'ιδρώς' - search in All Authors, Showing 1 to 46 of 46 hits

1Aristoteles, Meteorologica, 2, II 1; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἔνιοι δ’ αὐτῶν θερμαινομένης φασίν ὑπό τοῦ ἡλίου τῆς γῆς οἷον ἱδρῶτα γίγνεσθαι, διό καί ἁλμυράν εἶναι· καί γάρ ὁ ἱδρώς ἁλμυρός.
2Aristoteles, Meteorologica, 2, II 3; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ὁμοίως δέ γελοῖον καί εἴ τις εἰπών ἱδρῶτα τῆς γῆς εἶναι τήν θάλατταν οἴεταί τι σαφές εἰρηκέναι, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς· πρός ποίησιν μέν γάρ οὕτως εἰπών ἴσως εἴρηκεν ἱκανῶς (ἡ γάρ μεταφορά ποιητικόν), πρός δέ τό γνῶναι τήν φύσιν οὐχ ἱκανῶς· οὐδέ γάρ ἐνταῦθα δῆλον πῶς ἐκ γλυκέος τοῦ πόματος ἁλμυρός γίνεται ὁ ἱδρώς, πότερον ἀπελθόντος τινός μόνον οἷον τοῦ γλυκυτάτου, ἢ συμμιχθέντος τινός, καθάπερ ἐν τοῖς διά τῆς τέφρας ἠθουμένοις ὕδασιν.
3Aristoteles, Meteorologica, 2, II 3; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δέ διά τί οὐ καί νῦν ὅταν ξηραινομένη τύχῃ ἡ γῆ, εἴτε πλείων εἴτε ἐλάττων, ἰδίει; Ἡ γάρ ὑγρότης καί ὁ ἱδρώς γίνεται πικρός· εἴπερ γάρ καί τότε, καί νῦν ἐχρῆν.
4Aristoteles, Meteorologica, 2, II 3; 31 (auctor 384BC-322BC)
Ἔπειτα ἱδρώς ἐν οἷς τό αὐτό σῶμα συνεκκρίνεται, ὃ ποιεῖ τόν χυμόν τοῦτον.
5Aristoteles, Problemata, 2, 1 (auctor 384BC-322BC)
1. Διὰ τί οὔτε συντείνουσιν οὔτε κατέχουσι τὸ πνεῦμα γίνεται ἱδρώς, ἀλλὰ μᾶλλον ἀνιεῖσιν;
6Aristoteles, Problemata, 2, 2; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ διότι κωλύει τὸ ὕδωρ τήκεσθαι, ὁ δὲ ἱδρὼς τὸ κακῶς προσῳκοδομημένον ἐστὶν ἐν τῇ σαρκί, ὃ κωλύει τήκεσθαι, ὅταν ἐκκρίνηται διὰ θερμότητα.
7Aristoteles, Problemata, 2, 3 (auctor 384BC-322BC)
3. Διὰ τί ὁ ἱδρὼς ἁλμυρόν;
8Aristoteles, Problemata, 2, 3; 3 (auctor 384BC-322BC)
Τὸ τοιοῦτον δὲ ἐν μὲν τῇ κάτω ὑποστάσει οὖρον καλεῖται, ἐν δὲ σαρκὶ ἱδρώς· ἄμφω δὲ ἁλμυρὰ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν.
9Aristoteles, Problemata, 2, 4; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι πνεῦμα ποιεῖ τὸν ἱδρῶτα, τοῦτο δὲ ἐν τοῖς ἄνω; ἢ διότι ἄπεπτον ὑγρὸν ὁ ἱδρώς ἐστι, τοιοῦτο δὲ ἐν τοῖς ἄνω; Ἠ γὰρ κρᾶσις ἄνω.
10Aristoteles, Problemata, 2, 5 (auctor 384BC-322BC)
5. Διὰ τί τὰς χεῖρας γυμναζομένοις μάλιστα ἱδρὼς γίνεται, ἐὰν τὰ ἄλλα ὁμοιοσχημονῶμεν;
11Aristoteles, Problemata, 2, 6 (auctor 384BC-322BC)
6. Διὰ τί ὁ ἱδρὼς ἐκ τῆς κεφαλῆς ἢ οὐκ ὄζει ἢ ἧττον τοῦ ἐκ τοῦ σώματος;
12Aristoteles, Problemata, 2, 10; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅσα ἀραιὰ καὶ ὑγρὰ μάλιστα, διὰ δὲ τούτων ὁ ἱδρὼς διαπορεύεται.
