'bis' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 10390 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0428B (auctor c.945–1004)
Post eumdem quoque Ammonium Eusebius Caesariensis libros Evangeliorum ut fuerant remanere permisit, et eorum concordam numerorum ratione distinxit, quam Evangeliorum canones appellavit; quem secutus Hieronymus divinae legis interpres et de graeco fecit esse latinum, atque, eorumdem canonum ordinatio qualiter intelligenda sit, ita scripsit ad Damasum: Sciendum est, inquiens, ne quis ignarum ex similitudine numerorum error involvat, quod, sicut in subnotatione canonum distinctorum, in canone quolibet tres evangelistae bis vel ter, vel quater aut etiam amplius eumdem numerum per ordinem habuerunt adnotatum, et quartus e contrario discrepantes, quod id quod tres illi in eo loco semel dixerint, quartus toties in corpore voluminis sui ponat, quoties diversi numeri in eius canone positi sunt, contra praedictorum numerorum continuatas similitudines.
2Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0428C (auctor c.945–1004)
Item si in una quolibet eorum aut etiam duobus, ibidem in canone numerus bis, ter aut eo amplius reperiatur in ordine collocatus, et dispar is inveniatur in caeteris, dubium non erit quod id quod illius illorumve canones numeris bis vel ter repetitis ab his in volumine semel dictum sit; alteri vero eorum toties in uno atque eodem sensu loquantur, quoties praetulerint in numerorum adnotatione distantiam.
3Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0729A (auctor fl. 923)
Orbita mox a turre teres iaculatur in illos, Bis ternis arcens animas direxit Averno, Perque pedes tracti numerum complent morientum.
4Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0730C (auctor fl. 923)
Ergo bis octonis faciunt mirabile visu, Monstra rotis ignara, modi compacta triadi, Roboris ingentis, super argete quodque cubante Domate sublimi cooperto.
5Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0731A (auctor fl. 923)
Bis binos tressisve viros clipeare valebant, Quae pluteos calamus vocitat cratesve latinus.
6Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0106A (auctor fl. 1150)
Non integre, quia semel aut bis in hebdomada ieiunantes, caeteris diebus vacant comessationibus et calicibus epotandis: cum tamen omnes a quinto decimo anno et supra ad universum teneantur ieiunium, nisi infirmitate vel alia certa et rationabili causa excusantur.
7Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0527C (auctor 969-988)
Mosomus locus quidam est dioecesis nostrae, consecratus sub titulo et nomine sanctae Dei genitricis Mariae, olim ab exordio sanctimonialium congregatione famosus, sed mundi crebrescentibus malis in quo erat statu durare non potuit, postea a fidelibus clericorum vel canonicorum iam bis restitutus collectione, dum sua quaerunt omnes non quae Iesu Christi, dilapsis rebus et partim subtractis, pene ad nihilum redactus est.
8Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0541C (auctor fl. 820)
Deinde perpendat panem fratrum, quando semel vel quando bis in die manducant, et ponat semper semotim illum qui ad illorum opus deputatus est, et consideret quantum eo tempore, quando semper semel, quantum eo, quando semper bis in die manducant, et quantum in una septimana, in utroque tempore quando minime, et quantum in una, quando maxime impendit; et arbitremur prope eum invenire posse, de quanto valeat pane, vel modiis ad eorum opus transire.
9Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0541D (auctor fl. 820)
Quia vero, ut diximus, modo semel, modo bis in die manducamus, et nunc plures, nunc pauciores sumus, et numerum nostrum quanti esse debeamus definire nunquam possumus; si ipse aliam rationem meliorem ad hoc probandum invenire potest, cum Dei gratia faciat.
10Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 1; 2 (auctor c.624-704)
In cuius magno murorum ambitu idem Arculfus octoginta quattuor numerauit turres et portas bis ternas, quarum per circuitum ciuitatis ordo sic ponitur: Porta Dauid ad occidentalem partem montis Sion prima numeratur, secunda porta uillae Fullonis, tertia porta sancti Stephani, quarta porta Beniamin, quinta portula, hoc est paruula porta; ab hac per gradus ad uallem Iosaphat descenditur; sexta porta Tecuitis.
11Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 2 (auctor c.624-704)
Haec bis quaternales portas habet, hoc est quattuor introitus, per tres e regione interiectis uiarum spatiis stabilitos parietes, ex quibus quattuor exitus ad uulturnum spectant, qui et caecias dicitur uentus, alii uero quattuor ad eurum respiciunt.
12Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 9 (auctor c.624-704)
Nam illud saepe supra memoratum rotundum tegurium alio nomine euangelistae monumentum uocant, ad cuius hostium aduolutum et ab eius hostio reuolutum lapidem resurgente Domino pronuntiant; sepulchrum uero proprie dicitur ille locus in tegurio, hoc est in aquilonali parte monumenti, in quo dominicum corpus linteaminibus inuolutum conditum quieuit, cuius longitudinem Arculfus in septem pedum mensura propria mensus est manu, quod uidelicet sepulchrum non, ut quidam falso opinantur, duplex et quandam de ipsa maceriolam petra habens excisam duo crura et femora duo intercidentem et separantem, sed totum simplex a uertice usque ad plantas lectum unius hominis capacem super dorsum iacentis praebens in modum speluncae, introitum a latere habens ad australem monumenti partem e regione respicientem culmenque humile desuper eminens fabrefactum, in quo utique sepulchro duodenae lampades iuxta numerum XII sanctorum apostolorum semper die ac nocte ardentes lucent, ex quibus quattuor in imo illius lectuli sepulchralis loco inferius positae, aliae uero bis quaternales super marginem eius superius conlocatae ad latus dexterum oleo nutriente praefulgent.
13Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 23; 11 (auctor c.624-704)
Illius itaque supra memoratae ecclesiae rotundae in occidentali parte bis quaternales superne fabrefactae habentur fenestrae ualuas habentes uitreas, quibus utique fenestris eiusdem numeri uicinae lampades intrinsecus e regione positae in funibus pendentes ardent, quae uidelicet lampades sic collocatae, ut unaquaeque lampas nec superius nec inferius pendeat, sed quasi adhaerens eidem fenestrae uideatur, cui interius e regione propinqua specialiter cernitur.
14Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 21; 6 (auctor c.624-704)
Arculfus itaque, qui de eiusdem putei bibit aqua, de illius altitudine enarrat dicens: Ille, quem aspexi, puteus altitudinis habet bis uicenas orias, hoc est XL cubitos.
15Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 10 (auctor c.624-704)
Mirum dictu, usque in hodiernum diem eadem bis quinorum eius uestigia digitulorum apparent usque ad radices in marmorea insertorum columna, in quorum loco sanctus Arculfus suos denos proprios inseruit digitos similiter ad radices usque intrantes.
16Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0779C
In cuius magno murorum ambitu idem Arculfus LXXXIV numeravit turres et portas bis ternas, quarum per circuitum civitatis ordo sic ponitur.
17Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782A
Haec bis quaternales portas habet, hoc est quatuor introitus per tres e regione interiectis viarum spatiis stabilitos parietes: ex quibus quatuor exitus ad Vulturnum spectant, qui et Calcias dicitur ventus; alii vero quatuor ad Eurum [Al., occasum] respiciunt. In medio spatio huius interioris rotundae domus rotundum inest in una eademque petra excisum tegorium [Al., tegurium], in quo possunt ter terni homines stantes orare, et a vertice alicuius non brevis staturae stantis hominis usque ad illius domunculae camaram [Al., cameram] pes et semipes mensura in altum extenditur.
18Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782C
Quod videlicet sepulcrum non (ut quidam falso opinantur) duplex est, et quamdam de ipsa maceriola petram habens excisam, duo crura et femora, duo intercedentem et separantem, sed totum simplex a vertice usque ad plantas, lectum [Al., latum] unius hominis capacem super dorsum iacentis praebens [Al. add. spatium] in modum speluncae, introitum a latere habens ad australem partem monumenti e regione respicientem, culmenque humile desuper eminens fabrefactum: in quo utique sepulcro duodenae lampades iuxta numerum XII sanctorum apostolorum semper die ac nocte ardentes lucent, ex quibus quatuor in imo illius lectuli sepulcralis loco inferius positae, aliae vero bis quaternales super marginem eius superius collocatae ad latus dexterum, oleo nutriente praefulgent.
19Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0792A
Illius itaque supra memoratae ecclesiae rotundae in occidentali parte bis quaternales supernae fabrefactae habentur fenestrae, valvas habentes vitreas, quibus utique fenestris eiusdem numeri vicinae lampades intrinsecus e regione positae in funibus pendentes ardent; quae videlicet lampades sic collocatae sunt, ut unaquaeque lampas nec superius nec inferius pendeat, sed quasi adhaerens eidem fenestrae videatur cui interius e regione propinqua specialiter cernitur.
20Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0803A
De quo videlicet puteo eadem mulier inter caetera ad Dominum respondens dixit: Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est (Ioan. IV) . Arculfus itaque qui de eiusdem putei bibit aqua, et de illius altitudine enarrat dicens: Ille quem aspexi puteus altitudinis habet bis vicenas orias, hoc est XL cubitos.
21Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0811C
usque in hodiernum diem eadem bis quinorum eius vestigia digitorum apparent usque ad radices, in marmorea insertorum columna: in quorum loco sanctus Arculfus suos denos proprios inseruit digitos, similiter ad radices usque intrantes.
22Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0743D
Qui cum ad Sanctum oneraria repleta navi de supra dictis virgularum materiis, reversi venirent, dicerentque plebeium causa eiusdem valde dispendii contristatum, Sanctus consequenter praecipiens dicit: « Ne ergo scandalizemus virum, ad ipsum a nobis bis terni deferantur hordei modii, eosdemque his in diebus arata ipse seminet in terra.
23Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0745C
Silvanus verbo obsecutus - Sancti prospera et celeri navigatione, auxiliante Domino, ad supra memoratam perveniens partem, illius regionis plebem, de qua Sanctus praedixerat, devastatam nubis praedictae morbifera reperit pluvia superfluente citius praecurrentis, inprimisque bis terni viri in eadem mari vicina domo reperti in extremis morte positi appropinquante, ab eodem Silvano aqua benedictionis aspersi, in eadem praesenti die opportunius sanati sunt.
24Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0750B
Hic supra dictum Columbanum sancti amicum Columbae persequebatur, domumque eius omnibus in ea inventis devastaverat ereptis, non semel, sed bis inimiciter agens.
25Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0522A (auctor 1068-1081)
Nam cum bellum susciperet contra Sclavos, bis captus et in Sclavaniam ductus, tociens a Danis ingenti pondere auri redemptus est.
26Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0525A (auctor 1068-1081)
Quem tandem, miseratus infortunii, rex Scothorum benigne recepit ibidemque Suein bis septem annos exulavit, usque ad mortem Herici.
27Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0605A (auctor 1068-1081)
Asserunt alii callidis dilationibus a rege tractum esse pontificem, quo scilicet Lauressam dimittens, ubicumque mallet in regno, bis tantum suae reciperet ecclesiae donandum, verum ille pertinax incepit, dum nil aliud velle respondit; tandem frustrato nisu decidens, una et vitam et Lauressam cum ceteris ecclesiae bonis perdidit.
28Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0607C (auctor 1068-1081)
Nam et Hammaburg eodem anno, quo metropolitanus decessit, incensa et bis vastata est.
29Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0625C (auctor 1068-1081)
Sconia bis tantum habet in spacio quam Selandia, hoc est trecentas ecclesias, cum Seland dicatur habere dimidium, Funis terciam partem.
30Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0658B (auctor 1068-1081)
(Cap. 230.) [Sunt et alia quae non incongrue essent dicenda hoc loco de illo aestu maris in die bis citato; quod miraculum praebet omnibus maximum; ita ut ipsi, qui archana rerum phisici perscrutantur, in dubitationem cadant eius rei, cuius ignorant originem.
31Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, VII; 3 (auctor -1081)
Sconia bis tantum habet in spacio quam Seland, hoc est CCCta ecclesias, cum Seland dicatur habere dimidium, Funis terciam partem.
32Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XLI; 8 (auctor -1081)
Tali fortuna comitati Fresones Bremam perveniunt, ubi Alebrando pontifici ex ordine cuncta narrantes pio Christo et confessori eius Willehado reversionis et salutis suae hostias immolarunt, [XLII. Sunt et alia, quae non incongrue dicenda essent hoc loco de illo aestu maris in die bis citato; quod miraculum prebet omnibus maximum, ita ut ipsi, qui archana rerum phisici perscrutantur, in dubitationem cadant eius rei, cuius Ignorant originem.
33Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXVIIII; 15 (auctor -1081)
Nam cum bellum susciperet contra Sclavos, bis captus et in Sclavaniam ductus tociens a Danis ingenti pondere auri redemptus est.
34Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXIIII; 6 (auctor -1081)
Quem tandem miseratus infortunii rex Scothorum benigne recepit, ibidemque Suein bis septem annos exulavit usque ad mortem Herici.
35Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 9 (auctor -1081)
Nam et Hammaburg eodem anno, quo metropolitanus discessit, incensa et bis vastata est; pagani victores totam Nordalbingiam deinceps habuerunt in sua ditione, bellatoribusque occisis aut in captivitatem ductis provincia in solitudinem redacta est, ut diceres in boni pastoris fine etiam pacem terris ablatam.
36Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXI; 3 (auctor -1081)
Asserunt alii callidis dilationibus a rege tractum esse pontificem, quo scilicet Lauressam dimittens, ubicumque mallet in regno, bis tantum suae reciperet ecclesiae donandum.
37Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0680B (auctor 1145-1221)
Si tu punire volueris, ipse ex misericordia parcet: non enim iudicabit bis in idipsum.
38Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0458C (auctor c.1140–1212)
In causa tua loqueris vix; et cum bis interrogatus fueris, habeat initium responsio tua (Eccli. XXXII, 10, 11) . Sollicitus eris, ut breviter dicam, quatenus manus tua sit super os tuum, ne capiaris in verbo indisciplinato (Eccli. V 14) . Sed pro loco, et tempore; pro negotio, et causa aperias labia tua, ne reus tenearis pro stulto silentio: quo supprimitur spiritualis, quae aedificationi potuit et debuit esse locutio.
39Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0640A (auctor c.1140–1212)
Facies et velum de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario, et pulchra varietate contextum: quod appendes ante quatuor columnas de lignis setim, quae ipsae quidem deauratae erunt, et habebunt capita aurea; sed bases argenteas.
40Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0640B (auctor c.1140–1212)
Facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario: et quinque columnas deaurabis lignorum setim, ante quas ducetur tentorium, quarum erunt capita aurea et bases aeneae (Exod. XXVI, 26 et seqq.) .
41Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0642B (auctor c.1140–1212)
XVII. In parte vero orientali ubi introitus fuit, paries quidem non erat; sed uno ibi vecte ab uno parietis angulo usque ad alterius angulum, per medias tabulas, in summo protenso; quinque per transversum sub ipso vecte erigebantur columnae lignorum setim deauratae, capita habentes aurea, ipsi vecti fabre immissa et in eo firmata; sed bases aeneae ante quatuor videlicet columnas ducebant tentorium ex quatuor coloribus, hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta contextum.
42Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0643B (auctor c.1140–1212)
Decem cortinas de bysso retorta et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, variatas opere plumario facies.
43Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0643D (auctor c.1140–1212)
XX. Fecit Beseleel ad explendum opus tabernaculi cortinas decem bysso retorta, et hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, opere vario, et arte polymita: quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos, et in latitudine quatuor; una mensura erat omnium cortinarum.
44Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0644B (auctor c.1140–1212)
Cortinae vero decem erant ex hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta contextae, quarum singulae in longitudine cubitos viginti octo, et in latitudine habebant quatuor.
45Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0645D (auctor c.1140–1212)
Hyacinthus lana hoc colore tincta; purpura sanguinei est coloris, et de conchyliorum sanguine tincta; coccus bis tinctus lana coccineo colore bis tincta, ut multum rubea sit; byssus est genus mollissimi et candidissimi lini, opere plumario.
46Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0663D (auctor c.1140–1212)
In introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta, opere plumario.
47Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0668C (auctor c.1140–1212)
LI. Labrum aeneum inter hoc altare, et tabernaculum positum est: quia bis quotidie idem ipsi sacerdotes, hoc est mane et vespere, cum ingrederentur, ad altare thymiama Domino oblaturi, in eo lavari praecepti sunt.
48Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0668D (auctor c.1140–1212)
In introitu atrii tentorium viginti cubitorum in quatuor columnis suspenditur; quia hoc in introitu atrii tentorium non sicut in reliquo atrio de bysso retorta; sed de quatuor fit coloribus, hyacintho videlicet, et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta opere plumario.
49Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0671B (auctor c.1140–1212)
Scribit vir quidam disertus, ac inter magistros caeteros magister scientiae admirabilis, hoc modo de parietibus, de tabulis, et basibus, de vectibus, et annulis: Ait Dominus ad Moysen: Sume primitias, id est pretiosa quaeque a populo Israel; sed ab eo tantum, qui ultro obtulerit; aurum scilicet, et argentum, et aes, hyacinthum, et purpuram, coccumque bis tinctum, id est setam hyacinthini, purpurei, et coccinei coloris; et byssum, quod est genus lini Aegyptii molle et candidum; pilos quoque caprarum, et pelles arietum rubricatas, quas Parthicas dicimus, quia Parthi sic colorare solebant eas; et pelles hyacinthinas, et ligna setim.
50Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0673B (auctor c.1140–1212)
Erat autem velum factum ex bysso retorta, quod est genus lini candidissimum, et molissimum, et de hyacintho, et purpura, et cocco bis tincto, id est de filis sericis hyacinthini, purpurei, coccinei coloris, opere plumario compositum, id est acupicto; pluma enim lingua quadam acus dicitur.
51Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0673C (auctor c.1140–1212)
Hoc genus veli vulgo bustratum, quasi bis stratum dicitur.
52Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0680A (auctor c.1140–1212)
Nec est putandum dubium venisse, quod esset in sanctuario, cum Hebraei hoc dicant, et Iosephus planius, et prima proportio tabernaculi facta a Moise innuat: nisi quia Paulus ad Hebraeos thuribulum aureum ponit intra Sancta sanctorum (Hebr. IX, 3) . Potuit sane esse, quod in templo, ubi omnia ampliata fuerunt, et multiplicata, praeter altare aureum quod erat extra velum, ad quod bis in die necesse erat ingredi, erat superadditum thuribulum in abdito, in quo summus sacerdos prunas, et thymiamata, quae secum ferebat, adoleret, quando ad interiora contingebat ipsum penetrare.
53Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0686C (auctor c.1140–1212)
Igitur post haec tribus tabernaculi parietibus sursum erectis, et pariete occidentali hinc inde septentrionali, et australi firmiter connexo, vectis quoque ille, qui modo ad orientem, ubi introitus esse debet, secundum positionem plani in uno per transversum iacet, sursum elevatus a summitate parietis septentrionalis, usque ad summitatem australis protendatur: sub quo quinque columnae deauratae, capita habentes aurea, et bases aeneas per transversum ad invicem aequaliter distantes eriguntur; ante quas ab illo vecte, qui in alto eminet, versus terram pendet tentorium ex Hyacintho, purpura, coccoque bis tincto et bysso retorta contextum; quarum videlicet columnarum capita praedicto vecti per transversum porrecto fabre immissa, in eo fortiter firmata sunt.
54Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0689D (auctor c.1140–1212)
LXXXIV. Igitur hoc modo per parietum erectionem, et ipsorum tectionem perfecto tabernaculo, apposita regula quamdam magnam quadraturam bis tam longam, quam latam longe extra circumduco, cuius videlicet quadraturae longitudo in tanto longitudinis spatio tabernaculi longitudinem excedit, quantum spatium duplex tabernaculi longitudo, et ipsa latitudo tenet; quia centum cubitorum fuit atriorum longitudo, quam videlicet longitudinem eorum, huius quadraturae longitudo innuit, et tabernaculi, ut saepe iam dictum est, longitudo non erat nisi triginta cubitorum, latitudo vero eius non nisi decem.
55Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0695A (auctor c.1140–1212)
Inerat coccus bis tinctus; quia Dei et proximi dilectione flagrabat.
56Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0713A (auctor c.1140–1212)
Ad occidentem bis depictus est, idem paterfamilias: hinc nudum vestiens; hinc hospitem colligens, peregrinum videlicet in domum suam inducens.
57Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0757B (auctor c.1140–1212)
Dicit namque de eo: Quod autem idem velum de hyacintho et purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta pulchra varietate contextum est, quis non videat etiam iuxta litteram pulchritudini coelestis congruere visionis?
58Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0766A (auctor c.1140–1212)
Hyacintho, purpura, coccoque bis tincto, et bysso retorta contextae erant.
59Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0766C (auctor c.1140–1212)
Coccus bis tinctus charitatem exprimit geminam: Dei videlicet et proximi.
60Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0771C (auctor c.1140–1212)
Bis namque in Evangelio legitur flevisse, cum nec semel unquam risisse inveniatur.
61Adamus Scotus, Sermones, 198, 0190A (auctor c.1140–1212)
VIII. Huius itaque bis quinque partiti panis domus Ecclesia est, ut iure nominetur Bethlehem et sit.
62Adamus Scotus, Sermones, 198, 0339B (auctor c.1140–1212)
Nam quis sit Iesus, quaeve Maria, mater eius, dictum est superius non semel quidem, sed nec bis, imo pluries; nec puto iam necesse est ut repetatur.
63Adamus Scotus, Sermones, 198, 0342C (auctor c.1140–1212)
- 17. Fervor boni desiderii est gladius Iesu bis acutus, cavens noxia et bona exercens.
64Adamus Scotus, Sermones, 198, 0345B (auctor c.1140–1212)
Qui bis acutus gladius et in eadem Apocalypsi, et apud Ezechielem liber vocatur scriptus intus et foris (Ezech. II, 9) . Et ibi quidem in ore devorantis factus est dulcis tanquam mel, sed facit amaricari ventrem eius (Apoc. X, 9) . Hic autem et ad dulcedinem carmen, et ad amaritudinem continet et lamentationes et vae (Ezech. II, 9) . Potestis, ni fallor, coniicere ex his, potestis quoque longe melius in propria quotidie addiscere experientia quod, pertranseunte hoc primo gladio animam, revelentur cogitationes.
65Adamus Scotus, Sermones, 198, 0351A (auctor c.1140–1212)
Sic enim legitis: Ante ruinam exaltatur cor (Prov. XVI, 18) . Nonne Iesum habuit, qui ieiunavit bis in sabbato, decimas dedit omnium quae possedit?
66Adamus Scotus, Sermones, 198, 0351C (auctor c.1140–1212)
Qui nimirum gladius bis acutus est, tam in cavendo scilicet quod malum est, quam in exercendo quod bonum est.
