγει· ἔνθ' ἄλλοι μέν πάντες ἐνέπλησάν τ' ἔδοσάν τε, οὗτος δέ θρήνυι πρυμνόν βάλε δεξιόν ὦμον.
87Homerus, Odyssea, 17, 505; 13 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, Τηλέμαχος δέ μέγ' ἔπταρεν, ἀμφί δέ δῶμα σμερδαλέον κονάβησε· γέλασσε δέ Πηνελόπεια, αἶψα δ' ἄρ' Εὔμαιον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ἔρχεό μοι, τόν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον.
88Homerus, Odyssea, 17, 560; 3 (auctor fl.700BC)
καί γάρ νῦν, ὅτε μ' οὗτος ἀνήρ κατά δῶμα κιόντα οὔ τι κακόν ῥέξαντα βαλών ὀδύνῃσιν ἔδωκεν, οὔτε τι Τηλέμαχος τό γ' ἐπήρκεσεν οὔτε τις ἄλλος.
89Homerus, Odyssea, 17, 560; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὑπέρ οὐδοῦ βάντα προσηύδα Πηνελόπεια· " οὐ σύ γ' ἄγεις, Εὔμαιε· τί τοῦτ' ἐνόησεν ἀλήτης· ἦ τινά που δείσας ἐξαίσιον ἦε καί ἄλλως αἰδεῖται κατά δῶμα· κακός δ' αἰδοῖος ἀλήτης.
90Homerus, Odyssea, 18, 1; 10 (auctor fl.700BC)
τοῖϊν δέ ξυνέηχ' ἱερόν μένος Ἀντινόοιο, ἡδύ δ' ἄρ' ἐκγελάσας μετεφώνει μνηστήρεσσιν· " ὦ φίλοι, οὐ μέν πώ τι πάρος τοιοῦτον ἐτύχθη, οἵην τερπωλήν θεός ἤγαγεν ἐς τόδε δῶμα.
91Homerus, Odyssea, 18, 124; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὁ βῆ διά δῶμα φίλον τετιημένος ἦτορ, νευστάζων κεφαλῇ· δή γάρ κακόν ὄσσετο θυμός.
92Homerus, Odyssea, 18, 250; 6 (auctor fl.700BC)
μεμνῆσθαι πατρός καί μητέρος ἐν μεγάροισιν ὡς νῦν, ἢ ἔτι μᾶλλον ἐμεῦ ἀπονόσφιν ἐόντος· αὐτάρ ἐπήν δή παῖδα γενειήσαντα ἴδηαι, γήμασθ' ᾧ κ' ἐθέλῃσθα, τεόν κατά δῶμα λιποῦσα.
93Homerus, Odyssea, 18, 337; 3 (auctor fl.700BC)
βάν δ' ἴμεναι διά δῶμα, λύθεν δ' ὑπό γυῖα ἑκάστης ταρβοσύνῃ· φάν γάρ μιν ἀληθέα μυθήσασθαι.
94Homerus, Odyssea, 18, 394; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγετ', οἰνοχόος μέν ἐπαρξάσθω δεπάεσσιν, ὄφρα σπείσαντες κατακείομεν οἴκαδ' ἰόντες· τόν ξεῖνον δέ ἐῶμεν ἐνί μεγάροις Ὀδυσῆος Τηλεμάχῳ μελέμεν· τοῦ γάρ φίλον ἵκετο δῶμα.
95Homerus, Odyssea, 19, 317; 6 (auctor fl.700BC)
οὐδέ τί μοι ποδάνιπτρα ποδῶν ἐπιήρανα θυμῷ γίγνεται· οὐδέ γυνή ποδός ἅψεται ἡμετέροιο τάων αἵ τοι δῶμα κάτα δρήστειραι ἔασιν, εἰ μή τις γρηῦς ἔστι παλαιή, κεδνά ἰδυῖα, ἥ τις δή τέτληκε τόσα φρεσίν ὅσσα τ' ἐγώ περ· τῇ δ' οὐκ ἂν φθονέοιμι ποδῶν ἅψασθαι ἐμεῖο.
