'μάλα' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 705 hits      Show next 205

1Aristoteles, Physica, 2, 4; 8
καὶ μάλα τοῦτό γε αὐτὸ θαυμάσαι ἄξιον· λέ γοντες γὰρ τὰ μὲν ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἀπὸ τύχης μήτε εἶναι μήτε γίγνεσθαι, ἀλλ' ἤτοι φύσιν ἢ νοῦν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον εἶναι τὸ αἴτιον (οὐ γὰρ ὅ τι ἔτυχεν ἐκ τοῦ σπέρματος ἑκάστου γίγνεται, ἀλλ' ἐκ μὲν τοῦ τοιουδὶ ἐλαία ἐκ δὲ τοῦ τοιουδὶ ἄνθρωπος), τὸν δ' οὐρανὸν καὶ τὰ θειότατα τῶν φα νερῶν ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου γενέσθαι, τοιαύτην δ' αἰτίαν μη δεμίαν εἶναι οἵαν τῶν ζῴων καὶ τῶν φυτῶν.
2Aristoteles, De motu animalium, 4; 7 (auctor 384BC-322BC)
διὸ δόξειεν ἂν τοῖς οὕτως ὑπολαμβάνουσιν εὖ εἰρῆσθαι Ὁμήρῳ ἀλλ' οὐκ ἂν ἐρύσαιτ' ἐξ οὐρανόθεν πεδίονδε Ζῆν' ὕπατον πάντων, οὐδ' εἰ μάλα πολλὰ κάμοιτε· πάντες δ' ἐξάπτεσθε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι.
3Aristoteles, Historia animalium, 3, III 4; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δ’ ἡ ἀορτή ἀπό μέν τῆς καρδίας ἀγομένη εὖ μάλα κοίλη, προϊοῦσα δ’ ἐπιστενωτέρα καί νευρωδεστέρα.
4Aristoteles, Physica, 2, 4; 8 (auctor 384BC-322BC)
καὶ μάλα τοῦτό γε αὐτὸ θαυμάσαι ἄξιον· λέγοντες γὰρ τὰ μὲν ζῷα καὶ τὰ φυτὰ ἀπὸ τύχης μήτε εἶναι μήτε γίγνεσθαι, ἀλλ' ἤτοι φύσιν ἢ νοῦν ἤ τι τοιοῦτον ἕτερον εἶναι τὸ αἴτιον (οὐ γὰρ ὅ τι ἔτυχεν ἐκ τοῦ σπέρματος ἑκάστου γίγνεται, ἀλλ' ἐκ μὲν τοῦ τοιουδὶ ἐλαία ἐκ δὲ τοῦ τοιουδὶ ἄνθρωπος), τὸν δ' οὐρανὸν καὶ τὰ θειότατα τῶν φανερῶν ἀπὸ τοῦ αὐτομάτου γενέσθαι, τοιαύτην δ' αἰτίαν μηδεμίαν εἶναι οἵαν τῶν ζῴων καὶ τῶν φυτῶν.
5Aristoteles, Rhetorica, 1, 11, 14; 24 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τὸ νικᾶν ἡδύ, οὐ μόνον τοῖς φιλονίκοις ἀλλὰ πᾶσιν· φαντασία γὰρ ὑπεροχῆς γίγνεται, οὗ πάντες ἔχουσιν ἐπιθυμίαν ἢ ἠρέμα ἢ μάλα.
6Aulus Gellius, Noctes Atticae, 13, 7, 5; 6 (auctor c.125–c.180)
Item alio in loco idem significat: πυκνά μάλα στενάχων· ὥς τε λίς ἠυγένειος, (̂ωι ῥά θ' ὑπό σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνήρ (́υλης ἐκ πυκινῆς.
7Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 26; 37
καὶ τῷ Σαλπααδ υἱῷ Οφερ οὐκ ἐγένοντο αὐτῷ υἱοί, ἀλλ’ ἢ θυγατέρες, καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν θυγατέρων Σαλπααδ· Μαλα καὶ Νουα καὶ Εγλα καὶ Μελχα καὶ Θερσα.
8Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Num, 27; 1
Καὶ προσελθοῦσαι αἱ θυγατέρες Σαλπααδ υἱοῦ Οφερ υἱοῦ Γαλααδ υἱοῦ Μαχιρ τοῦ δήμου Μανασση τῶν υἱῶν Ιωσηφ [καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Μαλα καὶ Νουα καὶ Εγλα καὶ Μελχα καὶ Θερσα]
9Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 14; 5
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς Τί ἐστίν σοι; ἡ δὲ εἶπεν Καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου.
10Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Rg, 14a; 5
καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς Τί ἐστίν σοι; ἡ δὲ εἶπεν Καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου.
11Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Rg, 1; 43
καὶ ἀπεκρίθη Ιωναθαν καὶ εἶπεν Καὶ μάλα ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεὺς Δαυιδ ἐβασίλευσεν τὸν Σαλωμων·
12Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Rg, 4; 14
καὶ εἶπεν Τί δεῖ ποιῆσαι αὐτῇ; καὶ εἶπεν Γιεζι τὸ παιδάριον αὐτοῦ Καὶ μάλα υἱὸς οὐκ ἔστιν αὐτῇ, καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς πρεσβύτης.
13Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Tob, 7; 10
καὶ ἤκουσεν Ραγουηλ τὸν λόγον καὶ εἶπεν τῷ παιδί Φάγε καὶ πίε καὶ ἡδέως γενοῦ τὴν νύκτα ταύτην· οὐ γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ᾧ καθήκει λαβεῖν Σαρραν τὴν θυγατέρα μου πλὴν σοῦ, ἄδελφε, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐγὼ οὐκ ἔχω ἐξουσίαν δοῦναι αὐτὴν ἑτέρῳ ἀνδρὶ πλὴν σοῦ, ὅτι σὺ ἔγγιστά μου· καὶ μάλα τὴν ἀλήθειάν σοι ὑποδείξω, παιδίον.
14Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Tob, 10; 6
καὶ Τωβιθ ἔλεγεν αὐτῇ Σίγα, μὴ λόγον ἔχε, ἀδελφή, ὑγιαίνει· καὶ μάλα περισπασμὸς αὐτοῖς ἐγένετο ἐκεῖ, καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ πορευθεὶς μετ’ αὐτοῦ πιστός ἐστιν καὶ εἷς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν· μὴ λυποῦ περὶ αὐτοῦ, ἀδελφή, ἤδη παρέσται.
15Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dan, 10; 21
καὶ μάλα ὑποδείξω σοι τὰ πρῶτα ἐν ἀπογραφῇ ἀληθείας, καὶ οὐθεὶς ἦν ὁ βοηθῶν μετ’ ἐμοῦ ὑπὲρ τούτων ἀλλ’ ἢ Μιχαηλ ὁ ἄγγελος·
16Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 8; 30
Καὶ τοῖς περὶ Τιμόθεον καὶ Βακχίδην συνερίσαντες ὑπὲρ τοὺς δισμυρίους αὐτῶν ἀνεῖλον καὶ ὀχυρωμάτων ὑψηλῶν εὖ μάλα ἐγκρατεῖς ἐγένοντο καὶ λάφυρα πλείονα ἐμερίσαντο ἰσομοίρους αὑτοῖς καὶ τοῖς ᾐκισμένοις καὶ ὀρφανοῖς καὶ χήραις, ἔτι δὲ καὶ πρεσβυτέροις ποιήσαντες.
17Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 10; 18
συμφυγόντων δὲ οὐκ ἔλαττον τῶν ἐνακισχιλίων εἰς δύο πύργους ὀχυροὺς εὖ μάλα καὶ πάντα τὰ πρὸς πολιορκίαν ἔχοντας
18Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 10; 32
αὐτὸς δὲ ὁ Τιμόθεος συνέφυγεν εἰς Γαζαρα λεγόμενον ὀχύρωμα, εὖ μάλα φρούριον, στρατηγοῦντος ἐκεῖ Χαιρεου.
19Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 12; 18
καὶ Τιμόθεον μὲν ἐπὶ τῶν τόπων οὐ κατέλαβον ἄπρακτον τότε ἀπὸ τῶν τόπων ἐκλελυκότα, καταλελοιπότα δὲ φρουρὰν ἔν τινι τόπῳ καὶ μάλα ὀχυράν.
20Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 4Mac, 13; 13
εἷς δὲ ἕκαστος ἀλλήλους ὁμοῦ πάντες ἐφορῶντες φαιδροὶ καὶ μάλα θαρραλέοι Ἑαυτούς, ἔλεγον, τῷ θεῷ ἀφιερώσωμεν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας τῷ δόντι τὰς ψυχὰς καὶ χρήσωμεν τῇ περὶ τὸν νόμον φυλακῇ τὰ σώματα.
21Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 12, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Noster vero καὶ μάλα σεμνῶς in Asiam, postea quam mihi est adsensus tuto se Romae esse non posse (ludos enim absens facere malebat), statim ait se iturum simul ac ludorum apparatum iis qui curaturi essent tradidisset.
22Constantinus I, Conciones, 8, 0435C (auctor c.272–337)
καὶ οὐδὲν σεμνύνεται· ἐπίσταται γὰρ, οἶμαι, καὶ τοῦτο θεόθεν δεδόσθαι, πρὸς τὸ ὑποστῆναι, καὶ πληρῶσαι προθύμως τὰ θεῖα προστάγματα· διαδέχεται δὴ τὸνδε τὸν βίον μνήμη διαρκὴς, καὶ αἰώνιος δόξα, μάλα εἰκότως· εἴπερ ὅ τε βίος σώφρων τοῦ μάρτυρος, καὶ τῶν παραγγελμάτων μνήμων ἡ τελευτὴ, πλήρης εὑρίσκεται μεγαλοψυχίας τε καὶ εὐγενείας· ὕμνοι δὴ μετὰ ταῦτα καὶ ψαλτήρια καὶ εὐφημίαι· καὶ πρὸς τὸν πάντων ἐπόπτην ἔπαινος.
23Constantinus I, Epistolae, 8, 0511A (auctor c.272–337)
εἶτα προσθεῖς οὐκ οἶδα ἅττα συβαρῶς πως καὶ μάλα ἀκριβῶς ἐξησκημένα, προϊὼν ποῤῥωτέρω, οὐδὲν ὅ, τι τῶν δεινῶν ἀπεσιώπησεν· ἀλλ' ὄλον ὡς ἃν εἴπῃ τις τὸν τῆς παρανοίας ἠνέῳξε θησαυρὸν.
24Constantinus I, Epistolae, 8, 0511B (auctor c.272–337)
ἐκεῖνο δέ γε λίαν ἀστεῖον αὐτοὺ, τὸ σπουδαίως εὕ μάλα καθάπερ ὑπό τι προσωπεῖον αἰδοῖς σιγὴν πλάττεσθαι.
25Constantinus I, Epistolae, 8, 0514D (auctor c.272–337)
Αρειός σοι τόπον ἤδη προσαρμόζει, καὶ μάλα γε εὐφυῶς, ἐφ' οὖ καθιζάνων οἶμαι σύνοδον ἑαυτῷ, ἢ παῖδα τὸν Χριστὸν τὸν σὸν, τὸν ἐκ σοῦ, τὸν τῆς ἡμετέρας ἐπικουρίας ἀρχηγέτην, θέσεως νόμῳ περιποιεῖται καὶ ἴσχει.
26Constantinus I, Epistolae, 8, 0518B (auctor c.272–337)
πλὴν ἀλλὰ καὶ τούτων ἕκαστος προσθήκῃ κεφαλῶν δέκα, καὶ τελέσμασι τούτων πιεσθεὶς, αὐτίκα δὴ μάλα ἱδρώσει, ἐὰν μὴ τὴν ταχίστην ἐπὶ τὴν σωτήριον δραμὼν ἐκκλησίαν, τὴν τῆς ἀγάπης εἰρὴνην τῷ φίλτρῳ τῆς ὁμονοίας ἐπανέληται.
27Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 2; 6 (opus 1508)
Plato libro De legibus sexto citat tanquam vetus dictum et ceu proverbio iactatum: Παλαιός γάρ ὁ λόγος ἀληθής ὤν, ὡς ἰσότης φιλότητα ἀπεργάζεται, μάλα μέν ὀρθῶς εἴρηται καί ἐμμελῶς, id est Nam vetus illud verbum et vere et eleganter dictum est aequalitatem amicitiae auctorem esse.
28Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 18; 2 (opus 1508)
Sic enim in Iliadis decimo loquitur Nestor: Νῦν γάρ δή πάντεσσιν ἐπί ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς Ἢ μάλα λυγρός ὄλεθρον Ἀχαιοῖς ἠέ βιῶναι, id est Nunc etenim cunctis sita res in cuspide ferri est, Vivantne an tristi exitio absumantur Achivi.
29Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 122; 1 (opus 1508)
Potest autem adagium ex Homero natum videri, apud quem in Odysseae P Melanthius caprarius conspicatus Eumaeum subulcum ipsum Ulyssem secum adducentem sed habitu specieque pannosi, scomma iacit in utrunque, quasi duo inter se similes bene convenissent: Νῦν μέν δή μάλα πάγχυ κακόν ἡγηλάζει, Ὡς αἰεί τόν ὁμοῖον ἄγει θεός ὡς τόν ὁμοῖον, id est Nunc adeo malus ecce malum comitatur, ut usque Ad similem deus adducit similemque paremque.
30Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 401; 21 (opus 1508)
Σίς κ’ οἴοιτο μετ’ ἀνδράσι δαιτυμόνεσσι Μοῦνον ἐνί πλεόνεσσι, καί εἰ μάλα καρτερός εἴη, ΟἸ τεύξειν θάνατόν τε κακόν καί κῆρα μέλαιναν; Σόν δ’ Ὀδυσεύς κατά λαιμόν ἐπισχόμενον βάλεν ἰῷ· Ἀντικρύ δ’ ἁπαλοῖο δι’ αὐχένος ἤλυθ’ ἀκωκή.
31Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 404; 24 (opus 1508)
Ἀλλά μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὧκα Νῆα παρεξελάαν, ἐπεί ἦ πολύ φέρτερόν ἐστι Ἓξ ἑτάρους ἐν νηί ποθήμεναι ἥ ἅμα πάντας, id est Absit ut illic tum fueris, cum faucibus undas Illa resorbuerit, neque enim e discrimine tanto Ipse vel eripiat Neptunus, verum age Scyllae Vicinus scopulo celeri praetervehe cursu, Quandoquidem comites sex multo perdere praestat Quam ut semel exitium quotquot sunt auferat omneis.
32Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 501; 2 (opus 1508)
VI testatur hunc versiculum olim proverbio fuisse celebratum: Πολλάκι καί κηπωρός ἀνήρ μάλα καίριον εἷπεν, id est Saepe etiam est holitor valde opportuna locutus.
33Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 537; 5 (opus 1508)
Plato libro De legibus IV: Μάλα γε μή ὄντως ἁλμυρόν καί πονηρόν γειτόνημα, id est Haud sane vere salsuginosa malaque vicinia.
34Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 955; 7 (opus 1508)
Item in Gorgia: Ἄκουε δή, φασί, μάλα καλοῦ λόγου, id est Audi iam, ut aiunt, valde pulchrum sermonem.
35Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1012; 16 (opus 1508)
Nec absurde quis referat ad celeberrimam illam Hesiodi sententiam: Σήν μέν τοι κακότητα καί ἰλαδόν ἔστιν ἑλέσθαι ῾Ρηιδίως· ὀλίγη μέν ὁδός, μάλα δ’ ἔγγυθι ναίει.
36Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1138; 7 (opus 1508)
Sumptum videtur ex Homericae Iliadis libro primo ubi Achilles Palladi obtemperans haec dicit: Ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται, μάλα τ’ ἔκλυον αὐτοῦ, id est Qui diis paruerit, proni huius vota receptant.
37Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1243; 9 (opus 1508)
Μετά γάρ τε καί ἄλγεσι τέρπεται ἀνήρ, Ὅς τις δή μάλα πολλά πάθῃ καί πόλλ’ ἐπαληθῆ, id est At nos in scamnis vescentes atque bibentes Tristibus inter nos recreemus pectora fatis Commemorando.
38Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1248; 37 (opus 1508)
Καί μάλα δικαίως, ἀσθενέστατον γάρ ὅν Υύσει, μεγίστοις οἰκονομεῖται πράγμασιν, id est Caput atque summa orationis haec: homo es, Quo non aliud est animal usquam, quod modo Surgat, modo cadat citius atque crebrius.
39Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1498; 22 (opus 1508)
Atque hactenus μάλα ἐντέχνως captata benevolentia rem paucis subiecit: Attamen, inquit, quoniam hi patres id tantopere a me contenderunt, adsum auditurus, si quid velis.
40Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1588; 4 (opus 1508)
Idem in Icaromenippo: Ὁ Ζεύς μάλα φοβερῶς δριμύ τε καί Σιτανῶδες εἰς ἐμέ ἐπιδών, id est At Iuppiter admodum terribiliter acriterque et Titanico me intuens vultu.
41Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1834; 6 (opus 1508)
, suspicatus est Graecum versiculum omissum a librariis; in eius locum supposuit hoc carmen: Πολλάκι καί κηπωρός ἀνήρ μάλα καίριον εἷπειν, cum versus, de quo sentit Gellius, sit Latinus, quem mox subiicit: Sed enim qui in omni, etc.
42Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1949; 6 (opus 1508)
Proinde Homerus quoque Menelao seu Lacedaemonio argutam breviloquentiam affingit: Παῦρα μέν, ἀλλά μάλα λιγέως, id est Pauca quidem, verum plane argutissima.
43Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2087; 8 (opus 1508)
Ceterum cum adpulisset in Atticam quoniam multos repperit squalidos ac maestos ob mortem regis Aegei, qui desperato filii reditu prae dolore semet e saxo praecipitem dedit, multos contra laetitia gestientes ob filii reditum, institutum est ut in ὠσχοφορίᾳ (id est nomen festo a gestandis ramis) non nuntius ipse, sed caduceum coronaretur, deinde qui sacris interfuerunt emitterent has voces εἷα αἴ, id est eia heu, quarum prior gratulationis est et in bellicis paeanibus cani solet, quod liquet ex Aristophanis Pace, ubi crebro repetuntur illa ὧ εἷα εἷα μάλα, ὧ εἷα εἷα ὧ, altera luctus est.
44Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2148; 8 (opus 1508)
Quin Homerus Iliados libro V. Boeotorum gentem pinguem appellat: Πάρ δέ οἱ ἄλλοι Ναῖον Βοιωτοί μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες, id est Sed rura tenebant Proxima Boeoti, quorum crassissima gens est.
45Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2179; 4 (opus 1508)
Quemadmodum et citharoedis cantaturis mos erat Apollinem, ut dexter adesset, carmine invocare: Ἀλλά, ἄναξ, μάλα χαῖρε, id est At multum salve, rex.
46Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2401; 55 (opus 1508)
primo, cum scribit Thrasymachum, quem amarulentum et arrogantem ubique facit, Sardonique risisse: Καί ὃς ἀκούσας ἀνεκάγχασέ τε μάλα Σαρδώνιον καί εἷπεν, id est His ille auditis aedito cachinno valde Sardonice risit ac dixit.
47Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2401; 56 (opus 1508)
Homerus item aliquot locis huius risus mentionem facit in Odysseae Γ narans, quemadmodum e procis quispiam, puta Ctesippus, Ulyssem in aedibus suis habitu specieque mendici sedentem arrepto e sportula bovis pede petisset atque ille capite commodum feflexo declinasset ictum: Μείδησε δέ θυμῴ / Σαρδάνιον μάλα τοῖον.
48Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2763; 1 (opus 1508)
Sententia proverbialis est ibidem huiusmodi: Συμφερτή δ’ ἀρετή πέλει ἀνδρῶν καί μάλα λυγρῶν, id est Coniuncti pollent etiam vehementer inertes.
49Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2769; 1 (opus 1508)
Cum aegre quidem et non sine plurimis incommodis agimus quippiam, sed tamen facimus adacti necessitate, conveniet illud ex Iliados Ζ: Καί μάλα τειρόμενοί περ, ἀναγκαίη γάρ ἐπείγει, id est Quamvis afflicti nimium, sed fatum ita cogit.
50Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2777; 1 (opus 1508)
In eum, qui pauca quidem, sed tamen auditu digna loquitur, conveniet illud ex eodem libro, quod illic dicitur de Menelao, breviloquo Laconum more, verum suaviloquo et arguto: Παῦρα μέν, ἀλλά μάλα λιγέως, ἐπεί οὐ πολύμυθος, id est Non is multa quidem, verum argutissima, quippe Pauciloquus.
51Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2781; 1 (opus 1508)
Quoties ingens discrimen innuemus inter homines aut res plurimum inter se diversas aut immensum intervallum inter seiunctos, eleganter accommodabimus illud ex eodem libro: Ἐπεί ἦ μάλα πολλά μεταξύ Οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα, id est Sunt in medio sita plurima, montesque Umbrosi fretaque horrisono clamosa fragore.
52Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2782; 3 (opus 1508)
Sic enim Pallas in specie Mentoris adhortatur Telemachum ad virtutem, aliorum illustrium heroum exemplo: Καί σύ, φίλος, μάλα γάρ σ’ ὁρόω καλόν τε μέγαν τε, Ἄλκιμος ἔσσ’, ἵνα τίς σε καί ὀψιγόνων εὖ εἴπῃ, id est Tuque age, quando te video magnumque bonumque, Strennuus esto, ut tete et postera praedicet aetas.
53Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2795; 1 (opus 1508)
In improbum et subinde redeuntem, etiam si turpiter repellatur, quadrabit illud ex eodem libro: Καί οἱ μυίης θάρσος ἐνί στήθεσσιν ἐνῆκεν, Ἥ τε καί ἐργομένη μάλα περ χροός ἀνδρομένοιο Ἰσχανάᾳ δακέειν, id est Atque illi muscae vim intra praecordia misit, Quae quamvis de pelle viri sit saepe repulsa, Assultat morsura tamen.
54Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2891; 2 (opus 1508)
Ad id conveniet illud eodem ex libro sub persona Ulyssis: Ἤδη γάρ μάλα πόλλ’ ἔπαθον καί πολλά μόγησα Κύμασι καί πολέμῳ, μετά καί τόδε τοῖσι γενέσθω, id est Iam tuli et ante mali multum multumque laborum Fluctibus et bellis, age et hoc accesserit illis.
55Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2909; 3 (opus 1508)
Sic autem Ulysses in eodem libro: Οὐ γάρ τι στυγερῆ ἐπί γαστέρι κύντερον ἄλλο Ἔπλετο, ἥ τ’ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ Καί μάλα τειρόμενον καί ἐνί φρεσί πένθος ἔχοντα, id est Non est improbior res altera ventre molesto, Quippe vel invitum meminisse sui iubet, et si Valde animo crucieris et angat pectora maeror.
56Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3155; 1 (opus 1508)
Οὐ μάλα κυκᾶς, id est Non admodum misces, id est non multum potes neque prodesse neque nocere.
57Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3961; 1 (opus 1508)
Πίονι μέτρῳ, id est pingui mensura dixit in eodem carmine pro eo quod erat affatim et largiter: Μάλα γάρ σφισι πίονι μέτρῳ Ἁ δαίμων εὔκριθον ἀνεπλήρωσεν ἀλωάν, id est Illis fortunante deo bona copia frugum Arearum campos mensura implevit opima.
58Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, p2; 63 (auctor 1520-1575)
Vere ibi ὀλίγα quidem, sed μάλα λεγέως dicenda sunt, vitata omni σπερμολογία, ἀμετροεπία ἀϕαμαρτοεπία Ad rerum porro ibi dicendarum veram examinationem requiritur, posse industrie periteque ἐφ ἓν καί πολλά ὁρᾶν .
59Fronto, Epistulae, add., 8; 9 (auctor c.95-165)
ὅπερ δὲ ἐπὶ τῶν πυρεττόντων καὶ τῶν εὖ μάλα ἐν παλαίστρᾳ γυμνασαμένων ὁρῶμεν, οὐκ ἐξ ὁμοίας αἰτίας ταὐτὸν συνβαίνειν.
60Herodotus, Historiae, 1, 93, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
θώματα δὲ γῆ ἡ Λυδίη ἐς συγγραφὴν οὐ μάλα ἔχει, οἷά τε καὶ ἄλλη χώρη, πάρεξ τοῦ ἐκ τοῦ Τμώλου καταφερομένου ψήγματος.
61Herodotus, Historiae, 1, 134, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐπὶ δὲ Μήδων ἀρχὸν τῶν καὶ ἦρχε τὰ ἔθνεα ἀλλήλων, συναπάντων μὲν Μῆδοι καὶ τῶν ἄγχιστα οἰκεόντων σφίσι, οὗτοι δὲ καὶ τῶν ὁμούρων, οἳ δὲ μάλα τῶν ἐχομένων, κατὰ τὸν αὐτὸν δὴ λόγον καὶ οἱ Πέρσαι τιμῶσι· προέβαινε γὰρ δὴ τὸ ἔθνος ἄρχον τε καὶ ἐπιτροπεῦον.
62Herodotus, Historiae, 1, 181, 3; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἐν μέσῳ δὲ τοῦ ἱροῦ πύργος στερεὸς οἰκοδόμηται, σταδίου καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ εὖρος, καὶ ἐπὶ τούτῳ τῷ πύργῳ ἄλλος πύργος ἐπιβέβηκε, καὶ ἕτερος μάλα ἐπὶ τούτῳ, μέχρι οὗ ὀκτὼ πύργων.
63Herodotus, Historiae, 2, 37, 5; 8 (auctor c.484BC-425BC)
κυάμους δὲ οὔτε τι μάλα σπείρουσι Αἰγύπτιοι ἐν τῇ χώρῃ, τούς τε γινομένους οὔτε τρώγουσι οὔτε ἕψοντες πατέονται, οἱ δὲ δὴ ἱρέες οὐδὲ ὁρέοντες ἀνέχονται, νομίζοντες οὐ καθαρὸν εἶναί μιν ὄσπριον.
64Herodotus, Historiae, 2, 65, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἐοῦσα ἡ Αἴγυπτος ὅμουρος τῇ Λιβύῃ οὐ μάλα θηριώδης ἐστί· τὰ δὲ ἐόντα σφι ἅπαντα ἱρὰ νενόμισται, καὶ τὰ μὲν σύντροφα αὐτοῖσι τοῖσι ἀνθρώποισι, τὰ δὲ οὔ.
65Herodotus, Historiae, 2, 93, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
οἱ δὲ ἰχθύες οἱ ἀγελαῖοι ἐν μὲν τοῖσι ποταμοῖσι οὐ μάλα γίνονται, τρεφόμενοι δὲ ἐν τῇσι λίμνῃσι τοιάδε ποιεῦσι.
66Herodotus, Historiae, 2, 115, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ μάλα ταῦτά τοι οὐκ ἤρκεσε, ἀλλ' ἀναπτερώσας αὐτὴν οἴχεαι ἔχων ἐκκλέψας.
67Herodotus, Historiae, 4, 68, 4; 4 (auctor c.484BC-425BC)
ἀρνεομένου δὲ τούτου ὁ βασιλεὺς μεταπέμπεται ἄλλους διπλησίους μάντιας· καὶ ἢν μὲν καὶ οὗτοι ἐσορῶντες ἐς τὴν μαντικὴν καταδήσωσι ἐπιορκῆσαι, τοῦ δὲ ἰθέως τὴν κεφαλὴν ἀποτάμνουσι, καὶ τὰ χρήματα αὐτοῦ διαλαγχάνουσι οἱ πρῶτοι τῶν μαντίων· ἢν δὲ οἱ ἐπελθόντες μάντιες ἀπολύσωσι, ἄλλοι πάρεισι μάντιες καὶ μάλα ἄλλοι.
68Herodotus, Historiae, 6, 3, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἐνθαῦτα δὴ εἰρωτώμενος ὑπὸ τῶν Ἰώνων ὁ Ἱστιαῖος κατ' ὅ τι προθύμως οὕτω ἐπέστειλε τῷ Ἀρισταγόρῃ ἀπίστασθαι ἀπὸ βασιλέος καὶ κακὸν τοσοῦτον εἴη Ἴωνας ἐξεργασμένος, τὴν μὲν γενομένην αὐτοῖσι αἰτίην οὐ μάλα ἐξέφαινε, ὁ δὲ ἔλεγέ σφι ὡς βασιλεὺς Δαρεῖος ἐβουλεύσατο Φοίνικας μὲν ἐξαναστήσας ἐν τῇ Ἰωνίῃ κατοικίσαι, Ἴωνας δὲ ἐν τῇ Φοινίκῃ, καὶ τούτων εἵνεκα ἐπιστείλειε.
69Herodotus, Historiae, 7, 11, 2; 4 (auctor c.484BC-425BC)
μὴ γὰρ εἴην ἐκ Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεος τοῦ Ἀρσάμεος τοῦ Ἀριαράμνεω τοῦ Τεΐσπεος τοῦ Κύρου τοῦ Καμβύσεω τοῦ Τεΐσπεος τοῦ Ἀχαιμένεος γεγονώς, μὴ τιμωρησάμενος Ἀθηναίους, εὖ ἐπιστάμενος ὅτι εἰ ἡμεῖς ἡσυχίην ἄξομεν, ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνοι, ἀλλὰ καὶ μάλα στρατεύσονται ἐπὶ τὴν ἡμετέρην, εἰ χρὴ σταθμώσασθαι τοῖσι ὑπαργμένοισι ἐξ ἐκείνων, οἳ Σάρδις τε ἐνέπρησαν καὶ ἤλασαν ἐς τὴν Ἀσίην.
70Herodotus, Historiae, 7, 50, 2; 6 (auctor c.484BC-425BC)
τοῖσι τοίνυν βουλομένοισι ποιέειν ὡς τὸ ἐπίπαν φιλέει γίνεσθαι τὰ κέρδεα, τοῖσι δὲ ἐπιλεγομένοισί τε πάντα καὶ ὀκνέουσι οὐ μάλα ἐθέλει.
71Herodotus, Historiae, 7, 103, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἄγε εἰπέ μοι· σὺ φῂς τούτων τῶν ἀνδρῶν βασιλεὺς αὐτὸς γενέσθαι· σὺ ὦν ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα πρὸς ἄνδρας δέκα μάχεσθαι· καίτοι εἰ τὸ πολιτικὸν ὑμῖν πᾶν ἐστι τοιοῦτον οἷον σὺ διαιρέεις, σέ γε τὸν κείνων βασιλέα πρέπει πρὸς τὸ διπλήσιον ἀντιτάσσεσθαι κατὰ νόμους τοὺς ὑμετέρους.
72Herodotus, Historiae, 7, 186, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
τοῦ μαχίμου δὲ τούτου ἐόντος ἀριθμὸν τοσούτου, τὴν θεραπηίην τὴν ἑπομένην τούτοισι καὶ τοὺς ἐν τοῖσι σιταγωγοῖσι ἀκάτοισι ἐόντας καὶ μάλα ἐν τοῖσι ἄλλοισι πλοίοισι τοῖσι ἅμα πλέουσι τῇ στρατιῇ, τούτους τῶν μαχίμων ἀνδρῶν οὐ δοκέω εἶναι ἐλάσσονας ἀλλὰ πλεῦνας.