67Adamus Scotus, Sermones, 198, 0383D (auctor c.1140–1212)
Peccavi ego peccatum grande; non quidem semel aut bis, sed pluries: unde et ad me iure potest illa exprobratio prophetica dici: quam vilis factus es, nimis iterans vias tuas (Ier. II, 36) . Et ecce post modicum inficit mentem meam amaritudo quaedam amarissima, et hoc quidem non ad insipientiam mihi; infunditur namque a summo illo medico antidotum illud salutiferum, quo noviter potatum a visceribus animae evellatur, et evulsum eiiciatur venenum: afficit itaque mentem salubris amaritudo, quam prius lethalis affecerat dulcedo.
68Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1111C (auctor 1010-1026)
bis a.
69Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1111C (auctor 1010-1026)
bis b.
70Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1111C (auctor 1010-1026)
et bis c.
71Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1111C (auctor 1010-1026)
O. item O. sit dupla ab ea quae est bis II. nete hyperboleon.
72Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1111C (auctor 1010-1026)
Ea vero quae est bis II. dimidium meses, ut sit proslambanomenos ab ea quae est nete hyperboleon quadrupla, et bis diapason ad eam consonet symphoniam.
73Adelboldus Traiectensis, De ratione inveniendi crassitudinem sphaerae, 140, 1108A (auctor 1010-1026)
Diameter et circulus sphaerae maioris diametro et circulo minoris dupla proportione iunguntur; area vero areae quadrupla; crassitudo autem crassitudini octupla: bis enim 7 et bis 22, quod est diameter et circulus minoris, fiunt 14. Et 14, qui est diameter et circulus maioris, et quater 38 et S. quod est area minoris, fiunt 154, quod est area maioris; et octies 189 et SS quod est soliditas minoris, reddunt 1347 et SS, quod est soliditas maioris.
74Adelboldus Traiectensis, De rebus gestis S. Henrici, 140, 0102C (auctor 1010-1026)
Sic contra stimulum calcitrans, bis aculeum sensit, quia et sua perdidit, et semetipsum alienae potestati tradidit.
75Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0066C
Richardo vero comite Rotomagi, filio Richardi, Normannos gubernante, multitudo eorum cum duce Rodulfo armati Romam, et inde conivente papa Benedicto Appuliam aggressi, cuncta devastant ( an. 1017). Contra quos exercitum Basilius intendit, et congressione bis et ter facta, victores Normanni existunt.
76Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0026C (auctor -875)
Secundum Septuaginta editionem, bis mille ducentos quadraginta duos.
77Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0036A (auctor -875)
Quo videlicet anno, ut in Chronicis Eusebii reperimus, principium erat quinquagesimi primi iubilaei secundum Hebraeos, facile inveniri valet, id est anni bis mille quingenti ab initio mundi erant completi: singulis Iubilaeorum ordinibus per quinquagenos annos deputatis.
78Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0036B (auctor -875)
Promissionis anni quadringenti triginta; ducatus Mosis, anni sexaginta qui profecto numerus non bis mille quingentos, sed septem minus, id est bis mille quadringentos nonaginta tres annos implent.
79Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0042B (auctor -875)
Et in bis per ussa petra sacramenta passionis Christi mirabili opere distincta.
80Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0046C (auctor -875)
Sed et Eusebius inter regnum eius et Ioachim, alium de suo adiecit annum, propter menses bis terrenos quibus Ioachaz vel Ioachim regnaverunt.
81Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0069C (auctor -875)
Mithridates diu ex altissimo muro filium frustra precatus, ubi inexorabilem vidit, moriturus exclamasse fertur: Quoniam Pharnaces, inquit, mori iubet, vos, si estis, dii patrii, precor ut quandoque et ipse hanc vocem a liberis suis audiat.
81Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0069C (auctor -875)
Quos cum apud Rhodanum fluvium obvios Caesar habuisset, magno difficilique bello bis vicit.
82Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0080C (auctor -875)
Vespasianus inter alia magnorum operum in privata adhuc vita, in Germaniam, ac deinde in Britanniam a Claudio missus, tricies et bis cum hoste conflixit.
82Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0080C (auctor -875)
omnium virtutum genere mirabilis, adeo ut amor et deliciae humani generis diceretur.
83Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Sed clementia piissimi regis ei vita concessa, tonsurati in monasterium poenitentiam acturi recluduntur, et aliquot Baiovariarum in exsilium pro perfidia direxit.
83Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Eclipsis solis et lunae bis eo anno fit: solis, septimo Idus Iulias, et pridie Kal.
83Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
[841] Lotharius imperator, filius piissimi Ludovici
84Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0365D (auctor -875)
Qui semel, bis et tertio venientes ad beatam Iustinam, nihil apud illam suis deceptionibus valuerunt; sed, signo crucis repulsi, victi recesserunt.
85Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0924D (auctor 814-878)
Tandem expergefactus, hac illacque obtutum vertendo discurrens, supplici ac pene lacrymabili voce semel et bis ingeminat dicens: Quorsum Dominus meus S. P. Benedictus abiit?
86Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0942A (auctor 814-878)
Certe, ut iam supra brevi memoravimus, bis civitate incendio concremata, tertio distracta, nullus iam ei defensionis ac tutelae videbatur usus inesse: donec venerabilis pontifex eiusdem urbis cum summa dicendus reverentia, Galterius, Deo inspirante muros per cuncta fere destructos civitatis, sagacitate nobilis ingenii qua praepollere cognoscitur restaurans, defensioni coaptaret populorum.
87Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0946D (auctor 814-878)
Nortmannica si quidem gens, quae iam bis vagina suae habitationis exempta piraticam toties exercuerat; demum de morte patris eius vires resumendo, intra terminos regni Franciae libere paucis resistentibus cladem malignitatis suae inferebat continue.
88Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0967A (auctor 814-878)
De hoc circulo Dominus contra Syriam sub typo diaboli: Ponam, inquit, circulum in naribus tuis, et frenum in maxillis tuis (IV Reg. XIX) . Quod autem bis idem circulus est, geminam portendebat impio fieri ultionem, ut scriptum est, Duplici contritione contere eos (Ier. XVII) : anteposita et postposita circuli figura, et praesenti signabat, et post futura plectendum malignum divina sententia.
89Adrianus I, Epistola, 98, 1251C
» (Luc. VI.) Et post pauca: « Hoc significans Dominus Iesus, bis dedit Spiritum sanctum: semel in terra, propter dilectionem proximi; et iterum de coelo, propter dilectionem Dei.
90Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1631D
CCLIII bis. Compositionem factam inter Hugonem abbatem Praemonstratensem et Gualterum episcopum Laudunensem confirmat. (Tusculani, Maii 30.)[LE PAIGE Bibl. Praem., 433.]
91Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0639B (auctor c.910-c.992)
Dant voces in excelsis, coelestibus personant hymnis Deum laudantes, et flebilibus B. Mansueti medio procedentibus, ut ostenderetur divinitas cuius in terra ferebatur corpus, tantus de coelestibus fragor repente bis inhorruit, ut voces rumperet psallentium, et corda stupentia redderet singulorum.
92Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 11; 10
In usura enim usus rapitur et usurpatur, vel idem venditur bis, vel venditur ibi usus qui non est suus.
93Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0248A (auctor 1110–1167)
In Regula eius refulget aurum beatissimi Augustini, argentum Hieronymi, bis tinctus coccus Gregorii; sed et sententiae sanctorum Patrum, quasi lapides pretiosi, quibus omnibus hoc coeleste aedificium decoratur.
94Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0285A (auctor 1110–1167)
In istis diebus dedit Spiritum sanctum discipulis suis, qui adhuc erant in terra (Ioan. XX) , quem postea misit de coelo: et per hoc quod eumdem Spiritum sanctum bis dedit (Act. I) , dilectionem Dei et proximi commendavit.
95Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0286C (auctor 1110–1167)
Adhuc potest ita intelligi illa gratia, quam dicitur habuisse Eliseus, quod sancti apostoli spiritum nostri Eliae, id est Domini nostri Iesu Christi, Spiritum videlicet sanctum bis acceperunt, sicut paulo ante diximus: primo in terra, quando apparuit eis, et insufflavit, et dixit eis: Ac cipite Spiritum sanctum (Ioan. XX) : et postea de coelo, quando apparuerunt illis dispertitae linguae tanquam ignis, et sedit supra singulos eorum: cuius diei memoriam post paucos dies, Deo annuente, celebrabimus Postquam ergo finitum fuit illud dulce convivium, dicit evangelista: Eduxit eos foras in Bethaniam (Luc. XXIV) .
96Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0720A
Item idem in eodem (cap. 21) : Cur idem Spiritus sanctus bis a Deo Christo datus sit.
97Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0720A
« Absque dubitatione ideo Spiritus sanctus bis datus est, ut commendarentur duo praecepta charitatis, » etc.
98Aethelredus II, Leges ecclesiasticae, 151, 1167A
Et omnis thaynus detenet [f. decimet] totum quod habet. II. Et instituimus ut omnis Christianus qui aetatem habet ieiunet tribus diebus, ieiunet in pane et aqua, et bis [lege herbis] crudis, ante festum sancti Michaelis.
99Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 471 (auctor fl.c.700)
In longitudine igitur usque Aethiopiam et Libiam, omnium frugum et arborum ac frondium opolentissimam, ubi sunt arbores magni, qui picini dicuntur, unde in anno bis vellera carpiunt et optimas vestes ex ipsa fiuntur, quae alia regna vel terras in usum mercantur et non gignit talia.
100Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1188C
Inclyta progenies duodeno stemmate patrum Iam defuncta suos bis numerat titulos: Iuda, Ruben, Simeon, Levi, Issachar, Zabulonque Dan, et Nephthalim, Gad, et Aser obiit.
101Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1189B
Ose, Ioel, Amos, Abdia, Ionas, Micha, Naum, Habbacucque sibi Sophonia socio, Acchaeus, Zacharias, simul et Malachias Bis sex serta modo sunt adoperta solo.
102Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0519B (auctor c.805–c.846)
Bis senos inter fratres in principe sistis Ipse loco, legesque novae tibi dantur ab alto, Qui fera corda domas hominum, qui pectora mulces Christicolasque doces [tu] omnes esse per orbem (Urbem), Iamque tuis meritis Christi parat gloria regnum.
103Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0537B (auctor c.805–c.846)
Cum bis ternos annos et quatuor tempora anni Valentinianus esset, divo Honorio patruo suo in imperium successit, qui triginta et unum annis in imperio durans Romae occisus est in loco qui vocatur ad Laurum.
104Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0567D (auctor c.805–c.846)
Hodie denique sex gero lustra, duobus insuper annis, et bis quinos menses.
105Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0606D (auctor c.805–c.846)
Dumque in temporibus istius sanctissimi pontificis orta esset contentio de silva, quae cognominatur Vistrum, sita Istricatis partibus, bis in Constantinopolim se detulit, ut talem Iustiniani Augusti praesentia consumeret contentionem.
106Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0631A (auctor c.805–c.846)
» A die autem emortuali Ioannis ad Mariniani consecrationem aliquod non modicum tempus fluxisse ex eo agnoscimus, quod bis electio variata sit, licet principiis iussio haberetur ab exarcho Ravennae degente, ut ostendit Gregorii ep.
107Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0639A (auctor c.805–c.846)
Qui subito somno arreptus, vino compulsus, tetigit bis et ter, ut probaret forte non [num] sopore gravi depressus esset, et misit vocare sceleris sui socium, ut citius veniret.
108Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0643B (auctor c.805–c.846)
Cuius ab auspiciis gratia constat ( Rub., et exstat, opus. Qui bis septeno sacri diadematis anno Tractatu vigili, quo regit Ecclesiam: Hanc quoque regentem verendi (reverendi) culminis arcem Fixit, et eventum traxit ad arbitrium.
109Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0654C (auctor c.805–c.846)
Praecipit Mariniano ut sibi in phthisi consulat, et cum noverit se convaluisse, indulget ut semel vel bis in hebdomada ieiunet.
110Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0469C (auctor c.805–c.846)
27. Secundum concilium a Baronio assertum in controversiam vertitur ab eruditis, qui negant Athanasium Romam venisse bis, ut contendit Baronius, et semel tantum id factum admittunt, cum subaudisset Arianos, decreta eius expulsione, Gregorium subintrusisse.
111Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0470B (auctor c.805–c.846)
Mihi vero rem serio perpendenti visum est, quidquid sit de ea synodo, quam celebratam fuisse negare nolim, scio etenim per ea tempora frequentissime concilia celebrata fuisse, sed et bis singulis annis iuxta Nicaenos canones, Acta tamen quae eius esse dicuntur, supposititia esse et fide indigna.
112Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0741B (auctor c.805–c.846)
Porro auctor notarum id bis lectori inculcat, et quotquot de Ravennatum rerum historia scripsere, id ipsum scripsere.
113Agobardus Lugdunensis, Chartula ad Lotharium, 104, 0322C (auctor 769-840)
Et prostratus super cilicium, bis terque quaterque confessus in omnibus clara voce cum abundanti effusione lacrymarum, depositis armis manu propria, et ad crepidinem altaris proiectis, suscepit mente compuncta poenitentiam publicam per manuum episcopalium impositionem, cum psalmis et orationibus.
114Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio moralis, 80, 0336C
Coccinus [al., coccus] quoque noster bis tinctus sit, hoc est, per Spiritum sanctum ignita Dei dilectione impleatur et proximi; de qua dicitur: Aquae multae non potuerunt exstinguere charitatem, lampades eius lampades ignis et flammarum (Cant. 8) . In Esron, ut ardentes diaboli sagittas, ignita inimici iacula perspicaci cordis intuitu praevidentes cum apostolo Paulo dicere possimus: Non enim ignoramus versutias eius (II Cor. II) ; ad quas videndas vigilantibus cordis oculis opus habemus.
115Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0837B (auctor 950-1008)
Nec ille segnior in obviando fuit, sed cum paucis, quos secum habebat, excipiens advenientes, bis cum eis campali certamine conflixit.
116Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0845B (auctor 950-1008)
CAPUT XV. Patriciacus (Pressy) in Burgundia. Ibi reliquiae S. Benedicti cum aliis contra praedatores delatae. Cerei coelitus bis reaccensi; reliquiae datae in praemium doctrinae.
117Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0696C (auctor 950-1008)
» Et properanti ad aulam occurrit regina, ferens in ulnis parvulam, quam bis (ut ita dicam) generaverat, filiam.
118Aimoinus Sangermanensis, De translatione S. Vincentii Martyris, 126, 1025A (auctor fl. 800)
Bis quadringentis, decies quinisque volutis, Quattuor inque super ciclis a praesule Christo Virgineo semperque sacro de germine nato, Audaldus fuerat tali de nomine notus In Castro monachus communi lege probatus: Atque sacer sancti gestans Aaronis honorem.
119Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0950C (auctor fl. 800)
Nam et in prolixe dicendis, quasquoddam praestatur levamen, dum unum finitur, atque aliud inchoatur volumen; quodque praecedens libellus non humana, verum fateor, praefinitione solum bis ternis miraculorum titulis radiatur, quantum eorumdem sanctorum martyrum perfectam insinuet consummationem, ipsius senarii ratio arithmeticis nota declarat.
120Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0398B (auctor 1128-1203)
Sed obiiciunt: Deus non iudicat bis in ipsum (Nahum. I, iuxt. LXX) . Ergo si quis temporali morte punitur, non debet aeterna puniri; vel si punitur aeterna, non debet puniri temporali: alioquin, si duplici morte punitur, iniuste cum eo agitur, qui bis in idipsum iudicatur.
121Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0398C (auctor 1128-1203)
Ergo non iudicatur bis in idipsum, quia nec secundum idipsum sic punitur, imo, secundum aliud, quia secundum quod in Deum peccavit, punitur aeternaliter, secundum quod in proximum, temporaliter, ad correctionem et cautelam aliorum.
122Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0418A (auctor 1128-1203)
bis CAPUT XIX. Quibus auctoritatibus probatur quod omnes ante Christi adventum ad inferos descendebant, et quod necessarium fuit ad reducendum genus humanum, ut Deus hominem assumeret, et sibi mortem subiiceret.
123Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0178B (auctor 1128-1203)
O homo, si consideres Patres antiquos, qui bis tantum aut semel in septimana utebantur tenui esca, nulla vel modica tua tibi viderentur ieiunia.
124Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0702C (auctor 1128-1203)
uxoribus suis ait: Laban pater vester mutavit mihi mercedem meam X annis, id est X vicibus vel circumvolutionibus, quia singulis annis mutavit mercedem bis, et ex dicto VII annos deberet ei servire, quia mutavit VI anno, recessit, et ita in V anno decies mutavit.
125Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0721A (auctor 1128-1203)
Biothanatus vel biothematus, simplex nomen quod est expositivum ex bis et ota, otae, quod est auris, quia habet divisas otas, id est aures; et in simplici quod intrat per unam et exit per aliam; unde et idiota dicitur qui habet divisas aures ab iduor, iduaris quod est divido, dividis, et ota, otae quod est auris, vel biota, biotae idem est quod ovis, unde dicitur biothanatus, id est fatuus, unde legitur in passione sanctorum Gervasii et Protasii: Vis tu biothanatus fieri, id est fatuus, sicut frater tuus?
126Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0721B (auctor 1128-1203)
Dicitur damnatus in corpore et anima; secundum hoc componitur hoc nomen ex bis et thanatos, quod est mors, quasi bis mortuus in corpore, scilicet anima; unde legitur quod Aegeas sepultus fuit inter biothanatos, id est inter damnatos corpore et anima, et de hoc in legenda sancti Andreae.
127Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0929 (auctor 1128-1203)
Dicitur Sabbatum septimana a dignitate Sabbati, unde in Evangelio: Ieiuno bis in Sabbato.
128Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0821 (auctor 1128-1203)
Iacinthus lapis, color iacinthinus; unde in Exodo legitur quod velum tabernaculi erat compositum de bysso retorta et de iacintho, et purpura, et cocco bis tincto, id est de filis sericis iacinthini, et purpurei, et coccinei coloris; potest etiam filum iacinthini coloris iacinthus in hoc loco dici.
129Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0051A (auctor 1128-1203)
Cum multi ad ornandum tabernaculum Dei offerant aurum, argentum, lapides pretiosos, byssum, coccum bis tinctum, purpuram, ego aliorum more pilos caprarum offero (Exod. XXXV) . Et cum divites de abundantia sua in gazophylacium Domini thesauros mittant, ego cum paupercula muliere duo minuta mitto (Marc. XII) . Et cum multi Salomonis sapientiam, Tullianam eloquentiam, ad laudem Virginis matris effundunt, quae est tabernaculum Dei, coelestis regis palatium, virtutum gazophylacium, qui etiam virtutibus praediti, castitate mundi, charitate accensi, ego pauper scientia, deiectus vita, nullus in gratia, asperitate peccati hispidus, qualemcunque laudem in honorem Virginis propono.
130Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0589A (auctor 1128-1203)
Bos semel est vitulus, canis semel ipse catellus, Cur homo bis puer est, quem semel esse licet?
131Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0589A (auctor 1128-1203)
Non est barbati plaustrello iungere mures, Nec casu tali multiplicare vices: Bis puer est homo, vir semel est, quem viribus una Cum sensu lassis, alba senecta domat.
132Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0591B (auctor 1128-1203)
Bis bos percutitur, bis ferrum sentit acutum, Si contra stimulum calcitret ipse suum: Efficit ex uno duo vulnera, vulnere ferrum, Ulterior primo peior et ictus erit.
133Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0662B (auctor 1095-1125)
Igitur tam grandi casu et infortunio bis et ter Christianis fratribus et eorum civitatibus disturbatis, subito fama per omnia volitans auribus regis Baldewini in regione et civitate Tabariae graviter insonuit, quae vehementer eum de omnibus quae acciderant commovit, eo quod dimissis sociis et copiis, urbibus et locis Sarracenorum pepercisset, et quoniam sic eum in fraude praedictae pecuniae circumvenire praesumpsissent.
134Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 5; 32 (auctor -1246)
Plus etiam dicitur quia « bis peccat qui peccato obsequium accommodat ».
135Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 5; 36 (auctor -1246)
Ait enim Seneca: « In turpi re peccare bis est delinquere ».
136Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Huius tempore mulier quedam in Yspania monstrum bis gemini corporis enixa est aversis vultibus et corporibus sibi coherens; ante quidem effigies erat hominis integro corporis et menbrorum ordine distincta, retro vero facies canis, corporis et menbrorum proprietate integra.
137Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Iste papa anno post partum virginis M°CCXVIIIIor, a passione Christi M°CLXXXVI, post mondi creationem secxies M°CCCCXVIII, ab Urbe condita bis M° DCCCCLXXI, solaris circuli quarto, indictione VIIa, curente primo, presidente sancte Romane ecclesie Honorio tercio huius nominis papa, regnante illustrissimo rege Frederico Romanorum, qui post Augustum fuit octuagessimus septimus, – scriptus et publicatus fuit liber Inocentii pape tertii.
138Albertus de Saxonia, Tractatus proportionum, p1; 34 (auctor c.1316-1390)
Et si maius continet minus precise bis, vocatur proporcio dupla sicut proporcio duorum ad unum et si ter, tripla ut proporcio trium ad unum, si quater, quadrupla etc.
139Albertus de Saxonia, Tractatus proportionum, p1; 37 (auctor c.1316-1390)
Notandum est, quod pars aliquota dicitur que aliquociens sumpta precise reddit suum totum sicut 3 respectu 6. Unde si tria bis capiantur precise reddunt 6. Pars vero non aliquota dicitur que aliquociens sumpta non precise reddit suum totum sicut 2 respectu 5. Unde si 2 bis sumantur, reddunt minus quam 5 et si ter sumantur, reddunt plus.
140Albertus de Saxonia, Tractatus proportionum, p1; 44 (auctor c.1316-1390)
Si vero maius continet minus pluries et cum hoc partem aliquotam numeri minoris, est proporcio multiplex superparticularis sicut est proporcio 5 ad 2. Et si maius continet minus bis et cum hoc partem aliquotam numeri minoris que est medietas minoris, vocatur proporcio dupla sesquialtera; si autem bis et cum hoc partem aliquotam que est tercia pars minoris, vocatur dupla sesquitercia sicut est proporcio 7 ad 3 etc.
141Albertus de Saxonia, Tractatus proportionum, p1; 45 (auctor c.1316-1390)
Si vero maius continet minus pluries et cum hoc aliquid ultra quod est pars non aliquota minoris, vocatur proporcio multiplex superparciens sicut est proporcio 8 ad 3. Et si maius continet minus bis et cum hoc partem non aliquotam minoris continentem in se duas partes aliquotas minoris vocatur dupla superbiparciens tercias sicut est proporcio 8 ad 3. Si vero cum hoc quelibet illarum parcium aliquotarum est tercia pars minoris, vocatur proporcio dupla superbiparciens tercias sicut apparet in predicto exemplo et sic proporcionaliter dicendum est de aliis speciebus multiplicis superparcientis permiscendo multiplicem cum superparciente secundum ista que dicta sunt seorsum de multiplice proporcione et seorsum de proporcione superparticulari.
142Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
Impossibile est autem, ut apprehendas rem aut lineam aut circulum nisi illam saepe inspexeris, sed impossibile est, ut sensus exterior apprehendat eam bis, sed videt eam ubi est.
143Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
Cum igitur non sit idem respectus subiecti ad dulce et album, oportet subiecto uno et eodem bis uti, scilicet proportione ad album et proportione ad dulce; ergo quiescere accidet de necessitate, et ita motus ad album et motus ad dulce non erunt in eodem tempore non interrupto, sed in temporibus consequentibus se.
144Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
Bis enim utitur eodem signo simul.
145Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
Aristoteles enim in capitulo de reminiscentia distinguit | inter iteratam acceptionem scientiae et reminiscentiam et memoriam sic dicens : ‘Bis discere et invenire convenit idem eundem’, sed non propter hoc reminiscitur nec memoratur; ‘oportet igitur differre reminisci his’, idest ab his, hoc est a memoria et iterata scientia.
146Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 2, 4, 83a, 3, 72a, 98b; 97 (auctor c.1200–1280)
Quod probatur sic: Habens habitum eundem habitum non accipit a phantasmate, quia sic haberet bis eundem; intellectus agens habet habitum formae; ergo in agendo nihil recipit a phantasmate ; ergo sine phantasmate erit in eadem actione, et sic sequitur primum inconveniens quod semper erimus aequaliter scientes, quod falsum est; ergo intellectus agens non est intelligentia separata habens formas, ut dicunt.
147Albertus Magnus, De homine, 1, 1, 02, 1; 148 (auctor c.1200–1280)
Tertium est quod genus bis poneretur in diffinitione speciei, scilicet per se secundum quod cum differentia constituit speciem et secundum quod cum differentia constituit differentiam .
148Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 107; 5 (auctor -1286)
De hac victoria dictum est: Cum fuit urbs capta tam nobilis Antiochena, Undecies centum, si subtrahis inde bis unum, Tunc tot erunt anni Domini de virgine nati.
149Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 123; 1 (auctor -1286)
Anno Domini MCXIII. Sol passus est eclipsin, et terremotus in Ierosolimitano regno in illo bis extitit anno.
150Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 168; 24 (auctor -1286)
Interrea magnanimus de Monteferato Conradus, Tyrensis dominus, navali bello bis victoriam optinuerat, et galleas et naves nonnullas etiam de Anchonensi portu Pisanorum auxilio viriliter eductas et virilius optentas et victualia sufficienter civibus conquisierat.
151Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 189 (auctor ca.450-518)
Conventus ergo, quos bis per annum a sacerdotibus fieri cura seniorum decreverat, si bene perpenditis, adsiduitate vel singulos post biennia faceremus.
152Alcimus Avitus, Epistolae, 23; 39 (auctor ca.450-518)
Expertus est hoc nimirum ille in evangelio, qui gratias se referre, quod non esset sicut ceteri homines, raptores, iniusti, adulteri; elemosynas subinde facere, bis in sabbato ieiunare tumido ac resupino pectore iactitabat: cum publicanus fronte cernuus, fide rectus, merita bonorum operum sola humilitate praeripiens domum suam, de qua non iustus exierat, iustificatus intraret.
153Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 11; 79 (auctor ca.450-518)
DIC]TA IN BASILICA SCO̅RVM ACAVNENSIVM IN INNOVATIONE MONASTIRI[I I] PSIVS VEL PASSIONE MARTYRVM. Praecunium felicis exercitus in cuius congregatione beatissima ne[mo per]it dum nullus euasit cum iniustam sanctorum martyrum mortem quasi sort]is iustitia iudecarit qua bis super aciem dispersa mansuetam cen tuple]x decimatis fructus adcriscerit et hodio in prosperum subfragante eaten]us [e]l[iger]entur singoli donec simul collegerentur elicti ex consu[etu . . . . s]eries licte passionis exple[e . . . descripta est uetalis telorum instrumenta mode]ratio con[tineo [7] Tunc nobis patronos, quos colimus, eventu dispari nolentia regna fecerunt; nunc nobis, cum communes sancti suspiciunt, in gloria praesentis aevi parum videtur esse, si permitti ad haec fabricanda dicamur.
154Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 26; 8 (auctor ca.450-518)
gazarum cum u]lo [nu]mmero populorum struxisti sumtibus quae munerebus cumolaris altari a] nu[n]quam quidem contulemus uerba uirtuti sed cum ad praesens psalmison o]sol[e]mne peruentum est parum puto si dicam uerba nostra uicisti hodie insu p] er [et op]era tua quis enim negant interdum tabernacolis officiorum mutacione uac a[n]tebus illud gl[o]rios[um] innouari quo semper christianus sonit semper Christus a]b[exit] semper aud[ia]tur caeteris semper uideatur exaudiens uos nunc hab i]t[atu]rus hic ..................................... s[ae]coli labor ad spem perpetuae quietis inuitat quibus occupatis actione fe[li]ci omne peccandi tempus excludetur a quibus quicquam senistrum g[es]sisse laudabile est quod non delectat caeleste si nequeat mundum q[ui]dem fugetis sed orate pro mundo excluso a uobis saecolo cuius actum .........................ctum uigelare uestrum cunctis inuegelet quo .........................ter no]bis institutione tali ........ f. 8 (Bignon. f. 72).
155Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 32; 1 (auctor ca.450-518)
DICTA IN BASILICA SANCTORVM ACAVNENSIVM IN INNOVATIONE MONASTERII IPSIVS VEL PASSIONE MARTYRVM. Praeconium felicis exercitus, in cuius congregatione beatissima nemo perit, dum nullus evasit, cum iniustam sanctorum martyrum mortem quasi sortis iustitia iudicarit, qua bis super aciem dispersa mansuetam centuplex decimatis fructus adcresceret et odio in prosperum subfragante eatenus eligerentur singuli, donec simul conligerentur electi, ex consuetudine sollemni series lectae passionis explicuit.
156Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 154; 25 (auctor ca.450-518)
sus bis ista dicam 17 (29) 17 (26) se felicem exitus initia exitus vacat si sibi m ~ tipsam ~ m: lebeta uina 19 ir exitus uusts(=us) to sus e: ico iC it ampate cio nem fi: aemim ~ terrestri sich nonma .
157Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 154; 28 (auctor ca.450-518)
~ imcunif Inco prore lacmis conte nr:o amen edise tus in Caeles bis ate quo iani on us singo ba 1 bs Vs (Vo?) e v quam a ::c 19 (27) vacat.
158Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 9 (auctor ca.450-518)
Ergo ubi vitalis fovit te lympha lavacri Iamque suum peperit caelestis gratia pignus, Non tibi gemmato postiere monilia collo Nec te contexit, neto quae fulgurat auro, Vestis ductilibus concludens fila talentis, Nec te Sidonium bis cocti muricis ostrum Induit aut rutilo perlucens purpura fuco, Mollia vel tactu quae mittunt vellera Seres.
159Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 16 (auctor ca.450-518)
Haec ubi respirans pervenit gaudia mater Ac tibi conlatum parvo conspexit in aevo Grande bonum, teneris dum virtus creditur annis, Teque reparturiens melius quam corporis alvo Spemque metumque inter, quamquam iam libera voti, Fert tamen adtonitas sic laeta, quod anxia curas Insinuans causam lacrimis, tum talia mandat: 'Ortu quarta quidem, sacro sed munere prima, Dulcis nata mihi, caelo quam carne fideque Bis genui Christoque rudem de ventre dicavi.
160Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 21 (auctor ca.450-518)
Nec multum senior gaudens Aspidia, quondam Sacratum velata caput, tua munia sumpsit Bis senos iungens sanctis altaribus anno s.
161Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 120 (auctor ca.450-518)
Quodque bis octoni post se videre prophetae.
162Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 123 (auctor ca.450-518)
Inde quater terni puris quod mentibus agni Egerunt toto spargentes semina mundo: Bis septena pii quod spargit epistula Pauli, Quod Petrus Iacobusque docent, quod Iudas et ipse Qui conspecta refert caeli secreta, Iohannes; Quin et veridici quae plurima tractatores Exposuere suis mysteria digna libellis: Haec tu cuncta tenens animo sitiente bibisti.
163Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 84 (auctor ca.450-518)
Lunaque bis septem cum fecerit addita noctes.
164Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 134 (auctor ca.450-518)
ex tempore quondam Quo priscus patriarcha Iacob perduxerat illic Bis sena cum prole domum carosque nepotes.
165Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 72 (auctor ca.450-518)
Ipse coturnatus gemmis et fulgidus auro Serica bis coctis mutabat tegmina blattis.
166Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 63 (auctor ca.450-518)
Tercentum cubitos per longum ducta tenebit, Bis quinis lato claudatur bisque vicenis; In triginta illi constabit culminis altum; Per medium pariter longo cenacula tractu Edita suspensis domibus tabulata levabunt: Vt generis proprii servans consortia mansor Conponat partis dispersa cubilia cellis.
167Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 125 (auctor ca.450-518)
Aevo sexcentos senior transcenderat annos Lunaque bis plenos addebat menstrua cursus, Septimus et decimus qui post inluxerit orbi, Vltimus ille dies iam nunc dabit omnia leto.
168Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 7, l. 50 (auctor 730-804)
bis aduerbium per b, uis nomen per u scribitur.
169Alcuinus, Carmina, 101, 0818C (auctor 730-804)
Plurima quapropter convertit millia Christo; Et fidei flammis virtutis et igne coruscans, Frigora bis ternis borealea depulit annis, Rex quibus egregius regnaverat Edwinus idem, Disposuitque suas iusto moderamine leges, Illicitans servare fidem donisque minisque, Ecclesiasque suis fundavit in urbibus amplas: Ex quibus Euboricae solidis suffulta columnis Nobilis illa manet celso speciosa decore, Qua statione sacra fuit ille lavatus in unda, Quamque diu vixit, Christi praecepta tenebat.
170Alcuinus, Carmina, 101, 0825D (auctor 730-804)
Dum pius illud iter gestit complere sacerdos, Ecce repente fuit morbo perculsus acerbo, Perque dies multos valido crescente dolore, Venit ad extremum confecto corpore finem, Bis binosque dies sensu sine corporis omni Exanimis iacuit pene, et spiraminis extors, Voce carens, membrisque stupens, in pectore tantum Frigida vix tenui duxit suspiria flatu.
171Alcuinus, Carmina, 101, 0741C (auctor 730-804)
Multiplicavit opes bis quinis forte talentis, Nec data marsupii lucra ligavit iners Audiet idcirco vocem mox iudicis almi: Intra nunc Domini gaudia sancta tui.
172Alcuinus, Carmina, 101, 0731B (auctor 730-804)
Ruth, Iob, et Regum bis bini namque libelli; Atque Prophetarum sancti bis octo libelli; Carmina praeclari Christi patris hymnica David, Et tria pacifici Salomonis opuscula regis.
173Alcuinus, Carmina, 101, 0731C (auctor 730-804)
Sanctus Apostolicos Lucas conscripserat Actus; Bis septem sancti per chartas dogmata Pauli, Iacobi, Petri, Iudae et pia dicta Ioannis: Scribitur extremo Ioannis in ordine tomus.
174Alcuinus, Carmina, 101, 0732C (auctor 730-804)
Exsilia hinc Isaac, Iacob quoque longa leguntur, Perque patres bis sex gentis origo sacrae.
175Alcuinus, Carmina, 101, 0734B (auctor 730-804)
Inde Prophetarum praeclara volumina constant, Venturos Christi, quae cecinere dies; Nominibus propriis qui sunt bis octo libelli, Hieremiae hinc gemitus pro Iosua et populo.
176Alcuinus, Carmina, 101, 0734D (auctor 730-804)
Bis septem Paulus rescripsit in ordine chartas Discipulis, nec non urbibus et populis: A Domino electus specialis in orbe magister, Gentibus innumeris dogmata sacra ferens.
177Alcuinus, Carmina, 101, 0753C (auctor 730-804)
Bis septena tibi direxi carmina Vasco, Tu quia misisti butristas ut quoque binas: Bis puto septena caliges iam forte tenentes, Et bis septenas habeas per carmina grates.
178Alcuinus, Carmina, 101, 0769C (auctor 730-804)
Iam bis sena simul digessi nomina Patrum, E quibus Altithrono conversus credidit orbis.
179Alcuinus, Carmina, 101, 0784C (auctor 730-804)
CCXXXII bis. Ad eumdem .
180Alcuinus, Carmina, 101, 0787B (auctor 730-804)
Dum Moses pelagus virgae divisit in ictu, Dic semel aut bis si percutit ipse sinum.
181Alcuinus, Carmina, 101, 0788C (auctor 730-804)
CCXXXVIII bis. Flaccus ad Homerum [Angilbertum ].
182Alcuinus, Carmina, 101, 0792C (auctor 730-804)
CCXLIV bis. Ad Aquilam.
183Alcuinus, Carmina, 101, 0802A (auctor 730-804)
Vir fuit iste Dei patiens, moderatus, honestus, Moribus egregius et in omni strenuus actu; Corde pius, humilis, mitis, rigidusque superbo, Solator miseris, et inops sibi, dives egenis: Qui postquam vitae, meritis perfectus, in annis Bis octena scius complevit lustra sacerdos, Ter quater et menses, mensis iamiamque Novembris Idibus octonis coeli migravit ad aulam, Coetibus angelicis iunctus, coelestibus hymnis Collaudans Christum, semper sine fine beatus.
184Alcuinus, Carmina, 101, 0810C (auctor 730-804)
CCLXXX bis. De Conversione Saxonum.
185Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1137B (auctor 730-804)
Et sciendum quia hoc est terra quod arbores, id est malorum summa in duabus tertiis comprehensa, quarum una simplex, altera triplex est: terra enim sunt peccatores, quia terrena quaerentes; et arbores quia instabilitate nutantes, de quibus per Iudam dicitur: Hi sunt arbores autumnales, infructuosae, eradicatae, bis mortuae (Iud., 12) . Missa itaque grandine, et igne cum sanguine, duae tertiae comburuntur; una illibata servatur, quia exaggerante ira superni iudicis, societas antiqui hostis dum praedicatione sanctorum non colligitur, odii sui flammis succenditur.
186Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1142B (auctor 730-804)
Hic numerus sic ad errorum praedicatores specialiter refertur, ut tamen seductae plebes in seductoribus intelligantur, qui contra electorum numerum veniens duplex simul et bis millies multiplicatus ostenditur.
187Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0189B (auctor 730-804)
« Ipsum, inquis, credimus verum et proprium Dei Filium, ac verum Deum, qui secundum formam Dei bis genitus est; primo videlicet de Patre sine carne absque matre: secundo vero ex matre cum carne sine Patre.
188Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0189C (auctor 730-804)
Si ergo secundum tuam sententiam verus Dei Filius bis genitus est, et est verus Dei Filius in utraque nativitate, paterna scilicet et materna, quomodo potest fieri ut non sint duo filii ex matre nati; unus, quem tu asseris catholica voce verum esse Filium Dei; alter, quem tua perversitas verum non esse Filium Dei affirmat?
189Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0221B (auctor 730-804)
» Tu vero immutasti sermones, ubi ille ait, successionis, tu posuisti, susceptionis; et ubi ait: nostrae ius sibi adoptionis acquirens; quod omni sensu caret, hanc eamdem sententiam bis posuisti in libello tuo; gaudens, ut reor, in adoptionis nomine: quod omnino de nobis in hoc loco positum est, non de Christo, qui nostrae adoptionis ius, id est, potestatem acquirere dicitur.
190Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994A (auctor 730-804)
Bissextus ergo propterea dicitur propter bis sextas Kalendas nominatas; sic enim dicitur sexto Kalendas hodie et sexto Kalendas cras.
191Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994A (auctor 730-804)
Vel propterea dicitur, id est bis sextas sexies, sextas autem duas horas significat.
192Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994A (auctor 730-804)
Duae ergo horae bis, quatuor sunt; item IIII sexies ducti XXIIII horae sunt, propterea dicitur bissextus, quia bis sextas sexies; nam sextas ideo dicitur, qui [F., quia] sexta pars assis est, hoc est, duae unciae, si in ponderibus interpretantur, aut duas horas significat.
193Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994C (auctor 730-804)
Dictus enim bissextus, quia bis sexies ductus assim facit, quod est unus dies.
194Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0995A (auctor 730-804)
Dividamus ergo horas totius anni, ut sciamus, quid remaneat super septem partes; scimus enim, quod in toto anno horae sunt [VIII] DCCLX, has ergo dividamus per VII partes, quasi per numerum septem dierum, qui multiplicantur per totum annum, hoc est LII septimanae, et unus dies; dimitte ergo VII; quia VII partes sunt, hoc est VII millies, remanent tibi in DCCLX [Leg. [I] DCCLX], dimitte DCC, quia septem partes sunt; hoc est centies septem, remanent LX: dimitte DC [L. remanent I LX: dimitte DCC], sicut antea diximus, remanent CCCLX: dimitte CCLXXX; quia bis septem vigeni sunt, remanent tibi LXXX: dimitte LXIII, quia VIIII septeni sunt, remanent XVII: dimitte XIIII, quia bis septem sunt, remanent III. Illas ergo III horas, quae remanent super divisiones horarum totius anni, dicunt esse quadrantem artificialem, et sic ex quatuor quadrantibus per IIII annos unum diem bissextilem, qui habet XII horas; tres enim quater ducti, XII horas efficiunt.
195Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0997C (auctor 730-804)
Aprilis, sicut diximus; secundum Isidorum bissextus dies dicitur in VI Nonas Martii, ut propterea Bissextus diceretur, quasi bis VI Nonas, id est VI Nonas hodie, et VI Nonas cras.
196Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 1000C (auctor 730-804)
Ut te exemplis ad inveniendam instruam feriam, qua XIIII luna occurrat, ut puta anno praesenti Dominicae incarnationis 776, sume epactas huius anni XXVI, detractisque eisdem de XXXV regularibus, et remanent VIIII et ecce nona die mensis XIIII luna erit, id est, V Idus Aprilis; iunge etiam concurrentes anni praesentis, id est I ad VIIII et fiunt X. His adde VII, et fiunt XVII, hos partire per VII; bis septem XIIII et remanent III, tertia feria erit luna XIIII; quarta, XV; quinta, XVI; sexta, XVII; septima, XVIII; prima, XVIIII, qui est dies Paschae, videlicet quarta decima [Beda, V Idus Aprilis] luna; IIII Idus quinta; III Idus sexta decima; II Idus septima decima; Idus XVIII [Beda, XV] XVIII Kal. Maias nona decima.
197Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0986C (auctor 730-804)
Si ergo nosse vis, quantum de hoc augmento lunari crescit in unoquoque anno per XVIIII annos; et quantum in unoquoque mense lunari per CCXXXV menses, diligentius animadverte, quod in omni anno communi crescit una hora et VIII momentis; X enim menses unam horam faciunt, si enim X quater vel quatuor decies multiplicaveris, XL momenta sunt, hoc est, una hora: et duo menses VIII momenta efficiunt; bis enim quatuor VIII momenta sunt.
198Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0987B (auctor 730-804)
De DCCCC tolle novies XX, remanent VIIII octogeni, hoc est, XVIII quadrageni, qui habent horas XVIII. Item VIIII vigeni, in [quibus] bis LXXX [Ms., in bis LXXXIII, mendose] CLX sunt, hoc est, quatuor quadrageni [Ms., XLIII, rursus mendose] qui habent IIII horas; mitte simul et XVIII horas XXII fiunt; remanent XX [Ms., remanent CXX] [momenta]. Mitte illa simul et XL momenta, quae ante habuisti super DCCCC, fiunt LX momenta.
199Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0992A (auctor 730-804)
Hos multiplica per XVIIII. Decies novies X fiunt CXC. Adde X momenta, quae tibi superfuerunt in priore supputatione, fiunt CC. Hos partire per XLIIII, faciunt bis LXXX, quod sunt IIII horae.
200Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0036D (auctor 730-804)
CAPUT XXI. Cur idem Spiritus sanctus bis a Deo Christo datus sit?
201Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0037A (auctor 730-804)
Absque dubitatione ideo Spiritus sanctus bis datus est, ut commendarentur duo praecepta charitatis.
202Alcuinus, De grammatica, 101, 0880A (auctor 730-804)
Secundum tertiae coniugationis praesens et indicativi futurum, primae et secundae et quartae in eo desinentis, et subiunctativi praeteritum perfectum et futurum, nisi in tertia persona plurali, u mutant in i, ut lego, legis, legit, legimus, legitis, legunt; amabo, is, it, imus, itis, unt; docebo, bis, bit, bimus, bitis, bunt.
203Alcuinus, De grammatica, 101, 0888B (auctor 730-804)
- SAXO. Alia sunt numeralia, ut, ab uno semel; a duobus bis, quae sola inaequaliter proferuntur.
204Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0271B (auctor 730-804)
II. Refert siquidem Lucas, unus de bis binis animalibus olim praeordinatis Redemptoris nostri scribere miracula, quod omni populo baptizato, et ipso Iesu baptizato, ascendenteque de aqua et orante, Spiritus sanctus in specie columbae descendit super eum, et vox aeterni Patris ad eum de coelo facta: Tu es Filius meus dilectus, in te complacuit mihi (Luc. III, 22) . Et ne forte dubium esset inter tantos, qui ibi tunc temporis fuerunt praesentes, super quem haec vox facta fuisset, dicat ipse beatissimus Baptista quid vidisset, quid audisset, qui vidit Iesum venientem ad se, et ait: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi: hic est quem dixi vobis, post me venit vir (Ioan. I, 29, 30) . Agnum dixit, virum dixit, et de eo testimonium perhibuit: Quia vidi Spiritum Dei descendentem super eum.
205Alcuinus, De orthographia, 101, 0905B (auctor 730-804)
Bis adverbium per b, vis nomen per u scribendum est [Ms. Reg., scribitur, ut haec vis, huius vis, huic vi]. Bile si fel significat per b, si abiectum aliquid, quod est vile, per u scribendum est.
206Alcuinus, Enchiridion, 100, 0572C (auctor 730-804)
Psalmus siquidem centesimus atque octavus decimus, cui ad probationem [Ms., purgationem] animae, inhaerendo sacris orationibus Deo, nullus aequiparari posse putatur, iuxta alphabetum Hebraicae linguae compositus est, qui secundum numerum litterarum eiusdem linguae viginti duobus periodis constare videtur: quorum quisque octo versus habet, semper secundum ordinem alphabeti ab eadem incipientes littera, fortassis propter evangelicas octo beatitudines, in quibus legalium constat esse perfectio praeceptorum: sive propter octavam circumcisionis diem, quae in novo homine exspoliationem carnalium designat voluptatum: cuius psalmi versus sunt simul aggregati bis LXXXVIII, quasi per decem legalia praecepta ad octo evangelicae perfectionis beatitudines ascensus patesceret.
207Alcuinus, Epistolae, 100, 0156B (auctor 730-804)
Urbs aeterna Dei, terrae sal [Al., sol], lumina mundi, Bis sex signa poli, menses et ter quater anni, Atque diei horae, lapidesque in stemmate Christi Vestra aperire polum poterit vel claudere lingua.
