'auctor' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 10515 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0422C (auctor c.945–1004)
Quapropter vestram serenitatem plus solito deprecor ut, praedecessorum morem sequendo, eisdem novis monasteriis novus auctor novos indiculorum biblos corroboretis, quibus ipsae congregationes ab omni mundano strepitu quietae Domino servire possint, maxime sub epitimio excommunicationis.
2Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0524B (auctor c.945–1004)
Denique de his quae a nominibus fiunt, auctor est Priscianus quod nominativo primitivi aliquando ultima subtrahitur, et additur bris, ut possit esse mulier, muliebris, et salus, salubris, quod etiam nominativum saluber protulisse veteres ostenditur hoc versu: Phoebe saluber ades.
3Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0529C (auctor c.945–1004)
Horatius: Fecundi calices quem non facere disertum, Quod a cedo ita scribatur praeteritum, quomodo et a cado, videlicet cecidi, auctor est Priscianus, qui docet quod omnia verba quae crescunt in praeteritis, semper repetunt non solum primam consonantem, sed etiam primam vocalem primae syllabae.
4Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0497C (auctor 1000)
23 ( auctor Dogmat. eccl. ): « Quotidie Eucharistiae communionem percipere, nec laudo, nec vitupero.
5Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1307D
Prima adnotatio Ancyranae, quae ante Nicaenam fertur fuisse, sed propter auctoritatem maiorem postponitur: in qua Patres XVIII statuerunt canones XXIV, quorum auctor maxime Vitalis Antiochenus episcopus existit.
6Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1307D
Secunda Neocaesariensis, quae post Ancyranam et ante Nicaenam legitur fuisse, in qua Patres XIII statuerunt canones XIV, quorum auctor maxime Vitalis Salaminus exstitit.
7Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1308D
Quarta Sardicensis, in qua Patres LX statuerunt canones XXI, quorum auctor maxime Osius Cordubensis episcopus, et sanctae Romanae Ecclesiae legatarius exstiterunt.
8Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309A
Quinta Antiochenae synodi, in qua Patres XXX statuerunt canones XXV, quorum auctor maxime Eusebius Palaestinensis episcopus exstitit.
9Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309A
Sexta Laodicensis, in qua Patres XXII statuerunt canones LVIII, quorum auctor maxime Theodosius episcopus exstitit.
10Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309A
Septima Carthaginensis, in qua Patres CCXVII statuerunt canones XXXIII, quorum auctor maxime Aurelius Carthaginensis episcopus exstitit, etiam sanctus Augustinus Hipponensis episcopus in eadem synodo legitur fuisse temporibus Honorii Augusti.
11Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309B
Decima item Arelatensis, in qua Patres XIX statuerunt canones, quorum auctor maxime Caesarius Arelatensis episcopus exstitit.
12Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309B
Duodecima item Arelatensis, in qua Partes XI statuerunt canones, quorum auctor maxime sanctus Caesarius Arelatensis episcopus exstitit.
13Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1309C
Tertia decima item Arelatensis, in qua Patres XIX statuerunt canones, quorum auctor maxime Sapardus Arelatensis episcopus exstitit.
14Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310A
Quarta decima Arausicensis, in qua Patres XVI statuerunt canones, quorum auctor maxime Hilarius episcopus exstitit.
15Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310A
Quinta decima Epaunensis, in qua Patres XXVII statuerunt canones XL, quorum auctor maxime Caesarius episcopus exstitit.
16Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310A
Sexta decima Agathensis, in qua Patres XXXIV statuerunt canones, quorum auctor maxime Caesarius episcopus exstitit.
17Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310A
Septima decima Aurelianensis, in qua Patres LXXII statuerunt canones, quorum auctor maxime Aurelianus Arelatensis episcopus exstitit, temporibus Chlodovei regis.
18Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310A
Octava decima iteam Aurelianensis, in qua Patres XXXI statuerunt canones, quorum auctor maxime Melanius Redonensis episcopus exstitit.
19Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310B
Nona decima item Aurelianensis, in qua Patres XXV statuerunt canones, quorum auctor maxime sanctus Albinus Andegavensis episcopus exstitit Vigesima Arvernensis, in qua Patres XV statuerunt canones, quorum auctor maxime Honoratus Brevitensis episcopus exstitit.
20Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310B
Vigesima prima Matiscensis, in qua Patres XXI statuerunt canones, quorum auctor maxime Priscus Lugdunensis episcopus exstitit.
21Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310B
Vigesima secunda item Matiscensis, in qua Patres LXIV statuerunt canones, quorum auctor maxime item Priscus Lugdunensis episcopus exstitit.
22Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310B
Vigesima tertia Ludgunensis, in qua Patres XIV statuerunt canones, quorum auctor maxime Philippus Viennensis episcopus exstitit.
23Abedoc Ethelwolfus, Adnotatio de synodis, 96, 1310C
Vigesima quarta item Lugdunensis, in qua Patres XX statuerunt canones, quorum auctor maxime item Priscus Lugdunensis episcopus exstitit.
24Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0217A (auctor fl. 1150)
quia bonus est, quasi diceret propter Spiritum sanctum, et sic idem spitus non videtur esse auctor, sed causa creaturarum.
25Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0219D (auctor fl. 1150)
Doceant te loqui creaturae insensibiles, et bruta animalia, quae in statu suae conditionis manentia Deum laudant: et si parum est magisterii, doceat te Spiritus sanctus, qui per gratiae infusionem auctor est nostrae regenerationis.
26Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0291B (auctor fl. 1150)
Ut si forte aliquis vestrum iugum Domini ab adolescentia sua portaverit, fortis robore, potens et pondus diei et aestus sustinere, consiliatur in locutorio, litigat in claustro, clamat in capitulo: hunc queritur minus psallere, illum plus quam oportet claustro abesse, alium horae non interfuisse: et tanquam criminale aliquid commiserit, subversorem vocat ordinis, si forte processioni non interfuit, sicque evenit dum magister ordinis videri appetit, efficitur turbo et auctor murmurationis.
27Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 96, 224; 1 (opus 1158-1170)
Sed et predictum sacerdotem Ilsungum vastationibus et incendiis - eo, quod auctor huius reformationis extiterit, - ad maximam paupertatem redegerunt et non solum de domestica habitatione, sed etiam de patria eum expulerunt.
28Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0936A (auctor fl. 964)
Porro vir mirandus Ambrosius mox ut vidit Rufinum ait: Imitatus es impudentiam canum, o Rufine, tantaeve necis auctor existens, pudorem ex fronte detergens, nec erubescis, nec metuis contra divinam imaginem latrare.
29Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0548A (auctor 1068-1081)
Rapacitatis incentor et auctor consiliorum quidam Macco fuit, archiepiscopi vicedomnus.
30Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0596B (auctor 1068-1081)
Huius auctor cladis Blusso fuisse dicitur, qui sororem habuit Godescalci, domumque reversus et ipse obtruncatus est.
31Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0635A (auctor 1068-1081)
Ibi sunt etiam qui dicuntur Alani vel Albani, qui lingua eorum wizzi dicuntur, crudelissimi ambrones; cum canicie nascuntur; de quibus auctor Solinus meminit.
32Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIX; 7 (auctor -1081)
Ibi sunt etiam, qui dicuntur Alani vel Albani, quie lingua eorum Wizzi dicuntur, crudelissimi ambrones; cum canitie nascuntur; de quibus auctor Solinus meminit; eorum patriam canes defendunt; si quando pugnandum est, canibus aciem struunt.
33Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXVIII; 5 (auctor -1081)
Rapacitatis incentor et auctor consiliorum quidam Macco fuit, archiepiscopi vicedomnus.
34Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LI; 9 (auctor -1081)
Huius auctor cladis Blusso fuisse dicitur, qui sororem habuit Godescalci domumque reversus et ipse obtruncatus est.
35Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p1; 6 (auctor fl. 1059)
Qui historiam scripsit quartae translationis auctor est, ne sua quidem aetate miracula defuisse, quibus anniversaria huius translationis ac festa gratulatio illustrior laetiorque redderetur.
36Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 18, 1; 17 (auctor fl. 1059)
Ioannes auctor cultus S. Domnii in Diomedaeis insulis.
37Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0616C (auctor 1145-1221)
Naturam condidit Deus, auctor culpae non exstitit; nec nos debemus odisse aut persequi quod suo non remittitur Creatori.
38Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0617A (auctor 1145-1221)
Ipse auctor omnium omnia condidit, et quod creaturis contulisse cognoscitur, hoc requirit.
39Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0685C (auctor 1145-1221)
Toto igitur studio circa cultum et curam animae vigilandum est, cui auctor vitae et immortalitatem in conditione contulit, et imaginem suam gratuita bonitate impressit, et gloriae coelestis indeficientes delicias ex nimia dilectione promisit.
40Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0699A (auctor 1145-1221)
Senescente iam saeculo, auctor saeculi ad reparandum hominem apparere dignatus est.
41Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0727C (auctor 1145-1221)
Prima oblatio de humilitate nos instruit, cum humiliter legi subiicitur legislator et iudex; secunda ad paupertatem voluntariam nos invitat, cum universitatis Auctor et Dominus hostiam pauperum pro se offerri elegit; tertia ad pietatis viscera nos emollit, cum pius Dominus mori pro impiis per manus nocentium et crucis supplicium non refugit.
42Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0737D (auctor 1145-1221)
Quam procul est sine exemplo illa patientia, in qua per indebitae mortis supplicium auctor mortis diabolus superatur, homo mortis reus absolvitur, aeternae vitae libertas restituitur?
43Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1423B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, insignis vir et non minus virtute quam doctrina praeclarus.
44Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1427A (auctor fl. 1173)
Auctor eius fuisse perhibetur eximius Pater, et non minus religione quam doctrina praeclarus, Adam de Sancto Victore, in modulandis prosis ecclesiasticis admodum elegans, ut haec una non obscurum praestat argumentum.
45Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1431A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, venerandus Pater Adam de Sancto Victore, qui religiosam, regularisque disciplinae observantissimam domum Sancti Victoris in Parisiorum suburbiis constructam, cum vixit, insigni doctrinae splendore et vitae sanctimonia illustravit.
46Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1435A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
47Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1437B (auctor fl. 1173)
Et sane haec prosa admodum divina est, paucis multa complectens, et tota ex sacris litteris praeclare desumpta, cuius et historias, et sententias congruenter copioseque adaptat proposito, ut hoc suo opificio auctor ipsius Adam de Sancto Victore, liquido probat se in divinis Scripturis apprime exercitatum et promptum fuisse.
48Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1440B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
49Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1442B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
50Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1447A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
51Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1451A (auctor fl. 1173)
Tu purga nos a peccatis, Auctor ipse puritatis, Et in Christo renovatis, Da perfectae novitatis, Plena nobis gaudia.
52Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1451B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
53Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1454B (auctor fl. 1173)
Auctor eius: Adam de Sancto Victore.
54Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1456C (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
55Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1460A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
56Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1464A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
57Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1469A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
58Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1471A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
59Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1473C (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore, qui eleganti et canora modulatione totam gloriosae virginis Agnetis passionem in illa complectitur, a capite ad calcem usque eam persequens, quod illi in aliis itidem prosis sanctorum, vitam, et martyrium describentibus, consuetudinarium est et peculiare.
60Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1473C (auctor fl. 1173)
Insuper apparitionem illam sanctam, qua post felicem suam obdormitionem parentibus suis lugentibus ipsius mortem, suam manifestavit gloriam, insinuat hic auctor, et Constantiae reginae curationem meritis beatae Agnetis praestitam.
61Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1476A (auctor fl. 1173)
Auctor eius Adam de Sancto Victore.
62Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1479B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
63Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1481B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
64Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1484B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
65Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1489B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
66Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1491C (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
67Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1495A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
68Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1498B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
69Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1501B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
70Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1505A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
71Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1507B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
72Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1510A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
73Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1513A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
74Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1515A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
75Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1518A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
76Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1521A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
77Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1524A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
78Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1524B (auctor fl. 1173)
Curam agens sui gregis Pastor bonus, auctor legis, Quatuor instituit.
79Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1526A (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
80Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1529B (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore.
81Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1531B (auctor fl. 1173)
Auctor eius Adam de Sancto Victore.
82Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0632A (auctor c.1140–1212)
Primum itaque verba Exodi, tam ea, in quibus de eodem tabernaculo adhuc faciendo sanctum Moysen Dominus alloquitur, quam quae, cum iam aedificatum esset, libri eiusdem auctor compendiose repetit, posui; deinde, quomodo intelligentiae meae Venerabilis Beda presbyter assentiat, ostendere volens, eiusdem etiam, quam super praedicta verba Exodi ponit, ipse quoque sententiam annectere curavi; sed et viri cuiusdam honesti et docti, quoties opus fuerit verba ponere, non omisi; librum praeterea istum in tres partes, ut vestrae Paternitatis praecepit auctoritas, distinxi.
83Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0633A (auctor c.1140–1212)
Quaedam tamen assumptis undecunque ex dictis Patrum orthodoxorum seminibus rationum et originibus causarum, quae mihi auctor lucis revelare dignatus est, huic de qua loquor, picturae inserui: quae utrum recipienda an reiicienda sint, lectoris decernet examen.
84Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0798C (auctor c.1140–1212)
Nam omnia ex te; quia tu omnium principium, et auctor es.
85Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0817B (auctor c.1140–1212)
Et cum praecipiti eidem pravae voluntati qua vult, tu Deus, viam aperis; quodammodo ipsam inclinas: non tamen impellendo, sed permittendo et non retinendo; nec ei auctor es ruendi, sed ordinator incedendi.
86Adamus Scotus, Sermones, 198, 0110D (auctor c.1140–1212)
Si sic affectos vos viderit: Iterum veniet ad vos et gaudebit cor vestrum; et dum hoc modo in eius occursu fueritis, intrabitis cum ipso ad nuptias; et intrante ipso ad vos, coenabit vobiscum, et vos cum illo (Apoc. III, 20) . XI. In his nuptiis internis, in hac coena mutua, in hoc denique convivio festivo mactatur taurus cervicositatis, occiduntur et altilia voluptatis (Matth. XXII, 4) , quia pariter et in mente iste qui his nuptiis praeest, auctor humilitatis, tumorem sedat, et in carne lasciviam amator munditiae necat.
87Adamus Scotus, Sermones, 198, 0223B (auctor c.1140–1212)
Quod quidem tunc agitis, cum vos, non defendentes, ut admonet Apostolus, datis locum irae (Rom. XII, 19) . Sed nec exerceamini ad praelium, ut in honore invicem praevenientes, et in humilitate spiritus superiores vobis invicem arbitrantes (Phil. II, 3) , nequaquam efficiamini gloriae cupidi, invicem provocantes, invicem invidentes (Gal. V, 26) . Sic pacis tempus in vobis efficietis, in quo apparere dignabitur inter vos auctor ille pacis et amator, qui illo tempore per carnem apparuit in mundo, quo in unam convenerunt concordiam, cuncta in orbe terrarum regna uni subiecta imperio: ostendens se super hoc, suae quandoque missurum praecones veritatis, qui vocarent ad arcem, et ad moenia civitatis (Prov. IX, 3) filios Dei, qui erant dispersi congregantes in unum (Ioan. XI, 52) et colligentes a quatuor ventis terrae.
88Adamus Scotus, Sermones, 198, 0347A (auctor c.1140–1212)
Quia et Dominus ipse duodecim elegit, et unus ex eis diabolus fuit (Ioan. VI, 7) , et septem electi sunt diacones ab apostolis (Act. VI, V) , et unus foedi et fetidi auctor et inventor exstitit erroris.
89Adelgorius Magdeburgensis, Epistola ad episcopos, 157, 0486B (auctor fl. 1105)
Ipse etiam rex noster, huius belli auctor, cum omnibus quos poterit adducere promptissimus erit adiutor.
90Adelmannus Brixiensis, De viris illustribus sui temporis, 143, 1297 (auctor 1050-1062)
Quis fuerit Adelmannus istorum versuum auctor, nemo eruditus ignorat.
91Ademarus Cibardi, Acrostichon ad Rohonem, 141, 0113
Florebat hic auctor anno 1030, quo tempore Historiam pontificum Romanorum Damaso ascriptam Roho praesul Ecolismensis describi curavit opera ipsius Ademari, ut testantur superiores versus appositi in fronte codicis, qui modo in Uticensi monasterio asservatur, desinitque in Leone IV. Non ab re erit hic subiicere titulum et clausulam, quam idem Ademarus apposuit membraneo codici ecclesiae sancti Martialis apud Lemovicas, qui codex complectitur quatuor libros Amalarii de divinis Officiis, in quorum titulo haec leguntur: Incipit praefatio Symphosii Amalarii clerici, in libros De divinis officiis, ad Ludovicum imperatorem.
92Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0028C (auctor -875)
Auctor huius turris Nemrod gigas exstitit.
93Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0056C (auctor -875)
Bello Triballico ita Philippus in femore vulneratus est, ut per corpus eius equus interficeretur.
93Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0056C (auctor -875)
Demosthenes orator auro Persarum corruptus, ut Graeci ab imperio Macedonum deficerent, auctor exstitit.
94Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0085C (auctor -875)
Hierico quinta editio divinarum Scripturarum inventa est cuius auctor non apparet.
95Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0354D (auctor -875)
Maximus proconsul dixit: Diu sacrilega mente vixisti, et nefarios tuae conspirationis homines aggregasti, et inimicum te diis Romanis et sacris religionibus constituisti, nec te pii imperatores ad sectam caeremoniarum suarum evocare potuerunt: cum sis nequissimi criminis auctor et signifer deprehensus, eris ipse documento cum his quos scelere tuo tecum aggregasti, sanguine tuo sanctientur disciplinae.
96Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0254C (auctor -875)
(Gregor. Tur. de Gloria martyr., c. 56.) Eodem die apud civitatem Santonas, natalis sancti Eutropis martyris, qui a beato Clemente episcopo directus in Gallias; ab eodem etiam pontificalis ordinis gratia consecratus, impleto huius officii ordine, peracta in incredulis praedicatione, insurgentibus paganis, quos auctor invidiae credere non permisit, illiso capite victor occubuit.
97Adrianus I, Epistola, 98, 1247C
Dominus ac Redemptor noster, qui provido suo consilio auctor est, dignatus est de coelis ex sinu Patris descendere . . . . Evangelium scientibus liquet quod voce Dominica sancto et omnium apostolorum principi Petro claves regni coelorum, et totius Ecclesiae cura commissa est.
98Adrianus I, Epistola, 98, 1253B
Ubi enim Pater auctor est, ibi et nativitas est.
99Adrianus I, Epistola, 98, 1253B
At vero ubi auctor aeternus est, ibi et nativitatis aeternitas est.
100Adrianus I, Epistola, 98, 1264D
Nec enim in saeculis supervenientibus culpabilis erit ex eius iustitia respectus Dei [auctor erit Deus iustarum a se separationum, sed qui sese a Deo separant. (Coelestis hierarch. cap. 1) . » Item eiusdem de coelesti Militia: « Praedicta enim incorporea agmina diversis coloribus effigurantur, et compositionibus [agmina materialibus figuris et comp.] varios per colores tradidit, quatenus tacite nosmetipsos per sacratissimas [pro captu nostro per sacrat.] effigies ad simplices et incorporales pia mente transeamus.
101Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1301D
Tu vero, quia siluisti, et contra tale facinus saltem leviter non insurrexisti, non solum consors, sed etiam, quod est deterius, huius tyrannidis auctor esse videris.
102Adso Dervensis, De Antichristo, 101, 1289B (auctor c.910-c.992)
177, ita etiam beato Alcuino falso fuerit ascriptus; verus vero illius auctor sit Adso monachus et abbas monasterii Dervensis ( Montier-en-Der ). In hanc sententiam eruditos traxit detecta deinceps, et ab ipso du Chesnio, tom.
103Adso Dervensis, De miraculis S. Waldeberti, 137; (auctor c.910-c.992)
Postea librum de eius miraculis ad me transmisit R. P. Constantius Gravellius, tum Luxovii prior e florentissima congregatione S. Vitoni, cum hac epigraphe: Incipit Vita sanctissimi ac Deo acceptissimi Patris Walberti, monasterii Luxoviensis abbatis; tametsi libellum, non de vita, sed de miraculis longe post Waldeberti obitum patratis scribere instituit auctor, Adso videlicet, alio nomine dictus Hermiricus, qui post medium saeculum X Luxovio praefuit post Aaloncum, quem abbatem et episcopum appellat: et Adso in Prologo suo memorat volumen de gestis S. Waldeberti, quae temporum iniuria excidisse dolemus.
104Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0645C (auctor c.910-c.992)
Fides huius historiae Auctor rerum ordinem non servat.
105Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0645 (auctor c.910-c.992)
Exempla sanctorum quam utilia. Auctor nomen suum premit.
106Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0608C (auctor c.910-c.992)
Vir tamen Domini in orationis studio perstitit; nec mundanis tenebris fuscari potuit, cui Christus auctor et fons luminis praesentissimus fuit; cuius exterior oculus etsi nocturnis tenebris caligavit, mens tamen intima, semperque ad contemplandum Deum purissima, verae lucis lampade coruscavit.
107Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0621B (auctor c.910-c.992)
Post gloriosum coelestis victoriae triumphum, cum quo saeculorum Conditor, hoste devicto, coelorum penetravit regnum, apostolicae dignitati ipsius Salvatoris praesentia Petrus apostolus electus et auctor praesignatus, claves coeli suscipere atque universalis Ecclesiae gubernacula meruit obtinere.
108Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0426C (auctor 1110–1167)
Sciendum plane est, fratres mei, quia pax ista nec continua poterit esse, nec perfecta, donec novissima inimica destruetur mors, id est mortis auctor diabolus: non enim iam dormienti, sed quasi morienti sanctorum societas insultabit. Ubi est, inquit, mors, victoria tua? (I Cor. XV.) Quod Isaias aliis verbis: Quomodo, ait, cessavit exactor? quievit tributum? Infernus subter conturbatus est; in occursum tui suscitavit tibi gigantes (Isa. XIV) . Superato a sanctis diabolo, turbatus occurrit infernus, spirituum scilicet societas immundorum; suscitans illi gigantes, id est quoslibet de sociis fortiores, cum quibus rediens ad domum de qua fuerat expulsus, si copia fuerit reintrandi, faciet novissima hominis illius peiora prioribus (Luc. XI) . Haec vicissitudo tentationis et pacis nobiscum agitur, donec omnes principes terrae, id est terrena sectantium; omnes etiam principes nationum, principes videlicet regni Persarum vel Graecorum, sicut habes in Daniele (Dan. XII) , vel certe principes nationum, id est vitiorum, de suis fugati sedibus, principis sui interitum lugeant: cuius cadaver, id est omnis societas reproborum, cum eo aeternis suppliciis data tinea demolietur, putredine corrumpetur, vermibus corrodetur.
109Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0507D (auctor 1110–1167)
Ipsa quippe ad imaginem sui Creatoris condita, idonea est illi adhaerere, cuius est imago: quod solum rationalis creaturae bonum est, ut ait sanctus David: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Psal. LXXII) . Adhaesio plane ista non carnis, sed mentis est, in qua tria quaedam naturarum auctor inseruit, quibus divinae aeternitatis compos efficitur, particeps sapientiae, dulcedinis degustator.
110Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0546C (auctor 1110–1167)
LIBER SECUNDUS. In quo obviat auctor querelis quorumdam.
111Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0684C
Advertas porro, lector, librum Isidori Hispalensis de Ordine Creaturarum, quem in hoc spicilegio edimus, ab Aenea citatum cap. 94 (tametsi quotquot hactenus legerim, huius non meminerint) haud perperam me Isidoro tribuisse, licet solo ductum scripti codicis titulo: vetus enim est et gravis auctor Aeneas, cui fidem adhibendam puto.
112Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 85
at Cassius Longinus, uir prudentissimus, iuris auctor, hoc statuit, ut quicquid aqua lambiendo abstulerit, id possessor amittat, quoniam scilicet ripam suam sine alterius damno tueri debet; si uero maiore ui decurrens alueum mutasset, suum quisque modum agnosceret, quia non possessoris neglegentia sed tempestatis uiolentia abreptum apparet; si uero insulam fecisset, a cuius agro fecisset, id possideret; aut si ex communi quisque suum reciperet.
113Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 87
hoc autem prouidit auctor diuidendorum agrorum, ut quotiens tempestas fluuium concitasset, non per regionem excedens alueum uagaretur, sed sine iniuria cuiusquam deflueret.
114Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, (auctor c.805–c.846)
PROLOGUS INCIPIT. Historiae scribendae fontes aperit, eisdem fidem astruit; operis difficultatem exaggerat; Numinis opem implorat auctor.
115Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0480C (auctor c.805–c.846)
VII. Martyrii genus quo demum coronatus obiit Agnellus non exprimit, sicut nec auctor versuum Vitae praefixorum.
116Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0484C (auctor c.805–c.846)
Nec officii, ut vocant, dispositio una fuit « per totam Ecclesiam, » quod tradit libri eius auctor, nisi recentioribus saeculis.
117Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0486B (auctor c.805–c.846)
» Haec tantum scripserat Agnello fere fidens eruditissimus auctor; at secundis curis ab Agnello recedens, admisit quod merito et Fabrus, et Henschenius, caeterique scriptores refellerent.
118Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0489A (auctor c.805–c.846)
His omnibus auctor Chronici Pseudo-Dextrini alia superstruxit, parergis Probi nomen ornavit, Lucium Sabinum Probum vocans, et Ravennatem pontificem faciens.
119Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0508B (auctor c.805–c.846)
Cuias autem fuerit Ursus incertum manet, nec Caietani, aliorumve sententiae astruendae quidquam suppetit; quinimo si fides Agnello habenda est, ex Syriae partibus venisse affirmandum est Ursum, etenim auctor, ut alias adnotavi, infra in Vita Petri expresse ait: « A tempore beati Apollinaris una eum isto viro (Petro videlicet) praedecessores sui Syriae fuerunt. » Sicuti autem reor ex Honorii Augusti liberalitate Siciliae ditiones Ursiano templo accessisse, quae sanctae Ravennatis ecclesiae patrimonium sunt dictae, ita et ob id credo sanctorum siculorum Agathae, Luciae, Eupulique cultum haberi coepisse Ravennae.
120Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0545C (auctor c.805–c.846)
Horum prior, cum ad annum 1509 narrat porphyreticam Theodorici urnam ex mirabili sane S. Mariae Rotundae marmoreo fornice bombardae ictu deiectam, ab Agnelli Historia recedit, qui diserte tradit, suo tempore Arcam cadavere vacuam ante monasterii, sive sacelli, illius aditum proiectam iacuisse, quod idem recentior Chronicae auctor testatur.
121Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0561A (auctor c.805–c.846)
Dupinius in Bibliotheca Auctorum ecclesiasticorum de hacce historia haec ex Gallico in Latinum versa habet: « At nequit historiae huiusmodi narrationi credi, etenim illam nullus fide dignus auctor exhibet.
122Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0561A (auctor c.805–c.846)
» Agnellus tandem in lucem prodiens an Dupinio auctor fide dignus futurus sit ignoro.
123Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0570B (auctor c.805–c.846)
Habemus tamen unum quod historiam iuvet, initia videlicet celeberrimi Pomposiani monasterii, ut sentit notarum auctor.
124Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0578B (auctor c.805–c.846)
Cardinalis Baronius rite anno 540 Ravennam captam Vitigemque devictum tradit; inde adiicit: « Porro quintum annum Belli Gothici eumdem esse imperatoris decimum quartum, ex eo certo scies, lector, dum idem auctor undecimo anno eiusdem imperatoris secundum Belli Gothici annum statuit.
125Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0592B (auctor c.805–c.846)
III. Ineptus notarum marginalium auctor, qui corruptam hic Ysaaci Strategi veterem inscriptionem protulit, cogit me Graecam cum Latina versione denuo recudere, quamvis et olim Rubeus, lib.
126Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0595B (auctor c.805–c.846)
Addit doctissimus auctor: « Illius igitur, » decani videlicet, « munus est ut sacerdotes nominatim advocet, cum μηναῖα seu sportulas suas accepturi sunt; » et hoc ipsum munus fuisse decanorum in ecclesia Ravennati arbitror, quod infimo hic loco in canone recenseantur.
127Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0613B (auctor c.805–c.846)
Id negat notarum marginalium auctor, eo ductus argumento, quod monialium ecclesia suo tempore, ad aevum videlicet Constantiensis synodi generalis, eius elegantiae non esset quam Agnellus laudat, et alteram credit intelligi debere sua aetate superstitem ad ecclesiam S. Barbatiani, et monasterium, sive oratorium S. Zachariae.
128Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0642B (auctor c.805–c.846)
28, ubi narratur Rosmundam de rege opprimendo consilium iniisse cum Helmige regis schilpore, seu armigero, qui auctor fuit ut Rosmunda eadem Perideum virum fortem huic facinori patrando adhiberet.
129Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0658B (auctor c.805–c.846)
Quare criminis auctor?
130Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0667C (auctor c.805–c.846)
5, post medium, sentit Wilfridum electum quidem ad Eboracensem episcopatum anno 664, sed minime ordinatum ante sequentem 665, unde bene auctor catalogi episcoporum Eboracensium, a Labbaeo editi tom.
131Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0685D (auctor c.805–c.846)
Et conversus ad archipresbyterum dixit: Tu es huius verborum sceleris auctor, tu sacerdotum seditionis caput, tu plenissime acerrimus hostis, tu concitator plebis; infestissimus undique adversarius es.
132Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0697B (auctor c.805–c.846)
Denique in iram versus patricius accepit epistolam de manu presbyteri, legensque invenit exaratam secundum quod superius diximus, et retinens epistolam in achemeniam versus irrupit, dicens: Dic, falsitatis auctor, quando haec exarata fuit epistola?
133Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0714C (auctor c.805–c.846)
Cum autem a Constantino pontifice, qui sedere coepit anno 708, Felix episcopus sit consecratus, isque cum Ioannicio officia ecclesiastica ordinaverit, cui rei perficiendae plurium mensium spatium necessarium fuit, conficitur Iustinianum de clade Ravennatibus inferenda cogitasse eodem fere tempore, quo in Chersonesi incolas exarsit, vertente videlicet anno 710. At quae ad Ioannicis posteros spectant, minime omittenda erant, cum ob viri insignem virtutem, tum quod inter eos Agnellus huius Pontificalis libri auctor numeretur.
134Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0716C (auctor c.805–c.846)
Cum Venetorum auxiliis auctus exarchus eam recepisset, post aliquot annos illam tentatam, Ioanne ipso Ravennate archiepiscopo, cum exarcho, populoque a Romano pontifice suppetias petente, auctor est Anastasius in Zacharia.
135Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0722B (auctor c.805–c.846)
Factumque est ut superius audistis, et ut mox recepit [se] praedictus Ioannes pontifex infra maternum Ecclesiae sinum; alia vero die auctor consilii idem Epiphanius scriniarius cum singulis hominibus in conflictu stans, ita aiebat: Praeceptum ex rebus exaratum habes, ut nunquam contra sanctam hanc Ecclesiam, aut contra huius sedis ponti ficem de quacunque causa agas, aut ore mussites.
136Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0724A (auctor c.805–c.846)
Dubitavit notarum marginalium auctor, an haec intelligi deberent de civitate Classis, quae per eam occasionem subversa sit; ob id fortassis, quod porta Vicus Leprosi ad Classensem urbem ingressum praeberet; ipse certo video Ravennam a Langobardo Liutprandi milite captam, licet potuerit Classis primum occupari, cui plurimum damni illatum sit.
137Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0734A (auctor c.805–c.846)
Ipse enim diaconi munere fungens, clero Ravennati auctor fuisse dicitur perdendi pontificem, et ex praecipiti loco in subiectum flumen deiiciendi.
138Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0736D (auctor c.805–c.846)
Monasterium cui Pontificalis huius libri auctor abbas praesedit, vocat S. Mariae ad Blacharras; at in codice quo utor, constantissime ubique ad Blachernas scribitur.
139Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0472C (auctor c.805–c.846)
Evidentibus autem rationibus laudatus doctissimus auctor ostendit seriem perturbatam in hunc modum restitui debere.
140Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0473A (auctor c.805–c.846)
29 illa, quibus auctor Constantium et Constantem alloquitur: « Hieme (quod nec factum est aliquando, nec fiet) tumentes ac saevientes undas calcastis Oceani sub remis vestris.
141Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0474A (auctor c.805–c.846)
Cum vero de victoriis huiusmodi ita loquatur auctor, ut (quod sane probabile unice videtur) aliquod ante tempus eas reportatas ostendat, vix fieri potest ut Commentarium exaraverit ante annum 348, quo Protasius Mediolanensis episcopus in Sardicensi concilio subscripsit.
142Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0474A (auctor c.805–c.846)
Maternus itaque Commentarii eius auctor differt a Materno, iuxta Papebrochii sententiam, episcopo Mediolanensi, praedecessore Protasii, cui Iulii nomen convenire nullo modo constat; ac proinde ex hoc etiam capite ruunt asserti Romani concilii Acta, argumentumque ex eo sumptum pro Agapito Ravennati episcopo, anno 337, ut praetendit Baronius, immediate ante Severum, sedente.
143Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0500B (auctor c.805–c.846)
Ianuarii decretus sit, uti notarum marginalium ad Agnelli textum auctor admonet, et quod Agnellus ipse notum sibi et Ravennatibus Liberii III sepulcrum dicat.
144Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0501A (auctor c.805–c.846)
Porro anno 408 ob Stilichonis caedem nonnihil seditionis Ravennae tentatum per eius servos familiaresque, auctor est Rubeus ipse, testatus plerosque id tradere.
145Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0741B (auctor c.805–c.846)
Porro auctor notarum id bis lectori inculcat, et quotquot de Ravennatum rerum historia scripsere, id ipsum scripsere.
146Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Ebbonem de spe et timore, 104, 0324B (auctor 769-840)
Quae Scriptura, tantae perpetuitatis est, ut auctor illius, sempiterna Veritas, Verbum et sapientia Patris, Dominus et Redemptor noster testetur de illa, dicens: Facilius est coelum et terram transire, quam de lege unum apicem cadere.
147Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0032A (auctor 769-840)
Quia si probatur, illis, quibus profuturum est, ad legendum commendatur; si autem improbatur, auctor eius per vos emendatur.
148Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0117A (auctor 769-840)
Quae utilitas est, ut propter legem quam dicunt Gundobadam, cuius auctor exstitit homo haereticus, et fidei catholicae vehementer inimicus (cuius legis homines sunt perpauci), non possit super illum testificari alter etiam bonus Christianus?
149Agobardus Lugdunensis, Liber contra iudicium dei, 104, 0254C (auctor 769-840)
Iam nunc ponendae sunt ipsae divinae sententiae, et perspiciendum in eis quales auctor earum velit esse, vel quid aut qualiter agere debeant reconciliati populus acquisitionis, filii resurrectionis, oves summi pastoris, et erga se invicem et erga lupos ac bestias insidiantes.
150Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0201B (auctor 769-840)
Et ipsos deos non ob aliud appellant coelicolas, nisi quod coelum colant; non utique venerando, sed inhabitando, tanquam coeli quosdam colonos; non sicut appellantur coloni, qui conditionem debent genitali solo propter agriculturam sub dominio possessorum, sed, sicut ait quidam Latini eloquii magnus auctor (Virg. Aen. I, 16): Urbs antiqua fuit, Tyrii tenuere coloni.
151Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0219D (auctor 769-840)
» Et post pauca (Cap. 31) : « Dicit etiam, inquit, idem auctor acutissimus atque doctissimus, quod ii soli ei videantur animadvertisse quid esset Deus, qui crediderunt eum esse animam motu ac ratione mundum gubernantem; ac per hoc etsi nondum tenebat quod veritas habet (Deus enim verus, non anima, sed animae quoque est effector, et conditor), tamen si contra praeiudicia consuetudinis liber esse posset, unum Deum colendum fateretur, atque suaderet, motu ac ratione mundum gubernantem, ut ea cum illo de hac re quaestio remaneret, quod eum diceret esse animam, non potius et animae creatorem.
152Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio mystica, 80, 0332C
Tunc omnia verba haec dixit discipulis suis: Scitis quia post biduum pascha fiet (Matth. XXVI, 2) . Et in cruce pendens acetoque potatus dixit: Consummatum est, et inclinato capite tradidit spiritum (Ioan. XIX, 30) . Si vero perfectus (Auctor oper. imperf., hom. 1 in Matth.) dicatur, sic exponitur, quia qui suos iubet esse perfectos, dicens: Estote perfecti, sicut et Pater vester coelestis perfectus est (Matth. V, 48) ; prae caeteris perfectus dici debuit Iesus, quippe qui coepit facere et docere (Act. I, 1) quae perfecta sunt. In Achaz convertens (Auctor op. imperf., hom. 1 in Matth., et Orig., in Ex.) , qui ait: Poenitentiam agite, appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. III, 2) ; vel apprehendens (Philo, l. Int. nom. de Michaea) , qui apprehensa manu socrum Petri sanavit febricitantem (Luc. IV, 38) , et filiam principis mortuam resuscitavit (Matth. IX, 23) . Paulus quoque: Si quo modo, inquit, apprehendam in quo apprehensus sum (Philipp. III, 12) . Item alibi: Non enim angelos apprehendit, sed semen Abrahae apprehendit (Hebr. XXII, 16) . In Ezechia confortavit Dominus (Auctor. anonym., hom. 1 in Matth.) , qui ait: Confidite, ego vici mundum (Ioan. XVI, 31) . Et Paulus: Nos autem, ait, praedicamus: Christum Dei virtutem et Dei sapientiam (I Cor. I, 24). In Manasse obliviosus (Philo, ubi supra de Genes. ), qui ait: Remittuntur ei peccata multa, quia dilexit multum (Luc. VII, 47) ; Charitas namque multitudinem operit peccatorum (Iac. V, 20) . Et Ezechiel: In quacunque die, ait, conversus fuerit iniustus ab iniustitia sua, omnes iniquitates eius oblivioni tradentur (Ezech. XVIII) . In Amon fidelis (Philo, ibid., de Ierem.), qui ait: Petite et dabitur vobis (Matth. VII, 7) . Et Paulus ait; Ut misericors fieret, et fidelis Pontifex ad Dominum (Hebr. II, 17) . Et Ioannes in Apocalypsi: Et a Iesu Christo, qui est testis fidelis (Apoc. I, 5) ; fidelis autem dicitur, cuius sunt semper promissa fidelia, quae in utramque partem et speranda sunt pariter, et expavescenda.
153Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio mystica, 80, 0333B
In Iosia ubi est incensum Domini (Hier. l. interp. nom. Hebr.) , de quo dicitur: Et prolixius orabat (Luc. XXII, 44) , quomodo vero oratio incensum esse dicitur, Psalmista testatur, dicens: Dirigatur, Domine, oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL, 2) . In Iechonia praeparans (Hieron., ibid.; et Philo, 4. Interp. nom., de I Reg. et Ierem.) , ut ait: Si abiero et praeparavero vobis locum, iterum veniam ad vos, et accipiam vos ad meipsum (Ioan. XIV, 3) . Si vero proprie Ioachim, et Ioachin, id est, Pater, distinguatur; in Ioachin Domini resurrectio dicitur (Hieron., ibid. de Matth.) , ut ait: Postquam autem resurrexero, praecedam vos in Galilaeam (Matth. XXVI, 2) ; in Ioachim Domini praeparatio (Auctor oper. imperf., hom. 1 in Matth.) , qui dixit: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum ab origine mundi (Matth. XXV, 34) . In Salathiel, petitio mea Deus (Hieron., ibid., de Matth.; Philo, ibid., de Aggaeo) , qui dixit: Pater sancte, serva eos quos dedisti mihi (Ioan. XVII, 11) . In Zorobabel ipse magister confusionis (Hieron., ibid.) , ut ait: Multi ab Oriente et Occidente venient et recumbent cum Abraham et Isaac et Iacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11) ; et de eodem dicitur: Quare cum Publicanis et peccatoribus manducat Magister vester (Marc. II, 16) ? In Abiud Pater meus iste (Philo, ibid., Exod.) , qui dicit: Ego et Pater meus unum sumus (Ioan. X, 30) . In Eliachim Dominus resuscitabit (Philo, ibid., de lib. Reg.), ut ait: Qui credit in me non morietur in aeternum, sed resuscitabo eum in novissimo die (Ioan. VI, 40) . In Azor, adiutus (Philo l. Int. nom., de III Reg. Ieremia) , ut ait: Non sum solus, quia Pater mecum est (Ioan. VIII, 19) . In Sadoch iustificatus (Hieron. l. Int. nom., de Luca) , ut ait: Ego veritatem loquor, quia verax est qui me misit (Ioan. VIII, 26) ; ad quem etiam dicitur: Iustificeris in sermonibus tuis (Psal. L, 6) . Et Ioannes: Advocatum, inquit habemus apud Patrem Iesum Christum iustum (Ioan. II, 1) . In Achim Frater meus (Origen. hom. 20 supra Iesu Nave), ut ait: Quicunque fecerit voluntatem Patris mei, ipse frater meus, et mater mea, et soror est (Matth. XII, 50) , sive frater matris; frater quippe matris Dominus ideo dicitur, dum unum Patrem, cui omnes (Christo iubente) dicimus: Pater noster qui es in coelis (Ibid.). In Eliud Deus meus iste (Philo, l. Int. nom., de l. I Reg.) , cui Thomas ait: Dominus et Deus meus (Ioan. XX, 28) . Pronomen autem iste quid aliud nisi signa clavorum et lanceae significat, quae veri notitiam corporis monstrant.
154Aimo S Petri Divensis, Epistola, 181, 1707C
Verum id mirabilius videtur quod subdit idem auctor: In trahendo autem, inquit, illud mirabile videre est, ut cum mille interdum, vel eo amplius viri, vel feminae plaustro innexi sint (tanta quippe moles est, tanta machina, tantum et onus impositum), tanto tamen silentio incedatur, ut nullius vox, nullius certe mussitatio audiatur; ac, nisi oculis videas, adesse nemo in tanta multitudine aestimetur.
155Aimo S Petri Divensis, Epistola, 181, 1708B
Iam vero quo ordine ad laborem omnes progrederentur, idem auctor sic explicat: Ubi autem fidelis populus, ut ad coepta redeam, ad clangorem tubarum, ad erectionem vexillorum praeeuntium sese viae reddidit (quod dictu mirabile est), tanta facilitate res agitur, ut eos ab itinere nil retardet; non ardua montium, non profunditas interiecta aquarum: sed, sicut de antiquo illo Hebraeorum populo legitur, quod Iordanem ingressi sint per turmas suas; ita singuli, cum ad flumen transmeandum venerint, e regione subito, ducente eos Domino, incunctanter ingrediuntur: adeo ut etiam fluctus maris in loco, qui dicitur Sanctae Mariae portus, dum transirent, ad eos venientes stetisse, ab ipsis transeuntibus fideliter asseratur . . . . . Ubi vero ad ecclesiam perventum fuerit, in circuitu eius plaustra, velut castra spiritualia disponuntur, ac tota nocte sequenti ab omni exercitu excubiae in hymnis et canticis celebrantur.
156Aimo S Petri Divensis, Epistola, 181, 1708C
Huius sacrae institutionis ritus, ait idem auctor, apud Carnotensem ecclesiam est inchoatus, ac deinde in nostra virtutibus innumeris confirmatus; postremo per totam fere Normanniam longe lateque convaluit, ac loca per singula Matri misericordiae dicata praecipue occupavit.
157Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0803D (auctor 950-1008)
Obstitit primo eorum saevis conatibus Rotbertus Andegavensis comes, Saxonici generis vir, cui per id locorum a rege summa rerum delegata fuerat; adnitentibus sibi praeeminentissimis Neustriae viris, Rainulfo atque Lamberto, uti eloquentissimus auctor Adrevaldus priori refert libro.
158Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0823 (auctor 950-1008)
CAPUT PRIMUM. Floriacus, Vallis aurea. Sibi nota narrat auctor. Francorum reges. Abbo Oilboldi successor.
159Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0851B (auctor 950-1008)
CAPUT XXII. Auctor multa omisit.
160Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0628C (auctor 950-1008)
Dicent etiam: « En noster historiographus novusque auctor qui aliorum verbis pro suis utitur.
161Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0802A (auctor 950-1008)
Hinc Mummolus abba Promeritus, nec non Aigulfus, gaudia dulcis Magna ferunt doni, gaudent in tempore tali Hoc humeris vexisse suis ad tecta beati Clavigerique Petri, donec divina potestas Signaret, quonam sibi dilectum Benedictum Condere praeciperet, natales post geniales, Quod non multo post pietatis contulit auctor.
162Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0631A (auctor 950-1008)
De moribus quoque hominum ac cultu idem auctor in eodem libro haec refert.
163Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0659C (auctor 950-1008)
Utinam et auctor huius facti tam velociter pereat!
164Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0664B (auctor 950-1008)
Auctor vero necis eius non diu laetatus est in hoc facto.
165Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0679C (auctor 950-1008)
Tu modo, omnipotens Pater, qui naturae auctor atque arbiter es, honestum inter germanos compone pactum; tu perturbatores pacis potentiae tuae virtute deterre.
166Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0866D (auctor 950-1008)
Isdem Quem Deus Ausoniae clemens indulserat auctor, Ut populum Domini, vadentem tramite recto, Ferret ad aeterni ductor vestigia regni.
167Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1049D (auctor fl. 800)
Aimoinus, illorum auctor, alter nobis non videtur a celeberrimo illo Aimonio Parisiensis S. Germani a Pratis monasterii asceta, qui tempore Caroli Calvi librum de inventione et translatione sancti Vincentii aliaque conscripsit.
168Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0503B (auctor 1152-1167)
56. Laborabat adhuc eo tempore sub schismaticorum oppressione tota Burdegalensis provincia: et non erat qui posset resistere principi, qui, annuente Girardo Engolismensi episcopo et instillante in cor eius dissensionis semina, factus erat schismatis defensor et auctor.
169Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0508D (auctor 1152-1167)
Abbas Clarae-Vallis in mira reverentia habetur, ab omnibus auctor pacis, et pater patriae praedicatur 63. Sedatis omnibus et compositis, vix paucis diebus potuit detineri, qui septem annis et ultra pro resarcienda eadem scissione sudaverat.
170Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0483 (auctor 1128-1203)
In cuius prologo ita loquitur auctor: Recreationis cuiusvis solatio indigens, pratum famosissimi quondam viri et gratiae excellentis, magistri Alani de insula, adii, ut in eo colligerem flores odoriferos et praedulces, etc.
171Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0483 (auctor 1128-1203)
Auctor vero summarii sequentis, censet vocari Anticlaudianum, ratione materiae, quia; cum Claudianus in principio sui libri introducat vitia ad deformandum, seu pervertendum Rufinum, in principio huius libri introducuntur virtutes, ad formandum hominem beatum.
172Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0485 (auctor 1128-1203)
Initio autem primi libri, auctor more recte scribentis, proponit, non tamen in ipsa propositione materiam, de qua tractaturus est, praelibat, ad insinuandum materiam ipsam quasi ineffabilem esse, et ad vitandam arrogantiam, ne si de ineffabilibus se tractaturum proponeret, arrogantiae suspicionem ingereret; secundo invocat.
173Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0485 (auctor 1128-1203)
Sui enim causa auctor, aggreditur hoc opus, ut suum exerceat ingenium; et aliorum, ut desudet profectibus eorum.
174Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0485 (auctor 1128-1203)
» In hac inscriptione, et auctor operis exprimitur, cum dicitur, Alani: Et opus auctoris, cum annectitur, Anticlaudianus.
175Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0576B (auctor 1128-1203)
At quae homine inferiora animo meditanda ministrant, Ut quae se innumeris virtutibus inclyta tollunt, Usque adeo servent vireis, quas intulit auctor, Cum mens casta alios, alios vis acrior, illos Aut animus sapiens, aut pulchra modestia tollat.
176Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0500A (auctor 1128-1203)
Quod natura facit, divinus perficit auctor; Divinum creat ex nihilo, natura caducum Procreat ex aliquo: Deus imperat, illa ministrat.
177Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0507A (auctor 1128-1203)
Vestibus his inscripta manent, descripta resultant Artis grammaticae virtus, natura, potestas, Ordo, materies, pars, finis, nomen, et auctor, Officium, species, genus, instrumenta, facultas.
178Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0512B (auctor 1128-1203)
Hic velut in libro legitur quis finis et auctor, Forma, vel officium, quae causa, quis ordo, quod artis Rhetoricae proprium, quae virtus, qualiter instans, Nunc tonat illa minis, nunc verbi luce coruscat, Nunc pluit illa preces, nunc laudibus imbuit aurem.
179Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0532A (auctor 1128-1203)
Hic legitur, tamen obscure, tenuique figura, Qualiter una, manens, simplex, aeterna, potestas, Fons, splendor, species, via, virtus, finis, origo, Ingenitus genior, vivens Deus, unicus auctor, Unus in usia, personis trinus, in uno Unicus esse manet, quae trina relatio trinum Reddit, et in trino manet unus, trinus in uno: Qua ratione Patris speculum, lux, splendor, imago.
180Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0534C (auctor 1128-1203)
Carminis huius ero calamus vel scriba, vel auctor, Aes resonans, reticens scriptoris charta, canentis Fistula, sculptoris scalprum, vel musa loquentis, Spina rosam gestans, calamus nova mella propinans, Nox aliunde nitens, luteum vas, nectare manans.
181Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0539B (auctor 1128-1203)
Huius ab imperio coelestis curia pendet, Huius ad imperium devota mente parata, Cum qua coelestis regni moderatur habenas, Qui pater et proles eiusdem natus et auctor, Cuncta regit, sine fine regens, quo rege triumpha In coelo miles, in terra militat exsul.
182Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0547A (auctor 1128-1203)
Virtutum dives opibus, fecundus amore Coelesti, carnisque domet ratione tyrannum: Teque tuum fateatur opus, quis fecerit auctor Praedicet, artificemque suum factura loquatur.
183Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0574C (auctor 1128-1203)
CAPUT IX. Auctor munit opus suum contra Zoilorum dentes.
184Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0308D (auctor 1128-1203)
Mundi itaque creator fuit principium tenebrarum, et sic malus fuit auctor mundi, qui suae creationis initium coepit a tenebris.
185Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0309A (auctor 1128-1203)
Item: Christus ait in Evangelio: Venit princeps mundi huius, et in me non habet quidquam (Ioan. XIV) . Ibi Luciferum vocat principem mundi potius quam se, et ita potius erat auctor mundi quam Christus.
186Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0314C (auctor 1128-1203)
Idem variis rationibus asseritur: Si diabolus est auctor visibilium, quaeritur an initium habuerit an non?
187Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0315A (auctor 1128-1203)
Item diabolus aut malitia ductus mundum creavit, aut bonitate; sed bonitate non, quia auctor mali et summe malus, non potest facere aliquid nisi ex malitia; sed si ex malitia mundum creavit, quomodo ita singula ordinavit, ut ipsa sic eleganter succederent, luna et stellae deservirent nocti, sol diei, cum potius elucescat in istis summa bonitas quam malitia?
188Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0315B (auctor 1128-1203)
Sed si a Lucifero initium habuerunt, Lucifer non solum auctor fuit corporalium, sed etiam spiritualium.
189Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0315B (auctor 1128-1203)
Sed si a Deo, Deus fuit auctor eorum.
190Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0404C (auctor 1128-1203)
Noluit ego auctor iste dicere, ego hodie gigno te, ne coniungendo duas notas praesentis, innueret recentiam generationis.
191Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0408A (auctor 1128-1203)
Si auctor propterea haec vetat, quia hoc animal immundum esse perhibetur, cur non etiam arare bovem cum equo vel alio animali immundo prohibetur in lege?
192Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0603B (auctor 1128-1203)
XXIII. Cuiuslibet substantiae admiranda compago, quantus sit suus Auctor, ostendit.
193Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0611C (auctor 1128-1203)
Secunda persona in Trinitate est Filius, qui auctor est formae, sicut patet vicesimo quinto primi libri.
194Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0611C (auctor 1128-1203)
Convenientius ergo fuit ut auctor formae, formam perditi hominis reformaturus, humanae uniretur naturae.
195Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210; (auctor 1128-1203)
Frequentius tamen inscribitur, Liber de planctu naturae, quia nimirum auctor in principio operis introducit naturam plangentem humani generis depravationem fedumque vitiorum dominatum; maxime autem, infandi Sodomiae sceleris, in quod, prae caeteris vitiis, invehitur, in tantum ut diversi Auctores, integro libro epigraphem affigant: Tractatus contra Sodomiae vitium; quanquam alia quoque vitia plurima acerrime carpat, congruaque praescribat media, quibus singula expugnari debeant.
196Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0467A (auctor 1128-1203)
Nam cunctas si spargat opes, si munera fundat Dives, et in laudem spiret, tentetque favorem Munere lucrari, tamen huius muneris auctor, Ductor et auriga nisi sit discretio, nullus Fructus erit, quoniam laudem non dona merentur, Sed potius mercantur eam, nisi facta decenter Discrete fuerint, pro munere namque frequenter Laus datur hypocrita, famae simulatio falsa, Simia laudis, horum umbratilis umbra favoris.
197Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210; (auctor 1128-1203)
Non mireris, Lector, si forte opusculum hoc (pro maiori sui parte) aliquoties inter Opera S. Bonaventurae impressum conspexeris, et nunc Alano attributum videas; hunc enim verum illius auctorem esse, praeter clarissimos viros, Antonium Possevinum, in Apparatu sacro; Valerium Andream, in bibliotheca Belgica; Antonium Sanderum, de Scriptoribus Flandriae; aliosque recentiores plurimos, asserit etiam Ioannes Trithemius, auctor in veterum scriptorum cognitione versatissimus: imo suadet stylus et clare convincunt plura antiquissima mss.
198Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210; (auctor 1128-1203)
Ad haec, scias etiam velim, opusculum hoc nunquam adhuc fuisse impressum integre, sed semper mutilum, nam auctor initio ipsius opusculi, expressa seraphini imagine, eam dilucide explanat, iuxta visionem Isaiae VI: Vidi Dominum sedentem, etc.
199Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210; (auctor 1128-1203)
nobis communicatum, illum inscripserunt De sex alis Cherubim, eumdem hic titulum reservavimus; praesertim, quia auctor in fine iam saepius memoratae expositionis, asserit se quoque in opusculi concinnatione reflexisse ad visionem Ezechielis prophetae, qui non nisi de cherubinis loquitur, nulla facta mentione seraphinorum.
200Alanus de Insulis, Dicta alia, 210, 0253C (auctor 1128-1203)
Noli quaerere fieri iudex, etc., (Eccle. VII) . Debet quisque proprias virtutes perpendere et pro quantitate virium, curam aliorum suscipere, ne dum delectatur loco gloriae, fiat subditis auctor ruinae; et qui gravatur pondere suarum culparum, velit fieri iudex alienarum.
201Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0695D (auctor 1128-1203)
Agere dictum de Deo, non notat actionem, sed auctoritatem; unde Deus dicitur auctor, non ab ago, agis, sed ab authentia.
202Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0859D (auctor 1128-1203)
Dicitur auctor, unde Apostolus: Scimus Iesum ministrum fuisse circumcisionis.
203Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0861B (auctor 1128-1203)
Dicitur mediocritas sive mensura secundum quod soliti sumus dicere: Iste nescit tenere modum in factis suis vel verbis; unde auctor ait: Excessit medicina modum.
204Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0911A (auctor 1128-1203)
Dicitur haereticae pravitatis auctor, unde Iob in persona Ecclesiae: Principes cessabant loqui et digitum superponebant ori suo, quasi dicat: Cum praedicare mihi licuit voce publica, omnis qui meae veritati non fuit subiectus expavit.
205Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0778B (auctor 1128-1203)
Dicitur auctor erroris, unde in persona Ecclesiae ait Iob: Vocem suam cohibebant duces, quia nimirum haeretici qui post se errantes populos trahere conabantur, nec loqui nunc perversa non audent, et auctoritatis frenantur pondere et rationis virtute.
206Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0061B (auctor 1128-1203)
Vermiculus solet terram variis sulcis distinguere: ideo auctor vermiculatas posuit pro distinctas.
207Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0085A (auctor 1128-1203)
Et inebriamini coelesti gaudio, charissimi, per veram dilectionem; ut inebriati ab ubertate domus Dei et torrente voluptatis potati dicatis: « Calix tuus inebrians quam praeclarus est (Psal. XXII) . » Cum superius mentio fieret de ascensione Christi consequenter revertitur auctor ad carnis assumptionem more prophetali.
208Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0619 (auctor 1128-1203)
Hanc falsam persuasionem sibi induxisse monachos Hirsaugienses, refert auctor Veteris disciplinae monasticae, in praefat.
209Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632A (auctor 1128-1203)
Sunt relationes addictae usiae, quae significantur his terminis, principium, Dominus, factor, creator, auctor.
210Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0636C (auctor 1128-1203)
Coessentialia dicuntur illa, quae significant, vel praedicant circumstantias substantiae, id est relationes addictas substantiae, et personas appellant, ut, principium, Dominus, creator, auctor.
211Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0636C (auctor 1128-1203)
Temporales vero relationes significant haec, creator, auctor, factor; ex tempore enim Deus incoepit esse creator, vel auctor.
212Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0645A (auctor 1128-1203)
Quamvis enim est adiectivum significatione, tamen est substantivum voce: sicut hoc nomen, Dominus, hoc nomen, auctor.
213Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0647A (auctor 1128-1203)
Hac ratione fit appropriatio huius nominis, potentia, et aliorum nominum praedictorum, ne Pater videatur esse impotentior Filio, cum in naturali generatione patres ratione antiquitatis soleant esse imbecilliores filiis: vel quia nihil est, cuius Pater non sit auctor, Filii per generationem, Spiritus sancti per spirationem, alterius rei per creationem.
214Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0663B (auctor 1128-1203)
Sensus est: Malum quod homo agit, penes hominem est, et eius auctor est, quia homo spiritus est vadens, et non rediens .
215Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0663B (auctor 1128-1203)
Boni vero operis homo auctor non est auctoritate, sed solo ministerio.
216Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 2, 32; 4 (auctor 1128-1203)
Cuius impietatis incentor et auctor Goduuinus comes offa strangulatus iustas Elfredo in curia regis Eduardi soluit inferias.
217Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0389B (auctor 1095-1125)
CAP. II. - Quomodo Petrus eremita primus auctor exstiterit expeditionis in Ierusalem.
218Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0528D (auctor 1095-1125)
Quare auctor et proditor eiusdem inventionis per ignem transiens, ut aiunt, illaesus abivit, quem ipse Reymundus comes de Provincia et Reymundus Pelleiz a manibus et pressura invidorum abduxerunt, lanceam vero cum omni comitatu suo ab ea die venerati sunt.
219Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 3, 6; 32 (auctor fl.c.1250)
Idem auctor in Catilinario: Quis sim ex eo quem ad te misi cognosces.
220Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e; 24 (auctor c.1200–1280)
Et propter hoc dicit auctor sex principiorum quod ‘impossibile est solvere concesso quod ibi vere sit forma.
221Albertus Magnus, De homine, 1a, 2, 2a; 53 (auctor c.1200–1280)
Quidam enim dicebant infinitos mundos per successionem, quorum auctor fuit Empedocles qui dicebat quod completo uno motu caeli secundum motum orbis declivis omnia revertuntur in primam materiam, et incipiente alio motu regenerantur eadem in numero, quae prius fuerunt, et incipit alius mundus.
222Albertus Magnus, De homine, 1a, 2, 3a; 10 (auctor c.1200–1280)
Hoc idem videtur dicere auctor sex principiorum dicens mundi animam esse simplicem et nulli variationi subiectam.
223Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 25; 5 (auctor -1286)
Hisque temporibus fuerunt Catafrige, a Frigia dicti heretici, qui secundas nuptias condempnabant; quorum auctor fuit Montanus, qui se Paraclitum nominabat, habens secum duas mulieres, Priscam et Maximillam, insani spiritus, que se prophetissas esse iactabant.
224Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 29; 7 (auctor -1286)
Et Antonii Severi filii huius quinta edictio inventa est Ierosolimis, cuius auctor non apparuit.
225Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 10; 126 (auctor ca.450-518)
Nam quia de Abraham opportunitas sermonis exorta est, qui auctor utriusque testamenti legitur institutus, vetusti scilicet intromittendo circumcisionem, novi vero placendo per fidem, in illo Iudaeorum tantummodo, in isto autem multarum gentium pater: experiamur, utrum evangeliis de Christi generatione concordet, in quo se patrem gentium recognoscat, an aeternitatem huius ipsius subolis, quam erat geniturus, intellegat; utrum se in iuniore nepote cognoscat, utrumnam redemptori, qui se Abraham anteponit, et ipse consentiat: utrum sine supercilio parentali reverenter impenderit ministerium seminis corporali exortu creatoris.
226Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 22; 41 (auctor ca.450-518)
Dominus caeli vocatus est in virtute, auctor hominis vocatus in genere.
227Alcimus Avitus, Epistolae, 23; 47 (auctor ca.450-518)
Apud sensum spiritus sancti promissiones sequentem principium est boni operis integre credidisse: si tamen, ut apostolus ait, ipse spiritus testimonium reddat spiritui nostro: non, ut super audistis assertum, quasi creatura nobis, sed quasi creator infusus auctor et testis est nostri spiritus, non natura.
228Alcimus Avitus, Poemata, p1, 5; 16 (auctor ca.450-518)
Quandoquidem gravior talem sententia punit, Quem mirum cecidisse putes; nam crimen acerbat Auctor, in ignoto minor est peccante reatus Durius atque malum, quod maior fecit, habetur.
229Alcimus Avitus, Poemata, p1, 5; 24 (auctor ca.450-518)
Maior adhuc etiam saevo permissa potestas, Vt sanctum fingat: dudum conlata creato Sic natura valet, rectam quam condidit auctor, Sed post ad pravos subversor transtulit usus.
230Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 41 (auctor ca.450-518)
Et si consequimur, iam nostrum forte putetur: Quod sequimur tamen, hoc tuum est: conversio fratrum Exemplo debenda pio; te respicit auctor Primitiasque in te sacris de fructibus offert: Indicit sed sancta fides, ut corde propinquo Participata levet fraternum sarcina pondus.
231Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 148 (auctor ca.450-518)
Quamlibet innumeris peditum stipere catervis, Vnus pugnabit cunctis pro milibus auctor.
232Alcimus Avitus, Poemata, p1, 203; 56 (auctor ca.450-518)
Progeniem sine fine dedi, quam tempore toto Adspicies, generi primus qui poneris auctor.
233Alcimus Avitus, Poemata, p1, 203; 70 (auctor ca.450-518)
Ergo ubi transmissis mundi caput incipit Indis, Quo perhibent terram confinia iungere caelo, Lucus inaccessa cunctis mortalibus arce Permanet aeterno conclusus limite, postquam Decidit expulsus primaevi criminis auctor, Atque reis digne felici ab sede revulsis Caelestes haec sancta capit nunc terra ministros.
234Alcimus Avitus, Poemata, p1, 203; 95 (auctor ca.450-518)
Interea primi, summus quos iunxerat auctor, In paradisiaea ponuntur sede beati.
235Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 39 (auctor ca.450-518)
Inter cuncta, replent quae nunc animantia mundum, Auctor mortis eris, fies gravis omnibus horror.
236Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 30 (auctor ca.450-518)
Sed coniuratus postquam percurrere coeptum Perditionis iter statuit sensumque per omnem Obtinuit victor peccati insignia mundus Nec revocare gradum quisquam gressumque referre Praecipiti iam mente potest, exhorruit auctor Paenituitque videns totum, quod fecerit, orbem.
237Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 67 (auctor ca.450-518)
Tuque secundus eris deleti germinis auctor, Vt te post primum repleatur terra parente.
238Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0105D (auctor 730-804)
Agnoscimus enim misericordiam Dei ab initio promissam, et ante saecula praeparatam, per quam solam resolvi captivitatis humanae vincula potuerunt, quibus primum hominem omnemque eius posteritatem male suasus auctor obstrinxerat, et propaginem dedititiam originali sibi praeiudicio vindicabat.
239Alcuinus, Carmina, 101, 0812D (auctor 730-804)
« Quamvis enim huius opusculi vel auctoris illius apud biographos nulla mentio fiat, nesciri tamen auctor ipse se noluit, » inquit laudatus editor in praefatione; « nam versibus 1515, 1530, 1552, bene perpensis, elicies Alcuinum fuisse patrem huius libelli, ne quid de stylo et temporis consonantia, aliisque indiciis prolixius dissertare necesse habeam.
240Alcuinus, Carmina, 101, 0813B (auctor 730-804)
Nihil quoque in hoc opere circa historiam occurrit quod non conveniat aetati Alcuini; plura vero ibi auctor de se narrat, quae plus quam quinquaginta annis prius evenerunt, quam Fridegodus ille, qui primum post medium saeculi sequentis seu IX scripsit, mereri potuerit nomen poetae: quod facile demonstratur ex iis quae noster narrat a versu 1515, usque ad versum 1595. » Ita solide D. Rivetus.
241Alcuinus, Carmina, 101, 0813C (auctor 730-804)
Etenim auctor poematis se Eboraci natum, nutritum et educatum profitetur.
242Alcuinus, Carmina, 101, 0813D (auctor 730-804)
» Praeterea auctor poematis discipulus fuit Aelberti episcopi Eboracensis, qui eidem tradidit, vers.
243Alcuinus, Carmina, 101, 0814A (auctor 730-804)
» Concordant quae narrat auctor Vitae, cap.
244Alcuinus, Carmina, 101, 0817C (auctor 730-804)
Ecce sacerdotum Caefi tunc temporis auctor, Errorumque caput fuerat, cui rex ait: « Eia Arripe tela tibi prius inconsueta sacerdos Et iaculo celsum primus tu pollue fanum; Qui fueras scelerum doctor, nunc esto salutis.
245Alcuinus, Carmina, 101, 0844A (auctor 730-804)
1553.">Quod Maro Virgilius, Statius, Lucanus et Auctor: Artis grammaticae vel quid scripsere magistri; Quid Probus atque Focas, Donatus, Priscianusve, Servius, Euticius, Pompeius, Comminianus.
246Alcuinus, Carmina, 101, 0749A (auctor 730-804)
Pontificalis apex praeclarus in orbe sacerdos, Virtutum meritis Martinus maximus auctor, Haec sacrata sibi defendat tecta patronus: Adiuvet atque preces nostras pietatis amore, Ut Deus omnipotens famulorum vota suorum Impleat, et donis coelestibus augeat illos.
247Alcuinus, Carmina, 101, 0734B (auctor 730-804)
Tres Salomon libros mirabilis edidit auctor, His duo iunguntur per paradigma libri: Quorum quippe prior Sapientia dicitur alma, Notatur Iesu nomine posterior Hinc Paralipomenonis adest sacer illo libellus, Qui veteris Legis dicitur epitome Hinc Ezrae, Nehmiae, Iudith, Hesterque libelli; Tunc Tobiae pietas, angelus, actus, iter.
248Alcuinus, Carmina, 101, 0736B (auctor 730-804)
Insipidi quondam laticis elementa saporem Flagrantis sumpsere meri; nam providus auctor Munera laetitiae, virtutum exordia fecit.
249Alcuinus, Carmina, 101, 0770A (auctor 730-804)
Vexillum sublime crucis venerare fidelis, Qua qui se munit, tristia non metuit, Crux benedicta nitet, Dominus qua carne pependit, Atque suo clausit funere mentis [F., mortis] iter. Hic auctor vitae mortem moriendo peremit, Vulneribus sanans vulnera nostra suis.
