'cura' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 17936 hits      Show next 500

1A Teramensis archipresbyter, Epistolae, 1; 7
Satis enim notorium est omnibus quanta cura quantaque procacitate domino P. sollicitus et fidelis extiterim, cum odia plurima et inextinguibiles inimicitias acquisierim.
2Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0461B (auctor c.945–1004)
Semper enim summae tranquillitatis quietem diligit, qui veritatis arcanum ratiocinando disponere gessit: quapropter ab ipsis disciplinarum rudimentis, sicut cervus desiderat ad fontes aquarum (Psal. XLI, 1), ita desideravit anima mea laboriosum spiritalis philosophiae otium quod ad multorum utilitatem verterem in honestum negotium; sed, meis peccatis praepedientibus, eo relicto, quodammodo ad saeculi sollicitudinem sum reductus, qui sub cura pastoralis regiminis quotidie sustentor aqua angustiae et pane tribulationis (III Reg. XXII, 27): corrodit me canino dente aemulorum supplantatrix calliditas, circumlatrat adversariorum frequens acerbitas, nec aliud contra me immurmurant, nisi quod monachorum senatum salvum esse volui, nostrae reipublicae augmentum quaesivi, ac cavillationi insidiantium auctoritate qua valui contradixi, nec abscondi omnino misericordiam et veritatem a consilio multo.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0433A (auctor c.945–1004)
Sin aliter, fratribus satisfac misso libello repudii, ac reddita episcopo cura pastoralis regiminis, ut alter qui dignus est quantocius succedere possit.
4Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0444A (auctor c.945–1004)
Haec itaque omnia vigilanti cura emendare iam secundo commonita sanctitas vestra non differat, ne si post hoc negligentes vos esse, quod non credimus, senserimus, aliter monasteriorum quieti prospicere compellamur.
5Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0445A (auctor c.945–1004)
» Gregorius Castorio episcopo Arimino, de supra dicta re (ID., ibid., IV, 43): « Luminosus abbas monasterii Sanctorum Andreae et Thomae in Ariminense civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat, pro qua re fraternitatem tuam hortamur ut, obeunte abbate monasterii ipsius ecclesiae, tua [cura] in describendis providendisque acquisitis acquirendisve eiusdem monasterii rebus, nulla se occasione permisceat.
6Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0449A (auctor c.945–1004)
Cum piae desiderium voluntatis et laudandae devotionis intentio sacerdotalibus sit semper studiis adiuvanda, cura est sollicitudinis adhibenda, ut ea quae pro quiete religionis et conversationis sint ordinata, ne dissimulatione negligere, ne quadam valeat praesumptione perturbare; sed, sicut hoc quod ratio exigebat non aliter oportuit definiri, ita quod definitum est non debet violari.
7Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568B (auctor c.945–1004)
GREGORIUS, natione Romanus, ex patre Marcello, sedit annis 15. mensib. 8. diebus 24. Fuit autem temporibus Anastasii, Theodosii, Leonis atque Constantini Augustorum, nutritus in parva aetate in patriarchio sub sanctae memoriae Domno Papa Sergio, atque Sacellarius factus Bibliothecae illi cura commissa est.
8Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0531A (auctor c.945–1004)
Virgilius in primo: Sidoniam puer ire parat mea maxima cura.
9Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0477B (auctor 1000)
Quale ministerium regis sit, et ipse sui officii nomine prodit, et totius regni suscepta cura innotescit; nec magis ulla sententia animum regis ad bene agendum subrigit quam diversorum principum clementia proposita sub exemplis, quia et Constantini imperatoris mansuetudo laudatur inter dissidentes episcopos, et Marciani pura fides inter haereticos et orthodoxos.
10Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0486A (auctor 1000)
Haec itaque omnia vigilanti cura emendare iam secundo commonita sanctitas vestra non differat.
11Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0503A (auctor 1000)
Sed si qualis fuit in requisitione cura, talis fuisset in discussione subtilitas, nihil ex eo quod de eo dictum est, fuisset ambiguum; sed utrum verum, an esset compositum, patuisset, quia iam contra ipsum dudum in Sicilia apud reverendae memoriae fratrem nostrum Maximianum talis quaestio, ut cognovimus, mota est.
12Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0729B (auctor fl. 923)
Tum foribus posuere larem, Vulcania cura; Hinc multare viros rentes et perdere turrim.
13Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0736A (auctor fl. 923)
Mi Germane sacer, cura ne spiritus olim Illa meus subeat, cuius miracula canto.
14Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0755 (auctor fl. 923)
Amphytappa laon [laicorum tapete undique villose populorum] extat, badanola [lectus in itinere] necnon; Effipiam [ornamentum decorum valde amant vestem putam vel gumfañ claram potionem per linteum] diamant, stragulam pariterque propomam Agagula [lenocinatio] caelebs aginat [fugat] pecudes nec ablundam [pateam]. Effipia et stragula praetexta est [C. vestis] aulica cura [palatina]. Utitur anabola [ornamentum muliebre] mulier, set abutitur ipsa. Convenit invalidis apozima [aqua cum variis cocta condimentis] nec ne placenta [pultis]. Cleronome Codrus [nobilis rhetor vel poeta] maneas unaque disertus [sis]; Cum fisco [saccus testiculorum] teneas yppos [equos]: uxorius [servator uxoris] haud sis. Nomine limphatici [dementis] careas, crisostomus [os aureum habens] ut sis. Aposicrarus ades [minister secretorum adesto], aforismos [breves sermones] os tibi servet. Basileus [rex] constes [sis], abstemius [sobrius], antigraphusque [cancellarius scriptor], Cosmographus [mundi descriptor], solumque tui catasscopus [explorator] esto. Gimnus, ab inlicitis, ne sisque biotticus [secularis mundanus] actor. Acrizimum [panem leviter fermentatum] celebres [frequentes], oroscopus [horarum inspector] esque [praecor] didasclus [magister]. Inque thoro amphyballum habeas [birrum undique villosum] effebus et absit [inberbis]. Canterus sit habunde tibi, sed amasius absit [qui ob turpitudinem amatur]. Cerritus [fumosus iracundus] caveas fore, perifrasticus [circumlocutivus] atque. Abbachus [tabula putoria] manui, niteatque teologus [divinus sermo] ori. Baccaulum [feretrum] fauste [feliciter propter] videas te ferre cloacae [fossae]; Prodigus, obliquus [distortus], monotaimus [luscus], subdotus, haud sis. Ludibrium vites, baratrum [infernum s. vites], sectare tropheum [laudem victoriae] Amphyteatra [loca spectaculi ubi pugnant gladiatores] procul tibi stent, egilopia [vulnera oculorum] necnon; Nam scrupulum generant ΨΙΧΗ, vexantque pupillas.
15Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0769B (auctor fl. 923)
Ac propterea volumus vos confortari, et consolari et exhortari, ut non habeatis tristitiam, sed cum omni cura observare vestram poenitentiam.
16Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0770C (auctor fl. 923)
Ergo necesse est vobis cum omni sollicitudine, et omni cura ut laboretis in omnibus operibus bonis, videlicet et non manducetis nimium, et non bibatis usque ad ebrietatem, neque ante horam, neque post horam; et studeatis vivere de vestra iustitia, non de rapina, quoniam sicut ait Apostolus, « Raptores regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI, 10) . » Memores etiam esse debetis terribilis sententiae, quam dixit Apostolus: « Qui in uno offendit omnium reus est (Iac. II, 10) ; » hoc est qui unum peccatum facit, offendit Deum, qui omnia peccata prohibuit nobis facere.
17Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1286B
EX LIBRO XV. DE CURA PRO MORTUIS.
18Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0070B (auctor fl. 1150)
Si nobilis et potens fuerit nomen habens iuxta nomen magnorum qui sunt in terra, tunc ei cura praecipua ludere in avibus coeli, curialium sequi incuriam, canibus grassari in bestiarum libertatem.
19Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0075A (auctor fl. 1150)
Candelabrum autem non hoc loco appellamus legalem obscuritatem, quae significatur per illud candelabrum Moysi, in quo describuntur spherulae et lilia (Exod. XXV) , sed neque prophetarum subtilitatem, quae significatur per candelabrum illud de quo in Zacharia legitur, in cuius cacumine duae olivae describuntur (Zach. IV) . Non etiam evangelicam veritatem, quae significatur per candelabrum illud de quo Dominus in Evangelio dicit: Nemo accendit lucernam et in abscondito ponit, neque sub modio sed super candelabrum, ut omnes qui in domo sunt lumen videant (Luc. VIII) : Sed potius candelabrum hic dicimus sanctam Ecclesiam, sicut Ioannes in Apocalypsi ait: Septem stellae, angeli septem sunt: et candelabra septem, Ecclesiae septem sunt (Apoc. I) . Lux ergo bonorum operum super candelabrum lucet, dum hi qui quodammodo super capita aliorum positi sunt, sive praelatione sive aliqua cura administrationis praesunt caeteris in solicitudine, et pro ipsis laborant, eisque praevident maiori studio et alacritate quam sibi propria operarentur.
20Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0107B (auctor fl. 1150)
Spiritualis enim languoris cura simile quiddam habet cum operibus curandis, quibus medici primo apponunt purgativa: secundo, mitigativa: tertio, sanativa: quarto, conservativa.
21Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0151D (auctor fl. 1150)
Recole vehiculum illud philosophiae, quod duobus pueris, qui sunt labor et amor, totidemque puellulis, quae sunt vigilia, et cura, portandum commiserunt, hoc significantes, quod ad philosophiae cognitionem non nisi per laborem et amorem, per vigiliam et curam potest perveniri.
22Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0151D (auctor fl. 1150)
O labor infructuosus, o amor erroneus, o vigilia stulta, o cura superflua.
23Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0152A (auctor fl. 1150)
Vere labor infructuosus est, qui nulla requie relevatur: amor erroneus, qui nullo igne spiritali accenditur: stulta vigilia, quam nulla sequitur utilitas: cura superflua, quam nulla comitatur securitas.
24Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0158B (auctor fl. 1150)
Canis enim animal blanditiis domesticum, latratu extraneum, morsu lupum insequitur, lingua sanat, et cura diligenti noctis excubias observat.
25Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0158C (auctor fl. 1150)
Lingua canis, medicina poenitentialis: cura excubiarum, solicitudo pastoralis est.
26Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0161D (auctor fl. 1150)
Eodem modo bonus pastor sive praelatus gregi suo cura pastorali debet assistere, ut forma gregis sui per exemplum bonae conversationis efficiatur.
27Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0172A (auctor fl. 1150)
Confessio etiam debet esse ordinata, ut claustralis suo praelato, et non alii culpas suas notas faciat: quia illius praecipue est adhibere remedium, qui in cura suscepit aegrotum.
28Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0254B (auctor fl. 1150)
Haec est perverso pectore cura minor.
29Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0255A (auctor fl. 1150)
Quartum et ultimum animae exilium est, malum curiositatis, quippe multis vanitatibus animo affecto sequitur cura superflua, et quod apud Salomonem difficillimum invenitur, investigat modo viam aquilae volantis in coelo, modo viam colubri super terram, modo viam navis in mari, modo viam viri in adolescentia sua (Ibid.) . Circa ista quatuor praecipue curiositatis vitium videtur occupari, per aquilam vero volantem in coelo, virum contemplativum: per colubrum super terram, quemlibet lubricum et criminosum: per navem in mari, negociatores seculi: per adolescentiam viri, bonae conversationis initium.
30Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0511C (auctor 969-988)
Non exsecutum esse quod ab urbe Virdunensi de reditu fratris G. mandavimus, acrior cura praesentium tempore effecit, dum et quod nolumus necessitas infert, et quod volumus aufert.
31Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516C (auctor 969-988)
Sit interim vestra pervigil cura ut secundum divinas et humanas leges res defuncti episcopi, tam mobiles quam immobiles, futuro reserventur episcopo: ne si, quod absit, mille cautum fuerit, in negligentes cum regalis censura, tum etiam gravior adhibeatur divina sententia.
32Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0520C (auctor 969-988)
In quo tamen mihi minima cura; quoniam si Deus votum meum prosperaret, habeo ex patrimonio meo, et ex mihi contingenti antecessorum meorum iure debito, unde hanc sibi penuriam pellerem, et optimi vini cum caeteris reddituum suorum benedictionibus veros dominos et divites possessores, si procurare id sciant, eos efficerem.
33Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 63, 163; 1 (opus 1158-1170)
Ad hoc nobis a deo pastoralis officii cura commissa est, ut beneplacentem deo religionem laboremus statuere et stabilitam exacta diligentia conservare, nec dubium, quod, si servorum dei iustis petitionibus benigne concurrimus, nostris oportunitatibus clementem dominum reperimus.
34Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 94, 219; 2 (opus 1158-1170)
Misso namque ad dominos cardinales domino abbate ad hoc, ut ego et ipse a cura Heidenheim absolveremur, ita ab eis remissus est ad nos, ut necessitate obedientie dirigetur usque ad vos.
35Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 23 (auctor -c.1150)
Mihi autem tanta est perficiende coniunctionis huius antiquitas, ut in grandi dono habiturus sim, si illius voluntati mea cura profuerit.
36Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 6; 10 (auctor -c.1150)
Imitamini ergo et vos, dilectissimi, pervigili cura.
37Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0917B (auctor fl. 964)
Quod si charitas patiens est atque benigna, stude fidelissima inter omnia patienter tolerare adversa, ipsaque quae toleras cura diligere.
38Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0921D (auctor fl. 964)
Non sit tibi cura videndi tuos propinquos vel amicos, quos in saeculo reliquisti, et per illorum curam tua oratio, tuaeque lacrymae non minuantur, ne cum uxore Loth retro respiciendo in salis convertaris statuam.
39Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0925B (auctor fl. 964)
Maxima autem in cura fuit, haec tibi scribere, religiosissima mater, ut ab utroque periculo te immunem custodias, videlicet ut curam corporis non Dei servitio praeponas: et rursus, ut Dei servitium explere queas, corporis necessaria illi ministrare non negligas.
40Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0487A (auctor 1068-1081)
Nortmannos autem foederibus ac bellis compressos eo modo retinuit, ut cura Franciam totam vastaverint, regnum eius vel minime nocuerint.
41Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0521A (auctor 1068-1081)
Cuius vitam emulatus et magisterium, solus ex dispositione tanti patris dignus inventus est, cui Hammaburgensis cura parrochiae crederetur.
42Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0550A (auctor 1068-1081)
Et cum omnibus esset talis, qualem singuli desiderabant, singularis cura eius et amor super clericis fuit, de quibus vix tolerare potuit, ut malum diceretur verbum.
43Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0559B (auctor 1068-1081)
Item in divinis ministeriis sollempniter obeundis, in honore sedis apostolicae, in fidelitate rei publicae, in sollicitudine etiam suae parrochiae, vix potuit habere comparem, aut qui in pastorali cura vigilantior esset in omnibus, si ita perseveraret.
44Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0593B (auctor 1068-1081)
([7.] Cap. 163.) At ille parvipendens omnium voces, simul etiam relicta rei domesticae cura, totus in curiam vehemens et in gloriam praeceps ferebatur, hac causa, ut ipse retulit, capessendae rei publicae quaerens primatum, quia dominum et regem suum inter manus trahentium non posset videre captivum.
45Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXXVII; 14 (auctor -1081)
Et quoniam Dani cum Nortmannis Hammaburgensi ecclesiae pastorali cura subiecti sunt, preterire nequeo, quanta mala per eos Dominus illo tempore fieri permiserit, et quam late pagani super christianos extenderint potentiam suam.
46Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXXVII; 23 (auctor -1081)
Urbes cum civibus, episcopi cura toto grege simul obruti sunt.
47Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXVIIII; 4 (auctor -1081)
Cuius vitam aemulatus et magisterium solus ex dispositione tanti patris dignus inventus est, cui Hammaburgensis cura parochiae crederetur.
48Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXVIIII; 8 (auctor -1081)
Et cum omnibus esset talis, qualem singuli desiderabant, singularis cura eius et amor super clericis fuit, quibus vix tolerare potuit, ut malum diceretur verbum.
49Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, I; 10 (auctor -1081)
Item in divinis ministeriis sollempniter obeundis, in honore sedis apostolicae, in fidelitate publicae rei, in sollicitudine etiam suae parrochiae vix potuit habere comparem, aut qui in pastorali cura vigilantior esset in omnibus, si ita perseveraret.
50Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVII; 3 (auctor -1081)
At ille parvipendens omnium voces, simul etiam relicta rei domesticae cura, totus in curiam vehemens et in gloriam preceps ferebatur, hac causa, ut ipse retulit, capessendae rei publicae quaerens primatum, quia dominum et regem suum inter manus trahentium non posset videre captivum.
51Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p3, 2; 2 (auctor fl. 1059)
Cura vigili rexerat ante.
52Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0614D (auctor 1145-1221)
Quatuor sunt in quibus haec vetustas potissimum consideratur, scilicet amor mundi, cura superflua proprii corporis, usus peccandi, defensio peccati.
53Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0616A (auctor 1145-1221)
Igitur qui, convertendi studio, primum innovationis suae gradum fecit in contemptu mundi, secundum facturus est in ingressu monasterii, in postponenda scilicet cura propriae carnis, quae tamen, iuxta Apostolum, in necessariis non negatur.
54Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0704A (auctor 1145-1221)
» Certe si non sanis, sed aegrotantibus necessarius est medicus, eadem ratione illis maior medici impendenda est cura in quibus abundant vulnera graviora.
55Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0443C (auctor c.1140–1212)
I. Solent, ut ipsi scitis, dilectissimi, qui veritatis amatores sunt et filii, cura vehementi quam saepe distendi, cum illaqueatos verbis oris sui (Prov. VI, 2) spontanee se perspiciunt, et aliquo vinculo promissionis obligari.
56Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0449D (auctor c.1140–1212)
Cuncti dies eius doloribus, et aerumnis pleni sunt, nec per noctem mente requiescit (Eccle. II, 23) . Hinc mentem dissipatam, et dilaceratam concutit timor, pungit dolor, cura distendit, suspicio perurit.
57Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0450A (auctor c.1140–1212)
Huic autem cogitationi, cum tot modis [al., hinc autem cogitatio cum tot motibus] impetuosa [al., huic cogitationi cura occupationum impetuosa], et tumultuosa se ingerens strepit sancto Noe intra arcam incluso, et ipse, et perfectus quilibet intra arcam pausans, conscientiae suae non minus necessarium, quam salubre existimat [deerat verbum]: ut deforis Dominus ostium claudat.
58Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0451D (auctor c.1140–1212)
In cogitatione prima, cura: in secunda, culpa; in tertia, phantasma.
59Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0451D (auctor c.1140–1212)
Cura per sollicitudinem pungens; culpa per iniquitatem mordens; phantasma per vanitatem irruens.
60Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0458C (auctor c.1140–1212)
In uno flagitium, in altero quoque facinus est Cura cum omni diligentia neminem laedere: ab omni teipsum re noxia continere.
61Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0460C (auctor c.1140–1212)
In prima, cura pungens; in secunda culpa remordens; in tertia phantasma irruens.
62Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0460D (auctor c.1140–1212)
Rectitudo vero cogitationis est, cum eam nec suffocat cura, nec inquinat culpa, nec eam a se alienat phantasma.
63Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0515A (auctor c.1140–1212)
In nono, de ablutione vestium, et cura infirmorum, atque de libris quotidie petendis.
64Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0532C (auctor c.1140–1212)
SERMO X. Ab eo loco Regulae B. Augustini: non sit notabilis habitus vester usque ad « indigentibus necessaria dare non differant, sub quorum custodia sunt, quae poscuntur. » De venustate honestatis. De castitate corporis. De spontanea confessione. De communibus custodibus vestium. De ablutione vestimentorum. De cura infirmorum, atque de libris quotidie petendis.
65Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0546D (auctor c.1140–1212)
XIV. Aegrotantium cura, sive post aegritudinem reficiendorum, sive aliqua imbecillitate etiam, seu febribus [al. sine febribus] laborantium, uni alicui debet iniungi, ut ipse de cellario petat, quod cuique opus esse prospexerit.
66Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0561C (auctor c.1140–1212)
Unde et Apostolus, cum in praedicatione sua, quod in necessariis licite carnis cura possit fieri occulte subintelligendum relinqueret, eam in desideriis fieri aperte prohibuit.
67Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0571C (auctor c.1140–1212)
Ille utiliter praeest, cui humilitas in cura regiminis non deest.
68Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0576C (auctor c.1140–1212)
Et quantum fratrum numerum sub sua cura se habere scierit: agnoscat pro certo, quia in die iudicii ipsarum omnium animarum Domino redditurus est rationem; sine dubio addita et animae suae.
69Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0616D (auctor c.1140–1212)
Nonne et hoc expertus est in se, qui dicebat: Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea (Psal. XXXI, 3) . Sed sic videntium, et aperientium seipsos, quae decet esse intentio, studium, et cura?
70Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0624B (auctor c.1140–1212)
Suscipiat itaque magnitudo vestra cum charitate, quae nostra protulit humilitas cum devotione: et si quid boni vobis in eo appositum est, cum quo et aliquid mali interpositum est; sic vestra, quaesumus, cautela devitare studeat spinam, ut cura quoque vestra excolere non negligat rosam.
71Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0706D (auctor c.1140–1212)
Quae bene de bysso retorta erant, quia prima incipientibus cura impendenda est, ut illecebras carnis simul ac spiritus refraenent.
72Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0736B (auctor c.1140–1212)
In agro namque herbae per se, et ex se oriuntur; sed bonae, quae in horto sunt, herbae hortulani et discretione alibi eliguntur, et labore aliunde afferuntur, et in horto ipso plantantur, plantatae rigantur, rigatae nutriuntur: quia naturali quadam institutione contenti, sub communi Christianitatis titulo laici quidem vivunt; sed de communi laicorum statu, qui ordinandi sunt clerici, sancti Spiritus inspiratione, quasi hortulani cuiusdam discretione eliguntur, et electi in clericatus culmine sub arctioris professionis loris sublimantur: quasi quaedam herbae, quae de communi agro assumuntur, et studiosa quadam cura in horto plantantur.
73Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0738A (auctor c.1140–1212)
Ad tempus quoque iudicum et regum, qui antiquo illi Dei populo in cura regiminis praefuere, status tertius spectat.
74Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0740D (auctor c.1140–1212)
Dirigatur, inquit, oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL, 2) . Haec tria sunt, quae in hac domo nostri continuo habere debent sacerdotes; quia semper cum a cura necessaria corporis vacant, vel in operatione, vel in lectione, vel in oratione esse debent: operatio ad ministrationem corporalem; lectio ad instructionem spiritualem; oratio ad contemplativam puritatem.
75Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0627C (auctor c.1140–1212)
Haec autem universis, absque ulla exceptione iustis, qui ex fide viventes (Rom. I, 17) , ex spe, quae non confundit, ex charitate, quae nunquam excidit (I Cor. XIII, 8) , salvati et succensi, diversis ab exordio mundi fuere temporibus, summa, et pene sola cura fuit, non tantum ut aeternam patriam per fidem esse crederent, verum etiam ut illam, qua illo pertingitur, viam, et per scientiam evidenter agnoscerent, et in agnita, quousque pervenirent, infatigabiliter per devotionem currere non cessarent.
76Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0764B (auctor c.1140–1212)
Ideo post dorsum pontificis praedicti ad aram consistentis, tres gradus depinximus; quia quicunque fructuosam suam esse desiderat orationem, necesse est ut hanc tripartitam cogitationem, quando orat, post dorsum mentis expellat; quatenus in eius pectore, prout sibi divina gratia ministraverit posse, orationis suae tempore non introducantur, vel cura pungens, vel phantasma irruens, vel culpa blandiens.
77Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0790B (auctor c.1140–1212)
Quando vero mens nostra de bonis, quae per corpus perpetranda sunt, operibus sollicite se cogitatione intromittit; quando, quomodo vitiis resistendum virtutibusque acquirendis insistendum sit studiose cogitat: quando omni cura exquirit, quomodo et oculi a vanitate claudendi sunt per contemptum mundi, et aures de curiositate obturandae per compunctionem animi, et olfactus a voluptate observandus per gravitatem boni desiderii, et gustus ab edacitate mortificandus per rigorem ieiunii, et lingua a loquacitate refrenanda per habenam silentii, et tactus ab impuritate compescendus per virtutem propriae mortificationis, et caeteri denique membrorum motus ab impuritate conservandi per maturitatem sanctae conversationis, haec mens summi in se Regis atrium construit, in quo cogitationes graves et mundae, quasi quidam et aetate maturi et puritate conspicui Levitae holocausta Domino immolant; in quo, inquam, atrio illi morales Levitae, cogitationes videlicet sanctae, humilitatis cultro taurum superbiae; castitatis, haedum luxuriae; maturitatis, vitulum lasciviae, caeterosque bestiales motus mortificare conantur.
78Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0827A (auctor c.1140–1212)
Talis mihi, Domine, in hoc contemplationis genere videris apparere electis tuis, qualis apparere solet rex aliquis praepotens et dives, quando privata hora in privato thalami sui loco, omni tribulatione sedata, omni postposita molestia, omni cura et sollicitudine omissa, cum dilectissimis uteri sui filiis in omni tripudio amoris et gaudio laetatur et gaudet, iucundatur et ludit.
79Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0837B (auctor c.1140–1212)
Et invenio certe; quia inter omnes quas condidisti creaturas, de rationali maxima tibi cura est, cui magna quadam tuae gratuitae gratiae praerogativa tuipsius cognitionem dignanter infudisti: quam, dum ad aeternitatem stare voluisti, ad imaginem et similitudinem tuam creasti.
80Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0838A (auctor c.1140–1212)
Cum igitur omnium et potens Creator, et sapiens dispositor, et benignus reformator sis, de creatura tamen rationali tam excellenter a te condita, maxima et specialis quaedam tibi cura est: ad cuius voluisti refluere bonum, et quod eam fecisti, et quidquid in mundo fecisti, et teipsum qui fecisti; ut habeant et a te excellentiam in creatione, et a creatura fomentum in necessitate, et a te, sed in te, consummationem in felicitate.
81Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0843B (auctor c.1140–1212)
CAPUT PRIMUM. Status religionis non vacat tentationibus. Nec id admodum mirandum aut curandum, sed eo potius omnis cura conferenda est, ut ne a tentationibus anima superetur.
82Adamus Scotus, Sermones, 198, 0108C (auctor c.1140–1212)
Hoc opus, hoc studium, haec cura ad paranymphos pertinet Sponsae.
83Adamus Scotus, Sermones, 198, 0195A (auctor c.1140–1212)
Deinde inter vos admittuntur et vocantur novitii: et illorum ordo, qui omissa omni occupatione exteriori et cura, solis interioribus intendunt, et appellantur claustrales.
84Adamus Scotus, Sermones, 198, 0195D (auctor c.1140–1212)
Ipse qui in novitiis venit, in claustralibus ambulat, qui auxilio ab ipso percepto, ascensiones in cordibus suis disponentes, in valle hac lacrymarum, eunt de virtute in virtutem, ut videant Deum deorum in Sion (Psal. LXXXIII, 7) et eo quidem expeditius eunt, eo etiam celerius perveniunt, quo ab exteriori funditus cura liberi, solis interioribus intendunt.
85Adamus Scotus, Sermones, 198, 0277C (auctor c.1140–1212)
Latitudo non praetensa: nihil eorum quae fecit odio habens (Sap. XI, 25); sed est ei cura de omnibus.
86Adamus Scotus, Sermones, 198, 0289A (auctor c.1140–1212)
Interiores ergo oculos ad eos coelos erigens, deprehende quam erat innocens Abel, qui cum a fratre legatur occisus, non legitur reluctatus (Gen. IV, 8) . Quam sanctus Henoch, qui sancte inter homines vivens, ab hominibus meruit auferri (Gen. V, 22) . Quam perfectus Noe (Gen. VI, 9) , qui universitate mundi per peccatum corrupta, in medio nationis pravae et perversae, quasi luminare luxit in mundo (Phil. II, 15) , et obediens voci Dei, quem ad eius praeceptum omissa omni rei cura familiaris, per annos circiter centum in sui fabrica occupatum, detinuit arca.
87Adamus Scotus, Sermones, 198, 0303A (auctor c.1140–1212)
Hoc est, cura illi maxima est de me, et mihi de illo: dilectae ab illo, et illum diligenti.
88Adamus Scotus, Sermones, 198, 0305B (auctor c.1140–1212)
Intendat virgo Virgini, Mariae Ioannes, Maria Ioanni: illa affectu materno; tu vero obsequio et cura filiali.
89Adamus Scotus, Sermones, 198, 0336B (auctor c.1140–1212)
miratur simili modo et Ioseph, dum singulorum statum perpendit ipse, qui eis adest in cura custodiae, securiorem, quam suus ipsius est, qui eos custodit.
90Adamus Scotus, Sermones, 198, 0369A (auctor c.1140–1212)
Cura cibare esurientem, potare sitientem, nudum vestire, hospitem colligere, venire ad incarceratum, visitare infirmum.
91Adamus Scotus, Sermones, 198, 0374D (auctor c.1140–1212)
O anima mea, haec cura et sollicitudo tua, primum quidem ut mortifices membra tua, quae sunt super terram (Colos. III, 5) , carnemque tuam crucifigas, cum vitiis et concupiscentiis (Gal. V, 24) : et spiritu facta eiusdem carnis mortifices, abstinens te a carnalibus desideriis, quae militant adversum te, conversationem tuam inter gentes habens bonam (I Petri. II, 11): emundans etiam te ab omni inquinamento carnis ac spiritus, perficiens sanctificationem in timore Dei (II Cor. VII, 1) . Quod si praeventa et superata, abstracta et illecta, minus his intenta, vel minus in his fueris studiosa, redi praevaricatrix ad cor, et arguens te, statue te contra faciem tuam. Dole et plora, geme et suspira (Iob III, 24) : et quasi inundantes aquae, sic rugitus tuus super otiositate et sterilitate, super mollitie et negligentia tua.
92Adamus Scotus, Sermones, 198, 0433C (auctor c.1140–1212)
Cum enim tot generibus aegritudinum tam in anima quam in corpore subiaceam, etsi quibusdam forte necdum subiaceam, cum ad ea tamen plene dispositus sum, quid mirum si me praevideam incursurum et morbum, nisi cura eum Medici praeveniat, et mortem, nisi ipsius eam operatio differat?
93Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0084B (auctor -875)
Capitolium urbis fulmine ictum, ex quo facta inflammatio, bibliothecam maiorum cura studioque compositam, aedesque alias iuxta sitas rapaci turbine concremavit.
94Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0317C (auctor -875)
Item Romae in crypta Arenaria, natale Tertullini martyris, quem beatus pontifex Stephanus baptizavit, et in albis presbyterum consecravit, cui inter caetera monita, praecipue commendavit: Frater, inquit, cura sit tibi diversorum requirere sanctorum corpora martyrum.
95Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0318A (auctor -875)
Cuius sanctum corpusculum venerabilium civium Lugduni urbis cura requisitum, a remotis terrae partibus cum alacritate et religione reportavit, atque in urbe sacerdotii sui sepelivit.
96Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0340B (auctor -875)
Ex provincia ergo hic Africana, civitate Tagastensi, de numero curialium parentibus honestis et Christianis progenitus, alitusque est ac nutritus eorum cura ac diligentia, impensisque saecularibus artibus eruditus apprime, omnibus videlicet disciplinis imbutus, quas liberales vocant.
97Ado Viennensis, Passio S. Desiderii, 123, 0437D (auctor -875)
Factum est autem ut vas plenum vini, propter adventantes qui inde haurirent, a ministro illius diligenti cura servaretur.
98Ado Viennensis, Privilegium, 123, 0443A (auctor -875)
Anno 870 Incarnationis Domini nostri Iesu Christi congregata sancta synodus Viennae metropolis Ecclesiae, domno et venerabili archiepiscopo Adone praesidente, et vigilantissima cura causas ecclesiasticas et filiorum suorum necessitates investigante, ac ecclesiastico more definiente, adveniens reverendus vir Manno praepositus coenobii sancti Eugendi Iurensis, adventus sui causam manifestans, protulit in medio, quamdam ecclesiam ex coenobio praedicto et infra Viennensem dioecesim sitam in villa Velnis, dotatam in honore sancti Petri, privilegio sibi concesso ab antecessoribus sanctissimi iam fati archiepiscopi, necnon ab ipso compontifice usque ad id tempus conservato, proclamante vici sancti Albani rectore desolatam esse: protulit etiam isdem venerabilis praepositus scripturam inquisitionis temporibus piae recordationis Domini Agilmari factae, eo quod et tunc temporis altercatio haberetur inter ipsarum rectores Ecclesiarum: sed quia eam sancta Synodus irritam iudicavit, eo quod canonicor . . . . . roboratam non vidit, placuit sanctissimo pontifici a capite per sanctissimos presbyteros omnem causam reiterari, quatenus veritate comperta altercatio diu ventilata firmaretur.
99Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0908B (auctor 814-878)
Quod cum eximia cura servantes, conferebant inter se quo in loco eiusdem monasterii id divinae voluntati concordantes humarent.
100Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0924A (auctor 814-878)
Cui ille venerandi vultus intuens personam: Domine, inquit, vobis cunctisque notum est, quantum nobis ac familiae nostrae Odo comes necnon populus ei favens inferat mali, ideoque iniunctum praecepto abbatis officium cura pervigili certatim dum provideo, quatenus navali effugio familia nostra servare a raptoribus valeat supellectilem suam, gravatus somno in hoc me stramine proieci.
101Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0945A (auctor 814-878)
Quidam vero ex fratribus cui tuendae basilicae cura delegata erat, cum ad nanciscenda supernae aeternitatis gaudia iugiter intentus suorumque peccatorum omni devoti cordis devotione a Domino deposcens indulgentiam e vestigio sacrati corporis ante altare resideret, psalmorum ac precum melodiam consueto sibi more satagebat persolvere devotissime: qui etiam inchoata altius protelans, lassitudine cogente obdormivit.
102Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0958A (auctor 814-878)
Lirinense monasterium eius cura reflorescit.
103Adrianus I, Epistola, 98, 1247C
Dominus ac Redemptor noster, qui provido suo consilio auctor est, dignatus est de coelis ex sinu Patris descendere . . . . Evangelium scientibus liquet quod voce Dominica sancto et omnium apostolorum principi Petro claves regni coelorum, et totius Ecclesiae cura commissa est.
104Adrianus I, Epistola, 98, 1248C
Ipsi quippe dicitur: Petre, amas me? Pasce oves meas (Ioan. XXI) . Ipsi dicitur: Ecce Satanas expetivit cribrare vos sicut triticum; et ego pro te rogavi, Petre, ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus confirma fratres tuos (Luc. XXII) . Ipsi dicitur: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam: et tibi dabo claves regni coelorum: et quodcunque ligaveris super terram, erit ligatum et in coelo: et quodcunque solveris super terram, solutum erit et in coelo (Matth. XVI) . Ecce cura ei totius Ecclesiae et principatus committitur.
105Adrianus I, Epistola, 98, 1270B
Item ex epistola sancti Gregorii ad Eusebium archiepiscopum Thessalonicensem directa (Lib. VII, ind. 2, epist. 8) : « Hortamur, ut cum omni vivacitate ac sollicitudine fraternitatis hoc vestra rimari cura non desinat, et si ab hac eos insontes pravitate repererit, scandalum de filiorum suorum mentibus habitatorum satisfactione removeat, atque inter omnes haereses specialiter Severum ac Nestorium anathematizent, etc.
106Adrianus I, Epistolae, 96, 1211B
Ob hoc debita nos eiusdem apostolicae pastoralis compulit sollicitudinis cura, quaeque ad stabilitatem piorum pertinere dignoscitur locorum, ubertim promulgari, atque olitanam consuetudinem eisdem venerabilibus locis apostolicae institutionis censura confirmari.
