'μακρός' - search in All Authors, Showing 1 to 47 of 47 hits

1Aristoteles, Physica, 4, 14; 3
φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς καὶ βραχύς.
2Aristoteles, Physica, 4, 14; 4
ᾗ μὲν γὰρ συνεχής, μακρὸς καὶ βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς καὶ ὀλίγος.
3Aristoteles, De arte poetica, 17; 14 (auctor 384BC-322BC)
Τῆς γάρ Ὀδυσσείας μακρός ὁ λόγος ἐστίν, ἀποδημοῦντός τινος ἔτη πολλά καί παραφυλαττομένου ὑπό τοῦ Ποσειδῶνος καί μόνου ὄντος, ἔτι δέ τῶν οἴκοι οὕτως ἐχόντων ὥστε τά χρήματα ὑπό μνηστήρων ἀναλίσκεσθαι καί τόν υἱόν ἐπιβουλεύεσθαι· αὐτός δέ ἀφικνεῖται χειμασθείς, καί ἀναγνωρίσας τινάς αὐτοῖς ἐπιθέμενος αὐτός μέν ἐσώθη, τούς δ᾿ ἐχθρούς διέφθειρεν.
4Aristoteles, De partibus animalium, 4, 5, 6; 14 (auctor 384BC-322BC)
Μετὰ δὲ τὸ στόμα τοῖς μαλακίοις ἐστὶ στόμαχος μακρός, τούτου δ´ ἐχόμενος πρόλοβος οἷός περ τοῖς ὄρνισιν, εἶτα συνεχὴς κοιλία καὶ ταύτης ἐχόμενον ἔντερον ἁπλοῦν μέχρι τῆς ἐξόδου.
5Aristoteles, De partibus animalium, 4, 10, 19; 46 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ἐκ πλαγίου εἷς, καὶ οὗτος βραχὺς καὶ παχὺς ἀλλ´ οὐ μακρός· ὥσπερ γὰρ εἰ μὴ ἦν χεὶρ ὅλως, οὐκ ἂν ἦν λῆψις, οὕτως κἂν εἰ μὴ ἐκ πλαγίου οὗτος ἦν.
6Aristoteles, De partibus animalium, 4, 10, 20; 48 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ βραχὺς διά τε τὴν ἰσχὺν καὶ διότι οὐδὲν ὄφελος εἰ μακρός.
7Aristoteles, De partibus animalium, 4, 10, 20; 49 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ὁ ἔσχατος δὲ μικρὸς ὀρθῶς, καὶ ὁ μέσος μακρός, ὥσπερ κώπη μεσόνεως· μάλιστα γὰρ τὸ λαμβανόμενον ἀνάγκη περιλαμβάνεσθαι κύκλῳ κατὰ τὸ μέσον πρὸς τὰς ἐργασίας.
8Aristoteles, De partibus animalium, 4, 12, 3; 12 (auctor 384BC-322BC)
Τὰ μὲν γὰρ εἰ εἶχε βραχὺν ἐπὶ σκέλεσι μακροῖς, οὐκ ἂν ὑπηρέτει αὐτοῖς ὁ αὐχὴν πρὸς τὴν ἀπὸ τῆς γῆς νομήν, τοῖς δ´ εἰ μακρὸς ἦν ἐπὶ βραχέσιν.
9Aristoteles, De partibus animalium, 4, 12, 4; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι τοῖς κρεωφάγοις αὐτῶν ὑπεναντίον τὸ μῆκος πρὸς τὸν βίον· ὁ γὰρ μακρὸς αὐχὴν ἀσθενής· τοῖς δ´ ὁ βίος ἐκ τοῦ κρατεῖν ἐστιν.
10Aristoteles, Historia animalium, 1, I 11; 21 (auctor 384BC-322BC)
Τοῖς δέ ἐλέφασιν ὁ μυκτήρ γίνεται μακρός καί ἰσχυρός, καί χρῆται αὐτῷ ὥσπερ χειρί· προσάγεταί τε γάρ καί λαμβάνει τούτῳ καί εἰς τό στόμα προσφέρεται τήν τροφήν, καί τήν ὑγράν καί τήν ξηράν, μόνον τῶν ζῴων.
11Aristoteles, Historia animalium, 1, I 17; 24 (auctor 384BC-322BC)
Τήν δ’ ὄψιν ἐστίν ὁ τοῦ ἀνθρώπου σπλήν στενός καί μακρός, ὅμοιος τῷ ὑείῳ.
