'μύθος' - search in All Authors, Showing 1 to 74 of 74 hits

1Aristoteles, De arte poetica, 6; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δέ τῆς μέν πράξεως ὁ μῦθος ἡ μίμησις· λέγω γάρ μῦθον τοῦτον τήν σύνθεσιν τῶν πραγμάτων, τά δέ ἤθη, καθ᾿ ἃ ποιούς τινας εἶναί φαμεν τούς πράττοντας, διάνοιαν δέ, ἐν ὅσοις λέγοντες ἀποδεικνύασί τι ἣ καί ἀποφαίνονται γνώμην.
2Aristoteles, De arte poetica, 6; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἀνάγκη οὖν πάσης τραγῳδίας μέρη εἶναι ἕξ, καθ᾿ἃ ποιά τις ἐστίν ἡ τραγῳδία· ταῦτα δ᾿ ἐστί μῦθος καί ἤθη καί λέξις καί διάνοια καί ὄψις καί μελοποιία.
3Aristoteles, De arte poetica, 6; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ὥστε τά πράγματα καί ὁ μῦθος τέλος τῆς τραγῳδίας· τό δέ τέλος μέγιστον ἁπάντων.
4Aristoteles, De arte poetica, 6; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ἀρχή μέν οὖν καί οἷον ψυχή ὁ μῦθος τῆς τραγῳδίας, δεύτερον δέ τά ἤθη.
5Aristoteles, De arte poetica, 8; 1 (auctor 384BC-322BC)
Μῦθος δ᾿ ἐστίν εἷς, οὐχ ὥσπερ τινές οἴονται, ἐάν περί ἕνα ᾖ· πολλά γάρ καί ἄπειρα τῷ γένει συμβαίνει, ἐξ ὧν ἐνίων οὐδέν ἐστιν ἕν.
6Aristoteles, De arte poetica, 16; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ταῦτα οὖν αὐτός λέγει ἃ βούλεται ὁ ποιητής, ἀλλ᾿ οὐχ ὁ μῦθος.
7Aristoteles, De arte poetica, 24; 29 (auctor 384BC-322BC)
Ὥστε τό λέγειν ὅτι ἀνῄρητο ἂν ὁ μῦθος γελοῖον· ἐξ ἀρχῆς γάρ οὐ δεῖ συνίστασθαι τοιούτους· ἂν δέ θῇ, καί φαίνηται εὐλογώτερον, ἀποδέχεσθαι καί ἄτοπον, ἐπεί καί τά ἐν Ὀδυσσείᾳ ἄλογα τά περί τήν ἔκθεσιν, ὡς οὐκ ἂν ἦν ἀνεκτά, δῆλον ἂν γένοιτο, εἰ αὐτά φαῦλος ποιητής ποιήσειεν· νῦν δέ τοῖς ἄλλοις ἀγαθοῖς ὁ ποιητής ἀφανίζει ἡδύνων τό ἄτοπον.
8Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 31; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὁ δέ λεχθείς μῦθος περί τοῦ ἐκβάλλειν τάς ὑστέρας τίκτοντα ληρώδης ἐστί, συνετέθη δ’ ἐκ τοῦ σπανίους εἶναι τούς λέοντας, ἀποροῦντος τήν αἰτίαν τοῦ τόν μῦθον συνθέντος· σπάνιον γάρ τό γένος τό τῶν λεόντων ἐστί καί οὐκ ἐν πολλῷ γίνεται τόπῳ, ἀλλά τῆς Εὐρώπης ἁπάσης ἐν τῷ μεταξύ τοῦ Ἀχελῴου καί τοῦ Νέσσου ποταμοῦ.
9Aristoteles, Historia animalium, 8, VIII 12; 4 (auctor 384BC-322BC)
Καί τά μέν ἐν αὐτοῖς τοῖς συνήθεσι τόποις εὑρίσκεται τάς βοηθείας, τά δ’ ἐκτοπίζει, μετά μέν τήν φθινοπωρινήν ἰσημερίαν ἐκ τοῦ Πόντου καί τῶν ψυχρῶν τόπων φεύγοντα τόν ἐπιόντα χειμῶνα, μετά δέ τήν ἐαρινήν ἐκ τῶν θερμῶν εἰς τούς τόπους τούς ψυχρούς φοβούμενα τά καύματα, τά μέν ἐκ τῶν ἐγγύς τόπων ποιούμενα τάς μεταβολάς, τά δέ καί ἐκ τῶν ἐσχάτων ὡς εἰπεῖν, οἷον αἱ γέρανοι ποιοῦσιν· μεταβάλλουσι γάρ ἐκ τῶν Σκυθικῶν πεδίων εἰς τά ἕλη τά ἄνω τῆς Αἰγύπτου, ὅθεν ὁ Νεῖλος ῥεῖ· οὗ καί λέγονται τοῖς Πυγμαίοις ἐπιχειρεῖν· οὐ γάρ ἐστι τοῦτο μῦθος, ἀλλ’ ἔστι κατά τήν ἀλήθειαν γένος μικρόν μέν, ὥσπερ λέγεται, καί αὐτοί καί οἱ ἵπποι, τρωγλοδύται δ’ εἰσί τόν βίον.
10Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 32; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπιλέγεται δέ τις καί μῦθος, ὡς τοῦτο πάσχει διότι ἄνθρωπός ποτ’ ὢν ἠδίκησε ξένον.
11Aristoteles, Metaphysica, 1, 2; 7 (auctor 384BC-322BC)
ὁ δ' ἀπορῶν καὶ θαυμάζων οἴεται ἀγνοεῖν (διὸ καὶ ὁ φιλόμυθος φιλόσοφός πώς ἐστιν· ὁ γὰρ μῦθος σύγκειται ἐκ θαυμασίων) · ὥστ' εἴπερ διὰ τὸ φεύγειν τὴν ἄγνοιαν ἐφιλοσόφησαν, φανερὸν ὅτι διὰ τὸ εἰδέναι τὸ ἐπίστασθαι ἐδίωκον καὶ οὐ χρήσεώς τινος ἕνεκεν.
12Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0181 (auctor 354-430)
Latine si usus admitteret, genus quod primum posuit, fabulare appellaremus; sed fabulosum dicamus: a fabulis enim mythicon dictum est; quoniam μῦθος graece fabula dicitur.
13Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 20; 19
ἄνθρωπος ἄχαρις, μῦθος ἄκαιρος· ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
14Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 14; 1 (opus 1508)
Ἀκέφαλος μῦθος, id est Sine capite sermo, dicitur imperfectus ac mutilus.
15Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 288; 2 (opus 1508)
Extat autem in Phoenissis Euripidis ad hunc modum: Ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ, Κοὐ ποικίλων δεῖ τἄνδιχ’ ἑρμενευμάτων· Ἔχει γάρ αὐτά καιρόν· ὁ δ’ ἄδικος λόγος Νοσῶν ἐν αὑτῷ φαρμάκων δεῖται σοφῶν, id est Nam veritatis suevit esse oratio Simplex, vafris nec est egens ambagibus Interpretum, siquidem ipsa per se congruit.
16Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 528; 45 (opus 1508)
Nonnumquam ad rem refertur, ut apud Euripidem in Iphigenia Aulidensi, Οὑμός οὐχ ὁ τοῦδε μῦθος κυριώτερος λέγειν, id est Plus valere nostra debet, quam huius hic oratio.
17Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 536; 49 (opus 1508)
Alioqui ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ, id est simplex veritatis oratio, quemadmodum vere dixit Euripides.
18Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1085; 17 (opus 1508)
Καί ὁ μῦθος ἡμῖν ταύτην ἐχέτω τήν τελευτήν.
19Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1872; 5 (opus 1508)
Sumptum apparet ex Homero, apud quem hoc carmen est Iliados Σ: Αὐτικ’ ἔπειθ’ ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δέ ἔργον, id est Mox simul ac dictum est verbum, res ipsa peracta est.
20Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1949; 14 (opus 1508)
Interpres admonet Ionum esse multiloquentiam; caeterum breviloquentiam non tantum esse familiarem Laconibus, verum etiam Argivis, citans illud ex Ulysse furente Sophoclis: Μῦθος γάρ Ἀργολιστί συντέμνειν βραχύς, id est Argiva paucis multa fert oratio.
21Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2966; 1 (opus 1508)
In eum, qui caelat arcanum sibi commissum neque cuiquam effutit, quadrabit illud in Odysseae Υ: Σῆ δ’ ἄπτερος ἔπλετο μῦθος, id est Huic pennis dicta carebant.
22Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3097; 4 (opus 1508)
Sumptum est ex Homero, apud quem est non semel illud: Μῦθος δ’ ἄνδρεσσι μελήσει, id est Fueritque viris oratio curae.
23Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3415; 8 (opus 1508)
Allusit ad proverbium Bion in Bucolicis, qui cum multis versibus docuisset, Musas semper esse comites amoris subiicit: Μάρτυς ἐγών, ὅτι μῦθος ὅδ’ ἔπλετο πᾶσιν ἀληθής, id est Testis ego dictum hoc haud unquam fallere quemquam.
24Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3679; 6 (opus 1508)
Carmen sic habet: Ὕβρις ἔρωντας ἔλυσε, μάτην ὅδε μῦθος ἀλᾶται· Ὕβρις ἐμήν ἐρέθει μᾶλλον ἐρωμανίην, id est Falsum est quod iactant: Iniuria solvit amores, Morbum quippe meum provocat illa magis.
25Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 4011; 4 (opus 1508)
Antea nobis dictum est ex Platone ἀκέφαλος μῦθος, sine capite fabula.