73Herodotus, Historiae, 8, 66, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ὡς μὲν ἐμοὶ δοκέειν, οὐκ ἐλάσσονες ἐόντες ἀριθμὸν ἐσέβαλον ἐς τὰς Ἀθήνας, κατά τε ἤπειρον καὶ τῇσι νηυσὶ ἀπικόμενοι, ἢ ἐπί τε Σηπιάδα ἀπίκοντο καὶ ἐς Θερμοπύλας· ἀντιθήσω γὰρ τοῖσί τε ὑπὸ τοῦ χειμῶνος αὐτῶν ἀπολομένοισι καὶ τοῖσι ἐν Θερμοπύλῃσι καὶ τῇσι ἐπ' Ἀρτεμισίῳ ναυμαχίῃσι τούσδε τοὺς τότε οὔκω ἑπομένους βασιλέι, Μηλιέας καὶ Δωριέας καὶ Λοκροὺς καὶ Βοιωτοὺς πανστρατιῇ ἑπομένους πλὴν Θεσπιέων καὶ Πλαταιέων, καὶ μάλα Καρυστίους τε καὶ Ἀνδρίους καὶ Τηνίους τε καὶ τοὺς λοιποὺς νησιώτας πάντας, πλὴν τῶν πέντε πολίων τῶν ἐπεμνήσθημεν πρότερον τὰ οὐνόματα.
74Herodotus, Historiae, 9, 40, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἡ μέντοι ἵππος ἡ Μαρδονίου αἰεὶ προσέκειτό τε καὶ ἐλύπεε τοὺς Ἕλληνας· οἱ γὰρ Θηβαῖοι, ἅτε μηδίζοντες μεγάλως, προθύμως ἔφερον τὸν πόλεμον καὶ αἰεὶ κατηγέοντο μέχρι μάχης, τὸ δὲ ἀπὸ τούτου παραδεκόμενοι Πέρσαι τε καὶ Μῆδοι μάλα ἔσκον οἳ ἀπεδείκνυντο ἀρετάς.
75Hesiodus, Opera et dies, 274; 4 (auctor fl.c.700BC)
τὴν μέν τοι κακότητα καὶ ἰλαδὸν ἔστιν ἑλέσθαι ῥηιδίως· λείη μὲν ὁδός, μάλα δ' ἐγγύθι ναίει· τῆς δ' ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν ἀθάνατοι· μακρὸς δὲ καὶ ὄρθιος οἶμος ἐς αὐτὴν καὶ τρηχὺς τὸ πρῶτον· ἐπὴν δ' εἰς ἄκρον ἵκηται, ῥηιδίη δὴ ἔπειτα πέλει, χαλεπή περ ἐοῦσα.
76Hesiodus, Opera et dies, 405; 4 (auctor fl.c.700BC)
ὄλμον μὲν τριπόδην τάμνειν, ὕπερον δὲ τρίπηχυν, ἄξονα δ' ἑπταπόδην· μάλα γάρ νύ τοι ἄρμενον οὕτω· εἰ δέ κεν ὀκταπόδην, ἀπὸ καὶ σφῦράν κε τάμοιο.
77Hesiodus, Opera et dies, 448; 3 (auctor fl.c.700BC)
εὖτ' ἂν δὲ πρώτιστ' ἄροτος θνητοῖσι φανείῃ, δὴ τότ' ἐφορμηθῆναι ὁμῶς δμῶές τε καὶ αὐτὸς αὔην καὶ διερὴν ἀρόων ἀρότοιο καθ' ὥρην, πρωὶ μάλα σπεύδων, ἵνα τοι πλήθωσιν ἄρουραι.
78Hesiodus, Opera et dies, 479; 1 (auctor fl.c.700BC)
εἰ δέ κεν ἠελίοιο τροπῇς ἀρόῳς χθόνα δῖαν, ἥμενος ἀμήσεις ὀλίγον περὶ χειρὸς ἐέργων, ἀντία δεσμεύων κεκονιμένος, οὐ μάλα χαίρων, οἴσεις δ' ἐν φορμῷ· παῦροι δέ σε θηήσονται.
79Hesiodus, Opera et dies, 678; 10 (auctor fl.c.700BC)
ὡραῖος δὲ γυναῖκα τεὸν ποτὶ οἶκον ἄγεσθαι, μήτε τριηκόντων ἐτέων μάλα πόλλ' ἀπολείπων μήτ' ἐπιθεὶς μάλα πολλά· γάμος δέ τοι ὥριος οὗτος· ἡ δὲ γυνὴ τέτορ' ἡβώοι, πέμπτῳ δὲ γαμοῖτο.
80Hesiodus, Opera et dies, 737; 10 (auctor fl.c.700BC)
μηδέ ποτ' ἐν προχοῇς ποταμῶν ἅλαδε προρεόντων μηδ' ἐπὶ κρηνάων οὐρεῖν, μάλα δ' ἐξαλέασθαι· μηδ' ἐναποψύχειν· τὸ γὰρ οὔ τοι λώιόν ἐστιν.
81Hesiodus, Opera et dies, 765; 8 (auctor fl.c.700BC)
εἰκάδι δ' ἐν μεγάλῃ, πλέῳ ἤματι, ἵστορα φῶτα γείνασθαι· μάλα γάρ τε νόον πεπυκασμένος ἐστίν.
82Hesiodus, Opera et dies, 765; 10 (auctor fl.c.700BC)
πεφύλαξο δὲ θυμῷ τετράδ' ἀλεύασθαι φθίνοντός θ' ἱσταμένου τε ἄλγε' ἃ θυμβορεῖ μάλα γὰρ τετελεσμένον ἦμαρ.
83Hesiodus, Theogonia, 1003; 3 (auctor fl.c.700BC)
Κίρκη δ', Ἠελίου θυγάτηρ Ὑπεριονίδαο, γείνατ' Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἐν φιλότητι Ἄγριον ἠδὲ Λατῖνον ἀμύμονά τε κρατερόν τε· [Τηλέγονον δ' ἄρ' ἔτικτε διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην.] οἳ δή τοι μάλα τῆλε μυχῷ νήσων ἱεράων πᾶσιν Τυρσηνοῖσιν ἀγακλειτοῖσιν ἄνασσον.
84Hesiodus, Theogonia, 453; 5 (auctor fl.c.700BC)
οἳ δὲ θυγατρὶ φίλῃ μάλα μὲν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο, καί οἱ πεφραδέτην, ὅσα περ πέπρωτο γενέσθαι ἀμφὶ Κρόνῳ βασιλῆι καὶ υἱέι καρτεροθύμῳ.
85Hesiodus, Theogonia, 617; 8 (auctor fl.c.700BC)
ἤδη γὰρ μάλα δηρὸν ἐναντίοι ἀλλήλοισι νίκης καὶ κράτεος πέρι μαρνάμεθ' ἤματα πάντα Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐκγενόμεσθα.
86Homerus, Ilias, 1, 68; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· θαρσήσας μάλα εἰπέ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα· οὐ μά γάρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σύ Κάλχαν εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις, οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καί ἐπί χθονί δερκομένοιο σοί κοίλῃς παρά νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει συμπάντων Δαναῶν, οὐδ' ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς, ὃς νῦν πολλόν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.
87Homerus, Ilias, 1, 130; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἄρ' ὑπόδρα ἰδών προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· ὤ μοι ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον πῶς τίς τοι πρόφρων ἔπεσιν πείθηται Ἀχαιῶν ἢ ὁδόν ἐλθέμεναι ἢ ἀνδράσιν ἶφι μάχεσθαι· οὐ γάρ ἐγώ Τρώων ἕνεκ' ἤλυθον αἰχμητάων δεῦρο μαχησόμενος, ἐπεί οὔ τί μοι αἴτιοί εἰσιν· οὐ γάρ πώποτ' ἐμάς βοῦς ἤλασαν οὐδέ μέν ἵππους, οὐδέ ποτ' ἐν Φθίῃ ἐριβώλακι βωτιανείρῃ καρπόν ἐδηλήσαντ', ἐπεί ἦ μάλα πολλά μεταξύ οὔρεά τε σκιόεντα θάλασσά τε ἠχήεσσα· ἀλλά σοί ὦ μέγ' ἀναιδές ἅμ' ἑσπόμεθ' ὄφρα σύ χαίρῃς, τιμήν ἀρνύμενοι Μενελάῳ σοί τε κυνῶπα πρός Τρώων· τῶν οὔ τι μετατρέπῃ οὐδ' ἀλεγίζεις· καί δή μοι γέρας αὐτός ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, ᾧ ἔπι πολλά μόγησα, δόσαν δέ μοι υἷες Ἀχαιῶν.
88Homerus, Ilias, 1, 172; 2 (auctor fl.700BC)
ἔχθιστος δέ μοί ἐσσι διοτρεφέων βασιλήων· αἰεί γάρ τοι ἔρις τε φίλη πόλεμοί τε μάχαι τε· εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, θεός που σοί τό γ' ἔδωκεν· οἴκαδ' ἰών σύν νηυσί τε σῇς καί σοῖς ἑτάροισι Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε, σέθεν δ' ἐγώ οὐκ ἀλεγίζω, οὐδ' ὄθομαι κοτέοντος· ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε· ὡς ἔμ' ἀφαιρεῖται Χρυσηΐδα Φοῖβος Ἀπόλλων, τήν μέν ἐγώ σύν νηΐ τ' ἐμῇ καί ἐμοῖς ἑτάροισι πέμψω, ἐγώ δέ κ' ἄγω Βρισηΐδα καλλιπάρῃον αὐτός ἰών κλισίην δέ τό σόν γέρας ὄφρ' ἐῢ εἰδῇς ὅσσον φέρτερός εἰμι σέθεν, στυγέῃ δέ καί ἄλλος ἶσον ἐμοί φάσθαι καί ὁμοιωθήμεναι ἄντην.
89Homerus, Ilias, 1, 206; 2 (auctor fl.700BC)
τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· χρή μέν σφωΐτερόν γε θεά ἔπος εἰρύσσασθαι καί μάλα περ θυμῷ κεχολωμένον· ὧς γάρ ἄμεινον· ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται μάλα τ' ἔκλυον αὐτοῦ.
90Homerus, Ilias, 1, 345; 5 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἄλλοι μέν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοί αἰδεῖσθαί θ' ἱερῆα καί ἀγλαά δέχθαι ἄποινα· ἀλλ' οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ, ἀλλά κακῶς ἀφίει, κρατερόν δ' ἐπί μῦθον ἔτελλε· χωόμενος δ' ὁ γέρων πάλιν ᾤχετο· τοῖο δ' Ἀπόλλων εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεί μάλα οἱ φίλος ἦεν, ἧκε δ' ἐπ' Ἀργείοισι κακόν βέλος· οἳ δέ νυ λαοί θνῇσκον ἐπασσύτεροι, τά δ' ἐπῴχετο κῆλα θεοῖο πάντῃ ἀνά στρατόν εὐρύν Ἀχαιῶν· ἄμμι δέ μάντις εὖ εἰδώς ἀγόρευε θεοπροπίας ἑκάτοιο.
91Homerus, Ilias, 1, 386; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Θέτις κατά δάκρυ χέουσα· ὤ μοι τέκνον ἐμόν, τί νύ σ' ἔτρεφον αἰνά τεκοῦσα· αἴθ' ὄφελες παρά νηυσίν ἀδάκρυτος καί ἀπήμων ἧσθαι, ἐπεί νύ τοι αἶσα μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν· νῦν δ' ἅμα τ' ὠκύμορος καί ὀϊζυρός περί πάντων ἔπλεο· τώ σε κακῇ αἴσῃ τέκον ἐν μεγάροισι.
92Homerus, Ilias, 2, 224; 7 (auctor fl.700BC)
τώ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν ἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλά διδοῦσιν ἥρωες Δαναοί· σύ δέ κερτομέων ἀγορεύεις.
93Homerus, Ilias, 2, 780; 1 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἄρ' ἴσαν ὡς εἴ τε πυρί χθών πᾶσα νέμοιτο· γαῖα δ' ὑπεστενάχιζε Διί ὣς τερπικεραύνῳ χωομένῳ ὅτε τ' ἀμφί Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃ εἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασί Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς· ὣς ἄρα τῶν ὑπό ποσσί μέγα στεναχίζετο γαῖα ἐρχομένων· μάλα δ' ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.
94Homerus, Ilias, 2, 780; 3 (auctor fl.700BC)
ἤδη μέν μάλα πολλά μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν, ἀλλ' οὔ πω τοιόνδε τοσόνδέ τε λαόν ὄπωπα· λίην γάρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισιν ἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτί ἄστυ.
95Homerus, Ilias, 3, 1; 3 (auctor fl.700BC)
εὖτ' ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτός ἀμείνω, τόσσόν τίς τ' ἐπιλεύσσει ὅσον τ' ἐπί λᾶαν ἵησιν· ὣς ἄρα τῶν ὑπό ποσσί κονίσαλος ὄρνυτ' ἀελλής ἐρχομένων· μάλα δ' ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.
96Homerus, Ilias, 3, 1; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος ἐρχόμενον προπάροιθεν ὁμίλου μακρά βιβάντα, ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπί σώματι κύρσας εὑρών ἢ ἔλαφον κεραόν ἢ ἄγριον αἶγα πεινάων· μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτόν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ' αἰζηοί· ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών· φάτο γάρ τίσεσθαι ἀλείτην· αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
97Homerus, Ilias, 3, 38; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδη λάϊνον ἕσσο χιτῶνα κακῶν ἕνεχ' ὅσσα ἔοργας.
98Homerus, Ilias, 3, 191; 4 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτ' Ἀντήνωρ πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· ὦ γύναι ἦ μάλα τοῦτο ἔπος νημερτές ἔειπες· ἤδη γάρ καί δεῦρό ποτ' ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς σεῦ ἕνεκ' ἀγγελίης σύν ἀρηϊφίλῳ Μενελάῳ· τούς δ' ἐγώ ἐξείνισσα καί ἐν μεγάροισι φίλησα, ἀμφοτέρων δέ φυήν ἐδάην καί μήδεα πυκνά.
99Homerus, Ilias, 3, 191; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή Τρώεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν στάντων μέν Μενέλαος ὑπείρεχεν εὐρέας ὤμους, ἄμφω δ' ἑζομένω γεραρώτερος ἦεν Ὀδυσσεύς· ἀλλ' ὅτε δή μύθους καί μήδεα πᾶσιν ὕφαινον ἤτοι μέν Μενέλαος ἐπιτροχάδην ἀγόρευε, παῦρα μέν ἀλλά μάλα λιγέως, ἐπεί οὐ πολύμυθος οὐδ' ἀφαμαρτοεπής· ἦ καί γένει ὕστερος ἦεν.
100Homerus, Ilias, 4, 223; 1 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' οὐκ ἂν βρίζοντα ἴδοις Ἀγαμέμνονα δῖον οὐδέ καταπτώσσοντ' οὐδ' οὐκ ἐθέλοντα μάχεσθαι, ἀλλά μάλα σπεύδοντα μάχην ἐς κυδιάνειραν.
101Homerus, Ilias, 4, 223; 2 (auctor fl.700BC)
ἵππους μέν γάρ ἔασε καί ἅρματα ποικίλα χαλκῷ· καί τούς μέν θεράπων ἀπάνευθ' ἔχε φυσιόωντας Εὐρυμέδων υἱός Πτολεμαίου Πειραΐδαο· τῷ μάλα πόλλ' ἐπέτελλε παρισχέμεν ὁππότε κέν μιν γυῖα λάβῃ κάματος πολέας διά κοιρανέοντα· αὐτάρ ὃ πεζός ἐών ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν· καί ῥ' οὓς μέν σπεύδοντας ἴδοι Δαναῶν ταχυπώλων, τούς μάλα θαρσύνεσκε παριστάμενος ἐπέεσσιν· Ἀργεῖοι μή πώ τι μεθίετε θούριδος ἀλκῆς· οὐ γάρ ἐπί ψευδέσσι πατήρ Ζεύς ἔσσετ' ἀρωγός, ἀλλ' οἵ περ πρότεροι ὑπέρ ὅρκια δηλήσαντο τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται, ἡμεῖς αὖτ' ἀλόχους τε φίλας καί νήπια τέκνα ἄξομεν ἐν νήεσσιν, ἐπήν πτολίεθρον ἕλωμεν.
102Homerus, Ilias, 4, 223; 3 (auctor fl.700BC)
οὕς τινας αὖ μεθιέντας ἴδοι στυγεροῦ πολέμοιο, τούς μάλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν· Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἐλεγχέες οὔ νυ σέβεσθε· τίφθ' οὕτως ἔστητε τεθηπότες ἠΰτε νεβροί, αἵ τ' ἐπεί οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι ἑστᾶσ', οὐδ' ἄρα τίς σφι μετά φρεσί γίγνεται ἀλκή· ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδέ μάχεσθε.
103Homerus, Ilias, 4, 265; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτ' Ἰδομενεύς Κρητῶν ἀγός ἀντίον ηὔδα· Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγών ἐρίηρος ἑταῖρος ἔσσομαι, ὡς τό πρῶτον ὑπέστην καί κατένευσα· ἀλλ' ἄλλους ὄτρυνε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς ὄφρα τάχιστα μαχώμεθ', ἐπεί σύν γ' ὅρκι' ἔχευαν Τρῶες· τοῖσιν δ' αὖ θάνατος καί κήδε' ὀπίσσω ἔσσετ' ἐπεί πρότεροι ὑπέρ ὅρκια δηλήσαντο.
104Homerus, Ilias, 4, 265; 4 (auctor fl.700BC)
καί τούς μέν γήθησεν ἰδών κρείων Ἀγαμέμνων, καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Αἴαντ' Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνων, σφῶϊ μέν· οὐ γάρ ἔοικ' ὀτρυνέμεν· οὔ τι κελεύω· αὐτώ γάρ μάλα λαόν ἀνώγετον ἶφι μάχεσθαι.
105Homerus, Ilias, 4, 310; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ· Ἀτρεΐδη μάλα μέν τοι ἐγών ἐθέλοιμι καί αὐτός ὣς ἔμεν ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν.
106Homerus, Ilias, 4, 350; 7 (auctor fl.700BC)
ἤτοι μέν γάρ ἄτερ πολέμου εἰσῆλθε Μυκήνας ξεῖνος ἅμ' ἀντιθέῳ Πολυνείκεϊ λαόν ἀγείρων· οἳ δέ τότ' ἐστρατόωνθ' ἱερά πρός τείχεα Θήβης, καί ῥα μάλα λίσσοντο δόμεν κλειτούς ἐπικούρους· οἳ δ' ἔθελον δόμεναι καί ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον· ἀλλά Ζεύς ἔτρεψε παραίσια σήματα φαίνων.
107Homerus, Ilias, 4, 488; 3 (auctor fl.700BC)
τοῦ δ' Ὀδυσεύς μάλα θυμόν ἀποκταμένοιο χολώθη, βῆ δέ διά προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ, στῆ δέ μάλ' ἐγγύς ἰών καί ἀκόντισε δουρί φαεινῷ ἀμφί ἓ παπτήνας· ὑπό δέ Τρῶες κεκάδοντο ἀνδρός ἀκοντίσσαντος· ὃ δ' οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν, ἀλλ' υἱόν Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ' ἵππων ὠκειάων.
108Homerus, Ilias, 5, 159; 9 (auctor fl.700BC)
ἦ μέν μοι μάλα πολλά γέρων αἰχμητά Λυκάων ἐρχομένῳ ἐπέτελλε δόμοις ἔνι ποιητοῖσιν· ἵπποισίν μ' ἐκέλευε καί ἅρμασιν ἐμβεβαῶτα ἀρχεύειν Τρώεσσι κατά κρατεράς ὑσμίνας·
109Homerus, Ilias, 5, 239; 12 (auctor fl.700BC)
τόν πρότερος προσέειπε Λυκάονος ἀγλαός υἱός· καρτερόθυμε δαΐφρον ἀγαυοῦ Τυδέος υἱέ ἦ μάλα σ' οὐ βέλος ὠκύ δαμάσσατο πικρός ὀϊστός· νῦν αὖτ' ἐγχείῃ πειρήσομαι αἴ κε τύχωμι.
110Homerus, Ilias, 5, 363; 11 (auctor fl.700BC)
τώ νῦν Τυδεΐδης, εἰ καί μάλα καρτερός ἐστι, φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται, μή δήν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη ἐξ ὕπνου γοόωσα φίλους οἰκῆας ἐγείρῃ κουρίδιον ποθέουσα πόσιν τόν ἄριστον Ἀχαιῶν ἰφθίμη ἄλοχος Διομήδεος ἱπποδάμοιο.
111Homerus, Ilias, 5, 416; 3 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη· Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά τί μοι κεχολώσεαι ὅττι κεν εἴπω· ἦ μάλα δή τινα Κύπρις Ἀχαιϊάδων ἀνιεῖσα Τρωσίν ἅμα σπέσθαι, τούς νῦν ἔκπαγλα φίλησε, τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων πρός χρυσῇ περόνῃ καταμύξατο χεῖρα ἀραιήν.
112Homerus, Ilias, 5, 460; 3 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' αὖ Σαρπηδών μάλα νείκεσεν Ἕκτορα δῖον· Ἕκτορ πῇ δή τοι μένος οἴχεται ὃ πρίν ἔχεσκες· φῆς που ἄτερ λαῶν πόλιν ἑξέμεν ἠδ' ἐπικούρων οἶος σύν γαμβροῖσι κασιγνήτοισί τε σοῖσι.
113Homerus, Ilias, 5, 460; 5 (auctor fl.700BC)
καί γάρ ἐγών ἐπίκουρος ἐών μάλα τηλόθεν ἥκω· τηλοῦ γάρ Λυκίη Ξάνθῳ ἔπι δινήεντι, ἔνθ' ἄλοχόν τε φίλην ἔλιπον καί νήπιον υἱόν, κάδ δέ κτήματα πολλά, τά ἔλδεται ὅς κ' ἐπιδευής.
114Homerus, Ilias, 5, 493; 5 (auctor fl.700BC)
αὐτός δ' Αἰνείαν μάλα πίονος ἐξ ἀδύτοιο ἧκε, καί ἐν στήθεσσι μένος βάλε ποιμένι λαῶν.
115Homerus, Ilias, 5, 576; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρ' ἔφη, Τρῶες δέ μάλα σχεδόν ἤλυθον αὐτῶν.
116Homerus, Ilias, 5, 627; 3 (auctor fl.700BC)
οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι ἐλθόντ' ἐκ Λυκίης, οὐδ' εἰ μάλα καρτερός ἐσσι, ἀλλ' ὑπ' ἐμοί δμηθέντα πύλας Ἀΐδαο περήσειν.
117Homerus, Ilias, 5, 668; 9 (auctor fl.700BC)
ἔνθα τίνα πρῶτον τίνα δ' ὕστατον ἐξενάριξαν Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς καί χάλκεος Ἄρης· ἀντίθεον Τεύθραντ', ἐπί δέ πλήξιππον Ὀρέστην, Τρῆχόν τ' αἰχμητήν Αἰτώλιον Οἰνόμαόν τε, Οἰνοπίδην θ' Ἕλενον καί Ὀρέσβιον αἰολομίτρην, ὅς ῥ' ἐν Ὕλῃ ναίεσκε μέγα πλούτοιο μεμηλώς, λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι· πάρ δέ οἱ ἄλλοι ναῖον Βοιωτοί μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες.
118Homerus, Ilias, 5, 899; 3 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ὀπός γάλα λευκόν ἐπειγόμενος συνέπηξεν ὑγρόν ἐόν, μάλα δ' ὦκα περιτρέφεται κυκόωντι, ὣς ἄρα καρπαλίμως ἰήσατο θοῦρον Ἄρηα.
119Homerus, Ilias, 6, 72; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κε φάλαγγας ἐποτρύνητον ἁπάσας, ἡμεῖς μέν Δαναοῖσι μαχησόμεθ' αὖθι μένοντες, καί μάλα τειρόμενοί περ· ἀναγκαίη γάρ ἐπείγει· Ἕκτορ ἀτάρ σύ πόλιν δέ μετέρχεο, εἰπέ δ' ἔπειτα μητέρι σῇ καί ἐμῇ· ἣ δέ ξυνάγουσα γεραιάς νηόν Ἀθηναίης γλαυκώπιδος ἐν πόλει ἄκρῃ οἴξασα κληῗδι θύρας ἱεροῖο δόμοιο πέπλον, ὅς οἱ δοκέει χαριέστατος ἠδέ μέγιστος εἶναι ἐνί μεγάρῳ καί οἱ πολύ φίλτατος αὐτῇ, θεῖναι Ἀθηναίης ἐπί γούνασιν ἠϋκόμοιο, καί οἱ ὑποσχέσθαι δυοκαίδεκα βοῦς ἐνί νηῷ ἤνις ἠκέστας ἱερευσέμεν, αἴ κ' ἐλεήσῃ ἄστύ τε καί Τρώων ἀλόχους καί νήπια τέκνα, ὥς κεν Τυδέος υἱόν ἀπόσχῃ Ἰλίου ἱρῆς ἄγριον αἰχμητήν κρατερόν μήστωρα φόβοιο, ὃν δή ἐγώ κάρτιστον Ἀχαιῶν φημι γενέσθαι.
120Homerus, Ilias, 6, 191; 5 (auctor fl.700BC)
Ἱππόλοχος δέ μ' ἔτικτε, καί ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι· πέμπε δέ μ' ἐς Τροίην, καί μοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλεν αἰέν ἀριστεύειν καί ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδέ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν, οἳ μέγ' ἄριστοι ἔν τ' Ἐφύρῃ ἐγένοντο καί ἐν Λυκίῃ εὐρείῃ.
121Homerus, Ilias, 6, 232; 3 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή Πριάμοιο δόμον περικαλλέ' ἵκανε ξεστῇς αἰθούσῃσι τετυγμένον· αὐτάρ ἐν αὐτῷ πεντήκοντ' ἔνεσαν θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δέ παῖδες κοιμῶντο Πριάμοιο παρά μνηστῇς ἀλόχοισι, κουράων δ' ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς δώδεκ' ἔσαν τέγεοι θάλαμοι ξεστοῖο λίθοιο πλησίον ἀλλήλων δεδμημένοι, ἔνθα δέ γαμβροί κοιμῶντο Πριάμοιο παρ' αἰδοίῃς ἀλόχοισιν· ἔνθά οἱ ἠπιόδωρος ἐναντίη ἤλυθε μήτηρ Λαοδίκην ἐσάγουσα θυγατρῶν εἶδος ἀρίστην· ἔν τ' ἄρα οἱ φῦ χειρί ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζε· τέκνον τίπτε λιπών πόλεμον θρασύν εἰλήλουθας· ἦ μάλα δή τείρουσι δυσώνυμοι υἷες Ἀχαιῶν μαρνάμενοι περί ἄστυ· σέ δ' ἐνθάδε θυμός ἀνῆκεν ἐλθόντ' ἐξ ἄκρης πόλιος Διί χεῖρας ἀνασχεῖν.
122Homerus, Ilias, 6, 503; 3 (auctor fl.700BC)
τόν πρότερος προσέειπεν Ἀλέξανδρος θεοειδής· ἠθεῖ' ἦ μάλα δή σε καί ἐσσύμενον κατερύκω δηθύνων, οὐδ' ἦλθον ἐναίσιμον ὡς ἐκέλευες· τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ· δαιμόνι' οὐκ ἄν τίς τοι ἀνήρ ὃς ἐναίσιμος εἴη ἔργον ἀτιμήσειε μάχης, ἐπεί ἄλκιμός ἐσσι· ἀλλά ἑκών μεθιεῖς τε καί οὐκ ἐθέλεις· τό δ' ἐμόν κῆρ ἄχνυται ἐν θυμῷ, ὅθ' ὑπέρ σέθεν αἴσχε' ἀκούω πρός Τρώων, οἳ ἔχουσι πολύν πόνον εἵνεκα σεῖο.
123Homerus, Ilias, 7, 283; 2 (auctor fl.700BC)
ἀρχέτω· αὐτάρ ἐγώ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος.
124Homerus, Ilias, 7, 354; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο· δόρπον ἔπειθ' εἵλοντο κατά στρατόν ἐν τελέεσσιν· ἠῶθεν δ' Ἰδαῖος ἔβη κοίλας ἐπί νῆας· τούς δ' εὗρ' εἰν ἀγορῇ Δαναούς θεράποντας Ἄρηος νηῒ πάρα πρύμνῃ Ἀγαμέμνονος· αὐτάρ ὃ τοῖσι στάς ἐν μέσσοισιν μετεφώνεεν ἠπύτα κῆρυξ· Ἀτρεΐδη τε καί ἄλλοι ἀριστῆες Παναχαιῶν ἠνώγει Πρίαμός τε καί ἄλλοι Τρῶες ἀγαυοί εἰπεῖν, αἴ κέ περ ὔμμι φίλον καί ἡδύ γένοιτο, μῦθον Ἀλεξάνδροιο, τοῦ εἵνεκα νεῖκος ὄρωρε· κτήματα μέν ὅσ' Ἀλέξανδρος κοίλῃς ἐνί νηυσίν ἠγάγετο Τροίηνδ'· ὡς πρίν ὤφελλ' ἀπολέσθαι· πάντ' ἐθέλει δόμεναι καί οἴκοθεν ἄλλ' ἐπιθεῖναι· κουριδίην δ' ἄλοχον Μενελάου κυδαλίμοιο οὔ φησιν δώσειν· ἦ μήν Τρῶές γε κέλονται.
125Homerus, Ilias, 7, 398; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πάντες ἀκήν ἐγένοντο σιωπῇ· ὀψέ δέ δή μετέειπε βοήν ἀγαθός Διομήδης· μήτ' ἄρ τις νῦν κτήματ' Ἀλεξάνδροιο δεχέσθω μήθ' Ἑλένην· γνωτόν δέ καί ὃς μάλα νήπιός ἐστιν ὡς ἤδη Τρώεσσιν ὀλέθρου πείρατ' ἐφῆπται.
126Homerus, Ilias, 8, 1; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἄγε πειρήσασθε θεοί ἵνα εἴδετε πάντες· σειρήν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες πάντές τ' ἐξάπτεσθε θεοί πᾶσαί τε θέαιναι· ἀλλ' οὐκ ἂν ἐρύσαιτ' ἐξ οὐρανόθεν πεδίον δέ Ζῆν' ὕπατον μήστωρ', οὐδ' εἰ μάλα πολλά κάμοιτε.
127Homerus, Ilias, 8, 1; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα πάντες ἀκήν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γάρ κρατερῶς ἀγόρευσεν.
128Homerus, Ilias, 8, 78; 5 (auctor fl.700BC)
Τυδεΐδης δ' αὐτός περ ἐών προμάχοισιν ἐμίχθη, στῆ δέ πρόσθ' ἵππων Νηληϊάδαο γέροντος, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ὦ γέρον ἦ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαχηταί, σή δέ βίη λέλυται, χαλεπόν δέ σε γῆρας ὀπάζει, ἠπεδανός δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες δέ τοι ἵπποι.
129Homerus, Ilias, 8, 151; 11 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών ἵπποισιν ἐκέκλετο φώνησέν τε· Ξάνθέ τε καί σύ Πόδαργε καί Αἴθων Λάμπέ τε δῖε νῦν μοι τήν κομιδήν ἀποτίνετον, ἣν μάλα πολλήν Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος ὑμῖν πάρ προτέροισι μελίφρονα πυρόν ἔθηκεν οἶνόν τ' ἐγκεράσασα πιεῖν, ὅτε θυμός ἀνώγοι, ἢ ἐμοί, ὅς πέρ οἱ θαλερός πόσις εὔχομαι εἶναι.
