'τραγωδία' - search in All Authors, Showing 1 to 40 of 40 hits

1Aristoteles, De arte poetica, 1; 12 (auctor 384BC-322BC)
Εἰσί δέ τινες οἳ πάσι χρῶνται τοῖς εἰρημένοις, λέγω δέ οἷον ῥυθμῷ καί μέλει καί μέτρῳ, ὥσπερ ἥ τε τῶν διθυραμβικῶν ποίησις καί ἡ τῶν νόμων καί ἥ τε τραγῳδία καί ἡ κωμῳδία· διαφέρουσι δέ, ὅτι αἱ μέν ἅμα πᾶσιν αἱ δέ κατά μέρος.
2Aristoteles, De arte poetica, 2; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν αὐτῇ δέ τῇ διαφορᾷ καί ἡ τραγῳδία πρός τήν κωμῳδίαν διέστηκεν· ἡ μέν γάρ χείρους ἡ δέ βελτίους μιμεῖσθαι βούλεται τῶν νῦν.
3Aristoteles, De arte poetica, 4; 13 (auctor 384BC-322BC)
Τό μέν οὖν ἐπισκοπεῖν εἰ ἄρα ἔχει ἤδη ἡ τραγῳδία τοῖς εἴδεσιν ἱκανῶς ἢ οὔ, αὐτό τε καθ᾿ αὑτό κρινόμενον καί πρός τά θέατρα, ἄλλος λόγος.
4Aristoteles, De arte poetica, 4; 14 (auctor 384BC-322BC)
Γενομένη δ᾿ οὖν ἀπ᾿ ἀρχῆς αὐτοσχεδιαστική καί αὐτή καί ἡ κωμῳδία, καί ἡ μέν ἀπό τῶν ἐξαρχόντων τόν διθύραμβον, ἡ δέ ἀπό τῶν τά φαλλικά, ἃ ἔτι καί νῦν ἐν πολλαῖς τῶν πόλεων διαμένει νομιζόμενα, κατά μικρόν ηὐξήθη προαγόντων ὅσον ἐγίγνετο φανερόν αὐτῆς, καί πολλάς μεταβολάς μεταβαλοῦσα ἡ τραγῳδία ἐπαύσατο, ἐπεί ἔσχε τήν αὑτῆς φύσιν.
5Aristoteles, De arte poetica, 5; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ μέν οὖν ἐποποιία τῇ τραγῳδίᾳ μέχρι μόνου μέτρου μετά λόγου μίμησις εἶναι σπουδαίων ἠκολούθησεν· τῷ δέ τό μέτρον ἁπλοῦν ἔχειν καί ἀπαγγελίαν εἶναι, ταύτῃ διαφέρουσιν.
6Aristoteles, De arte poetica, 5; 12 (auctor 384BC-322BC)
Διόπερ ὅστις περί τραγῳδίας οἶδε σπουδαίας καί φαύλης, οἶδε καί περί ἐπῶν· ἃ μέν γάρ ἐποποιία ἔχει, ὑπάρχει τῇ τραγῳδίᾳ, ἃ δέ αὐτή, οὐ πάντα ἐν τῇ ἐποποιίᾳ.
7Aristoteles, De arte poetica, 6; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καί τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρίς ἑκάστου τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καί οὐ δι᾿ ἀπαγγελίας, δι᾿ ἐλέου καί φόβου περαίνουσα τήν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.
8Aristoteles, De arte poetica, 6; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἀνάγκη οὖν πάσης τραγῳδίας μέρη εἶναι ἕξ, καθ᾿ἃ ποιά τις ἐστίν ἡ τραγῳδία· ταῦτα δ᾿ ἐστί μῦθος καί ἤθη καί λέξις καί διάνοια καί ὄψις καί μελοποιία.
9Aristoteles, De arte poetica, 6; 11 (auctor 384BC-322BC)
Μέγιστον δέ τούτων ἐστίν ἡ τῶν πραγμάτων σύστασις· ἡ γάρ τραγῳδία μίμησίς ἐστιν οὐκ ἀνθρώπων ἀλλά πράξεως καί βίου καί εὐδαιμονίας καί κακοδαιμονίας· καί γάρ ἡ εὐδαιμονία ἐν πράξει ἐστί, καί τό τέλος πρᾶξίς τις ἐστίν, οὐ ποιότης.
