'ωσαύτως' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 799 hits      Show next 299

1Agatho papa, Epistolae, 87, 1175D
» Ὡσαύτως τὸν αὐτὸν Κύριον εἰσάγει μετὰ τῶν Ἰουδαίων διαλεγόμενον, καὶ λέγοντα μετὰ τῶν λοιπῶν· « Ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός.
2Agatho papa, Epistolae, 87, 1179A
» Ὡσαύτως· « Ὥσπερ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζωοποιεῖ, οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς οὓς θέλει, ζωοποιεῖ.
3Agatho papa, Epistolae, 87, 1179B
» Ὡσαύτως τινὰ περὶ τοῦ ἀνθρωπίνου αὐτοῦ θελήματος τοῦ Εὐαγγελίου τὰ μυστήρια μνημονεύουσιν, ἡνίκα λέγουσιν αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα θέλειν ὡς ἀληθῶς ἄνθρωπον τοὺς ἰδίους πειράσαι [L. περάσα] μαθητάς.
4Agatho papa, Epistolae, 87, 1179C
» Ὡσαύτως· « Ἑκουσίως θύσω σοι.
5Agatho papa, Epistolae, 87, 1183A
Καὶ πάλιν φησί· Διὰ τί οὖν ἀρνῆσαι κεκλεισμένοις ὀφθαλμοῖς πράγματα φανερὰ, ἀπὸ τῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀναφύεσθαι θέλημα τῷ ἀνθρώπῳ; Ὡσαύτως· Αὐτὴ ἡ κίνησις τῆς ψυχῆς μηδενὸς ἀναγκάζοντος θέλημα ἐστι . . . Καὶ πάλιν· Οὕτως οὐκ ἀληθῶς ἄρα [οὕτως ἄρα ex Lat.], Ἰουλιανὲ, ἐξ ἀνθρώπου θέλημα ἀνθρώπου οὐκ ἀναφύεται, ὁπόταν ὁ ἀνθρωπος ἀγαθὸν ποίημα Θεοῦ εἴη; Ἔπειτα δὲ [μὴ] ἠδυνήθη ἀνελθεῖν εἰς τὴν καρδίαν σου, φύεσθαι μὲν ἐξ ἀνθρώπου θέλημα, ἀλλ' οὐχὶ ἐκ τοῦ αὐτεξουσίου αὐτοῦ; Εἰπὲ οὖν πόθεν, ἐὰν οὐχὶ ἀπὸ τῆς φύσεως, τουτέστιν, ἐὰν οὐχὶ ἀπ' αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου; Αἷστισι μαρτυρίαις φαίνεται μίαν ἑκάστην αὐτῶν, ἅς τινας ἐνταῦθα ὁ πνευματικὸς Πατὴρ ἀπηρίθμησε φύσεις, ἴδιον φυσικὸν ἔχειν, καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ προσκυροῦσθαι ὀφείλειν θέλημα.
6Agatho papa, Epistolae, 87, 1190A
Ὡσαύτως ἀποδείκνυσιν, ὅτι καὶ ἀνθρώπινον, εἰ καὶ θεωθὲν, ἔσχηκε θέλημα, καὶ ὁ αὐτὸς οὗτος, καθὼς εἰς τὰ ἀκόλουθα διδάσκει, ἔσχε καὶ θεῖον ἓν καὶ τὸ αὐτὸ σὺν τῷ Πατρί.
7Agatho papa, Epistolae, 87, 1190B
Καὶ ἐπὰν λέγῃ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ὁ μέγας ἐπίσκοπος, ἀληθῆ εἶναι τοῦ μυστηρίου ὁμολογίαν, ἕτερον ὀφείλειν νοεῖσθαι τὸ ἀνθρώπινον θέλημα, ἕτερον τὸ θεῖον ἐν τῷ Χριστῷ, τί νοεῖσθαι ὑπομιμνήσκει, ἕτερον λέγων θέλημα καὶ ἕτερον, εἰ μὴ δύο φανερῶς θελήματα; Ὡσαύτως ἡνίκα ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ ἔξοχος καθηγεμὼν διδάσκει, ἓν κατὰ τὴν θεότητα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ νοεῖσθαι θέλημα· καὶ τὸν αὐτὸν πάλιν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ λέγει θέλειν ὡς ἄνθρωπον, καὶ κατὰ σάρκα ἀληθῶς καὶ χωρὶς σκανδάλου λεγόμενον ὀφείλειν γνωρίζεσθαι, ὅτι οὐκ ἤθελε τεθνάναι, διόπερ [ἴσ. διιότι] ὅτι τῆς ἀνθρωπίνης ἐστὶ φύσεως ἀνεπιλήπτως τοῦτο θελούσης, φανερόν ἐστιν, ὅτι καὶ αὐτὸς δύο φυσικὰ ἐν τῷ Χριστῷ κηρύσσει θελήματα· θεῖον, ὅπερ ἐστὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ· ἀνθρώπινον, ὅπερ τὴν διάθεσιν τοῦ ζῇν φυσικῶς πράττει.
8Agatho papa, Epistolae, 87, 1190D
Ὡσαύτως ἐκ τοῦ αὐτοῦ μετ' ὀλίγα· Εἶδες ἆρα οὕτω Θεὸν καὶ ἄνθρωπον κηρύττεσθαι, ἵνα ὁ θάνατος τῷ ἀνθρώπῳ, τῷ δὲ Θεῷ τῆς σαρκὸς ἡ ἔγερσις προσνεμηθῇ; Ὅμως οὐχ ἵνα ἄλλως εἴη, δι' οὗ ὁ νεκρὸς ἀνίσταται· ἡ σκυλευθεῖσα γὰρ [ἄλλος ᾖ θανὼν, καὶ ἄλλος δι' οὗ ὁ νεκρὸς ἀνίσταται, ἡ γυμνωθεῖσα γὰρ ex L.] σὰρξ ὁ Χριστός ἐστι νεκρός.
9Agatho papa, Epistolae, 87, 1191D
Ὡσαύτως ἡνίκα λέγει τὸ, Ἔλεγε καὶ ἅμα ἐποίει τὰ ἀνθρώπινα, διδάσκει καθὸ τῆς ἀνθρωπίνης ἐν ἑαυτῷ ἐνεργείας, ὡς καὶ τῆς λαλιᾶς τὴν ἰδιότητα εἶχεν.
10Agatho papa, Epistolae, 87, 1195A
Ταύτην ἔχοντας [ἔχοντος] τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν, πῶς οὐκ ἄτοπον σκανδαλίζεσθαι τοὺς ἀκροωμένους ἀνθρωπινώτερον ἔσθ' ὅτε λαλοῦντος αὐτοῦ; Λαλεῖ γὰρ ὡς ἄνθρωπος, λαλεῖ δὲ καὶ ὡς Θεὸς ἔχων ἐν ἀμφοτέροις τὴν ἐξουσίαν· φαίνεται δὲ [καὶ] τούτων τῶν ἁγίων Πατέρων ὁ σκοπὸς τῇ πνευματικῇ διακρίσει τοῖς ὁρῶσιν, ὅτι κατὰ τὸν τῆς πίστεως κανόνα τῆς καθολικῆς καὶ ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας δύο ἐνεργείας ἐν τῷ Χριστῷ, τουτέστι θείαν καὶ ἀνθρωπίνην, γνωρίζουσιν, ἐπὰν ὁ ἅγιος Διονύσιος μὲν λέγῃ, διακεκριμένως [διακεκριμένην] εἶναι τὴν ἐνέργειαν τοῦ Χριστοῦ, ἥτις καθ' ἡμᾶς ἐστιν ἐξ ἡμῶν· καὶ ἐκ τούτου ὁλικῶς καὶ ἀληθῶς τὸν ἐνανθρωπήσαντα Θεὸν Λόγον ἐπιγινώσκεσθαι ὡσαύτως ἡνίκα λέγει δρᾷν καὶ παθεῖν τὰ πρόσφορα τῇ ἀνθρωπίνῃ αὐτοῦ θεουργίᾳ [εἰ καὶ θείως συμβαίνουσι], καθ' ἣν ὁ Θεὸς ὁ Πατὴρ καὶ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κατ' οὐδένα λόγον [τρόπον] αὐτῇ κοινωνοῦσιν.
11Agatho papa, Epistolae, 87, 1202C
Ὡσαύτως καὶ ἐκ τοῦ δευτέρου βιβλίου Νεστορίου τοῦ ἀνθρωπολάτρου, οὗ ἔγραψεν Ἐπιφανοῦς μυήσεως· Ἀσυγχύτους φυλάττομεν τὰς φύσεις οὐ κατ' οὐσίαν, γνώμῃ δὲ συνημμένας.
12Agatho papa, Epistolae, 87, 1206A
Ὡσαύτως Πύῤῥος ἐν τῇ βεβαιώσει τοῦ τύπου, καὶ ἐν ἄλλοις ὑπὲρ Κύρου τοῦ Ἀλεξανδρείας ἀπολογούμενος, ἓν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν νοεῖν αὐτὸν ἀποδείκνυσι.
13Agatho papa, Epistolae, 87, 1206B
Ὡσαύτως Παῦλος ὁ τούτου διάδοχος ἐν τῇ ἐπιστολῇ τῇ πρὸς Θεόδωρον τὸν τῆς ἀποστολικῆς μνήμης πάπαν ἓν θέλημα ἔχειν τὸν Κύριον μηνύει.
14Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0647A
Ὡσαύτως Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ ἐνεργοῦσιν, ἀλλ' οὐχὶ Μιχαηλικῶς καὶ Γαβριηλικῶς, ἀλλ' ἀγγελικῶς.
15Apuleius, Apologia, 65, 26; 6 (auctor c.125–c.180)
γῆ μέν οὖν ἑστία τε οἰκήσεως ἱερά πᾶσι πάντων θεῶν· μηδείς οὖν δευτέρως ἱερά καθιερούτω θεοῖς — hoc eo prohibet, ut delubra nemo audeat priuatim constituere; censet enim satis esse ciuibus ad immolandas uictimas templa publica — deinde subnectit: πόλεσιν ἰδίᾳ καί ἐν ἱεροῖς ἐστιν ἐπίφθονον κτῆμα, ἐλέφας δέ ἀπό λελοιπότος ψυχήν σώματος οὐκ εὔχαρι ἀνάθημα, σίδηρος δέ καί χαλκός πολέμων ὄργανα· ξύλου δέ μονόξυλον ὅ τι ἂν θέλῃ τις ἀνατιθέτω, καί λίθου ὡσαύτως.
16Aristoteles, Physica, 1, 5; 17
ταύτῃ τε δὴ ὡσαύτως λέγουσι καὶ ἑτέρως, καὶ χεῖρον καὶ βέλ τιον, καὶ οἱ μὲν γνωριμώτερα κατὰ τὸν λόγον, ὥσπερ εἴρη ται πρότερον, οἱ δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν (τὸ μὲν γὰρ καθόλου κατὰ τὸν λόγον γνώριμον, τὸ δὲ καθ' ἕκαστον κατὰ τὴν αἴ σθησιν· ὁ μὲν γὰρ λόγος τοῦ καθόλου, ἡ δ' αἴσθησις τοῦ κατὰ μέρος), οἷον τὸ μὲν μέγα καὶ τὸ μικρὸν κατὰ τὸν λόγον, τὸ δὲ μανὸν καὶ τὸ πυκνὸν κατὰ τὴν αἴσθησιν.
17Aristoteles, Physica, 1, 7; 11
διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ συγκειμένου ὡσαύτως· καὶ γὰρ ἐξ ἀμού σου ἀνθρώπου καὶ ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνεσθαι λέγεται μουσικός.
18Aristoteles, Physica, 1, 8; 7
ὅπερ ἐκεῖνοι μὲν οὐ διελόντες ἀπέστησαν, καὶ διὰ ταύτην τὴν ἄγνοιαν τοσοῦτον προσηγνόησαν, ὥστε μηθὲν οἴε σθαι γίγνεσθαι μηδ' εἶναι τῶν ἄλλων, ἀλλ' ἀνελεῖν πᾶσαν τὴν γένεσιν· ἡμεῖς δὲ καὶ αὐτοί φαμεν γίγνεσθαι μὲν μηθὲν ἁπλῶς ἐκ μὴ ὄντος, πὼς μέντοι γίγνεσθαι ἐκ μὴ ὄντος, οἷον κατὰ συμβεβηκός (ἐκ γὰρ τῆς στερήσεως, ὅ ἐστι καθ' αὑτὸ μὴ ὄν, οὐκ ἐνυπάρχοντος γίγνεταί τι· θαυμάζεται δὲ τοῦτο καὶ ἀδύνατον οὕτω δοκεῖ γίγνεσθαί τι, ἐκ μὴ ὄντος)· ὡσαύτως δὲ οὐδ' ἐξ ὄντος οὐδὲ τὸ ὂν γίγνεσθαι, πλὴν κατὰ συμβεβηκός· οὕτω δὲ καὶ τοῦτο γίγνεσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον οἷον εἰ ἐκ ζῴου ζῷον γίγνοιτο καὶ ἐκ τινὸς ζῴου τι ζῷον· οἷον εἰ κύων ἐξ ἵππου γίγνοιτο.
19Aristoteles, Physica, 2, 2; 12
εἰς μὲν γὰρ τοὺς ἀρχαίους ἀποβλέψαντι δόξειεν ἂν εἶναι τῆς ὕλης (ἐπὶ μικρὸν γάρ τι μέρος Ἐμπεδοκλῆς καὶ Δημόκριτος τοῦ εἴδους καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι ἥψαντο)· εἰ δὲ ἡ τέχνη μιμεῖται τὴν φύσιν, τῆς δὲ αὐτῆς ἐπιστήμης εἰδέναι τὸ εἶδος καὶ τὴν ὕλην μέχρι του (οἷον ἰατροῦ ὑγίειαν καὶ χολὴν καὶ φλέγμα, ἐν οἷς ἡ ὑγίεια, ὁμοίως δὲ καὶ οἰκοδόμου τό τε εἶδος τῆς οἰκίας καὶ τὴν ὕλην, ὅτι πλίνθοι καὶ ξύλα· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων), καὶ τῆς φυσικῆς ἂν εἴη τὸ γνωρίζειν ἀμφοτέρας τὰς φύσεις.
20Aristoteles, Physica, 2, 5; 1
Πρῶτον μὲν οὖν, ἐπειδὴ ὁρῶμεν τὰ μὲν ἀεὶ ὡσαύτως γιγνόμενα τὰ δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, φανερὸν ὅτι οὐδετέρου τούτων αἰτία ἡ τύχη λέγεται οὐδὲ τὸ ἀπὸ τύχης, οὔτε τοῦ ἐξ ἀνάγ κης καὶ αἰεὶ οὔτε τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.
21Aristoteles, Physica, 2, 8; 12
οἷον εἰ οἰκία τῶν φύσει γιγνομένων ἦν, οὕτως ἂν ἐγίγνετο ὡς νῦν ὑπὸ τῆς τέχνης· εἰ δὲ τὰ φύσει μὴ μόνον φύσει ἀλλὰ καὶ τέχνῃ γίγνοιτο, ὡσαύτως ἂν γίγνοιτο ᾗ πέ φυκεν.
22Aristoteles, Physica, 4, 6; 26
καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχα τον τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει.
23Aristoteles, Physica, 5, 1; 3
ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ κινοῦντος ὡσαύτως· τὸ μὲν γὰρ κατὰ συμ βεβηκὸς κινεῖ, τὸ δὲ κατὰ μέρος τῷ τῶν τούτου τι, τὸ δὲ καθ' αὑτὸ πρῶτον, οἷον ὁ μὲν ἰατρὸς ἰᾶται, ἡ δὲ χεὶρ πλήτ τει.
24Aristoteles, Physica, 5, 2; 6
ἀλλ' οὐδὲ τοῦτο δυνατὸν πλὴν κατὰ συμβεβηκός· αὐτὴ γὰρ ἡ κίνησις ἐξ ἄλλου εἴδους εἰς ἄλλο ἐστὶ μεταβολή · καὶ ἡ γένεσις δὲ καὶ ἡ φθορὰ ὡσαύτως, πλὴν αἱ μὲν εἰς ἀντικείμενα ὡδί, ἡ δὲ ὡδί, ἡ κίνησις.
25Aristoteles, Physica, 5, 4; 29
ἔστιν δὲ ἐν ἁπάσῃ κινήσει τὸ ὁμαλῶς ἢ μή· καὶ γὰρ ἂν ἀλλοιοῖτο ὁμαλῶς, καὶ φέροιτο ἐφ' ὁμαλοῦ οἷον κύκλου ἢ εὐθείας, καὶ περὶ αὔξησιν ὡσαύτως καὶ φθίσιν.
26Aristoteles, Physica, 5, 7; 7
ἢ δῆλον ὅτι ἄμφω, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως, ἀλλ' ἡ μὲν κατὰ φύσιν ὡς κατὰ φύσιν οὔσης τῆς αὐτοῦ· ἡ δ' ἄνω τοῦ πυρὸς τῇ κάτω, ὡς ἡ κατὰ φύσιν οὖσα τῇ παρὰ φύσιν οὔσῃ.
27Aristoteles, Physica, 6, 1; 16
τὸ μὲν δὴ Α ἐκινήθη τὸ Ω τὴν τὸ Δ κινούμενον κί νησιν, τὸ δὲ Β τὴν τὸ Ε, καὶ τὸ Γ ὡσαύτως τὴν τὸ Ζ.
28Aristoteles, Physica, 6, 4; 19
ἔτι δ' εἰ τὸ αὐτὸ μέν ἐστι τὸ νῦν ἐν ἀμφοῖν τοῖν χρόνοιν, ἐνδέ χεται δὲ τὸν μὲν κινεῖσθαι τὸν δ' ἠρεμεῖν ὅλον, τὸ δ' ὅλον κινούμενον τὸν χρόνον ἐν ὁτῳοῦν κινηθήσεται τῶν τούτου καθ' ὃ πέφυκε κινεῖσθαι, καὶ τὸ ἠρεμοῦν ὡσαύτως ἠρεμήσει, συμ βήσεται τὸ αὐτὸ ἅμα ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι· τὸ γὰρ αὐτὸ ἔσχατον τῶν χρόνων ἀμφοτέρων, τὸ νῦν.
29Aristoteles, Physica, 6, 5; 1
Τὸ δὲ μεταβάλλον ἅπαν ἀνάγκη διαιρετὸν εἶναι. ἐπεὶ γὰρ ἔκ τινος εἴς τι πᾶσα μεταβολή, καὶ ὅταν μὲν ᾖ ἐν τούτῳ εἰς ὃ μετέβαλλεν, οὐκέτι μεταβάλλει, ὅταν δὲ ἐξ οὗ μετέβαλλεν, καὶ αὐτὸ καὶ τὰ μέρη πάντα, οὔπω μεταβάλλει (τὸ γὰρ ὡσαύτως ἔχον καὶ αὐτὸ καὶ τὰ μέρη οὐ μεταβάλ λει), ἀνάγκη οὖν τὸ μέν τι ἐν τούτῳ εἶναι, τὸ δ' ἐν θατέρῳ τοῦ μεταβάλλοντος· οὔτε γὰρ ἐν ἀμφοτέροις οὔτ' ἐν μηδετέρῳ δυνατόν.
30Aristoteles, Physica, 6, 6; 7
ὥστ' εἰ μὲν ὅλη διαιρεθή σεται ἡ ΘΙ εἰς τὰς τῶν μερῶν κινήσεις, ἴση ἔσται ἡ ΘΙ τῇ ΔΖ· εἰ δ' ἀπολείπει τι, οἷον τὸ ΚΙ, αὕτη οὐδενὸς ἔσται κί νησις (οὔτε γὰρ τοῦ ὅλου οὔτε τῶν μερῶν διὰ τὸ μίαν εἶναι ἑνός, οὔτε ἄλλου οὐθενός· ἡ γὰρ συνεχὴς κίνησίς ἐστι συνεχῶν τινῶν), ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ ὑπερβάλλει κατὰ τὴν διαίρεσιν· ὥστ' εἰ τοῦτο ἀδύνατον, ἀνάγκη τὴν αὐτὴν εἶναι καὶ ἴσην.
31Aristoteles, Physica, 6, 6; 17
ὡσαύτως δὲ δειχθήσεται καὶ τὸ μῆκος διαι ρετόν, καὶ ὅλως πᾶν ἐν ᾧ ἐστιν ἡ μεταβολή (πλὴν ἔνια κατὰ συμβεβηκός, ὅτι τὸ μεταβάλλον ἐστὶν διαιρετόν)· ἑνὸς γὰρ διαιρουμένου πάντα διαιρεθήσεται.
32Aristoteles, Physica, 6, 8; 4
ἐν δὴ τῷ ΧΚ χρόνῳ ἤτοι κινεῖται ἢ οὐ κι νεῖται, καὶ πάλιν ἐν τῷ ΚΡ ὡσαύτως.
33Aristoteles, Physica, 6, 9; 7
καὶ οὕτω δὴ λαμβάνων, ἐπειδὴ τοῦ μὲν ἀπείρου οὐθὲν ἔστι μόριον ὃ καταμετρήσει (ἀδύ νατον γὰρ τὸ ἄπειρον εἶναι ἐκ πεπερασμένων καὶ ἴσων καὶ ἀνίσων, διὰ τὸ καταμετρηθήσεσθαι τὰ πεπερασμένα πλήθει καὶ μεγέθει ὑπό τινος ἑνός, ἐάν τε ἴσα ᾖ ἐάν τε ἄνισα, ὡρισμένα δὲ τῷ μεγέθει, οὐθὲν ἧττον), τὸ δὲ διάστημα τὸ πε περασμένον ποσοῖς τοῖς ΑΕ μετρεῖται, ἐν πεπερασμένῳ ἂν χρόνῳ τὸ ΑΒ κινοῖτο (ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ ἠρεμήσεως)· ὥστε οὔτε γίγνεσθαι οὔτε φθείρεσθαι οἷόν τε ἀεί τι τὸ αὐτὸ καὶ ἕν.
34Aristoteles, Physica, 6, 10; 4
ἀποδεδειγμένων δὲ τούτων φανερὸν ὅτι οὐδὲ τὸ πεπερασμένον μέγεθος τὸ ἄπειρον ἐνδέχεται διελθεῖν ἐν πεπερασμένῳ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν· ἐν γὰρ τῷ μορίῳ τοῦ χρόνου πεπερας μένον δίεισι, καὶ ἐν ἑκάστῳ ὡσαύτως, ὥστ' ἐν τῷ παντὶ πε περασμένον.
35Aristoteles, Physica, 7, 3; 16
ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων καὶ ἀναισθήτων.
36Aristoteles, Physica, 7, 7; 21
ὁ μὲν οὖν ἵππος καὶ ὁ κύων συμβλητά, πότερον λευ κότερον (ἐν ᾧ γὰρ πρώτῳ, τὸ αὐτό, ἡ ἐπιφάνεια), καὶ κατὰ μέγεθος ὡσαύτως· ὕδωρ δὲ καὶ φωνὴ οὔ· ἐν ἄλλῳ γάρ.
37Aristoteles, Physica, 7, 8; 11
καὶ τὸ ἀλλοιοῦν καὶ τὸ ἀλλοιούμενον ὡσαύτως – τὶ καὶ ποσὸν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἠλλοίωται, καὶ ἐν ποσῷ χρόνῳ, ἐν διπλασίῳ διπλάσιον, καὶ τὸ διπλάσιον ἐν διπλασίῳ· τὸ δ' ἥμισυ ἐν ἡμίσει χρόνῳ (ἢ ἐν ἡμίσει ἥμισυ), ἢ ἐν ἴσῳ δι πλάσιον.
38Aristoteles, Physica, 8, 4; 17
καὶ κινητὸν δ' ὡσαύτως φύσει τὸ δυνάμει ποιὸν ἢ ποσὸν ἢ πού, ὅταν ἔχῃ τὴν ἀρχὴν τὴν τοιαύτην ἐν αὑτῷ καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός (εἴη γὰρ ἂν τὸ αὐτὸ καὶ ποιὸν καὶ ποσόν, ἀλλὰ θατέρῳ θάτερον συμβέβηκεν καὶ οὐ καθ' αὑτὸ ὑπάρχει).
39Aristoteles, Physica, 8, 7; 6
τὸ δ' ἀκίνητον, ὥσπερ εἴρηται, ἅτε ἁπλῶς καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ διαμένον, μίαν καὶ ἁπλῆν κινήσει κίνησιν.
40Aristoteles, Physica, 8, 11; 6
καὶ ἐπὶ κύκλου ὡσαύτως, οἷον ἡ ἀπὸ τοῦ Α ἐπὶ τὸ Β τῇ ἀπὸ τοῦ Α ἐπὶ τὸ Γ (ἱστᾶσι γάρ, κἂν συνεχεῖς ὦσιν καὶ μὴ γί γνηται ἀνάκαμψις, διὰ τὸ τἀναντία φθείρειν καὶ κωλύειν ἄλ ληλα)· ἀλλ' οὐχ ἡ εἰς τὸ πλάγιον τῇ ἄνω.
41Aristoteles, Physica, 8, 11; 28
τὰ μὲν οὖν ἐν μέσῳ δυνάμει ἔστι, τοῦτο δ' ἐνεργείᾳ, καὶ τελευτὴ μὲν κάτωθεν, ἀρχὴ δὲ ἄνωθεν· καὶ τῶν κινήσεων ἄρα ὡσαύτως.
42Aristoteles, Physica, 8, 13; 22
φανερὸν δὲ ἐκ ταύτης τῆς διαιρέσεως ὅτι οὐδὲ τὰς ἄλλας ἐνδέχεται κινή σεις εἶναι συνεχεῖς· ἐν ἁπάσαις γὰρ ταὐτὰ συμβαίνει κι νεῖσθαι πολλάκις, οἷον ἐν ἀλλοιώσει τὰ μεταξύ, καὶ ἐν τῇ τοῦ ποσοῦ τὰ ἀνὰ μέσον μεγέθη, καὶ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ὡσαύτως· οὐδὲν γὰρ διαφέρει ὀλίγα ἢ πολλὰ ποιῆσαι, ἐν οἷς ἐστὶν ἡ μεταβολή, οὐδὲ μεταξὺ θεῖναί τι ἢ ἀφελεῖν· ἀμ φοτέρως γὰρ συμβαίνει ταὐτὰ κινεῖσθαι πολλάκις.
43Aristoteles, Physica, 8, 17; 15
εἰ γάρ ἐστιν ὁ ἐφ' οὗ Α χρόνος ἐν ᾧ ἡ ἄπειρος ἰσχὺς ἐθέρμα νεν ἢ ἔωσεν, ἐν τῷ δὲ ΑΒ πεπερασμένη τις, πρὸς ταύτην μείζω λαμβάνων ἀεὶ πεπερασμένην ἥξω ποτὲ εἰς τὸ ἐν τῷ Α χρόνῳ κεκινηκέναι· πρὸς πεπερασμένον γὰρ ἀεὶ προστι θεὶς ὑπερβαλῶ παντὸς ὡρισμένου, καὶ ἀφαιρῶν ἐλλείψω ὡσαύτως.
44Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 4; 5 (auctor 384BC-322BC)
Κατά παντός μέν οὖν τοῦτο λέγω ὃ ἂν ᾖ μή ἐπί τινός μέν τινός δέ μή, μηδέ ποτέ μέν ποτέ δέ μή, οἷον εἰ κατά παντός ἀνθρώπου ζῷον, εἰ ἀληθές τόνδ᾿ εἰπεῖν ἄνθρωπον, ἀληθές καί ζῷον, καί εἰ νῦν θάτερον, καί θάτερον, καί εἰ ἐν πάσῃ γραμμῇ στιγμή, ὡσαύτως.
45Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 8; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ὥσπερ δ᾿ ἡ ἔκλειψις, ὡσαύτως τοῖς ἄλλοις.
46Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 9; 8 (auctor 384BC-322BC)
Τά δέ τοιαῦτα δείκνυται μέν ὡσαύτως, διαφέρει δέ· τό μέν γάρ ὅτι ἑτέρας ἐπιστήμης (τό γάρ ὑποκείμενον γένος ἕτερον), τό δέ διότι τῆς ἄνω, ἧς καθ᾿ αὑτά τά πάθη ἐστίν.
47Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 10; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἡ ἀστρολογία ὡσαύτως.
48Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 16; 21 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἀνάπαλιν δέ τεθέντος τοῦ στερητικοῦ ὡσαύτως.
49Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 19; 2 (auctor 384BC-322BC)
Φανερόν οὖν ὅτι αἱ μέν ἀρχαί καί αἱ λεγόμεναι ὑποθέσεις αὗταί εἰσι· λαβόντα γάρ ταῦτα οὕτως ἀνάγκη δεικνύναι, οἷον ὅτι τό Α τῷ Γ ὑπάρχει διά τοῦ Β, πάλιν δ᾿ ὅτι τό Α τῷ Β δι᾿ ἄλλου μέσου, καί ὅτι τό Β τῷ Γ ὡσαύτως.
50Aristoteles, Analytica posteriora, 1, I 19; 8 (auctor 384BC-322BC)
Καί πάλιν τό Ε τῷ Ζ ὡσαύτως, καί τοῦτο τῷ Β.
51Aristoteles, Analytica posteriora, 2, II 12; 7 (auctor 384BC-322BC)
Τό μέν οὖν οὕτως αἴτιον καί οὗ αἴτιον ἅμα γίνεται, ὅταν γίνηται, καί ἔστιν, ὅταν ᾖ· καί ἐπί τοῦ γεγονέναι καί ἔσεσθαι ὡσαύτως.
52Aristoteles, Analytica posteriora, 2, II 12; 10 (auctor 384BC-322BC)
Διό καί ἐπί τῶν γινομένων ὡσαύτως.
53Aristoteles, Analytica posteriora, 2, II 12; 12 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τοῦ ἔσεσθαι ὡσαύτως.
54Aristoteles, Analytica posteriora, 2, II 12; 44 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν εἰ ἔσται οἰκία, ὡσαύτως πρότερον ἔσονται λίθοι.
55Aristoteles, Analytica posteriora, 2, II 19; 18 (auctor 384BC-322BC)
Στάντος γάρ τῶν ἀδιαφόρων ἑνός, πρῶτον μέν ἐν τῇ ψυχῇ καθόλου (καί γάρ αἰσθάνεται μέν τό καθ᾿ ἕκαστον, ἡ δ᾿ αἴσθησις τοῦ καθόλου ἐστίν, οἷον ἀνθρώπου, ἀλλ᾿ οὐ Καλλίου ἀνθρώπου) πάλιν ἐν τούτοις ἵσταται, ἕως ἂν τά ἀμερῆ στῇ καί τά καθόλου, οἷον τοιονδί ζῷον, ἕως ζῷον· καί ἐν τούτῳ ὡσαύτως.
56Aristoteles, Analytica priora, 1, I 1; 14 (auctor 384BC-322BC)
Λέγομεν δέ τό κατά παντός κατηγορεῖσθαι, ὅταν μηδέν ᾖ λαβεῖν τῶν τοῦ ὑποκειμένου, καθ᾿ οὗ θάτερον οὐ λεχθήσεται· καί τό κατά μηδενός ὡσαύτως.
57Aristoteles, Analytica priora, 1, I 3; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν δέ τοῖς ἀποφατικοῖς οὐχ ὡσαύτως, ἀλλ᾿ ὅσα μέν ἐνδέχεσθαι λέγεται ἢ τῷ ἐξ ἀνάγκης μή ὑπάρχειν ἢ τῷ μή ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν, ὁμοίως, οἷον εἴ τις φαίη τόν ἄνθρωπον ἐνδέχεσθαι μή εἶναι ἵππον ἢ τό λευκόν μηδενί ἱματίῳ ὑπάρχειν.
58Aristoteles, Analytica priora, 1, I 8; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπί μέν οὖν τῶν ἀναγκαίων σχεδόν ὁμοίως ἔχει καί ἐπί τῶν ὑπαρχόντων· ὡσαύτως γάρ τιθεμένων τῶν ὅρων ἔν τε τῷ ὑπάρχειν καί τῷ ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μή ὑπάρχειν ἔσται τε καί οὐκ ἔσται συλλογισμός, πλήν διοίσει τῷ προσκεῖσθαι κεῖσθαι τοῖς ὅροις τό ἐξ ἀνάγκης ὑπάρχειν ἢ μή ὑπάρχειν.
59Aristoteles, Analytica priora, 1, I 8; 3 (auctor 384BC-322BC)
Τό τε γάρ στερητικόν ὡσαύτως ἀντιστρέφει, καί τό ἐν ὅλῳ εἶναι καί τό κατά παντός ὁμοίως ἀποδώσομεν.
60Aristoteles, Analytica priora, 1, I 10; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί εἰ πρός τῷ Γ τεθῇ τό στερητικόν· εἰ γάρ τό Α μηδενί τῷ Γ ἐνδέχεται, οὐδέ τό Γ οὐδενί τῷ Α ἐγχωρεῖ· τό δέ Α παντί τῷ Β ὑπάρχει, ὥστ᾿ οὐδενί τῶν Β τό Γ ἐνδέχεται· γίνεται γάρ τό πρῶτον σχῆμα πάλιν.
61Aristoteles, Analytica priora, 1, I 19; 20 (auctor 384BC-322BC)
Κἂν εἰ πρός τῷ Γ τεθείη τό στερητικόν, ὡσαύτως.
62Aristoteles, Analytica priora, 1, I 20; 14 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ πρός τό Β Γ τεθείη τό καθόλου, ὡσαύτως.
63Aristoteles, Analytica priora, 1, I 23; 21 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί οἱ ἄλλοι πάντες οἱ ἐξ ὑποθέσεως· ἐν ἅπασι γάρ ὁ μέν συλλογισμός γίνεται πρός τό μεταλαμβανόμενον, τό δ᾿ ἐξ ἀρχῆς περαίνεται δι᾿ ὁμολογίας ἤ τινος ἄλλης ὑποθέσεως.