96Homerus, Odyssea, 19, 317; 7 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " ξεῖνε φίλ'· οὐ γάρ πώ τις ἀνήρ πεπνυμένος ὧδε ξείνων τηλεδαπῶν φιλίων ἐμόν ἵκετο δῶμα, ὡς σύ μάλ' εὐφραδέως πεπνυμένα πάντ' ἀγορεύεις· ἔστι δέ μοι γρηῢς πυκινά φρεσί μήδε' ἔχουσα ἣ κεῖνον δύστηνον ἐῢ τρέφεν ἠδ' ἀτίταλλε, δεξαμένη χείρεσσ', ὅτε μιν πρῶτον τέκε μήτηρ, ἥ σε πόδας νίψει, ὀλιγηπελέουσά περ ἔμπης.
97Homerus, Odyssea, 19, 405; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτ' Αὐτόλυκος ἀπαμείβετο φώνησέν τε· " γαμβρός ἐμός θυγάτηρ τε, τίθεσθ' ὄνομ' ὅττι κεν εἴπω· πολλοῖσιν γάρ ἐγώ γε ὀδυσσάμενος τόδ' ἱκάνω, ἀνδράσιν ἠδέ γυναιξίν ἀνά χθόνα πουλυβότειραν· τῷ δ' Ὀδυσεύς ὄνομ' ἔστω ἐπώνυμον· αὐτάρ ἐγώ γε, ὁππότ' ἂν ἡβήσας μητρώϊον ἐς μέγα δῶμα ἔλθῃ Παρνησόνδ', ὅθι πού μοι κτήματ' ἔασι, τῶν οἱ ἐγώ δώσω καί μιν χαίροντ' ἀποπέμψω.
98Homerus, Odyssea, 19, 499; 7 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε Πανδαρέου κούρη, χλωρηῒς ἀηδών, καλόν ἀείδῃσιν ἔαρος νέον ἱσταμένοιο, δενδρέων ἐν πετάλοισι καθεζομένη πυκινοῖσιν, ἥ τε θαμά τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν, παῖδ' ὀλοφυρομένη Ἴτυλον φίλον, ὅν ποτε χαλκῷ κτεῖνε δι' ἀφραδίας, κοῦρον Ζήθοιο ἄνακτος, ὣς καί ἐμοί δίχα θυμός ὀρώρεται ἔνθα καί ἔνθα, ἠέ μένω παρά παιδί καί ἔμπεδα πάντα φυλάσσω, κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καί ὑψερεφές μέγα δῶμα, εὐνήν τ' αἰδομένη πόσιος δήμοιό τε φῆμιν, ἦ ἤδη ἅμ' ἕπωμαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος μνᾶται ἐνί μεγάροισι, πορών ἀπερείσια ἕδνα.
99Homerus, Odyssea, 19, 499; 8 (auctor fl.700BC)
παῖς δ' ἐμός ἧος ἔην ἔτι νήπιος ἠδέ χαλίφρων, γήμασθ' οὔ μ' εἴα πόσιος κατά δῶμα λιποῦσαν· νῦν δ' ὅτε δή μέγας ἐστί καί ἥβης μέτρον ἱκάνει, καί δή μ' ἀρᾶται πάλιν ἐλθέμεν ἐκ μεγάροιο, κτήσιος ἀσχαλόων, τήν οἱ κατέδουσιν Ἀχαιοί.
100Homerus, Odyssea, 19, 576; 1 (auctor fl.700BC)
νῦν δέ μνηστήρεσσιν ἄεθλον τοῦτον ἐφήσω· ὃς δέ κε ῥηΐτατ' ἐντανύσῃ βιόν ἐν παλάμῃσι καί διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων, τῷ κεν ἅμ' ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο· τοῦ ποτέ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
101Homerus, Odyssea, 20, 133; 7 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' αὖτε δμῳῇσιν ἐκέκλετο δῖα γυναικῶν, Εὐρύκλει', Ὦπος θυγάτηρ Πεισηνορίδαο· " ἀγρεῖθ', αἱ μέν δῶμα κορήσατε ποιπνύσασαι, ῥάσσατέ τ', ἔν τε θρόνοις εὐποιήτοισι τάπητας βάλλετε πορφυρέους· αἱ δέ σπόγγοισι τραπέζας πάσας ἀμφιμάσασθε, καθήρατε δέ κρητῆρας καί δέπα ἀμφικύπελλα τετυγμένα· ταί δέ μεθ' ὕδωρ ἔρχεσθε κρήνηνδε, καί οἴσετε θᾶσσον ἰοῦσαι.