130Homerus, Ilias, 8, 335; 5 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε θεά γλαυκῶπις Ἀθήνη· καί λίην οὗτός γε μένος θυμόν τ' ὀλέσειε χερσίν ὑπ' Ἀργείων φθίμενος ἐν πατρίδι γαίῃ· ἀλλά πατήρ οὑμός φρεσί μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι σχέτλιος, αἰέν ἀλιτρός, ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς· οὐδέ τι τῶν μέμνηται, ὅ οἱ μάλα πολλάκις υἱόν τειρόμενον σώεσκον ὑπ' Εὐρυσθῆος ἀέθλων.
131Homerus, Ilias, 9, 1; 11 (auctor fl.700BC)
δαιμόνι' οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν ἀπτολέμους τ' ἔμεναι καί ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις· εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμός ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης ἑστᾶσ', αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.
132Homerus, Ilias, 9, 50; 11 (auctor fl.700BC)
πολλῶν δ' ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην βουλήν βουλεύσῃ· μάλα δέ χρεώ πάντας Ἀχαιούς ἐσθλῆς καί πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν καίουσιν πυρά πολλά· τίς ἂν τάδε γηθήσειε· νύξ δ' ἧδ' ἠέ διαρραίσει στρατόν ἠέ σαώσει.
133Homerus, Ilias, 9, 50; 12 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο.
134Homerus, Ilias, 9, 89; 6 (auctor fl.700BC)
οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει οἷον ἐγώ νοέω ἠμέν πάλαι ἠδ' ἔτι καί νῦν ἐξ ἔτι τοῦ ὅτε διογενές Βρισηΐδα κούρην χωομένου Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας οὔ τι καθ' ἡμέτερόν γε νόον· μάλα γάρ τοι ἔγωγε πόλλ' ἀπεμυθεόμην· σύ δέ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας, ἑλών γάρ ἔχεις γέρας· ἀλλ' ἔτι καί νῦν φραζώμεσθ' ὥς κέν μιν ἀρεσσάμενοι πεπίθωμεν δώροισίν τ' ἀγανοῖσιν ἔπεσσί τε μειλιχίοισι.
135Homerus, Ilias, 9, 162; 13 (auctor fl.700BC)
τώ καί δεικνύμενος προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· χαίρετον· ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον ἦ τι μάλα χρεώ, οἵ μοι σκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐστον.
136Homerus, Ilias, 9, 286; 4 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ τοι Ἀτρεΐδης μέν ἀπήχθετο κηρόθι μᾶλλον αὐτός καί τοῦ δῶρα, σύ δ' ἄλλους περ Παναχαιούς τειρομένους ἐλέαιρε κατά στρατόν, οἵ σε θεόν ὣς τίσουσ'· ἦ γάρ κέ σφι μάλα μέγα κῦδος ἄροιο· νῦν γάρ χ' Ἕκτορ' ἕλοις, ἐπεί ἂν μάλα τοι σχεδόν ἔλθοι λύσσαν ἔχων ὀλοήν, ἐπεί οὔ τινά φησιν ὁμοῖον οἷ ἔμεναι Δαναῶν οὓς ἐνθάδε νῆες ἔνεικαν.
137Homerus, Ilias, 9, 286; 8 (auctor fl.700BC)
ἴση μοῖρα μένοντι καί εἰ μάλα τις πολεμίζοι· ἐν δέ ἰῇ τιμῇ ἠμέν κακός ἠδέ καί ἐσθλός· κάτθαν' ὁμῶς ὅ τ' ἀεργός ἀνήρ ὅ τε πολλά ἐοργώς.
138Homerus, Ilias, 9, 328; 6 (auctor fl.700BC)
ἦ μέν δή μάλα πολλά πονήσατο νόσφιν ἐμεῖο, καί δή τεῖχος ἔδειμε, καί ἤλασε τάφρον ἐπ' αὐτῷ εὐρεῖαν μεγάλην, ἐν δέ σκόλοπας κατέπηξεν· ἀλλ' οὐδ' ὧς δύναται σθένος Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο ἴσχειν· ὄφρα δ' ἐγώ μετ' Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπό τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ' ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας καί φηγόν ἵκανεν· ἔνθά ποτ' οἶον ἔμιμνε, μόγις δέ μευ ἔκφυγεν ὁρμήν.
139Homerus, Ilias, 9, 328; 8 (auctor fl.700BC)
ἔστι δέ μοι μάλα πολλά, τά κάλλιπον ἐνθάδε ἔρρων· ἄλλον δ' ἐνθένδε χρυσόν καί χαλκόν ἐρυθρόν ἠδέ γυναῖκας ἐϋζώνους πολιόν τε σίδηρον ἄξομαι, ἅσσ' ἔλαχόν γε· γέρας δέ μοι, ὅς περ ἔδωκεν, αὖτις ἐφυβρίζων ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης· τῷ πάντ' ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω ἀμφαδόν, ὄφρα καί ἄλλοι ἐπισκύζωνται Ἀχαιοί εἴ τινά που Δαναῶν ἔτι ἔλπεται ἐξαπατήσειν αἰέν ἀναιδείην ἐπιειμένος· οὐδ' ἂν ἔμοιγε τετλαίη κύνεός περ ἐών εἰς ὦπα ἰδέσθαι·
140Homerus, Ilias, 9, 374; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθα δέ μοι μάλα πολλόν ἐπέσσυτο θυμός ἀγήνωρ γήμαντα μνηστήν ἄλοχον ἐϊκυῖαν ἄκοιτιν κτήμασι τέρπεσθαι τά γέρων ἐκτήσατο Πηλεύς· οὐ γάρ ἐμοί ψυχῆς ἀντάξιον οὐδ' ὅσα φασίν Ἴλιον ἐκτῆσθαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον τό πρίν ἐπ' εἰρήνης, πρίν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν, οὐδ' ὅσα λάϊνος οὐδός ἀφήτορος ἐντός ἐέργει Φοίβου Ἀπόλλωνος Πυθοῖ ἔνι πετρηέσσῃ.
141Homerus, Ilias, 9, 417; 1 (auctor fl.700BC)
καί δ' ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἐγώ παραμυθησαίμην οἴκαδ' ἀποπλείειν, ἐπεί οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεύς χεῖρα ἑήν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δέ λαοί.
142Homerus, Ilias, 9, 417; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πάντες ἀκήν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γάρ κρατερῶς ἀπέειπεν· ὀψέ δέ δή μετέειπε γέρων ἱππηλάτα Φοῖνιξ δάκρυ' ἀναπρήσας· περί γάρ δίε νηυσίν Ἀχαιῶν· εἰ μέν δή νόστόν γε μετά φρεσί φαίδιμ' Ἀχιλλεῦ βάλλεαι, οὐδέ τι πάμπαν ἀμύνειν νηυσί θοῇσι πῦρ ἐθέλεις ἀΐδηλον, ἐπεί χόλος ἔμπεσε θυμῷ, πῶς ἂν ἔπειτ' ἀπό σεῖο φίλον τέκος αὖθι λιποίμην οἶος· σοί δέ μ' ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεύς ἤματι τῷ ὅτε σ' ἐκ Φθίης Ἀγαμέμνονι πέμπε νήπιον οὔ πω εἰδόθ' ὁμοιΐου πολέμοιο οὐδ' ἀγορέων, ἵνα τ' ἄνδρες ἀριπρεπέες τελέθουσι.
143Homerus, Ilias, 9, 492; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἐπί σοί μάλα πολλά πάθον καί πολλά μόγησα, τά φρονέων ὅ μοι οὔ τι θεοί γόνον ἐξετέλειον ἐξ ἐμεῦ· ἀλλά σέ παῖδα θεοῖς ἐπιείκελ' Ἀχιλλεῦ ποιεύμην, ἵνα μοί ποτ' ἀεικέα λοιγόν ἀμύνῃς.
144Homerus, Ilias, 9, 669; 4 (auctor fl.700BC)
καί δ' ἂν τοῖς ἄλλοισιν ἔφη παραμυθήσασθαι οἴκαδ' ἀποπλείειν, ἐπεί οὐκέτι δήετε τέκμωρ Ἰλίου αἰπεινῆς· μάλα γάρ ἑθεν εὐρύοπα Ζεύς χεῖρα ἑήν ὑπερέσχε, τεθαρσήκασι δέ λαοί.
145Homerus, Ilias, 9, 669; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα πάντες ἀκήν ἐγένοντο σιωπῇ μῦθον ἀγασσάμενοι· μάλα γάρ κρατερῶς ἀγόρευσε.
146Homerus, Ilias, 10, 1; 11 (auctor fl.700BC)
τόν πρότερος προσέειπε βοήν ἀγαθός Μενέλαος· τίφθ' οὕτως ἠθεῖε κορύσσεαι· ἦ τιν' ἑταίρων ὀτρυνέεις Τρώεσσιν ἐπίσκοπον· ἀλλά μάλ' αἰνῶς δείδω μή οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον ἄνδρας δυσμενέας σκοπιαζέμεν οἶος ἐπελθών νύκτα δι' ἀμβροσίην· μάλα τις θρασυκάρδιος ἔσται.
147Homerus, Ilias, 10, 128; 8 (auctor fl.700BC)
τόν παρστάς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ, λάξ ποδί κινήσας, ὄτρυνέ τε νείκεσέ τ' ἄντην· ἔγρεο Τυδέος υἱέ· τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς· οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπί θρωσμῷ πεδίοιο εἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δ' ἔτι χῶρος ἐρύκει· ὣς φάθ', ὃ δ' ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σύ μέν πόνου οὔ ποτε λήγεις.
148Homerus, Ilias, 10, 168; 2 (auctor fl.700BC)
εἰσίν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσί δέ λαοί καί πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν· ἀλλά μάλα μεγάλη χρειώ βεβίηκεν Ἀχαιούς.
149Homerus, Ilias, 10, 168; 3 (auctor fl.700BC)
νῦν γάρ δή πάντεσσιν ἐπί ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς ἢ μάλα λυγρός ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠέ βιῶναι.
150Homerus, Ilias, 10, 218; 5 (auctor fl.700BC)
ἠθελέτην Αἴαντε δύω θεράποντες Ἄρηος, ἤθελε Μηριόνης, μάλα δ' ἤθελε Νέστορος υἱός, ἤθελε δ' Ἀτρεΐδης δουρικλειτός Μενέλαος, ἤθελε δ' ὁ τλήμων Ὀδυσεύς καταδῦναι ὅμιλον Τρώων· αἰεί γάρ οἱ ἐνί φρεσί θυμός ἐτόλμα.
151Homerus, Ilias, 10, 218; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἴομεν· μάλα γάρ νύξ ἄνεται, ἐγγύθι δ' ἠώς, ἄστρα δέ δή προβέβηκε, παροίχωκεν δέ πλέων νύξ τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ' ἔτι μοῖρα λέλειπται.
152Homerus, Ilias, 10, 254; 9 (auctor fl.700BC)
τούς δ' ἄρ' ἐπ' Ἀσωπῷ λίπε χαλκοχίτωνας Ἀχαιούς, αὐτάρ ὃ μειλίχιον μῦθον φέρε Καδμείοισι κεῖσ'· ἀτάρ ἂψ ἀπιών μάλα μέρμερα μήσατο ἔργα σύν σοί δῖα θεά, ὅτε οἱ πρόφρασσα παρέστης.
153Homerus, Ilias, 11, 84; 6 (auctor fl.700BC)
ὡς δέ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε λαβών κρατεροῖσιν ὀδοῦσιν ἐλθών εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφ' ἦτορ ἀπηύρα· ἣ δ' εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφι χραισμεῖν· αὐτήν γάρ μιν ὑπό τρόμος αἰνός ἱκάνει· καρπαλίμως δ' ἤϊξε διά δρυμά πυκνά καί ὕλην σπεύδουσ' ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρός ὑφ' ὁρμῆς· ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον Τρώων, ἀλλά καί αὐτοί ὑπ' Ἀργείοισι φέβοντο.
154Homerus, Ilias, 11, 368; 3 (auctor fl.700BC)
ἤτοι ὃ μέν θώρηκα Ἀγαστρόφου ἰφθίμοιο αἴνυτ' ἀπό στήθεσφι παναίολον ἀσπίδα τ' ὤμων καί κόρυθα βριαρήν· ὃ δέ τόξου πῆχυν ἄνελκε καί βάλεν, οὐδ' ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ταρσόν δεξιτεροῖο ποδός· διά δ' ἀμπερές ἰός ἐν γαίῃ κατέπηκτο· ὃ δέ μάλα ἡδύ γελάσσας ἐκ λόχου ἀμπήδησε καί εὐχόμενος ἔπος ηὔδα· βέβληαι οὐδ' ἅλιον βέλος ἔκφυγεν· ὡς ὄφελόν τοι νείατον ἐς κενεῶνα βαλών ἐκ θυμόν ἑλέσθαι.
155Homerus, Ilias, 11, 368; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλά τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός· οἶδα γάρ ὅττι κακοί μέν ἀποίχονται πολέμοιο, ὃς δέ κ' ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τόν δέ μάλα χρεώ ἑστάμεναι κρατερῶς, ἤ τ' ἔβλητ' ἤ τ' ἔβαλ' ἄλλον.
156Homerus, Ilias, 11, 411; 8 (auctor fl.700BC)
γνῶ δ' Ὀδυσεύς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν, ἂψ δ' ἀναχωρήσας Σῶκον πρός μῦθον ἔειπεν· ἆ δείλ' ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπύς ὄλεθρος.
157Homerus, Ilias, 11, 696; 4 (auctor fl.700BC)
ἡμεῖς μέν τά ἕκαστα διείπομεν, ἀμφί τε ἄστυ ἕρδομεν ἱρά θεοῖς· οἳ δέ τρίτῳ ἤματι πάντες ἦλθον ὁμῶς αὐτοί τε πολεῖς καί μώνυχες ἵπποι πανσυδίῃ· μετά δέ σφι Μολίονε θωρήσσοντο παῖδ' ἔτ' ἐόντ', οὔ πω μάλα εἰδότε θούριδος ἀλκῆς.
158Homerus, Ilias, 12, 34; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρ' ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καί Ἀπόλλων θησέμεναι· τότε δ' ἀμφί μάχη ἐνοπή τε δεδήει τεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δέ δούρατα πύργων βαλλόμεν'· Ἀργεῖοι δέ Διός μάστιγι δαμέντες νηυσίν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντο Ἕκτορα δειδιότες, κρατερόν μήστωρα φόβοιο· αὐτάρ ὅ γ' ὡς τό πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ· ὡς δ' ὅτ' ἂν ἔν τε κύνεσσι καί ἀνδράσι θηρευτῇσι κάπριος ἠέ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων· οἳ δέ τε πυργηδόν σφέας αὐτούς ἀρτύναντες ἀντίον ἵστανται καί ἀκοντίζουσι θαμειάς αἰχμάς ἐκ χειρῶν· τοῦ δ' οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρ ταρβεῖ οὐδέ φοβεῖται, ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα· ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων· ὅππῃ τ' ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν· ὣς Ἕκτωρ ἀν' ὅμιλον ἰών ἐλλίσσεθ' ἑταίρους τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποι τόλμων ὠκύποδες, μάλα δέ χρεμέτιζον ἐπ' ἄκρῳ χείλει ἐφεσταότες· ἀπό γάρ δειδίσσετο τάφρος εὐρεῖ', οὔτ' ἄρ' ὑπερθορέειν σχεδόν οὔτε περῆσαι ῥηϊδίη· κρημνοί γάρ ἐπηρεφέες περί πᾶσαν ἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δέ σκολόπεσσιν ὀξέσιν ἠρήρει, τούς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶν πυκνούς καί μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.
159Homerus, Ilias, 12, 108; 6 (auctor fl.700BC)
οἳ δ' ἤτοι εἷος μέν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς ὄρνυον ἔνδον ἐόντες ἀμύνεσθαι περί νηῶν· αὐτάρ ἐπεί δή τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησαν Τρῶας, ἀτάρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε, ἐκ δέ τώ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθην ἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τ' ἐν ὄρεσσιν ἀνδρῶν ἠδέ κυνῶν δέχαται κολοσυρτόν ἰόντα, δοχμώ τ' ἀΐσσοντε περί σφίσιν ἄγνυτον ὕλην πρυμνήν ἐκτάμνοντες, ὑπαί δέ τε κόμπος ὀδόντων γίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλών ἐκ θυμόν ἕληται· ὣς τῶν κόμπει χαλκός ἐπί στήθεσσι φαεινός ἄντην βαλλομένων· μάλα γάρ κρατερῶς ἐμάχοντο λαοῖσιν καθύπερθε πεποιθότες ἠδέ βίηφιν.
160Homerus, Ilias, 13, 125; 4 (auctor fl.700BC)
ἤϋσεν δέ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς· Τρῶες καί Λύκιοι καί Δάρδανοι ἀγχιμαχηταί παρμένετ'· οὔ τοι δηρόν ἐμέ σχήσουσιν Ἀχαιοί καί μάλα πυργηδόν σφέας αὐτούς ἀρτύναντες, ἀλλ' ὀΐω χάσσονται ὑπ' ἔγχεος, εἰ ἐτεόν με ὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.
161Homerus, Ilias, 13, 231; 3 (auctor fl.700BC)
συμφερτή δ' ἀρετή πέλει ἀνδρῶν καί μάλα λυγρῶν, νῶϊ δέ καί κ' ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι.
162Homerus, Ilias, 13, 295; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτ' Ἰδομενεύς Κρητῶν ἀγός ἀντίον ηὔδα· νηυσί μέν ἐν μέσσῃσιν ἀμύνειν εἰσί καί ἄλλοι Αἴαντές τε δύω Τεῦκρός θ', ὃς ἄριστος Ἀχαιῶν τοξοσύνῃ, ἀγαθός δέ καί ἐν σταδίῃ ὑσμίνῃ· οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καί ἐσσύμενον πολέμοιο Ἕκτορα Πριαμίδην, καί εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.
163Homerus, Ilias, 13, 295; 5 (auctor fl.700BC)
αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαι κείνων νικήσαντι μένος καί χεῖρας ἀάπτους νῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μή αὐτός γε Κρονίων ἐμβάλοι αἰθόμενον δαλόν νήεσσι θοῇσιν.
164Homerus, Ilias, 13, 328; 3 (auctor fl.700BC)
ἔφριξεν δέ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσι μακρῇς, ἃς εἶχον ταμεσίχροας· ὄσσε δ' ἄμερδεν αὐγή χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάων θωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶν ἐρχομένων ἄμυδις· μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴη ὃς τότε γηθήσειεν ἰδών πόνον οὐδ' ἀκάχοιτο.
165Homerus, Ilias, 13, 402; 1 (auctor fl.700BC)
Δηΐφοβος δέ μάλα σχεδόν ἤλυθεν Ἰδομενῆος Ἀσίου ἀχνύμενος, καί ἀκόντισε δουρί φαεινῷ.
166Homerus, Ilias, 13, 455; 3 (auctor fl.700BC)
ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Αἰνεία Τρώων βουληφόρε νῦν σε μάλα χρή γαμβρῷ ἀμυνέμεναι, εἴ πέρ τί σε κῆδος ἱκάνει.
167Homerus, Ilias, 13, 455; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς, ἀλλ' ἔμεν' ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκί πεποιθώς, ὅς τε μένει κολοσυρτόν ἐπερχόμενον πολύν ἀνδρῶν χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν· ὀφθαλμώ δ' ἄρα οἱ πυρί λάμπετον· αὐτάρ ὀδόντας θήγει, ἀλέξασθαι μεμαώς κύνας ἠδέ καί ἄνδρας· ὣς μένεν Ἰδομενεύς δουρικλυτός, οὐδ' ὑπεχώρει, Αἰνείαν ἐπιόντα βοηθόον· αὖε δ' ἑταίρους Ἀσκάλαφόν τ' ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε Μηριόνην τε καί Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς· τούς ὅ γ' ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· δεῦτε φίλοι, καί μ' οἴῳ ἀμύνετε· δείδια δ' αἰνῶς Αἰνείαν ἐπιόντα πόδας ταχύν, ὅς μοι ἔπεισιν, ὃς μάλα καρτερός ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν· καί δ' ἔχει ἥβης ἄνθος, ὅ τε κράτος ἐστί μέγιστον.
168Homerus, Ilias, 13, 560; 3 (auctor fl.700BC)
ἔνθά οἱ ἔγχος ἔπηξεν· ὃ δ' ἑσπόμενος περί δουρί ἤσπαιρ' ὡς ὅτε βοῦς τόν τ' οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρες ἰλλάσιν οὐκ ἐθέλοντα βίῃ δήσαντες ἄγουσιν· ὣς ὃ τυπείς ἤσπαιρε μίνυνθά περ, οὔ τι μάλα δήν, ὄφρά οἱ ἐκ χροός ἔγχος ἀνεσπάσατ' ἐγγύθεν ἐλθών ἥρως Μηριόνης· τόν δέ σκότος ὄσσε κάλυψε.
169Homerus, Ilias, 13, 640; 6 (auctor fl.700BC)
τοῦ δέ Πάρις μάλα θυμόν ἀποκταμένοιο χολώθη· ξεῖνος γάρ οἱ ἔην πολέσιν μετά Παφλαγόνεσσι· τοῦ ὅ γε χωόμενος προΐει χαλκήρε' ὀϊστόν.
170Homerus, Ilias, 13, 723; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἀναχασσάμενος κάλει ἐνθάδε πάντας ἀρίστους· ἔνθεν δ' ἂν μάλα πᾶσαν ἐπιφρασσαίμεθα βουλήν ἤ κεν ἐνί νήεσσι πολυκλήϊσι πέσωμεν αἴ κ' ἐθέλῃσι θεός δόμεναι κράτος, ἦ κεν ἔπειτα πάρ νηῶν ἔλθωμεν ἀπήμονες.
171Homerus, Ilias, 14, 27; 10 (auctor fl.700BC)
τεῖχος μέν γάρ δή κατερήριπεν, ᾧ ἐπέπιθμεν ἄρρηκτον νηῶν τε καί αὐτῶν εἶλαρ ἔσεσθαι· οἳ δ' ἐπί νηυσί θοῇσι μάχην ἀλίαστον ἔχουσι νωλεμές· οὐδ' ἂν ἔτι γνοίης μάλα περ σκοπιάζων ὁπποτέρωθεν Ἀχαιοί ὀρινόμενοι κλονέονται, ὡς ἐπιμίξ κτείνονται, ἀϋτή δ' οὐρανόν ἵκει.
172Homerus, Ilias, 14, 103; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων· ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμόν ἐνιπῇ ἀργαλέῃ· ἀτάρ οὐ μέν ἐγών ἀέκοντας ἄνωγα νῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δ' ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.
173Homerus, Ilias, 14, 103; 10 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο· βάν δ' ἴμεν, ἦρχε δ' ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
174Homerus, Ilias, 14, 103; 12 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὃ μέν ὣς ἀπόλοιτο, θεός δέ ἑ σιφλώσειε· σοί δ' οὔ πω μάλα πάγχυ θεοί μάκαρες κοτέουσιν, ἀλλ' ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες εὐρύ κονίσουσιν πεδίον, σύ δ' ἐπόψεαι αὐτός φεύγοντας προτί ἄστυ νεῶν ἄπο καί κλισιάων.
175Homerus, Ilias, 14, 352; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγεθ' ὡς ἂν ἐγώ εἴπω πειθώμεθα πάντες· ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνί στρατῷ ἠδέ μέγισται ἑσσάμενοι, κεφαλάς δέ παναίθῃσιν κορύθεσσι κρύψαντες, χερσίν τε τά μακρότατ' ἔγχε' ἑλόντες ἴομεν· αὐτάρ ἐγών ἡγήσομαι, οὐδ' ἔτι φημί Ἕκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.
176Homerus, Ilias, 14, 378; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο· τούς δ' αὐτοί βασιλῆες ἐκόσμεον οὐτάμενοί περ Τυδεΐδης Ὀδυσεύς τε καί Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων· οἰχόμενοι δ' ἐπί πάντας ἀρήϊα τεύχε' ἄμειβον· ἐσθλά μέν ἐσθλός ἔδυνε, χέρεια δέ χείρονι δόσκεν.
177Homerus, Ilias, 15, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δέ ἰδών ἐλέησε πατήρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, δεινά δ' ὑπόδρα ἰδών Ἥρην πρός μῦθον ἔειπεν· ἦ μάλα δή κακότεχνος ἀμήχανε σός δόλος Ἥρη Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δέ λαούς.
178Homerus, Ilias, 15, 34; 3 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, μείδησεν δέ πατήρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε, καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· εἰ μέν δή σύ γ' ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη ἶσον ἐμοί φρονέουσα μετ' ἀθανάτοισι καθίζοις, τώ κε Ποσειδάων γε, καί εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ, αἶψα μεταστρέψειε νόον μετά σόν καί ἐμόν κῆρ.
179Homerus, Ilias, 15, 78; 3 (auctor fl.700BC)
ἣ δ' ἄλλους μέν ἔασε, Θέμιστι δέ καλλιπαρῄῳ δέκτο δέπας· πρώτη γάρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα, καί μιν φωνήσασ' ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Ἥρη τίπτε βέβηκας· ἀτυζομένῃ δέ ἔοικας· ἦ μάλα δή σ' ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.
180Homerus, Ilias, 15, 184; 8 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων· Ἶρι θεά μάλα τοῦτο ἔπος κατά μοῖραν ἔειπες· ἐσθλόν καί τό τέτυκται ὅτ' ἄγγελος αἴσιμα εἰδῇ.
181Homerus, Ilias, 15, 220; 1 (auctor fl.700BC)
καί τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς· ἔρχεο νῦν φίλε Φοῖβε μεθ' Ἕκτορα χαλκοκορυστήν· ἤδη μέν γάρ τοι γαιήοχος ἐννοσίγαιος οἴχεται εἰς ἅλα δῖαν ἀλευάμενος χόλον αἰπύν ἡμέτερον· μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καί ἄλλοι, οἵ περ ἐνέρτεροί εἰσι θεοί Κρόνον ἀμφίς ἐόντες.
182Homerus, Ilias, 15, 281; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' ἔπειτ' ἀγόρευε Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, Αἰτωλῶν ὄχ' ἄριστος ἐπιστάμενος μέν ἄκοντι ἐσθλός δ' ἐν σταδίῃ· ἀγορῇ δέ ἑ παῦροι Ἀχαιῶν νίκων, ὁππότε κοῦροι ἐρίσσειαν περί μύθων· ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καί μετέειπεν· ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι, οἷον δ' αὖτ' ἐξαῦτις ἀνέστη κῆρας ἀλύξας Ἕκτωρ· ἦ θήν μιν μάλα ἔλπετο θυμός ἑκάστου χερσίν ὑπ' Αἴαντος θανέειν Τελαμωνιάδαο.
183Homerus, Ilias, 15, 281; 6 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο· οἳ μέν ἄρ' ἀμφ' Αἴαντα καί Ἰδομενῆα ἄνακτα Τεῦκρον Μηριόνην τε Μέγην τ' ἀτάλαντον Ἄρηϊ ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες Ἕκτορι καί Τρώεσσιν ἐναντίον· αὐτάρ ὀπίσσω ἣ πληθύς ἐπί νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο.
184Homerus, Ilias, 15, 312; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί κατ' ἐνῶπα ἰδών Δαναῶν ταχυπώλων σεῖσ', ἐπί δ' αὐτός ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δέ θυμόν ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δέ θούριδος ἀλκῆς.
185Homerus, Ilias, 15, 442; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάθ', ὃ δέ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη, τόξον ἔχων ἐν χειρί παλίντονον ἠδέ φαρέτρην ἰοδόκον· μάλα δ' ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.
186Homerus, Ilias, 15, 478; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάθ', ὃ δέ τόξον μέν ἐνί κλισίῃσιν ἔθηκεν, αὐτάρ ὅ γ' ἀμφ' ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον, κρατί δ' ἐπ' ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν ἵππουριν, δεινόν δέ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν· εἵλετο δ' ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ, βῆ δ' ἰέναι, μάλα δ' ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.
187Homerus, Ilias, 15, 514; 9 (auctor fl.700BC)
τώ μέν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχε' ἀπ' ὤμων συλήσειν· Ἕκτωρ δέ κασιγνήτοισι κέλευσε πᾶσι μάλα, πρῶτον δ' Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν ἴφθιμον Μελάνιππον.
188Homerus, Ilias, 15, 592; 4 (auctor fl.700BC)
τά φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καί αὐτόν.
189Homerus, Ilias, 15, 592; 7 (auctor fl.700BC)
καί ῥ' ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων, ᾗ δή πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καί τεύχε' ἄριστα· ἀλλ' οὐδ' ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων· ἴσχον γάρ πυργηδόν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλός ἐγγύς ἐοῦσα, ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρά κέλευθα κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν· ὣς Δαναοί Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδέ φέβοντο.
190Homerus, Ilias, 15, 592; 12 (auctor fl.700BC)
Ἕκτωρ δ' ὀξύ νόησε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη, στήθεϊ δ' ἐν δόρυ πῆξε, φίλων δέ μιν ἐγγύς ἑταίρων κτεῖν'· οἳ δ' οὐκ ἐδύναντο καί ἀχνύμενοί περ ἑταίρου χραισμεῖν· αὐτοί γάρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.
191Homerus, Ilias, 15, 653; 5 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' ἀπ' ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη θεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετ' ἀμφοτέρωθεν ἠμέν πρός νηῶν καί ὁμοιΐου πολέμοιο.
192Homerus, Ilias, 15, 653; 9 (auctor fl.700BC)
οὐδέ μέν Ἕκτωρ μίμνεν ἐνί Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων· ἀλλ' ὥς τ' ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετός αἴθων ἔθνος ἐφορμᾶται ποταμόν πάρα βοσκομενάων χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων, ὣς Ἕκτωρ ἴθυσε νεός κυανοπρῴροιο ἀντίος ἀΐξας· τόν δέ Ζεύς ὦσεν ὄπισθε χειρί μάλα μεγάλῃ, ὄτρυνε δέ λαόν ἅμ' αὐτῷ.
193Homerus, Ilias, 16, 74; 4 (auctor fl.700BC)
ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν· εἰ δέ κεν αὖ τοι δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης, μή σύ γ' ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζειν Τρωσί φιλοπτολέμοισιν· ἀτιμότερον δέ με θήσεις· μή δ' ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καί δηϊοτῆτι Τρῶας ἐναιρόμενος προτί Ἴλιον ἡγεμονεύειν, μή τις ἀπ' Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάων ἐμβήῃ· μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων· ἀλλά πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπήν φάος ἐν νήεσσι θήῃς, τούς δ' ἔτ' ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.