64Aristoteles, Analytica priora, 1, I 25; 23 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δέ διά προσυλλογισμῶν περαίνηται ἢ διά πλείονων μέσων μή συνεχῶν, οἷον τό Α Β διά τῶν Γ Δ, τό μέν πλῆθος τῶν ὅρων ὡσαύτως ἑνί ὑπερέξει τάς προτάσεις (ἢ γάρ ἔξωθεν ἢ εἰς τό μέσον τεθήσεται ὁ παρεμπίπτων ὅρος· ἀμφοτέρως δέ συμβαίνει ἑνί ἐλάττω εἶναι τά διαστήματα τῶν ὅρων), αἱ δέ προτάσεις ἴσαι τοῖς διαστήμασιν· οὐ μέντοι ἀεί αἱ μέν ἄρτιαι ἔσονται οἱ δέ περιττοί, ἀλλ᾿ ἐναλλάξ, ὅταν μέν αἱ προτάσεις ἄρτιαι, περιττοί οἱ ὅροι, ὅταν δ᾿ οἱ ὅροι ἄρτιοι, περιτταί αἱ προτάσεις· ἅμα γάρ τῷ ὅρῳ μία προστίθεται πρότασις, ἂν ὁποθενοῦν προστεθῇ ὁ ὅρος.
65Aristoteles, Analytica priora, 1, I 27; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δ᾿ ὑπό τινος περιέχηται τό ὑποκείμενον ᾧ τά ἑπόμενα δεῖ λαβεῖν, τά μέν τῷ καθόλου ἑπόμενα ἢ μή ἑπόμενα οὐκ ἐκλεκτέον ἐν τούτοις (εἴληπται γάρ ἐν ἐκείνοις· ὅσα γάρ ζῴῳ, καί ἀνθρώπῳ ἕπεται, καί ὅσα μή ὑπάρχει, ὡσαύτως), τά δέ περί ἕκαστον ἴδια ληπτέον· ἔστι γάρ ἄττα τῷ εἴδει ἴδια παρά τό γένος· ἀνάγκη γάρ τοῖς ἑτέροις εἴδεσιν ἴδια ἄττα ὑπάρχειν.
66Aristoteles, Analytica priora, 1, I 31; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί πάλιν θέμενος τό μέν Α ζῷον θνητόν, ἐφ᾿ οὗ τό Β ὑπόπουν, ἐφ᾿ οὗ δέ τό Γ ἄπουν, τόν δ᾿ ἄνθρωπον τό Δ, ὡσαύτως λαμβάνει τό μέν Α ἤτοι ἐν τῷ Β ἢ ἐν τῷ Γ εἶναι (ἅπαν γάρ ζῷον θνητόν ἢ ὑπόπουν ἢ ἄπουν ἐστί), κατά δέ τοῦ Δ τό Α (τόν γάρ ἄνθρωπον ζῷον θνητόν εἶναι ἔλαβεν)· ὥστ᾿ ὑπόπουν μέν ἢ ἄπουν εἶναι ζῷον ἀνάγκη τόν ἄνθρωπον, ὑπόπουν δ᾿ οὐκ ἀνάγκη, ἀλλά λαμβάνει· τοῦτο δ᾿ ἦν ὃ ἔδει πάλιν δεῖξαι.
67Aristoteles, Analytica priora, 1, I 36; 2 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τοῦ μή ὑπάρχειν δ᾿ ὡσαύτως.
68Aristoteles, Analytica priora, 1, I 45; 16 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ στερητικός ὁ συλλογισμός, ὡσαύτως· ἀντιστρέφει γάρ τό ἐν μέρει κατηγορικόν, ὥστε τό μέν Α οὐδενί τῷ Β, τό δέ Γ τινί ὑπάρξει.
69Aristoteles, Analytica priora, 1, I 46; 37 (auctor 384BC-322BC)
Ἁπλῶς δ᾿ ὅταν οὕτως ἔχῃ τό Α καί τό Β ὥσθ᾿ ἅμα μέν τῷ αὐτῷ μή ἐνδέχεσθαι, παντί δέ ἐξ ἀνάγκης θάτερον, καί πάλιν τό Γ καί τό Δ ὡσαύτως, ἕπηται δέ τῷ Γ τό Α καί μή ἀντιστρέφῃ, καί τῷ Β τό Δ ἀκολουθήσει καί οὐκ ἀντιστρέψει· καί τό μέν Α καί Δ ἐνδέχεται τῳ αὐτῷ, τό δέ Β καί οὐκ ἐνδέχεται.
70Aristoteles, Analytica priora, 1, I 46; 43 (auctor 384BC-322BC)
Συμβαίνει δ᾿ ἐνίοτε καί ἐν τῇ τοιαύτῃ τάξει τῶν ὅρων ἀπατᾶσθαι διά τό μή τά ἀντικείμενα λαμβάνειν ὀρθῶς, ὧν ἀνάγκη παντί θάτερον ὑπάρχειν, οἷον εἰ τό Α καί τό Β μή ἐνδέχεται ἅμα τῷ αὐτῷ, ἀνάγκη δ᾿ ὑπάρχειν, ᾧ μή θάτερον, θάτερον· καί πάλιν τό Γ καί τό Δ ὡσαύτως, ᾧ δέ τό Γ, παντί ἕπεται τό Α.
71Aristoteles, Analytica priora, 1, I 46; 50 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν ἐπεί τῶν Ζ Β παντί θάτερον καί τῶν Θ Δ ὡσαύτως, ἀκολουθεῖ δέ τῷ Ζ τό Θ, καί τῷ Δ ἀκολουθήσει τό Β· τοῦτο γάρ ἴσμεν.
72Aristoteles, Analytica priora, 2, II 2; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί τό στερητικόν.
73Aristoteles, Analytica priora, 2, II 2; 47 (auctor 384BC-322BC)
Ὁμοίως δέ καί στερητικῆς οὔσης τῆς Α Β προτάσεως· οἱ γάρ αὐτοί ὅροι ἔσονται καί ὡσαύτως κείμενοι πρός τήν ἀπόδειξιν.
74Aristoteles, Analytica priora, 2, II 2; 56 (auctor 384BC-322BC)
Καί στερητικῆς δέ λαμβανομένης τῆς Α Β ὡσαύτως· οἱ γάρ αὐτοί ὅροι καί ὡσαύτως τεθήσονται πρός τήν ἀπόδειξιν.
75Aristoteles, Analytica priora, 2, II 3; 10 (auctor 384BC-322BC)
Καί μετατιθεμένου δέ τοῦ στερητικοῦ ὡσαύτως· διά γάρ τῶν αὐτῶν ὅρων ἡ ἀπόδειξις.
76Aristoteles, Analytica priora, 2, II 3; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί καταφατικῆς λαμβανομένης τῆς Α Β· ἐγχωρεῖ γάρ τό Α τῷ μέν Β μηδενί τῷ δέ Γ τινί μή ὑπάρχειν, καί τό Β τῷ Γ τινί μή ὑπάρχειν, οἷον τό ζῷον οὐδενί ἀψύχῳ, λευκῷ δέ τινί οὐχ ὑπάρχει, καί τό ἄψυχον οὐχ ὑπάρξει τινί λευκῷ.
77Aristoteles, Analytica priora, 2, II 3; 25 (auctor 384BC-322BC)
Καί καταφατικῆς δέ τῆς καθόλου τιθεμένης ὡσαύτως.
78Aristoteles, Analytica priora, 2, II 4; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί τῆς μέν στερητικῆς τῆς δέ καταφατικῆς οὔσης.
79Aristoteles, Analytica priora, 2, II 4; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί τῆς μέν ὅλης ψευδοῦς τῆς δ᾿ ὅλης ἀληθοῦς λαμβανομένης.
80Aristoteles, Analytica priora, 2, II 5; 8 (auctor 384BC-322BC)
Δεδείχθω γάρ τό Α Γ διά μέσου τοῦ Β, καί πάλιν τό Α Β διά τε τοῦ συμπεράσματος καί διά τῆς Β Γ προτάσεως ἀντιστραφείσης, ὡσαύτως δέ καί τό Β Γ διά τε τοῦ συμπεράσματος καί τῆς Α Β προτάσεως ἀντεστραμμένης.
81Aristoteles, Analytica priora, 2, II 8; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ στερητικός ὁ συλλογισμός, ὡσαύτως.
82Aristoteles, Analytica priora, 2, II 10; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ ἡ ἑτέρα μή καθόλου, ὡσαύτως.
83Aristoteles, Analytica priora, 2, II 11; 37 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ στερητικόν ἦν τό Γ Α, ὡσαύτως· καί γάρ οὕτω γίνεται συλλογισμός.
84Aristoteles, Analytica priora, 2, II 14; 15 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ στερητικόν λαμβάνοιτο τό Γ Α, ὡσαύτως· καί γάρ οὕτω γίνεται τό μέσον σχῆμα.
85Aristoteles, Analytica priora, 2, II 14; 26 (auctor 384BC-322BC)
Καί εἰ μή καθόλου ὁ συλλογισμός, ἀλλά τό Α τινί τῷ Β δέδεικται μή ὑπάρχειν, ὡσαύτως.
86Aristoteles, Analytica priora, 2, II 14; 31 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί εἰ ἐπί τινος ἡ ἀπόδειξις· ἡ μέν γάρ ὑπόθεσις μηδενί τῷ Β τό Α ὑπάρχειν, εἴληπται δέ τό Γ τινί τῷ Β καί τό Α παντί τῷ Γ.
87Aristoteles, Analytica priora, 2, II 15; 11 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἂν ᾖ δέ μή καθόλου ἡ ἑτέρα πρότασις, ὡσαύτως· ἀεί γάρ τό μέσον ἐστίν ὃ ἀπό θατέρου μέν ἀποφατικῶς λέγεται, κατά θατέρου δέ καταφατικῶς.
88Aristoteles, Analytica priora, 2, II 16; 11 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ κἂν εἰ τό Β τῷ Γ λαμβάνοι ὑπάρχειν, ὁμοίως ἄδηλον ὂν καί εἰ τό Α, οὔπω τό ἐξ ἀρχῆς αἰτεῖται, ἀλλ᾿ οὐκ ἀποδείκνυσιν.
89Aristoteles, Analytica priora, 2, II 16; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δ᾿ ἀποφατικῶς, ὅταν τά αὐτά ἀπό τοῦ αὐτοῦ, καί οὐχ ὁμοίως ἀμφότεραι αἱ προτάσεις, ὡσαύτως δέ καί ἐν τῷ μέσῳ διά τό μή ἀντιστρέφειν τούς ὅρους κατά τούς ἀποφατικούς συλλογισμούς.
90Aristoteles, Analytica priora, 2, II 20; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί εἰ μηδέν τεθείη κατά τήν ἀπόκρισιν ἐν ὅλῳ· ὁ γάρ αὐτός ἔσται διορισμός ἐλέγχου καί συλλογισμοῦ.
91Aristoteles, Analytica priora, 2, II 21; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστω γάρ τό Α τῷ Β καί τῷ Γ καθ᾿ αὑτά ὑπάρχον, καί ταῦτα παντί τῷ Δ ὡσαύτως.
92Aristoteles, Analytica priora, 2, II 21; 33 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεί οὖν ταὐτόν ὑπολαμβάνει τό Β καί τό Γ, καί εἶναι τό Γ τό Β ὑπολήψεται, καί πάλιν τό Β τό Α εἶναι ὡσαύτως, ὥστε καί τό Γ τό Α.
93Aristoteles, Analytica priora, 2, II 22; 3 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τοῦ μή ὑπάρχειν ὡσαύτως, οἷον εἰ τό Β τῷ Γ ὑπάρχει, τῷ δέ Β τό Α οὐχ ὑπάρχει, οὐδέ τό Α τῷ Γ οὐχ ὑπάρξει.
94Aristoteles, Analytica priora, 2, II 22; 10 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν εἰ τό Α καί τό Β ἀντιστρέφει, καί τό Γ καί τό Δ ὡσαύτως, ἅπαντι δ᾿ ἀνάγκη τό Α ἢ τό Γ ὑπάρχειν, καί τό Β καί Δ οὕτως ἕξει ὥστε παντί θάτερον ὑπάρχειν.
95Aristoteles, Analytica priora, 2, II 22; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν δέ δυοῖν ὄντοιν τό Α τοῦ Β αἱρετώτερον ᾖ, ὄντων ἀντικειμένων, καί τό Δ τοῦ Γ ὡσαύτως, εἰ αἱρετώτερα τά Α Γ τῶν Β Δ, τό Α τοῦ Δ αἱρετώτερον.
96Aristoteles, Analytica priora, 2, II 26; 7 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν ἐπί τῆς στερητικῆς προτάσεως ὡσαύτως.
97Aristoteles, Athenaion Politeia, p2, 66, 1; 3 (auctor 384BC-322BC)
ἣ δ' ἂν πρώτη λάχῃ τῶν ἀρχῶν, αὕ̣τ̣η ἀναγορεύεται ὑπὸ τοῦ κήρυκος ὅτι χρήσεται τῷ πρώτῳ λα̣χόντι δικαστηρίῳ, ἡ δὲ δευτέρα τῷ δευτέρῳ, καὶ ὡσαύτως τοῖς ἄλλοις, ἵνα μηδεμία προειδῇ τίνι αὐτῶν χρήσεται, ἀλλ' οἷον ἂν λάχῃ ἑκάστη, τούτῳ χρήσηται.
98Aristoteles, Categoriae, 5; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν πρώτων οὐσιῶν οὐδὲν μᾶλλον ἕτερον ἑτέρου οὐσία ἐστίν· οὐδὲν γὰρ μᾶλλον ὁ τὶς ἄνθρωπος οὐσία ἢ ὁ τὶς βοῦς.
99Aristoteles, Categoriae, 5; 26 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων.
100Aristoteles, Categoriae, 5; 30 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ζῷον καθ᾿ ὑποκειμένου μὲν λέγεται τοῦ τινὸς ἀνθρώπου, οὐκ ἔστι δὲ τὸ ζῷον ἐν τῷ τινὶ ἀνθρώπῳ.
101Aristoteles, Categoriae, 5; 32 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δὲ δευτέρων οὐσιῶν κατηγορεῖται καὶ ὁ λόγος κατὰ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τοὔνομα· τὸν γὰρ τοῦ ἀνθρώπου λόγον κατὰ τοῦ τινὸς ἀνθρώπου κατηγορήσεις, καὶ τὸν τοῦ ζῴου ὡσαύτως.
102Aristoteles, Categoriae, 5; 42 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ διαφοραὶ κατὰ τῶν εἰδῶν καὶ κατὰ τῶν ἀτόμων κατηγοροῦνται.
103Aristoteles, Categoriae, 5; 63 (auctor 384BC-322BC)
Μάλιστα δὲ ἴδιον τῆς οὐσίας δοκεῖ εἶναι τὸ ταὐτὸν καὶ ἓν ἀριθμῷ ὂν τῶν ἐναντίων εἶναι δεκτικόν, οἷον ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων οὐκ αν ἔχοι τις τὸ τοιοῦτο προενεγκεῖν, ὅσα μή εἰσιν οὐσίαι, ὃ ἓν ἀριθμῷ ὂν τῶν ἐναντίων δεκτικόν ἐστιν, οἷον τὸ χρῶμα, ὅ ἐστιν ἓν καὶ ταὐτὸν τῷ ἀριθμῷ, οὐκ ἀριθμῷ οὐκ ἔσται φαύλη καὶ σπουδαία· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὅσα μή εἰσιν οὐσίαι.
104Aristoteles, Categoriae, 5; 67 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς δόξης· εἰ γάρ τις ἀληθῶς δοξάζοι τὸ καθῆσθαί τινα, ἀναστάντος αὐτοῦ ψευδῶς δοξάσει, τὴν αὐτὴν ἔχων περὶ αὐτοῦ δόξαν.
105Aristoteles, Categoriae, 5; 70 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον αὐτῶν μεταβολὴν δεχόμενον τῶν ἐναντίων δεκτικόν ἐστιν.
106Aristoteles, Categoriae, 5; 72 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῆς δόξης.
107Aristoteles, Categoriae, 6; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ λόγος τῶν διωρισμένων ἐστίν.
108Aristoteles, Categoriae, 6; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος ἔχοις ἂν λαβεῖν κοινὸν ὅρον, γραμμὴν ἢ ἐπιφάνειαν, πρὸς ἃ τὰ τοῦ σώματος μόρια συνάπτει.
109Aristoteles, Categoriae, 6; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ τοῦ ἐπιπέδου μόρια θέσιν ἔχει τινά· ὁμοίως γὰρ ἂν ἀποδοθείη ἕκαστον οὗ κεῖται, καὶ ποῖα συνάπτει πρὸς ἄλληλα.
110Aristoteles, Categoriae, 6; 15 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τὰ τοῦ στερεοῦ δὲ ὡσαύτως, καὶ τὰ τοῦ τοποῦ.
111Aristoteles, Categoriae, 6; 18 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ δὲ ὡσαύτως τῷ τὸ ἓν πρότερον ἀριθμεῖσθαι τῶν δύο καὶ τὰ δύο τῶν τριῶν· καὶ οὕτω τάξιν τινὰ ἂν ἔχοι, θέσιν δὲ οὐ πάνυ λάβοις ἄν.
112Aristoteles, Categoriae, 6; 19 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ὁ λόγος δὲ ὡσαύτως· οὐδὲν γὰρ ὑπομένει τῶν μορίων αὐτοῦ, ἀλλ᾿ εἴρηταί τε καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι τοῦτο λαβεῖν, ὥστε οὐκ ἂν εἴη θέσις τῶν μορίων αὐτοῦ, εἴγε μηδὲν ὑπομένει.
113Aristoteles, Categoriae, 6; 54 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ῥηθέντων ἕκαστον ἴσον τε καὶ ἄνισον λέγεται.
114Aristoteles, Categoriae, 7; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα.
115Aristoteles, Categoriae, 7; 4 (auctor 384BC-322BC)
Πάντα γὰρ τὰ εἰρημένα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται καὶ οὐκ ἄλλο τι· ἡ γὰρ ἕξις τινὸς ἕξις λέγεται καὶ ἡ ἐπιστήμη τινὸς ἐπιστήμη καὶ ἡ θέσις τινὸς θέσις, καὶ τὰ ἄλλα δὲ ὡσαύτως.
116Aristoteles, Categoriae, 7; 5 (auctor 384BC-322BC)
Πρός τι οὖν ἐστὶν ὅσα αὐτὰ ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται, ἢ ὁπωσοῦν ἄλλως πρὸς ἕτερον, οἷον ὄρος μέγα λέγεται πρὸς ἕτερον· πρός τι γὰρ μέγα λέγεται τὸ ὄρος· καὶ τὸ ὅμοιον τινὶ ὅμοιον λέγεται, καὶ τὰ ἄλλα δὲ τὰ τοιαῦτα ὡσαύτως πρός τι λέγεται.
117Aristoteles, Categoriae, 7; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, πλὴν τῇ πτώσει ἐνίοτε διοίσει κατὰ τὴν λέξιν, οἷον ἡ ἐπιστήμη ἐπιστητοῦ λέγεται ἐπιστήμη καὶ τὸ ἐπιστητὸν ἐπιστήμῃ ἐπιστητόν, καὶ ἡ αἴσθησις αἰσθητοῦ αἴσθησις καὶ τὸ αἰσθητὸν αἰσθήσει αἰσθητόν.
118Aristoteles, Categoriae, 7; 21 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, οἶον ἡ κεφαλὴ οἰκειοτέρως ἂν ἀποδοθείη κεφαλωτοῦ ἢ ζῴου ἀποδιδομένη· οὐ γὰρ ᾗ ζῷον, κεφαλὴν ἔχει· πολλὰ γὰρ τῶν ζῴων κεφαλὴν οὐκ ἔχει.
119Aristoteles, Categoriae, 7; 28 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως καὶ τοῦ ὄρνιθος περιῃρήσθω τὸ πτερωτῷ εἶναι· οὐ γὰρ ἔτι ἔσται τὸ πτερὸν τῶν πρός τι· μὴ γὰρ ὄντος πτερωτοῦ οὐδὲ πτερὸν ἔσται τινός.
120Aristoteles, Categoriae, 7; 34 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ συναναιρεῖ δὲ ταῦτα ἄλληλα· μὴ γὰρ ὄντος διπλασίου οὐκ ἔστιν ἥμισυ, καὶ ἡμίσεος μὴ ὄντος οὐκ ἔστι διπλάσιον· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὅσα τοιαῦτα.
121Aristoteles, Categoriae, 7; 48 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ μέρη· ἡ γάρ τις χεὶρ οὐ λέγεται τινός τις χεὶρ ἀλλά τινος χείρ, καὶ ἡ τὶς κεφαλὴ οὐ λέγεται τινός τις κεφαλὴ ἀλλά τινος κεφαλή.
122Aristoteles, Categoriae, 7; 49 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν δευτέρων οὐσιῶν, ἐπί γε τῶν πλείστων, οἷον ὁ ἄνθρωπος οὐ λέγεται τινὸς ἄνθρωπος, οὐδὲ ὁ βοῦς τινὸς βοῦς, οὐδὲ τὸ ξύλον τινὸς ξύλον, ἀλλά τινος κτῆμα λέγεται.
123Aristoteles, Categoriae, 7; 57 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τόδε τι εἰ οἶδεν ὅτι κάλλιόν ἐστι, καὶ ὅτου κάλλιόν ἐστιν εὐθὺς ἀφωρισμένως ἀναγκαῖον εἰδέναι διὰ ταῦτα.
124Aristoteles, Categoriae, 8; 5 (auctor 384BC-322BC)
Τοιαῦται δὲ αἵ τε ἐπιστῆμαι καὶ αἱ ἀρεταί· ἥ τε γὰρ ἐπιστήμη δοκεῖ τῶν παραμονίμων εἶναι καὶ δυσκινήτων, ἐὰν καὶ μετρίως τις ἐπιστήμην λάβῃ, ἐάν περ μὴ μεγάλη μεταβολὴ γένηται ὑπὸ νόσου ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου· ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ ἀρετή, οἷον ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἕκαστον τῶν τοιούτων, οὐκ εὐκίνητον δοκεῖ εἶναι οὐδ᾿ εὐμετάβολον.
125Aristoteles, Categoriae, 8; 6 (auctor 384BC-322BC)
Διαθέσεις δὲ λέγονται ἅ ἐστιν εὐκίνητα καὶ ταχὺ μεταβάλλοντα, οἷον θερμότης καὶ κατάψυξις καὶ νόσος καὶ ὑγίεια καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα· διάκειται μὲν γάρ πως κατὰ ταύτας ὁ ἄνθρωπος, ταχὺ δὲ μεταβάλλει ἐκ θερμοῦ ψυχρὸς γενόμενος καὶ ἐκ τοῦ ὑγιαίνειν εἰς τὸ νοσεῖν, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, εἰ μή τις καὶ αὐτῶν τούτων τυγχάνοι διὰ χρόνου πλῆθος ἤδη πεφυσιωμένη καὶ ἀνίατος ἢ πάνυ δυσκίνητος οὖσα, ἣν ἄν τις ἴσως ἕξιν ἤδη προσαγορεύοι.
126Aristoteles, Categoriae, 8; 15 (auctor 384BC-322BC)
Ὅτι μὲν οὖν αὗται ποιότητές εἰσι, φανερόν· τὰ γὰρ δεδεγμένα αὐτὰ ποιὰ λέγεται κατ᾿ αὐτάς, οἷον τὸ μέλι τῷ γλυκύτητα δεδέχθαι γλυκὺ λέγεται καὶ τὸ σῶμα λευκὸν τῷ λευκότητα δεδέχθαι· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἔχει.
127Aristoteles, Categoriae, 8; 38 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν πλείστων καὶ σχεδὸν ἐπὶ πάντων παρωνύμως λέγεται, οἷον ἀπὸ τῆς λευκότητος λευκὸς καὶ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς γραμματικὸς καὶ ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης δίκαιος, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων.
128Aristoteles, Categoriae, 8; 43 (auctor 384BC-322BC)
Ὑπάρχει δὲ καὶ ἐναντιότης κατὰ τὸ ποιόν, οἷον δικαιοσύνη ἀδικίᾳ ἐναντίον καὶ λευκότης μελανίᾳ καὶ τἆλλα δὲ ὡσαύτως, καὶ τὰ κατ᾿ αὐτὰς ποιὰ λεγόμενα, οἷον τὸ ἄδικον τῷ δικαίῳ καὶ τὸ λευκὸν τῷ μέλανι.
129Aristoteles, Categoriae, 8; 47 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ τὸ ποιὸν ἐναντίων.
130Aristoteles, Categoriae, 8; 53 (auctor 384BC-322BC)
Ἔνιοι γὰρ διαμφισβητοῦσι περὶ τῶν τοιούτων· δικαιοσύνην μὲν γὰρ δικαιοσύνης οὐ πάνυ φασὶ δεῖν λέγεσθαι μᾶλλον καὶ ἧττον, οὐδὲ ὑγίειαν ὑγιείας, ἧττον μέντοι ἔχειν ἕτερον ἑτέρου ὑγίειαν, καὶ δικαιοσύνην ἕτερον ἑτέρου, ὡσαύτως δὲ καὶ γραμματικὴν καὶ τὰς ἄλλας διαθέσεις.
131Aristoteles, Categoriae, 8; 54 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλ᾿ οὖν τά γε κατὰ ταύτας λεγόμενα ἀναμφισβητήτως ἐπιδέχεται τὸ μᾶλλον καὶ τὸ ἧττον· γραμματικώτερος γὰρ ἕτερος ἑτέρου λέγεται καὶ ὑγιεινότερος καὶ δικαιότερος, καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως.
132Aristoteles, Categoriae, 10; 31 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ οὐδὲ ἡ τυφλότης λέγοιτ᾿ ἂν τυφλότης ὄψεως, ἀλλὰ στέρησις μὲν ὄψεως ἡ τυφλότης λέγεται, τυφλότης δὲ ὄψεως οὐ λέγεται.
133Aristoteles, Categoriae, 10; 54 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ διπλάσιον καὶ τὸ ἥμισυ ὡς τὰ πρός τι ἀντίκειται, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτῶν οὐδέτερον οὔτε ἀληθὲς οὔτε ψεῦδος.
134Aristoteles, Categoriae, 14; 2 (auctor 384BC-322BC)
Αἱ μὲν οὖν ἄλλαι κινήσεις φανερὸν ὅτι ἕτεραι ἀλλήλων εἰσίν· οὐ γὰρ ἐστιν ἡ γένεσις φθορὰ οὐδέ γε ἡ αὔξησις μείωσις οὐδὲ ἡ κατὰ τόπον μεταβολή, ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ ἄλλαι· ἐπὶ δὲ τῆς ἀλλοιώσεως ἔχει τινὰ ἀπορίαν, μή ποτε ἀναγκαῖον ᾖ τὸ ἀλλοιούμενον κατά τινα τῶν λοιπῶν κινήσεων ἀλλοιοῦσθαι.
135Aristoteles, Categoriae, 14; 3 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦτο δὲ οὐκ ἀληθές ἐστι· σχεδὸν γὰρ κατὰ πάντα τὰ πάθη ἢ τὰ πλεῖστα ἀλλοιοῦσθαι συμβέβηκεν ἡμῖν οὐδεμιᾶς τῶν ἄλλων κινήσεων κοινωνοῦσιν· οὔτε γὰρ αὔξεσθαι ἀναγκαῖον τὸ κατὰ πάθος κινούμενον οὔτε μειοῦσθαι, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ὥσθ᾿ ἑτέρα ἂν εἴη παρὰ τὰς ἄλλας κινήσεις ἡ ἀλλοίωσις· εἰ γὰρ ἦν ἡ αὐτή, ἔδει τὸ ἀλλοιούμενον εὐθὺς καὶ αὔξεσθαι ἢ μειοῦσθαι ἢ τινα τῶν ἄλλων ἀκολουθεῖν κινήσεων· ἀλλ᾿ οὐκ ἀνάγκη.
136Aristoteles, Categoriae, 14; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ αὐξανόμενον ἤ τινα ἄλλην κίνησιν κινούμενον ἀλλοιοῦσθαι ἔδει· ἀλλ᾿ ἔστι τινὰ αὐξανόμενα ἃ οὐκ ἀλλοιοῦται, οἷον τὸ τετράγωνον γνώμονος περιτεθέντος ηὔξηται μέν, ἀλλοιότερον δὲ οὐδὲν γεγένηται· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων.
137Aristoteles, De anima, 2, II 4; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ἐμπεδοκλῆς δ’ οὐ καλῶς εἴρηκε τοῦτο, προστιθείς τήν αὔξησιν συμβαίνειν τοῖς φυτοῖς κάτω μέν συρριζουμένοις διά τό τήν γῆν οὕτω φέρεσθαι κατά φύσιν, ἄνω δέ διά τό πῦρ ὡσαύτως.
138Aristoteles, De anima, 3, III 2; 7 (auctor 384BC-322BC)
Φανερόν τοίνυν ὅτι οὐχ ἓν τό τῇ ὄψει αἰσθάνεσθαι· καί γάρ ὅταν μή ὁρῶμεν, τῇ ὄψει κρίνομεν καί τό σκότος καί τό φῶς, ἀλλ’ οὐχ ὡσαύτως.
139Aristoteles, De anima, 3, III 3; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ἔτι δέ ὅταν μέν δοξάσωμεν δεινόν τι ἢ φοβερόν, εὐθύς συμπάσχομεν, ὁμοίως δέ κἂν θαρραλέον· κατά δέ τήν φαντασίαν ὡσαύτως ἔχομεν ὥσ περ ἂν οἱ θεώμενοι ἐν γραφῇ τά δεινά ἢ θαρραλέα.
140Aristoteles, De anima, 3, III 7; 9 (auctor 384BC-322BC)
Διό οὐδέποτε νοεῖ ἄνευ φαντάσματος ἡ ψυχή, ὥσπερ δέ ὁ ἀήρ τήν κόρην τοιανδί ἐποίησεν, αὐτή δ’ ἕτερον, καί ἡ ἀκοή ὡσαύτως· τό δέ ἔσχατον ἕν, καί μία μεσότης· τό δ’ εἶναι αὐτῇ πλείω.
141Aristoteles, De arte poetica, 6; 10 (auctor 384BC-322BC)
Τούτοις μέν οὖν οὐκ ὀλίγοι αὐτῶν ὡς εἰπεῖν κέχρηνται τοῖς εἴδεσιν· καί γάρ ὄψεις ἔχει πᾶν καί ἦθος καί μῦθον καί λέξιν καί μέλος καί διάνοιαν ὡσαύτως.
142Aristoteles, De arte poetica, 25; 40 (auctor 384BC-322BC)
Τά δ᾿ ὑπεναντία ὡς εἰρημένα οὕτω σκοπεῖν, ὥσπερ οἱ ἐν τοῖς λόγοις ἔλεγχοι, εἰ τό αὐτό καί πρός τό αὐτό καί ὡσαύτως, ὥστε καί αὐτόν ἢ πρός ἃ αὐτός λέγει ἢ ὃ ἂν φρόνιμος ὑποθῆται.
143Aristoteles, De caelo, 1, 1, 14; 37 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ τῶν γραμμῶν δὴ καὶ τῶν στιγμῶν ὡσαύτως· τὸ γὰρ τῆς γῆς ἐπίπεδον ἔσται βαρύτερον ἢ τὸ τοῦ πυρός.
144Aristoteles, De caelo, 1, 4, 6; 35 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ τοῦ πυρὸς καὶ ὅλως τῶν λεπτομερεστέρων.
145Aristoteles, De caelo, 1, 7, 4; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν γὰρ ἐκ γῆς ὕδωρ γένηται, ἀφῄρηταί τι τῆς γῆς, εἴπερ ἐκκρίσει ἡ γένεσις· καὶ πάλιν ὅταν ἐκ τῆς ὑπολειπομένης, ὡσαύτως.
146Aristoteles, De caelo, 1, 8, 6; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἔπειτ´ εἰ ἔστιν ἡ γῆ κύβος διὰ τὸ βεβηκέναι καὶ μένειν, μένει δ´ οὐχ οὗ ἔτυχεν ἀλλ´ ἐν τῷ αὑτῆς τόπῳ, ἐκ δὲ τοῦ ἀλλοτρίου φέρεται μὴ κωλυομένη, καὶ τὸ πῦρ δὲ καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως, δῆλον ὅτι καὶ τὸ πῦρ καὶ ἕκαστον τῶν στοιχείων ἐν μὲν τῷ ἀλλοτρίῳ τόπῳ σφαῖρα ἔσται ἢ πυραμίς, ἐν δὲ τῷ οἰκείῳ κύβος.
147Aristoteles, De caelo, 2, 3, 4; 19 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ δὲ γένεσιν, ἀναγκαῖον καὶ ἄλλην εἶναι φοράν, ἢ μίαν ἢ πλείους· κατὰ γὰρ τὴν τοῦ ὅλου ὡσαύτως ἀναγκαῖον ἔχειν τὰ στοιχεῖα τῶν σωμάτων πρὸς ἄλληλα.
148Aristoteles, De caelo, 2, 4, 2; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ σφαῖρα τῶν στερεῶν· μόνη γὰρ περιέχεται μιᾷ ἐπιφανείᾳ, τὰ δ´ εὐθύγραμμα πλείοσιν· ὡς γὰρ ἔχει ὁ κύκλος ἐν τοῖς ἐπιπέδοις, οὕτως ἡ σφαῖρα ἐν τοῖς στερεοῖς.
149Aristoteles, De caelo, 2, 4, 5; 14 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ πρὸς τὸ μέσον τούτων· τὰ γὰρ ὑπὸ τοῦ σφαιροειδοῦς περιεχόμενα καὶ ἁπτόμενα ὅλα σφαιροειδῆ ἀνάγκη εἶναι· τὰ δὲ κάτω τῆς τῶν πλανήτων ἅπτεται τῆς ἐπάνω σφαίρας.
150Aristoteles, De caelo, 2a, 1, 14; 37 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ τῶν γραμμῶν δὴ καὶ τῶν στιγμῶν ὡσαύτως· τὸ γὰρ τῆς γῆς ἐπίπεδον ἔσται βαρύτερον ἢ τὸ τοῦ πυρός.
151Aristoteles, De caelo, 2a, 4, 6; 35 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ τοῦ πυρὸς καὶ ὅλως τῶν λεπτομερεστέρων.