102Homerus, Odyssea, 20, 133; 17 (auctor fl.700BC)
καί τάς μέν κατέδησεν ὑπ' αἰθούσῃ ἐριδούπῳ, αὐτός δ' αὖτ' Ὀδυσῆα προσηύδα κερτομίοισι· " ξεῖν', ἔτι καί νῦν ἐνθάδ' ἀνιήσεις κατά δῶμα ἀνέρας αἰτίζων, ἀτάρ οὐκ ἔξεισθα θύραζε· πάντως οὐκέτι νῶϊ διακρινέεσθαι ὀΐω πρίν χειρῶν γεύσασθαι, ἐπεί σύ περ οὐ κατά κόσμον αἰτίζεις· εἰσίν δέ καί ἄλλαι δαῖτες Ἀχαιῶν.
103Homerus, Odyssea, 20, 183; 4 (auctor fl.700BC)
καί τά μέν εὖ κατέδησεν ὑπ' αἰθούσῃ ἐριδούπῳ, αὐτός δ' αὖτ' ἐρέεινε συβώτην ἄγχι παραστάς· " τίς δή ὅδε ξεῖνος νέον εἰλήλουθε, συβῶτα, ἡμέτερον πρός δῶμα· τέων δ' ἐξ εὔχεται εἶναι ἀνδρῶν· ποῦ δέ νύ οἱ γενεή καί πατρίς ἄρουρα· δύσμορος, ἦ τε ἔοικε δέμας βασιλῆϊ ἄνακτι· ἀλλά θεοί δυόωσι πολυπλάγκτους ἀνθρώπους, ὁππότε καί βασιλεῦσιν ἐπικλώσωνται ὀϊζύν.
104Homerus, Odyssea, 20, 299; 10 (auctor fl.700BC)
ὄφρα μέν ὑμῖν θυμός ἐνί στήθεσσιν ἐώλπει νοστήσειν Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε, τόφρ' οὔ τις νέμεσις μενέμεν τ' ἦν ἰσχέμεναί τε μνηστῆρας κατά δώματ', ἐπεί τόδε κέρδιον ἦεν, εἰ νόστησ' Ὀδυσεύς καί ὑπότροπος ἵκετο δῶμα· νῦν δ' ἤδη τόδε δῆλον, ὅ τ' οὐκέτι νόστιμός ἐστιν.
105Homerus, Odyssea, 20, 299; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε, σῇ τάδε μητρί παρεζόμενος κατάλεξον, γήμασθ' ὅς τις ἄριστος ἀνήρ καί πλεῖστα πόρῃσιν, ὄφρα σύ μέν χαίρων πατρώϊα πάντα νέμηαι, ἔσθων καί πίνων, ἡ δ' ἄλλου δῶμα κομίζῃ.
106Homerus, Odyssea, 20, 345; 9 (auctor fl.700BC)
τοῖς ἔξειμι θύραζε, ἐπεί νοέω κακόν ὔμμιν ἐρχόμενον, τό κεν οὔ τις ὑπεκφύγοι οὐδ' ἀλέαιτο μνηστήρων, οἳ δῶμα κάτ' ἀντιθέου Ὀδυσῆος ἀνέρας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανάασθε.
107Homerus, Odyssea, 21, 42; 9 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ μνηστῆρσι μετηύδα καί φάτο μῦθον· " κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγήνορες, οἳ τόδε δῶμα ἐχράετ' ἐσθιέμεν καί πινέμεν ἐμμενές αἰεί ἀνδρός ἀποιχομένοιο πολύν χρόνον· οὐδέ τιν' ἄλλην μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην ἐδύνασθε, ἀλλ' ἐμέ ἱέμενοι γῆμαι θέσθαι τε γυναῖκα.
108Homerus, Odyssea, 21, 42; 11 (auctor fl.700BC)
θήσω γάρ μέγα τόξον Ὀδυσσῆος θείοιο· ὃς δέ κε ῥηΐτατ' ἐντανύσῃ βιόν ἐν παλάμῃσι καί διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων, τῷ κεν ἅμ' ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο, τοῦ ποτέ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
109Homerus, Odyssea, 21, 80; 8 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " ὢ πόποι, ἦ μάλα με Ζεύς ἄφρονα θῆκε Κρονίων· μήτηρ μέν μοί φησι φίλη, πινυτή περ ἐοῦσα, ἄλλῳ ἅμ' ἕψεσθαι νοσφισσαμένη τόδε δῶμα· αὐτάρ ἐγώ γελόω καί τέρπομαι ἄφρονι θυμῷ.