194Homerus, Ilias, 16, 477; 3 (auctor fl.700BC)
ἠΰτε ταῦρον ἔπεφνε λέων ἀγέληφι μετελθών αἴθωνα μεγάθυμον ἐν εἰλιπόδεσσι βόεσσι, ὤλετό τε στενάχων ὑπό γαμφηλῇσι λέοντος, ὣς ὑπό Πατρόκλῳ Λυκίων ἀγός ἀσπιστάων κτεινόμενος μενέαινε, φίλον δ' ὀνόμηνεν ἑταῖρον· Γλαῦκε πέπον πολεμιστά μετ' ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρή αἰχμητήν τ' ἔμεναι καί θαρσαλέον πολεμιστήν· νῦν τοι ἐελδέσθω πόλεμος κακός, εἰ θοός ἐσσι.
195Homerus, Ilias, 16, 818; 2 (auctor fl.700BC)
ἆ δείλ', οὐδέ τοι ἐσθλός ἐών χραίσμησεν Ἀχιλλεύς, ὅς πού τοι μάλα πολλά μένων ἐπετέλλετ' ἰόντι· μή μοι πρίν ἰέναι Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε νῆας ἔπι γλαφυράς πρίν Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο αἱματόεντα χιτῶνα περί στήθεσσι δαΐξαι.
196Homerus, Ilias, 17, 1; 9 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, τόν δ' οὐ πεῖθεν· ἀμειβόμενος δέ προσηύδα· νῦν μέν δή Μενέλαε διοτρεφές ἦ μάλα τείσεις γνωτόν ἐμόν τόν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δ' ἀγορεύεις, χήρωσας δέ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο, ἀρητόν δέ τοκεῦσι γόον καί πένθος ἔθηκας.
197Homerus, Ilias, 17, 44; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκί πεποιθώς βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη· τῆς δ' ἐξ αὐχέν' ἔαξε λαβών κρατεροῖσιν ὀδοῦσι πρῶτον, ἔπειτα δέ θ' αἷμα καί ἔγκατα πάντα λαφύσσει δῃῶν· ἀμφί δέ τόν γε κύνες τ' ἄνδρές τε νομῆες πολλά μάλ' ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδ' ἐθέλουσιν ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γάρ χλωρόν δέος αἱρεῖ· ὣς τῶν οὔ τινι θυμός ἐνί στήθεσσιν ἐτόλμα ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.
198Homerus, Ilias, 17, 140; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε δεῦρο πέπον, παρ' ἔμ' ἵστασο καί ἴδε ἔργον, ἠέ πανημέριος κακός ἔσσομαι, ὡς ἀγορεύεις, ἦ τινα καί Δαναῶν ἀλκῆς μάλα περ μεμαῶτα σχήσω ἀμυνέμεναι περί Πατρόκλοιο θανόντος.
199Homerus, Ilias, 17, 209; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἰθύς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησαν δούρατ' ἀνασχόμενοι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμός νεκρόν ὑπ' Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαο νήπιοι· ἦ τε πολέσσιν ἐπ' αὐτῷ θυμόν ἀπηύρα.
200Homerus, Ilias, 17, 274; 1 (auctor fl.700BC)
ὦσαν δέ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς· νεκρόν δέ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τιν' αὐτῶν Τρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ, ἀλλά νέκυν ἐρύοντο· μίνυνθα δέ καί τοῦ Ἀχαιοί μέλλον ἀπέσσεσθαι· μάλα γάρ σφεας ὦκ' ἐλέλιξεν Αἴας, ὃς περί μέν εἶδος, περί δ' ἔργα τέτυκτο τῶν ἄλλων Δαναῶν μετ' ἀμύμονα Πηλεΐωνα.
201Homerus, Ilias, 17, 319; 8 (auctor fl.700BC)
Αἴας γάρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλά κελεύων· οὔτέ τιν' ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγει οὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων, ἀλλά μάλ' ἀμφ' αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δέ μάχεσθαι.
202Homerus, Ilias, 17, 366; 6 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ἀνήρ ταύροιο βοός μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ· δεξάμενοι δ' ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσι κυκλόσ', ἄφαρ δέ τε ἰκμάς ἔβη, δύνει δέ τ' ἀλοιφή πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διά πρό· ὣς οἵ γ' ἔνθα καί ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνί χώρῃ εἵλκεον ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμός Τρωσίν μέν ἐρύειν προτί Ἴλιον, αὐτάρ Ἀχαιοῖς νῆας ἔπι γλαφυράς· περί δ' αὐτοῦ μῶλος ὀρώρει ἄγριος· οὐδέ κ' Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κ' Ἀθήνη τόν γε ἰδοῦσ' ὀνόσαιτ', οὐδ' εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·
203Homerus, Ilias, 17, 491; 3 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' ἅμα Χρομίος τε καί Ἄρητος θεοειδής ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμός αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τ' ἐριαύχενας ἵππους νήπιοι, οὐδ' ἄρ' ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι αὖτις ἀπ' Αὐτομέδοντος.
204Homerus, Ilias, 17, 543; 5 (auctor fl.700BC)
τήν δ' αὖτε προσέειπε βοήν ἀγαθός Μενέλαος· Φοῖνιξ ἄττα γεραιέ παλαιγενές, εἰ γάρ Ἀθήνη δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δ' ἀπερύκοι ἐρωήν· τώ κεν ἔγωγ' ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καί ἀμύνειν Πατρόκλῳ· μάλα γάρ με θανών ἐσεμάσσατο θυμόν.
205Homerus, Ilias, 17, 567; 2 (auctor fl.700BC)
ἐν δέ βίην ὤμοισι καί ἐν γούνεσσιν ἔθηκε, καί οἱ μυίης θάρσος ἐνί στήθεσσιν ἐνῆκεν, ἥ τε καί ἐργομένη μάλα περ χροός ἀνδρομέοιο ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμ' ἀνθρώπου· τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφί μελαίνας, βῆ δ' ἐπί Πατρόκλῳ, καί ἀκόντισε δουρί φαεινῷ.
206Homerus, Ilias, 17, 567; 6 (auctor fl.700BC)
καί τότ' ἄρα Κρονίδης ἕλετ' αἰγίδα θυσσανόεσσαν μαρμαρέην, Ἴδην δέ κατά νεφέεσσι κάλυψεν, ἀστράψας δέ μάλα μεγάλ' ἔκτυπε, τήν δέ τίναξε, νίκην δέ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δ' Ἀχαιούς.
207Homerus, Ilias, 17, 626; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας· ὢ πόποι ἤδη μέν κε καί ὃς μάλα νήπιός ἐστι γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατήρ Ζεύς αὐτός ἀρήγει.
208Homerus, Ilias, 17, 694; 4 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἄρα σοί Μενέλαε διοτρεφές ἤθελε θυμός τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν Ἀντίλοχος, μεγάλη δέ ποθή Πυλίοισιν ἐτύχθη· ἀλλ' ὅ γε τοῖσιν μέν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν, αὐτός δ' αὖτ' ἐπί Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει, στῆ δέ παρ' Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δέ προσηύδα· κεῖνον μέν δή νηυσίν ἐπιπροέηκα θοῇσιν ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ μιν οἴω νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ· οὐ γάρ πως ἂν γυμνός ἐών Τρώεσσι μάχοιτο.
209Homerus, Ilias, 17, 694; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα νεκρόν ἀπό χθονός ἀγκάζοντο ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπί δ' ἴαχε λαός ὄπισθε Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.
210Homerus, Ilias, 18, 1; 3 (auctor fl.700BC)
ἦ μάλα δή τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός σχέτλιος· ἦ τ' ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ ἂψ ἐπί νῆας ἴμεν, μηδ' Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.
211Homerus, Ilias, 18, 1; 4 (auctor fl.700BC)
εἷος ὃ ταῦθ' ὥρμαινε κατά φρένα καί κατά θυμόν, τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱός δάκρυα θερμά χέων, φάτο δ' ἀγγελίην ἀλεγεινήν· ὤ μοι Πηλέος υἱέ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μή ὤφελλε γενέσθαι.
212Homerus, Ilias, 18, 97; 1 (auctor fl.700BC)
τήν δέ μέγ' ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκύς Ἀχιλλεύς· αὐτίκα τεθναίην, ἐπεί οὐκ ἄρ' ἔμελλον ἑταίρῳ κτεινομένῳ ἐπαμῦναι· ὃ μέν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ', ἐμεῖο δέ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.
213Homerus, Ilias, 18, 243; 3 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχ' ἀγορεύειν Πανθοΐδης· ὃ γάρ οἶος ὅρα πρόσσω καί ὀπίσσω· Ἕκτορι δ' ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δ' ἐν νυκτί γένοντο, ἀλλ' ὃ μέν ἂρ μύθοισιν, ὃ δ' ἔγχεϊ πολλόν ἐνίκα· ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καί μετέειπεν· ἀμφί μάλα φράζεσθε φίλοι· κέλομαι γάρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν ἰέναι, μή μίμνειν ἠῶ δῖαν ἐν πεδίῳ παρά νηυσίν· ἑκάς δ' ἀπό τείχεός εἰμεν.
214Homerus, Ilias, 18, 284; 12 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο χεῖρας ἐπ' ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου πυκνά μάλα στενάχων ὥς τε λίς ἠϋγένειος, ᾧ ῥά θ' ὑπό σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνήρ ὕλης ἐκ πυκινῆς· ὃ δέ τ' ἄχνυται ὕστερος ἐλθών, πολλά δέ τ' ἄγκε' ἐπῆλθε μετ' ἀνέρος ἴχνι' ἐρευνῶν εἴ ποθεν ἐξεύροι· μάλα γάρ δριμύς χόλος αἱρεῖ· ὣς ὃ βαρύ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·
215Homerus, Ilias, 18, 388; 5 (auctor fl.700BC)
ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει· τώ με μάλα χρεώ πάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.
216Homerus, Ilias, 20, 86; 5 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ θεός περ ἶσον τείνειεν πολέμου τέλος, οὔ κε μάλα ῥέα νικήσει', οὐδ' εἰ παγχάλκεος εὔχεται εἶναι.
217Homerus, Ilias, 20, 110; 9 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ κ' Ἄρης ἄρχωσι μάχης ἢ Φοῖβος Ἀπόλλων, ἢ Ἀχιλῆ' ἴσχωσι καί οὐκ εἰῶσι μάχεσθαι, αὐτίκ' ἔπειτα καί ἄμμι παρ' αὐτόθι νεῖκος ὀρεῖται φυλόπιδος· μάλα δ' ὦκα διακρινθέντας ὀΐω ἂψ ἴμεν Οὔλυμπον δέ θεῶν μεθ' ὁμήγυριν ἄλλων ἡμετέρῃς ὑπό χερσίν ἀναγκαίηφι δαμέντας.
218Homerus, Ilias, 20, 340; 7 (auctor fl.700BC)
ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καί ἰφθίμῳ περ ἐόντι τοσσούσδ' ἀνθρώπους ἐφέπειν καί πᾶσι μάχεσθαι· οὐδέ κ' Ἄρης, ὅς περ θεός ἄμβροτος, οὐδέ κ' Ἀθήνη τοσσῆσδ' ὑσμίνης ἐφέποι στόμα καί πονέοιτο· ἀλλ' ὅσσον μέν ἐγώ δύναμαι χερσίν τε ποσίν τε καί σθένει, οὔ μ' ἔτι φημί μεθησέμεν οὐδ' ἠβαιόν, ἀλλά μάλα στιχός εἶμι διαμπερές, οὐδέ τιν' οἴω Τρώων χαιρήσειν, ὅς τις σχεδόν ἔγχεος ἔλθῃ.
219Homerus, Ilias, 20, 419; 6 (auctor fl.700BC)
ἦ ῥα, καί ἀμπεπαλών προΐει δόρυ, καί τό γ' Ἀθήνη πνοιῇ Ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπε κυδαλίμοιο ἦκα μάλα ψύξασα· τό δ' ἂψ ἵκεθ' Ἕκτορα δῖον, αὐτοῦ δέ προπάροιθε ποδῶν πέσεν.
220Homerus, Ilias, 21, 1; 4 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὑπό δελφῖνος μεγακήτεος ἰχθύες ἄλλοι φεύγοντες πιμπλᾶσι μυχούς λιμένος εὐόρμου δειδιότες· μάλα γάρ τε κατεσθίει ὅν κε λάβῃσιν· ὣς Τρῶες ποταμοῖο κατά δεινοῖο ῥέεθρα πτῶσσον ὑπό κρημνούς.
221Homerus, Ilias, 21, 34; 4 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ὡς οὖν ἐνόησε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς γυμνόν ἄτερ κόρυθός τε καί ἀσπίδος, οὐδ' ἔχεν ἔγχος, ἀλλά τά μέν ῥ' ἀπό πάντα χαμαί βάλε· τεῖρε γάρ ἱδρώς φεύγοντ' ἐκ ποταμοῦ, κάματος δ' ὑπό γούνατ' ἐδάμνα· ὀχθήσας δ' ἄρα εἶπε πρός ὃν μεγαλήτορα θυμόν· ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδ' ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἦ μάλα δή Τρῶες μεγαλήτορες οὕς περ ἔπεφνον αὖτις ἀναστήσονται ὑπό ζόφου ἠερόεντος, οἷον δή καί ὅδ' ἦλθε φυγών ὕπο νηλεές ἦμαρ Λῆμνον ἐς ἠγαθέην πεπερημένος· οὐδέ μιν ἔσχε πόντος ἁλός πολιῆς, ὃ πολέας ἀέκοντας ἐρύκει.
222Homerus, Ilias, 21, 200; 8 (auctor fl.700BC)
ὣς εἰπών Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος· καί τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη ποταμός βαθυδίνης· ὢ πόποι ἀργυρότοξε Διός τέκος οὐ σύ γε βουλάς εἰρύσαο Κρονίωνος, ὅ τοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλε Τρωσί παρεστάμεναι καί ἀμύνειν, εἰς ὅ κεν ἔλθῃ δείελος ὀψέ δύων, σκιάσῃ δ' ἐρίβωλον ἄρουραν.
223Homerus, Ilias, 21, 298; 4 (auctor fl.700BC)
φημί γάρ οὔτε βίην χραισμησέμεν οὔτέ τι εἶδος οὔτε τά τεύχεα καλά, τά που μάλα νειόθι λίμνης κείσεθ' ὑπ' ἰλύος κεκαλυμμένα· κάδ δέ μιν αὐτόν εἰλύσω ψαμάθοισιν ἅλις χέραδος περιχεύας μυρίον, οὐδέ οἱ ὀστέ' ἐπιστήσονται Ἀχαιοί ἀλλέξαι· τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω.
224Homerus, Ilias, 21, 400; 5 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τρέπεν ὄσσε φαεινώ· τόν δ' ἄγε χειρός ἑλοῦσα Διός θυγάτηρ Ἀφροδίτη πυκνά μάλα στενάχοντα· μόγις δ' ἐσαγείρετο θυμόν.
225Homerus, Ilias, 21, 434; 5 (auctor fl.700BC)
ἤτοι ἐγώ Τρώεσσι πόλιν πέρι τεῖχος ἔδειμα εὐρύ τε καί μάλα καλόν, ἵν' ἄρρηκτος πόλις εἴη· Φοῖβε σύ δ' εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι πολυπτύχου ὑληέσσης.
226Homerus, Ilias, 21, 468; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δέ κασιγνήτη μάλα νείκεσε πότνια θηρῶν Ἄρτεμις ἀγροτέρη, καί ὀνείδειον φάτο μῦθον· φεύγεις δή ἑκάεργε, Ποσειδάωνι δέ νίκην πᾶσαν ἐπέτρεψας, μέλεον δέ οἱ εὖχος ἔδωκας· νηπύτιε τί νυ τόξον ἔχεις ἀνεμώλιον αὔτως· μή σευ νῦν ἔτι πατρός ἐνί μεγάροισιν ἀκούσω εὐχομένου, ὡς τό πρίν ἐν ἀθανάτοισι θεοῖσιν, ἄντα Ποσειδάωνος ἐναντίβιον πολεμίζειν.
227Homerus, Ilias, 21, 468; 8 (auctor fl.700BC)
Λητώ δέ προσέειπε διάκτορος ἀργεϊφόντης· Λητοῖ ἐγώ δέ τοι οὔ τι μαχήσομαι· ἀργαλέον δέ πληκτίζεσθ' ἀλόχοισι Διός νεφεληγερέταο· ἀλλά μάλα πρόφρασσα μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσιν εὔχεσθαι ἐμέ νικῆσαι κρατερῆφι βίηφιν.
228Homerus, Ilias, 22, 131; 8 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτ' ἀεθλοφόροι περί τέρματα μώνυχες ἵπποι ῥίμφα μάλα τρωχῶσι· τό δέ μέγα κεῖται ἄεθλον ἢ τρίπος ἠέ γυνή ἀνδρός κατατεθνηῶτος· ὣς τώ τρίς Πριάμοιο πόλιν πέρι δινηθήτην καρπαλίμοισι πόδεσσι· θεοί δ' ἐς πάντες ὁρῶντο· τοῖσι δέ μύθων ἦρχε πατήρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε· ὢ πόποι ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περί τεῖχος ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι· ἐμόν δ' ὀλοφύρεται ἦτορ Ἕκτορος, ὅς μοι πολλά βοῶν ἐπί μηρί' ἔκηεν Ἴδης ἐν κορυφῇσι πολυπτύχου, ἄλλοτε δ' αὖτε ἐν πόλει ἀκροτάτῃ· νῦν αὖτέ ἑ δῖος Ἀχιλλεύς ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσίν ταχέεσσι διώκει.
229Homerus, Ilias, 22, 177; 11 (auctor fl.700BC)
οὔ οἱ νῦν ἔτι γ' ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι, οὐδ' εἴ κεν μάλα πολλά πάθοι ἑκάεργος Ἀπόλλων προπροκυλινδόμενος πατρός Διός αἰγιόχοιο.
230Homerus, Ilias, 22, 224; 2 (auctor fl.700BC)
ἣ δ' ἄρα τόν μέν ἔλειπε, κιχήσατο δ' Ἕκτορα δῖον Δηϊφόβῳ ἐϊκυῖα δέμας καί ἀτειρέα φωνήν· ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ἠθεῖ' ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκύς Ἀχιλλεύς ἄστυ πέρι Πριάμοιο ποσίν ταχέεσσι διώκων· ἀλλ' ἄγε δή στέωμεν καί ἀλεξώμεσθα μένοντες.
231Homerus, Ilias, 22, 260; 2 (auctor fl.700BC)
παντοίης ἀρετῆς μιμνήσκεο· νῦν σε μάλα χρή αἰχμητήν τ' ἔμεναι καί θαρσαλέον πολεμιστήν.
232Homerus, Ilias, 22, 289; 3 (auctor fl.700BC)
Ἕκτωρ δ' ἔγνω ᾗσιν ἐνί φρεσί φώνησέν τε· ὢ πόποι ἦ μάλα δή με θεοί θάνατον δέ κάλεσσαν· Δηΐφοβον γάρ ἔγωγ' ἐφάμην ἥρωα παρεῖναι· ἀλλ' ὃ μέν ἐν τείχει, ἐμέ δ' ἐξαπάτησεν Ἀθήνη.
233Homerus, Ilias, 22, 367; 2 (auctor fl.700BC)
ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδών ἐς πλησίον ἄλλον· ὢ πόποι, ἦ μάλα δή μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι Ἕκτωρ ἢ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρί κηλέῳ.
234Homerus, Ilias, 22, 405; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς τοῦ μέν κεκόνιτο κάρη ἅπαν· ἣ δέ νυ μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπό δέ λιπαρήν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δέ μάλα μέγα παῖδ' ἐσιδοῦσα· ᾤμωξεν δ' ἐλεεινά πατήρ φίλος, ἀμφί δέ λαοί κωκυτῷ τ' εἴχοντο καί οἰμωγῇ κατά ἄστυ.
235Homerus, Ilias, 22, 405; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατο κλαίων, ἐπί δέ στενάχοντο πολῖται· Τρῳῇσιν δ' Ἑκάβη ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιο· τέκνον ἐγώ δειλή· τί νυ βείομαι αἰνά παθοῦσα σεῦ ἀποτεθνηῶτος· ὅ μοι νύκτάς τε καί ἦμαρ εὐχωλή κατά ἄστυ πελέσκεο, πᾶσί τ' ὄνειαρ Τρωσί τε καί Τρῳῇσι κατά πτόλιν, οἵ σε θεόν ὣς δειδέχατ'· ἦ γάρ καί σφι μάλα μέγα κῦδος ἔησθα ζωός ἐών· νῦν αὖ θάνατος καί μοῖρα κιχάνει.
236Homerus, Ilias, 22, 437; 2 (auctor fl.700BC)
κέκλετο δ' ἀμφιπόλοισιν ἐϋπλοκάμοις κατά δῶμα ἀμφί πυρί στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα πέλοιτο Ἕκτορι θερμά λοετρά μάχης ἐκ νοστήσαντι νηπίη, οὐδ' ἐνόησεν ὅ μιν μάλα τῆλε λοετρῶν χερσίν Ἀχιλλῆος δάμασε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
237Homerus, Ilias, 23, 54; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο.
238Homerus, Ilias, 23, 54; 3 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐπεί πόσιος καί ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο, οἳ μέν κακκείοντες ἔβαν κλισίην δέ ἕκαστος, Πηλεΐδης δ' ἐπί θινί πολυφλοίσβοιο θαλάσσης κεῖτο βαρύ στενάχων πολέσιν μετά Μυρμιδόνεσσιν ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ' ἐπ' ἠϊόνος κλύζεσκον· εὖτε τόν ὕπνος ἔμαρπτε λύων μελεδήματα θυμοῦ νήδυμος ἀμφιχυθείς· μάλα γάρ κάμε φαίδιμα γυῖα Ἕκτορ' ἐπαΐσσων προτί Ἴλιον ἠνεμόεσσαν· ἦλθε δ' ἐπί ψυχή Πατροκλῆος δειλοῖο πάντ' αὐτῷ μέγεθός τε καί ὄμματα κάλ' ἐϊκυῖα καί φωνήν, καί τοῖα περί χροῒ εἵματα ἕστο· στῆ δ' ἄρ' ὑπέρ κεφαλῆς καί μιν πρός μῦθον ἔειπεν· εὕδεις, αὐτάρ ἐμεῖο λελασμένος ἔπλευ Ἀχιλλεῦ.
239Homerus, Ilias, 23, 226; 5 (auctor fl.700BC)
τύμβον δ' οὐ μάλα πολλόν ἐγώ πονέεσθαι ἄνωγα, ἀλλ' ἐπιεικέα τοῖον· ἔπειτα δέ καί τόν Ἀχαιοί εὐρύν θ' ὑψηλόν τε τιθήμεναι, οἵ κεν ἐμεῖο δεύτεροι ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι λίπησθε.
240Homerus, Ilias, 23, 262; 5 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἤτοι μέν ἐγώ μενέω καί μώνυχες ἵπποι· τοίου γάρ κλέος ἐσθλόν ἀπώλεσαν ἡνιόχοιο ἠπίου, ὅς σφωϊν μάλα πολλάκις ὑγρόν ἔλαιον χαιτάων κατέχευε λοέσσας ὕδατι λευκῷ.
241Homerus, Ilias, 23, 287; 4 (auctor fl.700BC)
Ἀντίλοχος δέ τέταρτος ἐΰτριχας ὁπλίσαθ' ἵππους, Νέστορος ἀγλαός υἱός ὑπερθύμοιο ἄνακτος τοῦ Νηληϊάδαο· Πυλοιγενέες δέ οἱ ἵπποι ὠκύποδες φέρον ἅρμα· πατήρ δέ οἱ ἄγχι παραστάς μυθεῖτ' εἰς ἀγαθά φρονέων νοέοντι καί αὐτῷ· Ἀντίλοχ' ἤτοι μέν σε νέον περ ἐόντ' ἐφίλησαν Ζεύς τε Ποσειδάων τε, καί ἱπποσύνας ἐδίδαξαν παντοίας· τώ καί σε διδασκέμεν οὔ τι μάλα χρεώ· οἶσθα γάρ εὖ περί τέρμαθ' ἑλισσέμεν· ἀλλά τοι ἵπποι βάρδιστοι θείειν· τώ τ' οἴω λοίγι' ἔσεσθαι.
242Homerus, Ilias, 23, 388; 1 (auctor fl.700BC)
οὐδ' ἄρ' Ἀθηναίην ἐλεφηράμενος λάθ' Ἀπόλλων Τυδεΐδην, μάλα δ' ὦκα μετέσσυτο ποιμένα λαῶν, δῶκε δέ οἱ μάστιγα, μένος δ' ἵπποισιν ἐνῆκεν· ἣ δέ μετ' Ἀδμήτου υἱόν κοτέουσ' ἐβεβήκει, ἵππειον δέ οἱ ἦξε θεά ζυγόν· αἳ δέ οἱ ἵπποι ἀμφίς ὁδοῦ δραμέτην, ῥυμός δ' ἐπί γαῖαν ἐλύσθη.
243Homerus, Ilias, 23, 473; 9 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο, Τυδεΐδης δέ μάλα σχεδόν ἦλθε διώκων, μάστι δ' αἰέν ἔλαυνε κατωμαδόν· οἳ δέ οἱ ἵπποι ὑψόσ' ἀειρέσθην ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.
244Homerus, Ilias, 23, 514; 2 (auctor fl.700BC)
ὅσσον δέ τροχοῦ ἵππος ἀφίσταται, ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν πεδίοιο τιταινόμενος σύν ὄχεσφι· τοῦ μέν τε ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες ἄκραι οὐραῖαι· ὃ δέ τ' ἄγχι μάλα τρέχει, οὐδέ τι πολλή χώρη μεσσηγύς πολέος πεδίοιο θέοντος· τόσσον δή Μενέλαος ἀμύμονος Ἀντιλόχοιο λείπετ'· ἀτάρ τά πρῶτα καί ἐς δίσκουρα λέλειπτο, ἀλλά μιν αἶψα κίχανεν· ὀφέλλετο γάρ μένος ἠῢ ἵππου τῆς Ἀγαμεμνονέης καλλίτριχος Αἴθης· εἰ δέ κ' ἔτι προτέρω γένετο δρόμος ἀμφοτέροισι, τώ κέν μιν παρέλασσ' οὐδ' ἀμφήριστον ἔθηκεν.
245Homerus, Ilias, 23, 514; 7 (auctor fl.700BC)
καί νύ κέ οἱ πόρεν ἵππον, ἐπῄνησαν γάρ Ἀχαιοί, εἰ μή ἄρ' Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱός Πηλεΐδην Ἀχιλῆα δίκῃ ἠμείψατ' ἀναστάς· ὦ Ἀχιλεῦ μάλα τοι κεχολώσομαι αἴ κε τελέσσῃς τοῦτο ἔπος· μέλλεις γάρ ἀφαιρήσεσθαι ἄεθλον τά φρονέων ὅτι οἱ βλάβεν ἅρματα καί ταχέ' ἵππω αὐτός τ' ἐσθλός ἐών· ἀλλ' ὤφελεν ἀθανάτοισιν εὔχεσθαι· τό κεν οὔ τι πανύστατος ἦλθε διώκων.
246Homerus, Ilias, 23, 700; 10 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφαθ', οἳ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδέ πίθοντο, καί ῥ' ἀπομορξαμένω κονίην δύσαντο χιτῶνας.
247Homerus, Ilias, 23, 740; 6 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δ' ἀπό νύσσης τέτατο δρόμος· ὦκα δ' ἔπειτα ἔκφερ' Ὀϊλιάδης· ἐπί δ' ὄρνυτο δῖος Ὀδυσσεύς ἄγχι μάλ', ὡς ὅτε τίς τε γυναικός ἐϋζώνοιο στήθεός ἐστι κανών, ὅν τ' εὖ μάλα χερσί τανύσσῃ πηνίον ἐξέλκουσα παρέκ μίτον, ἀγχόθι δ' ἴσχει στήθεος· ὣς Ὀδυσεύς θέεν ἐγγύθεν, αὐτάρ ὄπισθεν ἴχνια τύπτε πόδεσσι πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι· κάδ δ' ἄρα οἱ κεφαλῆς χέ' ἀϋτμένα δῖος Ὀδυσσεύς αἰεί ῥίμφα θέων· ἴαχον δ' ἐπί πάντες Ἀχαιοί νίκης ἱεμένῳ, μάλα δέ σπεύδοντι κέλευον.
248Homerus, Ilias, 23, 826; 3 (auctor fl.700BC)
εἴ οἱ καί μάλα πολλόν ἀπόπροθι πίονες ἀγροί, ἕξει μιν καί πέντε περιπλομένους ἐνιαυτούς χρεώμενος· οὐ μέν γάρ οἱ ἀτεμβόμενός γε σιδήρου ποιμήν οὐδ' ἀροτήρ εἶσ' ἐς πόλιν, ἀλλά παρέξει.
249Homerus, Ilias, 24, 265; 7 (auctor fl.700BC)
εἰ δέ τοι οὐ δώσει ἑόν ἄγγελον εὐρύοπα Ζεύς, οὐκ ἂν ἔγωγέ σ' ἔπειτα ἐποτρύνουσα κελοίμην νῆας ἐπ' Ἀργείων ἰέναι μάλα περ μεμαῶτα.
250Homerus, Ilias, 24, 372; 7 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἐγώ μάλα πολλά μάχῃ ἔνι κυδιανείρῃ ὀφθαλμοῖσιν ὄπωπα, καί εὖτ' ἐπί νηυσίν ἐλάσσας Ἀργείους κτείνεσκε δαΐζων ὀξέϊ χαλκῷ· ἡμεῖς δ' ἑσταότες θαυμάζομεν· οὐ γάρ Ἀχιλλεύς εἴα μάρνασθαι κεχολωμένος Ἀτρεΐωνι.
251Homerus, Ilias, 24, 507; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐπί καί τῷ θῆκε θεός κακόν, ὅττί οἱ οὔ τι παίδων ἐν μεγάροισι γονή γένετο κρειόντων, ἀλλ' ἕνα παῖδα τέκεν παναώριον· οὐδέ νυ τόν γε γηράσκοντα κομίζω, ἐπεί μάλα τηλόθι πάτρης ἧμαι ἐνί Τροίῃ, σέ τε κήδων ἠδέ σά τέκνα.
252Homerus, Ilias, 24, 643; 6 (auctor fl.700BC)
οἶσθα γάρ ὡς κατά ἄστυ ἐέλμεθα, τηλόθι δ' ὕλη ἀξέμεν ἐξ ὄρεος, μάλα δέ Τρῶες δεδίασιν.
253Homerus, Ilias, 24, 707; 6 (auctor fl.700BC)
τῇσιν δ' Ἀνδρομάχη λευκώλενος ἦρχε γόοιο Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο κάρη μετά χερσίν ἔχουσα· ἆνερ ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο, κάδ δέ με χήρην λείπεις ἐν μεγάροισι· πάϊς δ' ἔτι νήπιος αὔτως ὃν τέκομεν σύ τ' ἐγώ τε δυσάμμοροι, οὐδέ μιν οἴω ἥβην ἵξεσθαι· πρίν γάρ πόλις ἥδε κατ' ἄκρης πέρσεται· ἦ γάρ ὄλωλας ἐπίσκοπος, ὅς τέ μιν αὐτήν ῥύσκευ, ἔχες δ' ἀλόχους κεδνάς καί νήπια τέκνα, αἳ δή τοι τάχα νηυσίν ὀχήσονται γλαφυρῇσι, καί μέν ἐγώ μετά τῇσι· σύ δ' αὖ τέκος ἢ ἐμοί αὐτῇ ἕψεαι, ἔνθά κεν ἔργα ἀεικέα ἐργάζοιο ἀθλεύων πρό ἄνακτος ἀμειλίχου, ἤ τις Ἀχαιῶν ῥίψει χειρός ἑλών ἀπό πύργου λυγρόν ὄλεθρον χωόμενος, ᾧ δή που ἀδελφεόν ἔκτανεν Ἕκτωρ ἢ πατέρ' ἠέ καί υἱόν, ἐπεί μάλα πολλοί Ἀχαιῶν Ἕκτορος ἐν παλάμῃσιν ὀδάξ ἕλον ἄσπετον οὖδας.