152Aristoteles, De caelo, 2a, 7, 4; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ὅταν γὰρ ἐκ γῆς ὕδωρ γένηται, ἀφῄρηταί τι τῆς γῆς, εἴπερ ἐκκρίσει ἡ γένεσις· καὶ πάλιν ὅταν ἐκ τῆς ὑπολειπομένης, ὡσαύτως.
153Aristoteles, De caelo, 2a, 8, 6; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἔπειτ´ εἰ ἔστιν ἡ γῆ κύβος διὰ τὸ βεβηκέναι καὶ μένειν, μένει δ´ οὐχ οὗ ἔτυχεν ἀλλ´ ἐν τῷ αὑτῆς τόπῳ, ἐκ δὲ τοῦ ἀλλοτρίου φέρεται μὴ κωλυομένη, καὶ τὸ πῦρ δὲ καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως, δῆλον ὅτι καὶ τὸ πῦρ καὶ ἕκαστον τῶν στοιχείων ἐν μὲν τῷ ἀλλοτρίῳ τόπῳ σφαῖρα ἔσται ἢ πυραμίς, ἐν δὲ τῷ οἰκείῳ κύβος.
154Aristoteles, De caelo, 4, 2, 11; 30 (auctor 384BC-322BC)
Συμβήσεται γὰρ καὶ τοῦτον τὸν τρόπον λέγουσιν ὡσαύτως τὸ ἀδύνατον.
155Aristoteles, De caelo, 4, 2, 11; 32 (auctor 384BC-322BC)
Φέρεται δέ γε θᾶττον τὸ πλεῖον ἄνω πῦρ τοῦ ἐλάττονος, καὶ κάτω δὲ πάλιν ὡσαύτως ὁ πλείων χρυσὸς καὶ ὁ μόλιβδος· ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον τῶν ἐχόντων βάρος.
156Aristoteles, De caelo, 4, 2, 14; 38 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ συμβαίνει κἄν τις ἄλλως διορίζῃ, μεγέθει καὶ σμικρότητι ποιῶν βαρύτερα καὶ κουφότερα θάτερα τῶν ἑτέρων, κἂν ἄλλον ὁντινοῦν τρόπον κατασκευάζων, μόνον δὲ τὴν αὐτὴν ὕλην ἅπασιν ἀποδιδούς, ἢ πλείους μὲν ὑπεναντίας δὲ μόνον.
157Aristoteles, De caelo, 4, 4, 10; 30 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ἐν τοῖς κατὰ τόπον ὡσαύτως τὸ μὲν ἄνω τοῦ ὡρισμένου, τὸ δὲ κάτω τῆς ὕλης.
158Aristoteles, De generatione animalium, 1, 16; 5 (auctor 384BC-322BC)
τεθεώρηται δὲ τοῦτο ἐπὶ πολλῶν, [καὶ περὶ τοῦ ἀναβαίνειν ὡσαύτως] τοὐναντίον δ' ἐπ' ὀλίγων· ὥστε δὲ γένει διελεῖν οὔπω συνεώραται.
159Aristoteles, De generatione animalium, 2, 8; 28 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ὁ ὄνος δὲ ὡσαύτως μικροῦ δεῖν κατὰ τὸν οἰκεῖον συνδυασμὸν ἄγονον γεννᾷ, ὥστε ὅταν προσγένηται τὸ παρὰ φύσιν, εἰ τότε ἑνὸς μόλις γεννητικὸν ἐξ ἀλλήλων ἦν, τὸ ἐκ τούτων ἔτι μᾶλλον ἄγονον καὶ παρὰ φύσιν οὐθενὸς δεήσει τοῦ ἄγονον εἶναι ἀλλ' ἐξ ἀνάγκης ἔσται ἄγονον.
160Aristoteles, De generatione animalium, 3, 3; 18 (auctor 384BC-322BC)
τόν τε γὰρ ὀμφαλὸν ἔχουσι τὸν ἕτερον ὡσαύτως, ὥσπερ οἱ ὄρνιθες πρὸς τὸ ὠχρὸν οὕτως οἱ ἰχθύες πρὸς τὸ ὅλον ᾠόν (οὐ γάρ ἐστιν αὐτοῦ τὸ μὲν λευκὸν τὸ δ' ὠχρὸν ἀλλὰ μονόχρων πᾶν), καὶ τρέφονται ἐκ τούτου, καταναλισκομένου τε ἐπέρχεται καὶ περιφύεται ἡ σὰρξ ὁμοίως.
161Aristoteles, De generatione animalium, 3, 5; 4 (auctor 384BC-322BC)
καίτοι ὡσαύτως τε διάκεινται οἱ ἄρρενες περὶ τὰ θορικὰ οἵ τε σελαχώδεις καὶ οἱ ἐν τῷ γένει τῷ τῶν ᾠοτόκων, καὶ σπέρμα κατὰ τὴν ὥραν φαίνεται ἀμφοῖν ἐκθλιβόμενον.
162Aristoteles, De generatione animalium, 5, 7; 11 (auctor 384BC-322BC)
ἀλλ' ἐπειδή ἐστιν ἕτερον τὸ βαρὺ καὶ τὸ ὀξὺ ἐν φωνῇ μεγαλοφωνίας καὶ μικροφωνίας (ἔστι γὰρ καὶ ὀξύφωνα μεγαλόφωνα, καὶ μικρόφωνα βαρύφωνα ὡσαύτως), ὁμοίως δὲ καὶ κατὰ τὸν μέσον τόνον τούτων-περὶ ὧν τίνι ἄν τις ἄλλῳ διορίσειεν (λέγω δὲ μεγαλοφωνίαν καὶ μικροφωνίαν) ἢ πλήθει καὶ ὀλιγότητι τοῦ κινουμένου; εἰ οὖν κατὰ τὸν λεγόμενον ἔσται διορισμὸν τὸ ὀξὺ καὶ βαρύ, συμβήσεται τὰ αὐτὰ εἶναι βαρύφωνα καὶ μεγαλόφωνα καὶ ὀξύφωνα καὶ μικρόφωνα.
163Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 2, 8; 25 (auctor 384BC-322BC)
Οὐκοῦν καὶ κατὰ τὸ μέσον ὡσαύτως, καὶ ὅλως δέ, εἰ πάντῃ πέφυκε διαιρετόν, ἂν διαιρεθῇ, οὐδὲν ἔσται ἀδύνατον γεγονός, ἐπεὶ οὐδ´ ἂν εἰς μυρία μυριάκις διῃρημένα ᾖ, οὐδὲν ἀδύνατον· καίτοι ἴσως οὐδεὶς ἂν διέλοι.
164Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 3, 19; 44 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλὰ τοῦτο τὸ μὴ ὂν ἁπλῶς ἀπορήσειεν ἄν τις πότερον τὸ ἕτερον τῶν ἐναντίων ἐστίν, οἷον γῆ καὶ τὸ βαρὺ μὴ ὄν, πῦρ δὲ καὶ τὸ κοῦφον τὸ ὄν, ἢ οὔ, ἀλλ´ ἐστὶ καὶ γῆ τὸ ὄν, τὸ δὲ μὴ ὂν ὕλη ἡ τῆς γῆς, καὶ πυρὸς ὡσαύτως.
165Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 6, 5; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ἀνάγκη γὰρ τῶν ὄντων ὅσοις ἐστὶ μίξις, εἶναι ταῦτ´ ἀλλήλων ἁπτικά· κἂν εἴ τι ποιεῖ, τὸ δὲ πάσχει κυρίως, καὶ τούτοις ὡσαύτως.
166Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 6, 7; 16 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δὲ τὸ κινοῦν οὐχ ὁμοίως κινεῖ τὸ κινούμενον, ἀλλὰ τὸ μὲν ἀνάγκη κινούμενον καὶ αὐτὸ κινεῖν, τὸ δ´ ἀκίνητον ὄν, δῆλον ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ποιοῦντος ἐροῦμεν ὡσαύτως· καὶ γὰρ τὸ κινοῦν ποιεῖν τί φασι καὶ τὸ ποιοῦν κινεῖν.
167Aristoteles, De generatione et corruptione, 1, 7, 4; 6 (auctor 384BC-322BC)
Αἴτιον δὲ τῆς ἐναντιολογίας ὅτι δέον ὅλον τι θεωρῆσαι μέρος τι τυγχάνουσι λέγοντες ἑκάτεροι· τό τε γὰρ ὅμοιον καὶ τὸ πάντῃ πάντως ἀδιάφορον εὔλογον μὴ πάσχειν ὑπὸ τοῦ ὁμοίου μηθέν· τί γὰρ μᾶλλον θάτερον ἔσται ποιητικὸν ἢ θάτερον; εἴ τε ὑπὸ τοῦ ὁμοίου τι πάσχειν δυνατόν, καὶ αὐτὸ ὑφ´ αὑτοῦ· καίτοι τούτων οὕτως ἐχόντων οὐδὲν ἂν εἴη οὔτε ἄφθαρτον οὔτε ἀκίνητον, εἴπερ τὸ ὅμοιον ᾗ ὅμοιον ποιητικόν· αὐτὸ γὰρ αὑτὸ κινήσει πᾶν, τό τε παντελῶς ἕτερον καὶ τὸ μηθαμῇ ταὐτὸν ὡσαύτως· οὐδὲν γὰρ ἂν πάθοι λευκότης ὑπὸ γραμμῆς ἢ γραμμὴ ὑπὸ λευκότητος, πλὴν εἰ μή που κατὰ συμβεβηκός, οἷον εἰ συμβέβηκε λευκὴν ἢ μέλαιναν εἶναι τὴν γραμμήν· οὐκ ἐξίστησι γὰρ ἄλληλα τῆς φύσεως ὅσα μήτ´ ἐναντία μήτ´ ἐξ ἐναντίων ἐστίν.
168Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 2, 7; 15 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν δὲ τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ πεπηγὸς ὡσαύτως· ὑγρὸν μὲν γάρ ἐστι τὸ ἔχον οἰκείαν ὑγρότητα, βεβρεγμένον δὲ τὸ ἔχον ἀλλοτρίαν ὑγρότητα ἐν τῷ βάθει, πεπηγὸς δὲ τὸ ἐστερημένον ταύτης.
169Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 3, 5; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ τρία λέγοντες, καθάπερ Πλάτων ἐν ταῖς διαιρέσεσιν· τὸ γὰρ μέσον μίγμα ποιεῖ.
170Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 4, 5; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ ἐκ πυρὸς καὶ ἀέρος ὕδωρ καὶ γῆ, ἀνάγκη ἀμφότερα μεταβάλλειν.
171Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 4, 7; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐξ ἀέρος καὶ γῆς πῦρ καὶ ὕδωρ· ὅταν μὲν γὰρ τοῦ ἀέρος φθαρῇ τὸ θερμὸν τῆς δὲ γῆς τὸ ξηρόν, ὕδωρ ἔσται (λείπεται γὰρ τοῦ μὲν τὸ ὑγρὸν τῆς δὲ τὸ ψυχρόν), ὅταν δὲ τοῦ μὲν ἀέρος τὸ ὑγρὸν τῆς δὲ γῆς τὸ ψυχρόν, πῦρ, διὰ τὸ λείπεσθαι τοῦ μὲν τὸ θερμὸν τῆς δὲ τὸ ξηρόν, ἅπερ ἦν πυρός.
172Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 9, 6; 13 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ μὲν γάρ ἐστιν αἴτια τὰ εἴδη, διὰ τί οὐκ ἀεὶ γεννᾷ συνεχῶς, ἀλλὰ ποτὲ μὲν ποτὲ δ´ οὔ, ὄντων καὶ τῶν εἰδῶν ἀεὶ καὶ τῶν μεθεκτικῶν; ἔτι δ´ ἐπ´ ἐνίων θεωροῦμεν ἄλλο τὸ αἴτιον ὄν· ὑγίειαν γὰρ ὁ ἰατρὸς ἐμποιεῖ καὶ ἐπιστήμην ὁ ἐπιστήμων, οὔσης καὶ ὑγιείας αὐτῆς καὶ ἐπιστήμης καὶ τῶν μεθεκτικῶν· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ δύναμιν πραττομένων.
173Aristoteles, De generatione et corruptione, 2, 10, 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δ´ ὑπόκειται καὶ δέδεικται συνεχὴς οὖσα τοῖς πράγμασι καὶ γένεσις καὶ φθορά, φαμὲν δ´ αἰτίαν εἶναι τὴν φορὰν τοῦ γίνεσθαι, φανερὸν ὅτι μιᾶς μὲν οὔσης τῆς φορᾶς οὐκ ἐνδέχεται γίνεσθαι ἄμφω διὰ τὸ ἐναντία εἶναι· τὸ γὰρ αὐτὸ καὶ ὡσαύτως ἔχον ἀεὶ τὸ αὐτὸ πέφυκε ποιεῖν.
174Aristoteles, De incessu animalium, 13, 3; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἀεὶ δ' ἐναλλὰξ ἐναντίως ἔχει τὰ κῶλα τὰς κάμψεις τοῖς ἀνθρώποις, οἷον τὸ ὠλέκρανον ἐπὶ τὸ κοῖλον, ὁ δὲ καρπὸς ἐπὶ τὸ κυρτόν, καὶ πάλιν ὁ ὦμος ἐπὶ τὸ κυρτόν· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν σκελῶν ὁ μηρὸς ἐπὶ τὸ κοῖλον, τὸ δὲ γόνυ ἐπὶ τὸ κυρτόν, ὁ δὲ ποὺς τοὐναντίον ἐπὶ τὸ κοῖλον.
175Aristoteles, De insomniis, 2; 36 (auctor 384BC-322BC)
Τοῦ δὲ διεψεῦσθαι αἴτιον ὅτι οὐ μόνον τοῦ αἰσθητοῦ κινουμένου φαίνεται ἁδήποτε, ἀλλὰ καὶ τῆς αἰσθήσεως κινουμένης αὐτῆς, ἐὰν ὡσαύτως κινῆται ὥσπερ καὶ ὑπὸ τοῦ αἰσθητοῦ· λέγω δ’ οἷον ἡ γῆ δοκεῖ τοῖς πλέουσι κινεῖσθαι κινουμένης τῆς ὄψεως ὑπ’ ἄλλου.
176Aristoteles, De interpretatione, 6; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δὲ ἔστι καὶ τὸ ὑπάρχον ἀποφαίνεσθαι ὡς μὴ ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ ὑπάρχον ὡς ὑπάρχον καὶ τὸ μὴ ὑπάρχον ὡς μὴ ὑπάρχον, καὶ περὶ τοὺς ἐκτὸς δὲ τοῦ νῦν χρόνους ὡσαύτως, ἅπαν ἂν ἐνδέχοιτο καὶ ὃ κατέφησέ τις ἀποφῆσαι καὶ ὃ ἀπέφησέ τις καταφῆσαι.
177Aristoteles, De memoria et reminiscentia, 1; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπεὶ δὲ περὶ φαντασίας εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς περὶ ψυχῆς, καὶ νοεῖν οὐκ ἔστιν ἄνευ φαντάσματος· συμβαίνει γὰρ τὸ αὐτὸ πάθος ἐν τῷ νοεῖν ὅπερ καὶ ἐν τῷ διαγράφειν· ἐκεῖ τε γὰρ οὐθὲν προσχρώμενοι τῷ τὸ ποσὸν ὡρισμένον εἶναι τὸ τριγώνου, ὅμως γράφομεν ὡρισμένον κατὰ τὸ ποσόν· καὶ ὁ νοῶν ὡσαύτως, κἂν μὴ ποσὸν νοῇ, τίθεται πρὸ ὀμμάτων ποσόν, νοεῖ δ’ οὐχ ᾗ ποσόν.
178Aristoteles, De motu animalium, 3; 13 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως δὲ καὶ ἡ τοῦ κινουμένου μέν, μὴ κινοῦντος δέ.
179Aristoteles, De motu animalium, 4; 4 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δὲ τὸ ἀδύνατον λέγεται πλεοναχῶς (οὐ γὰρ ὡσαύτως τήν τε φωνὴν ἀδύνατόν φαμεν εἶναι ὁραθῆναι καὶ τοὺς ἐπὶ τῆς σελήνης ὑφ' ἡμῶν· τὸ μὲν γὰρ ἐξ ἀνάγκης, τὸ δὲ πεφυκὸς ὁρᾶσθαι οὐκ ὀφθήσεται), τὸν δ' οὐρανὸν ἄφθαρτον εἶναι καὶ ἀδιάλυτον οἰόμεθα μὲν ἐξ ἀνάγκης [εἶναι], συμβαίνει δὲ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον οὐκ ἐξ ἀνάγκης· (πέφυκε γὰρ καὶ ἐνδέχεται εἶναι κίνησιν μείζω καὶ ἀφ' ἧς ἠρεμεῖ ἡ γῆ καὶ ἀφ' ἧς κινοῦνται τὸ πῦρ καὶ τὸ ἄνω σῶμα)· εἰ μὲν οὖν εἰσὶν ὑπερέχουσαι κινήσεις, διαλυθήσεται ταῦτα ὑπ' ἀλλήλων· εἰ δὲ μὴ εἰσὶ μέν, ἐνδέχεται δ' εἶναι (ἄπειρον γὰρ οὐκ ἐνδέχεται διὰ τὸ μηδὲ σῶμα ἐνδέχεσθαι ἄπειρον εἶναι), ἐνδέχοιτ' ἂν διαλυθῆναι τὸν οὐρανόν.
180Aristoteles, De partibus animalium, 1, 1, 11; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τοῖς φύσει γιγνομένοις.
181Aristoteles, De partibus animalium, 1, 3, 2; 4 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ ποδότης ὡσαύτως ἡ μὲν πολυσχιδής, ἡ δὲ δισχιδής, οἷον τὰ διχαλά, ἡ δ´ ἀσχιδὴς καὶ ἀδιαίρετος, οἷον τὰ μώνυχα.
182Aristoteles, De partibus animalium, 1, 3, 12; 22 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ τῷ ἀγρίῳ καὶ τῷ ἡμέρῳ διαιρεῖσθαι· ὡσαύτως γὰρ ἂν δόξειε ταὐτὰ εἴδη διαιρεῖν.
183Aristoteles, De partibus animalium, 2, 8, 5; 6 (auctor 384BC-322BC)
Τὰ μὲν οὖν ἔχει τῶν ζῴων ἐντὸς τὴν τοιαύτην βοήθειαν, ἔνια δὲ τῶν ἀναίμων ἐκτὸς, ὥσπερ τῶν τε μαλακοστράκων ἕκαστον, οἷον καρκίνοι καὶ τὸ τῶν καράβων γένος, καὶ τὸ τῶν ὀστρακοδέρμων ὡσαύτως, οἷον τὰ καλούμενα ὄστρεα· πᾶσι γὰρ τούτοις τὸ μὲν σαρκῶδες ἐντός, τὸ δὲ συνέχον καὶ φυλάττον ἐκτὸς τὸ γεῶδές ἐστιν· πρὸς γὰρ τῇ φυλακῇ τῆς συνεχείας, τῷ ἔχειν ὀλίγον αὐτῶν τὴν φύσιν θερμὸν ἀναίμων ὄντων, οἷον πνιγεύς τις περικείμενον τὸ ὄστρακον φυλάττει τὸ ἐμπεπυρευμένον θερμόν.
184Aristoteles, De partibus animalium, 2, 10, 10; 20 (auctor 384BC-322BC)
Ἐκ μὲν οὖν τῶν ὀφθαλμῶν οἱ πόροι φέρουσιν εἰς τὰς περὶ τὸν ἐγκέφαλον φλέβας· πάλιν δ´ ἐκ τῶν ὤτων ὡσαύτως πόρος εἰς τοὔπισθεν συνάπτει.
185Aristoteles, De partibus animalium, 2, 17, 12; 26 (auctor 384BC-322BC)
Τῶν δ´ ἐντόμων ζῴων ἔνια μὲν ἐντὸς ἔχει τὸ τοιοῦτον μόριον, οἷον τὸ τῶν μυρμήκων γένος, ὡσαύτως δὲ καὶ τῶν ὀστρακοδέρμων πολλά· τὰ δ´ ἐκτός, οἷον κέντρον, σομφὸν δὲ τὴν φύσιν καὶ κοῖλον, ὥσθ´ ἅμα τούτῳ καὶ γεύεσθαι καὶ τὴν τροφὴν ἀνασπᾶν.
186Aristoteles, De partibus animalium, 3, 1, 8; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δ´ ἔχει τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων.
187Aristoteles, De partibus animalium, 3, 4, 23; 61 (auctor 384BC-322BC)
Οἵ τε γὰρ νεφροὶ πολλάκις φαίνονται λίθων μεστοὶ καὶ φυμάτων καὶ δοθιήνων καὶ τὸ ἧπαρ, ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ πλεύμων, μάλιστα δὲ ὁ σπλήν.
188Aristoteles, De partibus animalium, 4, 12, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
Εἰσὶ γὰρ αὐτῶν οἱ μὲν μακροσκελεῖς οἱ δὲ βραχυσκελεῖς, καὶ τὴν γλῶτταν οἱ μὲν πλατεῖαν ἔχουσιν οἱ δὲ στενήν· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων μορίων.
189Aristoteles, De somno et vigilia, 1; 13 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ οὖν τὸ τοιοῦτον πάθος ὕπνος, τοῦτο δ’ ἐστὶν ἀδυναμία δι’ ὑπερβολὴν τοῦ ἐγρηγορέναι, ἡ δὲ τοῦ ἐγρηγορέναι ὑπερβολὴ ὁτὲ μὲν νοσώδης ὁτὲ δ’ ἄνευ νόσου γίνεται, ὥστε καὶ ἡ ἀδυναμία καὶ ἡ διάλυσις ὡσαύτως ἔσται, ἀνάγκη πᾶν τὸ ἐγρηγορὸς ἐνδέχεσθαι καθεύδειν· ἀδύνατον γὰρ ἀεὶ ἐνεργεῖν.
190Aristoteles, De sophisticis elenchis, 1; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὥσπερ γάρ καί ἐπί τῶν ἄλλων τοῦτο γίνεται διά τινος ὁμοιότητος, καί ἐπί τῶν λόγων ὡσαύτως ἔχει.
191Aristoteles, De sophisticis elenchis, 1; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἐπί τε τῶν ἀψύχων ὡσαύτως· καί γάρ τούτων τά μέν ἄργυρος τά δέ χρυσός ἐστιν ἀληθῶς, τά δ᾿ ἔστι μέν οὔ, φαίνεται δέ κατά τήν αἴσθησιν, οἷον τά μέν λιθαργύρινα καί τά καττιτέρινα ἀργυρᾶ, τά δέ χολοβάφινα χρυσᾶ.
192Aristoteles, De sophisticis elenchis, 4; 20 (auctor 384BC-322BC)
Οὐ γάρ ταὐτά σημαίνει, ἂν διελών τις εἴπῃ καί συνθείς, ὡς δυνατόν τόν καθήμενον βαδίζειν καί μή γράφοντα γράφειν· καί τοῦθ᾿ ὡσαύτως ἄν τις συνθῇ, τόν μή γράφοντα γράφειν· σημαίνει γάρ ὡς ἔχει δύναμιν τοῦ μή γράφοντα γράφειν.
193Aristoteles, De sophisticis elenchis, 4; 30 (auctor 384BC-322BC)
Οἱ δέ παρά τό σχῆμα τῆς λέξεως συμβαίνουσιν, ὅταν τό μή ταὐτό ὡσαύτως ἑρμηνεύηται, οἷον τό ἄρρεν θῆλυ ἢ τό θῆλυ ἄρρεν, ἢ τό μεταξύ θάτερον τούτων, ἢ πάλιν τό ποιόν ποσόν ἢ τό ποσόν ποιόν, ἢ τό ποιοῦν πάσχον ἢ τό διακείμενον ποιεῖν, καί τἆλλα δ᾿, ὡς διῄρηται πρότερον.
194Aristoteles, De sophisticis elenchis, 5; 13 (auctor 384BC-322BC)
Γίνεται δέ τό τοιοῦτον ἐν οἷς ὁμοίως ὑπάρχει τά ἀντικείμενα· δοκεῖ γάρ ἢ ἄμφω ἢ μηδέτερον δοτέον ἁπλῶς εἶναι κατηγορεῖν, οἷον εἰ τό μέν ἥμισυ λευκόν τό δ᾿ ἥμισυ μέλαν, πότερον λευκόν ἢ μέλαν; Οἱ δέ παρά τό μή διωρίσθαι τί ἐστι συλλογισμός ἢ τί ἔλεγχος, ἀλλά παρά τήν ἔλλειψιν γίνονται τοῦ λόγου· ἔλεγχος μέν γάρ ἀντίφασις τοῦ αὐτοῦ καί ἑνός, μή ὀνόματος ἀλλά πράγματος, καί ὀνόματος μή συνωνύμου ἀλλά τοῦ αὐτοῦ, ἐκ τῶν δοθέντων, ἐξ ἀνάγκης, μή συναριθμουμένου τοῦ ἐν ἀρχῇ, κατά ταὐτό καί πρός ταὐτό καί ὡσαύτως καί ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ.
195Aristoteles, De sophisticis elenchis, 5; 17 (auctor 384BC-322BC)
Ἣ εἰ τοῦ αὐτοῦ καί κατά ταὐτό καί ὡσαύτως, ἀλλ᾿ οὐχ ἅμα· διόπερ ἐστί φαινόμενος ἔλεγχος.
196Aristoteles, De sophisticis elenchis, 7; 4 (auctor 384BC-322BC)
Χαλεπόν γάρ διελεῖν ποῖα ὡσαύτως καί ποῖα ὡς ἑτέρως λέγεται· σχεδόν γάρ ὁ τοῦτο δυνάμενος ποιεῖν ἐγγύς ἐστι τοῦ θεωρεῖν τἀληθές, μάλιστα δ᾿ ἐπίσταται συνεπινεύειν, ὅτι πᾶν τό κατηγορούμενόν τινος ὑπολαμβάνομεν τόδε τι καί ὡς ἓν ὑπακούομεν· τῷ γάρ ἑνί καί τῇ οὐσίᾳ μάλιστα δοκεῖ παρέπεσθαι τό τόδε τι καί τό ὄν.
197Aristoteles, De sophisticis elenchis, 8; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ὁ δέ φαινόμενος παρά τά μόρια τοῦ ἀληθινοῦ· ἑκάστου γάρ ἐκλείποντος φανείη ἂν ἔλεγχος, οἷον ὁ παρά τό μή συμβαῖνον διά τόν λόγον, ὁ εἰς τό ἀδύνατον καί ὁ τάς δύο ἐρωτήσεις μίαν ποιῶν παρά τήν πρότασιν, καί ἀντί τοῦ καθ᾿ αὑτό ὁ παρά τό συμβεβηκός, καί τό τούτου μόριον, ὁ παρά τό ἑπόμενον· ἔτι τό μή ἐπί τοῦ πράγματος ἀλλ᾿ ἐπί τοῦ λόγου συμβαίνειν· εἶτ᾿ ἀντί τοῦ καθόλου τήν ἀντίφασιν καί κατά ταὐτό καί πρός ταὐτό καί ὡσαύτως παρά τε τό ἐπί τι ἢ παρ᾿ ἕκαστον τούτων· ἔτι παρά τό μή ἐναριθμουμένου τοῦ ἐν ἀρχῇ τό ἐν ἀρχῇ λαμβάνειν.
198Aristoteles, De sophisticis elenchis, 8; 11 (auctor 384BC-322BC)
Ἔστι δ᾿ ὁ σοφιστικός ἔλεγχος οὐχ ἁπλῶς ἔλεγχος, ἀλλά πρός τινα· καί ὁ συλλογισμός ὡσαύτως.
199Aristoteles, De sophisticis elenchis, 8; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ἂν μέν γάρ μή λάβῃ ὅ τε παρά τό ὁμώνυμον ἓν σημαίνειν καί ὁ παρά τήν ὁμοιοσχημοσύνην τό μόνον τόδε καί οἱ ἄλλοι ὡσαύτως, οὔτ᾿ ἔλεγχοι οὔτε συλλογισμοί ἔσονται, οὔθ᾿ ἁπλῶς οὔτε πρός τόν ἐρωτώμενον· ἐάν δέ λάβωσι, πρός μέν τόν ἐρωτώμενον ἔσονται, ἁπλῶς δ᾿ οὐκ ἔσονται· οὐ γάρ ἓν σημαῖνον εἰλήφασιν, ἀλλά φαινόμενον, καί παρά τοῦδε.
200Aristoteles, De sophisticis elenchis, 14; 10 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τῶν θηλέων ὀνομάτων ὡσαύτως, καί ἐπί τῶν λεγομένων μέν σκευῶν, ἐχόντων δέ θηλείας ἢ ἄρρενος κλῆσιν.
201Aristoteles, De sophisticis elenchis, 14; 12 (auctor 384BC-322BC)
Διόπερ καί ἐπί τῶν τοιούτων ὡσαύτως τό ἔστι καί τό εἶναι διοίσει.
202Aristoteles, De sophisticis elenchis, 20; 5 (auctor 384BC-322BC)
Ἀλλ᾿ ἐν μέν τοῖς γεγραμμένοις ταὐτόν ὄνομα, ὅταν ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων γεγραμμένον ᾖ καί ὡσαύτως, κἀκεῖ δ᾿ ἤδη παράσημα ποιοῦνται, τά δέ φθεγγόμενα οὐ ταὐτά.
203Aristoteles, De sophisticis elenchis, 22; 1 (auctor 384BC-322BC)
Δῆλον δέ καί τοῖς παρά τό ὡσαύτως λέγεσθαι τά μή ταὐτά πῶς ἀπαντητέον, ἐπείπερ ἔχομεν τά γένη τῶν κατηγοριῶν.
204Aristoteles, De sophisticis elenchis, 26; 1 (auctor 384BC-322BC)
Τοῖς δέ παρά τόν ὁρισμόν γινομένοις τοῦ ἐλέγχου, καθάπερ ὑπεγράφη πρότερον, ἀπαντητέον σκοποῦσι τό συμπέρασμα πρός τήν ἀντίφασιν, ὅπως ἔσται τό αὐτό καί κατά τό αὐτό καί πρός τό αὐτό καί ὡσαύτως καί ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ.
205Aristoteles, De sophisticis elenchis, 26; 4 (auctor 384BC-322BC)
Ἆρ᾿ ὁ εἰδώς ἕκαστον ὅτι ἕκαστον, οἶδε τό πρᾶγμα; Καί ὁ ἀγνοῶν ὡσαύτως; Εἰδώς δέ τις τόν Κορίσκον ὅτι Κορίσκος, ἀγνοοίη ἂν ὅτι μουσικός, ὥστε ταὐτό ἐπίσταται καί ἀγνοεῖ.
206Aristoteles, Ethica Eudemia, 2; 17 (auctor 384BC-322BC)
τούτων δὲ τοῦτον τὸν τρόπον διωρισμένων, λέγομεν ὅτι ταὐτὸ τὸ ἔργον τοῦ πράγματος καὶ τῆς ἀρετῆς, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως.
207Aristoteles, Ethica Eudemia, 2; 26 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δὲ ἦν ἡ εὐδαιμονία τέλεόν τι, καὶ ἔστι ζωὴ καὶ τελέα καὶ ἀτελής, καὶ ἀρετὴ ὡσαύτως (ἣ μὲν γὰρ ὅλη, ἣ δὲ μόριον) , ἡ δὲ τῶν ἀτελῶν ἐνέργεια ἀτελής, εἴη ἂν ἡ εὐδαιμονία ζωῆς τελείας ἐνέργεια κατ' ἀρετὴν τελείαν.
208Aristoteles, Ethica Eudemia, 3; 34 (auctor 384BC-322BC)
ἄν τε γὰρ ἐρᾷ, θρασὺς μᾶλλον ἢ δειλός, καὶ ὑπομένει πολλοὺς κινδύνους, ὥσπερ ὁ ἐν Μεταποντίῳ τὸν τύραννον ἀποκτείνας καὶ ὁ ἐν Κρήτῃ μυθολογούμενος· καὶ δι' ὀργὴν καὶ θυμὸν ὡσαύτως.
209Aristoteles, Ethica Eudemia, 3; 123 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τοῦ ἀσώτου ὡσαύτως λαφύκτης μὲν ὁ ἐν τῷ ἀτάκτως ἀναλίσκειν, ἀλόγιστος δὲ ὁ ἐν τῷ μὴ ὑπομένειν τὴν ἀπὸ λογισμοῦ λύπην.
210Aristoteles, Ethica Eudemia, 3; 162 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἐπ' ἐλευθεριότητος ὡσαύτως· ἔστι γάρ τις οὔτ' ἐλευθέριος οὔτ' ἀνελεύθερος.
211Aristoteles, Ethica Eudemia, 7; 293 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δὲ φιλίαι τρεῖς, κατ' ἀρετήν, κατὰ τὸ χρήσιμον, κατὰ τὸ ἡδύ, τούτων δὲ ἑκάστης δύο διαφοραί (ἣ μὲν γὰρ καθ' ὑπεροχὴν ἣ δὲ κατ' ἰσότητά ἐστιν ἑκάστη αὐτῶν, τὸ δὲ δίκαιον τὸ περὶ αὐτὰς ἐκ τῶν ἀμφισβητησάντων δῆλον) , ἐν μὲν τῇ καθ' ὑπεροχὴν ἀξιοῦται τὸ ἀνάλογον, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως, ἀλλ' ὁ μὲν ὑπερέχων ἀνεστραμμένως τὸ ἀνάλογον, ὡς αὐτὸς πρὸς τὸν ἐλάττω, οὕτω τὸ παρὰ τοῦ ἐλάττονος γινόμενον πρὸς τὸ παρ' αὐτοῦ, διακείμενος ὥσπερ ἄρχων πρὸς ἀρχόμενον· εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ τὸ ἴσον κατ' ἀριθμὸν ἀξιοῖ.
212Aristoteles, Ethica Eudemia, 8; 30 (auctor 384BC-322BC)
ἀλλὰ μὴν ἥ γε φύσις αἰτία ἢ τοῦ ἀεὶ ὡσαύτως ἢ τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ἡ δὲ τύχη τοὐναντίον.
213Aristoteles, Ethica Nicomachea, 2, 2; 26 (auctor 384BC-322BC)
ὅτι μὲν οὖν ἐστὶν ἡ ἀρετὴ περὶ ἡδονὰς καὶ λύπας, καὶ ὅτι ἐξ ὧν γίνεται, ὑπὸ τούτων καὶ αὔξεται καὶ φθείρεται μὴ ὡσαύτως γινομένων, καὶ ὅτι ἐξ ὧν ἐγένετο, περὶ ταῦτα καὶ ἐνεργεῖ, εἰρήσθω.
