'ις' - search in All Authors, Showing 1 to 38 of 38 hits

1Aristoteles, Historia animalium, 1, I 4; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τοῦτο τοῖς μέν αἷμα καί φλέψ, τοῖς δέ τό ἀνάλογον τούτων· ἔστι δ’ ἀτελῆ ταῦτα, οἷον τό μέν ἲς τό δ’ ἰχώρ.
2Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0256C (auctor c.272–337)
II. Εἰγοῦν τις εἰς τοὺς ἄνωθεν καὶ εἰς δεῦρο παρατείναντας χρόνους ἀναδράμοι τῷ νῷ, καὶ τὰς πρότερον γενομένας πράξεις κατίδοι τῷ λογισμῷ, πάντας ἂν εὕροι τοὺς μὲν ὅσοι δικαίαν καὶ ἀγαθὴν προκατεβάλλοντο τῶν πραγμάτων κρηπῖδα, εἰς ἀγαθὸν καὶ προαγαγόντας τὰς ἐγχειρήσεως πέρας, καὶ οἷον ἀπὸ ῥίζης τινὸς ἡδείας κομισαμένους καὶ τὸν καρπὸν γλυκὺν· τοὺς δ' ἀδίκοις ἐπιχειρήσαντας τόλμαις, καὶ ἢ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀνοήτως ἐκμανέντας, ἢ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος λογισμὸν ὅσιον οὐδένα λαβόντας· ἀλλὰ φυγὰς, ἀτιμίας, δημεύσegr;ις, σφαγὰς, τοιαῦτα πολλὰ τολμήσαντας· καὶ οὐδὲ μεταμεληθέντας ποτὲ, οὐδὲ τὸν νοῦν ἐπιστρέψαντας πρὸς τὰ καλλίω, ἴσων καὶ τῶν ἀμοιβαίων τυχόντας· καὶ ταῦτά γε οὐκ ἀπεικότως, οὐδ' ἂν ἀπὸ λόγου συμβαίνοι.
3Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 2c; 13 (opus 1508)
Notat id Homerus etiam in Iro, cum ait Odysseae Σ: Μετά δ’ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ Ἀζηχές φαγέμεν καί πιέμεν· οὐδε οἱ ἦν ἵς Οὐδε βίη, id est Sed ventre insignis inerti, Assidue bibere atque edere; ast industria nulla Nullaque vis aderat.
4Gregorius I, Prolegomena, 66, 0125A (auctor 540-604)
Ἀνήρ τις ὑπῆρχε, τῇ πολιτείᾳ μὲν εὐλαβέστατος, χάριτι δὲ Θεοῦ κεκοσμημένος, τοὔνομα Βενέδικτος· ἲς ἐκ παιδόθεν τῇ τῆς καρδίας καθαρότητι ἐλαμπρύνετο, καὶ τῇ τοῦ σώματος ἁγνείᾳ κεκαλλώπιστο, ἐν οὐδενὶ θελήματι σαρκικῷ τὸ παράπαν τὴν ψυχὴν καθυποτάξας· ἀλλ' ἔτι ἔφηβος ὢν, καὶ σφριγῶν τῷ σώματι ὅπερ ἡδυπαθῶς δρᾶσαι ὴδύνατο, ἑκουσίως ἐβδελύξατο, καὶ λοιπὸν ὡς ξηρὸν τοῦτον τὸν κόσμον μετὰ τοῦ ἄνθους αὐτοῦ ἐλογίζετο.
5Herodotus, Historiae, 1, 179, 4; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ἔστι δὲ ἄλλη πόλις ἀπέχουσα ὀκτὼ ἡμερέων ὁδὸν ἀπὸ Βαβυλῶνος· Ἲς οὔνομα αὐτῇ.
6Herodotus, Historiae, 1, 179, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
ἔνθα ἐστὶ ποταμὸς οὐ μέγας· Ἲς καὶ τῷ ποταμῷ τὸ οὔνομα· ἐσβάλλει δὲ οὗτος ἐς τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν τὸ ῥέεθρον.
7Herodotus, Historiae, 1, 179, 4; 7 (auctor c.484BC-425BC)
οὗτος ὦν ὁ Ἲς ποταμὸς ἅμα τῷ, ὕδατι θρόμβους ἀσφάλτου ἀναδιδοῖ πολλούς, ἔνθεν ἡ ἄσφαλτος ἐς τὸ ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ἐκομίσθη.