254Homerus, Odyssea, 1, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλά πλάγχθη, ἐπεί Τροίης ἱερόν πτολίεθρον ἔπερσεν· πολλῶν δ' ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καί νόον ἔγνω, πολλά δ' ὅ γ' ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατά θυμόν, ἀρνύμενος ἥν τε ψυχήν καί νόστον ἑταίρων.
255Homerus, Odyssea, 1, 280; 5 (auctor fl.700BC)
ἢ οὐκ ἀίεις οἷον κλέος ἔλλαβε δῖος Ὀρέστης πάντας ἐπ' ἀνθρώπους, ἐπεί ἔκτανε πατροφονῆα, Αἴγισθον δολόμητιν, ὅ οἱ πατέρα κλυτόν ἔκτα· καί σύ, φίλος, μάλα γάρ σ' ὁρόω καλόν τε μέγαν τε, ἄλκιμος ἔσσ', ἵνα τίς σε καί ὀψιγόνων ἐύ εἴπῃ.
256Homerus, Odyssea, 1, 280; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἄγε νῦν ἐπίμεινον, ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο, ὄφρα λοεσσάμενός τε τεταρπόμενός τε φίλον κῆρ, δῶρον ἔχων ἐπί νῆα κίῃς, χαίρων ἐνί θυμῷ, τιμῆεν, μάλα καλόν, ὅ τοι κειμήλιον ἔσται ἐξ ἐμεῦ, οἷα φίλοι ξεῖνοι ξείνοισι διδοῦσι.
257Homerus, Odyssea, 1, 280; 10 (auctor fl.700BC)
δῶρον δ' ὅττι κέ μοι δοῦναι φίλον ἦτορ ἀνώγῃ, αὖτις ἀνερχομένῳ δόμεναι οἶκόνδε φέρεσθαι, καί μάλα καλόν ἑλών· σοί δ' ἄξιον ἔσται ἀμοιβῆς.
258Homerus, Odyssea, 1, 365; 6 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτ' Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός· " Τηλέμαχ', ἦ μάλα δή σε διδάσκουσιν θεοί αὐτοί ὑψαγόρην τ' ἔμεναι καί θαρσαλέως ἀγορεύειν· μή σέ γ' ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλῆα Κρονίων ποιήσειεν, ὅ τοι γενεῇ πατρώιόν ἐστιν.
259Homerus, Odyssea, 2, 177; 6 (auctor fl.700BC)
οὐ γάρ πρίν παύσεσθαι ὀίομαι υἷας Ἀχαιῶν μνηστύος ἀργαλέης, ἐπεί οὔ τινα δείδιμεν ἔμπης, οὔτ' οὖν Τηλέμαχον μάλα περ πολύμυθον ἐόντα, οὔτε θεοπροπίης ἐμπαζόμεθ', ἣν σύ, γεραιέ, μυθέαι ἀκράαντον, ἀπεχθάνεαι δ' ἔτι μᾶλλον.
260Homerus, Odyssea, 2, 224; 6 (auctor fl.700BC)
εἴ περ γάρ κ' Ὀδυσεύς Ἰθακήσιος αὐτός ἐπελθών δαινυμένους κατά δῶμα ἑόν μνηστῆρας ἀγαυούς ἐξελάσαι μεγάροιο μενοινήσει' ἐνί θυμῷ, οὔ κέν οἱ κεχάροιτο γυνή, μάλα περ χατέουσα, ἐλθόντ', ἀλλά κεν αὐτοῦ ἀεικέα πότμον ἐπίσποι, εἰ πλεόνεσσι μάχοιτο· σύ δ' οὐ κατά μοῖραν ἔειπες.
261Homerus, Odyssea, 2, 267; 12 (auctor fl.700BC)
ταῦτα δέ τοι μάλα πάντα τελευτήσουσιν Ἀχαιοί, νῆα καί ἐξαίτους ἐρέτας, ἵνα θᾶσσον ἵκηαι ἐς Πύλον ἠγαθέην μετ' ἀγαυοῦ πατρός ἀκουήν.
262Homerus, Odyssea, 2, 309; 6 (auctor fl.700BC)
ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων· " ἦ μάλα Τηλέμαχος φόνον ἡμῖν μερμηρίζει.
263Homerus, Odyssea, 3, 1; 6 (auctor fl.700BC)
λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ὅπως νημερτέα εἴπῃ· ψεῦδος δ' οὐκ ἐρέει· μάλα γάρ πεπνυμένος ἐστί.
264Homerus, Odyssea, 3, 102; 4 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην ἤθελ', ἐπεί μάλα πολλόν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεύς παντοίοισι δόλοισι, πατήρ τεός, εἰ ἐτεόν γε κείνου ἔκγονός ἐσσι· σέβας μ' ἔχει εἰσορόωντα.
265Homerus, Odyssea, 3, 184; 7 (auctor fl.700BC)
καί σύ φίλος, μάλα γάρ σ' ὁρόω καλόν τε μέγαν τε, ἄλκιμος ἔσσ', ἵνα τίς σε καί ὀψιγόνων ἐύ εἴπῃ.
266Homerus, Odyssea, 3, 229; 8 (auctor fl.700BC)
ἦ τοι μέν τάδε καὐτός ὀίεαι, ὥς κεν ἐτύχθη, εἰ ζωόν γ' Αἴγισθον ἐνί μεγάροισιν ἔτετμεν Ἀτρεΐδης Τροίηθεν ἰών, ξανθός Μενέλαος· τῶ κέ οἱ οὐδέ θανόντι χυτήν ἐπί γαῖαν ἔχευαν, ἀλλ' ἄρα τόν γε κύνες τε καί οἰωνοί κατέδαψαν κείμενον ἐν πεδίῳ ἑκάς ἄστεος, οὐδέ κέ τίς μιν κλαῦσεν Ἀχαιιάδων· μάλα γάρ μέγα μήσατο ἔργον.
267Homerus, Odyssea, 3, 276; 14 (auctor fl.700BC)
λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ἵνα νημερτές ἐνίσπῃ· ψεῦδος δ' οὐκ ἐρέει· μάλα γάρ πεπνυμένος ἐστίν.
268Homerus, Odyssea, 3, 447; 11 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο, καρπαλίμως δ' ἔζευξαν ὑφ' ἅρμασιν ὠκέας ἵππους.
269Homerus, Odyssea, 4, 49; 16 (auctor fl.700BC)
καί πατέρων τάδε μέλλετ' ἀκουέμεν, οἵ τινες ὑμῖν εἰσίν, ἐπεί μάλα πολλά πάθον, καί ἀπώλεσα οἶκον εὖ μάλα ναιετάοντα, κεχανδότα πολλά καί ἐσθλά.
270Homerus, Odyssea, 4, 147; 6 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη ξανθός Μενέλαος· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή φίλου ἀνέρος υἱός ἐμόν δῶ ἵκεθ', ὃς εἵνεκ' ἐμεῖο πολέας ἐμόγησεν ἀέθλους· καί μιν ἔφην ἐλθόντα φιλησέμεν ἔξοχον ἄλλων Ἀργείων, εἰ νῶιν ὑπείρ ἅλα νόστον ἔδωκε νηυσί θοῇσι γενέσθαι Ὀλύμπιος εὐρύοπα Ζεύς.
271Homerus, Odyssea, 4, 315; 6 (auctor fl.700BC)
" τόν δέ μέγ' ὀχθήσας προσέθη ξανθός Μενέλαος· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή κρατερόφρονος ἀνδρός ἐν εὐνῇ ἤθελον εὐνηθῆναι ἀνάλκιδες αὐτοί ἐόντες.
272Homerus, Odyssea, 4, 435; 2 (auctor fl.700BC)
εὐνάς δ' ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασ' ἁλίῃσιν ἧστο μένουσ'· ἡμεῖς δέ μάλα σχεδόν ἤλθομεν αὐτῆς· ἑξείης δ' εὔνησε, βάλεν δ' ἐπί δέρμα ἑκάστῳ.
273Homerus, Odyssea, 4, 435; 3 (auctor fl.700BC)
ἔνθα κεν αἰνότατος λόχος ἔπλετο· τεῖρε γάρ αἰνῶς φωκάων ἁλιοτρεφέων ὀλοώτατος ὀδμή· τίς γάρ κ' εἰναλίῳ παρά κήτεϊ κοιμηθείη· ἀλλ' αὐτή ἐσάωσε καί ἐφράσατο μέγ' ὄνειαρ· ἀμβροσίην ὑπό ῥῖνα ἑκάστῳ θῆκε φέρουσα ἡδύ μάλα πνείουσαν, ὄλεσσε δέ κήτεος ὀδμήν.
274Homerus, Odyssea, 4, 758; 4 (auctor fl.700BC)
μνηστῆρες δ' ὁμάδησαν ἀνά μέγαρα σκιόεντα· ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων· " ἦ μάλα δή γάμον ἄμμι πολυμνήστη βασίλεια ἀρτύει, οὐδέ τι οἶδεν ὅ οἱ φόνος υἷι τέτυκται.
275Homerus, Odyssea, 4, 795; 4 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια, ἡδύ μάλα κνώσσουσ' ἐν ὀνειρείῃσι πύλῃσιν· " τίπτε, κασιγνήτη, δεῦρ' ἤλυθες· οὔ τι πάρος γε πωλέ', ἐπεί μάλα πολλόν ἀπόπροθι δώματα ναίεις· καί με κέλεαι παύσασθαι ὀιζύος ἠδ' ὀδυνάων πολλέων, αἵ μ' ἐρέθουσι κατά φρένα καί κατά θυμόν, ἣ πρίν μέν πόσιν ἐσθλόν ἀπώλεσα θυμολέοντα, παντοίῃς ἀρετῇσι κεκασμένον ἐν Δαναοῖσιν, ἐσθλόν, τοῦ κλέος εὐρύ καθ' Ἑλλάδα καί μέσον Ἄργος· νῦν αὖ παῖς ἀγαπητός ἔβη κοίλης ἐπί νηός, νήπιος, οὔτε πόνων ἐύ εἰδώς οὔτ' ἀγοράων.
276Homerus, Odyssea, 5, 145; 5 (auctor fl.700BC)
ἀγχοῦ δ' ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων· " κάμμορε, μή μοι ἔτ' ἐνθάδ' ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰών φθινέτω· ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσ' ἀποπέμψω.
277Homerus, Odyssea, 5, 192; 9 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' αὖ τις ῥαίῃσι θεῶν ἐνί οἴνοπι πόντῳ, τλήσομαι ἐν στήθεσσιν ἔχων ταλαπενθέα θυμόν· ἤδη γάρ μάλα πολλά πάθον καί πολλά μόγησα κύμασι καί πολέμῳ· μετά καί τόδε τοῖσι γενέσθω.
278Homerus, Odyssea, 5, 262; 7 (auctor fl.700BC)
ὁ δ' ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον, κινήσας δέ κάρη προτί ὃν μυθήσατο θυμόν· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή μετεβούλευσαν θεοί ἄλλως ἀμφ' Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετ' Αἰθιόπεσσιν ἐόντος, καί δή Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.
279Homerus, Odyssea, 5, 313; 9 (auctor fl.700BC)
ἥ ῥ' Ὀδυσῆ' ἐλέησεν ἀλώμενον, ἄλγε' ἔχοντα, αἰθυίῃ δ' ἐικυῖα ποτῇ ἀνεδύσετο λίμνης, ἷζε δ' ἐπί σχεδίης πολυδέσμου εἶπέ τε μῦθον· " κάμμορε, τίπτε τοι ὧδε Ποσειδάων ἐνοσίχθων ὠδύσατ' ἐκπάγλως, ὅτι τοι κακά πολλά φυτεύει· οὐ μέν δή σε καταφθίσει μάλα περ μενεαίνων.
280Homerus, Odyssea, 5, 365; 11 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε δή τρίτον ἦμαρ ἐυπλόκαμος τέλεσ' Ἠώς, καί τότ' ἔπειτ' ἄνεμος μέν ἐπαύσατο ἠδέ γαλήνη ἔπλετο νηνεμίη· ὁ δ' ἄρα σχεδόν εἴσιδε γαῖαν ὀξύ μάλα προϊδών, μεγάλου ὑπό κύματος ἀρθείς.
281Homerus, Odyssea, 5, 451; 11 (auctor fl.700BC)
ἄφαρ δ' εὐνήν ἐπαμήσατο χερσί φίλῃσιν εὐρεῖαν· φύλλων γάρ ἔην χύσις ἤλιθα πολλή, ὅσσον τ' ἠέ δύω ἠέ τρεῖς ἄνδρας ἔρυσθαι ὥρῃ χειμερίῃ, εἰ καί μάλα περ χαλεπαίνοι.
282Homerus, Odyssea, 6, 85; 1 (auctor fl.700BC)
αἱ δ' ὅτε δή ποταμοῖο ῥόον περικαλλέ' ἵκοντο, ἔνθ' ἦ τοι πλυνοί ἦσαν ἐπηετανοί, πολύ δ' ὕδωρ καλόν ὑπεκπρόρεεν μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι, ἔνθ' αἵ γ' ἡμιόνους μέν ὑπεκπροέλυσαν ἀπήνης.
283Homerus, Odyssea, 6, 127; 7 (auctor fl.700BC)
" γουνοῦμαί σε, ἄνασσα· θεός νύ τις, ἦ βροτός ἐσσι· εἰ μέν τις θεός ἐσσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσιν, Ἀρτέμιδί σε ἐγώ γε, Διός κούρῃ μεγάλοιο, εἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ' ἄγχιστα ἐίσκω· εἰ δέ τίς ἐσσι βροτῶν, τοί ἐπί χθονί ναιετάουσιν, τρίς μάκαρες μέν σοί γε πατήρ καί πότνια μήτηρ, τρίς μάκαρες δέ κασίγνητοι· μάλα πού σφισι θυμός αἰέν ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνεται εἵνεκα σεῖο, λευσσόντων τοιόνδε θάλος χορόν εἰσοιχνεῦσαν.
284Homerus, Odyssea, 6, 162; 12 (auctor fl.700BC)
" ἦ ῥα καί ἀμφιπόλοισιν ἐυπλοκάμοισι κέλευσε· " στῆτέ μοι, ἀμφίπολοι· πόσε φεύγετε φῶτα ἰδοῦσαι· ἦ μή πού τινα δυσμενέων φάσθ' ἔμμεναι ἀνδρῶν· οὐκ ἔσθ' οὗτος ἀνήρ διερός βροτός οὐδέ γένηται, ὅς κεν Φαιήκων ἀνδρῶν ἐς γαῖαν ἵκηται δηιοτῆτα φέρων· μάλα γάρ φίλοι ἀθανάτοισιν.
285Homerus, Odyssea, 6, 211; 13 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', αἱ δ' ἄρα τῆς μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο, πάρ δ' ἄρ' Ὀδυσσῆι ἔθεσαν βρῶσίν τε πόσιν τε.
286Homerus, Odyssea, 6, 251; 7 (auctor fl.700BC)
τῶν ἀλεείνω φῆμιν ἀδευκέα, μή τις ὀπίσσω μωμεύῃ· μάλα δ' εἰσίν ὑπερφίαλοι κατά δῆμον· καί νύ τις ὧδ' εἴπῃσι κακώτερος ἀντιβολήσας· « τίς δ' ὅδε Ναυσικάᾳ ἕπεται καλός τε μέγας τε ξεῖνος· ποῦ δέ μιν εὗρε· πόσις νύ οἱ ἔσσεται αὐτῇ.
287Homerus, Odyssea, 6, 288; 6 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὁπότ' ἄν σε δόμοι κεκύθωσι καί αὐλή, ὦκα μάλα μεγάροιο διελθέμεν, ὄφρ' ἂν ἵκηαι μητέρ' ἐμήν· ἡ δ' ἧσται ἐπ' ἐσχάρῃ ἐν πυρός αὐγῇ, ἠλάκατα στρωφῶσ' ἁλιπόρφυρα, θαῦμα ἰδέσθαι, κίονι κεκλιμένη· δμωαί δέ οἱ εἵατ' ὄπισθεν.
288Homerus, Odyssea, 6, 288; 8 (auctor fl.700BC)
τόν παραμειψάμενος μητρός περί γούνασι χεῖρας βάλλειν ἡμετέρης, ἵνα νόστιμον ἦμαρ ἴδηαι χαίρων καρπαλίμως, εἰ καί μάλα τηλόθεν ἐσσί.
289Homerus, Odyssea, 7, 152; 11 (auctor fl.700BC)
νῦν μέν δαισάμενοι κατακείετε οἴκαδ' ἰόντες· ἠῶθεν δέ γέροντας ἐπί πλέονας καλέσαντες ξεῖνον ἐνί μεγάροις ξεινίσσομεν ἠδέ θεοῖσιν ῥέξομεν ἱερά καλά, ἔπειτα δέ καί περί πομπῆς μνησόμεθ', ὥς χ' ὁ ξεῖνος ἄνευθε πόνου καί ἀνίης πομπῇ ὑφ' ἡμετέρῃ ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται χαίρων καρπαλίμως, εἰ καί μάλα τηλόθεν ἐστί, μηδέ τι μεσσηγύς γε κακόν καί πῆμα πάθῃσι, πρίν γε τόν ἧς γαίης ἐπιβήμεναι· ἔνθα δ' ἔπειτα πείσεται, ἅσσα οἱ αἶσα κατά κλῶθές τε βαρεῖαι γιγνομένῳ νήσαντο λίνῳ, ὅτε μιν τέκε μήτηρ.
290Homerus, Odyssea, 7, 198; 7 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἐμέ μέν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενόν περ· οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπί γαστέρι κύντερον ἄλλο ἔπλετο, ἥ τ' ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ καί μάλα τειρόμενον καί ἐνί φρεσί πένθος ἔχοντα, ὡς καί ἐγώ πένθος μέν ἔχω φρεσίν, ἡ δέ μάλ' αἰεί ἐσθέμεναι κέλεται καί πινέμεν, ἐκ δέ με πάντων ληθάνει ὅσσ' ἔπαθον, καί ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει.
291Homerus, Odyssea, 7, 317; 1 (auctor fl.700BC)
πομπήν δ' ἐς τόδ' ἐγώ τεκμαίρομαι, ὄφρ' ἐύ εἰδῇς, αὔριον ἔς· τῆμος δέ σύ μέν δεδμημένος ὕπνῳ λέξεαι, οἱ δ' ἐλόωσι γαλήνην, ὄφρ' ἂν ἵκηαι πατρίδα σήν καί δῶμα, καί εἴ πού τοι φίλον ἐστίν, εἴ περ καί μάλα πολλόν ἑκαστέρω ἔστ' Εὐβοίης, τήν περ τηλοτάτω φάσ' ἔμμεναι, οἵ μιν ἴδοντο λαῶν ἡμετέρων, ὅτε τε ξανθόν Ῥαδάμανθυν ἦγον ἐποψόμενον Τιτυόν Γαιήιον υἱόν.
292Homerus, Odyssea, 8, 121; 5 (auctor fl.700BC)
φυήν γε μέν οὐ κακός ἐστι, μηρούς τε κνήμας τε καί ἄμφω χεῖρας ὕπερθεν αὐχένα τε στιβαρόν μέγα τε σθένος· οὐδέ τι ἥβης δεύεται, ἀλλά κακοῖσι συνέρρηκται πολέεσσιν· οὐ γάρ ἐγώ γέ τί φημι κακώτερον ἄλλο θαλάσσης ἄνδρα γε συγχεῦαι, εἰ καί μάλα καρτερός εἴη.
293Homerus, Odyssea, 8, 121; 6 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτ' Εὐρύαλος ἀπαμείβετο φώνησέν τε· " Λαοδάμα, μάλα τοῦτο ἔπος κατά μοῖραν ἔειπες.
294Homerus, Odyssea, 8, 121; 11 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " Λαοδάμα, τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες· κήδεά μοι καί μᾶλλον ἐνί φρεσίν ἤ περ ἄεθλοι, ὃς πρίν μέν μάλα πολλά πάθον καί πολλά μόγησα, νῦν δέ μεθ' ὑμετέρῃ ἀγορῇ νόστοιο χατίζων ἧμαι, λισσόμενος βασιλῆά τε πάντα τε δῆμον.
295Homerus, Odyssea, 8, 199; 7 (auctor fl.700BC)
πάντα γάρ οὐ κακός εἰμι, μετ' ἀνδράσιν ὅσσοι ἄεθλοι· εὖ μέν τόξον οἶδα ἐύξοον ἀμφαφάασθαι· πρῶτός κ' ἄνδρα βάλοιμι ὀιστεύσας ἐν ὁμίλῳ ἀνδρῶν δυσμενέων, εἰ καί μάλα πολλοί ἑταῖροι ἄγχι παρασταῖεν καί τοξαζοίατο φωτῶν.
296Homerus, Odyssea, 8, 295; 8 (auctor fl.700BC)
οὐ μέν σφεας ἔτ' ἔολπα μίνυνθά γε κειέμεν οὕτως καί μάλα περ φιλέοντε· τάχ' οὐκ ἐθελήσετον ἄμφω εὕδειν· ἀλλά σφωε δόλος καί δεσμός ἐρύξει, εἰς ὅ κέ μοι μάλα πάντα πατήρ ἀποδῷσιν ἔεδνα, ὅσσα οἱ ἐγγυάλιξα κυνώπιδος εἵνεκα κούρης, οὕνεκά οἱ καλή θυγάτηρ, ἀτάρ οὐκ ἐχέθυμος.
297Homerus, Odyssea, 8, 385; 2 (auctor fl.700BC)
ὁ ξεῖνος μάλα μοι δοκέει πεπνυμένος εἶναι.
298Homerus, Odyssea, 8, 385; 12 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " καί σύ φίλος μάλα χαῖρε, θεοί δέ τοι ὄλβια δοῖεν.
299Homerus, Odyssea, 8, 521; 5 (auctor fl.700BC)
ἐξ οὗ δορπέομέν τε καί ὤρορε θεῖος ἀοιδός, ἐκ τοῦ δ' οὔ πω παύσατ' ὀιζυροῖο γόοιο ὁ ξεῖνος· μάλα πού μιν ἄχος φρένας ἀμφιβέβηκεν.
300Homerus, Odyssea, 9, 1; 6 (auctor fl.700BC)
ναιετάω δ' Ἰθάκην ἐυδείελον· ἐν δ' ὄρος αὐτῇ Νήριτον εἰνοσίφυλλον, ἀριπρεπές· ἀμφί δέ νῆσοι πολλαί ναιετάουσι μάλα σχεδόν ἀλλήλῃσι, Δουλίχιόν τε Σάμη τε καί ὑλήεσσα Ζάκυνθος.
301Homerus, Odyssea, 9, 116; 4 (auctor fl.700BC)
οὐ μέν γάρ τι κακή γε, φέροι δέ κεν ὥρια πάντα· ἐν μέν γάρ λειμῶνες ἁλός πολιοῖο παρ' ὄχθας ὑδρηλοί μαλακοί· μάλα κ' ἄφθιτοι ἄμπελοι εἶεν.
302Homerus, Odyssea, 9, 116; 5 (auctor fl.700BC)
ἐν δ' ἄροσις λείη· μάλα κεν βαθύ λήιον αἰεί εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεί μάλα πῖαρ ὑπ' οὖδας.
303Homerus, Odyssea, 9, 500; 2 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἐφάμην, ὁ δέ μ' οἰμώξας ἠμείβετο μύθῳ· « ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθ' ἱκάνει.
304Homerus, Odyssea, 10, 133; 12 (auctor fl.700BC)
τῷ δ' ἐγώ ἐμβαίνων δόρυ χάλκεον ἐξ ὠτειλῆς εἰρυσάμην· τό μέν αὖθι κατακλίνας ἐπί γαίῃ εἴασ'· αὐτάρ ἐγώ σπασάμην ῥῶπάς τε λύγους τε, πεῖσμα δ', ὅσον τ' ὄργυιαν, ἐυστρεφές ἀμφοτέρωθεν πλεξάμενος συνέδησα πόδας δεινοῖο πελώρου, βῆν δέ καταλοφάδεια φέρων ἐπί νῆα μέλαιναν ἔγχει ἐρειδόμενος, ἐπεί οὔ πως ἦεν ἐπ' ὤμου χειρί φέρειν ἑτέρῃ· μάλα γάρ μέγα θηρίον ἦεν.
305Homerus, Odyssea, 10, 178; 1 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἐφάμην, οἱ δ' ὦκα ἐμοῖς ἐπέεσσι πίθοντο, ἐκ δέ καλυψάμενοι παρά θῖν' ἁλός ἀτρυγέτοιο θηήσαντ' ἔλαφον· μάλα γάρ μέγα θηρίον ἦεν.
306Homerus, Odyssea, 10, 428; 3 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἔφατ', αὐτάρ ἐγώ γε μετά φρεσί μερμήριξα, σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρά μηροῦ, τῷ οἱ ἀποπλήξας κεφαλήν οὖδάσδε πελάσσαι, καί πηῷ περ ἐόντι μάλα σχεδόν· ἀλλά μ' ἑταῖροι μειλιχίοις ἐπέεσσιν ἐρήτυον ἄλλοθεν ἄλλος· " « διογενές, τοῦτον μέν ἐάσομεν, εἰ σύ κελεύεις, αὐτοῦ πάρ νηί τε μένειν καί νῆα ἔρυσθαι· ἡμῖν δ' ἡγεμόνευ' ἱερά πρός δώματα Κίρκης.
307Homerus, Odyssea, 10, 428; 10 (auctor fl.700BC)
νῦν δ' ἀσκελέες καί ἄθυμοι, αἰέν ἄλης χαλεπῆς μεμνημένοι, οὐδέ ποθ' ὕμιν θυμός ἐν εὐφροσύνῃ, ἐπεί ἦ μάλα πολλά πέποσθε.
308Homerus, Odyssea, 11, 97; 8 (auctor fl.700BC)
θάνατος δέ τοι ἐξ ἁλός αὐτῷ ἀβληχρός μάλα τοῖος ἐλεύσεται, ὅς κέ σε πέφνῃ γήραι ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον· ἀμφί δέ λαοί ὄλβιοι ἔσσονται.
309Homerus, Odyssea, 11, 321; 10 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτ' Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε· " τοῦτο μέν οὕτω δή ἔσται ἔπος, αἴ κεν ἐγώ γε ζωός Φαιήκεσσι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω· ξεῖνος δέ τλήτω μάλα περ νόστοιο χατίζων ἔμπης οὖν ἐπιμεῖναι ἐς αὔριον, εἰς ὅ κε πᾶσαν δωτίνην τελέσω· πομπή δ' ἄνδρεσσι μελήσει πᾶσι, μάλιστα δ' ἐμοί· τοῦ γάρ κράτος ἔστ' ἐνί δήμῳ.
310Homerus, Odyssea, 11, 361; 4 (auctor fl.700BC)
νύξ δ' ἥδε μάλα μακρή, ἀθέσφατος· οὐδέ πω ὥρη εὕδειν ἐν μεγάρῳ, σύ δέ μοι λέγε θέσκελα ἔργα.
311Homerus, Odyssea, 11, 404; 7 (auctor fl.700BC)
» " ὣς ἔφατ', αὐτάρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον· « ὢ πόποι, ἦ μάλα δή γόνον Ἀτρέος εὐρύοπα Ζεύς ἐκπάγλως ἤχθηρε γυναικείας διά βουλάς ἐξ ἀρχῆς· Ἑλένης μέν ἀπωλόμεθ' εἵνεκα πολλοί, σοί δέ Κλυταιμνήστρη δόλον ἤρτυε τηλόθ' ἐόντι.
312Homerus, Odyssea, 11, 486; 11 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ὅτ' εἰς ἵππον κατεβαίνομεν, ὃν κάμ' Ἐπειός, Ἀργείων οἱ ἄριστοι, ἐμοί δ' ἐπί πάντα τέταλτο, ἠμέν ἀνακλῖναι πυκινόν λόχον ἠδ' ἐπιθεῖναι, ἔνθ' ἄλλοι Δαναῶν ἡγήτορες ἠδέ μέδοντες δάκρυά τ' ὠμόργνυντο τρέμον θ' ὑπό γυῖα ἑκάστου· κεῖνον δ' οὔ ποτε πάμπαν ἐγών ἴδον ὀφθαλμοῖσιν οὔτ' ὠχρήσαντα χρόα κάλλιμον οὔτε παρειῶν δάκρυ ὀμορξάμενον· ὁ δέ γε μάλα πόλλ' ἱκέτευεν ἱππόθεν ἐξέμεναι, ξίφεος δ' ἐπεμαίετο κώπην καί δόρυ χαλκοβαρές, κακά δέ Τρώεσσι μενοίνα.
313Homerus, Odyssea, 11, 601; 6 (auctor fl.700BC)
Ζηνός μέν πάϊς ἦα Κρονίονος, αὐτάρ ὀιζύν εἶχον ἀπειρεσίην· μάλα γάρ πολύ χείρονι φωτί δεδμήμην, ὁ δέ μοι χαλεπούς ἐπετέλλετ' ἀέθλους.
314Homerus, Odyssea, 12, 73; 14 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μάλα Σκύλλης σκοπέλῳ πεπλημένος ὦκα νῆα παρέξ ἐλάαν, ἐπεί ἦ πολύ φέρτερόν ἐστιν ἓξ ἑτάρους ἐν νηί ποθήμεναι ἢ ἅμα πάντας.
315Homerus, Odyssea, 12, 111; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλά μάλα σφοδρῶς ἐλάαν, βωστρεῖν δέ Κράταιιν, μητέρα τῆς Σκύλλης, ἥ μιν τέκε πῆμα βροτοῖσιν· ἥ μιν ἔπειτ' ἀποπαύσει ἐς ὕστερον ὁρμηθῆναι.
316Homerus, Odyssea, 12, 234; 7 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἐγών ἔτι πόντῳ ἐών ἐν νηί μελαίνῃ μυκηθμοῦ τ' ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο, Κίρκης τ' Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλε νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
317Homerus, Odyssea, 12, 234; 8 (auctor fl.700BC)
δή τότ' ἐγών ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ· " « κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι, ὄφρ' ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο Κίρκης τ' Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλ' ἐπέτελλε νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο· ἔνθα γάρ αἰνότατον κακόν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
318Homerus, Odyssea, 12, 277; 6 (auctor fl.700BC)
καί τότε δή γίγνωσκον ὃ δή κακά μήδετο δαίμων, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων· " Εὐρύλοχ', ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.
319Homerus, Odyssea, 12, 397; 3 (auctor fl.700BC)
ἡ δ' ἔθει οὐ μάλα πολλόν ἐπί χρόνον· αἶψα γάρ ἦλθε κεκληγώς Ζέφυρος μεγάλῃ σύν λαίλαπι θύων, ἱστοῦ δέ προτόνους ἔρρηξ' ἀνέμοιο θύελλα ἀμφοτέρους· ἱστός δ' ὀπίσω πέσεν, ὅπλα τε πάντα εἰς ἄντλον κατέχυνθ'.