214Aristoteles, Ethica Nicomachea, 3, 5; 11 (auctor 384BC-322BC)
καὶ περὶ μὲν τὰς ἀκριβεῖς καὶ αὐτάρκεις τῶν ἐπιστημῶν οὐκ ἔστι βουλή, οἷον περὶ γραμμάτων (οὐ γὰρ διστάζομεν πῶς γραπτέον) · ἀλλ' ὅσα γίνεται δι' ἡμῶν, μὴ ὡσαύτως δ' ἀεί, περὶ τούτων βουλευόμεθα, οἷον περὶ τῶν κατ' ἰατρικὴν καὶ χρηματιστικήν, καὶ περὶ κυβερνητικὴν μᾶλλον ἢ γυμναστικήν, ὅσῳ ἧττον διηκρίβωται, καὶ ἔτι περὶ τῶν λοιπῶν ὁμοίως, μᾶλλον δὲ καὶ περὶ τὰς τέχνας ἢ τὰς ἐπιστήμας· μᾶλλον γὰρ περὶ ταύτας διστάζομεν.
215Aristoteles, Ethica Nicomachea, 5, 5; 5 (auctor 384BC-322BC)
ὥστε καὶ περὶ τῆς ἐν μέρει δικαιοσύνης καὶ περὶ τῆς ἐν μέρει ἀδικίας λεκτέον, καὶ τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου ὡσαύτως.
216Aristoteles, Ethica Nicomachea, 7, 6; 7 (auctor 384BC-322BC)
καὶ διὰ τοῦτ' εἰς ταὐτὸ τὸν ἀκρατῆ καὶ τὸν ἀκόλαστον τίθεμεν καὶ ἐγκρατῆ καὶ σώφρονα, ἀλλ' οὐκ ἐκείνων οὐδένα, διὰ τὸ περὶ τὰς αὐτάς πως ἡδονὰς καὶ λύπας εἶναι· οἳ δ' εἰσὶ μὲν περὶ ταὐτά, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως εἰσίν, ἀλλ' οἳ μὲν προαιροῦνται οἳ δ' οὐ προαιροῦνται.
217Aristoteles, Ethica Nicomachea, 7, 6; 13 (auctor 384BC-322BC)
ὅσοις μὲν οὖν φύσις αἰτία, τούτους μὲν οὐδεὶς ἂν εἴπειεν ἀκρατεῖς, ὥσπερ οὐδὲ τὰς γυναῖκας, ὅτι οὐκ ὀπύουσιν ἀλλ' ὀπύονται· ὡσαύτως δὲ καὶ ὅσοι νοσηματώδως ἔχουσι δι' ἔθος.
218Aristoteles, Historia animalium, 1, I 1; 14 (auctor 384BC-322BC)
Κατά μέν οὖν μόρια ἃ ἔχουσιν ἕκαστα τῶν ζῴων, τοῦτόν τε τόν τρόπον ἕτερά ἐστι καί ταὐτά, καί ἔτι τῇ θέσει τῶν μερῶν· πολλά γάρ τῶν ζῴων ἔχει μέν ταὐτά μέρη, ἀλλά κείμενα οὐχ ὡσαύτως, οἷον μαστούς τά μέν ἐν τῷ στήθει τά δέ πρός τοῖς μηροῖς.
219Aristoteles, Historia animalium, 1, I 5; 14 (auctor 384BC-322BC)
Πτερωτά μέν οὖν ἐστίν ὅσα ἔναιμα, καί δερμόπτερα ὡσαύτως· πτιλωτά δέ ὅσα ἄναιμα, οἷον τά ἔντομα.
220Aristoteles, Historia animalium, 2, II 1; 79 (auctor 384BC-322BC)
Τά δ’ αἰδοῖα τῶν μέν ἀρρένων τά μέν ἔξω ἔχει, οἷον ἄνθρωπος καί ἵππος καί ἄλλα πολλά, τά δ’ ἐντός, ὥσπερ δελφίς· καί τῶν ἔξω δ’ ἐχόντων τά μέν εἰς τό πρόσθεν, ὥσπερ καί τά εἰρημένα, καί τούτων τά μέν ἀπολελυμένα καί τό αἰδοῖον καί τούς ὄρχεις, ὥσπερ ἄνθρωπος, τά δέ πρός τῇ γαστρί καί τούς ὄρχεις καί τό αἰδοῖον, καί τά μέν μᾶλλον τά δ’ ἧττον ἀπολελυμένα· οὐ γάρ ὡσαύτως ἀπολέλυται κάπρῳ καί ἵππῳ τοῦτο τό μόριον.
221Aristoteles, Historia animalium, 2, II 4; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ἤδη δέ τισι γυναιξί καί ὀγδοήκοντα ἐτῶν οὔσαις ἔφυσαν γόμφιοι ἐν τοῖς ἐσχάτοις, πόνον παρασχόντες ἐν τῇ ἀνατολῇ, καί ἀνδράσιν ὡσαύτως· τοῦτο δέ συμβαίνει ὅσοις ἂν μή ἐν τῇ ἡλικίᾳ ἀνατείλωσιν οἱ κραντῆρες.
222Aristoteles, Historia animalium, 2, II 8; 4 (auctor 384BC-322BC)
Οἱ δέ πίθηκοι δασεῖς μέν εἰσι τά πρανῆ ὡς ὄντες τετράποδες, καί τά ὕπτια δέ ὡσαύτως ὡς ὄντες ἀνθρωποειδεῖς (τοῦτο γάρ ἐπί τῶν ἀνθρώπων ἐναντίως ἔχει καί ἐπί τῶν τετραπόδων, καθάπερ ἐλέχθη πρότερον)· πλήν ἥ τε θρίξ παχεῖα, καί δασεῖς ἐπ’ ἀμφότερα σφόδρα εἰσίν οἱ πίθηκοι.
223Aristoteles, Historia animalium, 2, II 13; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ὁμοίως δέ καί κεστρεῖς, οἷον ἐν Σιφαῖς οἱ ἐν τῇ λίμνῃ, δύο, καί ἡ καλουμένη ταινία ὡσαύτως.
224Aristoteles, Historia animalium, 2, II 17; 22 (auctor 384BC-322BC)
Καί τῶν ἄλλων δέ τά εἴδη διέστηκε πρός τάς τούτων κοιλίας· τά μέν γάρ ὑῒ ὁμοίαν ἔχει τά δέ κυνί, καί τά μείζω καί τά ἐλάττω τῶν ζῴων ὡσαύτως.
225Aristoteles, Historia animalium, 2, II 17; 48 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί τοῖς ἰχθύσιν ἔχει τά περί τά ἔντερα καί τήν κοιλίαν· μίαν γάρ καί ἁπλῆν ἔχουσι, διαφέρουσαν τοῖς σχήμασιν.
226Aristoteles, Historia animalium, 3, III 4; 24 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχει δ’ ἐν ἅπασι μέν οὕτω τοῖς ἐναίμοις ζῴοις τά περί τάς ἀρχάς καί τάς μεγίστας φλέβας (τό γάρ ἄλλο πλῆθος τῶν φλεβῶν οὐχ ὡσαύτως ἔχει πᾶσιν· οὐδέ γάρ τά μέρη τόν αὐτόν τρόπον ἔχουσιν, οὐδέ ταῦτα πάντα ἔχουσιν), οὐ μήν οὐδ’ ὁμοίως ἐν ἅπασίν ἐστι φανερόν, ἀλλά μάλιστα ἐν τοῖς μάλιστα πολυαίμοις καί μεγίστοις.
227Aristoteles, Historia animalium, 3, III 14; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ἔχει δέ καί τήν ἀρχήν καί τήν ἐξάρτησιν ἐν τοῖς ζῳοτόκοις καί ἀμφώδουσιν ἐκ μέσης τῆς κοιλίας, ᾗ ἐστίν οἷον ῥαφή τις αὐτῆς· καί τοῖς μή ἀμφώδουσι δέ ἐκ τῆς μεγάλης κοιλίας ὡσαύτως.
228Aristoteles, Historia animalium, 4, IV 4; 63 (auctor 384BC-322BC)
Ἐν μέν οὖν ταῖς εὐδίαις ἀπολυόμενα νέμεται ταῦτα, πνευμάτων δ’ ὄντων τά μέν καρκίνια ἡσυχάζει πρός τοῖς λίθοις, οἱ δέ νηρεῖται προσέχονται καθάπερ αἱ λεπάδες· ὡσαύτως δέ καί αἱ αἱμορροΐδες καί πᾶν τό τοιοῦτον γένος.
229Aristoteles, Historia animalium, 4, IV 11; 11 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τῶν ἰχθύων δ’ ὡσαύτως, οἷον τά τε σελάχη τά μικρά καί τῶν ἀγελαίων τά πλεῖστα, τά δέ πετραῖα πάντα.
230Aristoteles, Historia animalium, 5, V 14; 5 (auctor 384BC-322BC)
Τοῖς μέν οὖν ἀνθρώποις ἐπισημαίνει κατά τε τήν τῆς φωνῆς μεταβολήν καί τῶν αἰδοίων οὐ μόνον μεγέθει ἀλλά καί εἴδει, καί ἐπί τῶν μαστῶν ὡσαύτως, μάλιστα δέ τῇ τριχώσει τῆς ἥβης.
231Aristoteles, Historia animalium, 5, V 14; 16 (auctor 384BC-322BC)
Πρόβατον μέν καί αἲξ αὐτοετές ὀχεύεται καί κύει, μᾶλλον δέ ἡ αἴξ· καί οἱ ἄρρενες δ’ ὀχεύουσιν ὡσαύτως.
232Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 1; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί κόρυδος καί τέτριξ.
233Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 18; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί οἱ ταῦροι καί οἱ κριοί καί οἱ τράγοι· πρότερον γάρ ὄντες σύννομοι ἕκαστοι περί τούς καιρούς τῆς ὀχείας μάχονται διιστάμενοι πρός ἀλλήλους.
234Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 18; 48 (auctor 384BC-322BC)
Κύοντα δέ καί πρόβατα καί αἶγες πιότερα γίνονται καί ἐσθίουσι μᾶλλον· καί βόες δέ ὡσαύτως καί τἆλλα τά τετράποδα πάντα.
235Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 19; 9 (auctor 384BC-322BC)
Θηλυγόνα δέ, τά δ’ ἀρρενογόνα γίνεται διά τε τά ὕδατα (ἔστι γάρ τά μέν θηλυγόνα τά δέ ἀρρενογόνα) καί διά τάς ὀχείας ὡσαύτως, καί βορείοις μέν ὀχευόμενα ἀρρενοτοκεῖ μᾶλλον, νοτίοις δέ θηλυτοκεῖ.
236Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 23; 1 (auctor 384BC-322BC)
Ὄνος δ’ ὀχεύει μέν καί ὀχεύεται τριακοντάμηνος, καί βάλλει τούς πρώτους ὀδόντας· τούς δέ δευτέρους ἕκτῳ μηνί, καί τούς τρίτους καί τούς τετάρτους ὡσαύτως· τούτους δέ γνώμονας καλοῦσι, τούς τετάρτους.
237Aristoteles, Historia animalium, 6, VI 30; 7 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἡ ὕστριξ δέ φωλεύει καί κύει ἴσας ἡμέρας, καί τἆλλα ὡσαύτως τῇ ἄρκτῳ.
238Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 1; 13 (auctor 384BC-322BC)
Πόλεμος μέν οὖν πρός ἄλληλα τοῖς ζῴοις ἐστίν, ὅσα τούς αὐτούς τε κατέχει τόπους καί ἀπό τῶν αὐτῶν ποιεῖται τήν ζωήν· ἐάν γάρ ᾖ σπάνιος ἡ τροφή, καί πρός ἄλληλα τά ὁμόφυλα μάχεται, ἐπεί καί τάς φώκας φασί πολεμεῖν τάς περί τόν αὐτόν τόπον, καί ἄρρενι ἄρρενα καί θηλείᾳ θήλειαν, ἕως ἂν ἀποκτείνῃ ἢ ἐκβληθῇ θάτερον ὑπό θατέρου· καί τά σκυμνία ὡσαύτως πάντα.
239Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 8; 13 (auctor 384BC-322BC)
Γίνεται δέ τοῦτο οὐκ ἀεί, ἀλλά καθ’ ὥραν τινά τοῦ ἔτους· καί ἐπί τῶν ὀρτύγων ὡσαύτως.
240Aristoteles, Historia animalium, 9, IX 29; 4 (auctor 384BC-322BC)
Τά μέν οὖν πλεῖστα τούτων ὁμολογοῦσιν αὐτόπται γεγενημένοι τινές· περί δέ τῆς φθορᾶς τῆς τῶν νεοττῶν τῆς ὄρνιθος οὐχ ὡσαύτως πάντες λέγουσιν, ἀλλ’ οἱ μέν φασιν αὐτόν ἐπιφοιτῶντα τόν κόκκυγα κατεσθίειν τά τῆς ὑποδεξαμένης ὄρνιθος νεόττια, οἱ δέ διά τό τῷ μεγέθει ὑπερέχειν τόν νεοττόν τοῦ κόκκυγος ὑποκάπτοντα τά προσφερόμενα φθάνειν, ὥστε λιμῷ τούς ἑτέρους· ἀπόλλυσθαι νεοττούς, οἱ δέ κρείττω ὄντα ἀποκτιννύναι συντρεφόμενον αὐτοῖς.
241Aristoteles, Historia animalium, 9, 231; 7 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί αἱ συκαλίδες καί οἱ μελαγκόρυφοι· καί γάρ οὗτοι μεταβάλλουσιν εἰς ἀλλήλους.
242Aristoteles, Magna moralia, 1, 5, 3; 9 (auctor 384BC-322BC)
εὐθέως γὰρ ἐπὶ γυμνασίων ἴδοι ἄν τις πολλῶν γὰρ γινομένων φθείρεται ἡ ἰσχύς, ὀλίγων τε ὡσαύτως.
243Aristoteles, Magna moralia, 1, 5, 4; 10 (auctor 384BC-322BC)
ἐπί τε ποτῶν καὶ σιτίων ὡσαύτως πολλῶν τε γὰρ δὴ γινομένων φθείρεται ἡ ὑγίεια, ὀλίγων τε ὡσαύτως, συμμέτρων δὲ γινομένων σῴζεται ἡ ἰσχὺς καὶ ἡ ὑγίεια.
244Aristoteles, Magna moralia, 1, 9, 8; 15 (auctor 384BC-322BC)
ὁμοίως δ' ἐπ' ἀνδρείας καὶ δειλίας καὶ τῶν ἄλλων ἀρετῶν ἀεὶ ὡσαύτως.
245Aristoteles, Magna moralia, 1, 9, 10; 21 (auctor 384BC-322BC)
ἐπὶ μὲν γὰρ τῇ ἀρετῇ ἔπαινος, ἐπὶ δὲ τῇ κακίᾳ ψόγος ἔπαινος δὲ καὶ ψόγος οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀκουσίοις ὥστε δῆλον ὅτι ὡσαύτως ἐφ' ἡμῖν καὶ τὰ σπουδαῖά ἐστι πράττειν καὶ τὰ φαῦλα.
246Aristoteles, Magna moralia, 1, 18, 5; 10 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως ἄρα δόξειεν ἂν ἔχειν καὶ ἐπ' ἀρετῆς, μᾶλλον εἶναι αὐτῆς τὸν σκοπὸν [πρὸς] τὸ τέλος, ὃ δεῖ ὀρθῶς προθέσθαι, ἢ τὰ πρὸς τὸ τέλος καὶ ἐξ ὧν τοῦτ' ἔσται οὐθεὶς ἄλλος ποριεῖ, καὶ εὑρήσει ἃ δεῖ πρὸς τοῦτο.
247Aristoteles, Magna moralia, 1, 33, 16; 41 (auctor 384BC-322BC)
οὔτε γὰρ τῷ ποδὶ τῷ ἐμῷ πρὸς ἐμὲ οὔτε τῇ χειρί, ὁμοίως δὲ οὐδ' ἑκάστῳ τῶν μορίων ὡσαύτως ἂν οὖν δόξειεν ἔχειν καὶ ὁ υἱὸς πρὸς πατέρα ὥσπερ γὰρ μέρος τί ἐστι τοῦ πατρὸς ὁ υἱός.
248Aristoteles, Magna moralia, 1, 33, 21; 52 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως ἐπὶ τῶν φύσει δικαίων, μή, εἰ μεταβάλλει διὰ τὴν ἡμετέραν χρῆσιν, διὰ τοῦτ' οὐκ ἔστιν δίκαιον φύσει; ἀλλ' ἔστιν.
249Aristoteles, Magna moralia, 1, 33, 23; 61 (auctor 384BC-322BC)
ὁμοίως καὶ ὡσαύτως καὶ ὁ ἄδικος ἔσται ὁ εἰδὼς καὶ ὃν καὶ ᾧ καὶ οὗ ἕνεκα.
250Aristoteles, Magna moralia, 1, 34, 4; 6 (auctor 384BC-322BC)
ὥσπερ γὰρ δὴ ἕτερά ἐστιν ἀλλήλων χρῶμά τε καὶ χυμὸς καὶ ψόφος καὶ ὀσμή, ὡσαύτως καὶ τὰς αἰσθήσεις ἑτέρας αὐτῶν ἡ φύσις ἀπέδωκεν (ψόφον μὲν γὰρ ἀκοῇ, χυμὸν δὲ γεύσει γνωρίζομεν, χρῶμα δὲ ὄψει),ὁμοίως δὲ καὶ τἆλλα τὸν αὐτὸν τρόπον δεῖ ὑπολαμβάνειν ἐπεὶ δὴ ἕτερα τὰ ὑποκείμενα ἐστίν, ἕτερα καὶ τὰ τῆς ψυχῆς εἶναι μέρη οἷς ταῦτα γνωρίζομεν.
251Aristoteles, Magna moralia, 1, 34, 16; 23 (auctor 384BC-322BC)
Πότερον δ' ἐστὶν ἡ φρόνησις καὶ ἡ σοφία ταὐτόν; ἢ οὔ; ἡ μὲν γὰρ σοφία ἐστὶν περὶ τὰ μετ' ἀποδείξεως καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ὄντα, ἡ δὲ φρόνησις οὐ περὶ ταῦτα, ἀλλὰ περὶ τὰ ἐν μεταβολῇ ὄντα.
252Aristoteles, Magna moralia, 2, 4, 1; 2 (auctor 384BC-322BC)
ὥσπερ δὲ [καὶ] ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία αὗταί εἰσιν ἄτοποι, ὡσαύτως ἀναγκαῖον καὶ τοὺς περὶ τούτων λόγους λεχθησο2. μένους ἀτόπους γίνεσθαι οὐ γὰρ ὁμοία ἡ ἀρετὴ αὕτη ἐστὶν ταῖς ἄλλαις.
253Aristoteles, Magna moralia, 2, 6, 14; 29 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως δ' ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς.
254Aristoteles, Magna moralia, 2, 6, 16; 38 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως τοίνυν ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς τοῦ τὴν ἐπιστήμην ἔχοντος ἡ αὐτὴ ἁμαρτία συμβήσεται.
255Aristoteles, Magna moralia, 2, 8, 2; 6 (auctor 384BC-322BC)
ἡ γὰρ φύσις [ἀεὶ] οὗ ἐστιν αἰτία, τούτου ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἢ * ὡσαύτως ποιητικὴ ἐστίν, ἡ δέ γε τύχη οὐδέποτε, ἀλλ' ἀτάκτως καὶ ὡς ἔτυχεν διὸ ἡ τύχη ἐν τοῖς τοιούτοις λέγεται.
256Aristoteles, Magna moralia, 2, 8, 2; 7 (auctor 384BC-322BC)
οὔτε δὴ νοῦν γέ τινα ἢ λόγον ὀρθόν καὶ γὰρ ἐνταῦθα οὐχ ἧττόν ἐστι τὸ τεταγμένον καὶ τὸ ἀεὶ ὡσαύτως, ἡ δὲ τύχη οὔ.
257Aristoteles, Magna moralia, 2, 10, 5; 8 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως ὑπὲρ τῶν ἄλλων κοινός ἐστι τῶν τοιούτων ὁ λόγος.
258Aristoteles, Magna moralia, 2, 11, 16; 27 (auctor 384BC-322BC)
ὁμοίως δὲ καὶ αἱ φιλίαι οὐχ ὡσαύτως, ἥ τε τῶν σπουδαίων ἡ διὰ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἡ κατὰ τὸ ἡδὺ καὶ ἡ κατὰ τὸ συμφέρον.
259Aristoteles, Metaphysica, 1, 6; 9 (auctor 384BC-322BC)
τὸ μέντοι γε ἓν οὐσίαν εἶναι, καὶ μὴ ἕτερόν γέ τι ὂν λέγεσθαι ἕν, παραπλησίως τοῖς Πυθαγορείοις ἔλεγε, καὶ τὸ τοὺς ἀριθμοὺς αἰτίους εἶναι τοῖς ἄλλοις τῆς οὐσίας ὡσαύτως ἐκείνοις· τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ ἀπείρου ὡς ἑνὸς δυάδα ποιῆσαι, τὸ δ' ἄπειρον ἐκ μεγάλου καὶ μικροῦ, τοῦτ' ἴδιον· καὶ ἔτι ὁ μὲν τοὺς ἀριθμοὺς παρὰ τὰ αἰσθητά, οἱ δ' ἀριθμοὺς εἶναί φασιν αὐτὰ τὰ πράγματα, καὶ τὰ μαθηματικὰ μεταξὺ τούτων οὐ τιθέασιν.
260Aristoteles, Metaphysica, 2, 1; 11 (auctor 384BC-322BC)
οὔτε γὰρ ὡς ἐξ ὕλης τόδ' ἐκ τοῦδε δυνατὸν ἰέναι εἰς ἄπειρον (οἷον σάρκα μὲν ἐκ γῆς, γῆν δ' ἐξ ἀέρος, ἀέρα δ' ἐκ πυρός, καὶ τοῦτο μὴ ἵστασθαι) , οὔτε ὅθεν ἡ ἀρχὴ τῆς κινήσεως (οἷον τὸν μὲν ἄνθρωπον ὑπὸ τοῦ ἀέρος κινηθῆναι, τοῦτον δ' ὑπὸ τοῦ ἡλίου, τὸν δὲ ἥλιον ὑπὸ τοῦ νείκους, καὶ τούτου μηδὲν εἶναι πέρας) · ὁμοίως δὲ οὐδὲ τὸ οὗ ἕνεκα εἰς ἄπειρον οἷόν τε ἰέναι, βάδισιν μὲν ὑγιείας ἕνεκα, ταύτην δ' εὐδαιμονίας, τὴν δ' εὐδαιμονίαν ἄλλου, καὶ οὕτως ἀεὶ ἄλλο ἄλλου ἕνεκεν εἶναι· καὶ ἐπὶ τοῦ τί ἦν εἶναι δ' ὡσαύτως.
261Aristoteles, Metaphysica, 4, 2; 15 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δὲ πάντα πρὸς τὸ πρῶτον ἀναφέρεται, οἷον ὅσα ἓν λέγεται πρὸς τὸ πρῶτον ἕν, ὡσαύτως φατέον καὶ περὶ ταὐτοῦ καὶ ἑτέρου καὶ τῶν ἐναντίων ἔχειν· ὥστε διελόμενον ποσαχῶς λέγεται ἕκαστον, οὕτως ἀποδοτέον πρὸς τὸ πρῶτον ἐν ἑκάστῃ κατηγορίᾳ πῶς πρὸς ἐκεῖνο λέγεται· τὰ μὲν γὰρ τῷ ἔχειν ἐκεῖνο τὰ δὲ τῷ ποιεῖν τὰ δὲ κατ' ἄλλους λεχθήσεται τοιούτους τρόπους.
262Aristoteles, Metaphysica, 4, 5; 48 (auctor 384BC-322BC)
ἐνδέχεται γὰρ τὸ αὐτὸ κατὰ μὲν τὴν ὄψιν μέλι φαίνεσθαι τῇ δὲ γεύσει μή, καὶ τῶν ὀφθαλμῶν δυοῖν ὄντοιν μὴ ταὐτὰ ἑκατέρᾳ τῇ ὄψει, ἂν ὦσιν ἀνόμοιαι· ἐπεὶ πρός γε τοὺς διὰ τὰς πάλαι εἰρημένας αἰτίας τὸ φαινόμενον φάσκοντας ἀληθὲς εἶναι, καὶ διὰ τοῦτο πάνθ' ὁμοίως εἶναι ψευδῆ καὶ ἀληθῆ· οὔτε γὰρ ἅπασι ταὐτὰ φαίνεσθαι οὔτε ταὐτῷ ἀεὶ ταὐτά, ἀλλὰ πολλάκις τἀναντία κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον (ἡ μὲν γὰρ ἁφὴ δύο λέγει ἐν τῇ ἐπαλλάξει τῶν δακτύλων ἡ δ' ὄψις ἕν) · ἀλλ' οὔ τι τῇ αὐτῇ γε καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ αἰσθήσει καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρόνῳ, ὥστε τοῦτ' ἂν εἴη ἀληθές.
263Aristoteles, Metaphysica, 5, 2; 19 (auctor 384BC-322BC)
ὁμοίως δὲ λεχθήσεται καὶ ἐφ' ὧν αἴτια τὰ αἴτια τοῖς εἰρημένοις, οἷον τοῦδε τοῦ ἀνδριάντος ἢ ἀνδριάντος ἢ ὅλως εἰκόνος, καὶ χαλκοῦ τοῦδε ἢ χαλκοῦ ἢ ὅλως ὕλης· καὶ ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων ὡσαύτως.
264Aristoteles, Metaphysica, 5, 5; 3 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι τὸ μὴ ἐνδεχόμενον ἄλλως ἔχειν ἀναγκαῖόν φαμεν οὕτως ἔχειν· καὶ κατὰ τοῦτο τὸ ἀναγκαῖον καὶ τἆλλα λέγεταί πως ἅπαντα ἀναγκαῖα· τό τε γὰρ βίαιον ἀναγκαῖον λέγεται ἢ ποιεῖν ἢ πάσχειν τότε, ὅταν μὴ ἐνδέχηται κατὰ τὴν ὁρμὴν διὰ τὸ βιαζόμενον, ὡς ταύτην ἀνάγκην οὖσαν δι' ἣν μὴ ἐνδέχεται ἄλλως, καὶ ἐπὶ τῶν συναιτίων τοῦ ζῆν καὶ τοῦ ἀγαθοῦ ὡσαύτως· ὅταν γὰρ μὴ ἐνδέχηται ἔνθα μὲν τὸ ἀγαθὸν ἔνθα δὲ τὸ ζῆν καὶ τὸ εἶναι ἄνευ τινῶν, ταῦτα ἀναγκαῖα καὶ ἡ αἰτία ἀνάγκη τίς ἐστιν αὕτη.
265Aristoteles, Metaphysica, 5, 6; 2 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως δὲ κἂν ἐπὶ γένους κἂν ἐπὶ τῶν καθόλου τινὸς ὀνομάτων λέγηται τὸ συμβεβηκός, οἷον ὅτι ἄνθρωπος τὸ αὐτὸ καὶ μουσικὸς ἄνθρωπος· ἢ γὰρ ὅτι τῷ ἀνθρώπῳ μιᾷ οὔσῃ οὐσίᾳ συμβέβηκε τὸ μουσικόν, ἢ ὅτι ἄμφω τῶν καθ' ἕκαστόν τινι συμβέβηκεν, οἷον Κορίσκῳ.
266Aristoteles, Metaphysica, 5, 7; 4 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι τὸ εἶναι σημαίνει καὶ τὸ ὂν τὸ μὲν δυνάμει ῥητὸν τὸ δ' ἐντελεχείᾳ τῶν εἰρημένων τούτων· ὁρῶν τε γὰρ εἶναί φαμεν καὶ τὸ δυνάμει ὁρῶν καὶ τὸ ἐντελεχείᾳ, καὶ [τὸ] ἐπίστασθαι ὡσαύτως καὶ τὸ δυνάμενον χρῆσθαι τῇ ἐπιστήμῃ καὶ τὸ χρώμενον, καὶ ἠρεμοῦν καὶ ᾧ ἤδη ὑπάρχει ἠρεμία καὶ τὸ δυνάμενον ἠρεμεῖν.
267Aristoteles, Metaphysica, 6, 2; 9 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ οὖν ἐστὶν ἐν τοῖς οὖσι τὰ μὲν ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα καὶ ἐξ ἀνάγκης, οὐ τῆς κατὰ τὸ βίαιον λεγομένης ἀλλ' ἣν λέγομεν τῷ μὴ ἐνδέχεσθαι ἄλλως, τὰ δ' ἐξ ἀνάγκης μὲν οὐκ ἔστιν οὐδ' ἀεί, ὡς δ' ἐπὶ τὸ πολύ, αὕτη ἀρχὴ καὶ αὕτη αἰτία ἐστὶ τοῦ εἶναι τὸ συμβεβηκός· ὃ γὰρ ἂν ᾖ μήτ' ἀεὶ μήθ' ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, τοῦτό φαμεν συμβεβηκὸς εἶναι.
268Aristoteles, Metaphysica, 7, 4; 20 (auctor 384BC-322BC)
δεῖ γὰρ ἢ ὁμωνύμως ταῦτα φάναι εἶναι ὄντα, ἢ προστιθέντας καὶ ἀφαιροῦντας, ὥσπερ καὶ τὸ μὴ ἐπιστητὸν ἐπιστητόν, ἐπεὶ τό γε ὀρθόν ἐστι μήτε ὁμωνύμως φάναι μήτε ὡσαύτως ἀλλ' ὥσπερ τὸ ἰατρικὸν τῷ πρὸς τὸ αὐτὸ μὲν καὶ ἕν, οὐ τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ἕν, οὐ μέντοι οὐδὲ ὁμωνύμως· οὐδὲ γὰρ ἰατρικὸν σῶμα καὶ ἔργον καὶ σκεῦος λέγεται οὔτε ὁμωνύμως οὔτε καθ' ἓν ἀλλὰ πρὸς ἕν.
269Aristoteles, Metaphysica, 7, 6; 3 (auctor 384BC-322BC)
ἐπὶ μὲν δὴ τῶν λεγομένων κατὰ συμβεβηκὸς δόξειεν ἂν ἕτερον εἶναι, οἷον λευκὸς ἄνθρωπος ἕτερον καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ εἶναι (εἰ γὰρ τὸ αὐτό, καὶ τὸ ἀνθρώπῳ εἶναι καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ τὸ αὐτό· τὸ αὐτὸ γὰρ ἄνθρωπος καὶ λευκὸς ἄνθρωπος, ὡς φασίν, ὥστε καὶ τὸ λευκῷ ἀνθρώπῳ καὶ τὸ ἀνθρώπῳ· ἢ οὐκ ἀνάγκη ὅσα κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι ταὐτά, οὐ γὰρ ὡσαύτως τὰ ἄκρα γίγνεται ταὐτά· ἀλλ' ἴσως γε ἐκεῖνο δόξειεν ἂν συμβαίνειν, τὰ ἄκρα γίγνεσθαι ταὐτὰ τὰ κατὰ συμβεβηκός, οἷον τὸ λευκῷ εἶναι καὶ τὸ μουσικῷ· δοκεῖ δὲ οὔ) · ἐπὶ δὲ τῶν καθ' αὑτὰ λεγομένων ἆρ' ἀνάγκη ταὐτὸ εἶναι, οἷον εἴ τινες εἰσὶν οὐσίαι ὧν ἕτεραι μὴ εἰσὶν οὐσίαι μηδὲ φύσεις ἕτεραι πρότεραι, οἵας φασὶ τὰς ἰδέας εἶναί τινες· εἰ γὰρ ἔσται ἕτερον αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ ἀγαθῷ εἶναι, καὶ ζῷον καὶ τὸ ζῴῳ, καὶ τὸ ὄντι καὶ τὸ ὄν, ἔσονται ἄλλαι τε οὐσίαι καὶ φύσεις καὶ ἰδέαι παρὰ τὰς λεγομένας, καὶ πρότεραι οὐσίαι ἐκεῖναι, εἰ τὸ τί ἦν εἶναι οὐσία ἐστίν.
270Aristoteles, Metaphysica, 7, 8; 2 (auctor 384BC-322BC)
τὸ γὰρ τόδε τι ποιεῖν ἐκ τοῦ ὅλως ὑποκειμένου τόδε τι ποιεῖν ἐστίν (λέγω δ' ὅτι τὸν χαλκὸν στρογγύλον ποιεῖν ἐστὶν οὐ τὸ στρογγύλον ἢ τὴν σφαῖραν ποιεῖν ἀλλ' ἕτερόν τι, οἷον τὸ εἶδος τοῦτο ἐν ἄλλῳ· εἰ γὰρ ποιεῖ, ἔκ τινος ἂν ποιοίη ἄλλου, τοῦτο γὰρ ὑπέκειτο· οἷον ποιεῖ χαλκῆν σφαῖραν, τοῦτο δὲ οὕτως ὅτι ἐκ τουδί, ὅ ἐστι χαλκός, τοδὶ ποιεῖ, ὅ ἐστι σφαῖρα) · εἰ οὖν καὶ τοῦτο ποιεῖ αὐτό, δῆλον ὅτι ὡσαύτως ποιήσει, καὶ βαδιοῦνται αἱ γενέσεις εἰς ἄπειρον.
271Aristoteles, Metaphysica, 9, 2; 3 (auctor 384BC-322BC)
αἴτιον δὲ ὅτι λόγος ἐστὶν ἡ ἐπιστήμη, ὁ δὲ λόγος ὁ αὐτὸς δηλοῖ τὸ πρᾶγμα καὶ τὴν στέρησιν, πλὴν οὐχ ὡσαύτως, καὶ ἔστιν ὡς ἀμφοῖν ἔστι δ' ὡς τοῦ ὑπάρχοντος μᾶλλον, ὥστ' ἀνάγκη καὶ τὰς τοιαύτας ἐπιστήμας εἶναι μὲν τῶν ἐναντίων, εἶναι δὲ τοῦ μὲν καθ' αὑτὰς τοῦ δὲ μὴ καθ' αὑτάς· καὶ γὰρ ὁ λόγος τοῦ μὲν καθ' αὑτὸ τοῦ δὲ τρόπον τινὰ κατὰ συμβεβηκός· ἀποφάσει γὰρ καὶ ἀποφορᾷ δηλοῖ τὸ ἐναντίον· ἡ γὰρ στέρησις ἡ πρώτη τὸ ἐναντίον, αὕτη δὲ ἀποφορὰ θατέρου.
