'ago' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 3598 hits      Show next 500

Nor id , p6, 11 found in
2Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434A (auctor c.945–1004)
Hoc autem vetat diligere, ac si concedat invitum peierare, iuxta illud Apostoli: Non quod volo bonum, hoc ago, sed quod nolo malum, illud facio.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434B (auctor c.945–1004)
Si autem quod nolo malum, hoc ago, non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum (Rom.
4Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0275C (auctor fl. 1150)
Quoniam impediente superbia ad Christum respicere non potest, ut in ipso videat quam humilis, quam patiens, quam suavis, quam bonus est Dominus: ut sic ad suas infirmitates respiciens, deploret humiliter quod sibi intellexerit deesse, sicut beatus Iob fecisse legitur cum diceret: Auditu auris audivi te, nunc autem oculus meus videt te, idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam (Iob XLII) . Superbia igitur quoniam ad Deum non respicit, ut in lumine eius tenebras suas agnoscat, ideo inter omnia peccata difficilius ad poenitentiam inclinatur.
5Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0937B (auctor fl. 964)
Tunc fidelissimus imperator etiam hanc traditionem gratanti animo suscipiens remandat: Non audaciae causa intra cancellos mansi, sed hanc consuetudinem in Constantinopolitana urbe esse cognovi: unde ago gratias pro huiusmodi medicina.
6Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0762B
Cui sanctus: Nunc sanctos Angelos in aere contra adversarias potestates belligerare vidi; Christoque agonothetae gratias ago, quia victores angeli animam huius peregrini, qui primus apud nos in hac insula mortuus est, ad coelestis patriae gaudia evexerunt.
7Adamus Scotus, Sermones, 198, 0393B (auctor c.1140–1212)
I. Laetitia mihi magna est, fratres charissimi, et ingens gaudium cordi meo: multasque pro vobis ago gratias Deo, videns vos his sacris diebus tanta alacritate ad audiendum verbum Dei convenire.
8Adelboldus Traiectensis, De ratione inveniendi crassitudinem sphaerae, 140, 1103A (auctor 1010-1026)
Et tamen temere ago, et non ignoranter pecco, quod tantum virum quasi conscholasticum iuvenis convenio.
9Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1093A (auctor 1010-1026)
Stupentibus hinc omnibus Deo sacratis virginibus, et exsultantibus ad religiosissimae matrisfamilias lectulum concurrentibus, illique coelestis fulgoris immensitatem insinuantibus, illa prorumpens in lacrymas, sublevatis ad Deum oculis et manibus dixit: Tibi, Domine Iesu Christe, cui humilis ancilla a cunabulis servire decrevi, de hoc collato munere gratias ago, qui ad exercendas ancillarum tuarum mihi cohaerentium mentes me indignam luminis tui adiuvamine consolari dignatus es, tetrique horroris caliginem clementiae tuae radiis evacuasti: et id nequaquam meis, sed fratrum meorum, tuorum videlicet famulorum, ascribo meritis.
10Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1099D (auctor 1010-1026)
Ad quam ille: « Gratias, inquit, Deo omnipotenti ago, qui me sanctissimae virginis Walburgae meritis de maximae confusionis scandalo, indignissimum peccatorem liberare dignatus est.
11Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0259D (auctor -875)
Cui beatus Eventius: Ante annos septuaginta et annorum undecim sum baptizatus, et annorum viginti presbyter ordinatus fui, et nunc ago octogesimum et unum aetatis, quem in carcere et vinculis complevi.
12Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0317C (auctor -875)
Cumque impie caederetur, clamabat: Gratias ago tibi, Domine Iesu Christe, qui me non separasti a domino meo Olympio servo tuo, qui me praecessit martyrio consummato.
13Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0280D (auctor -875)
Sanctus autem martyr dicebat: Gratias tibi ago, Domine Iesu Christe, fili Dei.
14Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0323D (auctor -875)
Qui cum caederetur, dicebat: Ego quidem gratias ago Deo meo, qui me dignatus est coniungere servis suis; tu, miser, torqueris insania tua, et furore tuo. Tunc Decius, levate (inquit) eum, et date ante conspectum eius omne genus tormentorum.
15Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0324D (auctor -875)
Et cum caederetur lapidibus os eius, ridebat, et confortabatur, ac dicebat: Gratias tibi ago, Christe, quia tu es Deus omnium rerum.
16Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0325A (auctor -875)
Nam carbones tui mihi refrigerium praestant, tibi aeternum supplicium; quia ipse Dominus novit, quod accusatus non negavi, interrogatus Christum confessus sum, assatus gratias ago.
17Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0325A (auctor -875)
Et vultu pulcherrimo dicebat: Gratias tibi ago, Domine Iesu Christe, qui me confortari dignatus es.
18Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0325B (auctor -875)
Gratias igitur agens et glorificans Deum, dixit: Gratias tibi ago, Domine Iesu Christe, quia ianuas tuas ingredi merui; et emisit spiritum.
19Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0354D (auctor -875)
Sanctus Cyprianus, hoc audiens, dixit: Deo gratias ago.
20Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0381A (auctor -875)
Ille, gratias, inquit, ago, quod me nequissimis dominis absolutum ad bonum et optimum Patrem, et Regem omnium Dominum remittis.
21Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0342B (auctor -875)
Cui sancta matrona respondit: Ego sum et gratias ago Domino meo Iesu Christo, qui me peccatricem per sanctam famulam suam Seraphiam de multis sordibus et potestate daemonum liberare dignatus est.
22Adrianus I, Epistola, 98, 1289B
Nam quis locus non est penes Dominum: Qui attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter? etc. » (Sap. VIII.) Item sancti Ioannis Chrysostomi de sermone sancti Pauli apostoli, ubi ait: Non quod volo, hoc ago (Rom. VII) , et quoniam Iacob figura factus est Christi, inter caetera: « Venit in medio fluminum, et ut vidit somnium, dixit: Non est nihil aliud, nisi domus Dei (Gen. XXVIII) . Etenim non vidisti aedificium, sed scalam.
23Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0672A (auctor 1110–1167)
GRATIANUS. Ago gratias humanitati tuae, frater, quod non vocato, sed se impudentius ingerenti, nunc tandem ad spiritale convivium concedis accessum.
24Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0713B (auctor 1110–1167)
Ego vero considerans de quorum progenie originem duxeris, gratias [ago] Domino Deo meo quod pro talibus talis nobis filius, quasi novus quidam splendor, illuxit, in quo cum omnium antecessorum virtutes convenerint, maxime tamen in te spiritum Christianissimi regis David gaudeo quievisse; unde divina providentia actum existimo, ut illius mundissimae manus balteo te cinxerunt militari, per quas Christi gratia virtutem tibi castitatis illius, humilitatis et pietatis infunderet.
25Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0721A (auctor 1110–1167)
Mane autem cum amicorum occursu, reliqui quoque exercitus qui sequebatur adventu, rex nocturnae promissionis sensisset effectum, post amplexus et oscula et fusas super invicem lacrymas, rex in medio stans tali oratione suum animavit exercitum: Gratias ago Deo meo, commilitones, qui non amovit orationem meam et misericordiam suam a me.
26Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0513B (auctor 1110–1167)
De quo et Apostolus: Non quod volo ago (Rom. VII) . Et iterum: Caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem.
27Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0597D (auctor 1110–1167)
Nonne Paulus ex profusione lacrymarum Timothei probavit affectum; cui si vir tantus consensisset, utique irrationabiliter Pauli vestigiis inhaesisset: Gratias, inquit, ago Deo meo, memoriam tui faciens, memor lacrymarum tuarum ut gaudio implear (II Tim. I) .
28Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0515A (auctor c.805–c.846)
Et intuens in illam diutissime dixit: gratiam tibi ago, exauditor omnium Deus, qui non spernis quaerentes te, nec desideras peccatorum mortem, sed invocanti te praesto es, apud quem mediator, nec nuncius, nec intramissor necesse est, apud quem non est mora deprecantium fidelium, iuxta quod nobis per prophetas pollicitus es: Adhuc loquente te ecce adsum.
29Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0736B (auctor c.805–c.846)
Iterum misit alium nuncium ut certius sciret, et venit, dicens similiter, et dum sederet ad mensam post tribunal ecclesiae super vivarium, elevatis sursum manibus respiciens ad vultum Salvatoris dixit: Gratias tibi ago, Domine Iesu Christe, et tibi B. Apollenaris, quia exauditus me.
30Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0080B
Quibus episcopus: Ego quidem cum Imperatore nunc ago.
31Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0080B
Cui episcopus: Ergo ago fide tua.
32Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0092D
Introducit ergo Clemens, cum necdum esset baptismi gratia purificatus, et ob hoc a mensa Petri cum caeteris similibus sequestratus, eumdem Apostolum loquentem sibi his verbis: « Non pro superbia, o Clemens, convivium non ago cum his qui nondum purificati sunt.
33Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0155D (auctor 769-840)
Nam hoc in verbis eius apparet, quibus ait: Idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam in favilla et cinere (Iob XLII, 6). Quod alia translatio apertius declarat, dicens: Despexi memetipsum, et distabui, et aestimavi me terram et cinerem.
34Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio moralis, 80, 0335D
Confessionis vero in divinis Scripturis duplex modus est; aut enim ad poenitentiae satisfactionem respicit, aut baptizabantur ab eo confitentes peccata sua (Matth. III) ; et iterum: Confitemini, inquit, alterutrum peccata vestra (Iac. V) ; aut ad gratiarum actionem refertur et laudem, ut sanctus Daniel: Tibi, inquit, Deus Patrum nostrorum confiteor, teque laudo (Dan. II) , et iterum in Evangelio, qui sicut ovis peccatum non fecit: Confiteor, ait, tibi Pater Domine coeli et terrae (Matth. XI) , id est, gratias ago tibi, sive glorifico (S. August., Serm. 8 de verb. Dom.) . Ergo praeveniamus in confessione faciem [Domini] et confiteamur peccata nostra; advocatum enim habemus apud Patrem Iesum Christum iustum, et ipse est propitiatio pro peccatis nostris (I Ioan. II) . Nudemus vulnera nostra medenti; etenim sua vulnera nutrit qui tegit; absconsa delicta patefaciantur Domino; revelata per poenitentiam tegantur per Domini misericordiam; in adversis pariter et prosperis laudemus Christum, in omnibus gratiam Domino Patri agentes per ipsum.
35Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0847C (auctor 950-1008)
intra breve momentum pleniter erecta, rectis gressibus ad altare Sanctae Dei genitricis Mariae atque confessoris Christi Benedicti progressa, acsi in oratione prosternitur; indeque post paululum se erigens, elatis in altum manibus in hanc vocem prorupit: Gratias, inquit, ago tibi, Domina mea, virginum Regina sancta Maria, tibique, sancte Benedicte, quorum interventu omnipotens Deus mihi curvae ac mutae rectitudinem membrorum contulit et loquelam.
36Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0653C (auctor 950-1008)
» Cui regina: « Gratias ago, ait, omnipotenti Deo, qui dignatus est ex meo utero primogenitum in suum suscipere regnum.
37Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0750D (auctor 950-1008)
Defuncto Authari, Theudelinda regina, quae satis placebat Longobardis, permissu eorumdem Agilulfum, qui et Ago dictus est, ducem Taurinatium, virum strenuum ac bellicosum, et sibi maritum et Longobardorum genti regem elegit.
38Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0754D (auctor 950-1008)
Ago quoque rex Longobardorum, causa eorum qui ex castellis Tridentinis captivi a Francis ducti fuerant, Agnellum Tridentinum episcopum in Franciam misit.
39Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0773C (auctor 950-1008)
Adaloaldus autem Agilulfi, qui et Ago dictus est, Longobardorum regis filius, patri in regnum succedens, dum decem annis cum matre Theudelinda regnasset, a quodam, Eusebio nomine, qui ab imperatore Constantinopolitano ad eum directus legatus fuerat, post balneum potione accepta, in amentiam vertitur.
40Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0174A (auctor 1128-1203)
Facite fructus dignos poenitentiae (Matth. III) . Et alibi dicitur: Poenitentiam agite, appropinquavit enim regnum coelorum (ibid.) . Et Iob: Ago poenitentiam in favilla et cinere (Iob XLVII) . Exterior ergo poenitentia a Christo habuit exordium per praedicationem, a Iob exemplum per satisfactionem, a David per magisterium et instructionem, qui dicit: Tibi soli peccavi, etc. (Psal. XC) . Poenitentiae autem fructus sunt remedia, orationes, ieiunia, psalmodiae, vigiliae, oblationes, lectiones, eleemosynae, asperitas habitus.
41Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0695D (auctor 1128-1203)
Agere dictum de Deo, non notat actionem, sed auctoritatem; unde Deus dicitur auctor, non ab ago, agis, sed ab authentia.
42Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0695D (auctor 1128-1203)
Dicitur solvere, unde Paulus apostolus: Gratias ago Deo meo, id est solvo.
43Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0695D (auctor 1128-1203)
Dicitur passionem sustinere, unde: Ago quod nolo.
44Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0805D (auctor 1128-1203)
Dicitur honor qui exhibetur Deo, unde Paulus: Gratias ago Deo meo.
45Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0993B (auctor 1128-1203)
Velle proprie notat ratione moveri, unde in Apostolo: Velle mihi adiacet, perficere autem non invenio; et alibi in eodem: Non enim quod volo bonum hoc ago.
46Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 36 (auctor ca.450-518)
Vnde salutationis officia pagina famulante persolvens supra quam sermone valeo, gratias ago, quod festivitatem nostram pleno vos desiderio sitientem, etiamsi non satiastis praesentia, refecistis expensa.
47Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 16, l. 170 (auctor 730-804)
gratulor pro gaudeo et gratias ago.
48Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 29, l. 343 (auctor 730-804)
re praepositio d litteram extrinsecus accipit cum ad uocalem incipientem uerbi alicuius accessit, quam d non accipit si ad u consonantem accedat, ut ulcero redulcero, ago redigo, eo redeo, uoco reuoco, uinco reuinco.
49Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1050C (auctor 730-804)
gratias tibi ago, indulgentissime Pater, pro sancta incarnatione, passione, morte, resurrectione, et in coelum ascensione Domini nostri Iesu Christi Filii tui.
50Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1051B (auctor 730-804)
Miror, stupeo; sed laetor, et multas gratias ago.
51Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1094A (auctor 730-804)
Gratias ago tibi, et multas gratias refero ex totis praecordiis meis, quia misisti eumdem Filium tuum de sinu tuo ad publicum nostrum, salvare nos peccatores, filios tunc irae et perditionis.
52Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1094A (auctor 730-804)
Gratias tibi ago pro sancta incarnatione et nativitate eius, ac gloriosa genitrice eius domina mea, de qua ipse carnem assumere dignatus est propter nostram salutem.
53Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1094B (auctor 730-804)
Gratias tibi ago pro omnibus operibus et documentis eius, quorum exemplo instruimur et informamur ad vitam bonam agendam.
54Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1094B (auctor 730-804)
Gratias tibi ago pro passione et cruce eius, pro opprobriis et flagellis eius, pro sputis et alapis eius, pro morte et resurrectione eius, pro ascensione eius in coelum, et sede maiestatis eius ad dexteram tuam.
55Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1094B (auctor 730-804)
Gratias tibi ago pro sacratissima effusione pretiosi sanguinis eius, quo sumus redempti, et pro sacrosancto et vivifico mysterio corporis et sanguinis eius, quo quotidie in Ecclesia tua sancta pascimur et potamur, abluimur et sanctificamur, et unius summaeque divinitatis tuae participes efficimur.
56Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0141B (auctor 730-804)
nec sic cohibeat, sed augeat impudentiam et dicat: Quomodo audio, Tu quis es o homo, cum sim quod audio, id est homo, quod et ille de quo ago; cur non sim quod ille?
57Alcuinus, De grammatica, 101, 0875B (auctor 730-804)
Gratulor pro gaudeo et gratias ago ponitur.
58Alcuinus, De grammatica, 101, 0894A (auctor 730-804)
Ago, egi, actum, acturus.
59Alcuinus, De grammatica, 101, 0897B (auctor 730-804)
Aliae sunt quae consonantem d pro sequenti vocali assumunt, ut, emo, redimo; ago, redigo; prodes, prodest.
60Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0293B (auctor 730-804)
Quod natura sit filius, ipse dicit saepe: Pater, gratias tibi ago, quod me audisti (Ioan. XI, 41) , et, Pater, salva me ex ista hora » (Ioan. XII, 27) . X. Horum, inquam, omnium, quos enumeravimus, auctoritate testium confidentes estote, viri fratres, et vosmetipsos ex sacratissimis illorum paginis corrigite, atque adunate in confessione catholicae fidei universali Ecclesiae Christi, recolentes quid eximius praedicator gentium Hebraico scribens populo, enumerata magna sanctorum multitudine testium, adiunxit: Habentes autem tantam nubem testium, deponentes omne pondus et circumstans nos peccatum, per patientiam curramus ad propositum nobis certamen (Hebr. XII, 1) . Deponite, fratres, deponite hoc pessimae infidelitatis pondus, et perversae doctrinae sarcinulas, et circumstans cordis vestri ostiola incredulitatis peccatum.
61Alcuinus, De orthographia, 101, 0909C (auctor 730-804)
Gratulor pro gaudeo, et gratias ago.
62Alcuinus, De orthographia, 101, 0915D (auctor 730-804)
Reliquiae per q scribendum est, et per unum l, licet Virgilius (Aen. I, 34) poetica licentia dixisset: Relliquiae Danaum. Re praepositio d litteram extrinsecus accipit, cum ad vocalem incipientem verbi alicuius accedit; quam d non accipit, si ad u consonantem accedat; ut ulcero redulcero, ago redigo, eo redeo; voco revoco, vinco revinco. [Robor arbor est; Robur virtutis. Rubor coloris]. Roseum per e. Roseaceum mixtum. R sequentibus a, u, vocalibus non aspiratur; ut arcus, urtica, urna; notatis aspiratur, ut hara, harena, harundo.
63Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0469C (auctor 730-804)
Gratias tibi ago infinita misericordia, Domine Deus omnipotens, qui me per aquam sacri baptismatis, et renovationem sancti Spiritus ab originalibus vinculis expedisti.
64Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0469C (auctor 730-804)
Gratias tibi ago, qui me in te credere recte fecisti, et tuorum me fidelium numero sociare dignatus es.
65Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0469D (auctor 730-804)
Tibi ago laudes et gratias, qui me de multis mortibus, de multis opprobriis, calamitatibus et miseriis, de immanissimis diaboli laqueis, de immundis desideriis exemptum, diruptis vinculis, quibus tenebar astrictus, perducere dignatus es ad servitium tuum.
66Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0469D (auctor 730-804)
Tibi ago laudes, et gratias, qui me eripiens a iurgiorum procellis, des mihi servorum tuorum perfrui charitate, qui mihi salutem corporis, et animi largiris quietem.
67Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0477A (auctor 730-804)
Tibi gratias ago in omnibus infirmitatibus meis, quia non habeo spem in alium, nisi in te, Deus meus.
68Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0478C (auctor 730-804)
Tu mihi manus porrige, et lumen ostende, ut nulla potestas inferni invadat me in illa hora, quando anima mea assumptura [Forte, assumenda] erit de corpore meo. Piissime Deus, misericors Deus, clementissime Deus, te laudo, te magnifico, tibi gratias ago: qui me salvasti per noctem, iubeas me servari per diem.
69Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0484A (auctor 730-804)
Gratias tibi ago, omnipotens Pater, qui me dignatus es in hac nocte custodire.
70Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0490C (auctor 730-804)
Gratias tibi ago, Domine sancte Pater, omnipotens aeterne Deus, qui me dignatus es in hoc die custodire per tuam sanctam misericordiam; concede mihi hanc noctem tranquillo et mundo corde et corpore sic pertransire, ut pure ad vigilias surgens gratum tibi servitium exsolvere possim.
71Alcuinus, Epistolae, 100, 0252A (auctor 730-804)
Unde tuae bonitati gratias ago, ex toto cordis desiderio optans, te longaeva prosperitate populo praeesse Christiano, et sanctam sedem dignis exaltare honoribus; quam ad tempus, propter impios invasores regni, dereliquisti secundum consilia sacerdotum Christi, ut praefatus mihi referebat puer.
72Alcuinus, Epistolae, 100, 0286D (auctor 730-804)
Gratias ago Deo qui talem mihi perdonare dignatus est amicum, in cuius fide veritas, in cuius bonitate benignitas, in cuius consilio salus semper inventa est.
73Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0902D (auctor 730-804)
Omnes enim peccaverunt, et egent gloria Dei (Rom. III, 23) . Et ubi abundavit peccatum, superabundavit gratia (Rom. V, 20) . (VERS. 41-43) . - Tulerunt ergo lapidem. Iesus autem elevatis sursum oculis dixit: Pater, gratias ago tibi, quoniam audisti me.
74Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0447D (auctor 730-804)
Deus meus, gratias ago tibi de donis tuis, sed tu mihi ea serva.
75Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0544B (auctor 730-804)
O Dee cunctipotens animae dator, o Dee Christe Cuius ab ore Deus subsistit spiritus unus, Te moderante regor, te vitam principe duco: Iudice te pallens trepido, te iudice eodem Spem capio fore, quidquid ago, veniabile apud te, Quamlibet indignum venia, faciamque loquarque, Confiteor, dimitte libens, et parce fatenti.
76Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0555C (auctor 730-804)
Tibi ago laudes et gratias, Deus meus, misericordia mea, qui me ad tuam cognitionem perducere, et per sacri me baptismatis ablutionem inter adoptionis tuae filios aggregare dignatus es.
77Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0555D (auctor 730-804)
Tibi ago laudes et gratias, qui me ab ipsis rudimentis infantiae usque ad hanc horam per multa defluentem vitia, immensae bonitatis tuae patientia ad emendationem exspectas.
78Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0582D (auctor 730-804)
Tantum oro excellentissimam clementiam tuam, ut me penitus ad te convertas, nihil mihi repugnare facias tendenti ad te, iubeasque me, dum hoc ipsum corpus ago atque porto, purum, magnanimum, iustum prudentemque esse, perfectumque amatorem perceptoremque sapientiae tuae, et dignum habitatione, atque habitatorem beatissimum regni tui.
79Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1027D (auctor 730-804)
Gratia autem est, qua nullo merito nec opere salvamur; pax, qua reconciliati Deo per Christum sumus. (VERS. 4.) His gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens.
80Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1028B (auctor 730-804)
Plenius inculcat et docet, quare dixerit: Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis.
81Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1282D
Poenitentibus exemplum Iob primus exhibuit, quando post funera vel flagella adhuc in sua redargutione etiam in cilicio et cinere lamenta poenitudinis sumpsit, dicens: Idcirco ago poenitentiam in favilla et cinere (Iob. XLII, 6) . Post hunc nobis David poenitentiae magisterium praebuit, quando gravi vulnere lapsus, dum audisset a propheta peccatum suum, confestim poenituit, et culpam suam poenitentiae confessione sanavit (II Reg. XII) . Sic Ninivitae et alii multi peccata sua confessi sunt, et poenitentiam egerunt.
82Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1126B
Principia autem et fines libri Iob apud Hebreos prosa oratione texta sunt; media autem ipsius ab eo loco, qui ait: Pereat dies, in qua natus sum, usque ad eum locum: Idcirco ipse me reprehendo et ago poenitentiam (Iob. III, 3 et seqq.) , omnia heroico metro discurrunt. Inter.
83Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0126A (auctor 640-709)
Exstitit quidam pontificali dignitate decoratus merito Felix et nomine, qui cum pro fidei constantia a tortoribus torqueretur, et horrendis carnificum cruciatibus agonizans martyrizaretur, exclamasse fertur: Gratias tibi ago, Christe, LVI annos in saeculo virginitatem meam custodivi.
84Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0232D (auctor 640-709)
Ago per synaloepham cogo, ut nolo malo, quod in praeterito manifestius liquet coegi.
85Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0233A (auctor 640-709)
Aut eadem re praepositio si ad verba a vocalibus incipientia accesserit, d litteram crebro assumit, ut emo redimo, emptio redemptio, emptus redemptus, arguo redarguo, ago redigo, actus redactus, undo redundo; ut: « Omnia flumina exeunt in mare et mare non redundat.
86Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0202C (auctor 640-709)
Capo, cado, fremo, gemo, fero, gero, tero, sero, sino, ago, meto, peto, tego, colo, bibo, rego, lego, traho, fio, scio, unde exscire. Vomo, pluo, spuo, et monuo (sic), iuvo, meo, creo, beo, queo, fluo, luo, ruo, strio, loquor, precor, sequor, queror, reor, fruor, moror.
87Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 43 (auctor 640-709)
nato, gravo, probo, iuvo, gelo(unde est congelasco), volo (volo tam volantis quam volentis personam demonstrans ad pirrichium pertinere declaratur ut volitans per tempora mundus, item et plura volentem Dicere deseruit) cano, cado, fremo, gemo, fero, gero, tero, sero, sino, ago, meto, peto, tego, colo, bibo, rego, lego, traho, scio, cio (unde excire), vomo, pluo, spuo, emo, nuo, queo, eo, fluo, luo, ruo, struo, loquor, precor, sequor, queror, reor, fruor, moror.
88Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 434 (auctor 640-709)
Interdum vero eadem ·con· praepositio ·n· litteram non corrumpit, sed omnino amittit, si sequens pars a vocali inchoat ut aeternus coaeternus, coaevus, coaetaneus, coepiscopus, coacervo, coarto (ut Et angelus domini coartans eos; Lactantius ad Demetrianum Et levi, inquit, et non coartato spiritu, quotiens volumus, efficitur vox), arceo coerceo (Lucanus libro decimo Atque opifex rerum certo sub iure coercet), cohibeo, coaequo, coalesco (vel inolesco: Vergilius udoque docent inolescere libro); ago per sinalipham cogo, ut nolo malo, quod in praeterito manifestius liquet coegi.
89Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 436 (auctor 640-709)
sapio resipio resipisco, facio reficio, factus refectus, cano recino, gradior regredior, statuo restituo, statutus restitutus, quaero requiro, teneo retineo, taceo reticeo, premo reprimo, spargo respergo; aut eadem ·re· praepositio, si ad verba a vocalibus incipientia accesserit, ·d· litteram crebro assumit ut emo redimo, emptio redemptio, emptus redemptus, arguo redarguo, ago redigo, | actus redactus, undo redundo (ut Omnia flumina exeunt in mare et mare non redundat), eo redeo reditus, euntes redeuntes, iturus rediturus, redintegro, redibeo redibitio, oleo redoleo, olere redolere, olentes redolentes: Vergilius et olentia Medi Ora fovent illo.
90Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 207 (auctor 640-709)
EXTITIT quidam pontificali dignitate decoratus merito Felix et nomine, qui cum pro fidei constantia a tortoribus torqueretur et horrendis carnificum cruciatibus agonizans martirizaretur, exclamasse fertur: Gratias tibi ago, Christe; .
91Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0993D
Gratias ago bonorum omnium auctori Deo, quia hoc ipsum ex munere suo velle quidem adiacet mihi, caeterum implere, quod velle merui, cum non sciam, et quod non sufficiam per me ipsum, ipsi prius et melius nostis.
92Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1109C
Quod postquam attigit, et capite submisso adoravit, oculis ac manibus in coelum erectis in hunc modum orare coepit: « Gratias tibi ago, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis, quia misertus es mei, et in tantum consolatus es me ut, quod in hoc mundo super omnia concupivi, sanctissimo corpori servi tui corpus meum, tot peccatis obnoxium, quivissem adiungere, et ei qui fideliter tibi servivit meruissem approximare.
93Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307D (auctor -c.1143)
Quod bene in egregio praedicatore beato Paulo discimus, qui cum Corinthios cognosceret pro amore personarum in schismate divisos, eorum verecundiae consulens, locutionem suam eis a gratiarum actione et laudibus coepit dicens: Gratias ago Deo meo semper pro vobis, in gratia Dei quae data est vobis in Christo Iesu: quia in omnibus divites facti estis in illo.
94Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1228B (auctor -c.1143)
Pharisaeus qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo; qui praemisit: Deus, gratias ago tibi.
95Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 77, 1; 7 (auctor fl.366-384)
hinc est unde dicit dominus: pater, gratias ago tibi, quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et reuelasti ea paruolis.
96Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0185A (auctor 366-384)
(Vers. 4.) Gratias ago Deo meo semper pro vobis. Quamquam omnibus in Ecclesia scribat, sed ita significat, cum aliquando corripit, aliquando laudat, ut unusquisque cum epistola legitur, intelligat quid pro se, quid adversum se dicatur.
97Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0185A (auctor 366-384)
Ideoque inquit: Gratias ago Deo meo semper pro vobis super gratia Dei, quae data est vobis in Christo Iesu.
98Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0187B (auctor 366-384)
(Vers. 14-16.) Gratias ago Deo, quod neminem vestrum baptizavi, nisi Crispum et Caium; ne quis dicat quod in nomine meo baptizavi.
99Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0231B (auctor 366-384)
Denique Moyses invitus missus est ad Pharaonem (Exod. IV, 14) ; et Ionas coactus est praedicare Ninivitis (Ionae I, 3) . (Vers. 17.) Nam si volens hoc ago, mercedem habeo.
100Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0238C (auctor 366-384)
(Vers. 30.) Si ergo gratiae particeps sum, quid blasphemor pro quo ego gratias ago?
101Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0255D (auctor 366-384)
(Vers. 18.) Gratias ago Deo meo, quod omnium vestrum lingua loquor.
102Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Philemonem, 17, 0505A (auctor 366-384)
(Vers. 4, 5, 6.) Gratias ago Deo meo, semper mentionem tui faciens in orationibus meis, audiens fidem tuam et charitatem, quam habes in Dominum Iesum, et in omnes sanctos; ut communicatio tua accepta fiat in agnitione omnis boni, quae in nobis est in Christo.
103Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Philippenses, 17, 0404B (auctor 366-384)
Hic enim, hoc est, in mundo, ideo plus est dominus, quam pater; quia aut et ipsius patris dominus est, aut pater filium non suae conditionis generat, sed alienae: Deus autem sic genuit, ut in potestate eius sint, quos genuit; ut nati ingenui, servi tamen eius sint: cum hos tradit proprio Filio, facit illos etiam servos Filii sui; ut sit dominus eorum, sicut dicit: Pater, quos dedisti mihi, tui erant, et mihi eos dedisti; ut in Patre et Filio servi sint Dei unius (Ioan. XVII, 9) . (Vers. 3, 4, 5.) Ego quidem gratias ago Domino super omni memoria vestri, semper in omni oratione mea pro omnibus vobis cum gaudio orationem faciens, super communicatione vestra in Evangelio.
104Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0051C (auctor 366-384)
(Vers. 8.) Primum quidem gratias ago Deo meo per Iesum Christum pro omnibus vobis; quia fides vestra annuntiatur in universo mundo.
105Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0112C (auctor 366-384)
Non enim quod volo, hoc ago: sed quod odi, illud facio.
106Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0113B (auctor 366-384)
(Vers. 19.) Non enim quod volo, facio bonum: sed quod nolo malum, hoc ago.
107Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0178C (auctor 366-384)
(Vers. 3-6.) Salutate Aquilam et Priscillam adiutores meos in Christo Iesu, qui pro anima mea suas cervices supposuerunt, quibus non solum ego gratias ago, sed et cunctae Ecclesiae gentium, et domesticam eorum Ecclesiam.
108Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0463B (auctor 366-384)
(Vers. 12, 13, 14.) Et gratias ago ei, qui me confortavit in Christo Iesu Domino nostro, quia fidelem me aestimavit, ponens me in ministerium, quia prius eram blasphemus, et persecutor, et contumeliosus, sed misericordiam consecutus sum; quia ignorans feci nondum credens.
109Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0485C (auctor 366-384)
(Vers. 3, 4, 5.) Gratias ago Deo meo, cui servio a proavis in conscientia pura, quod indeficientem habeam tui memoriam in precibus meis, nocte dieque multum desiderans te videre, memor lacrymarum tuarum; ut ego gaudio replear, recordationem accipiens eius, quae est in te sincerae fidei, quae habitavit primum in avia tua Loide, et matre tua Eunice: certum autem habeo quod et in te.
110Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 1, 15; 9 (auctor 340-397)
mens odit, caro concupiscit: ego tamen in utraque, qui legi mente consentio et carne quod nolo hoc ago.
111Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 60; 9 (auctor 340-397)
Paulus dicit: non enim quod uolo facio bonum, sed quod nolo malum hoc ago: et tu arbitraris homini prodesse scientiam, quae delicti augeat inuidiam?
112Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 1, 30, 2; 3 (auctor 340-397)
ita enim docuit nos apostolus dicens: si uolens hoc ago, mercedem habeo; si inuitus, dispensatio mihi credita est.
113Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 25, 2; 4 (auctor 340-397)
ille nos cogit quod odio habemus hoc facere; non enim quod uolo hoc ago, ut apostolus dixit, sed quod odi illud facio.
114Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 77; 6 (auctor 340-397)
multum enim refert inter eum qui necessitate inuitus aliquid agit et inter eum qui ex uoluntate quod bonum est eligit; si enim inuitus hoc ago, dispensatio mihi credita est; si uolens, mercedem habeo.
115Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 147; 1 (auctor 340-397)
Illud quoque secnndum altiorem interpretationem, quia de carne peccatum nascitur et uelut in utero carnis operatur, de quo ait apostolus: si autem quod nolo hoc ago, iam non ego illud operor, sed quod habitat in me peccatum.
116Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 32, 1; 2 (auctor 340-397)
alii in auro, alii in argento, alii in uestibus, alii in possessionibus uinetis oleis segetibus, alii in operibus picturae, marmorum, in diuersis denique singuli delectationes habent: spiritalis in uia testimoniorum caelestium delectatur tamquam omne possidens patrimonium, in omnibus diues, sicut apostolus dicit: gratias ago deo meo semperpro uobis in gratia dei nostri quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in ipso, inomni uerbo et in omni scientia.
117Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 5, 43, 2; 4 (auctor 340-397)
si non agam paenitentiam, quomodo dicam: aufer a me obprobrium meum, cum hoc ipsum peccati obprobrium sit, quia non ago paenitentiam?
118Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 5, 43, 2; 5 (auctor 340-397)
si autem paenitentiam, ut oportet, ago, recte: aufer a me obprobrium meum quod suspicatus sum; iudicia enim tua dulcia.
119Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 24, 2; 2 (auctor 340-397)
si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus.
120Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1296A (auctor 340-397)
Et quidem tibi, omnipotens aeterne Deus, gratias ago, quod vel haec nobis suprema solatia non negasti, quod amantissimi fratris ex Siculis Africanisve regionibus exoptatum nobis reditum contulisti; ita enim mature, postquam venit, ereptus est; quasi propter hoc solum videretur esse dilatus, ut ad fratres rediret.
121Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2164B (auctor 340-397)
Pendo igitur, patria, tibi deditas poenas: et hoc ipso Simoni gratias ago, quod cineribus tuis superstes non ero.
122Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0630C (auctor 340-397)
69. Non operatur sine Patre, non sine patria voluntate sacrosanctae illi se obtulit salutaris mundi totius hostia passioni, non sine patria voluntate mortuos suscitavit (Hebr. X, 10) . Denique Lazarum suscitaturus levavit oculos sursum, et dixit: Pater, gratias ago tibi, quia audisti me: et ego sciebam quia semper me audis: sed propter turbam quae circumstat, dixi; ut credant quia tu me misisti (Ioan. XI, 41, 42) : ut quamvis ex personae hominis incarnati susceptione loqueretur, unitatem tamen paternae voluntatis et operationis exprimeret; quia Pater omnia audit, omnia videt quae vult Filius.
123Ambrosius Mediolanensis, De Iacob et vita beata, 14, 0605C (auctor 340-397)
Mens odit, caro concupiscit; ego tamen in utraque, qui Legi mente consentio, et carne quod nolo, hoc ago.
124Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0504A (auctor 340-397)
Non enim quod volo, ago: sed quod odi, illud facio (Rom. VII, 14 et 15) . Hoc iam posterius et de utroque.
125Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0065B (auctor 340-397)
Unde Apostolus generaliter: Si volens hoc ago, mercedem habeo: si invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . In Evangelio quoque multas disciplinas accepimus iustae liberalitatis.
126Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0306B (auctor 340-397)
Paulus dicit: Non enim quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, hoc ago (Rom. VII, 19) : et tu arbitraris homini prodesse scientiam, quae delicti augeat invidiam?
127Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0758D (auctor 340-397)
Scriptum est enim: Omnes vos unum estis in Christo Iesu (Galat. III, 26); et alibi: Sanctificatis in Christo Iesu (I Cor. I, 2) ; et iterum: Ut nos essemus iustitia Dei in ipso (II Cor. V, 21) ; et alio loco: Ut excidant a castitate, quae est in Christo Iesu (II Cor. XI, 3) . 75. Verum quid ago?
128Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0772B (auctor 340-397)
Habes enim scriptum in Evangelio, quia dicit Filius: Pater, gratias tibi ago, quia audisti me (Ioan. XI, 41) . Quomodo audivit Pater Filium, cum Filius nihil ad Patrem in superioribus de Lazaro sit locutus?
129Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0937B (auctor 340-397)
Ita enim docuit nos Apostolus dicens: Si volens hoc ago, mercedem habeo: si invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . Ordo autem conveniens, ut primo diligas legem, secundo ut mediteris.
130Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1021B (auctor 340-397)
Ille nos cogit, quod odio habemus, hoc facere: Non enim quod volo, hoc ago, ut Apostolus dixit, sed quod odi, illud facio (Rom. VII, 15) . Retorsit in illum Dominus, ut et ipse plerumque non faciat quod vult; sed quod odit, hoc faciat.
131Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1089D (auctor 340-397)
22. Haec etiam est Apostoli definitio dicentis: Si enim volens hoc ago, mercedem habebo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . Sapienti igitur merces defertur, sapiens autem ex voluntate facit: liber itaque secundum Apostolum sapiens.
132Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1120D (auctor 340-397)
Respondi ei: Ego cum imperatore ago, ut oportet; quia novi quod habeat Domini timorem: tecum autem aliter agendum, qui tam dura loqueris.
133Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1121A (auctor 340-397)
Aio illi: Ago fide tua; et repetivi: Ago fide tua.
134Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1265D (auctor 340-397)
Unde apostolus: Si volens hoc ago, mercedem habeo: si invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX, 17) . Melius utique mercedis praemium, quam dispensationis obsequium est.
135Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1277C (auctor 340-397)
7. Verum quid ego ita tecum ago, quasi hoc meum, et non tuum sit?
136Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 6, IX; 93 (auctor 340-397)
Multum enim refert inter eum qui necessitate invitus aliquid agit, et inter eum qui ex voluntate quod bonum est eligit: Si enim invitus hoc ago, dispensatio mihi credita est: si volens mercedem habeo (I Cor. IX, 17).
137Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XII; 196 (auctor 340-397)
147. Illud quoque secundum altiorem interpretationem, quia de carne peccatum nascitur, et velut in utero carnis operatur, de quo ait Apostolus: Si autem quod nolo hoc ago, iam non ego illud operor: sed quod habitat in me peccatum (Rom. VII, 20).
138Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1221C (auctor 340-397)
Alii in auro, alii in argento, alii in vestibus; alii in possessionibus, vinetis, oleis, segetibus; alii in operibus picturae, marmorum; in diversis denique singuli delectationes habent: spiritalis in via testimoniorum coelestium delectatur, tamquam omne possidens patrimonium, in omnibus dives; sicut Apostolus dicit: Gratias ago Deo meo semper pro vobis in gratia Dei nostri, quae data est vobis in Christo Iesu: quia in omnibus divites facti estis in ipso, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4 et 5) . In tantum doctrina Apostoli Corinthii profecerunt, ut qui ante non poterant nisi sicut parvuli lac solum bibere, postea in omnibus divitiis abundarent cognitionis et verbi.
139Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1266C (auctor 340-397)
Si non agam poenitentiam, quomodo dicam: Aufer a me opprobrium meum; cum hoc ipsum peccati opprobrium sit, quia non ago poenitentiam?
140Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1266C (auctor 340-397)
Si autem poenitentiam, ut oportet, ago, recte dico: Aufer a me opprobrium meum, quod suspicatus sum; iudicia enim tua dulcia.
141Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1400B (auctor 340-397)
Si enim volens hoc ago, mercedem habeo: si autem invitus, dispensatio mihi credita est (I Cor. IX 16 et 17) . Vide voluntarium exsecutorem coelestis arbitrii.
142Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0199A (auctor 340-397)
Denique dies Domini non est brevis, sed magnus; quia scriptum est: Donec veniat dies Domini magnus (Ioel. II, 31) . Unde et Iacob ait: Omnes dies vitae meae quos ago, breves et maligni (Gen. XLVII, 9) . Est enim maligna lux dubia.
143Ambrosius Mediolanensis Incertus, Epistolae, 17, 0738D
Cumque se in orationem Domino prostravisset, apparuit ante oculos eius stola candidissima, et apprehendens eam induit se, et dixit: Gratias tibi ago, Domine Iesu Christe, qui me in numero ancillarum tuarum computans, vestem hanc mihi largiri praecepisti.
144Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0314D
Pharisaeus stans, haec apud se orabat: Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut caeteri hominum, raptores, iniusti, adulteri, velut etiam hic publicanus.
145Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0328A
Iesus autem elevatis sursum oculis, dixit: Pater, tibi gratias ago, quoniam audisti me.
146Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0181A (auctor 841-852)
Quibus episcopus: Ego quidem cum imperatore nunc ago; vobiscum vero mihi aliter agendum est.
147Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0181B (auctor 841-852)
Cui episcopus: Ergo ago fide tua.
148Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0564A
In nobis enim, non in eo, coaptatur quod scriptum est: Scio enim quia non habitat in me, id est in carne mea, bonum (Rom. VII, 18) . Et iterum: Non quod volo bonum hoc ago; sed quod nolo malum, hoc facio.
149Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0606A
Dicit Dei servus: Gratias ago Deo, qui emundat me a spontaneis malis per supplicium non spontaneum.
150Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0728C
Beata Crispina respondit: Gratias ago Deo meo, si hoc fuero consecuta.
151Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0728D
Beata Crispina respondit: Christo laudes ago, benedico Dominum, qui sic me de manibus tuis dignatus est liberare Passa est beata Crispina apud Coloniam Thebestinam, die Nonarum Decembrium, imperante Anulino proconsule, regnante Domino nostro Iesu Christo in unitate Spiritus sancti in saecula saeculorum.
152Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0072D (auctor -879)
Theodorus metropolita Cariae dixit: Gratias ago Deo, quia per sacram hanc et universalem synodum solutus sum a cogitationibus illis, quae inquietabant per singulos dies animam meam, utrum receptus Photius in patriarchiis fuerit, necne fuerit?
153Anastasius I, Epistola ad Ioannem Hierosolymorum, 48, 0232C
Pro tanto igitur praeconio, quod immerito in me effusissimum contulisti, ut amori tuo gratias ago, ita splendorem tuae sanctitatis, et eas quas in Domino habes virtutes, subinde quodammodo parvitatis nostrae favorabilis sermo prosequitur: tam enim, vir omnium praestantissime, laudum tuarum fulges nitore conspicuus, ut par esse meritis sermo non possit.
154Anastasius I, Epistola ad Ioannem, 21, 0627C
Pro tanto igitur praeconio, quod in merita mea effusissimum contulisti, ut amori tuo gratias ago, ita splendorem tuae sanctitatis, et eas, quas in Domino habes virtutes, subinde quodammodo parvitatis nostrae favorabilis sermo prosequitur.
155Anastasius I, Epistolae et decreta, 20, 0068C
Pro tanto igitur praeconio, quod in merita mea effusissimum contulisti, ut amori tuo gratias ago, ita splendorem tuae sanctitatis, et eas quas in Domino habes virtutes, subinde quodam modo parvitatis nostrae favorabilis sermo prosequitur.
156Anastasius I Incertus, Epistolae dubiae, 20, 0078B
Unde et Deo gratias ago, qui te ad hoc instigat, et ut perseverabilem in bonis operibus te faciat, exoro.
157Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 13, 163; 22 (auctor -c.846)
Et dum sederet ad mensam post tribunal ecclesiae super vivarium, elevatis sursum manibus, respiciens ad vultum Salvatoris, dicens: 'Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, et tibi, beate Apolenaris, quia exaudistis me.
158Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 22, 25; 9 (auctor -c.846)
Et intuens in illam diutissime, dixit: 'Gratia tibi ago, exauditor omnium Deus, qui non spemis quaerentes te nec desideras peccatorum mortem, sed invocantium te praesto es, aput quem mediator, nec nuncius, nec intramissor necesse est, apud quem non est mora deprecantium fidelium, iuxta quod nobis per prophetas pollicitus es: „Adhuc loquente te, ecce adsum“.
159Andreas Strumensis, Passio Arialdi, 2, 5; 2 (auctor c.1050)
Quo concesso, huiusmodi laetiferam vocem prompsit: «Gratias - inquit - coram vobis omnipotenti Deo ago, qui nunc me ea audire permittit, unde meum cor per innumera tempora ignescit.
160Andreas Strumensis, Passio Arialdi, 2, 22; 25 (auctor c.1050)
At ille, oculis in caelum elevatis, ait: «Gratias tibi ago, Christe, qui me hodie inter tuos martyres dignatus es connumerare».
161Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1477C
At ille, oculis in coelum clevatis, ait: Gratias tibi ago, Christe, qui me hodie inter tuos martyres dignatus est connumerare.
162Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1443C
Quo concesso, huiusmodi laetiferam vocem prompsit: Gratias, inquit, coram vobis omnipotenti Deo ago, qui nunc me ea audire permittit, unde meum cor per innumera tempora ignescit.
163Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 197; 14 (auctor 1470-1535)
Quicquid ago video ventus et unda rapit.
164Anonymi, Ars Bobiensis, p. 53, l. 33 (auctor c.450)
sexta forma est cuius prima syllaba instantis temporis corripitur, perfecto producitur, uelut fugio fugi, rumpo rupi, fundo fudi, cudo cudi ἐλαύνω σίδηρον, uinco uici, lego legi, capio cepi, facio feci, iacio ieci ῥίπτω, ago egi et his similia (cerno creui ὁρῶ, προσέρχομαι κληρονομίᾳ; decerno decreui).
165Anonymus, Waltharius manu fortis, 1b; 37 (auctor fl.ca.1290)
Quo facto ad truncos sese convertit amaro Cum gemitu et cuicumque suum caput applicat atque Contra orientalem prostratus corpore partem Ac nudum retinens ensem hac voce precatur: «Rerum factori, sed et omnia facta regenti, Nil sine permisso cuius vel denique iusso Constat, ago grates, quod me defendit iniquis Hostilis turmae telis nec non quoque probris.
166Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, V; 1515 (opus c.400?)
PEREVNTIA TEMPORA F. (a) fata enim favent mihi, sed per te moras ago et ideo conqueror.
167Anonymus, Asclepius, p1, 32; 13 (opus c.300)
Sed tibi, deus summe, gratias ago, qui me uidendae diuinitatis luminasti lumine.
168Anonymus, Epistola Alexandri ad Aristotelem, p1; 10
Ago gratias Macedoniae iuvenum virtuti et invicto exercitui nostro, quia in ea patientia perseveraverunt ut rex regum appeller.
169Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio A, 34; 11 (opus c.500)
Puella vero profusis lacrimis ait: «Ago pietati tuae maximas gratias».
170Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio A, 34; 26 (opus c.500)
Puella ait: «Ago pietati tuae maximas gratias».
171Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio A, 41; 9 (opus c.500)
» Erigens se ergo adsedit et ait ad eam: «Ago prudentiae et nobilitati tuae maximas gratias; consolationi tuae hanc vicem rependo, ut merito, quandoque si laetari mihi licuerit, te regni mei viribus relevem; et sic forsitan, ut dicis te regiis natalibus ortam, tuis te parentibus repraesento.
172Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 34; 12 (opus c.500)
Puella profusis lacrimis ait: «Ago, domine, pietati tuae gratias.
173Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 34; 30 (opus c.500)
Puella ait: «Ago, domine, pietati tuae gratias; et peto ne cui narres quae a me audisti».
174Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 41; 10 (opus c.500)
» Et erigens se resedit et ait ad eam: «Ago prudentiae tuae et nobilitati tuae gratias, et consolationi tuae hanc uicem rependo, ut mereris.
175Anonymus, Chronicon Novaliciense, 1, 1c; 73
De sanctis Ago et Acciola martyribus.
176Anonymus, Flos Medicinae Scholae Salerni, 1, 1, 7, 9, 3; 3
Dicit borrago: gaudia semper ago.
177Anonymus, Itinerarium Federici secundi, 1, 12; 1
Deinde tendens versus Fogiam, cum esset Salpis, venerunt ad eum sindici Tarentini offerentes sibi civitatem Tarenti, et ipse subridens dixit: Grates ago Barulo quod cito currentes venistis: ut credimus aliquid novi fortasse scivistis.
178Anonymus, Itinerarium Federici secundi, 1, 16; 6
Deinde miserunt imperatori quandam quantitatem panis, aceti et ceparum pro victualibus suis et suorum et remisit eis et magnus dolor oppressit eum de morte militum et scripsit Troianis per hec verba quasi subridens ab extra: Troia grates ago quod munera cara donasti.
179Anonymus, Legenda sanctae Clarae virginis, p2; 189
Confestim Clara illis, quae vocem praedictam audierant, studiose dicens interminatur: Cavete per omnem modum, carissimae filiae, ne vocem illam, dum corpus ago, cuiquam reseretis.
180Anonymus, Legenda sanctae Clarae virginis, p2; 210
Quam illa gaudenter amplectens: Gratias, inquit, ago Deo, dulcissima soror, quod me de te solicitam exaudivit.
181Anonymus, Legenda versificata sanctae Clarae Assisiensis, 27; 12
' Ne tamen hinc fastus surgat, vel laude tumescat Humana, vetuit mater dixitque puelle: 'Hoc dum corpus ago, caveas exponere cuiquam'.
182Anonymus, Passio beati Arialdi martyris qui ad sanctum Dionysium tumulatur, 61; 23
Gratias ago tibi, Christe, meque hodie inter sanctos martyres tuos collocare digneris.
183Anonymus, Passio s. Sauinae martyris, 180; 10
Sauina respondit: «Ego gratias ago Iesu Christo domino, qui me peccatricem per sanctam famulam suam Seraphiam de multis sordibus et potestate demonum liberare dignatus est, ut non amplius errarem, sicuti et uos uideo errare adorando demones».
184Anonymus, Passio sancti Medici, 1; 36
Beatus Medicus orauit ad Dominum dicens: «Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, unigenite fili Dei uiui et ueri, quia merui me computari modo in eorum societate, qui pro tuo nomine ad martyrii coronam perrexere».
185Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 38
Victor dixit: «Gratias ago Deo meo, quoniam uenit in me gratia eius per dominum meum Iesum Christum».
186Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 80
Sanctus Victor dixit: «Gratias» inquit «ago Deo meo, et quomodo uolueris, torque, nihil michi parcens.
187Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 94
Et nunc gratias tibi ago, domine Iesu Christe, fili Dei: adesto in adiutorium michi famulo tuo, et adiuua me a doloribus istis.
188Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 142
Sanctus Victor orabat dicens: «Gratias ago Deo meo, qui michi donauit constantiam ingenuitatis meae usque in finem».
189Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 143
Accelerabat quippe gressus iam propriae uictoriae coronandu, et extendens manus suas ad celum dixit: «Hostias tibi ago, domine Iesu Christe, quia consolata est uirtus mea et non pemisisti perire animam meam, se donasti michi gratiam nominis tui».
190Anonymus, Rationes diversarum mutationum, 13; 2
"Cremo": crematio a me agitur, vel fit, vel est; cremationem sum agens, vel faciens; cremationi insisto, immineo, insto, incumbo, insudo, invigilo, vaco, indulgeo, studeo, studium prebeo, diligentiam adhibeo, me exhibeo; cremationem ago vel facio; crematione non vaco.
191Anonymus, Rationes diversarum mutationum, 13; 3
"Cremo tecta": tectorum a me crematio agitur, vel fit; vel tectorum crematio sum, vel tectis crematio a me traditur; tectorum cremationis sum auctor, vel actor, vel factor, vel causa, vel agens [vel faciens]; do tecta cremationi, vel tectorum cremationi non parco; vel sum tectis cremationi, pro: ad cremationem; vel per me traduntur tecta cremationi; tectorum [vel tectus] cremationem ago, vel facio; vel tectis cremationem trado; vel tecta per me patiuntur cremationem, vel per me sunt in crematione; non vaco crematione tectorum; vel me faciente tecta [non] sunt in crematione.
192Anonymus, Vita sancti Gemini B, 291; 14
Et uir Dei Geminus, exultans in Deo, gratias egit, dicens: «Gratia ago tibi, Domine, quia patrem meum in hanc gratiam adduxisti».
193Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 546, p0; 31
Haec enim ago, non temeritatis ausu impulsus, sed abbatis mei monita secutus, eaque modo stylo prosequor, de quibus adhuc testes existunt, qui se hoc ab his audisse confirmant.
194Anonymus, Leodicensium epistola adversus Paschalem papam, p1; 274
Non ago pro rege, sed pro aecclesiarum matre, cuius parti timemus nos, eius filiae.
195Anonymus, Liber historiae Francorum, p1, 14; 9
Regina vero dicebat: 'Deo gratias ago, quia me non duxit indignam, ut de utero meo primo genitum in regno suo A. recipere dignatus es t.
196Anonymus, Passiones Leudegarii Augustodunensis, 13; 71
Qui exclamans fertur dixisse: 'Gratias ago omnipotente redemptore, qui me dignatus est hodie glorificare'.
197Anonymus, Passiones Leudegarii Augustodunensis, 13; 188
Sed cum evigilasset et secum visionem miraret, et oculi eius reciperunt visum et pedes gressum et lingua locutionis offitium, ita ut ipsa exclamaret, dicens: 'Gratias tibi ago, omnipotens Deus, quia per sanctum martirem Leudegarium ad integram sanitatem restituta sum'.
198Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 81
Omnipotenti Deo inmensas ago gratias, quod se locus oportunitatis dedit, ut parvitatis meae apices dominationi vestrae dirigere possim.
199Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 474
Secura, inquam, esto et dic Deo: 'Non contristor quod recepisti, sed ago gratias quod dedisti; Deo quippe vivunt omnia'.