208Alcuinus, Epistolae, 100, 0172A (auctor 730-804)
Optimo Theophilo bis binae evangelicae veritatis discipulo, et sanctarum quadrigae virtutum, fidelium quadriga amicorum plena charitatis nave trans Alpinas aquas dirigit salutem.
209Alcuinus, Epistolae, 100, 0193D (auctor 730-804)
Bis docere dixit, et semel baptizare.
210Alcuinus, Epistolae, 100, 0270B (auctor 730-804)
, inditus] est; quarta die, clara quaedam et rotunda in similitudinem solis species, honor mensae, allata est mihi, habens viginti septem semicirculos: qui si bis ducantur, erunt quinquaginta quatuor, propter horas lunaris cursus, quibus per singula signa currere solet: habens circulum rotundum in medio, propter solis perpetuam rotunditatem.
211Alcuinus, Epistolae, 100, 0273A (auctor 730-804)
Nam semel decem, et bis decem, et ter decem, sexaginta sunt.
212Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0773C (auctor 730-804)
Nam bis quidem in Evangelio sancto legimus quod veniens in templo Dominus huiusmodi negotiatores eiecerit; nunc videlicet, id est, tertio ante passionem suam anno, sicut ex huius evangelistae sequentibus scriptis agnoscimus; et ipso quo passus est anno, cum ante quinque dies Paschae sedens asino, Hiersolymam venisset.
213Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0996B (auctor 730-804)
Bis in sancto Evangelio legitur quia Dominus iussit ut ad piscandum retia mitterentur, ante passionem videlicet et post resurrectionem.
214Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0551C (auctor 730-804)
Ne cui autem in sex annis decem pariendi vices incredibiles videantur, lege Virgilium, in quo dicitur: Bis gravidae pecudes . . . . . Natura autem Italicarum ovium et Mesopotamiae una esse perhibetur.
215Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0684B (auctor 730-804)
II. Igitur ex praedicatione famulorum Dei et aspiratione gratiae divinae compunctus, ad lacrymas conversus, confessionem suorum fecit peccatorum, et in conspectu omnipotentis Dei ardenter veniam petens, lacrymis absolvit, quod ignoranter ab adolescentiae illecebris peccavit; et qui Dominum suscepit in famulis suis hospitalitatis gratia, susceptus est a Domino in misericordia et pietate [Al., in misericordia poenitentiae aut misericordiae pietate]. Nam ex eo tempore initium sacrae religionis sumpsit, et ad altiora pietatis fastigia gradibus quotidie humilitatis scandere nitebatur: et arreptum semel vitae iter fidei passibus peragere conatus est, atque posteriora obliviscens, se in anteriora cum apostolo extendit (Philipp. III, 13) , illius versiculi per singulos gradus memor: Ibunt sancti de virtute in virtutem, quatenus perveniant [Al., perveniret] ad id quod sequitur: Videbitur Deus deorum in Sion (Psal. LXXXIII, 8) . Itaque mox ab initio conversionis suae tam dura se castigatione constrinxit, ut post longa et diuturna ieiunia, pane hordeaceo cinere commixto, et aqua lacrymis temperata, fessum ieiuniis corpusculum refocillaret. [omni deinceps vitae suae tempore nihil admittens lautioris edulii] et huius cibi sustentaculo [bis tantum in hebdomada sumpto, die scilicet Dominica et quinta feria] devotus Christi athleta vigiliis et orationibus die noctuque Domino militabat; non aerem verberans, sed corpus suum castigans, ne futurus Christi praedicator in aliquo reprobus inveniretur.
216Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0718B (auctor 730-804)
Sic fuit et factum, iam bis simul ecce viceni Namque fuere viri convivae, vina bibentes.
217Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0720A (auctor 730-804)
Qui postquam vitae meritis perfectus in annis, Bis octena pius complevit lustra sacerdos, Ter quater et menses, mensis iam iamque Novembris.
218Alcuinus Incertus, Carmina, 101, 1310C
Sed his principibus coelum penetrantibus altum, (Quorum descripsi iam bina vocabula dudum) Tertius accepit sceptrum regnator opimum, Quem clamant In incerto cognomine gentes, Qui nunc imperium Saxonum iure gubernat, Quo regnante novum praecelsa mole sacellum Buggae construxit supplex vernacula Christi, Qua fulgent arae bis seno nomine sacrae; Insuper absidam consecrat Virginis ara.
219Alcuinus Incertus, Carmina, 101, 1311A
Fratres cum laude laudemus voce Tonantem, Cantibus et crebris conclamet turba Sororum, Hymnos ac psalmos et responsoria festis Congrua promamus subter testudine templi, Psalterii melos fantes modulamine crebro: Atque ex fidibus nitamur tendere lyram, Ut Psalmista monet, bis quinis tendere fibris.
220Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1228A
Lectiones duodecim propter duodecim lectores dicuntur, quia ab antiquis Romanis bis legebantur, hoc est, Graece et Latine, (sex enim tantummo o sunt) nisi fallor, duas ob causas: una, quia aderant et Graeci, quibus ignota erat lingua Latina; aderant et Latini, quibus incognita erat Graeca: altera causa propter unanimitatem utriusque populi.
221Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1240C
Coccus bis tinctus Dei et proximi dilectionem indicat efficaciter tenendam.
222Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1151A
Ipse campus habet in longitudine pedes CC. Et in latitudine pedes C. Duc bis quinquenos de CC, fiunt XL. At deinde C divide per IIII. Quarta pars centenarii XXV. Sive ergo XL vicies quinquies; sive XXV quadragies ducti, millenarium implent numerum.
223Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1151C
Duae eiusdem campi longitudines faciunt LXII. Duc dimidiam LXII, fiunt XXXI. Ac duae eiusdem campi latitudines iunctae fiunt LXVI. Duc vero mediam de LXVI, fiunt XXXIII. Duc vero terties [Bed., trecies] semel, fiunt [I] XX. Divide per duodecimam partem bis sicut superius, hoc est, de mille viginti, duc per XII, fiunt LXXXV, rursusque LXXXV divide per XII, fiunt VII. Sunt ergo in hoc aripenni numero septem.
224Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1151D
Iunge duas longitudines istius campi, et fiunt LX. Duc mediam de LX, fiunt XXX, et quia in fronte perticas XVIII habet, duc mediam de XVIII, fiunt VIIII. Duc vero novies triginta, fiunt CCLXX. Fac exinde bis XII, id est, divide CCLXX, per duodecimam, fiunt XXII et semis; atque iterum XXII et semis per duodecimam divide partem . . . . . fit aripennis unus et perticae X, et dimidia.
225Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1154C
Si duxeris ternos ter, fiunt VIIII. Et si duxeris quinquies binos, fiunt X, ac deinde duc vicies bis semis, fiunt XI, hoc est, viri III acceperunt modia VIIII, et quinque mulieres acceperunt X, et XXII infantes acceperunt XI modia.
226Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1154D
Undecim terni fiunt XXXIII. Et XV bis ducti fiunt XXX, id est, XI viri acceperunt XXXIII modios; et XV mulieres acceperunt XXX et LXXIIII infantes acceperunt XXXVII, qui simul iuncti, id est, XI et XV, et LXXIIII fiunt C, quae sunt familiae C. Similiter iunge XXXIII, et XXX et XXXVII faciunt C, qui sunt modii C. His ergo simul iunctis habes familias C et modios C.
227Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1155B
Rursusque iunge similiter VII et V, fiunt iterum XII. Ideoque bis XII faciunt XXIIII, XXIIII autem faciunt duas libras, id est, solidos XL. Deinde ergo [duc] per vicesimam quartam partem ECCCCLX solidos, et vicesima quarta pars eorum fiunt XL. Deinde duc, quia facit dodrans sive dodrans, XL in nonam partem, ideo novies XL accepit filius, hoc est, XVIII libras, quae faciunt solidos CCCLX. Et quia mater tertiam partem contra filium accepit, et quintam contra filiam, III et V, fiunt VIII. Itaque duc, quia legitur, quod faciat bis seu bisse XL in parte octava; octies ergo XL accepit mater, hoc est, libras XVI, quae faciunt solidos CCCXX. Deinde duc, quia legitur, quod faciat septunx, XL in VII partibus: postea duc septies XL, fiunt XIIII librae, quae faciunt solidos CCLXXX, hoc filia accepit.
228Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1156B
Duc ter vicies tria [I. e., ter XXIII] I, fiunt LXVIIII. Et duc bis vicies quatuor [I. e., bis XXIIII], fiunt XLVIII. Sunt ergo caballi XXIII, et solidi LXVIIII. Et oves XLVIII, et solidi II. Et boves XXVIIII, in solidis XXVIIII. Iunge ergo XXIII et XLVIII et XXVIIII, fiunt animalia C. Ac deinde iunge LXVIIII et II et XXVIIII, fiunt solidi C. Sunt ergo simul iuncta animalia C, et solidi C.
229Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1159A
Unus ex eis respondit dicens: Nolo hoc tibi dicere, tu numera nos bis, multiplica ter; tunc divide in quatuor partes.
230Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1159A
Terties ter bini [Id est, bis XXXIII] fiunt LXVI: tanti erant, qui pridem obviaverunt ambulanti; qui numerus bis ductus CXXXII reddit.
231Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1159D
Quarta namque pars centenarii XXV reperitur, qui numerus bis ductus quinquagenarium de se reddit numerum.
232Aldegati Marcantonio, Cynthia, 1, 20; 14 (auctor fl.c.1450)
Taurum bis Ganges, Taurum bis vidit: ab illa Quam procul a domina sum miser ipse mea!
233Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 20; 16 (auctor fl.c.1450)
Cum bis cantantes passerculae ad alta ruebant Tecta, quibus matres concinuere suae, Hoc sine non poterat puero Tirynthius esse: Tam fuit Herculeo pectore fixus Hylas.
234Aldhelmus Schireburnensis, De aris B. Mariae, 89, 0296D (auctor 640-709)
Iam bis sena simul digessi nomina Patrum E quibus Altithrono conversus credidit orbis.
235Aldhelmus Schireburnensis, De basilica aedificata a Bugge, 89, 0290A (auctor 640-709)
Quo regnante novum praecelsa mole sacellum Bugge construxit supplex vernacula Christi, Qua fulgent arae bis seno nomine sacrae Insuper apsidam consecrat Virginis arae, Praesentem ergo diem cuncti celebremus ovantes, Et reciproca Deo modulemur carmina Christo.
236Aldhelmus Schireburnensis, De basilica aedificata a Bugge, 89, 0290B (auctor 640-709)
Hymnos ac psalmos et responsoria festis Congrua promamus subter testudine templi, Psalterii melos fantes modulamine crebro, Atque decem fidibus nitamur tendere lyram, Ut Psalmista monet bis quinis psallere fibris.
237Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0106C (auctor 640-709)
Nunc divina priscorum prophetarum oracula certis astipulationibus iamdudum Salvatoris adventum vaticinantia enixius investigando; nunc antiquarum arcana legum ab illo mirabiliter digesta, qui bis quinis Memphitica regna saevissimis plagarum afflictionibus crudeliter percussisse, et rubicundi tumentes Oceani gurgites ac reciproca spumantis pelagi flustra, sacrosancti tactu viminis ex colubro nuper transfigurati in simulacro maceriae altrinsecus sequestrasse, et post coeleste colloquium cornutis vultibus incredulum fugasse vulgus describitur, sollicita intentione scrutando; nunc quadrifariam [Bodl., quadrifaria] evangelicae relationis dicta, mysticis catholicorum Patrum commentariis exposita, et ad medullam usque spiritualiter enucleata, et quadriformis ecclesiasticae traditionis normulis secundum historiam, allegoriam, tropologiam, anagogen, digesta, solerter indagando; nunc priscas historiographorum fabulas et chronographorum seriem, qui fortuitas praeteritorum permutationes temporum tenaci memoriae textu tradiderunt, rite rimando; nunc grammaticorum regulas et orthographorum disciplinas, tonis et temporibus trutinatas, pedibus poeticis compactas per cola et commata, hoc est, per penthemimerin, et heptemimerin diremptas, imo centenis metrorum generibus sequestratim discretas, sagaciter inquirendo.
238Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0106C (auctor 640-709)
Ecclesia vero, bis acuto Testamentorum mucrone hominum vitaliter corda transverberans, haereditariam legitimae aeternitatis sobolem casto verbi fecundat semine.
239Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0111D (auctor 640-709)
XII. Primitus, ut dixi, principalium bis quaternos vitiorum duces, quibus Cerethi criminum et Pelethi facinorum cum horrendo belli apparatu mancipantur, divino freti suffragio, vincere laboremus, qui contra tironum Christi catervas et bellicosas virginum cohortes truculentis inimicorum exercitibus cum innumera stropharum phalarica et densis deceptionum telis infatigabiliter certare non cessant, quamvis saepe, patrocinium Christo praestante suorumque phalanges militum cum praedestinatae palma victoriae cohortante, turpiter terga fugacia vertant.
240Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0114C (auctor 640-709)
Nam et cortinae veteris delubri non simplici et singulari tincturae genere splenduisse leguntur, sed ex auro, hyacintho, purpura, bis tincto cocco, sive vermiculo cum bysso retorto, dispari murice fulsisse describuntur.
241Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0115A (auctor 640-709)
Non enim omnes bis quinas virginum catervas coelestis sponsi thalamo recipiendas et pari tripudio in coelesti gloria gratulabundas evangelicus sermo spopondit, sed illas tantum quae, coruscis pudicitiae lampadibus et lychnis oleo castimoniae conflagrantibus sponsalia servantes decreta, superno repedanti sponso feliciter occurrere merebuntur.
242Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0119C (auctor 640-709)
Quamobrem enorme Chaldaici regnatoris simulacrum, quod Colossi sublimitatem centenis ac septenis pedibus in alto porrectam bis tricena cubitorum proceritate vincebat, licet horrendus salpicum clangor increpuerit, et musica sambucorum harmonia persultans insonuerit, simulque flammivoma camini incendia naptarum fomite sarmentorumque nutrimine succensa terribiliter torruerint, flexis poplitibus suspicere refragabantur, et pro inflexibili rigidae mentis constantia, angelico fulti suffragio, ambustas malleoli machinas crepitantesque clibani globos fide invicta vicerunt.
243Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0126D (auctor 640-709)
Paulus itidem inclytus et Patrum celeberrimus, qui a pellaci genero caecae cupidinis phylargiriae decepto contra iura naturae proditus et publicatus, a primaevo pubertatis tirocinio Memphiticae solitudinis deserta penetrans, qua carnalis spurcitiae blandimenta fatescunt, et mundani luctus [Bodl., luxus] oblectamenta vilescunt, horrendos belluarum barritus et truculentos leonum fremitus, ardentis fidei defensaculo fretus, intrepidus contempserat, consuta duntaxat palmarum plecta, et pro dulci dactylorum sagina squalidum sustentans corpusculum, naturae debitum solvit, nonne propter florentis pudicitiae castimoniam fine tenus inextricabili repagulo conservatam bis senis temporum lustris, id est, vicies terna annorum intercapedine buccellam crustulae semi-plenam, quam penniger praepes indefessis famulatibus et reciprocis volatibus hiulco advexerat rostro, usque decrepitam vitae senectam inexhaustam gratulabundus accepto ferre promeruit?
244Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0136D (auctor 640-709)
Basilissa vero Deo dicata bis quingentenos sanctae messis manipulos evangelicae praedicationis falce metens, in area tortoris triturandos et horreis coelestibus condendos invexit.
245Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0141C (auctor 640-709)
En [Bodl., Deinde], ut supra retulimus, beata Maria, virgo perpetua, hortus conclusus, fons signatus, virgula radicis: gerula floris, aurora solis, nurus patris, genetrix et germana filii simulque sponsa ac felix vernacula, sanctarum socrus animarum, supernorum regina civium, columba inter LX reginas et bis quadragenas pellices, propter perenne puritatis privilegium, obsidem saeculi, monarcham [Bodl., monarchum] mundi, rectorem poli, redemptorem soli, archangelo pronuntiante, Paracleto obumbrante, praecordiis tripudiantibus, feliciter suscipere meruit.
246Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0141D (auctor 640-709)
Verum mihi de Mariae perpetua virginitate, quae ante sacri sermonis receptaculum virgo favorabilis exstitit, et post coelestis puerperii praeconium virgo favorabilior permansit, sollicite scribenti repente ad memoriam rediit, quomodo Cecilia virgo sacratissima indulta iugalitatis consortia, ac pacta proci sponsalia obtentu castitatis refutans, velut spurca latrinarum purgamenta laudabili spiritus fervore contempserit, dispexerit, respuerit; quae licet organica bis quinquagenis et ter quinis sonorum vocibus concreparet harmonia, ac si lethiferos sirenarum concentus cum inexpertos quosque ad vitae pericula pellexerint, sub praetextu integritatis surdis auribus auscultabat.
247Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0143D (auctor 640-709)
Hanc inquam cum Cyprianus, qui per idem tempus aruspicum celeberrimus et post Zoroastrem et Simonem magorum praestantissimus fuisse memoratur, adhibitis leviathan argumentis strophosisque deceptionum muscipulis ad thalami copulam et maritale consortium flectere nequiret, illico per castissimam Iustinae virginitatem, qua omnes rerum contrariarum [Bodl., omn. contrariarum virtutum] machinas exterminans eliminaverat, invictum Christi tropaeum et ineluctabile bravium, licet paganus prudenter intellexit: Ita prorsus, ut actutum ecclesiastico exorcismo catechizatus et parturientis gratiae vulva in baptisterio regeneratus, ubi bis seni vel bis terni gradus collocantur, catholicorum coetibus ascisceretur, quatenus qui magorum molimina funditus everteret et medullitus amitteret, versa vice supernorum sacramenta coelitus cognosceret et efficeretur impavidus praedicator, qui fuit pervicax fidei refragator, sicque per septenos Ecclesiae gradus paulatim proficiens ad summum pontificatus apicem feliciter perveniret.
248Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0147A (auctor 640-709)
Quarum prima sub confessionis titulo, licet cruentae passionis occasio defuisset, in consortio catholicorum laudabiliter degebat, et in tam praecelso puritatis fastigio fulminavit, ut cum unicus germanus, quem subnixis precibus unius noctis intercapedinem opportune poposcerat, obtemperare pertinaciter reluctaretur, statim profusis lacrymarum fontibus serenitatem aetheris in procellarum turbines commutans et tonitrua fragore horrisono orbem trementem terrentia concitans, simulque igniferas fulminum coruscationes eliciens, mirum mundo spectaculum exhibuit; secunda autem in tantum divinae charitatis faculis accensa, etiam antequam baptismi rudimenta susciperet, fuisse memoratur, ut statim ab undecimo aetatis anno, fanaticae [Bodl., profanaticae] superstitionis contemptrix et supernorum decretorum cultrix exstitisse narretur; cuius pater in palatio magistri militum officio fungens, cum eamdem sobolem suam liberalibus sophismatum disciplinis imbueret, turrem eidem minaci proceritate in edito porrectam et forti liturae compage constructam eidem [Bodl. om. eidem] erexit. In qua cum bis senis puellis iuxta ritum indigitamentorum thymiam a diis ut adoleret et holocausta thurificaret, a patre culturis delubrorum dedito inconsulte cogeretur; sed cum se ab unica filia merito spretum comperisset, et deauratas simulacrorum effigies Iovis scilicet et Apollinis, simulque Veneris stuprorum amatricis, minutatim in frusta confractas animadverteret, ilico diversa tormentorum genera eamdem filiam vexaturus [Bodl., vexaturas], cruentus carnifex et truculentus parricida potius quam pius pater crudeliter machinatur.
249Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0237C (auctor 640-709)
Metrica tirones nunc promant carmina castoS Et laudem capiat quadrato carmine VirgO Trinus in arce Deus, qui pollens saecla creaviT Regnator mundi, regnans in sedibus altiS Indigno conferre mihi dignetur in aethrA Gum sanctis requiem, quos laudo versibus isthinC Arbiter altithronus, qui servat sceptra supernA Tradidit his coeli per sudum scandere limeN Inter sanctorum cuneos, qui laude perennI Rite glorificant moderantem regna tonanteM Omnitenens Dominus, mundi formator et auctoR Nobis pauperibus confer suffragia certA Et ne concedas trudendos hostibus isthinC Sed magis exiguos defendens dextera tangaT Ne praedo pellax coelorum claudere limeN Vel sanctos valeat noxarum fallere scenA Ne fur strophosus Ioveam detrudat in atraM Conditor a summo quos Christus servat olympO Pastor ovile tuens, ne possit rabula raptoR Regalis vastans caulas bis dicere puppuP Omnia sed custos defendat ovilia iam nunC Maxima praecipuum quae gestas numine nomeN Addere praesidium, mater, dignare precatU Nam tu perpetuum prompsisti lumine lumeN Titan quem clamant sacro spiramine VateS Cuius per mundum iubar alto splendet ab axE Atque polos pariter replet vibramine fulmeN Rex regum et princeps populorum dictus ab aevO Magnus de magno, de rerum regmine rectoR Illum nec terrae, nec possunt cingere coelI Nec mare navigerum spumoso gurgite vallaT Aut zonae mundi, quae stipant aethera celsA Clarorum vitam, qui castis moribus isthiC Auxiliante Deo, vernabant flore perennI Sanctis aggrediar studiis edicere paupeR Tanta tamen digne si pauper praemia prodaT Omnia cum nullus verbis explanet apertE Sotsac animract Namorp Cnunsenorita cirteM
250Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0242C (auctor 640-709)
Non ergo argenti squalescit spreta libella, Uncia bis senis quam pensat lancibus aequa, Quamvis auratis praecellat fibula bullis, Amplius aut certe flavescant petala fulva.
251Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0244C (auctor 640-709)
Certius idcirco promulgat tempora Christi Omnibus antiquis praesaga voce prophetis, Annorum numeros explanans ordine recto, Nuntiat in mundo nostri cunabula regis, Nam quadringentis annorum cursibus, atque Bis novem scribens actatum lustra fuisse, Donec prodiret Christus regnator in orbem.
252Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0247C (auctor 640-709)
Quem Pater ingeminans alta bis clamat ab arce, Tunc ruit in faciem prostrato poplite Paulus, Stipatus tenebris, et clari luminis expers, Quamvis caecatus sentiret damna pupillae: Ast tamen e coelo vidit fulgescere Solem, Pectora qui semper lustrabit luce serena.
253Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0248D (auctor 640-709)
Quapropter Roma fregit delubra sacelli, Prisca nefandorum contemnens fana deorum, Et potiora rudis sectatur culmina templi, Qua Salvatoris signata cruore coruscant, Perpetuosque Dei produnt per saecla triumphos; Sic mundum propriis ornabat moribus amplum, Dum regem Romae correxit dogmate Christi Porro conflictum gessit didascalus idem Contra bis senos certantes arte magistros, Qui pignus mundi fallaci voce negabant, Dum Mediatoris spernebant dona vocantis, Lucida perpetuae qui pandit limina vitae.
254Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0250C (auctor 640-709)
Lucida digessit venerandus opuscula doctor, Cum ratione pia pandens ab origine prima, Qualiter hunc mundum summi prudentia Patris Tempora praesentem tunc per bis terna dierum Fecerit aeterno disponens saecula nutu.
255Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0266C (auctor 640-709)
Tum tres expendit sportas cum pane refertas, Quas prius exorans palma benedixerat alma, Bis binis exin nutrivit mensibus omnes, Ut nunquam penitus farris fragmenta negaret, Nec tamen exhaustis cessaret sportula crustis.
256Aldhelmus Schireburnensis, De octo principalibus vitiis, 89, 0286B (auctor 640-709)
Tertia stellarum rueret dum portio praeceps, Lucida bis tantum manserunt sidera sursum.
257Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0161C (auctor 640-709)
Non ambigo, reverentissime fili, sed profundae credulitatis frena relaxans confido, quod provida sagacitatis vestrae praecordia reminiscantur nos ante bis bina lustrorum volumina inextricabile conglutinati foederis pignus pepigisse, et spirituali sodalitatis vinculo devotae charitatis contubernia copulasse; nam pridem tempore pubertatis nostrae cum septiformi spiritualium charismatum munificentia vestra solers indoles sub manu venerandi pontificis ornaretur, paternum memini me [Par. om. me] nomen adeptum, teque adoptivae dignitatis vocabula cum coelestis gratiae praerogativa sortitum, quem videlicet spiritualium incrementorum fructum propheticus sermo allegoricis aenigmatibus explanans designat virgultum in typo beatae et incorruptae Dei Genitricis de radice Iessae fecundis palmitibus pullulasse, et purpureum serculorum flores mysticis obumbrationibus prolapsi recuperatorem mundi praefigurantem, chirographumque protoplastorum misericorditer abrogantem cum septeno sapientiae intellectu, caeterarumque virtutum Spiritum germinasse; idem namque septiformis sacramentorum numerus sacrosanctis testamentorum miraculis [Par., oraculis] frequentissime astipulatur: cuius numeri mysterium iterata replicatione revolvens, de amoenissimo Scripturarum paradiso, quasi quosdam campestrium cauliculos aut vernantes pratorum flosculos coacervans, ad unius coronae texturam congerere nitar, ut evidentius in propatulo patescat, cunctisque scrutinio scrutantibus luce limpidius clarescat, a quantis profectibus quamque sacratis ordinibus nostrae necessitudinis primordia et necdum matura rudimentorum tirocinia originaliter processerint, pullulaverint, viguerint.
258Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0166B (auctor 640-709)
Quid, inquam, famosus ille nepos patriarchae praecipui remeans ab avunculo de Mesopotamia Syriae cum bis sena pignorum prosapia iam bis decurso bilustri temporis intervallo; qui post angelicae colluctationis palaestram Israeliticae stirpis vocabulum adeptus est?
259Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0168B (auctor 640-709)
Nec ipsa superna coelestisque creatura huiuscemodo supputationis laterculo carere cognoscitur dum corporea visibilis mundi factura septenis coelorum orbibus pernici volentis sphaerae impetu per praeceps vergentibus licet planetarum retrogradis cursibus tricenis [Mai tricentur] circumvallata cingitur. Porro lunaris globi rotunditas, quae bis sexies menstruis momentorum suppletionibus per ter quinas dierum revolutiones usque ad perfectum plenae lunae circulum crescit, totidemque dierum alternationes marcescente pulcherrimi vultus forma decrescit, septenis figurarum speciebus variatur, hoc est bicornea et sectili ac reliquis quae septiformem ecclesiae speciem designare patrum statuta sanxerunt.
260Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0172B (auctor 640-709)
Sic Annaeus Lucanus, Cordubensis poeta, uno versu libri VIII, bis elisit dicens: Quare agite, Eoum, comites, properemus in orbem.
261Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0172C (auctor 640-709)
Sic etiam Prosper, poeta et rhetor, in libro quem Epigrammata protitulaverat, eamdem litteram bis elisisse cognoscitur, dicens: Non coeptum aut auctum, non hic mutabile quidquam est.
262Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0175D (auctor 640-709)
D. Ad indagandos bis XVI dactylicos metrorum anfractus meditantium mentes facilius flectuntur, prolatis exemplorum formulis, stolide obstrusum ignorantiae latibulum illustrantibus, quam nuda garrulorum loquacitate verborum?
263Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0179A (auctor 640-709)
Rursus idem libro sexto Aeneidos: Bis patriae cecidere manus, quin protinus omnia, quem quidam per synaloepham excludunt, nec intelligentes synaloepham tunc esse cum vocales inter se confligunt, seu solae, uti Virgilius, libro IV: Quam tu urbem, soror, hanc cernes, quae surgere regna!
264Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0216D (auctor 640-709)
- M. Dispondaeus semper acuto accentu profertur, dum arsis et thesis aequali temporum discrimine dirimuntur, hoc est bis quaterno.
265Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0217D (auctor 640-709)
- M. Aequa ditrochaeus lance libratur, dum arsis et thesis bis ternis temporum trutinis aequiparantur.
266Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0225D (auctor 640-709)
- M. Sumuntur quidem a prima et tertia coniugatione, tempore praesenti et futuro indicativi modi, praesertim a verbis quae superius coaptavimus, cum de tribracho commentaremur: glomeramus glomeratis, glomerabo glomerabis glomerabit, properamus properatis, properabo properabis properabit, geminamus geminatis, bo bis bit, rogitamus tis, bo bis bit, rapiemus tis, capiemus tis, poliemus tis, veniemus tis.
267Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0188D (auctor 640-709)
Arida spumosis dissolvens faucibus ora [Par., arva] Bis binis bibulus potum de fontibus hausi.
268Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0195A (auctor 640-709)
Nunc mihi sunt oculi bis seni in corpore solo.
269Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0195A (auctor 640-709)
Bis ternumque caput, sed caetera membra gubernat.
270Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0195A (auctor 640-709)
Nam gradior pedibus suffultus bis duodenis, Sed novies deni sunt et sex corporis ungues.
271Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 89, 0093D (auctor 640-709)
Siquidem tam creber meatus est (isthinc illincque, isthuc illucque) navigero aequoreas fretantium calle gurgites, velut quaedam contribula apium germanitas nectar fabre conficientium Nam quemadmodum alternatim, reciproca facessente noctis nebula, mellifluum examen (emergente axe tenus aethere Titanae) gliscentium culmina tiliarum per florulenta, ad crates graciles, sarcinatum, flava baiulans gestamina asportat, eodem modo, ni fallor, lurconum conglobatio lectorum ( dunning tac fridh ) ac residua sagax discipulorum caterva, florigeris hagiographae ex arvis, non solum artes grammaticas atque geometricas bis ternasque omissas physicae artis machinas, quinimo allegoricae potiora ac tropologicae disputationis bipertita bis oracula (aethralibus opacorum mellita in aenigmatibus problematum) siticulose sumentes carpunt, et in alveariis sophiae, iugi meditatione loco tenus servanda condentes, abdunt.
272Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 89, 0094A (auctor 640-709)
Quamobrem tuum affabilem discipulatum, ceu cernuus singultatim arcuatis poplitibus subnixisque precibus efflagito, ut oblitterata nequaquam memoria excedat, quod Pacificus coelesti ambrosia praeditus (subrogatus genitore iure haereditario, bis quaternis temporum lustris Israeliticae plebis imperii sceptro fungens), almo auctus spiramine prompsit, dicens: Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui; deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas divide; solus habeto eas, nec sint alieni participes tui.
273Aldhelmus Schireburnensis, Ad Regem Oswaldum, 206; 1 (auctor 640-709)
Confido, reverentissime fili, pepigisse nos pignus foederis ante bis denos annos.
274Aldhelmus Schireburnensis, Carmina ecclesiastica, 14; 10 (auctor 640-709)
Quo regnante novum praecelsa mole sacellum Bugge construxit, supplex vernacula Christi, Qua fulgent arae bis seno nomine sacrae; Insuper absidam consecrat Virginis arae.
275Aldhelmus Schireburnensis, Carmina ecclesiastica, 14; 13 (auctor 640-709)
Fratres concordi laudemus voce Tonantem Cantibus et crebris conclamet turba sororum; Ymnos ac psalmos et responsoria festis Congrua promamus subter testudine templi Psalterii melos fantes modulamine crebro Atque decem fidibus nitamur tendere liram, Ut psalmista monet bis quinis psallere fibris; Unusquisque novum comat cum voce sacellum Et lector lectrixve volumina sacra revolvant!
276Aldhelmus Schireburnensis, Carmina ecclesiastica, 19, 15; 1 (auctor 640-709)
Iam bis sena simul digessi nomina patrum.
277Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 1 (auctor 640-709)
DOMINO PRAESTANTISSIMO ET PRAE CETERIS REGALIVM DIGNITATVM GRADIBVS GLORIFICANDO MIHIQVE IAM DVDVM SPIRITALTS CLIENTELAE CATENIS CONEXO, ILLVSTRI ACIRCIO AQVILONALIS IMPERII SCEPTRA GVBERNANTI, ILLVSTRIS REGALIS REGNI REGIMINA DISPENSANTI ALDHELMVS, CATHOLICAE VERNACVLVS ECCLESIAE, IMMARCESCIBILEM SEMPITERNAE SOSPITATIS SALVTEM. Non ambigo, reverentissime fili, sed profundae credulitatis frena relaxans confido, quod provida sagacitatis vestrae praecordia reminiscantur, nos ante bis bina lustrorum volumina inextricabile conglutinati foederis pignus pepigisse et spiritali sodalitatis vinculo devotae caritatis contubernia copulasse.
278Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 41 (auctor 640-709)
, inquam, famosus ille nepos patriarchae praecipui, remeans ab avunculo de Mesopotamia Siriae cum bis sena pignorum prosapia, iam bis decurso bilustri temporis intervallo, qui post angelicae conluctationis palestram Israheliticae stirpis vocabulum adeptus est, nonne cum quadringentis catervarum mi|litibus occurrente furibunda fratris vesania et totius germanitatis iura propemodum calcitrante ad mitigandum hirsuti rabulae rancorem et antiqui livoris rabiem septies iteratis incurvationum vicibus cernulus inclinabatur?
279Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 61 (auctor 640-709)
Porro lunaris globi rotunditas, quae bis sexies menstruis momentorum suppletionibus per ter quinas dierum revolutiones usque ad perfectum pleniluni circulum crescit totidemque dierum alternationes marcente pulcherrimi vultus forma decrescit, septenis figurarum speciebus variatur hoc est bicornea et sectili ac reliquis, quae septiformem ecclesiae speciem designare patrum statuta sanxerunt.
280Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 111 (auctor 640-709)
VIII. bis elisit dicens Quare agite, Eoum comites, properemus in orbem!
281Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 117 (auctor 640-709)
Sic etiam Prosper, | poeta et rethor, in libro, quem epigrammata praetitulaverat, eandem litteram bis elisisse cognoscitur dicens Non coeptum aut auctum, non hic mutabile quicquam est; item infra Caelestem ad patriam tendens cognosce vocantem!
282Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 207 (auctor 640-709)
Δ Ad indagandos bis .
283Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 301 (auctor 640-709)
Rursus idem libro sexto Aeneidos Bis patriae cecidere manus, quin protinus omnia, quem quidam per sinalipham excludunt nec intelligentes sinalipham tunc esse, cum vocales inter se confligunt seu solae ut Vergilius libro .
284Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 173 (auctor 640-709)
LXXXIII. IVVENCVS. Arida spumosis dissolvens faucibus ora Bis binis bibulus potum de fontibus hausi.
285Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 175 (auctor 640-709)
LXXXIV. SCROFA PRAEGNANS. Nunc mihi sunt oculi bis seni in corpore solo Bis ternumque caput, sed cetera membra gubernant.
286Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 176 (auctor 640-709)
Nam gradior pedibus suffultus bis duodenis, Sed decies novem sunt et sex corporis ungues, Sinzigias numero pariter similabo pedestres.
287Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 214 (auctor 640-709)
X Dispondeus semper acuto accentu profertur, dum arsis et thesis aequali temporum discrimine dirimuntur hoc est bis quaterno.
288Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 229 (auctor 640-709)
X Aequa ditrocheus lance libratur, dum arsis et thesis bis ternis temporum trutinis aequiperantur.
289Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 67 (auctor 640-709)
Nam quemadmodum examen arta fenestrarum foramina et angusta alvearii vestibula certatim per turmas egressum amoena arvorum prata populatur, eodem modo vestrum, ni fallor, memoriale mentis ingenium per florulenta scripturarum arva late vagans bibula curiositate decurrit, nunc divina priscorum prophetarum oracula certis adstipulationibus iamdudum salvatoris adventum vaticinantia enixius investigando, nunc antiquarum arcana legum ab illo mirabiliter digesta, qui bis quinis Memphitica regna saevissimis plagarum afflictionibus crudeliter percussisse et rubicundi tumentes oceani gurgites ac reciproca spumantis pelagi flustra sacrosancti tactu viminis ex colubro nuper transfigurati in simulacro maceriae altrinsecus sequestrasse et post caeleste colloquium cornutis vultibus incredulum fugasse vulgus describitur, sollicita intentione scrutando, nunc quadrifaria evangelicae relationis dicta misticis catholicorum patrum commentariis exposita et ad medullam usque spiritaliter enucleata ac quadriformis ecclesiasticae traditionis normulis secundum historiam, allegoriam, tropologiam, anagogen digesta solerter indagando, nunc priscas historiograforum fabulas et cronograforum seriem, qui fortuitas praeteritorum permutationes temporum tenaci memoriae textu tradiderunt, rite rimando, nunc grammaticorum et ortograforum disciplinas ....... tonis temporibus trutinatas, pedibus poeticis compactas, per cola et commata hoc est pentimemerin et eptimemerin diremptas, immo centenis metrorum generibus sequestratim discretas sagaciter inquirendo.
290Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 68 (auctor 640-709)
V. APIS, inquam, propter peculiaris castimoniae privilegium pudicissimae virginitatis tipum et ecclesiae portendere speciem indubitata scripturarum auctoritate asstipulatur, quae florentes saltuum cespites ineffabili praeda depopulans dulcia natorum pignora, nesciens coniugii illecebrosa consortia, fetosa quadam suavissimi suci concretione producit: ecclesia vero bis acuto testamentorum mucrone hominum vitaliter corda transverberans hereditariam legitimae aeternitatis sobolem casto verbi fecundat semine.
291Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 95 (auctor 640-709)
XII. PRIMITVS, ut dixi, principalium bis quaternos vitiorum duces, quibus Cerethi criminum et Felethi facinorum cum horrendo belli apparatu mancipantur, divino freti suffragio vincere laboremus, qui contra tironum Christi catervas et bellicosas virginum cohortes truculentis inimicorum exercitibus cum innumera strofarum falarica et densis deceptionum telis infatigabiliter certare non cessant, quamvis saepe patrocinium Christo praestante suorumque falanges militum cum praedistinatae palma victoriae cohortante turpiter terga fugacia vertant.
292Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 111 (auctor 640-709)
Nam et curtinae veteris delubri non simplici et singulari tincturae genere splenduisse leguntur, sed ex auro, iacintho, purpura, bis tincto cocco sive vermiculo cum bisso retorto dispari murice fulsisse describuntur.
293Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 117 (auctor 640-709)
Non enim omnes bis quinas virginum catervas caelestis sponsi thalamo recipiendas et pari tripudio in caelesti gloria gratulabundas evangelieus sermo spopondit, sed illas tantum, quae coruscis pudicitiae lampadibus et lichinis oleo castimoniae conflagrantibus sponsalia servantes decreta superno repedanti sponso feliciter occurrere merebuntur.
294Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 156 (auctor 640-709)
Quamobrem inorme Chaldaici regnatoris simulacrum, quod colosi | sublimitatem centenis ac septenis pedibus in alto porrectam bis tricena cubitorum proceritate vincebat, licet horrendus salpicum clangor increpuerit et musica sambucorum armonia persultans insonuerit simulque flammivoma camini incendia naptarum fomite sarmentorumque nutrimine succensa terribiliter torruerint, flexis poplitibus suspicere refragabantur et pro inflexibili rigidae mentis constantia angelico fulti suffragio ambustas malleoli machinas crepitantesque clibani globos fide invicta vicerunt.
295Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 213 (auctor 640-709)
Nonne propter florentis pudicitiae castimoniam finetenus inextricabili repagulo conservatam bis senis temporum lustris id est vicies terna annorum intercapidine bucellam crustulae semiplenam, quam penniger praepes indefessis famulatibus et reciprocis volatibus hiulco advexerat rostro, usque ad decrepitam vitae senectam inexhaustam gratulabundus accepto ferre promeruit?
296Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 308 (auctor 640-709)
Basilissa vero Deo dicata bis quingentenos sanctae messis manipulos evangelicae praedicationis falce metens in area tortoris triturandos et horreis caelestibus condendos invexit.
297Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 360 (auctor 640-709)
LX. reginas et bis quadragenas pelices, propter perenne puritatis privilegium obsidem saeculi, monarchum mundi, rectorem poli, redemptorem soli archangelo pronuntiante, paracleto obumbrante praecordiis trepudiantibus feliciter suscipere meruit.
298Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 361 (auctor 640-709)
Verum mihi de Mariae perpetua virginitate, quae ante sacri seminis receptaculum virgo favorabilis exstitit et post caelestis puerperii praeconium virgo favorabilior permansit, sollicite scribenti repente ad memoriam rediit, quomodo Caecilia, virgo sacratissima, indultae iugalitatis consortia ac pacta proci sponsalia obtentu castitatis refutans velut spurca latrinarum purgamenta laudabili spiritus fervore contempserit, despexerit, respuerit; quae, licet organica bis quinquagenis et ter quinis sonorum vocibus concreparet armonia, acsi letiferos Sirinarum concentus, cum inexpertos quosque ad vitae pericula pellexerint, sub praetextu integritatis surdis auribus auscultabat.
299Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 375 (auctor 640-709)
Hanc, inquam, cum Cyprianus, qui per idem tempus aruspicum celeberrimus et post Soroastren et Simonem magorum praestantissimus fuisse memoratur, adhibids Leviathan argumentis strofosique deceptionum muscipulis ad thalami copulam et maritale consortium flectere nequiret, ilico per castissimam Iustinae virginitatem, qua omnes contrariarum virium machinas exterminans eliminaverat, invictum Christi tropeum et ineluctabile bravium licet paganus prudenter intellexit ita prorsus, ut actutum ecclesiastico exorcismo catacizatus et parturientis gratiae vulva in baptisterio regeneratus, ubi seni vel bis terni gradus collocantur, catholicorum coetibus adscisceretur, quatenus, qui magorum molimina funditus everteret et medullitus amitteret, versa vice supernorum sacramenta caelitus cognosceret et efficeretur impavidus praedicator, qui fuit pervicax fidei refragator, sicque per septenos ecclesiae gradus paulatim proficiens ad summum pontificatus apicem feliciter perveniret.
300Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 398 (auctor 640-709)
Cuius pater in palatio magistri militum officio fungens, cum eadem sobolem suam liberalibus sofismatum disciplinis imbueret, turrem eidem minaci proceritate in edito porrectam et forti liturae compage constructam erexit, in qua cum bis senis puellis, iuxta ritum indegitamentorum timiama diis ut adoleret et holocausta turificaret, a patre culturis delubrorum dedito inconsulte cogeretur; sed cum se ab unica filia merito spretum comperisset et deauratas simulacrorum effigies, Iovis scilicet et Apollinis simulque Veneris, stuprorum amatricis, minutatim in frusta confractas animadverteret, ilico diversa tormentorum genera eandem filiam nexatura cruentus carnifex et truculentus parricida potius quam pius pater crudeliter machinatur.
301Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 1 (auctor 640-709)
PRAEFATIO. METRICA TIRONES NUNC PROMANT CARMINA CASTOS Et laudem capiat quadrato cardine virgO. Trinus in arce Deus, qui pollens saecla creaviT, Regnator mundi regnans in sedibus altiS Indigno conferre mihi dignetur in aethrA Cum sanctis requiem, quos laudo versibus istiC. Arbiter altithronus, qui servat sceptra supernA, Tradidit his caeli per sudum scandere limeN Inter sanctorum cuneos, qui laude perennI Rite glorificant moderantem regna TonanteM. Omnitenens dominus, mundi formator et auctoR, Nobis pauperibus confer suffragia certA Et ne concedas trudendos hostibus istinC, Sed magis exiguos defendens dextera tangaT, Ne praedo pellax caelorum claudere limeN Uel sanctos valeat noxarum fallere scenA, Ne fur strofosus foveam detrudat in atraM, Conditor a summo quos Christus servat OlimpO, Pastor ovile tuens, ne possit rabula raptoR Regales vastans caulas bis dicere puppuP, Omnia sed custos defendat ovilia iam nunC. Maxima, praecipuum quae gestas numine nomeN, Addere suffragium mater dignare precatU! Nam tu perpetuum prompsisti lumine lumeN, Titan quem clamant sacro spiramine vateS, Cuius per mundum iubar alto splendet ab axE Atque polos pariter replet vibramine fulmeN: Rex regum et princeps populorum dictus ab aevO Magnus de magno, de rerum regmine rectoR. Illum nec terrae nec possunt cingere caell Nec mare navigerum spumoso gurgite vallaT Aut zonae mundi, quae stipant aethera celsA. Clarorum vitam, qui castis moribus istiC Auxiliante Deo vernabant flore perennl, Sanctis aggrediar studiis edicere paupeR, Tanta tamen digne si pauper praemia prodaT, Omnia cum nullus verbis explanet apertE. SOTSAC ANIMRAC TNAMORP CNVN SENORIT ACIRTEM Omnipotens genitor mundum dicione gubernans, Lucida stelligeri qui condis culmina caeli, Necnon telluris formans fundamina verbo, Pallida purpureo pingis qui flore virecta; Sic quoque fluctivagi refrenans caerula ponti, Mergere ne valeant terrarum litora limphis, Sed tumidos frangant fluctus obstacula rupis, Arvorum gelido qui cultus fonte rigabis Et segetum glumas nimbosis imbribus auges; Qui latebras mundi geminato sidere demis: Nempe diem Titan et noctem Cynthia comit; Piscibus aequoreos qui campos pinguibus ornas Squamigeras formans in glauco gurgite turmas; Limpida praepetibus sic complens aera catervis, Garrula quae rostris resonantes cantica pipant Atque creatorem diversa voce fatentur: Da pius auxilium clemens, ut carmine possim Inclita sanctorum modulari gesta priorum, Ut prius ex prosa laudabat littera castos; Sic modo heroica stipulentur carmina laudem, Ut fasti seriem memini dixisse priorem Et dudum prompsit voto spondente libellus!
302Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 36 (auctor 640-709)
Non ergo argenti squalescit spreta libella, Uncia bis senis quam pensat lancibus aequa, Quamvis auratis praecellat fibula bullis Amplius aut certe flavescant petala fulva; Nec lanterna tibi vilescat vitrea, virgo, Tergore vel raso et lignis compacta salignis Seu membranarum tenui velamine facta, Quamlibet aerata praecellat forte lucerna Aut furvas lichinus illustrans luce latebras; Pallida nec lunae spernuntur lumina noctu, Caerula dum fuscat tenebris nox saecula furvis, Plus licet ex centro Titan vibramina fundat, Cum nimbi fugiunt et fervet torridus aether; Nec putei laticem spernendum ducimus altum, Anthlia quem sursum solet exanthlare cisternis, Quamvis praecipua praecellant flumina fontis, Frigida quem gelidis progignit glarea limphis; Mergula nec penitus nigris contemnitur alis Ingluviem ventris squamosis piscibus implens Garrulus aut etiam vilescit graculus ater, Qui segetum glumas et laeti cespitis occas Depopulare studet carpens de messe maniplos, Quamquam versicolor flavescat penna pavonis Et teretes rutilent plus rubro murice cycli, Cuius formosa species et fulva venustas Omnia fabrorum porro molimina vincit; Sic caro, mirandum fatu, putrescere nescit, Ut referunt nobis veterum documenta virorum: Quod signum et species est virginitatis amandae, Quae calcare solet devota mente nefandas Spurcitias mundi spreta putridine carnis.
303Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 54 (auctor 640-709)
Certius idcirco promulgat tempora Christi Omnibus antiquis praesaga voce prophetis; Annorum numeros explanans ordine recto Nuntiat in mundo nostri cunabula regis, Iam quadringentis annorum cursibus absque Bis novem scribens aetatum lustra fuisse, Donec prodiret Christus regnator in orbem.
304Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 88 (auctor 640-709)
Quem pater ingeminans alta bis clamat ab arce; Tunc ruit in faciem prostrato poplite Paulus Stipatus tenebris et clari luminis expers: Quamvis caecatus sentiret damna pupillae, Ast tamen e caelo vidit fulgescere solem, Pectora qui semper lustravit luce serena.
305Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 103 (auctor 640-709)
Porro conflictum gessit dedaseulus idem Contra bis senos certantes arte magistros, Qui pignus mundi fallaci voce negabant, Dum mediatoris spernebant dona vocantis, Lucida perpetuae qui pandit limina vitae.
306Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 128 (auctor 640-709)
Lucida digessit venerandus opuscula doctor Cum ratione pia pandens ab origine prima, Qualiter hunc mundum summi prudentia patris Tempora praesentem tunc per bis terna dierum Fecerit aeterno disponens saecula nutu.
307Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 336 (auctor 640-709)
Tum tres expendit sportas cum pane refertas, Quas prius exorans palma benedixerat alma; Bis binis exin nutrivit mensibus omnes, Ut numquam penitus farris fragmenta negaret Nec tamen exhaustis cessaret sportula crustis; Sic quoque naturam pinguis cumulavit olivi, Ut quoixdam Helias legitur cumulasse propheta Lenticulae crassum fecundans ore liquorem.
308Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 560 (auctor 640-709)
Lucifer idcirco desorto climate caeli Nigra satellitibus stipatus Tartara farsit; Caelicolas ista prostravit belva superbos, Qui prius angelica fulserunt luce corusci Sedibus et superis florebant sorte beata: Tertia stellarum rueret dum portio praeceps, Lucida bis tantum manserunt sidera sursum.
309Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 488; 4 (auctor 640-709)
Nam quemadmodum alternatim reciproca facessante noctis nebula mellifluum examen, emergente axe tenus aequore Titane, glescentium culmina tiliarum per florulenta ad crates graciles sarcinatum flava baiolans gestamina asportat, eodem modo, ni fallor, lurconum conglobatio lectorum, [tunning tat frid], ac residua sagax discipulorum caterva florigeris agiographae ex arvis non solum artes grammaticas atque geometricas bisternasque omissas fisicae artis machinas, quin immo allegoricae potiora ac tropologicae disputationis bipertita bis oracula aethralibus | opacorum mellita in aenigmatibus problematum siticulose sumentes carpunt et in alveariis sofiae iugi meditatione letotenus servanda condentes abdunt, e quorum catalogo tuam proficisci solertiam praeda onustam atque torrentis fluentis sacrosancti propinatam redundantemque excellens fama percrebruit.
310Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 488; 5 (auctor 640-709)
Quam ob rem tuum affabilem discipulatum ceu cernuus singultatim arcuatis poplitibus subnixisque precibus efflagito, ut oblitterata nequaquam memoria excedat, quod Pacificus caelitus ambrosia praeditus, subrogatus genitore iure hereditario, bis quaternis temporum lustris Israhelitici plebis imperii sceptro fungens almo auctus spiramine prompsit dicens: Bibe aquam de cisterna tua et fluenta putei tui; diriventur fontes tui foras et in plateis aquas divide; solus habeto eas nec sint alieni participes tui.
311Aldhelmus Schireburnensis, Rhythmi, p1; 4 (auctor 640-709)
Tum libertate potita Et servitute sopita Spissa statim spiramina Duelli ducunt agmina, Quibus bis sena nomina Indiderunt volumina.
312Aldhelmus Schireburnensis, Rhythmi, p1; 11 (auctor 640-709)
Tunc pari lance limpida Librae torpebat trutina; Zodiacus cum cetera Cyclus fuscatur caterva, Quem Mazaroth reperimus Nuncupari antiquitus, Bis senis cum sideribus Per Olimpum lucentibus; Nec radiebat rutulus, Sicut solebat, Sirius, Quia nubis nigerrima Abscondunt polos pallia.
313Aleandro Gerolamo, Mocenica, 1; 71 (auctor 1574-1629)
Bis septem hanc circum praestanti corpore nymphae, Ornatae gemmis variis, comitantur euntem.
314Alexander de Roes, Memoriale, 7; 1 (auctor -1288)
Item dominus egrediens mundum bis approbavit et honoravit cesarem sive Romanum imperium.
315Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1386C
Et sic ordinatis omnibus suis, liber in monasterium ingrediatur, et ibi per unum annum huiusmodi poenitentia maceretur, scilicet ut a Pentecoste usque ad sancti Michaelis festivitatem bis in unaquaque hebdomada ieiunet in pane et aqua.
316Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1341A
LVII bis. Rescriptum Alexandri papae II ad Petrum abbatem Gellonis, quo monasterium Gellonicum sub defensione sedis apostolicae suscipit. (Anno 1068.)[ Gall. Christ. tom. VI, p. 274.]
317Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1348B
Ex antiqua namque consuetudine parochianae ecclesiae Clusini episcopatus bis in anno quasdam conditiones episcopo exhibebant semel in maiori hebdomada ante Pascham, secundo vero dum episcopus synodale concilium celebraret.
318Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1426A
Si quis vero, quod non optamus, possessiones, ecclesias, villas, civitates, et castra sanctissimi Benedicti invaserit, et bis aut ter admonitus non emendaverit, sciat se auctoritate Dei omnipotentis, et beatae Mariae semper Virginis, et beatorum apostolorum Petri et Pauli, et beati Benedicti, et omnium sanctorum, esse excommunicatum, et perpetuo anathematis vinculo innodatum, et a regno Dei alienatum, et cum diabolo, et eius atrocissimis pompis, et Iuda, Iesu Christi Domini nostri proditore, aeterno supplicio, aeternaeque maledictione deputatum; et sicut lucernae exstinguuntur, ita ante Deum lucerna illius exstinguatur; nisi forte res iniuste invasas sancto Benedicto reddiderit, et dictorum poenitentiam gesserit.
319Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0453A (auctor c.1103–1181)
CDL bis. Ecclesiae Mutinensis immunitates et privilegia confirmat. (Laterani, Maii 4.)[TIRABOSCHI, Memorie Modenesi, II, 93.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MXIII. Ad eumdem. - Pro eodem, adversus Lambertum de Nigella et Oilardum de Landrecies. (Tusculani, Ian. 6.)[ Ibid., col. 677.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCIV. Ad eumdem. - Ut totis viribus studeat impedire matrimonium inter filium regis Franciae et filiam Frederici imperatoris. (Anagniae, Sept. 6.)[ Ibid., col. 991.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCXXIV. Ad eumdem. - Pro abbate Maurimontensi adversus vexationes plurium nobilium. (Anagniae, Mart. 6.)[ Ibid., col. 1006.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCXVI. Ad clerum Pisanum. - Ut populum ad solvendas canonicis decimas inducant. (Anagniae, Aug. 6.)[UGHELLI, Italia sacra, III, 404.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCXXI. Ildebrando presbytero cardinali duodecim Apostolorum, apostolicae sedis legato, respondet ut « electum qui nuper abiurato schismate ad unitatem Ecclesiae redierit, faciat a catholicis episcopis suffraganeis Aquileiensis Ecclesiae consecrari. » ?(Ibid., l. I, tit, 6, c. 5.)
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCXXXI. Ad Petrum cardinalem S. Chrysogoni, apostolicae sedis legatum. - Conqueritur de Parisiensi episcopo, quod archidiaconatum, contra mandatum papae et appellationem factam, contulerit. (Anagniae, Nov. 6.)[MANSI, Concil., XXI, 964.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCLXXXII. Ad Albertum archipresbyterum et canonicos Bononiensis Ecclesiae. - Eorum privilegia confirmat. (Ferrariae, Maii 6.)[SAVIOLI, Annal. Bologn., II, II, 69.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCCXIII. Monasterium S. Udalrici tuendum suscipit eiusque bona et privilegia confirmat. (Venetiis in Rivo alto, Aug. 6.)[ Monum. Boica, XXII, 187.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCCXIV. Ad Richardum archiepiscopum Cantuariensem, apostolicae sedis legatum, et suffraganeos eius. - De pace cum imperatore Friderico reconciliata. (Venetiis in Rivo alto, Aug. 6.)[MANSI, Concil., XXI, 918.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCCXIX. Ecclesiae S. Donatiani Brugensis protectionem suscipit, bona et possessiones confirmat. (Venetiis in Rivo alto, Sept. 6.)[MIRAEI, Opp. dipl., II, 1330.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCCCXCIX. Monasterium S. Blasii de Nigra-Silva tuendum suscipit eiusque bona et privilegia confirmat. (Laterani, Mart. 6.)[GERBERT, Hist. Nigrae Silvae, III, 102.]
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MCDXLVII bis. K(anutum), illustrem Sweorum et Gothorum regem, episcopos et nobilem virum ducem, universumque clerum et populum per Gothiam constitutos ad servandas leges maritales, colendos sacerdotes dandasque decimas hortatur. Monet, ne « exhaeredatis legitimis filiis bona omnia ecclesiis derelinquant, » neve « homines, in potatione et ebrietate occisos, quasi sanctos more infidelium venerentur. » Remittit iis « quadragesimam, quae est ante festum S. Michaelis, excepta sexta feria. » Gratias agit, quod se « in multis necessitatibus suis per Richardum presbyterum visitaverint. » (Tusculani, Iulii 6.)[LILIEGREN, Dipl. Suecan., I, 61].
320Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311C (auctor c.1103–1181)
MDXVII. Ad Belam Hungariae regem. - Ne archiep. Spalatino libere eligendo diutius impedimento sit. (Viterbii, Iul. 6.)[FARLATI, Illyric. sacr., III, 212.]
321Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Ex dono marchionis Otaker alpem Scoberen ad idem praedium pertinentem.
321Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Nam in synodo Symmachi papae statutum legitur: Non placuit laicum statuendi in ecclesia aliquam habere facultatem, cui subsequendi manet necessitas, non auctoritas imperandi.
321Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Ego Adicio diac. card. S. Theodori.
321Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
321Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Esus carnis et sanguinis apud eos nullus omnino erit, nisi tantum infirmis; ova et caseos comedendi potestas indulgebitur eis, excepta quadragesima ante Natale Domini, a festo Sanctae Crucis usque ad Nativitatem Domini ieiunabitur, excepta festivitate Omnium Sanctorum, a Nativitate Domini usque ad Epiphaniam licebit eis bis comedere, ab illo die usque ad Pascha ieiunabunt, excepta Purificatione beatae Mariae, in ecclesia silentium tenebunt semper, nisi de confessione; in mensa nulli fratrum permittitur nisi soli magistro de necessariis; a Completorio usque ad capitulum, post primum factum silentium ubique tenebunt, nisi necessitate compellente; ad mensam eorum mulieres non comedent, nec consanguineae, nec extraneae, nec infra septa eorum nocte requiescent, nec officinas sine legitimo teste ingredientur.
322Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0522A (auctor c.1103–1181)
Decernimus praeterea ut praepositus ecclesiae tuae semel et bis in anno de iniuncta sibi administratione in capitulo, in tua et fratrum praesentia rationem reddere compellatur, et nulla ei subsit facultas de rebus immobilibus sine tuo et sanioris partis capituli consensu quidquam in detrimentum ecclesiae alienare, et si quid ex his rebus alienavit, aut in posterum alienabit, tu et capitulum tuum id legitime revocandi facultatem liberam habeatis.
323Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0616B (auctor c.1103–1181)
Nos vero considerantes professionem ab eo Cantuariensi Ecclesiae nomine Herefordensis exhibitam posse satis, et debere sufficere, praesertim cum si alteram facere cogeretur, videretur idem episcopus violatae professionis argui, et cum non sit consuetudo Romanae Ecclesiae, ut aliquis occasione translationis suae professionem bis facere compellatur, respondisse tibi nos et consuluisse meminimus, ut prima illa, quam Herefordensi in ecclesia praedecessori tuo ac eiusdem successoribus fecerat, contentus existeres, nec eum supra alia professione gravares.
324Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0735B (auctor c.1103–1181)
DCCXCVII bis. Privilegium Roberto Ecclesiae Catanensis episcopo concessum, Tusculani, XIII Kal. Septembris (Aug. 20), indict. IV, anno Incarnationis Dominicae 1171, pontificatus anno XII. (Haec tantum PIRRI, Sicilia sacra, I, 531.)
325Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0962C (auctor c.1103–1181)
Nosti siquidem, et omnia regna mundi noverunt, quomodo illa Orientalis terra viribus et laboribus fidelium Christi, qui de Francorum et Anglorum regnis illuc accesserunt, fuerit a paganorum spurcitia liberata, et hactenus ab eorum incursibus per Dei gratiam conservata, et nisi praedicta dissensio celeriter sopiatur, timemus admodum, sicut possumus de ratione timere, ne contra fideles Christi infidelium audacia crescat, et iuxta pravum suae iniquitatis propositum, in ignominiam Christiani nominis illam terram sanctam, illam utique ad quam tuendam et conservandam succingi debet omnium Christianorum devotio, praesumant invadere, cum undique ab inimicis Christi obsessa sit, et anno praeterito bis ab eis decursa fuerit, et sicut audisse te credimus combusta, et in locis pluribus devastata.
326Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0574B (auctor c.1103–1181)
DCX bis. Privilegium pro ecclesia B. Nicolai de Nugarol. (Beneventi, Mart. 23.)[ Chronique de l' Eglise d' Auch, Preuves, IIIe partie, pag. 63.]
327Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0681C (auctor c.1103–1181)
Unde venerabilis frater noster G. Catalaunensis episcopus, sibi Ecclesiam quam per quadraginta annos possederat abstulit, et in eum sententiam excommunicationis promulgavit, alia tamen occasione, quod videlicet bis per nuntium suum propter hoc citatus, ad suam praesentiam venire neglexisset.
328Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0576B (auctor c.1103–1181)
450 bis, exceptis subscriptionibus sequentibus: )
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
CMV. Ad Petrum abbatem Sancti Remigii. - Ut qui terram hominis Hierosolymam profecti invaserat, eam restituere compellatur. (Tusculani, Mart. 30.)[MANSI, Concil., XXI, 923]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MXLV. Ad Henricum Remensem archiep. - Pro magistro Radulfo. (Anagniae, Nov. 30.)[MARTEN., Ampl. Collect., II, 994.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MLXXI. Ad eumdem. - De causa inter canonicos Sancti Laurentii Belvacensis et episcopum Belvacensem. (Anagniae, April. 30.)[ Ibid. ]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCXL. Ecclesiae de Stokes protectionem suscipit bonaque ac privilegia confirmat. (Anagniae, Iun. 30.)[ Ibid., p. 1010.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCL. Monasterii Sanctae Mariae de Monte-Regali protectionem suscipit, possessionesque ac privilegia omnia confirmat. (Ferentini, Dec. 30.)[MARGARINI, Bullar. Casin., II, 185.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCLXXXII. Archiepiscopis et episcopis mandat ut « omnes qui vota vel alteros reditus Ecclesiae Compostellanae dare teneantur, compellant ut vota et reditus persolvant. » (Ferentini, Iun. 30. - Vide FERRER, Historia del apostol. de Iesus Christo Sanct Iago, Madrid, 1610, in-fol., p. 279.)
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCV. Canonicis S. Quintini concedit ne episcopus Noviomensis « plures quam triginta equitaturas ad eorum ecclesiam ducere audeat. (Anagniae, Maii 30.)[COLLIETTE, Mém. du Vermandois, II, 339.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXI. Ad episcopum Ausonensem, eiusque capitulum. - Monet ut ecclesiam de Granoylers, quam iniuste detinebant, monasterio Rivipullensi restituant. (Anagniae, Iun. 30.)[MANSI, Concil., XXI, 1062.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXVIII. Monasterio S. Germani de Pratis Parisiensi capellam S. Ioannis asserit. (Anagniae, Aug. 30.)[BOUILLART, Hist. de Saint-Germain des Prés, pr. 42.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXXVII bis. Ad capitulum S. Petri in Wessinsbrunn. - Ne expulsum abbatem schismaticum denuo recipiant. (Anagniae, Sept. 30.)[LEUTNER, Hist. monast. Wessofont., 211.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXXVII ter. Ad eosdem. - Ut Henricum et Carolum fratres recipiant. (Anagniae, Sept. 30.)[ Ibid. ]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXXXIV. Ad clericos Alexandrinae Ecclesiae. - De novo episcopo ipsis concesso vel aliunde translato. (Anagniae, Ian. 30.)[ Ibid., col. 911.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXL. Monasterii S. Mariae de Florentia bona, iura et privilegia confirmat. (Anagniae, April. 30.)[MARGARINI, Bullar. Casin., 20.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCLVIII. Petro, tit. S. Chrysogoni presbytero cardinali, apostolicae sedis legato, mandat ut monasterium S. Maglorii Parisiense tueatur, a Ludovico Francorum rege sibi commendatum. (Beneventi, Dec. 30.)[MANSI, Concil., XXI, 968.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCLXIV. Petente A. episcopo Laudensi confirmat sententiam ab Ariberto, quondam S. Anastasiae presbytero cardinali latam, qua vicedominatus Ecclesiae Laudensis Lanfranco de Trissino militi Laudensi ademptus erat. (Anagniae, Dec. 30.)[UGHELLI, Italia sacra, IV 669.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCLXXIX. Ad Petrum tit. S. Chrysogoni presbyterum cardinalem, apostolicae sedis legatum. - Mandat se cum Friderico imperatore nondum pacem fecisse; iubet hortetur Francorum regem ut factas cum Henrico Anglorum rege pactiones observet. (Ferrariae, April. 30.)[MANSI, Concil., XXI, 966.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCLXXXIX. Ad praepositum et capitulum Mutinense. - Sancit ne canonicis extra morantibus beneficia conferantur. (Venetiis in Rivo alto, Maii 30.)[TIRABOSCHI, Mem. stor. Modenesi, III, 70.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCXC. Ad eosdem. - Intra paraecias Mutinenses iniussu episcopi et capituli Mutinensis construi ecclesias vetat. (Venetiis in Rivo alto, Maii 30.)[ Ibid. ]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCCVII. Guidoni archiepiscopo Senonensi eiusque suffraganeis eadem iisdem verbis scribit quae superiore ad Willelmum Remensem epistola. (Venetiis in Rivo alto, Iul. 30.)[MANSI, Concil., XXI, 991.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCCVIII. Ad capitulum generale ordinis Cisterciensis. - De reconciliatione Frederici imperatoris. (Venetiis in Rivo alto, Iul. 30.)[MARTEN., Thes. Anecdot., I, 1847.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCCXXXVI Tabulam auream a Casinensi coenobio alienatam eidem restituit, eamque in posterum alienare sub anathemate prohibet. (Anagniae, Ianuarii 30.)[MARGARINI, Bullar. Casin., II, 185.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCCLXXXI. Canonicorum Ecclesiae Caesenatis possessiones confirmat. Laterani, Maii 30.)[UGHELLI, Italia sacra, II, 451.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCCCLXXXV. Willelmo abbati S. Dionysii eiusque successoribus usum mitrae, annuli, sandaliorum concedit. (Laterani, Mart. 30.)[D. FÉLIBIEN, Hist. de l' Egl. de St-Denys, Pr., p. CXI.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCDVII. Privilegium pro Ecclesia Imolensi. (Laterani, Mart. 30.)[UGHELLI, Italia sacra, II, 630.]
329Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270B (auctor c.1103–1181)
MCDLXI. B[artholomaeo], archiepiscopo Turonensi, apostolicae sedis legato, scribit, cum persuasum habuerit, eum « proxima Dominica, qua cantatur Laetare Ierusalem (30 Mart.), vel Ego sum pastor bonus » (4 Maii). Ad sese accessurum,nuntium eius venisse. Addit se Ludovici Francorum regis et Philippi regis precibus adductum « usque ad proximum festum B. Martini (11 Nov.) licet non sine multo et gravi onere R. electi Dolensis, apud se per annum et amplius exspectantis, terminum prolongare, » quo accedere eum iubet. [MARTEN., Thesaur. Anecdot., III. - Cf. supra epist. 1440.]
330Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1283A (auctor c.1103–1181)
MCDLXXXII bis. Privilegium Ulrico Aquileiensi patriarchae concessum. [UGHELLI, Italia sacra, V, 65.]
331Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, p2; 26 (auctor -1271)
Describuntur etiam sub regno eius bis CXLIV milia, secundum quod in quolibet XII mensium anni David et Salomoni XXIV milia servierunt.
332Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, p2; 27 (auctor -1271)
Hoc erant simul VIII milia et LXXX milia et CC milia, sicut bis CXLIV milia insimul computati aequaliter eodem numero per omnia respondent.
333Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 4; 62 (auctor -1271)
Unde etiam sicut duodecies XXIV milia serviebant annuatim regi David, ita bis CXLIV milia ponit Iohannes; qui superiori numero Iudaeorum aequaliter respondent, ut uno homine plus vel minus non ponatur in isto numero a Iohanne, quam fuerint sub regno David.
334Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 6; 90 (auctor -1271)
Sexies enim quinque Iudaei fuerunt XXX venundati uno denario bilibris tritici, id est bis quinque Iudaeos, qui tantum praecedebant alios virtute et robore, quantum triticum praecedit dignitate hordeum, accepit praedictus rex in potestatem, ut venderet eos denario uno.
335Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 7; 69 (auctor -1271)
Qui numerus multiplicatus, id est duodecies XXIV milium, reddit bis CXLIV milia.
336Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 123 (auctor -1271)
Et cum domino suo trepidus nuntiasset, quanta velocitate fuerit deprehensus, rex ad Dei hominem accessit, nec ausus accedere se in terram dedit, et cum bis terque surgere iussus, tamen surgere non auderet, Dei famulus regem prostratum de terra levavit, eumque de actibus suis increpans et spatium vitae suae et quaedam, quae facturus erat adhuc, ei insinuans, mansuefactum aliquatenus abire permisit.
337Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 723 (auctor -1271)
Verum, quia audivimus, sed non intelligimus, vel audimus et non curamus, vel audimus et non facimus, vel facimus et non perficimus, ideo Deus misericordiarum et Deus totius consolationis non semel, non bis, immo multotiens loquitur, ut audiatur.
338Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 726 (auctor -1271)
Numquid semel aut bis clamavit in Ecelesia: Audite me, et vivet anima vestra?
339Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 12; 192 (auctor -1271)
Superius ostendimus quartum dimidium annum esse designatum per dies MCCLX. Bis enim quartus dimidius annus sunt anni septem, quibus isti reges invicem fortissime dimicaverunt.
340Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 13; 224 (auctor -1271)
Unde mirum est, si Antichristus infra quartum dimidium annum bis tot animas mittat ad infernum sicut iste in annis paene sexcentis, cum seducti ab Antichristo post mortem suam credantur reversuri esse ad fidem.
341Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 8 (auctor -1271)
Bis tot milia hominum erant secundum Paralipomenon per singulos menses, id est annuatim, servientes regi David; super cuius sedem Iesus Christus filius eius sedet.
342Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 16; 415 (auctor -1271)
Sic factum est, ut Iherusalem bis uno caperetur anno, primo per regem Babyloniae et Sarracenos de manu Thuricorum, secundo per peregrinos de manu eiusdem regis Babyloniae et suorum.
343Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 20; 373 (auctor -1271)
Tunc non habuerunt electi tribulationem quarto dimidio anno, sed annis decem persecutio gravissima vexabat Ecclesiam, et cessavit episcopatus Romae annis septem, mensibus sex, diebus XXV. Septem anni sunt bis quartus dimidius annus.
344Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 20; 389 (auctor -1271)
David habuit CCLXXXVIII computatos et annuatim sibi servientes et Salomoni; sic Iohannes ponit bis CXLIV milia, qui etiam insimul computati iamdicto numero aequaliter respondent.
345Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 2; 32 (auctor 1157-1217)
Sergiolus bis septenum perdurat in annum Prenarrans qualis sergius esse uelit.
346Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 26; 107 (auctor 1157-1217)
Tunc pede bis bino gradiens enigma resoluit Thebanum misere condicionis homo.
347Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 6; 58 (auctor 1157-1217)
ab igneo feruore dilectionis cocco bis tincte designate.
348Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 42; 10 (auctor 1157-1217)
In die gloriose resurrectionis; bis tibi comparuit dominus.
349Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 1, 3; 3 (auctor 1157-1217)
Vide quod dominus bis scripsit in terra cum iudicaturus esse in quo instruimur⸝ quia nos iudicaturi debemus digito discretionis in terra cordis nostri scribere ut iam dictum est.
350Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 1, 15; 6 (auctor 1157-1217)
Cum enim permittet se coli cultu diuino~ immo etiam adhoc compellet gentes; aderit uox de celo dicens bis.
351Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 61; 1 (auctor 1157-1217)
Quoniam igitur simplicibus lectoribus me debitorem constitui bis enim iniunctum est petro ut agnos pasceret.
352Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2b, 2; 509 (auctor 1157-1217)
Bis senus numerus domorum siderum.
353Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 5; 63 (auctor 1157-1217)
Cesaris inperium per tempora longa latebit Et binum gladium delonge papa tenebit Inprobitas galli confines subpeditabit Asperitas apri per galli strepa meabit Per duo bis centum iungas nonagintaque mille Fraude sue gentis gallus trimerabitur ille Aquila consurget; aprum sibi consociabit Hii duo cum uulpe quartum regem cruciabunt Gallo deuicto cunctos reges superabunt Albion albania sibi iungat arrogoniam Vnanimes ibunt quibus sua iura redibunt Tunc erit in terra dolor ingens et mala guerra Stragem terra dabit fratrem vix frater amabit Gens contra gentem faciam troiam via dura Quid dicam plerique nec erit quam pauit egentem Clerus taxatus minimos dabit et monachatus Prodolor hoc minimus non spernet episcopus unus Qui placeant regi facient contraria legi.
354Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 11; 134 (auctor 1157-1217)
Ad laudem item gloriose magdalenes facit; quod bis dominus post gloriosam resurrectionem ei apparuit.
355Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 26; 51 (auctor 1157-1217)
qui prius bis uictoriam de filiis israel consecuti fuerant.
356Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 5, 1; 2 (auctor 1157-1217)
in foribus portarum ur bis; profert sua uerba dicens.
357Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0940B
II agnoscit auctor Vitae S. Hugonem « annis bis senis et diebus quinquaginta tribus » ante suum ad eum accessum fuisse episcopum; et subdit se ab eo tempore « annis tribus et diebus quinque » nunquam, nisi una unica nocte, ab eius comitatu abfuisse, dum Hugo postea vixit.
358Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0942C
His praestructis, statuamus iam Robertum Lincolniensem, si non anno 1166, uti Wintonienses Annales volunt, saltem ante diem 25 Martii anni sequentis obiisse, adeoque quindecim illos annos, quibus ante consecrationem Walteri sedes illa tam egregia vacasse dicitur ab autore Vitae S. Hugonis, praeterlapsos fuisse, si non in fine anni 1181, certe ante diem anni 1182. Addamus quindecim his annis annum unum, non inter vacationis tempus computandum, quo Walterus, teste Cambrensi, sedem Lincolniensem rexit, et bis sedecim annis addamus etiam annos duos et semi, quibus post translationem Walteri iterum sedes illa vacavit.
359Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0961B
Cum Lincolniensis Ecclesiae praesulatum annis iam Hugo bis senis, et diebus quinquaginta tribus religiosissime administrasset, placuit sanctitati suae parvitatem meam de vitae claustralis dulcedine in sollicitudinem suarum qualecunque solatium assumere, suoque inseparabiliter lateri sociare.
360Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0983C
Illa namque dioecesis, bis quaternos continens archidiaconatus, per novem et eo amplius distenditur comitatus.
361Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1022D
Ad suam vero Withamiam singulis propemodum annis semel aut bis secedere vir sanctus consueverat.
362Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1062C
Tam vero infesta mihi, et adhuc existit ista, ut credo, inimici suggestio, quod bis hodie perrexi, ut meipsum de ponte huius villae praecipitarem in fluvium.
363Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1038C
Ad haec illa: « Scio equidem bis factum sermonem a Domino tibi aliqua praecipientem, quae ego quidem minus adverti, sed, quia tibi praeciperetur, certo certius intellexi.
364Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1039B
Intendens quoque sollicitius ad mensam Dominicam coram vobis, et in manibus vestris corpus Domini nostri Iesu Christi sub specie infantis parvuli bis supra calicem a vobis elevatum, indignis licet oculis, evidenter conspexi.
365Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1071C
Cum igitur die sacratissimo Resurrectionis Dominicae oblaturus ex more ille ad manus accessisset episcopi, altario assistentis, aurea ei numismata a cubiculario suo, sicut mos regius exhibebat, bis sena dabantur in palmam.
366Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1110C
Hinc milliaria bis dena computantur usque ad civitatem qua eramus venturi.
367Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1099B
Cilicium bis aut semel mutari sibi vix permisit, quod sudore quasi luto concretum et restis more contortum, inter corpus et tunicam eius, ex laterum frequenti conversione reperimus, et quod etiam cutem ei enormiter abrasisse, nescio quot in locis, deprehendimus.
368Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0930A (auctor 1060-c.1131)
Non enim iudicabit Deus bis in idipsum.
369Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0955A (auctor 1060-c.1131)
CAP. LI. Quod bis sit Dominus tranfiguratus in carne.
370Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0955A (auctor 1060-c.1131)
Quod ut plane in omnibus sacramentis suis ostenderet, bis est transfiguratus, cum esset in carne.
371Algerus Leodiensis, De sacramentis, 180, 0835C (auctor 1060-c.1131)
» Item quod recedenti esset amissum, redeunti esset iterandum, fierentque duo baptismata, quibus bis renasceretur spiritualiter, semel natus carnaliter.
372Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1257C (auctor 1015-1085 -)
Denique bis novies iuvenis tua nobilis aetas Solis, ut anfractus verterat et reditus, Totus in arma ruis, neque te nisi congrua bellis Praemia delectant, militiaeque loci; Impetus, ira, furor, labor, impatientia, virtus, Motibus his etiam proxima si qua manent.
373Altilio Gabriele, Carmina, 1, 16; 3 (auctor 1436-1501)
Illa gradum simulat propiorem sanguinis, ast haec Quod matri fuerat mater amica tue; Atque bis tam belle simulatis oscula libas, Nec dubitas tacito non bona verba loqui.
374Altilio Gabriele, Carmina, 1, 32; 17 (auctor 1436-1501)
Ille opibus titulisque potens cui rex socer et cui Regia sit talami federe iuncta soror, Cui pars Campani non ultima paruit agri, Parebantque arces, prisca Suessa, tuae: Ille fidem testesque deos bis peierat, ille est Pro facinus tanti duxque caputque mali.
375Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1364C (auctor -c.1143)
Et nisi mens aliquando ex abstinentiae virtute tumesceret, nequaquam hanc velut inter magna merita Pharisaeus arrogans studiose numeraret, dicens: Ieiuno bis in sabbato (Luc. XVIII, 12).
376Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1401C (auctor -c.1143)
Quantum ad praesentem etenim percussionem spectat, recte dicitur: ignis exarsit ab ira mea; quantum ad aeternam damnationem, apte mox subditur: Et ardebit usque ad inferos deorsum; licet a quibusdam dici soleat illud quod, iuxta septuaginta Interpretes, in Naum propheta scriptum est: Non vindicabit Deus bis in idipsum (Naum. I, 9).
377Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1401C (auctor -c.1143)
Quibus tamen si consensum praebemus, quamlibet culpam bis feriri non posse, hoc ex peccato percussis et in peccato suo morientibus debet aestimari: quoniam eorum percussio hic coepta, illic perficitur; ut incorrectis unum flagellum sit quod temporaliter incipit, sed in aeternis suppliciis consummatur, quatenus eis qui omnino corrigi renuunt iam praesentium flagellorum percussio sequentium sit initium tormentorum.
378Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1141C (auctor -c.1143)
Recte ergo numerari bis potuit, quia per utrumque parietem, quasi duo in se latera ostendit.
379Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1373B (auctor -c.1143)
Hinc etiam per quemdam Sapientem dicitur: Adolescens, loquere in tua causa vix: et si bis interrogatus fueris, habeat initium responsio tua (Ezech.
380Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1186B (auctor -c.1143)
Iubilaei quippe requies, quinquagenarii numeri mysterio continetur, et quinquagenarius bis ducitur ut ad centenarium perducatur.
381Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1228A (auctor -c.1143)
CAP. LXXVI. - Ieiuno bis in sabbato (Luc. XVIII, 12).
382Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1228A (auctor -c.1143)
Pharisaeus qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo; qui praemisit: Deus, gratias ago tibi.
383Amalteo Cornelio Paolo, Carmina, 1, 15; 102 (auctor 1460-1517)
Pro quo si liceat veras expromere voces, Hoc tibi polliceor, nec me mea decipit ales: Quom bis signiferum renovatis cornibus orbem Cynthia curet equis, membrorum mole soluta Candidus aeterni repetes pia sidera coeli, Qua post Erigonem spacium patet: en tibi tota Brachia collegit contracto Scorpius astro, Hic ubi iusticiam discat de Caesare magnus Iuppiter et regere astriferos pacatius axes.
384Amalteo Cornelio Paolo, Carmina, 1, 15; 119 (auctor 1460-1517)
Sic Caesar fessus dudum languentibus annis (Namque bis octonos Pisae perfecerat orbes) Parcarum non fregit opus, sed stamine functo Ad vacuum vitam supremis reddidit astris.
385Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 1, 5; 2 (auctor fl.366-384)
qui enim semel peccauerit, reparare se debet ne denuo peccet, ne par sit ei qui se uicerat, ut iterum si non peccet, iam superior habeatur, quia semel elisus bis triumphauit.
386Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0314C (auctor 366-384)
Semel enim seminans, bis metet; ita ut si futuris consulit spebus, nolit eos subiectos habere, sed magis se eis inclinet; quia a Deo huius rei accipiet mercedem.
387Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0330A (auctor 366-384)
Bis se raptum dicit, id est, primo hinc usque ad tertium coelum, deinde in paradisum coelestem, in quo latroni dixit Dominus, quod futurus esset cum eo in paradiso, inquit (Luc. XXIII, 43) , Patris: illic ubi et civitas Dei dicitur esse Hierusalem mater nostra.
388Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0471B (auctor 366-384)
Omni enim hebdomada offerendum est, etiam si non quotidie peregrinis, incolis tamen vel bis in hebdomada; etsi non desint, qui prope quotidie baptizentur aegri.
389Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 10; 4 (auctor 340-397)
non enim in altis tabernaculorum fastigiis pretiosoque tectorum culmine, sed super timentibus eum bene placitum est domino et bis qui sperant super misericordia eius.
390Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 18; 9 (auctor 340-397)
aliis cruditas uocem simul rapuit et sensum, et si aliquibus cruditas noxia non fuit, bis ruinam fecit ebrietas.
391Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 22; 4 (auctor 340-397)
bis ergo uirtutibus uelut gradibus quibusdam mens eius ascendit in caelum, et dei secreta cognouit et confirmatus est et repletus, ut Laban scrutans domum eius nihil apud eum inane, nihil uacuum repperiret, nulla simulacra, nullam effigiem uanitatis.
392Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 49; 9 (auctor 340-397)
et confirmauit Esau dicens : iuste uocatum est nomen illius Iacob; subplantauit enim me iam bis et primogenita mea accepit.
393Ambrosius Mediolanensis, De Helia et ieiunio [CSEL], 29; 2 (auctor 340-397)
bis armis munita processit et omnem Assyriorum circumuenit exercitum.
394Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 1, 24; 9 (auctor 340-397)
quia dominusinluminabitsuper eos, sicut dixit Iohannes — uel quia nae bis qui adsuunt ceruicalia ad euertendas animas populi.
395Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 37; 8 (auctor 340-397)
quod autem iterauit somnium Pharao bis, quia uerum erit uerbum a deo et festinabit deus facere illud.
396Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthae [CSEL], 26; 2 (auctor 340-397)
non putant onera esse, si pretiosa sint, non existimant uincula esse, si in bis thensaurus coruscet.
397Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 28; 4 (auctor 340-397)
primum ergo indigentia esset et fames, deinde ex bis sequeretur edendi sine intermissione conti ouatio.
398Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 59; 3 (auctor 340-397)
bis enim causis minuitur diluuium, quibus creuit.
399Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 128; 6 (auctor 340-397)
inrationabilis ergo miscetur inrationabilibus passionibus et ea quae sunt malitiae agrestis atque praedurae uenator huiusmodi explorare consueuit atque bis potiri atque delectari.
400Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 70; 5 (auctor 340-397)
et sententia uos paternae censitionis bis adstringit et professio creditorum.
401Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 1, 17, 1; 4 (auctor 340-397)
qui autem a malo temperant, non, si semel aut bis declinauerint culpam, statim beati, sed si potuerint culpae contagium per omne tutae suae tempus euadere..
402Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 40, 24, 3; 3 (auctor 340-397)
Esau quoque ait de fratre siro: bis me iam subplantauit.
403Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 53; 11 (auctor 340-397)
a pastoribus etiam Maria fidem colligit, a pastoribus populus ad dei reuerentiam congregatur; mirati enim sunt de bis quae dicebantur a pastoribus ad ipsos.
404Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 81; 7 (auctor 340-397)
denique postea bis dicitur: ite in orbem uniuersum et praedicate euangelium, ut euangelicaepraedicationis uestigium proferentes toto dominicorum seriem circumferrent orbe gestorum.
405Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 61; 6 (auctor 340-397)
semel uirgam dixit, bis mitiora sub iecit adiciens mansuetudinem caritati.
406Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 168; 3 (auctor 340-397)
pollicetur dura cordis eorum apostolicis ligonibus esse fodienda, ut longo incultu situm mentis obductum sermo bis acutus inuertat et corde proscisso excitet sensum aerio spiramine iam uigentem.
407Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 36; 2 (auctor 340-397)
et prophetiae uera series et integra causa mysterii quod et captiui Iudaei secundo in Babyloniam Assyriamque ducentur, captiui in toto erunt orbe, qui negauerunt Christum, et Hierusalem quae uidetur-ab hostili exercitu calcabitur cadentibus Iudaeis in ore gladii et Iudaea omnis a nationibus credituris subicietur in ore gladii spiritalis, qui est sermo bis acutus, et fient signa diuersa in sole et luna et stellis.
408Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 35, 1; 4 (auctor 340-397)
quantum laborauit, ut bis in sabbato ieiunaret!
409Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 13, 6, 6; 2 (auctor 340-397)
o uulnus quod sarciri non possit, nisi forte relinquat subulam et sumat sibi gladium, quod pro Christi nomine non refutet uel quo corporalia a spiritalibus, umbram a ueritate distinguat, sumat dei uerbum, gladium bis acutum, et ex illo diuino ore doceatur mandatum domini, praescriptum legis agnoscere, quod non temporalis habeat obseruantiam celebritatis, sed salutaria et sempiterna remedia suco gratiae spiritalis infundat!
410Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1898C (auctor 340-397)
Vivus est enim Dei sermo et efficax, et penetrabilior omni gladio ancipiti, et pertingens usque ad divisionem animae ac spiritus; compagum quoque ac medullarum, et discretor cogitationum, et intentionum cordis: et non est ulla creatura invisibilis in conspectu eius, sed omnia nuda et aperta sunt oculis eius (Hebr. IV, 12 et 13) . Est enim verbum Dei gladius bis acutus. Sunt et alii duo gladii in Ecclesia de quibus dicitur: Domine, ecce duo gladii hic, ecclesiasticae scilicet potestatis et mundanae, quibus falsa repugnat misericordia.
411Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2138A (auctor 340-397)
Sic Titus fugientem numerum militarem bis revocavit a fuga, periculoque pariter exuit et opprobrio, virtute pari usus, et ad postremum pudore.
412Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0582D (auctor 340-397)
Non dixit semel, ne Filium sequestraret: non bis, ne Spiritum praeteriret: non quater, ne creaturas coniungeret.
413Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi, 14, 0592C (auctor 340-397)
Supplantavit enim iam me bis, et primogenita mea accepit (Ibid., 36) . 50. Sed forte dicas: In quo moram fecit, qui ad venationem a patre missus est?
414Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0657C (auctor 340-397)
Quod autem iteravit somnium Pharao bis; quia verum erit verbum a Deo, et festinabit Deus facere illud. (Gen. XLI, 25 et seq.) 38. Vetus somnium, res recentes.
415Ambrosius Mediolanensis, De lapsu virginis consecratae, 16, 0373A (auctor 340-397)
Habitu virgo, facto non virgo: bis adultera, et in actu, et in aspectu.
416Ambrosius Mediolanensis, De mysteriis, 16, 0406A (auctor 340-397)
Vides igitur prophetica gratia bis mutatam esse naturam et serpentis et virgae?
417Ambrosius Mediolanensis, De obitu Theodosii oratio, 16, 1394A (auctor 340-397)
Cur enim non praesumas gratiam, cum habeas praesulem certaminis misericordem; Misericors enim et iustus Dominus, et Deus noster miseretur (Psal. XI, 45) . Bis misericordiam posuit, semel iustitiam: in medio iustitia est, gemino septo inclusa misericordiae; superabundant enim peccata, superabundet ergo misericordia.
418Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0786C (auctor 340-397)
45. Et quia in medium id venit exemplum quod Dominus Iesus interficiet Spiritu oris sui, gladius quidam Verbi Spiritus intelligitur (Ephes. VI, 17) . Denique et in Evangelio dicit ipse Dominus Iesus: Non veni pacem mittere, sed gladium (Matth. X, 34) . Venit enim ut Spiritum daret, ideoque et in ore eius gladius bis acutus, utique gratia spiritalis (Apoc. XIX, 15) . Spiritus ergo Verbi gladius est. 46. Et ut scias inaequalitatem non esse, sed unitatem naturae, Verbum quoque gladius est Spiritus sancti; scriptum est enim: Accipientes scutum fidei, in quo possitis omnia tela maligni ignita exstinguere, et galeam salutis assumite, et gladium Spiritus, quod est Verbum Dei (Ephes. VI, 16, 17) . 47. Cum igitur Verbi gladius Spiritus sanctus sit, et Spiritus sancti gladius Verbum Dei sit; utique unitas est potentiae.
419Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0803A (auctor 340-397)
e singularitatem credas: non bis dicunt, ne Spiritum excludas: non sanctos dicunt, ne pluralitatem aestimes: sed ter repetunt, et idem dicunt, ut etiam in hymno distinctionem Trinitatis, et divinitatis intelligas unitatem: hoc cum dicunt, Deum praedicant.
420Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0929A (auctor 340-397)
Qui autem a malo temperant, non si semel aut bis declinaverint culpam, statim beati; sed si potuerint culpae contagium per omne vitae suae tempus evadere.
421Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1079A (auctor 340-397)
Esau quoque ait de fratre suo: Bis me iam supplantavit (Gen. XXVII, 36) . Qui supplantat, dolum facit, quo adversarium elidit, aut vulnerat.
422Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1167C (auctor 340-397)
Itaque hic bis ad diem curatur, et coeperat pulchre valere: sed dum eum nimio amore abstinere gestiunt, tussire de ventre plus coepit; et laborabit adhuc, nisi ad medicamenta sua revertatur.
423Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1227B (auctor 340-397)
Eas in se levita bonus interimit spiritali gladio, qui est verbum Dei bis acutum et validum (Hebr. IV, 12) . 9. Est et gladius spiritus, qui pertransit animam, sicut ad Mariam dictum est: Tuam ipsius animam pertransibit gladius, ut revelentur multorum cordium cogitationes (Luc. II, 35) . Nonne caro animae fraterno quodam copulatur consortio?
424Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, X; 103 (auctor 340-397)
Semel virgam dixit, bis mitiora subiecit, adiiciens mansuetudinem charitati.
425Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XIII; 49 (auctor 340-397)
Pollicetur dura cordis eorum apostolicis ligonibus esse fodienda; ut longo incultu situm mentis obductum sermo bis acutus invertat, et corde proscisso, excitet sensum aerio spiramine iam vigentem; ne radicem sapientiae terrarum acervus obruat et abscondat.
426Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 10, XXI; 143 (auctor 340-397)
36. Et prophetiae vera series, et integra causa mysterii, quod et captivi Iudaei secundo in Babyloniam, Assyriamque ducentur, captivi in toto erunt orbe, quia negaverunt Christum: et Hierusalem quae videtur, ab hostili exercitu calcabitur, cadentibus Iudaeis in ore gladii: et Iudaea omnis a nationibus credituris subiicietur in ore gladii spiritalis, qui est sermo bis acutus: et fient signa diversa in sole et luna et stellis.
427Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1236A (auctor 340-397)
Quantum laboravit, ut bis in sabbato ieiunaret!
428Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1382B (auctor 340-397)
O vulnus quod sarciri non possit, nisi forte relinquat subulam, et sumat sibi gladium quem pro Christi nomine non refutet, vel quo corporalia a spiritalibus, umbram a veritate distinguat: sumat Dei verbum, gladium bis acutum, et ex illo divino ore doceatur mandatum Domini, praescriptum Legis agnoscere, quod non temporalis habeat observantiam celebritatis, sed salutaria et sempiterna remedia succo gratiae spiritalis infundat.
429Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0200B (auctor 340-397)
In annos quoque ordinati sunt sol et luna: luna per trecentos dies duodenis vicibus suum cursum conficiens, consummat annum, secundum Hebraeos, aliquibus diebus adiectis; secundum Romanos, bis sexto semel intra quinquennium unius diei adiectione celebrato.
430Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1311B (auctor 1144-1159)
Rubet vero ut sphaera ignea, ut regis purpura, ut coccus bis tinctus (Exod. XXXI) , praeferens amorem Dei et proximi.
431Ammianus Marcellinus, Res gestae, 19, 2, 11; 1 (auctor c.330–c.391)
Amida circumsidetur, et intra biduum bis oppugnatur a Persis.
432Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0314D
Ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo.
433Amoenus, Enchiridion Veteris et Novi Testamenti, 61, 1075D (auctor fl. 490)
Bis septem spicae, vaccae totidem, Pharaoni Per somnum visae; portendunt dispare forma Uberis, atque famis duo per septennia tempus Instare, hoc solvit patriarcha, interprete Christo.
434Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0708D (auctor 1130-1138)
XIX bis. Ad quemdam episcopum. - Significat se hominium a Romanis excepisse, ac de abbate Farfensi tanquam de adversario queritur. (Anno 1130, Maii 15.)[MARTENE, Ampl. Collect., I, 698, ex cod. Casin.]
435Anamodus Ratisponensis, Traditiones Emmerammenses, 129, 0906C
In areis namque ac domibus cum universis simul aedibus, exceptis autem servorum mansiunculis, reliqua vero omnia ad supradictum sanctum contradidit atque transfudit, terris cultis et incultis, pratis, silvis, pascuis, aquis, aquarumque decursibus, molendinis, nihil quidem praetermittens, sed cuncta ad sanctum bis praedictum tradidit in manu Ambrichonis venerabilis episcopi et advocati eius Antarboti.
436Anamodus Ratisponensis, Traditiones Emmerammenses, 129, 0923C
E contra vero bis praescriptus praesul cum advocato suo tradidit eidem nobili de rebus S. Emmerammi in eodem loco totidem iugera de terra culta.
437Anamodus Ratisponensis, Traditiones Emmerammenses, 129, 0949A
, tradiderunt de rebus S. Emmerammi bis praedicto Owardo in proprium perpetualiter habendum ad Tagaratinga ecclesiam I, casam cum curte, horreum quoque, atque pomarium, hobas III cum omnibus appendiciis earum.
438Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0582B
Similiter autem anathematizantes omnes haereses et auctores earum, ut id ipsum dicamus omnes, sicut scriptum est, et schismata nullo modo germinent in Ecclesiis Dei, quae spirituali iam et bis acuto sententiae gladio sunt rescisa.
439Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0601A
Neque enim huiuscemodi mala, ut reor, ostendi sanctis, qui ibidem sunt, vel his qui sunt Ecclesiae illius, ut usque adeo mandatum Domini parvipenderent: praesertim cum Apostolus Philippensibus scripsit, gratias agens eis quod et Thessalonicam et semel et bis in usum sibi miserint, ubi et subdit: Habeo autem omnia, et abundo.
440Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0636B
Sed et bis, quemadmodum novit dominus meus et alios docet, fieri synodos in omni provincia per singulos annos regula sancit, iussionis imperialis nullam memoriam faciens, ad tuitionem salutaris fidei nostrae et correctionem omnium capitulorum quae divinae non conveniunt Ecclesiae legi.
441Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0642B
Si audieritis unam et unam, et aliam ac aliam, aut bis duas, aut bis quinque, quid intelligentes his qui hoc dicerent responderetis?
442Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0642B
Et dixerunt: Quoniam adiurasti nos, unam et unam, duas intelligimus, et alteram et alteram, duas intelligimus, et bis duas, quatuor intelligimus: similiter et bis quinque, decem.
443Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0686D
Eorum vero qui obtutu proprio viderant has, unus etiam ipse comes eiusdem Chemareos castri, nomine Mistrianus, existit, qui et vigilans cum militibus has non semel nec bis, sed et multoties contemplatus est, et primus patenter de his omnibus praedicavit, nobis illuc pergere non valentibus propter montis illius ascensum, id est verticis Caucasiorum, quo excelsior mons super terram non est, difficultatem, et tempus hiemis, insuper et confusionem gentium quae fit in partibus illis.
444Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0720C
Bis vero et ter eadem monita in somnis suscepi, et haec custodire volui, et usque in finem conservare desidero.
445Anastasius bibliothecarius, Interpretatio chronologiae S. Nicephori, 129, 0514A (auctor -879)
Anni universi ab Adam usque ad diluvium, secundum Septuaginta, sunt bis mille ducenti quadraginta duo.
446Anastasius bibliothecarius, Interpretatio chronologiae S. Nicephori, 129, 0535A (auctor -879)
Ab Adam usque ad diluvium anni bis mille ducenti quadraginta duo.
447Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0260B (auctor -879)
Nostis enim qualiter per pusillam accusationem exsul factus sit a bis millibus signorum ille qui ad regendum thronum fratris Domini sortitus est Iacobi.
448Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0482D (auctor -879)
Quoniam quidem regula est, quae dicit (Conc. Nic. cap. 5) : Bis in anno per singulas provincias oportet fieri per conventum episcoprum regulares inquisitiones: propter fatigationem et ut opportune habeantur ad iter [Gr., quod inopia laborent ad iter] agendum hi qui congregandi sunt, definierunt (Can. 8) sextae synodi sancti Patres, omni excusatione remota modis omnibus semel in anno fieri, et depravata corrigi.
449Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0037A (auctor -879)
Synagogas vero malignantium, imo speluncam latronum, et conventicula sanguinum, et fabricatorum mendacii, atque inventorum perversorum dogmatum, quas sub Michaele imperatore bis contra beatissimum patriarcham Ignatium, et semel adversus apostolicae sedis principatum factiose conspiraverunt, insolubilibus anathematis nexibus innodamus, et defendentes ea, vel impia gesta ipsorum celantes, et non potius, si haec invenerint, concremantes, et anathematizantes usque ad satisfactionem et obedientiam, dignos eadem anathematis sententia iudicamus.
450Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0062D (auctor -879)
Primum igitur de huiusmodi imploramus dari dispositionem; deinde de his qui ab illo manus impositionem susceperunt et secundum ea etiam ipsi similiter per omnia frustra nequiter egerunt; insuper de presbyteris, qui ex nostra consecratione consistentes, semel ei communicaverunt, vel fortassis bis et ter ex arcta angustia, non tamen subscripserunt iniustitiae chirographo, et rursus recesserunt, et usque in praesens voluntarie vacant; adhuc etiam de iis qui cum communione etiam subscriptionem gesserunt, mox autem otium complexi sunt; et super hos etiam de his qui manus quidem impositionem a Photio et voluntarie, et non voluntarie susceperunt, reveriti tamen, sacerdotio prorsus nullo modo functi sunt.
451Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0077C (auctor -879)
Sanctissimi vicarii senioris Romae dixerunt: Inclinet cervicem suam, verbo et scripto enuntiet peccatum suum, anathematizet quae iniuriose scripta et acta sunt, quae contra sanctissimum patriarcham Ignatium bis abrupte gessit; profiteatur se nullam contra eum machinationem aut commotionem deinceps acturum, sed hunc sicuti verum pontificem suum magno pudore suscepturum, et apostolicae cathedrae iudicia, tam de se, quam de Ignatio patriarcha promulgata, honorabiliter amplectatur.
452Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0113B (auctor -879)
- Pari etiam modo de conventiculis ab eisdem viris, Michaele scilicet imperante, seu Photio Constantinopolitano invasore, bis adversus fratrem et coepiscopum nostrum Ignatium factiose collectis, deliberamus, haec videlicet tanquam parricidalia medullitus exsecrantes.
453Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0116C (auctor -879)
Et post haec ascendens Niceta Deo amicissimus archidiaconus et notarius legit commonitorium sermonem ad Photium et partem eius a voce sanctissimorum vicariorum senioris Romae: Iam manifestum est, o dilectissimi fratres et consacerdotes, in praecedenti actione huius sanctae ac magnae synodi, quomodo admonitus sit Photius forensis et curialis, et pervasor Constantinopolitanae Ecclesiae, ut poneret cervicem suam, et verbo et scripto pronuntiaret peccatum suum, et anathematizaret quae inique acta et scripta sunt ab eo bis contra Ignatium patriarcham suum, et profiteretur nullam machinationem in eum vel commotionem se ultra facturum, sed hunc ut verum pontificem suum cum magna reverentia suscepturum, apostolicaeque sedis decreta, tam de se quam de Ignatio patriarcha prolata, honorabiliter amplexurum.
454Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0157D (auctor -879)
Consueverunt autem metropolitani bis in anno synodos facere, ideoque, sicut dicunt, ad patriarchale penitus non posse concurrere caput.
455Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 4a, 54; 11 (auctor -c.846)
Hodie denique sex gero lustra, duobus insuper annis et bis quinos menses, ex quo lumen recepi, de vulva matris meae egressus: nunquam tanta flagella passus sum, nunquam sic cohartatus, quomodo esterno a vobis fui die.
456Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 40, 74; 1 (auctor -c.846)
Dunque in tenporibus istius sanctissimi pontificis orta esset intentio de silva quae cognominatur Vistrum, sita Istriensis partibus, bis in Constantinopulis se detulit, ut talem Iustiniani augusti praesentia cunsumeret contentionem.
457Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 292, 29; 20 (auctor -c.846)
Bis senos inter fratres in principe sistis Ipse loco, legisque novae tibi dantur ab alto, Quis fera corda domas hominum, [quis] pectora mulcis Christicolasque doces tu omnes esse per orbem.
458Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 298, 42; 5 (auctor -c.846)
Cum bis ternos annos et quatuor tempora anni Valentinianus esset, divo Honorio, patruo suo, in imperium successit, qui triginta et unum annis in inperio durans, Romae occisus est in loco qui vocatur ad Laurum.
459Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 337, 96; 42 (auctor -c.846)
Qui subito somno arreptus, vino cumpulsus, tetigit bis et ter, ut probaret, forte num sopore gravi depressus esset, et misit vocare sceleris sui socium, ut citius veniret.
460Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 342, 98; 15 (auctor -c.846)
Qui bis septeno sacri diadematis anno, Tractatu vigili quo regit ecclesiam, Hanc quoque regentem reverendi culminis arcem Iunxit et eventum traxit ad arbitrium.
461Andreas de Perusio, Epistola, 7; 1 (auctor fl.c.1300)
De sanctis fratribus: quatuor nostri fratres martirizati fuerunt in Yndia a sarracenis, quorum unus bis in ignen copiosum iniectus illesus evasid.
462Andreas Fontis Ebraldi, Miracula Benedicti ex Andreae monachi historia, 160, 1241A
Corpore, Constanti, de sacro prode Posenni; Bis monitus, flagris tertio corriperis.
463Andreas Strumensis, Passio Arialdi, 2, 18; 3 (auctor c.1050)
Tot enim sanctorum nomina de ipsius ore non solum semel in die sed etiam bis terque audiebam procedere, quot numquam scripta in codice vidi nec alium proferentem audivi.
464Andreas Strumensis, Passio Arialdi, 2, 24; 3 (auctor c.1050)
Et sicut mea conscientia tunc testabatur et nunc testatur, si ipsi digiti gladii bis acuti acumen habuissent, nares absque vulnere nullo modo evaderent.
465Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1461A
, quem praedicti coniugiorum clericalium defensores corruperint, et corruptum peius intellexerint; docens istis solum ventilari quaestionem tunc inter Patres controversam, utrum ante baptismum bis coniugatus, post illum deberet censeri ligatus, adeoque a sacris ordinibus arceri, et non arcendum existimante S. Hieronymo, contrarium tenuisse Ambrosium, Innocentium atque Augustinum.
466Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1467A
Tot enim sanctorum nomina de ipsius ore non solum semel in die, sed etiam bis terque audiebam procedere, quot nunquam scripta in codice vidi, nec alium proferentem audivi.
467Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1481C
Et sicut mea conscientia tunc testabatur, et nunc testatur, si ipsi digiti gladii bis acuti acumen habuissent, nares absque vulnere nullo modo evaderent, quia odoris suavitas tam erat delectabilis ut nares valentiores essent ad odoriferos digitos intra se attrahendum quam brachii virtus ad retrahendum; nam quamplures dies, ut diu delectarer tanto odore, eo ab omni custodivi liquore.
468Andrelino Fausto, Amores sive Livia, 4, 1; 7 (auctor 1462-1517?)
Quis ferat ut nostro deiectum vertice monstrum Faustinae rabido detrahat ore chely, Quam rigidae quercus montanaque saxa sequntur, Qua lea, qua tygris, qua fera cuncta salit, Qua foret Eurydice superas revocata per auras Motaque bis Stygii pectora dura Iovis?
469Andronico Matteo, Epithalamium, 1; 77 (auctor fl.ca.1500)
Vixdum bis fuerat quinquennis Olympias acta, Iam Scythicos arcus, iam Parthica tela, sagittas, Iam Thracum norat pugnas animosque Laconum; Ut Galli sua gaesa ferant, ut pila Latini; Iamque hostem turbare gradu, iam caede superbus Arma triumphanti captiva appendere curru.
470Andronico Matteo, Epithalamium, 1; 90 (auctor fl.ca.1500)
Occurrunt Itali proceres atque obvia divae Agmina agunt; numen selecto munere certant Promeruisse novum: portatur, decolor Indus Quicquid Erythraeis solers exquirit in undis Callaicisque fodit terris quod sedulus Astur; Quod Panchaeus Arabs metit felicibus arvis Quaeque suis silvis extremi vellera Seres Depectunt, quod bis cognato murice Sidon Tingit et Idaea quicquid variatur ab arte.
471Andronicus Matthaeus, Epithalamium in nuptias Vladislai Pannoniarum ac Boemiae regis et Annae Candaliae reginae, Matthaei; 84 (auctor c.1500)
Vixdum bis fuerat quinquennis Olympias acta, Iam Scythicos arcus, iam Parthica tela, sagittas, Iam Thracum norat pugnas animosque Laconum; Ut Galli sua gaesa ferant, ut pila Latini; Iamque hostem turbare gradu, iam caede superbus Arma triumphanti captiva appendere curru.
472Andronicus Matthaeus, Epithalamium in nuptias Vladislai Pannoniarum ac Boemiae regis et Annae Candaliae reginae, Matthaei; 96 (auctor c.1500)
Occurrunt Itali proceres atque obvia divae Agmina agunt; numen selecto munere certant Promeruisse novum: portatur, decolor Indus Quicquid Erythraeis solers exquirit in undis Callaicisque fodit terris quod sedulus Astur; Quod Panchaeus Arabs metit felicibus arvis Quaeque suis silvis extremi vellera Seres Depectunt, quod bis cognato murice Sidon Tingit et Idaea quicquid variatur ab arte.
473Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0220D (auctor -c.895)
Ne cui autem in sex annis decem pariendi vices incredibiles videantur, lege Virgilium, in quo dicitur: Bis gravidae pecudes.
474Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0246D (auctor -c.895)
Bis retinet bina en sacrata volumina Regum, Quae patuere prius ore tonante sopho.
475Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0532A (auctor -c.895)
Nam Pharisaeus, ingressus templum, dicebat: « Ieiuno bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo, sed iustificatus magis publicanus quam ille exiit (Luc. XVIII) . » Ezechias quoque rex cum molestia corporis afflictus ad extremitatem pervenisset, in oratione compunctus dixit: « Obsecro, Domine, memento quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto.
476Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0314D (auctor -c.895)
Et quamvis non aperte dicatur pro Merob Sauli Philisthinorum David dedisse, tamen qui praecedentia et subsequentia perlegerit et scrutatus fuerit, inveniet eum bis Sauli praeputia Philisthinorum dedisse.
477Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0344B (auctor -c.895)
David bis esse unctus dicitur, similiter et Dominus Iesus Christus prius in populo Iudaeorum, post haec in populo gentium principatum sumpsit.
478Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0452D (auctor -c.895)
Recte auem bis quinae sunt mensae, non solum quia legislator quinque volumina scripsit, verumetiam quia tota series Testamenti Veteris quinque aetates saeculi complectitur.
479Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0483A (auctor -c.895)
Quid ergo hic Elias bis pastus ab angelo exprimit, nisi naturae infirmitatem?
480Angelramnus Metensis, Collectio canonum, 96, 1036A
Item clerici, si populum non erudierunt, ut legitimo episcopo obediant, si ad illos venire noluerint; et bis in anno concilia episcoporum celebrentur.
481Angelramnus Metensis, Collectio canonum, 96, 1040A
XX. Ut in provincia episcoporum concilia bis in
482Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 8; 1 (auctor 1470-1535)
Sunt geminae Veneres, Musaeque bis quinque, Dianae Et geminae, pulchrae quattuor et Charites.
483Anno Coloniensis, Diplomata, 143, 1586B (auctor 1056-1075)
Advocatum sibi abbas eligat, qui placitum bis tantum in anno habeat, et non plus quam XII caballos afferat.
484Anonymi, Frg. Parisinum de notis, p. 536, l. 17 (opus c.779-796)
bis dictum.
485Anonymi, Frg. Parisinum de notis, p. 536 (opus c.779-796)
Φ )͞ Φ ͞ ⁊͞ Graeca metafrasis et bis dictum et repugnans.
486Anonymi, Frg. Sangallense de epodo octosyllabo, p. 640, l. 23 (opus c.820)
facit autem uersum iambicum Simonides ter dictus et negotio ter repetitum sic, Simonides Simonides Simonides, negotio negotio negotio; et ut facit Vergilius in quodam iambico epigrammate thalassio thalassio thalassio, quod uocabulum bis dictum facit huic epodo parem.
Nor id Anonymus_1250_cps7, In Aristotelis De generatione et corruptione, 1, 5, 4, 6 found in Anonymus_1250_cps7
488Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 1, 4; 4 (auctor fl. 1346-1353)
Quas rex gratanter suscepit illumque Iohannem cum sua genitrice offendentes iam bis ad sui gratiam benigne conuocauit ab eis recipiens Tnini oppidum cum suis pertinentiis, quod et ipse rex suo nutu feliciter regit et gubernat.
489Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 3; 9 (auctor fl. 1346-1353)
Et eodem die bis duae naues maxime trium tectorum, quibus vrbs Iadrae debebat impugnari, causa conficiendi super eas ingeniorum edificia in scopulo mali consilii applicarunt.
490Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 4; 58 (auctor fl. 1346-1353)
Cessauit ipsum prelium, quod inchoauit a tertiarum hora, et vsque ad solis occasum consumauit, in quo ex obsidentium turba defecit inter plaga sauciatos et morti traditos prope octingenti, ex obsessis quippe numquam excessit numerus bis denarius exceptis vulneratis, de quibus copiosa extitit turba.
491Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 11; 22 (auctor fl. 1346-1353)
Sed nedum eiusdem diei hora bis tertia consummasset, cephas quidam plebis de eorum conditione inter principalissimos et capitales et tam diri seminator facinoris suis relictis gazzis cum suis affinibus a ciuitate refugit factusque sue patriae publicus proditor et conspirator.
492Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 17; 5 (auctor fl. 1346-1353)
Sed quadam decima nocte Octobris stipendiarii Iadrae, qui erant circa bis quadraginta, eorum aliqui cum obtento commeatu extra vrbem latuere, forsan aliquem ex obsidentibus adipisci potuissent, et ecce illi solitam normam penes fasceninas ciuitatis suos protrahunt gressus.
493Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 18; 9 (auctor fl. 1346-1353)
Monos ouum galinae ereis duodecim, pullus eius pro argenteis bis tetras fiebat concambium, genitrix pullorum vel capo aureum monos et semis venumdabatur, et omnium horum grandissimam vrbs gerebat penuriam.
494Anonymus, Liber scalae Machometi, III, 7; 4 (opus c.1260)
Et cum ultra per aliquid magnum spatium processissem, audivi quamdam aliam vocem, que me bis vocavit vocibus altis dicens: ‘Ha, Machomete, expecta me’.
495Anonymus, Liber scalae Machometi, XXXVII, 94; 4 (opus c.1260)
Et de huius modi comestionibus comedent ipsi bis in die quantum voluerint, videlicet in prandio atque cena.
496Anonymus, Navigatio Brendani, III; 1 (auctor c.800)
Igitur Sanctus Brendanus de omni congregatione sua electis bis septem fratribus conclusit se in uno oratorio cum illis et locutus est ad illos dicens: «Combellatores mei amantissimi consilium atque adiutorium a vobis prestolor quia cor meum et omnes cogitationes meae conglutinatae sunt in una voluntate.
497Anonymus, Aetna, 219; 8 (opus ca.50)
) solis scire modum et quanto minor orbita lunae est (haec brevior cursu ut bis senos pervolet orbes, annuus ille meet): quae certo sidera currant ordine quaeve suo derrent incondita gyro: scire vices etiam signorum et tradita iura [sex cum nocte rapi, totidem cum luce referri], nubila cur Phatne caelo denuntiet imbres, quo rubeat Phoebe, quo frater palleat igni, tempora cur varient anni (ver, prima iuventa, cur aestate perit?
498Anonymus, Aetna, 449; 10 (opus ca.50)
illae paulatim bis sena in milia pergunt.
499Anonymus, Appendix Vergiliana, p2; 15 (opus ante 100)
si non Assyrio fuerint bis lota colore Attalicis opibus data vellera, si nitor auri sub laqueare domus animum non angit avarum picturaeque decus, lapidum nec fulgor in ulla cognitus utilitate manet, nec pocula gratum Alconis referent Boethique toreuma, nec Indi conchea baca maris pretio est, at pectore puro saepe super tenero prosternit gramine corpus, florida cum tellus, gemmantis picta per herbas, vere notat dulci distincta coloribus arva; atque illum calamo laetum recinente palustri otiaque invidia degentem et fraude remota pollentemque sibi viridi cum palmite lucens Tmolia pampineo subter coma velat amictu.
500Anonymus, Appendix Vergiliana, p4; 62 (opus ante 100)
et tibi succrescant iuvenes bis Caesare digni (30) et tradant porro Caesaris usque genus.