26Dositheus, Hermeneumata Leidensia, I; 1 (auctor c.350)
ἔτι πλέον aut amplius καὶ μεῖζον et maius καὶ ἐλευθεριώτερον et liberius καὶ πληρέστερον et plenius καὶ ὑπέρμεστον et cumulatius δαψιλέστερον γάρ largius enim καὶ προηλκυσμένως et prolixius ἄλλως aliter εὐθέως statim / mox ἐξαῦτις continuo παραχρῆμα protinus πάραυτα confestim ἐσπουδασμένως properantius ὡρίμως mature θίξει tactu στιγμή punctus ταχύτερον celerius ταχύ cito πάλιν iterum ἄνωθεν denuo εὐκοσμία decor Ἀφροδίσια Veneralia πυνθάνεται interrogat πλούσιος dives πένης pauper ἀποδώσω οὖν reddam ergo τὰ λοιπά cetera κατὰ στοιχεῖον per litteras πράσσω ago πράσσεις ages πράσσει aget πρᾶξον age ἔπρασσον agebam ἔπρασσες agebas ἔπρασσεν agebat ἔπρασσον agebant πράξω agam πράξῃς agas πράξῃ agat πράξωσιν agant ἐπράξαμεν agebamus ἐπράσσετε agebatis ἔπρασσον agebam ἐπράσσομεν agebamus πράσσετε agetis πράσσουσιν agunt πράξωμεν agamus πράξατε agite πραξάτωσαν agant κατηγορήσω accusabo κατηγορήσεις accusabis κατηγορήσει accusabit πίνω bibo πίνεις bibes πίνει bibet πίνωσιν bibant πίετε bibete ἔπινον bibebam ἔπινες bibebas ἔπινεν bibebat ἐπίνομεν bibebamus πεπώκειν biberam πεπώκεις biberas πεπώκει biberat πεπώκεσαν bibebant πίωμεν bibamus πίετε bibetis πίονται bibent ᾄδω canto ᾄδεις cantas ᾄδει cantat ᾄδουσιν cantant ᾆσον canta ᾖδον cantabam ᾔδες cantabas ᾔδεν cantabat ᾔσαν cantabant ᾔσαμεν cantavimus ᾔσατε cantastis ᾔσαν cantarunt χαρίζομαι dono χαρίζῃ donas χαρίζεται donat χαρίζονται donant χάρισαι dona ἐχαριζόμην donabam ἐχαρίζου donabas εὐκόπως facile ἐραστής amator ἐπιθυμεῖ concupiscit / desiderat ἐπιμέλως diligenter ἐπιθές inpone εἰκών imago εὐκόπως facile ζημία damnum ζυγόν iugum ζεύγη paria ζεῦξον iunge ζήτημα quaestio ζωγραφία pictura ζῶσιν vivent ζωμός ius ζώνη semicinctium ζηλότυπος zelotypus ζητεῖται quaeritur σβέσον extingue ἠγόρασα emi ἠθέλησα volui ἠθέλησεν voluit ἡτοίμασα paravi ἠγέρθην surrexi ἦρα sustuli ἡμέτερον nostrum ἤδη iam ᾔτησεν poposcit ἦλθεν venit ἤνεγκεν attulit ἥρπασεν rapuit ἠσπάσατο salutavit ἤκουσεν audiit ἥψατο tetigit θέλεις vis θιγγάνει tangit θορυβεῖται turbatur θεωρεῖ spectat θεραπεύει curat θερμαίνει calfacit θεός deus θόρυβος tumultus θῶμεν ponamus θυρωρός ostiarius θυμαντικός animosus θάλλουσιν florent θηλυκόν femininum θαυμάζω miror ἵνα τί ut quid ἱκανοδότης satisdator ἰξευτής aucupator ἰχνευτής vestigator ἰξός viscum ἴχνος vestigium ἱδρώς sudor ἱκεσία supplicatio / praefatio ἱδεῖν videre ἴσος aequalis ἱδέ vide ἴδιον suum / proprium καλῶς bene κακῶς male κρατεῖ tenet κράζει clamat κλαίει plorat κλάννει frangit κνήθει scalpit κλείει claudit κωλύει vetat κλέπτης fur κοιμᾶται dormit κέρδος lucrum κυβευτής stlactarius κερδαίνει lucratur κατέλειψεν reliquit καινόν novum λαλῶ loquor λαμβάνω accipio λάχωμεν micemus λουώμεθα lavemus λῦσον solve λέγει dicit λόγος verbum λοιδορεῖ maledicit λίαν valde λαμπρόν limpidum / clarum λῃσταί latrones λίθος lapis μανθάνει discet μέλλει incipet / futurum est μολύνει inquinat μένει habitat / manet μαίνεται insanit μισεῖ odet μῦθος fabula μήνυσον nuntia μένομεν manemus μνημεῖον monumentum μάγειρος cocus νύξ nox νικῶ vinco νικᾷ vincit νοεῖ intellexit ναυαγός naufragus νεκρός mortuus νωθρός infirmus νουνεχής sensatus νόμος lex ξένος hospes ξενίζεται hospitatur ξενία hospitium ξύλα ligna ξῦσον rade ξένοι hospites ξαίνει carminat ξυλοκοπεῖ defustat οὐκ οἶδα nescio οὐδέν nihil οὐδέποτε numquam ὀφείλω debeo ὀρθόν rectum ὄνομα nomen οὐκοῦν ergo οὐδέπω necdum ὁμοῦ pariter οὐκ ἀκούω non audio ὁλόκληρον