250Alcuinus, Carmina, 101, 0779C (auctor 730-804)
Te Deus aeternus, mundi mitissimus auctor, Salvator generis humani, maximus haeres, Protegat atque regat longaevo tempore sanum: Atque tibi tribuat felicia tempora clemens: Augeat et numerum populi, per dogmata verbi Ut multiplicia laetus mercede laboris, Celsithroni videas faciem sine fine beatam, Principi apostolico Petro coniunctus in aevum, Arce poli Christo laetus in laudibus almis.
251Alcuinus, Carmina, 101, 0784C (auctor 730-804)
Hoc tribuat Christus mundi mitissimus auctor, Ut veniens venias, David amate, cito.
252Alcuinus, Carmina, 101, 0789B (auctor 730-804)
O lux Ausoniae, patriae decus, inclytus auctor, Iustitiae cultor, sacrae pietatis amator, Te mea mens ardet sacris constricta catenis, Diligit, exquirit, complectitur, attrahit, ambit; Pectoris aeterna secumque recondet in arca.
253Alcuinus, Carmina, 101, 0801A (auctor 730-804)
Mox Martinus amor rapuit me inclytus auctor Post teneros annos in famulum sibimet.
254Alcuinus, Carmina, 101, 0811B (auctor 730-804)
Tunc pater omnipotens, rerum gratissimus auctor, Ille pius sator, superam qui temperat axem, Progeniem sanctam praecelsa mitis ab arce Misit, et extemplo cinxit lux aurea mundum Horrida probrosae dempsit qui crimina mortis, Et facinus mundi Iordanis lavit in undis, Signavitque pios pretiosi sanguinis ostro.
255Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1124B (auctor 730-804)
Et quidem sessor electorum dicit: Pacem meam do vobis (Ioan. XIV, 27) ; sessor vero reproborum pacem sumit de terra, quia ille concordiae auctor est, iste vero discordiae.
256Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0719A (auctor 730-804)
Ne videretur post legem Dei temerarius subito in praeceptum erumpere, et sibi vindicare doctrinam, quod [Hier., quam] Moyses non tam sua sponte quam a Deo, iubente primum dehinc inspirante, susceperat, dicit sua verba vere esse sapientium, quae in similitudinem stimulorum corrigant delinquentes, et pigros mortalium gressus aculeo pungente commoveant, sicque sint firmi, quasi [clavi] in altum solidumque defixi, nec auctoritate unius, sed consilio atque consensu magistrorum omnium proferantur; et ne contemneretur hominum scientia, ait, eam ab uno pastore concessam: id est, cum plurimi doceant, tamen doctrinae huius auctor est Dominus.
257Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1033A (auctor 730-804)
Qui nec mali auctor es, quodque facere non potes, qui nihil non potes.
258Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1039B (auctor 730-804)
Sed quia uno modo utraque nobis necessaria sunt ad salutem, Deus auctor omnium, invisibilis Creator, qui es in substantia summa et una divinitas, atque in personis vera et perfecta Trinitas, te Deum Patrem exoro, ex quo omnia, et Filium tuum, per quem omnia, simulque Spiritum sanctum, in quo omnia.
259Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0195B (auctor 730-804)
Quis est ergo auctor vitae, nisi Filius Dei, qui pro salute mundi vel a Deo Patre, vel a seipso traditus dicitur?
260Alcuinus, De confessione peccatorum, 101, 0652B (auctor 730-804)
Nec optat ulcisci, qui paratus est misereri: ipso de se per Prophetam dicente: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat [Ibid., 11] . Ecce verus vitae auctor, qui non vult peccantis mortem, sed convertentis [Al., conversi] vitam.
261Alcuinus, De dialectica, 101, 0971D (auctor 730-804)
Item a pari: Si quis neget caedem a se esse factam, eo quod non ipse percusserit; dicitur ei, nihilum interesse ut auctor quis fuisset caedis, an ipse percusserit, quia ex utroque in eumdem exitum scelus venerit.
262Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0048B (auctor 730-804)
Ipse etiam et opus et auctor operis.
263Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0063A (auctor 730-804)
Ipse auctor, et opus auctoris.
264Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0063A (auctor 730-804)
Idem auctor, quia si sponte natus est, sponte passus est.
265Alcuinus, De grammatica, 101, 0864C (auctor 730-804)
In or desinentia sequuntur formam tertiae declinationis, et sunt masculina, propria vel appellativa, ut: Hector, orator, furor, doctor: exceptis tribus femininis, soror, uxor, arbor: et neutris his: Ador, marmor, aequor, ebor, olor, femor, cor: et commune, hic et haec auctor, discolor, concolor: hic et haec memor et immemor; et omnia comparativa or finita communis sunt generis, ut hic et haec doctior, melior; excepto uno, hic senior.
266Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0289C (auctor 730-804)
Item qui supra in libro tertio, qui nuncupatur de Sacramento Dominicae passionis; quia Redemptor noster, inquit, auctor vitae, ideo a Petro apostolo perdocetur, quoniam Deus verus incunctanter, non autem nuncupativus credendus sit, ita post plurima subinfert: « Ex quo igitur Deus vitae auctor hominem in unitatem personae suscepit, ex quo [Al., ex eo] ille homo nomen vitae auctoris obtinuit.
267Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0289C (auctor 730-804)
» Quis potest vitae esse auctor, nisi verus Deus?
268Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0490B (auctor 730-804)
Domine, quem neque spatia dilatant, nec brevitas locorum angustat, hanc cellulam, quaeso, praesentiae tuae luce perfunde, ut tenebrarum auctor confusus abscedat.
269Alcuinus, Enchiridion, 100, 0626A (auctor 730-804)
Et huius adhortationis et patientiae, et roboris quis est auctor [Ms., actor] in nobis, nisi ille qui fecit coelum et terram?
270Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0869A (auctor 730-804)
Veritas dicit: Verum verum dico vobis, ingeminat, replicat verbum veritatis, ut excitaret dormientes, intus [Ms. et Aug., intentos] faceret audientes, nec contemneretur, qui ait: Amen, amen dico vobis, quia omnis qui facit peccatum, servus est peccati. « O mirabilis [Aug., miserabilis] servitus, servire peccato, servire diabolo, qui peccati est auctor!
271Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0948D (auctor 730-804)
Ideo opus non est illa enumerare, quae Evangelium narrat, et totus mundus clamat: « Nimirum illa sunt opera, quae in eorum valetudine tanta salutis auctor ostendit, quanta illis antea nemo donavit.
272Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0971A (auctor 730-804)
qui Filio proprio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum (Rom. VIII, 31, 32) . Verum auctor calicis huius est, etiam ipse qui bibit.
273Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0517D (auctor 730-804)
5. Cur homo suae potestatis auctor est creatus?
274Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0517D (auctor 730-804)
Ut sibi ipse auctor esset [sive] ad vitam, sive ad mortem. Si vero necessitate [Ms., necessitati] esset subiectus, tunc nec boni operis haberet gloriam, nec mali poenam: sed esset quasi unus [Al., unum] ex pecoribus. Inter. 6. Cur [enim] in paradiso lignum vitae et lignum scientiae boni et mali creatum est?
275Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0533C (auctor 730-804)
Nemroth gigas, ut in sacra legitur historia, qui exstruendae turris et condendae Babyloniae auctor exstiterat.
276Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0447A (auctor 730-804)
Quid non boni tu Creator et creaturae auctor?
277Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0462B (auctor 730-804)
Deus iudex iustus, fortis et patiens, qui auctor pacis es, et iudicas aequitatem.
278Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0521B (auctor 730-804)
Auctor totius bonitatis Deus, qui omnem mansuetudinem te humiliter confitentem exaltas; praesta, ut sicut sanctos tuos exultare facis in gloria, ita praesentem Ecclesiam custodire digneris perpetuis temporibus ab huius saeculi delectationibus impollutam.
279Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583D (auctor 730-804)
Ad te diluculo vigilantibus lumen largire perpetuum, auctor lucis aeternae; ut te labia nostra laudent, te vita benedicat, te meditatio matutina glorificet.
280Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0609C (auctor 730-804)
Beatus auctor saeculi Servile corpus induit, Ut carne carnem liberans Ne perderet quos [Al., quod] condidit. Clausae [Al., clausa] parentis viscera Coelestis intrat gratia: Venter puellae baiulat Secreta quae non noverat.
281Alcuinus, Quaestiones de Trinitate et de Genesi, 42, 1175 (auctor 730-804)
Et ipse auctor qui sponte natus est, sponte passus est.
282Alcuinus, Quaestiones de Trinitate et de Genesi, 42, 1176 (auctor 730-804)
XXXIII. INT. Cur homo suae potestatis creatus auctor est?
283Alcuinus, Quaestiones de Trinitate et de Genesi, 42, 1176 (auctor 730-804)
RESP. Ut ipse sibi auctor esset ad vitam, sive ad mortem.
284Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1033C (auctor 730-804)
Deinde ad altiora sermonem convertit dicens: Per quem fecit et saecula, » ut ostenderet eumdem novissimis diebus venisse in mundum, per quem fecit et mundum, magnitudinem eius ostendens, qui fuit novi testamenti lator et auctor.
285Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0714C (auctor 730-804)
Crescere Pippinus dum viderat inclytus auctor Ecclesiam Christi, fidei et venerabile donum, Congaudens nimium tali doctore salutis, Ac melius ratus, citius se mittere Romam Praecipuum fidei praeconem, quatenus illum Pastor apostolicus firmaret in ordine primo, Esset ut Ecclesiae praesul, summusque sacerdos.
286Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1173B
17 circa finem, coniecturas sibi quasdam haerere, hunc librum ab Alcuino nunquam fuisse conscriptum; « Auctor enim illius, inquit, quisquis sit, Galliae Braccatae incolam se profitetur (cap. 38) exemplarque vetusto stylo exaratum, cuius ope duodecim capitula integra restituimus, quaestionem de Natalitiis sanctorum cap.
287Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1177D
Et quia his atque aliis miseriis mundus universus repletus erat, statuit universalis Ecclesia ieiunium publicum in isto die fieri, quatenus his calamitatibus auctor vitae finem imponeret.
288Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1182B
Ideo auctor officii nostri Septuagesimam posuit in officiis nostris, ut hoc tempore a deliciis abstinendo, ostenderemus in nostra conversatione qualiter per omne tempus saeculi vivere debeant, qui post baptismum peccatis se alienant a coelesti Hierusalem.
289Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1191A
Ipse autem auctor hominum ad homines veniens, in quadraginta diebus nullum omnimodo cibum sumpsit.
290Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1191C
Auctor etenim mortis nostrae per fructum ligni vetiti vitae praecepta transgressus est.
291Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1217A
Frustra eis pronuntiatur auctor incognitus, quibus firmissima auctoritas potest vilescere per ignorantiam.
292Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1218C
Sed et hoc decentissimum est, ut quia hora nona auctor vitae emisit spiritum, eadem hora nona Ecclesia sancta percipiat sanctum baptisma.
293Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1231A
Officii auctor, ut affectanter nobis ad memoriam reduceret aegrotantem Iob, repetivit saepius verba more aegroti.
294Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1231B
Solet enim auctor antiphonarii aut distinctione cantus, aut distinctione ordinis, varium affectum monstrare sanctorum: sicut de Ioanne Symmysta fecit per neumam circa intellectum verborum, sapientiae et intellectus, in responsorio, In medio Ecclesiae.
295Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1127C
Esdrae libri quis auctor exstitit?
296Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1141B
Thomas septimi versus auctor exstitit dicens: Sedet ad dexteram Dei Patris omnipotentis.
297Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1142A
Simon decimi versus auctor exstitit dicens: Sanctam Ecclesiam catholicam, etc.
298Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0145A (auctor 640-709)
Quamvis auctor integritatis virginale munus clanculis occultare latebris deliberaret, et divinae duntaxat maiestatis notitiae, cui abdita secretorum arcana produntur, cognitum fore satageret.
299Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0237C (auctor 640-709)
Metrica tirones nunc promant carmina castoS Et laudem capiat quadrato carmine VirgO Trinus in arce Deus, qui pollens saecla creaviT Regnator mundi, regnans in sedibus altiS Indigno conferre mihi dignetur in aethrA Gum sanctis requiem, quos laudo versibus isthinC Arbiter altithronus, qui servat sceptra supernA Tradidit his coeli per sudum scandere limeN Inter sanctorum cuneos, qui laude perennI Rite glorificant moderantem regna tonanteM Omnitenens Dominus, mundi formator et auctoR Nobis pauperibus confer suffragia certA Et ne concedas trudendos hostibus isthinC Sed magis exiguos defendens dextera tangaT Ne praedo pellax coelorum claudere limeN Vel sanctos valeat noxarum fallere scenA Ne fur strophosus Ioveam detrudat in atraM Conditor a summo quos Christus servat olympO Pastor ovile tuens, ne possit rabula raptoR Regalis vastans caulas bis dicere puppuP Omnia sed custos defendat ovilia iam nunC Maxima praecipuum quae gestas numine nomeN Addere praesidium, mater, dignare precatU Nam tu perpetuum prompsisti lumine lumeN Titan quem clamant sacro spiramine VateS Cuius per mundum iubar alto splendet ab axE Atque polos pariter replet vibramine fulmeN Rex regum et princeps populorum dictus ab aevO Magnus de magno, de rerum regmine rectoR Illum nec terrae, nec possunt cingere coelI Nec mare navigerum spumoso gurgite vallaT Aut zonae mundi, quae stipant aethera celsA Clarorum vitam, qui castis moribus isthiC Auxiliante Deo, vernabant flore perennI Sanctis aggrediar studiis edicere paupeR Tanta tamen digne si pauper praemia prodaT Omnia cum nullus verbis explanet apertE Sotsac animract Namorp Cnunsenorita cirteM
300Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0251C (auctor 640-709)
Basilius quondam doctorum maximus auctor Condidit egregiam divino dogmate legem: A qua processit libratae normula vitae, Vergere quae nullum laxat sub pondere saevo, Trutinat electos, sed iusta lance libelli, Alternis vicibus [Bodl., Vocibus alt.] reddens oracula sanctis, Qualiter ornetur verax concordia fratrum, Et iustae iugiter fulgescant foedera mentis.
301Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0251D (auctor 640-709)
E quorum numero pollebat sorte beata Nomine famoso felix Antonius auctor, Summa supernorum conquirens regna polorum.
302Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0253C (auctor 640-709)
Imperium mundo florens cum Roma teneret, Atque gubernaret regnorum sceptra per orbem, Temporibus faustus Benedictus claruit isdem, Quem Deus Ausoniae clemens indulserat auctor, Ut populum Domini vadentem tramite recto Ferret ad aeterni ductor vestigia regni: Quem prius abstrusus saevis anfractibus error Traxit ad inferni torrentis tartara nigra.
303Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0165A (auctor 640-709)
Nam summus ecclesiasticae dispensationis auctor et primitivae illustrisque familiae informator, quem psalmus ut praesenti competit explanandarum rerum adminiculo septuagesimus septimus panem coeli et panem angelorum figuraliter vocitans expressit, septem panum fragminibus divina potius benedictione crescentibus quam lurcorum rictu comedentium minuentibus quatuor millia virorum excepta secundi sexus caterva, Evangeliorum textu narrante, legitur pavisse et affatim satiasse, sublatisque fragmentorum reliquiis et collectis buccellarum crustulis in frusta confractis septem corbes vel cistella stupendo cunctis spectaculo replevisse.
304Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0192D (auctor 640-709)
Omnia membra mihi plasmavit corporis auctor, Nec tamen ex eodem membrorum munia sumpsi, Pergere nec plantis, oculis nec cernere possum.
305Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0197D (auctor 640-709)
Quanquam me turpem nascendi fecerit auctor Editus ex alvo dum sumpsi munera vitae: Ecce tamen morti successit gloria formae Lethifer in fibras dum serpit finis apertas.
306Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 89, 0089B (auctor 640-709)
Denique rumor Ecclesiae fidei contrarius longe lateque percrebuit, quod sint in provincia vestra quidam sacerdotes et clerici tonsuram sancti Petri apostolorum principis pertinaciter refutantes, seque tali excusationis apologia pertinaciter defendentes vivunt, quod auctorum et praecessorum suorum tonsuram imitentur, quos divina illustratos gratia fuisse grandiloquis assertionibus contestantur, qui si a nobis sollicite sciscitentur quis primus auctor rasurae huius et tonsurae exstiterit, omnino aut veritatem ignorando, aut falsitatem dissimulando obmutescunt.
307Aldhelmus Schireburnensis, Ad Regem Oswaldum, 206; 27 (auctor 640-709)
Nam summus auctor .
308Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 31 (auctor 640-709)
Nam summus ecclesiasticae dispensationis auctor et primitivae illustrisque familiae informator, quem psalmus, ut praesenti competit explanandarum rerum adminiculo, septuagesimus septimus panem caeli et panem angelorum figuraliter vocitans expressit, septem panum fragminibus divina potius benedictione crescentibus quam lurconum rictu comedentium minuentibus quattuor milia virorum, excepta secundi sexus caterva, evangeliorum textu narrante legitur pavisse et affatim satiasse sublatisque fragmentorum reliquiis et collectis buccellarum crustulis in frusta confractis septem corbes vel cistellas stupendo cunctis spectaculo replevisse.
309Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 139 (auctor 640-709)
LXXII. COLOSVS. Omnia membra mihi plasmavit corporis auctor, Nec tamen ex isdem membrorum munia sumpsi, Pergere nec plantis oculis nec cernere possum, Quamquam nunc patulae constent sub fronte fenestrae.
310Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 190 (auctor 640-709)
XCI. PALMA. Omnipotens auctor, nutu qui cuncta creavit, Mi dedit in mundo tam victrix nomen habendum.
311Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 204 (auctor 640-709)
Quamquam me turpem nascendi fecerit auctor, Editus ex alvo dum sumpsi munera vitae, Ecce tamen morti successit gloria formae, Letifer in fibras dum finis serpat apertas; Bratea non auri fulvis pretiosa metallis, Quamvis gemmarum constent ornata lucernis, Vincere, non quibunt falerarum floribus umquam.
312Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 381 (auctor 640-709)
Quam cum omnis parentelae pia propinquitas et familiaris clientelae domestica sollicitudo fortuitis ademptam casibus arbitraretur et velut Proserpinam, ut | poetarum figmenta ferunt, a Plutone raptam lacrimosis singultibus lugubriter lamentaretur, statim a pithonibus et aruspicibus falsitatis deliramenta garrientibus, qui sibi prae ceteris mortalibus frustra latentium rerum peritiam applaudunt, stolida consulta poposcit; verum illis fribula scrupulum moventia confingentibus, quae profetica veritate veraciter caruerunt, solita Salvatoris clementia municipium in monte positum et lichinum sub modio coruscantem clam diutius delitescere non patitur, dum de scaevo infamis calumniae improperio latentis pudicitiae praeconium propalatur, quamvis auctor integritatis virginale munus clanculis occultare latebris deliberaret et divinae dumtaxat maiestatis notitiae, cui abdita secretorum arcana produntur, cognitum fore satageret.
313Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 1 (auctor 640-709)
PRAEFATIO. METRICA TIRONES NUNC PROMANT CARMINA CASTOS Et laudem capiat quadrato cardine virgO. Trinus in arce Deus, qui pollens saecla creaviT, Regnator mundi regnans in sedibus altiS Indigno conferre mihi dignetur in aethrA Cum sanctis requiem, quos laudo versibus istiC. Arbiter altithronus, qui servat sceptra supernA, Tradidit his caeli per sudum scandere limeN Inter sanctorum cuneos, qui laude perennI Rite glorificant moderantem regna TonanteM. Omnitenens dominus, mundi formator et auctoR, Nobis pauperibus confer suffragia certA Et ne concedas trudendos hostibus istinC, Sed magis exiguos defendens dextera tangaT, Ne praedo pellax caelorum claudere limeN Uel sanctos valeat noxarum fallere scenA, Ne fur strofosus foveam detrudat in atraM, Conditor a summo quos Christus servat OlimpO, Pastor ovile tuens, ne possit rabula raptoR Regales vastans caulas bis dicere puppuP, Omnia sed custos defendat ovilia iam nunC. Maxima, praecipuum quae gestas numine nomeN, Addere suffragium mater dignare precatU! Nam tu perpetuum prompsisti lumine lumeN, Titan quem clamant sacro spiramine vateS, Cuius per mundum iubar alto splendet ab axE Atque polos pariter replet vibramine fulmeN: Rex regum et princeps populorum dictus ab aevO Magnus de magno, de rerum regmine rectoR. Illum nec terrae nec possunt cingere caell Nec mare navigerum spumoso gurgite vallaT Aut zonae mundi, quae stipant aethera celsA. Clarorum vitam, qui castis moribus istiC Auxiliante Deo vernabant flore perennl, Sanctis aggrediar studiis edicere paupeR, Tanta tamen digne si pauper praemia prodaT, Omnia cum nullus verbis explanet apertE. SOTSAC ANIMRAC TNAMORP CNVN SENORIT ACIRTEM Omnipotens genitor mundum dicione gubernans, Lucida stelligeri qui condis culmina caeli, Necnon telluris formans fundamina verbo, Pallida purpureo pingis qui flore virecta; Sic quoque fluctivagi refrenans caerula ponti, Mergere ne valeant terrarum litora limphis, Sed tumidos frangant fluctus obstacula rupis, Arvorum gelido qui cultus fonte rigabis Et segetum glumas nimbosis imbribus auges; Qui latebras mundi geminato sidere demis: Nempe diem Titan et noctem Cynthia comit; Piscibus aequoreos qui campos pinguibus ornas Squamigeras formans in glauco gurgite turmas; Limpida praepetibus sic complens aera catervis, Garrula quae rostris resonantes cantica pipant Atque creatorem diversa voce fatentur: Da pius auxilium clemens, ut carmine possim Inclita sanctorum modulari gesta priorum, Ut prius ex prosa laudabat littera castos; Sic modo heroica stipulentur carmina laudem, Ut fasti seriem memini dixisse priorem Et dudum prompsit voto spondente libellus!
314Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 145 (auctor 640-709)
' Basilius, quondam doctorum maximus auctor, Condidit egregiam divino dogmate legem, A qua processit libratae normula vitae, Vergere quae nullum laxat sub pondere scaevo, Trutinat electos sed iustae lance libellae, Alternis vicibus reddens oracula sanctis, Qualiter ornetur verax concordia fratrum Et iustae iugiter fulgescant foedera mentis.
315Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 148 (auctor 640-709)
' Edidit insignes tellus Memphitica patres Lucida perpetuae mercantes munera vitae, E quorum numero pollebat sorte beata Nomine famoso felix Antonius auctor Summa supernorum conquirens regna polorum.
316Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 167 (auctor 640-709)
Imperium mundi florens cum Roma teneret Atque gubernaret regnorum sceptra per orbem, Temporibus faustus Benedictus claruit isdem; Quem Deus Ausoniae clemens indulserat auctor, Ut populum domini vadentem tramite recto Ferret ad aeterni ductor vestigia regni, Quem prius abstrusus scaevis anfractibus error Trusit ad inferni torrentis tartara nigra.
317Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 14; 14 (auctor 640-709)
Qui si a nobis sollicite sciscitentur, quis primus auctor rasurae huius et tonsurae extiterit, omnino aut veritatem ignorando aut falsitatem dissimilando obmutescunt.
318Alexander de Roes, Memoriale, 7; 12 (auctor -1288)
" Deus enim fuit auctor potestatis Pilati primarius, cesar autem fuit auctor sue potestatis secundarius.
319Alexander de Roes, Noticia saeculi, 68, 20; 2 (auctor -1288)
Itaque auctor libri prescripti, qui De semine scripturarum intitulatur, partim prophetando, partim argumentando et partim opinando in eodem libro multis rationibus nititur ostendere probabiliter, quod, ut predixi, infra viginti septem annos proximo nunc sequentes terra sancta recuperabitur a paganis et ecclesia Christi purgabitur ab heresi symoniaca; et infra annorum centenarium extunc sequentem reminiscentur et convertentur ad dominum universi fines terre); et ex recordatione tribulationis preterite per aliquos annos quilibet ordo in suo stabit termino, et in omnibus mundi partibus ecclesia erit in statu pacifico et quieto, donec iterum pace divitias, divitiis delitias et delitiis peccata parientibus clerus et totus populus christianus post desideria illicita carnis et spiritus abeuntes fidem pristinam irritam faciant et vitiis prioribus immo multo gravioribus se involvant.
320Alexander de Roes, Pavo, p1; 101 (auctor -1288)
Porro quis finis his principiis mediisve Conveniat, verax determinat auctor) et inquit: „Regni scissuram sequitur destructio regni), Destructo regno veniunt pro rege tyranni), Qui penam sceleris reddant auctoribus equam, Ut qui nolebant aquila regnante modeste Conregnare sibi contenti finibus illis, Quos natura dedit, discant moriendo rebelles Bubones, milvos et falcones peregrinos), Quos illis Grecus, Calaber transmisit et Hesper)".
321Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1366B
Deus autem omnipotens det vobis quaecunque sibi sunt placita velle et posse, ut et hic auctor sit vestri [ms. Angl., nostri] gubernaculi et retributor in gloria sempiterni gaudii.
322Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0298A (auctor c.1103–1181)
Noveris autem quod ille auctor et caput turbationis Ecclesiae, R. videlicet quondam F. dicti imperatoris cancellarius, cum aliunde suus omnimodo disturbetur ingressus, per Flandriam in Teutonicam terram ire disponit.
323Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0121D (auctor c.1103–1181)
Confidimus siquidem et speramus in Domino quod auctor et caput schismatis, omnesque sectatores ipsius ita ad nihilum sint redacti et penitus conculcati, ut nihil sit de caetero in quo vel modicum valeant respirare.
324Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0069C (auctor c.1103–1181)
Unde et quamvis hoc tempore tres falsi fratres, qui a nobis exierunt, sed non fuerunt de nobis, transfigurantes se in angelos lucis, cum sint Satanae, inconsutilem Christi tunicam, quam utique ipse idem ex persona Psalmographi, a leonibus peti, et a framea eripi, et de manu canis orat ac postulat liberari, scindere et laniare laborent; Christus tamen auctor et caput Ecclesiae eam veluti unicam sponsam suam provida gubernatione tuetur, et navem egregii Piscatoris, licet saepe et saepius quatiatur a fluctibus, non permittet naufragium sustinere.
325Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 13; 74 (auctor -1271)
Non est tempus Christianorum sine prophetia, sicut Iudaei dicunt, sed Dominus noster Iesus Christus, qui est auctor novi Testamenti, est propheta eius.
326Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 3; 13 (auctor 1157-1217)
Sic homicida sui sic est homicida duorum, Et gemine mortis conscius auctor obit.
327Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 5; 8 (auctor 1157-1217)
euentus nescius auctor erat Nam fraus ceca crucem tibi, mardochee, pararat, Set mutare uices numina sepe solent.
328Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 10; 17 (auctor 1157-1217)
Sulphuream uenerem genesis sugillat et huius Auctor nature criminis ultor erat.
329Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, p0; 16 (auctor 1157-1217)
Auctorem cignum dat castor, perseus aurum, Auctor preclari generis uisus erat.
330Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 16; 33 (auctor 1157-1217)
Vtriusque nimirum editionis auctor est spiritus sanctus.
331Alexander Nequam, Questiones secundum magistrum Alexandrum de Sancto Albano, 2, p3; 17 (auctor 1157-1217)
prima uera; quia non est auctor peccati.
332Alexander Nequam, Questiones secundum magistrum Alexandrum de Sancto Albano, 3, p0; 5 (auctor 1157-1217)
Cuiusque ueri deus est auctor.
333Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 1; 47 (auctor 1157-1217)
Verus igitur auctor munificentie qui ueste molliori uellerum induit oues.
334Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2, 9; 10 (auctor 1157-1217)
Vatibus ingenio claris; sit numen apollo; Carminis istius auctor es.
335Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2, 9; 11 (auctor 1157-1217)
auctor eris.
336Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 1, 21; 9 (auctor 1157-1217)
Inferius dictruus est auctor.
337Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 24, 1; 6 (auctor 1157-1217)
Set et multos in errrorem secum traxit; auctor iste cismatis et discordie~ et seditionis et seductionis.
338Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 46, 7; 11 (auctor 1157-1217)
Lectorem ergo conuenit auctor dicens.
339Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 21; 4 (auctor 1157-1217)
Quod preclaris insignium preconiorum titulis extollenda sit uirginalis pudicitia; docuit auctor uirginitatis.
340Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 10; 38 (auctor 1157-1217)
Presentationi illius qui auctor est.
341Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 1, 6; 28 (auctor 1157-1217)
De his autem dissseret auctor inferius; dicens.
342Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 2, 2; 8 (auctor 1157-1217)
Inferius dicturus est auctor.
343Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 2, 5; 4 (auctor 1157-1217)
plurali; rudes auctor designat.
344Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 4, 2; 50 (auctor 1157-1217)
Hinc est quod inferius dicturus est auctor.
345Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 4, 2; 106 (auctor 1157-1217)
Patet secundum litteralem intelligentiam; quia de iis agit auctor;~ qui aliorum diuitiis insidiantur.
346Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0939
Baronius, Raynaldus et Antonius Pagius in critica Baronii, Rogerium et Matthaeum Parisium secuti, contendunt Hugonem consecratum fuisse anno 1186. Neque de hoc anno lis admodum moveri posset, nisi auctor Vitae quam hic dedimus, et cum eo Laurentius Surius, dubitandi occasionem praeberent.
347Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0939
Ac auctor quidem Vitae, licet praedictum, nec ullum definite alium consecrationis annum in sua historia uspiam commemoret, pro anno tamen 1085 potius quam sequente stetisse, ex diversis locis, mox adducendis, manifeste colligitur.
348Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0940B
II agnoscit auctor Vitae S. Hugonem « annis bis senis et diebus quinquaginta tribus » ante suum ad eum accessum fuisse episcopum; et subdit se ab eo tempore « annis tribus et diebus quinque » nunquam, nisi una unica nocte, ab eius comitatu abfuisse, dum Hugo postea vixit.
349Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0942D
1185 quam pro anno sequenti, et stat pro annis quos auctor Vitae sive ante consecrationem Walteri, sive post eius translationem enumeravit.
350Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0944B
Nam praeterquam quod nec auctor Vitae, nec Rogerius nec Parisius, nec quisquam alius asserat S. Hugonem die Dominica sacra episcopalia suscepisse, consecrationes episcoporum etiam in festis apostolorum fieri potuisse, extra controversiam videtur.
351Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0877A (auctor 1060-c.1131)
Qui ergo adhuc terrenis desideriis astringitur, caveat ne districti in se iram iudiciis gravius accendens, dum loco delectatur gloriae, fiat subditis auctor ruinae.
352Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0878C (auctor 1060-c.1131)
Sed quod Gregorius dicit: « Quia, cum displicet qui ad intercedendum mittitur, irati animus ad deteriora provocatur, et hoc modo talis intercessor fit subditis auctor ruinae.
353Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0905A (auctor 1060-c.1131)
Sed etsi a subditis aliqua sinistra intentione vel importunitate fiat, ne maius fiat scandalum Ecclesiae, debet praelatus humiliter tolerare et rationabiliter se excusare, ne aliis sit auctor ruinae.
354Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0911C (auctor 1060-c.1131)
Dignum est enim revera, ut quos inficit fetor culpae, reficiat bonus auctor [f. odor] poenitentiae. Unde Augustinus in homiliis: « Ipsa corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus; ipsa corripienda sunt secretius, quae peccantur secretius.
355Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0963B (auctor 1060-c.1131)
Itaque necesse est ut in illam recideret iusta lance sententiam synodalem, quam susceperat auctor erroris.
356Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0965B (auctor 1060-c.1131)
» Item: « Quis non prospiciat Christianus quod catholicis pontificibus propria sede deiectis, nonnisi haeretici potuerint introduci: quibus cunctis vel auctor fuit Acacius subrogandis, vel subrogatis communicator accessit.
357Algerus Leodiensis, De sacramentis, 180, 0777A (auctor 1060-c.1131)
Recedat ergo omne infidelitatis ambiguum: quandoquidem qui auctor est muneris, ipse etiam testis est veritatis.
358Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1224B (auctor 1015-1085 -)
Velle det vobis pietatis auctor Rex Deus, cum quo sine fine regnet Filius compar, sed et utriusque Spiritus almus.
359Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1245A (auctor 1015-1085 -)
Turpis obsceni procul hinc recede Criminis auctor.
360Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1325B (auctor -c.1143)
Cum igitur miro consilio Auctor et Dispositor noster huic illa largitur quae alii denegat; alii illa denegat quae isti largitur, mensuras sibi positas egredi nititur, quisquis posse plusquam acceperit conatur: ut fortasse is cui tantummodo datum est praeceptorum occulta disserere, tentet etiam miraculis coruscare; aut is quem supernae virtutis donum ad sola miracula roborat, etiam divinae legis occulta pandere contendat.
361Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1309D (auctor -c.1143)
Stultum quippe visum est hominibus ut pro hominibus auctor vitae moreretur, et inde contra eum homo scandalum sumpsit unde ei amplius debitor fieri ut honoraretur debuit.
362Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1383C (auctor -c.1143)
Quia enim Iordanis flumine ipse auctor Redemptionis nostrae baptizari dignatus est, recte Iordanis nomine eorum multitudo exprimitur qui intra sacramentum baptismatis tenentur.
363Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1399C (auctor -c.1143)
Unde fit ut in perversis suis imitatoribus et iniquus quisque maneat qui iam praeteriit, et in suis operationibus ipse iniquorum auctor iam appareat qui necdum venit.
364Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1160A (auctor -c.1143)
Sed melius et elationis causam detegimus, et fundamenta humilitatis aperimus, si brevi commemoratione perstringimus quid mortis auctor, quid vitae suadeat Conditor.
365Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1160B (auctor -c.1143)
Quia igitur Redemptor noster corda regit humilium, et mortis auctor rex est superborum, aperte cognoscimus quod superbia evidentissimum est signum reproborum, at contra humilitas electorum.
366Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1392C (auctor -c.1143)
Unde fit ut in suis operatoribus ipse iniquorum auctor Antichristus iam appareat, qui necdum venit.
367Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1332C (auctor -c.1143)
Magna quippe arte magisterii ipsi traditus est, coactus in poenam, cui sponte substratus est in culpa, ut qui auctor fuerat ad vitium nequitiae, ipsi flagellum fieret disciplinae.
368Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1201A (auctor -c.1143)
Et quamvis ipse est aliud ex Patre, aliud ex Virgine, non tamen alius ex Patre, alius ex Virgine; sed ipse est aeternus ex Patre, ipse temporalis ex matre, ipse qui fecit, ipse qui factus est, ipse speciosus forma prae filiis hominum per divinitatem, et ipse de quo dictum est: Vidimus eum, ei non erat aspectus (Isa. LIII, 2); et non est species ei neque decor, per humanitatem ipse ante saecula de Patre sine matre, ipse in fine saeculorum de matre sine patre, ipse conditoris templum, ipse conditor templi, ipse auctor operis, ipse opus auctoris.
369Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1244B (auctor -c.1143)
Erit ergo tunc auctor iudicii qui nunc est Conditor Evangelii, ut tunc districtus exigat quod modo mansuetus iubet et imperat.
370Amaseo Girolamo, Ad Cassandram Fidelem, 1, 2; 2 (auctor 1467-1517)
Nec dubito audacem quin tu mirabere Amaseum Plura mihi et vitio, diva puella, dabis, Haec referens primo aspectu: "Quis carmine auctor?
371Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 19, 1; 1 (auctor fl.366-384)
Deus hominem fecit, qui quam diu non peccaret inmortalitate uigeret, ut ipse sibi auctor esset aut ad uitam aut ad mortem, ut custodiens se a peccato labore suo gauderet esse se inmortalem, neglegens uero factus ipse sibi inputaret, quia coeperat esse mortalis.
372Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 34, 1; 6 (auctor fl.366-384)
non ergo inuentor mortis est, sed iudex, quia mortis auctor peccatum est.
373Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 64, 2; 6 (auctor fl.366-384)
et ut Iudaei in perpetua non credentes nocte remanerent nec auctor dies tanti sceleris, immo sacrilegii, sed nox fieret, praecedenti nocti contra rerum seriem subditur dies, sicut deus et dominus omnium rerum principi nefariae mortis, ut omnes a mortis laqueis explicaret.
374Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 90, 1; 12 (auctor fl.366-384)
sed diabolus ille, qui et satanas, patrem in malitia sua nullum habet; ipse enim sibi in malo auctor est.
375Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 98, 2; 1 (auctor fl.366-384)
Quo modo ergo patrem habere dicetur, qui auctor sceleris eius habeatur?
376Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 100, 2; 5 (auctor fl.366-384)
si enim sensus auctor est litterae et uerba propter res significandas inuenta sunt, cur non magis res ipsae puro sensu promendae sunt, ut facilius mentem incitent ad salutem?
377Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 102, 9; 1 (auctor fl.366-384)
Igitur semper dominus per totam legem peccatores ad se conuerti hortatur nolens opus suum perditioni esse obnoxium, cum nec alia causa datae legis sit, quam ut ex errore homines conuertantur ad ueritatem, ita tamen, ut in nouo testamento auctor legis clementior uideatur, quia tempore quo sacramentum filii sui domini nostri manifestare dignatus est largior et uberior in misericordia esse uoluit, ut plus gratiae praedicante filio esset, quam fuerat praedicantibus seruis.
378Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 109, 12; 1 (auctor fl.366-384)
Itaque cum rex iustitiae et pacis dicitur, auctor eorum esse significatur.
379Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 109, 12; 2 (auctor fl.366-384)
ut quo modo dominus Iesus auctor uitae est, itaet Metlcbisedech auctor iustitiae et pacis, quia qui per Christum uiuunt, hi dispensante iustitia et pace reguntur.
380Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 114, 1; 4 (auctor fl.366-384)
illos enim deos appellant, qui se ausi non sunt hoc nomine nuncupare, ut homines deorum auctores habeantur, cum deus auctor debeat esse hominibus; ac per hoc uana et inanis adsertio est.
381Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 114, 2; 3 (auctor fl.366-384)
si enim fieri debet, ab illo mandari oportuit, qui auctor eorum dicitur.
382Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 115, 42; 5 (auctor fl.366-384)
et quid mirum, si auctor mundi fecit quod non potest mundus?
383Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 118, 5; 1 (auctor fl.366-384)
Qui tantum potuit mereri, cui tale testimonium dominus perhibet, nisi huic, qui non imitator inuenitur, sed auctor eorum quae gessit?
384Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 119, 1; 2 (auctor fl.366-384)
qui enim auctor uitae est, non uult utique opus suum morti esse obnoxium.
385Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 127, 5; 4 (auctor fl.366-384)
quando enim displicet opus, reprehenditur auctor.
386Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 127, 7; 8 (auctor fl.366-384)
hinc est unde rogatus ad nuptias iit libenter, ne factum dei et patris sui infirmare uideretur; magis autem legis ueteris et nouae doctrinam concordare ostendens nuptias non solum non prohibuit, sed et interesse dignatus est testimonium eis tribuens, quoniam deus auctor earum est, et quod a deo iunctum est neque prohiberi neque separari debere salutari praecepto monstrauit.
387Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Colossenses, 17, 0439C (auctor 366-384)
Solus enim dominus, et auctor rerum invisibilis Deus tam corporibus, quam animis dominatur; ut haec considerantes, iusta ab eis exigant servitia: talia utique qualia et a se exigi volunt a Domino communi.
388Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0221C (auctor 366-384)
Praeceptum de virginibus negat se accepisse; quia non poterat auctor coniugii rem adversam nuptiis imperare, ne factum suum pristinum accusaret.
389Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0258D (auctor 366-384)
(Vers. 33.) Non est enim dissensionis auctor, sed pacis.
390Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0258D (auctor 366-384)
Quia ergo pacis auctor est, dicente Salvatore: Pacem meam do vobis, pacem relinquo vobis (Ioan. XIV, 17); nemo alterum non sinat dicere, neque debebit dicenti, studio contradicendi, resistere; ne discordia fiat in corpore.
391Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Ephesios, 17, 0398C (auctor 366-384)
Mulieres subditae esse viris naturali lege iubentur, quia mulieris auctor vir est; unde sicut Domino, inquit, ita viris subditae esse debent. Hinc Sara dominum vocabat Abraham (Gen. XVIII, 12) ; sicut enim caput Ecclesiae Christus est, ita et vir mulieris.
392Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0103C (auctor 366-384)
Hoc purgat, ac docet cum Dei voluntate, qui Legis auctor est, a Christo nos liberatos de sub lege, quamvis enim recte data sit Lex (data est enim, ut et reos ostenderet apud Deum, qui peccaverunt ante Legem; et timori esset, ut de caetero non peccaretur) sed quia infimitatis suae imbecillitate genus humanum a peccatis se inhibere non potuit, factum obnoxium mortis inferni; motus Deus pietate clementiae suae, qua semper humano generi subvenit, providit per Christum, qua ratione desperatis iam daretur medela; ut remissione peccatorum accepta, eruti a Lege, quae illos habebat obnoxios, et relevati et reparati, Deo adiuvante per fidem, vitiis a quibus prius subacti fuerant, repugnarent; ideoque non peccavimus quasi Legem spernentes Dei, sed ipsius Dei quasi providentiam secuti sumus per Christum.
393Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0110B (auctor 366-384)
Peccatum hoc loco diabolum intellige, qui auctor peccati est.
394Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0181A (auctor 366-384)
Auctor enim vitae hic est, sicut dicit Petrus apostolus (Actor. III, 15) , non Lex in qua quidam illorum putabant sperare debere.
395Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0468A (auctor 366-384)
quanto magis auctor Deus, qui corpus a se liberum factum, obligatum metallis videt!
396Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0495A (auctor 366-384)
Manifestum est quia omnis scriptura, cuius Deus auctor ostenditur, utilis est; ad hoc enim data est, ut proficiat imperitis, et instauret deformes, attrahens iniquos ad iustitiam, ut homo Dei in omni opere bono perfectus sit; in novo enim homine gradatim proficiens, constituit illum hominem Dei.
397Ambrosius Autpertus, Vita SS. Paldonis Tasonis et Tatonis, 89, 1319C
Sic etiam Tutonem pingunt nonnulli, et Baldonem auctor Vitae S. Thomae abbatis Farfensis.
398Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 33; 1 (auctor 340-397)
dicet aliquis, qua ratione et adulterium et homicidium conmiserit dominici generis auctor electus; at ego aliud dico: talis auctor dominici fuit corporis eligendus.
399Ambrosius Mediolanensis, De apologia David [CSEL], 73; 8 (auctor 340-397)
certe hic est spiritus auctor et princeps, qui regat mentem, confirmet adfectum, quo uelit trahat, in superiorem uitam dirigat.
400Ambrosius Mediolanensis, De apologia David [CSEL], 75; 6 (auctor 340-397)
denique auctor prudentiae et magister omnium dicit: non ueni iustos uocare, sed peccatores.
401Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 2; 2 (auctor 340-397)
quae adquirimus ex quo et a quo et per quid adquiramus considerari solet, ex quo tamquam ex materia, a quo quis auctor, per quid tamquam per aliquod instrumentum.
402Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 24; 10 (auctor 340-397)
non enim frater ei addicitur, sed error adscribitur, cuius ipse sibi auctor est.
403Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 27; 6 (auctor 340-397)
uult te prouocare ad ueniam deus, uult de se sperari indulgentiam, uult - demonstrare tua confessione quod non sit auctor malitiae.
404Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 29; 4 (auctor 340-397)
nolo enim ut ea necessitudo quae est auctor salutis fiat auctor periculi, in te solo leges suas natura amiserit.
405Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 44; 1 (auctor 340-397)
maledictus est ille qui auctor est culpae, sed non est maledictus iste qui aliena fraude deceptus est; tamen quia non seruauit mandatum dei, operum suorum labore damnatur - maledicltur sane terra, sed in operibus peccatoris - et maledicitur, donec resoluatur in terram.
406Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 1, 11; 1 (auctor 340-397)
affectus igitur, non caro auctor est culpae, caro autem uoluntatis ministra.
407Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 1, 14; 4 (auctor 340-397)
sicut autem ei qui male utitur noxiis potionibus cognitio earum in malum uertitur et periculum et quo magis uenena cognouerit hoc se intellegit amplius periclitari, sic forma mandati his qui male legem interpretantur uel demonstrata atque inter dicta peccata uitare non possunt mortis auctor est.
408Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 1, 10; 4 (auctor 340-397)
hoc quoque uiro sancto adimere gestiebant, ut uideretur ipse suae auctor aerumnae, qui peccatis grauibus domini contraxisset offensam et pro impietatibus suis illa toleraret, describentes impiorum supplicia, qui uitia sererent et meterent sibi dolores, quod mandato perirent dei et spiritu irae ipsius interirent, qui insufflaret domos luteas inhabitantibus et arescerent, cogitationes destitueret uersutorum, os obstrueret iniusti.
409Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 28; 1 (auctor 340-397)
Huius igitur iniuriae auctor mulier et spadones sunt: sed mulier est Aegyptiarum, quae procaces cum uiris solent miscere sermones, lacessere uerecundos, refugientes insequi, pudentes perurguere.
410Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 13; 4 (auctor 340-397)
itaque et deus auctor nostri corporis naturaeque fabricator adstruitur et opus ipsum perfectum esse his sermonibus significatur.
411Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 43; 6 (auctor 340-397)
qui ante nos fuerunt, ut et uirorum et mulierum factus diluuio interitus demonstraretur, diem ad uirum referentes, qui sit purior, similis lucis, noctem ad mulierem, quae uiro dormiente creata describitur, simul quia uir prior quasi auctor, qui uirtutem moueat mulieris atque in partus excitet, actu ille clarior publico, ista obscurior tamquam domesticis clausa parietibus et nocti proxima, secundo orta loco et creationis suae formata in costa uiri debens gratiam superiori, numeri quoque potioris obnoxia priuilegio et pariendi usu materialibus comparanda.
412Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 107; 5 (auctor 340-397)
ergo sicut ille primigenea magister terram uidetur operatus, ita etiam egressus ex arca Noe seminationis et culturae auctor est factus.
413Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 114; 3 (auctor 340-397)
cur ergo nomen addidit fili nisi ut et uitio auctoris deformaretur hereditas et auctor fili nequitia grauaretur?
414Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 120; 5 (auctor 340-397)
et fortasse ideo quod plus afficitur pater iniuriis filii sui, maxime quarum ipse reus et auctor exsistat, et uehementius contristatur sui peccati dam Dationem a filio persolutam, qui non tam suo quam patris merito puniretur: deinde quia, cum doctrinae paternae discipulus esset filius et pessimarum aemulus cogitationum, uno corpore uterque uteretur et mente eademque malitia.
415Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 28; 2 (auctor 340-397)
plerique enim, quorum auctor Apelles, sicut habes; in tricesimo et octauo tomo eius, has quaestiones proponunt: quomodo lignum uitae plus operari uidetur ad uitam quam insufflatio dei ?
416Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 32; 6 (auctor 340-397)
et ideo si uim nesciebat boni et mali, tamen quia tantorum auctor dixerat de ligno scientiae boni et mali non esse gustandum, fidem praeceptori seruare debuerat; non enim ab eo peritia, sed fides exigebatur.
417Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 34; 10 (auctor 340-397)
primo fuerat cupiditas auctor erroris, ut ipsa ederet, sequentisque fuit causa peccati.
418Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 47; 7 (auctor 340-397)
si igitur uiro culpae auctor est mulier, quemadmodum pro bono uidetur adiecta?
419Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 47; 11 (auctor 340-397)
denique quia idem utriusque auctor est operis, uenit in hunc mundum, ut saluos faceret peccatores.
420Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 52; 1 (auctor 340-397)
Sed forte arguas quia haec quoque deus in tali paradiso locauit, hoc est passiones corporis et uanitatem quandam fluctuantium uel inanium cogitationum, quod ipse nostri fuerit auctor erroris.
421Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 56; 29 (auctor 340-397)
uiro enim mulier, non mulieri uir auctor erroris est.
422Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 62; 2 (auctor 340-397)
infirma auctor iudicii.
423Ambrosius Mediolanensis, De Patriarchis [CSEL], 20; 8 (auctor 340-397)
ipse igitur resurrectionis suae auctor est, qui mortis est arbiter, qui expectatur a gentibus.
424Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 49; 6 (auctor 340-397)
fraudis illius tu auctor, tu particeps, tibi proficit quidquid ille fraudauerit.
425Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 1, 33, 7; 1 (auctor 340-397)
est nobis, puer, quia ortus ex uirgine est, filius, quia ex deo natus tantae auctor est lucis.
426Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 49, 3; 1 (auctor 340-397)
enim ex nobis fuissent, nobiscum perseuerassent: hi ergo uiam suam condemnauerunt, quibus conuenit dici: o qui dereliquistis semitas rectas abeundo in uias tenebrarum et qui laetamini in malis et gaudetis in euersione mala, quorum semitae prauae et flexuosi cursus eorum, sicut lubricus et flexuosus auctor ipsorum.
427Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 19, 3; 4 (auctor 340-397)
nescit ergo irasci et qui auctor est legum, cui terrendi est uoluntas, non puniendi.
428Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 38, 6, 2; 1 (auctor 340-397)
iustitiam, ministros esse illius nequissimi peccatoris, qui omnium auctor est flagitiorum.
429Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 38, 30, 1; 3 (auctor 340-397)
ergo, qui auctor est peccatorum, ipse insipiens magis quam eius minister.
430Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 39, 10, 1; 8 (auctor 340-397)
non erat remedium necessarium legis ubi legis auctor adstabat.
431Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 43, 79, 3; 2 (auctor 340-397)
ipse tibi ergo es uel iniuriae auctor uel gratiae; operatio diuina nil errat.
432Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 45, 18, 2; 1 (auctor 340-397)
deus uirtutum nobiscum, cum quibus non erat nisi prolapsionis incentor et auctor erroris.. sed posteaquam uox domini in euangelio resultauit , audet propheta dicere: deus uirtutum nobiscum.
433Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 61, 20, 2; 1 (auctor 340-397)
offero me ipse pro multis, quia pro omnibus solus se ille potuit offerre qui auctor est omnium.
434Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 7; 3 (auctor 340-397)
et ideo is auctor generis debuit designari, qui instaurandae ecclesiae sponsionem primus emeruit.
435Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 8; 1 (auctor 340-397)
Dauid quoque merito et ipse auctor generis declaratur, quia cum iureiurando responsum quod ex ipso secundum carnem Christus futurus esset accepit; sic enim scriptum est: iurauit dominus Dauid ueritatem, et non paenitebit eum: ex fructu uentris tui ponam super sedem meam et alibi: semel iuraui in sancto meo, si Dauid mentiar; semen eius in aeternum manebit, et sedes eius sicut sol in conspectu meo et in Paralipomenis: et erit cum conpleti fuerint dies tui et dormieris cum patribus tuis, suscitabo semen tuum post te, qui erit de uentre tuo, et parabo regnum eius.
436Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 10; 6 (auctor 340-397)
illi delatum est, ut Iesus eius filius diceretur, huic quasi principi familiae gentiumque praerogatiua seruatur, ut ab Abraham generationis dominicae manaret exordium; qui enim fidei auctor est, ipsum adserere scriptura quoque debuit diuinae generationis auctorem.
437Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 11; 1 (auctor 340-397)
unde et Lucas ad deum putauit originem eius esse referendam, quod uerus Christi generator deus sit uel secundum ueram generationem pater uel secundum lauacri regenerationem mystici auctor muneris.
438Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 37; 4 (auctor 340-397)
ai enim Dauid, quia praesumtione uirtutis elatus dixerat: si reddidi retribuelltibus mihi mala et alibi: ego autem dixi in mea abundantia: non mouebor in aeternum, statim insolentiae huius poenam se subisse memorauit dicens: auertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus, si ipse dominici generis auctor insolentiae excepit offensam, quanto magis nos ceteri peccatores, quibus nulla suffragetur praerogatiua meaitorum, insolentiae scopulum timere debemus, in quo naufragium sit bonorum, praesertim cum tantus uir nobis et magisterii auctor sit et exempli, qui quasi palinodiam quandam ad repropitiandum dominum in posterioribus canendam putauit dicens:, domine, non est exaltatum cor meum neque in altum elati sunt oculi mei et dominus a dextris meis, ne conmouear; sciuit enim, quando se sibi credidit, esse se lapsum.
439Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 40; 1 (auctor 340-397)
De Athab autem satis claret, cui uxor lezabel, et de Iechonia, de quo satis idoneus auctor est Hieremias maximi reum esse delicti, cui etiam quod habuit nomen eripuit.
440Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 48; 3 (auctor 340-397)
Enoch uero nonne manifestum et pietatis dominicae et diuinitatis indicium est, eo quod nec mortem senserit dominus et ad caelum remeauerit, cuius generis auctor raptus ad caelum est?
441Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 65; 2 (auctor 340-397)
tunc deus timetur et peccator cupit se celare, sed non potest, tunc caro arguitur, diabolus accusatur, haec quasi lena uitiorum, ille quasi auctor erroris.
442Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 42; 2 (auctor 340-397)
noli insidiatrices aperire aures, ut putes filium quasi infirmum rogare, rogare ut inpetret quod inplere non possit potestatis auctor.
443Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 1; 6 (auctor 340-397)
alia sapientia auctor operum, alia opus; opus enim mentis sapere prudenter, sentire uiuacitur.
444Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 5; 5 (auctor 340-397)
sed non in triumphis, non in excidiis Iudaeorum secuta correctio, qui diuinae indulgentiae muneribus prouocati leuare mentem, corpus adtollere, terrena deserere, caelestia quaerere debuerunt et iniuriis captiuitatis adtriti deflere peccatum, quod culpa esset auctor iniuriae.
445Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 35; 7 (auctor 340-397)
lex ergo auctor est boni, quae mittit ad gratiam.
446Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 46; 2 (auctor 340-397)
et primum clementiam domini debemus aduertere, quod nullum prius ipse condemnat, sed unusquisque sibi auctor est poenae, non mittuntur in porcos daemones, sed ipsi petunt, quia caelestis luminis claritatem sustinere non poterant, ut qui oculos dolent radium solis ferre non possunt, sed tenebrosa eligunt et splendentia derelinquunt.
447Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 48; 1 (auctor 340-397)
uidemus igitur quia homo ipse sibi est auctor aerumnae.
448Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 78; 3 (auctor 340-397)
sed non Iesus auctor defectus, etiamsi quis defecerit; omnibus enim distribuit qui sequuntur, siue quinque milia siue quattuor milia sint.
449Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 208; 7 (auctor 340-397)
singula singulis quadrant: redemtor subuenit, ecclesia suffragatur, auctor reconciliatur.
450Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 4; 5 (auctor 340-397)
itaque qui auctor erroris etiam reus culpae est, quod cum paruulis feta dimittitur, quod titubanti uestigio grandaeua detruditur.
451Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 49; 3 (auctor 340-397)
et eo ille fortasse deterior, qui extollitur frustra inflatus mente carnis suae et non tenens caput, quia a domini nostri Iesu Christi salutarium praeceptorum obseruatione declinat; ipse enim caput omnium, qui auctor est omnium.
452Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 9, 39; 1 (auctor 340-397)
synagoga autem frequenter stolam accipit, quod est insigne coniugii, quasi auctor fidelium, repudiata quoque frequenter inducitur, quia mater est perfidorum.
453Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 19; 1 (auctor 340-397)
Est et alius antichristus auctor huius, diabolus scilicet.
454Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 156; 1 (auctor 340-397)
sicut enim in principio mulier auctor culpae uiro fuit, uir exsecutor erroris, ita nunc quae mortem prior gustauerat resurrectionem prior uidit culpae ordine remedio prior.
455Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 13, 2; 6 (auctor 340-397)
quod Apollini Pythio adsignant gentiles uiri, quasi ipse auctor fuerit huius sententiae, cum de nostro usurpatum ad sua transferant et longe anterior Moyses fuerit.
456Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 11, 2; 4 (auctor 340-397)
ideo tibi auctor uitae dicit: relinque mortuos sepelire mortuos suos, ideo tibi alibi dicitur: surge, qui dormis, et exsurge a mortuis.
457Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 34, 1; 2 (auctor 340-397)
cum dominus Iesus per oboedientiam genus humanum redemerit, iustitiam reformarit, serpens autem per inoboedientiam peccatum introduxerit, quid uitii habeat superbia hinc aestimare possumus, cuius auctor diabolus est, quem inducit propheta dicentem: ponam
458Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 17, 3; 2 (auctor 340-397)
ergo dominus Iesus et corporis auctor est nostri, qui primum fecit hominem ad imaginem et postea de luto finxit et uoluit seruare quod fecerat, saluare quod plasmauerat, ut totum hominem saluum faceret, sicut ipse dixit in euangelio:
459Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 20, 2; 2 (auctor 340-397)
si enim ideo deferimus parentibus amorem, quia nostrae generationis auctores sunt, quanto magis Christum amare debemus, qui ipsorum est auctor parentum!
460Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 30, 3; 5 (auctor 340-397)
omnis enim creatura quaecumque bona habet accepit a Chiisto, qui totius auctor est creaturae.
461Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 17, 1; 4 (auctor 340-397)
generatio ex patre non habet tempus; neque enim opus ante auctorem, sed auctor supra operis exordium.
462Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 18, 3; 1 (auctor 340-397)
factus est minister omnium dominus et auctor omnium uapulauit.
463Ambrosius Mediolanensis, Anacephalaeosis Historiae de excidio Hierosolymitanae urbis, 15, 2206B (auctor 340-397)
Quod remedium quaeritur, ubi auctor remedii non conciliatur?
464Ambrosius Mediolanensis, Anacephalaeosis Historiae de excidio Hierosolymitanae urbis, 15, 2215B (auctor 340-397)
Desperatis siquidem et eorum rebus, auctor turbarum Eleazarus, inter caetera diffidentiae verba, abiectionis suae a Deo sic conquestus est: O miseri, ad quam spem istius vitae nos reservamus?
465Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0888B (auctor 340-397)
Proposito argumento auctor hic non facile iudicandum scribit.
466Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0899C (auctor 340-397)
33. Dicit aliquis, qua ratione et adulterium et homicidium commiserit Dominici generis auctor electus a Deo?
467Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0899C (auctor 340-397)
Aliud dico: Talis auctor Dominici fuit corporis eligendus.
468Ambrosius Mediolanensis, Apologia Prophetae David, 14, 0881B (auctor 340-397)
Denique auctor prudentiae et magister omnium dicit: Non veni iustos vocare, sed peccatores (Matth. IX, 13) . Et medicus ille coelestis: Non opus est sanis, inquit, medicus, sed infirmis (Ibid., 12). 76. Sive igitur ex persona illius qui gentes vocavit, sive ex sua, bene posuit: Docebo iniquos vias tuas, quia commutari vitiosos affectus potest, propositumque convertere doctrina coelestis, et operatio divina sacrilegis pectoribus studia pietatis infundere; ut hi qui sine lege vivebant, convertantur ad Dominum verum, qui ante avertebantur: regalis quoque exemplo poenitentiae, hi qui iniquitates et acerba exercent flagitia corrigantur; et fide atque opere conversi, doctrinae remedium salutaris accipiant, ingrediantur Domini vias, in quibus nullos erroris anfractus, nulla diverticula praecipitis prolapsionis offendant.
469Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1911C (auctor 340-397)
Sed quia scientiae capax hominis affectus cognitus est a Deo, quod citius ad astutiam inclinaretur, quam ad summum prudentiae; neque eum iudicem qui fines certos in anima nostra constituit, operis sui qualitas latere poterat: eliminare voluit astutiam de paradiso, quasi providus auctor nostrae salutis, et vitae studium et disciplinam pietatis infundere.
470Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1912C (auctor 340-397)
39. Ergo liquet quia auctor hominis Deus, et quod unus Deus, non multi dii, sed unus qui mundum operatus est, et unum, non multos mundos, ut dicunt philosophi.
471Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1912D (auctor 340-397)
complantatus virtutibus, praepositus omnibus terrenis animantibus, marinis, volatilibus, totum mundum suam possessionem putabat, quem Dominus tuebatur ut opus suum, neque ut bonus parens atque auctor deserebat.
472Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1913A (auctor 340-397)
Est ergo hominis auctor Deus, et diligit opus suum operator bonus, nec derelinquit bonus pater, quem etiam sicut dives paterfamilias censu propriae haereditatis redemit.
473Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1866A (auctor 340-397)
Nosce teipsum, quod Apollini Pythio assignant gentiles viri, quasi ipse auctor fuerit huius sententiae; cum de nostro usurpatum ad sua transferant, et longe anterior Moyses fuerit qui scripsit librum Deuteronomii, quam philosophi qui ista finxerunt.
474Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1937C (auctor 340-397)
72. Ergo Dominus Iesus et corporis auctor est nostri, qui primum fecit hominem ad imaginem; et postea de luto finxit, et voluit salvare quod fecerat, salvare quod plasmaverat, ut totum hominem salvum faceret.
475Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1944A (auctor 340-397)
12. Omnium enim bonorum auctor est Deus: et quae sunt eius, profecto omnia bona sunt, et nusquam illic malum; et si in illo mens nostra maneat, malum nescit.
476Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1944B (auctor 340-397)
Anima igitur quae in Deo non manet, ipsa sibi auctor malorum est, itaque peccat: Anima autem quae peccat, ipsa morietur; aureis enim vinculis soluta virtutum, prona fertur praecipitio, et labitur ad inferiora.
477Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0431A (auctor 340-397)
Nec otiosum est quod uxor auctor facti inducitur; ut excusetur maritus, ne vago raptus errore credatur: simul ut discant mulieres diligere viros, nec agitari vana suspicione pellicatus, aut invidere privignis, si ipsae liberos non susceperint.
478Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0432B (auctor 340-397)
27. Ergo Abraham et unus de populo erat gentili, et causa posteritatis introierat ad ancillam; quia uxor eius sterilitatem suam obumbrare cupiens, auctor eius facti fuerat viro: et tamen non otiosum est quod post hoc Deus statim, quia alia eius opera probaret, vel huius facti poenitentiam, dixit illi: Ego sum Deus tuus, emerere in conspectu meo, et esto sine querela (Gen. XVII, 1) , quasi adhuc plene non emeruisset, qui desperaret sterilis partum uxoris, et de ancilla posteritatem quaereret.
479Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0434C (auctor 340-397)
Hoc est, non dubito quod facias, ut et centum annorum seni dones filium, et naturae auctor naturae metas relaxes.
480Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0450D (auctor 340-397)
84. Constrinxit autem eum ne de semine Chananaeorum uxorem arcessiret domino suo, quorum generis auctor patrem non honoraverat, et ideo maledictionis haereditatem transmisit in suos; ut cognoscamus fidem, et quamdam haereditatem de auctoris prosapia in iis requirendam, quos nobis volumus adiungere.
481Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0472A (auctor 340-397)
Unde et Salomon in Proverbiis ait: eius qui fidelis sit, totus mundus divitiarum (Prov. XVII, 6) . Quanto prior Salomon quam Zenon Stoicorum magister, atque auctor sectae ipsius!
482Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0478B (auctor 340-397)
Similiter autem aeris huius spiritus vitalis est, ut masculus auctor et causa gignentium, movens terrarum genitalia, et velut quadam se miscens copula.
483Ambrosius Mediolanensis, De benedictionibus patriarcharum, 14, 0680B (auctor 340-397)
Ipse igitur resurrectionis suae auctor est qui mortis est arbiter, qui exspectatur a gentibus.
484Ambrosius Mediolanensis, De bono mortis, 14, 0548D (auctor 340-397)
Ideo qui nos pinxit quasi auctor, pinxit virtutum coloribus: Ecce ego, inquit ad Hierusalem, pinxi muros tuos (Esai. XLIX, 16) . Non detergamus penicillo negligentiae depicta animae nostrae firmamenta muralia.
485Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0316A (auctor 340-397)
2. Adam autem cognovit Evam mulierem suam, quae concepit et peperit Cain, et dixit: Acquisivi hominem per Deum (Gen. IV, 1) . Quae acquirimus, ex quo, et a quo, et per quid acquiramus, considerari solet: ex quo, tanquam ex materia: a quo, quis auctor: per quid, tanquam per aliquod instrumentum.
486Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0353C (auctor 340-397)
Non enim frater ei addicitur, sed error ascribitur, cuius ipse sibi auctor est. In te, inquit (Gen. IV, 7) , revertitur crimen, quod a te coepit.
487Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0355A (auctor 340-397)
Vult te provocare ad poenitentiam Deus, vult de se sperari indulgentiam, vult demonstrare tua confessione quod non sit auctor malitiae.
488Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0355C (auctor 340-397)
Nolo enim ut ea necessitudo quae est auctor salutis, fiat auctor periculi.
489Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1291B (auctor 340-397)
cum pecuniae fenerator illudi possit, naturae auctor, et necessitudinis creditor fraudari non queat.
490Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1293D (auctor 340-397)
Matrem autem secundum divinitatem habere non potuit, quia auctor est matris.
491Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1303B (auctor 340-397)
Tu enim auctor negotiorum, censor servulorum, arbiter fratrum; non litis, sed pietatis arbiter.
492Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1340B (auctor 340-397)
Nam propemodum absurdum videtur, ut cum animi legem lex carnis impugnet, et mens plerumque quod odit, hoc faciat, quando inhabitans in homine peccatum carnis operatur; animus subdatur iniuriae alienae reus culpae, caro quiete potiatur auctor aerumnae: et solus atteratur, qui non solus erravit: aut solus gloriam referat, qui non solus gratiae militavit.
493Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1964A (auctor 340-397)
Et congregata manu, atque Asidaeis in societatem adscitis, ipse cum filiis suis temerantes usum patrium et iustitias legis, alios necavit, plerosque expulit, bellique sabbato adoriendi auctor fuit, ne simili arte ipsi quoque deciperentur sicut iam plerique eorum dum sabbato bellum suscipere detrectant, irruentibus in sese hostibus multi occubuere.
494Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1965B (auctor 340-397)
Repulit Hyrcanus auro, quem ferro nequibat, reseratoque (ut Ioseph auctor est) David sepulcro, tria millia auri talenta eruit.
495Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2008B (auctor 340-397)
Si tamen supra modum quis liberos meos excolat, reus est mihi etiam pro liberis meis, quibus auctor prolapsionis est: Nimius enim cultus audaciae sumptus est.
496Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2017A (auctor 340-397)
Eurycles quinquaginta donatus talentis auctor salutis ac vitae habetur.
497Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2018B (auctor 340-397)
Timide quidem; sed causam locutus est, quod ille esset fratribus auctor periculi.
498Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2020B (auctor 340-397)
Denique congregatis amicis et proximis suis, quadam die lacrymis suffusus ora, dixit ad eos: Video mihi aetatem procedere, et sine lacrymis aspicere non possum parvulos hos infelicium germina patrum, quibus ego sum auctor doloris, ne peiore eos derelinquam conditione, quam parentes abstuli: sed illos mihi quaedam eripuit aerumna; hos mihi magis magisque commendat natura et misericordia: altera, quia nepotes; altera, quia destituti parentibus sunt.
499Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2042C (auctor 340-397)
Hinc excitata Iudaeorum fere omnium in Herodem odia et poena accelerata: cuius auctor Herodias videns Agrippam plurimum praevaluisse apud Caesarem, compulit eum Romam pergere, quo sibi imperatoris gratiam conciliaret, obiectans desidiae contumeliam, quod fugitans labores, dum moratur domi, indignos sibi pateretur anteferri.
500Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2085A (auctor 340-397)
Quis auctor naturae nisi omnipotens Deus?