'κλέος' - search in All Authors, Showing 1 to 85 of 85 hits

1Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Iob, 28; 22
ἡ ἀπώλεια καὶ ὁ θάνατος εἶπαν Ἀκηκόαμεν δὲ αὐτῆς τὸ κλέος.
2Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Iob, 30; 8
ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς.
3Biblia, Novum testamentum graece, 1Petr, 1Petr; 20
ποῖον γὰρ κλέος εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ θεῷ.
4Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1054; 15 (opus 1508)
Apollonius in Argonauticis scribit hunc Lynceum usque adeo fuisse perspicacem, ut etiam terram ipsam oculorum acie penetraret, quaeque apud inferos fierent, pervideret: Λυγκεύς δέ καί ὀξυτάτοις ἐκέκαστο Ὄμμασιν, εἰ ἔτεόν γε πέλει κλέος ἀνέρα κεῖνον Ῥηιδίως καί νέρθε κατά χθονός αὐγάζεσθαι, id est At miro visus pollebat acumine Lynceus, Si modo vera est fama, virum quae praedicat illum Perfacile inspexisse sub altis condita terris.
5Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1230; 14 (opus 1508)
Sophocles enim Graece dicitur ἀπό τοῦ σοφός καί κλέος, at illi dedita opera perperam interpretabantur: ἀπό τοῦ σοφούς καλεῖσθαι, id est ab eo, quod sapientes vocarentur.
6Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1249; 30 (opus 1508)
Ἐπί ξείνης, ἥν μέν ἔχεις τι, κλέος· Ἢν δ’ ἀπορῆς, μόνος οἷδας.
7Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1870; 1 (opus 1508)
Ἠμέν κλέος ἠδέ καί ἦσθα, id est Et dicebaris erasque.
8Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2710; 1 (opus 1508)
Quoties intelligi volemus famam aut praemium aliquod serius quidem contingere, verum hoc praestantius ac durabilius, quo diutius dilatum, ut tarditatem stabilitate perpetuitateque compenset, non alienum fuerit Homericum illud ex Iliados secundo libro usurpare: Ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὐκ ἀπολεῖται.
9Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2996; 1 (opus 1508)
Σό δέ τοι κλέος ἐσσομένοιο, id est Gloria futuri.
10Herodotus, Historiae, 7, 220, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ταύτῃ καὶ μᾶλλον τὴν γνώμην πλεῖστος εἰμί, Λεωνίδην, ἐπείτε ᾔσθετο τοὺς συμμάχους ἐόντας ἀπροθύμους καὶ οὐκ ἐθέλοντας συνδιακινδυνεύειν, κελεῦσαι σφέας ἀπαλλάσσεσθαι, αὐτῷ δὲ ἀπιέναι οὐ καλῶς ἔχειν· μένοντι δὲ αὐτοῦ κλέος μέγα ἐλείπετο, καὶ ἡ Σπάρτης εὐδαιμονίη οὐκ ἐξηλείφετο.
11Herodotus, Historiae, 7, 220, 4; 7 (auctor c.484BC-425BC)
ταῦτά τε δὴ ἐπιλεγόμενον Λεωνίδην, καὶ βουλόμενον κλέος καταθέσθαι μούνων 1 Σπαρτιητέων, ἀποπέμψαι τοὺς συμμάχους μᾶλλον ἢ γνώμῃ διενειχθέντας οὕτω ἀκόσμως οἴχεσθαι τοὺς οἰχομένους.
12Herodotus, Historiae, 9, 48, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
προσδεκόμενοι γὰρ κατὰ κλέος ὡς δὴ πέμψετε ἐς ἡμέας κήρυκα προκαλεύμενοι καὶ βουλόμενοι μούνοισι Πέρσῃσι μάχεσθαι, ἄρτιοι ἐόντες ποιέειν ταῦτα οὐδὲν τοιοῦτο λέγοντας ὑμέας εὕρομεν ἀλλὰ πτώσσοντας μᾶλλον.
13Herodotus, Historiae, 9, 78, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
« ὦ παῖ Κλεομβρότου, ἔργον ἔργασταί τοι ὑπερφυὲς μέγαθός τε καὶ κάλλος, καί τοι θεὸς παρέδωκε ῥυσάμενον τὴν Ἑλλάδα κλέος καταθέσθαι μέγιστον Ἑλλήνων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν.
14Hesiodus, Theogonia, 507; 6 (auctor fl.c.700BC)
τὸν μὲν ἄρ' Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἄλκιμος υἱὸς Ἡρακλέης ἔκτεινε, κακὴν δ' ἀπὸ νοῦσον ἄλαλκεν Ἰαπετιονίδῃ καὶ ἐλύσατο δυσφροσυνάων οὐκ ἀέκητι Ζηνὸς Ὀλυμπίου ὑψιμέδοντος, ὄφρ' Ἡρακλῆος Θηβαγενέος κλέος εἴη πλεῖον ἔτ' ἢ τὸ πάροιθεν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν.
15Homerus, Ilias, 2, 301; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς οὖν δεινά πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ' ἑκατόμβας, Κάλχας δ' αὐτίκ' ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε· τίπτ' ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί· ἡμῖν μέν τόδ' ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεύς ὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ' ὀλεῖται.