200Anonymus, Vita Fursei abbatis Latiniacensis et de Fuilano, 5; 74
Pergens itaque post virum sanctum, dicit ei: 'Deo gratias ago, qui mihi talem dedit proprium, ubi tibi invenisti dignum habitaculum; edifica et ordina diligenter, ut sit tibi et tuis aptus perennis temporibus.
201Anonymus, Vita Heinrici IV imperatoris, 8; 17
Sed nichil ago, asinum ad lyram voco: consuetudo mala aut numquam aut vix tollitur.
202Anonymus, Vita Memorii presbyteri et martyris, 102; 43
Et inpleta oratione sua, elevans oculus suos ad caelos, dixit: 'Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, filius Dei; miserere mei'.
203Anonymus, Vita Odiliae abbatissae Hohenburgensis, 37; 89
Ipsa autem hoc audiens, mox intulit, dicens: 'Gratias tibi ago, Domine, quod me indignam, non meis meritis, sed tua bonitate exaudire dignatus es'.
204Anonymus, Vita Odiliae abbatissae Hohenburgensis, 37; 117
Illa autem, ut cognovit, quod canonicam regulam elegerunt, ait: 'Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, qui me indignam, non meis meritis, sed tua ineffabili clementia ex caecitate per sanctum baptisma eripere dignatus es.
205Anonymus, Vita patrum Iurensium Romani Lupicini Eugendi, 154; 2
Quantum, beatissimi fratres, desiderio fervorique vestro ex debiti summa subpleverim, sicut ex ratione apicum ex parte sum, opitulante Domino, iam securus, ita conscientiae propriae extraneique iudicii incertus ago haec quae iniungitis non praesumptione indocti, sed oboedientia, ut cernitis, regulari.
206Anonymus, Vita Rimberti, 17; LXXXVI
Unde et ego', ait, 'cum nullum aliud habeo consilium, non impie ago, si christianum, qui filius Dei est, cum thesauris ecclesiae redimo; cum et semper invenire possimus, quod ad usum sacri sufficiat ministerii; inrecuperabile autem sit, si christianus in captivitatis afflictione deficiat'.
207Anonymus, Vita Trudonis confessoris Hasbaniensis, 4, 32; 4
Facta autem oratione, surrexit, elevatisque oculis, clare videre potuit; exclamansque, maximo repletus gaudio, dixit adstantibus sibi: 'Gratias ago Deo et sancto Trudoni, quia inluminati sunt oculi mei'.
208Anonymus, Vitae Amati Romarici Adelphii abbatum Habendensium, 215; 22
Sed surgens Amatus, his contemplatis, ait: 'Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, quia meum augere iubes ieiunium.
209Anonymus, Vitae Landiberti episcopi Traiectensis, 353; 251
Gratias tibi ago, domine Iesu Christe, Dei vivi filius, verus Deus et homo, qui sine fine regnas in aevum.
210Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p1, 5; 11
Respondit regina: 'Deo gratias ago, qni filium egressum de corpore meo et tuo recepit in regno suo'.
211Anonymus Rapularius, Rapularius, p4; 140
Hec vero in toto orbe diffusa expanditur Paulo attestante apostolo: Gracias, inquit, ago deo pro omnibus vobis, quia fides vestra annuncciatur universo mundo.
212Anselmus Cantuariensis, Admonitio morienti, 158, 0686C (auctor 1033-1109)
Ago Interrog .
213Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1082A (auctor 1033-1109)
Gratias itaque ago, quoniam aliud ad praesens non possum, charitati vestrae, quae sic se ad obsequendum utilitatibus nostris promptam reddit, quemadmodum scriptio vestra patefecit.
214Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1181C (auctor 1033-1109)
De gratia et dilectione ducis, de qua mihi scripsistis, multum gaudeo; et pro ea Deo et illi et vobis gratias ago.
215Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1184B (auctor 1033-1109)
Gratias ore et corde celsitudini vestrae, quantas possum, ago; quia parvitatem meam dignata est suae benignitatis epistola honorare, et apostolica benedictione laetificare.
216Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1106B (auctor 1033-1109)
In primis igitur pro his, quae mihi scripsisti erga te bona esse, gratias ago Deo, a quo est omne bonum; deinde omnibus illis, qui tibi exhibent, nostrae dilectionis occasione charitatis bonum.
217Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1189A (auctor 1033-1109)
De his autem quae de vitae suae conversatione charitas vestra mihi dignata est exponere, gratias ago Deo quia nihil ibi videre possum, quod non sit laudabile.
218Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1189B (auctor 1033-1109)
Quod dignatur vestra charitas excusare se, quia non potest modo facere quod vellet: gratias ago vestrae dignationi et bonae voluntati.
219Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1109C (auctor 1033-1109)
Sed gratias ago Deo quia, dum hanc voluntatem gererem, et voluntatis effectum cupidus exspectarem, intimatum est mihi per communem in Christo fratrem et amicum nostrum domnum Hugonem inclusum Cadomensem, quia sanctitas vestra non dissimili affectu similem de se apud me praestolaretur eventum.
220Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1191A (auctor 1033-1109)
In qua re primum gratias ago Deo, a quo est omne bonum, qui eidem viro vestro dedit tanta constantia temporalem gloriam contemnere, et vobis concessit tot tribulationes pro tuenda castitate tam viriliter sufferre: ita tamen ut ille in ipso mundi contemptu non plus diligat seipsum quam vos, nec vobis aliquid in hoc mundo sit clarius illo.
221Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1204B (auctor 1033-1109)
Unde ego cum amore gratias ago, et cum gratiarum actione laudo, et laudando precor discretionem vestram, ut memor quia calamus quassatus non est conterendus (Matth. XII, 20; Isai. XLII, 3) , et quia sani non egent medico, sed qui male habent (Luc, V, 31) , in hoc quod incoepit perseveret.
222Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1121A (auctor 1033-1109)
Ante omnia gratias tibi, quantas possum, ago; quia ubicunque sic vivis, ut quanquam non ego, sed Spiritus sanctus te bene vivere docuerit, tamen honor mihi etiam sit inter ignotos et alienigenas talem nutrisse discipulum.
223Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1131A (auctor 1033-1109)
Ago igitur tuae dilectioni, quae dulcis est cordi meo, gratias, non quantum mihi chara sunt dona tua, sed quantum mihi charior est charitas tua, qua fiunt et condiuntur, et quam mihi sapiunt munera tua.
224Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1142B (auctor 1033-1109)
Primum gratias ago, et debitam dilectionem retribuo pro vestra gratuita benevolentia, quam in vobis erga me huius lator schedulae se cognovisse affirmat.
225Anselmus Cantuariensis, Liber apologeticus contra Gaunilonem, 158, 0260B (auctor 1033-1109)
Gratias ago benignitati tuae et in reprehensione, et in laude opusculi mei.
226Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0832B (auctor 1033-1109)
Inde tamen gratias tibi ago gratiarum optimo largitori, quia etsi iste domesticus hostis meus, hic stimulus, hic tyrannus, in me maneat post baptismum, non tamen adeo dominatur et regnat, ut ante; sed post baptismi gratiam debilitatur; inimicus mitigatur, ut in me non valeat dominari, nisi ego in vacuum suscipiens gratiam tuam, Deus, et post concupiscentias meas vadens, restituam vires hosti, eidem me per consensum illicitum supponendo.
227Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0834A (auctor 1033-1109)
Alioquin quidquid ago sine te, mihi vertitur in ruinam.
228Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0844C (auctor 1033-1109)
Sed quia istae duae res, misericordia et iustitia, semper in tuo iudicio sunt coniunctae, ex quo de sanguinibus confiteor, et poenitentiam bene placitam tibi ago de liberatione mea indubia.
229Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0714C (auctor 1033-1109)
agnosco certe, et gratias ago.
230Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0722B (auctor 1033-1109)
Constat enim et verum est quod Veritas dixit: Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Matth. III, 10) . Denique, si quid ago utile, prorsus nullatenus illud compenso alimentis corporis, quibus abutor.
231Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0798D (auctor 1033-1109)
Te deprecor, supplico et oro ut perficias in me opus coeptum misericordiae tuae: ego enim, ultimus servorum tuorum, non immemor beneficiorum miserationis tuae, quae mihi peccatori collata sunt, gratias tibi ago, quia me indignum pro tua sola clementia ex Christianis parentibus nasci fecisti, et per aquam sancti baptismatis et renovationem sancti Spiritus ab originalibus vinculis expedisti, et in tuos adoptionis filios aggregasti; quoniam mihi rectam fidem donasti, eamque in corde meo semper augere et confirmare dignatus es per illuminationem gratiae tuae, et per documenta sanctae matris Ecclesiae; obsecroque te, Domine, et suppliciter rogo, adauge semper in me hanc fidem, fidem veram et fidem sanctam, catholicam et orthodoxam, fidem prudentissimam et invictissimam, bonis omnibus cunctisque virtutibus adornatam, quae per dilectionem operetur in me quod tibi placet; quae nequeat vinci inter verba altercationis in tempore persecutionis, vel in die necessitatis et mortis.
232Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0799B (auctor 1033-1109)
Gratias tibi ago, Domine, quia me vas vacuum, et inutilem idiotam replesti scientia, intelligentia; et dedisti semper hamilem scientiam, quae aedificet.
233Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0800D (auctor 1033-1109)
Ostende, quaeso, misericordiam tuam in me, quia ad te confugi, ut videant qui me oderunt, et confundantur; quoniam tu, Domine, adiuvisti me et consolatus es me (Psal. LXXXIII, 17) . Gratias tibi ago, Domine, quia me et a vano huius mundi consortio separasti, et ad tuum sanctum officium perduxisti, nullis meis meritis, sed sola dignatione misericordiae tuae.
234Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0801A (auctor 1033-1109)
Libera me a vanissimis huius mundi implicationibus ad profectum animae meae, propter honorem et gloriam nominis tui; et quia scriptum est: Nemo militans Deo implicat se saecularibus negotiis (II Tim. II, 4) , et ab omnibus curarum tumultibus separas animas servientium tibi, ut tibi soli Domino vacent die ac nocte; da fructuosum et spiritale otium abrenuntiantibus mundo, ut ipso cordis palato gustent et sapiant quoniam dulcis (I Petr. II, 3) et suavis es, Domine, sicut tua Scriptura admonet, dicens: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. LIV, 11) . Et alibi: Sapientiam discite in tempore olii, et qui minoratur actu ipse percipiet eam (Eccli. XXXVIII, 25) . Sed et sacratissima sententia tua ore tuo pio prolata plenius informat nos, et a mundanis curis prorsus prohibet, dicens: Non potestis Deo servire et mammonae (Matth. VI, 24; Luc. XVI, 13) . Et rursum: Nemo mittens manum suam ad aratrum, et aspiciens retro, aptus est regno coelorum (Luc. IX, 62) . Et alibi nos evidenti exemplo retrahere dignaris, dicens: Mementote uxoris Lot (Luc. XVII, 32) . Gratias tibi ago, misericordissime Domine, qui me miserum multumque negligentem peccatorem a principio, et a cunabulis per universa pene vitia et peccata decurrentem, benigne et patienter adhuc ad poenitentiam exspectas, nolens me perdere cum peccatis, vitiis, culpis et negligentiis meis.
235Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0802A (auctor 1033-1109)
Gratias tibi ago iterum iterumque, omnipotens et misericors Christe, qui immeritam exiguitatem meam propter te, et nomen sanctum tuum, de multis angustiis, tribulationibus, calamitatibus et infirmitatibus; de multis foveis, laqueis, scandalo, et peccatis; de multis insidiis visibilium et invisibilium inimicorum; de multis malis, et gravissimis periculis hactenus liberare dignatus es, dirigens mirabiliter et misericorditer vitam meam inter adversa et prospera; ita ut nec adversa me deiicerent, nec prospera extollerent.
236Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0816C (auctor 1033-1109)
Fateor, Domine, et gratias ago tibi, quia tu creasti me hanc imaginem tuam, ut tui memor te cogitem, te amem.
237Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0868B (auctor 1033-1109)
Sed tu, piissime et misericordissime Deus, cui nota sunt omnia antequam fiant, qui verus inspector es cogitationum, et iustissimus scrutator cordis et renum (Psal. VII, 10) , tu nosti omnia peccata mea, quaecunque egi, vel adhuc ago, vel intus in anima mea per occultas cogitationes, vel foris per apertas operationes.
238Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0885C (auctor 1033-1109)
Tibi ago laudes et gratias, Deus meus, misericordia mea, qui me ad tuam cogitationem perducere et per sacri baptismatis ablutionem inter adoptionis filios aggregare dignatus es.
239Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0885D (auctor 1033-1109)
Tibi ago laudes et gratias, qui me ab ipsis rudimentis infantiae usque ad hanc horam per multa defluentem peccata, immensae bonitatis tuae patientia, ad emendationem exspectas.
240Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0885D (auctor 1033-1109)
Sancte sanctorum, qui sanctificas omnia, benedico te, glorifico te, adoro te, gratias tibi ago.
241Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0902B (auctor 1033-1109)
Domine Iesu Christe, redemptio mea, misericordia mea, salus mea, te laudo, tibi gratias ago, quamvis valde impares tuis beneficiis, quamvis multum expertes dignae devotionis, quamvis nimis macras a desiderata pinguedine dulcissimi tui affectus, tamen qualescanque laudes, qualescunque gratias, non quales scio me debere; sed sicut potest conari, tibi persolvit anima mea.
242Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0902C (auctor 1033-1109)
Laudes et gratias tibi ago pro desiderio quod inspirasti.
243Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0906A (auctor 1033-1109)
Domine Iesu Christe Redemptor meus, misericordia mea, salus mea, consolatio mea, vita mea, te laudo, tibi gratias ago; tua bonitas me creavit, tua misericordia me ab originali peccato mundavit; tua praesentia post illam emundationem me in aliis sordibus voluptatum hactenus toleravit, nutrivit et exspectavit.
244Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0908A (auctor 1033-1109)
Non hoc ago, Domine mi, quasi iustus securus de peccatis meis; sed qualicunque charitate sollicitus pro alienis.
245Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0928A (auctor 1033-1109)
Te solum Deum adoro, te laudo, te benedico, teque glorifico, tibi gratias ago, tibi me tota devotione committo; intende voci orationis meae (Psal. V, 3) , Pater de coelis Deus, rex meus et Deus meus.
246Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0946C (auctor 1033-1109)
Sed quid ago, obscenitates meas referens auribus illibatis?
247Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0954B (auctor 1033-1109)
Imo gratias ago, quia habui; doleo, quia non habeo, oro ut habeam: certus enim sum quia sicut per filii gratiam ea potui accipere; sic eadem per matris merita possum recipere.
248Anselmus Cantuariensis, Orationes, 158, 0982B (auctor 1033-1109)
Gratias ago; filium me genuistis cum Christianum me fecistis; tu per teipsum, et tu per eumdem ipsum; tu per doctrinam a te factam, et tu per doctrinam tibi inspiratam; tu per gratiam a te mihi concessam, et tu per gratiam ab illo acceptam.
249Anselmus Cantuariensis, Proslogion, 158, 0227B (auctor 1033-1109)
Fateor, Domine, et gratias ago, quia creasti in me hanc imaginem tuam, ut tui memor sim, te cogitem, te amem: sed sic est abolita attritione vitiorum, sic est offuscata fumo peccatorum, ut non possit facere ad quod facta est, nisi tu renoves et reformes eam.
250Anselmus Cantuariensis, Responsio, 158, 0551C (auctor 1033-1109)
Gaudeo, et gratias ago Deo quia sicut scribitis, glorificat eum in vobis Ecclesia catholica; quoniam in vestra mutatione divinae bonitatis apparet gratia, et Domini papae Paschalis amicitiam habetis et familiaritatem, ut iam mihi liceat vestram amicabiliter salutare sanctitatem.
251Anselmus Cantuariensis, Proslogion, 2; 75 (auctor 1033-1109)
Fateor, domine, et gratias ago, quia creasti in me hanc imaginem tuam, ut tui memor te cogitem, te amem.
252Anselmus Cantuariensis Incertus, Miraculum S. Iacobi, 159, 0336B
« Grates, inquit, ago Deo, et S. Iacobo domino meo, quia liberatus sum.
253Anselmus Havelbergensis, De ordine canonicorum regularium, 188, 1100C (auctor 1126-1154)
Et gratias tibi ago, Domine Deus, Pater coeli et terrae, qui abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, regibus videlicet vel praememoratis huius mundi consolationes habentibus, neque istam consolationem non quaerentibus ac provide recipere non valentibus; revelasti autem parvulis (Matth. XI) . Ita postquam sic placitum fuit apud te, qui etiam inter eiusmodi visitationes foris apparentes ac praesentiam Spiritus sancti adesse declarantes, intus visibiliter in Sanctis animabus operaris; dum eis iuxta visionum formulam aliqua dona spiritalia, verbi gratia, sermonem sapientiae et scientiae, vel etiam fortitudinis constantiam aut aliquod eiusmodi donorum infundis, in quibus humiles tui consolationes habeant, et dum exercentur in his, egestatis suae obliviscantur, et doloris sui non recordentur amplius: per quos loquentes vel scribentes dum quilibet caeterorum vocem Spiritus sancti audierit, nescit unde veniat aut quo vadat (Ioan. III) . Parco autem in talibus gloriari; etenim nec expedit, ne forte dicatur mihi: Ecce somniator venit; venite, occidamus eum (Gen. XXXVII) . Etenim et sic tacenti et in humilitate Domino servienti a malis quibusdam agricolis dictum mihi: Hic est haeres, venite, occidamus eum, et nostra erit haereditas (Matth. XXI) . Quippe in sedibus episcopalibus non interim timetur ordo monasticus niger aut griseus, braccis vestitus aut spoliatus, sed neque novitiae adinventionis adeo timetur clerus laneis tunicis indutus, ut in ipsis sedibus tanquam haeres legitimus sedere debeat.
254Anselmus Havelbergensis, Dialogi, 188, 1247B (auctor 1126-1154)
Anselmus Havelbergensis episcopus dixit: Gratias ago Deo, qui et hoc scandalum a me submovit, et opprobrium Christiani nominis, quod hactenus in Graecorum sapientissima gente suspicatus sum, a me abstulit.
255Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1311C (auctor -1117)
Ut cum alicui aliquid do vel ago, nescio utrum bono cedat illi an malo.
256Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1354D (auctor -1117)
Quia sciebat multos de hac quaestione dubitaturos, respondit cogitationibus eorum dicens: Confiteor tibi, Pater, id est gratias ago tibi, et in te exsulto, Domine coeli et terrae, quasi dicat: Qui potes facere coelos quosque vis, id est qui potes revelare cuivis occulta consilia tua, et eadem potes aliis occultare, ut iam coelum non dicantur, sed terra.
257Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1419D (auctor -1117)
Ego ago secundum bonitatem meae misericordiae; an oculus tuus nequam est, id est invidus, de hoc quod ego bonus sum?
258Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Philemonem, 114, 0641D (auctor -1117)
Ut ita: Memor sum tui, et gratias ago in orationibus habitis de hoc, ut communicatio fidei tuae, id est operatio fidei qua servis Christo et sanctis, evidens fiat in agnitione quae est.
259Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Philippenses, 114, 0601B (auctor -1117)
VERS. 3. - Gratias ago Deo meo.
260Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Philippenses, 114, 0601C (auctor -1117)
Ita gratias ago, deprecor et confido, sicut iustum est sentire, id est ita velle.
261Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Philippenses, 114, 0602A (auctor -1117)
Hactenus communiter locutus est, inde ponit specialiter quae tolerantiam suadeant, scilicet, Pro vobis gratias ago: Confido.
262Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Romanos, 114, 0471A (auctor -1117)
VERS. 8. - Gratias ago.
263Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Romanos, 114, 0492D (auctor -1117)
Non enim quod volo bonum, hoc ago; sed quod.
264Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola I ad Corinthios, 114, 0520C (auctor -1117)
VERS. 14. - Gratias ago Deo, etc.
265Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola I ad Corinthios, 114, 0544D (auctor -1117)
VERS. 18. - Gratias ago Deo.
266Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola I ad Timotheum, 114, 0625D (auctor -1117)
VERS. 12. - Gratias ago ei qui, etc.
267Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola II ad Corinthios, 114, 0564C (auctor -1117)
Egit hic de rebus carnalibus in illos, et postquam egit de spiritualibus in istos, tanquam plenus gaudiis exclamat: Gratias ago, etc.
268Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola II ad Timotheum, 114, 0633B (auctor -1117)
VERS. 3. - Gratias ago.
269Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Ioannem, 114, 0359C (auctor -1117)
Non imputetur audaciae quod ago, quia corpora abluo aqua, non aufero peccata, ut sicut nascendo et praedicando praecursor sum, sic et baptizando, sed iste medius inter vos est qui peccata tollit.
270Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0286A (auctor -1117)
Gratias ago, quia apostolis adventus mei aperuisti sacramenta, quae ignorant scribae et Pharisaei, qui sibi sapientes videntur.
271Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0334A (auctor -1117)
Iudaeus ex abundantia mittit, qui de iustitia praesumens, ita orat apud se (Luc. XVIII): Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut caeteri hominum.
272Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Matthaeum, 114, 0104D (auctor -1117)
Intentio qua facimus quodcunque, quae in nobis est nota, lumen dicitur; exitus vero rei incertus est, ut cum quid alicui do vel ago nescio utrum cedat ei bono an malo: et ideo tenebras vocat.
273Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Expositio in XX primos Psalmos, 114, 0777B (auctor -1117)
Propter quod psallam nomini Altissimi, id est, cum gaudio gratias ago, et ordinatissime utor corpore, quod est cantus animae spiritualis.
274Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Expositio in XX primos Psalmos, 114, 0787D (auctor -1117)
Disciplina tua me deviare non sinens correxit, ut quidquid ago, in eum finem referam, quo haeretur tibi, et eadem disciplina tua me docebit pervenire, quo direxit.
275Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0776B (auctor -1117)
Doloris autem causam subdit: « Induta est caro, » id est, carnalis vita quam ago, vel mala operatione polluitur, vel inde restricta, ex memoria imaginibus peccatorum fuscatur, quae quasi pulvis ante oculos surgunt.
276Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Leviticus, 113, 0317A (auctor -1117)
Pharisaeus superbiens ait: Gratias ago tibi, quia non sum sicut caeteri homines, etc.
277Anselmus Leodiensis Alexandrus Leodiensis, Vita Vasonis, 142, 0733B
Haec ago non ut superiorem vel parem praeposito, cum regulariter possim, decanum comparem, sed ut in claustralibus clausis ordinandis praecipuum cum iustitia consiliarium monstrem.
278Apuleius, Apologia, 40, 26; 9 (auctor c.125–c.180)
atque adeo summe miror quod unum a me pisciculum inspectum sciatis, cum iam plurimos, ubicumque locorum oblati sunt, aeque inspexerim, praesertim quod nihil ego clanculo, sed omnia in propatulo ago, ut quiuis uel extrarius arbiter adsistat, more hoc et instituto magistrorum meorum, qui aiunt hominem liberum et magnificum debere, si quo eat, in primori fronte animum gestare.
279Apuleius, Apologia, 61, 26; 6 (auctor c.125–c.180)
interim dum ego ruri ago, Sicinium Pontianum priuignum meum, qui mihi factum uolebat, impetratos hebeni loculos a muliere honestissima Capitolina ad se attulisse, ex illa potius materia rariore et durabiliore uti faceret adhortatum: id munus cum primis mihi gratum fore.
280Apuleius, Florida, 16; 52 (auctor c.125–c.180)
quin etiam uniuerso ordini uestro pro amplissimis erga me meritis quantas maximas possum gratias ago atque habeo, qui me in illa curia honestissimis adclamationibus decorauere, in qua curia uel nominari tantummodo summus honor est.
281Arno Reicherspergensis, Scutum canonicorum, 194, 1502B
Et: « Gratias tibi ago, Domine Pater coeli et terrae, qui abscondisti haec a sapientibus et prudentibus (Matth. XI) , » regibus videlicet praememoratis, mundi huius consolationem habentibus, neque istam consolationem quaerentibus, ac proin recipere eam non valentibus, « revelasti autem ea parvulis; ita Pater, quoniam sic placitum est ante te (ibid.) . » Qui et inter eiusmodi visiones foris apparentes ac praesentiam Spiritus sancti adesse declarantes, intus invisibiliter in sanctis animabus operaris, dum eis iuxta visionum formulam aliqua dona spiritalia, verbi gratia sermonem sapientiae, ac scientiae, vel etiam fortitudinis constantiam, aut aliud eiusmodi donorum infundis, in quibus humiles tui consolationem habeant, et dum exercentur in his, egestatis suae obliviscantur, et doloris non recordentur amplius; per quos loquentes, vel scribentes, dum quilibet caeterorum vocem Spiritus sanctus audierit, nescit, unde veniat, aut quo vadat.
282Arno Reicherspergensis, Scutum canonicorum, 194, 1527B
Ioannes quoque Baptista, et ipse humillimus, sublime recusabat officium baptizandi Iesum dicens: « Ego a te debeo baptizari, et tu venis ad me? » (Matth. III.) Item: « Non sum, » inquit, « dignus, ut solvam eius corrigiam calceamenti (Ioan. I) . Paulus vero apostolus fidentior mox, baptizatus cum fuisset, per dies aliquot cum discipulis, qui habitabant Damasci, continuo in synagogis praedicabat Iesum; qui etiam super hoc suo ministerio gratulatur et dicit: Gratias ago ei, quia fidelem me existimavit ponens in ministerio (I Tim. I) . » In quibus, ut dictum est, viris aeque perfectis unius humilitas alterius confidentiae non praeiudicat, et e converso; sicut in animalibus quoque coelestibus faciem vituli faciei leonis, faciemque hominis faciei aquilae, et e converso non praeiudicare manifestum est, sed in singulis faciebus unus atque idem Dominus Iesus subintelligitur venerandus.
283Arnobius iunior, Conflictus de Deo Trino et Uno, 53, 0280B (auctor fl.460)
- Serapion dixit: Ego tecum de puella ago.
284Arnobius iunior, Conflictus de Deo Trino et Uno, 53, 0280B (auctor fl.460)
- Arnobius dixit: Ego tecum de Omnipotente ago.
285Arnobius iunior, Conflictus de Deo Trino et Uno, 53, 0288C (auctor fl.460)
- Arnobius dixit: Gratias tibi ago, omnipotens Deus, quod ex ore Serapionis victoriam protulisti.
286Arnoldus Emmerammensis, De miraculis et memoria Emmerammi, 141, 1064B
Si benignitati tuae in hac re placet quod volui, et adhuc volo, gratias ago; sin me mavis caecitate castigare, sum paratus, utpote tibi debitor per omnia, quod iudicium tuum ingerit patienter sustinere.
287Arnulfus Mediolanensis, Gesta archiepiscoporum Mediolanensium, 147, 0310C (auctor 1077-1079)
Nunc autem propicia divinitate ago poenitentiam, talia provisurus in posterum.
288Arnulfus Mediolanensis, Liber gestorum recentium, 4, 9; 18 (auctor c.1000-c.1077)
Nunc autem propicia divinitate ago penitentiam talia provisurus in posterum.
289Arnulfus Mediolanensis, Liber gestorum recentium, 167, 9; 18 (auctor 1000-1077)
Nunc autem propicia divinitate ago penitentiam talia provisurus in posterum.
290Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 26, l. 1 (auctor c.350)
ago illa re.
291Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 26, l. 3 (auctor c.350)
ago illam rem.
292Astemio Giovanni Pietro, Carmina, 1, 75; 2 (auctor 1505-1567)
Laetor muneribus tuis tibique Maximas ago gratias agamque Dum vivam mihi non quod ista mittas Tanta munera sed quod ipse vere Reges aequiparans putes tuis me Dignum muneribus, qui bus vel ipsi Reges se fateantur usque vinctos.
293Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0134A (auctor 925–961)
Igitur finita salutatione pulchre Apostolus narrationis suae exordium a gratiarum coepit actione, dicens: Primum quidem gratias ago Deo meo, etc.
294Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0194A (auctor 925–961)
Non enim quod volo, hoc ago.
295Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0194B (auctor 925–961)
Non quod volo, hoc ago, sed quod odi, illud facio; id est, in malo, quod abesse cupio, vocatus invenior.
296Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0195A (auctor 925–961)
Ut autem ostenderet quomodo perficere non inveniret, adiecit: Non enim quod volo bonum, hoc ago, sed quod nolo malum, hoc facio.
297Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0195B (auctor 925–961)
Unde beatus Augustinus: Quod nolo malum, hoc ago, id est, concupisco; sed non vincor, quia malae concupiscentiae non assentio.
298Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0281C (auctor 925–961)
Et propterea subditur: quibus non solum ego gratias ago, sed et cunctae Ecclesiae Gentium.
299Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0588A (auctor 925–961)
Sequitur: Gratias ago Deo meo, etc.
300Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0601D (auctor 925–961)
Sequitur: Imitatores mei estote, id est, illorum, quae ago, vel doceo.
301Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0720B (auctor 925–961)
« Gratias ago Deo meo semper, memoriam tui faciens in orationibus meis.
302Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0720C (auctor 925–961)
Quod vero ait: « Gratias ago Deo meo, et semper, et memoriam tui facio in orationibus meis, » ambigue dictum est, utrum gratias agat Deo semper, an memoriam eius faciat in orationibus suis semper.
303Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0721A (auctor 925–961)
» Plenius inculcat, et edocet, quare dixerit: « Gratias ago Deo meo, semper memoriam tui faciens in orationibus meis.
304Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0291C (auctor 925–961)
Gratias ago Deo meo semper pro vobis.
305Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0297B (auctor 925–961)
Gratias ago Deo meo.
306Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0391D (auctor 925–961)
Sequitur: Gratias ago Deo, etc.
307Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0665B (auctor 925–961)
Et gratias ago ei, qui me confortavit in Christo Iesu Domino nostro, quod fidelem me existimavit, ponens in ministerium, qui prius eram blasphemus, et persecutor, et contumeliosus; sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci nondum credens.
308Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0466D (auctor 925–961)
Et est sensus: Gratias ago Deo, qui vos sua miseratione ineffabilibus suis donis ditavit.
309Auctores incerti, Chronicon S. Benigni Divionensis, 162, 0771A (auctor 1104-1117)
Post eius decessum filius eius Ago in regnum sublimatus, similiter implesse dignoscitur.
310Auctores incerti, Chronicon S. Benigni Divionensis, 162, 0784A (auctor 1104-1117)
Post Autharium regnavit Ago filius eius; hic misit legatos ad Clotarium, offerens triginta quinque millia solidorum, ut tributa quae Langobardi Francorum regibus solvebant, duodecim millia solidos cassaret.
311Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0708A
Gratias tibi ago.
312Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0708A
Gratias tibi ago, nec sufficio tibi gratias agere.
313Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0708A
Gratias ago Deo regnorum.
314Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0710C
Gratias tibi ago, Deus: Iube me decollari.
315Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0692C
Gratias tibi ago.
316Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0692D
Gratias tibi ago, nec sufficio tibi gratias agere.
317Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0692D
Gratias ago Deo regnorum.
318Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0695B
Gratias tibi ago, Deus: Iube me decollari.
319Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0683B
Felix episcopus elevans oculos ad coelum dixit: « Deus, gratias tibi ago, qui per quinquaginta et sex annos in isto saeculo virginitatem meam in me custodire dignatus es.
320Auctores varii 017, Philosophorum aliquot epistolae, 17, 1149D
Gratias immortales ago Pythio Apollini, quod in unum coactos epistolae meae repererunt, ipsaeque Corinthum, ut confido, perducent.
321Auctores varii 018, Elogia, 18, 0143B
II. Sum plane temerarius, Qui nocti mihi conscius, Quam vitae in tenebris ago, Puppim credere fluctibus Tanti non timeam viri, Quo nunc nemo disertior.
322Auctores varii 045, Scripta et monumenta historiae Pelagianorum, 45, 1692
praesertim cum illud quidem Apostolus dicat, Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et ducentem me in captivitatem; et iterum, Non enim quod volo, hoc ago; sed quod nolo, id operor (Rom. VII, 23, 19) .
323Auctores varii 045, Scripta et monumenta historiae Pelagianorum, 45, 1693
Unus discipulorum eius, imo iam magister et totius ductor exercitus, et contra Apostolum vas perditionis, per soloecismorum, et non, ut sui iactitant, syllogismorum, spineta decurrens, sic philosophatur et disputat: Si nihil ago absque Dei auxilio, et per singula opera eius est omne quod gessero; ergo non ego qui laboro, sed Dei in me coronabitur auxilium; frustraque dedit arbitrii potestatem, quam implere non possum, nisi ipse me semper adiuverit.
324Auctores varii 045, Scripta et monumenta historiae Pelagianorum, 45, 1725
3. Ego tamen Deo et Christo Domino gratias ago, quod Ecclesiae suae causam ita agi voluit, ut Sedes apostolica, a qua oportuit ore duorum Pontificum haeresim condemnari, ea damnanda praecepit, quae a me Coelestio fuerant obiecta: cuius ego non damnationem, sed correctionem semper optavi et opto: cui nunc iam non mecum, sed cum universa Dei Ecclesia causa est, sicut data ad Beatitudinem tuam scripta testantur; cum contra apostolicam sententiam venire nititur, negando originale peccatum, quod in omnes homines pertransiit, et usque ad finem mundi tenet haereditatem Adae illius, qui primus peccavit: quod in infantibus nisi per sacramentum Baptismi dimittitur, vitam aeternam et regnum coelorum habere non possunt.
325Auctores varii 045, Scripta et monumenta historiae Pelagianorum, 45, 1747
Quod dicit, « Nos vitio naturae ad malum non impelli, qui nec bonum sine voluntate nec malum faciamus; » repugnat Apostolo dicenti, Scio quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum: nam velle adiacet mihi, perficere autem bonum non invenio: non enim quod volo bonum, hoc facio; sed quod nolo malum, hoc ago (Ibid., 18 et 19) .
326Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0600C
Ago humanitati tuae gratias, quod assertionem meam, quam dudum oppugnabas, non modo non oppugnare aut confiteri solum contentus non es, verum etiam non refugis comprobare.
327Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0616B
Ex eodem libro desumpsit quae habet Hieronymus in epistola ad Ctesiphontem: Unus discipulorum eius, immo iam magister, et totius exercitus ductor, et contra Apostolum vas perditionis, per soloecismorum, et non, ut sui iactitant, syllogismorum spineta decurrens, sic philosophatur et disputat: « Si nihil ago absque Dei auxilio, et per singula opera, eius est omne quod gessero: ergo non ego qui laboro sed Dei in me coronabitur auxilium; frustraque dedit arbitrii libertatem, quam implere non possum, nisi ipse me semper adiuverit: destruitur enim voluntas, quae alterius ope indiget.
328Auctores varii 056, Appendix ad opera S. Leonis Magni, 56, 0456A
XII, 5) ; et: Gratia Dei sum id quod sum; et gratia eius in me vacua non fuit; sed plus omnibus illis laboravi; non autem ego, sed gratia Dei mecum (I Cor. XV, 10) ; et: Gratias ago Domino, qui dedit nobis victoriam per Iesum Christum Dominum nostrum (Ibid., 57) ; et: Non quia idonei sumus cogitare aliquid, quasi ex nobismetipsis; sed sufficentia nostra ex Deo est (II Cor.
329Auctores varii 084, Epistolae decretales, 84, 0726D
Unde ineffabiliter Deo gratias ago, qui eo tempore quo oboritura haereticorum scandala praesciebat, vos in imperii fastigio collocavit, in quibus ad totius mundi salutem et regia potentia et sacerdotalis vigeret industria.
330Auctores varii 084, Epistolae decretales, 84, 0727
Unde plenissimo affectu dilectionem orthodoxi fratris amplector et Deo gratias ago quod, amoto eo qui Evangelio Christi voluit contraire et a sanctorum Patrum intelligentia dissidere, talem prospexit Alexandrinae Ecclesiae sacerdotem qui praecedentibus rectoribus et fide concordaret et vita.
331Auctores varii 088, Appendix, 88, 1209B
In Christi nomine Ago abbas, rogatus a domno meo Aredio episcopo, hoc privilegium subsc.
332Auctores varii 095, Homiliae de Sanctis, 95, 1552A
Et iterum: Gratias ago Deo meo, cui servio a progenitoribus meis (II Tim. I) .
333Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1305C
Iesus autem, elevatis sursum oculis, dixit: Pater, gratias ago tibi, quoniam audisti me.
334Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1376C
Deus, gratias tibi ago, quia non sum sicut caeteri hominum.
335Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1377A
Deus, inquiens, gratias ago tibi quia non sum sicut caeteri hominum, raptores, iniusti, adulteri, velut etiam hic publicanus.
336Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0112B
Ecce enim cognitum habetis, quomodo pacis foedera a praefato impio Haistulfo rege et omni gente dissipata sunt, et qualiter nihil iuxta ut constituit et per vinculum sacramenti confirmatum est, valuimus impetrare, et iam in ipsis Ianuariarum Kalendis cunctus eiusdem Langobardorum exercitus Tusciae partibus, in hanc civitatem Romanam coniunxerunt, et resederunt iuxta portam beati Petri, atque beati Pancratii, et Portuensem; ipse vero Haistulfus cum aliis exercitibus coniunxit ex alia parte, et sua fixit tentoria iuxta portam Salariam et caeteras portas; et saepius nobis direxit: Aperite mihi portam Salariam, et ingrediar civitatem, et tradite mihi pontificem vestrum, et patientiam ago in vobis; si minus, ne muros evertens, uno vos gladio interficiam, et videam quis vos eruere possit de manibus meis.
337Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0315A
Pro quo deprecamur atque coniuramus praecellentiam vestram, dulcissime fili, per redemptorem Dominum nostrum Iesum Christum, ut viriliter Deo vobis inspirante exsurgatis, et miserae et flagitiosae praesumptionis, ut pium regem decet, regalem [Gent., legalem] vindictam vobis de eis exercere iubeatis, ut in hoc cognoscant gentes, quia ob amorem beati Petri magnam in nobis habeatis dilectionem, ut qui nobis dolentibus condolent, ita et nobis laetantibus congaudeant; aut nobis eos dirigere digneris ut omnipotens Deus respiciens de excelso, pro iusta vindicta a nobis eis inferenda, concedat tibi, una cum excellentissima filia nostra regina et amantissimis natis, longa spatia vitae per metas annorum, et ego licet peccator, dum de eis perfectam suscepero iustitiam, magis ac magis, ut ago, ante ipsius ianitoris regni coelorum sacram confessionem assiduo pro vestra incolumitate fundere valeam preces.
338Auctores varii 101, Preces sacrae, 101, 1386B
Tibi ago laudes, et gratias tibi refero, Deus meus misericordiae meae, qui me ad tuam cognitionem perducere, et per sacri baptismatis ablutionem inter adoptionis tuae filios aggregare dignatus es.
339Auctores varii 101, Preces sacrae, 101, 1386B
Tibi ago laudes et gratias, qui me ab ipsis rudimentis infantiae usque ad hanc horam per multa defluentem vitia immensae bonitatis tuae patientia ad emendationem exspectas.
340Auctores varii 101, Preces sacrae, 101, 1396C
Iudice te pallens trepido, te iudice eodem Spem capio fore quidquid ago veniabile apud te Quamlibet indignus venia, faciamque, loquarque: Confiteor, dimitte libens, et parce fatenti.
341Auctores varii 185, Testimonia, 185, 0630B
Et paulo post: Habeo igitur atque ago vestrae gratias religioni, cuius sinum, quasi reus aram, iamdudum complexus essem, si consultus Papa pontificis munus amoliri permisisset.
342Auctores varii, Carmina Burana, 56, 72; 2 (auctor fl.1230)
Grates ago Veneri, que prosperi michi risus numine de virgine mea gratum et optatum contulit tropheum.
343Auctores varii, Panegyrici Latini, 6, 23, 1; 2 (auctor c.300)
Interim quoniam ad summam votorum meorum tua dignatione perveni, ut hanc meam qualemcumque vocem diversis fori et palatii officiis exercitam [in] tuis auribus consecrarem, maximas numini tuo gratias ago tibique, quod superest, commendo liberos meos praecipueque illum iam summa fisci patrocinia tractantem, in quem me totum transtulit pietas, cuius felix servitus, si quando respexeris, maxime tuae conveniet aetati.
344Audradus Senonensis, Excerpta libri Revelationum, 115, 0028A
Ago ergo ut moneo, et si aliquid inde dignatus fuerit ostendere tibi Deus, non abscondas a me illud, in fide Dei te obtestor.
345Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1247
Quid ago?
346Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1255
O fratres mei, cavete, ne orantes, legentes, stantes, vel sedentes, vel vigilantes dicatis ore vel corde, habitantes in cinere et cilicio cum Pharisaeo, Gratias tibi ago, Domine, quia non sum sicut caeteri (Luc. XVIII, 11) . Haec enim solitariam vitam ducentes diabolo instigante saepe cogitant, saepe hoc dicere tentantur ab inimico servorum Dei.
347Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1358
Quando autem ita sit, de Apostolo discimus dicente: Non quod volo hoc ago, sed quod odi illud facio; et, Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati (Rom. VII, 15, 23) . Et revera unum propriumque studium est satanae, humanam mentem pravis gravare consiliis.
348Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, De contritione cordis, 40, 0944
Domine Iesu Christe, redemptor meus, misericordia mea, salus mea, te laudo, tibi gratias ago.
349Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0911
Unde, clementissime et benignissime amator nominum Deus, qui per Iesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, cum non essemus, potenter fecisti nos; et cum perditi fuissemus culpa nostra, mirabiliter recuperasti nos, gratias ago pietati tuae, et multas tibi gratias refero ex totis praecordiis meis, qui propter tuam inenarrabilem dilectionem, qua nos miseros et indignos mirabili bonitate amare dignatus es, misisti eumdem Unigenitum tuum de sinu tuo ad publicum nostrum, salvare nos peccatores tunc filios irae, filios perditionis.
350Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0911
Gratias ago tibi pro sancta incarnatione et nativitate eius, et pro gloriosa Genitrice eius, de qua ipse carnem assumere dignatus est propter nos et propter nostram salutem: ut sicut verus Deus ex Deo, ita verus homo ex homine esset.
351Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0911
Gratias tibi ago pro passione et cruce eius, pro morte et resurrectione eius, pro ascensione eius in coelum, et sede maiestatis eius ad dexteram tuam.
352Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0911
Ipse enim quadragesimo die post resurrectionem suam videntibus discipulis ascendens super omnes coelos (Act. I, 9) , sedensque ad dexteram tuam, Spiritum sanctum secundum promissionem suam in filios adoptionis effudit (Id. II, 4) . Gratias tibi ago pro sacratissima illa effusione pretiosi sanguinis eius, quo sumus redempti: simul et pro sacro-sancto et vivifico mysterio corporis et sanguinis eius, quo quotidie in Ecclesia tua pascimur et potamur, abluimur et sanctificamur, et unius summae divinitatis participes efficimur.
353Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0911
Gratias tibi ago pro hac tua mira et inenarrabili charitate, qua nos indignos sic amasti et salvasti per unicum et dilectum Filium tuum.
354Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0912
Gratias itaque tibi ago labiis et corde et omni qua valeo virtute, infinitae misericordiae Domine Deus noster, pro omnibus miserationibus tuis, quibus mirabiliter nobis perditis subvenire dignatus es per eumdem Filium tuum, Salvatorem et recuperatorem nostrum, qui mortuus est propter peccata nostra, et resurrexit propter iustificationem nostram (Rom. IV, 25) : et nunc vivens sine fine sedet ad dexteram tuam, et interpellat pro nobis (Id. VIII, 34) , et simul tecum miseretur, quia Deus est ex te Patre, coaeternus tibi et consubstantialis per omnia, unde potest nos in perpetuum salvare: sed secundum id quod homo est, ex qua parte minor te est, data ei a te omnis potestas in coelo et in terra (Matth. XXVIII, 18) : ut in nomine Iesu omne genu flectatur, coelestium, terrestrium et infernorum, et omnis lingua confiteatur quia Dominus Iesus in gloria est tua (Philipp. II, 10, 11) , Deus Pater omnipotens.
355Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0940
Domine Iesu Christe, redemptio mea, misericordia mea, salus mea, te laudo, tibi gratias ago.
356Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0940
Laudes et gratias tibi ago pro desiderio quod inspirasti.
357Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 9, 35; 1 (auctor 354-430)
Ego itaque, laus mea et uita mea, deus cordis mei, sepositis paulisper bonis eius actibus, pro quibus tibi gaudens gratias ago, nunc pro peccatis matris meae deprecor te: exaudi me per medicinam uulnerum nostrorum, quae pependit in ligno et sedens ad dexteram tuam te interpellat pro nobis.
358Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 10, 2; 6 (auctor 354-430)
neque id ago uerbis carnis et uocibus, sed uerbis animae et clamore cogitationis, quem nouit auris tua.
359Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 10, 6; 4 (auctor 354-430)
et ego id ago factis et dictis, id ago sub alis tuis nimis cum ingenti periculo, nisi quia sub alis tuis tibi subdita est anima mea et infirmitas mea tibi nota est.
360Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 10, 11; 6 (auctor 354-430)
est alia uis, non solum qua uiuifico sed etiam qua sensifico carnem meam, quam mihi fabricauit dominus, iubens oculo, ut non audiat, et auri, ut non uideat, sed illi, per quem uideam, huic, per quam audiam, et propria singillatim ceteris sensibus sedibus et officiis suis: quae diuersa per eos ago unus ego animus.
361Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 10, 14; 1 (auctor 354-430)
Intus haec ago, in aula ingenti memoriae meae.
362Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 10, 18; 4 (auctor 354-430)
nam cogo et cogito sic est, ut ago et agito, facio et factito.
363Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 11, 9; 3 (auctor 354-430)
hoc noui, deus meus, et gratias ago.
364Augustinus Hipponensis, Contra Academicos [CSEL], 1, 6; 7 (auctor 354-430)
Ago gratias, inquam, quod cum Alypio me iudicem fecistis, cui, fateor, inuidere iam coeperam.
365Augustinus Hipponensis, Contra Academicos [CSEL], 2, 9; 1 (auctor 354-430)
Ego enim nunc aliud nihil ago, quam me ipse purgo a uanis perniciosisque opinionibus.
366Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 1, 12; 5 (auctor 354-430)
unde hoc etiam mihi iussum esse cognosco, hoc pro uiribus ago, huic operi, quantum ipse qui iussit adiuuat, perseueranter insisto.
367Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 2, 3; 1 (auctor 354-430)
Sed ego in ea re, in qua nihil causae nostrae minuitur, me facillimum praebeo et quando tecum ago iam Donatianos uoco, quando autem cum aliis, consuetudinem potius sequor, quae his sonis iure dominatur; tu tantum memento me, cui tantam tribuisti eloquentiam, nondum nosse nomina declinare et nuntia uestris securitatem, ne iam timeant tamquam dialecticum, cui uides adhuc necessarium esse grammaticum.
368Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 2, 32; 12 (auctor 354-430)
hoc enim ago, hoc insto, hinc uos ad mutandam nanam peruersamque sententiam urgenter inpingo, ut in oleo peccatoris et mortui baptismo nullus mortuus, nullus peccator exceptus sit, sicut tu pro me uelut contra me loqueris.
369Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 3, 11; 3 (auctor 354-430)
contra quem errorem aduersus eos, qui iam schismata propter diuersa merita hominum facere coeperant, clamat ipse Paulus: gratias ago deo quod neminem uestrum baptizaui, ne quis dicat quia in nomine meo baptizaui, quid aliud insinuans nisi baptisma Christi non esse nisi eius, in cuius nomine datur, et ideo non fieri melius, cum per meliorem datur, nec deterius per deteriorem.
370Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 3, 25; 4 (auctor 354-430)
' deinde paulo post cum omnes ordinatores Maximiani nominatim enumerasset, inter quos etiam isti, de quibus ago, Felicianus et Praetextatus leguntur, quid fecerint, ut tanta in eos digne dicenda essent, ita subiungit: qui funesto, inquit, opere perditionis uas sordidum collecta faeculentia glutinarunt, sic intellegi uolens, quod ipsi adfuerint, ipsi Maximianum inpositis manibus ordinauerint.
371Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 3, 26; 3 (auctor 354-430)
quaero igitur abs te, antequam isti duo, de quibus interim ago, ad uestrae communionis concordiam remeassent, in illa catena sacrilegii constituti, sub quorum labiis erat uenenum aspidum, cum ore pleno maledictione et amaritudine, cum pedibus uelocibus ad effundendum sanguinem quomodo baptizarunt?
372Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 4, 31; 3 (auctor 354-430)
itaque de Optato Gildoniano quod obiectis meis respondisti, nolo discutere, nolo in hominis causa, de cuius a uestris damnatione nihil ago, diutius immorari.
373Augustinus Hipponensis, Contra duas epistulas Pelagianorum [CSEL], 1, 3; 3 (auctor 354-430)
ago autem gratias sincerissimae in nos beniuolentiae tuae, quod eas mc latere noluisti litteras inimicorum gratiae dei, in quibus repperisti meum nomen calumniose atque euidenter expressum.
374Augustinus Hipponensis, Contra Felicem [CSEL], 1, 9; 3 (auctor 354-430)
FEL. dixit: Ego de ipso ago, quia, si in ipso, et in omnes.. et si in ipso — Paulus enim in altera epistula dicit: ex parte scimus et ex parte prophetamus; cum uenerit autem quod perfectum est, abolebuntur ea, quae ex parte dicta sunt — nos audientes Paulum hoc dicere, uenit Manichaeus cum praedicatione sua, et suscepimus eum secundum quod Christus dixit: mitto uobis spiritum sanctum.
375Augustinus Hipponensis, Contra Felicem [CSEL], 2, 16; 4 (auctor 354-430)
- AUG. dixit: De ista parte tecum ago, quam dicis pollutam purgari: postea, si opus fuerit, de illa, quae figitur in globo eius.
376Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 2, 33; 2 (auctor 354-430)
de proximo ago.
377Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 2, 232; 3 (auctor 354-430)
primo ut hoc ultimum excutiam, ita ago fit, inquis, ut qui ad baptismum innocens ueneras a baptismo redeas parricida.
378Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 2, 241; 19 (auctor 354-430)
nunc quod agitur, nempe iustissimus erat Danihel non testimonio tuo, quamquam hoc mihi ad causam quam tecum ago sufficiat, sed testimonio spiritus dei loquentis etiam per Ezechielem, ubi tres eminentissimae iustitiae nominauit Noe, Danihelem et Iob, quos dixit solos a quadam uehementissima ira dei, quae ceteris impenderet, posse liberari.
379Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 3, 1; 7 (auctor 354-430)
ego quando cuique uel dicendo uel scribendo respondeo, etiam contumeliosis criminationibus lacessitus, quantum mihi dominus donat, frenatis atque contritis uanae indignationis aculeis auditori lectoriue consulens non ago, ut efficiar homini conuiciando superior, sed errorem conuincendo salubrior.
380Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 3, 12; 11 (auctor 354-430)
uerum si miliens tantum talia uel etiam sceleratiora dicat in me, mihi sat est ad rem quam nunc ago, quod, qualiscumque in ea sim, tamen ecclesia pro qua loquor inuicta est.
381Augustinus Hipponensis, Contra partem Donati post gesta [CSEL], p1, 33; 5 (auctor 354-430)
gratias ago deo meo semper pro uobis in gratia dei quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in illo, in omni uerbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in uobis, ita ut nihil uobis desit in ulla gratia.
382Augustinus Hipponensis, Contra partem Donati post gesta [CSEL], p1, 34; 4 (auctor 354-430)
nunc adtendamus uerba illa, quibus Corinthiorum ecclesiam in epistulae principio sic laudat, ut dicat: gratias ago deo meo semper pro uobis in gratia dei quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in illo, in omni uerbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in uobis, ita ut nihil uobis desit in ulla gratia.
383Augustinus Hipponensis, De Baptismo [CSEL], 5, 12; 6 (auctor 354-430)
quapropter quamquam ita credam baptizasse Iohannem in aqua paenitentiae in remissionem peccatorum, ut ab eo baptizatis in spe remitterentur peccata, re ipsa uero in domini baptismo id fieret, sicut resurrectio quae expectatur in finem spe in nobis facta est, sicut dicit apostolus, quia simul nos excitauit et simul sedere fecit in caelestibus, et idem dicit: spe enim salui facti sumus — nam etIohannes ipse cum dicat: ego quidem baptizo uos in aqua paenitentiae in remissionem peccatorum, dominum uidens ait: ecce agnus dei, ecce qui tollit peccata mundi-, tamen, ne quisque contendat etiam in baptismo Iohannis dimissa esse peccata, sed ampliorem aliquam sanctificationem eis quos iussit Paulus denuo baptizari per baptismum Christi esse conlatam, non ago pugnaciter.
384Augustinus Hipponensis, De beata vita [CSEL], 36; 1 (auctor 354-430)
Ergo, inquam, quoniam modus ipse nos admonet et conuiuium aliquo interuallo dierum distinguere, quantas pro uiribus possum, gratias ago summo et uero deo patri, domino liberatori animarum, deinde uobis, qui concorditer inuitati multis etiam me cumulastis muneribus.
385Augustinus Hipponensis, De bono coniugali [CSEL], 27; 6 (auctor 354-430)
quod enim ego nunc ago, melius illi egissent, si tunc agendum esset; quod autem illi egerunt, sic ego non agerem, et si nunc agendum esset.
386Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 2, 22; 12 (auctor 354-430)
Verum de bis aduenticiis et corporis potius quam animi malis, quae uel ab hostibus uel alia clade accidunt, nondum interim disputo: nunc ago de labe morum, quibus primum paulatim decoloratis, deinde torrentis modo praecipitatis tanta quamuis integris tectis moenibusque facta est ruina rei publicae, ut magni auctores eorum eam tunc amissam non dubitent dicere.
387Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 7, 23; 10 (auctor 354-430)
Redeat ergo ab hac, quam theologian naturalem putat, quo uelut requiescendi causa ab his ambagibus adque anfractibus fatigatus egressus est; redeat, inquam, redeat ad ciuilem; hic eum adhuc teneo, tantisper de hac ago.
388Augustinus Hipponensis, De consensu evangelistarum [CSEL], 1, 45; 6 (auctor 354-430)
sed quid opus est hinc diutius disputare, cum ad id quod ago sufficiat quod illi qualibet praesumtione opinantur de illo deo, quem deum esse negare non possunt?
389Augustinus Hipponensis, De duabus animabus [CSEL], 10; 13 (auctor 354-430)
sed si eo tempore, quo cum eis me, non sicut iam diu ago, egisse nunc paenitet, mihi has rationes depromenti hoc obiecissent, dicerem: quaeso.
390Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 2; 1 (auctor 354-430)
Primum itaque domino deo, rectori custodique nostro, ineffabiles ago gratias, quod me de sanctis fratribus et coepiscopis nostris, qui in ea causa iudices consederunt, opinio non fefellit.
391Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 20; 16 (auctor 354-430)
quod enim operor ignoro; non enim quod uolo hoc ago, sed quod odi illud facio.
392Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 21; 4 (auctor 354-430)
iam enim habebat iste naturam cum uoluntatis arbitrio — nam dicebat: uelle adiacet mihi — sed m non habebat naturam cum sanitate sine uitio — nam dicebat: scio quod non habitat in me, hoc est in carne mea bonum — iam habebat cognitionem legis sanctae - nam dicebat: peccatum non cognoui nisi per legem — sed non habebat uires agendae perficiendaeque iustitiae; nam dicebat: non quod uolo hoc ago, sed quod odi hoc facio, et perficere bonum non inuenio.
393Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 52; 2 (auctor 354-430)
Gratias ago plurimum.
394Augustinus Hipponensis, De gratia Christi [CSEL], 43; 1 (auctor 354-430)
Hoc autem istum sapere et alia uerba eius ostendunt non in hoc libro, sed in tertio pro libero arbitrio, ubi ad eum loquens contra quem disputat, quoniam ille posuerat uerba apostoli dicentis: non quod uolo ago, et: uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae et cetera quae ibi dicuntur, iste respondit atque ait: lhoc enim, quod tu de apostolo intellegere cupis, omnes ecclesiastici uiri in peccatoris et sub lege adhuc positi asserunt eum dixisse persona, qui nimia uitiorum consuetudine uelut quadam teneretur necessitate peccandi et quamuis bonum appeteret uoluntate, usu tamen praecipitaretur in malum.
395Augustinus Hipponensis, De natura et gratia [CSEL], p1, 11; 2 (auctor 354-430)
deinde uelut respondendo subiungit: ago humanitati tuae gratias, quod assertionem meam.
396Augustinus Hipponensis, De natura et gratia [CSEL], p1, 58; 4 (auctor 354-430)
unde etiam illa: non enim quod uoo facio bonum, sed quod odi malum, hoc ago?
397Augustinus Hipponensis, De natura et gratia [CSEL], p1, 81; 6 (auctor 354-430)
di maum, hoc ago'?
398Augustinus Hipponensis, De natura et origine animae [CSEL], 1, 35; 8 (auctor 354-430)
ago itaque uberes gratias.
399Augustinus Hipponensis, De natura et origine animae [CSEL], 2, 7; 1 (auctor 354-430)
Quodsi dicis: 'hoc me ille non docuit nec huic errori eius ullo modo quamlibet diserti et ornati sermonis inlectus suauitate consensi', ago ingentes deo gratias.
400Augustinus Hipponensis, De natura et origine animae [CSEL], 2, 18; 16 (auctor 354-430)
sed quo cum pracfidentia ista perduxerit, puto quod nunc uideas; uberius autem ago deo gratias, si et antea iam uidebas.
401Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia [CSEL], 1, 30; 5 (auctor 354-430)
hinc enim et alio loco idem apostolus loquens uelut ex suae personae introductione nos instruit dicens: non enim quod nolo, hoc ago, sed quod odi, illud facio, id est concupisco, quia et hoc nollet facere, ut esset omni ex parte perfectus.
402Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia [CSEL], 1, 33; 1 (auctor 354-430)
Deinde repetens apostolus, ut amplius commendet sententiam superiorem, non enim quod uolo, inquit, facio bonum, sed quod nolo malum, hoc ago.
403Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia [CSEL], 2, 33; 4 (auctor 354-430)
sane quod me deus fecerit agnosco et gratias ago, qui tamen cum irae uasis perissem, si tantum ex Adam me fecisset et in Christo non refecisset.
404Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum [CSEL], 1, 43; 11 (auctor 354-430)
quod enim operor, ignoro; non enim quod uolo, hoc ago, scd quod odi, illudfacio.
405Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum [CSEL], 1, 43; 16 (auctor 354-430)
non enim quod uolo facio bonum, sed quod nolo malum, hoc ago.
406Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum [CSEL], 2, 15; 11 (auctor 354-430)
potest etiam quoddixit: et adnotasti si quid inuitus commisi, ad illam uocem uideri pertinere, qua dictum est: non enim quod uolo ago, sed quod odi, hoc facio.
407Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum [CSEL], 2, 17; 9 (auctor 354-430)
quibus a domino laudatur, possent etiam de illo dici, qui condelectatur legi dei secundum interiorem hominem, uidet autem aliam legem in membris suis repugnantem legi mentis suae, praesertim quiadicit:non quod uolo facio bonum, sed quod odi malum, hoc ago.
408Augustinus Hipponensis, De perfectione iustitiae hominis [CSEL], 28; 2 (auctor 354-430)
unde dicit apostolus: non enim quod uolo facio bonum, sed quod odi malum hoc ago.
409Augustinus Hipponensis, De sancta virginitate [CSEL], 32; 13 (auctor 354-430)
gratias, inquit, tibi ago, quia non sum sicut ceteri homines, iniusti, raptores, adulteri, sicut et publicanus iste.
410Augustinus Hipponensis, De sancta virginitate [CSEL], 34; 9 (auctor 354-430)
nec de his ago in quibus est quidam placendi adpetitus aut elegantiore uestitu, quam tantae professionis necessitas postulat, aut capitis ligamento notabili siue protumidis umbonibus capillorum siue tegminibus ita teneris, ut retiola subter posita adpareant: his nondum de humilitate, sed de ipsa castitate uel integritate pudicitiae danda praecepta sunt.
411Augustinus Hipponensis, De spiritu et littera [CSEL], p1, 25; 18 (auctor 354-430)
quod enim operor, ignoro; non enim quod uoo, hoc ago, sed quod odi, illud facio.
412Augustinus Hipponensis, De spiritu et littera [CSEL], p1, 25; 23 (auctor 354-430)
non enim quod uoo facio bonum, sed quod nolo malumhoc ago.
413Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 146, 1; 1 (auctor 354-430)
Gratias ago plurimum, quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra.
414Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 151, 2; 5 (auctor 354-430)
a quo etiam tua rescripta iam sumpsi agente gratias, quas et ipse ago.
415Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 155, 1; 3 (auctor 354-430)
tantae tamen erga me beniuolentiae tuae tamque sincerae gratias ago debeoque plurimas et meorum studiorum labores tali ac tanto uiro placuisse delector, multo uero amplius, quod animum tuum caritate aeternitatis et ueritatis atque ipsius caritatis affectum diuinae illi caelestique rei publicae, cuius regnator est Christus et in qua sola semper beateque uiuendum est, si recte hic pieque uiuatur, agnosco inhiantem, uideo propinquantem eiusque potiundae amplector ardentem.
416Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 167, 14; 1 (auctor 354-430)
Sed quid ago?
417Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 180, 1; 3 (auctor 354-430)
de his tamen, quas accepi, ago uberes gratias benignitati erga nos tuae.
418Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 185, 43; 8 (auctor 354-430)
Quare, inquit, apud te uel paenitentiam non ago?
419Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 188, 2; 4 (auctor 354-430)
quod admonitionem nostram tam grato animo suscepistis, ut in epistula tua, ad quam nunc rescribimus, diceres: (Sane, quod me hortatur reuerentia uestra, ne aures indulgeam his hominibus, qui prauis tractatibus uenerandam fidem saepe corrumpunt, gratias uberes ago tam piae admonitioni.
420Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 189, 7; 25 (auctor 354-430)
sed deo gratias ago.
421Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 196, 3; 20 (auctor 354-430)
quod enim operor, ignoro; non enim, quod uolo, hoc ago.
422Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 213, 6; 1 (auctor 354-430)
Cumque reticeretur, Augustinus episcopus dixit: (Ego caritati et beniuolentiae uestrae apud dominum deum nostrum gratias ago, immo de illa gratias ago.
423Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 217, 17; 3 (auctor 354-430)
si ergo istas duodecim sententias, quas nos dixi scire ad fidem rectam et catholicam pertinere, etiam tu, frater, nobiscum tenes, ago deo gratias, quas profecto non ueraciter agerem, nisi dei gratia fieret, ut teneres.
424Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 237, 8; 2 (auctor 354-430)
quod scriptum est in cantico euangelico: Cantauimus uobis e t non saltastis: si hoc intellegendum est in isto hymno: Plangere uolo, tundite uos omnes', quod scriptum in cantico euangelico: Planximus uobis et non luxistis; si ‛ornare uolo et ornari uolo' hoc significat in isto hymno, quod scriptum est in canone: Habitare Christum per fidem in cordibus uestris et: Vos estis templum dei et spiritus dei habitat in uobis; si, quod ait in isto hymno: 'Lucerna sum tibi, ille qui me uides', hoc significat, quod scriptum est in psalmo canonico: In lumine tuo uidebimus lumen; si, quod ait in isto hymno: Ianua sum tibi, quicumque me pulsas, hoc significat, quod in psalmo canonico legitur: Aperite mihi portas iustitiae, ingressus in eis confitebor domino et aIiopsalmo: Tolliteportas principes uestri et eleuamini portae aeternales e introibit rex gloriae; si, quod ait in isto hymno: ‛Qui uides, quod ago, tace opera mea', hoc significat, quod scriptum est in libro Tobiae: Sacramentum regis bonum est abscondere.
425Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 247, 1; 10 (auctor 354-430)
aut si ego iniquus sum, qui hoc tecum ago, ne miseri et egeni homines bis reddant, quod debent, cum coloni actori suo dederint subdito praeposito et iubenti seruientes nec ille se accepisse negare potuerit, si ergo ego iniquus sum, quia mihi uidetur iniustum, ut bis exigantur, qui semel reddere uix sufficiunt, fac.
426Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 250, 3; 4 (auctor 354-430)
sed hinc cum tua sanctitate nihil ago, nisi tantum peto, ut ignoscas precanti ueniam, si agnouerit culpam; si autem nihil eum peccasse prudenter agnoscis, quoniam ipse in domo fidei iustius flagitabat fidem debere seruari, ne ibi frangeretur, ubi docetur, fac, quod sanctum uirum facere oportet, ut, si tibi contigit tamquam homini, quod utique homo dei dicit in psalmo: Turbatus est prae ira oculus meus, exclames ad dominum: Miserere mei, domine.
427Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 256, 1; 2 (auctor 354-430)
unde tuae benignitati congratulor et de tuo pectore Christiano domino deo nostro, cuius haec dona sunt, gratias ago, domine merito praedicande sinceriterque carissime ac desiderantissime frater.
428Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 257, 1; 1 (auctor 354-430)
Ago gratias, quod aduentum eximietatis tuae litteris etiam praeuenire dignatus es et ante contuitum misisti conloquium, ut tuo prius affatu quam aspectu frueremur et diu desideratam notitiam epistulari solacio quodam modo praegustantes expectaremus auidius et ardentius, quod iucundius gratiusque cape-, remus, domine eximie meritoque honorabilis et suscipiende fili.
429Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 20, 2; 1 (auctor 354-430)
Gratulor tibi et gratias ago deo et domino nostro de spe et fide et caritate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas, ut fideles dei seruos esse credas idque ipsum in nobis corde purissimo diligas.
430Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 22, 1; 4 (auctor 354-430)
quod fratrem Alypium in nostra coniunctione mansisse, ut exemplo sit fratribus curas mundi huius uitare cupientibus, beniuolentissime accepisti, ago gratias, quas nullis uerbis explicare possim; deus hoc rependat in animam tuam.
431Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 38, 3; 3 (auctor 354-430)
peto autem, ut apud eundem fratrem nostrum VÎctorem, cui ago etiam apud tuam sanctitatem gratias, quod, Constantinam cum pergeret, indicauit, petendo adiuues, propter negotium, quod ipse nouit, de quo grauissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii maioris patior, per Calamam remeare ne grauetur; sic enim promisit mihi.
432Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 51, 5; 6 (auctor 354-430)
sed non hinc ago; ad illa, quae praesto sunt, aduerte; ea, quae oculos etiam caecos feriunt.
433Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 92a; 9 (auctor 354-430)
ne percipiat summum illud et incommutabile bonum, si spes eius in eo defigitur, ut id se praesumat ............... ago autem gratias dilectioni tuae, quod mihi ea, quae poposci, legenda misisti.
434Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 93, 32; 10 (auctor 354-430)
proinde nisi in ipsa epistula legeremus: Gratias ago deo meo semper pro uobis in gratia dei, quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus ditati estis in illo, in omni uerbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in uobis, ita ut nihil uobis desit in ulla gratia, putaremus omnes Corinthios carnales et animales, non percipientes, quae sunt spiritus dei, contentiosos, aemulos, secundum hominem ambulantes.
435Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 108, 5; 5 (auctor 354-430)
inter quos erat Felicianus Mustitanus, de quo nunc ago, et Praetextatus Assuritanus nuper defunctus, in cuius damnati loco alter iam fuerat ordinatos.
436Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 108, 16; 1 (auctor 354-430)
Verum tu, frater, cum quo nunc ago et de quo in Christo, sicut ipse nouit, gaudere desidero, si partis Donati defensionem in hac Maximiani causa uelis pro ingenii tui et eloquii facultate suscipere nec mendaciter agere, quoniam recens est memoria ipsis hominibus, in quos haec gesta sunt, adhuc in corpore constitutis, tot etiam proconsularibus et municipalibus gestis cuncta testata sunt, nonne confugies ad praesidia ueritatis, quibus aduersus uos semper catholica ecclesia commonita est, ut nec illud de aqua aliena et de aqua mendacii et lauacro monui et si qua alia sunt huius modi, sicut soletis, intellegenda fatearis, sed eo potius modo, ut baptismus Christi ad participationem salutis aeternae datus ecclesiae nec extra ecclesiam iudicetur extraneus nec in alienis deputetur alienus, sed extraneis et alienis ualeat ad perniciem, suis autem et propriis ad salutem atque in illis, cum ad pacem ecclesiae conuertuntur, error emendetur, non sacramentum errorem puniens destruatur utque id, quod oberat foris peruerso, intus incipiat prodesse correcto, nec illa rursus de non communicando peccatis alienis, de separatione a malis, de non tangendo inmundo atque polluto, de cauenda modici fermenti corruptione et cetera talia, sicut soletis, accepturus es, ne uos in Maximiani causa inexplicabiliter implicetis, sed ita sapiens hoc adseres, hoc tenebis, quod sana doctrina commendat, quod uera regula exemplis propheticis atque apostolicis probat malos esse potius tolerandos, ne destruantur boni, quam bonos deserendos, ut separentur mali, tantum ut ab imitatione, a consensione, a uitae ac morum similitudine z reprobi seiungantur simul crescentes, simul in tribulatione permixti, simul intra retia congregati usque ad tempus messis, uentilationis et litoris?
437Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 109, 1; 4 (auctor 354-430)
ago, quantum possum, etsi non tantum possum, quantum uolo.
438Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 109, 1; 6 (auctor 354-430)
nosti optime, quam auarus sim tui, nec tamen murmuro, quia non tantum ago, quantum uolo, quoniam rursus non minus ago, quantum possum.
439Augustinus Hipponensis, Excerpta ex Augustini de natura et gratia contra Pelagium libro [CSEL], p1, 45; 2 (auctor 354-430)
deinde uelut respondendo subiungit: ago humanitati tuae gratias, quod assertionem meam, quam dudum obpugnabus, non modo non obpugnare aut confiteri solum contentus non es, uerum etiam non refugis conprobare.
440Augustinus Hipponensis, Retractationes [CSEL], 1, 8, 5; 5 (auctor 354-430)
nam unde sunt illae uoces: non quod uolo facio bonum, sed quod odi malum, hoc ago; et illud: uelle adiacet mihi, perficere autem bonum non; et illud: caro concupiscit aduersus spiritum, spiritus autem aduersus carnem.
441Augustinus Hipponensis, Speculum vel liber de divinis scripturis [CSEL], 27; 185 (auctor 354-430)
Pharisaeus stans haec apud se orabat: domine, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri homines, raptores, iniusti, adulteri, uelut etiam hic publicanus: ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo.
442Augustinus Hipponensis, Speculum vel liber de divinis scripturis [CSEL], 31; 152 (auctor 354-430)
si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus, dispensatio mihi credita est.
443Augustinus Hipponensis, Speculum vel liber de divinis scripturis [CSEL], 31; 189 (auctor 354-430)
si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro eo quod gratias ago ?
444Augustinus Hipponensis, Speculum vel liber de divinis scripturis [CSEL], 32; 59 (auctor 354-430)
gratias ago deo super inenarrabili dono eius.
445Augustinus Hipponensis, Collatio cum Maximino episcopo Arianorum, 42, 0732 (auctor 354-430)
Quis semetipsum exinanivit (Philipp. II, 7) ? Pater aut Filius? Quis cui per obedientiam festinavit placere, quam qui dicebat: Ego quae placita sunt ei facio semper (Ioan. VIII, 29) ? Quis est iste qui ad monumentum Lazari veniens dicebat: Pater, gratias ago tibi, quoniam audisti me; et ego sciebam quia semper me audis, sed propter eos qui circumstant, dixi, ut credant quia tu me misisti (Id. XI, 41, 42) ? Quis utique iste est, qui cum caeci nati oculos figuraret, dicentibus discipulis, Quis peccavit, hic aut parentes eius, ut caecus nasceretur?
446Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0778 (auctor 354-430)
(II Cor. X, 17.) 35. Ego itaque, laus mea et vita mea, Deus cordis mei, sepositis paulisper bonis eius actibus, pro quibus tibi gaudens gratias ago, nunc pro peccatis matris meae deprecor te; exaudi me per Medicinam vulnerum nostrorum quae pependit in ligno, et sedens ad dexteram tuam, te interpellat pro nobis (Rom.
447Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0779 (auctor 354-430)
Neque enim id ago verbis carnis et vocibus, sed verbis animae et clamore cogitationis, quem novit auris tua.
448Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0782 (auctor 354-430)
Et ego id ago factis et dictis, id ago sub alis tuis nimis cum ingenti periculo; nisi quia sub alis tuis tibi subdita est anima mea, et infirmitas mea tibi nota est.
449Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0784 (auctor 354-430)
Est alia vis non solum qua vivifico, sed etiam qua sensifico carnem meam quam mihi fabricavit Dominus; iubens oculo ut non audiat, et auri ut non videat; sed illi per quem videam; huic per quam audiam: et propria singillatim caeteris sensibus sedibus suis et officiis suis; quae diversa per eos ago unus ego animus.
450Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0785 (auctor 354-430)
14. Intus haec ago, in aula ingenti memoriae meae.
451Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0787 (auctor 354-430)
Nam cogo et cogito, sic est ut ago et agito, facio et factito.
452Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0813 (auctor 354-430)
Hoc novi, Deus meus, et gratias ago.
453Augustinus Hipponensis, Contra Academicos, 32, 0909 (auctor 354-430)
Ago gratias, inquam, quod cum Alypio me iudicem fecistis, cui, fateor, invidere iam coeperam.
454Augustinus Hipponensis, Contra Academicos, 32, 0923 (auctor 354-430)
Ego enim nunc aliud nihil ago, quam me ipse purgo a vanis perniciosisque opinionibus.
455Augustinus Hipponensis, Contra Adimantum, 42, 0151 (auctor 354-430)
Si ego cum gratia participo, utquid blasphemor, pro quo gratias ago?
456Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0453 (auctor 354-430)
Unde hoc etiam mihi iussum esse cognosco: hoc pro viribus ago; huic operi, quantum ipse qui iussit adiuvat, perseveranter insisto.
457Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0469 (auctor 354-430)
CAPUT II. - 3. Sed ego ea in re, in qua nihil causae nostrae minuitur, me facillimum praebeo, et quando tecum ago, iam Donatianos voco; quando autem cum aliis, consuetudinem potius sequor, quae his sonis iure dominatur: tu tantum memento me, cui tantam tribuisti eloquentiam, nondum nosse nomina declinare, et nuntia vestris securitatem, ne iam timeant tanquam dialecticum, cui vides adhuc necessarium esse grammaticum.
458Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0486 (auctor 354-430)
Hoc enim ago, hoc insto, hinc vos ad mutandam vanam perversamque sententiam urgenter impingo, ut in oleo peccatoris et mortui baptismo, nullus mortuus, nullus peccator exceptus sit: sicut tu pro me velut contra me loqueris.
459Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0501 (auctor 354-430)
Contra quem errorem, adversus eos qui iam schismata propter diversa merita hominum facere coeperant, clamat ipse Paulus, Gratias ago Deo, quia neminem vestrum baptizavi, ne quis dicat quod in nomine meo baptizavi (I Cor. I, 14, 15) : quid aliud insinuans, nisi Baptisma Christi non esse nisi eius in cuius nomine datur, et ideo non fieri melius cum per meliorem datur, nec deterius per deteriorem?
460Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0508 (auctor 354-430)
» Deinde paulo post, cum omnes ordinatores Maximiani nominatim enumerasset, inter quos etiam isti de quibus ago, Felicianus et Praetextatus leguntur, quid fecerint, ut tanta in eos digne dicenda essent, ita subiungit: Qui funesto, inquit, opere perditionis vas sordidum collecta faeculentia glutinarunt: sic intelligi volens, quod ipsi adfuerint, ipsi Maximianum impositis manibus ordinaverint.
461Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0508 (auctor 354-430)
Quaero igitur abs te, antequam isti duo, de quibus interim ago, ad vestrae communionis concordiam remeassent, in illa catena sacrilegii constituti, sub quorum labiis erat venenum aspidum, cum ore pleno maledictione et amaritudine, cum pedibus velocibus ad effundendum sanguinem, quomodo baptizarunt?
462Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0564 (auctor 354-430)
Itaque de Optato Gildoniano quod obiectis meis respondisti, nolo discutere, nolo in hominis causa, de cuius a vestris damnatione nil ago, diutius immorari.
463Augustinus Hipponensis, Contra duas epistolas Pelagianorum, 44, 0551 (auctor 354-430)
Ago autem gratias sincerissimae in nos benevolentiae tuae, quod eas me latere noluisti Litteras inimicorum gratiae Dei, in quibus reperisti nomen meum calumniose atque evidenter expressum.
464Augustinus Hipponensis, Contra duas epistolas Pelagianorum, 44, 0560 (auctor 354-430)
An forte metuimus ea quae sequuntur. Quod enim operor, ignoro: non enim quod volo, hoc ago; sed quod odi, illud facio: ne forte ex his verbis quispiam consentire carnis concupiscentiae ad opera mala suspicetur Apostolum?
465Augustinus Hipponensis, Contra duas epistolas Pelagianorum, 44, 0560 (auctor 354-430)
Non enim quod volo facio bonum, inquit; sed quod nolo malum, hoc ago.
466Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0324 (auctor 354-430)
Sic ergo te interim, cum quo nunc ago, teneo, ferio, perimo, id est, errorem tuum atque fallaciam; et cogo fateri de Christo scripsisse Moysen: quia hoc Christum dixisse in Evangelio legitur, cui te ad credendum professio tua fecit obnoxium.
467Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0444 (auctor 354-430)
Ut interim omittam, quod cum percussisset Aegyptium (Exod. II, 12) , quanquam illi Deus non praeceperit, in persona tamen prophetica ad hoc divinitus fieri permissum est, ut futurum aliquid praesignaret: unde nunc non ago, sed omnino tanquam nihil significaverint facta illa discutio; consultaque illa aeterna lege reperio non debuisse hominem ab illo, qui nullam ordinatam potestatem gerebat, quamvis iniuriosum et improbum, occidi.
468Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0653 (auctor 354-430)
Sed nunc cum illo non ago: tu quid dicis, cum quo mihi nunc res est?
469Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0683 (auctor 354-430)
Paulus dicit, Non enim quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, hoc ago » (Rom. VII, 19) : « et tu arbitraris homini prodesse scientiam, quae delicti augeat invidiam?
470Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0684 (auctor 354-430)
Non enim quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, hoc ago.
471Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0684 (auctor 354-430)
Si autem quod nolo, hoc ago; iam non ego operor illud, sed quod habitat in me peccatum » (Rom. VII, 23, 18-20) . Quantalibet feraris animi obstinatione, Iuliane, quantalibet adversus nos pervicacia pro Pelagiano errore consistas; tanta per beatum Ambrosium circumvallaris rerum evidentia, tanta verborum eius manifestatione contunderis, ut profecto, si nulla te ratio, cogitatio, consideratio religionis, pietatis, humanitatis, atque in te ipso advertendae veritatis a pertinaci intentione revocaverit, ostendas quantum in malis humanis valeat, eo quemquam fuisse progressum, ubi manere non libeat, unde redire iam pudeat.
472Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0694 (auctor 354-430)
Tu intelligis Iudaeum esse qui dicit, « Non enim quod volo bonum, hoc ago: » et hoc praeclaro intellectu, nec conversationis sordes in naturae refundis invidiam; nec earum obscenitates Apostolorum et sanctorum omnium consolaris iniuriis: et haec mala quae tu non facis, faciebat Ambrosius cum collegis suis eadem sentientibus, qui beatum Apostolum de se ipso dixisse intelligit, Non quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, hoc ago; et, Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae (Rom. VII, 19, 23) ; et caetera huiusmodi?
473Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0728 (auctor 354-430)
Sed sive unum horum fingas, sive utrumque (quod nescio quemadmodum ex animo facias, id est sine ulla simulatione, et pugnes contra quod laudas, et laudes contra quod pugnas): ego tamen id quod est mitius de te credens, velut cum debellatore libidinis ago; et nuptias non dico malas, sed bene uti malo, quas tu dicis bene uti bono, bonum esse dicens concupiscentiam carnis, quam tamen in te debellando malum esse convincis.
474Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0733 (auctor 354-430)
Vide si non hoc est ad Romanos: Non enim quod volo facio bonum; sed quod nolo malum, hoc ago.
475Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0735 (auctor 354-430)
Et tamen succenses mihi, quia dixi, « Haec enim quae ab impudentibus impudenter laudatur, pudenda concupiscentia » (De Nupt. et Concup., lib. 1, n. 1) : et iratus impudentius multa dicis, vos extollens, « tanquam Scripturis sanctis et rationi certissimae congruentes, eo proposito non esse in natura malum defendatis, ut ad virtutum studia homines incitetis; inculcantes nullum culmen ita arduum esse virtutis, ut non ad illud adiuvante Deo mens queat fidelis evadere; atque ob hoc dicatis non esse in carne mali necessitatem, ut erubescat unusquisque laudabiliter conditus, deformiter vivere, ac sic pudor turpi occurrat ignaviae de commendatione nobilitatis ingenitae: » et caetera huiusmodi, quae satis eloquenter in vestra praedicatione iactasti, nos contra deprimens, et dicens, « quod dubium non sit eversionem sanctitatis, contaminationem pudicitiae, morum labem nostris convenire, imo inesse dogmatibus: neque id esse me negaturum, qui ideo, » sicut dicis, « in naturae invidiam malae conversationis sordes refundo, ut peccantibus metum demam; quorum obscenitates, Apostolorum et sanctorum omnium consolor iniuriis, eo quod vas aureum apostolum Paulum saepe dixisse commemorem, Non enim quod volo bonum, hoc ago; sed quod odi malum, illud facio » (Rom. VII, 15) : et caetera huiusmodi.
476Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0839 (auctor 354-430)
Neque nunc ago, quod peccavit David, et pro peccato eius tot hominum millia ceciderunt (II Reg. 24) ; et quod de anathemate contra interdictum quia usurpavit unus, in eos qui hoc non fecerant, nec factum fuisse noverant, vindicta processit (Iosue VII) : alia disputatio est, neque nunc tenere nos debet, de hoc genere peccatorum sive poenarum.
477Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0843 (auctor 354-430)
Ago gratias, nempe isti sunt: « Carnis, » inquam, « concupiscentia non est nuptiis imputanda, sed toleranda.
478Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0867 (auctor 354-430)
Quid agis de verbis dicentis, Non quod volo ago; et, Velle adiacet mihi; et, Quod nolo, hoc ago; et, Condelector legi Dei secundum interiorem hominem?
479Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0268 (auctor 354-430)
De proximo ago: proferantur eloquia divina, quae versantur in manibus et nostris et vestris; eos teneamus interfectores Prophetarum, quos contradictores invenerimus linguis Prophetarum.
480Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0344 (auctor 354-430)
Quod ille non putaverat; quandoquidem amicissimo animo, sicut lectionis circumstantia probat, dixit ipsi Danieli, Deus tuus cui deservis assidue, ipse eripiet te (Dan. VI, 16) . Sed hinc iam multa diximus: nunc quod agitur, nempe iustissimus erat Daniel; non testimonio tuo, quanquam hoc mihi ad causam quam tecum ago sufficiat; sed testimonio Spiritus Dei loquentis etiam per Ezechielem, ubi tres eminentissimae iustitiae nominavit, Noe, Danielem et Iob, quos dixit solos a quadam vehementissima ira Dei, quae caeteris impenderet, posse liberari (Ezech. XIV, 14) . Vir ergo iustissimus, unus ex tribus memorabilibus orat, et dicit, Cum orarem et confiterer peccata mea et peccata populi mei in conspectu Domini Dei mei (Dan. IX, 20) . Et tu te dicis esse sine peccato; quia videlicet sacerdos es, et si peccaverit populus, oras pro eo; si autem tu peccas, quis pro te orabit?
481Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0347 (auctor 354-430)
Ego quando cuique vel dicendo vel scribendo respondeo, etiam contumeliosis criminationibus lacessitus, quantum mihi Dominus donat, frenatis atque contritis vanae indignationis aculeis, auditori lectorive consulens, non ago ut efficiar homini conviciando superior, sed errorem convincendo salubrior.
482Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0355 (auctor 354-430)
Mihi sat est ad rem quam nunc ago, quod qualiscumque in ea sim, tamen Ecclesia pro qua loquor invicta est.
483Augustinus Hipponensis, Contra Maximinum episcopum Arianorum, 42, 0775 (auctor 354-430)
Quid itaque mirum est, si ea quae commemoras, dicit, Ego quae placita sunt Patri, facio semper (Ioan. VIII, 29) : et ad monumentum Lazari, Pater, gratias ago tibi, quia audisti me; et ego sciebam quia semper me audis, sed propter eos qui circumstant dixi, ut credant quia tu me misisti (Id. XI, 41, 42) : et iterum, Me oportet operari opera eius qui me misit (Id. IX, 4) : et antequam panes frangeret, prius Patri gratias egit (Matth. XXVI, 26; Marc. VIII, 6, et Ioan. VI, 11) ? Si his atque huiusmodi testimoniis id ostendere voluisses, quod in forma servi Filius minor est Patre, et in ipsa forma Dei iste de illo non ille de isto est; quod saepe significans, multa ita dicit, ut eum non intelligentes etiam in ipsa divinitate arbitrentur minorem: sic teneres rectam regulam fidei, ut non contradiceres veritati; nec per talia testimonia oppugnares Evangelium, sed doceres.
484Augustinus Hipponensis, Contra Maximinum episcopum Arianorum, 42, 0785 (auctor 354-430)
Ego itaque hoc testimonium proferre contra te debui: sed gratias ago quia commonuisti.
485Augustinus Hipponensis, Contra mendacium, 40, 0526 (auctor 354-430)
Si enim ut capiatur qui blasphemat nesciens, blasphemabo sciens; peius est quod ago, quam quod capio.
486Augustinus Hipponensis, De actis cum Felice Manichaeo, 42, 0525 (auctor 354-430)
FEL. dixit: Ego de ipso ago: quia si in ipso, et in omnes.
487Augustinus Hipponensis, De actis cum Felice Manichaeo, 42, 0546 (auctor 354-430)
AUG. dixit: De ista parte tecum ago, quam dicis pollutam purgari: postea si opus fuerit, de illa quae figitur in globo eius.
488Augustinus Hipponensis, De anima et eius origine, 44, 0495 (auctor 354-430)
Ago itaque uberes gratias.
489Augustinus Hipponensis, De anima et eius origine, 44, 0498 (auctor 354-430)
Quod si dicis, Hoc me ille non docuit, nec huic errori eius ullo modo, quamlibet diserti et ornati sermonis illectus suavitate consensi: ago ingentes Deo gratias.
490Augustinus Hipponensis, De anima et eius origine, 44, 0506 (auctor 354-430)
Sed quo eum praefidentia ista perduxerit, puto quod nunc videas: uberius autem ago Deo gratias, si et antea iam videbas.
491Augustinus Hipponensis, De baptismo contra Donatistas, 43, 0183 (auctor 354-430)
Quapropter quanquam ita credam baptizasse Ioannem in aqua poenitentiae in remissionem peccatorum, ut ab eo baptizatis in spe remitterentur peccata, reipsa vero in Domini Baptismo id fieret: sicut resurrectio quae exspectatur in finem spe in nobis facta est, sicut dicit Apostolus, Quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus (Ephes. II, 6) ; et idem dicit, Spe enim salvi facti sumus (Rom. VIII, 24) : nam et ipse Ioannes cum dicat, Ego quidem baptizo vos in aqua in poenitentiam , in remissionem peccatorum (Matth. III, 11) ; Dominum videns ait, Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Ioan. I, 29) : tamen ne quisque contendat etiam in baptismo Ioannis dimissa esse peccata, sed aliquam ampliorem sanctificationem eis quos iussit Paulus denuo baptizari (Act. XIX, 3-5) , per Baptismum Christi esse collatam, non ago pugnaciter.
492Augustinus Hipponensis, De beata vita, 32, 0976 (auctor 354-430)
Ergo, inquam, quoniam modus ipse nos admonet, convivium aliquo intervallo dierum distinguere, quantas pro viribus possum gratias ago summo et vero Deo Patri, Domino liberatori animarum: deinde vobis qui concorditer invitati, multis etiam me cumulastis muneribus.
493Augustinus Hipponensis, De bono coniugali, 40, 0392 (auctor 354-430)
Quod enim ego nunc ago, melius illi egissent, si tunc agendum esset: quod autem illi egerunt, sic ego non agerem, et si nunc agendum esset.
494Augustinus Hipponensis, De catechizandis rudibus, 40, 0312 (auctor 354-430)
Sed mihi saepe indicat eorum studium, qui me audire cupiunt, non ita esse frigidum eloquium meum, ut videtur mihi: et eos inde aliquid utile capere, ex eorum delectatione cognosco; mecumque ago sedulo, ut huic exhibendo ministerio non desim, in quo illos video bene accipere quod exhibetur.
495Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0070 (auctor 354-430)
Verum de his adventitiis, et corporis potius quam animi malis, quae vel ab hostibus vel alia clade accidunt, nondum interim disputo: nunc ago de labe morum, quibus primum paulatim decoloratis, deinde torrentis modo praecipitatis, tanta, quamvis integris tectis moenibusque, facta est ruina reipublicae, ut magni auctores eorum eam tunc amissam non dubitent dicere.
496Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0212 (auctor 354-430)
Redeat, inquam, redeat ad civilem: hic eum adhuc teneo, tantisper de hac ago.
497Augustinus Hipponensis, De consensu Evangelistarum, 34, 1063 (auctor 354-430)
Sed quid opus est hinc diutius disputare, cum ad id quod ago sufficiat, quod illi qualibet praesumptione opinantur de illo Deo, quem Deum esse negare non possunt?
498Augustinus Hipponensis, De correptione et gratia, 44, 0922 (auctor 354-430)
Illo etiam loco ubi dicit, Gratias ago Deo meo in omni memoria vestri, semper in omni prece mea pro omnibus vobis cum gaudio deprecationem faciens, super communione vestra in Evangelio a prima die usque nunc; confidens hoc ipsum, quoniam qui coepit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Iesu (Philipp. I, 3-6) : quid aliud eis quam perseverantiam in bono usque in finem, de Dei miseratione promittit?
499Augustinus Hipponensis, De diversis quaestionibus, 40, 0064 (auctor 354-430)
Ex ista locutione dictum arbitror in Psalmis, Delicta quis intelligit (Psal. XVIII, 13) ? Non enim quod volo, hoc ago; sed quod odi, illud facio.
500Augustinus Hipponensis, De diversis quaestionibus, 40, 0064 (auctor 354-430)
Si autem quod nolo, hoc ago, consentio legi quoniam bona est.