8Hesiodus, Opera et dies, 504; 3 (auctor fl.c.700BC)
καί τε διὰ ῥινοῦ βοὸς ἔρχεται, οὐδέ μιν ἴσχει· καί τε δι' αἶγα ἄησι τανύτριχα· πώεα δ' οὔ τι, οὕνεκ' ἐπηεταναὶ τρίχες αὐτῶν, οὐ διάησιν ἲς ἀνέμου Βορέου· τροχαλὸν δὲ γέροντα τίθησιν.
9Hesiodus, Theogonia, 304; 8 (auctor fl.c.700BC)
ἔνθ' ἄρ' ὃ οἰκείων ἐλεφαίρετο φῦλ' ἀνθρώπων, κοιρανέων Τρητοῖο Νεμείης ἠδ' Ἀπέσαντος· ἀλλά ἑ ἲς ἐδάμασσε βίης Ἡρακληείης.
10Hesiodus, Theogonia, 938; 7 (auctor fl.c.700BC)
ἥβην δ' Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἄλκιμος υἱός, ἲς Ἡρακλῆος, τελέσας στονόεντας ἀέθλους, παῖδα Διὸς μεγάλοιο καὶ Ἥρης χρυσοπεδίλου, αἰδοίην θέτ' ἄκοιτιν ἐν Οὐλύμπῳ νιφόεντι, ὄλβιος, ὃς μέγα ἔργον ἐν ἀθανάτοισιν ἀνύσσας ναίει ἀπήμαντος καὶ ἀγήραος ἤματα πάντα.
11Homerus, Ilias, 11, 655; 4 (auctor fl.700BC)
ἦ μένει εἰς ὅ κε δή νῆες θοαί ἄγχι θαλάσσης Ἀργείων ἀέκητι πυρός δηΐοιο θέρωνται, αὐτοί τε κτεινώμεθ' ἐπισχερώ· οὐ γάρ ἐμή ἲς ἔσθ' οἵη πάρος ἔσκεν ἐνί γναμπτοῖσι μέλεσσιν.
12Homerus, Ilias, 12, 277; 6 (auctor fl.700BC)
αὐτίκα δέ Γλαῦκον προσέφη παῖδ' Ἱππολόχοιο· Γλαῦκε τί ἢ δή νῶϊ τετιμήμεσθα μάλιστα ἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδέ πλείοις δεπάεσσιν ἐν Λυκίῃ, πάντες δέ θεούς ὣς εἰσορόωσι, καί τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρ' ὄχθας καλόν φυταλιῆς καί ἀρούρης πυροφόροιο· τώ νῦν χρή Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόντας ἑστάμεν ἠδέ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι, ὄφρά τις ὧδ' εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων· οὐ μάν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσιν ἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλα οἶνόν τ' ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλ' ἄρα καί ἲς ἐσθλή, ἐπεί Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.
13Homerus, Ilias, 15, 379; 2 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο νηός ὑπέρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότ' ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου· ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματ' ὀφέλλει· ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατά τεῖχος ἔβαινον, ἵππους δ' εἰσελάσαντες ἐπί πρύμνῃσι μάχοντο ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μέν ἀφ' ἵππων, οἳ δ' ἀπό νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφ' ἐπί νηυσίν ἔκειτο ναύμαχα κολλήεντα, κατά στόμα εἱμένα χαλκῷ.
14Homerus, Ilias, 17, 735; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς οἵ γ' ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο νῆας ἔπι γλαφυράς· ἐπί δέ πτόλεμος τέτατό σφιν ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τ' ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δέ οἶκοι ἐν σέλαϊ μεγάλῳ· τό δ' ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.
15Homerus, Ilias, 21, 324; 8 (auctor fl.700BC)
καίετο δ' ἲς ποταμοῖο ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν· Ἥφαιστ', οὔ τις σοί γε θεῶν δύνατ' ἀντιφερίζειν, οὐδ' ἂν ἐγώ σοί γ' ὧδε πυρί φλεγέθοντι μαχοίμην.