16Homerus, Ilias, 2, 459; 6 (auctor fl.700BC)
ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ' ἔχουσαι· ὑμεῖς γάρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα, ἡμεῖς δέ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν· οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καί κοίρανοι ἦσαν· πληθύν δ' οὐκ ἂν ἐγώ μυθήσομαι οὐδ' ὀνομήνω, οὐδ' εἴ μοι δέκα μέν γλῶσσαι, δέκα δέ στόματ' εἶεν, φωνή δ' ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη, εἰ μή Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διός αἰγιόχοιο θυγατέρες μνησαίαθ' ὅσοι ὑπό Ἴλιον ἦλθον· ἀρχούς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.
17Homerus, Ilias, 4, 183; 3 (auctor fl.700BC)
ἦ καί Ταλθύβιον θεῖον κήρυκα προσηύδα· Ταλθύβι' ὅττι τάχιστα Μαχάονα δεῦρο κάλεσσον φῶτ' Ἀσκληπιοῦ υἱόν ἀμύμονος ἰητῆρος, ὄφρα ἴδῃ Μενέλαον ἀρήϊον Ἀτρέος υἱόν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδώς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μέν κλέος, ἄμμι δέ πένθος.
18Homerus, Ilias, 4, 183; 5 (auctor fl.700BC)
ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὄρσ' Ἀσκληπιάδη, καλέει κρείων Ἀγαμέμνων, ὄφρα ἴδῃς Μενέλαον ἀρήϊον ἀρχόν Ἀχαιῶν, ὅν τις ὀϊστεύσας ἔβαλεν τόξων ἐῢ εἰδώς Τρώων ἢ Λυκίων, τῷ μέν κλέος, ἄμμι δέ πένθος.
19Homerus, Ilias, 5, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' αὖ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ Παλλάς Ἀθήνη δῶκε μένος καί θάρσος, ἵν' ἔκδηλος μετά πᾶσιν Ἀργείοισι γένοιτο ἰδέ κλέος ἐσθλόν ἄροιτο· δαῖέ οἱ ἐκ κόρυθός τε καί ἀσπίδος ἀκάματον πῦρ ἀστέρ' ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅς τε μάλιστα λαμπρόν παμφαίνῃσι λελουμένος ὠκεανοῖο· τοῖόν οἱ πῦρ δαῖεν ἀπό κρατός τε καί ὤμων, ὦρσε δέ μιν κατά μέσσον ὅθι πλεῖστοι κλονέοντο.
20Homerus, Ilias, 5, 159; 3 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἴδεν Αἰνείας ἀλαπάζοντα στίχας ἀνδρῶν, βῆ δ' ἴμεν ἄν τε μάχην καί ἀνά κλόνον ἐγχειάων Πάνδαρον ἀντίθεον διζήμενος εἴ που ἐφεύροι· εὗρε Λυκάονος υἱόν ἀμύμονά τε κρατερόν τε, στῆ δέ πρόσθ' αὐτοῖο ἔπος τέ μιν ἀντίον ηὔδα· Πάνδαρε ποῦ τοι τόξον ἰδέ πτερόεντες ὀϊστοί καί κλέος· ᾧ οὔ τίς τοι ἐρίζεται ἐνθάδε γ' ἀνήρ, οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γ' εὔχεται εἶναι ἀμείνων.
21Homerus, Ilias, 5, 239; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ τούτω κε λάβοιμεν, ἀροίμεθά κε κλέος ἐσθλόν.
22Homerus, Ilias, 5, 493; 9 (auctor fl.700BC)
Ἀτρεΐδης δ' ἀν' ὅμιλον ἐφοίτα πολλά κελεύων· ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καί ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε, ἀλλήλους τ' αἰδεῖσθε κατά κρατεράς ὑσμίνας· αἰδομένων ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠέ πέφανται· φευγόντων δ' οὔτ' ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτε τις ἀλκή.
23Homerus, Ilias, 6, 414; 6 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ· ἦ καί ἐμοί τάδε πάντα μέλει γύναι· ἀλλά μάλ' αἰνῶς αἰδέομαι Τρῶας καί Τρῳάδας ἑλκεσιπέπλους, αἴ κε κακός ὣς νόσφιν ἀλυσκάζω πολέμοιο· οὐδέ με θυμός ἄνωγεν, ἐπεί μάθον ἔμμεναι ἐσθλός αἰεί καί πρώτοισι μετά Τρώεσσι μάχεσθαι ἀρνύμενος πατρός τε μέγα κλέος ἠδ' ἐμόν αὐτοῦ.
24Homerus, Ilias, 7, 43; 11 (auctor fl.700BC)
ὥς ποτέ τις ἐρέει· τό δ' ἐμόν κλέος οὔ ποτ' ὀλεῖται.