integrum οὐκ ἔξεστιν non licet περιπατεῖ ambulat πράσσει agit ποιεῖ facit παλαίει luctatur παίζει ludet πλύνει lavat πειράζει temptat πίσσα pix πισσοῖ picat πρωί mane πιστός fidelis πόλις civitas πατεῖ calcat προάγει antecedet πολλά multa πρόνοια providentia προβλέπει providet ῥίπτω proicio ῥιγῶ algeo ῥαίνω spargo ῥήσσω adlido ῥάπτω cuso ῥυφῶ sorbeo ῥοῖζος ictus ῥέγχω sterto ῥύομαι exuo ῥῆμα verbum σιῶπα tace σῆσον cerne σεῖσον move σύρισον sibila στρῶσον sterne σῦρον trahe σφῖγξον stringe συνδοῦλος conservus συνελεύθερος conlibertus σύγκλητος senatus συμφωνεῖ convenit σύγκοινος communis victor σποδός cinis συνστρατιώτης conmilito σιγή silentium συκοφάντης calumniator τηρεῖ servat τρυπᾷ pertundit τρίβει fricat τύπτει ferit τορύνη tudicula τρέφει pascit τρώγει manducat τίκτει parit τροφή cibus τοιουτότροπον hocmodis τοῦτο μέντοι hoc tamen τοσούτῳ tanto τί ἐστιν quid est τότε tunc ταῦτα ista τεθήτω ponatur ὕπαγε duc te ὑγιής integer ὑγιαίνει valet ὑλακτεῖ latrat ὑφαίνουσιν texent ὑπηρετοῦσιν ministrant ὑπόδησον calcia ὑπόλυσον exculcia ὑπὲρ τὸ δέον superfluum ὑμεῖς vos ὑποκάθισον subsede ὑπέστρεψεν redivit ὑπήκοος dicto obaudiens ὑποκάτω subter ὑποτεθῇ supponatur ὑψηλόν altum ὑποφέρω suffero φρόνιμος sapiens φρονεῖ sapit φίλος amicus φίλη amica φιλεῖ amat φίλησον basia φθονεῖ invidet φροντίζει curat φροντιστής curator φεύγει fugit φοβεῖται timet φυσᾷ sufflat φθειρίζει peduculat φρίσσει horret φείδεται parcet φήμη fama φιλοπονία studium χαίρει gaudet χωλαίνει clodicat χρᾶται utitur χρηννύει commodat χρονίζει tardat χυλός sucus χυτόν fusile χῶμα rudera Χάριτες Gratiae χρηστός suavis χρήσιμον utile χωρεῖ capet χρῆσον commoda ψῆφοι calculi ψηφιστής calculator ψηφίζει computat ψευστής mendax ψεύδεται mentitur ψοφεῖ crepat ψέγει vituperat ψάλλει nablizat ψύλλος pulix ψυλλίζει pulicat ψυχή anima ψωμός buccilla ψῖχες micae ὧραι horae ὧδε hic ὡς θερμόν ἐστιν dum calidum est ὡφελεῖ prodest ὡς ἄρτι δύναμαι quomodo modo possum ὡς δοκεῖ quomodo putat ὡς ἂν καθίσῃ quomodo sederit ὡπλισμένος armatus ὠμόν crudum ὤμοσεν iuravit ἕως ὧδε usque hic ὠλίσθησεν lapsus est ὠδίνει parturit ὠργίσθη indignatus est ὠνήσατο emit ὡσαύτως identidem ὥπλισεν armavit ὠνομάσθη nominatus est ὤμοσαν iuraverunt ἐπληρώθη τὸ α' impletum est primum μετὰ τῶν ἑρμηνειῶν interpretamentorum
27Dositheus, Hermeneumata Leidensia, II, 29; 1 (auctor c.350)
ῥήτωρ orator γραμματικός grammaticus ἀναφώνησις declamatio ἀπόφασις sententia quae reis datur διήγησις enarratio ἀνάγνωσις lectio μῦθος fabula διάλεκτος disputatio ἀκροατήριον auditorium ἀκροαταί auditores ὄνομα nomen προσηγορικόν appellativum ποσότης quantitas εἶδος species τύπος forma πτῶσις casus χρόνος tempus ἁπλοῦς simplex ὁμοιότης similitudo ἀριθμός numerus ῥήμα verbum σύνδεσμος coniunctio ἑνικόν singulare ἀμφίβολον anceps σημεῖον signum βιβλίον librum τεῦχος volumen στίχον versum ἅμιλλα dictatum σελίδες paginae ἑλληνικόν grecum ῥωμαικόν latinum ὁρθόν rectum μεταφορά translatio δίκη causa κρίσις iudicium ὅρος terminum διάθεσις dispositio τόπος locus μνήμη memoria γεῦσις gustum ἀκοή auditus καθηγητής praeceptor διδάσκαλος magister μαθηταί discentes / discipuli συμμαθηταί condiscipuli διδαχή doctrina διδασκαλία eruditio ἐπιστήμη disciplina διόρθωσις emendatio / correctio στοιχεῖα elementa μέλη membra πύξον buxum ἔλεγχος titulus λόγος ratio
28Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 2; 50 (auctor c.350)
Οὗτος ὁ μῦθος ἥρμοσται εἰς ἐκείνους, οἳ πρὸς ἐλπίδα ἱλαρὰν πορευόμενοι τὰ ἐναντία πάσχουσιν.
29Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 2; 63 (auctor c.350)
" Οὖτος ὁ μῦθος δύναται πρὸς τοῦτον ἀνήκειν, ὅστις ὃ οὐκ οἶδεν ἐπαγγέλλεται.
30Dositheus, Hermeneumata Leidensia, III, 2; 86 (auctor c.350)
" Οὗτος ὁ μῦθος παραγγέλλει μηδὲν τοιοῦτον τολμᾶν, ὅ ἐστιν ἐπικίνδυνον.
31Herodotus, Historiae, 2, 45, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
λέγουσι δὲ πολλὰ καὶ ἄλλα ἀνεπισκέπτως οἱ Ἕλληνες, εὐήθης δὲ αὐτῶν καὶ ὅδε ὁ μῦθος ἐστὶ τὸν περὶ τοῦ Ἡρακλέος λέγουσι, ὡς αὐτὸν ἀπικόμενον ἐς Αἴγυπτον στέψαντες οἱ Αἰγύπτιοι ὑπὸ πομπῆς ἐξῆγον ὡς θύσοντες τῷ Διί· τὸν δὲ τέως μὲν ἡσυχίην ἔχειν, ἐπεὶ δὲ αὐτοῦ πρὸς τῷ βωμῷ κατάρχοντο, ἐς ἀλκὴν τραπόμενον πάντας σφέας καταφονεῦσαι.
32Hieronymus Stridonensis, De viris illustribus, 23, 0620B (auctor 340-420)
Ἡ γὰρ Περίοδος Παύλου καὶ Θέκλας καὶ πᾶς ὁ μῦθος ὡσανεί λέοντος βαπτισθέντος, εἰς τὰς ἀποκρὺφους γραφὰς ψηφισθήσεται.
33Homerus, Ilias, 5, 493; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Σαρπηδών, δάκε δέ φρένας Ἕκτορι μῦθος· αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε, πάλλων δ' ὀξέα δοῦρα κατά στρατόν ᾤχετο πάντῃ ὀτρύνων μαχέσασθαι, ἔγειρε δέ φύλοπιν αἰνήν.
34Homerus, Ilias, 8, 512; 3 (auctor fl.700BC)
ὧδ' ἔστω Τρῶες μεγαλήτορες ὡς ἀγορεύω· μῦθος δ' ὃς μέν νῦν ὑγιής εἰρημένος ἔστω, τόν δ' ἠοῦς Τρώεσσι μεθ' ἱπποδάμοις ἀγορεύσω.
35Homerus, Ilias, 12, 80; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ' Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.
36Homerus, Ilias, 13, 723; 7 (auctor fl.700BC)
ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δ' Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων, αὐτίκα δ' ἐξ ὀχέων σύν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· Πουλυδάμα σύ μέν αὐτοῦ ἐρύκακε πάντας ἀρίστους, αὐτάρ ἐγώ κεῖσ' εἶμι καί ἀντιόω πολέμοιο· αἶψα δ' ἐλεύσομαι αὖτις ἐπήν εὖ τοῖς ἐπιτείλω.
37Homerus, Ilias, 19, 238; 2 (auctor fl.700BC)
αὐτίκ' ἔπειθ' ἅμα μῦθος ἔην, τετέλεστο δέ ἔργον· ἑπτά μέν ἐκ κλισίης τρίποδας φέρον, οὕς οἱ ὑπέστη, αἴθωνας δέ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ' ἵππους· ἐκ δ' ἄγον αἶψα γυναῖκας ἀμύμονα ἔργα ἰδυίας ἕπτ', ἀτάρ ὀγδοάτην Βρισηΐδα καλλιπάρῃον.
38Homerus, Odyssea, 1, 325; 9 (auctor fl.700BC)
ἀλλ' εἰς οἶκον ἰοῦσα τά σ' αὐτῆς ἔργα κόμιζε, ἱστόν τ' ἠλακάτην τε, καί ἀμφιπόλοισι κέλευε ἔργον ἐποίχεσθαι· μῦθος δ' ἄνδρεσσι μελήσει πᾶσι, μάλιστα δ' ἐμοί· τοῦ γάρ κράτος ἔστ' ἐνί οἴκῳ.
39Homerus, Odyssea, 8, 165; 8 (auctor fl.700BC)
ἀλλά καί ὥς, κακά πολλά παθών, πειρήσομ' ἀέθλων· θυμοδακής γάρ μῦθος, ἐπώτρυνας δέ με εἰπών.
40Homerus, Odyssea, 13, 1; 5 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' Ἀλκίνοος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
41Homerus, Odyssea, 16, 351; 10 (auctor fl.700BC)
εἰ δ' ὑμῖν ὅδε μῦθος ἀφανδάνει, ἀλλά βόλεσθε αὐτόν τε ζώειν καί ἔχειν πατρώϊα πάντα, μή οἱ χρήματ' ἔπειτα ἅλις θυμηδέ' ἔδωμεν ἐνθάδ' ἀγειρόμενοι, ἀλλ' ἐκ μεγάροιο ἕκαστος μνάσθω ἐέδνοισιν διζήμενος· ἡ δέ κ' ἔπειτα γήμαιθ' ὅς κε πλεῖστα πόροι καί μόρσιμος ἔλθοι.