107Adrianus I, Epistolae, 96, 1237C
Sed in his omnibus ipse vos instruat, qui propter nos homo factus est, et qui dignatus est fieri quod fecit, ipse et charitatem sancti Spiritus sui ac amorem infundat in vos, et ab omni cura conservet, et oculos vestrae mentis aperiat, ut per cursum et agonem atque sollicitudinem vestrae dilectionis, apostolicam nostram imitantis priscae orthodoxae fidei traditionem, in partibus piorum imperatorum nostrorum sacrae ac venerabiles iconae secundum antiquum ordinem sistant, quatenus vestrum per hoc stabile permaneat sacerdotium.
108Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1259A
Quia beato Petro apostolorum principi Dominus noster oves suas, totam videlicet Ecclesiam, pretioso iam sanguine suo redemptam, post passionis vincula, post clavorum vulnera, et crucis ludibria, atque resurrectionis gloriam, tertio commendavit dicens: Pasce oves meas, pasce agnos meos (Ioan. XXI) , nos vice utique apostolatus illius, Domino in omnibus cooperante, fungentes, in virga aequitatis et iustitiae, in longanimitate benignae humilitatis et patientiae, gregem Domini pabulo spiritalis vitae pascendum, et cura solerti custodiendum divina suscepimus voluntate.
109Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1310C
Praesertim cum hos quos ab apostolica sede toto desiderio postulaveritis, et ab ipsis apostolorum principum tectis per legatos vestros salvos acceperitis, salvos rursus, dispositis rite propter quae missi fuerant ad propria remittere summa diligentia procurare debueritis, exemplo saltem provocati Michaelis decedentis imperatoris, qui quos ab apostolica sede suscipere meruit, idoneo sociatu praevio, ut nostrae illaesi praesentarentur ecclesiae solerti cura sategit.
110Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1628A
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare.
111Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1622B
In parochialibus scilicet ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare, quibus si idonei inventi fuerint, episcopus animarum curam committat, et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere.
112Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1591D
Quam duros etiam et remissos quosdam fratres et coepiscopos nostros multoties ad exhibenda tibi de malefactoribus tuis iustitiam invenias attendentes, id auctoritatis personae tuae ex benignitate sedis apostolicae decrevimus indulgendum ut videlicet, si de malefactoribus tuis et commissae tibi Ecclesiae et invasoribus bonorum ipsius in quibuscunque episcopatibus constitutis, ad episcopos illos ad quos cura illorum spiritualiter pertinet querelam secundo tertiove pertuleris et ipsi tibi iustitiam facere recusaverint, liceat tibi malefactores illos post secundam et tertiam commonitionem nisi tibi et Ecclesiae tuae, sicut rectum est, satisfecerint, auctoritate nostra excommunicationis sententia innodare et non ante a quoquam episcoporum eadem sententia relaxetur quam tibi de his quae adversus eos habueris satisfactionem exhibeant competentem.
113Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1630A
In parochialibus autem ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere et electos episcopo praesentare, quibus, si inventi fuerint idonei, episcopus animarum curam committat, et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere; chrisma vero, oleum sanctum, consecrationes altarium seu basilicarum, ordinationes monachorum, qui ad sacros ordines fuerint promoti, a dioecesano suscipiatis episcopo, siquidem catholicus fuerit, et gratiam atque communionem apostolicae sedis habuerit, et ea gratis ac sine pravitate voluerit exhibere; alioquin liceat vobis quemcunque malueritis adire antistitem, qui nimirum nostra fultus auctoritate, quod postulatur indulgeat.
114Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1512A
Statuimus etiam ut in parochialibus ecclesiis quas tenetis, sacerdotes idoneos eligatis et episcopo praesentetis, quibus, si idonei fuerint, episcopus animarum curam absque contradictione committat, ut de plebis quidem cura episcopo rationem reddant, vobis autem pro rebus temporalibus ad ipsum monasterium pertinentibus debitam subiectionem exhibeant.
115Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1515C
Praeterea in parochialibus ecclesiis, quas tenetis, liceat vobis sine alicuius contradictione idoneos sacerdotes eligere, et electos dioecesano episcopo praesentare; quibus, si idonei fuerint, episcopus animarum curam committat, ut de plebis quidem cura episcopo rationem reddant, vobis autem de temporalibus ad idem monasterium pertinentibus debitam subiectionem exhibeant.
116Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1614A
Et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere.
117Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1382D
Amodo igitur vestra intererit, praedictum filium nostrum Hugonem electum vestrum, cui vestrarum cura commissa est animarum, ita benigne et honeste recipere, atque magnifice honorare, ita etiam debitam in omnibus reverentiam et subiectionem impendere, quod et nos de tanta misericordia sola gratia vobis exhibita non debeat poenitere, et ipse devotionem vestram et studium in hac parte veraciter valeat commendare.
118Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1484C
Sancimus etiam ut in parochialibus ecclesiis quas monachi et canonici tenent tuo assensu presbyteros collocent, quibus si idonei fuerint curam parochiae committes, ut huiusmodi sacerdotes de plebis quidem cura tibi respondeant; illis autem pro rebus temporalibus debitam subiectionem exhibeant.
119Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1544C
Inter caetera quae nos de universalis Ecclesiae cura sollicitant, illud plurimum nos conturbat, si monasteria quae religione et rerum opulentia florere noscuntur, in utroque vel in eorum altero detrimenta sustineant.
120Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1399C
Nos quoque quibus a provisore omnium bonorum Domino universalis Ecclesiae cura, ipso disponente, commissa est, beneplacentem Deo religionem pro nostri officii debito laboramus statuere et stabilitam exacta diligentia conservare.
121Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1368A
Sane in parochialibus ecclesiis quas tenetis, presbyteri per vos eligantur et episcopo praesententur, quibus si idonei fuerint episcopus animarum curam committat ut de plebe quidem cura ei respondeant, vobis autem pro rebus temporalibus ad monasterium pertinentibus debitam subiectionem impendant.
122Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1400D
Licet omnium Ecclesiarum nobis cura et sollicitudo immineat, licet eas debeamus universaliter defendere, religiosa tamen loca nos convenit attentius confovere, et gratiora eis exhibere obsequia, qui propria relinquentes, in domo Domini elegerunt abiecti et despicabiles remanere, magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.
123Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1491A
Sacerdos siquidem, qui in eadem Sancti Michaelis ecclesia instituendus fuerit, ab abbate eligendus est, et tibi repraesentandus, qui, si idoneus inventus fuerit, curam a te suscipiat animarum atque obedientiam promittat, et promissam in animarum cura tibi exhibeat.
124Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1491A
De plebis autem cura tibi et successoribus tuis; de temporalibus vero abbati, eiusque successoribus respondebit.
125Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1531B
Quoties aliquid in Ecclesia contra honorem Dei et salutem fidelium attentatur, fratrum et coepiscoporum nostrornm, et eorum praecipue qui Spiritu Dei aguntur cura debet existere, ut ea, quae male gesta sunt, gratam Deo correctionem debeant invenire.
126Adso Dervensis, De translatione et miraculis S. Basoli, 137, 0666B (auctor c.910-c.992)
Huius vero ad obsequium potentis cura quidam domestica pincernae gerebat officium, vir levis nimis et frenos respuens continentiae, promptus ad actus illicitos.
127Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0612B (auctor c.910-c.992)
Ita omnipotens Deus, cui cura est de omnibus, nec ipsis quidem cineribus electi sui famuli quidpiam deesse passus est opportunum.
128Adventius Metensis, Privilegium, 121, 1149C
Cum enim vices Dei regis aeterni suscipit, ut eius nominis virtute personarum acceptio annulletur, et inviolatum aequitatis iudicium roboretur, profecto non oportet dissimulare libertatem veritatis, Domino dicente: In mundo pressuram habebitis, sed confidite, quia ego vici mundum (Ioan. XVI, 33) ; non levis est noxa peccatis communicare alienis, eis qui sacris Ecclesiarum sedibus praesident, pro exaltatione commendatae ratione dignitatis dignum est ut ingeniosa magnae sollicitudinis cura excubent, quatenus spirituales oves absque ullius occasionis molestia sacram exhibere militiam valeant.
129Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 1, 2a, 30; 33
Quare cum iocus immoderatus, vel inhonestus distrahat nos a bonis operibus, et a debitis curis: tanto detestabilius est reges, et principes immoderate, vel inhoneste uti delectationibus ludorum, quanto cura boni communis, quae spectat ad principem excellentior est, quam sit cura alicuius particularis boni.
130Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 1, 153, 3; 39
Erit temperatus; quia si intentio sua principaliter versatur circa bonum regni, spernet delectationes sensibiles immoderatas, ne per eas impediatur debita cura regni.
131Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 1, 188, 5; 33
Cum enim nobiles cum magna diligentia nutriantur, et cum magna cura proprium corpus custodiant: rationabile est, eos habere corpus bene dispositum, et bene complexionatum.
132Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 1; 4
Verum quia, ut dicitur primo Politicorum, oeconomiae amplior est solicitudo circa homines quam circa passionem inanimatorum, et circa liberos quam circa servos, ideo decrevimus prius determinare de regimine filiali quam de regimine servili, tamquam de eo circa quod esse debet amplior cura.
133Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 9; 45
Si ergo reges et principes et universaliter omnes cives valde solicitantur, qualem proponant suis numismatibus, possessionibus, et rebus inanimatis: quia secundum Philosophum I. Politicorum, semper de animatis amplior cura habenda quam de inanimatis, et de filiis quam de aliis; valde deberent esse soliciti, et cum magna diligemtia attendere, qualem magistrum proponerent in regimine filiorum.
134Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 15
Qualis cura gerenda sit de pueris a principio nativitatis usque ad septem annos. Cap. XV.
135Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 15; 1
Quia sermones particulares valde videntur esse proficui morali negocio, ideo particulariter descendendo ad diversa tempora, ostendemus qualis cura circa filios sit gerenda.
136Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 15; 2
Primo enim declarabimus qualis cura habenda sit de filiis usque ad septem annos.
137Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 16
Qualis cura habenda est de filiis a septimo anno usque ad decimum quartum annum. Cap. XVI.
138Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 17
Qualis cura gerenda sit de filio ab anno quartodecimo et deinceps. Cap. XVII.
139Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 19; 1
Cum ex usu coniugii non solum oriantur filii et mares, sed oriri possunt filiae et foeminae: postquam diximus qualis cura gerenda est circa filios, restat dicere, qualis gerenda sit circa filias.
140Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 19; 2
Sed hoc brevi tractatu indiget: quia cum determinavimus de regime coniugali, et ostendimus qualiter regendae sunt foeminae ; quasi sufficienter tradimus qualis cura gerenda sit circa filias.
141Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 20; 19
Debet ergo diligentia et cura adhiberi, ut mulieres sint bonae et virtuosae.
142Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 8; 26
Incuria enim regiae prolis plus potest inferre nocumenti ipsi regno, quam incuria cuiuscunque alterius Quare si amor et diligentia circa prolem facit maiorem unionem coniugium: quanto maior cura et diligentia adhibenda est circa prolem regiam quam circa alias, tanto magis decet reges et principes, quam diu suae uxores vixerint, eis inseparabiliter adhaerere.
143Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 9; 9
Ne ergo per nimiam operam venereorum nimis retrahantur ab huiusmodi cura, indecens est eos plures habere uxores.
144Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 9; 11
Nam sicut ex parte viri indecens est uxorum pluralitas, ne propter nimiam operam venereorum vir a cura debita retrahantur: si hoc indecens est parte uxoris, ne uxor a suo coniuge non debite diligatur.
145Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 22; 10
Nam si viri in nimio zelo moventur circa uxores proprias, quasi semper sunt in suspitione, et per consequens semper sunt in anxietate cordis: quare cum una cura impediat aliam, oportet sic zelantes retrahi a debitis curis, et a civilibus operibus.
146Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 22; 11
Decet ergo omnes cives non esse nimis zelotipos de suis coniugibus: et tanto magis hoc decet reges et principes, quanto maius praeiudicium potest insurgere regno, si reges sint anxietate cordis, et retrahantur a debita cura regni.
147Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 12; 12
haec autem quomodo sciri possint, et qualiter circa possessiones quis se habere debeat, ut qualiter aves, et animalia quadrupedia conserventur, et quae terra magis valeat pro agricultura: quae magis ad vinearum plantationem, et qualis cura circa arbores sit gerenda, disposuimus silentio pertransire, eo quod alii de talibus sufficienter tradidisse videntur.
148Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 5; 14
Immo quia tota spes patris requiescit in filiis et nimio ardore moventur patres erga dilectionem filiorum: ideo omni cura qua poterit movebitur ad procurandum bonum statum regni, si cogitet ipsum provenire ad dominium filiorum.
149Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 5; 49
Dicere ergo possumus quod expedit regno, filium succedere in regimine patris: et si aliquis defectus esse: in filio regio, ad quem deberet regia cura pervenire, suppleri poterit per sapientes et bonos, quos tanquam manus et oculos debet sibi rex in societatem coniungere: valde tamen reprehensibiles sunt reges et principes, si non nimia cura solicitentur quod filii ab ipsa infantia et disciplina et bonis moribus sint imbuti; cum bonum commune et totius regni in hoc consistat.
150Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 5; 50
Nec sufficit quod quia solus primogenitus regnare debet, ut de eo solo cura habeatur diligens: ignoratur enim quid divina providentia statuit, et nescitur cui filiorum succedat regnum.
151Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 5; 51
Ideo ne periclitetur bonum commune, de omnibus filiis regis cura diligens est habenda.
152Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 6; 16
Secundo, ut cura pervigili procuret commune bonum.
153Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 13; 2
Volumus autem declarare in hoc capitulo quod quia multis de causis subditi insidiantur tyrannis, et quia valde est periculosa vita tyrannica et deviatio a recto regimine, reges cura pervigili studere debent, ne delinquentes rectum gubernaculum, tyrannizent.
154Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 27; 20
Et postquam excogitaverunt leges imponendas, ut huiusmodi leges vim obligandi habeant, debent eas promulgare, et promulgatas custodire et observaret: quia secundum Philosophum 4. Politicorum circa leges duplex cura esse debet: primo ut leges bene instituantur: secundo, ut bene custodiantur, vel (quod idem est) ut legibus sic institutis bene obediantur.
155Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 28; 6
Circa actiones autem humanas duplex cura esse potest: una cum opera sunt futura, priusquam sint effectui mancipata: alia vero opera cum iam sunt in esse producta.
156Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 28; 7
utroque modo debet esse cura conditionibus legum de humanis actibus.
157Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 28; 25
His itaque sic pertractatis, dicamus quod decet reges et principis, quorum interest solicitari circa bonum commune: circa regimen regni, et civitatis cura pervigili insudare quas leges, et quae instituta imponant civibus, et diligenter per se et suos consiliarios discutiant quae bona sunt praecipenda et praemianda, et quae mala sunt prohibenda, et quae dissimulanda, et permittenda.
158Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 32; 44
Nam cura pervigili studere debet, ut quilibet civis virtuose se habeat, ut tota civitas virtuosa existat, et ut totum regnum bene et virtuose vivat.
159Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 10; 15
nam esse non potest uxores et filios communes, nisi aequalis cura geratur de filiis nobilium, et custodum civitatis, quae geritur de filiis agricolarum et personarum vilium.
160Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 10; 33
Sed non existente dilectione civium ad pueros, non habebitur eorum cura debita: seuqitur quod supposita communitate, quam ordinaverat Socrates, non habeatur debita cura, nec diligentia debita erga filios.
161Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 16; 24
nam in multis politiis bene ordinatis magna cura fuit legislatoribus de possessionibus civium: ideo Phalas forte motus ex his quae videbat in politiis aliis, statuit potissime curandum esse de possessionibus civium, volens eos aequatas possessiones habere.
162Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 17; 7
nam secundum Philosophum 4. Politicorum non solum debet esse cura quod leges instituantur, sed etiam quod legibus obediatur, et quod leges observentur.
163Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0836 (auctor 1110–1167)
Stultus fuit Paulus, qui noluit sine cura et sollicitudine vivere, sed intuitu charitatis, quam virtutem maximam credidit, infirmabatur cum infirmis, et cum scandalizatis urebatur (II Cor. XI, 28 et 29) ? Sed et tristitia illi erat, et continuus dolor cordi eius pro fratribus suis secundum carnem (Rom. IX, 2) . Ego eos non tam homines quam bestias dixerim, qui sic dicunt esse vivendum, ut nulli consolationi sint, nulli etiam oneri vel dolori: qui nihil delectationis ex alterius bono concipiant, nihil amaritudinis sua aliis perversitate inferant, amare nullum, amari a nullo curantes.
164Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0868A (auctor 1110–1167)
Haec maxime viris spiritualibus congruunt, quibus dispensatio verbi Dei, vel animarum cura commissa est.
165Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0868B (auctor 1110–1167)
Hi nobis aeterna lege praescribunt, ut pro cura proximi non negligamus ex toto contemplationem Dei: nec rursus pro deliciis contemplationis curam proximi omittamus.
166Aelredus Rievallensis, De Sanctimoniali de Wattun, 195, 0791D (auctor 1110–1167)
Accidit autem ut fratres monasterii quibus exteriorum commissa est cura, quidpiam operis facturi ingrederentur monasterium feminarum.
167Aelredus Rievallensis, De Sanctimoniali de Wattun, 195, 0792B (auctor 1110–1167)
Ubi tunc illa tam prudens, tam cauta, tam perspicax cura, et circa singula ostia, fenestras, angulos tam fida custodia ut sinistris etiam spiritibus negari videretur accessus?
168Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0661B (auctor 1110–1167)
Profecto ita est, et gratulor plurimum, intelligens quod cura tibi est de puero tuo; cuius tibi mentem, mentisque propositum non alius quam spiritus charitatis aperuit.
169Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0676B (auctor 1110–1167)
Stultus Paulus, qui noluit sine aliorum cura et sollicitudine vivere; sed intuitu charitatis, quam virtutem maximam credidit, infirmabatur cum infirmis, urebatur cum scandalizatis.
170Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0364B (auctor 1110–1167)
At vobis, charissimi, qui mundi huius renuntiastis operibus, qui ab omni cura sollicitudineque mundana soluti, cum immundis spiritibus ac propriis cogitationibus iniistis certamen: alia in Scripturarum meditatione ratio, alia necessitas est.
171Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0408B (auctor 1110–1167)
Eia, fratres mei, non solum imperitum vulgus illius erroribus implicabitur; sed etiam plures, quibus Ecclesiarum regendarum cura commissa est, illi impiissimo manus dabunt.
172Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0409C (auctor 1110–1167)
Qui super Babylonios, id est pseudochristianos et pseudoprophetas a Domino suscitati, oblatam sibi omnem rerum temporalium copiam, quae per auri argentive pretium figuratur, contemnent; quorum summa cura erit et studium, animarum curare vulnera, et parare Domino plebem perfectam.
173Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0479C (auctor 1110–1167)
Tales nimirum efficacius haereticos debellabant, tales infirmos quoslibet ab infestatione pseudoapostolorum sua doctrina protegebant, sub quorum cura, quasi sub maternis alis, ne a daemonibus seducerentur et raperentur, securius latitabant.
174Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0215C (auctor 1110–1167)
Certe nos dicamus cum apostolo Paulo: Nunquid de bobus cura est Deo?
175Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0215C (auctor 1110–1167)
(I Cor. IX.) Si Deus, fratres, non curat eo modo de bobus, ut propter illos aliquid praecipiat in lege; multo minus ei cura est de leonibus aut pardis, ut de illis vellet loqui tanta, per prophetam suum.
176Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0295C (auctor 1110–1167)
Locus obedientialium est charitas, misericordia, cura hospitum et pauperum, et caetera huiusmodi.
177Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0307C (auctor 1110–1167)
Ideo, fratres charissimi, sollicite agamus ea quae sunt Marthae, et cum omni timore et cura exerceamus ea quae sunt Mariae, nec partem dimittamus unius propter partem alterius.
178Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0311A (auctor 1110–1167)
Requiescebat ab omni cura mundi, ab omni tumultu vitiorum, ab omni strepitu vanarum cogitationum; et tamen non requiescebat: quia desiderabat et suspirabat, et gemitu et lacrymis quaerebat, quem diligebat.
179Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0526C (auctor 1110–1167)
Porro si adsit, quanta necesse est cura servetur, quot ei insidiantur morbi, quot febres, quot pestes, quot denique mortes.
180Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0537D (auctor 1110–1167)
Cum enim sit temperantiae, ut illecebrosos carnis animive motus cohibeat ac retundat, ne scilicet noxiae voluptatis dulcedinem germanae dilectionis suavitati mens illecta praeponat, prudentiaeque pervigil cura inter amanda et non amanda discernat, ne cor incautum charitatis colore cupiditas palliata praeveniat, roburque fortitudinis non ob aliud se mundi huius adversis opponat, nisi ut rebus minus pro voto cedentibus, vel etiam asperis quibusque conglobatim irruentibus, nequaquam legem charitatis animus oppressus excedat, patet profecto haec tria virtutum vocabulo sic esse censenda, si eorum usus ad charitatem obtinendam vel conservandam omnimodis dirigatur.
181Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0563B (auctor 1110–1167)
Quam illud quoque mirandum, quod trecentis, ut reor, hominibus unius hominis voluntas est lex, adeo ut quod semel ex eius ore elapsum fuerit, tanta cura servetur ab omnibus, ac si in id omnes coniuraverint, vel ab ipsius Dei ore audierint.
182Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0687B
Non vero in Romana sede, Deo rectore, tale unquam contigit dedecus, ut aliquis haeresiarches eidem praesideret, quam summus apostolorum princeps sua sessione illustravit et fuso sanguine consecravit, cui suas regendas oves Dei Filius speciali cura commisit; nec mirum, quia ipsi dictum fuerat: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam: et tibi dabo claves regni coelorum (Matth. XVI, 18, 19) . Ergo cui propria auctoritate regnum dabat, huius fidem firmare non poterat?
183Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0729B
Qui tanta cura diaconos eligendos praecipit, quos constat ministros esse sacerdotum, quales vult esse episcopos, nisi sicut ipse ait, irreprehensibiles?
184Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0761A
Postquam vero unusquisque eos quos baptizaverat putabat suos, non Christi, in toto orbe decretum est, ut unus de presbyteris electus superponeretur caeteris, ad quem omnis cura Ecclesiae pertineret, et schismatum semina tollerentur.
185Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0761C
Si quis vult recipere epistolam, quae sub nomine Pauli ad Hebraeos scripta est, et ibi aequaliter inter plures Ecclesiae cura dividitur.
186Aethelredus II, Privilegium, 151, 1169B
Notum facio Anglicis Christianis quod venerandus archiepiscopus Aelfricus, ex episcopali sua sapientia, cura me circa praecepta Dei saepius occupatum reddidit; ego etiam Dei instinctu, quidquid divinae illius doctrinae et praedicationis mihi necessarium fuerit sedulo addiscere volo.
187Aeticus Ister, Cosmographia, p2; 114 (auctor fl.c.700)
Reliqua vero legere vel scribere ambiguum est, a nobis vel reliquis scriptoribus historiografis cura legentium magno studio indaganda, ne scisma indagationum inducat cicatricem errorum inter philosophorum astutia.
188Aeticus Ister, Cosmographia, 5; 1 (auctor fl.c.700)
V. DE NAVIBUS INDAGATIONEM PHILOSOPHUS. Grande enim scrupolo idem philosophus adplicuit, in pauca nimpe navale gubernaculo velox stilus innectens manu calabat, ad nibe ocianum sinum inreductam filarchosmus cura laborum secutarum gentium maris vel stagna investigans.
189Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 360 (auctor fl.c.700)
Artis medicinae et industriae Yppocratis suorumque adinventionum cura et ingenium ac indagationem sagacissimam valde concelebrat, ortum et generositatem illius.
190Agapetus I, Epistolae, 66, 0050C
Ea quae sanctas Dei Ecclesias opprimunt considerantes, et inimicos Dei quotidie adversus eam insolescere conspicientes, lamentationem divi Gregorii in his prooemium facimus, opportune ad vestram beatitudinem dicentes: Visa est cura Dei penitus dereliquisse praesentem vitam, quae temporibus ante nos Ecclesias custodiebat.
191Agapetus I, Epistolae, 66, 0060A
Nam etsi promittunt se poenitentiam acturos, praeterita vita ipsorum, quae alio et alio tempore et non cum veritate commutatur, non permittit committere eis vere, qui Ecclesiam Dei negaverunt, et haereticis, qui extra ipsam iuste constituti sunt, Severo videlicet, Petro, et Zoarae, et qui similia his sapiunt, super quos iudicium vestrum piissimus imperator suscepit; iamque condemnatos ab apostolica sede vestra, et ab aliis patriarchalibus sedibus, nec non ab omni pontificio, cum non patiantur canonice venire ad Ecclesiam Dei, expelli ab omni publica et privata domo, piissimo imperatore nostro pro pace Ecclesiarum idem vobiscum sentiente, cui omnis cura et studium die noctuque de hac re ultra omnes est: et cessare facere omnem turbationem ab ipsis factam Ecclesiis, atque omnem alienam doctrinam: simul videre, beatissimi, et hortari Deo amatum dominum nostrum, ut sanciat, sicut illa impii Nestorii, ita et illa Severi mente capti animae corruptibilia conscripta, in sanctam Chalcedonensem synodum edita, et in Tomum sancti Patris nostri Leonis archiepiscopi blasphemantia, igni tradere.
192Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0892C
Sed quia nos constringit omnium Ecclesiarum pastoralis cura sollicite vigilare, sicut nobis noster spiritualis filius Balduinus, reverentissimus monasteriorum Pater, retulit vestris dominationibus, in bono quod coeperatis non permansisse.
193Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0912B
Immensa suspendimur admiratione, cur illi, quibus inter vos pastoralis cura commissa est, oculos habeant mentales clausos; sanctam Ecclesiam, ita, ut nobis suggestum est, sinant pravorum rabie lacerari, vastari, rebus propriis exspoliari, non opponentes se murum pro domo Israel, nec in praelio in die Domini stantes, ut obvient sua auctoritate raptoribus et praedonibus: sed videntes inhonorari suam ipsorum matrem, tacent, nec aspera redarguunt invectione patratores.
194Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0898D
Petitiones tuas pro renovandis sive approbandis Ecclesiae tuae privilegiis, venerabilis Fuldensis monasterii abbas Hademarus, huc causa orationis veniens, cum magna benevolentia nostrae experientiae suggessit, pariterque iurgia et disceptationes gravissimas inter te et Heroldum archiepiscopum, pro utrinque suscepta in una provincia pallii auctoritate exortas, flebiliter nuntiavit: quod et ipsi ex debita pastorali cura nimio cordis moerore dolemus, detestabiliterque profanamus.
195Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0900C
Proinde distribuere atque determinare ita vobis parochias, bonum et pacificum aestimamus: ut divisis duabus Noricae regionis provinciis, Heroldo archiepiscopo occidentalis Pannoniae cura committatur et custodia; tibi autem successoribusque tuis, propter emeritam antiquitatem sanctae Lauriacensis ecclesiae, cui iure iuniorum reverentia assurgit, in benedictionis et sedis ordine praelatis atque praepositis, providentiam orientalis Pannoniae, regionemque Avarorum atque Maraharorum sed et Sclavorum, qui modo Christiani, vel adhuc per baptisma Christo lucrandi sunt, circumquaque manentium, credimus, nostramque apostolicam vicem in illis partibus praedicandi, et pro arbitrio vestro ubi opus est episcopos constituendi, omniaque disponere atque ordinare tali auctoritate atque potestate delegamus, ac si ipsi praesentes affuissemus.
196Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0903C
Cum magna nobis sollicitudo insistit et cura pro universis Dei Ecclesiis vigilandum ne aliqua necessitatis iactura dispendia consequantur.
197Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0928B
Cum magna nobis sollicitudine insistit cura pro universis ecclesiis ne aliquam necessitatis iacturam sustineant, sed magis propriae utilitatis stipendia consequantur.
198Agatho papa, Epistolae, 87, 1200A
Sed ne multorum dictorum onerosa putetur assertio, et maxime, quibus totius mundi tanquam in fortissimo fundamento cura ac dispensatio inesse dignoscitur, exigua de numerosis huic humillimae suggestioni inserere sanctorum Patrum testimonia maturavimus: quia et hoc incomparabile nimis et magnum est, ut totius reipublicae Christianae cura paulisper submota, pro amore atque verae religionis flagrantia, apostolicae praedicationis doctrinam enucleatius agnoscere cupiat augustissima et religiosissima vestra clementia.
199Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 15
uidendum hoc diligenti cura.
200Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1186B
Sed quia carnali iam hac non utimur usu, Nec hanc conspicimus corporeis oculis, Ipsius immani desiderio retinemur, Ipsius cura angimur immodica.
201Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1174D
Siquidem parvo ante suam infirmitatem tempore, cum pleraeque sororum graviter languissent, dici non potest quanta sollicitudine eas visitaverit, quanta eis cura astiterit, quanta sollicitudine inter singularum lectos discurrerit, quanta suavitate singulas allocuta fuerit, quam miris et diversis obsequiis molestiam earum corporalem levigare tentaverit, omnibus quibus poterat modis procurans, ne aut necessaria ministeria, aut quidquam eorum, quae desiderabant, eis deesset; ac si iam sancta et Deo dilecta femina sciret quantocius se ex hoc saeculo esse migraturam; quod tamen et ex nonnullis seniorum indiciis non solum sibi, sed etiam aliis prius praemonstratum esse probatur.
202Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1179B
Vos autem testes estis, et Deus, qui sanctae animae hoc tribuere debet, cum quanta exsultatione, quantum infirmitas sinebat, nos advenientes susceperit; cum quanta charitate praesentes tenuerit; cum quanta sollicitudine, ut cura nostri haberetur, iugiter admonuerit; cum quanta anxietate et parumper cellula egressos nos requisierit; cum quanta assiduitate nomen nostrum ingeminans plura nobiscum loqui tentaverit, cum quanto dolore nos tam tarde venisse ingemuerit.
203Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0491 (auctor c.805–c.846)
CAPUT UNICUM. Sancti Marcellini vigil cura gregis. Aetas gravis. Decus sepulcri.
204Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0558A (auctor c.805–c.846)
Ne iaceat, se sternat humi, morbosque latentes Ante pedes medici cura properante recludat; Saepe metus mortis vitae fit causa beatae.
205Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0590A (auctor c.805–c.846)
autem 560, eleganter descripto templo, adnotatisque aedificiis nostrorum cura in praesentem elegantiam ornatis, adiicit versus ex Agnello descriptos, et inscriptionem integram, quam in codice Estensi ex parte mutilam, in Maximiani Vita habemus, quamque proinde hic dandam censeo, quae talis est: « Beati Vitalis basilicam mandato Ecclesii episcopi Iulianus argentarius aedificavit, consecrante vero reverendissimo Maximiano episcopo sub die XIV Kalend.
206Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0592A (auctor c.805–c.846)
ac nova Eccl. Disciplina, part. I, lib. II, cap. 103), « incensi praeparatio, cura chrismatis conficiendi » (curam videlicet ea parandi quae ad chrisma conficiendum requiruntur), « cura baptisterii ordinandi, praeparatio luminarium in sacrario et in sacrificiis.
207Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0673D (auctor c.805–c.846)
Nunc etiam manes placidus pia cura retractus, Et nunc perpetuo sentiris sub honore sepulcri.
208Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0505 (auctor c.805–c.846)
CAPUT UNICUM. Sancti Liberii pastoralis cura. Valentiniani mors asserta. Pontificis sepulcrum.
209Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Vita S. Petri Chrysologi, 52, 0018B (auctor c.805–c.846)
Ne iaceat, se sternat humi, morbosque latentes Ante pedes Medici cura properante recludat; Saepe metus mortis, vitae fit causa beatae.
210Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0137C (auctor 769-840)
Nunquid de bobus cura est Deo?
211Agobardus Lugdunensis, Liber de correctione antiphonarii, 104, 0330D (auctor 769-840)
Et vos frequenter admonuimus, et tenorem admonitionis nostrae propter aliquorum praesentes seu futuras querimonias in fronte eiusdem libelli ponere necessarium duximus: non generale aliquid statuentes, sed iuxta mediocritatem sensus nostri in domo Dei, cuius nobis cura commissa est, quod possumus offerentes: nec de sensu nostro aliquid praesumentes; sed Scripturae sanctae auctoritatem, et sacrorum canonum sanctionem, catholicorumque patrum instituta et exempla sectantes.
212Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0235A (auctor 769-840)
In quibus verbis evidenter apparet, quanta illius populi cura et diligentia esset erga domum Dei, et cuncti generis sacrificia vel donaria: qui non solum decimas, ac primitias, sed etiam tertiam partem sicli omni studio religionis ferventes curabant exsolvere; adimplentes procul dubio praeceptum legis, quae dicit: Cum voveris votum Domino Deo tuo, non tardabis reddere; quia requiret illum Dominus Deus tuus, et si moratus fueris, reputabitur tibi in peccatum.
213Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0817B (auctor 950-1008)
Cuius precibus Richardus abbas annuens, in numero duodecim egenorum eum haberi instituit, quos diligens boni antiquorum cura Patrum in hoc nostro Floriacensi coenobio, ob duodenarium apostolorum numerum, communibus stipendiis diatim ali ac vestiri sancivit.
214Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0821D (auctor 950-1008)
Qui praecepto parens, fluminum legumina solerti cura quaesivit, quaesita emit, emptaque ut ad Patrem a quo missus fuerat, reveheret anxie instabat, sed eius accelerationem itineris inundantes profusione imbrium retardavere Aquitanici amnes.
215Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0826D (auctor 950-1008)
Nostris modo diebus Archembertum Antissiodorensis territorii incolam fuisse novimus diutino languore graviter afflictum; cui cum amicorum seu propinquorum solers defuisset cura, ita assidua cubatione curvatis genibus coxis tibiae adhaeserunt ut latitudinem palmae hominis subtercrescens excederet caro.
216Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0828D (auctor 950-1008)
Quapropter si qua vos cura vestri tangit Otherii, mearum, quaeso, miserantes aerumnarum, celeri calle sepulcrum adire curate gloriosi confessoris Christi Benedicti.
217Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0838D (auctor 950-1008)
» Hoc itaque facto suspicio fratris abolita est, qua falso calumniatus erat, beatissimum Patrem nostrum Benedictum obdormisse, qui cura pervigili assiduam sollicitudinem sibi subdito exhibet gregi.
218Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0802B (auctor 950-1008)
Ergo Dei servus tanto de munere laetus Ancipiti cura penetral dum cordis oberrat, Et prece pervigili coelorum dindyma scandit Quo Deus his habilem miserans concederet urnam, Illico celsa poli rogitanti porta patescit, Et humilis choreas coelorum nuntius intrat, Ac superi Ditis post terrea visibus astat.
219Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0644A (auctor 950-1008)
Ita rex, postposita visionis propriae mordaci cura, numerosa venturae suae prolis laetatus est se agnovisse auspicia.
220Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0702C (auctor 950-1008)
Brunichildem onere filii levatam altera invadit cura.
221Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0738D (auctor 950-1008)
Cumque foret eidem misero domicilium in sancti Martini salutatorio, et a presbytero (cui servandi oratorii cura delegata erat) reliquae clauderentur ianuae, per ostium illius salutatorii ingressi ecclesiam pueri vel puellae universa rimabantur ornamenta sacri templi.
222Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0795D (auctor 950-1008)
Anno enim XVI ex quo sceptra susceperat regalia, pontifices et totius gentis principes Clippiaco convenire iubens, mediusque inter eos solio residens, hoc habuit sermonis exordium: « Quanquam, inquiens, Francigenae cives, terreni nos cura principatus admonuerit, publicis vos consultores rebus advocare; tamen prius nobis convenit ea quae Dei et sanctorum eius sunt disponere, ut postmodum ea quae nostra sunt, dante Deo, ex sententia cedant.
223Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0390B (auctor 950-1008)
- Cum vero iam ad tantae praefecisset fastigium scientiae, ut aliis quoque percepti talenti valeret donativum erogare, imbuendis praeficitur scholasticis; quos ille, per aliquot annorum curricula, lectione simul et cantilena cum tanta erudivit cura, ut palam se gaudere monstraret quod pecuniae sibi creditae lucra augmentare valeret.
224Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0395A (auctor 950-1008)
Quapropter ab ipsis disciplinarum rudimentis: « Sicut cervus desiderat ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea (Psal. XLI, 2) » laboriosum spiritualis philosophiae otium, cum ad multorum utilitatem verterem in honestum negotium, cum, meis peccatis praepedientibus, eo relicto, quodammodo ad saeculi sollicitudinem sum reductus, qui sub cura pastoralis regiminis quotidie sustentor aqua angustiae et pane tribulationis.
225Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0400A (auctor 950-1008)
Nam occurrit animo quod mecum familiariter locutus es, dum Romam proficisci decrevisses, consulens utrum scilicet relinqui deberet semel suscepta cura pastoralis regiminis, et oporteret dare libellum repudii fratribus et filiis qui nobis adversantur in via Dei.
226Alanus Antissiodorensis, Epistolae, 201, 1386B (auctor 1152-1167)
Serenitati vestrae et regiae magnificentiae quantas possumus gratias referimus, pro vigili cura et sollicitudine quam erga nostram Ecclesiam, imo vestram, exhibuistis in rebus illius conservandis et manutenendis: et omnes qui audierunt laetati sunt, et Deum in vobis et de vobis glorificaverunt.
227Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0484A (auctor 1152-1167)
Reversus itaque Claram-Vallem, extra claustra et terminos monasterii domunculam unam fieri et praecepit, ordinans et mandans in cibo et potu, sive in aliquo huiusmodi, circa eum nullam teneri Ordinis districtionem, nullam de tota cura domus ad eum referri sollicitudinem, sed sibi eum vivere ibi secundum modum ab eo praestitutum.
228Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0494B (auctor 1152-1167)
CAPUT XV. De eius fama sanctitatis, Clarae-Vallis incrementis, et fratrum suorum cura et amore.
229Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0565A (auctor 1128-1203)
Peior avaritiam comitatur turba clientum, Cura frequens, usura vorax, turpisque rapina; Quae vigili cura, studiosa mente recenset, Qui numni venantur opes, quis segnis in arca Pigritat, et nullos domino deservit in usus.
230Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0399B (auctor 1128-1203)
Scriptum est enim in lege Moysi: Non alligabis os bovi trituranti (Deut. XXIII) . Nunquid Deo cura est de bobus, an propter nos hoc dicit?
231Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0120A (auctor 1128-1203)
O homo, quae cura unde conficiantur stercora, et unde augmententur sterquilinia?
232Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0150B (auctor 1128-1203)
Nec sic alterius velis revelare lapsum, ut tuum negligas casum; nec sic cures alterius morbum, ut te postponas aegrotum; dicaturque tibi: Medice cura te ipsum (Luc. IV) . Audi quid Dominus dicat Phariseis accusantibus adulteram: Qui sine peccato est, primus mittat in eam lapidem (Ioan. VIII) . Si peccator alium peccatorem iudicas, te ipsum condemnas.
233Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0155D (auctor 1128-1203)
Tanquam bonus medicus, cura in ea quod infirmum est, quod factum, quod morbidum; sic ad tempus doleat ut in aeternum congaudeat, ad tempus sentiat acrimoniam medicinae, ut consequatur commodum sanitatis aeternae.
234Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0184A (auctor 1128-1203)
Praelato tali potest dici: Medice, cura te ipsum (Luc. IV) ; orator pro te ipso allega; tu qui es vicarius Christi, imitare ipsius opus, qui coepit facere et docere (Act. I) . Qui enim docens non facit, Christo contradicit; subditis suis onera importabilia imponit, digito autem non vult ea movere.
235Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0185D (auctor 1128-1203)
Si viduis, demonstrentur onera coniugii in cura filiorum, in acquisitione necessariorum, in dispensatione rerum familiarium; quam gloriosum sit probatos carnis luxus vitare, et libere Deo servire.
236Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0853B (auctor 1128-1203)
Dicitur ille qui aliud dicit et aliud facit, unde in Evangelio: Medice, cura te ipsum.
237Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0861D (auctor 1128-1203)
Dicitur coniugalis status, quia cum multiplici cura et labore est, unde in Evangelio: Duo in mola, unus assumetur et alter relinquetur; quia de coniugatis quidam salvabuntur, quidam damnabuntur.
238Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0986A (auctor 1128-1203)
Dicitur cura vel sollicitudo, unde secundum aliam expositionem umbra, id est sollicitudo eius operuit montes.
239Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0997D (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam cura carnalis, unde de iniquo divite ait Iob: Iste moritur robustus et sanus, dives et felix; viscera eius plena sunt adipe et medullis ossa irrigantur.
240Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0757B (auctor 1128-1203)
Signat purgare, unde dicitur: Cura triticum, cura domum.
241Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0085A (auctor 1128-1203)
Ego dormio a saeculari cura, et cor meum vigilat in contemplatione.
242Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0086A (auctor 1128-1203)
Lavi pedes meos, id est affectus meos purgavi ab omni saeculari cura et concupiscentia, quomodo coinquinabo illos, quantum ad opinionem illorum qui putabant me ex concupiscentia concepisse?
243Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0592A (auctor 1128-1203)
Cura vigil bene curat agros, incuria quippe Reddit eos steriles; unde poeta refert: « Neglectis urende filix innascitur agris: » Per filicem, vitium denotat ipse viri.
244Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0231B (auctor 1128-1203)
Ovis parvula balatum matris in grege agnoscit; Christus agnovit Patrem obedientia; matrem cura, quia eam Ioanni commendavit; discipulos diligentia, quia pro ipsis oravit.
245Alanus de Insulis, Sermones, 210, 0208B (auctor 1128-1203)
Eadem possunt esse verba Patris ad Christianum, non ad quemlibet, sed ad ministrum altaris, cui pastoralis cura commissa est.
246Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 15; 5 (auctor 1128-1203)
De talium desperato languore, qui uidelicet correpti non corriguntur, flagellati non emendantur, ipsi quoque angeli, quibus hominum cura commissa est, inter se conqueruntur et dicunt: Curauimus Babilonem et non est sanata, relinquamus eam et eamus unusquisque in terram suam, quoniam peruenit usque ad celum iudicium eius.
247Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 37; 17 (auctor 1128-1203)
Talis amor Daphnim qualis cum fessa iuuencum per nemora atque altos querendo bucula lucos propter aque riuum uiridi procumbit in ulua, perdita nec sere meminit decedere nocti; Talis amor teneat nec sit mihi cura mederi.
248Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1477B (auctor fl. 1150)
Unde a sollicitudine et cura suffocati, cum temporum damno quae retrorsum non habent recurrere, omnibus modis incurrimus salutis dispendium.
249Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0426A (auctor 1095-1125)
Ab hinc et deinceps pervigili cura totus sollicitatur exercitus Christianorum, die ac nocte, armis et apparatu providus, usque ad hanc horam, quam ex captivi promissione Solymani copias ab Alpibus innumerabiles ebullire didicerant.
250Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0524B (auctor 1095-1125)
Puer autem Mahumet, filius principis de Hasart, obses Godefrido datus, sub diligenti custodia tam servorum suorum duodecim quam sub solerti cura clientelae Godefridi Antiochiae remansit, cui nihil necessariorum de domo ducis ullis horis deficiebat.
251Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0648C (auctor 1095-1125)
Considerare enim te oportet, quod in hac terra peregrinationis pauci sumus et ideo nullius consilii causa est, ut facile ullo taedio laborum aut bellorum adversus hostes deficiamus, qui omni cura et studio invigilant ut nos expugnent et deleant: sed opportune et importune alter alterius onera semper portantes, unum sustineamus, in uno proficiamus, adversa et prospera tolerando.
252Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0655A (auctor 1095-1125)
Solus Arnolfus, quem cura caballi sollicitabat, et qui armigeri administratione et officio carere non potuit, longius prosecutus est ad quaerendum equum, ut inventum forte reduceret.
253Albericus Casinensis, Visio Alberici, 4, 8; 11 (auctor fl.c.1250)
Set hi, quibus animarum suarum cura non est, ea, que ob salutem suam illis a sacerdote predicantur, fastidientes respuunt; penitentiam vero, que illis iniungitur, contemnunt.
254Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 6; 10 (auctor -1246)
Vitia quoque si qua sunt oris, diligenti cura emendanda sunt, ne verba sint inflata vel <anhelata> vel in faucibus frendentia nec vocis immanitate resonantia, non aspera frendentibus vel hiantibus labiis prolata, sed pressim et equaliter et leniter et clare pronuntiata, ut suis quoque littere sonis enuntientur et unumquodque verbum legitimo accentu decoretur, nec immoderato clamore vociferetur nec ostentationis causa frangatur oratio.
255Albertus Argentinensis, Libelluli de facetiis Rudolfi regis quae supersunt, 544, 1; 3 (auctor -1378)
' Hi accepta deliberatione altero die regem adeuntes: 'Ego,' inquit primus, 'canam habeo barbam, quia omnis mea cura fuit, ut ori satisfacerem et gule, de nulla alia re cogitans.
256Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, 02, 1, 120a, 24b, 5, 85a, 33b, 45c, 19a, 77c; 102 (auctor c.1200–1280)
(1) Item dicit Avicenna quod cura et pavor quandoque inducunt somnum; et ita videntur esse plures causae quam illae quae assignari consueverunt.
257Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, 02, 1, 120a, 24b, 5, 85a, 33b, 45c, 19a, 77c; 176 (auctor c.1200–1280)
(1) Ad aliud dicendum quod cura et pavor reducuntur ad attentionem.
258Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, 02, 1, 120a, 24b, 5, 85a, 33b, 45c, 19a, 77c; 177 (auctor c.1200–1280)
Cura enim causat somnum sicut studium; sed pavor ex hoc quod retrahit sanguinem et calorem et spiritus ad interiora, inducit somnum et pallorem etiam faciei.
259Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p21, 2; 53 (auctor c.1200–1280)
Et propter hoc Plato dixit quod philosophia est cura et sollicitudo mortis’.
260Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 225 (auctor ca.450-518)
cum uos religiose fratri plus in affectu adque honore debentibus spiritalis officii huius conuersus etiamsi non popuscisset aegrotus quidpe cum sacerdotis germani iure uel adortationem nouitas quaereret etiamsi consolatione anxietas non aegereproinde laborem iusta fatigatione susceptum prorsus excusare desistete ne uideamini adhunc adri piendi uel definiendi ambiguetate peccasse, iam uerotaliter dignas pro transmisso munere gratias agam uotis me magis sentio inuenire quam litteris; illud quoque ut de heremo talia proferri posse dicatis elegantia quadam disideria hominum ad locum uestrae cohabitationis adtrahetis quo procul dubio personae uestrae sullicitudine institutione doctrina etiamsi Iiuentaesint eremus fieret paradisus quapropter pro sella quam transmisistis cathedre uicissitudine inpraecans quaeso ut nutan tem scolam cari communis eugendi et non minimum quantum ad statum suum adtenet praesule uiduatam spiritali solatio et sacerdotali magisterio foueatis neque illud ad inpendenda caretate uos retraat quod simplecitates magis uti arbitror quam abusio nis animo minus digne ab eis cura uestre ordinationis ambitur ut ad maiora ut pres tante deo cupimus gubernacula prouiendi et ad duplecanda quinque talenta de duobus addetis adsurgentis probati in secundo gradu fedelis et maxemus ha[nc secreti conscientia feratis ad populus ut quo in aliis fraterna dissinsio .. potuissit ac herimum facere in uobis studuerit paterna dilixio mon[a]tirium contenere.
261Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 230 (auctor ca.450-518)
Quapropter pro sella, quam transmisistis, cathedrae vicissitudinem inprecans quaeso, ut nutantem scholam cari communis Eugendi et non minimo, quantum ad statum suum adtinet, praesule viduatam, spiritali solacio et sacerdotali magisterio foveatis, neque illud ab impendenda caritate vos retrahat, quod simplicitate magis, uti arbitror, quam abusionis animo minus digne ab eis cura vestrae ordinationis ambitur: ut ad maiora, ut praestante deo cupimus, gubernacula provehendi et ad duplicanda quinque talenta de duobus additis adsurgentes, probati in secundo gradu, fideles et in maximis hanc secretam conscientiam feratis ad populos; ut, quod in aliis fraterna dissensio nec potuit istic heremum facere, in vobis studuerit paterna dilectio monasterium continere.
262Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 78 (auctor ca.450-518)
Tribuat Christus, ut exultando atque impensius laudando in hac cura magisterio tuo simul tibi et Italia medicinae opinionem et Gallia pueri debeat sanitatem.
263Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 102 (auctor ca.450-518)
Dum religionis statui et plenis catholicae fidei regulis perspicitis convenire, ut gregem per tota vobis universalis ecclesiae membra commissum pervigil cura vestrae adhortationis informet, Viennensem provinciam superiore anno, si meminisse dignamini, datis ad humilitatem meam litteris visitastis, quaeque ad me, secundum quod opportunitas oblata contulerat, per Arelatensis ecclesiae clericos pervenerunt, et quidem plenissimae sollicitudine pastorali.
264Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 118 (auctor ca.450-518)
Non enim potest esse huiusmodi cura, nisi ubi fides fuerit infucata.
265Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 213 (auctor ca.450-518)
Inter haec tamen catholicae religionis affectu fervet in vobis cura miserendi: et in apice rerum omnium gubernacula continente non minus eminet sanctitas quam potestas.
266Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 290 (auctor ca.450-518)
De reliquo, domine piissime frater, cura pectoris mei, pompa generis tui, fer paulisper trepidantem fraternae admonitionis ineptiam.
267Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 118 (auctor ca.450-518)
Praesentia domni patris gloriae vestrae biduana occupatione detentus aliquatenus portitorem tardius ordinavi, per quem annuum de sancti Vincentii sollemnitate servitium consuetudinariae sollicitudinis cura dependeret: ut inter actiones, quibus vester pro salute nostra labor invigilat, debitor semper animus cultum merae devotionis offerat.
268Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 189 (auctor ca.450-518)
Conventus ergo, quos bis per annum a sacerdotibus fieri cura seniorum decreverat, si bene perpenditis, adsiduitate vel singulos post biennia faceremus.
269Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 256 (auctor ca.450-518)
Nisi dolendum amici casum animo concussus gemerem, multa profecto exaggerarem, quod vos in lectulo mendacis podagrae metu, medici vegetos de arte consueta, plus quam poeticae pedibus innitentes montium scandendorum magis moveat cura, quam versuum.
270Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 65 (auctor ca.450-518)
Tamen cum dilectione rogationum etiam sacerdotum crescente concordia ad unum tempus, id est ad praesentes dies, universalis observantiae cura concessit.
271Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 124; 10 (auctor ca.450-518)
Si ab omni interdictae reprehensionis naevo candida divinae imaginis integritas custoditur: si quandocumque mentis impetus moderationis limitem non excessit: si quibuscumque indigentibus superfluum quippiam manus avara non renuit: si numquam sermonis petulantia honestatem silentii salubrioris inrupit: si calentem diei ferventis iracundiam limes occidui solis absolvit: si numquam corde duplici diversum sonantis cogitantisque aliud verba quam vota moliuntur: si ad ultimum digna observantiae cura, ut de iuramentis taceam, vel periuria formidantur: Non quod ab his omnibus liberi esse omnes possimus: sed quod periculosum sit unum quemque merita sua non recolere et quod solis inreprehensibilibus debetur, ambire.
272Alcimus Avitus, Poemata, p1, 5; 94 (auctor ca.450-518)
Accipit infelix malesuadi verba susurri Inflexosque retro deiecit ad ultima sensus, Non illum trepidi concussit cura pavoris Nec quantum gustu cunctata est femina primo: Sed sequitur velox miseraeque ex coniugis ore Constanter rapit inconstans dotale venenum Faucibus et patulis inimicas porrigit escas.
273Alcimus Avitus, Poemata, p1, 5; 109 (auctor ca.450-518)
Nec minus his pulsat contraria cura saluti, Angit praescitus ducti quos terminus aevi: Cum tamen eductas infernis sedibus umbras Conloquium miscere putent et nota referre.
274Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 6 (auctor ca.450-518)
Edidit ut quartam genetrix Audentia prolem Teque dedit generi partu fecunda supremo, Confestim parcam promittit ducere vitam Ac deinceps paribus castum servare cubile Constituit votis carorum cura parentum.
275Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 71 (auctor ca.450-518)
Hos inter strepitus cunctis fugientibus illae Decernunt quamquam trepidae persistere matres, Pervigil ut sancto sic vivens cura sepulchro Serviat et voto praesens persolvat honorem.
276Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 77 (auctor ca.450-518)
Adversos haec signa petunt; vos nulla timendi Causa manet, quas cura pii confirmat amoris.
277Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 99 (auctor ca.450-518)
Illum terribili dominus tunc increpat ore: 'Tantane te nostri tenuere oblivia segnem, Serve piger, reditusque mei sic cura refugit?
278Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 135 (auctor ca.450-518)
Ecce tibi e multis unum, quo cetera noscas Exemplo: dominus plebem cum forte doceret Pervigili cura supremum noscere tempus.
279Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 147 (auctor ca.450-518)
Tarda movet lentis pudibundum cura dolorem.
280Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 194 (auctor ca.450-518)
Quondam succincte quod dictum est ore magistri, Dum viget officio famulans sollertia Marthae Adtentamque tenet verbi virtute sororem Cura cibo melior, pastu quia digna perenni.
281Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 89 (auctor ca.450-518)
Hoc dabit indicium servandae cura salutis, Cum percussor aget tacitam sine vulnere caedem; Perspiciat sacro limen maduisse cruore Hoc tantum transire volens.
282Alcimus Avitus, Poemata, p1, 203; 100 (auctor ca.450-518)
Nec vos forte premat temeraria discere cura, Quod doctor prohibet: melius nescire beatis.
283Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 11 (auctor ca.450-518)
Illos nam, vastis specubus si forte baratrum Panderet aut subitum tellus monstraret hiatum, Non pigeat prono trepidos descendere saltu, Et si subpeteret iam tum sententia leti, Hanc etiam raperet solandi cura pudoris: Se flammis lymphisve darent vel pectora ferro Adpeteret vindex crudeli vulnere dextra.
284Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 123 (auctor ca.450-518)
Linquentem caulas turpique errore vagantem Pastor ovem celeri dignatus quaerere gressu Subvehis, utque suo gaudens reddatur ovili, Sarcina fit, quae cura fuit.
285Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 138 (auctor ca.450-518)
cui fine sagaci Maxima cura fuit tales non perdere poenas, Praeripuit scandens aditum caeloque levandus Ardua sublimi tenuit conpendia saltu.
286Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 29 (auctor ca.450-518)
Cernebat patiens iam dudum insana frementes Terrarum populos hominum rerumque creator Expectans, si quem vani consortia mundi Linquentem melior moneat resipiscere cura.
287Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 91 (auctor ca.450-518)
Haut procul adtentum contemplans hunc operantem Nonne piger quisquam lucri taedensque laboris Insanire putet, cura quod solus inani Aestuet et rebus nolit pereuntibus uti?
288Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 5, l. 23 (auctor 730-804)
album natura, candidum cura facit.
289Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0088A (auctor 730-804)
Nec posterior nobis in catholicae fidei veritate animarum sollicitudo integritatis esse debebit, quam antiquis in scientia sua corporalis cura salutis fuisse probatur.
290Alcuinus, Carmina, 101, 0813B (auctor 730-804)
Cuius, inquit versu 1529 (discipuli nimirum, cui cura librorum ab Aelberto commendata fuerat), Cuius si curas proprium cognoscere nomen, Fronte sua statim praesentia carmina prodent.
291Alcuinus, Carmina, 101, 0816B (auctor 730-804)
Orama gentilis qua viderat ipse supernum, Nocte soporata, solus dum tempore quodam Anxia corda gerens curis, loca congrua adivit, Et tacitus sedit sublustri lumine lunae: Vir stetit ignotus habitu, vultuque repente Ante oculos iuvenis, verbisque affatur amicis: « Quae te dura coquit, iuvenum fortissime, cura?
292Alcuinus, Carmina, 101, 0823B (auctor 730-804)
Sed nobis signum vero inter multa relatu Hoc narrare placet; dirae dum tempore pestis, Aequoreos populos lata quae clade peremit, Scotorum genere scholasticus acer in arte, Hoc fuerat morbo patria percussus in illa, Librorum studio doctus, sed nulla futurae Cura fuit misero vitae, sibi cumque videret Mortis adesse diem, magno trepidare timore Coeperat, ob merita scelerum, ne ad tartara dira Mortuus inferni raperetur, voce gementi Alloquitur socium: « Frater, mihi mortis amarae Articulus properat, citiusque ad tartara ducar, Perpetuae mortis, quia iam non tempore parvo Criminibus tantum penitus servire solebam.
293Alcuinus, Carmina, 101, 0824B (auctor 730-804)
Sed rector, cui cura fuit defendere gentem, Seque suosque simul Christi tutarier armis, Legit et ipse viros fortes, atque agmina tanta, Venerat haud trepido contra rex pectore promptus, Milite cum raro, primo sed nomen Olympi Fletibus et votis constanti corde poposcit.
294Alcuinus, Carmina, 101, 0838C (auctor 730-804)
Ut pote septennem quem fecit cura parentum Arcta monasterii Girvensis claustra subire, Cui iam praeclarus Ceolfridus praefuit abbas; Qui peregrina petens Christi deductus amore, Mortuus est exsul Linguanae in finibus urbis, Atque ibi condigno felix tumulatus honore est.
295Alcuinus, Carmina, 101, 0841A (auctor 730-804)
Hic fuit ergo satis claris genitoribus ortus, Ex quorum cura studiis mox traditur almis, Atque monasterio puerilibus inditur annis, Sensibus ut fragilis sacris adolesceret aetas.
296Alcuinus, Carmina, 101, 0730B (auctor 730-804)
Tuque valeto legens, tibi maxima cura legenti [F., legendi] Sit, precor, ut recto resones coelestia sensu Verba Dei Christi, merces tibi magna manebit.
297Alcuinus, Carmina, 101, 0730D (auctor 730-804)
VI. In sacrum Codicem cura Radonis abbatis monasterii S. Vedasti scriptum.
298Alcuinus, Carmina, 101, 0736C (auctor 730-804)
Arguit immeritis consortem Martha querelis, Quod vacat officio; cui verax arbiter inquit: Utilis cura domus, melior quae semper habetur.
299Alcuinus, Carmina, 101, 0773D (auctor 730-804)
Quos pia cura simul mensa satiavit in ista, Qui erexit illam, quique dicavit eam.
300Alcuinus, Carmina, 101, 0794C (auctor 730-804)
Sit tibi cura mei, curet te Christus ubique, Est mihi cura tui, sit tibi cura mei.
301Alcuinus, Carmina, 101, 0808B (auctor 730-804)
Ad vos, o fratres, vertam, mea cura, camenas, Alloquar et paucis vos modo versiculis.
302Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0684D (auctor 730-804)
VERS. 4. - Rursus contemplatus sum omnes labores hominum, et industrias animadverti patere invidiae proximi, et in hoc ergo vanitas et cura superflua est.
303Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1052B (auctor 730-804)
Aufer a corde meo alienationis sensum, cura in me stuporem mentis, exstirpa de visceribus meis consilia iniquitatis, eradica a lingua mea detrahendi consuetudinem, mentiendi facilitatem, loquendi scurrilitatem, et omnes actus vanitatis meae arte medicinae tuae sana.
304Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0119C (auctor 730-804)
I. Non est cura fraternae salutis parvi pendenda: non est, quandiu spiritus hos regat artus, divina praeveniente gratia cuilibet conversio desperanda.
305Alcuinus, De dialectica, 101, 0950B (auctor 730-804)
typis impressa est haec eadem Alcuini Dialectica Salisburgi cura viri cl.
306Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0058D (auctor 730-804)
Placuit prudentiae vestrae, fili charissime, aliquas proponere mihi ad solvendas de sanctissima [Al., sancta] Trinitate quaestiones, quibus fortassis vestrae aures sapientiae inquietare [Al., inquietari] putamus. Nec ullatenus eruditionem vestram, et in catholica fide puritatem, minus aliquid in talibus intellexisse reor, dum maxime divina operante gratia ab ineunte virilis robore sensus tecum hoc egi, ut robustus praedicator et insuperabilis doctor in fide sanctissimae Trinitatis esse videreris; cui non deesse, iuxta apostolicam prophetiam, contradictores olim prioribus et nunc nostris probatum habemus temporibus: sed satis benigne suscipio, quicunque [Al., quaecunque] est, de huiusmodi rebus interrogantis devotionem, at magis laudo hanc [Al., haec] praedicantis instantiam, quia parum prodest discendi devotio, sine docendi studio, iuxta sententiam Salomonis: Thesaurus invisus et sapientia abscondita, quae utilitas in utrisque (Eccli. XLI, 17) ? Quocirca tota debet esse cura bene intelligenti in docendo, ne frustra laboret [Al., laboraret] in discendo: quia sicut in Propheta legitur: Qui multos erudiunt, sicut firmamentum in perpetua fulgebunt claritate (Dan. XII, 3) . Interrogatio 1. Quomodo Deus vere sit Unitas, et vere Trinitas?
307Alcuinus, De grammatica, 101, 0887C (auctor 730-804)
I, 265): Hic tibi, fabor enim, quando haec te cura remordet ( Ms., momordit).
308Alcuinus, De grammatica, 101, 0900B (auctor 730-804)
Et: . . . . . . . Sub noctem cura recursat, pro, per noctem.
309Alcuinus, De orthographia, 101, 0904B (auctor 730-804)
Deportare deponere. Exportare tollere.] Album natura; candidum cura facit. [ Armarium, ubi quarumcunque artium instrumenta servantur.
310Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0928D (auctor 730-804)
Impulsio est, quae sine cogitatione per quamdam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor, iracundia, aegritudo, vinolentia, et omnino omnia in quibus animus ita videtur affectus fuisse, ut rem perspicere cum consilio et cura non potuerit; et id, quod facit, impetu quodam animi fecerit potius quam cogitatione.
311Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0936B (auctor 730-804)
- ALB. Videndum est diligenti cura, ut non intelligat adversarius, quo spectent illae primae inductiones, et ad quem finem sint perventurae; nam qui viderit [Ms., videt], [aut] tacendo, [aut] negando non sinit longius ire interrogationem. - CAR. Si negat?
312Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0942A (auctor 730-804)
Vitia quoque, si quae [Mss., qua] sunt, oris diligenti cura sunt emendanda.
313Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0945A (auctor 730-804)
Modestia est, per quam totius vitae modus seu animi seu corporis motibus [Edit., moribus] ubique honesti cura servatur.
314Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0949 (auctor 730-804)
Disce tuas, iuvenis, ut agat facundia causas, Ut sis defensor, cura, salusque tuis.
315Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0496C (auctor 730-804)
Deus, quia tibi de omnibus cura est, noli me derelinquere in manu consilii mei, et in arbitrio meo sine adiutorio, quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens: et quia sine te labitur humana mortalitas, tuis semper auxiliis, et abstrahatur a noxiis omnibus fragilitas mea, et ad salutaria dirigatur.
316Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0503B (auctor 730-804)
Domine, tribue nobis, ut semper simus contenti omni vilitate cibi, et potus, ac vestium; ut quaecunque sint vilia ista, in tantum, ut per ea possit corpus nostrum subsistere ad serviendum tibi, non nobis sit cura de melioribus, sed his simus sufficientes absque dolo et hypocrisi.
317Alcuinus, Epistolae, 100, 0214C (auctor 730-804)
Ecce quam nobilissimis natus es parentibus, quam magna enutritus cura.
318Alcuinus, Epistolae, 100, 0451C (auctor 730-804)
Sit lectio crebra, et ieiunia sobria et convivia modesta, et honor hospitum, et ordinatio pauperum, et cura familiae, et diligentia in populo.
319Alcuinus, Epistolae, 100, 0457A (auctor 730-804)
Illud omni cura ornatur, pascitur et vestitur: hoc quasi vile supellectile nullo decore dignum ducitur!
320Alcuinus, Epistolae, 100, 0499C (auctor 730-804)
Ne damnet te tua conscientia habentem, quod habere non debeas, ne dicatur tibi: Medice, cura temetipsum (Luc. IV, 23) .
321Alcuinus, Epistolae, 100, 0500A (auctor 730-804)
Recordare quam felices sunt illi, qui apud Deum gaudent in coelis: hoc non luxuria vitae, non vestimentorum vanitas, non saeculi pompa promeruit, sed zelus Domini, et regularis vitae custodia, et maior animae cura quam corporis, et fraterni profectus sollicitudo in charitate.
322Alcuinus, Epistolae, 100, 0227A (auctor 730-804)
Corpus quod tanta cura colimus, postmodum vermium esca erit.
323Alcuinus, Epistolae, 100, 0231C (auctor 730-804)
Dum omni homini necesse est vigili cura se praeparare ad occursum Domini Dei sui, quanto magis senioribus, qui sunt annis et infirmitatibus crebris confracti, suas sollicita cura lampades ornare, ut dignus donante Deo efficiatur lucentibus lampadibus [Ms., lampades] occurrere coelesti sponso, ne foras stare cogatur, intrantibus aliis ad convivium superni regis, quod pietas Domini nostri Iesu Christi me Filium tuum vobiscum, sanctissime Pater, perpetua prosperitate intrare concedat.
324Alcuinus, Epistolae, 100, 0242A (auctor 730-804)
Ne illa die inops bonorum meritorum lugeat anima; sed ut de simplici gaudeat bonitatis fructu, maxima cura cogitandum est.
325Alcuinus, Epistolae, 100, 0242C (auctor 730-804)
Lege saepius, obsecro, beati Gregorii praedicatoris nostri libellum de pastorali cura, ut in eo periculum sacerdotalis officii agnoscas, et bene operantis servi mercedem non obliviscaris.
326Alcuinus, Epistolae, 100, 0252D (auctor 730-804)
Simul et praedicatio tua in omnibus locis fiat, sive pro episcopis omnibus in communi synodo, de iustis ordinationibus et praedicationis instantia, et officiis ecclesiasticis, et baptismi sanctitate, et eleemosynarum largitione: sive pro pauperum cura per singulas ecclesias atque parochias, maxime in veneranda gente cui te Deus pastorem praeesse voluit.
327Alcuinus, Epistolae, 100, 0285B (auctor 730-804)
EPISTOLA LXXXVIII. AD ARNONEM. (Anno 798, mense Octobri.) Hortatur ad munus apostolicum impigre obeundum; nec se vel infirmitate corporis, vel cura propriarum ovium impediri patiatur.
328Alcuinus, Epistolae, 100, 0298B (auctor 730-804)
Quapropter cum gratiarum actione accipiat quod ei pastoris [Cod. Sal., pastoralis] cura providerit sufficere.
329Alcuinus, Epistolae, 100, 0302B (auctor 730-804)
Nullatenus capitis cura omittenda est.
330Alcuinus, Epistolae, 100, 0381D (auctor 730-804)
Tua vero sanctitas, pastor dignissime, gregem Christi, tuae sollicitudini commendatum, omni cura per pascua perpetuae vitae ducat, quatenus multiplici gaudeas remuneratione cum grege tibi subiecto in aeternae beatitudinis regno.
331Alcuinus, Epistolae, 100, 0408B (auctor 730-804)
Cura mea et charitas mea vobiscum, filii, omnibus vigilat horis, optans vos moribus et religiosa vita Deo placere, et domino meo David, et ut exemplo [Mabill., exemplum] sitis boni operis aliis in palatio viventibus.
332Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0908A (auctor 730-804)
Et quidem putare possemus, Iudam cura pauperum haec fuisse locutum, sed prodit mentem illius testis verax, qui ait: (VERS. 6) Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quae mittebantur, portabat.
333Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0984C (auctor 730-804)
« Mortalis igitur insinuatur locutus [Ms. et Aug., Moralis insinuatur locus]. Facit quod faciendum admonet, et exemplo suo suos instruxit praeceptor bonus, ut a filiis piis impendatur cura parentibus: tanquam lignum illud ubi erant fixa membra morientis, etiam cathedra fuerit magistri docentis.
334Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 1002C (auctor 730-804)
Quod enim hic dicit ei: Pasce oves meas, hoc est utique, quod ei ante passionem apertius dixerat: Ego autem rogavi pro te, ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos (Luc. XXII, 33) . Pascere ergo oves Christi est credentes in Christum ne a fide deficiant confirmare; et ut in fide magis magisque proficiant, instanter operam dare: » saecularibus quoque subsidiis eos quantum valeat adiuvare, cogitantes superflue de caducis corrigere [Ms., adiuvare, errantes corrigere], moerentes consolari, omnes magna pietatis cura ad perpetuae vitae perducere pascua.
335Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 1002D (auctor 730-804)
Veri autem pastoris, et cui sincera est cura de ovibus, evidens ac speciale indicium est, cum quisque non solum commodis omnibus vitae temporalis carere; sed ipsam quoque vitam pro grege Christi ponere, in promptu habet.
336Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0529C (auctor 730-804)
Aut si mysterium sacratissimum quod agebatur, et tantae rei figura etiam veritate facti aliter non posset impleri, nisi ut omnia ibi certo illo numero essent, quae vivere in aquis, illius natura prohibente, non possent, non fuit ista cura illius hominis vel illorum hominum, sed divina.
337Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0598D (auctor 730-804)
Deus iustitiae, te deprecor, Deus misericordiae, Deus invisibilis, Deus incomprehensibilis, Deus inenarrabilis, aeterne, perpetue, benedicte: Deus, cuius omnia, in quo omnia, sub quo omnia, per quem omnia sunt: parce animae meae, parce malis meis, parce peccatis meis atque criminibus: visita infirmum, cura aegrum, sana languentem.
338Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0599A (auctor 730-804)
Aufer a corde meo alienum sensum, cura in me stuporem mentis: extirpa a visceribus meis consilia iniquitatis, erade a lingua mea detrahendi consuetudinem, mentiendi facilitatem, loquendi scurrilitatem, et omnes actus meos arte et medicina tua sana.
339Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1013B (auctor 730-804)
Postquam vero unusquisque eos quos baptizaverat, putabat suos, non Christi, in toto orbe decretum est, ut unus de presbyteris electus superponeretur caeteris, ad quem omnis cura Ecclesiae pertineret, et schismatum semina tollerentur: [quod ex epistolis aliis eiusdem apostoli probari poterit; vel etiam ex Actibus apostolorum, ubi dicitur, vocasse Paulum de Epheso presbyteros,] quibus postea inter caetera sit locutus: Attendite vobis et omni gregi, in quo vos Spiritus sanctus posuit episcopos pascere Ecclesiam Domini, quam acquisivit per sanguinem suum (Act. XX, 28) . [Quos ante presbyteros, nunc autem episcopos appellat.] Et Petrus, qui ex fidei firmitate nomen accepit, in Epistola sua loquitur, dicens: Presbyteros ergo in vobis obsecro compresbyter et testis Christi passionum; pascite qui in vobis est gregem Domini (I Petr. V, 1) . [Olim vero omnis presbyter episcopus recte dicebatur: at nunc omnis episcopus presbyter potest dici, non omnis presbyter episcopus; quia, ut dissensionis plantaria excluderentur, ad unum omnis sollicitudo Ecclesiarum, quasi ad Patrem, delegata est, qui quasi filios diligat, et gubernet subiectos sibi, non tribunitia potestate, sed pietate paterna: iidemque et quasi filii, singuli gradus in ecclesiis, honorificent episcopos suos.] Videamus igitur qualis presbyter sive episcopus ordinandus sit.
340Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1059B (auctor 730-804)
Audiamus Christum de spinis dicentem, quia cura saeculi huius et deceptio divitiarum praefocant verbum, et infructuosum efficitur.
341Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1075C (auctor 730-804)
Quid enim mihi cura est coelum, cum video Dominum coeli, cum ego efficior coelum?
342Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0676C (auctor 730-804)
Permitte, obsecro, te perferri ad locum, qui tibi filiorum cura praeparatus existit.
343Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1173B
Iste de divinis Officiis liber primo sub Alcuini nomine, inter alia eiusdem generis scripta vulgatus fuit Coloniae anno 1568 cura Melchioris Historpii: quem deinceps D. Quercetanus inde descriptum collectis a se beati Alcuini Operibus inseruit, additis nonnullis correctionibus et integris duodecim capitulis, ad vetusti codicis ms.
344Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1234B
Debet etiam custodire ea quae intra ecclesiam sunt, ut salva sint: quia illi traditae sunt claves, et commissa cura custodiendae ecclesiae.
345Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1238A
Postquam vero unusquisque, quos baptizabat, suos esse dicebat, non Christi in toto orbe decretum est, ut unus de presbyteris electus superponeretur caeteris, ad quem omnis cura Ecclesiae pertineret, et schismatum semina tollerentur.
346Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1277C
De his ita Augustinus in libro de cura agenda pro mortuis, et in libro Civitatis Dei.
347Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1128A
Dictus autem Ecclesiasticus, eo quod totius Ecclesiae disciplinae [Isid., disciplina] religiosae conversationis magna cura et ratione sit editus.
348Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1141C
Ubi autem iudicandi referuntur (vivi) ac mortui, ibi omnium hominum esse apud Deum cura credatur.
349Aldegati Marcantonio, Cynthia, 1, 29; 5 (auctor fl.c.1450)
Heu, metuunt quod nos optamus cernere posse: Luceat ut capiti prima corona tuo; Quod fiet, nostris curant si numina votis Ullaque si nostrae his cura salutis adest.
350Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 2; 17 (auctor fl.c.1450)
Quod neque fas et iura sinunt, natura pudorque Usus et ipse vetat, saeve Cupido, facis; In te cura placens, in te viget aegra voluptas: Spicula plus aloes quam tua mellis habent.
351Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 45; 21 (auctor fl.c.1450)
Non illos Cereris, non illos cura Lyaei, Non movet a cantu dulcis et alta quies.
352Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 52; 9 (auctor fl.c.1450)
Est etiam superis humani cura laboris, Flectunturque aliqua numina summa prece.
353Aldegati Marcantonio, Gigantomachia, 1, 3; 7 (auctor fl.c.1450)
Istud idem Diana facit, spes quaerit easdem Filia frugiferae Cereris: quod sperat et illud, Si patiemur, erit; nostri si tangit honoris Cura animum, vel si qua tui stat gloria regni, Plutoni coniunge deam, fac sentiat ignes Illa tuos, nostris flammis uratur uterque".
354Aldegati Marcantonio, Gigantomachia, 1, 3; 27 (auctor fl.c.1450)
Haec postquam audivit mater ceu saxea facta est, Obstupuit, gelidusque tremor per membra cucurrit, Et dolor attonitam fecit, nec promere vocem, Fundere nec lacrimas potuit, sed tristis et amens Huc illuc errat; sed postquam amentia cessit, Conscendit currum, iuncti per inane dracones Quem virides dirique trahunt, ascendit Olympum Alloquiturque Iovem, sparsis per colla capillis; Nec lacrimis caruere genae faciesque doloris Plena fuit, tandem supplex his vocibus usa est: "Ad te, sancte pater, venio, tua numina posco, Sanguine mota meo, summum te filia patrem, Si miserae matris te gratia nulla movebit, En moveat, vilis precor haec ne sit tibi cura, Edita ne pigeat quod sit de corpore nostro.
355Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0158D (auctor 640-709)
Item Prosper inquit: Carnis virginitas intacto corpore habetur, Virginitas animi est intemerata fides; Qua sine corporei nil prodest cura pudoris, Sed mentis pietas auget utrumque bonum.
356Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0241B (auctor 640-709)
Quapropter cuncti quos flammat cura pudoris Et quorum integritatis amor praecordia pungit, Spiritus ac castae coniungant foedera carnis, Dum divina docet duplam sententia vitam.
357Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0208A (auctor 640-709)
Sedulius: Nec tibi parva salus, Domino medicante, Maria Item Prosper: Inque putres fibras descendat cura medentis.
358Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0181C (auctor 640-709)
- M. Virgilius, libro IV: At regina gravi iamdudum saucia cura.
359Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 365 (auctor 640-709)
IV. At regina gravi iamdudum saucia cura et in|fra Vulnus alit venis et caeco carpitur igne et Sibilla profetissa ait Denumerat tacitis tot crimina conscius ultor et alibi poeta dicit Petrus apostolicae qui culmina praesidet arcis; scanditur ita: Petrusa.
360Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 102 (auctor 640-709)
Item verba passiva communia et deponentia, quae finali ·r· littera in prima persona terminantur, tribracho conveniunt: numeror, temeror, operor, imitor, veneror, dominor, modulor, famulor, iaculor, stabulor, meditor, populor, epulor, spatior, speculor, moderor, gradior, orior, glomeror, comitor, stipulor, medicor et medeor (tam primae quam secundae coniugationis esse poetae | declarant: Sedulius Nec tibi parva salus domino medicante Maria, item Prosper Inque putres fibras descendat cura medentis), mereor, fateor, tueor, gradior, vereor, potior, patior, morior, orior.
361Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 481 (auctor 640-709)
– Nulla ergo sit illis cura magis quam adversus carnem conluctatio et vincendi corporis ac domandi obstinata certatio!
362Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 510 (auctor 640-709)
| Denique praefatus Punicorum praesul Virginitas, inquit, carnis corpus intactum, virginitas animae fides incorrupta; item Prosper Carnis, inquit, virginitas intacto corpore habetur, Virginitas animi est intemerata fides, Qua sine corporei nil prodest cura pudoris; Sed mentis pietas auget utrumque bonum.
363Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 18 (auctor 640-709)
Quapropter cuncti, quos flammat cura pudoris Et quorum integritatis amor praecordia pungit, Spiritus ac castae coniungant foedera carnis, Dum divina docet duplam sententia vitam!
364Aldricus Senonensis, Epistolae, 105, 0809D (auctor 775-836)
Sed nunc illa usquequaque indigeo, cum, ut vos aestimo audisse, indigno mihi episcopalis cura iniuncta est, quae me sicut indignum, ita quoque imparatum invenit.
365Aldricus Senonensis, Epistolae, 105, 0811B (auctor 775-836)
Optime venerabilis et Deo devota sanctitas vestra novit quanta sit cura et sollicitudine commissum nobis pastorale regimen tuendum atque tractandum.
366Aleandro Gerolamo, Aegle Pharmaceutria, 1; 32 (auctor 1574-1629)
Si nullis donis, nullis precibusque moveris, At saltem ulla meae tangat te cura salutis.
367Aleandro Gerolamo, Amaryllis, 1; 120 (auctor 1574-1629)
Dum questus canto, infelix, nova cura recursat.
368Aleandro Gerolamo, Mocenica, 1; 36 (auctor 1574-1629)
Tum pater omnipotens solio sic coepit ab alto: "Caelicolae, mecum qui flectitis orbis habenas, Sidera qui mecum astriferi moderamini Olympi: Me fratrisque preces atque huius cura coegit Urbis, ut e vestris accirem sedibus omnes.
369Alexander de Roes, Pavo, p1; 99 (auctor -1288)
Sed quia raro cubat et non discurrere cessat, Putrescunt ova, pereunt quoque frigore pulli Cura neglecti matris dubieque noverce).
370Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1279C
Unde cum totius universalis Ecclesiae cura nobis non levis incumbat, propensius circa vos ipsa natura nos provocat esse pervigiles: ut unde nos constat originis duxisse primordium, ibi etiam maioris ad aeternam salutem habeamus sollicitudinis incrementum.
371Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1388B
Circa Lucensem itaque Ecclesiam tanto specialius nostrae devotionis studium desideramus impendere, quanto et illi privata eius et publica omnium cura compellimur providere.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ecclesiasticae disciplina censurae, pro officio a Deo nobis commisso, nos admoneat vigilanti cura universis Ecclesiis toto orbe terrarum diffusis providere, speciali tamen speculatione nostrae Lucensi Ecclesiae pro posse nos opitulari oportet, cuius regimen, antequam ad apostolicae sedis curam vocaremur, divina nobis imposuit providentia.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis circa omnes Ecclesias per orbem terrarum longe lateque diffusas pro earum gubernatione oculum nostrae speculationis intendere oporteat, praecipue tamen erga Lucanam Ecclesiam attentissime vigilare nos convenit; quia ei et propter episcopatus suscepti administrationem, et pro universalis apostolicae [curae] consideratione dupliciter quodammodo providere compellimur; qua de causa haec nostri cordis, Deo aspirante, voluntas semper inhaerere debebit ut quae in ea, vel incuria vel malitia quorumdam, hactenus male pullulare cognovimus, resecare et emendare studeamus, et quae ad honorem et salutem ipsius ecclesiae spectare videantur, congrue ordinare et firmiter statuere debeamus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quapropter, charissime frater et consacerdos, quia prudentiam tuam maxime lateri nostro optamus adhaerere sereno vultu, tam tibi quam tuis successoribus Casini Montis abbatibus, recepta investitura Sanctae Hierusalem coenobii, quam felicis memoriae Leo episcopus, hospitandi gratia, Richerio antecessori tuo contulit, tradimus et concedimus abbatiam sanctorum martyrum Sebastiani et Zosimi, quam vulgares usitato Domine Palariam solent nuncupare, etc.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ex universalitate sedis apostolicae cui, licet indigni, praesidemus, omnibus Ecclesiis et venerabilibus locis passim sollicitudinem . . . . . . . tuitionis opere exhibere debeamus, propensiore tamen cura et studio iis invigilare et contra adversitatum huius mundi turbines, per Deum, quae possumus praesidia debemus impendere, qui . . . , tutela sanctae Romanae Ecclesiae positi tam generalis quam singularis providentiae debito consulere et apostolici muniminis scutum praefigere cogimur.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Concedimus et donamus, secundum tenorem privilegii serenissimorum imperatorum Constantinopolitanorum, Constantini et Basilii fratrum, qui ipsam civitatem Troianam reaedificare fecerunt per Bubaianum capitaneum suum et fidelem, fines et terminos statuerunt auctoritate imperiali; concedimus tibi et successoribus tuis, canonice intrantibus in ipsam civitatem, et in tota parochia iura episcopalia libere exercenda, et quod Troiani pontifices a nullo alio nisi a Romano pontifice consecrentur.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam erga monasterium Sanctae Clementis piae devotionis studium vos habuisse et ad eius honorem plerumque benefacta vos contulisse a confratre nostro Dominico Valvensi episcopo et eiusdem loci abbate cognovimus, grates vobis et nostrae dilectionis benevolentiam per haec scripta mandamus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Notificasti te morte tenus infirmatum esse, et peccatorum tuorum recordatione et terrore valde pavefactum, anxie quaesisse monachum fieri, et a tua uxore minis et terroribus eam occidendi ad haec licentiam extorsisse, et sic te monachicam vestem sine abbate sumpsisse et monasterium petiisse.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De parentelae gradibus tam famosae quaestionis apud illos scrupulum nuper etiam inter vos emersisse cognovimus; super qua nonnullos perniciosos interpretes ac disputatores contra veritatis regulam sanamque doctrinam dogmatizare dolemus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Iuraverat enim eam, ut asseris, in matrimonium prius ducere sponsus; iuravit etiam illam in fornicatione retinere incestuosus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam quia presbyter presbyterum occidit, quadrupliciter, viginti octo videlicet annis, eum poenitere oportet; quatuordecim annos sibi misericorditer indiximus, irrecuperabiliter deiicientes eum presbyteratu et omni administratione altaris.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde, quia in canonibus habetur pro interfectione armati presbyteri simplicem poenitentiam esse dandam, iniunximus poenitentiam decem annorum, ita ut hinc usque ad Pascha ieiunet tribus diebus per septimanam in pane et aqua, et non utatur calceamentis neque lino.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
A sancti Martini festivitate usque ad Domini nativitatem, continuum agat ieiunium in pane et aqua, exceptis Dominicis et quintis feriis, in quibus quadragesimali cibo vescatur.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De manifestis loquimur; secretorum autem cognitor et iudex Deus est.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Visis litteris quas antecessor noster, beatae memoriae papa Leo, conscribi fecerat de corpore Simeonis monachi et eremitae, eius sanctitate confisi quidquid ipse laudavit nos laudamus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quia vero languor in culpa non est, super hac re auctoritatis nostrae decreto consulendum deliberavimus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Cui quatuordecim annorum poenitentiam iniunximus, ut ieiunet quidem tribus quadragesimis.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quod si ita est, quandoquidem nec in causa homicidii nec in culpa fuerint, misericordia super eos moti, exsilium eis apostolica auctoritate remisimus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Wideradus charissimus filius noster, abbas Vuldensis, conqueritur quod fraternitas tua iniusta exactione monasterium suum turbaverit: videlicet quod per trecentos annos eidem monasterio per multa antecessorum nostrorum privilegia firmatum est, subtrahere coneris, qua in re licet Romanae Ecclesiae, cuius defensione locus ille munitus, non modicam iniuriam intuleris, memores tamen tuae pristinae dilectionis, affectum tibi paternae charitatis spe futurae emendationis servamus; cum enim tot sanctorum patrum auctoritatem violasse proberis, et nostros apices pro eadem causa destinatos vilipendisse videaris, quod merearis perpende.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Meministi enim quod iam secundo tibi pro Vuldensi monasterio scripsimus, admonentes ut te tuosque ab eius iniuria cohiberes, et nisi privilegia apostolicae sedis violare desisteres, de periculo vindictae non dubitares; sed quoniam acceptis litteris nostris, ut querimoniae abbatis nobis indicant, iniurias exaggerasti, et tertio nos per contemptum apostolicae auctoritatis ad mandata compulisti, non iam aliud tibi mandamus aut scribimus quam quod episcopo Herbipolensi in praesentia legatorum abbatis de simili causa, viva voce constituimus: videlicet praecipientes tibi per obedientiam quam sancto Petro debes et nobis, ut sine omni mora contradictionis, monasterio omnia quae per te sunt abbata restituas, ecclesias ab officio suspensas absolvas, et quaecunque monasterium tenuit, quando tu episcopus factus es, deinceps cum omni pace tenere permittas, donec, si legatus noster prius apud vos hanc litem non deciderit in eventura synodo, aut per vos aut per idoneos nuntios vestros ad iudicium et determinationem huius rei in nostra praesentia conveniatis: alioquin, quod non optamus, ab officii tui cautela longe te digressum esse canonica districtio commonebit.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si te ex corde diligimus, si te singularem sancti Petri filium omni diligentia fovere curamus, et legati tui referre poterunt, et negotia tua ex ipsa sui pertractatione nuntiabunt; verum haec qualiter in praesentia legatorum tuorum apud nos procurata sunt, in subditis cognoscere potes.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Non modica res est unam missam facere, et valde felix est qui unam digne celebrare potest.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam pro eo quod filius sacerdotis dicitur, si caeterae virtutes in eum conveniant, non reiicimus, sed suffragantibus meritis connivendo, eum recipimus.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Uxor enim fratris fratrissa potius quam cognata vocatur.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde placide ad inquisita respondeo.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subiacebit.
372Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam universae Ecclesiae toto orbe diffusae studium, curam ac regimen divina dispositione nobis habendum, etsi indigno, commissum videtur, pro quiete et pace Ecclesiarum in Dei peragendis laudibus, et nostrum officium peragendo congauderemus, earumque calamitates et lapsus omni conamine suppositis humeris sublevaremus, solerti studio regere, gubernare, tueri atque defendere eas, competenti labore incessanter nostra paterna satagere debet cura, quatenus, Dei opitulante clementia, a luporum faucibus, quanto plus aliquam nostrarum ovium rapere indagant, tanto magis solerti custodia eas protegamus, ut ad caulas veri Pastoris illaesas perducere possimus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ecclesiasticae disciplina censurae, pro officio a Deo nobis commisso, nos admoneat vigilanti cura universis Ecclesiis toto orbe terrarum diffusis providere, speciali tamen speculatione nostrae Lucensi Ecclesiae pro posse nos opitulari oportet, cuius regimen, antequam ad apostolicae sedis curam vocaremur, divina nobis imposuit providentia.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis circa omnes Ecclesias per orbem terrarum longe lateque diffusas pro earum gubernatione oculum nostrae speculationis intendere oporteat, praecipue tamen erga Lucanam Ecclesiam attentissime vigilare nos convenit; quia ei et propter episcopatus suscepti administrationem, et pro universalis apostolicae [curae] consideratione dupliciter quodammodo providere compellimur; qua de causa haec nostri cordis, Deo aspirante, voluntas semper inhaerere debebit ut quae in ea, vel incuria vel malitia quorumdam, hactenus male pullulare cognovimus, resecare et emendare studeamus, et quae ad honorem et salutem ipsius ecclesiae spectare videantur, congrue ordinare et firmiter statuere debeamus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quapropter, charissime frater et consacerdos, quia prudentiam tuam maxime lateri nostro optamus adhaerere sereno vultu, tam tibi quam tuis successoribus Casini Montis abbatibus, recepta investitura Sanctae Hierusalem coenobii, quam felicis memoriae Leo episcopus, hospitandi gratia, Richerio antecessori tuo contulit, tradimus et concedimus abbatiam sanctorum martyrum Sebastiani et Zosimi, quam vulgares usitato Domine Palariam solent nuncupare, etc.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ex universalitate sedis apostolicae cui, licet indigni, praesidemus, omnibus Ecclesiis et venerabilibus locis passim sollicitudinem . . . . . . . tuitionis opere exhibere debeamus, propensiore tamen cura et studio iis invigilare et contra adversitatum huius mundi turbines, per Deum, quae possumus praesidia debemus impendere, qui . . . , tutela sanctae Romanae Ecclesiae positi tam generalis quam singularis providentiae debito consulere et apostolici muniminis scutum praefigere cogimur.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Concedimus et donamus, secundum tenorem privilegii serenissimorum imperatorum Constantinopolitanorum, Constantini et Basilii fratrum, qui ipsam civitatem Troianam reaedificare fecerunt per Bubaianum capitaneum suum et fidelem, fines et terminos statuerunt auctoritate imperiali; concedimus tibi et successoribus tuis, canonice intrantibus in ipsam civitatem, et in tota parochia iura episcopalia libere exercenda, et quod Troiani pontifices a nullo alio nisi a Romano pontifice consecrentur.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam erga monasterium Sanctae Clementis piae devotionis studium vos habuisse et ad eius honorem plerumque benefacta vos contulisse a confratre nostro Dominico Valvensi episcopo et eiusdem loci abbate cognovimus, grates vobis et nostrae dilectionis benevolentiam per haec scripta mandamus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Notificasti te morte tenus infirmatum esse, et peccatorum tuorum recordatione et terrore valde pavefactum, anxie quaesisse monachum fieri, et a tua uxore minis et terroribus eam occidendi ad haec licentiam extorsisse, et sic te monachicam vestem sine abbate sumpsisse et monasterium petiisse.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De parentelae gradibus tam famosae quaestionis apud illos scrupulum nuper etiam inter vos emersisse cognovimus; super qua nonnullos perniciosos interpretes ac disputatores contra veritatis regulam sanamque doctrinam dogmatizare dolemus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Iuraverat enim eam, ut asseris, in matrimonium prius ducere sponsus; iuravit etiam illam in fornicatione retinere incestuosus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam quia presbyter presbyterum occidit, quadrupliciter, viginti octo videlicet annis, eum poenitere oportet; quatuordecim annos sibi misericorditer indiximus, irrecuperabiliter deiicientes eum presbyteratu et omni administratione altaris.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde, quia in canonibus habetur pro interfectione armati presbyteri simplicem poenitentiam esse dandam, iniunximus poenitentiam decem annorum, ita ut hinc usque ad Pascha ieiunet tribus diebus per septimanam in pane et aqua, et non utatur calceamentis neque lino.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
A sancti Martini festivitate usque ad Domini nativitatem, continuum agat ieiunium in pane et aqua, exceptis Dominicis et quintis feriis, in quibus quadragesimali cibo vescatur.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De manifestis loquimur; secretorum autem cognitor et iudex Deus est.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Visis litteris quas antecessor noster, beatae memoriae papa Leo, conscribi fecerat de corpore Simeonis monachi et eremitae, eius sanctitate confisi quidquid ipse laudavit nos laudamus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quia vero languor in culpa non est, super hac re auctoritatis nostrae decreto consulendum deliberavimus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Cui quatuordecim annorum poenitentiam iniunximus, ut ieiunet quidem tribus quadragesimis.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quod si ita est, quandoquidem nec in causa homicidii nec in culpa fuerint, misericordia super eos moti, exsilium eis apostolica auctoritate remisimus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Wideradus charissimus filius noster, abbas Vuldensis, conqueritur quod fraternitas tua iniusta exactione monasterium suum turbaverit: videlicet quod per trecentos annos eidem monasterio per multa antecessorum nostrorum privilegia firmatum est, subtrahere coneris, qua in re licet Romanae Ecclesiae, cuius defensione locus ille munitus, non modicam iniuriam intuleris, memores tamen tuae pristinae dilectionis, affectum tibi paternae charitatis spe futurae emendationis servamus; cum enim tot sanctorum patrum auctoritatem violasse proberis, et nostros apices pro eadem causa destinatos vilipendisse videaris, quod merearis perpende.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Meministi enim quod iam secundo tibi pro Vuldensi monasterio scripsimus, admonentes ut te tuosque ab eius iniuria cohiberes, et nisi privilegia apostolicae sedis violare desisteres, de periculo vindictae non dubitares; sed quoniam acceptis litteris nostris, ut querimoniae abbatis nobis indicant, iniurias exaggerasti, et tertio nos per contemptum apostolicae auctoritatis ad mandata compulisti, non iam aliud tibi mandamus aut scribimus quam quod episcopo Herbipolensi in praesentia legatorum abbatis de simili causa, viva voce constituimus: videlicet praecipientes tibi per obedientiam quam sancto Petro debes et nobis, ut sine omni mora contradictionis, monasterio omnia quae per te sunt abbata restituas, ecclesias ab officio suspensas absolvas, et quaecunque monasterium tenuit, quando tu episcopus factus es, deinceps cum omni pace tenere permittas, donec, si legatus noster prius apud vos hanc litem non deciderit in eventura synodo, aut per vos aut per idoneos nuntios vestros ad iudicium et determinationem huius rei in nostra praesentia conveniatis: alioquin, quod non optamus, ab officii tui cautela longe te digressum esse canonica districtio commonebit.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si te ex corde diligimus, si te singularem sancti Petri filium omni diligentia fovere curamus, et legati tui referre poterunt, et negotia tua ex ipsa sui pertractatione nuntiabunt; verum haec qualiter in praesentia legatorum tuorum apud nos procurata sunt, in subditis cognoscere potes.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Non modica res est unam missam facere, et valde felix est qui unam digne celebrare potest.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam pro eo quod filius sacerdotis dicitur, si caeterae virtutes in eum conveniant, non reiicimus, sed suffragantibus meritis connivendo, eum recipimus.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Uxor enim fratris fratrissa potius quam cognata vocatur.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde placide ad inquisita respondeo.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subiacebit.
373Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam universae Ecclesiae toto orbe diffusae studium, curam ac regimen divina dispositione nobis habendum, etsi indigno, commissum videtur, pro quiete et pace Ecclesiarum in Dei peragendis laudibus, et nostrum officium peragendo congauderemus, earumque calamitates et lapsus omni conamine suppositis humeris sublevaremus, solerti studio regere, gubernare, tueri atque defendere eas, competenti labore incessanter nostra paterna satagere debet cura, quatenus, Dei opitulante clementia, a luporum faucibus, quanto plus aliquam nostrarum ovium rapere indagant, tanto magis solerti custodia eas protegamus, ut ad caulas veri Pastoris illaesas perducere possimus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ecclesiasticae disciplina censurae, pro officio a Deo nobis commisso, nos admoneat vigilanti cura universis Ecclesiis toto orbe terrarum diffusis providere, speciali tamen speculatione nostrae Lucensi Ecclesiae pro posse nos opitulari oportet, cuius regimen, antequam ad apostolicae sedis curam vocaremur, divina nobis imposuit providentia.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis circa omnes Ecclesias per orbem terrarum longe lateque diffusas pro earum gubernatione oculum nostrae speculationis intendere oporteat, praecipue tamen erga Lucanam Ecclesiam attentissime vigilare nos convenit; quia ei et propter episcopatus suscepti administrationem, et pro universalis apostolicae [curae] consideratione dupliciter quodammodo providere compellimur; qua de causa haec nostri cordis, Deo aspirante, voluntas semper inhaerere debebit ut quae in ea, vel incuria vel malitia quorumdam, hactenus male pullulare cognovimus, resecare et emendare studeamus, et quae ad honorem et salutem ipsius ecclesiae spectare videantur, congrue ordinare et firmiter statuere debeamus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quapropter, charissime frater et consacerdos, quia prudentiam tuam maxime lateri nostro optamus adhaerere sereno vultu, tam tibi quam tuis successoribus Casini Montis abbatibus, recepta investitura Sanctae Hierusalem coenobii, quam felicis memoriae Leo episcopus, hospitandi gratia, Richerio antecessori tuo contulit, tradimus et concedimus abbatiam sanctorum martyrum Sebastiani et Zosimi, quam vulgares usitato Domine Palariam solent nuncupare, etc.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ex universalitate sedis apostolicae cui, licet indigni, praesidemus, omnibus Ecclesiis et venerabilibus locis passim sollicitudinem . . . . . . . tuitionis opere exhibere debeamus, propensiore tamen cura et studio iis invigilare et contra adversitatum huius mundi turbines, per Deum, quae possumus praesidia debemus impendere, qui . . . , tutela sanctae Romanae Ecclesiae positi tam generalis quam singularis providentiae debito consulere et apostolici muniminis scutum praefigere cogimur.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Concedimus et donamus, secundum tenorem privilegii serenissimorum imperatorum Constantinopolitanorum, Constantini et Basilii fratrum, qui ipsam civitatem Troianam reaedificare fecerunt per Bubaianum capitaneum suum et fidelem, fines et terminos statuerunt auctoritate imperiali; concedimus tibi et successoribus tuis, canonice intrantibus in ipsam civitatem, et in tota parochia iura episcopalia libere exercenda, et quod Troiani pontifices a nullo alio nisi a Romano pontifice consecrentur.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam erga monasterium Sanctae Clementis piae devotionis studium vos habuisse et ad eius honorem plerumque benefacta vos contulisse a confratre nostro Dominico Valvensi episcopo et eiusdem loci abbate cognovimus, grates vobis et nostrae dilectionis benevolentiam per haec scripta mandamus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Notificasti te morte tenus infirmatum esse, et peccatorum tuorum recordatione et terrore valde pavefactum, anxie quaesisse monachum fieri, et a tua uxore minis et terroribus eam occidendi ad haec licentiam extorsisse, et sic te monachicam vestem sine abbate sumpsisse et monasterium petiisse.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De parentelae gradibus tam famosae quaestionis apud illos scrupulum nuper etiam inter vos emersisse cognovimus; super qua nonnullos perniciosos interpretes ac disputatores contra veritatis regulam sanamque doctrinam dogmatizare dolemus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Iuraverat enim eam, ut asseris, in matrimonium prius ducere sponsus; iuravit etiam illam in fornicatione retinere incestuosus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam quia presbyter presbyterum occidit, quadrupliciter, viginti octo videlicet annis, eum poenitere oportet; quatuordecim annos sibi misericorditer indiximus, irrecuperabiliter deiicientes eum presbyteratu et omni administratione altaris.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde, quia in canonibus habetur pro interfectione armati presbyteri simplicem poenitentiam esse dandam, iniunximus poenitentiam decem annorum, ita ut hinc usque ad Pascha ieiunet tribus diebus per septimanam in pane et aqua, et non utatur calceamentis neque lino.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
A sancti Martini festivitate usque ad Domini nativitatem, continuum agat ieiunium in pane et aqua, exceptis Dominicis et quintis feriis, in quibus quadragesimali cibo vescatur.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De manifestis loquimur; secretorum autem cognitor et iudex Deus est.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Visis litteris quas antecessor noster, beatae memoriae papa Leo, conscribi fecerat de corpore Simeonis monachi et eremitae, eius sanctitate confisi quidquid ipse laudavit nos laudamus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quia vero languor in culpa non est, super hac re auctoritatis nostrae decreto consulendum deliberavimus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Cui quatuordecim annorum poenitentiam iniunximus, ut ieiunet quidem tribus quadragesimis.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quod si ita est, quandoquidem nec in causa homicidii nec in culpa fuerint, misericordia super eos moti, exsilium eis apostolica auctoritate remisimus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Wideradus charissimus filius noster, abbas Vuldensis, conqueritur quod fraternitas tua iniusta exactione monasterium suum turbaverit: videlicet quod per trecentos annos eidem monasterio per multa antecessorum nostrorum privilegia firmatum est, subtrahere coneris, qua in re licet Romanae Ecclesiae, cuius defensione locus ille munitus, non modicam iniuriam intuleris, memores tamen tuae pristinae dilectionis, affectum tibi paternae charitatis spe futurae emendationis servamus; cum enim tot sanctorum patrum auctoritatem violasse proberis, et nostros apices pro eadem causa destinatos vilipendisse videaris, quod merearis perpende.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Meministi enim quod iam secundo tibi pro Vuldensi monasterio scripsimus, admonentes ut te tuosque ab eius iniuria cohiberes, et nisi privilegia apostolicae sedis violare desisteres, de periculo vindictae non dubitares; sed quoniam acceptis litteris nostris, ut querimoniae abbatis nobis indicant, iniurias exaggerasti, et tertio nos per contemptum apostolicae auctoritatis ad mandata compulisti, non iam aliud tibi mandamus aut scribimus quam quod episcopo Herbipolensi in praesentia legatorum abbatis de simili causa, viva voce constituimus: videlicet praecipientes tibi per obedientiam quam sancto Petro debes et nobis, ut sine omni mora contradictionis, monasterio omnia quae per te sunt abbata restituas, ecclesias ab officio suspensas absolvas, et quaecunque monasterium tenuit, quando tu episcopus factus es, deinceps cum omni pace tenere permittas, donec, si legatus noster prius apud vos hanc litem non deciderit in eventura synodo, aut per vos aut per idoneos nuntios vestros ad iudicium et determinationem huius rei in nostra praesentia conveniatis: alioquin, quod non optamus, ab officii tui cautela longe te digressum esse canonica districtio commonebit.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si te ex corde diligimus, si te singularem sancti Petri filium omni diligentia fovere curamus, et legati tui referre poterunt, et negotia tua ex ipsa sui pertractatione nuntiabunt; verum haec qualiter in praesentia legatorum tuorum apud nos procurata sunt, in subditis cognoscere potes.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Non modica res est unam missam facere, et valde felix est qui unam digne celebrare potest.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam pro eo quod filius sacerdotis dicitur, si caeterae virtutes in eum conveniant, non reiicimus, sed suffragantibus meritis connivendo, eum recipimus.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Uxor enim fratris fratrissa potius quam cognata vocatur.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde placide ad inquisita respondeo.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subiacebit.
374Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam universae Ecclesiae toto orbe diffusae studium, curam ac regimen divina dispositione nobis habendum, etsi indigno, commissum videtur, pro quiete et pace Ecclesiarum in Dei peragendis laudibus, et nostrum officium peragendo congauderemus, earumque calamitates et lapsus omni conamine suppositis humeris sublevaremus, solerti studio regere, gubernare, tueri atque defendere eas, competenti labore incessanter nostra paterna satagere debet cura, quatenus, Dei opitulante clementia, a luporum faucibus, quanto plus aliquam nostrarum ovium rapere indagant, tanto magis solerti custodia eas protegamus, ut ad caulas veri Pastoris illaesas perducere possimus.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Nam, charissimi filii, vestra bene novit dilectio, in nostra praelibata Ecclesia pessima inoleverat consuetudo ut ordines et canonicae ipsius Ecclesiae sic passim et indiscrete cuique tribuerentur, ut ille sacerdotalis ordinis iniret officium qui necdum etiam ostiarii vel lectoris ministerium suscepisset.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Proinde, divina inspiratione commoniti, ne de caetero tam grave peccatum ex occasione paupertatis emergat, praesenti decreto constituimus et apostolica auctoritate firmamus ut nullus deinceps pontificum quibus ipsa sancta Ecclesia commissa fuerit, castella, mansos, terras, possessiones, quas non modo ad manus nostras habemus, vel quas ipsa Ecclesia in antea, Deo largiente, pure et absque contradictione acquisitura est, praeter illa quae in beneficium nunc usque dari consueverunt, aliquo ingenio alienare, vel auferre, seu alicui dare moliatur (nisi necessitate cogente in pignus ea sine malo ingenio ad tempus tradiderit; ea ratione ut ante statutum tempus eas persolvat et recipiat.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Et Sancti Martini desuper Cephalia, et Sancti Pancratii ecclesiam, quae est ad radicem montis ipsius Magellae, et Sancti Andreae, et S. Clementis, quae sunt prope ad montem praefatum.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Haec omnia tuae cond.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Si ita denique est ut tuus nuntius narrat, non videtur nobis rationabiliter neque sana mente id factum.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Hoc itaque modo unumquemque generationis gradum, qui unus procul dubio dicendus est, dividunt, atque imperite numerandam progeniem desecare contendunt.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Tribus denique peccator iste notatur criminibus, periurio, adulterio, incestu.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Sed a Coena Domini solummodo reconcilietur usque ad octavas Pentecostes.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
A Quadragesima usque in Pascha ieiunet tribus diebus in pane et aqua; et haec faciat usque ad annos quinque.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
In quinta feria tantum, vinum ei bibere [al., tamen vinum exhibere] et quadragesimali uti cibo concedimus.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Si vero Dei misericordia convaluerit, quandoquidem non culpa, sed infirmitas est in causa, eum sacrificare iam non interdicimus.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Viri soror glos appellatur.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Quod perhibens vetuit fieri, praesertim si fornicatio sola excluderet copulam maritalem: unde protulit statim in medium eamdem ipsam sententiam quam ante saecula manens cum Patre Verbum inspiraverat in Adam, ipse confirmans quod ipse primus protulit homo: Quamobrem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne una.
375Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Et res, quas senator pro mercede animae suae ad alendum sanctimoniales, vel quidquid ibi monachae ordinatae acquisiverint, vel Dei misericordia acquirere potuerunt, ut multorum regum praeceptis statutum est, nostra tuitione, protectione atque cura, omni molestia, apostolicae sedis auctoritate, immunes conservare disposuimus, ut nec Ticinensis praesens episcopus, aut qui inantea eius vice ordinatus fuerit, aliquam molestiam inferat, nec ullum dominium, nec aliquam subiectionem inde habeat, nec etiam celebrandi aliqua officia intra teneatur monasterium, nisi causa concilii vel consecrationis, cum invitatus fuerit.
376Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1323B
Si pastores ovium sole geluque pro gregis sui custodia die ac nocte intenti sunt, et, ne qua ex eis aut errando pereat aut ferinis laniata morsibus deficiat, oculis semper vigilantibus circumspectat, quanto sudore quantaque cura debemus esse pervigiles nos qui pastores animarum esse dicimur?
377Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1342B
Et si pastores ovium solem geluque pro gregis sui custodia die noctuque ferre intenti sunt, ut neque ex eis aut errando pereat et ferinis laniata morsibus deficiat, et oculis semper vigilantibus circumspiciunt; quanto sudore, quanta cura debemus esse pervigiles nos, qui pastores animarum esse dicimur.
378Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1358B
Cum sedis apostolicae, cui praesidemus indigni, sollicitudo deposcat, ut ad omnium ecclesiarum providentiam, cura nostra discurrat; incongruum nobis visum est, parcius nos illis impendere, qui tantum ad monasticae religionis studia videntur attendere.
379Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1363D
Si igitur in eadem apostolica sede praesidenti haec sollicitudo et cura singularis incumbit, ut ex ipsa consideratione regiminis, omnibus tam in defensione et corroboratione diligentiam, quam in spiritali speculatione et doctrina vigilantiam, quantum Deo auxiliante praevalet, circumferre debeat; valde congruit, ut si quando ea, quae ad honorem et utilitatem Ecclesiarum Dei pertinent, ab eo postulantur, benevola donatione concedat, et ad sinum matris, id est S. R. E. domicilium propriae commendationis devotione fluentes egregia benignitate, affectuque custodiendi suscipiat.
380Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1364D
Cum pastores ovium, sole geluque pro gregis sui custodia, pervigiles existunt, multo vigilantius pro cura quae nobis committitur, convenit nos gerere, ut in die iudicii, cum pastor pastorum, omnium facta discusserit, non de negligentia ut mercenarii iudicemur, sed de iniuncti officii dispensatione remuneremur.
381Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1375D
Si in apostolica sede praesidenti haec sollicitudo et cura singularis incumbit, ut, ex ipsa consideratione regiminis omnibus ecclesiis, et venerabilibus locis tam in temporali defensione et corroboratione diligentiam, quam in spirituali speculatione et doctrina, quantum Deo auxiliante praevalet, vigilantiam adhibere debeat, valde congruit, ut earum provectui et utilitatibus, quae sub tutela sanctae Romanae Ecclesiae specialiter constitutae sunt, tanto impensioris curae studium impertiatur, quanto et generalis providentiae corpus cum caeteris, et singularem apostolici privilegii lineam prae caeteris sortiuntur.
382Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0468A (auctor c.1103–1181)
Unde decet regiam prudentiam tuam pium et commendabile opus indefessa cura et sollicitudine votivis cordis affectibus imitari, nec ab eo aliquorum suggestionibus aliquo tempore retrahi, quod tibi et sempiternam salutem procul dubio praeparat, et ubique terrarum famae tui gloriosi nominis tribuit incrementum.
383Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0716C (auctor c.1103–1181)
Pontificalis exigit cura regiminis ut fratres dissidentes, quantum potes, cum iustitia satagas ad concordiam revocare.
384Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1025D (auctor c.1103–1181)
Quibus supra fundamentum suum, quod Christus est, pro cura carnis et affectibus liberorum, ligna, fenum, stipulam aedificare contingit, cum aliis expeditiores et continentes, aedificent aurum, argentum et lapides pretiosos: et isti tamen et illi militent uni regi, et super unum fundamentum coelestem unam aedificent mansionem, promissione Psalmistae in Domino roborati, qui minora quoque membra Ecclesiae confortat, et dicit: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur (Psal. CXXXVIII) . In horum autem fidelium Christi collegio, tu, dilecte in Domino fili Petre Ferdinande, per voluntatem Dei magisterium super alios et providentiam suscepisti.
385Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1026C (auctor c.1103–1181)
Cum enim unica sit vobis intentio et singularis cura semper emineat pro defensione Christiani nominis decertare, non solum res, sed personas ipsas pro tuitione fratrum incunctanter exponere, plurimum posset hoc pium opus et laudabile studium impediri, si labores et stipendia vestra, quae in communi proficiunt, praeripiantur ab aliis, et otiosi ac desides, atque in laboribus suis non quae Iesu Christi, sed quae sua sunt requirentes, emolumenta illa perciperent quae pro tantis laboribus, vobis et pauperum Christi usibus sunt provisa, dicente Apostolo: Qui non laborat, non manducet (II Thess. III.) Inter ea sane quae professionis vestrae in ordine statutum est observari, primum est, ut sub unius magistri obedientia in omni humilitate atque concordia sine proprio vivere debeatis, illorum fidelium exemplum habentes, qui ad fidem Christianam apostolorum praedicatione conversi, vendebant omnia et ponebant pretium ad pedes illorum, dividebaturque singulis, prout cuique opus erat, neque aliquis illorum qui possederat, suum esse dicebat, sed erant eis omnia communia.
386Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1028C (auctor c.1103–1181)
Sit vobis praecipua cura hospitum et indigentium, et necessaria illis pro facultate domus liberaliter conferantur.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia igitur te decet officii tui debitum diligenter attendere, quo singulis in suo iure adesse teneris potius quam obesse, fraternitati tuae per iterata scripta rogamus, atque monemus, atque mandamus, quatenus considerans diligenter et attendens qualiter non solum hi qui pontificalis gerunt officium dignitatis, sed et universi rationem debeant voluntati praeferre, memorato B. pro reverentia B. Petri et nostra super iam dicta cancellaria, nullam molestiam inferas vel gravamen, sed tam sibi quam universis, prout tuum officium exigit, communem te exhibeas iustitiae defensorem.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
In beati Petri apostolorum principis cathedra ex divinae dispensationis arbitrio residentes, sic omnia in Dei Ecclesia dispensare debemus, ut nullus, quantum in nobis est, pro defectu iustitiae cogatur diutius laborare, sed quisque sui iuris per nostram obtineat sollicitudinem complementum.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Licet autem de charissimo in Christo filio nostro Ludovico illustri Francorum rege fratre tuo in nullo unquam dubitare possimus, sicut qui devotionem eius circa nos et Ecclesiam inter caeteros reges et principes orbis unicam et specialem esse cognovimus, et ad commodum universalis Ecclesiae sollicitam omnimodis et ferventem, tuae tamen fraternitati plurimum expedisset, ut de colloquio quod nuper cum F. dicto imperatore habuisse dignoscitur, per te aliquid certitudinis significatum fuisset.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Crebra iamdudum suggestio super statu Ecclesiae S. Victoris nostrum pulsavit auditum, et timemus nos in extremo examine severius iudicandos si ad inquirenda et corrigenda quae suggeruntur tardi fuerimus, aut remissi, dicente Scriptura: Maledictus qui prohibet gladium suum ab omni sanguine (Ier. XLVIII) . Olim sane ad doctrinam salutis, quae de loco illo fluebat, et bonae conversationis odorem, quo eadem fragrabat Ecclesia, in multis Ecclesiis, et prava in directa, et aspera convertebantur in vias planas, et erat vere puteus aquarum viventium, de quo arentia corda multorum, ad exstinguendum mundanorum desideriorum aestum, potum vitae haurirent.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Utinam qui sunt in ordine sacerdotum ad institutionem et conservationem religionis eo animo et cura procederent, quo favor regius ad defensionis auxilium sequeretur!
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quae utique si veritate subsistunt, quam gravia sint et dura animadversione plectenda, nisi personam tuam multo charitatis fervore diligeremus certis experimentis sentires, et evidentibus indiciis comprobares.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Ideoque discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, cum exinde fueritis requisiti, utramque partem ante vestram praesentiam convocetis, et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, eamdem causam infra XL dies post harum susceptionem fine debito terminetis.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia igitur a viris ecclesiasticis alienum prorsus existit quemlibet violenter a sua possessione deiicere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratos canonicos studiose commoneas, et omni cum districtione compellas, praescriptam ecclesiam praedicto presbytero cum omnibus inde ablatis sine molestia restituere, aut exinde sibi coram te, sublato appellationis remedio, infra XL dies post harum susceptionem iustitiae plenitudinem exhibere.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia vero indignum et iniustum videtur, ut praedicta H. debita debeat pecunia defraudari, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praefatum G. moneas et compellas, ut praenominatae Hu.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur gravamina praedictorum leprosorum non possumus, nec debemus surdis auribus pertransire, cum ita sunt iusto Dei iudicio flagellati, quod non immerito, praeter commune debitum, ipsis adesse compellimur; fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus partibus coram te convocatis, super his rei veritatem diligenter inquiras, et si ita tibi constiterit, praescriptam sententiam, appellatione posposita, denunties non tenere, et corpora praedictorum facias infra coemeterium sepeliri, et praedictos monachos et presbyterum tandiu facias sicut excommunicatos vitari, quandiu praefati leprosi et fratres eorum occasione praescriptae sententiae vitati fuisse noscuntur.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Suscepti regiminis administratione compellimur, etc.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, etc.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos et paci et quieti eiusdem ecclesiae paterna sollicitudine volentes intendere, ipsam tuae protectioni committimus, et fraternitatem monentes attentius, mandamus, quatenus si quando de malefactoribus suis abbatis et fratrum eiusdem ecclesiae querimoniam receperis, ita prudenter ipsis assistas, et taliter eosdem malefactores a suae praesumptionis audacia studeas coercere, quod iidem fratres per studium tuae sollicitudinis debita tranquilitate fruantur, cum malefactores eorum de sua non poterunt impunitate laetari.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Cum Ecclesia Lugdunensis per te saepius sit afflicta, tandem inter te et filium tuum Guigonem, nec non venerabilem fratrem nostrum Guichardum, Lugdunensem archiepiscopum, apostolicae sedis legatum, et dilectos filios nostros Lugdunenses canonicos, pro bono pacis quaedam transactio facta est et vestro iuramento firmata, quae ut perpetuis temporibus inviolabiliter observetur, de verbo ad verbum duximus adnotandum.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod, cum abbas Canigonensis Crassensi monasterio nollet subesse, vel abbati eiusdem monasterii obedientiam exhibere quam sui antecessores eius antecessoribus exhibuerunt, in cum de mandato nostro interdicti sententiam protulistis.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti et utilitati salubriter, auxiliante Domino, providere; dignum namque et utilitati conveniens esse dignoscitur, ut qui ad earum regimen, Domino disponente, assumpti sumus, eas et a pravorum hominum nequitiis tueamur, et beati Petri atque apostolicae sedis patrocinio muniamus.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Iustis petentium desideriis dignum est nos facilem praebere assensum, et vota quae a rationis tramite non discordant, effectu sunt prosequenda.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Pervenit ad nos in Ecclesia vestra ab antiquo fuisse provida deliberatione statutum ut, canonico decedente, stipendia praebendae ipsius colligantur per annum et pro debitis eius vel in pias causas pro salute illius expendantur.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Piae postulatio voluntatis, etc.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Sicut ad officium nostrum pertinet quae incongrua sunt prohibere, ita nobis potissimum convenit quae recta sunt stabilire, et stabilita apostolicae firmitatis praesidio roborare.
387Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam, sicut communis pater dicimur, communiter sine personarum delectu omnium ecclesiarum iura tenemur illibata servare; celsitudinem tuam rogamus attentius et monemus, necnon et in remissionem peccatorum iniungimus, quatenus ad desolationem ipsius ecclesiae oculo clementiori respiciens, divini amoris intuitu et consideratione sanctorum, qui eiusdem ecclesiae pastores esse dicuntur, videlicet S. Samsonis, qui Aurelianis; S. Maglorii, qui Parisius; B. Turiavi, qui apud S. Germanum quiescunt, ut dicitur; inter utramque Ecclesiam per te et per alios pacifice amicabiliterque componere modis omnibus elabores.
388Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0897C (auctor c.1103–1181)
Simoniacam pravitatem tanto propensiori cura nos convenit per falcem apostolicae provisionis evellere, quanto amplius praelati ecclesiarum huiusmodi peste possunt corrumpi, et honestas ecclesiastica denigrari.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
, ut in epist.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quoniam vero nostra interest iura religiosorum pastorali sollicitudine conservare, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatos canonicos studiose commoneas et inducas, ut a praedictis abbate et fratribus praescriptas decimas exigere non praesumant.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ex scripto siquidem venerabilis fratris nostri Henrici Gurcensis episcopi nobis innotuit, quod ipse divinae inspirationis gratia tactus, cum consilio et assensu praepositi et canonicorum ecclesiae suae, et ministerialium eiusdem ecclesiae, in praedio quodam Gyrio nomine, in Marchia sito, quod ad ius praedictae ecclesiae pertinet, de congregatione vestra ad honorem Dei collegium statuit, et fratribus illic commorantibus tantum in redditibus et possessionibus assignavit, quantum ad necessaria vitae eorum honeste sufficere possit.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ex parte dilecti filii nostri Leonatis abbatis S. Clementis de Piscaria nobis innotuit quod, cum in clericos suos de Castellione interdicti sententiam pro suis excessibus promulgasset, ipsi nihilominus post interdicti sententiam cantare praesumpserunt; quare ipsos cum divina officia celebrare non omiserint, excommunicationis vinculo innodavit.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur unicuique in iure suo adesse debemus, et ne viri religiosi iniuste graventur, attentiori studio providere, discretioni tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatos abbatem et monachos cum omni studio moneas, et si fuerit necesse, districte compellas, ut memorato priori praescriptas decimas sine molestia et difficultate restituant, et de caetero exigere nulla ratione praesumant, vel in praesentia tua plenam exinde iustitiam appellatione remota exhibeant.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Cum vos per Dei gratiam multa promereatis gloria meritorum, et vitam solitariam eligentes, divinae contemplationi arctius intendatis, bonus odor religionis vestrae ad id nos inducit ut communi et speciali debito quieti vestrae debeamus intendere, et iura vestra summopere conservare.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Significaverunt nobis dilectae filiae nostrae moniales de Swina et de Cotum, quod cum eis, sicut fratribus Cisterciensis ordinis indultum sit de clementia sedis apostolicae, ut de laboribus suis, quos propriis manibus vel sumptibus excolunt nemini decimas solvere teneantur, quidam ecclesiastici viri capitulum ipsum prava et sinistra interpretatione perverterunt, asserentes per labores novalia intelligi, et sic contra privilegium apostolicae sedis praedictae moniales decimarum exactione gravantur.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Piae postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, et ut devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Suscepti cura regiminis nos inducit, ut petitiones religiosorum, quae rationi concordant, debeamus efficaciter exaudire, ut ea quae favore religionis facienda sunt, se a nobis impetrasse laetentur.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quanto religio vestra et fratrum Ierosolymitarum hospitalis Deo et hominibus creditur magis grata existere, et terrae orientali amplius necessaria et opportuna probatur, tanto de vestra et ipsorum unitate maius debemus gaudium laetitiamque concipere; et ut semper inter vos vinculum dilectionis servetur, toto studio laborare.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Cum nobis sit, quanquam immeritis, omnium Ecclesiarum cura commissa, officii nostri debito congruit pro universarum Ecclesiarum statu satagere, et ut esse possint a malignantium impugnatione securae, eas patrocinio apostolico communire.
389Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
et omnibus archiepiscopis et episcopis in eodem collegio existentibus, salutem et apostolicam benedictionem.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
, ut in epist.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quoniam vero nostra interest iura religiosorum pastorali sollicitudine conservare, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatos canonicos studiose commoneas et inducas, ut a praedictis abbate et fratribus praescriptas decimas exigere non praesumant.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ex scripto siquidem venerabilis fratris nostri Henrici Gurcensis episcopi nobis innotuit, quod ipse divinae inspirationis gratia tactus, cum consilio et assensu praepositi et canonicorum ecclesiae suae, et ministerialium eiusdem ecclesiae, in praedio quodam Gyrio nomine, in Marchia sito, quod ad ius praedictae ecclesiae pertinet, de congregatione vestra ad honorem Dei collegium statuit, et fratribus illic commorantibus tantum in redditibus et possessionibus assignavit, quantum ad necessaria vitae eorum honeste sufficere possit.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ex parte dilecti filii nostri Leonatis abbatis S. Clementis de Piscaria nobis innotuit quod, cum in clericos suos de Castellione interdicti sententiam pro suis excessibus promulgasset, ipsi nihilominus post interdicti sententiam cantare praesumpserunt; quare ipsos cum divina officia celebrare non omiserint, excommunicationis vinculo innodavit.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur unicuique in iure suo adesse debemus, et ne viri religiosi iniuste graventur, attentiori studio providere, discretioni tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatos abbatem et monachos cum omni studio moneas, et si fuerit necesse, districte compellas, ut memorato priori praescriptas decimas sine molestia et difficultate restituant, et de caetero exigere nulla ratione praesumant, vel in praesentia tua plenam exinde iustitiam appellatione remota exhibeant.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Cum vos per Dei gratiam multa promereatis gloria meritorum, et vitam solitariam eligentes, divinae contemplationi arctius intendatis, bonus odor religionis vestrae ad id nos inducit ut communi et speciali debito quieti vestrae debeamus intendere, et iura vestra summopere conservare.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Significaverunt nobis dilectae filiae nostrae moniales de Swina et de Cotum, quod cum eis, sicut fratribus Cisterciensis ordinis indultum sit de clementia sedis apostolicae, ut de laboribus suis, quos propriis manibus vel sumptibus excolunt nemini decimas solvere teneantur, quidam ecclesiastici viri capitulum ipsum prava et sinistra interpretatione perverterunt, asserentes per labores novalia intelligi, et sic contra privilegium apostolicae sedis praedictae moniales decimarum exactione gravantur.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Piae postulatio voluntatis effectu debet prosequente compleri, et ut devotionis sinceritas laudabiliter enitescat, et utilitas postulata vires indubitanter assumat.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Suscepti cura regiminis nos inducit, ut petitiones religiosorum, quae rationi concordant, debeamus efficaciter exaudire, ut ea quae favore religionis facienda sunt, se a nobis impetrasse laetentur.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quanto religio vestra et fratrum Ierosolymitarum hospitalis Deo et hominibus creditur magis grata existere, et terrae orientali amplius necessaria et opportuna probatur, tanto de vestra et ipsorum unitate maius debemus gaudium laetitiamque concipere; et ut semper inter vos vinculum dilectionis servetur, toto studio laborare.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Cum nobis sit, quanquam immeritis, omnium Ecclesiarum cura commissa, officii nostri debito congruit pro universarum Ecclesiarum statu satagere, et ut esse possint a malignantium impugnatione securae, eas patrocinio apostolico communire.
390Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
et omnibus archiepiscopis et episcopis in eodem collegio existentibus, salutem et apostolicam benedictionem.
391Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0294C (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus, . . . . Statuimus ut in parochialibus ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare; quibus, si idonei inventi fuerint, episcopus animarum curam committat; et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere.
392Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0468D (auctor c.1103–1181)
Ne cura Dominicae ovis his qui in diversis mundi partibus sunt constituti, posset deesse, Romanus pontifex alios in partem commissae sibi administrationis vocavit, ut sollicitudinem et curam quam praesens non potest omnibus simul impendere, per ipsos studeat diligentius ministrare.
393Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0775A (auctor c.1103–1181)
Constitutus in praesentia nostra O. subdiaconus, praesentium lator, supplici nobis relatione proposuit, quod, cum dilectus filius noster abbas S. Petri Catalaunensis eum ordinandum in ecclesia S. Medardi, quae ad suam dicitur ecclesiam pertinere, de assensu capituli sui venerabili fratri nostro Suessionensi episcopo praesentasset, ut eum de praedicta ecclesia investiret, et animarum sibi curam committeret, memoratus episcopus ea facere recusavit; verum, quia indecens est et penitus obvium rationi, ut praenominato subdiacono, nisi pro manifesta et rationabili causa, plebis cura denegetur: discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus infra XL dies post harum susceptionem, praedictum episcopum monere, ac propensius inducere studeatis, ut praedictum subdiaconum de praescripta ecclesia investiat, et animarum sibi curam committat; aut quare id facere non debeat, coram vobis rationabilem causam ostendat.
394Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0775C (auctor c.1103–1181)
Quod si monitis vestris obtemperare contempserit, vos nostra freti auctoritate saepe dictum subdiaconum, omni dilatione et appellatione cessante, de praedicta ecclesia investiatis, et animarum sibi curam committatis: ita quidem quod memorato episcopo de plebis cura, praedicto vero abbati de temporalibus debeat respondere.
395Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0342B (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis, quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare; quibus si idonei inventi fuerint, episcopus animarum curam committat, et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo; de temporalibus vero vobis debeant respondere.
396Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0454B (auctor c.1103–1181)
Sane de presbyteris qui per parochias ad monasteria pertinentes in ecclesiis constituuntur, praedecessorum nostrorum sanctae memoriae Urbani II et Calixti II Romanorum pontificum sententiam confirmamus, statuentes ne abbates in parochialibus ecclesiis, quas tenent, absque episcoporum consilio presbyteros collocent, sed episcopi parochiae curam cum abbatum consensu sacerdoti committant, ut eiusmodi sacerdotes de plebis quidem cura episcopo rationem reddant; abbati vero pro rebus temporalibus ad monasterium pertinentibus debitam subiectionem exhibeant, et sic sua cuique iura serventur.
397Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0563C (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem modis omnibus propagare studeamus.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Ideoque discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus postquam exinde requisiti fueritis, utramque partem ante vestram praesentiam convocetis, et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, eamdem causam, si vobis constiterit eam ad nos per appellationem delatam fuisse, ablato appellationis remedio, concordia, vel mediante iustitia decidatis.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Accedit ad hoc quod cum illi crimen adulterii opposuerit, et dederit inducias sese purgandi, sociis et vicinis suis presbyteris, ne secum starent in purgatione, timor obstitit episcopalis; sed episcopus, appellatione contempta, ei nihilominus officium et beneficium interdixit, et ipsum ab Ecclesia violenter eiecit, et cum vinculo excommunicationis innodavit.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ea quae contra iuris ordinem fiunt, ad formam aequitatis removere debemus, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus rei veritate diligentius inquisita et cognita, si tibi constiterit praefatum presbyterum praescripta ecclesia absque iudicio et iustitia spoliatum fuisse, eumdem episcopum moneas, et si fuerit necesse compellas ut, infra XXX dies post harum susceptionem ei praedictam ecclesiam cum fructibus inde perceptis, occasione et appellatione remota, restituat, et libere et quiete dimittat.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Varias et multiplices querelas ex parte dilecti filii nostri Leonatis abbatis S. Clementis de Piscaria, adversus nobiles viros Berardum Gentilem, et fratres eius, Rogerium filium Riccardi, et fratres eius ad audientiam nostram noveris pervenisse, quod ipsi ei et monasterio suo de terra Sansonesca debitum et consuetum censum subtrahunt, ecclesias eiusdem terrae, et earum possessiones inter se dividere, et inde presbyteros instituere, et destinare non formidant.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur non potest nec debet vir uxorem absque iusta causa dimittere, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si ita est, praedictum R. moneas instanter et auctoritate nostra compellas ut praefatam A. sicut sororem suam benigne recipiat, et maritali affectione pertractet, et pecuniam quam pro necessitatibus suis mutuo accepit, cum integritate persolvat.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Unde quia non debent ecclesiastici viri a possessionibus ecclesiarum suarum irrationabiliter eiici, aut super his indebite molestari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus utraque parte coram te convocata, rei veritatem diligenter inquiras, et si assertio memorati presbyteri innititur veritati, ecclesiam ipsam cum omnibus inde ablatis et perceptis ei facias, appellatione cessante, restitui, et presbyterum Iesse, qui post appellationem ad nos factam dicitur ipsam ecclesiam recepisse, si ita est, graviter punias, quod timeat amodo appellationibus contraire.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Effectum iusta postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando petentium voluntates, et pietas adiuvat, et veritas non relinquit.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Desiderium quod ad religionis propositum et animarum salutem pertinere monstratur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex commisso nobis officio ecclesiarum nos convenit indemnitatibus providere, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praedictos viros et alios quos praedictus abbas vobis nominaverit, moneas instanter, et cum omni diligentia inducas, et si necesse fuerit, per excommunicationem, appellatione remota, compellas, ut praedictum abbatem et monachos super iam dictis nemoribus, et aliis possessionibus suis nullatenus iniquietent, sed eius universa ablata cum integritate restituant, et ab eorum gravaminibus penitus conquiescant, vel si aliquid contra eos proponere voluerint, in praesentia tua ordine iudiciario experiantur, et tu causam studiosius audias, et appellatione cessante, canonico fine decidas.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod G. latorem praesentium, qui a bonae memoriae S. praedecessore tuo quondam fuit ordinatus in diaconum, et nullum ecclesiasticum habet beneficium, fraternitati tuae duximus attentius commendandum, rogantes atque mandantes, quatenus divini amoris intuitu, et pro reveventia B. Petri et nostra, necnon ex officii tui debito, ei aliquo beneficio, unde possit necessaria vitae percipere, studeas liberaliter providere, ut ex hoc ab omnipotenti Deo debeas indeficiens praemium recipere, et idem G. apud te gratum sustentationis suae subsidium se gaudeat invenisse.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Cum autem Willelmus clericus iam dictum presbyterum favore memorati abbatis super eadem ecclesia molestaret, idem presbyter ad nos veniens, ad te nostras litteras impetravit, in quibus tibi mandatum dedimus, ut, si tibi constaret ipsum a praefato episcopo ad repraesentationem praefati prioris de praescripta ecclesia investitum fuisse, ecclesiam ipsam eum in pace faceres possidere.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et B. Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter conservetur.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Cum nostrae sollicitudinis sit et officii de medio tollere materiam iurgiorum, ministerio suscepti regiminis cogimur providere, ne quod amicabiliter actum est, in contentionis scrupulum valeat devenire.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quanto specialius ad iurisdictionem beati Petri ac nostram ecclesia vestra pertinere dignoscitur, et ad provisionem sacrosanctae Romanae Ecclesiae magis respicit, et tutelam, tanto eius commodis et profectibus ferventiori studio intendimus, et ad ea satagere, quae ad decorem et incrementum ipsius pertineant toto affectu optamus.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Sane novalium vestrorum quae propriis manibus, aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat.
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
»
398Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Ordo postulat rationis et cura iniunctae nobis administrationis exposcit, ut qui sumus in supremo examine rationem de omnibus reddituri, de salute omnium cogitemus et studeamus per nos et alios, quae pertinent ad profectum fidelium procurare.
399Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0303B (auctor c.1103–1181)
Venerabilem fratrem nostrum Stephanum, olim Upsalensis Ecclesiae electum, nunc vero archiepiscopum vestrum, ad sedem apostolicam venientem, debita benignitate suscepimus, et omnem illam ei gratiam exhibuimus et honorem quem sibi a nobis decuit exhiberi, atque petitionibus suis grato concurrentes assensu, iuxta quod ab antecessoribus nostris ab anteactis temporibus dispositum fuerat et statutum, sed nondum exsecutione operis adimpletum, precibus et interventu charissimi in Christo filii nostri Caroli illustris regis Suevorum et Gothorum, vestris quoque et Ulfy ducis regni illius, pallium pontificalis scilicet officii plenitudinem ei duximus indulgendum et ne de caetero provinciae Sueciae metropolitani possit cura deesse, commissam gubernationi suae Upsalensem urbem eiusdem provinciae perpetuam metropolim ordinavimus, et episcopatus vestros ei tanquam suae metropoli, perpetuis temporibus constituimus subiacere, ipsum itaque cum plenitudine gratiae nostrae ac benedictione apostolicae sedis ad propria remittentes, charitati vestrae attentius commendamus, per praesentia scripta rogantes, monentes atque mandantes quatenus eum tanquam archiepiscopum vestrum benigne recipiatis et honeste tractetis, et eidem in his quae Dei sunt, sicut metropolitano vestro, omnimodam reverentiam impendatis; et sibi curetis humiliter per omnia obedire, ut de virtute obedientiae possitis commendabiles apparere.
400Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0373B (auctor c.1103–1181)
De his vero quae diffitentur, vel satisfaciant, vel in tua praesentia plenitudinem illis iustitiae, cessante appellatione, exhibeant: ita tamen quod puerorum debita illis personis assignentur, quibus eorum cura commissa dignoscitur, et quae ad eorum commodum ea debeant integre ac fideliter conservare.
401Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0393A (auctor c.1103–1181)
Sed et quoties sine abbate proprio domus Cisterciensis exstiterit, ad ipsos quatuor eius cura respiciat, et tam ab eis quam ab aliis abbatibus ad Cistercium pertinentibus, qui per dies ad minus XV fuerint convocati, et a monachis Cistercii persona idonea eligatur.
402Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0449D (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore bonorum omnium Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas et beneplacentem Deo religionem modis omnibus propagare studeamus.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Quia vero huiusmodi malefactores gladio ecclesiasticae adnimadversionis pro sua praesumptione acriter sunt puniendi, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictos viros et eorum convicinos, quos praenominati abbas et fratres tibi nominaverint, moneas et districte compellas, ut eis ablatam decimam, frumentum et avenam, vel eorum aestimationem absque diminutione restituant, et de caetero eisdem fratribus nullatenus auferre praesumant, vel in praesentia tua infra XL dies post harum susceptionem, appellatione remota, exhibeant iustitiae complementum.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Unde quia de te speciali praerogativa confidimus, et memoratum regem novimus prompto animo tuis consiliis et monitis acquiescere, fraternitatem tuam per apostolica scripta monemus attentius et mandamus, quatenus studiose considerans et attendens, quomodo in hoc tua res agatur, ita labores efficere, ut vel iam dictum negotium revocetur, aut si revocari non poterit, taliter provideatur, quod Ecclesia Dei nullum exinde incommodum sustineat vel iacturam, et tua sollicitudo et vigilantia possit non immerito commendari.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur ascribi posset negligentiae praelatorum, si ad reprobandum improborum audaciam, qui in sacras Dei Ecclesias debacchantur, tepidus esset vigor ecclesiasticae disciplinae, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si res ita se habet, memoratos viros studiosa exhortatione commoneas, ut damna data praescriptae ecclesiae infra XXX dies post harum susceptionem, appellatione cessante, cum integritate resarciant, et a similibus de caetero conquiescant.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
, dilectis filiis universo clero Pisano, salutem et apostolicam benedictionem.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Verum ne latere possit regiam magnitudinem quam graviter in facto ipso laesa sit sanctorum Patrum auctoritas et dignitas apostolicae sedis, quae in appellationibus ex maiori parte consistit, volumus, et tuae discretioni mandamus, quatenus praefatum regem adeas, sibique plene, prudenter et diligenter aperias, quam graviter censurae sacrorum canonum et auctoritati Romanae Ecclesiae sit detractum, super eo quod praefatus episcopus post appellationem quam de mandato nostro ad nos interposuisse dignosceris, praescriptum archidiaconatum dare praesumpsit, et quomodo ex hoc pravum et iniquum exemplum transibit ad posteros: cum sine laesione canonicae sanctionis, et derogatione iustitiae, non possit incorrectum relinqui quod contra appellationem a quolibet attentatur.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Considerantes devotionem quam erga nos et Ronanam Ecclesiam geritis, libenter volumus iustas vestras petitiones admittere et pia desideria vestra effectu prosequente complere.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et potentium desideriis congruum suffragium impertiri.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Immensas laudes et gratias agimus omnipotenti Deo, qui licet navem Petri diu permisisset procellosa maris tempestate quassari, nunc tandem imperavit ventis et mari, et facta est tranquillitas magna; ita ut pacatis maris saevientis fluctibus, praedicta navis ad portum quietis reducta sit et salutis.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Commissae nobis apostolicae sedis nos hortatur auctoritas, ut locis et personis eius auxilium devotione debita implorantibus tuitionis praesidium impendere debeamus.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare; nec enim Deo aliquando famulatus gratus impenditur, nisi ex charitatis radice procedens a puritate religionis fuerit conservatus.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Aeterna et incommutabilis divini consilii providentia sacrosanctam Romanam Ecclesiam omnium ecclesiarum omniumque fidelium caput, matrem et magistram esse constituit et super catholicae et Christianae fidei petram protinus nascentis erexit, dicente Domino ad Petrum: Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam, et tibi dabo claves regni coelorum (Matth. XVI) . Huic enim apostolorum principi in cuius cathedra, licet immeriti, praesidemus, omnes oves suas indistincte et principaliter Dei Filius pascendas commisit.
403Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1311D (auctor c.1103–1181)
Significantibus nobis dilectis filiis nostris clero et populo Spalatino, nobis innotuit, quod cum Ecclesia Spalatina diu pastore vacaverit, et usque ad haec tempora iuxta formam privilegiorum Romanorum pontificum et sacrorum canonum liberam electionem habuerit, tu in ea episcopum, secundum quod observatum est, eligi non permittis.
404Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1260D (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum post factam in loco vestro professionem, fas sit de eodem loco, absque licentia abbatis sui, nisi obtentu arctioris religionis discedere, discedentem vero sine communium litterarum cautione, nullus audeat retinere.
404Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1260D (auctor c.1103–1181)
Obeunte vero te, nunc eiusdem loci praeposito, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres eiusdem ecclesiae secundum Dominum canonice providerint eligendum.
404Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1260D (auctor c.1103–1181)
Statuimus etiam ut in parochialibus ecclesiis quas tenetis, sacerdotes idoneos eligatis, et episcopo praesentetis, quibus, si idonei fuerint, episcopus curam animarum committat absque contradictione, ut de plebis quidem cura episcopo rationem reddant, vobis autem pro rebus temporalibus ad ipsum monasterium pertinentibus debitam subiectionem exhibeant.
404Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1260D (auctor c.1103–1181)
Decimas autem lex tam Novi quam Veteris Testamenti sacerdotibus aliisque ecclesiarum ministris docet esse reddendas, dicente Domino: Afferte omnem decimationem in horreum meum, ut sit cibus in domo mea (Malac. III) . Deus enim qui dignatus est totam dare decimam, dignatus est a nobis accipere non sibi, sed nobis sine dubio profuturam.
405Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0075B (auctor c.1103–1181)
Licet omnium Ecclesiarum cura et sollicitudo ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio sollicitudini nostrae immineat; illi tamen, quae specialius ac familiarius ad Romani pontificis ordinationem spectare noscuntur, ampliari nos convenit charitatis studio imminere.
406Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0539C (auctor c.1103–1181)
Invitat nos et hortatur cura suscepti regiminis, clericis qui in gremium sacrosanctae Romanae Ecclesiae assumpti noscuntur propensiori cura intendere, et eis nostrae provisionis solatium commodius providere.
407Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0790D (auctor c.1103–1181)
Sane non est prudentiae tuae incognitum, sed certum et manifestum, quantum oporteat episcopum super cura gregis sibi commissi circumspectionem et sollicitudinem gerere, et ne luporum morsibus exponatur, oculo attentioris sollicitudinis vigilare.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod Ecclesiam tuam sub B. Petri ac nostra protectione recipientes, ea quae in praesentiarum pacifice ac legitime possedit, et specialiter Neeric, sicut a rege, et metropolitano tuo, et a venerabili fratre nostro Eskilo Londensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, tibi confirmata est, et scripti sui munimine roborata, tibi, et per te eidem ecclesiae, auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus: statuentes, ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei aliquatenus contraire.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, VII Idus Augusti, indict.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Sane quam graviter et enormiter deliquerint qui necem bonae memoriae Hugonis quondam Tarraconensis archiepiscopi machinati sunt fraternitatis vestrae prudentiam non debet latere.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praedictum Vangadiciense beatae Mariae virginis monasterium, in quo divino estis obsequio mancipati, quod utique a recolendae memoriae Hugone quondam marchione constat esse constructum, atque a praedecessoribus nostris sanctae recordationis Silvestro, Calixto et Innocentio Romanis pontificibus libertate donatum est, tanquam ad ius B. Petri et sanctae Romanae Ecclesiae speciali praerogativa pertinens, apostolicae sedis privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, etc.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecte in Domino fili, cum sub magisterio tuo multi per Dei gratiam proficiant in scientia litterarum, auctoritate tibi apostolica duximus indulgendum, ut usque ad quadriennium, si scholas rexeris, redditus tui quos habes in Anglia, nullius contradictione vel appellatione obstante, libere tibi, et sine diminutione qualibet reddantur in scholis.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris postulationibus clementer annuimus et praefatum monasterium, in quo divino estis obsequio mancipati, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
In eminentis sedis apostolicae, etc.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Cum igitur iura prescripti monasterii tanto fortius defensare teneamur, quanto ipsius cura nobis specialius noscitur imminere, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus praenominatum T. sollicite moneatis, et ecclesiastica severitate appellatione remota cogatis, ut memoratis fratribus praescriptam curtem dimittat pacifice possidendam, vel in praesentia vestra plenam iustitiam facere non moretur.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
et Marsican.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
de Malatino, Transmundus de Rocca, ad Ro.
408Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312C (auctor c.1103–1181)
Quapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam Sanctae Crucis extra civitatem Metensem positam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; in primis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui secundum Deum et beati Augustini Regulam atque institutionem Praemonstratensium fratrum in eadem ecclesia esse demonstratur; perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
409Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1227C (auctor c.1103–1181)
Agrippae.
409Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1227C (auctor c.1103–1181)
in Damaso.
409Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1227C (auctor c.1103–1181)
In parochialibus vero ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere et electos episcopo repraesentare, quibus, si idonei inventi fuerint, episcopus animarum curam committat, et de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus autem vobis debeant respondere.
410Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0511A (auctor c.1103–1181)
Et quoniam nobis, licet indignis, generalis Ecclesiae a Domino, qui pro ea etiam sanguinem proprium fudit, cura commissa est et tutela, praetermittere non possumus ullatenus nec debemus, quin pro ea partes nostras apud te caeterosque ecclesiae filios interponere modis omnibus studeamus, et dignitates ac iura ipsius ad instar sanctissimi Nabuthae usque ad mortem, si necesse fuerit, ab omnibus defendamus.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa THOMAE Cantuariensi archiepiscopo.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa ROTRODO Rothomagensi archiepiscopo et BERNARDO Narbonensi episcopo.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BOSONI Cephaludensi episcopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Dilectus filius noster A. Aquicinensis ecclesiae abbas, transmissis nobis litteris intimavit, quod monachi de Gardo inter oppressiones et iniurias, quas illi et ecclesiae suae irreverenter dicuntur inferre, eis quamdam decimam terrae Viconiensis ad ipsos rationabiliter pertinentis, iniuste auferre praesumunt.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Insinuante nobis Theobaldo, latore praesentium, accepimus quod fideiussores sui de Appia, postquam pro eo fideiusserunt in XV libris, illi dixerunt quod, si vellet et concederet, illum cui libras illas debebat, exinde acquietarent; quod quia facere renuerunt, et eum super LX et XI solidis et VI denariis impetierunt, ad nostram audientiam appellavit.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Comperto nobis ex transmissa relatione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum Corbeiensis Ecclesiae, quod eos gratia et affectione praeveneris, et ipsis benefacere studueris, plurimum sumus inde laetificati et ad amorem et dilectionem tuam magis accensi, tanto id gratius et acceptius reputantes, quanto monasterium ipsum specialius diligimus et sollicitiori provisione sicut rem propriam et specialem protegere, fovere et conservare tenemur.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Paci et quieti religiosorum virorum pastorali sollicitudine nos oportet diligenter intendere, et ne indebitis molestiis agitentur, attentiori studio providere; intelleximus autem ex insinuatione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum monasterii Virtuensis, quod Laudatus Catalaunensis civis eos pro quadam pecunia, quam ab eis iniuste requirit, iugiter inquietat, licet praedicti abbas et fratres firmiter asseverent ei se nihil debere persolvere.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Apostolica sedes tanquam pia et benigna mater omnibus iniuste gravatis pio consuevit favore adesse, et contra adversantes protectionis clypeum exhibere.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Conquestus in praesentia nostra Wibaudus clericus sua nobis relatione monstravit quod Savem et Hugo Vitulus, Atrebatenses canonici, ei ecclesiam S. Mauricii, quam sub annuo censu concesserant, contra iustitiam abstulerunt, licet de solutione census ab eodem clerico, sicut asserit, fideiussoriam receperint cautionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Constitutus in praesentia nostra Lambertus presbyter lacrymabili nobis conquestione monstravit quod venerabilis frater noster Catalaunensis episcopus ecclesiam S. Memmii de Cosantia, quam bonae memoriae praedecessor eius sibi canonice concessit, et ipse per quinquennium pacifice et quiete possedit, violenter et absque ordine iudiciario abstulit.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Ex parte Guidonis orphani gravem querelam recepimus, quod cum G. pater suus in extremis laborans, ipsi domum, agros, vineas, et quidquid in mobilibus possideat, iure haereditatis reliquerit possidendum, et in praesentia venerabilis fratris nostri Remensis archiepiscopi id ipsum recognoverit, nunc N. et nepotes eius praedictum orphanum in causa trahere, et super hoc indebite molestare praesumunt.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Pastoralis cura et sollicitudo, quam licet immeriti, disponente Domino, gerimus, nos admonet propensius et hortatur, pro viris ecclesiasticis, et praesertim pro his qui nullum habent ecclesiasticum beneficium, et sunt bonae opinionis et famae sollicitos semper et studiosos existere et ecclesiarum praelatos ut eis in competentibus beneficiis provideant, propensius invitare.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Vice beati Petri apostolorum principis, largiente Deo et Domino nostro, qui ait: Speculatorem te dedi domui Israel (Ezech. III) , super gentes et regna, licet immeriti, in apostolicae sedis specula constituti, pontificalis officii debito pro universis compellimur sollicitudinem gerere, et antiquo hosti, qui tanquam saevissimus leo circuit quaerens quem devoret, pastorali providentia obviare, ne gregem Dominicum invadat, et diversis eum vitiorum morsibus laceret.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III Upsalensi archiepisco et suffraganeis eius, et GUTHERMO duci.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III Trundensi archiepiscopo, et A. quondam Staveng.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Cum olim Daniel presbyter ad praesentiam nostram accedens de fratre nostro Tornacensi episcopo gravem apud nos querelam deposuisset, asserens quod eum idem episcopus, quia sibi solvere noluerat quod ab eo fuerat postulatum, officio et ecclesia sua spoliasset, et eam Waltero presbytero concessisset, eidem episcopo super hoc litteras nostras direximus, secundum quod officio nostro et rationi congruere videbatur.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GAUFREDO decano et canonicis Carnotensis Ecclesiae, tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Dolor et miseria infirmorum fratrum de Osdayn, ad compatiendum eis universos debet inducere, ut sic facilius et commodius eorum necessitatibus et profectibus possint intendere, cum ipsorum incurabilem aegritudinem fraterna curaverint meditatione pensare.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ILDEFONSO illustri regi Aragonum, salutem et apostolicam benedictionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ANTONIO priori Sanctae Mariae in Pulsano, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, monasticam vitam professis, in perpetuum.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GUIDONI praeposito et capitulo Mutinensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus CALISWERE abbatissae monasterii S. Andreae de Ravenna, suisque sororibus tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis, choro Salzburgensis Ecclesiae, praelatis Ecclesiarum, et ministerialibus praescriptae Ecclesiae intra [extra] montana constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio SIMONI quondam abbati Sanctae Mariae Blesis, salutem et apostolicam benedictionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri RICHARDO Cantuariensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
411Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis THEOBALDO abbati et capitulo Cluniacensi, salutem et apostolicam benedictionem.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Si enormitates et scelera iniquorum impunita relinquerentur, virtus bonorum facile posset succumbere, et vitia viderentur virtutibus ordine postposito praevalere.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Audito et intellecto, quod charissimus in Christo filius noster, Henricus illustris rex Angliae, divina gratia inspiratus, et instantia commonitionum et exhortationum nostrarum devictus, venerabili fratri nostro Thomae Cantuariensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, gratiam et pacem suam restituerit, laetati sumus plurimum et gavisi.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoniam sicut rerum gestarum memoria, et reverenda SS. Patrum institutio evidenter declarant, semper sedi apostolicae licuit non solum sedes episcopales de novo in locis idoneis instituere, verum etiam coniunctas disiungere, et disiunctas unire.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Abbatissa vero et moniales S. Michaelis Vurlensis quamdam ecclesiam suam, S. Martini videlicet, parochianis suis spoliant, et iura ipsius illicite sibi usurpantes, parochianos praefati abbatis pro suis excessibus excommunicatos et ab ecclesiae liminibus sequestratos, ad divina officia recipiunt, et defunctis exhibent sepulturam.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Verum quia huius rei veritas nobis constat, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si praenominatus T. legitimis testibus probare poterit quod praedicti fideiussores tantum de rebus suis habuerunt quantum est illud in quo pro eo fideiusserunt, eos moneas et compellas ut vel exinde ipsum absolvant, aut in tua praesentia ei plenam iustitiam exhibeant; quod si facere noluerint, ipsos ecclesiastica censura, appellatione remota, percellas.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos sinceritati tuae de praeteritis gratias uberes exsolventes, pro eodem monasterio fraternitatem tuam rogamus, solliciteque monemus, quatenus ipsum divini amoris intuitu et pro reverentia B. Petri ac nostra diligas, manuteneas, et in iustitiis suis protegas atque conserves, nec iura et libertates eius aliquo modo imminuas, aut a quoquam, quantum in te est, imminui patiaris, sed de parochianis tuis cum exinde querelam receperis, ita plenam iustitiam facias exhiberi, quod in hac parte studium tuae sollicitudinis multipliciter commendare possimus, et exinde tibi uberes gratiarum actiones referre.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ex iniuncto nobis officio viros ecclesiasticos ab universorum iniuriis et molestiis defensare tenemur, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus memoratum virum moneas, et districte compellas, ut nihil indebite a praedictis fratribus exigere, nec eos de caetero inquietare vel eorum bona iniuste molestare praesumat.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod, cum B. presbyter vicariam ecclesiae de Suast canonice et perpetuo fuisset adeptus, Aicardus presbyter potentia et fortitudine sua ipsum ab eadem vicaria eiecit, et eam detinet contra iustitiam occupatam.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur non decuit eosdem canonicos praefato ecclesiam praescriptam sine causae cognitione subtrahere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratos canonicos studiose commoneas, et collata tibi auctoritate districte compellas, ut praedictam ecclesiam memorato Wibaudo, sicut eam sibi concesserunt, infra XL dies post harum susceptionem sine mora et difficultate restituant, aut exinde sibi coram te, sublato appellationis remedio, quod iuris forma dictaverit facere non postponant.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Verum quia indecens est, et a sacris canonibus penitus alienum, ut aliquis absque rationabili et manifesta causa ecclesia sibi rationabiliter concessa privetur, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus infra XL dies post ipsarum susceptionem rei veritatem diligenter inquiras, et nisi tibi constiterit, quod pater praefati presbyteri sacerdos fuerit, et in sacerdotio eum, sicut dicitur, genuerit, si alia iniusta et absque rationabili causa fuit ab ecclesia sua remotus, eam sibi, occasione et appellatione cessante restitui facias et in pace dimitti.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepti cura regiminis, orphanorum patroni tenemur et defensores existere: discretioni tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si tibi constiterit in causa ipsa ad nos appellatum fuisse, et praedictum N. et nepotes eius moneas, et auctoritate nostra districte compellas, ut praedictum orphanum super iam dicta haereditate molestare desistant, et eam sicut a patre suo concessam, et in praesentia praedicti archiepiscopi constat fuisse recognitam, in pace et quiete ipsum possidere permittant: aut si quid iuris in ea se habere confidunt, coram te, sublato appellationis obstaculo, ordine iudiciario experiantur.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti, et de vestra nihilominus devotione confisi, pro dilecto filio nostro M. clerico, latore praesentium qui asserit se omnino ecclesiae vestrae devotum, cuius mores et conversationem dilecti filii nostri fratres militiae Templi, circa quos est conversatus, plurimum commendant, charitati vestrae preces affectuosas porrigimus: devotionem vestram per apostolica scripta rogantes attentius, monentes, atque mandantes, quatenus eidem clerico, divini amoris intuitu, et pro reverentia B. Petri ac nostra, in aliquo beneficio ecclesiastico sibi competenti, unde vitae necessaria in vestra semper devotione possit honeste percipere, liberaliter provideatis: ut liberalitas et devotio vestra exinde commendabilis debeat apparere: nos quoque vobis, propter hoc uberes gratiarum actiones exsolventes, preces et petitiones vestras, cum se opportunitas obtulerit, libentius et efficacius admittamus.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod vehementi cor nostrum doloris pulsatur stimulo, audito quod in partibus vestris in tantum libido crudelis et turpis excreverit, ut quaedam mulieres prolis suae procurent interitum, earumque corruptores tam horrendo et detestabili facinori non solum consentire, verum etiam persuadere praesumant: alii incestuosa coniunctione, plerique cum iumentis abominanda se pollutione commaculent.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Gravis admodum et difficilis est ad apostolicam sedem querela perlata, quod Phinni semper imminente sibi exercitu inimicorum, fidem servare Christianam promittunt, et praedicatores et eruditores Christianae legis desideranter requirunt: et recedente exercitu fidem abnegant, praedicatores contemnunt, et graviter persequuntur.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
episcopo.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Tandem autem episcopus proprios nuntios et scripta nobis direxit, significans quod praedicto Danieli praescripta ecclesia non fuerit concessa, sed ad probationem usque ad annum commendata: ita quidem, ut si non esset idoneus, et eius conversationis et vitae cuius esse deberet, exinde amoveretur, ut ecclesia illa libere posset honestae personae concedi.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Ideo sumus, quanquam immeriti, ad universalis Ecclesiae regimen superna providentia deputati, etc.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde cum quidam eorum debiles sint admodum et horrendi, ut sanis non possint, nec audeant se aliquatenus immiscere, decet prudentiam tuam ipsis oratorium et coemeterium providere, ubi valeant divinis officiis interesse, et habere cum decesserint sepulturam.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum scriptum sit: Honor regis iudicium diligit (Psal. XCVIII, 4) , honori tuo plurimum expedit et saluti iustitiam diligere et eam unicuique secundum dignitatem a Deo tibi collatam servare, quia felix est gloria regnantis cum tuta est conditio subditorum.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur . . . . monasterium beatae Mariae, cui divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Fervens et sincera devotio, quam circa nos et Romanam Ecclesiam geritis, monet nos propensius et hortatur, ut in his quae iuste requiritis, facile nostrum vobis debeamus parare favorem, praesertim cum a nobis ea vos contingat requirere quae ad pacem vestrae Ecclesiae pertineant et profectum.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Virginibus sacris, quae sub religionis habitu Domino placere desiderant, tanto fortius adesse debet apostolicae sedis suffragium, quanto minus pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito suae possunt iura tueri.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Venerabilis frater noster Adalbertus, quondam archiepiscopus vester, videns et considerans necessitatem Ecclesiae vestrae, cum gratiam charissimi in Christo filii Friderici illustris Romanorum imperatoris recuperare non posset, maluit cedere quam contendere, et Ecclesiam vestram et administrationem ipsius in manu nostra libere et sine contradictione qualibet resignavit.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Relatum est nobis ex parte tua, quod labores et angustias praelatorum attendens, elegisti abiectus esse in domo Dei, et Domino sine sollicitudine ecclesiastici regiminis deservire, quam praelationis vocabulo gloriari, ideoque administrationem praescriptae Ecclesiae resignasti; quam humilitatem venerabilis frater noster I. Carnotensis episcopus, et dilectus filius Petrus Sancti Chrysogoni presbyter cardinalis titulo, apostolicae sedis legatus, intuentes, domum de Monticellis et de Bueron cum suis pertinentiis sustentationi tuae cum assensu fratrum ipsius ecclesiae contulerunt, quoad vixeris, libere possidendam.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum dilectus filius noster R. nunc abbas, tunc vero electus Sancti Augustini Cantuariae non sine gravibus laboribus et expensis secundo ad nostram praesentiam accessisset, pro eo, sicut dicebat, quod ei iuxta mandatum nostrum et institutionem sanctae recordationis Patris et praedecessoris nostri Eugenii papae et iuxta tenorem scripti nostri in monasterio suo manum nolebas benedictionis imponere, nos eum, salvo iure et dignitate tua et successorum tuorum, benediximus in abbatem.
412Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum Ecclesia vestra nobis sit nullo mediante subiecta, eius et vestrae volumus, ut tenemur, paci prospicere, et ne possitis in posterum malitiosa quorumlibet vexatione gravari sollicite providere.
413Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0278C (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio LUDOVICO, illustri Francorum regi, salutem et apostolicam benedictionem Decet regiam excellentiam his diligenti cura intendere, per quae in regno tuo sub regiae defensionis munimine existentes suam valeant iustitiam firmiter obtinere.
414Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0321A (auctor c.1103–1181)
Cum enim opus pietatis sit, et aeternae felicitatis gloria dignum, sanctas Dei Ecclesias et religiosas personas diligere, et piae protectionis munimine confovere, illas Ecclesias tuae celsitudini convenit propensiori cura et diligentia respicere, et eorum iura clementiori bonitate tueri, quae ab ipsa fundatione sui a tua magnificentia et gloriosorum patrum tuorum, non modica beneficia percepere.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
415Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
416Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
417Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
418Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0248B (auctor c.1103–1181)
Apostolicae administrationis cura omnibus sacris locis providere compellimur, et praesertim eis quibus intendere nos tuae sublimitatis excellentia exhortatur.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Quod si monitis nostris parere contempserit, ipsum usque ad earumdem restitutionem excommunicationis vinculo, omni appellatione remota astringatis.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Si vero aliqui ex parochianis vestris in his contumaces vobis vel rebelles exstiterint, in eos, dilatione et appellatione remota, excommunicationis sententiam proferatis.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Quia ergo ex commissae nobis dignitatis officio singulis suo iure debitores existimus, et minus potentes a potentium oppressionibus apostolicae tuitionis clypeo defensare tenemur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si assertio praedicti canonici innititur veritati, praedictum archidiaconum moneas, et, si opus fuerit, ecclesiastica districtione compellas, ut praenominatis canonico et hominibus, sicut se illis obligavit, et principalem debitorem constituit, appellatione remota, damna data resarciat, ablata sine diminutione restituat, vel exinde cum eis pacifice et amicabiliter componat.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam expedit officio nostro, ea quae ad corroborationem fidei et animarum vestrarum noscuntur pertinere salutem, vobis sollicita exhortatione suggerere, et studiosius suadere: universitatem vestram monemus et exhortamur in Domino, quatenus divino cultui intendere; misericordiam, et iustitiam et iudicium diligere; a rapinis et iniquis operibus abstinere: devota Deo et accepta obsequia impendere; praedictae sacrosanctae Romanae Ecclesiae, tanquam matri et magistrae vestrae, debitum honorem et reverentiam exhibere; episcopis, sacerdotibus et aliis praelatis vestris humiliter obedire, et eis decimas, primitias, et oblationes et alias iustitias suas reddere, et ipsos tanquam patres et pastores animarum vestrarum honorare, modis omnibus studeatis; et iura eorum defendere, manu tenere propensius, et conservare curetis: et armis coelestibus praemuniti, et apostolicis exhortationibus confirmati, ad defendendum Christianae fidei veritatem spiritu fortitudinis accingamini: taliter in brachio forti ad propagandam Christiani nominis religionem intendentes, ut victoriam de inimicis possitis consequi, et coronam iustitiae, quae vobis reposita est, patrante Domino, adipisci.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos eum monuimus, mandavimus atque praecepimus ut de burgensibus praedicti monasterii vestri de caetero nulla ratione iudicare, nec in eis aliquam sibi iurisdictionem vindicare praesumat; et si quis eorum duxerit ad eum appellandum, eius appellationem nullo modo admittat, sed in his et in aliis iura praelibati monasterii ita integra et illibata relinquat, quod exinde a nobis valeat commendationem recipere, et praescriptum monasterium per eum vel per suos nullum debeat sustinere gravamen: si quando autem, quod Deus avertat!
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, III Idus Aprilis.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Super eo vero te multipliciter commendamus, quod tantam circa nos et Romanam Ecclesiam devotionem exhibes, ut non possis esse negligens vel remissus in his quae spectant ad commodum et profectum eiusdem Ecclesiae, sed omnimodis honori et exaltationi ipsius Ecclesiae, sicut vir nobilis, prudens et sapiens, ferventer intendis.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Hoc autem ideo quia pluris res communis quam propria pendebatur, et non tam de fastu saeculi et divitiis quam de compositione morum, quam de rectitudine vitae fiebat aemulatio inter eos.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, V Idus Iulii.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae constitutionis infringere, vel ei aliquatenus contraire.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Unde cum tantum et tam grave flagitium non debeamus irrequisitum vel impunitum relinquere, sed potius ad id iudicandum nos conveniat omnem diligentiam et sollicitudinem adhibere, discretioni tuae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus venerabiles fratres nostros Remensem archiepiscopum et suffraganeos eius studiose commoneas, et diligenter inducas, ut sicut eis dedimus in mandatis, illos qui praefatum electum tam crudeliter occiderunt, vel fecerunt occidi, et eos etiam qui ad eum occidendum vel capiendum iuverunt, publice accensis candelis excommunicatos denuntient, et faciant in singulis ecclesiis suorum episcopatuum denuntiari, donec de tanto et tam gravi excessu digne Deo et Ecclesiae satisfaciant, et cum litteris eorum apostolico se aspectui repraesentent.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Sed quaedam secundum ipsam institutionem certa et determinata deberent habere qui se servitio ipsius ecclesiae duxerint absentandos.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Fraternitati vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus si qui parochianorum vestrorum praedictos fratres super terminunculis, pascuis quae rationabiliter possident, molestare vel turbare praesumpserint, de ipsis, nisi moniti abstinuerint, districtam et plenam, appellatione remota, iustitiam faciatis.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Nos quoque de Simoniae vitio acriter cogeremur punire.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Ea quae generale capitulum ordinis vestri provida circumspectione disposuerit et ordinaverit de instituendis et destituendis prioribus, et ea etiam quae in ordine salubriter statuit, vel statuerit, et iustitiam quam super illos fecerit, quos ordini rebelles esse constiterit, auctoritate apostolica confirmantes, rata et firma decernimus in posterum permanere.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur quantumcunque vos et civitatem vestram in Domino diligimus, sustinere non possumus nec debemus, ut praedictus nobilis vir et homines sui in suo iure molestiam sustineant, cui pro devotione sua et patris sui propensius adesse teneamur, universitatem vestram monemus atque praecipimus quatenus ab huiusmodi gravaminibus et molestiis desistatis, quia non decet vel huiusmodi proprietates in mari requirere, quos paganos etiam non legimus requisiisse.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur nobis imminet cura ipsius monasterii bona defendere, et ab eis indebitis gravaminibus malignorum insolentiam coercere, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus memoratos viros monere curetis, et diligenter inducere, ut supradicto abbati ablata omnia et subtracta sine difficultate restituant, et in pace dimittant; vel sub examine vestrae iustitiae non differant plenitudinem exhibere.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti, et vestris benigne precibus annuentes, resignationem terrae, quae est inter primarium vivarium vestrum et nemus, et Thar, et Tharnet, bonae memoriae Achardo, quondam Abrincensi episcopo, ab Hasculpho de Suligneyo factam, ratam habentes, auctoritate apostolica constituimus, ut nulli successorum ipsius Hasculphi, sub praetextu iuris, quod ante resignationem, in praescripta terra dicitur habuisse, in abbatia vestra, quae ibidem constructa dignoscitur, patronatum vel iurisdictionem aliquam liceat vindicare.
419Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, V Idus Octobr.
420Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
420Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
, III Idus Sept.
420Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Sed non te debes ita mansuetum et benignum tuis subditis exhibere, quod tua patientia et benignitate possint abuti, aut de nimia mansuetudine tua sumant audaciam illicita committendi, quia tum licentius illicita committuntur, cum de sua impunitate se delinquentes conspiciunt esse securi.
420Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Cogitetis quod labenti Ecclesiae in Apocalypsi praecipitur: Memor esto unde excideris, et prima opera fac: alioquin veniam tibi cito, et movebo candelabrum tuum de loco suo (Apoc. XXV) . Cogitate itaque quot sint illi quorum cura vos respicit, et qui sive in bonum, sive in malum, vestra opera aemulantur: et videte ne quibus debetis esse odor vitae in vitam, eisdem potius odor mortis in mortem, quod avertat Dominus, existatis.
420Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Ne igitur possit in posterum ausu temeritatis infringi, quod est honestatis consideratione statutum, praescriptam constitutionem, sicut a vobis facta est et scripto vestro confirmata, ratam habemus et firmam, eamque auctoritate apostolica confirmantes et praesenti pagina arctius prohibemus, ne cui canonicorum ecclesiae vestrae, excepto uno solo canonico, qui comitis capellanus sit, nisi in ea assiduus fuerit, vel de assiduorum numero; de licentia capituli alibi moraturus recesserit, aliquid ultra ea quae in ipsa constitutione statuta sunt, quaerere liceat, vel quaerenti aliquis audeat quidquam assignare.
421Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0945B (auctor c.1103–1181)
Super his autem, sicut vir et prudens et sapiens, sollicitus et studiosus existas, et ita prudenter in omnibus tuum geras officium quod clero et populo tibi credito praeesse valeas et prodesse, et Ecclesia cui praees de cura et regimine tuo in spiritualibus et temporalibus, cooperante Domino, grata suscipiat incrementa.
422Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0159D (auctor c.1103–1181)
Ideoque, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam Sancti Aniani ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio sub beati Petri et nostra protectione scripti privilegio communimus; statuentes ut qualescunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibatae permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis; villam videlicet de Sentiliaco cum ecclesia; villam de Roem cum ecclesia; villam de Tiliaco cum ecclesia; villam de Caloio cum ecclesia; villam de Herbiliaco cum ecclesia et omnibus decimis et pertinentiis earum villarum; ecclesiam Sancti Aniani veteris, quae capella vocatur, et ecclesiam Sancti Germani intra muros civitatis; quidquid habetis in villa de Centolio et ecclesiam eiusdem villae; quidquid habetis in villa de Fonteneio et ecclesiam eiusdem villae cum decimis et aliis redditibus ad ius vestrum pertinentibus; aquam Ligeris a muro veteris civitatis usque ad Sanctum Lupum cum molendinis, quae in eadem aqua habetis, et piscationibus suis; quidquid habetis ultra Ligerim, et in Secalonia; quidquid habetis in Gastineio, villam de Bezziaco cum omnibus pertinentiis suis; quidquid habetis apud Oscuras; quidquid habetis in fresta quae Bolonia dicitur, et villam de Setteis, in supradictis vero parochialibus ecclesiis scilicet de Sentilliaco, de Roem, de Tilliaco, de Fonteneio, de Centolio, de Calaio, de Herbiliaco quas tenetis, presbyteros eligatis et episcopis praesentetis, quibus si idonei fuerint, episcopi curam animarum absque venalitate committant, ut de plebis quidem cura eis respondeant, pro rebus vero temporalibus debitam vobis obedientiam et consuetam subiectionem exhibeant; in reliquis vero duabus ecclesiis videlicet Sancti Aniani et Sancti Germani, et ad servitium altaris crucifixi ecclesiae beati Aniani libere et absque alicuius contradictione et praesentatione, sicut hactenus, ita et deinceps liceat vobis instituere sacerdotes.
423Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0326A (auctor c.1103–1181)
Congruam officii nostri exsequimur actionem, si sacrosanctis ecclesiis, quarum cura et sollicitudo nos respicit, propter diligentiam dependimus, et eis a nocituris inposterum praecavemus.
424Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0675C (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ROBERTO priori et capitulo S. Victoris Parisiensis S. et A. B. Saepius dilectum filium nostrum Ervisium abbatem vestrum, et nunc etiam per scripta nostra monuimus atque mandamus ut negotia Ecclesiae vestrae tam intrinseca quam extrinseca cum consilio maioris et sanioris partis capituli dirigat et pertractet, et ad profectum vestrum secundum institutionem ordinis vestri prompta sollicitudine et cura intendat.
425Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0711D (auctor c.1103–1181)
Cura pastoralis officii, quam providente Domino, licet immeriti, gerimus, nos admonet propensius, et hortatur ad universos aciem nostrae considerationis extendere, et de universorum salute sollicitudinem gerere propensiorem.
426Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0728D (auctor c.1103–1181)
In parochialibus vestris ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare, quibus, si idonei fuerint, episcopus animarum curam committat, ut de plebis quidem cura illi, vobis autem de temporalibus debeant respondere.
427Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0522D (auctor c.1103–1181)
Pontificalis officii debitum et ordo exigit rationis, pro illarum ecclesiarum statu diligenti cura satagere, quae ad ius et proprietatem sacrosanctae Romanae Ecclesiae et nostram noscuntur dispositionem specialius pertinere.
428Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0701A (auctor c.1103–1181)
Et quidem, si ullus vos pro pastorali cura zelus rectitudinis tenuisset, cognovissetis vos super gentes constitutos et regna, ut in maioribus et minoribus evellere plantaria vitiorum, et germen delectabile Domino inserere debeatis.
429Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0832C (auctor c.1103–1181)
Et generositas sanguinis et dignitas pontificalis officii, qua, disponente Domino, praeemines, ab his te debent debent propensiori cura retrahere, in quibus honestati tuae possit merito detrahi, aut generositati tuae aliquatenus derogari: quia quanto maiori dignitate et sanguinis claritate praefulges, tanto in te propensius reprehenditur, si quid attentas, quod sit reprehensione vel animadversione qualibet dignum.
430Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1295C (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere et episcopo praesentare, quibus, si idonei fuerint, episcopus animarum curam committet, ut de plebis quidem cura episcopo, vobis autem de temporalibus debeat respondere.
430Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1295C (auctor c.1103–1181)
cellam Sancti Ioannis in Gomano cum castello suo, Cerrum Bifurch, Sancti Donati in Salinello cum castello Palmae, Sancti Stephani ad Mura, et Ecclesiam Sancti Angeli, montem Paganum, Grassianum, Ripam filiorum Azonis, Pogium Mulorum Morelli, curtem de Pedoniano totam, curtem totam de Bucelliano, tertiam partem curtis de Semproniano; in comitatu Firmano cellam S. Nicolai cum castello Paterno, Monteronem, medietatem curtis de supplica, integram curtem de Aquaviva, Montem Bolarium, castellum Rodactarisci, castellum Colinari, ecclesiam S. Passicis.
430Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1295C (auctor c.1103–1181)
, XVI Kal.
430Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1295C (auctor c.1103–1181)
Cum enim Christus pro salute nostra opprobria multa, et demum crucis patibulum sustinuerit, ut nos offerret Deo, mortificatos quidem carne, iustificatos [vivificatos] autem spiritu: expedit admodum saluti fidelium, ut pro ipso corpora nostra periculis et laboribus exponamus, ne pretium sanguinis, quem pro nobis effudit; videamur obliti.
431Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0515C (auctor c.1103–1181)
Etsi omnes teneamur ex suscepto administrationis regimine et pastoralis cura sollicitudinis defensare, infirmis fratribus tanto promptius debet praesidium apostolicae sedis adesse, quanto eos omnipotens Dominus suo iusto iudicio graviori aegritudine visitavit.
432Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0346D (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis ab omnipotente Domino commissa est, ut Ecclesiarum omnium ex apostolicae sedis auctoritate ac benevolentia curam gerere debeamus, ut non pravorum hominum agitentur molestiis affectione paterna providere curemus.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Nunc vero quia pro eodem sacerdote venerabilem fratrem nostrum Suessionensem episcopum, per scripta nostra rogavimus, ut ei ecclesiam, quam canonici S. Gervasii Suessionensis ad preces charissimi in Christo filii nostri Ludovici illustris Francorum regis liberaliter promisisse dicuntur, vel aliam aequivalentem concedat liberaliter, et assignet, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus eumdem episcopum instanter moneas et inducas, ut preces nostras in hac parte celeriter studeat et utiliter effectui mancipare.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Adiecerunt insuper idem abbas et fratres, quod praedictus presbyter duas partes oblationum, quae ad eosdem fratres pertinere dicuntur, eis solvere omnino recusat.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Mortuo vero praefato H., filius eius praescriptam vineam, licet pater eius inde sortem suam et amplius praeter expensas, sicut dicitur, recepisset, insuper nihilominus contra Deum et salutem suam detinuit, et saepius requisitus vineam ipsam praetaxato monasterio dimittere omnino contempsit.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Cum autem huiusmodi prava et enormis consuetudo de cupiditatis radice processerit, et decorem admodum ecclesiasticae honestatis confundat, providendum vobis est et summopere satagendum, ut consuetudo ipsa de vestris ecclesiis penitus exstirpetur, cum vobis praecipue et specialiter ascribatur, si quid in eisdem Ecclesiis laude dignum inveniatur, vel reprehensione laudandum: nos quoque, qui licet immeriti, dispensante clementia Conditoris, suprema fungimur potestate, tantae cupiditatis et rapacitatis vitium nolentes inemendatum relinqui, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus sub anathematis interminatione prohibere curetis, ne qui dignitate illa, si dignitas dici potest, fungentes, pro praestanda licentia docendi alios ab aliquo quidquam amodo exigere audeant vel extorquere; sed eis districte praecipiatis, ut quicunque viri idonei et litterati voluerint studia regere litterarum, eos sine molestia et exactione qualibet scholas regere patiantur, ne scientia de caetero pretio videatur exponi, quae singulis debet gratis impendi.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Cum autem semel et secundo eidem presbytero ad petitionem suam canonicae induciae datae fuissent, et die tandem purgationis praedictus presbyter coram episcopo et multis aliis publica confessione dixisset, se de tanta infamia non posse purgare, idem episcopus, habito consilio plurium discretorum virorum, praefatum presbyterum ab officio et beneficio pro causa ipsa suspendit.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Nos itaque sententiam ipsam ratam et firmam habentes, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratos canonicos et nostra et tua auctoritate compellas, ut praescriptas terras supradicto clerico, quemadmodum sibi a praedictis iudicibus adiudicatae fuerunt, in pace et quiete, appellatione cessante dimittant, et fructus, si quos inde a tempore latae sententiae perceperunt, ei sine dilatione et diminutione qualibet restituere non postponant.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ex hoc praedicti clerici gravem se queruntur iacturam et dispendium sustinere, et indignum est ut iure suo priventur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictum provisorem moneas instanter et districte compellas, ut praefatos canonicos idem coemeterium suum libere habere, et ibi parochianos suos sepelire sine omni contradictione et appellatione permittat, aut sub tuae discretionis examine exinde quod iustum et aequum fuerit, sublato appellationis remedio, diligentius et plenius exsequatur.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Inde utique fuit quod nos praefato decano dedimus in mandatis ut Stephanum concanonicum vestrum, congrua satisfactione exhibita, a sententia illa quam in eum post appellationem protulit, prorsus absolvat.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quia vero muliere nuntium suum destinante, altera pars nec venit, nec aliquem pro se responsalem transmisit, experientiae vestrae, de qua plene confidimus, causam ipsam committimus audiendam, et fine debito terminandam.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Celebri fama et veridica relatione plurimum non sine multa mentis alacritate comperimus quomodo, sicut pius rex et magnificus princeps, de gente illa Hybernica quae, divino timore postposito tanquam effrenis passim per abrupta deviat vitiorum, et Christianae fidei religionem abiicit et virtutis, et se interimit mutua caede, et de regno illo quod Romani principes, orbis triumphatores, suis temporibus inaccessum, sicut accepimus, reliquerint, faciente Domino, cuius intuitu, sicut indubitanter credimus, adversus ipsam gentem incultam et indisciplinatam, potentiam tuae serenitatis extenderes, mirabiliter ac magnifice triumphasti.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Ubi communi fama et certa relatione plurimum nobis innotuit, quod vos charissimum in Christo filium nostrum H[enricum] regem Angliae illustrem, in vestrum regem et dominum suscepistis, et ei fidelitatem iurastis, tanto ampliorem laetitiam in corde concepimus, quanto per eiusdem regis potentiam in terra vestra, cooperante Domino, maior pax erit atque tranquillitas, et gens Hybernica, quae per enormitatem et spurcitiam vitiorum adeo videbatur longius recessisse, divino cultu propensius informabitur, et melior Christianae fidei suscipiet disciplinam.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
episcopo, apostolicae sedis legato, et GEL[ALIO] Ardmachen., DONATO Casilien.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur sustinere non possumus nec debemus, ut praescripta ecclesia a supradictis feneratoribus cum suae detrimento salutis super usurarum exactione gravetur, cum deberent potius restituere, quae ab eadem ecclesia perperam receperunt, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus partibus infra XX dies post harum susceptionem ante tuam praesentiam convocatis, super his rei veritatem studiose et diligenter inquiras; et si praedicti fratres probare poterunt, quod iidem feneratores sortem suam cum integritate receperint, ipsos moneas et inducas, ut ab eisdem fratribus nihil amodo pro sorte vel usuris praesumant exigere, sed super hoc ab eorum molestatione, sublato appellationis remedio, omnino desistant.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus, etc.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Qui utique, sicut ex insinuatione praedictorum fratrum accepimus, praenominatum T. in possessionem induxit: unde memorati fratres se plurimum gravatos esse affirmant, tum quia iudicem ipsum tanquam adversarium suspectum habuerunt; tum quia tenorem litterarum, quae super hoc a nobis emanarunt, non fuerunt permissi, eodem episcopo prohibente, videre.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur tam gravis et enormis praesumptio non debet incorrecta relinqui, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, utraque parte coram te convocata, super hoc rei veritatem diligenter inquiras, et si tibi constiterit quod institutio capellani in praescripta ecclesia ad praedictum abbatem pertineat, et praefatus capellanus contra voluntatem suam ibi fuerit institutus, ipsum inde sublato appellationis remedio, apostolica fretus auctoritate, removeas, et tam eum quam praedictos canonicos de huius temeritatis excessu digne punias et castiges, et eidem abbati instituendi ibi capellanum plenam indulgeas facultatem.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
fratre suo, ad nostram noveris audientiam pervenisse, quod licet a praesentia venerabilis fratris nostri Catalaunensis episcopi ad nostram audientiam appellassent, idem tamen episcopus appellationi non deferens, eos auctoritate nostra excommunicatos denuntiavit, et praecepit pro excommunicatis haberi, cum ipse nostras litteras non haberet, quibus eadem auctoritas sibi fuisset indulta.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quae canonicis sanctionibus obviare noscuntur, et quae a statutis conciliorum sunt penitus aliena, tanquam perniciosa corruptela sunt propensius evitanda, et de medio Ecclesiae magna sollicitudine exstirpanda, ut auctoritas canonum observari, et coetus servorum Dei bonis operibus liberius possit vacare, et in conditoris servitio firmius permanere.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Desiderium quod ad religionis propositum et animarum salutem pertinere dignoscitur, auctore Domino, sine aliqua est dilatione complendum.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quanto vos sinceriori charitate diligimus, tanto libentius prudentiam vestram ad ea efficienda invitamus, per quae laudem et gratiam poteritis habere temporalem, et summi Regis gratiam indubitanter obtinere.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod cum ecclesia Beati Petri Suessionenis ab antiquo ecclesiae vestrae subdita fuerit, et ad vos proprie pertineat praebendas ecclesiae praedictae donare, decanus et canonici eiusdem ecclesiae contra ius et fas, vobis inconsultis, de communitate sua praebendam unam antiquis addere et cuidam presbytero Ernaldo nomine conferre temere voluerunt, sed demum temeritatem suam recognoscentes, vobis de tanta praesumptione plene et condigne satisfecerunt.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Pastoralis officii debito provocamur, ut qui Romanae Ecclesiae regimen, Domino disponente, tenemus, de universis ecclesiis curam gerere et eis apostolicam impertiri praesidium debeamus.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri consensum.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio vel compositione amicabili terminantur in suo debent robore et stabilitate manere, et ne alicuius praesumptione temeraria in posterum in scrupulum recidivae contentionis deveniant, apostolicae firmitatis est patrocinium adhibendum.
433Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1292D (auctor c.1103–1181)
Ex authentico scripto in auditorio nostro perlecto nobis innotuit, quod dilectae in Christo filiae nostrae Eva abbatissa et sorores de Edera vestrae inopiae misericorditer condolentes ad cultum Dei et religionem inibi reformandam, et quia domus vestra debitorum onere premebatur, et aedificiorum minabatur ruinam, cum per eas vestra non posset inopia relevari, quia ab initio fundationis eiusdem domus ibidem abbatia de benefactorum petitione fuerat statuenda, venerabili fratri nostro M. [Mauricio] Parisiensi episcopo concesserunt abbatiam in praescripta domo construere, ea conditione servata, ut quandocunque contigerit abbatissam decedere, si vos vel illae quae vobis successerint in aliquam vestrum nequiveritis convenire abbatissam, non aliunde, sed de monasterio Ederae regulariter eligatis.
434Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0478C (auctor c.1103–1181)
Vos tam super positione abbatis in cathedram, quam de cura animarum, et omni alio iure parochiali in praedicto castro, a memorati episcopi et ecclesiae suae impetitione absolvimus, et eisdem perpetuum super hoc silentium auctoritate apostolica imposuimus.
435Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0104D (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis, quas tenetis, liceat vobis de fratribus vestris sacerdotes eligere, et episcopo praesentare, qui de plebis quidem cura eidem episcopo, de rebus vero temporalibus ad ipsam ecclesiam pertinentibus vobis debeat respondere.
436Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0665C (auctor c.1103–1181)
Audierunt plures vestrum, ut credimus, quantis gravaminibus, quantis debitorum oneribus Viconiensis Ecclesia sit afflicta, et nos quidem tum pro iniuncti nobis cura regiminis, tum pro devotione dilecti filii nostri S. abbatis ipsius loci, quem in visceribus nostris charum habemus, omnimodis vellemus, ut eadem ecclesia de tantis relevari posset angustiis, et ad statum pristinum, auxiliante Domino, reparari.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Quoniam certo experimento didicimus vos esse cultores et amatores iustitiae, et ea modis omnibus abhorrere quae de radice iniquitatis noscuntur procedere, vobis, quorum fidem et sinceritatem sumus experti, causam matrimonii quae inter nobilem mulierem S. et R. de Guisia virum eius vertitur, iampridem commisimus audiendam et fine debito terminandam.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Cum dilecti filii nostri magistri Stephanus et Milo Catalaunenses, nuntii venerabilis fratris nostri H. Remorum archiepiscopi, cum litteris eius ad nostram praesentiam accessissent, sollicitis apud nos precibus institerunt ut excommunicationis sententiam quam in nobilem virum Henricum comitem pro suis excessibus promulgavit, apostolicae sedis munimine firmaremus.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Cum enim te pro domo Domini et fide catholica murum inexpugnabilem et turrim fortitudinis opposueris, et negotium, et causam Ecclesiae pro viribus laboraveris promovere, merito confidere potes et plenam obtinere certitudinem, quod personam tuam de puritate animi diligamus, et pro tuo velimus honore esse solliciti omnimodis et studiosi.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitati tuae scriptis praesentibus dignum duximus respondere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Nos autem contentiones eorum pro nostri officii debito sedare volentes, utriusque petitionibus, quantum de ratione fieri potuit, condescendimus, et tam de appellatione quam de excommunicatione quae ad nos specialiter pertinebant causam venerabilibus fratribus nostris Turonensi archiepiscopo et Eduensi episcopo, viris utique prudentibus et discretis, cognoscendam commisimus et fine debito terminandam.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Unde vehementer miramur plurimumque movemur qua praesumptione id attentaverunt, cum omnino a vero alienum existat.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Caeterum quantus sit in Ecclesia Dei praedictus archiepiscopus, et quanta reverentia et devotione eum debeas praevenire, et quomodo nos ei qui se pro defensione Ecclesiae contra inimicos murum et antemurale opposuit, debitores existamus, et suae voluntati teneamur deferre, prudentiam tuam decet diligenter attendere, et ad complendam voluntatem illius promptam diligentiam et efficaciam exhibere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Quia vero tantae praesumptionis excessum non possumus nec debemus impunitum relinquere, ne laici sumant inde materiam in clericos insurgendi: fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus infra quadraginta dies rei veritatem diligenter inquiras, et si ita tibi esse constiterit, praefatos viros, qui in tantam audaciam proruperunt, publice accensis candelis excommunicatos denunties, et sicut excommunicatos ab omnibus cautius facias evitari, donec iniuriam passo congrue satisfaciant et de tanto excessu satisfacturi, cum litteris tuis ei veritatem continentibus, apostolico se conspectui repraesentent.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
In apostolicae sedis specula, disponente Domino, constituti, fratres nostros episcopos tam vicinos quam longe positos, fraterna debemus charitate diligere, et eorum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Unde cum omnino sit impium et iniquum innocentem nocentibus adiici, aut innoxium sanguinem condemnari, nos providere volentes, ne quamlibet poenam reportet, unde alicuius criminis maculam non contraxit, fraternitatem tuam monemus et mandamus, quatenus si quam indignationem vel animi rancorem adversus eumdem F., quod non credimus, concepisti, cum praesertim non sit dignus Caesaris ira, ipsum sibi divino intuitu et pro reverentia beati Petri et nostra pia benignitate remittas, eique restituas gratiam et amorem, et eum non impedias, nec impediri permittas, quominus ius suum tam de medietate domus, quam de aliis super quibus ipse conqueritur sub examine delegatorum iudicum valeat adipisci.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Caeterum quia ex summi apostolatus officio, quod licet immeriti, dispositione supernae providentiae gerimus, unicuique ius suum exhibere tenemur, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus quatenus haeredes praedictae amitae suae moneatis, et ecclesiastica censura districtius coercere curetis, ut memoratae priorissae praescriptam pecuniam absque aliqua contradictione et diminutione restituant, vel coram vobis infra quadraginta dies post harum susceptionem eidem, quod iustum est, exinde appellatione remota non differant exhibere: ita quod ipsa contra susceptae religionis habitum diutinis propter hoc non cogatur contentionibus fatigari, cum per vos ius suum poterit obtinere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam de Cociaco a bonae memoriae Bartholomaeo quondam Laudunensi episcopo canonice vobis concessam, sicut ipsam rationabiliter possidetis; ita quidem ut quemadmodum ab eo statutum est, et in authentico scripto exinde facto continetur, decedente quolibet canonico eiusdem ecclesiae, monachus in suo loco substituatur; immunitates quoque omnes, dignitates et libertates a memorato episcopo monasterio vestro indultas . . . . . integras et illibatas manere sancimus, etc.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Cum Ecclesia Rothomagensis mater sit et magistra omnium ecclesiarum quae vestro regimini sunt commissae, decet vos ipsam modis omnibus in his quae ad Dominum sunt, venerari, et iustitiam eius, quantum in vobis est, tueri diligenter et fovere, ut eam comprobemini sincere diligere, quae vestro debet suffragio et humili subiectione gaudere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Quoties Ecclesiarum praelati quidquam efficiunt in quo debitum officii sui videntur excedere, aut quod iuris est aliorum contra iustitiam occupant, officio nostrae sollicitudinis imminet eos ab huiusmodi praesumptione collata nobis auctoritate compescere et iura sua singulis conservare.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa nobis conquestione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum Ecclesiae Rivipullensis accepimus quod venerabilis frater noster Vicensis episcopus ecclesiam Sancti Stephani ad ius eorum spectantem eis iniuste abstulit et per violentiam detinet occupatam.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
electo, eiusque successoribus canonice substituendis in perpetuum.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Dilecti filii nostri abbas et fratres Cluniacenses per nuntium suum nobis significarunt quod Hu.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ad laudem et gloriam Salvatoris nostri Iesu Christi, nec non ad ipsarum ecclesiarum tam in spiritualibus, quam temporalibus profectum. . . . ea quae utili et honesta provisione statuuntur apostolica nos convenit auctoritate firmare, ut cum fuerint. . . . . per apostolica. . . . . . roborata in suo statu illibata et inconcussa permaneant, et in divinae maiestatis obsequio multipliciter augeantur. . . . . Rescripto, quod nobis, frater episcope, destinasti, et ex relatione Petri et Leonis canonicorum vestrorum, id ipsum plene intelleximus, quod tu attendens. . . . . dignum esse, quod quilibet clericus ipsius ecclesiae in propria domo tanquam laice vivebat emolumentum in nullum, vel modicum consequi posset. . . . . constituisti statuens, ut ibi non plures vel pauciores sexdecim canonicis esse debeant, quibus omnes antiquas possessiones. . . vineas, hortos, piscarias, molendina communia, et.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Cum nobis sit, quanquam immeritis, omnium Ecclesiarum cura commissa, sicut officii nostri debito, cogimur providere, ne subditi superioribus debitam reverentiam subtrahant, et honorem; ita quoque volumus praecavere, ne a maioribus subditi valeant indebite praegravari.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Cum olim tibi, frater patriarcha, si bene meminimus, et bonae memoriae Ildebrando, quondam basilicae XII Apostolorum presbytero cardinali, causa quae super quibusdam parochialibus domibus vertebatur inter dilectum filium nostrum priorem S. Salvatoris et plebanum S. Bartholomaei commiserimus audiendam, super ea, sicut accepimus, cognita veritate, definitivam sententiam protulistis, quae tamen, sicut debuit, nondum dicitur exsecutioni demandata.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Apostolicae sedis auctoritate inducimur, et officii nostri debito provocamur petitiones filiorum Ecclesiae libenter admittere, et eorum iustis postulationibus assensum efficaciter indulgere.
437Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ad audientiam apostolatus nostri pervenit quod cum monachos Sancti Savini excommunicationi decreverimus subiacere, pro restitutione quartarum illarum ecclesiarum, quae venerabili fratri nostro Bigorritano episcopo, contra monasterium eorum fuerant auctoritate felicis memoriae Eugenii papae adiudicatae, ipsi post excommunicationem divina celebrare officia praesumpserant, et indesinenter praesumunt, non attendentes quomodo instar sacrilegii est apostolicis contraire statutis; ideoque vobis per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus si res ita se habet, qui magis culpabiles sunt, ad monasterium Massiliense, ut ibi poenitentiam agant de tanto excessu, occasione et appellatione cessante, mittatis, aliis vero qui magis idonei sunt, poenitentiam congruam imponentes, ipsos tandiu faciatis a celebratione missarum cessare, quandiu excommunicati cantasse noscuntur.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Quia vero eadem causa, sicut ex litteris vestris accepimus, nondum est fine congruo terminata, fraternitati vestrae per iterata scripta mandamus, quatenus in unum pariter convenientes, utramque partem congruo loco et tempore ante vestram praesentiam convocetis, et, rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, eamdem causam pontificali maturitate ac gravitate adhibita, et cuiuslibet gratia et favore postposito, ita pure et sincere secundum aliarum nostrarum litterarum tenorem, servata canonum aequitate, remoto appellationis obstaculo, decidatis, quod iudicium vestrum tam apud Deum quam apud homines debeat non immerito comprobari.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Dilecti vero filii nostri Ioannes Salvalupus et magister Melior, qui pro ipso comite super eodem negotio venerant, sententiam ipsam non esse tenendam coram nobis constantius asserebant, quoniam post appellationem ad sedem apostolicam factam, ipsam aiebant fuisse prolatam.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Unde si quando tuae fraternitati aliqua scribimus quae forte tibi gravia videantur, non ex minori affectione hoc facimus, sed quanto ferventius diligimus, tanto ea quae ad conservationem tuae honestatis et famae, et incrementa spectant virtutum, tibi libentius suademus, et te ab his proponendo interdum aspera et dura revocare semper intendimus, quae tuae opinionis famam aliqua possint detractionis nebula obfuscare.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Si frustratoriae dilationis causa vel etiam necessario ante sententiam vel postea fuerat appellatum, huiusmodi appellantibus annus indulgeri solet, aut si urgens et evidens necessitas comparuerit, indulgetur biennium, nisi forte iudex a quo appellatum fuerit, secundum locorum et provinciarum distantiam et quantitatem temporis, recisius tempus fuerit moderatus, infra quod si is, qui appellavit, causam appellationis non fuerit prosecutus, tenebit sententia, si post sententiam appellaverit, et a causa sua cecidisse videtur, nec amplius super eodem negotio audietur appellans.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Caeterum quoniam supradictus comes quaedam castra per eumdem archiepiscopum in damnum etiam non modicum et detrimentum suum conqueritur de novo esse constructa, unde tanta et tam gravis radix dissensionis videtur habere fomentum, nos super eamdem dissensione non modica commotione turbati, et de ipsorum pace prout debemus solliciti, regiam magnitudinem rogamus, consulimus et monemus, quatenus ad reformandam inter eos pacem atque concordiam partes tuas efficaciter inter eos interponas, et de medio ipsorum omnem studeas tollere materiam iurgiorum, et causam ipsam iudicio vel amicabili compositione, quod magis optamus, decidas, quia melius est et salubrius nascenti morbo occurrere quam postquam induruerit quaerere medicinam.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ideoque fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedicto archiepiscopo debitam obedientiam et honorem impendas, et ei plenam devotionem et reverentiam exhibeas, et clericos tuos de tanta praesumptione veniam postulare, aut si inculpabiles sunt, seipsos excusare compellas.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitatem tuam rogamus, monemus et hortamur, quatenus pro reverentia B. Petri et nostra, et intuitu praedicti archiepiscopi, nepoti suo secundum quod nosceris promisisse archidiaconatum, qui in Ecclesia tua vacaverit, liberaliter concedas et assignes, ita quod propter hoc idem archiepiscopus te pariter et Ecclesiam tuam sincerius diligere debeat, et honori et profectui tuo propensiori cura intendere, et nos exinde sinceritati tuae gratias debeamus exsolvere pleniores.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Illum autem, qui in praedictam ecclesiam post appellationem ad nos factam dicitur esse intrusus, exinde cessante appellatione amoveas, et ipsam iam dicto presbytero cum fructibus inde perceptis restituere non postponas.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Huius itaque rei consideratione, venerabilis in Christo frater episcope, provocati, praefatam Caesaraugustanam Ecclesiam, cui Deo auctore, praeesse dignosceris, praedecessorum nostrorum sanctae recordationis Eugenii et Adriani Romanorum pontificum vestigiis inhaerentes, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes, ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia impraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Nunquam sane occurrit memoriae nostrae quod tibi detraxerit, vel in aliquo contra tuam fuerit locutus dignitatem.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Data XI Kal.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ego Alexander catholicae Ecclesiae episcopus.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ex parte siquidem dilectorum filiorum nostrorum decani et canonicorum eiusdem Ecclesiae accepimus, quod cum ipsi aliquos de parochianis suis pro eorum excessibus excommunicationi subiiciunt, aut eorum terram interdicto supponunt, illi in quorum personas vel terras excommunicationis aut interdicti sententia promulgatur, in episcopatus vestros quandoque se tranferunt, et sic sententiam plerumque observare contemnunt: et quia tanquam excommunicati non evitantur, in sua diutius iniquitate persistunt.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Sane ex transmissa conquestione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum ecclesiae Rivipollensis accepimus quod ecclesiam S. Stephani ad ius eorum spectantem eis iniuste abstulisti et per violentiam detines occupatam.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Ideoque fraternitati vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praefatum episcopum moneatis et inducatis, et, si opus fuerit, sublato appellationis remedio, districtius compellatis ut praelibatis abbati et fratribus praescriptam Ecclesiam infra quadraginta dies post harum susceptionem, contradictione et appellatione cessante, restituat, vel in praesentia vestra, remota appellatione, iustitiae complementum exhibeat.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Communi et speciali debito tuis cogimur petitionibus condescendere, et effectum congruum indulgere, ut, qui tenemur universos in suis iustis postulationibus exaudire, tanto tibi amplius videamur esse propitii, quanto te et Ecclesiam tibi commissam abundantiori diligimus charitate.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
pincerna charissimi in Christo filii nostri L[udovici] illustrissimi Francorum regis, eis nemus quod Sagitta vocatur, contra iustitiam praesumpsit auferre, ipseque sibi reddere penitus contradicit.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
. . . piscariam quae dicitur Strunzola. . . . tuo, et totius capituli alius de eadem ecclesia, vel aliunde idoneus ordinetur, et is qui substituendus futurus. . . . . . . subdiaconus recipiatur.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Eapropter, quieti vestrae paterna sollicitudine providentes, auctoritate vobis apostolica indulgemus ne canes vel accipitres archidiacono vestro cogamini exhibere, nec eum pluries, quam semel in anno recipere, tunc ei per diem unum et noctem necessaria ministraturi, cum septem tantum equitaturis, et personis totidem, et tribus servientibus peditibus.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam rem iudicatam divinae legislationis auctoritas et humanae firmiter statuit observari, fraternitati vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus eamdem sententiam sicut rationabiliter lata est ratam et firmam facientes haberi, clericos praedictae ecclesiae S. Bartholomaei moneatis et districtius compellatis ut nullos de domibus illis de quibus inter ipsos et praefatum priorem iudicatum est ad divina officia recipiant, nec in coemeterio suo, salva iustitia ecclesiae S. Salvatoris in parte testamenti audeant sepelire.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti et de meritis beatorum apostolorum Petri et Pauli confisi viginti dies de iniuncta poenitentia remittimus universis, qui ecclesiam vestram in anniversario dedicationis ipsius devotionis gratia visitaverint, sicut in die dedicationis ipsius ecclesiae noscimur concessisse.
438Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1263A (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
439Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0769A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus HENRICO Remensi archiepiscopo, Catalaunensi episcopo, et dilecto filio Virdunensi electo, S. et A. B. Religiosos viros a pravarum incursibus nos convenit attentiori cura defendere, et in suis iustitiis prompta sollicitudine confovere, ut liberius possint divinis obsequiis vacare, cum eorum paci fuerit sollicita consideratione provisum.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa relatione Roberti clerici auribus nostris intimatum est quod nolens et coactus homicidio interfuit, et post dignos fructus poenitentiae egit.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W[ILLELMO] Antissiodorensi et M[ATTHAEO] Trecensi episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W[ILLELMO] Senonensi apostolicae sedis legato, Turonensi et Burdegalensi archiepiscopis, Cenomanensi, Pictaviensi, Andegavensi, Agennensi, Trecensi et Lingonensi, et dilectis filiis Arten.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Non sine gravi dolore et moestitia cordis audimus terram illam sanctam, in qua steterunt pedes Domini, extremis periculis subiici, et contra eam nefariam paganorum gentem exsecrabilis robore virtutis armari, cum tanta sit illius gentis multitudo atque potentia, quod nisi ille apud quem non est differentia in multis vincere vel in paucis, eidem terrae subvenerit, timendum est nobis et universitati fidelium, ne sanctuarium Dei paganorum, quod absit!
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod, cum olim quaedam ecclesia et villa Anor nomine in confinio praediorum Lissiensis et Malbodiensis monasteriorum fuerit de novo constructa, de praescripta ecclesia quaestio mota est inter eadem monasteria, cui videlicet monasteriorum ipsorum deberet esse subiecta.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Querelam abbatis et fratrum S. Martini Laudunensis accepimus, quod, cum Guarinus de Cherchi quasdam eorum vineas exstirpasset, tandem tractus in causam, ad nostram audientiam appellavit.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III Cantuariensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis rectoribus Lombardiae, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri episcopo et dilectis filiis consulibus Bononiensibus, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis HUGONI abbati et fratribus S. Germani Parisiensis, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Spalatensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, et Michaeli Traguriensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri R[AINALDO] episcopo Aesino, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis P. abbati, et capitulo Casinensi salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Cum nobis sit, licet immeritis, omnium Ecclesiarum cura et sollicitudo commissa, etc.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Bituricensi archiepiscopo, Claramontensi et Aniciensi episcopis, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri I[OANNI] episcopo et dilectis filiis decano et capitulo Carnotensi, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, charissimo in Christo filio ALFONSO illustri Portugalensium regi, eiusque haeredibus, in perpetuum.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati monasterii Sancti Apri Tullensis, eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Turonensi, archiepiscopo, et omnibus episcopis in quorum episcopatibus possessiones ecclesiae Beati Martini constitutae, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis P. abbati et conventui Casinensi, salutem et apostolicam benedictionem.
440Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio P. Casinensi abbati, salutem et apostolicam benedictionem.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam praevaricatoribus, si suos excessus corrigere et emendare voluerint, poenitentiae medicina non est deneganda, nec misericordiae viscera sunt aliquatenus claudenda, discretioni tuae per apostolica scripta mandando praecipimus, quatenus eum auctoritate nostra absolutum animadversa eius litteratura tempore opportuno ad sacros ordines promovere non postponas, et si ei in aliquo beneficio ab aliquo fuerit provisum, auctoritate apostolica indulgemus, ut sine impedimento et calumnia illud recipere possit, et libere de caetero Ecclesiae deservire.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilecti filii nostri Amelinus canonicus S. Potentiani de Castro-Censorii ( Chateau-Censoir ), et Werricus Avalonensis canonicus, nuntius venerabilis fratris nostri Eduensis episcopi, in nostra fuissent praesentia constituti, praefatus Amelinus coram nobis constanti relatione proposuit quod, eodem episcopo a praescripta ecclesia ad officium pontificalis dignitatis vocato, canonici ipsius ecclesiae eidem episcopo significaverunt quod, sicut a praedecessoribus suis episcopis quondam Eduensibus libertas celebrandi electionem, quae de communi iure debetur omnibus ecclesiis conventualibus, eis indulta fuerat, electionem in eadem ecclesia facere vellent, ne de pastoris absentia eadem ecclesia grave damnum posset, et non modicum incommodum sustinere.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
electo et canonicis Bituricensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
direptionibus exponatur, et ibidem periclitetur fides Christiani nominis, ad quam tuendam et conservandam Ecclesiarum praelati vigiles debent existere, et parochianos suos ferventius animare, ut sicut potentia regum et principum et aliorum fidelium Christi non sine multa effusione sanguinis erepta est terra illa de manibus impiorum, ita etiam eorum viribus et labore ab ipsorum impetu illaesa possit, cooperante Domino, conservari, prout est hactenus per Dei misericordiam conservata.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum autem quaestio coram dioecesano episcopo tractata fuisset, et ab eo hoc modo decisa, ut in cuius praedio post divisionem terminorum eadem ecclesia inveniretur, ei perpetuo subiaceret; post divisionem terminorum, inventa est In allodio Malbodiensis monasterii, sed abbas Lissiensis ecclesiam ipsam, sicut iudicatum fuerat dimittere noluit, imo eam contra iustitiam detinere contendit.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Caeterum quia altera parte veniente, nec venit praedictus G., nec pro se responsalem transmisit, causam ipsam experientiae tuae committimus, praesentium tibi auctoritate mandantes, quatenus eumdem G. moneas, et sub excommunicationis districtione compellas, ut praefatis fratribus illata damna resarciat, aut ipsis exinde coram te sublato appellationis remedio iustitiae faciat complementum.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ad hoc in beatorum apostolorum principis, quanquam immeriti, sede sumus, disponente Domino, constituti, ut plantare debeamus quae ad virtutum spectant decorem, et evellere et eradicare curemus quae obvia sunt rationi, et perfectum impediunt salutis.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto Nonantulanum monasterium ad iurisdictionem beati Petri et nostram specialiter pertinet, tanto pro conservatione ipsius magis tenemur esse solliciti, et ne quid in eius damnum vel incommodum fiat, propensiorem curam et sollicitudinem adhibere, quia de nimia possemus negligentia redargui, si ea quae sollicitudini nostrae incumbunt tepiditate vel pusillanimitate aliqua postponeremus.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum Nonantulana Ecclesia ad ius beati Petri et nostrum nullo mediante pertineat, deceret vos a molestiis et gravaminibus ipsius omnimodis abstinere, et eius possessiones et iura tanto studiosius integra et illaesa conservare, quanto specialius nostrae provisioni subesse dignoscitur, ut exinde vestra devotio circa nos et Ecclesiam ferventior et constantior appareret, cum vos circa conversationem eorum, qui nostri iuris existunt, studium cognosceremus et debitam diligentiam adhibere.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto manifestius fervorem tuae devotionis, fili abbas, in multis sumus experti, et monasterium tuum specialius ad nostram iurisdictionem pertinere et tutelam, tanto libentius indemnitati eius monasterii cavere volumus, et eius commoditatibus sollicitius providere.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilectus filius Raymundus de Capella, subdiaconus noster, a praesentia charissimi in Christo filii nostri W. illustris Siciliae regis, ad quem fuerat a nobis et a filio nostro Iacobo S. Mariae in Cosmedin diacono cardinali transmissus, rediret ad nos, piratae qui erant in Sagettia castri de Sevenico, in qua duo comites erant, Nestros videlicet et Perlat, in ipsum et socios eius praesumpserunt violentas manus iniicere, et ei quidquid habebat in navi valens ultra sexaginta marcas argenti, et litteras etiam nostras, et illas etiam quas praefatus rex nobis mittebat, ut scriptum de d . . . pecuniae ipsius cardinalis, ei turpiter et inhoneste auferre minime dubitarunt.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ex parte tua fuit propositum coram nobis, quod dilectus filius abbas monasterii Sancti Anastasii Ferettonensis dioecesis in Marchia Anconitana nuntius noster cives Aesinos diligenter monuit ut ad devotionem Ecclesiae a qua se temere subtraxerunt, infra certum terminum, quem ad hoc eis peremptorium deputavit, redire curarent, auctoritate nostra, si id omitterent, civitatem Aesinam ecclesiastico interdicto supponens, ac privans eamdem episcopali dignitate; propter quod nobis humiliter supplicasti ut, ne ob culpam praedictorum civium occasione privationis huiusmodi statui tuo praeiudicium aliquod generetur, vel tu, civitatem ipsam propter idem interdictum ac praedictorum civium rebellionem deserens, penuriam in necessariis patiaris, providere tibi super his misericorditer dignaremus.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Fervor devotionis, et integritas fidei vestrae, quam geritis circa nos et Romanam Ecclesiam, monet nos propensius, et inducit, ut commodis et profectibus monasterii vestri debeamus diligenter intendere, et gratiam nostram vobis uberius exhibere.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Eorum possessiones sic enumerat: Locum ipsum in quo praedicta ecclesia constructa est, cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Andreae in Turicella, ecclesiam Sancti Domini iuxta Bagnum, ecclesiam Sancti Salvatoris, ecclesiam quoque Sanctae Praxedis, sicut a piae memoriae praedecessore nostro papa Anastasio vobis concessa est, salvo iure et reverentia cardinalis qui pro tempore in eadem ecclesia fuerit, vobis auctoritate apostolica confirmamus.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Nulla vel modica ecclesiasticae severitati reverentia praestaretur, si excommunicati ab uno, ab aliis ad ecclesiastica sacramenta sine satisfactione congrua deberent admitti, essetque facilitas veniae incentivum saepius delinquendi.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ab eo cui plus committitur, amplius exigatur, dignum est et consonum rationi ut qui in ecclesia vestra prae aliis honorantur, studiosius illi deserviant et utilitatibus ipsius intendant.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Manifestis comprobatum est argumentis, quod per sudores bellicos et certamina militaria inimicorum Christiani nominis intrepidus exstirpator et propugnator diligens fidei Christianae, sicut bonus filius et princeps catholicus multimoda obsequia matri tuae sacrosanctae Ecclesiae impendisti, dignum memoria nomen et exemplum inimitabile posteris derelinquens.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Effectum iusta postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando voluntatem petentium et pietas adiuvat et veritas non relinquit.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Beati Martini nullum habeat episcopum vel praelatum praeter Romanum pontificem, decet nos iura eius integra et illibata servare, et eos qui pontificali sunt infula decorati, ut eiusdem ecclesiae possessiones manuteneant, et defendant inducere modis omnibus et hortari; nam de negligentia non immerito reprehendi possemus, si possessiones praedictae ecclesiae, non adhibita qua debemus cura et sollicitudine, nostro tempore aliquatenus deperirent.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum monasterium Casinense, in quo divinis estis obsequiis dediti, specialis charitatis brachiis amplectamur, et ad eius commodum velimus, sicut debemus, semper attentius intendere, de ipsius vobis profectibus non immerito congaudemus, et ad conservandum quod est pro eius bono rationabili consideratione statutum, sollicitam volumus operam adhibere.
441Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Si quando postulatur a nobis quod iuri conveniat, et ab ecclesiastica non dissonet honestate, petentium desideriis facilem debemus impertiri consensum, eorumque vota effectu prosequente complere.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Si autem praefatam indulgentiam aliquis infringere vel attentare praesumpserit, eum ecclesiastica censura percellas.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Memoratus vero episcopus eisdem canonicis suum in hoc noluit praestare consensum, asserens quod eidem ecclesiae nondum renuntiaverat, et quod ipsi in eum pariter convenissent, et ipsum abbatem decrevissent habere.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
In conservandis Ecclesiarum iustitiis, et earum maxime quae specialiter B. Petri et nostri iuris existunt, sollicitos vos decet et diligentes vos existere, ne per tepiditatem et negligentiam vestram ecclesiarum iura depereant, quae debetis attenta sollicitudine conservare. Unde [cum] ecclesia Beati Martini Turonensis nullum episcopum praeter Romanum pontificem habeat, pro ipsius iustitiis conservandis tanto vos convenit sollicitiores existere, quanto specialius iura Romanae Ecclesiae debetis defendere et fovere, et in his sollicitudo vestra potest amplius commendabilis apparere.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Sane ut ista gens nefaria valeat exsequi quod in corde nequiter conceperunt, facti sunt unanimes et concordes, qui antehac videbantur ab invicem dissentire, et usque adeo furor eorum et iniquitas crevit, quod ab una parte Aegyptii et Turci, et ab altera Persae et Medi in confusionem fidelium et interitum convenerunt, et hoc anno per duorum mensium spatium devastationi eiusdem terrae cum campestri exercitu intrepidi institerunt, qui olim fortitudinem fidelium illuc de ultramontanis partibus venientium in propriis finibus formidare solebant.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur non decet viros religiosos inferre cuilibet quod nollent ab alio sustinere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus quatenus, utraque parte coram te convocata, super his rei veritatem diligenter inquiras, et, si ita tibi constiterit, praefatum abbatem moneas et ecclesiastica districtione compellas, ut praescriptam ecclesiam Malbodiensi monasterio, contradictione et appellatione cessante, restituat, et in pace dimittat, non obstantibus litteris confirmationis nostrae, si quas praedictus abbas de ipsa ecclesia noscitur impetrasse, nisi sententia praefati episcopi fuisset per appellationem suspensa.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, X Kal.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Intelleximus sane quod Hospitalarii et Templarii nominatim excommunicatos contra prohibitionem episcoporum ecclesiasticae praesumunt tradere sepulturae, non cogitantes quam grave sit illis in morte communicare, quos, dum viverent, Ecclesia a sinu suo pro eorum excessibus segregavit.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Inde est quod industriam vestram monemus, mandamus atque praecipimus, quatenus Mutinenses cives commoneatis et compellatis, ut ab inquietatione Nonantulani monasterii omnino desistant, et homines et iura ipsius in pace et quiete dimittant.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Tu vero, frater episcope, sicut abbas praedictae ecclesiae nobis litteris suis intimavit, eamdem ecclesiam et homines ipsius contra tui officii debitum graviter infestas, et eorum bona violenter diripere et possessiones auferre non times.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quia, cum Senonensis archiepiscopus a quibusdam ecclesiis quas in eius episcopatu habetis, procurationem recipiat, ipsas cum eo numero personarum et equitaturarum visitare dicitur, quod eius visitatio est ipsis ecclesiis admodum onerosa, nos gravamina praedictarum ecclesiarum in hac parte volentes sollicite providere, auctoritate apostolica vobis duximus indulgendum, ut, si praefatus archiepiscopus, vel successores eius ab ecclesiis vestris, in quibus debent procurationem recipere, procurationem pro pluribus quam pro quadraginta equitaturis ad plus, et pro quadraginta quatuor hominibus exegerint, ad eam sibi solvendam, vel ad exhibendum quidquam procurationis obtentu, eaedem ecclesiae vel vos non possitis aliqua ratione compelli.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Super quo itaque tanto movemur amplius et turbamur, quanto id amplius in nostram iniuriam respicit et contemptum; cum tantam iacturam et iniurias cuiuslibet clerici, nedum subdiaconi nostri, non possemus sub taciturnitate et silentio praeterire.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Nos igitur tuis supplicationibus inclinati, auctoritate tibi praesentium indulgemus ut dictis civibus infra certum terminum ipsis minime redeuntibus ad Ecclesiae devotionem in aliquo loco tibi idoneo Aesini dioecesi moram trahere, et proventus episcopatus, cui ibidem de nostra speciali gratia non tanquam episcopus Aesinus cum integritate percipere valeas, sicut prius non obstantibus aliquibus litteris apostolicis impetratis vel impetrandis, nisi in eisdem impetrationibus plena et expressa de praesentibus mentio habeatur.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, de benignitate sedis apostolicae vobis praesentibus litteris indulgemus, ut pro rebus, quas ad opus eiusdem monasterii vestri apud civitatem Beneventanam aliquando comparatis, vel facitis comparari, nil aliquo tempore, pro passaggio, vel plateatico requiratur; sed apud civitatem ipsam, ea quae vobis, vel eidem monasterio vestro fuerint necessario emere, et libere, ac sine datione qualibet cum his inde recedere valeatis.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Libertates quoque et immunitates rationabiliter indultas a bonae memoriae Gerardo, quondam Bononiensi episcopo, ecclesiae vestrae et aliis ecclesiis vestris quas praediximus, videlicet ut cum omnibus rebus suis tam mobilibus quam immobilibus ab omni conditione et servitio et tributo tenentium ab episcopo tam monachorum et clericorum, quam laicorum, vel alicuius tam magnae quam parvae personae dominio praeter episcopale ius liberae sint penitus et quietae, ratas habemus et firmas, easque perpetuis temporibus illibatas manere censemus.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam non sunt vincula ecclesiastica contemnenda, cum nonnunquam maiorem quis ex contemptu reatum incurrat, quam ex priore commisso antea meruisset, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus sententiam quae de auctoritate nostra pro monasterio Trenorciensi, vel pro membris ipsius, a delegatis iudicibus rationabiliter promulgatam servetis, et usque ad dignam satisfactionem faciatis ab omnibus inviolabiliter servari.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti auctoritate apostolica duximus statuendum ut honores Carnotensis Ecclesiae aliis de caetero minime concedantur, nisi qui secundum antiquam et rationabilem consuetudinem residentiam se promiserint habituros.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Aequum est autem ut quod ad regnum et salutem populi ab alto dispensatio coelestis elegit, apostolica sedes affectione sincera diligat, et iustis postulationibus studeat efficaciter exaudire.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Christo filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; in primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti Regulam in vestro monasterio statutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quanto nobis amplius et Ecclesiae Romanae arctiori charitate astricti tenemini, tanto magis iura et possessiones quae iuris sunt Romanae Ecclesiae propensiori cura et diligentia defendere et conservare debemus.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Inde est utique quod si quando postulatis a nobis, quae ad commodum universitatis vestrae pertineant, petitionibus vestris tanto facilius favorem apostolicum impertimur, quanto praescriptum monasterium specialius ad provisionem nostram respicit et tutelam.
442Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti, et tuis iustis postulationibus inclinati, praesentibus tibi litteris indulgemus, ut abbatissas et monachas monasteriorum tuorum, in quibus alius ius episcopale non habet, a quo malueris catholico episcopo, contradictione, et appellatione cessante, benedici facias, et velari.
443Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0596C (auctor c.1103–1181)
Nos de communi fratrum nostrorum consilio et assensu, consuetudinem istam non iure aliquo sed cupiditate tantum, et diuturnitate subnixam mansura in perpetuum inhibitione damnamus, et omni decernimus effectu carere, tam sepulturam quam dispositionem rerum suarum in libera ponentes abeuntium voluntate, et tam a cura nostra quam a civitate tota omnem notam tantae avaritiae amoventes; habeant ergo de caetero praedicti homines in civitate Beneventana, et tenimentis eius et recedendi quandocunque voluerint, et locum mutandi, et eligendi sepulturam, aut testandi de rebus suis, si remanere ibi statuerint legitimam potestatem, et in nullo praedicta usurpatio illis obsistat, quominus de personis et rebus suis possint, quod decreverint ordinare.
444Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1094A (auctor c.1103–1181)
Admonet nos cura suscepti regiminis, et debitum exigit pontificatis officii fratres et coepiscopos nostros uberiori charitate diligere, et eorum statum integrum et incolumem custodire, et attentiori studio et sollicitudine providere, ne iura vel dignitates eorum diminui valeant, vel alicuius temeritate turbari; quia non possunt de causa sibi commissa esse solliciti, si eis apostolicae provisionis praesidium vel favor deest.
445Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0657D (auctor c.1103–1181)
Quanto dilecti filii nostri Leonas abbas, et fratres monasterii S. Clementis de Piscaria arctiori nobis et Ecclesiae Romanae sunt devotione astricti, tanto eis in iure suo cura propensiori tenemur adesse, et hoc sibi propensius conservare.
446Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0689C (auctor c.1103–1181)
In parochialibus vero ecclesiis quas tenetis, liceat vobis presbyteros eligere, episcopo praesentare; quibus, si idonei fuerint, episcopus curam animarum, committet, ut de plebis quidem cura episcopo, vobis autem de temporalibus debeant respondere; terras quoque, prata et omnia alia quae Arnaldus quondam de Mauritania, et successores eius ecclesiae vestrae pia largitione dederunt, necnon prata, terras et terragia quae dedit Arnaldus Gamno et praepositi ipsius, Ramnulfus videlicet Gunbaldus, eidem ecclesiae obtinenda iure perpetuo confirmamus.
447Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0432B (auctor c.1103–1181)
Nos igitur qui salutem quaerimus singulorum, volentes super hoc remedium adhibere, et nolentes correctionis et reformationis bonum occasione indulti huiusmodi in praefata ecclesia impedire, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si correctio excessuum canonicorum ipsorum ad dictum capitulum pertinet, de consuetudine hactenus observata, capitulum ipsum moneas ut excessus ipsos infra triennium a te praefigendum eisdem, corrigat diligenter, et alioquin ex tunc, Deum habens prae oculis, ipsos, ut animarum cura requirit, indulto et consuetudine non obstantibus supradictis corrigere non postponas, contradictores per censuram ecclesiasticam compescendo.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Quocirca fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus per litteras eiusdem electi huius rei veritate plenius comperta, si tibi certum fuerit, quod ab episcopo praedicto dum catholicus esset, vel post absolutionem memoratus Ioannes ordinatus fuisset, eum misericorditer ad praelibatam ecclesiam in officio sacerdotali recipias, alioquin ipsum in ordine ab eo suscepto nullo modo ministrare permittas.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
In his vero appellationis remedium quibuslibet volumus denegari, et omnem malignandi occasionem excludi.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Quia igitur pati non possumus nec debemus, quod praedictus filius noster ea quae ad praebendam suam pertinere noscuntur amittat, per praesentia vobis scripta praecipiendo mandamus, et mandando praecipimus, quatenus quidquid ei de praebenda sua, tam in praesenti quam in anno praeterito subtraxistis, infra dimidium mensis post harum susceptionem, omni occasione et excusatione remota, restituatis in integrum, et de caetero nihil ei subtrahere praesumatis.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Cum enim monasterium vestrum ad ius et proprietatem B. Petri et provisionem pariter et tutelam nostram nullo mediante pertineat, nunquam in mente nostra descendit, nec Domino volente descendet, quod iura et libertates ipsius monasterii quomodolibet diminuere debeamus.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Data Verulis, sexto Kal.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Ideoque fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praedictos proceres et vavassores moneas instanter et districte compellas ut praefato presbytero et ecclesiae suae debitas decimas de animalibus et aliis suis rebus de quibus consuetum est decimum dari, sine diminutione deinceps et difficultate persolvant, nec eas ulterius in animae suae perniciem detinere praesumant.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
, VI Kal.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Iunii.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Data Tuscul.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Augusti.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, VII Kal.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Si autem praefatos proditores in terra tua aliqui tuae ditionis receperint, eis bona sua penitus auferas, et timorem incutiens personarum, poenam aliam addas.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Accedit ad hoc quod tanquam viri Israelitae, atque instructissimi divini praelii bellatores, verae charitatis flamma succensi, dictum Evangelium operibus adimpletis; quo dicitur: Maiorem hac dilectionem nemo habet, quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis (Ioan. XV) . Unde etiam iuxta summi Pastoris vocem animas vestras pro fratribus ponere, eosque ab incursibus paganorum defensare minime formidatis; et cum nomine censeamini milites Templi, constituti estis a Domino catholicae Ecclesiae defensores, et inimicorum Christi impugnatores.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Si vero causam intrare maluerit, tu eam studiosius audias, et sine personarum acceptione, appellatione remota, sicut diximus, debito fine decidas.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, VII Kal.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut nulli omnino hominum liceat vos, vel ecclesiam vestram in bonis vel possessionibus vestris indebitis molestationibus fatigare, aut hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei aliquatenus contraire.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
pro vitando scandalo composuisti, quod ei ad preces dilectorum filiorum nostrorum nobilium virorum O. C. et P. Fraiop.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes, ut ordo monasticus, qui secundum Deum et B. Benedicti Regulam in eodem loco institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Sane si omnipotens Dominus dederit quod Ecclesia possit optata pace gaudere, et quod inter Ecclesiam et imperatorem pax, sicut credimus, reformetur, Augustensi episcopo firmiter praecipiemus ne ecclesiasticis in terra tua manentibus, qui a catholicis episcopis ordines susceperunt, occasione perceptorum ordinum per se vel per alios molestiam inferat vel gravamen, et quod ab eorum et ecclesiarum ipsarum indebita molestatione penitus conquiescat.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Addidit insuper idem G. in homagio quod praefato episcopo fecit, quod ipse aut haeres eius quadraginta diebus cum duobus militibus, et in propriis sumptibus suis infra comitatum Noviomensem episcopo Noviomensi serviet cum voluerit, et ipsum exinde fecerit submoneri.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Inprimis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti Regulam atque institutionem Cisterciensium fratrum in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter teneatur et observetur.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Verum quoniam dubium vobis et incertum existit, unde priori voto teneatur, et utrum licuerit ei locum mutare, ubi stabilitatem se promiserat servaturum, discretioni vestrae praesentibus litteris innotescat, quia idem P. votum non fregit in eo quod ad locum se alium transtulerit, id quo Domino fructificare amplius potest, et fructum reddere digniorem.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo omnino homini fas sit hanc paginam nostrae constitutionis infringere, aut ei aliquatenus contraire.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis, quae iure proprietatis idem coenobium obtinet.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Aequum tamen et rationabile est, ut qui B. Petro, eiusque vicariis devotiores esse noscuntur, et S. R. E. patrocinio cupiunt confoveri, eiusdem piae matris uberibus foveantur, et in suis rationabilibus petitionibus exaudiantur.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Si vero ipsi ecclesiam S. Salvatoris contemnentes aliam ecclesiam frequentare praesumpserint ipsos excommunicetis et ecclesiam, quae post prohibitionem vestram receperit a divinis officiis faciatis cessare et plebanum et clericos eius si forte in sua coutumacia perstiterint ad nos mittatis suspensos, ut discant definitae sententiae esse parendum, et a religiosorum virorum infestatione penitus abstinendum.
448Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316A (auctor c.1103–1181)
Unde necesse est ut, qui verbum Dei loquitur prius studeat qualiter vivat et sic post vitam poterit aperta fronte docere iuxta quod de Salvatore nostro scriptum reperimus: Coepit Iesus facere et docere (Act. I) . Quocirca monemus universitatem vestram hortamurque attentius, sub divini iudicii interminatione praecipimus, quatenus officii vestri debitum intuentes in omnibus exhibeatis vos sicut Dei ministros et de commissi vobis gregis custodia, non sicut mercenarii quibus non est cura de ovibus, sed sicut veri pastores utiliter cum auxilio coelestis gratiae cogitetis; ita quod in die iudicii mereamini vocem illam iucunditatis audire: Euge serve bone et fidelis (Matth. XVV) , et de caetero noveritis quod cum unusquisque secundum laborem suum debeat mercedem accipere, apostolorum limina visitantibus citra mare annum Anglicis biennium vestratibus autem quia remotissimi sunt: et quia se constituerunt sedi apostolicae censuales; et cum maiori labore accedunt triennium de iniuncta poenitentia peccatorum, de quibus vere compuncti sunt et confessi, de beatorum Petri et Pauli potestate confisi auctoritate apostolica relaxamus.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Dat.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Februarii.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Praesenti quoque decreto sancimus ut vita religiosa, quae in domo vestra est, divina inspirante gratia, instituta, ibidem inviolabililer observetur, et fratres inibi, omnipotenti Domino servientes, caste et sine proprio vivant, et professionem suam dictis et moribus comprobantes, magistro suo, aut quibus ipse praeceperit, in omnibus et per omnia subiecti et obedientes existant.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Ut autem compositio ipsa perpetuis temporibus inviolabiliter observetur, eam auctoritate apostolica confirmamus et praesentis scripti patrocinio communimus.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Praeterea in ecclesiis quas tenetis, secundum praedecessoris nostri bonae memoriae Urbani papae secundi presbyteros eligatis, et episcopis in quorum parochiis ecclesiae vestrae sitae sunt, praesentetis, qui si ab ipsis canonice reprobari non possunt, animarum curam ab eis suscipiant et de cura plebis ipsis respondeant; vobis autem pro rebus temporalibus debitam subiectionem exhibeant.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum Datum Venetiis in Rivo alto, VI Kal.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper, ut nulli fratrum vestrorum post factam in loco vestro professionem, fas sit de eodem loco absque licentia abbatis sui discedere, discedentem vero sine communium litterarum cautione nullus audeat retinere.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Dat.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Cellam Amitenhuisen.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Statuimus quoque ut eadem Ecclesia nulli alii praeter apostolicam sedem subiectionis reverentiam debeat.
449Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1316C (auctor c.1103–1181)
Datum Viterbii, VII Kal.
450Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1269C (auctor c.1103–1181)
Sed nec ipsis liceat de capitulo, vel cura domus vestrae se intromittere, nisi quantum a vobis fuerint requisiti; praeterea nulli personae, extra vestrum capitulum, sint subiecti; tibique, dilecte in Domino fili Oddo, tuisque successoribus, tanquam magistro et praelato suo, in omnibus et per omnia obedientiam deferant.
450Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1269C (auctor c.1103–1181)
Magerbein.
450Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1269C (auctor c.1103–1181)
Ioannes presb. card. SS. Ioan. et Pauli eccli.
451Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0349C (auctor c.1103–1181)
Quia vero ad te praecipue spectat correctio ordinis et observantia honestatis, discretioni tuae per praesentia scripta mandamus, et mandando praecipimus, quatenus eumdem abbatem paterne et commonitorie cum omni diligentia et cura studeas convenire, ut sibi ipsi consulens et monasterio tam famoso salubriter providens, abbatiam voluntate propria in tuis manibus abrenuntiet.
452Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0582B (auctor c.1103–1181)
Porro, in ecclesiis quas tenetis, presbyteros eligatis, et episcopis praesentetis: quibus si idonei fuerint, episcopi curam animarum committant; ut de plebis quidem cura eis respondeant, vobis autem, pro rebus temporalibus, debitam subiectionem exhibeant.
453Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1107C (auctor c.1103–1181)
tituli Pastoris, subscripsi.
453Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1107C (auctor c.1103–1181)
Quoties vero Ecclesia Praemonstratensis sine abbate fuerit, ad praefatos tres abbates eius cura respiciat, et a canonicis ipsius ecclesiae cum eorum consilio, persona in abbatem idonea eligatur, ad consilium suum quatuor aliis abbatibus ad eamdem ecclesiam pertinentibus pariter advocatis quos ipsi canonici providerint advocandos.
454Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0584A (auctor c.1103–1181)
Esto discretione praecipuus, cogitatione mundus, actione purus, discretus in silentio, utilis in verbo; cura tibi sit magis hominibus prodesse quam praeesse, non in te potestatem, sed aequalitatem oportet pensare conditionis; stude, ne vita doctrinam destruat, ne rursum vitae doctrina contradicat; super omnia studium tibi sit apostolicae sedis decreta firmiter observare, eique tanquam matri et dominae tuae humiliter obedire.
455Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0660B (auctor c.1103–1181)
Ad hoc cura universalis Ecclesiae nobis est Domino providente commissa, et pastoralis regiminis sollicitudo iniuncta, ut evellere, destruere et eradicare curemus quae evellenda cognoscimus et destruenda.
456Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Februarii.
456Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare, quibus si idonei inventi fuerint, episcopus ipsorum curam committat, ut de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere.
456Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Et ex dono comitis Hermanni quadraginta mansos in Mirica cum omni districto saeculari.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Nos autem uxoris praedicti O. lacrymabili postulatione devicti, et officii nostri debito, quo universos, qui in Dei servitio commorantur, et eorum bona attentiori studio defensare tenemur, propensius inclinati, discretioni tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si res ita se habet, memoratum Gerardum studiose moneas, et auctoritate nostra sub excommunicatione compellas, quod praetaxatam terram uxori praefati O., omni contradictione et appellatione remota, cum fructibus inde perceptis restituat et in pace dimittat.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Remensis monetae in curia tua agitata diutius fuisset, et eidem R. praetaxata pecuniae restitutio adiudicata, praenominatus Ioannes a curia tua contumaciter recedens, iuris aequitati parere contempsit.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ecclesiam quoque Franci Castelli, quam per donationem praedicti canonici ad se asserunt pertinere, ipsis nihilominus auferre praesumpsit.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Religiosis desideriis dignum est nos facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex debito suscepti regiminis, qualitates attendere cogimur, et merita singulorum, ut circa omnes sic exsequamur dispensationis creditae ministerium, quod devoti Ecclesiae filii, pro modo personarum, et merito, ab apostolica sede cui, licet indigni, disponente Domino, praesidemus, gratum suae reportent petitionis effectum.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
In eo loco sumus et officio, licet immeriti, providente Domino, constituti ut pro statu omnium ecclesiarum, pastorali debeamus cura satagere, et earum indemnitati, quantum nobis Dominus ministraverit, providere.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ad aures nostras ex conquestione abbatis et fratrum Rivipollensis monasterii noveritis pervenisse, quod, cum ecclesia de Granoylers ad eos pertineat, vos eam contra iustitiam detinetis.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex litteris dilectorum filiorum nostrorum Heliae Sancti Ioannis Novimonasterii, et Sancti Severini de castro Nantonis abbatum, auribus nostris manifeste innotuit, quod cum causam quae inter vos et abbatem Sancti Savini super capella Sancti Ioannis de novo constructa in loco qui dicitur castrum Novum apud castrum Airaldi vertebatur de mandato nostro suscepissent fine debito terminandam: ipsi convocatis partibus et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, vobis et monasterio vestro praescriptam capellam per definitivam sententiam adiudicarunt.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Retulerunt nobis Henricus et Carolus monachi vestri, quod, cum quondam abbas vester pro suis excessibus per vos eiectus fuisset, postmodum vos ab obedientia tua spontanea voluntate prorsus absolvit.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex relatione Henrici et Caroli fratrum vestrorum, et ex litteris dilecti filii nobilis viri ducis Welfonis, manifeste nobis innotuit quod iidem fratres vestri ei, qui apud vos abbatis locum tenebat, adhaerere minime dubitaverunt, cum idem abbas schismaticus sit, et schismaticam foveat pravitatem.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Et ideo, ne possit ex hoc vobis vel successoribus vestris praeiudicium fieri, auctoritate vobis apostolica duximus providendum.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Cum omnium Ecclesiarum sit nobis quanquam immeritis cura commissa, et de omnibus teneamur generalem sollicitudinem gerere illis propensius adesse debemus, quae specialiter iuris beati Petri esse noscuntur.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Sancti Chrysogoni presbytero cardinali, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex quodam scripto manifeste cognovimus quod, cum A. antecessor tuus vicedominatum Ecclesiae tuae Lanfranco de Trissino militi Laudensi irrationabiliter concessisset, et concessionem per instrumentum firmasset, Aribertus bonae mem.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Sancti Chrysogoni presbytero cardinali, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Cum velimus vos et Ecclesiam vestram speciali praerogativa charitatis diligere et honorare, de statu vestro sollicitius duximus cogitandum, ut vestrae devotionis et fidei sinceritas, quam nobis et Ecclesiae Romanae hactenus incessanter exhibuistis, semper debeat et possit, auxiliante Domino augmentari.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Viris ecclesiasticis et his maxime qui in unitate Ecclesiae, immobiliter persistentes beato Petro et nobis fideles sunt admodum et devoti, propensius adesse tenemur, et de ipsorum commodo et augmento tanto sollicitius cogitare, quanto eos sinceriori charitate diligimus, et eorum iura volumus attentiori studio conservari.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
, ut supra.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Omnipotenti Deo gratias agimus, qui cum habitet in altissimis, humilia respicit de supernis, et facit in se credentes debita felicitate gaudere.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Bonae memoriae V[ivianus] ( al. M[alfredus]) quondam Praenestinus episcopus, sicut vir providus, circumspectus et timoratus recognoscens a quo et per quem, post Deum, habuerit ea quae habuit, nobis tabulam auream quam a vestro monasterio comparaverat, in ultima voluntate reliquit.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Iustis petentium desideriis dignum est nos facilem praebere assensum, et vota quae a rationis tramite non discordant, effectu prosequi et complere.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Quos sinceriori charitate diligimus, et circa devotionem beati Petri et nostram cognoscimus promptiores, eis ampliorem praerogativam debemus honoris et gratiae indulgere.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
In eminenti sedis apostolicae specula, etc.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Nos autem uxoris praedicti O. lacrymabili postulatione devicti, et officii nostri debito, quo universos, qui in Dei servitio commorantur, et eorum bona attentiori studio defensare tenemur, propensius inclinati, discretioni tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si res ita se habet, memoratum Gerardum studiose moneas, et auctoritate nostra sub excommunicatione compellas, quod praetaxatam terram uxori praefati O., omni contradictione et appellatione remota, cum fructibus inde perceptis restituat et in pace dimittat.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Remensis monetae in curia tua agitata diutius fuisset, et eidem R. praetaxata pecuniae restitutio adiudicata, praenominatus Ioannes a curia tua contumaciter recedens, iuris aequitati parere contempsit.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ecclesiam quoque Franci Castelli, quam per donationem praedicti canonici ad se asserunt pertinere, ipsis nihilominus auferre praesumpsit.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Religiosis desideriis dignum est nos facilem praebere consensum, ut fidelis devotio celerem sortiatur effectum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex debito suscepti regiminis, qualitates attendere cogimur, et merita singulorum, ut circa omnes sic exsequamur dispensationis creditae ministerium, quod devoti Ecclesiae filii, pro modo personarum, et merito, ab apostolica sede cui, licet indigni, disponente Domino, praesidemus, gratum suae reportent petitionis effectum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
In eo loco sumus et officio, licet immeriti, providente Domino, constituti ut pro statu omnium ecclesiarum, pastorali debeamus cura satagere, et earum indemnitati, quantum nobis Dominus ministraverit, providere.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ad aures nostras ex conquestione abbatis et fratrum Rivipollensis monasterii noveritis pervenisse, quod, cum ecclesia de Granoylers ad eos pertineat, vos eam contra iustitiam detinetis.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex litteris dilectorum filiorum nostrorum Heliae Sancti Ioannis Novimonasterii, et Sancti Severini de castro Nantonis abbatum, auribus nostris manifeste innotuit, quod cum causam quae inter vos et abbatem Sancti Savini super capella Sancti Ioannis de novo constructa in loco qui dicitur castrum Novum apud castrum Airaldi vertebatur de mandato nostro suscepissent fine debito terminandam: ipsi convocatis partibus et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, vobis et monasterio vestro praescriptam capellam per definitivam sententiam adiudicarunt.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Retulerunt nobis Henricus et Carolus monachi vestri, quod, cum quondam abbas vester pro suis excessibus per vos eiectus fuisset, postmodum vos ab obedientia tua spontanea voluntate prorsus absolvit.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex relatione Henrici et Caroli fratrum vestrorum, et ex litteris dilecti filii nobilis viri ducis Welfonis, manifeste nobis innotuit quod iidem fratres vestri ei, qui apud vos abbatis locum tenebat, adhaerere minime dubitaverunt, cum idem abbas schismaticus sit, et schismaticam foveat pravitatem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Et ideo, ne possit ex hoc vobis vel successoribus vestris praeiudicium fieri, auctoritate vobis apostolica duximus providendum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Cum omnium Ecclesiarum sit nobis quanquam immeritis cura commissa, et de omnibus teneamur generalem sollicitudinem gerere illis propensius adesse debemus, quae specialiter iuris beati Petri esse noscuntur.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Sancti Chrysogoni presbytero cardinali, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Ex quodam scripto manifeste cognovimus quod, cum A. antecessor tuus vicedominatum Ecclesiae tuae Lanfranco de Trissino militi Laudensi irrationabiliter concessisset, et concessionem per instrumentum firmasset, Aribertus bonae mem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Sancti Chrysogoni presbytero cardinali, apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Cum velimus vos et Ecclesiam vestram speciali praerogativa charitatis diligere et honorare, de statu vestro sollicitius duximus cogitandum, ut vestrae devotionis et fidei sinceritas, quam nobis et Ecclesiae Romanae hactenus incessanter exhibuistis, semper debeat et possit, auxiliante Domino augmentari.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Viris ecclesiasticis et his maxime qui in unitate Ecclesiae, immobiliter persistentes beato Petro et nobis fideles sunt admodum et devoti, propensius adesse tenemur, et de ipsorum commodo et augmento tanto sollicitius cogitare, quanto eos sinceriori charitate diligimus, et eorum iura volumus attentiori studio conservari.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
, ut supra.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Omnipotenti Deo gratias agimus, qui cum habitet in altissimis, humilia respicit de supernis, et facit in se credentes debita felicitate gaudere.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Bonae memoriae V[ivianus] ( al. M[alfredus]) quondam Praenestinus episcopus, sicut vir providus, circumspectus et timoratus recognoscens a quo et per quem, post Deum, habuerit ea quae habuit, nobis tabulam auream quam a vestro monasterio comparaverat, in ultima voluntate reliquit.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Iustis petentium desideriis dignum est nos facilem praebere assensum, et vota quae a rationis tramite non discordant, effectu prosequi et complere.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Quos sinceriori charitate diligimus, et circa devotionem beati Petri et nostram cognoscimus promptiores, eis ampliorem praerogativam debemus honoris et gratiae indulgere.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
In eminenti sedis apostolicae specula, etc.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1091D (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis, quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere et episcopis praesentare, quibus, si idonei fuerint episcopus animarum curam committat, ut de plebis quidem cura episcopo, vobis autem de temporalibus debeant respondere.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1091D (auctor c.1103–1181)
Si vero aliqua ecclesia vel tenimenta praescripto monasterio oblata fuerint, de quibus decimae vel aliud ius alicui episcopo, vel alii ecclesiasticae debeatur, et episcopus ipse, vel ipsa persona decimas et ius aliud, quod in alia ecclesia vel tenimentis habere noscuntur, eidem monasterio iure pontificali concesserint, oblationem et concessionem illam perpetuis temporibus inviolabiliter manere concedimus.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1091D (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum monasterium temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed illibata omnia et integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica iustitia.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1091D (auctor c.1103–1181)
episcopi et aliorum multorum irritavit, et instrumentum exinde factum, ne in posterum in detrimentum Ecclesiae suae posset produci, iam dicto praedecessori tuo reddi et cancellari praecepit.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0535B (auctor c.1103–1181)
Cum universis in sua iustitia cura debeamus propensiori adesse, illis tamen specialiter nos oportet intendere, qui sedem apostolicam pro suis et aliorum negotiis visitare noscuntur.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0603A (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalium ecclesiarum cura nobis a provisore omnium bonorum Deo concessa est, quatenus religiosas personas diligamus, et beneplacentes Deo famulatui studeamus modis omnibus propagare: nec enim Deo gratus famulatus aliquando impenditur, nisi ex charitatis radice procedens a puritate religionis fuerit conservatus.
462Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1089A (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis quas tenetis, liceat vobis ciericos eligere et episcopo praesentare, quibus, si idonei fuerint, episcopus curam animarum committat, qui de plebis quidem cura episcopo, vobis autem de temporalibus debeant respondere.
463Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1134D (auctor c.1103–1181)
Praeterea bannum decaniae de Siberg, ab Arnoldo quondam Coloniensi archiepiscopo Gerardo praedecessori tuo concessum, sicut bannum ipsum canonice possides, tibi et successoribus tuis auctoritate apostolica confirmamus, arctius inhibentes, ne abbas de Siberch, cui Herimannus quondam Coloniensis archiepiscopus facultatem concedendi decaniam ipsam dederat, contra institutionem praefati Arnoldi archiepiscopi, et iudicium Coloniensis Ecclesiae, sine assensu et consilio tuo vel successorum tuorum eamdem cuilibet decaniam concedere praesumat, cum per vos qui officium archidiaconi habetis, ei debeat animarum cura committi.
464Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0188B (auctor c.1103–1181)
In eminenti apostolicae sedis speculo, disponente Domino, constituti, etc. . . . . Proinde, charissime in Christo frater Stephane, Meldensi Ecclesiae, cuius a Deo cura tibi commissa est, salubriter providentes, ad exemplar sanctae recordationis Patris et praedecessoris nostri Honorii papae, statuimus ut omnes tam clerici quam laici in villa Resbacensi et Iotrensi commorantes, Meldensi Ecclesiae iure parochiali subiaceant, et ea quae de eis ad ius parochiale pertinent, tibi tuisque successoribus libera et illibata permaneant.
465Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0302C (auctor c.1103–1181)
Et ne de caetero provinciae Sueciae metropolitani possit cura deesse, commissam gubernationi tuae Upsaliam urbem eiusdem provinciae perpetuam metropolim ordinavimus, et Scarensem, Lincopensem, Strengenensem et Arusiensem episcopatus ei tanquam suae metropoli perpetuis temporibus constituimus subiacere, et eorumdem locorum episcopos, tam praesentes quam futuros, sicut metropolitanis suis tam tibi quam tuis successoribus obedire.
466Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0612D (auctor c.1103–1181)
Propositi et desiderii nostri est, paci et quieti religiosorum paterna sollicitudine et diligenti cura intendere et eorum votis et petitionibus benignum favorem et gratuitum effectum praebere.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0737D (auctor c.1103–1181)
Nos autem qui viris ecclesiasticis et illis maxime qui inter caeteros litteratura, honestate et discretione praefulgent et nostri officii debito subvenire debemus, et eorum commodis cura propensiori intendere, iam dicti D. scientiam, egestatem et prudentiam ad animum sollicite revocantes, ipsum munificentiae tuae duximus studiosius commendandum.
468Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1279D (auctor c.1103–1181)
In aliis vero ecclesiis quibus non duxerint canonicos collocandos, liceat vobis sacerdotes eligere et dioecesano episcopo praesentare, quibus, si idonei fuerint, episcopus curam animarum committat, ut de plebis quidem cura episcopo, et vobis de rebus temporalibus reddat debitam rationem.
469Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1282D (auctor c.1103–1181)
Unde ut iura ipsius apud vos conserventur illaesa, eo prudentiam vestram ampliori cura debet efficere, quo ipsum cognoscitis attentiori a nobis charitate complecti, et civitati vestrae existere posse utiliorem.
470Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1039B (auctor c.1103–1181)
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo, commissa est, ut religiosas diligamus personas, et beneplacentem Deo religionem studeamus modis omnibus propagare.
471Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1092C (auctor c.1103–1181)
Eos qui, relictis vanitatibus et mundanis illecebris, in arctiori vita devoverunt Domino famulari, summa cura et diligentia vigilare oportet iugiter et intendere, qualiter assumptae religionis habitus moribus et vitae concordet, et propositum suum firmum et immobile conservetur, ne super arenam, sed potius super firmam petram Domini videantur fundasse.
472Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1328D (auctor c.1103–1181)
IV, 175. - « Admonet nos cura.
473Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1333C (auctor c.1103–1181)
300, (Mansi XXII. 338, Decr. Greg. L. III. t. 38. c. 11, L. V. t. 39. c. 5) . « Quia pastorali » « Cura pastorali » « Cum pastorali » « Non dubium est.
474Alexander IV, Bulla canonizationis Sanctae Clarae Assisiensis, 2331; 36 (auctor c.1197-1261)
Haec suum monasterium, creditamque in illo sibi familiam, solicite ac prudenter in timore et servitio Domini et plena Ordinis observantia gubernavit: vigil in cura, in ministerio studiosa, in exhortatione attenta; diligens in admonitione, in correctione moderata, temperata in praeceptis; in compassione praestabilis, discreta in silentio, in sermone matura, et consulta in cunctis ad perfectum regimen opportunis, volens magis famulari quam dominari, et honorare quam honore sustolli.
475Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 2; 43 (auctor -1271)
Nicolaus unus de septem diaconibus erat, qui, cum pulcherrimam uxorem haberet et culparetur, quod nimium eam zelaretur, ut ab hac se excusaret suspicione, respondit: Non mihi, quid faciat, est cura; qui vult utatur illa.
476Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 296 (auctor -1271)
Quod ex verbis ipsius pulchre perpenditur, si sententia, quam Pastorali Cura de utroque tetigit, recitatur.
477Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 268 (auctor -1271)
Primitus ergo inest ei suorum cura.
478Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 6; 3 (auctor 1157-1217)
Insompnes ducit noctes, lacrimisque madentem Cura uigil macerat continuusque dolor.
479Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 13; 1 (auctor 1157-1217)
Ambitus inuidie stimulis agitatur honoris Ad quem suspirat gloria uexat eum, Et, quia non grauior mortalibus addita cura est, Spes ubi longa uenit, anxia, leta, dolens.
480Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 17, 1; 9 (auctor 1157-1217)
Iam non indignum sit nimphis cura placendi Cum comptos habeant secula nostra uiros.
481Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 20, 1; 14 (auctor 1157-1217)
Effectus uarios distinximus ambicionis Crimen auaricie promere cura michi.
482Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 1a; 17 (auctor 1157-1217)
Contempnit stratu requiescere iam iuuenescens Et mentem studii cura nouella capit.
483Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 1a; 21 (auctor 1157-1217)
Iam ceptis instant, uestigia certa sagaci Nare legunt, cedras classica dulce melos, Nunc agitat plaudens nodosa in recia ceruum, Nunc animum replens altera cura subit.
484Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 1a; 23 (auctor 1157-1217)
Complicitam uolucrem circumdat sepe mitella Linea cura subito seuior aura furit.
485Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 2; 30 (auctor 1157-1217)
Huic quoque debetur sollers ac prouida cura.
486Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 2a; 21 (auctor 1157-1217)
Hic gemini capitis gaudet munimine iani Instar magnates prouida cura regit.
487Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 19; 90 (auctor 1157-1217)
Quosdam uero cura uigil macerat; ut res adquirantur.
488Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 19; 96 (auctor 1157-1217)
et qua non grauior mortalibus addita cura est; spes ubi longa uenit.
489Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 1, 26; 6 (auctor 1157-1217)
sine cura; curia.
490Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 9, 2; 2 (auctor 1157-1217)
Illas; E thalamo cordis pellere cura michi.
491Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 9, 2; 7 (auctor 1157-1217)
Curaque ne possit cura subesse; subest.
492Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 48; 4 (auctor 1157-1217)
Quod corpus puniendum sit cura anima.
493Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 6, 2; 9 (auctor 1157-1217)
cura uigil macerat.
494Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 8, 8; 11 (auctor 1157-1217)
Vexat eum cupiditas~ incitat ira~ excitat cura peruigil~ stimulat inuidia~ contristat sterilitas prouentiuum in fecunda~ cruciat mora; timor sollicitat.
495Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 24, 1; 8 (auctor 1157-1217)
Legant ista et intelligant qui nimiam dignitatem sibi usurpare contendunt; quos angit letalis ambitio⸝ quos cura uigil macerat~ et improba spes promotionis sollicitat.
496Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 46, 1; 45 (auctor 1157-1217)
set que cura nichilominus reatus ex illa ignorantia que precessit superstes est in eo.
497Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 16; 101 (auctor 1157-1217)
Cura hominum potuit tantam componere Romam; quantam non potuit soluere cura deum.
498Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 8; 27 (auctor 1157-1217)
Saltem tanta cura queratur sapientia que omni pecunia temporali multo preciosior est; quanta sollicitudine cupidi querunt pecuniam.
499Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0948A
Te vero inter fratres nullus devotior, sed nec humilitate pronior, aut officiositate nemo te promptior invenitur, cui a nobis adeo grati viri cura demandetur.
500Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0956C
Iniungitur autem sibi aliquando cura et obsequela cuiusdam monachi senis, magnarum virtutum viri.