13Aristoteles, Problemata, 2, 12 (auctor 384BC-322BC)
12. Διὰ τί ἀποστλεγγισαμένοις μᾶλλον ῥεῖ ὁ ἱδρὼς ἢ ἐῶσιν ἐπιμεῖναι; πότερον διὰ τὸ καταψύχεσθαι ὑπὸ τοῦ ἔξω;
14Aristoteles, Problemata, 2, 12; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι ὥσπερ πῶμα γίνεται ὁ ἔξω ἱδρὼς ἐπὶ τοῖς πόροις, ὥστε κωλύει τοῦ ἔσωθεν τὴν ὁρμήν.
15Aristoteles, Problemata, 2, 17; 4 (auctor 384BC-322BC)
οὔκουν ἐκ τῶν κάτω ὁ ἱδρὼς ἀλλ´ ἐκ τῆς κεφαλῆς γίνεται.
16Aristoteles, Problemata, 2, 18; 1 (auctor 384BC-322BC)
Πότερον τὸ ὑγρὸν ψυχθὲν ἔστη ἀθρόον, ἔμπροσθεν οὐκ ἠρεμοῦν διὰ τὸ ῥεῖν; ἢ καὶ τὸ πνεῦμα διιὸν ἔξω γινόμενον ἱδρὼς διὰ τὴν ψύξιν, τοῦτο ἔσω ψυχθὲν πρὶν ἐξελθεῖν ὑγρὸν ἐγένετο, καὶ προσπεσὸν ποιεῖ τὴν ναυτίαν;
17Aristoteles, Problemata, 2, 20; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι πονούντων μὲν ἀποκρίνει ἡ κίνησις ἐκ τοῦ συμπεφυκότος ὑγροῦ πνεῦμα, καὶ διὰ θερμότητα τὴν ἀπὸ τῆς κινήσεως γίνεται τὸ ὑγρὸν πνεῦμα ἐπιπολῆς· ὅταν δὲ παύσηται πονῶν, ἅμα καὶ ἡ θερμότης λήγει, καὶ ἐκ τοῦ πνεύματος πυκνουμένου ὑγρότης γίνεται, ὁ καλούμενος ἱδρώς.
18Aristoteles, Problemata, 2, 24 (auctor 384BC-322BC)
24. Διὰ τί οὐχὶ ὅταν τροχάζωμεν, ὁ ἱδρὼς πλείων, καὶ ὅταν ἐν κινήσει ᾖ τὸ σῶμα, ἀλλ´ ὅταν παύσωνται;
19Aristoteles, Problemata, 2, 30 (auctor 384BC-322BC)
30. Διὰ τί ὠφελιμώτερός ἐστιν ὁ ἱδρώς, κἂν ἐλάττων ἐπέλθῃ, ὁ γυμνοῦ τροχάζοντος γενόμενος ἢ ὁ ἐν ἱματίῳ;
20Aristoteles, Problemata, 2, 30; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ τὸ μὲν πονεῖν τοῦ μὴ πονεῖν βέλτιόν ἐστι καθόλου, καὶ ὁ ἱδρὼς δὲ ὁ μετὰ πόνου τοῦ ἄνευ πόνου βελτίων ἐστί, καὶ ὁ μᾶλλον δὲ μετὰ πόνου τοῦ ἧττον βελτίων; Μᾶλλον δ´ ἐστὶ μετὰ πόνου ὁ γυμνοῦ τροχάζοντος γινόμενος.
21Aristoteles, Problemata, 2, 35; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ ὅτι πᾶς μὲν ἱδρὼς περιττώματός τινος ἔκκρισίς ἐστιν, εἰκὸς δὲ τὸ μὲν ὀλίγον περίττωμα ἐκθερμαίνεσθαι, τὸ δὲ πλεῖον μὴ ὁμοίως, ὥστε ὁ ψυχρὸς ἱδρὼς πολλοῦ περιττώματος ἂν εἴη σημεῖον· διὸ καὶ μακροτέρας τὰς νόσους δηλοῖ.