42Homerus, Odyssea, 16, 393; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' Ἀμφίνομος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
43Homerus, Odyssea, 17, 45; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρ' ἐφώνησεν, τῇ δ' ἄπτερος ἔπλετο μῦθος.
44Homerus, Odyssea, 18, 50; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ' Ἀντίνοος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
45Homerus, Odyssea, 18, 290; 1 (auctor fl.700BC)
ὣς ἔφατ' Ἀντίνοος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος· δῶρα δ' ἄρ' οἰσέμεναι πρόεσαν κήρυκα ἕκαστος.
46Homerus, Odyssea, 19, 1; 8 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρ' ἐφώνησεν, τῇ δ' ἄπτερος ἔπλετο μῦθος.
47Homerus, Odyssea, 20, 226; 6 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' Ἀμφίνομος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
48Homerus, Odyssea, 21, 118; 10 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' Ἀντίνοος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
49Homerus, Odyssea, 21, 256; 4 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφατ' Ἀντίνοος, τοῖσιν δ' ἐπιήνδανε μῦθος.
50Homerus, Odyssea, 21, 354; 10 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρ' ἐφώνησεν, τῇ δ' ἄπτερος ἔπλετο μῦθος, κλήϊσεν δέ θύρας μεγάρων εὖ ναιεταόντων.
51Homerus, Odyssea, 22, 378; 6 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἄρ' ἐφώνησεν, τῇ δ' ἄπτερος ἔπλετο μῦθος, ὤϊξεν δέ θύρας μεγάρων εὖ ναιεταόντων, βῆ δ' ἴμεν· αὐτάρ Τηλέμαχος πρόσθ' ἡγεμόνευεν.
52Homerus, Odyssea, 23, 49; 5 (auctor fl.700BC)
οἶσθα γάρ ὥς κ' ἀσπαστός ἐνί μεγάροισι φανείη πᾶσι, μάλιστα δ' ἐμοί τε καί υἱέϊ, τόν τεκόμεσθα· ἀλλ' οὐκ ἔσθ' ὅδε μῦθος ἐτήτυμος, ὡς ἀγορεύεις, ἀλλά τις ἀθανάτων κτεῖνε μνηστῆρας ἀγαυούς, ὕβριν ἀγασσάμενος θυμαλγέα καί κακά ἔργα.
53Homerus, Odyssea, 24, 450; 5 (auctor fl.700BC)
" ὣς ἔφαθ', οἱ δ' ἄρ' ἀνήϊξαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ ἡμίσεων πλείους· τοί δ' ἀθρόοι αὐτόθι μίμνον· οὐ γάρ σφιν ἅδε μῦθος ἐνί φρεσίν, ἀλλ' Εὐπείθει πείθοντ'· αἶψα δ' ἔπειτ' ἐπί τεύχεα ἐσσεύοντο.
54Masenius Iacobus, Palaestra oratoria, 1b, 8, 1 (auctor 1606-1681)
PROGYMNASMA I. Fabula. Aphthonius. ὁ μῦθος ποιητῶν, etc.
55Masenius Iacobus, Palaestra Styli Romani, 3, 3, 71; 19 (auctor 1606-1681)
Α)κέφαλος μῦθος sine capite fabula.
56Plato, Convivium, p1, 177; 2 (auctor c.425BC-347BC)
εἰπεῖν οὖν τὸν Ἐρυξίμαχον ὅτι ἡ μέν μοι ἀρχὴ τοῦ λόγου ἐστὶ κατὰ τὴν Εὐριπίδου Μελανίππην· οὐ γὰρ ἐμὸς ὁ μῦθος, ἀλλὰ Φαίδρου τοῦδε, ὃν μέλλω λέγειν.
57Plato, Epinomis, p1, 975; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἔστω δὴ πρῶτον μὲν ἡ τῆς ἀλληλοφαγίας τῶν ζῴων ἡμᾶς τῶν μέν, ὡς ὁ μῦθός ἐστιν, τὸ παράπαν ἀποστήσασα, τῶν δὲ εἰς τὴν νόμιμον ἐδωδὴν καταστήσασα.
58Plato, Epistolae, 1k, 359; 2 (auctor c.425BC-347BC)
τὰ μὲν παρὰ σοῦ ἐλθόνθ' ὑπομνήματα θαυμαστῶς ὡς ἅσμενοί τε ἐλάβομεν καὶ τοῦ γράψαντος αὐτὰ ἠγάσθημεν ὡς ἔνι μάλιστα, καὶ ἔδοξεν ἡμῖν εἶναι ὁ ἀνὴρ ἄξιος ἐκείνων τῶν πάλαι προγόνων· λέγονται γὰρ δὴ οἱ ἄνδρες οὗτοι Μύριοι εἶναι – οὗτοι δ' ἦσαν τῶν ἐπὶ Λαομέδοντος ἐξαναστάντων Τρώων – ἄνδρες ἀγαθοί, ὡς ὁ παραδεδομένος μῦθος δηλοῖ.