10Aristoteles, De arte poetica, 6; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι ἄνευ μέν πράξεως οὐκ ἂν γένοιτο τραγῳδία, ἄνευ δέ ἠθῶν γένοιτ᾿ ἄν.
11Aristoteles, De arte poetica, 6; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι ἐάν τις ἐφεξῆς θῇ ῥήσεις ἠθικάς καί λέξεις καί διανοίας εὖ πεποιημένας, οὐ ποιήσει ὃ ἦν τῆς τραγῳδίας ἔργον, ἀλλά πολύ μᾶλλον ἡ καταδεεστέροις τούτοις κεχρημένη τραγῳδία, ἔχουσα δέ μῦθον καί σύστασιν πραγμάτων.
12Aristoteles, De arte poetica, 6; 18 (auctor 384BC-322BC)
Πρός δέ τούτοις τά μέγιστα οἷς ψυχαγωγεῖ ἡ τραγῳδία, τοῦ μύθου μέρη ἐστίν, αἵ τε περιπέτειαι καί ἀναγνωρίσεις.
13Aristoteles, De arte poetica, 11; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ γάρ τοιαύτη ἀναγνώρισις καί περιπέτεια ἢ ἔλεον ἕξει ἢ φόβον, οἵων πράξεων ἡ τραγῳδία μίμησις ὑπόκειται.
14Aristoteles, De arte poetica, 13; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ μέν οὖν κατά τήν τέχνην καλλίστη τραγῳδία ἐκ ταύτης τῆς συστάσεώς ἐστιν.
15Aristoteles, De arte poetica, 14; 4 (auctor 384BC-322BC)
Οἱ δέ μή τό φοβερόν διά τῆς ὄψεως ἀλλά τό τερατῶδες μόνον παρασκευάζοντες οὐδέν τραγῳδίᾳ κοινωνοῦσιν· οὐ γάρ πᾶσαν δεῖ ζητεῖν ἡδονήν ἀπό τραγῳδίας, ἀλλά τήν οἰκείαν.
16Aristoteles, De arte poetica, 14; 13 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦτο μέν οὖν ἔξω τοῦ δράματος, ἐν δ᾿ αὐτῇ τῇ τραγῳδίᾳ, οἷος ὁ Ἀλκμαίων ὁ Ἀστυδάμαντος ἢ ὁ Τηλέγονος ὁ ἐν τῷ τραυματίᾳ Ὀδυσσεῖ.
17Aristoteles, De arte poetica, 15; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί δέ μίμησίς ἐστιν ἡ τραγῳδία βελτιόνων, ἡμᾶς δεῖ μιμεῖσθαι τούς ἀγαθούς εἰκονογράφους· καί γάρ ἐκεῖνοι ἀποδιδόντες τήν ἰδίαν μορφήν, ὁμοίους ποιοῦντες, καλλίους γράφουσιν.
18Aristoteles, De arte poetica, 23; 7 (auctor 384BC-322BC)
Τοιγαροῦν ἐκ μέν Ἰλιάδος καί Ὀδυσσείας μία τραγῳδία ποιεῖται ἑκατέρας ἢ δύο μόναι, ἐκ δέ Κυπρίων πολλαί, καί ἐκ τῆς μικρᾶς Ἰλιάδος πλέον ὀκτώ, οἷον ὅπλων κρίσις, Φιλοκτήτης, Νεοπτόλεμος, Εὐρύπυλος, πτωχεία, Λάκαιναι, Ἰλίου πέρσις καί ἀπόπλους καί Σίνων καί Τρῳάδες.
19Aristoteles, De arte poetica, 24; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δέ τά εἴδη ταὐτά δεῖ ἔχειν τήν ἐποποιίαν τῇ τραγῳδίᾳ· ἢ γάρ ἁπλῆν ἢ πεπλεγμένην ἢ ἠθικήν ἢ παθητικήν δεῖ εἶναι.