25Homerus, Ilias, 7, 442; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε Ποσειδάων ἐνοσίχθων· Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τίς ἐστι βροτῶν ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν ὅς τις ἔτ' ἀθανάτοισι νόον καί μῆτιν ἐνίψει· οὐχ ὁράᾳς ὅτι δ' αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί τεῖχος ἐτειχίσσαντο νεῶν ὕπερ, ἀμφί δέ τάφρον ἤλασαν, οὐδέ θεοῖσι δόσαν κλειτάς ἑκατόμβας· τοῦ δ' ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τ' ἐπικίδναται ἠώς· τοῦ δ' ἐπιλήσονται τό ἐγώ καί Φοῖβος Ἀπόλλων ἥρῳ Λαομέδοντι πολίσσαμεν ἀθλήσαντε.
26Homerus, Ilias, 7, 442; 4 (auctor fl.700BC)
ἄλλός κέν τις τοῦτο θεῶν δείσειε νόημα, ὃς σέο πολλόν ἀφαυρότερος χεῖράς τε μένος τε· σόν δ' ἤτοι κλέος ἔσται ὅσον τ' ἐπικίδναται ἠώς.
27Homerus, Ilias, 8, 151; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐφομαρτεῖτον καί σπεύδετον ὄφρα λάβωμεν ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανόν ἵκει πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε καί αὐτήν, αὐτάρ ἀπ' ὤμοιιν Διομήδεος ἱπποδάμοιο δαιδάλεον θώρηκα, τόν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.
28Homerus, Ilias, 9, 374; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ μέν κ' αὖθι μένων Τρώων πόλιν ἀμφιμάχωμαι, ὤλετο μέν μοι νόστος, ἀτάρ κλέος ἄφθιτον ἔσται· εἰ δέ κεν οἴκαδ' ἵκωμι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν, ὤλετό μοι κλέος ἐσθλόν, ἐπί δηρόν δέ μοι αἰών ἔσσεται, οὐδέ κέ μ' ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.
29Homerus, Ilias, 10, 168; 14 (auctor fl.700BC)
ταῦτά κε πάντα πύθοιτο, καί ἂψ εἰς ἡμέας ἔλθοι ἀσκηθής· μέγα κέν οἱ ὑπουράνιον κλέος εἴη πάντας ἐπ' ἀνθρώπους, καί οἱ δόσις ἔσσεται ἐσθλή· ὅσσοι γάρ νήεσσιν ἐπικρατέουσιν ἄριστοι τῶν πάντων οἱ ἕκαστος ὄϊν δώσουσι μέλαιναν θῆλυν ὑπόρρηνον· τῇ μέν κτέρας οὐδέν ὁμοῖον, αἰεί δ' ἐν δαίτῃσι καί εἰλαπίνῃσι παρέσται.
30Homerus, Ilias, 11, 1; 6 (auctor fl.700BC)
πεύθετο γάρ Κύπρον δέ μέγα κλέος οὕνεκ' Ἀχαιοί ἐς Τροίην νήεσσιν ἀναπλεύσεσθαι ἔμελλον· τοὔνεκά οἱ τόν δῶκε χαριζόμενος βασιλῆϊ.
31Homerus, Ilias, 11, 210; 5 (auctor fl.700BC)
Ἰφιδάμας Ἀντηνορίδης ἠΰς τε μέγας τε ὃς τράφη ἐν Θρῄκῃ ἐριβώλακι μητέρι μήλων· Κισσῆς τόν γ' ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθόν ἐόντα μητροπάτωρ, ὃς τίκτε Θεανώ καλλιπάρῃον· αὐτάρ ἐπεί ῥ' ἥβης ἐρικυδέος ἵκετο μέτρον, αὐτοῦ μιν κατέρυκε, δίδου δ' ὅ γε θυγατέρα ἥν· γήμας δ' ἐκ θαλάμοιο μετά κλέος ἵκετ' Ἀχαιῶν σύν δυοκαίδεκα νηυσί κορωνίσιν, αἵ οἱ ἕποντο.
32Homerus, Ilias, 13, 361; 2 (auctor fl.700BC)
πέφνε γάρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετά κλέος εἰληλούθει, ᾔτεε δέ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην Κασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δέ μέγα ἔργον, ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
33Homerus, Ilias, 15, 559; 2 (auctor fl.700BC)
αἰδομένων δ' ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠέ πέφανται· φευγόντων δ' οὔτ' ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή.
34Homerus, Ilias, 17, 1; 4 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἄρα Πάνθου υἱός ἐϋμμελίης ἀμέλησε Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δ' ἄρ' αὐτοῦ ἔστη, καί προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον· Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές ὄρχαμε λαῶν χάζεο, λεῖπε δέ νεκρόν, ἔα δ' ἔναρα βροτόεντα· οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τ' ἐπικούρων Πάτροκλον βάλε δουρί κατά κρατερήν ὑσμίνην· τώ με ἔα κλέος ἐσθλόν ἐνί Τρώεσσιν ἀρέσθαι, μή σε βάλω, ἀπό δέ μελιηδέα θυμόν ἕλωμαι.
35Homerus, Ilias, 17, 106; 8 (auctor fl.700BC)
Αἴας δ' ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον· Ἕκτωρ δ' ἂψ ἐς ὅμιλον ἰών ἀνεχάζεθ' ἑταίρων, ἐς δίφρον δ' ἀνόρουσε· δίδου δ' ὅ γε τεύχεα καλά Τρωσί φέρειν προτί ἄστυ, μέγα κλέος ἔμμεναι αὐτῷ.