320Homerus, Odyssea, 13, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτ' Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε· " ὦ Ὀδυσεῦ, ἐπεί ἵκευ ἐμόν ποτί χαλκοβατές δῶ, ὑψερεφές, τῷ σ' οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γ' ὀΐω ἂψ ἀπονοστήσειν, εἰ καί μάλα πολλά πέπονθας.
321Homerus, Odyssea, 13, 47; 11 (auctor fl.700BC)
ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματ' ἔταμνεν, ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδε' ἔχοντα· ὃς πρίν μέν μάλα πολλά πάθ' ἄλγεα ὃν κατά θυμόν ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων, δή τότε γ' ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσ' ἐπεπόνθει.
322Homerus, Odyssea, 13, 139; 10 (auctor fl.700BC)
ἔνθ' ἔμεν'· ἡ δέ μάλα σχεδόν ἤλυθε ποντοπόρος νηῦς ῥίμφα διωκομένη· τῆς δέ σχεδόν ἦλθ' ἐνοσίχθων, ὅς μιν λᾶαν ἔθηκε καί ἐρρίζωσεν ἔνερθε χειρί καταπρηνεῖ ἐλάσας· ὁ δέ νόσφι βεβήκει.
323Homerus, Odyssea, 13, 139; 14 (auctor fl.700BC)
τοῖσιν δ' Ἀλκίνοος ἀγορήσατο καί μετέειπεν· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή με παλαίφατα θέσφαθ' ἱκάνει πατρός ἐμοῦ, ὃς ἔφασκε Ποσειδάων' ἀγάσασθαι ἡμῖν, οὕνεκα πομποί ἀπήμονές εἰμεν ἁπάντων.
324Homerus, Odyssea, 13, 217; 6 (auctor fl.700BC)
οὐδέ τι λίην οὕτω νώνυμός ἐστιν· ἴσασι δέ μιν μάλα πολλοί, ἠμέν ὅσοι ναίουσι πρός ἠῶ τ' ἠέλιόν τε, ἠδ' ὅσσοι μετόπισθε ποτί ζόφον ἠερόεντα.
325Homerus, Odyssea, 13, 250; 2 (auctor fl.700BC)
τόν μέν ἐγώ κατιόντα βάλον χαλκήρεϊ δουρί ἀγρόθεν, ἐγγύς ὁδοῖο λοχησάμενος σύν ἑταίρῳ· νύξ δέ μάλα δνοφερή κάτεχ' οὐρανόν, οὐδέ τις ἡμέας ἀνθρώπων ἐνόησε, λάθον δέ ἑ θυμόν ἀπούρας.
326Homerus, Odyssea, 13, 250; 6 (auctor fl.700BC)
σπουδῇ δ' ἐς λιμένα προερέσσαμεν, οὐδέ τις ἡμῖν δόρπου μνῆστις ἔην, μάλα περ χατέουσιν ἑλέσθαι, ἀλλ' αὔτως ἀποβάντες ἐκείμεθα νηός ἅπαντες.
327Homerus, Odyssea, 13, 366; 5 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο φθίσεσθαι κακόν οἶτον ἐνί μεγάροισιν ἔμελλον, εἰ μή μοι σύ ἕκαστα, θεά, κατά μοῖραν ἔειπες.
328Homerus, Odyssea, 14, 148; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· " ὦ φίλ', ἐπειδή πάμπαν ἀναίνεαι, οὐδ' ἔτι φῇσθα κεῖνον ἐλεύσεσθαι, θυμός δέ τοι αἰέν ἄπιστος· ἀλλ' ἐγώ οὐκ αὔτως μυθήσομαι, ἀλλά σύν ὅρκῳ, ὡς νεῖται Ὀδυσεύς· εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω αὐτίκ', ἐπεί κεν κεῖνος ἰών τά ἃ δώμαθ' ἵκηται· ἕσσαι με χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά· πρίν δέ κε, καί μάλα περ κεχρημένος, οὔ τι δεχοίμην.
329Homerus, Odyssea, 14, 191; 4 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ἦ τοι τόν κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι εἰς Ἀΐδαο δόμους· τοί δέ ζωήν ἐδύσαντο παῖδες ὑπέρθυμοι καί ἐπί κλήρους ἐβάλοντο, αὐτάρ ἐμοί μάλα παῦρα δόσαν καί οἰκί' ἔνειμαν.
330Homerus, Odyssea, 14, 191; 9 (auctor fl.700BC)
πρίν μέν γάρ Τροίης ἐπιβήμεναι υἷας Ἀχαιῶν εἰνάκις ἀνδράσιν ἦρξα καί ὠκυπόροισι νέεσσιν ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς, καί μοι μάλα τύγχανε πολλά.
331Homerus, Odyssea, 14, 235; 12 (auctor fl.700BC)
ἦ μέν μοι μάλα πολλοί ἐπήϊσσον μελίῃσιν, ἱέμενοι κτεῖναι – δή γάρ κεχολώατο λίην – ἀλλ' ἀπό κεῖνος ἔρυκε, Διός δ' ὠπίζετο μῆνιν ξεινίου, ὅς τε μάλιστα νεμεσσᾶται κακά ἔργα.
332Homerus, Odyssea, 14, 321; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐμοί δεσμόν μέν ἀνέγναμψαν θεοί αὐτοί ῥηϊδίως· κεφαλῇ δέ κατά ῥάκος ἀμφικαλύψας, ξεστόν ἐφόλκαιον καταβάς ἐπέλασσα θαλάσσῃ στῆθος, ἔπειτα δέ χερσί διήρεσσ' ἀμφοτέρῃσι νηχόμενος, μάλα δ' ὦκα θύρηθ' ἔα ἀμφίς ἐκείνων.
333Homerus, Odyssea, 14, 360; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα· " ἆ δειλέ ξείνων, ἦ μοι μάλα θυμόν ὄρινας ταῦτα ἕκαστα λέγων, ὅσα δή πάθες ἠδ' ὅσ' ἀλήθης.
334Homerus, Odyssea, 14, 360; 8 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς " ἦ μάλα τίς τοι θυμός ἐνί στήθεσσιν ἄπιστος, οἷόν σ' οὐδ' ὀμόσας περ ἐπήγαγον οὐδέ σε πείθω.
335Homerus, Odyssea, 14, 401; 5 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρα φωνήσας κέασε ξύλα νηλέϊ χαλκῷ, οἱ δ' ὗν εἰσῆγον μάλα πίονα πενταέτηρον.
336Homerus, Odyssea, 14, 494; 11 (auctor fl.700BC)
πρῶτον μέν ξίφος ὀξύ περί στιβαροῖς βάλετ' ὤμοις, ἀμφί δέ χλαῖναν ἑέσσατ' ἀλεξάνεμον, μάλα πυκνήν, ἂν δέ νάκην ἕλετ' αἰγός ἐϋτρεφέος μεγάλοιο, εἵλετο δ' ὀξύν ἄκοντα, κυνῶν ἀλκτῆρα καί ἀνδρῶν.
337Homerus, Odyssea, 15, 179; 11 (auctor fl.700BC)
εὖ γάρ ἐγώ τόδε οἶδα κατά φρένα καί κατά θυμόν· οἷος κείνου θυμός ὑπέρβιος, οὔ σε μεθήσει, ἀλλ' αὐτός καλέων δεῦρ' εἴσεται, οὐδέ ἕ φημι ἂψ ἰέναι κενεόν· μάλα γάρ κεχολώσεται ἔμπης.
338Homerus, Odyssea, 15, 179; 14 (auctor fl.700BC)
" " ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο, αἶψα δ' ἄρ' εἴσβαινον καί ἐπί κληῗσι καθῖζον.
339Homerus, Odyssea, 15, 380; 6 (auctor fl.700BC)
νῶϊ δ' ἐνί κλισίῃ πίνοντέ τε δαινυμένω τε κήδεσιν ἀλλήλων τερπώμεθα λευγαλέοισι, μνωομένω· μετά γάρ τε καί ἄλγεσι τέρπεται ἀνήρ, ὅς τις δή μάλα πολλά πάθῃ καί πόλλ' ἐπαληθῇ.
340Homerus, Odyssea, 15, 454; 13 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ διογενής Ὀδυσεύς ἠμείβετο μύθῳ· " Εὔμαι', ἦ μάλα δή μοι ἐνί φρεσί θυμόν ὄρινας ταῦτα ἕκαστα λέγων, ὅσα δή πάθες ἄλγεα θυμῷ.
341Homerus, Odyssea, 15, 525; 10 (auctor fl.700BC)
οἱ μέν ἀνώσαντες πλέον ἐς πόλιν, ὡς ἐκέλευσε Τηλέμαχος, φίλος υἱός Ὀδυσσῆος θείοιο· τόν δ' ὦκα προβιβάντα πόδες φέρον, ὄφρ' ἵκετ' αὐλήν, ἔνθα οἱ ἦσαν ὕες μάλα μυρίαι, ᾗσι συβώτης ἐσθλός ἐών ἐνίαυεν, ἀνάκτεσιν ἤπια εἰδώς,
342Homerus, Odyssea, 16, 1; 3 (auctor fl.700BC)
αἶψα δ' ἄρ' Εὔμαιον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " Εὔμαι', ἦ μάλα τίς τοι ἐλεύσεται ἐνθάδ' ἑταῖρος ἢ καί γνώριμος ἄλλος, ἐπεί κύνες οὐχ ὑλάουσιν, ἀλλά περισσαίνουσι· ποδῶν δ' ὑπό δοῦπον ἀκούω.
343Homerus, Odyssea, 16, 46; 9 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα· " Εὔμαι', ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγές ἔειπες· πῶς γάρ δή τόν ξεῖνον ἐγών ὑποδέξομαι οἴκῳ· αὐτός μέν νέος εἰμί καί οὔ πω χερσί πέποιθα ἄνδρ' ἀπαμύνασθαι, ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ· μητρί δ' ἐμῇ δίχα θυμός ἐνί φρεσί μερμηρίζει, ἢ αὐτοῦ παρ' ἐμοί τε μένῃ καί δῶμα κομίζῃ, εὐνήν τ' αἰδομένη πόσιος δήμοιό τε φῆμιν, ἦ ἤδη ἅμ' ἕπηται Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος μνᾶται ἐνί μεγάροισιν ἀνήρ καί πλεῖστα πόρῃσιν.
344Homerus, Odyssea, 16, 90; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς· " ὦ φίλ', ἐπεί θήν μοι καί ἀμείψασθαι θέμις ἐστίν, ἦ μάλα μευ καταδάπτετ' ἀκούοντος φίλον ἦτορ, οἷά φατε μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανάασθαι ἐν μεγάροις, ἀέκητι σέθεν τοιούτου ἐόντος.
345Homerus, Odyssea, 16, 90; 8 (auctor fl.700BC)
τῷ νῦν δυσμενέες μάλα μυρίοι εἴσ' ἐνί οἴκῳ.
346Homerus, Odyssea, 16, 135; 14 (auctor fl.700BC)
ἦ μάλα τις θεός ἐσσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσιν· ἀλλ' ἵληθ', ἵνα τοι κεχαρισμένα δώομεν ἱρά ἠδέ χρύσεα δῶρα, τετυγμένα· φείδεο δ' ἡμέων "
347Homerus, Odyssea, 17, 1; 2 (auctor fl.700BC)
τόν ξεῖνον δύστηνον ἄγ' ἐς πόλιν, ὄφρ' ἂν ἐκεῖθι δαῖτα πτωχεύῃ· δώσει δέ οἱ ὅς κ' ἐθέλῃσι πύρνον καί κοτύλην· ἐμέ δ' οὔ πως ἔστιν ἅπαντας ἀνθρώπους ἀνέχεσθαι, ἔχοντά περ ἄλγεα θυμῷ· ὁ ξεῖνος δ' εἴ περ μάλα μηνίει, ἄλγιον αὐτῷ ἔσσεται· ἦ γάρ ἐμοί φίλ' ἀληθέα μυθήσασθαι.
348Homerus, Odyssea, 17, 120; 1 (auctor fl.700BC)
εἴρετο δ' αὐτίκ' ἔπειτα βοήν ἀγαθός Μενέλαος ὅττευ χρηΐζων ἱκόμην Λακεδαίμονα δῖαν· αὐτάρ ἐγώ τῷ πᾶσαν ἀληθείην κατέλεξα· καί τότε δή με ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν· " ὢ πόποι, ἦ μάλα δή κρατερόφρονος ἀνδρός ἐν εὐνῇ ἤθελον εὐνηθῆναι, ἀνάλκιδες αὐτοί ἐόντες.
349Homerus, Odyssea, 17, 204; 2 (auctor fl.700BC)
τούς δέ ἰδών νείκεσσεν ἔπος τ' ἔφατ' ἔκ τ' ὀνόμαζεν, ἔκπαγλον καί ἀεικές· ὄρινε δέ κῆρ Ὀδυσῆος· " νῦν μέν δή μάλα πάγχυ κακός κακόν ἡγηλάζει, ὡς αἰεί τόν ὁμοῖον ἄγει θεός ὡς τόν ὁμοῖν.
350Homerus, Odyssea, 17, 247; 3 (auctor fl.700BC)
" ὣς εἰπών τούς μέν λίπεν αὐτοῦ ἦκα κιόντας, αὐτάρ ὁ βῆ, μάλα δ' ὦκα δόμους ἵκανεν ἄνακτος.
351Homerus, Odyssea, 17, 247; 6 (auctor fl.700BC)
ἀγχίμολον δ' Ὀδυσεύς καί δῖος ὑφορβός στήτην ἐρχομένω, περί δέ σφεας ἤλυθ' ἰωή φόρμιγγος γλαφυρῆς· ἀνά γάρ σφισι βάλλετ' ἀείδειν Φήμιος· αὐτάρ ὁ χειρός ἑλών προσέειπε συβώτην· " Εὔμαι', ἦ μάλα δή τάδε δώματα κάλ' Ὀδυσῆος, ῥεῖα δ' ἀρίγνωτ' ἐστί καί ἐν πολλοῖσιν ἰδέσθαι.
352Homerus, Odyssea, 17, 290; 3 (auctor fl.700BC)
δή τότε γ', ὡς ἐνόησεν Ὀδυσσέα ἐγγύς ἐόντα, οὐρῇ μέν ῥ' ὅ γ' ἔσηνε καί οὔατα κάββαλεν ἄμφω, ἆσσον δ' οὐκέτ' ἔπειτα δυνήσατο οἷο ἄνακτος ἐλθέμεν· αὐτάρ ὁ νόσφιν ἰδών ἀπομόρξατο δάκρυ, ῥεῖα λαθών Εὔμαιον, ἄφαρ δ' ἐρεείνετο μύθῳ· " Εὔμαι', ἦ μάλα θαῦμα, κύων ὅδε κεῖτ' ἐνί κόπρῳ.
353Homerus, Odyssea, 17, 336; 3 (auctor fl.700BC)
Τηλέμαχος δ' ἐπί οἷ καλέσας προσέειπε συβώτην, ἄρτον τ' οὖλον ἑλών περικαλλέος ἐκ κανέοιο καί κρέας, ὥς οἱ χεῖρες ἐχάνδανον ἀμφιβαλόντι· " δός τῷ ξείνῳ ταῦτα φέρων αὐτόν τε κέλευε αἰτίζειν μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας· αἰδώς δ' οὐκ ἀγαθή κεχρημένῳ ἀνδρί παρεῖναι.
354Homerus, Odyssea, 17, 336; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, βῆ δέ συφορβός, ἐπεί τόν μῦθον ἄκουσεν, ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντ' ἀγόρευε· " Τηλέμαχός τοι, ξεῖνε, διδοῖ τάδε, καί σε κελεύει αἰτίζειν μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας· αἰδῶ δ' οὐκ ἀγαθήν φησ' ἔμμεναι ἀνδρί προΐκτῃ.
355Homerus, Odyssea, 17, 380; 11 (auctor fl.700BC)
καί γάρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον ὄλβιος ἀφνειόν καί πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, τοίῳ ὁποῖος ἔοι καί ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι· ἦσαν δέ δμῶες μάλα μυρίοι ἄλλα τε πολλά οἷσίν τ' εὖ ζώουσι καί ἀφνειοί καλέονται.
356Homerus, Odyssea, 18, 1; 1 (auctor fl.700BC)
ἦλθε δ' ἐπί πτωχός πανδήμιος, ὃς κατά ἄστυ πτωχεύεσκ' Ἰθάκης, μετά δ' ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ ἀζηχές φαγέμεν καί πιέμεν· οὐδέ οἱ ἦν ἲς οὐδέ βίη, εἶδος δέ μάλα μέγας ἦν ὁράασθαι.
357Homerus, Odyssea, 18, 124; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " Ἀμφίνομ', ἦ μάλα μοι δοκέεις πεπνυμένος εἶναι· τοίου γάρ καί πατρός, ἐπεί κλέος ἐσθλόν ἄκουον, Νῖσον Δουλιχιῆα ἐΰν τ' ἔμεν ἀφνειόν τε· τοῦ σ' ἔκ φασι γενέσθαι, ἐπητῇ δ' ἀνδρί ἔοικας.
358Homerus, Odyssea, 18, 124; 6 (auctor fl.700BC)
οἷ' ὁρόω μνηστῆρας ἀτάσθαλα μηχανόωντας, κτήματα κείροντας καί ἀτιμάζοντας ἄκοιτιν ἀνδρός, ὃν οὐκέτι φημί φίλων καί πατρίδος αἴης δηρόν ἀπέσσεσθαι· μάλα δέ σχεδόν.
359Homerus, Odyssea, 18, 365; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " Εὐρύμαχ', εἰ γάρ νῶϊν ἔρις ἔργοιο γένοιτο ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τ' ἤματα μακρά πέλονται, ἐν ποίῃ, δρέπανον μέν ἐγών εὐκαμπές ἔχοιμι, καί δέ σύ τοῖον ἔχοις, ἵνα πειρησαίμεθα ἔργου νήστιες ἄχρι μάλα κνέφαος, ποίη δέ παρείη.
360Homerus, Odyssea, 19, 1; 13 (auctor fl.700BC)
ἦ μάλα τις θεός ἔνδον, οἳ οὐρανόν εὐρύν ἔχουσι.
361Homerus, Odyssea, 19, 47; 10 (auctor fl.700BC)
τοιοῦτοι πτωχοί καί ἀλήμονες ἄνδρες ἔασι καί γάρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον ὄλβιος ἀφνειόν καί πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ, τοίῳ ὁποῖος ἔοι καί ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι· ἦσαν δέ δμῶες μάλα μυρίοι, ἄλλα τε πολλά οἷσίν τ' εὖ ζώουσι καί ἀφνειοί καλέονται.
362Homerus, Odyssea, 19, 89; 5 (auctor fl.700BC)
τῷ ἐμέ νῦν τά μέν ἄλλα μετάλλα σῷ ἐνί οἴκῳ, μηδ' ἐμόν ἐξερέεινε γένος καί πατρίδα γαῖαν, μή μοι μᾶλλον θυμόν ἐνιπλήσῃς ὀδυνάων μνησαμένῳ μάλα δ' εἰμί πολύστονος· οὐδέ τί με χρή οἴκῳ ἐν ἀλλοτρίῳ γοόωντά τε μυρόμενόν τε ἧσθαι, ἐπεί κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί· μή τίς μοι δμῳῶν νεμεσήσεται, ἠέ σύ γ' αὐτή, φῇ δέ δακρυπλώειν βεβαρηότα με φρένας οἴνῳ.
363Homerus, Odyssea, 19, 148; 4 (auctor fl.700BC)
ὣς τό μέν ἐξετέλεσσα, καί οὐκ ἐθέλουσ', ὑπ' ἀνάγκης· νῦν δ' οὔτ' ἐκφυγέειν δύναμαι γάμον οὔτε τιν' ἄλλην μῆτιν ἔθ' εὑρίσκω· μάλα δ' ὀτρύνουσι τοκῆες γήμασθ', ἀσχαλάᾳ δέ πάϊς βίοτον κατεδόντων, γιγνώσκων· ἤδη γάρ ἀνήρ οἶός τε μάλιστα οἴκου κήδεσθαι, τῷ τε Ζεύς κῦδος ὀπάζει.
364Homerus, Odyssea, 19, 317; 2 (auctor fl.700BC)
ἠῶθεν δέ μάλ' ἦρι λοέσσαι τε χρῖσαί τε, ὥς κ' ἔνδον παρά Τηλεμάχῳ δείπνοιο μέδηται ἥμενος ἐν μεγάρῳ· τῷ δ' ἄλγιον ὅς κεν ἐκείνων τοῦτον ἀνιάζῃ θυμοφθόρος· οὐδέ τι ἔργον ἐνθάδ' ἔτι πρήξει, μάλα περ κεχολωμένος αἰνῶς.
365Homerus, Odyssea, 19, 361; 6 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ὦ γρηῦ, οὕτω φασίν ὅσοι ἴδον ὀφθαλμοῖσιν ἡμέας ἀμφοτέρους, μάλα εἰκέλω ἀλλήλοιϊν ἔμμεναι, ὡς σύ περ αὐτή ἐπιφρονέουσ' ἀγορεύεις.
366Homerus, Odyssea, 19, 576; 1 (auctor fl.700BC)
νῦν δέ μνηστήρεσσιν ἄεθλον τοῦτον ἐφήσω· ὃς δέ κε ῥηΐτατ' ἐντανύσῃ βιόν ἐν παλάμῃσι καί διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων, τῷ κεν ἅμ' ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο· τοῦ ποτέ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
367Homerus, Odyssea, 20, 1; 7 (auctor fl.700BC)
ὡς δ' ὅτε γαστέρ' ἀνήρ πολέος πυρός αἰθομένοιο, ἐμπλείην κνίσης τε καί αἵματος, ἔνθα καί ἔνθα αἰόλλῃ, μάλα δ' ὦκα λιλαίεται ὀπτηθῆναι, ὣς ἄρ' ὅ γ' ἔνθα καί ἔνθα ἑλίσσετο, μερμηρίζων ὅππως δή μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει μοῦνος ἐών πολέσι.
368Homerus, Odyssea, 20, 133; 9 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', αἱ δ' ἄρα τῆς μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο.
369Homerus, Odyssea, 20, 183; 10 (auctor fl.700BC)
αὐτάρ ἐμοί τόδε θυμός ἐνί στήθεσσι φίλοισι πόλλ' ἐπιδινεῖται· μάλα μέν κακόν υἷος ἐόντος ἄλλων δῆμον ἱκέσθαι ἰόντ' αὐτῇσι βόεσσιν, ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς· τό δέ ῥίγιον, αὖθι μένοντα βουσίν ἐπ' ἀλλοτρίῃσι καθήμενον ἄλγεα πάσχειν.
370Homerus, Odyssea, 20, 268; 2 (auctor fl.700BC)
τοῖσιν δ' Ἀντίνοος μετέφη, Εὐπείθεος υἱός· " καί χαλεπόν περ ἐόντα δεχώμεθα μῦθον, Ἀχαιοί, Τηλεμάχου· μάλα δ' ἧμιν ἀπειλήσας ἀγορεύει.
371Homerus, Odyssea, 20, 299; 2 (auctor fl.700BC)
κείμενον ἐκ κανέοιο λαβών· ὁ δ' ἀλεύατ' Ὀδυσσεύς ἦκα παρακλίνας κεφαλήν, μείδησε δέ θυμῷ σαρδάνιον μάλα τοῖον· ὁ δ' εὔδμητον βάλε τοῖχον.
372Homerus, Odyssea, 20, 299; 3 (auctor fl.700BC)
Κτήσιππον δ' ἄρα Τηλέμαχος ἠνίπαπε μύθῳ· " Κτήσιππ', ἦ μάλα τοι τόδε κέρδιον ἔπλετο θυμῷ· οὐκ ἔβαλες τόν ξεῖνον· ἀλεύατο γάρ βέλος αὐτός.
373Homerus, Odyssea, 20, 345; 16 (auctor fl.700BC)
δεῖπνον μέν γάρ τοί γε γελοίωντες τετύκοντο ἡδύ τε καί μενοεικές, ἐπεί μάλα πόλλ' ἱέρευσαν· δόρπου δ' οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο, οἷον δή τάχ' ἔμελλε θεά καί καρτερός ἀνήρ θησέμεναι· πρότεροι γάρ ἀεικέα μηχανόωντο.
374Homerus, Odyssea, 21, 42; 4 (auctor fl.700BC)
ἑζομένη δέ κατ' αὖθι, φίλοις ἐπί γούνασι θεῖσα, κλαῖε μάλα λιγέως, ἐκ δ' ᾕρεε τόξον ἄνακτος.
375Homerus, Odyssea, 21, 42; 11 (auctor fl.700BC)
θήσω γάρ μέγα τόξον Ὀδυσσῆος θείοιο· ὃς δέ κε ῥηΐτατ' ἐντανύσῃ βιόν ἐν παλάμῃσι καί διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων, τῷ κεν ἅμ' ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο, τοῦ ποτέ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
376Homerus, Odyssea, 21, 80; 8 (auctor fl.700BC)
τοῖσι δέ καί μετέειφ' ἱερή ἲς Τηλεμάχοιο· " ὢ πόποι, ἦ μάλα με Ζεύς ἄφρονα θῆκε Κρονίων· μήτηρ μέν μοί φησι φίλη, πινυτή περ ἐοῦσα, ἄλλῳ ἅμ' ἕψεσθαι νοσφισσαμένη τόδε δῶμα· αὐτάρ ἐγώ γελόω καί τέρπομαι ἄφρονι θυμῷ.
377Homerus, Odyssea, 21, 311; 4 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " Εὐρύμαχ', οὔ πως ἔστιν ἐϋκλεῖας κατά δῆμον ἔμμεναι οἳ δή οἶκον ἀτιμάζοντες ἔδουσιν ἀνδρός ἀριστῆος· τί δ' ἐλέγχεα ταῦτα τίθεσθε· οὗτος δέ ξεῖνος μάλα μέν μέγας ἠδ' εὐπηγής, πατρός δ' ἐξ ἀγαθοῦ γένος εὔχεται ἔμμεναι υἱός.
378Homerus, Odyssea, 22, 1; 3 (auctor fl.700BC)
ἦ τοι ὁ καλόν ἄλεισον ἀναιρήσεσθαι ἔμελλε, χρύσεον ἄμφωτον, καί δή μετά χερσίν ἐνώμα, ὄφρα πίοι οἴνοιο· φόνος δέ οἱ οὐκ ἐνί θυμῷ μέμβλετο· τίς κ' οἴοιτο μετ' ἀνδράσι δαιτυμόνεσσι μοῦνον ἐνί πλεόνεσσι, καί εἰ μάλα καρτερός εἴη, οἷ τεύξειν θάνατόν τε κακόν καί κῆρα μέλαιναν· τόν δ' Ὀδυσεύς κατά λαιμόν ἐπισχόμενος βάλεν ἰῷ, ἀντικρύ δ' ἁπαλοῖο δι' αὐχένος ἤλυθ' ἀκωκή.
379Homerus, Odyssea, 22, 79; 5 (auctor fl.700BC)
βῆ δέ θέειν, μάλα δ' ὦκα φίλον πατέρ' εἰσαφίκανεν, ἀγχοῦ δ' ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ὦ πάτερ, ἤδη τοι σάκος οἴσω καί δύο δοῦρε καί κυνέην πάγχαλκον, ἐπί κροτάφοις ἀραρυῖαν αὐτός τ' ἀμφιβαλεῦμαι ἰών, δώσω δέ συβώτῃ καί τῷ βουκόλῳ ἄλλα· τετευχῆσθαι γάρ ἄμεινον.
380Homerus, Odyssea, 22, 79; 8 (auctor fl.700BC)
ἔνθεν τέσσαρα μέν σάκε' ἔξελε, δούρατα δ' ὀκτώ καί πίσυρας κυνέας χαλκήρεας ἱπποδασείας· βῆ δέ φέρων, μάλα δ' ὦκα φίλον πατέρ' εἰσαφίκανεν, αὐτός δέ πρώτιστα περί χροῒ δύσετο χαλκόν· ὣς δ' αὔτως τώ δμῶε δυέσθην τεύχεα καλά, ἔσταν δ' ἀμφ' Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην.
381Homerus, Odyssea, 22, 126; 7 (auctor fl.700BC)
ἔνθεν δώδεκα μέν σάκε' ἔξελε, τόσσα δέ δοῦρα καί τόσσας κυνέας χαλκήρεας ἱπποδασείας· βῆ δ' ἴμεναι, μάλα δ' ὦκα φέρων μνηστῆρσιν ἔδωκεν.
382Homerus, Odyssea, 22, 126; 9 (auctor fl.700BC)
αἶψα δέ Τηλέμαχον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " Τηλέμαχ', ἦ μάλα δή τις ἐνί μεγάροισι γυναικῶν νῶϊν ἐποτρύνει πόλεμον κακόν ἠέ Μελανθεύς.
383Homerus, Odyssea, 22, 170; 1 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς· " ἦ τοι ἐγώ καί Τηλέμαχος μνηστῆρας ἀγαυούς σχήσομεν ἔντοσθεν μεγάρων, μάλα περ μεμαῶτας.
384Homerus, Odyssea, 22, 170; 2 (auctor fl.700BC)
σφῶϊ δ' ἀποστρέψαντε πόδας καί χεῖρας ὕπερθεν ἐς θάλαμον βαλέειν, σανίδας δ' ἐκδῆσαι ὄπισθε, σειρήν δέ πλεκτήν ἐξ αὐτοῦ πειρήναντε κίον' ἀν' ὑψηλήν ἐρύσαι πελάσαι τε δοκοῖσιν, ὥς κεν δηθά ζωός ἐών χαλέπ' ἄλγεα πάσχῃ· " ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο, βάν δ' ἴμεν ἐς θάλαμον, λαθέτην δέ μιν ἔνδον ἐόντα.
385Homerus, Odyssea, 22, 170; 5 (auctor fl.700BC)
τόν δ' ἐπικερτομέων προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα· " νῦν μέν δή μάλα πάγχυ, Μελάνθιε, νύκτα φυλάξεις, εὐνῇ ἔνι μαλακῇ καταλέγμενος, ὥς σε ἔοικεν· οὐδέ σέ γ' ἠριγένεια παρ' Ὠκεανοῖο ῥοάων λήσει ἐπερχομένη χρυσόθρονος, ἡνίκ' ἀγινεῖς αἶγας μνηστήρεσσι δόμον κάτα δαῖτα πένεσθαι.
386Homerus, Odyssea, 22, 378; 3 (auctor fl.700BC)
τούς δέ ἴδεν μάλα πάντας ἐν αἵματι καί κονίῃσι πεπτεῶτας πολλούς, ὥστ' ἰχθύας, οὕς θ' ἁλιῆες κοῖλον ἐς αἰγιαλόν πολιῆς ἔκτοσθε θαλάσσης δικτύῳ ἐξέρυσαν πολυωπῷ· οἱ δέ τε πάντες κύμαθ' ἁλός ποθέοντες ἐπί ψαμάθοισι κέχυνται· τῶν μέν τ' Ἠέλιος φαέθων ἐξείλετο θυμόν· ὣς τότ' ἄρα μνηστῆρες ἐπ' ἀλλήλοισι κέχυντο.
