'χει' - search in All Authors, Showing 1 to 12 of 12 hits

1Aristoteles, Physica, 3, 1; 9
ἕκαστον δὲ διχῶς ὑπάρ χει πᾶσιν, οἷον τὸ τόδε (τὸ μὲν γὰρ μορφὴ αὐτοῦ, τὸ δὲ στέρησις), καὶ κατὰ τὸ ποιόν (τὸ μὲν γὰρ λευκὸν τὸ δὲ μέλαν), καὶ κατὰ τὸ ποσὸν τὸ μὲν τέλειον τὸ δ' ἀτελές.
2Aristoteles, Physica, 3, 3; 9
ἢ οὔτε τὸ τὴν ἄλλου ἐνέργειαν ἐν ἑτέρῳ εἶναι ἄτοπον (ἔστι γὰρ ἡ δίδαξις ἐνέργεια τοῦ διδασκαλικοῦ, ἔν τινι μέντοι, καὶ οὐκ ἀποτετμημένη, ἀλλὰ τοῦδε ἐν τῷδε), οὔτε μίαν δυοῖν κωλύει οὐθὲν τὴν αὐτὴν εἶναι (μὴ ὡς τῷ εἶναι τὸ αὐτό, ἀλλ' ὡς ὑπάρ χει τὸ δυνάμει ὂν πρὸς τὸ ἐνεργοῦν), οὔτ' ἀνάγκη τὸν διδά σκοντα μανθάνειν, οὐδ' εἰ τὸ ποιεῖν καὶ πάσχειν τὸ αὐτό ἐστιν, μὴ μέντοι ὥστε τὸν λόγον εἶναι ἕνα τὸν τί ἦν εἶναι λέγοντα, οἷον ὡς λώπιον καὶ ἱμάτιον, ἀλλ' ὡς ἡ ὁδὸς ἡ Θήβηθεν Ἀθήναζε καὶ ἡ Ἀθήνηθεν εἰς Θήβας, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον;
3Aulus Gellius, Noctes Atticae, 10, 22, 23; 14 (auctor c.125–c.180)
ὃ γάρ νῦν δή ἔλεγον, ὑπάρ χει τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ, κἂν πάνυ εὐφυής ᾖ, ἀνάνδρῳ γενέσθαι, φεύγοντι τά μέσα τῆς πόλεως καί τάς ἀγοράς, ἐν αἷς ἔφη ὁ ποιητής τούς ἄνδρας ἀριπρεπεῖς γίγνεσθαι, καταδεδυκότι δέ τόν λοιπόν βίον βιῶναι μετά μειρακίων, ἐν γωνίᾳ τριῶν ἢ τεττάρων ψιθυρίζοντα, ἐλεύθερον δέ καί μέγα καί ἱκανόν μηδέποτε φθέγξασθαι.
4Collectio Avellana, Epistulae Imperatorum Pontificum Aliorum, 140, 9; 1 (auctor 367-553)
sed quid πρω̄τος d<; tdv ataopov 6 xapio; ημω̄ν xai τη̃ς ύπομονη̄ς έαυτοῡ διδάσϰαλος; ὰνη̄λθεν Iv 't4> Istip tDTcaiv ύποδείγματι ὲϰίνους, ol<; ε̆μελλε βοηθει̃ν αὺτὸς μεταξὺ τω̄ν apEtcov xat troY xnwv tov Cofdv ϰατέχει ίστάμενος xata tOOV δηλτηρίων ttbv μεμηνότων, wa xata tVV ὸργίν toO διωγμου aotds xai τη̄ς αίωνίου βασιλείϰ τοὺς atstpavoo; παράσχη, ποίψ τω̄ν Μαϰϰαβαίων tatc ὲξόδοις talc; ϰαρτεριϰαι̃ς ri παλαιὰ tatopta ὲπαίνψ ὲϕέπεται, ποία.
