'κίρκος' - search in All Authors, Showing 1 to 5 of 5 hits

1Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 1; 36 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἀλώπηξ δέ καί κίρκος διά τήν αὐτήν αἰτίαν· γαμψώνυχος γάρ ὢν καί ὠμοφάγος ἐπιτίθεται καί ἕλκη ποιεῖ κόπτων.
2Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 36; 1 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ’ ἱεράκων κράτιστος μέν ὁ τριόρχης, δεύτερος δ’ ὁ αἰσάλων, τρίτος ὁ κίρκος.
3Homerus, Ilias, 22, 131; 3 (auctor fl.700BC)
ἠΰτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεηνῶν ῥηϊδίως οἴμησε μετά τρήρωνα πέλειαν, ἣ δέ θ' ὕπαιθα φοβεῖται, ὃ δ' ἐγγύθεν ὀξύ λεληκώς ταρφέ' ἐπαΐσσει, ἑλέειν τέ ἑ θυμός ἀνώγει· ὣς ἄρ' ὅ γ' ἐμμεμαώς ἰθύς πέτετο, τρέσε δ' Ἕκτωρ τεῖχος ὕπο Τρώων, λαιψηρά δέ γούνατ' ἐνώμα.
4Homerus, Odyssea, 13, 47; 10 (auctor fl.700BC)
ἡ δέ μάλ' ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον· οὐδέ κεν ἴρηξ κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν.
5Homerus, Odyssea, 15, 525; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα οἱ εἰπόντι ἐπέπτατο δεξιός ὄρνις, κίρκος, Ἀπόλλωνος ταχύς ἄγγελος· ἐν δέ πόδεσσι τίλλε πέλειαν ἔχων, κατά δέ πτερά χεῦεν ἔραζε μεσσηγύς νηός τε καί αὐτοῦ Τηλεμάχοιο.