16Homerus, Ilias, 23, 700; 5 (auctor fl.700BC)
τετρίγει δ' ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπό χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς· κατά δέ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναί δέ σμώδιγγες ἀνά πλευράς τε καί ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον· οἳ δέ μάλ' αἰεί νίκης ἱέσθην τρίποδος πέρι ποιητοῖο· οὔτ' Ὀδυσεύς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι, οὔτ' Αἴας δύνατο, κρατερή δ' ἔχεν ἲς Ὀδυσῆος.
17Homerus, Odyssea, 2, 388; 9 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " δεῦτε, φίλοι, ἤια φερώμεθα· πάντα γάρ ἤδη ἁθρό' ἐνί μεγάρῳ.
18Homerus, Odyssea, 9, 47; 10 (auctor fl.700BC)
αἱ μέν ἔπειτ' ἐφέροντ' ἐπικάρσιαι, ἱστία δέ σφιν τριχθά τε καί τετραχθά διέσχισεν ἲς ἀνέμοιο.
19Homerus, Odyssea, 11, 361; 8 (auctor fl.700BC)
ἔγνω δ' αἶψ' ἔμ' ἐκεῖνος, ἐπεί πίεν αἷμα κελαινόν· κλαῖε δ' ὅ γε λιγέως, θαλερόν κατά δάκρυον εἴβων, πιτνάς εἰς ἐμέ χεῖρας, ὀρέξασθαι μενεαίνων· ἀλλ' οὐ γάρ οἱ ἔτ' ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κῖκυς, οἵη περ πάρος ἔσκεν ἐνί γναμπτοῖσι μέλεσσι.
20Homerus, Odyssea, 12, 153; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐγώ κηροῖο μέγαν τροχόν ὀξέι χαλκῷ τυτθά διατμήξας χερσί στιβαρῇσι πίεζον· αἶψα δ' ἰαίνετο κηρός, ἐπεί κέλετο μεγάλη ἲς Ἠελίου τ' αὐγή Ὑπεριονίδαο ἄνακτος· ἑξείης δ' ἑτάροισιν ἐπ' οὔατα πᾶσιν ἄλειψα.
21Homerus, Odyssea, 13, 250; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἦ τοι σφέας κεῖθεν ἀπώσατο ἲς ἀνέμοιο πόλλ' ἀεκαζομένους, οὐδ' ἤθελον ἐξαπατῆσαι.
22Homerus, Odyssea, 16, 434; 14 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, μείδησεν δ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο ἐς πατέρ' ὀφθαλμοῖσιν ἰδών, ἀλέεινε δ' ὑφορβόν.
23Homerus, Odyssea, 18, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ἦλθε δ' ἐπί πτωχός πανδήμιος, ὃς κατά ἄστυ πτωχεύεσκ' Ἰθάκης, μετά δ' ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ ἀζηχές φαγέμεν καί πιέμεν· οὐδέ οἱ ἦν ἲς οὐδέ βίη, εἶδος δέ μάλα μέγας ἦν ὁράασθαι.
24Homerus, Odyssea, 18, 50; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί ῥ' ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τόν ὅρκον, τοῖς δ' αὖτις μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " ξεῖν', εἴ σ' ὀτρύνει κραδίη καί θυμός ἀγήνωρ τοῦτον ἀλέξασθαι, τῶν δ' ἄλλων μή τιν' Ἀχαιῶν δείδιθ', ἐπεί πλεόνεσσι μαχήσεται ὅς κέ σε θείνῃ· ξεινοδόκος μέν ἐγών, ἐπί δ' αἰνεῖτον βασιλῆες, Ἀντίνοός τε καί Εὐρύμαχος, πεπνυμένω ἄμφω.
25Homerus, Odyssea, 18, 394; 4 (auctor fl.700BC)
" τοῖσι δέ καί μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο " δαιμόνιοι, μαίνεσθε καί οὐκέτι κεύθετε θυμῷ βρωτύν οὐδέ ποτῆτα· θεῶν νύ τις ὔμμ' ὀροθύνει.
26Homerus, Odyssea, 19, 148; 12 (auctor fl.700BC)
καί γάρ τόν Κρήτηνδε κατήγαγεν ἲς ἀνέμοιο, ἱέμενον Τροίηνδε παραπλάγξασα Μαλειῶν· στῆσε δ' ἐν Ἀμνισῷ, ὅθι τε σπέος Εἰλειθυίης, ἐν λιμέσιν χαλεποῖσι, μόγις δ' ὑπάλυξεν ἀέλλας.