22Aristoteles, Problemata, 4, 13; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἀφαιρεθέντων δὴ τῶν εὐπέπτων, τὰ ὑπολειπόμενα ἄπεπτα, οἷον δὴ καὶ ἐπὶ τῆς τέφρας ἀναλωθέντος τοῦ γλυκέος πικρὰ ἡ κονία, καὶ ὁ ἱδρὼς ἁλμυρός.
23Aristoteles, Problemata, 5, 37; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ διὰ τοὐναντίον; τὸ γὰρ θερμὸν ποιεῖ ἱδρῶτας, τὸ δὲ δάκρυον ἱδρώς τίς ἐστι.
24Aristoteles, Problemata, 32; 10 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί ὁ ἐν τοῖς ὠσὶ ῥύπος πικρός ἐστιν; ἢ διότι ἱδρώς ἐστι σαπρός; ἔστιν οὖν ἁλμυρὸν σαπρόν.
25Aristoteles, Problemata, 35; 5 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί τοῦ μὲν θέρους ὄντος θερμοῦ, τοῦ δὲ χειμῶνος ψυχροῦ, τὰ σώματα θιγγανόντων ψυχεινότερά ἐστι τοῦ θέρους ἢ τοῦ χειμῶνος; πότερον ὅτι ὁ ἱδρὼς καὶ ἡ ἴδισις καταψύχει τὰ σώματα, τοῦτο δ' ἐν μὲν τῷ θέρει γίνεται, ἐν δὲ τῷ χειμῶνι οὔ.
26Aristoteles, Problemata, 36; 3 (auctor 384BC-322BC)
οὔκουν ἐκ τῶν κάτω ὁ ἱδρώς, ἀλλ' ἐκ τῆς κεφαλῆς γίνεται.
27Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 6; 9 (auctor 309-394)
Ἀλλ’ ἤδη κεῖνος μὲν ἅπας iuvenaliος ἱδρώς ἐκκέχυται μελέων, τρομερὴ δὲ πάρεστι senectus καὶ minus in sumptum δαπάνας levis arca ministrat.
28Ausonius Burdigalensis, Epistolae, 19, 0923A (auctor 309-394)
Ἀλλ' ἤδη κεῖνος μὲν ἅπας iuven άλιος ἱδρὼς Ἐκκέχυται μελέων τρομερὴ λάβε βλέμμα senectus, Καὶ minus in sumptum δαπανὰς levis arca ministrat.
29Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 157, 11; 13 (auctor c.310-c.395)
ἀλλ᾿ ἤδη ϰεῖνος μὲν ἅπας iuvenaliος ἱδρὼς ἐϰϰέχυται μελέων, τρομερὴ λάβε βλέμμα senectus ϰαὶ minus in sumptum δαπάνας levis arca ministrat.
30Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 8; 17 (auctor 309-394)
ῥητορικοῖς λουδοῖσι, καὶ ἔπλετο οὐδὲν ὄνειαρ ἄλλ' ἤδη κεῖνος μὲν ἅπας iuvenalios ἱδρὼς ἐκκέχυται μελέων, τρομερὴ δὲ πάρεστι senectus καὶ minus in sumptum δαπάνας lenis arca ministrat.
