'φιλέω' - search in All Authors, Showing 1 to 4 of 4 hits

1Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 4, p82; 263 (auctor 1520-1575)
Sic Graeci ponunt suum ϕιλέω , non tantum pro affectu animi, sed etiam pro osculari, atque adeo pro omni externa amica tractatione, ut Homerus dicit Odyss. 10, oportere hospitem quidem praesentem ϕιλεῖν , amare, volentem vero discedere libenter dimittere, χρή ξεῖνον παρέοντα ϕιλεῖν, ἐθέλοντα δέ πέμπειν .
2Herodotus, Historiae, 3, 60, 4; 6 (auctor c.484BC-425BC)
τρίτον δέ σφι ἐξέργασται νηὸς μέγιστος πάντων νηῶν τῶν ἡμεῖς ἴδμεν· τοῦ ἀρχιτέκτων πρῶτος ἐγένετο Ῥοῖκος Φιλέω ἐπιχώριος.
3Plato, Protagoras, p1, 345; 10 (auctor c.425BC-347BC)
φησίν – οὕτω σφόδρα καὶ δι' ὅλου τοῦ ᾄσματος ἐπεξέρχεται τῷ τοῦ Πιττακοῦ ῥήματι – πάντας δ' ἐπαίνημι καὶ φιλέω ἑκὼν ὅστις ἕρδῃ μηδὲν αἰσχρόν· ἀνάγκῃ δ' οὐδὲ θεοὶ μάχονται· σιμονιδες φρ.
4Plato, Protagoras, p1, 346; 8 (auctor c.425BC-347BC)
καὶ οὐ ζητῶ, ἔφη, πανάμωμον ἄνθρωπον, εὐρυεδοῦς ὅσοι καρπὸν αἰνύμεθα χθονός, ἐπί θ' ὑμῖν εὑρὼν ἀπαγγελέω · ὥστε τούτου γ' ἕνεκα οὐδένα ἐπαινέσομαι, ἀλλά μοι ἐξαρκεῖ ἂν ᾖ μέσος καὶ μηδὲν κακὸν ποιῇ, ὡς ἐγὼ πάντας φιλέω καὶ ἐπαίνημι – καὶ τῇ φωνῇ ἐνταῦθα κέχρηται τῇ τῶν Μυτιληναίων, ὡς πρὸς Πιττακὸν λέγων τὸ πάντας δὲ ἐπαίνημι καὶ φιλέω ἑκών – ἐνταῦθα δεῖ ἐν τῷ ἑκών διαλαβεῖν λέγοντα – ὅστις ἕρδῃ μηδὲν αἰσχρόν , ἄκων δ' ἔστιν οὓς ἐγὼ ἐπαινῶ καὶ φιλῶ.