110Homerus, Odyssea, 21, 354; 7 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα πάντες ἐπ' αὐτῷ ἡδύ γέλασσαν μνηστῆρες, καί δή μέθιεν χαλεποῖο χόλοιο Τηλεμάχῳ· τά δέ τόξα φέρων ἀνά δῶμα συβώτης ἐν χείρεσσ' Ὀδυσῆϊ δαΐφρονι θῆκε παραστάς.
111Homerus, Odyssea, 22, 1; 5 (auctor fl.700BC)
τοί δ' ὁμάδησαν μνηστῆρες κατά δώμαθ', ὅπως ἴδον ἄνδρα πεσόντα, ἐκ δέ θρόνων ἀνόρουσαν ὀρινθέντες κατά δῶμα, πάντοσε παπταίνοντες ἐϋδμήτους ποτί τοίχους· οὐδέ πη ἀσπίς ἔην οὐδ' ἄλκιμον ἔγχος ἑλέσθαι.
112Homerus, Odyssea, 22, 292; 5 (auctor fl.700BC)
οἱ δ' ὥς τ' αἰγυπιοί γαμψώνυχες ἀγκυλοχεῖλαι, ἐξ ὀρέων ἐλθόντες ἐπ' ὀρνίθεσσι θόρωσι· ταί μέν τ' ἐν πεδίῳ νέφεα πτώσσουσαι ἵενται, οἱ δέ τε τάς ὀλέκουσιν ἐπάλμενοι, οὐδέ τις ἀλκή γίγνεται οὐδέ φυγή· χαίρουσι δέ τ' ἀνέρες ἄγρῃ· ὣς ἄρα τοί μνηστῆρας ἐπεσσύμενοι κατά δῶμα τύπτον ἐπιστροφάδην· τῶν δέ στόνος ὤρνυτ' ἀεικής κράτων τυπτομένων, δάπεδον δ' ἅπαν αἵματι θῦε.
113Homerus, Odyssea, 22, 330; 7 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, τοῦ δ' ἤκουσ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο, αἶψα δ' ἑόν πατέρα προσεφώνεεν ἐγγύς ἐόντα· " ἴσχεο μηδέ τι τοῦτον ἀναίτιον οὔταε χαλκῷ· καί κήρυκα Μέδοντα σαώσομεν, ὅς τέ μευ αἰεί οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ κηδέσκετο παιδός ἐόντος, εἰ δή μή μιν ἔπεφνε Φιλοίτιος ἠέ συβώτης, ἠέ σοί ἀντεβόλησεν ὀρινομένῳ κατά δῶμα.
114Homerus, Odyssea, 22, 330; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐξελθόντες μεγάρων ἕζεσθε θύραζε ἐκ φόνου εἰς αὐλήν, σύ τε καί πολύφημος ἀοιδός, ὄφρ' ἂν ἐγώ κατά δῶμα πονήσομαι ὅττεό με χρή.
115Homerus, Odyssea, 22, 465; 5 (auctor fl.700BC)
οἱ μέν ἔπειτ' ἀπονιψάμενοι χεῖράς τε πόδας τε εἰς Ὀδυσῆα δόμονδε κίον, τετέλεστο δέ ἔργον· αὐτάρ ὅ γε προσέειπε φίλην τροφόν Εὐρύκλειαν· " οἶσε θέειον, γρηΰ, κακῶν ἄκος, οἶσε δέ μοι πῦρ, ὄφρα θεειώσω μέγαρον· σύ δέ Πηνελόπειαν ἐλθεῖν ἐνθάδ' ἄνωχθι σύν ἀμφιπόλοισι γυναιξί· πάσας δ' ὄτρυνον δμῳάς κατά δῶμα νέεσθαι.
116Homerus, Odyssea, 22, 465; 9 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ', οὐδ' ἀπίθησε φίλη τροφός Εὐρύκλεια, ἤνεικεν δ' ἄρα πῦρ καί θήϊον· αὐτάρ Ὀδυσσεύς εὖ διεθείωσεν μέγαρον καί δῶμα καί αὐλήν.