59Plato, Gorgias, p1, 527; 2 (auctor c.425BC-347BC)
τάχα δ' οὖν ταῦτα μῦθός σοι δοκεῖ λέγεσθαι ὥσπερ γραὸς καὶ καταφρονεῖς αὐτῶν, καὶ οὐδέν γ' ἂν ἦν θαυμαστὸν καταφρονεῖν τούτων, εἴ πῃ ζητοῦντες εἴχομεν αὐτῶν βελτίω καὶ ἀληθέστερα εὑρεῖν· νῦν δὲ ὁρᾷς ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς, οἵπερ σοφώτατοί ἐστε τῶν νῦν Ἑλλήνων, σύ τε καὶ πῶλος καὶ Γοργίας, οὐκ ἔχετε ἀποδεῖξαι ὡς δεῖ ἄλλον τινὰ βίον ζῆν ἢ τοῦτον, ὅσπερ καὶ ἐκεῖσε φαίνεται συμφέρων.
60Plato, Leges, 1, 645; 3 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὕτω δὴ περὶ θαυμάτων ὡς ὄντων ἡμῶν ὁ μῦθος ἀρετῆς σεσωμένος ἂν εἴη, καὶ τὸ κρείττω ἑαυτοῦ καὶ ἥττω εἶναι τρόπον τινὰ φανερὸν ἂν γίγνοιτο μᾶλλον ὃ νοεῖ, καὶ ὅτι πόλιν καὶ ἰδιώτην, τὸν μὲν λόγον ἀληθῆ λαβόντα ἐν ἑαυτῷ περὶ τῶν ἕλξεων τούτων, τούτῳ ἑπόμενον δεῖ ζῆν, πόλιν δὲ ἢ παρὰ θεῶν τινος ἢ παρὰ τούτου τοῦ γνόντος ταῦτα λόγον παραλαβοῦσαν, νόμον θεμένην, αὑτῇ τε ὁμιλεῖν καὶ ταῖς ἄλλαις πόλεσιν.
61Plato, Leges, 1c, 712; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ταῦτα μὲν οὖν καθαπερεὶ μῦθός τις λεχθεὶς κεχρησμῳδήσθω, καὶ ἐπιδεδείχθω τῇ μὲν χαλεπὸν ὂν τὸ πόλιν εὔνομον γίγνεσθαι, τῇ δ', εἴπερ γένοιτο ὃ λέγομεν, πάντων τάχιστόν τε καὶ ῥᾷστον μακρῷ.
62Plato, Leges, 1c, 719; 10 (auctor c.425BC-347BC)
Ἀθηναῖος ὑπὲρ δὴ τῶν ποιητῶν εἰ τάδε λέγοιμεν πρὸς αὐτόν, ἆρ' ἂν τὰ λεχθέντα εἴη μέτρια· Κλεινίας ποῖα· Ἀθηναῖος τάδε· «παλαιὸς μῦθος, ὦ νομοθέτα, ὑπό τε αὐτῶν ἡμῶν ἀεὶ λεγόμενός ἐστιν καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν συνδεδογμένος, ὅτι ποιητής, ὁπόταν ἐν τῷ τρίποδι τῆς Μούσης καθίζηται, τότε οὐκ ἔμφρων ἐστίν, οἷον δὲ κρήνη τις τὸ ἐπιὸν ῥεῖν ἑτοίμως ἐᾷ, καὶ τῆς τέχνης οὔσης μιμήσεως ἀναγκάζεται, ἐναντίως ἀλλήλοις ἀνθρώπους ποιῶν διατιθεμένους, ἐναντία λέγειν αὑτῷ πολλάκις, οἶδεν δὲ οὔτ' εἰ ταῦτα οὔτ' εἰ θάτερα ἀληθῆ τῶν λεγομένων.
63Plato, Leges, 1e, 771; 5 (auctor c.425BC-347BC)
διὸ καὶ πᾶσαν πόλιν ἄγει μὲν τὸ σύμφυτον ἱεροῦν αὐτάς, ἄλλοι δὲ ἄλλων ἴσως ὀρθότερον ἐνείμαντό τε καὶ εὐτυχέστερον ἐθείωσαν τὴν διανομήν· ἡμεῖς δὲ οὖν νῦν φαμεν ὀρθότατα προῃρῆσθαι τὸν τῶν πεντακισχιλίων καὶ τετταράκοντα ἀριθμόν, ὃς πάσας τὰς διανομὰς ἔχει μέχρι τῶν δώδεκα ἀπὸ μιᾶς ἀρξάμενος πλὴν ἑνδεκάδος – αὕτη δ' ἔχει σμικρότατον ἴαμα· ἐπὶ θάτερα γὰρ ὑγιὴς γίγνεται δυοῖν ἑστίαιν ἀπονεμηθείσαιν – ὡς δ' ἐστὶν ταῦτα ἀληθῶς ὄντα, κατὰ σχολὴν οὐκ ἂν πολὺς ἐπιδείξειεν μῦθος.
64Plato, Leges, 1e, 773; 4 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ κατὰ παντὸς εἷς ἔστω μῦθος γάμου· τὸν γὰρ τῇ πόλει δεῖ συμφέροντα μνηστεύειν γάμον ἕκαστον, οὐ τὸν ἥδιστον αὑτῷ.