27Homerus, Odyssea, 21, 80; 8 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " ὢ πόποι, ἦ μάλα με Ζεύς ἄφρονα θῆκε Κρονίων· μήτηρ μέν μοί φησι φίλη, πινυτή περ ἐοῦσα, ἄλλῳ ἅμ' ἕψεσθαι νοσφισσαμένη τόδε δῶμα· αὐτάρ ἐγώ γελόω καί τέρπομαι ἄφρονι θυμῷ.
28Homerus, Odyssea, 21, 118; 6 (auctor fl.700BC)
τοῖς δ' αὖτις μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " ὢ πόποι, ἦ καί ἔπειτα κακός τ' ἔσομαι καί ἄκικυς, ἠέ νεώτερός εἰμι καί οὔ πω χερσί πέποιθα ἄνδρ' ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.
29Homerus, Odyssea, 21, 256; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγ' ἐμοί δότε τόξον ἐΰξοον, ὄφρα μεθ' ὑμῖν χειρῶν καί σθένεος πειρήσομαι, ἤ μοι ἔτ' ἐστίν ἴς, οἵη πάρος ἔσκεν ἐνί γναμπτοῖσι μέλεσσιν, ἦ ἤδη μοι ὄλεσσεν ἄλη τ' ἀκομιστίη τε.
30Homerus, Odyssea, 22, 330; 7 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, τοῦ δ' ἤκουσ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο, αἶψα δ' ἑόν πατέρα προσεφώνεεν ἐγγύς ἐόντα· " ἴσχεο μηδέ τι τοῦτον ἀναίτιον οὔταε χαλκῷ· καί κήρυκα Μέδοντα σαώσομεν, ὅς τέ μευ αἰεί οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ κηδέσκετο παιδός ἐόντος, εἰ δή μή μιν ἔπεφνε Φιλοίτιος ἠέ συβώτης, ἠέ σοί ἀντεβόλησεν ὀρινομένῳ κατά δῶμα.
31Iulius I, Monumenta genuina, 8, 0899C
ις'.
32Leo I, Epistolae, 54, 0760B (auctor 440-461)
Ἥ tgr;ις οὕτω φυλαχθείσηgr;ς τῆς παρθενίας αὐτὸν ἀπεκύησεν, ὥσπερ οὖν καὶ ἀκεραίου μεινάσης τῆς παρθενίας συνέλαβεν.
33Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 5; 22 (auctor c.420)
Ὡς δ᾽ ὅτε τίς τε δράκοντα ἰδὼν παλίνορσος ἀπέστη οὔρεος ἐν βήσσῃς, ὑπό τε τρόμος ἔλλαβε γυῖα, ἂψ᾽ τ᾽ ἀνεχώρησεν, ὦχρός τέ μιν εἷλε παρειάς, ὣς αὖ τ ις καθ᾽ ὅμιλον ἔδυ Τρώων ἀγερώχων δείσας Ἀτρέος υἱὸν Ἀλέξανδρος θεοειδής.
34Paulinus Nolanus, Poemata, 61, 0567 (auctor c.354–431)
Sic βίη Πριάμοιο, vis Priami, id est Priamus; ἰς Τηλεμάχοιο.
35Pseudo Phocas, De aspiratione, p. 213, l. 9 (opus c.1450)
omnia nomina Graeca initiata syllaba ις et τ littera statim subsecuta dasia praeposita proferuntur, ut Hister historia.
36Pseudo Phocas, De aspiratione, p1; 11 (opus c.1450)
Οmnia nomina Graeca initiata syllaba ις et τ littera statim subsecuta dasia praeposita proferuntur, ut Hister historia.
37Servius, Commentarius in Vergilii Aeneidos libros, p8, 261; 1 (auctor fl.c.400)
SIMOENTA venit a nominativo Graeco non in ις sed in εις exeunte.
38Servius, In Vergilii Aeneide comentarii, 5, 261; 1 (auctor fl.c.400)
Simoenta venit a nominativo Graeco, non in ις , sed in εις exeunte.