36Homerus, Ilias, 17, 140; 2 (auctor fl.700BC)
ἦ σ' αὔτως κλέος ἐσθλόν ἔχει φύξηλιν ἐόντα.
37Homerus, Ilias, 17, 209; 6 (auctor fl.700BC)
ὃς δέ κε Πάτροκλον καί τεθνηῶτά περ ἔμπης Τρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας, ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δ' αὐτός ἕξω ἐγώ· τό δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.
38Homerus, Ilias, 18, 97; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς καί ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται, κείσομ' ἐπεί κε θάνω· νῦν δέ κλέος ἐσθλόν ἀροίμην, καί τινα Τρωϊάδων καί Δαρδανίδων βαθυκόλπων ἀμφοτέρῃσιν χερσί παρειάων ἁπαλάων δάκρυ' ὀμορξαμένην ἁδινόν στοναχῆσαι ἐφείην, γνοῖεν δ' ὡς δή δηρόν ἐγώ πολέμοιο πέπαυμαι· μή δέ μ' ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις.
39Homerus, Ilias, 22, 473; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρί κηλέῳ οὐδέν σοί γ' ὄφελος, ἐπεί οὐκ ἐγκείσεαι αὐτοῖς, ἀλλά πρός Τρώων καί Τρωϊάδων κλέος εἶναι.
40Homerus, Ilias, 23, 262; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι μέν ἐγώ μενέω καί μώνυχες ἵπποι· τοίου γάρ κλέος ἐσθλόν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρόν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.
41Homerus, Odyssea, 1, 80; 2 (auctor fl.700BC)
πέμψω δ' ἐς Σπάρτην τε καί ἐς Πύλον ἠμαθόεντα νόστον πευσόμενον πατρός φίλου, ἤν που ἀκούσῃ, ἠδ' ἵνα μιν κλέος ἐσθλόν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν.
42Homerus, Odyssea, 1, 230; 2 (auctor fl.700BC)
τῷ κέν οἱ τύμβον μέν ἐποίησαν Παναχαιοί, ἠδέ κε καί ᾧ παιδί μέγα κλέος ἤρατ' ὀπίσσω.
43Homerus, Odyssea, 1, 280; 1 (auctor fl.700BC)
νῆ' ἄρσας ἐρέτῃσιν ἐείκοσιν, ἥ τις ἀρίστη, ἔρχεο πευσόμενος πατρός δήν οἰχομένοιο, ἤν τίς τοι εἴπῃσι βροτῶν, ἢ ὄσσαν ἀκούσῃς ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισι.
44Homerus, Odyssea, 1, 280; 5 (auctor fl.700BC)
ἢ οὐκ ἀίεις οἷον κλέος ἔλλαβε δῖος Ὀρέστης πάντας ἐπ' ἀνθρώπους, ἐπεί ἔκτανε πατροφονῆα, Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτόν ἔκτα· καί σύ, φίλος, μάλα γάρ σ' ὁρόω καλόν τε μέγαν τε, ἄλκιμος ἔσσ', ἵνα τίς σε καί ὀψιγόνων ἐύ εἴπῃ.
45Homerus, Odyssea, 1, 325; 5 (auctor fl.700BC)
τοίην γάρ κεφαλήν ποθέω μεμνημένη αἰεί, ἀνδρός, τοῦ κλέος εὐρύ καθ' Ἑλλάδα καί μέσον Ἄργος.
46Homerus, Odyssea, 2, 84; 13 (auctor fl.700BC)
μέγα μέν κλέος αὐτῇ ποιεῖτ', αὐτάρ σοί γε ποθήν πολέος βιότοιο.
47Homerus, Odyssea, 2, 177; 10 (auctor fl.700BC)
εἶμι γάρ ἐς Σπάρτην τε καί ἐς Πύλον ἠμαθόεντα νόστον πευσόμενος πατρός δήν οἰχομένοιο, ἤν τίς μοι εἴπῃσι βροτῶν ἢ ὄσσαν ἀκούσω ἐκ Διός, ἥ τε μάλιστα φέρει κλέος ἀνθρώποισιν· εἰ μέν κεν πατρός βίοτον καί νόστον ἀκούσω, ἦ τ' ἄν, τρυχόμενός περ, ἔτι τλαίην ἐνιαυτόν· εἰ δέ κε τεθνηῶτος ἀκούσω μηδ' ἔτ' ἐόντος, νοστήσας δή ἔπειτα φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν σῆμά τέ οἱ χεύω καί ἐπί κτέρεα κτερεΐξω πολλά μάλ', ὅσσα ἔοικε, καί ἀνέρι μητέρα δώσω.
48Homerus, Odyssea, 3, 51; 8 (auctor fl.700BC)
ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ· πόθεν πλεῖθ' ὑγρά κέλευθα· ἤ τι κατά πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε οἷά τε ληιστῆρες ὑπείρ ἅλα, τοί τ' ἀλόωνται ψυχάς παρθέμενοι κακόν ἀλλοδαποῖσι πέροντες· " τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα θαρσήσας· αὐτή γάρ ἐνί φρεσί θάρσος Ἀθήνη θῆχ', ἵνα μιν περί πατρός ἀποιχομένοιο ἔροιτο ἠδ' ἵνα μιν κλέος ἐσθλόν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν· " ὦ Νέστορ Νηληϊάδη, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν, εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν· ἐγώ δέ κέ τοι καταλέξω.