5Hilarius Pictaviensis, Collectanea antiariana parisina (Fragmenta historica) [CSEL], 2, 2, 1, 4 (auctor 315-367)
Εϕυγον γάϱ, ἀγαπητοὶ ἀδελϕοί, οὺ μόνον διὰ τὴν τούτων ουϰοϕαν- τίαν, ἀλλ'ὂτι ϰαὶ τούς ἐπὶ διαϕόϱοις ἐγϰαλοῡντας αύτοῑς ἐϑεώϱον ἀταντή- oavrag. δεσμὰ γὰϱ ἤν xai σίδηϱα πϱοψεϱόμενα, ἀΠ' ἐξοϱιστίας ἐπανελϑόντες ueneab his, qui adhuc in exilio detinentur, missi adfines et proximi, amici et fratres querellas uel eorum, qui supersunt, detulerunt uel eorum, qui in ipsis exiliis decesserunt, indignam iniuriam prosecuti sunt. et, quod est maximum, episcopi aderant, quorum alter ferrum et catenas praeferebat, quas per eos ceruicibus suis portauerat, alteri ex eorum insimulatione mortem sibi intentam testificabantur. in tantum enim desperationis eruperunt, ut etiam episcopos interfecissent quidem, nisi fugissent ipsorum cnientas manus. decessit enim coepiscopus noster beatissimus Theodulus fugiens ipsorum infestationem; iussus est enim ex ipsorum insimulatione mori. runt enim ministri, parentes et amici mortuorum propter ipsos. et, quod maius est, aderant episcopi et quidam ferrum et catenas offerebant, quas propter ipsos portauerant. alii ex ipsorum insimulationibus mortem contestati sunt. in tantam enim peruenerant inmanitatem, ut etiam auderent episcopos uclle interlicere, et interfecissent, nisi effugissent manus eorum. surrexit itaque conminister noster beatus Theodulus fugiens eorum insimulationes: iussus enim fuerat ex eorum insimulatione interire. et alii gladiorum uulnera α̃νϑϱωποι xai παϱὰ τω̄ν ε̌τι ϰρτεχομένων εἰς ἐξοϱιστίαν ἐλϑόντες η̌σαν συλλει- τουϱγοὶ συγγενεῑς xai ϕίλοι de τω̄ν δι'αὐτωδν ὰποϑανόντων παϱεγνοντο. ϰαὶ T6 μέγιστον, ἐπίσϰοποι παϱη̄σαν, ὤν O μὲν τὰ σίδηϱα xai τὰς ἁλύσεις πϱο-20 έϕεϱεν, a; δι'αὐτοὺς ἐϕόϱεσεν, oi de τὸν ex τη̄ς διαβολη̄ς αὐτω̄ν ϑάνατον ἐμαϱ- τύϱαντο. Ei; τοσοῡτον γὰϱ ε̌ϕϑασαν ἀπονοίας, ω̂ς ϰαὶ ἐπισϰόπους ἐπιχειϱειν ανε- λεῑν. xai ἀνεῑλον ἴν, ei μὴ ἐξέϕυγον τὰς χεῑϱας αὐτω̄ν. ὰπέϑανεν οὔν o συλλει- τουϱγὸς ήμω̄ν O μαϰαϱίτης Θεόδουλοσ, ϕεύγων αὐτω̄ν τὴν διαβολήν. ϰεϰέλευοτο γὰϱ ex διαβολη̄ς αὐτω̄ν ὰποϑανεῑν. α̌λλοι de πληγὰς ξιϕω̄ν ἐπεδείϰυντο, ἄλλοι demonstranalii autem gladierum signa, plagas et cicatrices ostendebant, alii sc fame ab ipsis excruciatos querebantur. ct haec non innohiles tcstificabantur uiri, scd de ecclesiis omnibus electi, propter quas hic conuenerunt, res gestas edocebant, milites armatos, populos cum fustibus, indicum minas, falsarum litterarum subpositiones – lectae sunt enim litterae factae a Theognito, falsae aduersum coepiscopos nostros Athanasium et Marcellum, ut et imperator aduersus ipsos commoneretur, et haec conuincebant hi, qui tunc ipsius Theogniti diacones fuerunt —, ad haec uirginum nudationes, incendia ecclesiarum, carceres aduersus ministros dei: haec onmia propter iniquam atque execrabilem heresim tes. nonnulli famem sustinuisse ah ipsis implorabant. et haec no(n inn)nobiles homines testabantur, sed ecclesiae omnes erant, pro quibus occurrentes et allegantes docebant milites cum gladiis, populO!! cum fustibus, iudicum minas, falsarum litterarum submissiones — nam lectae sunt litterae Theogpnis aduersus conministros nostros Athanasium, Marcellum et Asclepam, ut etiam imperatores mouerentur contra ipsos, et haec comprobauerunt, qui tunc fuerunt diacones Theogenis —, iam et uirginum nudationem, ecclesiarum incendia. carcerem aduersus conministros: et haec omnia oh aliam nullam causam nisi ob inmemorahilem haeresim Arrianorum. excusantes enim horum ordi- δὲ λιμὸν ῡπομεμενηϰέναι παϱ'αὺτω̄ν ὰπωδύϱοντο. xai ταῡτα οὐχ oi τυχόντες ἐμαϱτύϱουν ἄνϑϱωποι, ἀλλ' ἐϰϰλησίαι ὅλαι ἤσαν, ὑπὲϱ ω̌ν ot ἀπαντήσαντες ϰαί πϱεσβεύοντες ἀδίδασϰον στϱατιώας ξιϕήϱεις, ὄχλους μετὰ ϱ̔οπάλων, διϰαστω̄ν ἀπειλάς, πλαστω̄ν γϱαμμάτων ὑποβολάς — ἀνεγνώσϑη γὰϱ γϱάμματα τω̄ν πεϱὶ Θεόγνιον πλαττομένων ϰατὰ τω̄ν συλλειτουϱγω̄ν ἡμω̄ν 'Αϑανασίου ϰαὶ Μαϱϰέλλου xai 'Ασϰληπᾱ, ἴνα ϰαὶ βασιλέας ϰατ'αὐτω̄ν ϰινήσωσι, ϰαὶ ταῡτα ἤλεγξαν oi γενόμενοι τότε διάϰονοι Θεογνίου — πϱὸς τούτων παϱϑένων γυμώσεις, ἐμπϱησμοὺς ἐϰϰλησιω̃ν, ϕυλαϰὰς ϰατὰ τω̃ν ' συλλειτουϱγω̃ν· xai Tavra πάντα δι' οὐδὲν ἔτεϱον ii διὰ τὴν δυσώνυμον αι̌ϱεσιν Arriomanitarum. qui enim communioni eorum renuntiabant, necessitateni patiebantur ista tolerare. § 4
6Hilarius Pictaviensis, Tractatus super psalmos [CSEL], 65, 25; 3 (auctor 315-367)
Χείμαϱϱοι cum graecis non proprium, sed appellatiuum nomen hircorum est et eorum maxime, qui in ipso hiemis tempore editi sint.