272Aristoteles, Metaphysica, 9, 7; 3 (auctor 384BC-322BC)
ὅρος δὲ τοῦ μὲν ἀπὸ διανοίας ἐντελεχείᾳ γιγνομένου ἐκ τοῦ δυνάμει ὄντος, ὅταν βουληθέντος γίγνηται μηθενὸς κωλύοντος τῶν ἐκτός, ἐκεῖ δ' ἐν τῷ ὑγιαζομένῳ, ὅταν μηθὲν κωλύῃ τῶν ἐν αὐτῷ· ὁμοίως δὲ δυνάμει καὶ οἰκία· εἰ μηθὲν κωλύει τῶν ἐν τούτῳ καὶ τῇ ὕλῃ τοῦ γίγνεσθαι οἰκίαν, οὐδ' ἔστιν ὃ δεῖ προσγενέσθαι ἢ ἀπογενέσθαι ἢ μεταβαλεῖν, τοῦτο δυνάμει οἰκία· καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως ὅσων ἔξωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς γενέσεως.
273Aristoteles, Metaphysica, 10, 1; 6 (auctor 384BC-322BC)
– δεῖ δὲ κατανοεῖν ὅτι οὐχ ὡσαύτως ληπτέον λέγεσθαι ποῖά τε ἓν λέγεται, καὶ τί ἐστι τὸ ἑνὶ εἶναι καὶ τίς αὐτοῦ λόγος.
274Aristoteles, Metaphysica, 10, 2; 9 (auctor 384BC-322BC)
ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων γενῶν, ὥστ' εἴπερ καὶ ἐν τοῖς πάθεσι καὶ ἐν τοῖς ποιοῖς καὶ ἐν τοῖς ποσοῖς καὶ ἐν κινήσει ἀριθμῶν ὄντων καὶ ἑνός τινος ἐν ἅπασιν ὅ τε ἀριθμὸς τινῶν καὶ τὸ ἓν τὶ ἕν, ἀλλ' οὐχὶ τοῦτο αὐτὸ ἡ οὐσία, καὶ ἐπὶ τῶν οὐσιῶν ἀνάγκη ὡσαύτως ἔχειν· ὁμοίως γὰρ ἔχει ἐπὶ πάντων.
275Aristoteles, Metaphysica, 10, 6; 8 (auctor 384BC-322BC)
ἀλλ' ὅσα διαιρετά, ἐν τούτοις λέγεται, ἕνα μὲν τρόπον ἐὰν ᾖ πλῆθος ἔχον ὑπεροχὴν ἢ ἁπλῶς ἢ πρός τι (καὶ τὸ ὀλίγον ὡσαύτως πλῆθος ἔχον ἔλλειψιν) , τὸ δὲ ὡς ἀριθμός, ὃ καὶ ἀντίκειται τῷ ἑνὶ μόνον.
276Aristoteles, Metaphysica, 11, 11; 2 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι δέ [τι] καὶ ἐπὶ τοῦ κινοῦντος ὡσαύτως· κινεῖ γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ δὲ κατὰ μέρος τὸ δὲ καθ' αὑτό· ἔστι δέ τι τὸ κινοῦν πρῶτον· ἔστι δέ τι τὸ κινούμενον, ἔτι ἐν ᾧ χρόνῳ καὶ ἐξ οὗ καὶ εἰς ὅ.
277Aristoteles, Metaphysica, 11, 12; 4 (auctor 384BC-322BC)
πᾶσα γὰρ κίνησις ἐξ ἄλλου εἰς ἄλλο ἐστὶ μεταβολή, καὶ γένεσις καὶ φθορὰ ὡσαύτως· πλὴν αἱ μὲν εἰς ἀντικείμενα ὡδί, ἡ δ' ὡδί, ἡ κίνησις.
278Aristoteles, Metaphysica, 12, 6; 21 (auctor 384BC-322BC)
εἰ δὴ τὸ αὐτὸ ἀεὶ περιόδῳ, δεῖ τι ἀεὶ μένειν ὡσαύτως ἐνεργοῦν.
279Aristoteles, Metaphysica, 12, 6; 25 (auctor 384BC-322BC)
οὐκοῦν βέλτιον τὸ πρῶτον· καὶ γὰρ αἴτιον ἦν ἐκεῖνο τοῦ ἀεὶ ὡσαύτως· τοῦ δ' ἄλλως ἕτερον, τοῦ δ' ἀεὶ ἄλλως ἄμφω δηλονότι.
280Aristoteles, Metaphysica, 13, 3; 6 (auctor 384BC-322BC)
ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ περὶ ἁρμονικῆς καὶ ὀπτικῆς· οὐδετέρα γὰρ ᾗ ὄψις ἢ ᾗ φωνὴ θεωρεῖ, ἀλλ' ᾗ γραμμαὶ καὶ ἀριθμοί (οἰκεῖα μέντοι ταῦτα πάθη ἐκείνων) , καὶ ἡ μηχανικὴ δὲ ὡσαύτως, ὥστ' εἴ τις θέμενος κεχωρισμένα τῶν συμβεβηκότων σκοπεῖ τι περὶ τούτων ᾗ τοιαῦτα, οὐθὲν διὰ τοῦτο ψεῦδος ψεύσεται, ὥσπερ οὐδ' ὅταν ἐν τῇ γῇ γράφῃ καὶ ποδιαίαν φῇ τὴν μὴ ποδιαίαν· οὐ γὰρ ἐν ταῖς προτάσεσι τὸ ψεῦδος.
281Aristoteles, Metaphysica, 13, 6; 2 (auctor 384BC-322BC)
ἀνάγκη δ', εἴπερ ἐστὶν ὁ ἀριθμὸς φύσις τις καὶ μὴ ἄλλη τίς ἐστιν αὐτοῦ ἡ οὐσία ἀλλὰ τοῦτ' αὐτό, ὥσπερ φασί τινες, ἤτοι εἶναι τὸ μὲν πρῶτόν τι αὐτοῦ τὸ δ' ἐχόμενον, ἕτερον ὂν τῷ εἴδει ἕκαστον, καὶ τοῦτο ἢ ἐπὶ τῶν μονάδων εὐθὺς ὑπάρχει καὶ ἔστιν ἀσύμβλητος ὁποιαοῦν μονὰς ὁποιᾳοῦν μονάδι, ἢ εὐθὺς ἐφεξῆς πᾶσαι καὶ συμβληταὶ ὁποιαιοῦν ὁποιαισοῦν, οἷον λέγουσιν εἶναι τὸν μαθηματικὸν ἀριθμόν (ἐν γὰρ τῷ μαθηματικῷ οὐδὲν διαφέρει οὐδεμία μονὰς ἑτέρα ἑτέρας) · ἢ τὰς μὲν συμβλητὰς τὰς δὲ μή (οἷον εἰ ἔστι μετὰ τὸ ἓν πρώτη ἡ δυάς, ἔπειτα ἡ τριὰς καὶ οὕτω δὴ ὁ ἄλλος ἀριθμός, εἰσὶ δὲ συμβληταὶ αἱ ἐν ἑκάστῳ ἀριθμῷ μονάδες, οἷον αἱ ἐν τῇ δυάδι τῇ πρώτῃ αὑταῖς, καὶ αἱ ἐν τῇ τριάδι τῇ πρώτῃ αὑταῖς, καὶ οὕτω δὴ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀριθμῶν· αἱ δ' ἐν τῇ δυάδι αὐτῇ πρὸς τὰς ἐν τῇ τριάδι αὐτῇ ἀσύμβλητοι, ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τῶν ἐφεξῆς ἀριθμῶν· διὸ καὶ ὁ μὲν μαθηματικὸς ἀριθμεῖται μετὰ τὸ ἓν δύο, πρὸς τῷ ἔμπροσθεν ἑνὶ ἄλλο ἕν, καὶ τὰ τρία πρὸς τοῖς δυσὶ τούτοις ἄλλο ἕν, καὶ ὁ λοιπὸς δὲ ὡσαύτως· οὗτος δὲ μετὰ τὸ ἓν δύο ἕτερα ἄνευ τοῦ ἑνὸς τοῦ πρώτου, καὶ ἡ τριὰς ἄνευ τῆς δυάδος, ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἄλλος ἀριθμός) · ἢ τὸν μὲν εἶναι τῶν ἀριθμῶν οἷος ὁ πρῶτος ἐλέχθη, τὸν δ' οἷον οἱ μαθηματικοὶ λέγουσι, τρίτον δὲ τὸν ῥηθέντα τελευταῖον· ἔτι τούτους ἢ χωριστοὺς εἶναι τοὺς ἀριθμοὺς τῶν πραγμάτων, ἢ οὐ χωριστοὺς ἀλλ' ἐν τοῖς αἰσθητοῖς (οὐχ οὕτως δ' ὡς τὸ πρῶτον ἐπεσκοποῦμεν, ἀλλ' ὡς ἐκ τῶν ἀριθμῶν ἐνυπαρχόντων ὄντα τὰ αἰσθητά) ἢ τὸν μὲν αὐτῶν εἶναι τὸν δὲ μή, ἢ πάντας εἶναι.
282Aristoteles, Metaphysica, 13, 7; 10 (auctor 384BC-322BC)
ἄν τε γὰρ ὦσιν ἀδιάφοροι αἱ μονάδες ἄν τε διαφέρουσαι ἑκάστη ἑκάστης, ἀνάγκη ἀριθμεῖσθαι τὸν ἀριθμὸν κατὰ πρόσθεσιν, οἷον τὴν δυάδα πρὸς τῷ ἑνὶ ἄλλου ἑνὸς προστεθέντος, καὶ τὴν τριάδα ἄλλου ἑνὸς πρὸς τοῖς δυσὶ προστεθέντος, καὶ τὴν τετράδα ὡσαύτως· τούτων δὲ ὄντων ἀδύνατον τὴν γένεσιν εἶναι τῶν ἀριθμῶν ὡς γεννῶσιν ἐκ τῆς δυάδος καὶ τοῦ ἑνός.
283Aristoteles, Meteorologica, 2, II 9; 19 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως γάρ ἐκεῖνά τε συγκρίσεις καί ταῦτα διακρίσεις ὑποληπτέον εἶναι, ὥστ’ εἰ θάτερα τούτων μή γίγνεται ἀλλ’ ἔστι, περί ἀμφοτέρων ὁ αὐτός ἁρμόσει λόγος.
284Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 1; 21 (auctor 384BC-322BC)
Διό καί ἡ θάλασσα κατά μέρος μέν διαιρουμένη ταχύ σήπεται, ἅπασα δ’ οὔ, καί τἆλλα ὕδατα ὡσαύτως.
285Aristoteles, Meteorologica, 4, IV 7; 9 (auctor 384BC-322BC)
Ἀμφοτέρως μέν οὖν τό αὐτό γίνεται πάθος, καί διά τό αὐτό, ἀλλ’ οὐχ ὡσαύτως.
286Aristoteles, Oeconomica, 2; 26 (auctor 384BC-322BC)
Βυζάντιοι δὲ δεηθέντες χρημάτων τὰ τεμένη τὰ δημόσια ἀπέδοντο, τὰ μὲν κάρπιμα χρόνον τινά, τὰ δὲ ἄκαρπα ἀεννάως· τά τε θιασωτικὰ καὶ τὰ πατριωτικὰ ὡσαύτως, καὶ ὅσα ἐν χωρίοις ἰδιωτικοῖς ἦν· ὠνοῦντο γὰρ πολλοῦ ὧν ἦν καὶ τὸ ἄλλο κτῆμα.
287Aristoteles, Oeconomica, 2; 40 (auctor 384BC-322BC)
Λαμψακηνοὶ δὲ προσδοκίμων οὐσῶν τριηρῶν πολλῶν πρὸς αὐτούς, ὄντος μεδίμνου τῶν ἀλφίτων τετραδράχμου, προσέταξαν τοῖς ἀγοραίοις πωλεῖν ἑξάδραχμον, καὶ τοῦ ἐλαίου τὸν χοᾶ ὄντα δραχμῶν τριῶν, τεττάρων καὶ τριωβόλου, τοῦ τε οἴνου καὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως.
288Aristoteles, Oeconomica, 2; 111 (auctor 384BC-322BC)
ἀγανακτούντων δὲ τῶν στρατιωτῶν ἔφη αὐτοῖς τοὺς ἐμπόρους τε καὶ ἀγοραίους ἅπαντα ὡσαύτως πωλήσειν.
289Aristoteles, Oeconomica, 2; 127 (auctor 384BC-322BC)
ἀπ' οἰκίας δὲ ἑκάστης κελεῦσαι ἅπαντας εἰσενέγκαι τάξαντα ὃ δεῖ, καὶ ἀπὸ τοῦ σώματος ὡσαύτως· τοῦ σίτου τε πωλουμένου χωρὶς τῆς τιμῆς διδόναι τὸν πωλοῦντα καὶ ὠνούμενον ἀπὸ τῆς ἀρτάβης τὸν ὀβολόν· ἀπό τῶν πλοίων τε καὶ ἐργαστηρίων καὶ τῶν ἄλλην τινὰ ἐργασίαν εχόντων τῆς ἐργασίας μέρος τὸ δέκατον κελεῦσαι ἀποτελεῖν.
290Aristoteles, Physica, 1, 5; 16 (auctor 384BC-322BC)
ταύτῃ τε δὴ ὡσαύτως λέγουσι καὶ ἑτέρως, καὶ χεῖρον καὶ βέλτιον, καὶ οἱ μὲν γνωριμώτερα κατὰ τὸν λόγον, ὥσπερ εἴρηται πρότερον, οἱ δὲ κατὰ τὴν αἴσθησιν (τὸ μὲν γὰρ καθόλου κατὰ τὸν λόγον γνώριμον, τὸ δὲ καθ' ἕκαστον κατὰ τὴν αἴσθησιν· ὁ μὲν γὰρ λόγος τοῦ καθόλου, ἡ δ' αἴσθησις τοῦ κατὰ μέρος), οἷον τὸ μὲν μέγα καὶ τὸ μικρὸν κατὰ τὸν λόγον, τὸ δὲ μανὸν καὶ τὸ πυκνὸν κατὰ τὴν αἴσθησιν.
291Aristoteles, Physica, 1, 7; 10 (auctor 384BC-322BC)
τὸ δ' ἔκ τινος γίγνεσθαί τι, καὶ μὴ τόδε γίγνεσθαί τι, μᾶλλον μὲν λέγεται ἐπὶ τῶν μὴ ὑπομενόντων, οἷον ἐξ ἀμούσου μουσικὸν γίγνεσθαι, ἐξ ἀνθρώπου δὲ οὔ· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπομενόντων ἐνίοτε λέγεται ὡσαύτως· ἐκ γὰρ χαλκοῦ ἀνδριάντα γίγνεσθαί φαμεν, οὐ τὸν χαλκὸν ἀνδριάντα.
292Aristoteles, Physica, 1, 7; 12 (auctor 384BC-322BC)
διὸ καὶ ἐπὶ τοῦ συγκειμένου ὡσαύτως· καὶ γὰρ ἐξ ἀμούσου ἀνθρώπου καὶ ὁ ἄμουσος ἄνθρωπος γίγνεσθαι λέγεται μουσικός.
293Aristoteles, Physica, 1, 8; 7 (auctor 384BC-322BC)
ὅπερ ἐκεῖνοι μὲν οὐ διελόντες ἀπέστησαν, καὶ διὰ ταύτην τὴν ἄγνοιαν τοσοῦτον προσηγνόησαν, ὥστε μηθὲν οἴεσθαι γίγνεσθαι μηδ' εἶναι τῶν ἄλλων, ἀλλ' ἀνελεῖν πᾶσαν τὴν γένεσιν· ἡμεῖς δὲ καὶ αὐτοί φαμεν γίγνεσθαι μὲν μηθὲν ἁπλῶς ἐκ μὴ ὄντος, πὼς μέντοι γίγνεσθαι ἐκ μὴ ὄντος, οἷον κατὰ συμβεβηκός (ἐκ γὰρ τῆς στερήσεως, ὅ ἐστι καθ' αὑτὸ μὴ ὄν, οὐκ ἐνυπάρχοντος γίγνεταί τι· θαυμάζεται δὲ τοῦτο καὶ ἀδύνατον οὕτω δοκεῖ γίγνεσθαί τι, ἐκ μὴ ὄντος)· ὡσαύτως δὲ οὐδ' ἐξ ὄντος οὐδὲ τὸ ὂν γίγνεσθαι, πλὴν κατὰ συμβεβηκός· οὕτω δὲ καὶ τοῦτο γίγνεσθαι, τὸν αὐτὸν τρόπον οἷον εἰ ἐκ ζῴου ζῷον γίγνοιτο καὶ ἐκ τινὸς ζῴου τι ζῷον· οἷον εἰ κύων ἐκ κυνὸς ἢ ἵππος ἐξ ἵππου γίγνοιτο.
294Aristoteles, Physica, 2, 2; 11 (auctor 384BC-322BC)
πότερον οὖν τῆς αὐτῆς ἢ ἄλλης ἑκατέραν γνωρίζειν; εἰς μὲν γὰρ τοὺς ἀρχαίους ἀποβλέψαντι δόξειεν ἂν εἶναι τῆς ὕλης (ἐπὶ μικρὸν γάρ τι μέρος Ἐμπεδοκλῆς καὶ Δημόκριτος τοῦ εἴδους καὶ τοῦ τί ἦν εἶναι ἥψαντο)· εἰ δὲ ἡ τέχνη μιμεῖται τὴν φύσιν, τῆς δὲ αὐτῆς ἐπιστήμης εἰδέναι τὸ εἶδος καὶ τὴν ὕλην μέχρι του (οἷον ἰατροῦ ὑγίειαν καὶ χολὴν καὶ φλέγμα, ἐν οἷς ἡ ὑγίεια, ὁμοίως δὲ καὶ οἰκοδόμου τό τε εἶδος τῆς οἰκίας καὶ τὴν ὕλην, ὅτι πλίνθοι καὶ ξύλα· ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων), καὶ τῆς φυσικῆς ἂν εἴη τὸ γνωρίζειν ἀμφοτέρας τὰς φύσεις.
295Aristoteles, Physica, 2, 3; 18 (auctor 384BC-322BC)
ὁμοίως δὲ λεχθήσεται καὶ ἐφ' ὧν αἴτια τὰ αἴτια τοῖς εἰρημένοις, οἷον τουδὶ τοῦ ἀνδριάντος ἢ ἀνδριάντος ἢ ὅλως εἰκόνος, καὶ χαλκοῦ τοῦδε ἢ χαλκοῦ ἢ ὅλως ὕλης· καὶ ἐπὶ τῶν συμβεβηκότων ὡσαύτως.
296Aristoteles, Physica, 2, 5; 1 (auctor 384BC-322BC)
Πρῶτον μὲν οὖν, ἐπειδὴ ὁρῶμεν τὰ μὲν ἀεὶ ὡσαύτως γιγνόμενα τὰ δὲ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, φανερὸν ὅτι οὐδετέρου τούτων αἰτία ἡ τύχη λέγεται οὐδὲ τὸ ἀπὸ τύχης, οὔτε τοῦ ἐξ ἀνάγκης καὶ αἰεὶ οὔτε τοῦ ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.
297Aristoteles, Physica, 2, 8; 12 (auctor 384BC-322BC)
οἷον εἰ οἰκία τῶν φύσει γιγνομένων ἦν, οὕτως ἂν ἐγίγνετο ὡς νῦν ὑπὸ τῆς τέχνης· εἰ δὲ τὰ φύσει μὴ μόνον φύσει ἀλλὰ καὶ τέχνῃ γίγνοιτο, ὡσαύτως ἂν γίγνοιτο ᾗ πέφυκεν.
298Aristoteles, Physica, 4, 4; 30 (auctor 384BC-322BC)
καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει.
299Aristoteles, Physica, 4, 9; 9 (auctor 384BC-322BC)
δῆλον δέ· ὅταν γὰρ ἐξ ὕδατος ἀὴρ γένηται, ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ προσλαβοῦσά τι ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ ἐγένετο, καὶ πάλιν ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως, ὁτὲ μὲν εἰς μέγεθος ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς μικρό τητα ἐκ μεγέθους.
300Aristoteles, Physica, 5, 1; 3 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ κινοῦντος ὡσαύτως· τὸ μὲν γὰρ κατὰ συμβεβηκὸς κινεῖ, τὸ δὲ κατὰ μέρος τῷ τῶν τούτου τι, τὸ δὲ καθ' αὑτὸ πρῶτον, οἷον ὁ μὲν ἰατρὸς ἰᾶται, ἡ δὲ χεὶρ πλήττει.
301Aristoteles, Physica, 5, 2; 5 (auctor 384BC-322BC)
ἀλλ' οὐδὲ τοῦτο δυνατὸν πλὴν κατὰ συμβεβηκός· αὐτὴ γὰρ ἡ κίνησις ἐξ ἄλλου εἴδους εἰς ἄλλο ἐστὶ μεταβολή οἷον ἀνθρώπου ἐκ νόσου εἰς ὑγίειαν· καὶ ἡ γένεσις δὲ καὶ ἡ φθορὰ ὡσαύτως, πλὴν αἱ μὲν εἰς ἀντικείμενα ὡδί, ἡ δὲ ὡδί, ἡ κίνησις.
302Aristoteles, Physica, 5, 4; 25 (auctor 384BC-322BC)
ἔστιν δὲ ἐν ἁπάσῃ κινήσει τὸ ὁμαλῶς ἢ μή· καὶ γὰρ ἂν ἀλλοιοῖτο ὁμαλῶς, καὶ φέροιτο ἐφ' ὁμαλοῦ οἷον κύκλου ἢ εὐθείας, καὶ περὶ αὔξησιν ὡσαύτως καὶ φθίσιν.
303Aristoteles, Physica, 5, 6; 12 (auctor 384BC-322BC)
ἢ εἰ ἔστιν τὸ βίᾳ παρὰ φύσιν, καὶ φθορὰ ἂν εἴη φθορᾷ ἐναντία ἡ βίαιος ὡς παρὰ φύσιν οὖσα τῇ κατὰ φύσιν; ἆρ' οὖν καὶ γενέσεις εἰσὶν ἔνιαι βίαιοι καὶ οὐχ εἱμαρμέναι, αἷς ἐναντίαι αἱ κατὰ φύσιν, καὶ αὐξήσεις βίαιοι καὶ φθίσεις, οἷον αὐξήσεις αἱ τῶν ταχὺ διὰ τρυφὴν ἡβώντων, καὶ οἱ σῖτοι οἱ ταχὺ ἁδρυνόμενοι καὶ μὴ πιληθέντες; ἐπὶ δ' ἀλλοιώσεως πῶς; ἢ ὡσαύτως; εἶεν γὰρ ἄν τινες βίαιοι, αἱ δὲ φυσικαί, οἷον οἱ ἀφιέμενοι μὴ ἐν κρισίμοις ἡμέραις, οἱ δ' ἐν κρισίμοις· οἱ μὲν οὖν παρὰ φύσιν ἠλλοίωνται, οἱ δὲ κατὰ φύσιν.
304Aristoteles, Physica, 5, 6; 18 (auctor 384BC-322BC)
καὶ μοναὶ δ' ὡσαύτως· ἡ γὰρ ἄνω μονὴ τῇ ἄνωθεν κάτω κινήσει ἐναντία.
305Aristoteles, Physica, 5, 6; 30 (auctor 384BC-322BC)
[ἀπορήσειε δ' ἄν τις καὶ περὶ τοῦ ἵστασθαι, εἰ καὶ ὅσαι παρὰ φύσιν κινήσεις, ταύταις ἔστιν ἠρεμία ἀντικειμένη. εἰ μὲν οὖν μὴ ἔσται, ἄτοπον· μένει γάρ, βίᾳ δέ. ὥστε ἠρεμοῦν τι ἔσται οὐκ ἀεὶ ἄνευ τοῦ γενέσθαι. ἀλλὰ δῆλον ὅτι ἔσται· ὥσπερ γὰρ κινεῖται παρὰ φύσιν, καὶ ἠρεμοίη ἄν τι παρὰ φύσιν. ἐπεὶ δ' ἔστιν ἐνίοις κίνησις κατὰ φύσιν καὶ παρὰ φύσιν, οἷον πυρὶ ἡ ἄνω κατὰ φύσιν ἡ δὲ κάτω παρὰ φύσιν, πότερον αὕτη ἐναντία ἢ ἡ τῆς γῆς; αὕτη γὰρ φέρεται κατὰ φύσιν κάτω. ἢ δῆλον ὅτι ἄμφω, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως, ἀλλ' ἡ μὲν κατὰ φύσιν ὡς κατὰ φύσιν οὔσης τῆς αὐτοῦ· ἡ δ' ἄνω τοῦ πυρὸς τῇ κάτω, ὡς ἡ κατὰ φύσιν οὖσα τῇ παρὰ φύσιν οὔσῃ. ὁμοίως δὲ καὶ ταῖς μοναῖς. ἴσως δ' ἠρεμίᾳ κίνησίς πῃ ἀντίκειται.]
306Aristoteles, Physica, 6, 1; 17 (auctor 384BC-322BC)
τὸ μὲν δὴ Α ἐκινήθη τὸ Ω τὴν τὸ Δ κινούμενον κίνησιν, τὸ δὲ Β τὴν τὸ Ε, καὶ τὸ Γ ὡσαύτως τὴν τὸ Ζ.
307Aristoteles, Physica, 6, 3; 21 (auctor 384BC-322BC)
ἔτι δ' εἰ τὸ αὐτὸ μέν ἐστι τὸ νῦν ἐν ἀμφοῖν τοῖν χρόνοιν, ἐνδέχεται δὲ τὸν μὲν κινεῖσθαι τὸν δ' ἠρεμεῖν ὅλον, τὸ δ' ὅλον κινούμενον τὸν χρόνον ἐν ὁτῳοῦν κινηθήσεται τῶν τούτου καθ' ὃ πέφυκε κινεῖσθαι, καὶ τὸ ἠρεμοῦν ὡσαύτως ἠρεμήσει, συμβήσεται τὸ αὐτὸ ἅμα ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι· τὸ γὰρ αὐτὸ ἔσχατον τῶν χρόνων ἀμφοτέρων, τὸ νῦν.
308Aristoteles, Physica, 6, 4; 2 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ γὰρ ἔκ τινος εἴς τι πᾶσα μεταβολή, καὶ ὅταν μὲν ᾖ ἐν τούτῳ εἰς ὃ μετέβαλλεν, οὐκέτι μεταβάλλει, ὅταν δὲ ἐξ οὗ μετέβαλλεν, καὶ αὐτὸ καὶ τὰ μέρη πάντα, οὔπω μεταβάλλει (τὸ γὰρ ὡσαύτως ἔχον καὶ αὐτὸ καὶ τὰ μέρη οὐ μεταβάλλει), ἀνάγκη οὖν τὸ μέν τι ἐν τούτῳ εἶναι, τὸ δ' ἐν θατέρῳ τοῦ μεταβάλλοντος· οὔτε γὰρ ἐν ἀμφοτέροις οὔτ' ἐν μηδετέρῳ δυνατόν.
309Aristoteles, Physica, 6, 4; 11 (auctor 384BC-322BC)
ὥστ' εἰ μὲν ὅλη διαιρεθήσεται ἡ ΘΙ εἰς τὰς τῶν μερῶν κινήσεις, ἴση ἔσται ἡ ΘΙ τῇ ΔΖ· εἰ δ' ἀπολείπει τι, οἷον τὸ ΚΙ, αὕτη οὐδενὸς ἔσται κίνησις (οὔτε γὰρ τοῦ ὅλου οὔτε τῶν μερῶν διὰ τὸ μίαν εἶναι ἑνός, οὔτε ἄλλου οὐθενός· ἡ γὰρ συνεχὴς κίνησίς ἐστι συνεχῶν τινῶν), ὡσαύτως δὲ καὶ εἰ ὑπερβάλλει κατὰ τὴν διαίρεσιν· ὥστ' εἰ τοῦτο ἀδύνατον, ἀνάγκη τὴν αὐτὴν εἶναι καὶ ἴσην.
310Aristoteles, Physica, 6, 4; 21 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως δὲ δειχθήσεται καὶ τὸ μῆκος διαιρετόν, καὶ ὅλως πᾶν ἐν ᾧ ἐστιν ἡ μεταβολή (πλὴν ἔνια κατὰ συμβεβηκός, ὅτι τὸ μεταβάλλον ἐστὶν διαιρετόν)· ἑνὸς γὰρ διαιρουμένου πάντα διαιρεθήσεται.
311Aristoteles, Physica, 6, 6; 4 (auctor 384BC-322BC)
ἐν δὴ τῷ ΧΚ χρόνῳ ἤτοι κινεῖται ἢ οὐ κινεῖται, καὶ πάλιν ἐν τῷ ΚΡ ὡσαύτως.
312Aristoteles, Physica, 6, 7; 7 (auctor 384BC-322BC)
καὶ οὕτω δὴ λαμβάνων, ἐπειδὴ τοῦ μὲν ἀπείρου οὐθὲν ἔστι μόριον ὃ καταμετρήσει (ἀδύνατον γὰρ τὸ ἄπειρον εἶναι ἐκ πεπερασμένων καὶ ἴσων καὶ ἀνίσων, διὰ τὸ καταμετρηθήσεσθαι τὰ πεπερασμένα πλήθει καὶ μεγέθει ὑπό τινος ἑνός, ἐάν τε ἴσα ᾖ ἐάν τε ἄνισα, ὡρισμένα δὲ τῷ μεγέθει, οὐθὲν ἧττον), τὸ δὲ διάστημα τὸ πεπερασμένον ποσοῖς τοῖς ΑΕ μετρεῖται, ἐν πεπερασμένῳ ἂν χρόνῳ τὸ ΑΒ κινοῖτο (ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ ἠρεμήσεως)· ὥστε οὔτε γίγνεσθαι οὔτε φθείρεσθαι οἷόν τε ἀεί τι τὸ αὐτὸ καὶ ἕν.
313Aristoteles, Physica, 6, 7; 11 (auctor 384BC-322BC)
ἀποδεδειγμένων δὲ τούτων φανερὸν ὅτι οὐδὲ τὸ πεπερασμένον μέγεθος τὸ ἄπειρον ἐνδέχεται διελθεῖν ἐν πεπερασμένῳ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν· ἐν γὰρ τῷ μορίῳ τοῦ χρόνου πεπερασμένον δίεισι, καὶ ἐν ἑκάστῳ ὡσαύτως, ὥστ' ἐν τῷ παντὶ πεπερασμένον.
314Aristoteles, Physica, 7, 2; 30 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων καὶ ἀναισθήτων.
315Aristoteles, Physica, 7, 4; 16 (auctor 384BC-322BC)
εἰ δὲ τοῦτο, καὶ τὰ δύο, ἐπεὶ διὰ τί τὰ μὲν συμβλητὰ τὰ δ' οὔ, εἴπερ ἦν μία φύσις; ἢ ὅτι ἐν ἄλλῳ πρώτῳ δεκτικῷ; ὁ μὲν οὖν ἵππος καὶ ὁ κύων συμβλητά, πότερον λευκότερον (ἐν ᾧ γὰρ πρώτῳ, τὸ αὐτό, ἡ ἐπιφάνεια), καὶ κατὰ μέγεθος ὡσαύτως· ὕδωρ δὲ καὶ φωνὴ οὔ· ἐν ἄλλῳ γάρ.
316Aristoteles, Physica, 7, 5; 10 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τὸ ἀλλοιοῦν καὶ τὸ ἀλλοιούμενον ὡσαύτως—τὶ καὶ ποσὸν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἠλλοίωται, καὶ ἐν ποσῷ χρόνῳ, ἐν διπλασίῳ διπλάσιον, καὶ τὸ διπλάσιον ἐν διπλασίῳ· τὸ δ' ἥμισυ ἐν ἡμίσει χρόνῳ (ἢ ἐν ἡμίσει ἥμισυ), ἢ ἐν ἴσῳ διπλάσιον.
317Aristoteles, Physica, 8, 4; 16 (auctor 384BC-322BC)
καὶ κινητὸν δ' ὡσαύτως φύσει τὸ δυνάμει ποιὸν ἢ ποσὸν ἢ πού, ὅταν ἔχῃ τὴν ἀρχὴν τὴν τοιαύτην ἐν αὑτῷ καὶ μὴ κατὰ συμβεβηκός (εἴη γὰρ ἂν τὸ αὐτὸ καὶ ποιὸν καὶ ποσόν, ἀλλὰ θατέρῳ θάτερον συμβέβηκεν καὶ οὐ καθ' αὑτὸ ὑπάρχει).
318Aristoteles, Physica, 8, 6; 33 (auctor 384BC-322BC)
τὸ δ' ἀκίνητον, ὥσπερ εἴρηται, ἅτε ἁπλῶς καὶ ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ αὐτῷ διαμένον, μίαν καὶ ἁπλῆν κινήσει κίνησιν.
319Aristoteles, Physica, 8, 8; 6 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἐπὶ κύκλου ὡσαύτως, οἷον ἡ ἀπὸ τοῦ Α ἐπὶ τὸ Β τῇ ἀπὸ τοῦ Α ἐπὶ τὸ Γ (ἱστᾶσι γάρ, κἂν συνεχεῖς ὦσιν καὶ μὴ γίγνηται ἀνάκαμψις, διὰ τὸ τἀναντία φθείρειν καὶ κωλύειν ἄλληλα)· ἀλλ' οὐχ ἡ εἰς τὸ πλάγιον τῇ ἄνω.
320Aristoteles, Physica, 8, 8; 24 (auctor 384BC-322BC)
τὰ μὲν οὖν ἐν μέσῳ δυνάμει ἔστι, τοῦτο δ' ἐνεργείᾳ, καὶ τελευτὴ μὲν κάτωθεν, ἀρχὴ δὲ ἄνωθεν· καὶ τῶν κινήσεων ἄρα ὡσαύτως.