49Homerus, Odyssea, 3, 51; 10 (auctor fl.700BC)
πατρός ἐμοῦ κλέος εὐρύ μετέρχομαι, ἤν που ἀκούσω, δίου Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὅν ποτέ φασι σύν σοί μαρνάμενον Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξαι.
50Homerus, Odyssea, 3, 184; 8 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " ὦ Νέστορ Νηληϊάδη, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν, καί λίην κεῖνος μέν ἐτίσατο, καί οἱ Ἀχαιοί οἴσουσι κλέος εὐρύ καί ἐσσομένοισι πυθέσθαι· αἲ γάρ ἐμοί τοσσήνδε θεοί δύναμιν περιθεῖεν, τίσασθαι μνηστῆρας ὑπερβασίης ἀλεγεινῆς, οἵ τέ μοι ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανόωνται.
51Homerus, Odyssea, 3, 371; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλά ἄνασσ' ἵληθι, δίδωθι δέ μοι κλέος ἐσθλόν, αὐτῷ καί παίδεσσι καί αἰδοίῃ παρακοίτι· σοί δ' αὖ ἐγώ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπον ἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὕπό ζυγόν ἤγαγεν ἀνήρ· τήν τοι ἐγώ ῥέξω χρυσόν κέρασιν περιχεύας.
52Homerus, Odyssea, 4, 554; 8 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κατέπαυσα θεῶν χόλον αἰέν ἐόντων, χεῦ' Ἀγαμέμνονι τύμβον, ἵν' ἄσβεστον κλέος εἴη.
53Homerus, Odyssea, 4, 715; 3 (auctor fl.700BC)
τῇς δ' ἁδινόν γοόωσα μετηύδα Πηνελόπεια· " κλῦτε, φίλαι· πέρι γάρ μοι Ὀλύμπιος ἄλγε' ἔδωκεν ἐκ πασέων, ὅσσαι μοι ὁμοῦ τράφεν ἠδ' ἐγένοντο· ἣ πρίν μέν πόσιν ἐσθλόν ἀπώλεσα θυμολέοντα, παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν, ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρύ καθ' Ἑλλάδα καί μέσον Ἄργος.
54Homerus, Odyssea, 4, 795; 4 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια, ἡδύ μάλα κνώσσουσ' ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν· " τίπτε, κασιγνήτη, δεῦρ' ἤλυθες· οὔ τι πάρος γε πωλέ', ἐπεί μάλα πολλόν ἀπόπροθι δώματα ναίεις· καί με κέλεαι παύσασθαι ὀιζύος ἠδ' ὀδυνάων πολλέων, αἵ μ' ἐρέθουσι κατά φρένα καί κατά θυμόν, ἣ πρίν μέν πόσιν ἐσθλόν ἀπώλεσα θυμολέοντα, παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν, ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρύ καθ' Ἑλλάδα καί μέσον Ἄργος· νῦν αὖ παῖς ἀγαπητός ἔβη κοίλης ἐπί νηός, νήπιος, οὔτε πόνων ἐύ εἰδώς οὔτ' ἀγοράων.
55Homerus, Odyssea, 5, 262; 16 (auctor fl.700BC)
τῷ κ' ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί· νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
56Homerus, Odyssea, 7, 317; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, γήθησεν δέ πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς, εὐχόμενος δ' ἄρα εἶπεν, ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν· " Ζεῦ πάτερ, αἴθ' ὅσα εἶπε τελευτήσειεν ἅπαντα Ἀλκίνοος· τοῦ μέν κεν ἐπί ζείδωρον ἄρουραν ἄσβεστον κλέος εἴη, ἐγώ δέ κε πατρίδ' ἱκοίμην.
57Homerus, Odyssea, 8, 46; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, μοῦσ' ἄρ' ἀοιδόν ἀνῆκεν ἀειδέμεναι κλέα ἀνδρῶν, οἴμης τῆς τότ' ἄρα κλέος οὐρανόν εὐρύν ἵκανε, νεῖκος Ὀδυσσῆος καί Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος, ὥς ποτε δηρίσαντο θεῶν ἐν δαιτί θαλείῃ ἐκπάγλοις ἐπέεσσιν, ἄναξ δ' ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων χαῖρε νόῳ, ὅ τ' ἄριστοι Ἀχαιῶν δηριόωντο.
58Homerus, Odyssea, 8, 121; 8 (auctor fl.700BC)
" αὐτάρ ἐπεί τό γ' ἄκουσ' ἀγαθός πάϊς Ἀλκινόοιο, στῆ ῥ' ἐς μέσσον ἰών καί Ὀδυσσῆα προσέειπε· " δεῦρ' ἄγε καί σύ, ξεῖνε πάτερ, πείρησαι ἀέθλων, εἴ τινά που δεδάηκας· ἔοικε δέ σ' ἴδμεν ἀέθλους· οὐ μέν γάρ μεῖζον κλέος ἀνέρος ὄφρα κ' ἔῃσιν, ἤ ὅ τι ποσσίν τε ῥέξῃ καί χερσίν ἑῇσιν.