20Aristoteles, De arte poetica, 24; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχει δέ πρός τό ἐπεκτείνεσθαι τό μέγεθος πολύ τι ἡ ἐποποιία ἴδιον διά τό ἐν μέν τῇ τραγῳδίᾳ μή ἐνδέχεσθαι ἅμα πραττόμενα πολλά μέρη μιμεῖσθαι, ἀλλά τό ἐπί τῆς σκηνῆς καί τῶν ὑποκριτῶν μέρος μόνον· ἐν δέ τῇ ἐποποιίᾳ, διά τό διήγησιν εἶναι, ἔστι πολλά μέρη ἅμα ποιεῖν περαινόμενα, ὑφ᾿ ὧν οἰκείων ὄντων αὔξεται ὁ τοῦ ποιήματος ὄγκος.
21Aristoteles, De arte poetica, 26; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἡ μέν οὖν τραγῳδία τοιαύτη ἐστίν, ὡς καί οἱ πρότερον τούς ὑστέρους αὐτῶν ᾤοντο ὑποκριτάς· ὡς λίαν γάρ ὑπερβάλλοντα, πίθηκον ὁ Μυνίσκος τόν Καλλιππίδην ἐκάλει.
22Aristoteles, De arte poetica, 26; 11 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι ἡ τραγῳδία καί ἄνευ κινήσεως ποιεῖ τό αὑτῆς, ὥσπερ ἡ ἐποποιία· διά γάρ τοῦ ἀναγινώσκειν φανερά ὁποία τις ἐστίν.
23Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 2, 4; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δ´ ᾤοντο τἀληθὲς ἐν τῷ φαίνεσθαι, ἐναντία δὲ καὶ ἄπειρα τὰ φαινόμενα, τὰ σχήματα ἄπειρα ἐποίησαν, ὥστε ταῖς μεταβολαῖς τοῦ συγκειμένου τὸ αὐτὸ ἐναντίον δοκεῖν ἄλλῳ καὶ ἄλλῳ, καὶ μετακινεῖσθαι μικροῦ ἐμμιγνυμένου καὶ ὅλως ἕτερον φαίνεσθαι ἑνὸς μετακινηθέντος· ἐκ τῶν αὐτῶν γὰρ τραγῳδία καὶ κωμῳδία γίνεται γραμμάτων.
24Aristoteles, Metaphysica, 14, 3; 9 (auctor 384BC-322BC)
οὔτε γὰρ οὐσίαι εἰσὶ τὰ ἔσχατα ἀλλὰ μᾶλλον πάντα ταῦτα πέρατα (ἐπεὶ καὶ τῆς βαδίσεως καὶ ὅλως κινήσεως ἔστι τι πέρας· τοῦτ' οὖν ἔσται τόδε τι καὶ οὐσία τις· ἀλλ' ἄτοπον) · οὐ μὴν ἀλλὰ εἰ καὶ εἰσί, τῶνδε τῶν αἰσθητῶν ἔσονται πάντα (ἐπὶ τούτων γὰρ ὁ λόγος εἴρηκεν) · διὰ τί οὖν χωριστὰ ἔσται· ἔτι δὲ ἐπιζητήσειεν ἄν τις μὴ λίαν εὐχερὴς ὢν περὶ μὲν τοῦ ἀριθμοῦ παντὸς καὶ τῶν μαθηματικῶν τὸ μηθὲν συμβάλλεσθαι ἀλλήλοις τὰ πρότερα τοῖς ὕστερον (μὴ ὄντος γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ οὐθὲν ἧττον τὰ μεγέθη ἔσται τοῖς τὰ μαθηματικὰ μόνον εἶναι φαμένοις, καὶ τούτων μὴ ὄντων ἡ ψυχὴ καὶ τὰ σώματα τὰ αἰσθητά· οὐκ ἔοικε δ' ἡ φύσις ἐπεισοδιώδης οὖσα ἐκ τῶν φαινομένων, ὥσπερ μοχθηρὰ τραγῳδία) · τοῖς δὲ τὰς ἰδέας τιθεμένοις τοῦτο μὲν ἐκφεύγει – ποιοῦσι γὰρ τὰ μεγέθη ἐκ τῆς ὕλης καὶ ἀριθμοῦ, ἐκ μὲν τῆς δυάδος τὰ μήκη, ἐκ τριάδος δ' ἴσως τὰ ἐπίπεδα, ἐκ δὲ τῆς τετράδος τὰ στερεὰ ἢ καὶ ἐξ ἄλλων ἀριθμῶν· διαφέρει γὰρ οὐθέν – , ἀλλὰ ταῦτά γε πότερον ἰδέαι ἔσονται, ἢ τίς ὁ τρόπος αὐτῶν, καὶ τί συμβάλλονται τοῖς οὖσιν· οὐθὲν γάρ, ὥσπερ οὐδὲ τὰ μαθηματικά, οὐδὲ ταῦτα συμβάλλεται.