117Homerus, Odyssea, 23, 49; 1 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' οἱ μέν δή πάντες ἐπ' αὐλείῃσι θύρῃσιν ἀθρόοι, αὐτάρ ὁ δῶμα θεειοῦται περικαλλές, πῦρ μέγα κηάμενος· σέ δέ με προέηκε καλέσσαι.
118Homerus, Odyssea, 23, 129; 4 (auctor fl.700BC)
τοῖσιν δέ μέγα δῶμα περιστεναχίζετο ποσσίν ἀνδρῶν παιζόντων καλλιζώνων τε γυναικῶν.
119Homerus, Odyssea, 23, 129; 5 (auctor fl.700BC)
ὧδε δέ τις εἴπεσκε δόμων ἔκτοσθεν ἀκούων· " ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν· σχετλίη, οὐδ' ἔτλη πόσιος οὗ κουριδίοιο εἴρυσθαι μέγα δῶμα διαμπερές, ἧος ἵκοιτο.
120Homerus, Odyssea, 24, 232; 10 (auctor fl.700BC)
ἐκ γάρ τοι ἐρέω, σύ δέ σύνθεο καί μευ ἄκουσον· ἄνδρα ποτ' ἐξείνισσα φίλῃ ἐνί πατρίδι γαίῃ ἡμέτερόνδ' ἐλθόντα, καί οὔ πω τις βροτός ἄλλος ξείνων τηλεδαπῶν φιλίων ἐμόν ἵκετο δῶμα· εὔχετο δ' ἐξ Ἰθάκης γένος ἔμμεναι, αὐτάρ ἔφασκε Λαέρτην Ἀρκεισιάδην πατέρ' ἔμμεναι αὐτῷ.
121Origenes Hieronymus Stridonensis Incertus, Lexicon nominum hebraicorum, 23, 1206A
Ἀγὰγ, δῶμα, ἢ μόσχος.
122Origenes Hieronymus Stridonensis Incertus, Lexicon nominum hebraicorum, 23, 1206
Agag, δῶμα, id est, tectum.
123Origenes Hieronymus Stridonensis Incertus, Lexicon nominum hebraicorum, 23, 1218
Gog, δῶμα, id est, tectum.
124Petrus Lombardus, Commentaria in Psalmos, 191, 0917D (auctor c.1096-1164)
Quid denique sit in domicilio, docet ubi superius, dicens quod in Graeco δῶμα, velut ad versiculum, sicut passer solitarius in tecto, ubi scribit: « Et dicitis invenisse vos in Graeco ἐπι δώματος, quod antiqui codices Latinorum interpretati sunt in aedificio, δώμα in orientalibus provinciis, ipsum dicitur, quod apud Latinos tectum.
125Plato, Respublica, 1a, 380; 1 (auctor c.425BC-347BC)
διὰ Θέμιτός τε καὶ Διός, οὐδ' αὖ, ὡς Αἰσχύλος λέγει, ἐατέον ἀκούειν τοὺς νέους, ὅτι – θεὸς μὲν αἰτίαν φύει βροτοῖς, ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ.
126Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 214 (vol. 1), l. 18 (auctor c.500)
nihil indeclinabile est, quia per apocopen ab eo, quod est nihilum, prolatum est, sicut etiam apud Graecos κρῖ et δῶ et κυκεῶ pro κριθήν et δῶμα et κυκεῶνα.
127Rabanus Maurus, Commentaria in Ezechielem, 110, 0867D (auctor 780-856)
Gog Graeco sermone δῶμα, Latine tectum dicitur.
128Rabanus Maurus, Commentaria in Ezechielem, 110, 0972D (auctor 780-856)
Porro coenaculum templi ad quod de angustioribus ad altiora conscendimus, illud puto esse, quod in Regum volumine Elias habuit et Eliseus (III Reg. VI; IV Reg. IV) , et in apostolorum Actibus Tabitha, id est Δόρκας, et damula nostra possedit, quae bonis operibus ad summa conscenderat (Act. IX; Act. X) . Apostolus autem Petrus, super quem Dominus Ecclesiae fundamenta solidavit, transcendit coenaculum, et venit ad tectum, quod significantius Graece δῶμα dicitur, id est, tecti solarium, et incognita prius saeculo Ecclesiae sacramenta cognovit.