59Homerus, Odyssea, 9, 1; 5 (auctor fl.700BC)
εἴμ' Ὀδυσεύς Λαερτιάδης, ὃς πᾶσι δόλοισιν ἀνθρώποισι μέλω, καί μευ κλέος οὐρανόν ἵκει.
60Homerus, Odyssea, 9, 231; 9 (auctor fl.700BC)
λαοί δ' Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος εὐχόμεθ' εἶναι, τοῦ δή νῦν γε μέγιστον ὑπουράνιον κλέος ἐστί· τόσσην γάρ διέπερσε πόλιν καί ἀπώλεσε λαούς πολλούς.
61Homerus, Odyssea, 13, 366; 12 (auctor fl.700BC)
ἔνθα μένειν καί πάντα παρήμενος ἐξερέεσθαι, ὄφρ' ἂν ἐγών ἔλθω Σπάρτην ἐς καλλιγύναικα Τηλέμαχον καλέουσα, τεόν φίλον υἱόν, Ὀδυσσεῦ· ὅς τοι ἐς εὐρύχορον Λακεδαίμονα πάρ Μενέλαον ᾤχετο πευσόμενος μετά σόν κλέος, εἴ που ἔτ' εἴης.
62Homerus, Odyssea, 13, 416; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτή μιν πόμπευον, ἵνα κλέος ἐσθλόν ἄροιτο κεῖσ' ἐλθών· ἀτάρ οὔ τιν' ἔχει πόνον, ἀλλά ἕκηλος ἧσται ἐν Ἀτρεΐδαο δόμοις, παρά δ' ἄσπετα κεῖται.
63Homerus, Odyssea, 14, 360; 3 (auctor fl.700BC)
τῷ κέν οἱ τύμβον μέν ἐποίησαν Παναχαιοί, ἠδέ κε καί ᾧ παιδί μέγα κλέος ἤρατ' ὀπίσσω νῦν δέ μιν ἀκλειῶς ἅρπυιαι ἀνηρείψαντο.
64Homerus, Odyssea, 16, 225; 5 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " ὦ πάτερ, ἦ τοι σεῖο μέγα κλέος αἰέν ἄκουον, χεῖράς τ' αἰχμητήν ἔμεναι καί ἐπίφρονα βουλήν· ἀλλά λίην μέγα εἶπες· ἄγη μ' ἔχει· οὐδέ κεν εἴη ἄνδρε δύω πολλοῖσι καί ἰφθίμοισι μάχεσθαι.
65Homerus, Odyssea, 16, 434; 10 (auctor fl.700BC)
τί δή κλέος ἔστ' ἀνά ἄστυ· ἦ ῥ' ἤδη μνηστῆρες ἀγήνορες ἔνδον ἔασιν ἐκ λόχου, ἦ ἔτι μ' αὖτ' εἰρύαται οἴκαδ' ἰόντα· " τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα· " οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι καί ἐρέσθαι ἄστυ καταβλώσκοντα· τάχιστά με θυμός ἀνώγει ἀγγελίην εἰπόντα πάλιν δεῦρ' ἀπονέεσθαι.
66Homerus, Odyssea, 18, 124; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " Ἀμφίνομ', ἦ μάλα μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι· τοίου γάρ καί πατρός, ἐπεί κλέος ἐσθλόν ἄκουον, Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τ' ἔμεν ἀφνειόν τε· τοῦ σ' ἔκ φασι γενέσθαι, ἐπητῇ δ' ἀνδρί ἔοικας.
67Homerus, Odyssea, 18, 250; 2 (auctor fl.700BC)
εἰ κεῖνός γ' ἐλθών τόν ἐμόν βίον ἀμφιπολεύοι, μεῖζόν κε κλέος εἴη ἐμόν καί κάλλιον οὕτως.
68Homerus, Odyssea, 19, 89; 4 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε περίφρων Πηνελόπεια· " ξεῖνε, τό μέν σε πρῶτον ἐγών εἰρήσομαι αὐτή· τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν· πόθι τοι πόλις ἠδέ τοκῆες· " τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ὦ γύναι, οὐκ ἄν τίς σε βροτῶν ἐπ' ἀπείρονα γαῖαν νεικέοι· ἦ γάρ σευ κλέος οὐρανόν εὐρύν ἱκάνει, ὥς τέ τευ ἢ βασιλῆος ἀμύμονος, ὅς τε θεουδής ἀνδράσιν ἐν πολλοῖσι καί ἰφθίμοισιν ἀνάσσων εὐδικίας ἀνέχῃσι, φέρῃσι δέ γαῖα μέλαινα πυρούς καί κριθάς, βρίθῃσι δέ δένδρεα καρπῷ, τίκτῃ δ' ἔμπεδα μῆλα, θάλασσα δέ παρέχῃ ἰχθῦς ἐξ εὐηγεσίης, ἀρετῶσι δέ λαοί ὑπ' αὐτοῦ.