25Aristoteles, Problemata, 19; 63 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί οὐδὲ ὑποδωριστὶ οὐδὲ ὑποφρυγιστὶ οὐκ ἔστιν ἐν τραγῳδίᾳ χορικόν; ἢ ὅτι οὐκ ἔχει ἀντίστροφον.
26Aristoteles, Problemata, 19; 131 (auctor 384BC-322BC)
ἢ ὅτι ἦν τοῦ μὲν ἄνω τετραχόρδου τελευτή, τοῦ δὲ κάτω ἀρχή, καὶ μέσον εἶχε λόγον τόνῳ τῶν ἄκρων; Διὰ τί οἱ ἐν τραγῳδίᾳ χοροὶ οὔθ' ὑποδωριστὶ οὔθ' ὑποφρυγιστὶ ᾄδουσιν; ἢ ὅτι μέλος ἥκιστα ἔχουσιν αὗται αἱ ἁρμονίαι, οὗ δεῖ μάλιστα τῷ χορῷ; ἦθος δὲ ἔχει ἡ μὲν ὑποφρυγιστὶ πρακτικόν, διὸ καὶ ἔν τε τῷ Γηρυόνῃ ἡ ἔξοδος καὶ ἡ ἐξόπλισις ἐν ταύτῃ πεποίηται, ἡ δὲ ὑποδωριστὶ μεγαλοπρεπὲς καὶ στάσιμον, διὸ καὶ κιθαρῳδικωτάτη ἐστὶ τῶν ἁρμονιῶν.
27Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 68; 10 (opus 1508)
Graeca sic habent: Ὥσπερ ἐν τραγῳδίᾳ μηχανήν αἴρων πρός τούς πολίτας λόγια πυθόχρηστα καί χρησμούς συνετίθει καί κατεσκεύαζεν, id est Quemadmodum in tragoedia machinam tollens apud cives responsa velut a Pythio reddita et oracula componebat apparabatque.
28Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2393; 1 (opus 1508)
Ἐκ τῶν αὐτῶν τραγῳδία γίνεται καί κωμῳδία γραμμάτων, id est Ex iisdem literis comoedia tragoediaque componitur.
29Diomedes Grammaticus, Diomedis ars, p. 487, l. 12 (auctor c.375)
a Theophrasto ita definita est, τραγῳδία ἐστὶν ἡρωϊκῆς τύχης περίστασις.
30Diomedes Grammaticus, Ars grammatica, 3, p28; 200 (auctor c.375)
a Theophrasto ita definita est, «τραγῳδία ἐστὶν ἡρωϊκῆς τύχης περίστασις».
31Leo II, Epistolae, 96, 0395C
Τραγῳδία γὰρ πενθικὴ τῶν ἐπιόντων ἡ ἔκφρασις.
32Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 8; 5 (auctor fl.1260)
Ὢ πόση τῆς ἡμετέρας φύσεως ἡ τραγῳδία.
33Plato, Convivium, p1, 173; 3 (auctor c.425BC-347BC)
» κἀγὼ εἶπον ὅτι «παίδων ὄντων ἡμῶν ἔτι, ὅτε τῇ πρώτῃ τραγῳδίᾳ ἐνίκησεν Ἀγάθων, τῇ ὑστεραίᾳ ἢ ᾗ τὰ ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ οἱ χορευταί.