321Aristoteles, Physica, 8, 8; 67 (auctor 384BC-322BC)
φανερὸν δὲ ἐκ ταύτης τῆς διαιρέσεως ὅτι οὐδὲ τὰς ἄλλας ἐνδέχεται κινήσεις εἶναι συνεχεῖς· ἐν ἁπάσαις γὰρ ταὐτὰ συμβαίνει κινεῖσθαι πολλάκις, οἷον ἐν ἀλλοιώσει τὰ μεταξύ, καὶ ἐν τῇ τοῦ ποσοῦ τὰ ἀνὰ μέσον μεγέθη, καὶ ἐν γενέσει καὶ φθορᾷ ὡσαύτως· οὐδὲν γὰρ διαφέρει ὀλίγα ἢ πολλὰ ποιῆσαι, ἐν οἷς ἐστὶν ἡ μεταβολή, οὐδὲ μεταξὺ θεῖναί τι ἢ ἀφελεῖν· ἀμφοτέρως γὰρ συμβαίνει ταὐτὰ κινεῖσθαι πολλάκις.
322Aristoteles, Physica, 8, 10; 15 (auctor 384BC-322BC)
εἰ γάρ ἐστιν ὁ ἐφ' οὗ Α χρόνος ἐν ᾧ ἡ ἄπειρος ἰσχὺς ἐθέρμανεν ἢ ἔωσεν, ἐν τῷ δὲ ΑΒ πεπερασμένη τις, πρὸς ταύτην μείζω λαμβάνων ἀεὶ πεπερασμένην ἥξω ποτὲ εἰς τὸ ἐν τῷ Α χρόνῳ κεκινηκέναι· πρὸς πεπερασμένον γὰρ ἀεὶ προστιθεὶς ὑπερβαλῶ παντὸς ὡρισμένου, καὶ ἀφαιρῶν ἐλλείψω ὡσαύτως.
323Aristoteles, Politica, 1; 64 (auctor 384BC-322BC)
πάλιν ἐν ἀνθρώπῳ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις ὡσαύτως· τὰ μὲν γὰρ ἥμερα τῶν ἀγρίων βελτίω τὴν φύσιν, τούτοις δὲ πᾶσι βέλτιον ἄρχεσθαι ὑπ' ἀνθρώπου· τυγχάνει γὰρ σωτηρίας οὕτως.
324Aristoteles, Politica, 1; 99 (auctor 384BC-322BC)
πρῶτον μὲν οὖν ἀπορήσειεν ἄν τις πότερον ἡ χρηματιστικὴ ἡ αὐτὴ τῇ οἰκονομικῇ ἐστιν ἢ μέρος τι, ἢ ὑπηρετική, καὶ εἰ ὑπηρετική, πότερον ὡς ἡ κερκιδοποιικὴ τῇ ὑφαντικῇ ἢ ὡς ἡ χαλκουργικὴ τῇ ἀνδριαντοποιίᾳ (οὐ γὰρ ὡσαύτως ὑπηρετοῦσιν, ἀλλ' ἡ μὲν ὄργανα παρέχει, ἡ δὲ τὴν ὕλην· λέγω δὲ ὕλην τὸ ὑποκείμενον ἐξ οὗ τι ἀποτελεῖται ἔργον, οἷον ὑφάντῃ μὲν ἔρια ἀνδριαντοποιῷ δὲ χαλκόν) .
325Aristoteles, Politica, 2; 22 (auctor 384BC-322BC)
εἰ μὲν οὖν ὡς ἕκαστος, τάχ' ἂν εἴη μᾶλλον ὃ βούλεται ποιεῖν ὁ Σωκράτης (ἕκαστος γὰρ υἱὸν ἑαυτοῦ φήσει τὸν αὐτὸν καὶ γυναῖκα δὴ τὴν αὐτήν, καὶ περὶ τῆς οὐσίας καὶ περὶ ἑκάστου δὴ τῶν συμβαινόντων ὡσαύτως) · νῦν δ' οὐχ οὕτως φήσουσιν οἱ κοιναῖς χρώμενοι ταῖς γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις, ἀλλὰ πάντες μέν, οὐχ ὡς ἕκαστος δ' αὐτῶν, ὁμοίως δὲ καὶ τὴν οὐσίαν πάντες μέν, οὐχ ὡς ἕκαστος δ' αὐτῶν.
326Aristoteles, Politica, 2; 93 (auctor 384BC-322BC)
ἔξω γὰρ τῆς τῶν γυναικῶν κοινωνίας καὶ τῆς κτήσεως, τὰ ἄλλα ταὐτὰ ἀποδίδωσιν ἀμφοτέραις ταῖς πολιτείαις· καὶ γὰρ παιδείαν τὴν αὐτήν, καὶ τὸ τῶν ἔργων τῶν ἀναγκαίων ἀπεχομένους ζῆν, καὶ περὶ συσσιτίων ὡσαύτως· πλὴν ἐν ταύτῃ φησὶ δεῖν εἶναι συσσίτια καὶ γυναικῶν, καὶ τὴν μὲν χιλίων τῶν ὅπλα κεκτημένων, ταύτην δὲ πεντακισχιλίων.
327Aristoteles, Politica, 3; 77 (auctor 384BC-322BC)
τοῦτο γὰρ ἀληθές, ὡς οὐ πάντας θετέον πολίτας ὧν ἄνευ οὐκ ἂν εἴη πόλις, ἐπεὶ οὐδ' οἱ παῖδες ὡσαύτως πολῖται καὶ οἱ ἄνδρες, ἀλλ' οἱ μὲν ἁπλῶς οἱ δ' ἐξ ὑποθέσεως· πολῖται μὲν γάρ εἰσιν, ἀλλ' ἀτελεῖς.
328Aristoteles, Politica, 3; 293 (auctor 384BC-322BC)
ὁ μὲν γὰρ κατὰ νόμον λεγόμενος βασιλεὺς οὐκ ἔστιν εἶδος, καθάπερ εἴπομεν, πολιτείας (ἐν πάσαις γὰρ ὑπάρχειν ἐνδέχεται στρατηγίαν ἀίδιον, οἷον ἐν δημοκρατίᾳ καὶ ἀριστοκρατίᾳ, καὶ πολλοὶ ποιοῦσιν ἕνα κύριον τῆς διοικήσεως· τοιαύτη γὰρ ἀρχή τις ἔστι καὶ περὶ Ἐπίδαμνον, καὶ περὶ Ὀποῦντα δὲ κατά τι μέρος ἔλαττον) · περὶ δὲ τῆς παμβασιλείας καλουμένης (αὕτη δ' ἐστὶ καθ' ἣν ἄρχει πάντων κατὰ τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν ὁ βασιλεύς) δοκεῖ [δέ] τισιν οὐδὲ κατὰ φύσιν εἶναι τὸ κύριον ἕνα πάντων εἶναι τῶν πολιτῶν, ὅπου συνέστηκεν ἐξ ὁμοίων ἡ πόλις· τοῖς γὰρ ὁμοίοις φύσει τὸ αὐτὸ δίκαιον ἀναγκαῖον καὶ τὴν αὐτὴν ἀξίαν κατὰ φύσιν εἶναι, ὥστ' εἴπερ καὶ τὸ ἴσην ἔχειν τοὺς ἀνίσους τροφὴν ἢ ἐσθῆτα βλαβερὸν τοῖς σώμασιν, οὕτως ἔχειν καὶ τὰ περὶ τὰς τιμάς· ὁμοίως τοίνυν καὶ τὸ ἄνισον τοὺς ἴσους· διόπερ οὐδένα μᾶλλον ἄρχειν ἢ ἄρχεσθαι δίκαιον, καὶ τὸ ἀνὰ μέρος τοίνυν ὡσαύτως.
329Aristoteles, Politica, 5, 1302B; 29 (auctor 384BC-322BC)
ὧν δύο μέν ἐστι ταὐτὰ τοῖς εἰρημένοις, ἀλλ' οὐχ ὡσαύτως· διὰ κέρδος γὰρ καὶ διὰ τιμὴν καὶ παροξύνονται πρὸς ἀλλήλους οὐχ ἵνα κτήσωνται σφίσιν αὐτοῖς, ὥσπερ εἴρηται πρότερον, ἀλλ' ἑτέρους ὁρῶντες τοὺς μὲν δικαίως τοὺς δ' ἀδίκως πλεονεκτοῦντας τούτων· ἔτι διὰ ὕβριν, διὰ φόβον, διὰ ὑπεροχήν, διὰ καταφρόνησιν, διὰ αὔξησιν τὴν παρὰ τὸ ἀνάλογον· ἔτι δὲ ἄλλον τρόπον δι' ἐριθείαν, δι' ὀλιγωρίαν, διὰ μικρότητα, διὰ ἀνομοιότητα.
330Aristoteles, Politica, 5; 57 (auctor 384BC-322BC)
μεταβάλλουσι δὲ καὶ εἰς ὀλιγαρχίαν καὶ εἰς δῆμον καὶ εἰς πολιτείαν ἐκ τοῦ εὐδοκιμῆσαί τι ἢ αὐξηθῆναι ἢ ἀρχεῖον ἢ μόριον τῆς πόλεως, οἷον ἡ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ βουλὴ εὐδοκιμήσασα ἐν τοῖς Μηδικοῖς ἔδοξε συντονωτέραν ποιῆσαι τὴν πολιτείαν, καὶ πάλιν ὁ ναυτικὸς ὄχλος γενόμενος αἴτιος τῆς περὶ Σαλαμῖνα νίκης καὶ διὰ ταύτης τῆς ἡγεμονίας διὰ τὴν κατὰ θάλατταν δύναμιν τὴν δημοκρατίαν ἰσχυροτέραν ἐποίησεν, καὶ ἐν Ἄργει οἱ γνώριμοι εὐδοκιμήσαντες περὶ τὴν ἐν Μαντινείᾳ μάχην τὴν πρὸς Λακεδαιμονίους ἐπεχείρησαν καταλύειν τὸν δῆμον, καὶ ἐν Συρακούσαις ὁ δῆμος αἴτιος γενόμενος τῆς νίκης τοῦ πολέμου τοῦ πρὸς Ἀθηναίους ἐκ πολιτείας εἰς δημοκρατίαν μετέβαλεν, καὶ ἐν Χαλκίδι Φόξον τὸν τύραννον μετὰ τῶν γνωρίμων ὁ δῆμος ἀνελὼν εὐθὺς εἴχετο τῆς πολιτείας, καὶ ἐν Ἀμβρακίᾳ πάλιν ὡσαύτως Περίανδρον συνεκβαλὼν τοῖς ἐπιθεμένοις ὁ δῆμος τὸν τύραννον εἰς ἑαυτὸν περιέστησε τὴν πολιτείαν.
331Aristoteles, Politica, 5; 262 (auctor 384BC-322BC)
καὶ εἰς τυραννίδα μεταβάλλει ἐξ ὀλιγαρχίας, ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ σχεδὸν αἱ πλεῖσται τῶν ἀρχαίων, ἐν Λεοντίνοις εἰς τὴν Παναιτίου τυραννίδα καὶ ἐν Γέλᾳ εἰς τὴν Κλεάνδρου καὶ ἐν Ῥηγίῳ εἰς τὴν Ἀναξιλάου καὶ ἐν ἄλλαις πολλαῖς πόλεσιν ὡσαύτως.
332Aristoteles, Politica, 6; 4 (auctor 384BC-322BC)
ποία μὲν οὖν δημοκρατία πρὸς ποίαν ἁρμόττει πόλιν, ὡσαύτως δὲ καὶ ποία τῶν ὀλιγαρχιῶν ποίῳ πλήθει, καὶ τῶν λοιπῶν δὲ πολιτειῶν τίς συμφέρει τίσιν, εἴρηται πρότερον· ὅμως δ' ἐπεὶ δεῖ γενέσθαι δῆλον μὴ μόνον ποία τούτων τῶν πολιτειῶν ἀρίστη ταῖς πόλεσιν, ἀλλὰ καὶ πῶς δεῖ κατασκευάζειν καὶ ταύτας καὶ τὰς ἄλλας, ἐπέλθωμεν συντόμως.
333Aristoteles, Politica, 6; 93 (auctor 384BC-322BC)
διὸ βέλτιον μὴ μίαν εἶναι ταύτην τὴν ἀρχήν, ἀλλ' ἄλλους ἐξ ἄλλων δικαστηρίων, καὶ περὶ τὰς προθέσεις τῶν ἀναγεγραμμένων ὡσαύτως πειρᾶσθαι διαιρεῖν, ἔτι δ' ἔνια πράττεσθαι καὶ τὰς ἀρχὰς τάς τε ἄλλας καὶ τὰς τῶν ἔνων μᾶλλον τὰς νέας, καὶ τὰς τῶν ἐνεστώτων ἑτέρας καταδικασάσης ἑτέραν εἶναι τὴν πραττομένην, οἷον ἀστυνόμους τὰς παρὰ τῶν ἀγορανόμων, τὰς δὲ παρὰ τούτων ἑτέρους.
334Aristoteles, Politica, 7; 62 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι δὲ πολιτικῆς χορηγίας πρῶτον τό τε πλῆθος τῶν ἀνθρώπων, πόσους τε καὶ ποίους τινὰς ὑπάρχειν δεῖ φύσει, καὶ κατὰ τὴν χώραν ὡσαύτως, πόσην τε εἶναι καὶ ποίαν τινὰ ταύτην.
335Aristoteles, Politica, 7; 220 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι καὶ τοῦτο τὸ μέρος δηλονότι.
336Aristoteles, Problemata, 1, 8; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ἕν τε οὖν ἀέρι πνίγη γίνεται θερμαινομένου τοῦ ἀέρος διὰ πάχος, καὶ ἐν τοῖς σώμασιν ὡσαύτως πνίγη καὶ καύματα, τὸ δὲ ἐν σώματι καῦμα πυρετός ἐστιν, ἐν δὲ ὀφθαλμοῖς ὀφθαλμίαι.
337Aristoteles, Problemata, 3, 26; 6 (auctor 384BC-322BC)
Ἢ οὐθὲν κωλύει γίνεσθαι ταὐτὸ ὑπὸ ἐναντίων, μὴ ὡσαύτως δὲ ποιούντων, οἷον καὶ ὑπὸ τῶν πάγων ἀποκάεται καὶ ὑπὸ θερμοῦ, ὅταν ὁ πάγος ἀθρόον ποιήση τὸ θερμόν· ὥστ´ ἔστι μὲν ὡς ὑπ´ ἐναντίων τὸ πάθος τὸ αὐτὸ συμβαίνειν, ἔστι δὲ ὡς ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ τὸ αὐτό.
338Aristoteles, Problemata, 3, 33; 7 (auctor 384BC-322BC)
Καὶ τοῖς φοβουμένοις καὶ τοῖς ἀποθνήσκουσι συμβαίνει ὡσαύτως.
339Aristoteles, Problemata, 11; 135 (auctor 384BC-322BC)
καὶ οἱ τραυλοὶ δὲ ὡσαύτως· βραχύτερα γὰρ τὰ μόρια ταῦτα τοῖς τοιούτοις.
340Aristoteles, Problemata, 15; 19 (auctor 384BC-322BC)
ὅταν δ' ἔλθῃ ἐπὶ τὸ Β, ἡ ἀπὸ τοῦ Β ἀκτὶς ἐντὸς τῆς ΘΑ πεσεῖται, καὶ ὅταν πάλιν ἐπὶ τὸ Γ μεταβῇ, ὡσαύτως· εἰ δὲ μή, εὐθεῖα εὐθείας διχῇ ἅψεται.
341Aristoteles, Problemata, 22; 8 (auctor 384BC-322BC)
καὶ πεινῶντες δὲ ὡσαύτως.
342Aristoteles, Problemata, 22; 15 (auctor 384BC-322BC)
Διὰ τί τὰ περικάρπια καὶ τὰ κρέα, καὶ ὅσα τοιαῦτα, ἐν τοῖς ἀσκοῖς ἄσηπτα γίνεται, ὅταν σφόδρα φυσηθῶσι, καὶ τὰ ἐν τοῖς ἀκριβῶς περιπωματιζομένοις ὡσαύτως; ἢ διότι σήπεται μὲν κινούμενα πάντα, τὰ δὲ πλήρη ἀκίνητα· ἀδύνατον γὰρ ἄνευ κενοῦ κινηθῆναι, ταῦτα δὲ πλήρη.
343Aristoteles, Problemata, 35; 17 (auctor 384BC-322BC)
ὡσαύτως καὶ ἐπὶ πταρμῷ τῷ πτερῷ διαθερμάναντες καὶ κινήσαντες διελύσαμεν εἰς πνεῦμα· πλέονος δὲ γενομένου ἐξεώσαμεν.
344Aristoteles, Rhetorica, 1, 6, 30; 50 (auctor 384BC-322BC)
καὶ μάλιστα ἕκαστοι πρὸς ἃ φιλοτοίουτοι, οἷον οἱ φιλόνικοι εἰ νίκη ἔσται, οἱ φιλότιμοι εἰ τιμή, οἱ φιλοχρήματοι εἰ χρήματα, καὶ οἱ ἄλλοι ὡσαύτως.
345Aristoteles, Rhetorica, 1, 7, 2; 2 (auctor 384BC-322BC)
ἔστω δὴ ὑπερέχον μὲν τὸ τοσοῦτον καὶ ἔτι, ὑπερεχόμενον δὲ τὸ ἐνυπάρχον, καὶ μεῖζον μὲν ἀεὶ καὶ πλεῖον πρὸς ἔλαττον, μέγα δὲ καὶ μικρὸν καὶ πολὺ καὶ ὀλίγον πρὸς τὸ τῶν πολλῶν μέγεθος, καὶ ὑπερέχον μὲν τὸ μέγα, τὸ δὲ μικρὸν ἐλλεῖπον, καὶ πολὺ καὶ ὀλίγον ὡσαύτως.
346Aristoteles, Rhetorica, 1, 7, 7; 9 (auctor 384BC-322BC)
καὶ οὗ τὸ ποιητικὸν μεῖζον, ὡσαύτως· εἰ γὰρ τὸ ὑγιεινὸν αἱρετώτερον τοῦ ἡδέος καὶ μεῖζον ἀγαθόν, καὶ ἡ ὑγίεια τῆς ἡδονῆς μείζων.
347Aristoteles, Rhetorica, 1, 7, 30; 47 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ὧν αἱ τιμαὶ μείζους, ὡσαύτως· ἡ γὰρ τιμὴ ὥσπερ ἀξία τίς ἐστιν.
348Aristoteles, Rhetorica, 1, 9, 15; 13 (auctor 384BC-322BC)
περὶ μὲν οὖν ἀρετῆς καὶ κακίας καθόλου καὶ περὶ τῶν μορίων εἴρηται κατὰ τὸν ἐνεστῶτα καιρὸν ἱκανῶς, περὶ δὲ τῶν ἄλλων οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν· φανερὸν γὰρ ὅτι ἀνάγκη τά τε ποιητικὰ τῆς ἀρετῆς εἶναι καλά (πρὸς ἀρετὴν γάρ) καὶ τὰ ἀπ' ἀρετῆς γινόμενα, τοιαῦτα δὲ τά τε σημεῖα τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ ἔργα· ἐπεὶ δὲ τὰ σημεῖα καὶ τὰ τοιαῦτα ἅ ἐστιν ἀγαθοῦ ἔργα ἢ πάθη καλά, ἀνάγκη ὅσα τε ἀνδρείας ἔργα ἢ σημεῖα ἀνδρείας ἢ ἀνδρείως πέπρακται καλὰ εἶναι, καὶ τὰ δίκαια καὶ τὰ δικαίως ἔργα (πάθη δὲ οὔ· ἐν μόνῃ γὰρ ταύτῃ τῶν ἀρετῶν οὐκ ἀεὶ τὸ δικαίως καλόν, ἀλλ' ἐπὶ τοῦ ζημιοῦσθαι αἰσχρὸν τὸ δικαίως μᾶλλον ἢ τὸ ἀδίκως) , καὶ κατὰ τὰς ἄλλας δὲ ἀρετὰς ὡσαύτως.
349Aristoteles, Rhetorica, 1, 10, 13; 19 (auctor 384BC-322BC)
ἔστι δ' ἀπὸ τύχης μὲν τὰ τοιαῦτα γιγνόμενα, ὅσων ἥ τε αἰτία ἀόριστος καὶ μὴ ἕνεκά του γίγνεται καὶ μήτε ἀεὶ μήτε ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μήτε τεταγμένως (δῆλον δ' ἐκ τοῦ ὁρισμοῦ τῆς τύχης περὶ τούτων) , φύσει δὲ ὅσων ἥ τ' αἰτία ἐν αὐτοῖς καὶ τεταγμένη· ἢ γὰρ ἀεὶ ἢ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὡσαύτως ἀποβαίνει.
350Aristoteles, Rhetorica, 1, 10, 18; 29 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δ' ὅσα δι' αὑτοὺς ἑκόντες πράττουσιν, οὐχ ἑκόντες δὲ ὅσα μὴ δι' αὑτούς, πάντ' ἂν εἴη ὅσα ἑκόντες πράττουσιν ἢ ἀγαθὰ ἢ φαινόμενα ἀγαθά, ἢ ἡδέα ἢ φαινόμενα ἡδέα· τίθημι γὰρ καὶ τὴν τῶν κακῶν ἢ φαινομένων κακῶν ἢ ἀπαλλαγὴν ἢ ἀντὶ μείζονος ἐλάττονος μετάληψιν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς (αἱρετὰ γάρ πως) , καὶ τὴν τῶν λυπηρῶν ἢ φαινομένων λυπηρῶν ἢ ἀπαλλαγὴν ἢ μετάληψιν ἀντὶ μειζόνων ἐλαττόνων ἐν τοῖς ἡδέσιν ὡσαύτως.
351Aristoteles, Rhetorica, 1, 11, 12; 18 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἀρχὴ δὲ τοῦ ἔρωτος αὕτη γίγνεται πᾶσιν, ὅταν μὴ μόνον παρόντος χαίρωσιν ἀλλὰ καὶ ἀπόντος μεμνημένοις [ἐρῶσιν] λύπη προσγένηται τῷ μὴ παρεῖναι, καὶ ἐν πένθεσι καὶ θρήνοις ὡσαύτως ἐπιγίγνεταί τις ἡδονή· ἡ μὲν γὰρ λύπη ἐπὶ τῷ μὴ ὑπάρχειν, ἡδονὴ δ' ἐν τῷ μεμνῆσθαι καὶ ὁρᾶν πως ἐκεῖνον καὶ ἃ ἔπραττεν καὶ οἷος ἦν· διὸ καὶ τοῦτ' εἰκότως εἴρηται ὧς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφ' ἵμερον ὦρσε γόοιο.
352Aristoteles, Rhetorica, 2, 9, 9; 10 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἂν διὰ ταῦτα ἄλλο τι ἀγαθὸν γίγνηται αὐτοῖς, ὡσαύτως· καὶ γὰρ ἐνταῦθα μᾶλλον λυποῦσιν οἱ νεόπλουτοι ἄρχοντες διὰ τὸν πλοῦτον ἢ οἱ ἀρχαιόπλουτοι.
353Aristoteles, Rhetorica, 2, 10, 5; 11 (auctor 384BC-322BC)
οὐδ' ὧν πολὺ οἴονται παρ' αὐτοῖς ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις λείπεσθαι, οὐδ' ὧν πολὺ ὑπερέχειν, ὡσαύτως καὶ ρὸς τούτους καὶ περὶ τὰ τοιαῦτα.
354Aristoteles, Rhetorica, 2, 18, 1; 1 (auctor 384BC-322BC)
ἐπεὶ δὲ ἡ τῶν πιθανῶν λόγων χρῆσις πρὸς κρίσιν ἐστί (περὶ ὧν γὰρ ἴσμεν καὶ κεκρίκαμεν οὐδὲν ἔτι δεῖ λόγου) , ἔστι δ' ἐάν τε πρὸς ἕνα τις τῷ λόγῳ χρώμενος προτρέπῃ ἢ ἀποτρέπῃ, οἷον οἱ νουθετοῦντες ποιοῦσιν ἢ πείθοντες (οὐδὲν γὰρ ἧττον κριτὴς ὁ εἷς· ὃν γὰρ δεῖ πεῖσαι, οὗτός ἐστιν ὡς εἰπεῖν ἁπλῶς κριτής) , ἐάν τε πρὸς ἀμφισβητοῦντας, ἐάν τε πρὸς ὑπόθεσιν λέγῃ τις, ὁμοίως (τῷ γὰρ λόγῳ ἀνάγκη χρῆσθαι καὶ ἀναιρεῖν τὰ ἐναντία, πρὸς ἃ ὥσπερ ἀμφισβητοῦντα τὸν λόγον ποιεῖται) , ὡσαύτως δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐπιδεικτικοῖς (ὥσπερ γὰρ πρὸς κριτὴν τὸν θεωρὸν ὁ λόγος συνέστηκεν, ὅλως δὲ μόνος ἐστὶν ἁπλῶς κριτὴς ἐν τοῖς πολιτικοῖς ἀγῶσιν ὁ τὰ ζητούμενα κρίνων· τά τε γὰρ ἀμφισβητούμενα ζητεῖται πῶς ἔχει, καὶ περὶ ὧν βουλεύονται) , περὶ δὲ τῶν κατὰ τὰς πολιτείας ἠθῶν ἐν τοῖς συμβουλευτικοῖς εἴρηται πρότερον – ὥστε διωρισμένον ἂν εἴη πῶς τε καὶ διὰ τίνων τοὺς λόγους ἠθικοὺς ποιητέον.
355Aristoteles, Rhetorica, 2, 22, 16; 16 (auctor 384BC-322BC)
σχεδὸν μὲν οὖν ἡμῖν περὶ ἕκαστον τῶν εἰδῶν τῶν χρησίμων καὶ ἀναγκαίων ἔχονται οἱ τόποι· ἐξειλεγμέναι γὰρ αἱ προτάσεις περὶ ἕκαστόν εἰσιν, ὥστε ἐξ ὧν δεῖ φέρειν τὰ ἐνθυμήματα τόπων περὶ ἀγαθοῦ ἢ κακοῦ, ἢ καλοῦ ἢ αἰσχροῦ, ἢ δικαίου ἢ ἀδίκου, καὶ περὶ τῶν ἠθῶν καὶ παθημάτων καὶ ἕξεων ὡσαύτως, εἰλημμένοι ἡμῖν ὑπάρχουσι πρότερον οἱ τόποι.
356Aristoteles, Rhetorica, 3, 2, 13; 16 (auctor 384BC-322BC)
καὶ ἀπὸ καλῶν· κάλλος δὲ ὀνόματος τὸ μὲν ὥσπερ Λικύμνιος λέγει, ἐν τοῖς ψόφοις ἢ τῷ σημαινομένῳ, καὶ αἶσχος δὲ ὡσαύτως.
357Aristoteles, Rhetorica, 3, 7, 7; 8 (auctor 384BC-322BC)
ἐὰν οὖν καὶ τὰ ὀνόματα οἰκεῖα λέγῃ τῇ ἕξει, ποιήσει τὸ ἦθος· οὐ γὰρ ταὐτὰ οὐδ' ὡσαύτως ἀγροῖκος ἂν καὶ πεπαιδευμένος εἴπειεν.
358Aristoteles, Rhetorica, 3, 12, 4; 9 (auctor 384BC-322BC)
καὶ τὰ ἀσύνδετα ὡσαύτως· « ἦλθον, ἀπήντησα, ἐδεόμην· » ἀνάγκη γὰρ ὑποκρίνεσθαι καὶ μὴ ὡς ἓν λέγοντα τῷ αὐτῷ ἤθει καὶ τόνῳ εἰπεῖν.
359Aristoteles, Rhetorica, 3, 14, 6; 16 (auctor 384BC-322BC)
οτ 774 καὶ ἡ κωμῳδία ὡσαύτως.
360Aristoteles, Rhetorica, 3, 17, 1; 1 (auctor 384BC-322BC)
τὰς δὲ πίστεις δεῖ ἀποδεικτικὰς εἶναι· ἀποδεικνύναι δὲ χρή, ἐπεί περ τεττάρων ἡ ἀμφισβήτησις, περὶ τοῦ ἀμφισβητουμένου φέροντα τὴν ἀπόδειξιν, οἷον, εἰ ὅτι οὐ γέγονεν ἀμφισβητεῖται, ἐν τῇ κρίσει δεῖ τούτου μάλιστα τὴν ἀπόδειξιν φέρειν, εἰ δ' ὅτι οὐκ ἔβλαψεν, τούτου, καὶ ὅτι οὐ τοσόνδε ἢ ὅτι δικαίως, ὡσαύτως καὶ εἰ περὶ τοῦ γενέσθαι τοῦτο ἡ ἀμφισβήτησις.
361Aristoteles, Topica, 1, I 10; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῶν ἄλλων.
362Aristoteles, Topica, 1, I 14; 3 (auctor 384BC-322BC)
Χρήσιμον δέ καί τό ποιεῖν αὐτάς ἐν τῷ ἐκλέγειν μή μόνον τάς οὔσας ἐνδόξους, ἀλλά καί τάς ὁμοίας ταύταις, οἷον ὅτι τῶν ἐναντίων ἡ αὐτήν αἴσθησις (καί γάρ ἡ ἐπιστήμη) καί ὅτι ὁρῶμεν εἰσδεχόμενοί τι, οὐκ ἐκπέμποντες καί γάρ καί ἐπί τῶν ἄλλων αἰσθήσεων οὕτως· ἀκούομέν τε γάρ εἰσδεχόμενοί τι, οὐκ ἐκπέμποντες, καί γευόμεθα ὡσαύτως.
363Aristoteles, Topica, 1, I 15; 2 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῶν ἄλλων.
364Aristoteles, Topica, 1, I 15; 28 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί εἰ τό ὑγιεινόν πλεοναχῶς, καί τό ὑγιεινῶς πλεοναχῶς ῥηθήσεται, οἷον εἰ ὑγιεινόν τό μέν ὑγιείας ποιητικόν τό δέ φυλακτικόν τό δέ σημαντικόν, καί τό ὑγιεινῶς ἢ ποιητικῶς ἢ φυλακτικῶς ἢ σημαντικῶς ῥηθήσεται.
365Aristoteles, Topica, 1, I 15; 35 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί τό λευκόν ἐπί σώματος μέν χρῶμα, ἐπί δέ φωνῆς τό εὐήκοον.
366Aristoteles, Topica, 1, I 15; 36 (auctor 384BC-322BC)
Παραπλησίως δέ καί τό ὀξύ· οὐ γάρ ὡσαύτως ἐπί πάντων τό αὐτό λέγεται· φωνή μέν γάρ ὀξεῖα ἡ ταχεῖα, καθάπερ φασίν οἱ κατά τούς ἀριθμούς ἁρμονικοί, γωνία δ᾿ ὀξεῖα ἡ ἐλάσσων ὀρθῆς, μάχαιρα δέ ἡ ὀξυγώνιος.
367Aristoteles, Topica, 2, II 6; 8 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί εἰ τό ὁπότερ᾿ ἔτυχεν ἐξ ἀνάγκης ἔφησεν ἢ ὡς ἐπί τό πολύ· οὔτε γάρ ἐξ ἀνάγκης τό ὁπότερ᾿ ἔτυχεν οὔθ᾿ ὡς ἐπί τό πολύ.
368Aristoteles, Topica, 2, II 7; 10 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῶν ἄλλων· καθ᾿ ἑκάστην γάρ συζυγίαν τό μέν αἱρετόν τό δέ φευκτόν, καί τό μέν ἐπιεικοῦς ἤθους τό δέ φαύλου.
369Aristoteles, Topica, 3, III 6; 9 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τῶν φθαρτικῶν δέ καί τῶν γενέσεων καί φθορῶν ὡσαύτως.
370Aristoteles, Topica, 3, III 6; 12 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῶν ἄλλων· ἐν ἅπασι γάρ ὁμοίως τό ἔνδοξον.
371Aristoteles, Topica, 3, III 6; 15 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐκ τοῦ ὁμοίως δέ καί ἧττον ὡσαύτως· ἔσται γάρ καί ἀναιρεῖν καί κατασκευάζειν, πλήν ἐκ μέν τοῦ ὁμοίως ἀμφότερα, ἐκ δέ τοῦ ἧττον κατασκευάζειν μόνον, ἀνασκευάζειν δέ οὔ.
372Aristoteles, Topica, 4, IV 4; 3 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῶν γενέσεων καί φθορῶν, οἷον εἰ τό οἰκοδομεῖν ἐνεργεῖν, τό ᾠκοδομηκέναι ἐνηργηκέναι, καί εἰ τό μανθάνειν ἀναμιμνήσκεσθαι, καί τό μεμαθηκέναι ἀναμεμνῆσθαι, καί εἰ τό διαλύεσθαι φθείρεσθαι, τό διαλελύσθαι ἐφθάρθαι καί ἡ διάλυσις φθορά τις.
373Aristoteles, Topica, 4, IV 4; 4 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τῶν γενητικῶν δέ καί φθαρτικῶν ὡσαύτως, καί ἐπί τῶν δυνάμεων καί χρήσεων, καί ὅλως καθ᾿ ὁποιανοῦν ὁμοιότητα καί ἀναιροῦντι καί κατασκευάζοντι σκεπτέον, καθάπερ ἐπί τῆς γενέσεως καί φθορᾶς ἐλέγομεν.
374Aristoteles, Topica, 4, IV 4; 13 (auctor 384BC-322BC)
Καί κατασκευάζοντι δέ ὡσαύτως σκεπτέον· εἰ γάρ τό μή ἀγαθόν οὐχ ἡδύ, τό ἡδύ ἀγαθόν, ὥστε γένος τό ἀγαθόν τοῦ ἡδέος.
375Aristoteles, Topica, 4, IV 4; 22 (auctor 384BC-322BC)
Πάλιν εἰ ὡσαύτως λέγεται τό γένος καί τό εἶδος κατά τάς πτώσεις, οἷον εἰ τινί ἢ τινός ἢ ὁσαχῶς ἄλλως.