69Homerus, Odyssea, 19, 89; 6 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια· " ξεῖν', ἦ τοι μέν ἐμήν ἀρετήν εἶδός τε δέμας τε ὤλεσαν ἀθάνατοι, ὅτε Ἴλιον εἰσανέβαινον Ἀργεῖοι, μετά τοῖσι δ' ἐμός πόσις ᾖεν Ὀδυσσεύς εἰ κεῖνός γ' ἐλθών τόν ἐμόν βίον ἀμφιπολεύοι, μεῖζον κε κλέος εἴη ἐμόν καί κάλλιον οὕτως.
70Homerus, Odyssea, 19, 317; 4 (auctor fl.700BC)
ὃς μέν ἀπηνής αὐτός ἔῃ καί ἀπηνέα εἰδῇ, τῷ δέ καταρῶνται πάντες βροτοί ἄλγε' ὀπίσσω ζωῷ, ἀτάρ τεθνεῶτί γ' ἐφεψιόωνται ἅπαντες· ὃς δ' ἂν ἀμύμων αὐτός ἔῃ καί ἀμύμονα εἰδῇ, τοῦ μέν τε κλέος εὐρύ δία ξεῖνοι φορέουσι πάντας ἐπ' ἀνθρώπους, πολλοί τέ μιν ἐσθλόν ἔειπον.
71Homerus, Odyssea, 23, 129; 2 (auctor fl.700BC)
πρῶτα μέν ἂρ λούσασθε καί ἀμφιέσασθε χιτῶνας, δμῳάς δ' ἐν μεγάροισιν ἀνώγετε εἵμαθ' ἑλέσθαι· αὐτάρ θεῖος ἀοιδός ἔχων φόρμιγγα λίγειαν ἡμῖν ἡγείσθω φιλοπαίγμονος ὀρχηθμοῖο, ὥς κέν τις φαίη γάμον ἔμμεναι ἐκτός ἀκούων, ἢ ἀν' ὁδόν στείχων, ἢ οἳ περιναιετάουσι· μή πρόσθε κλέος εὐρύ φόνου κατά ἄστυ γένηται ἀνδρῶν μνηστήρων, πρίν γ' ἡμέας ἐλθέμεν ἔξω ἀγρόν ἐς ἡμέτερον πολυδένδρεον· ἔνθα δ' ἔπειτα φρασσόμεθ' ὅττι κε κέρδος Ὀλύμπιος ἐγγυαλίξῃ.
72Homerus, Odyssea, 24, 1; 7 (auctor fl.700BC)
ὡς ὄφελες τιμῆς ἀπονήμενος, ἧς περ ἄνασσες, δήμῳ ἔνι Τρώων θάνατον καί πότμον ἐπισπεῖν· τῷ κέν τοι τύμβον μέν ἐποίησαν Παναχαιοί, ἠδέ κε καί σῷ παιδί μέγα κλέος ἤρα' ὀπίσσω· νῦν δ' ἄρα σ' οἰκτίστῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
73Homerus, Odyssea, 24, 85; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς σύ μέν οὐδέ θανών ὄνομ' ὤλεσας, ἀλλά τοι αἰεί πάντας ἐπ' ἀνθρώπους κλέος ἔσσεται ἐσθλόν, Ἀχιλλεῦ, αὐτάρ ἐμοί τί τόδ' ἦδος, ἐπεί πόλεμον τολύπευσα· ἐν νόστῳ γάρ μοι Ζεύς μήσατο λυγρόν ὄλεθρον Αἰγίσθου ὑπό χερσί καί οὐλομένης ἀλόχοιο.
74Homerus, Odyssea, 24, 191; 2 (auctor fl.700BC)
ὡς ἀγαθαί φρένες ἦσαν ἀμύμονι Πηνελοπείῃ, κούρῃ Ἰκαρίου· ὡς εὖ μέμνητ' Ὀδυσῆος, ἀνδρός κουριδίου· τῷ οἱ κλέος οὔ ποτ' ὀλεῖται ἧς ἀρετῆς, τεύξουσι δ' ἐπιχθονίοισιν ἀοιδήν ἀθάνατοι χαρίεσσαν ἐχέφρονι Πηνελοπείῃ, οὐχ ὡς Τυνδαρέου κούρη κακά μήσατο ἔργα, κουρίδιον κτείνασα πόσιν, στυγερή δέ τ' ἀοιδή ἔσσετ' ἐπ' ἀνθρώπους, χαλεπήν δέ τε φῆμιν ὀπάσσει θηλυτέρῃσι γυναιξί, καί ἥ κ' εὐεργός ἔῃσιν.
75Ioannes Scotus Erigena, Versus, 122, 1239B (auctor 810-877)
Pax fido populo Regi sit gloria summo Εἰρήνη πιστῷ δήμῳ, βασιλεῖ ᾖ κλέος ἀκρῳ, quem Deus electum prae regibus habet nunc Ὅν Θεὸς ἐκλεκτὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσιν ἔχει νῦν.
76Ioannes Scotus Erigena, Versus, 122, 1239C (auctor 810-877)
Romani populi Ioannes gloria constat Ῥωμαίου δήμου Ἰωάννης ἦ κλέος ἐστίν, Graecorum Graecus fulget nunc Liuddo colendus Ἑλλήνων Ἕλλην λάμπει νῦν Λιύδδο σεβαστός.