7Hilarius Pictaviensis, Tractatus super psalmos [CSEL], 65, 25; 6 (auctor 315-367)
confirmat autem spiritalis intelIegentiae sensum aliorum consonans sibi et concors translatio, qui pro χειμάϱϱοις ϰαιϱίμους transtulerunt; ϰαίϱιμοι autem significantur, qui ex ipso tempore editi sunt; χείμαϱϱοι autem, quos hiemps genuit, unde et torrentes eodem uocabulo grsecitas nuncupat, quos ex nihilo in fluuios hiemps auxerit.
8Lactantius, Fragmenta [CSEL], 1, 8; 8 (auctor 250-325)
TVA 81 τοῡο μὴ ἄπιστον ϕαί νηται, μαρτυρίαν tot) προμνημονευϑέντος ὰνδρὸς παρέξομαι ἔχουσαν TOVSE τὸν τρόπον ἐπεὶ οὐν TA παῤ ήμὶν εὑρισϰόμενα Σιβυλ λιαϰὰ 06 μόνον ώς εὐπόριστα τοῑς VOAOOOT TTOV 'Ελλήνων εὐϰαταϕρόνητά ἐστι ■— TD γὰρ σπάνια τίμια δοϰεῑ —, ὰλλὰ XAI ώς πάντων TFTV στίχCI) v μήσψζόντων τήνὰϰρί βειανΤΟΟ μέτρουὰργοτέαν ε̏χει τήV πίστιναίτία δὲ αυ̋τηΤUV ταχυγρϰ́ψων06 συμϕϑϰσϰ́ντωνΤ-Q ρ̒ύμητου̃ λσγου ἣ ϰ̀παιδεύτωνγενομένων,06 τήςπροϕητίδοςϰ̋μα γϰ̀ρΤ-G ὲπιπνοίαὲπέπαυτοἡ trov λεχϑέντωνμνήμη.
9Leo I, Epistolae, 54, 0713B (auctor 440-461)
Τῷ ποθεινοτάτῳ υἱῷ Εὐτυ χεῖ πρεσβυτέρῳ, Λέων ἐπίσκοπος.
10Plato, Cratylos, p1, 414; 11 (auctor c.425BC-347BC)
Σωκράτης οὐκοῦν τοῦτό γε ἕξιν νοῦ σημαίνει, τὸ μὲν ταῦ ἀφελόντι, ἐμβαλόντι δὲ οὖ μεταξὺ τοῦ χεῖ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ νῦ καὶ τοῦ ἦτα· Ἑρμογένης καὶ μάλα γε γλίσχρως, ὦ Σώκρατες.
11Plato, Timaeus, p1, 36; 4 (auctor c.425BC-347BC)
ταύτην οὖν τὴν σύστασιν πᾶσαν διπλῆν κατὰ μῆκος σχίσας, μέσην πρὸς μέσην ἑκατέραν ἀλλήλαις οἷον χεῖ προσβαλὼν κατέκαμψεν εἰς ἓν κύκλῳ, συνάψας αὑταῖς τε καὶ ἀλλήλαις ἐν τῷ καταντικρὺ τῆς προσβολῆς, καὶ τῇ κατὰ ταὐτὰ ἐν ταὐτῷ περιαγομένῃ κινήσει πέριξ αὐτὰς ἔλαβεν, καὶ τὸν μὲν ἔξω, τὸν δ' ἐντὸς ἐποιεῖτο τῶν κύκλων.
12Plotinus, Enneades, 2, 4, 11; 11 (auctor c.205-270)
Φάντασμα δὲ ὄγκου λέγω, ὅτι καὶ ἡ ψυχὴ οὐδὲν ἔχουσα ὁρίσαι, ὅταν τῇ ὕλῃ προσομιλῇ, εἰς ἀοριστίαν χεῖ ἑαυτὴν οὔτε περιγράφουσα οὔτε εἰς σημεῖον ἰέναι δυναμένη· ἤδη γὰρ ὁρίζει.