12Aristoteles, Historia animalium, 2, II 17; 41 (auctor 384BC-322BC)
Εἶθ’ ὁ πλεύμων ἁπλοῦς, ἰνώδει πόρῳ διηρθρωμένος καί μακρός σφόδρα καί πολύ ἀπηρτημένος τῆς καρδίας.
13Aristoteles, Historia animalium, 4, IV 4; 30 (auctor 384BC-322BC)
Ἀπό δέ τῆς κοιλίας στόμαχος ἁπλοῦς μακρός μέχρι τῆς μήκωνος, ἥ ἐστιν ἐν τῷ πυθμένι.
14Aristoteles, Historia animalium, 4, IV 4; 34 (auctor 384BC-322BC)
Παρύφανται δ’ ἀπό τῆς κοιλίας τῷ στομάχῳ ἐν τοῖς μεγάλοις κόχλοις συνεχόμενος ὑμενίῳ μακρός πόρος καί λευκός, ὅμοιος τήν χρόαν τοῖς ἄνω μαστοειδέσιν· ἔχει δ’ ἐντομάς ὥσπερ τό ἐν τῷ καράβῳ ᾠόν, πλήν τήν χρόαν τό μέν λευκόν, ἐκεῖνο δ’ ἐρυθρόν.
15Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 10; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ νέοις μέν οὖσιν ὁ ὀμφαλός μακρός, αὐξανομένοις δ’ ἐλάττων, καί τέλος μικρός, ἕως ἂν εἰσέλθῃ, καθάπερ ἐλέχθη ἐπί τῶν ὀρνίθων.
16Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 10; 22 (auctor 384BC-322BC)
Προσπέφυκε δέ μακρός ὢν ὁ ὀμφαλός τῆς μέν ὑστέρας πρός τῷ κάτω μέρει, ὥσπερ ἐκ κοτυληδόνος ἕκαστος ἠρτημένος, τοῦ δ’ ἐμβρύου κατά τό μέσον, ᾗ τό ἧπαρ.
17Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 35; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τήν ἰδέαν ἐπ’ οὐράν μέν μακρός, τό δ’ ὕψος βραχύτερος.
18Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 12; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ δέ κύμινδις ὀλιγάκις μέν φαίνεται (οἰκεῖ γάρ ὄρη), ἔστι δέ μέλαν καί μέγεθος ὅσον ἱέραξ ὁ φασσοφόνος καλούμενος, καί τήν ἰδέαν μακρός καί λεπτός.
19Aristoteles, Metaphysica, 14, 3; 15 (auctor 384BC-322BC)
πάντα δὴ ταῦτα ἄλογα, καὶ μάχεται καὶ αὐτὰ ἑαυτοῖς καὶ τοῖς εὐλόγοις, καὶ ἔοικεν ἐν αὐτοῖς εἶναι ὁ Σιμωνίδου μακρὸς λόγος· γίγνεται γὰρ ὁ μακρὸς λόγος ὥσπερ ὁ τῶν δούλων ὅταν μηθὲν ὑγιὲς λέγωσιν.
20Aristoteles, Physica, 4, 12; 3 (auctor 384BC-322BC)
φανερὸν δὲ καὶ ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς καὶ βραχύς.
21Aristoteles, Physica, 4, 12; 4 (auctor 384BC-322BC)
ᾗ μὲν γὰρ συνεχής, μακρὸς καὶ βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς καὶ ὀλίγος.
22Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 17; 3
καὶ ἐρεῖς Τάδε λέγει κύριος Ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
23Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 391; 4 (opus 1508)
Λῆρος μακρός dixit Galenus libro Περί δυνάμεων φυσικῶν secundo.
24Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 391; 5 (opus 1508)
Λῆρος οὖν μακρός ἐστιν ἅπασα τῶν πόρων ὑπόθησις εἰς φυσικήν ἐνέργειαν, id est Magnae igitur nugae sunt omnis pororum suppositio ad vim naturalem.
25Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1012; 17 (opus 1508)
Σῆς δ’ ἀρετῆς ἱδρρῶτα θεοί προπάροιθεν ἔθηκαν Ἀθάνατοι· μακρός τε καί ὄρθιος οἷμος ἐπ’ αὐτήν, Καί τρηχύς τό πρῶτον· ἐπήν δ’ εἰς ἄκρον ἵκηαι, ῾Ρηιδίη δἤπειτα πέλει χαλεπή περ ἐοῦσα, id est Omnino vitium facile est contingere cuivis: Est via ad id brevis, et vicina in sede moratur.
26Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1317; 4 (opus 1508)
Idem in Aiace flagellifero: Ἅπανθ’ ὁ μακρός κἀναρίθμητος χρόνος Υύει τ’ ἄδηλα καί φανέντα κρύπτεται, id est Cuncta pariter immensus ordo temporum Occulta prodit et idem prodita occulit.
27Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2358; 1 (opus 1508)
Ἄνους ὁ μακρός, id est Amens qui longus, hoc est, quod vulgo dictitant, praelongis mentem deesse, pusillis nimium adesse animorum.
28Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2443; 10 (opus 1508)
Unde Persius non citra ἕμφασιν addidit alto, propterea quod homines praelongi etiam proverbio vecordiae notantur: Ἄνους ὁ μακρός.
29Diomedes Grammaticus, Diomedis ars, p. 483, l. 7 (auctor c.375)
poematos characteres sunt quattuor, μακρός, βραχύς, μέσος, ἀνθηρός.
30Diomedes Grammaticus, Diomedis ars, p. 483, l. 8 (auctor c.375)
μακρός est character, ut apud Vegilium in undecimo, ubi de Camilla facit narrationem sic, pulsus ob inuidiam regno uiresque superbas; aut ut se habent secundus et tertius liber.
31Diomedes Grammaticus, Ars grammatica, 3, p28; 154 (auctor c.375)
poematos characteres sunt quattuor, μακρός, βραχύς, μέσος, ἀνθηρός.
32Diomedes Grammaticus, Ars grammatica, 3, p28; 155 (auctor c.375)
μακρός est character, ut apud Vegilium in undecimo, ubi de Camilla facit narrationem sic, «pulsus ob inuidiam regno uiresque superbas»; aut ut se habent secundus et tertius liber.
33Dionysius Exiguus Incertus, De inventione capitis Ioannis Baptistae, 67, 0440B (auctor c.470–c.544)
Καὶ ὁ μὲν ὄνειρός μοι τοιόσδε μακρὸς ὢν, καὶ μακρὰν ἔχων τὴν δήλωσιν, καὶ φρικτὸς πλέον ἢ ἀληθὴς ὅτι περὶ αὐτὸν καὶ ἀμφότερα. Ἐγὼ δὲ τὸ τοῦδε [F. leg. τοιοῦδε] ἀγωνίᾳ περιπεσὼν, τοῖς ὑπ' ἐμὲ παρακελεύομαι μοναχοῖς, διχῶς ἕκαστον τὴν συνήθη τελέσαι εὐχήν.
34Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 8; 1 (auctor c.350)
φύσις natura μῆκος status τύπος forma ὡραῖος tempestivus καλός bonus κομψός bellus κακός malus μακρός longus μικρός pusillus νᾶνος humilis ἁδρός grossus λεπτός gracilis καθάριος mundus λιπαρός pinguis ἀκάθαρτος inmundus ὠχρός pallidus χυλλός mancus χωλός clodus τυφλός caecus πηρός orbus γλαυκός caesius σιμός silus φαλακρός calvus κομήτης comatus ἀνάθριξ reburrus εὐνοῦχος spadon λεῖος levis πωγωνιάτης barbatus ψελλός balbus κωφός surdus κυρτός gibberosus πτίλλος lippus δραπέτης fugitivus μέθυσος ebriacus κλέπτης fur δίκαιος iustus ἀσθενής inbecillis κραύγασος clamosus προγάστωρ ventrosus αἰσχρός turpis δασύς pilosus πλούσιος dives μέτριος modicus πένης pauper ἐπαίτης mendicus
35Herodotus, Historiae, 2, 11, 2; 1 (auctor c.484BC-425BC)
ἔστι δὲ τῆς Ἀραβίης χώρης, Αἰγύπτου δὲ οὐ πρόσω, κόλπος θαλάσσης ἐσέχων ἐκ τῆς Ἐρυθρῆς καλεομένης θαλάσσης, μακρὸς οὕτω δή τι καὶ στεινὸς ὡς ἔρχομαι φράσων· μῆκος μὲν πλόου ἀρξαμένῳ ἐκ μυχοῦ διεκπλῶσαι ἐς τὴν εὐρέαν θάλασσαν ἡμέραι ἀναισιμοῦνται τεσσεράκοντα εἰρεσίῃ χρεωμένῳ· εὖρος δέ, τῇ εὐρύτατος ἐστὶ ὁ κόλπος, ἥμισυ ἡμέρης πλόου.
36Hesiodus, Opera et dies, 274; 4 (auctor fl.c.700BC)
τὴν μέν τοι κακότητα καὶ ἰλαδὸν ἔστιν ἑλέσθαι ῥηιδίως· λείη μὲν ὁδός, μάλα δ' ἐγγύθι ναίει· τῆς δ' ἀρετῆς ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν ἀθάνατοι· μακρὸς δὲ καὶ ὄρθιος οἶμος ἐς αὐτὴν καὶ τρηχὺς τὸ πρῶτον· ἐπὴν δ' εἰς ἄκρον ἵκηται, ῥηιδίη δὴ ἔπειτα πέλει, χαλεπή περ ἐοῦσα.