31Dositheus, Hermeneumata Leidensia, I; 1 (auctor c.350)
ἔτι πλέον aut amplius καὶ μεῖζον et maius καὶ ἐλευθεριώτερον et liberius καὶ πληρέστερον et plenius καὶ ὑπέρμεστον et cumulatius δαψιλέστερον γάρ largius enim καὶ προηλκυσμένως et prolixius ἄλλως aliter εὐθέως statim / mox ἐξαῦτις continuo παραχρῆμα protinus πάραυτα confestim ἐσπουδασμένως properantius ὡρίμως mature θίξει tactu στιγμή punctus ταχύτερον celerius ταχύ cito πάλιν iterum ἄνωθεν denuo εὐκοσμία decor Ἀφροδίσια Veneralia πυνθάνεται interrogat πλούσιος dives πένης pauper ἀποδώσω οὖν reddam ergo τὰ λοιπά cetera κατὰ στοιχεῖον per litteras πράσσω ago πράσσεις ages πράσσει aget πρᾶξον age ἔπρασσον agebam ἔπρασσες agebas ἔπρασσεν agebat ἔπρασσον agebant πράξω agam πράξῃς agas πράξῃ agat πράξωσιν agant ἐπράξαμεν agebamus ἐπράσσετε agebatis ἔπρασσον agebam ἐπράσσομεν agebamus πράσσετε agetis πράσσουσιν agunt πράξωμεν agamus πράξατε agite πραξάτωσαν agant κατηγορήσω accusabo κατηγορήσεις accusabis κατηγορήσει accusabit πίνω bibo πίνεις bibes πίνει bibet πίνωσιν bibant πίετε bibete ἔπινον bibebam ἔπινες bibebas ἔπινεν bibebat ἐπίνομεν bibebamus πεπώκειν biberam πεπώκεις biberas πεπώκει biberat πεπώκεσαν bibebant πίωμεν bibamus πίετε bibetis πίονται bibent ᾄδω canto ᾄδεις cantas ᾄδει cantat ᾄδουσιν cantant ᾆσον canta ᾖδον cantabam ᾔδες cantabas ᾔδεν cantabat ᾔσαν cantabant ᾔσαμεν cantavimus ᾔσατε cantastis ᾔσαν cantarunt χαρίζομαι dono χαρίζῃ donas χαρίζεται donat χαρίζονται donant χάρισαι dona ἐχαριζόμην donabam ἐχαρίζου donabas εὐκόπως facile ἐραστής amator ἐπιθυμεῖ concupiscit / desiderat ἐπιμέλως diligenter ἐπιθές inpone εἰκών imago εὐκόπως facile ζημία damnum ζυγόν iugum ζεύγη paria ζεῦξον iunge ζήτημα quaestio ζωγραφία pictura ζῶσιν vivent ζωμός ius ζώνη semicinctium ζηλότυπος zelotypus ζητεῖται quaeritur σβέσον extingue ἠγόρασα emi ἠθέλησα volui ἠθέλησεν voluit ἡτοίμασα paravi ἠγέρθην surrexi ἦρα sustuli ἡμέτερον nostrum ἤδη iam ᾔτησεν poposcit ἦλθεν venit ἤνεγκεν attulit ἥρπασεν rapuit ἠσπάσατο salutavit ἤκουσεν audiit ἥψατο tetigit θέλεις vis θιγγάνει tangit θορυβεῖται turbatur θεωρεῖ spectat θεραπεύει curat θερμαίνει calfacit θεός deus θόρυβος tumultus θῶμεν ponamus θυρωρός ostiarius θυμαντικός animosus θάλλουσιν florent θηλυκόν femininum θαυμάζω miror ἵνα τί ut quid ἱκανοδότης satisdator ἰξευτής aucupator ἰχνευτής vestigator ἰξός viscum ἴχνος vestigium ἱδρώς sudor ἱκεσία supplicatio / praefatio ἱδεῖν videre ἴσος aequalis ἱδέ vide ἴδιον suum / proprium καλῶς bene κακῶς male κρατεῖ tenet κράζει clamat κλαίει plorat κλάννει frangit κνήθει scalpit κλείει claudit κωλύει vetat κλέπτης fur κοιμᾶται dormit κέρδος lucrum κυβευτής stlactarius κερδαίνει lucratur κατέλειψεν reliquit καινόν novum λαλῶ loquor λαμβάνω accipio λάχωμεν micemus λουώμεθα lavemus λῦσον solve λέγει dicit λόγος verbum λοιδορεῖ maledicit λίαν valde λαμπρόν limpidum / clarum λῃσταί latrones λίθος lapis μανθάνει discet μέλλει incipet / futurum est μολύνει inquinat μένει habitat / manet