77Macrobius Theodosius, Saturnalia, p1, 20; 21 (auctor c.420)
Ἡρακλῆς enim quid aliud est nisi Ἥρας (id est aeris) κλέος?
78Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 5; 14 (auctor c.420)
Πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει.
79Plato, Convivium, p1, 208; 6 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ ἐγὼ ἀκούσας τὸν λόγον ἐθαύμασά τε καὶ εἶπον εἶεν, ἦν δ' ἐγώ, ὦ σοφωτάτη Διοτίμα, ταῦτα ὡς ἀληθῶς οὕτως ἔχει· καὶ ἥ, ὥσπερ οἱ τέλεοι σοφισταί, εὖ ἴσθι, ἔφη, ὦ Σώκρατες· ἐπεί γε καὶ τῶν ἀνθρώπων εἰ ἐθέλεις εἰς τὴν φιλοτιμίαν βλέψαι, θαυμάζοις ἂν τῆς ἀλογίας περὶ ἃ ἐγὼ εἴρηκα εἰ μὴ ἐννοεῖς, ἐνθυμηθεὶς ὡς δεινῶς διάκεινται ἔρωτι τοῦ ὀνομαστοὶ γενέσθαι καὶ κλέος ἐς τὸν ἀεὶ χρόνον ἀθάνατον καταθέσθαι , καὶ ὑπὲρ τούτου κινδύνους τε κινδυνεύειν ἕτοιμοί εἰσι πάντας ἔτι μᾶλλον ἢ ὑπὲρ τῶν παίδων, καὶ χρήματα ἀναλίσκειν καὶ πόνους πονεῖν οὑστινασοῦν καὶ ὑπεραποθνῄσκειν.
80Plato, Convivium, p1, 209; 4 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ πᾶς ἂν δέξαιτο ἑαυτῷ τοιούτους παῖδας μᾶλλον γεγονέναι ἢ τοὺς ἀνθρωπίνους, καὶ εἰς Ὅμηρον ἀποβλέψας καὶ Ἡσίοδον καὶ τοὺς ἄλλους ποιητὰς τοὺς ἀγαθοὺς ζηλῶν, οἷα ἔκγονα ἑαυτῶν καταλείπουσιν, ἃ ἐκείνοις ἀθάνατον κλέος καὶ μνήμην παρέχεται αὐτὰ τοιαῦτα ὄντα· εἰ δὲ βούλει, ἔφη, οἵους Λυκοῦργος παῖδας κατελίπετο ἐν Λακεδαίμονι σωτῆρας τῆς Λακεδαίμονος καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν τῆς Ἑλλάδος.
81Plato, Leges, 1, 625; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος καὶ καλόν γε τὸ κλέος ὑεῖ τε Διὸς μάλα πρέπον.
82Plato, Leges, 1a, 663; 2 (auctor c.425BC-347BC)
τί γὰρ δὴ δικαίῳ χωριζόμενον ἡδονῆς ἀγαθὸν ἂν γίγνοιτο· φέρε, κλέος τε καὶ ἔπαινος πρὸς ἀνθρώπων τε καὶ θεῶν ἆρ' ἐστὶν ἀγαθὸν μὲν καὶ καλόν, ἀηδὲς δέ, δύσκλεια δὲ τἀναντία· ἥκιστα, ὦ φίλε νομοθέτα, φήσομεν.
83Plato, Leges, 1h, 855; 1 (auctor c.425BC-347BC)
παράδειγμα ὀνήσει γενόμενος, ἀκλεὴς καὶ ὑπὲρ τοὺς τῆς χώρας ὅρους ἀφανισθείς· παισὶ δὲ καὶ γένει, ἐὰν φύγωσι τὰ πατρῷα ἤθη, κλέος ἔστω καὶ λόγος ἔντιμος λεγόμενος, ὡς εὖ τε καὶ ἀνδρείως εἰς ἀγαθὸν ἐκ κακοῦ διαπεφευγότων.
84Plato, Leges, 1k, 969; 2 (auctor c.425BC-347BC)
σοὶ δὴ τοῦτό γε, ὦ Κλεινία, μέλειν παρακελεύομαι· σὺ γὰρ τὴν Μαγνήτων πόλιν, ἢ ᾧ ἂν θεὸς ἐπώνυμον αὐτὴν ποιήσῃ, κλέος ἀρῇ μέγιστον κατασκευάσας αὐτὴν ὀρθῶς, ἢ τό γε ἀνδρειότατος εἶναι δοκεῖν τῶν ὕστερον ἐπιγιγνομένων οὐκ ἐκφεύξῃ ποτέ.
85Thomas Cisterciensis Ioannes Algrinus, Commentaria in Cantica canticorum, 206, 0856D (auctor -1237)
» Pueri sunt confessores, unde: « Quasi modo geniti infantes, fortiores sunt martyres; » unde: « Fortes facti sunt in bello; inclyti, sunt virgines » , ab intus et κλέος, quod est gloria: quia « omnis gloria eius filiae regis ab intus .