34Plato, Minos, p1, 321; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ἡ δὲ τραγῳδία ἐστὶν παλαιὸν ἐνθάδε, οὐχ ὡς οἴονται ἀπὸ Θέσπιδος ἀρξαμένη οὐδ' ἀπὸ Φρυνίχου, ἀλλ' εἰ θέλεις ἐννοῆσαι, πάνυ παλαιὸν αὐτὸ εὑρήσεις ὂν τῆσδε τῆς πόλεως εὕρημα.
35Plato, Minos, p1, 321; 3 (auctor c.425BC-347BC)
ἔστιν δὲ τῆς ποιήσεως δημοτερπέστατόν τε καὶ ψυχαγωγικώτατον ἡ τραγῳδία· ἐν ᾗ δὴ καὶ ἐντείνοντες ἡμεῖς τὸν Μίνων τιμωρούμεθα ἀνθ' ὧν ἡμᾶς ἠνάγκασε τοὺς δασμοὺς τελεῖν ἐκείνους.
36Plato, Philebus, p1, 50; 5 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης μηνύει δὴ νῦν ὁ λόγος ἡμῖν ἐν θρήνοις τε καὶ ἐν τραγῳδίαις καὶ κωμῳδίαισ, μὴ τοῖς δράμασι μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ τοῦ βίου συμπάσῃ τραγῳδίᾳ καὶ κωμῳδίᾳ, λύπας ἡδοναῖς ἅμα κεράννυσθαι, καὶ ἐν ἄλλοις δὴ μυρίοις.
37Plato, Respublica, 1a, 379; 2 (auctor c.425BC-347BC)
ὀρθῶς, ἔφη· ἀλλ' αὐτὸ δὴ τοῦτο, οἱ τύποι περὶ θεολογίας τίνες ἂν εἶεν· τοιοίδε πού τινες, ἦν δ' ἐγώ· οἷος τυγχάνει ὁ θεὸς ὤν, ἀεὶ δήπου ἀποδοτέον, ἐάντέ τις αὐτὸν ἐν ἔπεσιν ποιῇ ἐάντε ἐν μέλεσιν ἐάντε ἐν τραγῳδίᾳ.
38Plato, Respublica, 1b, 394; 7 (auctor c.425BC-347BC)
ὀρθότατα, ἔφην, ὑπέλαβες, καὶ οἶμαί σοι ἤδη δηλοῦν ὃ ἔμπροσθεν οὐχ οἷός τ' ἦ, ὅτι τῆς ποιήσεώς τε καὶ μυθολογίας ἡ μὲν διὰ μιμήσεως ὅλη ἐστίν, ὥσπερ σὺ λέγεις, τραγῳδία τε καὶ κωμῳδία, ἡ δὲ δι' ἀπαγγελίας αὐτοῦ τοῦ ποιητοῦ – εὕροις δ' ἂν αὐτὴν μάλιστά που ἐν διθυράμβοις – ἡ δ' αὖ δι' ἀμφοτέρων ἔν τε τῇ τῶν ἐπῶν ποιήσει, πολλαχοῦ δὲ καὶ ἄλλοθι, εἴ μοι μανθάνεις.
39Plato, Respublica, 1g, 568; 3 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ θαυμάζουσι δή, εἶπον, οὗτοι οἱ ἑταῖροι αὐτὸν καὶ σύνεισιν οἱ νέοι πολῖται, οἱ δ' ἐπιεικεῖς μισοῦσί τε καὶ φεύγουσι· τί δ' οὐ μέλλουσιν· οὐκ ἐτός, ἦν δ' ἐγώ, ἥ τε τραγῳδία ὅλως σοφὸν δοκεῖ εἶναι καὶ ὁ Εὐριπίδης διαφέρων ἐν αὐτῇ.
40Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 39 (vol. 1), l. 1 (auctor c.500)
aufertur ei [id est oe diphthongo] altera uocalis sequente e longa more Attico, ut poeta pro ποιητής et poema pro ποίημα, nec non pro ωι diphthongo Graeca nos hanc [id est oe] ponimus, ut κωμῳδία comoedia, τραγῳδία tragoedia dicentes: nec mirum, cum pro ω quoque habemus o et pro i e in diphthongo accipimus.