μαίνεται insanit μισεῖ odet μῦθος fabula μήνυσον nuntia μένομεν manemus μνημεῖον monumentum μάγειρος cocus νύξ nox νικῶ vinco νικᾷ vincit νοεῖ intellexit ναυαγός naufragus νεκρός mortuus νωθρός infirmus νουνεχής sensatus νόμος lex ξένος hospes ξενίζεται hospitatur ξενία hospitium ξύλα ligna ξῦσον rade ξένοι hospites ξαίνει carminat ξυλοκοπεῖ defustat οὐκ οἶδα nescio οὐδέν nihil οὐδέποτε numquam ὀφείλω debeo ὀρθόν rectum ὄνομα nomen οὐκοῦν ergo οὐδέπω necdum ὁμοῦ pariter οὐκ ἀκούω non audio ὁλόκληρον integrum οὐκ ἔξεστιν non licet περιπατεῖ ambulat πράσσει agit ποιεῖ facit παλαίει luctatur παίζει ludet πλύνει lavat πειράζει temptat πίσσα pix πισσοῖ picat πρωί mane πιστός fidelis πόλις civitas πατεῖ calcat προάγει antecedet πολλά multa πρόνοια providentia προβλέπει providet ῥίπτω proicio ῥιγῶ algeo ῥαίνω spargo ῥήσσω adlido ῥάπτω cuso ῥυφῶ sorbeo ῥοῖζος ictus ῥέγχω sterto ῥύομαι exuo ῥῆμα verbum σιῶπα tace σῆσον cerne σεῖσον move σύρισον sibila στρῶσον sterne σῦρον trahe σφῖγξον stringe συνδοῦλος conservus συνελεύθερος conlibertus σύγκλητος senatus συμφωνεῖ convenit σύγκοινος communis victor σποδός cinis συνστρατιώτης conmilito σιγή silentium συκοφάντης calumniator τηρεῖ servat τρυπᾷ pertundit τρίβει fricat τύπτει ferit τορύνη tudicula τρέφει pascit τρώγει manducat τίκτει parit τροφή cibus τοιουτότροπον hocmodis τοῦτο μέντοι hoc tamen τοσούτῳ tanto τί ἐστιν quid est τότε tunc ταῦτα ista τεθήτω ponatur ὕπαγε duc te ὑγιής integer ὑγιαίνει valet ὑλακτεῖ latrat ὑφαίνουσιν texent ὑπηρετοῦσιν ministrant ὑπόδησον calcia ὑπόλυσον exculcia ὑπὲρ τὸ δέον superfluum ὑμεῖς vos ὑποκάθισον subsede ὑπέστρεψεν redivit ὑπήκοος dicto obaudiens ὑποκάτω subter ὑποτεθῇ supponatur ὑψηλόν altum ὑποφέρω suffero φρόνιμος sapiens φρονεῖ sapit φίλος amicus φίλη amica φιλεῖ amat φίλησον basia φθονεῖ invidet φροντίζει curat φροντιστής curator φεύγει fugit φοβεῖται timet φυσᾷ sufflat φθειρίζει peduculat φρίσσει horret φείδεται parcet φήμη fama φιλοπονία studium χαίρει gaudet χωλαίνει clodicat χρᾶται utitur χρηννύει commodat χρονίζει tardat χυλός sucus χυτόν fusile χῶμα rudera Χάριτες Gratiae χρηστός suavis χρήσιμον utile χωρεῖ capet χρῆσον commoda ψῆφοι calculi ψηφιστής calculator ψηφίζει computat ψευστής mendax ψεύδεται mentitur ψοφεῖ crepat ψέγει vituperat ψάλλει nablizat ψύλλος pulix ψυλλίζει pulicat ψυχή anima ψωμός buccilla ψῖχες micae ὧραι horae ὧδε hic ὡς θερμόν ἐστιν dum calidum est ὡφελεῖ prodest ὡς ἄρτι δύναμαι quomodo modo possum ὡς δοκεῖ quomodo putat ὡς ἂν καθίσῃ quomodo sederit ὡπλισμένος armatus ὠμόν crudum ὤμοσεν iuravit ἕως ὧδε usque hic ὠλίσθησεν lapsus est ὠδίνει parturit ὠργίσθη indignatus est ὠνήσατο emit ὡσαύτως identidem ὥπλισεν armavit ὠνομάσθη nominatus est ὤμοσαν iuraverunt ἐπληρώθη τὸ α' impletum est primum μετὰ τῶν ἑρμηνειῶν interpretamentorum
32Homerus, Ilias, 5, 792; 3 (auctor fl.700BC)
ἱδρώς γάρ μιν ἔτειρεν ὑπό πλατέος τελαμῶνος ἀσπίδος εὐκύκλου· τῷ τείρετο, κάμνε δέ χεῖρα, ἂν δ' ἴσχων τελαμῶνα κελαινεφές αἷμ' ἀπομόργνυ.
