'κομήτης' - search in All Authors, Showing 1 to 13 of 13 hits

1Aristoteles, Categoriae, 10; 50 (auctor 384BC-322BC)
Οὔτε γὰρ τυφλὸς γενόμενός τις πάλιν ἀνέβλεψεν, οὔτε φαλακρὸς ὢν πάλιν κομήτης ἐγένετο, οὔτε νωδὸς ὢν ὀδόντας ἔφυσεν.
2Aristoteles, Meteorologica, 1, I 6; 10 (auctor 384BC-322BC)
Πρῶτον μέν οὖν τοῖς λέγουσιν ὅτι τῶν πλανωμένων ἐστίν εἷς ἀστέρων ὁ κομήτης· οἱ γάρ πλανώμενοι πάντες ἐν τῷ κύκλῳ ὑπολείπονται τῷ τῶν ζῳδίων, κομῆται δέ πολλοί ὠμμένοι εἰσίν ἔξω τοῦ κύκλου.
3Aristoteles, Meteorologica, 1, I 6; 16 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλά μήν οὐδέ τοῦτο ἀληθές, ὅτι ἐν τῷ πρός ἄρκτον τόπῳ γίνεται κομήτης μόνον, ἅμα καί τοῦ ἡλίου ὄντος περί θερινάς τροπάς· ὅ τε γάρ μέγας κομήτης ὁ γενόμενος περί τόν ἐν Ἀχαΐᾳ σεισμόν καί τήν τοῦ κύματος ἔφοδον ἀπό δυσμῶν τῶν ἰσημερινῶν ἀνέσχε, καί πρός νότον ἤδη πολλοί γεγόνασιν.
4Aristoteles, Meteorologica, 1, I 6; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπί δ’ ἄρχοντος Ἀθήνῃσιν Εὐκλέους τοῦ Μόλωνος ἐγένετο κομήτης ἀστήρ πρός ἄρκτον μηνός γαμηλιῶνος περί τροπάς ὄντος τοῦ ἡλίου χειμερινάς· καίτοι τοσοῦτον ἀνακλασθῆναι καί αὐτοί τῶν ἀδυνάτων εἶναί φασιν.
5Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν οὖν εἰς τήν τοιαύτην πύκνωσιν ἐμπέσῃ διά τήν τῶν ἄνωθεν κίνησιν ἀρχή πυρώδης, μήτε οὕτω πολλή λίαν ὥστε ταχύ καί ἐπί πολύ ἐκκάειν, μήθ’ οὕτως ἀσθενής ὥστ’ ἀποσβεσθῆναι ταχύ, ἀλλά πλείων καί ἐπί πολύ, ἅμα δέ κάτωθεν συμπίπτῃ ἀναβαίνειν εὔκρατον ἀναθυμίασιν, ἀστήρ τοῦτο γίνεται κομήτης, ὅπως ἂν τό ἀναθυμιώμενον τύχῃ ἐσχηματισμένον· ἐάν μέν γάρ πάντῃ ὁμοίως, κομήτης, ἐάν δ’ ἐπί μῆκος, καλεῖται πωγωνίας.
6Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 7 (auctor 384BC-322BC)
Τοιοῦτον ὁ κομήτης ἐστίν ἀστήρ, ὥσπερ διαδρομή ἀστέρος, ἔχων ἐν αὑτῷ πέρας καί ἀρχήν.
7Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν μέν οὖν ἐν αὐτῷ τῷ κάτω τόπῳ ἡ ἀρχή τῆς συστάσεως ᾖ, καθ’ ἑαυτόν φαίνεται κομήτης· ὅταν δ’ ὑπό τῶν ἄστρων τινός, ἢ τῶν ἀπλανῶν ἢ τῶν πλανήτων, ὑπό τῆς κινήσεως συνιστῆται ἡ ἀναθυμίασις, τότε κομήτης γίγνεται τούτων τις· οὐ γάρ πρός αὐτοῖς ἡ κόμη γίγνεται τοῖς ἄστροις, ἀλλ’ ὥσπερ αἱ ἅλῳ περί τόν ἥλιον φαίνονται καί τήν σελήνην παρακολουθοῦσαι, καίπερ μεθισταμένων τῶν ἄστρων, ὅταν οὕτως ᾖ πεπυκνωμένος ὁ ἀήρ ὥστε τοῦτο γίγνεσθαι τό πάθος ὑπό τήν τοῦ ἡλίου πορείαν, οὕτω καί ἡ κόμη τοῖς ἄστροις οἷον ἅλως ἐστίν.
8Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 12 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦτο γάρ μάλιστα μηνύει μή εἶναι ἀνάκλασίν τινα τόν κομήτην, ὡς ἅλω ἐν ὑπεκκαύματι καθαρῷ πρός αὐτόν τόν ἀστέρα γιγνομένην, καί μή ὡς λέγουσιν οἱ περί Ἱπποκράτην, πρός τόν ἥλιον, ὅτι καί καθ’ αὑτόν γίγνεται κομήτης πολλάκις καί πλεονάκις ἢ περί τῶν ὡρισμένων τινάς ἀστέρων.
9Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν μέν οὖν πυκνοί καί πλείους φαίνωνται, καθάπερ λέγομεν, ξηροί καί πνευματώδεις γίγνονται οἱ ἐνιαυτοί ἐπιδήλως· ὅταν δέ σπανιώτεροι καί ἀμαυρότεροι τό μέγεθος, ὁμοίως μέν οὐ γίνεται τό τοιοῦτον, οὐ μήν ἀλλ’ ὡς ἐπί τό πολύ γίγνεταί τις ὑπερβολή πνεύματος ἢ κατά χρόνον ἢ κατά μέγεθος, ἐπεί καί ὅτε ὁ ἐν Αἰγός ποταμοῖς ἔπεσε λίθος ἐκ τοῦ ἀέρος, ὑπό πνεύματος ἀρθείς ἐξέπεσε μεθ’ ἡμέραν· ἔτυχε δέ καί τότε κομήτης ἀστήρ γενόμενος ἀφ’ ἑσπέρας.
10Aristoteles, Meteorologica, 1, I 7; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δ’ ἐπ’ ἄρχοντος ἐγένετο Νικομάχου Ἀθήνησιν ὀλίγας ἡμέρας κομήτης περί τόν ἰσημερινόν κύκλον, οὐκ ἀφ’ ἑσπέρας ποιησάμενος τήν ἀνατολήν, ἐφ’ ᾧ τό περί Κόρινθον πνεῦμα γενέσθαι συνέπεσεν.
11Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 8; 1 (auctor c.350)
φύσις natura μῆκος status τύπος forma ὡραῖος tempestivus καλός bonus κομψός bellus κακός malus μακρός longus μικρός pusillus νᾶνος humilis ἁδρός grossus λεπτός gracilis καθάριος mundus λιπαρός pinguis ἀκάθαρτος inmundus ὠχρός pallidus χυλλός mancus χωλός clodus τυφλός caecus πηρός orbus γλαυκός caesius σιμός silus φαλακρός calvus κομήτης comatus ἀνάθριξ reburrus εὐνοῦχος spadon λεῖος levis πωγωνιάτης barbatus ψελλός balbus κωφός surdus κυρτός gibberosus πτίλλος lippus δραπέτης fugitivus μέθυσος ebriacus κλέπτης fur δίκαιος iustus ἀσθενής inbecillis κραύγασος clamosus προγάστωρ ventrosus αἰσχρός turpis δασύς pilosus πλούσιος dives μέτριος modicus πένης pauper ἐπαίτης mendicus
12Plato, Gorgias, p1, 524; 5 (auctor c.425BC-347BC)
οἷον εἴ τινος μέγα ἦν τὸ σῶμα φύσει ἢ τροφῇ ἢ ἀμφότερα ζῶντος, τούτου καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ νεκρὸς μέγας, καὶ εἰ παχύς, παχὺς καὶ ἀποθανόντος, καὶ τἆλλα οὕτως· καὶ εἰ αὖ ἐπετήδευε κομᾶν, κομήτης τούτου καὶ ὁ νεκρός.
13Ps Aristoteles, De mundo, 4; 38
Ὁ μὲν οὖν ἐξακοντισμός ἐστι πυρὸς γένεσις ἐκ παρατρίψεως, ἐν ἀέρι φερομένου ταχέως καὶ φαντασίαν μήκους ἐμφαίνοντος διὰ τὸ τάχος· ὁ δὲ στηριγμός ἐστι χωρὶς φορᾶς προμήκης ἔκτασις καὶ οἷον ἄστρου ῥῦσις· πλατυνομένη δὲ κατὰ θάτερον κομήτης καλεῖται.