376Aristoteles, Topica, 4, IV 4; 28 (auctor 384BC-322BC)
Ὡσαύτως δέ καί ἐπί τῆς ἐπιστήμης καί τῆς ὑπολήψεως· αὗται γάρ τινος, καί ἀντιστρέφει ὁμοίως· τό τε ἐπιστητόν καί τό ὑποληπτόν τινί.
377Aristoteles, Topica, 5, V 7; 13 (auctor 384BC-322BC)
Ἔπειτ᾿ ἐκ τῶν ὡσαύτως ἐχόντων, ἀνασκευάζοντα μέν εἰ τό ὡσαύτως ἔχον τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος μή ἐστιν ἴδιον· οὐδέ γάρ τό ὡσαύτως ἔχον τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος ἔσται ἴδιον.
378Aristoteles, Topica, 5, V 7; 14 (auctor 384BC-322BC)
Εἰ δ᾿ ἔστι τοῦ ὡσαύτως ἔχοντος τό ὡσαύτως ἔχον ἴδιον, τούτου οὐκ ἔσται ἴδιον οὗ κεῖται εἶναι ἴδιον.
379Aristoteles, Topica, 5, V 7; 15 (auctor 384BC-322BC)
Οἷον ἐπεί ὡσαύτως ἔχει φρόνησις πρός τό καλόν καί τό αἰσχρόν τῷ ἐπιστήμη ἑκατέρου αὐτῶν εἶναι, οὐκ ἔστι δ᾿ ἴδιον φρονήσεως τό ἐπιστήμην εἶναι καλοῦ, οὐκ ἂν εἴη ἴδιον φρονήσεως τό ἐπιστήμην εἶναι αἰσχροῦ.
380Aristoteles, Topica, 5, V 7; 17 (auctor 384BC-322BC)
Κατασκευάζοντι δέ οὐδέν οὗτος ὁ τόπος ἐστί χρήσιμος· τό γάρ ὡσαύτως ἔχον ἓν πρός πλείω συγκρίνεται.
381Aristoteles, Topica, 6, VI 9; 7 (auctor 384BC-322BC)
Καί ἐπί τῶν ἐναντίων δ᾿ ὡσαύτως.
382Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p1, 8; 8
καὶ ἀνέβη ἐκεῖθεν εἰς Φανουηλ καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτοὺς ὡσαύτως, καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ ἄνδρες Φανουηλ ὃν τρόπον ἀπεκρίθησαν ἄνδρες Σοκχωθ.
383Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p5, 1; 21
ἐπὶ τὸ σῶμα αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἐφίπτανται νυκτερίδες, χελιδόνες καὶ τὰ ὄρνεα, ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ αἴλουροι.
384Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p5, 1; 27
τὰς δὲ θυσίας αὐτῶν ἀποδόμενοι οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καταχρῶνται· ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἀπ’ αὐτῶν ταριχεύουσαι οὔτε πτωχῷ οὔτε ἀδυνάτῳ μεταδιδόασιν· τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἀποκαθημένη καὶ λεχὼ ἅπτονται.
385Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p5, 1; 34
ὡσαύτως οὔτε πλοῦτον οὔτε χαλκὸν οὐ μὴ δύνωνται διδόναι· ἐάν τις αὐτοῖς εὐχὴν εὐξάμενος μὴ ἀποδῷ, οὐ μὴ ἐπιζητήσωσιν.
386Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p5, 1; 60
ὡσαύτως καὶ ἀστραπή, ὅταν ἐπιφανῇ, εὔοπτός ἐστιν· τὸ δ’ αὐτὸ καὶ πνεῦμα ἐν πάσῃ χώρᾳ πνεῖ·
387Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, p5, 1; 70
τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῇ ἐν κήπῳ ῥάμνῳ, ἐφ’ ἧς πᾶν ὄρνεον ἐπικάθηται, ὡσαύτως δὲ καὶ νεκρῷ ἐρριμμένῳ ἐν σκότει ἀφωμοίωνται οἱ θεοὶ αὐτῶν ξύλινοι καὶ περίχρυσοι καὶ περιάργυροι.
388Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 11
συνεκάλεσεν δὲ Φαραω τοὺς σοφιστὰς Αἰγύπτου καὶ τοὺς φαρμακούς, καὶ ἐποίησαν καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν ὡσαύτως.
389Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 7; 22
ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν· καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραω, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθάπερ εἶπεν κύριος.
390Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 8; 3
ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν καὶ ἀνήγαγον τοὺς βατράχους ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου.
391Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 8; 14
ἐποιήσαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν ἐξαγαγεῖν τὸν σκνῖφα καὶ οὐκ ἠδύναντο. καὶ ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἐν τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσιν.
392Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 30; 32
ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστιν καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν.
393Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 30; 33
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ’ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολεθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
394Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ex, 30; 38
ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
395Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Lev, 24; 19
καὶ ἐάν τις δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡς ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτως ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ·
396Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 12; 22
ὡς ἔσθεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος, οὕτως φάγῃ αὐτό, ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται.
397Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 15; 17
καὶ λήμψῃ τὸ ὀπήτιον καὶ τρυπήσεις τὸ ὠτίον αὐτοῦ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἔσται σοι οἰκέτης εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ τὴν παιδίσκην σου ποιήσεις ὡσαύτως.
398Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Dtn, 15; 22
ἐν ταῖς πόλεσίν σου φάγῃ αὐτό, ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον·
399Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 6; 8
καὶ ἑπτὰ ἱερεῖς ἔχοντες ἑπτὰ σάλπιγγας ἱερὰς παρελθέτωσαν ὡσαύτως ἐναντίον τοῦ κυρίου καὶ σημαινέτωσαν εὐτόνως, καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης κυρίου ἐπακολουθείτω·
400Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 11; 15
ὃν τρόπον συνέταξεν κύριος τῷ Μωυσῇ τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ Μωϋσῆς ὡσαύτως ἐνετείλατο τῷ Ἰησοῖ, καὶ οὕτως ἐποίησεν Ἰησοῦς, οὐ παρέβη οὐδὲν ἀπὸ πάντων, ὧν συνέταξεν αὐτῷ Μωϋσῆς.
401Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ios, 14; 11
ἔτι εἰμὶ σήμερον ἰσχύων ὡσεὶ ὅτε ἀπέστειλέν με Μωϋσῆς, ὡσαύτως ἰσχύω νῦν ἐξελθεῖν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν πόλεμον.
402Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 1Par, 28; 16
ἔδωκεν αὐτῷ ὁμοίως τὸν σταθμὸν τῶν τραπεζῶν τῆς προθέσεως, ἑκάστης τραπέζης χρυσῆς καὶ ὡσαύτως τῶν ἀργυρῶν,
403Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Tob, 7; 10
καὶ ἤκουσεν Ραγουηλ τὸν λόγον καὶ εἶπεν τῷ παιδί Φάγε καὶ πίε καὶ ἡδέως γενοῦ τὴν νύκτα ταύτην· οὐ γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ᾧ καθήκει λαβεῖν Σαρραν τὴν θυγατέρα μου πλὴν σοῦ, ἄδελφε, ὡσαύτως δὲ καὶ ἐγὼ οὐκ ἔχω ἐξουσίαν δοῦναι αὐτὴν ἑτέρῳ ἀνδρὶ πλὴν σοῦ, ὅτι σὺ ἔγγιστά μου· καὶ μάλα τὴν ἀλήθειάν σοι ὑποδείξω, παιδίον.
404Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Tob, 13; 12
καὶ νῦν ὅτε προσηύξω καὶ Σαρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τῆς δόξης κυρίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως·
405Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Idt, 15; 5
ὡς δὲ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ, πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐπέπεσον ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔκοπτον αὐτοὺς ἕως Χωβα. ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἐξ Ιερουσαλημ παρεγενήθησαν καὶ ἐκ πάσης τῆς ὀρεινῆς, ἀνήγγειλαν γὰρ αὐτοῖς τὰ γεγονότα τῇ παρεμβολῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν· καὶ οἱ ἐν Γαλααδ καὶ οἱ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπερεκέρασαν αὐτοὺς πληγῇ μεγάλῃ, ἕως οὗ παρῆλθον Δαμασκὸν καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς.
406Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Est, 9; 13
καὶ εἶπεν Εσθηρ τῷ βασιλεῖ Δοθήτω τοῖς Ιουδαίοις χρῆσθαι ὡσαύτως τὴν αὔριον ὥστε τοὺς δέκα υἱοὺς κρεμάσαι Αμαν.
407Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 20; 4
ὀνειδιζόμενος ὀκνηρὸς οὐκ αἰσχύνεται, ὡσαύτως καὶ ὁ δανιζόμενος σῖτον ἐν ἀμήτῳ.
408Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 27; 15
σταγόνες ἐκβάλλουσιν ἄνθρωπον ἐν ἡμέρᾳ χειμερινῇ ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ὡσαύτως καὶ γυνὴ λοίδορος ἐκ τοῦ ἰδίου οἴκου.
409Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Prv, 27; 20
ᾅδης καὶ ἀπώλεια οὐκ ἐμπίμπλανται, ὡσαύτως καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἀνθρώπων ἄπληστοι.
410Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Sir, 49; 7
ἐν χειρὶ Ιερεμιου· ἐκάκωσαν γὰρ αὐτόν, καὶ αὐτὸς ἐν μήτρᾳ ἡγιάσθη προφήτης ἐκριζοῦν καὶ κακοῦν καὶ ἀπολλύειν, ὡσαύτως οἰκοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν.
411Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 10; 15
μὴ δοξασθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν αὐτῇ; ἢ ὑψωθήσεται πρίων ἄνευ τοῦ ἕλκοντος αὐτόν; ὡσαύτως ἐάν τις ἄρῃ ῥάβδον ἢ ξύλον.
412Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Is, 43; 8
καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν, καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτως τυφλοί, καὶ κωφοὶ τὰ ὦτα ἔχοντες.
413Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 40; 16
καὶ θυρίδες κρυπταὶ ἐπὶ τὰ θειμ καὶ ἐπὶ τὰ αιλαμ ἔσωθεν τῆς πύλης τῆς αὐλῆς κυκλόθεν, καὶ ὡσαύτως τοῖς αιλαμ θυρίδες κύκλῳ ἔσωθεν, καὶ ἐπὶ τὸ αιλαμ φοίνικες ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
414Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, Ez, 42; 5
καὶ οἱ περίπατοι οἱ ὑπερῷοι ὡσαύτως, ὅτι ἐξείχετο τὸ περίστυλον ἐξ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὑποκάτωθεν περιστύλου, καὶ τὸ διάστημα· οὕτως περίστυλον καὶ διάστημα καὶ οὕτως στοαί·
415Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 2; 12
ὡσαύτως καὶ ὁ Σαλωμων τὰς ὀκτὼ ἡμέρας ἤγαγεν.
416Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 2; 14
ὡσαύτως δὲ καὶ Ιουδας τὰ διαπεπτωκότα διὰ τὸν γεγονότα πόλεμον ἡμῖν ἐπισυνήγαγεν πάντα, καὶ ἔστιν παρ’ ἡμῖν·
417Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 7; 13
Καὶ τούτου δὲ μεταλλάξαντος τὸν τέταρτον ὡσαύτως ἐβασάνιζον αἰκιζόμενοι.
418Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 2Mac, 15; 39
καθάπερ γὰρ οἶνον κατὰ μόνας πίνειν, ὡσαύτως δὲ καὶ ὕδωρ πάλιν πολέμιον· ὃν δὲ τρόπον οἶνος ὕδατι συγκερασθεὶς ἡδὺς καὶ ἐπιτερπῆ τὴν χάριν ἀποτελεῖ, οὕτως καὶ τὸ τῆς κατασκευῆς τοῦ λόγου τέρπει τὰς ἀκοὰς τῶν ἐντυγχανόντων τῇ συντάξει. ἐνταῦθα δὲ ἔσται ἡ τελευτή.
419Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Mac, 6; 33
ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς περὶ τούτων συμπόσιον βαρὺ συναγαγὼν ἀδιαλείπτως εἰς οὐρανὸν ἀνθωμολογεῖτο μεγαλομερῶς ἐπὶ τῇ παραδόξῳ γενηθείσῃ αὐτῷ σωτηρίᾳ.
420Biblia, Biblia graeca iuxta LXX interpretes, 3Mac, 7; 19
καταχθέντες δὲ μετ’ εἰρήνης ἐν ταῖς πρεπούσαις ἐξομολογήσεσιν ὡσαύτως κἀκεῖ ἔστησαν καὶ ταύτας ἄγειν τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὸν τῆς παροικίας αὐτῶν χρόνον εὐφροσύνους.
421Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 20; 5
οἱ δὲ ἀπῆλθον. πάλιν [δὲ] ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως.
422Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 21; 30
προσελθὼν δὲ τῷ ἑτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθεν.
423Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 21; 36
πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.
424Biblia, Novum testamentum graece, Mt, 25; 17
ὡσαύτως ὁ τὰ δύο ἐκέρδησεν ἄλλα δύο.
425Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 12; 21
καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν μὴ καταλιπὼν σπέρμα· καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως·
426Biblia, Novum testamentum graece, Mc, 14; 31
ὁ δὲ ἐκπερισσῶς ἐλάλει, Ἐὰν δέῃ με συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε ἀπαρνήσομαι. ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
427Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 13; 5
οὐχί, λέγω ὑμῖν, ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοῆτε πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε.
428Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 20; 31
καὶ ὁ τρίτος ἔλαβεν αὐτήν, ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἑπτὰ οὐ κατέλιπον τέκνα καὶ ἀπέθανον.
429Biblia, Novum testamentum graece, Lc, 22; 20
καὶ τὸ ποτήριον ὡσαύτως μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυννόμενον].
430Biblia, Novum testamentum graece, Rom, 8; 26
Ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν· τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει στεναγμοῖς ἀλαλήτοις·
431Biblia, Novum testamentum graece, 1Cor, 1Cor; 25
ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἐὰν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.
432Biblia, Novum testamentum graece, 1Tim, 1Tim; 9
ὡσαύτως [καὶ] γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν καὶ χρυσίῳ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,
433Biblia, Novum testamentum graece, 1Tim, 1Tim; 8
Διακόνους ὡσαύτως σεμνούς, μὴ διλόγους, μὴ οἴνῳ πολλῷ προσέχοντας, μὴ αἰσχροκερδεῖς,
434Biblia, Novum testamentum graece, 1Tim, 1Tim; 11
γυναῖκας ὡσαύτως σεμνάς, μὴ διαβόλους, νηφαλίους, πιστὰς ἐν πᾶσιν.
435Biblia, Novum testamentum graece, 1Tim, 1Tim; 25
ὡσαύτως καὶ τὰ ἔργα τὰ καλὰ πρόδηλα, καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὐ δύνανται.
436Biblia, Novum testamentum graece, Tit, 2; 3
πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους μηδὲ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους,
437Biblia, Novum testamentum graece, Tit, 2; 6
τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν·
438Cicero, Academica, p5, 46; 560 (opus 45BC)
et unius modi et tale quale est ( μονοειδὲς καὶ ὡσαύτως καὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον , i. e. ἰδέα ) 13, 19 cf.
439Concilia varia Dionysius Exiguus, Codex canonum ecclesiae universae, 67, 0047A (auctor c.470–c.544)
Εἰ δὲ ἡ ἀνάκρισις ἀνεπιτηδείους αὐτοὺς εὑρίσκοι, καθαιρεῖσθαι αὐτοὺς προσήκει· ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ τῶν διακονισσῶν, καὶ ὅλως περὶ τῶν ἐν τῷ κανόνι [κλήρῳ] ἐξεταζομένων ὁ αὐτὸς τύπος παραφυλαχθήσεται. Εμνήσθη μὲν δὲ [F. δὴ] τῶν διακονισσῶν τῶν ἐν τῷ σχήματι ἐξετασθεισῶν, ἐπεὶ μηδὲ χειροθεσίαν τινὰ ἔχουσιν, ὥστε ἐξάπαντος ἐν τοῖς λαϊκοῖς αὐτὰς ἐξετάζεσθαι.
440Concilia varia Dionysius Exiguus, Codex canonum ecclesiae universae, 67, 0075B (auctor c.470–c.544)
Ὅτι οὐ δεῖ ἐν ταῖς κώμαις καὶ ἐν ταῖς χώραις καθίστασθαι ἐπισκόπους, ἀλλὰ περιοδευτὰς, τοὺς μέν τοι ἤδη προκατασταθέντας, μηδὲν πράττειν ἄνευ γνώμης τοῦ ἐπισκόπου τοῦ ἐν τῇ πόλει· ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους μηδὲν πράττειν ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ ἐπισκόπου.
441Concilia varia Dionysius Exiguus, Codex canonum ecclesiae universae, 67, 0089C (auctor c.470–c.544)
Παρθένον ἀναθεῖσαν ἑαυτὴν τῷ δεσπότῃ Θεῷ, ὡσαύτως δὲ καὶ μονάζοντας, μὴ ἐξεῖναι γάμῳ προσομιλεῖν· εἰ δέ γε εὑρεθεῖεν τοῦτο ποιοῦντες, ἔστωσαν ἀκοινώνητοι· ὡρίσαμεν δὲ ἔχειν τὴν αὐθέντεεαν τῆς ἐπ' αὐτοῖς φιλανθρωπίας τὸν κατὰ τόπον ἐπίσκοπον.
442Constantinus I, Conciones, 8, 0407A (auctor c.272–337)
τὸ δέ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτά τε καὶ ὡσαύτως ἔχειν τὸν σύμπαντα κόσμον, (οὐκ) ἀμελῶς ἔχειν (οὐδ' ἀπὸ ταυτομάτου γεγένησθαι τοῦτον παριστησι)· τίς δ' ἂν ἔγνω τὸν συμπάσης γενέσεως δημιουργὸν; εὐχαὶ δὲ καὶ λιτανεῖαι, πρὸς τίνα πρῶτον, ἢ τελευταῖον; τίνα δὲ θερπεύων ἐξ αἱρέσεως, οὐκ ἂν περὶ τοὺς λοιποὺς ἠσέβησα; ἢ τάχα δ' ἂν καὶ δεόμενος τῶν βιωτικῶν τινος, τῷ μὲν συναραμένῳ χάριν ἔγνων, τῷ δ' ἀντιπράξαντι ἐμεμψάμην; τίνι δὲ προσευξάμενος τὴν αἱτίαν τῆς περιστάσεως γνῶναι, τῆς τ' ἀπαλλαγῆς τυχεῖν ἠξίουν.
443Constantinus I, Conciones, 8, 0422A (auctor c.272–337)
τὰ γὰρ ὑπὸ τῶν προφητῶν πάλαί τότε προλεχθέντα, ἐπιδημήσας τῇ Αἰγύπτῳ, ὡς ἴδιὰ γε αὐτῷ ὑπὸ Θεοῦ ἀναπετασθέντα τοῖς Ἰταλιώταις προηγόρευεν· αὐτὸς τε ὁ ὑπὲρ πάντας τοὺς ἄλλους ἠπιώτατος Πλάτων, ταὶ τὰς διανοίας τῶν ἀνθρώπων πρῶτος ἀπὸ τῶν αἱσθήσεων ἐπὶ τὰ νοητὰ καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἕχοντα ἐθίσας ἀνακύψαι, ἀναβλέψας τ' ἐπὶ τὰ μετάρσια καὶ διδάξας, πρῶτον μὲν Θεὸν ὑφηγήσατο τὸν ὑπὲρ τὴν οὐσίαν· καλῶς ποιῶν· ὑπέταξε δὲ τούτῳ καὶ δεύτερον, καὶ δύο οὐσίας τῷ ἀριθμῷ διεῖλε, μιᾶς οὔσης τῆς ἀμφοτέρων τελειότητος, τῆς τε οὐσίαςς τοῦ δευτέρου Θεοῦ τὴν ὕπagr;ρξιν ἐχούσης ἐκ τοῦ πρώτου· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ δημιουργὸς καὶ διοικητὴς τῶν ὅλων, δηλονότι ὑπεραναβεβηκώς· ὁ δὲ μετ' ἐκεῖνον, ταῖς ἐκείνου προστάξεσιν ὑπουργήσας, τὴν αἰτίαν τῆς τῶν πάντων συστάσεως εἰς ἐκεῖνον ἀναπέμπει.
444Constantinus I, Epistolae, 8, 0552A (auctor c.272–337)
σοί τ' οὖν ὡς ὅτι κάλλιστα, ἐκείνοις θ' ὡσαύτως ὑπάρχει τὰ κάλλιστα, ὅ, τι σοι κᾀκείνῳ.
445Constantinus I, Epistolae, 8, 0543D (auctor c.272–337)
ἀφῖκται γὰρ εἰς ἐμέ, Εὐφρόνιόν τε τὸν πρεσβύτερον, πολίτην ὄντα τῆς κατὰ Καππαδοκίαν Καισαρείας, καὶ Γεώργιον τὸν Αρεθουσίων πρεσβύτερον ὡσαύτως, ὃν ἐπὶ τῆς τάξεως τάύτης Ἀλέξανδρος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ κατεστήσατο, εἶναι τὴν πίστιν δοκιμωτάτους.
446Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 550; 3 (opus 1508)
Καί πάλιν τό ἕτερον ὡσαύτως, id est Non dissonat autem ab iis adagium, quo dicunt, cuiusmodi sunt mores, eiusmodi et orationem esse.
447Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 4126; 2 (opus 1508)
Sed Sophocles in eadem fabula declarat generosi equi senectutem his versibus: Ὥσπερ γάρ ἵππος εὐγενής, κἅν ᾖ γέρων, Ἐν τοῖσι δεινοῖς θυμόν οὐκ ἀπώλεσεν, Ἀλλ’ ὀρθόν οὖς ἵστησιν, ὡσαύτως δέ σύ Ἡμᾶς τ’ ὀτρύνεις καὐτός ἐν πρώτοις ἔπῃ, id est Generosus ut equus, consenuerit iam licet, Animum tamen nunquam in periclis abiicit, Sed auribus rectis stat, itidem tu quoque Et incitas me et ipse cum primis ades.
448Dositheus, Hermeneumata Leidensia, I; 1 (auctor c.350)
ἔτι πλέον aut amplius καὶ μεῖζον et maius καὶ ἐλευθεριώτερον et liberius καὶ πληρέστερον et plenius καὶ ὑπέρμεστον et cumulatius δαψιλέστερον γάρ largius enim καὶ προηλκυσμένως et prolixius ἄλλως aliter εὐθέως statim / mox ἐξαῦτις continuo παραχρῆμα protinus πάραυτα confestim ἐσπουδασμένως properantius ὡρίμως mature θίξει tactu στιγμή punctus ταχύτερον celerius ταχύ cito πάλιν iterum ἄνωθεν denuo εὐκοσμία decor Ἀφροδίσια Veneralia πυνθάνεται interrogat πλούσιος dives πένης pauper ἀποδώσω οὖν reddam ergo τὰ λοιπά cetera κατὰ στοιχεῖον per litteras πράσσω ago πράσσεις ages πράσσει aget πρᾶξον age ἔπρασσον agebam ἔπρασσες agebas ἔπρασσεν agebat ἔπρασσον agebant πράξω agam πράξῃς agas πράξῃ agat πράξωσιν agant ἐπράξαμεν agebamus ἐπράσσετε agebatis ἔπρασσον agebam ἐπράσσομεν agebamus πράσσετε agetis πράσσουσιν agunt πράξωμεν agamus πράξατε agite πραξάτωσαν agant κατηγορήσω accusabo κατηγορήσεις accusabis κατηγορήσει accusabit πίνω bibo πίνεις bibes πίνει bibet πίνωσιν bibant πίετε bibete ἔπινον bibebam ἔπινες bibebas ἔπινεν bibebat ἐπίνομεν bibebamus πεπώκειν biberam πεπώκεις biberas πεπώκει biberat πεπώκεσαν bibebant πίωμεν bibamus πίετε bibetis πίονται bibent ᾄδω canto ᾄδεις cantas ᾄδει cantat ᾄδουσιν cantant ᾆσον canta ᾖδον cantabam ᾔδες cantabas ᾔδεν cantabat ᾔσαν cantabant ᾔσαμεν cantavimus ᾔσατε cantastis ᾔσαν cantarunt χαρίζομαι dono χαρίζῃ donas χαρίζεται donat χαρίζονται donant χάρισαι dona ἐχαριζόμην donabam ἐχαρίζου donabas εὐκόπως facile ἐραστής amator ἐπιθυμεῖ concupiscit / desiderat ἐπιμέλως diligenter ἐπιθές inpone εἰκών imago εὐκόπως facile ζημία damnum ζυγόν iugum ζεύγη paria ζεῦξον iunge ζήτημα quaestio ζωγραφία pictura ζῶσιν vivent ζωμός ius ζώνη semicinctium ζηλότυπος zelotypus ζητεῖται quaeritur σβέσον extingue ἠγόρασα emi ἠθέλησα volui ἠθέλησεν voluit ἡτοίμασα paravi ἠγέρθην surrexi ἦρα sustuli ἡμέτερον nostrum ἤδη iam ᾔτησεν poposcit ἦλθεν venit ἤνεγκεν attulit ἥρπασεν rapuit ἠσπάσατο salutavit ἤκουσεν audiit ἥψατο tetigit θέλεις vis θιγγάνει tangit θορυβεῖται turbatur θεωρεῖ spectat θεραπεύει curat θερμαίνει calfacit θεός deus θόρυβος tumultus θῶμεν ponamus θυρωρός ostiarius θυμαντικός animosus θάλλουσιν florent θηλυκόν femininum θαυμάζω miror ἵνα τί ut quid ἱκανοδότης satisdator ἰξευτής aucupator ἰχνευτής vestigator ἰξός viscum ἴχνος vestigium ἱδρώς sudor ἱκεσία supplicatio / praefatio ἱδεῖν videre ἴσος aequalis ἱδέ vide ἴδιον suum / proprium καλῶς bene κακῶς male κρατεῖ tenet κράζει clamat κλαίει plorat κλάννει frangit κνήθει scalpit κλείει claudit κωλύει vetat κλέπτης fur κοιμᾶται dormit κέρδος lucrum κυβευτής stlactarius κερδαίνει lucratur κατέλειψεν reliquit καινόν novum λαλῶ loquor λαμβάνω accipio λάχωμεν micemus λουώμεθα lavemus λῦσον solve λέγει dicit λόγος verbum λοιδορεῖ maledicit λίαν valde λαμπρόν limpidum / clarum λῃσταί latrones λίθος lapis μανθάνει discet μέλλει incipet / futurum est μολύνει inquinat μένει habitat / manet μαίνεται insanit μισεῖ odet μῦθος fabula μήνυσον nuntia μένομεν manemus μνημεῖον monumentum μάγειρος cocus νύξ nox νικῶ vinco νικᾷ vincit νοεῖ intellexit ναυαγός naufragus νεκρός mortuus νωθρός infirmus νουνεχής sensatus νόμος lex ξένος hospes ξενίζεται hospitatur ξενία hospitium ξύλα ligna ξῦσον rade ξένοι hospites ξαίνει carminat ξυλοκοπεῖ defustat οὐκ οἶδα nescio οὐδέν nihil οὐδέποτε numquam ὀφείλω debeo ὀρθόν rectum ὄνομα nomen οὐκοῦν ergo οὐδέπω necdum ὁμοῦ pariter οὐκ ἀκούω non audio ὁλόκληρον integrum οὐκ ἔξεστιν non licet περιπατεῖ ambulat πράσσει agit ποιεῖ facit παλαίει luctatur παίζει ludet πλύνει lavat πειράζει temptat πίσσα pix πισσοῖ picat πρωί mane πιστός fidelis πόλις civitas πατεῖ calcat προάγει antecedet πολλά multa πρόνοια providentia προβλέπει providet ῥίπτω proicio ῥιγῶ algeo ῥαίνω spargo ῥήσσω adlido ῥάπτω cuso ῥυφῶ sorbeo ῥοῖζος ictus ῥέγχω sterto ῥύομαι exuo ῥῆμα verbum σιῶπα tace σῆσον cerne σεῖσον move σύρισον sibila στρῶσον sterne σῦρον trahe σφῖγξον stringe συνδοῦλος conservus συνελεύθερος conlibertus σύγκλητος senatus συμφωνεῖ convenit σύγκοινος communis victor σποδός cinis συνστρατιώτης conmilito σιγή silentium συκοφάντης calumniator τηρεῖ servat τρυπᾷ pertundit τρίβει fricat τύπτει ferit τορύνη tudicula τρέφει pascit τρώγει manducat τίκτει parit τροφή cibus τοιουτότροπον hocmodis τοῦτο μέντοι hoc tamen τοσούτῳ tanto τί ἐστιν quid est τότε tunc ταῦτα ista τεθήτω ponatur ὕπαγε duc te ὑγιής integer ὑγιαίνει valet ὑλακτεῖ latrat ὑφαίνουσιν texent ὑπηρετοῦσιν ministrant ὑπόδησον calcia ὑπόλυσον exculcia ὑπὲρ τὸ δέον superfluum ὑμεῖς vos ὑποκάθισον subsede ὑπέστρεψεν redivit ὑπήκοος dicto obaudiens ὑποκάτω subter ὑποτεθῇ supponatur ὑψηλόν altum ὑποφέρω suffero φρόνιμος sapiens φρονεῖ sapit φίλος amicus φίλη amica φιλεῖ amat φίλησον basia φθονεῖ invidet φροντίζει curat φροντιστής curator φεύγει fugit φοβεῖται timet φυσᾷ sufflat φθειρίζει peduculat φρίσσει horret φείδεται parcet φήμη fama φιλοπονία studium χαίρει gaudet χωλαίνει clodicat χρᾶται utitur χρηννύει commodat χρονίζει tardat χυλός sucus χυτόν fusile χῶμα rudera Χάριτες Gratiae χρηστός suavis χρήσιμον utile χωρεῖ capet χρῆσον commoda ψῆφοι calculi ψηφιστής calculator ψηφίζει computat ψευστής mendax ψεύδεται mentitur ψοφεῖ crepat ψέγει vituperat ψάλλει nablizat ψύλλος pulix ψυλλίζει pulicat ψυχή anima ψωμός buccilla ψῖχες micae ὧραι horae ὧδε hic ὡς θερμόν ἐστιν dum calidum est ὡφελεῖ prodest ὡς ἄρτι δύναμαι quomodo modo possum ὡς δοκεῖ quomodo putat ὡς ἂν καθίσῃ quomodo sederit ὡπλισμένος armatus ὠμόν crudum ὤμοσεν iuravit ἕως ὧδε usque hic ὠλίσθησεν lapsus est ὠδίνει parturit ὠργίσθη indignatus est ὠνήσατο emit ὡσαύτως identidem ὥπλισεν armavit ὠνομάσθη nominatus est ὤμοσαν iuraverunt ἐπληρώθη τὸ α' impletum est primum μετὰ τῶν ἑρμηνειῶν interpretamentorum
449Euclides, Elementa, 5, prop., 8; 25 (auctor fl.300BC)
καὶ ὡσαύτως κατακολουθοῦντες τοῖς ἐπάνω περαίνομεν τὴν ἀπόδειξιν.
450Euclides, Elementa, 5, prop., 15; 1 (auctor fl.300BC)
Τὰ μέρη τοῖς ὡσαύτως πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον ληφθέντα κατάλληλα.
451Euclides, Elementa, 5, prop., 15; 8 (auctor fl.300BC)
Τὰ ἄρα μέρη τοῖς ὡσαύτως πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον ληφθέντα κατάλληλα· ὅπερ ἔδει δεῖξαι.
452Euclides, Elementa, 5, prop., 16; 4 (auctor fl.300BC)
Καὶ ἐπεὶ ἰσάκις ἐστὶ πολλαπλάσιον τὸ Ε τοῦ Α καὶ τὸ Ζ τοῦ Β, τὰ δὲ μέρη τοῖς ὡσαύτως πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον, ἔστιν ἄρα ὡς τὸ Α πρὸς τὸ Β, οὕτως τὸ Ε πρὸς τὸ Ζ.
453Euclides, Elementa, 5, prop., 23; 4 (auctor fl.300BC)
Καὶ ἐπεὶ ἰσάκις ἐστὶ πολλαπλάσια τὰ Η, Θ τῶν Α, Β, τὰ δὲ μέρη τοῖς ὡσαύτως πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον, ἔστιν ἄρα ὡς τὸ Α πρὸς τὸ Β, οὕτως τὸ Η πρὸς τὸ Θ.
454Euclides, Elementa, 6, prop., 1; 8 (auctor fl.300BC)
Καὶ ἐπεὶ τοῦ μὲν ΑΒΓ τριγώνου διπλάσιόν ἐστι τὸ ΕΓ παραλληλόγραμμον, τοῦ δὲ ΑΓΔ τριγώνου διπλάσιόν ἐστι τὸ ΖΓ παραλληλόγραμμον, τὰ δὲ μέρη τοῖς ὡσαύτως πολλαπλασίοις τὸν αὐτὸν ἔχει λόγον, ἔστιν ἄρα ὡς τὸ ΑΒΓ τρίγωνον πρὸς τὸ ΑΓΔ τρίγωνον, οὕτως τὸ ΕΓ παραλληλόγραμμον πρὸς τὸ ΖΓ παραλληλόγραμμον.
455Euclides, Elementa, 6, prop., 20; 27 (auctor fl.300BC)
Πόρισμα Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν [ὁμοίων] τετραπλεύρων δειχθήσεται, ὅτι ἐν διπλασίονι λόγῳ εἰσὶ τῶν ὁμολόγων πλευρῶν.
456Euclides, Elementa, 10, prop1, 23; 13 (auctor fl.300BC)
] Ὡσαύτως δὲ τοῖς ἐπὶ τῶν ῥητῶν εἰρημένοις καὶ ἐπὶ τῶν μέσων ἐξακολουθεῖ, τὴν τῇ μέσῃ μήκει σύμμετρον λέγεσθαι μέσην καὶ σύμμετρον αὐτῇ μὴ μόνον μήκει, ἀλλὰ καὶ δυνάμει, ἐπειδήπερ καθόλου αἱ μήκει σύμμετροι πάντως καὶ δυνάμει.
457Euclides, Elementa, 12, prop., 15; 19 (auctor fl.300BC)
ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν κώνων· ὅπερ ἔδει δεῖξαι.