65Plato, Leges, 1f, 812; 2 (auctor c.425BC-347BC)
οὗτός μοι μῦθος ἐνταῦθα καὶ οὕτω τελευτάτω, περὶ γραμματιστῶν τε εἰρημένος ἅμα καὶ γραμμάτων.
66Plato, Leges, 1h, 872; 6 (auctor c.425BC-347BC)
ὁ γὰρ δὴ μῦθος ἢ λόγος, ἢ ὅτι χρὴ προσαγορεύειν αὐτόν, ἐκ παλαιῶν ἱερέων εἴρηται σαφῶς, ὡς ἡ τῶν συγγενῶν αἱμάτων τιμωρὸς δίκη ἐπίσκοπος νόμῳ χρῆται τῷ νυνδὴ λεχθέντι καὶ ἔταξεν ἄρα δράσαντί τι τοιοῦτον παθεῖν ταὐτὰ ἀναγκαίως ἅπερ ἔδρασεν· εἰ πατέρα ἀπέκτεινέν ποτέ τις, αὐτὸν τοῦτο ὑπὸ τέκνων τολμῆσαι βίᾳ πάσχοντα ἔν τισι χρόνοις, κἂν εἰ μητέρα, γενέσθαι τε αὐτὸν θηλείας μετασχόντα φύσεως ἀναγκαῖον, γενόμενόν τε ὑπὸ τῶν γεννηθέντων λιπεῖν τὸν βίον ἐν χρόνοις ὑστέροις· τοῦ γὰρ κοινοῦ μιανθέντος αἵματος οὐκ εἶναι κάθαρσιν ἄλλην, οὐδὲ ἔκπλυτον ἐθέλειν γίγνεσθαι
67Plato, Phaedrus, p1, 241; 10 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὕτω δὴ ὁ μῦθος ὅτι πάσχειν προσήκει αὐτῷ, τοῦτο
68Plato, Philebus, p1, 14; 1 (auctor c.425BC-347BC)
γίγνονταί τινες, ἆρα ἄξιος ἂν εἴην τοῦ διαλέγεσθαι νῦν, εἰ φοβηθεὶς τοῦτο αὐτὸ μηδεμίαν ἀνόμοιον φαίην ἐπιστήμην ἐπιστήμῃ γίγνεσθαι, κἄπειθ' ἡμῖν οὕτως ὁ λόγος ὥσπερ μῦθος ἀπολόμενος οἴχοιτο, αὐτοὶ δὲ σῳζοίμεθα ἐπί τινος ἀλογίας· Πρώταρχος ἀλλ' οὐ μὴν δεῖ τοῦτο γενέσθαι, πλὴν τοῦ σωθῆναι.
69Plato, Respublica, 1i, 621; 6 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὕτως, ὦ Γλαύκων, μῦθος ἐσώθη καὶ οὐκ ἀπώλετο, καὶ ἡμᾶς ἂν σώσειεν, ἂν πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ τὸν τῆς Λήθης ποταμὸν εὖ διαβησόμεθα καὶ τὴν ψυχὴν οὐ μιανθησόμεθα.
70Plato, Theaetetus, p1, 156; 6 (auctor c.425BC-347BC)
τί δὴ οὖν ἡμῖν βούλεται οὗτος ὁ μῦθος, ὦ Θεαίτητε, πρὸς τὰ πρότερα· ἆρα ἐννοεῖς· Θεαίτητος οὐ πάνυ, ὦ Σώκρατες.
71Plato, Theaetetus, p1, 164; 21 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὕτω δὴ μῦθος ἀπώλετο ὁ Πρωταγόρειος, καὶ ὁ σὸς ἅμα ὁ τῆς ἐπιστήμης καὶ αἰσθήσεως ὅτι ταὐτόν ἐστιν.
72Plotinus, Enneades, 1, 6, 8; 3 (auctor c.205-270)
Εἰ γάρ τις ἐπιδράμοι λαβεῖν βουλόμενος ὡς ἀληθινόν, οἷα εἰδώλου καλοῦ ἐφ᾽ ὕδατος ὀχουμένου, ὁ λαβεῖν βουληθείς, ὥς πού τις μῦθος, δοκῶ μοι, αἰνίττεται, δὺς εἰς τὸ κάτω τοῦ ῥεύματος ἀφανὴς ἐγένετο, τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον ὁ ἐχόμενος τῶν καλῶν σωμάτων καὶ μὴ ἀφιεὶς οὐ τῷ σώματι, τῇ δὲ ψυχῇ καταδύσεται εἰς σκοτεινὰ καὶ ἀτερπῆ τῷ νῷ βάθη, ἔνθα τυφλὸς ἐν Ἅιδου μένων καὶ ἐνταῦθα κἀκεῖ σκιαῖς συνέσται.
73Plotinus, Enneades, 3, 6, 14; 5 (auctor c.205-270)
Ἐπεὶ γὰρ ἅρπαξ ὑπέστη, ὁ μὲν μῦθος αὐτὴν ποιεῖ προσαιτοῦσαν ἐνδεικνύμενος αὐτῆς τὴν φύσιν, ὅτι ἀγαθοῦ ἔρημος.
74Ps Aristoteles, De mundo, 7; 13
Περαίνεται δὲ καὶ ὁ μῦθος οὐκ ἀτάκτως.