33Homerus, Ilias, 11, 780; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή κατά νῆας Ὀδυσσῆος θείοιο ἷξε θέων Πάτροκλος, ἵνά σφ' ἀγορή τε θέμις τε ἤην, τῇ δή καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί, ἔνθά οἱ Εὐρύπυλος βεβλημένος ἀντεβόλησε διογενής Εὐαιμονίδης κατά μηρόν ὀϊστῷ σκάζων ἐκ πολέμου· κατά δέ νότιος ῥέεν ἱδρώς ὤμων καί κεφαλῆς, ἀπό δ' ἕλκεος ἀργαλέοιο αἷμα μέλαν κελάρυζε· νόος γε μέν ἔμπεδος ἦεν.
34Homerus, Ilias, 13, 673; 5 (auctor fl.700BC)
οἳ μέν πρό Φθίων μεγαθύμων θωρηχθέντες ναῦφιν ἀμυνόμενοι μετά Βοιωτῶν ἐμάχοντο· Αἴας δ' οὐκέτι πάμπαν Ὀϊλῆος ταχύς υἱός ἵστατ' ἀπ' Αἴαντος Τελαμωνίου οὐδ' ἠβαιόν, ἀλλ' ὥς τ' ἐν νειῷ βόε οἴνοπε πηκτόν ἄροτρον ἶσον θυμόν ἔχοντε τιταίνετον· ἀμφί δ' ἄρά σφι πρυμνοῖσιν κεράεσσι πολύς ἀνακηκίει ἱδρώς· τώ μέν τε ζυγόν οἶον ἐΰξοον ἀμφίς ἐέργει ἱεμένω κατά ὦλκα· τέμει δέ τε τέλσον ἀρούρης· ὣς τώ παρβεβαῶτε μάλ' ἕστασαν ἀλλήλοιιν.
35Homerus, Ilias, 13, 673; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι Τελαμωνιάδῃ πολλοί τε καί ἐσθλοί λαοί ἕπονθ' ἕταροι, οἵ οἱ σάκος ἐξεδέχοντο ὁππότε μιν κάματός τε καί ἱδρώς γούναθ' ἵκοιτο.
36Homerus, Ilias, 15, 220; 6 (auctor fl.700BC)
εὗρ' υἱόν Πριάμοιο δαΐφρονος Ἕκτορα δῖον ἥμενον, οὐδ' ἔτι κεῖτο, νέον δ' ἐσαγείρετο θυμόν, ἀμφί ἓ γιγνώσκων ἑτάρους· ἀτάρ ἆσθμα καί ἱδρώς παύετ', ἐπεί μιν ἔγειρε Διός νόος αἰγιόχοιο.
37Homerus, Ilias, 16, 74; 7 (auctor fl.700BC)
αἰεί δ' ἀργαλέῳ ἔχετ' ἄσθματι, κάδ δέ οἱ ἱδρώς πάντοθεν ἐκ μελέων πολύς ἔρρεεν, οὐδέ πῃ εἶχεν ἀμπνεῦσαι· πάντῃ δέ κακόν κακῷ ἐστήρικτο.
38Homerus, Ilias, 21, 34; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς γυμνόν ἄτερ κόρυθός τε καί ἀσπίδος, οὐδ' ἔχεν ἔγχος, ἀλλά τά μέν ῥ' ἀπό πάντα χαμαί βάλε· τεῖρε γάρ ἱδρώς φεύγοντ' ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ' ὑπό γούνατ' ἐδάμνα· ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρός ὃν μεγαλήτορα θυμόν· ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἦ μάλα δή Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπό ζόφου ἠερόεντος, οἷον δή καί ὅδ' ἦλθε φυγών ὕπο νηλεές ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος· οὐδέ μιν ἔσχε πόντος ἁλός πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.