458Felix III, Epistolae et decreta, 58, 0908A
Εἰ γὰρ Θεὸς ὁ ἀποθανὼν διαιρετῶς, καὶ οὐσιωδῶς, ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα Θεὸς, καὶ αὐτὸ διαιρετῶς, καἰ οὐσιωδῶς· εὑρεθήσονται, ὡς κατὰ τὸν σὸν καὶ τὸν ἐκείνων λόγον, τρεῖς Θεοί, καὶ διὰ τοῦτο κρατυνθήσεται τῆς πολυθεΐας ἡ πλάνη, καὶ ὅσον ἐπὶ σοὶ, διεσκέδασται τό, Ἄκουε Ἰσραὴλ, Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος εἷς ἐστι ( Δευτερ. IV) : καὶ ὅπερ ἔλεγεν ὁ Ἰερεμίας· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν ( Βαρούχ. III) : ὁμοίως δὲ ὁ Κύριος, Ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν ( Ἰωάν. XVII) : καὶ τῆς θείας Γραφῆς, ἕνα Θεὸν τὴν ἁγίαν Τριάδα καὶ ἀδιαίρετον, κηρυττούσης, σὺ καὶ οἱ πρὸ σοῦ αἱρεσιάρχαι τρεῖς Θεοὺς ἐδογματίσατε· ἄλλον μὲν λέγοντες Θεὸν τὸν Πατέρα παρὰ τὸν Υἱόν, καὶ ἕτερον Θεὸν τὸν Υἱὸν παρὰ τὸν πατέρα· καὶ πάλιν ἄλλον Θεόν, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, παρἀ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν· καὶ τὸν μὲν θνητὸν, καὶ νεογενῆ, τὸν δὲ ἄναρχον, καὶ ἀθάνατον.
459Felix III, Epistolae et decreta, 58, 0914D
Λέξομεν οὖν σοι, ὡς καὶ κατ' ἐκείνων· Ἐπειδὴ ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ τοῦ λαλῆσαι δικαιοσύνην, ἠγάπησας πάντα τὰ ῥήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν· διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς, καθελεῖ σε εἰς τέλος ( Ψαλ. LI) , ἀπὸ τῆς οὐ μόνον Ἀντιοχέων ἐκκλησίας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πάσης πόλεως· καίγε πεπαγιωμένη ἔστω ἡ καθαίρεσις αὕτη ὑπ' ἐμοῦ, καὶ τῶν διεπόντων μετ' ἐμοῦ τὸν ἀποστολικὸν θρόνον, καὶ Ἀκακίου τοῦ τῆς Κωνσταντινουπολιτῶν ἐκκλησίας ποιμένος, καὶ τῶν αὐτῷ τιμίων ὑποκειμένων εἰς τὴν ἐνορίαν αὐτοῦ ἐπισκόπων, καὶ τῶν αὐτῶν μὴ ἀνασχόμενος ὑπομνημάτων· ὅτε μὲν γὰρ ἔφης Τριάδα δι' ἡμᾶς σταυρωθῆναι, καὶ οὐχὶ Χριστόν· ὅτε δὲ τὸ ἀθάνατον Πνεῦμα, μανιχαΐζων· ὅτε δὲ ἐκ τούτων φυγὼν, διακατελεγχόμενος ὑπὸ τῶν ἐμῶν ὑποθηκῶν καὶ λόγων, Χριστὸν μετὰ τὸ ἀθάνατον Πνεῦμα ἔλεξας ὑπομεμενηκέναι, ὡς ὁ Σαμοσατεὺς καὶ Νεστόριος, τὸ πάθος, τὸν ἕνα Υἱὸν δικάζοντες εἰς δυάδα Υἱῶν· ὅτε καὶ ἐπἰ τοῦτο εἶξας μὴ διασύρεσθαι, ἧκες ἐπὶ τὸ κάκιον, τὸν χερουβικὸν ὕμνον εὐπαρέδρῳ θρόνῳ ἀνενδοιάστως, ὡσαύτως τὴν Τριάδα, μὴ δοξολογεῖν, ἀλλὰ τὸν πάντα ὕμνον εἰς τὸν Υἱὸν ἄγειν, ἐθέλων ἐνστήσασθαι ἣν κατὰ τῶν ἀκάκων ἐξήνεγκας νομῆς γάγγραιναν.
460Gregorius I, Dialogi, 77, 0243D (auctor 540-604)
Ὁμοίως δὲ καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν μετὰ τῆς ἐπακολουθούσης νυκτὸς, ἐκτὸς ἀτονίας ἐν τῇ δεήσει ἔστη, ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν τρίτην ἡμέραν τῇ εὐχῇ συνῆψεν.
461Gregorius I, Dialogi, 77, 0375B (auctor 540-604)
Ἐν ταύτῃ τοίνυν τῇ ἐπιγνώσει τῶν ἀμφοτέρων μερῶν, τὸ τῆς ἀνταποδόσεως μέγεθος ἐπαυξάνει· ἵνα καὶ οἱ ἀγαθοὶ ἐπιπλεῖον χαρῶσιν, οἵτινες αὐτοὺς μετ' ἐκείνων ἀγαλλιωμένους θεωροῦσιν, ὧνπερ ἠγάπησαν· ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ πονηροὶ μετ' ἐκείνων στρεβλωθῶσιν, οὕσπερ ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ ὁ Θεὸς ἐβδελύσσετο, αὐτοὶ δὲ τούτους ἠγάπησαν.
462Gregorius I, Dialogi, 77, 0375C (auctor 540-604)
Πολλάκις συμβαίνει τῆς ψυχῆς ἐξερχομένης, ἐκείνους ἐπιγνῶναι, μεθ' ὧν μέλλει διὰ τῆς τῶν πταισμάτων ἰσότητος, ὡσαύτως δὲ καὶ διὰ τῶν κατορθωματων ἐν μίᾳ μονῇ ὁρισθῆναι.
463Gregorius I, Dialogi, 77, 0410A (auctor 540-604)
Ὡσαύτως· Μηδὲ μαντεύεσθαι, μηδὲ παραφυλάττειν ἐνύπνια.
464Gregorius I, Prolegomena, 66, 0173B (auctor 540-604)
» Ὅπερ ὁ πρύτανις πάντων Θεὸς ἐκ μεγίστης εὐσπλαγχνίας οἰκονομικῶς κατασκευάζει· τῆς γὰρ προφητείας τὸ πνεῦμα ποτὲ μὲν παρέχων, ποτὲ δὲ σοφῶς ἀφαιρούμενος, τῶν προφητευόντων τὸν νοῦν διεγείρει μὲν ὲν τῷ ὕψει, διατηρεῖ δὲ πάλιν ἐν τῇ ταπεινώσει, ἵνα καὶ δεχόμενοι τὸ πνεῦμα ἐπιγινώσκωσι τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτοῖς ἔμπνευσιν, καὶ πάλιν ὡσαύτως ἀφαιρούμενοι, οἰκονομικῶς μάθωσιν, ἀφ' ἑαυτῶν τί εἰσιν.
465Gregorius I, Prolegomena, 66, 0195C (auctor 540-604)
Τῇ οὖν ἑξῆς ἡμέρᾳ ἡ αὐτὴ σεβάσμιος παρθένος εἰς τὸ ἑαυτὴς κελλίον ἀνεχώρησεν Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος ἐν τῷ μοναστηρίῳ αὑτοῦ ὑπέστρεψε.
466Gregorius I, Prolegomena, 66, 0197B (auctor 540-604)
Ὡσαύτως δὲ καὶ Σερβανδὸς ὁ διάκονος ἐν τοῖς αὐτοῦ κατωγείοις εἰσῳκίσθη, ἐν ᾧ τόπῳ τὰ κατώγαια τοῖς ἀνωγείοις διὰ τοῦτο κατεσκευάσθησαν, ἵνα ἐν συντόμῳ ἡ ἄνοδος γίνηται.
467Herodotus, Historiae, 1, 161, 1; 2 (auctor c.484BC-425BC)
Μαζάρης δὲ μετὰ ταῦτα ἐστρατεύετο ἐπὶ τοὺς συμπολιορκήσαντας Τάβαλον, καὶ τοῦτο μὲν Πριηνέας ἐξηνδραποδίσατο, τοῦτο δὲ Μαιάνδρου πεδίον πᾶν ἐπέδραμε ληίην ποιεύμενος τῷ στρατῷ, Μαγνησίην τε ὡσαύτως.
468Herodotus, Historiae, 1, 179, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
πύλαι δὲ ἐνεστᾶσι πέριξ τοῦ τείχεος ἑκατόν, χάλκεαι πᾶσαι, καὶ σταθμοί τε καὶ ὑπέρθυρα ὡσαύτως.
469Herodotus, Historiae, 2, 106, 4; 3 (auctor c.484BC-425BC)
ἑκατέρωθι δὲ ἀνὴρ ἐγγέγλυπται μέγαθος πέμπτης σπιθαμῆς, τῇ μὲν δεξιῇ χειρὶ ἔχων αἰχμὴν τῇ δὲ ἀριστερῇ τόξα, καὶ τὴν ἄλλην σκευὴν ὡσαύτως· καὶ γὰρ Αἰγυπτίην καὶ Αἰθιοπίδα ἔχει· ἐκ δὲ τοῦ ὤμου ἐς τὸν ἕτερον ὦμον διὰ τῶν στηθέων γράμματα ἱρὰ Αἰγύπτια διήκει ἐγκεκολαμμένα, λέγοντα τάδε· « ἐγὼ τήνδε τὴν χώρην ὤμοισι τοῖσι ἐμοῖσι ἐκτησάμην.
470Herodotus, Historiae, 3, 99, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ἣ δὲ ἂν γυνὴ κάμῃ, ὡσαύτως αἱ ἐπιχρεώμεναι μάλιστα γυναῖκες ταὐτὰ τοῖσι ἀνδράσι ποιεῦσι.
471Herodotus, Historiae, 6, 52, 8; 12 (auctor c.484BC-425BC)
τούτους ἀνδρωθέντας αὐτούς τε ἀδελφεοὺς ἐόντας λέγουσι διαφόρους εἶναι τὸν πάντα χρόνον τῆς ζόης ἀλλήλοισι, καὶ τοὺς ἀπὸ τούτων γενομένους ὡσαύτως διατελέειν.
472Herodotus, Historiae, 6, 62, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
τὸν δὲ Ἀρίστωνα ἔκνιζε ἄρα τῆς γυναικὸς ταύτης ὁ ἔρως· μηχανᾶται δὴ τοιάδε· αὐτός τε τῷ ἑταίρῳ, τοῦ ἦν ἡ γυνὴ αὕτη, ὑποδέκεται δωτίνην δώσειν τῶν ἑωυτοῦ πάντων ἕν, τὸ ἂν αὐτὸς ἐκεῖνος ἕληται, καὶ τὸν ἑταῖρον ἑωυτῷ ἐκέλευε ὡσαύτως τὴν ὁμοίην διδόναι· ὁ δὲ οὐδὲν φοβηθεὶς ἀμφὶ τῇ γυναικί, ὁρέων ἐοῦσαν καὶ Ἀρίστωνι γυναῖκα, καταινέει ταῦτα· ἐπὶ τούτοισι δὲ ὅρκους ἐπήλασαν.
473Herodotus, Historiae, 7, 86, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
τούτων μὲν αὕτη ἡ μάχη, καὶ ἐπετετάχατο ἐς τοὺς Πέρσας· Μῆδοι δὲ τήν περ ἐν τῷ πεζῷ εἶχον σκευήν, καὶ Κίσσιοι ὡσαύτως.
474Herodotus, Historiae, 7, 86, 1; 3 (auctor c.484BC-425BC)
Βάκτριοι δὲ ἐσκευάδατο ὡσαύτως καὶ ἐν τῷ πεζῷ, καὶ Κάσπιοι ὁμοίως.
475Herodotus, Historiae, 7, 236, 3; 5 (auctor c.484BC-425BC)
ἱκανοὶ γὰρ ἐκεῖνοί γε αὐτοὶ ἑωυτῶν πέρι φροντίζειν εἰσί, ἡμεῖς δὲ ἡμέων ὡσαύτως.
476Herodotus, Historiae, 8, 50, 2; 2 (auctor c.484BC-425BC)
ὁ γὰρ διὰ Βοιωτῶν τραπόμενος στρατὸς ἅμα Ξέρξῃ, ἐμπρήσας Θεσπιέων τὴν πόλιν, αὐτῶν ἐκλελοιπότων ἐς Πελοπόννησον, καὶ τὴν Πλαταιέων ὡσαύτως, ἧκέ τε ἐς τὰς Ἀθήνας καὶ πάντα ἐκεῖνα ἐδηίου.
477Herodotus, Historiae, 8, 94, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
Ἀδείμαντον δὲ τὸν Κορίνθιον στρατηγὸν λέγουσι Ἀθηναῖοι αὐτίκα κατ' ἀρχάς, ὡς συνέμισγον αἱ νέες, ἐκπλαγέντα τε καὶ ὑπερδείσαντα, τὰ ἱστία ἀειράμενον οἴχεσθαι φεύγοντα, ἰδόντας δὲ τοὺς Κορινθίους τὴν στρατηγίδα φεύγουσαν ὡσαύτως οἴχεσθαι.
478Herodotus, Historiae, 9, 77, 3; 4 (auctor c.484BC-425BC)
μετὰ δὲ Μαντινέας ἧκον Ἠλεῖοι, καὶ ὡσαύτως οἱ Ἠλεῖοι τοῖσι Μαντινεῦσι συμφορὴν ποιησάμενοι ἀπαλλάσσοντο· ἀπελθόντες δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἡγεμόνας ἐδίωξαν.
479Herodotus, Historiae, 9, 101, 1; 1 (auctor c.484BC-425BC)
καὶ τόδε ἕτερον συνέπεσε γενόμενον, Δήμητρος τεμένεα Ἐλευσινίης παρὰ ἀμφοτέρας τὰς συμβολὰς εἶναι· καὶ γὰρ δὴ ἐν τῇ Πλαταιίδι παρ' αὐτὸ τὸ Δημήτριον ἐγίνετο, ὡς καὶ πρότερόν μοι εἴρηται, ἡ μάχη, καὶ ἐν Μυκάλῃ ἔμελλε ὡσαύτως ἔσεσθαι.
480Hormisdas I, Epistolae et decreta, 63, 0419D
Καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς μὲν τῶν κακῶν ἐφευρέσεων, ἃ προείπομεν συνοδικὰ θεσπίσματα, δικαίαις κατακρίσεσι μετέρχονται· ἀλλ' ἡμεῖς καὶ τούτων τοὺς ἀκολούθους ὅπως ἐκκλίνητε, ὁμοίως ὑπομιμνήσκομεν, οὓς ἡ Ἀποστολικὴ καθέδρα, καὶ κατέλαβε παραπλησίους ὄντας τοῖς ἑαυτῶν διδασκάλοις, καὶ τοῖς κατακριθεῖσι συνέζευξε Τιμόθεον τὸν πατραλοίαν, καὶ Διόσκορον, καὶ Πέτρον, τοὺς Ἀλεξανδρεῖς, Ἀκάκιον τὸν Κωνσταντινουπολίτην, μετὰ τῶν ἑαυτοῦ ἀκολούθων, ὡσαύτως Πέτρον τὸν Ἀντιοχείας, τῷ προλεχθέντι ὅμοιον τῇ τε πλάνῃ, καὶ τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ καὶ Σευῆρον τοῦ αὐτοῦ τόπου οὐδὲν ἧττον καὶ τοῦ ἰοῦ, Ξενέαν τὸν Ἱεραπολίτην, Κύρον τὸν Ἐδέσης, Πέτρον τὸν Ἀπαμείας, οὐ μόνον ὑπὲρ τῆς οἰκείας, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλων ὁμοίως ἀπωλείας, κατακριτέους, οἵ τινες ἐν ὅσῳ ἑαυτοὺς τοῖς ῥύποις τῆς ἰδίας δόξης ἀπαύστως ἐγκυλίουσιν, ἄλλους ὁμοίως ἐν τῷ διδάσκειν, τοὺς κακῶς αὐτοῖς ἀκολουθήσαντας ἐμόλυναν, διὰ γενικῆς σωτηριώδους ἐντολῆς ὑμῖν παραινῶ.
481Iustinianus I Augustus, Adversus Origenem, 69, 0273B (auctor c.482–565)
Καὶ ταῦτα πάλιν ὡσαύτως οἱ θεῖοι πατέρες πολυπραγμονήσαντες ἀπεκρίθησαν· ἡ μὲν ἐν Χαλκηδόνι θεία σύνόδος Θεοδωρίτου καὶ Ἴβα πολλὰ καταβοήσασα, οὐκ ἄλλως αὐτοὺς ἐδέξατο, εἰ μὴ πρότερον ἀνεθεμάτισαν τὰ ἴδια πονηρὰ συγγράμματα, καὶ Θεόδωρον καὶ Νεστόριον.
482Leo I, Appendix secunda, 54, 1258B (auctor 440-461)
Ὡσαύτως δὲ καὶ Ἀπολινάριον καὶ τοὺς τούτου ὁμοίως τοὺς λέγοντας τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἔλαττόν τι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἀνειληφέναι, ἢ ἐν σαρκὶ, ἢ ἐν ψυχῇ, ἢ ἐν νῷ ἐν τῇ προσλήψει τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀνόμοιον γεγενῆσθαι ἡμῖν, δ' οὗ προσελήφθη.
483Leo I, Epistolae, 54, 1108B (auctor 440-461)
Ὡσαύτως δὲ καὶ πρὸς Τιμόθεον· Μέμνησο, φησὶ, Ἰησοῦν Χριστὸν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν ἐκ σπέρματος Δαυίδ.
484Leo II, Epistolae, 96, 0402C
Καὶ γὰρ γέγραπται περὶ ὑμῶν, φιλανθρωπότατε βασιλέων, καὶ περὶ τῆς αὐτῆς ἁγίας Ἐκκλησίας τῆς ἐν ὅλῳ διακειμένης τῷ κόσμῳ· « Ἔσονται, φησὶ, βασιλεῖς οἱ τροφεῖς σοῦ· » ὡσαύτως δὲ γέγραπται· « Τιμὴ βασιλέως κρίσιν ἀγαπᾷ.
485Leo II, Epistolae, 96, 0407C
Διὰ ταῦτα οὖν καθὼς δεχόμεθα, καὶ βεβαίως κηρύττομεν, τὰς πέντε ἁγίας καὶ οἰκουμενικὰς συνόδους, τήν τε ἐν Νικαίᾳ, καὶ Κωνσταντινουπόλει, καὶ τὴν ἐν Ἐφέσῳ πρώτην, καὶ τὴν ἐν Χαλκηδόνι, καὶ πάλιν τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει· ἅστινας καὶ πᾶσα ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία κυροῖ, καὶ ταύταις ἀκολουθεῖ· οὕτω καὶ τὴν νεωστὶ ἐν τῇ βασιλευούσῃ πόλει εὐσεβεῖ ἐπινεύσει [ἐπαγωνίσματι, L.] τῆς ὑμετέρας γαληνότητος ἐπιτελεσθεῖσαν ἁγίαν ἕκτην σύνοδον, ὡς ταῦτα ἑρμηνεύουσαν, καὶ ταύταις ἐπακόλουθον, τῷ ὁμοίῳ σεβάσματι κρίνοντες δεχόμεθα, καὶ ἀξίως ἅμα ταύταις συναριθμηθῆναι αὐτὴν ψηφιζόμεθα, ὡς καὶ αὐτὴν ὡσαύτως τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι συναθροισθεῖσαν, εἶτα δὲ καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πιστῶς συνελθόντας ἱερεῖς τοῦ Χριστοῦ μετὰ τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ διδασκάλων τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας ὁμοίως ἀναφέρεσθαι κρίνομεν.
486Leo II, Epistolae, 96, 0410A
Προσεπιτούτοις συναναθεματίζομεν πάσας τὰς αἱρέσεις, καὶ τοὺς τούτων ἅπαντας ἀρχηγοὺς καὶ σπεύστας, οἵτινες κατὰ τῆς ὀρθοδόξου καὶ ἀποστολικῆς πίστεως ταῖς τοῦ διαβόλου ἀπάταις κρατυνόμενοι πλάνας ψεύδους ταῖς Ἐκκλησίας ἐπεχείρησαν παρεισαγαγεῖν· τουτέστιν Ἄρειον, Σαβέλλιον, Μακεδόνιον, Ἀπολλινάριον, Εὐνόμιον, Νεστόριον, Εὐτυχέα, Διόσκορον, Τιμοθεον, Σεβῆρον, Θεμίστιον, Ὠριγένην τὸν καὶ Ἀδαμάντιον, Δίδυμον, καὶ Εὐάγριον· ὡσαύτως τὰ συγγράμματα Θεοδωρίτου τὰ κατὰ τῶν δεκαδύο κεφαλαίων τοῦ ἁγιωτάτου Κυρίλλου μετὰ τῆς ἐπιστολῆς τῆς λεγομένης Ἵβα πρὸς Μάρην τὸν Πέρσην σταλείσης· ἅμα δὲ αὐτοῖς καὶ Ἰάκωβον, καὶ Θεόδωρον [L., Θεοδόσιον], καὶ Γαϊανὸν, Ἄνθιμου, Ζωόραν, Δονάτον, Νοβάτον, Πρισκιλλιανὸν, Παῦλον, Φωτεινὸν, Πελάγιον, Κελέστιον, Ἰουλιανὸν, Φαῦστον καὶ Μαξιμῖνον· οὓς ἡ ἁγία καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν πιστῶν Πατέρων, ἅτε δὴ ζιζάνια τῆς δεσποτικῆς ἅλωνος, λέγω δὴ τῆς Ἐκκλησίας ἀποκηρυχθέντας ταῖς κολάσεσι τῆς γεέννης τῷ πτύῳ τῆς θείας κρίσεως ἀπεβάλετο.
487Leo II, Epistolae, 96, 0407D
Καὶ ὡσαύτως ἀναθεματίζομεν τούς ἐφευρετὰς τῆς νέας πλάνης· τοτέστι Θεόδωρον τὸν τῆς Φαρὰν ἐπίσκοπον, Κῦρον τὸν Ἀλεξανδρείας, Σέργιον, Πύῤῥον, Παῦλον, Πέτρον, τοὺς τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως ὑποκαθιστὰς μᾶλλον, ἤπερ καθηγητάς, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ Ὁνώριον, ὅστις ταύτην τὴν ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν οὐκ ἐπεχείρησε διδασκαλίᾳ ἀποστολικῆς παραδόσεως ἀγνίσαι, ἀλλὰ τῇ βεβήλῳ προδοσίᾳ μιανθῆναι τὴν ἅσπιλον παρεχώρησε.
488Leo II, Epistolae, 96, 0410B
Καὶ πάντας δὲ τοὺς ἐν τῇ ἑαυτῶν πλάνῃ τελευτήσαντας· ὡσαύτως δὲ βδελυττόμεθα καὶ ἀναθεματίζομεν τοὺς τούτων μιμητὰς καὶ συνίστορας, τούς τε ἤδη ἔκπαλαι καὶ μέχρι τοῦ νῦν ὄντας, τουτέστι Μακάριον τὸν γενόμενον ἀπατεῶνα τῆς Ἀντιοχέων Ἐκκλησίας ἅμα τῷ σὺν αὐτῷ τῆς πλάνης μαθητῇ, μᾶλλον δὲ διδασκάλῳ Στεφάνῳ· καὶ σὺν αὐτοῖς Πολυχρόνιον τὸν νέον ὡς ἀληθῶς Σίμωνα· ὅστις τῇ φαντασίᾳ παιζόμενος τῆς αἱρετικῆς φαυλότητος ἐγείρειν νεκροὺς ἐπηγείλατο· τοῦ δὲ ἀποτελέσματος τῇ ματαίᾳ αὐτοῦ κατατολμήσει μὴ ἑπομένου, ἐν πᾶσιν ἀπατεὼν ἐδείχθη· ἔτι δὲ καὶ τοὺς τὰ ὅμοια αὐτῶν φρονήσαντας, ἢ φρονοῦντας, τοὺς δηλονότι ἓν θέλημα καὶ μίαν ἐνέργειαν φάσκειν κατατολμήσαντας, ἢ κατατολμῶντας, ἢ μέλλοντας κατατολμᾷν ἐπὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὓς ἀπεκήρυξεν ἡ προμνημονευομένη ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ ἕκτη σύνοδος.
489Leo III, Epistolae 2, 102, 1049D
Ὁμολογῶ τοίνυν πιστεύειν εἰς ἕνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα, τὸν πάντων ποιητὴν καὶ δεσπότην καί κύριον· καὶ εἰς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, τὸν ἀληθινὸν Θεὸν, τὸν προαιώνιον Λόγον, τὸν ἀνάρχως καὶ ἀφράστως ἐξ αὐτοῦ γεννηθέντα, ἀλήπτως καὶ ἀπερινοήτως πάσῃ νοητῇ καὶ αἰσθητῇ κτίσει· καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, τὸ ζωαρχικὸν καὶ πανάγιον· Τριάδα ὁμοούσιον, ὑπερούσιον, ἀόρατον, ἀκατάληπτον, ἀχώριστον, ἀναλλοίωτον, ἁπλῆν καὶ ἀμερῆ καὶ ἀσύνθετον, ἀδιάστατον, ἀΐδιον, ἀσώματον, ἄποιον, ἄποσον, ὁμότιμον, ὁμόδοξον καὶ ὁμόθεον· ἀναφῆ τε καὶ ἀψηλάφητον, καὶ ἀσχημάτιστον, ἀπειράγαθον, φῶς ἀειλαμπὲς, τριλαμπὲς, ὑπέρφωτον, ἀεὶ ὡσαύτως καὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἔχουσαν· πάντων ἐποπτικὴν καὶ τελειωτικὴν δύναμιν, πᾶσι τοῖς λογικοῖς τε καὶ νοεροῖς, νοερῶς καὶ ἀμερῶς τῇ προνοίᾳ [προχύσει] τοῦ θείου φωτὸς ἐπιλάμπουσαν ἀναλόγως ταῖς τῶν φωτιζομένων παραδοχαῖς, καὶ πρὸς τὸ εἶναι [καὶ εὖ εἶναι] διατηροῦσαν ἐν ὑφεστῶσι πράγμασι καὶ οὐ ψιλοῖς ὁνόμασι γνωριζομένην, μιᾷ θεότητι, καὶ ἐξουσίᾳ, καὶ βασιλείᾳ δοξαζομένην, καὶ προσκυνουμένην ὑπὸ πάσης ὁρωμένης καὶ ἀοράτου κτίσεως.
490Leo III, Epistolae 2, 102, 1056C
Ὡσαυτως καὶ δύο θελήσεις ἤγουν θελήματα φυσικὰ τοῦ αὐτοῦ ἑνὸς Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πρεσβεύω.
491Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 1; 18 (auctor fl.1260)
Τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ θεολόγου Ὡσαύτως λέγει καὶ ὁ ἠγαπημένος Ἰωάννης ὁ θεολόγος· ὁ λέγων, ὅτι «ἀγαπῶ τὸν θεόν», καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστὶν καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν.
492Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 3; 13 (auctor fl.1260)
Ὡσαύτως καὶ τῷ ἁγίῳ Ἀντωνίῳ ἐρρέθη ἐν ἀποκαλύψει φησίν· «ἐὰν θέλῃς ἡσυχάσαι, μὴ εἰς Θηβαΐδα ἀπέλθῃς ἀλλ᾿ εἰς τὴν ἐσωτέραν ἔρημον».
493Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 22; 3 (auctor fl.1260)
Ὡσαύτως λέγει καὶ ὁ ιθ᾿ κανὼν τῆς ἐν Γάγγρᾳ ἁγίας συνόδου· Εἴ τις τῶν ἀσκουμένων χωρὶς ἀνάγκης σωματικῆς ὑπερηφανεύοιτο καὶ τὰς παραδιδομένας νηστείας εἰς τὸ κοινὸν καὶ φυλαττομένας ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας παραλύοι, ἀνάθεμα ἔστω.
494Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 23; 9 (auctor fl.1260)
Ὡσαύτως καὶ τὸ μὴ δειπνεῖν ἐγκράτειά ἐστιν.
495Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 24; 12 (auctor fl.1260)
Ὀφείλομεν δὲ μὴ μόνον περὶ βρώσεως καὶ πόσεως ἐγκρατεύεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἄλλου παντὸς ἐφαμάρτου πράγματος, ἵνα ὡς νηστεύομεν τῇ κοιλίᾳ, νηστεύσομεν καὶ τῇ γλώσσῃ ἀπεχόμενοι καταλαλιᾶς, ψεύδους, λοιδορίας, ὀργῆς, ὕβρεως, μονολογίας καὶ πάσης ἄλλης ἁμαρτίας γινομένης διὰ τῆς γλώττης· ὁμοίως δὲ νηστεύειν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ μὴ βλέπειν μάταια, τοῦ μὴ εἰς ἀλλοτρίας ὄψεις ἀναιδῶς βλέπειν, ἀλλὰ ἀεὶ τὸ ὄμμα κάτω ἔχειν, μνημονεύειν τοῦ θανάτου, ὅτι μετὰ μικρὸν πάντες εἰς γῆν μέλλομεν ἀποστραφῆναι ἐξ ἧς ἐλήφθημεν· ὡσαύτως καὶ χεῖρας καὶ πόδας κωλύειν ἀπὸ παντὸς πονηροῦ καὶ ἐφαμάρτου πράγματος· ὁμοίως καὶ τὰ ὦτα φυλάττειν ἀπὸ πάσης φαύλης ἀκοῆς καὶ μουσικῶν καὶ πάντων τῶν θυμελικῶν καὶ ματαίων ᾀσμάτων.
496Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 29; 2 (auctor fl.1260)
Καὶ τίς οὖν ὁ θεμέλιος, ὅνπερ ὀφείλει ἔχειν; Ἡ πίστις ἡ ἀνόθευτος ἐκ καθαρᾶς καρδίας, Ἀγάπην τε πρὸς τὸν θεὸν ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, Ἐξ ὅλης διανοίας καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου, Ὡσαύτως καὶ τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν οὕτως ἔχειν {cf. Mt 22,37}.
497Markos monachos, Florilegium et opuscula, Florilegium, 29; 18 (auctor fl.1260)
῞Ορα καὶ τὰ σωματικὰ ἁμαρτήματα Ὡσαύτως τὰ σωματικὰ ἀπαριθμοῦνται οὕτως· μαλακία, πορνεία τε καὶ μοιχεία, σὺν τούτοις κλεψία, μέθη, ἁρπαγὴ καὶ ἀδικία πᾶσα, ἡ ἀρρενομανία τε καὶ ἡ παιδοφθορία, κτηνοβατεία τε τριπλῆ καὶ ἡ πτηνοβατεία καὶ τὰ λοιπὰ ἐπιτηδεύματα πάσης ἀκαθαρσίας.
498Markos monachos, Florilegium et opuscula, Sermo B, 2; 3 (auctor fl.1260)
Ἐπεὶ δὲ ἡ πίστις προηγεῖται τῶν ἔργων, χρὴ καὶ ἡμᾶς πρότερον περὶ ταύτης βραχέα διαλαβεῖν, καὶ τὸ τοῦ λόγου προοίμιον ἐκ τῶν θεοσόφων δογμάτων τοῦ θεσπεσίου ᾿Ιωάννου τοῦ Δαμασκόθεν ἀρύσασθαι, ὅστις που τῶν αὐτοῦ δογματικῶν λόγων φησίν· Δόγματα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ Οὕτως ὀφείλει πᾶσα ψυχὴ θεόφιλος ὁμολογεῖν καὶ κρατεῖν καὶ λέγειν, ἐπὶ μὲν τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου τριάδος· μίαν φύσιν ὁμολογῶ, μίαν θέλησιν, μίαν ἐνέργειαν, μίαν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν καὶ κυριότητα· ὅτι καὶ μία θεότης, τρεῖς δὲ ὑποστάσεις, ὅτι καὶ τρία πρόσωπα, φυλασσομένης ἑκάστῳ προσώπῳ τῆς ἰδιότητος· ἐπὶ δὲ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας τοῦ ἑνὸς τῆς ἁγίας τριάδος, ἤγουν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δύο φύσεις καὶ δύο θελήσεις, ὡσαύτως καὶ ἐνεργείας, μίαν δὲ ὑπόστασιν ἤγουν ἓν πρόσωπον, ὅτι εἷς καὶ αὐτός ἐστιν ὁ πρὸ αἰώνων γεννηθεὶς ἐκ πατρὸς ἀρρεύστως καὶ ἀσωμάτως καὶ ἐπ' ἐσχάτων τῶν χρόνων ἐκ τῆς ἁγίας καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας τῆς θεοτόκου κυηθεὶς ἀρρήτως καὶ ἀρυπάρως· ὅλος ἄνθρωπος ὁ αὐτὸς καὶ θεὸς ἐν μιᾷ ὑποστάσει γνωριζόμενος – ἀπαθὴς τῇ θεότητι καὶ παθητὸς τῷ προσλήμματι· σῶα μετὰ τὸν τόκον φυλάξας τῆς παρθενίας τὰ σήμαντρα.
499Markos monachos, Florilegium et opuscula, Sermo B, 4; 5 (auctor fl.1260)
Περὶ τῶν τετραδοπαρασκευῶν τῆς τεσσαρακοστῆς καὶ τῶν λοιπῶν Τὸ οὖν τετραδοπαράσκευον τῆς διακινησίμου ὑπάρχει πάντη λελυμένον – τὰ δὲ λοιπὰ τετραδοπαράσκευα ὅλης τῆς πεντηκοστῆς οἱ μὲν μοναχοὶ λύουσιν ἔλαιον, οἱ δὲ κοσμικοὶ ἰχθύας· ὡσαύτως καὶ τὸ τετραδοπαράσκευον τῆς πρὸ ἀποκρέου – ἤγουν τοῦ Ἀρτζιβούρη – τὸ αὐτό.
500Markos monachos, Florilegium et opuscula, Sermo B, 12; 4 (auctor fl.1260)
Εἰ δὲ υἱὸς εἶ, ὡσαύτως ὀφείλει τιμᾶν τὸν πατέρα – οὐ γάρ ποτε τιμᾶν δεῖ, ποτὲ δὲ καταφρονεῖν τὸν υἱόν.