387Homerus, Odyssea, 22, 465; 3 (auctor fl.700BC)
ἤσπαιρον δέ πόδεσσι μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν.
388Homerus, Odyssea, 23, 49; 11 (auctor fl.700BC)
" τήν δ' ἠμείβετ' ἔπειτα περίφρων Πηνελόπεια· " μαῖα φίλη, χαλεπόν σε θεῶν αἰειγενετάων δήνεα εἴρυσθαι, μάλα περ πολύϊδριν ἐοῦσαν.
389Homerus, Odyssea, 23, 85; 6 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ἐτεόν δή ἔστ' Ὀδυσεύς καί οἶκον ἱκάνεται, ἦ μάλα νῶϊ γνωσόμεθ' ἀλλήλων καί λώϊον· ἔστι γάρ ἡμῖν σήμαθ', ἃ δή καί νῶϊ κεκρυμμένα ἴδμεν ἀπ' ἄλλων.
390Homerus, Odyssea, 23, 129; 3 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρα τοῦ μάλα μέν κλύον ἠδ' ἐπίθοντο πρῶτα μέν οὖν λούσαντο καί ἀμφιέσαντο χιτῶνας, ὅπλισθεν δέ γυναῖκες· ὁ δ' εἵλετο θεῖος ἀοιδός φόρμιγγα γλαφυρήν, ἐν δέ σφισιν ἵμερον ὦρσε μολπῆς τε γλυκερῆς καί ἀμύμονος ὀρχηθμοῖο.
391Homerus, Odyssea, 23, 129; 5 (auctor fl.700BC)
ὧδε δέ τις εἴπεσκε δόμων ἔκτοσθεν ἀκούων· " ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν· σχετλίη, οὐδ' ἔτλη πόσιος οὗ κουριδίοιο εἴρυσθαι μέγα δῶμα διαμπερές, ἧος ἵκοιτο.
392Homerus, Odyssea, 23, 129; 11 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια· " δαιμόνι', οὔτ' ἄρ τι μεγαλίζομαι οὔτ' ἀθερίζω οὔτε λίην ἄγαμαι, μάλα δ' εὖ οἶδ' οἷος ἔησθα ἐξ Ἰθάκης ἐπί νηός ἰών δολιχηρέτμοιο.
393Homerus, Odyssea, 23, 181; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἄρ' ἔφη πόσιος πειρωμένη· αὐτάρ Ὀδυσσεύς ὀχθήσας ἄλοχον προσεφώνεε κεδνά ἰδυῖαν· " ὦ γύναι, ἦ μάλα τοῦτο ἔπος θυμαλγές ἔειπες· τίς δέ μοι ἄλλοσε θῆκε λέχος· χαλεπόν δέ κεν εἴη καί μάλ' ἐπισταμένῳ, ὅτε μή θεός αὐτός ἐπελθών ῥηϊδίως ἐθέλων θείη ἄλλῃ ἐνί χώρῃ.
394Homerus, Odyssea, 23, 263; 2 (auctor fl.700BC)
οὐ μέν τοι θυμός κεχαρήσεται· οὐδέ γάρ αὐτός χαίρω, ἐπεί μάλα πολλά βροτῶν ἐπί ἄστε' ἄνωγεν ἐλθεῖν, ἐν χείρεσσιν ἔχοντ' εὐῆρες ἐρετμόν, εἰς ὅ κε τούς ἀφίκωμαι οἳ οὐκ ἴσασι θάλασσαν ἀνέρες, οὐδέ θ' ἅλεσσι μεμιγμένον εἶδαρ ἔδουσιν· οὐδ' ἄρα τοί γ' ἴσασι νέας φοινικοπαρῄους, οὐδ' εὐήρε' ἐρετμά, τά τε πτερά νηυσί πέλονται.
395Homerus, Odyssea, 23, 263; 3 (auctor fl.700BC)
σῆμα δέ μοι τόδ' ἔειπεν ἀριφραδές, οὐδέ σε κεύσω· ὁππότε κεν δή μοι ξυμβλήμενος ἄλλος ὁδίτης φήῃ ἀθηρηλοιγόν ἔχειν ἀνά φαιδίμῳ ὤμῳ, καί τότε μ' ἐν γαίῃ πήξαντ' ἐκέλευεν ἐρετμόν, ἔρξανθ' ἱερά καλά Ποσειδάωνι ἄνακτι, ἀρνειόν ταῦρόν τε συῶν τ' ἐπιβήτορα κάπρον, οἴκαδ' ἀποστείχειν, ἔρδειν θ' ἱεράς ἑκατόμβας ἀθανάτοισι θεοῖσι, τοί οὐρανόν εὐρύν ἔχουσι, πᾶσι μάλ' ἑξείης· θάνατος δέ μοι ἐξ ἁλός αὐτῷ ἀβληχρός μάλα τοῖος ἐλεύσεται, ὅς κέ με πέφνῃ γήρας ὕπο λιπαρῷ ἀρημένον· ἀμφί δέ λαοί ὄλβιοι ἔσσονται· τά δέ μοι φάτο πάντα τελεῖσθαι.
396Homerus, Odyssea, 24, 35; 7 (auctor fl.700BC)
ἑπτά δέ καί δέκα μέν σε ὁμῶς νύκτας τε καί ἦμαρ κλαίομεν ἀθάνατοί τε θεοί θνητοί τ' ἄνθρωποι· ὀκτωκαιδεκάτῃ δ' ἔδομεν πυρί, πολλά δέ σ' ἀμφί μῆλα κατεκτάνομεν μάλα πίονα καί ἕλικας βοῦς.
397Homerus, Odyssea, 24, 85; 2 (auctor fl.700BC)
ἤδη μέν πολέων τάφῳ ἀνδρῶν ἀντεβόλησας ἡρώων, ὅτε κέν ποτ' ἀποφθιμένου βασιλῆος ζώννυνταί τε νέοι καί ἐπεντύνονται ἄεθλα· ἀλλά κε κεῖνα μάλιστα ἰδών θηήσαο θυμῷ, οἷ' ἐπί σοί κατέθηκε θεά περικαλλέ' ἄεθλα, ἀργυρόπεζα Θέτις· μάλα γάρ φίλος ἦσθα θεοῖσιν.
398Homerus, Odyssea, 24, 85; 9 (auctor fl.700BC)
" τόν δ' αὖτε ψυχή προσεφώνεεν Ἀμφιμέδοντος· " Ἀτρεΐδη κύδιστε, ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μέμνημαι τάδε πάντα, διοτρεφές, ὡς ἀγορεύεις· σοί δ' ἐγώ εὖ μάλα πάντα καί ἀτρεκέως καταλέξω, ἡμετέρου θανάτοιο κακόν τέλος, οἷον ἐτύχθη.
399Homerus, Odyssea, 24, 138; 10 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' ὅτε χεῖρας ἵκανεν Ὀδυσσῆος μέγα τόξον, ἔνθ' ἡμεῖς μέν πάντες ὁμοκλέομεν ἐπέεσσι τόξον μή δόμεναι, μηδ' εἰ μάλα πολλ' ἀγορεύοι· Τηλέμαχος δέ μιν οἶος ἐποτρύνων ἐκέλευσεν.
400Homerus, Odyssea, 24, 191; 3 (auctor fl.700BC)
" ὣς οἱ μέν τοιαῦτα πρός ἀλλήλους ἀγόρευον, ἑσταότ' εἰν Ἀΐδαο δόμοις, ὑπό κεύθεσι γαίης· οἱ δ' ἐπεί ἐκ πόλιος κατέβαν, τάχα δ' ἀγρόν ἵκοντο καλόν Λαέρταο τετυγμένον, ὅν ῥά ποτ' αὐτός Λαέρτης κτεάτισσεν, ἐπεί μάλα πόλλ' ἐμόγησεν.
401Homerus, Odyssea, 24, 280; 10 (auctor fl.700BC)
ἐκ γάρ τοι ἐρέω· μάλα δέ χρή σπευδέμεν ἔμπης· μνηστῆρας κατέπεφνον ἐν ἡμετέροισι δόμοισι, λώβην τινύμενος θυμαλγέα καί κακά ἔργα.
402Homerus, Odyssea, 24, 365; 2 (auctor fl.700BC)
ἐκ δ' ἀσαμίνθου βῆ· θαύμαζε δέ μιν φίλος υἱός, ὡς ἴδεν ἀθανάτοισι θεοῖς ἐναλίγκιον ἄντην· καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ὦ πάτερ, ἦ μάλα τίς σε θεῶν αἰειγενετάων εἶδός τε μέγεθός τε ἀμείνονα θῆκεν ἰδέσθαι.
403Homerus, Odyssea, 24, 365; 7 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρ ἔφη, Δολίος δ' ἰθύς κίε χεῖρε πετάσσας ἀμφοτέρας, Ὀδυσεῦς δέ λαβών κύσε χεῖρ' ἐπί καρπῷ, καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· " ὦ φίλ', ἐπεί νόστησας ἐελδομένοισι μάλ' ἡμῖν οὐδ' ἔτ' ὀϊομένοισι, θεοί δέ σ' ἀνήγαγον αὐτοί, οὖλέ τε καί μάλα χαῖρε, θεοί δέ τοι ὄλβια δοῖεν.
404Homerus, Odyssea, 24, 496; 6 (auctor fl.700BC)
" ὣς φάτο, Λαέρτης δ' ἐχάρη καί μῦθον ἔειπε· " τίς νύ μοι ἡμέρη ἥδε, θεοί φίλοι· ἦ μάλα χαίρω· υἱός θ' υἱωνός τ' ἀρετῆς πέρι δῆριν ἔχουσιν.
405Leo III, Epistolae 2, 102, 1037B
Υπὸ τοῦ Κυρίου καθιστάμενος ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ οἰκονομῶν ἐν κρίσει τῶν ἐπιτετραμμένων τὸν λόγον, καὶ δαπανῶν οὐ περιττῶς καὶ ἀσώτως, ἀλλ' εἰς δέον τοῖς πιστευθεῖσι, καὶ καλῶς ἀποχρώμενος, διδοὺς εὐχαίρως τοῖς συνδούλοις τὸ σιτομέτριον, καὶ χορηγῶν ἑκάστοις καὶ διανέμων ἀναλόγως τὸ πρόσφορον, χάριν τε καὶ εὐμένειαν διὰ ταῦτα ὅλην τὴν τοῦ δεσπότου, χάριν τε καὶ εὐμένειαν ἐφ' ἑαυτὸν ἐπισπώμενος, καὶ τὸ λακάριον παρ' αὐτοῦ ἀποφερόμενος καὶ ἐν ἅπασιν, ὧν ἂν αὐτὸν ἐπιτροπεύειν χειροτονήσειε κατασταθήσεσθαι τὸ ἐπάγγελμα κατακτώμενος, δέξιός τε γὰρ ὑπάρχων εὖ μάλα καὶ ἄριστος, πίστιν ὁμοῦ καὶ φρόνησιν ἐμμελεστάτην ἐκεράσατό τε καὶ παρεστήσατο· πῆ μὲν τὸ εὐνοητικόν τε καὶ εύγνωμον πρὸς τὸν δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ ἐπιδεικνύμενος, καὶ ἥκιστά τι τῶν πιστευθέντων ἀποποιούμενος.
406Leo III, Epistolae 2, 102, 1048D
» Εἰ δὲ δεῖ καὶ τούτων εἰπεῖν ὑψηλότερον, αὕτη καὶ ἐν οὐρανῷ ταῖς ἀνωτάτῳ καὶ νοεραῖς δυνάμεσι παῤῥησιάζεται, εἰ γὰρ καὶ μία Ἐκκλησία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, καὶ Ἐκκλησίαν πρωτοτόκων ἐν οὐρανοῖς δεδικαιωμένην ἐκεῖθεν ἀκούομεν, καὶ πόλις τῶν ἐν πίστει δεδικαιωμένων ἡ ἅνω Ἱερουσαλήμ· ῆς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεὸς, ὃ καὶ κατήλλαξε τὰ ἐπουράνια τοῖς ἐπιγείοις καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λέλυκε, καὶ τὸ ἀπολωλὸς ἐπὶ τῶν ὤμων ἀράμενος δι' ἀφραστου συγκαταβάσεως τοῖς σωζομένοις καὶ μένουσιν ἐγκατέμιξε· ταύτῃ τοι καὶ μάλα δικαίως τὸ ἐνιναῖον καὶ ἀδιάστατον ἔχομεν· ἥνικα σύνεσιν καὶ σύμπνοιαν ἡ κτίσις τῇ πίστει συνοῖσεν [σύνεισιν]· οὐ γὰρ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ μόνον γνωστὸς ὁ Θεὸς.
407Macrobius Theodosius, Iohannis (Scoti) defloratio de Macrobio, p. 601, l. 12 (auctor c.420)
quod euenit et in aliis uerbis, in quibus modo longi temporis pondus priorem retinet accentum, modo correpti leuitas sursum repellit: ἐνῆσαν ἔνεσαν· πολλοὶ δ᾽ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί · ἀνῆσαν ἄνεσαν, ἀλλ᾽ ὅτε δή ῥ᾽ ἄνεσαν · κατεῖχε κάτεχε, νὺξ δὲ μάλα δνοφερὴ κάτεχ᾽ οὐρανόν: item συνῆψα σύναψον, συνῆξα σύναξον, συνεῖλον σύνελε, συνῆλθον σύνελθε· οὕτως καὶ προεῖπον πρόειπε.
408Macrobius Theodosius, Saturnalia, p1, 17; 35 (auctor c.420)
Eundem deum praestantem salubribus causis Οὔλιον appellant, id est sanitatis auctorem, ut ait Homerus: οὖλέ τε καὶ μάλα χαῖρε.
409Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 5; 12 (auctor c.420)
Ὦ πόποι, ἦ μάλα δὴ μαλακώτερος ἀμφαφάασθαι Ἕκτωρ ἠ᾽ ὅτε νῆας ἐνέπρησεν πυρὶ κηλέῳ.
410Macrobius Theodosius, Saturnalia, p6, 10; 21 (auctor c.420)
Ὥς τε λέων ἐχάρη μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας εὑρὼν ἠ᾽ ἔλαφον κεραὸν ἠ᾽ ἄγριον αἶγα πεινάων• μάλα γάρ τε κατεσθίει, εἴ περ ἂν αὐτὸν σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τ᾽ αἰζηοί• ὣς ἐχάρη Μενέλαος Ἀλέξανδρον θεοειδέα ὀφθαλμοῖσιν ἰδών• φάτο γὰρ τείσεσθαι ἀλείτην.
411Macrobius Theodosius, Saturnalia, p7, 7; 20 (auctor c.420)
Vnde hic antiquissimus versus vice proverbii celebratus est: πολλάκι γὰρ καὶ μωρὸς ἀνὴρ μάλα καίριον εἶπε.
412Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 40 (auctor fl.1260)
XL ῎Ετι προσθήσομεν ὥσπερ τι χρυσοῦν ἐπισφράγισμα Σολομώντιά τινα ῥήματα ἀπὸ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ, τὸ μάταιον καὶ ἄστατον ἐκδιδάσκοντα μάλα σαφῶς τοῦ ματαίου βίου, καὶ οὕτως καταπαύσομεν τοῦ λέγειν, κόρος γὰρ λόγου πόλεμιος ἀκοαῖς – ἀπὸ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ.
413Plato, Alcibiades, p1, 105; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἡγῇ, ἐὰν θᾶττον εἰς τὸν Ἀθηναίων δῆμον παρέλθῃς – τοῦτο δ' ἔσεσθαι μάλα ὀλίγων ἡμερῶν – παρελθὼν οὖν ἐνδείξεσθαι Ἀθηναίοις ὅτι ἄξιος εἶ τιμᾶσθαι ὡς οὔτε Περικλῆς οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς τῶν πώποτε γενομένων, καὶ τοῦτ' ἐνδειξάμενος μέγιστον δυνήσεσθαι ἐν τῇ πόλει, ἐὰν δ' ἐνθάδε μέγιστος ᾖς, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι, καὶ οὐ μόνον ἐν Ἕλλησιν, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς βαρβάροις, ὅσοι ἐν τῇ αὐτῇ ἡμῖν οἰκοῦσιν ἠπείρῳ.
414Plato, Alcibiades, p1, 109; 16 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀλκιβιάδης ἀλλ' οὐκ ἂν εὑρεῖν με ἡγῇ· Σωκράτης καὶ μάλα γε, εἰ ζητήσαις.
415Plato, Alcibiades, p1, 110; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀλκιβιάδης πῶς εὖ οἶσθα· Σωκράτης πολλάκις σοῦ ἐν διδασκάλων ἤκουον παιδὸς ὄντος καὶ ἄλλοθι, καὶ ὁπότε ἀστραγαλίζοις ἢ ἄλλην τινὰ παιδιὰν παίζοις, οὐχ ὡς ἀποροῦντος περὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων, ἀλλὰ μάλα μέγα καὶ θαρραλέως λέγοντος περὶ ὅτου τύχοις τῶν παίδων ὡς πονηρός τε καὶ ἄδικος εἴη καὶ ὡς ἀδικοῖ· ἢ οὐκ ἀληθῆ λέγω· Ἀλκιβιάδης ἀλλὰ τί ἔμελλον ποιεῖν, ὦ Σώκρατες, ὁπότε τίς με ἀδικοῖ· Σωκράτης σὺ δ' εἰ τύχοις ἀγνοῶν εἴτ' ἀδικοῖο εἴτε μὴ τότε, λέγεις, τί σε χρὴ ποιεῖν· Ἀλκιβιάδης μὰ Δί' ἀλλ' οὐκ ἠγνόουν ἔγωγε, ἀλλὰ σαφῶς ἐγίγνωσκον ὅτι ἠδικούμην.
416Plato, Alcibiades, p1, 124; 10 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἴσως· λέγω μέντοι ἀληθῆ, ὅτι ἐπιμελείας δεόμεθα, μᾶλλον μὲν πάντες ἄνθρωποι, ἀτὰρ νώ γε καὶ μάλα σφόδρα.
417Plato, Alcibiades, p1, 135; 16 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης αἰσθάνῃ δὲ νῦν πῶς ἔχεις· ἐλευθεροπρεπῶς ἢ οὔ· Ἀλκιβιάδης δοκῶ μοι καὶ μάλα σφόδρα αἰσθάνεσθαι.
418Plato, Alcibiades, p3, 143; 19 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἔτι τοίνυν καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα· εἴ σοι αὐτίκα μάλα παρεσταίη, οἰηθέντι βέλτιον εἶναι, Περικλέα τὸν σεαυτοῦ ἐπίτροπόν τε καὶ φίλον, ἐγχειρίδιον λαβόντα,
419Plato, Alcibiades, p3, 147; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης καὶ μάλα γε πρὸς λόγον· ἀλλ' αἰνίττεται, ὦ βέλτιστε, καὶ οὗτος καὶ ἇλλοι δὲ ποιηταὶ σχεδόν τι πάντες.
420Plato, Alcibiades, p3, 149; 10 (auctor c.425BC-347BC)
8.548 τὴν δὲ κνῖσαν ἐκ τοῦ πεδίου τοὺς ἀνέμους φέρειν οὐρανὸν εἴσω ἡδεῖαν· τῆς δ' οὔ τι θεοὺς μάκαρας δατέεσθαι, οὐδ' ἐθέλειν· μάλα γάρ σφιν ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐυμμελίω Πριάμοιο· ηομ.
421Plato, Amatores, p1, 133; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἐδόκει μέντοι μοι καὶ ὁ ἕτερος οὐχ ἧττον ἐμοῦ ἀγωνιᾶν· οὐ μὴν ἀλλ' ἀπεκρίνατό γέ μοι καὶ μάλα φιλοτίμως.
422Plato, Amatores, p1, 133; 15 (auctor c.425BC-347BC)
πότερον οὖν ἐν φιλοσοφίᾳ τι τοῦτο ἴδιον ἐνορᾷς, ἢ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις οὕτω σοι δοκεῖ ἔχειν· οἷον φιλογυμναστίαν οὐ μόνον ἡγῇ καλὸν εἶναι, ἀλλὰ καὶ ἀγαθόν· ἢ οὔ· ὁ δὲ καὶ μάλα εἰρωνικῶς εἶπε δύο· πρὸς μὲν τόνδε μοι εἰρήσθω ὅτι οὐδέτερα· πρὸς μέντοι σέ, ὦ Σώκρατες, ὁμολογῶ καὶ καλὸν εἶναι καὶ ἀγαθόν· ἡγοῦμαι γὰρ ὀρθῶς.
423Plato, Charmides, p1, 154; 3 (auctor c.425BC-347BC)
οἶδα μέντοι νὴ Δία, ἦν δ' ἐγώ· οὐ γάρ τι φαῦλος οὐδὲ τότε ἦν ἔτι παῖς ὤν, νῦν δ' οἶμαί που εὖ μάλα ἂν ἤδη μειράκιον εἴη.
424Plato, Charmides, p1, 166; 10 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ νῦν δὴ οὖν ἔγωγέ φημι τοῦτο ποιεῖν, τὸν λόγον σκοπεῖν μάλιστα μὲν ἐμαυτοῦ ἕνεκα, ἴσως δὲ δὴ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων· ἢ οὐ κοινὸν οἴει ἀγαθὸν εἶναι σχεδόν τι πᾶσιν ἀνθρώποις, γίγνεσθαι καταφανὲς ἕκαστον τῶν ὄντων ὅπῃ ἔχει· καὶ μάλα, ἦ δ' ὅς, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες.
425Plato, Clitophon, p1, 407; 7 (auctor c.425BC-347BC)
» ταῦτ' οὖν, ὦ Σώκρατες, ἐγὼ ὅταν ἀκούω σοῦ θαμὰ λέγοντος, καὶ μάλα ἄγαμαι καὶ θαυμαστῶς ὡς ἐπαινῶ.
426Plato, Convivium, p1, 217; 4 (auctor c.425BC-347BC)
τούτων δ' οὐ μάλα ἐγίγνετο οὐδέν, ἀλλ' ὥσπερ εἰώθει διαλεχθεὶς ἄν μοι καὶ συνημερεύσας ᾤχετο ἀπιών.
427Plato, Convivium, p1, 218; 10 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὗτος ἀκούσας μάλα εἰρωνικῶς καὶ σφόδρα ἑαυτοῦ τε καὶ εἰωθότως ἔλεξεν ὦ φίλε Ἀλκιβιάδη, κινδυνεύεις τῷ ὄντι οὐ φαῦλος εἶναι, εἴπερ ἀληθῆ τυγχάνει ὄντα ἃ λέγεις περὶ ἐμοῦ, καί τις ἔστ' ἐν ἐμοὶ δύναμις δι' ἧς ἂν σὺ γένοιο ἀμείνων· ἀμήχανόν τοι κάλλος ὁρῴης ἂν ἐν ἐμοὶ καὶ τῆς παρὰ σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον.
428Plato, Convivium, p1, 221; 4 (auctor c.425BC-347BC)
ξλουδς 362 , ἠρέμα παρασκοπῶν καὶ τοὺς φιλίους καὶ τοὺς πολεμίους, δῆλος ὢν παντὶ καὶ πάνυ πόρρωθεν ὅτι εἴ τις ἅψεται τούτου τοῦ ἀνδρός, μάλα ἐρρωμένως ἀμυνεῖται.
429Plato, Cratylos, p1, 384; 4 (auctor c.425BC-347BC)
εἰ μὲν οὖν ἐγὼ ἤδη ἠκηκόη παρὰ Προδίκου τὴν πεντηκοντάδραχμον ἐπίδειξιν, ἣν ἀκούσαντι ὑπάρχει περὶ τοῦτο πεπαιδεῦσθαι, ὥς φησιν ἐκεῖνος, οὐδὲν ἂν ἐκώλυέν σε αὐτίκα μάλα εἰδέναι τὴν ἀλήθειαν περὶ ὀνομάτων ὀρθότητος· νῦν δὲ οὐκ ἀκήκοα, ἀλλὰ τὴν δραχμιαίαν.
430Plato, Cratylos, p1, 386; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης τί δέ· ἐς τόδε ἤδη ἐξηνέχθης, ὥστε μὴ πάνυ σοι δοκεῖν εἶναί τινα ἄνθρωπον πονηρόν· Ἑρμογένης οὐ μὰ τὸν Δία, ἀλλὰ πολλάκις δὴ αὐτὸ πέπονθα, ὥστε μοι δοκεῖν πάνυ πονηροὺς εἶναί τινας ἀνθρώπους, καὶ μάλα συχνούς.
431Plato, Cratylos, p1, 386; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης τί δέ· πάνυ χρηστοὶ οὔπω σοι ἔδοξαν εἶναι [ἄνθρωποι]· Ἑρμογένης καὶ μάλα ὀλίγοι.
432Plato, Cratylos, p1, 414; 11 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οὐκοῦν τοῦτό γε ἕξιν νοῦ σημαίνει, τὸ μὲν ταῦ ἀφελόντι, ἐμβαλόντι δὲ οὖ μεταξὺ τοῦ χεῖ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ ἦτα· Ἑρμογένης καὶ μάλα γε γλίσχρως, ὦ Σώκρατες.
433Plato, Cratylos, p1, 418; 6 (auctor c.425BC-347BC)
οἶσθα ὅτι οἱ παλαιοὶ οἱ ἡμέτεροι τῷ ἰῶτα καὶ τῷ δέλτα εὖ μάλα ἐχρῶντο, καὶ οὐχ ἥκιστα αἱ γυναῖκες, αἵπερ μάλιστα τὴν ἀρχαίαν φωνὴν σῴζουσι.
434Plato, Cratylos, p1, 418; 21 (auctor c.425BC-347BC)
Ἑρμογένης καὶ μάλα, ὦ Σώκρατες, οὕτω φαίνεται.
435Plato, Cratylos, p1, 426; 1 (auctor c.425BC-347BC)
ἐπισκέψασθαι, ὥσπερ καὶ τὰ βαρβαρικά· αὗται γὰρ ἂν πᾶσαι ἐκδύσεις εἶεν καὶ μάλα κομψαὶ τῷ μὴ ἐθέλοντι λόγον διδόναι περὶ τῶν πρώτων ὀνομάτων ὡς ὀρθῶς κεῖται.
436Plato, Critias, p1, 107; 2 (auctor c.425BC-347BC)
καίτοι σχεδὸν μὲν οἶδα παραίτησιν εὖ μάλα φιλότιμον καὶ τοῦ δέοντος ἀγροικοτέραν μέλλων παραιτεῖσθαι, ῥητέον δὲ ὅμως.
437Plato, Crito, p1, 49; 15 (auctor c.425BC-347BC)
σκόπει δὴ οὖν καὶ σὺ εὖ μάλα πότερον κοινωνεῖς καὶ συνδοκεῖ σοι καὶ ἀρχώμεθα ἐντεῦθεν βουλευόμενοι, ὡς οὐδέποτε ὀρθῶς ἔχοντος οὔτε τοῦ ἀδικεῖν οὔτε τοῦ ἀνταδικεῖν οὔτε κακῶς πάσχοντα ἀμύνεσθαι ἀντιδρῶντα κακῶς, ἢ ἀφίστασαι καὶ οὐ κοινωνεῖς τῆς ἀρχῆς· ἐμοὶ μὲν γὰρ καὶ πάλαι οὕτω καὶ νῦν ἔτι δοκεῖ, σοὶ δὲ εἴ πῃ ἄλλῃ δέδοκται, λέγε καὶ δίδασκε.
438Plato, Epinomis, p1, 976; 6 (auctor c.425BC-347BC)
λοιπὴ δ' ἔτι πρὸς δόξαν σοφίας ἐστίν τις ἄτοπος δύναμις, ἣν φύσιν ἂν οἱ πολλοὶ μᾶλλον ἢ σοφίαν ὀνομάσειαν, τότε ὅταν τινά τις συννοῇ ῥᾳδίως μὲν ὅτιπερ ἂν μανθάνῃ μανθάνοντα, μάλα δὲ πολλὰ καὶ ἀσφαλῶς μνημονεύοντα, ὅταν τε τὸ πρόσφορον ἑκάστῳ διαμνημονεύῃ τις, ὅτι γιγνόμενον ἂν πρέποι, τοῦτο δὲ ταχὺ δρᾷ· ταῦτα γὰρ ἅπαντα οἱ μὲν φύσιν, οἱ δὲ σοφίαν, οἱ δὲ ἀγχίνοιαν θήσουσιν φύσεως, σοφὸν δὲ ὄντως οὐδενὶ τούτων οὐδεὶς τῶν ἐμφρόνων ἐθελήσει ποτὲ καλεῖν.
439Plato, Epinomis, p1, 978; 6 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ μέχρι μὲν τούτων τε καὶ ἐν τούτοις σύμπαν τὸ δυνατὸν τῶν ζῴων μάλα ἀριθμητικὸν
440Plato, Epinomis, p1, 980; 12 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος θεογονίαν τοίνυν καὶ ζῳογονίαν ἀναγκαῖον, ὡς ἔοικεν, πρῶτόν μοι, κακῶς ἀπεικασάντων τῶν ἔμπροσθεν, βέλτιον ἀπεικάσαι κατὰ τὸν ἔμπροσθεν λόγον, ἀναλαβόντα ὃν πρὸς τοὺς ἀσεβεῖς ἐπικεχείρηκα λέγων, φράζων ὡς εἰσὶν θεοὶ ἐπιμελούμενοι πάντων, σμικρῶν καὶ μειζόνων, καὶ σχεδὸν ἀπαραμύθητοι τῶν περὶ τὰ δίκαιά εἰσιν πράγματα – εἰ δὴ μέμνησθέ γε, ὦ Κλεινία· ἐλάβετε μὲν γὰρ δὴ καὶ ὑπομνήματα – καὶ γὰρ ἦν τὰ ῥηθέντα τότε καὶ μάλα ἀληθῆ· τόδε δὲ αὐτῶν ἦν τὸ μέγιστον, ὅτι πρεσβύτερον εἴη ψυχὴ σώματος ἅπασα παντός – ἆρα μέμνησθε· ἢ πάντως που τοῦτό γε· – ὃ γὰρ ἄμεινον καὶ παλαιότερον καὶ θεοειδέστερον, πιθανὸν ὅτι τοῦ † νέου καὶ νεωτέρου καὶ ἀτιμοτέρου, πανταχῇ τε ἄρχον ἀρχομένου πρεσβύτερον καὶ ἄγον ἀγομένου πάντῃ.
441Plato, Epinomis, p1, 984; 5 (auctor c.425BC-347BC)
θεοὺς μὲν δή, Δία τε καὶ Ἥραν καὶ τοὺς ἄλλους πάντας, ὅπῃ τις ἐθέλει, ταύτῃ κατὰ τὸν αὐτὸν τιθέσθω νόμον καὶ πάγιον ἐχέτω τοῦτον τὸν λόγον· θεοὺς δὲ δὴ τοὺς ὁρατούς, μεγίστους καὶ τιμιωτάτους καὶ ὀξύτατον ὁρῶντας πάντῃ, τοὺς πρώτους τὴν τῶν ἄστρων φύσιν λεκτέον καὶ ὅσα μετὰ τούτων αἰσθανόμεθα γεγονότα, μετὰ δὲ τούτους καὶ ὑπὸ τούτοις ἑξῆς δαίμονας, ἀέριον δὲ γένος, ἔχον ἕδραν τρίτην καὶ μέσην, τῆς ἑρμηνείας αἴτιον, εὐχαῖς τιμᾶν μάλα χρεὼν χάριν τῆς εὐφήμου διαπορείας.