39Homerus, Ilias, 23, 473; 11 (auctor fl.700BC)
στῆ δέ μέσῳ ἐν ἀγῶνι, πολύς δ' ἀνεκήκιεν ἱδρώς ἵππων ἔκ τε λόφων καί ἀπό στέρνοιο χαμᾶζε.
40Homerus, Ilias, 23, 664; 10 (auctor fl.700BC)
δεινός δέ χρόμαδος γενύων γένετ', ἔρρεε δ' ἱδρώς πάντοθεν ἐκ μελέων· ἐπί δ' ὄρνυτο δῖος Ἐπειός, κόψε δέ παπτήναντα παρήϊον· οὐδ' ἄρ' ἔτι δήν ἑστήκειν· αὐτοῦ γάρ ὑπήριπε φαίδιμα γυῖα.
41Homerus, Ilias, 23, 700; 5 (auctor fl.700BC)
τετρίγει δ' ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπό χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς· κατά δέ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναί δέ σμώδιγγες ἀνά πλευράς τε καί ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον· οἳ δέ μάλ' αἰεί νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο· οὔτ' Ὀδυσεύς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔτ' Αἴας δύνατο, κρατερή δ' ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.
42Homerus, Odyssea, 11, 567; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὅ γ' ἂψ ὤσασκε τιταινόμενος, κατά δ' ἱδρώς ἔρρεεν ἐκ μελέων, κονίη δ' ἐκ κρατός ὀρώρει.
43Macrobius Theodosius, Saturnalia, p7, 3; 4 (auctor c.420)
Αἰεὶ δ᾽ ἀργαλέῳ ἔχετ᾽ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἰδρὼς πάντοθεν ἐκ μελέων ῥέεν ἄσπετος, οὐδέ πῃ εἶχεν ἀμπνεῦσαι• πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο.
44Plato, Phaedrus, p1, 248; 3 (auctor c.425BC-347BC)
θόρυβος οὖν καὶ ἅμιλλα καὶ ἱδρὼς ἔσχατος γίγνεται, οὗ δὴ κακίᾳ ἡνιόχων πολλαὶ μὲν χωλεύονται, πολλαὶ δὲ πολλὰ πτερὰ θραύονται· πᾶσαι δὲ πολὺν ἔχουσαι πόνον ἀτελεῖς τῆς τοῦ ὄντος θέας ἀπέρχονται, καὶ ἀπελθοῦσαι τροφῇ δοξαστῇ χρῶνται.
45Plato, Phaedrus, p1, 251; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ἰδόντα δ' αὐτὸν οἷον ἐκ τῆς φρίκης μεταβολή τε καὶ ἱδρὼς καὶ θερμότης ἀήθης λαμβάνει· δεξάμενος γὰρ τοῦ κάλλους τὴν ἀπορροὴν διὰ τῶν ὀμμάτων ἐθερμάνθη ᾗ ἡ τοῦ πτεροῦ φύσις ἄρδεται, θερμανθέντος δὲ ἐτάκη τὰ περὶ τὴν ἔκφυσιν, ἃ πάλαι ὑπὸ σκληρότητος συμμεμυκότα εἶργε μὴ βλαστάνειν, ἐπιρρυείσης δὲ τῆς τροφῆς ᾤδησέ τε καὶ ὥρμησε φύεσθαι ἀπὸ τῆς ῥίζης ὁ τοῦ πτεροῦ καυλὸς ὑπὸ πᾶν τὸ τῆς ψυχῆς εἶδος· πᾶσα γὰρ ἦν τὸ πάλαι πτερωτή.
46Plato, Timaeus, p1, 83; 6 (auctor c.425BC-347BC)
φλέγματος δὲ αὖ νέου συνισταμένου ὀρὸς ἱδρὼς καὶ δάκρυον, ὅσα τε ἄλλα τοιαῦτα σώματα τὸ καθ' ἡμέραν χεῖται καθαιρόμενα· καὶ ταῦτα μὲν δὴ πάντα νόσων ὄργανα γέγονεν, ὅταν αἷμα μὴ ἐκ τῶν σιτίων καὶ ποτῶν πληθύσῃ κατὰ φύσιν, ἀλλ' ἐξ ἐναντίων τὸν ὄγκον παρὰ τοὺς τῆς φύσεως λαμβάνῃ νόμους.