37Hesiodus, Theogonia, 654; 7 (auctor fl.c.700BC)
Τιτῆνες δ' ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας προφρονέως, χειρῶν τε βίης θ' ἅμα ἔργον ἔφαινον ἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων, γῆ δὲ μέγ' ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δ' οὐρανὸς εὐρὺς σειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμπος ῥιπῇ ὕπ' ἀθανάτων, ἔνοσις δ' ἵκανε βαρεῖα Τάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τ' αἰπεῖα ἰωὴ ἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων· ὣς ἄρ' ἐπ' ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.
38Homerus, Ilias, 15, 184; 3 (auctor fl.700BC)
τριχθά δέ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ' ἔμμορε τιμῆς· ἤτοι ἐγών ἔλαχον πολιήν ἅλα ναιέμεν αἰεί παλλομένων, Ἀΐδης δ' ἔλαχε ζόφον ἠερόεντα, Ζεύς δ' ἔλαχ' οὐρανόν εὐρύν ἐν αἰθέρι καί νεφέλῃσι· γαῖα δ' ἔτι ξυνή πάντων καί μακρός Ὄλυμπος.
39Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 82, 0091A (auctor 565-636)
10. Amphimacrus dicitur, quod duae hinc inde longae habent in medio inclusam brevem: μακρὸς enim Graece longus dicitur.
40Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 1, 17, 10; 26 (auctor 565-636)
Μακρός enim longus dicitur.
41Isidorus Hispalensis, Etymologiae, 1, 19, 4; 6 (auctor 565-636)
Μακρός, id est longa, virgula, iacens est ita: ¯.
42Plato, Critias, p1, 119; 3 (auctor c.425BC-347BC)
τὰ μὲν οὖν πολεμιστήρια οὕτω διετέτακτο τῆς βασιλικῆς πόλεως, τῶν δὲ ἐννέα ἄλλα ἄλλως, ἃ μακρὸς ἂν χρόνος εἴη λέγειν.
43Plato, Ion, p1, 533; 8 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ γὰρ αὕτη ἡ λίθος οὐ μόνον αὐτοὺς τοὺς δακτυλίους ἄγει τοὺς σιδηροῦς, ἀλλὰ καὶ δύναμιν ἐντίθησι τοῖς δακτυλίοις ὥστ' αὖ δύνασθαι ταὐτὸν τοῦτο ποιεῖν ὅπερ ἡ λίθος, ἄλλους ἄγειν δακτυλίους, ὥστ' ἐνίοτε ὁρμαθὸς μακρὸς πάνυ σιδηρίων καὶ δακτυλίων ἐξ ἀλλήλων ἤρτηται· πᾶσι δὲ τούτοις ἐξ ἐκείνης τῆς λίθου ἡ δύναμις ἀνήρτηται.
44Plato, Leges, 1c, 718; 10 (auctor c.425BC-347BC)
φησίν, . . . ἱδρῶτα θεοὶ προπάροιθεν ἔθηκαν ἀθάνατοι, μακρὸς δὲ καὶ ὄρθιος οἶμος ἐς αὐτήν,
45Plato, Phaedrus, p1, 228; 4 (auctor c.425BC-347BC)
τῷ δὲ οὐδὲ ταῦτα ἦν ἱκανά, ἀλλὰ τελευτῶν παραλαβὼν τὸ βιβλίον ἃ μάλιστα ἐπεθύμει ἐπεσκόπει, καὶ τοῦτο δρῶν ἐξ ἑωθινοῦ καθήμενος ἀπειπὼν εἰς περίπατον ᾔει, ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, νὴ τὸν κύνα, ἐξεπιστάμενος τὸν λόγον, εἰ μὴ πάνυ τι ἦν μακρός.
46Plato, Sophistes, p1, 263; 3 (auctor c.425BC-347BC)
» μῶν μὴ μακρὸς ὁ λόγος· Θεαίτητος οὔκ, ἀλλὰ μέτριος.
47Velius Longus, De orthographia, p. 49, l. 11 (auctor c.200)
Graecorum uero qui de antiquis litteris scripserunt commentaria, item Latinorum qui illos secuti sunt eadem littera ueteres solitos scribere ostendunt μακρός μακροῦ μακρῷ, et confusas fuisse ο et ου et ω :apud nos quoque antiqui ostendunt, qui aeque confusas o et u litteras habuere.