442Plato, Epinomis, p1, 987; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλὰ γὰρ ἐπωνυμίαν εἰλήφασιν θεῶν· ὁ μὲν γὰρ ἑωσφόρος ἕσπερός τε ὢν αὑτὸς ἀφροδίτης εἶναι σχεδὸν ἔχει λόγον καὶ μάλα Συρίῳ νομοθέτῃ πρέπον, ὁ δ' ὁμόδρομος ἡλίῳ τε ἅμα καὶ τούτῳ σχεδὸν Ἑρμοῦ.
443Plato, Epinomis, p1, 989; 5 (auctor c.425BC-347BC)
ἄρισται δ' εἰσὶν αἱ χαλεπώτατα μὲν ἂν γενόμεναι, μέγιστον δὲ ὄφελος, ἂν γίγνωνται· τά τε γὰρ τῆς βραδείας τε καὶ τῆς ἐναντίας φύσεως μετρίως ἀποδεχομένη ψυχὴ καὶ πρᾴως, εὔκολος ἂν εἴη, τήν τε ἀνδρείαν ἀγαμένη, καὶ πρὸς τὸ σωφρονεῖν εὐπειθής, καὶ τό γε μέγιστον, ἐν ταύταις ταῖς φύσεσιν δυναμένη μανθάνειν καὶ μνήμων οὖσα, εὖ μάλα χαίρειν τούτοις αὐτοῖς δύναιτ' ἂν φιλομαθὴς ὥστ' εἶναι.
444Plato, Epistolae, 1a, 312; 12 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ δὴ καὶ περὶ τοῦδε, ὃ δὴ τούτου τιμιώτερόν τ' ἐστὶν καὶ θειότερον, καὶ μάλα σφόδρ' αὐτῷ δηλωτέον, ὑπὲρ οὗ σὺ πέπομφας ἀπορούμενος.
445Plato, Epistolae, 1b, 319; 5 (auctor c.425BC-347BC)
ἠρόμην γὰρ δή σε πότερον αὐτὸ τοῦτό σοι συμβουλεύσαιμι μόνον ἤ τι καὶ ἄλλο πρὸς τούτῳ· σὺ δὲ καὶ μάλ' ἀπεκρίνω μεμηνιμένως καὶ ὑβριστικῶς εἰς ἐμέ, ὡς ᾤου – διὸ τὸ τότε σοι ὕβρισμα νῦν ὕπαρ ἀντ' ὀνείρατος γέγονεν – εἶπες δὲ καὶ μάλα πλαστῶς γελῶν, εἰ μέμνημαι, ὡς «παιδευθέντα με ἐκέλευες ποιεῖν πάντα ταῦτα ἢ μὴ ποιεῖν.
446Plato, Epistolae, 1f, 333; 4 (auctor c.425BC-347BC)
ταῦτα τότε ἐνίκησεν καὶ τὸ δεύτερον ἐν Συρακοσίοις λεγόμενα, καὶ μάλα ἀτόπῳ τε καὶ αἰσχρᾷ νίκῃ τοῖς τῆς νίκης αἰτίοις.
447Plato, Epistolae, 1f, 340; 4 (auctor c.425BC-347BC)
ἔστιν δή τις τρόπος τοῦ περὶ τὰ τοιαῦτα πεῖραν λαμβάνειν οὐκ ἀγεννὴς ἀλλ' ὄντως τυράννοις πρέπων, ἄλλως τε καὶ τοῖς τῶν παρακουσμάτων μεστοῖς, ὃ δὴ κἀγὼ Διονύσιον εὐθὺς ἐλθὼν ᾐσθόμην καὶ μάλα πεπονθότα.
448Plato, Epistolae, 1f, 346; 10 (auctor c.425BC-347BC)
ἐβουλευόμην δὴ τὸ μετὰ ταῦτα κατ' ἐμαυτὸν γενόμενος, μάλα συγκεχυμένος· πρῶτος δ' ἦν μοι τῆς βουλῆς ἡγούμενος ὅδε λόγος.
449Plato, Epistolae, 1f, 349; 4 (auctor c.425BC-347BC)
» καὶ ὃς ἐμβλέψας μοι καὶ μάλα τυραννικῶς, «σοί,» ἔφη, «ἐγὼ οὔτε τι σμικρὸν οὔτε μέγα ὡμολόγησα.
450Plato, Euthydemus, p1, 271; 4 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ μάλα πολύ, ὦ Σώκρατες, ἐπιδεδωκέναι μοι ἔδοξεν, καὶ τοῦ ἡμετέρου οὐ πολύ τι τὴν ἡλικίαν διαφέρειν Κριτοβούλου.
451Plato, Euthydemus, p1, 273; 2 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὔπω τούτω δύ' ἢ τρεῖς δρόμους περιεληλυθότε ἤστην, καὶ εἰσέρχεται Κλεινίας, ὃν σὺ φῂς πολὺ ἐπιδεδωκέναι, ἀληθῆ λέγων· ὄπισθεν δὲ αὐτοῦ ἐρασταὶ πάνυ πολλοί τε καὶ ἄλλοι καὶ Κτήσιππος, νεανίσκος τις Παιανιεύς, μάλα καλός τε κἀγαθὸς τὴν φύσιν, ὅσον μὴ ὑβριστὴς [δὲ] διὰ τὸ νέος εἶναι.
452Plato, Euthydemus, p1, 274; 8 (auctor c.425BC-347BC)
τούτους δὴ ἐγὼ δεικνὺς ἔλεγον τῷ Εὐθυδήμῳ ὅτι πάντες ἕτοιμοι εἶεν μανθάνειν· ὅ τε οὖν Κτήσιππος συνέφη μάλα προθύμως καὶ οἱ ἄλλοι, καὶ ἐκέλευον αὐτὼ κοινῇ πάντες ἐπιδείξασθαι τὴν δύναμιν τῆς σοφίας.
453Plato, Euthydemus, p1, 283; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ὁ οὖν πρεσβύτερος αὐτῶν, ὁ Διονυσόδωρος, πρότερος ἤρχετο τοῦ λόγου, καὶ ἡμεῖς πάντες ἐβλέπομεν πρὸς αὐτὸν ὡς αὐτίκα μάλα ἀκουσόμενοι θαυμασίους τινὰς λόγους.
454Plato, Euthydemus, p1, 293; 16 (auctor c.425BC-347BC)
πῶς λέγετον· ἔφην ἐγώ· ἀλλ' οὐδὲν ἄρα ἐπίστασθον· καὶ μάλα, ἦ δ' ὅς.
455Plato, Euthydemus, p1, 298; 24 (auctor c.425BC-347BC)
εἰπὲ γάρ μοι, ἔστι σοι κύων· καὶ μάλα πονηρός, ἔφη ὁ Κτήσιππος.
456Plato, Euthydemus, p1, 299; 10 (auctor c.425BC-347BC)
οὐκοῦν, ἔφη, καὶ ἐν τῷ πολέμῳ ἐπειδὴ ἀγαθόν ἐστιν ὅπλα ἔχειν, ὡς πλεῖστα δεῖ ἔχειν δόρατά τε καὶ ἀσπίδας, ἐπειδήπερ ἀγαθόν ἐστιν· μάλα δήπου, ἔφη ὁ Κτήσιππος· σὺ δ' οὐκ οἴει, ὦ Εὐθύδημε, ἀλλὰ μίαν καὶ ἓν δόρυ· ἔγωγε.
457Plato, Euthydemus, p1, 307; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης τί οὖν· ἐν ἑκάστῃ τούτων τοὺς πολλοὺς πρὸς ἕκαστον τὸ ἔργον οὐ καταγελάστους ὁρᾷς· Κρίτων ναὶ μὰ τὸν Δία, καὶ μάλα ἀληθῆ λέγεις.
458Plato, Euthyphro, p1, 4; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης τί δέ· πετόμενόν τινα διώκεις· Εὐθύφρων πολλοῦ γε δεῖ πέτεσθαι, ὅς γε τυγχάνει ὢν εὖ μάλα πρεσβύτης.
459Plato, Euthyphro, p1, 14; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οὐκοῦν τὸ θύειν δωρεῖσθαί ἐστι τοῖς θεοῖς, τὸ δ' εὔχεσθαι αἰτεῖν τοὺς θεούς· Εὐθύφρων καὶ μάλα, ὦ Σώκρατες.
460Plato, Gorgias, p1, 447; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἀλλ' ἦ, τὸ λεγόμενον, κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν καὶ ὑστεροῦμεν· Καλλίκλης καὶ μάλα γε ἀστείας ἑορτῆς· πολλὰ γὰρ καὶ καλὰ Γοργίας ἡμῖν ὀλίγον πρότερον ἐπεδείξατο.
461Plato, Gorgias, p1, 448; 21 (auctor c.425BC-347BC)
Πῶλος οὐ γὰρ ἀπεκρινάμην ὅτι εἴη ἡ καλλίστη· Σωκράτης καὶ μάλα.
462Plato, Gorgias, p1, 469; 13 (auctor c.425BC-347BC)
εἰ γὰρ ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι «ὦ Πῶλε, ἐμοὶ δύναμίς τις καὶ τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν· ἐὰν γὰρ ἄρα ἐμοὶ δόξῃ τινὰ τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων ὧν σὺ ὁρᾷς αὐτίκα μάλα δεῖν τεθνάναι, τεθνήξει οὗτος ὃν ἂν δόξῃ· κἄν τινα δόξῃ μοι τῆς κεφαλῆς αὐτῶν καταγῆναι δεῖν, κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα μάλα, κἂν θοἰμάτιον διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται – οὕτω μέγα ἐγὼ δύναμαι ἐν τῇδε τῇ πόλει,» εἰ οὖν ἀπιστοῦντί σοι δείξαιμι τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως ἂν εἴποις ἰδὼν ὅτι «ὦ Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν μέγα δύναιντο, ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ ἥντινά σοι δοκοῖ, καὶ τά γε Ἀθηναίων νεώρια καὶ αἱ τριήρεις καὶ τὰ πλοῖα πάντα καὶ τὰ δημόσια καὶ τὰ ἴδια·» ἀλλ' οὐκ ἄρα τοῦτ' ἔστιν τὸ μέγα δύνασθαι, τὸ ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτῷ· ἢ δοκεῖ σοι· Πῶλος οὐ δῆτα οὕτω γε.
463Plato, Gorgias, p1, 496; 10 (auctor c.425BC-347BC)
ὁμολογοῦμεν ταῦτα· καὶ εὖ μάλα σκεψάμενος ἀποκρίνου.
464Plato, Gorgias, p1, 523; 1 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης ἄκουε δή, φασί, μάλα καλοῦ λόγου, ὃν σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦθον, ὡς ἐγὼ οἶμαι, ἐγὼ δὲ λόγον· ὡς ἀληθῆ γὰρ ὄντα σοι λέξω ἃ μέλλω λέγειν.
465Plato, Hippias, p1, 286; 9 (auctor c.425BC-347BC)
ἔναγχος γάρ τις, ὦ ἄριστε, εἰς ἀπορίαν με κατέβαλεν ἐν λόγοις τισὶ τὰ μὲν ψέγοντα ὡς αἰσχρά, τὰ δ' ἐπαινοῦντα ὡς καλά, οὕτω πως ἐρόμενος καὶ μάλα ὑβριστικῶς· «πόθεν δέ μοι σύ,» ἔφη, «ὦ Σώκρατες, οἶσθα ὁποῖα καλὰ καὶ αἰσχρά· ἐπεὶ φέρε, ἔχοις ἂν εἰπεῖν τί ἐστι τὸ καλόν·» καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἐμὴν φαυλότητα ἠπορούμην τε καὶ οὐκ εἶχον αὐτῷ κατὰ τρόπον ἀποκρίνασθαι· ἀπιὼν οὖν ἐκ τῆς συνουσίας ἐμαυτῷ τε ὠργιζόμην καὶ ὠνείδιζον, καὶ ἠπείλουν, ὁπότε πρῶτον ὑμῶν τῳ τῶν σοφῶν ἐντύχοιμι, ἀκούσας καὶ μαθὼν καὶ ἐκμελετήσας ἰέναι πάλιν ἐπὶ τὸν ἐρωτήσαντα, ἀναμαχούμενος τὸν λόγον.
466Plato, Hippias, p1, 292; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Ἱππίας ἀλλὰ τί μήν· Σωκράτης ὅτι, ἂν τύχῃ βακτηρίαν ἔχων, ἂν μὴ ἐκφύγω φεύγων αὐτόν, εὖ μάλα μου ἐφικέσθαι πειράσεται.
467Plato, Hippias, p1, 294; 13 (auctor c.425BC-347BC)
Ἱππίας ναὶ μὰ Δία, ὦ Σώκρατες, καὶ μάλα ἔμοιγε ἀτόπως.
468Plato, Hippias, p3, 365; 12 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης τοὺς ψευδεῖς λέγεις οἷον ἀδυνάτους τι ποιεῖν, ὥσπερ τοὺς κάμνοντας, ἢ δυνατούς τι ποιεῖν· Ἱππίας δυνατοὺς ἔγωγε καὶ μάλα σφόδρα ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἐξαπατᾶν ἀνθρώπους.
469Plato, Hippias, p3, 365; 17 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης φρόνιμοι δὲ ὄντες οὐκ ἐπίστανται ὅτι ποιοῦσιν, ἢ ἐπίστανται· Ἱππίας καὶ μάλα σφόδρα ἐπίστανται· διὰ ταῦτα καὶ κακουργοῦσιν.
470Plato, Ion, p1, 535; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οἶσθα οὖν ὅτι καὶ τῶν θεατῶν τοὺς πολλοὺς ταὐτὰ ταῦτα ὑμεῖς ἐργάζεσθε· Ἴων καὶ μάλα καλῶς οἶδα· καθορῶ γὰρ ἑκάστοτε αὐτοὺς ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ βήματος κλάοντάς τε καὶ δεινὸν ἐμβλέποντας καὶ συνθαμβοῦντας τοῖς λεγομένοις.
471Plato, Laches, p1, 190; 12 (auctor c.425BC-347BC)
ἦ γάρ· Λάχης καὶ μάλα δὴ οὕτω δοκεῖ.
472Plato, Laches, p1, 200; 3 (auctor c.425BC-347BC)
σὺ μὲν οὖν μοι δοκεῖς ὡς ἀληθῶς ἀνθρώπειον πρᾶγμα ἐργάζεσθαι οὐδὲ πρὸς σαυτὸν βλέπειν ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἄλλους· ἐγὼ δ' οἶμαι ἐμοὶ περὶ ὧν ἐλέγομεν νῦν τε ἐπιεικῶς εἰρῆσθαι, καὶ εἴ τι αὐτῶν μὴ ἱκανῶς εἴρηται, ὕστερον ἐπανορθώσεσθαι καὶ μετὰ Δάμωνος – οὗ σύ που οἴει καταγελᾶν, καὶ ταῦτα οὐδ' ἰδὼν πώποτε τὸν Δάμωνα – καὶ μετ' ἄλλων· καὶ ἐπειδὰν βεβαιώσωμαι αὐτά, διδάξω καὶ σέ, καὶ οὐ φθονήσω· δοκεῖς γάρ μοι καὶ μάλα σφόδρα δεῖσθαι μαθεῖν.
473Plato, Leges, 1, 625; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος καὶ καλόν γε τὸ κλέος ὑεῖ τε Διὸς μάλα πρέπον.
474Plato, Leges, 1, 627; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας καὶ μάλα ἄτοπον, ὦ ξένε, τὸ νῦν λεγόμενον· ὅμως δὲ ὁμολογεῖν οὕτως ἀναγκαιότατον.
475Plato, Leges, 1, 630; 3 (auctor c.425BC-347BC)
πιστὸς μὲν γὰρ καὶ ὑγιὴς ἐν στάσεσιν οὐκ ἄν ποτε γένοιτο ἄνευ συμπάσης ἀρετῆς· διαβάντες δ' εὖ καὶ μαχόμενοι ἐθέλοντες ἀποθνῄσκειν ἐν ᾧ πολέμῳ φράζει Τύρταιος τῶν μισθοφόρων εἰσὶν πάμπολλοι, ὧν οἱ πλεῖστοι γίγνονται θρασεῖς καὶ ἄδικοι καὶ ὑβρισταὶ καὶ ἀφρονέστατοι σχεδὸν ἁπάντων, ἐκτὸς δή τινων εὖ μάλα ὀλίγων.
476Plato, Leges, 1, 638; 7 (auctor c.425BC-347BC)
νῦν δὴ ταὐτόν μοι δοκοῦμεν ἡμεῖς ἐν τοῖς λόγοις ποιεῖν· περὶ μέθης γὰρ ἀκούσαντες τοσοῦτον μόνον, εὐθὺς οἱ μὲν ψέγειν αὐτό, οἱ δ' ἐπαινεῖν, καὶ μάλα ἀτόπως.
477Plato, Leges, 1, 643; 11 (auctor c.425BC-347BC)
νῦν γὰρ ὀνειδίζοντες ἐπαινοῦντές θ' ἑκάστων τὰς τροφάς, λέγομεν ὡς τὸν μὲν πεπαιδευμένον ἡμῶν ὄντα τινά, τὸν δὲ ἀπαίδευτον ἐνίοτε εἴς τε καπηλείας καὶ ναυκληρίας καὶ ἄλλων τοιούτων μάλα πεπαιδευμένων σφόδρα ἀνθρώπων· οὐ γὰρ ταῦτα ἡγουμένων, ὡς ἔοικ', εἶναι παιδείαν ὁ νῦν λόγος ἂν εἴη, τὴν δὲ πρὸς ἀρετὴν ἐκ παίδων παιδείαν, ποιοῦσαν ἐπιθυμητήν τε καὶ ἐραστὴν τοῦ πολίτην γενέσθαι τέλεον, ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι ἐπιστάμενον μετὰ δίκης.
478Plato, Leges, 1, 648; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας καὶ τί τοιοῦτον φαῖμεν ἄν, ὦ ξένε, ἐν ἀνθρώποις γεγονέναι πῶμα· Ἀθηναῖος οὐδέν· εἰ δ' οὖν ἐγένετό ποθεν, ἔσθ' ὅτι πρὸς ἀνδρείαν ἦν ἂν νομοθέτῃ χρήσιμον· οἷον τὸ τοιόνδε περὶ αὐτοῦ καὶ μάλα εἴχομεν ἂν αὐτῷ διαλέγεσθαι· φέρε, ὦ νομοθέτα, εἴτε Κρησὶν εἴθ' οἱστισινοῦν νομοθετεῖς, πρῶτον μὲν τῶν πολιτῶν ἆρ' ἂν δέξαιο βάσανον δυνατὸς εἶναι λαμβάνειν ἀνδρείας τε πέρι καὶ δειλίας· Κλεινίας φαίη που πᾶς ἂν δῆλον ὅτι.
479Plato, Leges, 1a, 665; 4 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας πῶς δή· λέγε· μάλα γὰρ ἄτοπος γίγνοιτ' ἂν ὥς γε ἐξαίφνης ἀκούσαντι Διονύσου πρεσβυτῶν χορός, εἰ ἄρα οἱ ὑπὲρ τριάκοντα καὶ πεντήκοντα δὲ γεγονότες ἔτη μέχρι ἑξήκοντα αὐτῷ χορεύσουσιν.
480Plato, Leges, 1a, 668; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας πῶς γὰρ οὔ· Ἀθηναῖος καὶ μὴν τοῦτό γε πᾶς ἂν ὁμολογοῖ περὶ τῆς μουσικῆς, ὅτι πάντα τὰ περὶ αὐτήν ἐστιν ποιήματα μίμησίς τε καὶ ἀπεικασία· καὶ τοῦτό γε μῶν οὐκ ἂν σύμπαντες ὁμολογοῖεν ποιηταί τε καὶ ἀκροαταὶ καὶ ὑποκριταί· Κλεινίας καὶ μάλα.
481Plato, Leges, 1b, 678; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας καὶ μάλα πρέπει τοῦθ' οὕτως.
482Plato, Leges, 1b, 682; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας καὶ μάλα.
483Plato, Leges, 1b, 682; 13 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας καὶ μάλα.
484Plato, Leges, 1b, 687; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Μέγιλλος ὅταν ἀνόητος ὢν καὶ ἔτι νέος εὔχηται, λέγεις· Ἀθηναῖος καὶ ὅταν γε ὁ πατὴρ ὢν γέρων ἢ καὶ σφόδρα νεανίας, μηδὲν τῶν καλῶν καὶ τῶν δικαίων γιγνώσκων, εὔχηται μάλα προθύμως ἐν παθήμασιν ἀδελφοῖς ὢν τοῖς γενομένοις Θησεῖ πρὸς τὸν δυστυχῶς τελευτήσαντα Ἱππόλυτον, ὁ δὲ παῖς γιγνώσκῃ, τότε, δοκεῖς, παῖς πατρὶ συνεύξεται· Μέγιλλος μανθάνω ὃ λέγεις.
485Plato, Leges, 1b, 690; 1 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος εἶεν· ἀξιώματα δὲ δὴ τοῦ τε ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι ποῖά ἐστι καὶ πόσα, ἔν τε πόλεσιν μεγάλαις καὶ σμικραῖς ἔν τε οἰκίαις ὡσαύτως· ἆρ' οὐχὶ ἓν μὲν τό τε πατρὸς καὶ μητρός· καὶ ὅλως γονέας ἐκγόνων ἄρχειν ἀξίωμα ὀρθὸν πανταχοῦ ἂν εἴη· Κλεινίας καὶ μάλα.
486Plato, Leges, 1b, 690; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας μάλα γε ἀναγκαῖον ἀρχὴν εἴρηκας.
487Plato, Leges, 1b, 695; 1 (auctor c.425BC-347BC)
αὐτοὺς δὲ οἷς ταῦτα παραδώσειν ἔμελλεν ἠγνόει τὴν πατρῴαν οὐ παιδευομένους τέχνην, οὖσαν Περσικήν – ποιμένων ὄντων Περσῶν, τραχείας χώρας ἐκγόνων – σκληρὰν καὶ ἱκανὴν ποιμένας ἀπεργάζεσθαι μάλα ἰσχυροὺς καὶ δυναμένους θυραυλεῖν καὶ ἀγρυπνεῖν καὶ εἰ στρατεύεσθαι δέοι στρατεύεσθαι· διεφθαρμένην δὲ παιδείαν ὑπὸ τῆς λεγομένης εὐδαιμονίας τὴν Μηδικὴν περιεῖδεν ὑπὸ γυναικῶν τε καὶ εὐνούχων παιδευθέντας αὑτοῦ τοὺς ὑεῖς, ὅθεν ἐγένοντο οἵους ἦν αὐτοὺς εἰκὸς γενέσθαι, τροφῇ ἀνεπιπλήκτῳ τραφέντας.
488Plato, Leges, 1b, 697; 2 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος τί οὖν· οὐ νομοθέτου καὶ ταῦτα αὖ φήσομεν εἶναι διανέμειν· Μέγιλλος καὶ μάλα.
489Plato, Leges, 1b, 699; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Μέγιλλος καὶ μάλα, ὦ ξένε, ὀρθῶς τε εἴρηκας καὶ σαυτῷ τε καὶ τῇ πατρίδι πρεπόντως.
490Plato, Leges, 1c, 705; 2 (auctor c.425BC-347BC)
πρόσοικος γὰρ θάλαττα χώρᾳ τὸ μὲν παρ' ἑκάστην ἡμέραν ἡδύ, μάλα γε μὴν ὄντως ἁλμυρὸν καὶ πικρὸν γειτόνημα· ἐμπορίας γὰρ καὶ χρηματισμοῦ διὰ καπηλείας ἐμπιμπλᾶσα αὐτήν, ἤθη παλίμβολα καὶ ἄπιστα ταῖς ψυχαῖς ἐντίκτουσα, αὐτήν τε πρὸς αὑτὴν τὴν πόλιν ἄπιστον καὶ ἄφιλον ποιεῖ καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὡσαύτως.
491Plato, Leges, 1c, 718; 8 (auctor c.425BC-347BC)
οὐ γὰρ πολλή τις εὐπέτεια οὐδὲ ἀφθονία τῶν προθυμουμένων ὡς ἀρίστων ὅτι μάλιστα καὶ ὡς τάχιστα γίγνεσθαι, τὸν δὲ Ἡσίοδον οἱ πολλοὶ σοφὸν ἀποφαίνουσι λέγοντα ὡς ἡ μὲν ἐπὶ τὴν κακότητα ὁδὸς λεία καὶ ἀνιδιτὶ παρέχει πορεύεσθαι, μάλα βραχεῖα οὖσα, τῆς δὲ ἀρετῆς, ηες.
492Plato, Leges, 1d, 743; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ὁ μὲν γὰρ δικαίως καὶ ἀδίκως λαμβάνων καὶ μήτε δικαίως μήτε ἀδίκως ἀναλίσκων πλούσιος, ὅταν καὶ φειδωλὸς ᾖ, ὁ δὲ πάγκακος, ὡς τὰ πολλὰ ὢν ἄσωτος, μάλα πένης· ὁ δὲ ἀναλίσκων τε εἰς τὰ καλὰ καὶ κτώμενος ἐκ τῶν δικαίων μόνον οὔτ' ἂν διαφέρων πλούτῳ ῥᾳδίως ἄν ποτε γένοιτο οὐδ' αὖ σφόδρα πένης.
493Plato, Leges, 1e, 757; 2 (auctor c.425BC-347BC)
παλαιὸς γὰρ λόγος ἀληθὴς ὤν, ὡς ἰσότης φιλότητα ἀπεργάζεται, μάλα μὲν ὀρθῶς εἴρηται καὶ ἐμμελῶς· ἥτις δ' ἐστί ποτε ἰσότης ἡ τοῦτο αὐτὸ δυναμένη, διὰ τὸ μὴ σφόδρα σαφὴς εἶναι σφόδρα ἡμᾶς διαταράττει.
494Plato, Leges, 1e, 776; 7 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος καὶ μάλα γε, ὦ Μέγιλλε, εἰκότως· σχεδὸν γὰρ πάντων τῶν Ἑλλήνων ἡ Λακεδαιμονίων εἱλωτεία πλείστην ἀπορίαν παράσχοιτ' ἂν καὶ ἔριν τοῖς μὲν ὡς εὖ, τοῖς δ' ὡς οὐκ εὖ γεγονυῖά ἐστιν – ἐλάττω δὲ ἥ τε Ἡρακλεωτῶν δουλεία τῆς τῶν Μαριανδυνῶν καταδουλώσεως ἔριν ἂν ἔχοι, τὸ Θετταλῶν τ' αὖ πενεστικὸν ἔθνος – εἰς ἃ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα βλέψαντας ἡμᾶς τί χρὴ ποιεῖν περὶ κτήσεως οἰκετῶν· ὃ δὴ παριὼν τῷ λόγῳ ἔτυχον εἰπών, καὶ σύ με εἰκότως τί ποτε φράζοιμι ἠρώτησας, τόδε ἐστίν.
495Plato, Leges, 1f, 793; 3 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος μάλα μὲν οὖν ὀρθῶς, ὦ Κλεινία.
496Plato, Leges, 1f, 805; 5 (auctor c.425BC-347BC)
ἀλλὰ γὰρ εἰπὼν τὸν μὲν λόγον ἐᾶσαι διεξελθεῖν, εὖ διελθόντος δέ, οὕτω τὸ δοκοῦν αἱρεῖσθαι δεῖν, μάλα εἶπές τε ἐμμελῶς, πεποίηκάς τέ με τὰ νῦν αὐτὸν ἐμαυτῷ ἐπιπλήττειν ὅτι ταῦτα εἴρηκα· λέγε οὖν τὸ μετὰ ταῦτα ὅτι σοι κεχαρισμένον ἐστίν.
497Plato, Leges, 1f, 807; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ταῦτα οὖν δὴ δι' ἀκριβείας μὲν ἱκανῆς, ὡς καὶ νῦν, εἰ ζητοῖμεν ἄν, ἴσως οὐκ ἄν ποτε γένοιτο, μέχριπερ ἂν γυναῖκές τε καὶ παῖδες οἰκήσεις τε ἴδιαι καὶ ἰδίως ἅπαντ' ᾖ τὰ τοιαῦτα ἑκάστοις ἡμῶν κατεσκευασμένα· τὰ δὲ μετ' ἐκεῖν' αὖ δεύτερα τὰ νῦν λεγόμενα εἰ γίγνοιτο ἡμῖν, γίγνοιτο ἂν καὶ μάλα μετρίως.
498Plato, Leges, 1f, 810; 5 (auctor c.425BC-347BC)
πρὸς δὲ δὴ μαθήματα ἄλυρα ποιητῶν κείμενα ἐν γράμμασι, τοῖς μὲν μετὰ μέτρων, τοῖς δ' ἄνευ ῥυθμῶν τμημάτων, ἃ δὴ συγγράμματα κατὰ λόγον εἰρημένα μόνον, τητώμενα ῥυθμοῦ τε καὶ ἁρμονίας, σφαλερὰ γράμμαθ' ἡμῖν ἐστιν παρά τινων τῶν πολλῶν τοιούτων ἀνθρώπων καταλελειμμένα· οἷς, ὦ πάντων βέλτιστοι νομοφύλακες, τί χρήσεσθε· ἢ τί ποθ' ὑμῖν ὁ νομοθέτης χρῆσθαι προστάξας ὀρθῶς ἂν τάξειε· καὶ μάλα ἀπορήσειν αὐτὸν προσδοκῶ.
499Plato, Leges, 1f, 810; 9 (auctor c.425BC-347BC)
Κλεινίας τί δέ· σμικρὰ καὶ ὀλίγα δοκεῖ σοι τὰ ἔμπροσθεν ἡμῖν εἰρημένα περὶ νόμων κεῖσθαι τοῖς πολλοῖς ὑπεναντία· Ἀθηναῖος καὶ μάλα ἀληθὲς τοῦτό γε λέγεις· κελεύεις γὰρ δή με, ὡς ἐμοὶ φαίνεται, τῆς αὐτῆς ὁδοῦ ἐχθοδοποῦ γεγονυίας πολλοῖς – ἴσως δ' οὐκ ἐλάττοσιν ἑτέροις προσφιλοῦς· εἰ δὲ ἐλάττοσιν, οὔκουν χείροσί γε – μεθ' ὧν διακελεύῃ με παρακινδυνεύοντά τε καὶ θαρροῦντα τὴν νῦν ἐκ τῶν παρόντων λόγων τετμημένην ὁδὸν τῆς νομοθεσίας πορεύεσθαι μηδὲν ἀνιέντα.
500Plato, Leges, 1f, 811; 8 (auctor c.425BC-347BC)
καί μοι ἴσως οὐδὲν θαυμαστὸν πάθος ἐπῆλθε, λόγους οἰκείους οἷον ἁθρόους ἐπιβλέψαντι μάλα ἡσθῆναι· τῶν γὰρ δὴ πλείστων λόγων οὓς ἐν ποιήμασιν ἢ χύδην οὕτως εἰρημένους μεμάθηκα καὶ ἀκήκοα, πάντων μοι μετριώτατοί γε εἶναι κατεφάνησαν καὶ προσήκοντες τὰ μάλιστα ἀκούειν νέοις.