'cursus' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 4238 hits      Show next 500

1Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0044D (auctor fl. 1150)
Vides quantus cursus noctis huius erat, quae cucurrit a summo coeli usque ad profundum inferni.
2Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0184C (auctor fl. 1150)
Currunt enim tria Babylonis flumina inter coelum et terram, quae deorsum rapiunt ascendere cupientes, quorum primum est inundatio carnalium cupiditatum: secundum, cursus spiritalium tentationum: tertium, vexatio imminentium molestiarum.
3Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0184D (auctor fl. 1150)
Non minus isto periculosus est secundus fluvius, videlicet cursus spiritalium tentationum, quae sunt odium, invidia, irae, rixae, dissensiones, ambitio, superbia, et his similia, quibus infelices illae animae deorsum rapiuntur, quibus onerosa aliena prosperitas, semper machinantes malum et invidentes alienae virtuti, suspiciosi, dolosi, fallaces, inventores scelerum, sine affectione, absque foedere, cum bonis et modestis discoli, cum perversis hominibus foederati.
4Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0264D (auctor fl. 1150)
Qui vero semper scire et bene vivere discunt, sunt illi qui tumentes inani philosophia, gaudent se multa subtiliter investigasse, scilicet genera problematum, angulos syllogismorum, dispositionem orbis terrae, verticem elementorum, initium et consummationem temporum, vicissitudinum permutationes, anni cursus, dispositiones stellarum, naturas animalium, iras bestiarum, vim ventorum, differentias virgultarum, virtutem radicum, et his similia: finem studiorum suorum in hoc constituentes, ut rerum causas perspicaci mentis oculo videantur attigisse.
5Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0282C (auctor fl. 1150)
Et erit impassibilitas et immortalitas supra naturam mirabilis, quibus vita et essentia, imo totus naturae cursus erit naturalis, ut ipsa natura de sua integritate gaudeat, et in eo quod amplius accepit, in amorem largitoris amplius inardescat.
6Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0777 (auctor 947-1030)
Causa senum, sine spe pueriles plangere cursus.
7Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0781 (auctor 947-1030)
Quis signis abaci numerando retexere possit Servorum studium, cursus, tantosque labores?
8Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0748B
Tum dein sanctus Columba Cahinnichi ad ecclesiam praeparationem in spiritu videns, quamlibet longe conversantis, mirabiliter hoc de puro pectore profert verbum, dicens: « Nunc cognovi, o Cahinniche, quod Deus tuam exaudierit precem; nunc valde nobis proficit tuus ad ecclesiam velox cum uno calceamento cursus.
9Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0530B (auctor 1068-1081)
Ista illi spectacula facti, et angelis et hominibus in stadio medii cursus exhalaverunt victorem spiritum.
10Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLIII; 7 (auctor -1081)
Ita illi 'spectaculum facti et angelis et hominibus' in stadio medii cursus exhalarunt victorem spiritum.
11Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1479B (auctor fl. 1173)
IX explicatam, sollicitudinem quoque eiusdem et diligentiam praedicandi evangelium, quae ex epistolis eius et historia sacra Actuum apostolicorum etiam liquido perspicitur, et denique felicem cursus eius consummationem per martyrium.
12Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0779A (auctor c.1140–1212)
circumdando omnia disponentem suaviter, cursus temporum, motus corporum, nutus mentium: omni creaturae legem constituentem, pondus, mensuram, et numerum: In quo vivimus, movemur, et sumus (Act. XVII, 28) . Audit praeterea, quia movet omnia, disponit, et explicat: et quod eius aequare non potest ullum aeternitatem tempus, vel immensitatem locus, vel bonitatem virtus, vel sapientiam sensus, vel potentiam opus: et quod ubique est, sed nusquam comprehensus: existentia sciens, futura praesciens, facienda disponens, salvanda praedestinans, subiectis providens: trinus, et unus.
13Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0800B (auctor c.1140–1212)
Mirare eum, in cuius oculis nos mirabiles non sumus; in cuius etiam oculis nec lucidae, nec multae sumus; qui numerat multitudinem nostram, et omnibus nobis nomina vocat (Psal. CXLVI, 4) : qui nostra signa, potestates, cursus, loca, et tempora noscit
14Adamus Scotus, Sermones, 198, 0191C (auctor c.1140–1212)
Quia quousque se in carne manifestaret Filius Dei, sacramentorum quae Ecclesiae praefigurabant redemptionem; alia pro aliis, prout ratio postulavit, mutavit, et alia aliis iuxta cursus temporum et series generationum succedere fecit.
15Adamus Scotus, Sermones, 198, 0325A (auctor c.1140–1212)
Quae primum in suo cursu iter habet tunc, cum expeditus et alleviatus Ioseph iste ab omnium visibilium et sensibilium cupiditate, quia ad hoc cursus iste pertinet, pausat in somno primo; medium autem, cum pausat in secundo; quia de tertio eius itinere aliquantulum iam dictum, non quidem quod impossibile est, ut plene exprimeretur, sed ne omnino praetermitteretur.
16Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Rex Carolus, ut pervenit ad locum qui dicitur Ingilinham, quatuor scaras in Saxoniam dirigit, quae Deo auxiliante victrices exstiterunt.
16Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Per septem itaque dies operam dedit, ut ea quae perperam ibi acta fuerant, nudarentur.
16Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Quem tamen honorifice tenuit, et postmodum imperatori reddidit.
16Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Munera autem huiusmodi sunt, quae legati imperatori detulerunt, papilionem et tentoria atrii bissina, vario colore, simul cum funibus pari ordine distintis; pallia serica multa et pretiosa, balsamum et odores atque unguenta ( Regino de Annal. ). Sed et horologium aurichalco arte mechanica mirifice compositum, in quo duodecim horarum cursus ad clepsydram vertebatur, cum totidem aereis pillulis quae ad completionem horarum decidebant, et casu suo subiectum sibi cymbalum tinnire faciebant: additis in eodem eiusdem numeri equitibus, qui per duodecim fenestras completis horis exibant, et impulsu egressionis suae totidem fenestras quae prius erant apertae, claudebant, necnon et alia multa in ipso horologio erant mira.
16Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Hic inter alia mirifica et nimis honoranda opera sua in omni imperio suo, sive in Gallia, sive in Germania, sive in Italia, legatos dedit, qui pauperum et oppressorum iustitias diligenter quaererent, et singulorum necessitates ad plenum audirent.
17Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136A (auctor -875)
Anno Incarnationis Domini septingentesimo nonagesimo secundo.
17Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136A (auctor -875)
Pharus magna quae ad navigantium cursus constituta, non longe a Bolonia civitate maritima fuerat, restauratur, ibique nocturnus ignis accenditur.
17Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136A (auctor -875)
Iuncti duo adversus unum, heu!
18Adrianus I, Epistola, 98, 1254D
Ea enim ipsa opera quae dicuntur ante fidem, quamvis videantur hominibus laudabilia, inania sunt: et ita mihi videntur esse, ut magnae vires et cursus celerrimus praeter viam.
19Adso Dervensis, De Antichristo, 101, 1294A (auctor c.910-c.992)
Faciet ignem de coelo terribiliter descendere, arbores subito florere et crescere [Id. cod., arescere], mare turbari et subito tranquillari: naturas etiam in diversis figuris mutari, aquas [Id. cod., aquarum cursus] contra cursus et ordinem converti, aera ventis commotionibusque multis agitari, et caetera quoque mirabilia [Id. cod., innumerabilia] et stupenda, mortuos scilicet in conspectu hominum resuscitari, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Matth. XXIV, 14) . [Sed et mendacia erunt, et a veritate aliena: quia per magicam artem et phantasiam deludet homines, sicut et Simon Magus illusit illum, qui putans occidere eum, arietem occidit pro eo.] Cum enim tanta et talia signa viderint etiam illi qui perfecti et electi Dei sunt, dubitabunt utrum ipse sit Christus, qui in fine mundi secundum Scripturas venturus est, an non. [Haec autem omnia miracula omnibus modis per incantationes diabolicas falsa erunt, peccatoribus et incredulis videbuntur vera.] Excitabit persecutionem sub omni coelo super Christianos et omnes electos.
20Adso Dervensis, De miraculis S. Waldeberti, 137, 0688B (auctor c.910-c.992)
Nam inter illa quae iam transierunt, et ea quae ventura sperantur, profundae caliginis quasi quodam nebulo interpolante humana perspicacia liberam notitiae non potest habere facultatem, nisi exterius litteralis industriae traditione iuvetur, per quam ea quae cursus anterior absorbuit, prae oculis adducta, quasi praesentia censeantur.
21Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0638C (auctor c.910-c.992)
Qui si quidem cum esset ecclesiasticis institutis apprime eruditus, regnante in perpetuum Domino Salvatore, dum nongentesimus sexagesimus tertius eiusdem sanctae Incarnationis ageretur temporum cursus, omnium unanimitate acclamante fidelium, in hac eadem sede intronizatus pariter et assumptus.
22Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 7; 14
Videntes enim Philosophi nullum idioma vulgare esse completum et perfectum, per quod perfecte exprimere possent naturas rerum, et mores hominum, et cursus astrorum, et alia de quibus disputare volebant, invenerunt sibi quasi proprium idioma, quod dicitur latinum, velidioma literale: quod constituerunt adeo latum et copiosum, ut per ipsum possent omnes suos conceptus sufficienter exprimere.
23Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 16; 16
quod de his quae semper sunt in motu, et quae semper uniformiter moventur, puta de versionibus solis, et de ortibus syderum nullus consiliatur: sydera enim licet moveantur, tamen quia semper sunt in motu, nec propter nostra opera immutari possunt eorum cursus, ideo circa talia non est consilium adhibendum.
24Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 16; 17
Si autem circa talia cadit consilium; hoc non est secundum se, sed prout deserviunt actionibus nostris; ut quia aliqua humana opera congruentius fiunt tempore calido, aliqua vero tempore frigido: cursus syderum quae inducere habet secundum diversa tempora calorem et frigiditatem, non per se, sed per accidens potest sub consilia caedere, ut sciamus quo tempore quae opera sunt fienda.
25Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 16; 20
Hoc ergo modo est consilium circa ipsa sicut et circa cursus syderum, et circa quaecunque alia deservientia humanis actibus.
26Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 555, 5; 7
Nec etiam eos fatigabit cursus vel ductio brachiorum, vel aliorum membrorum motus, qui ad hoset ad maiores sunt continue assueti.
27Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0228A (auctor 1110–1167)
Mundi huius sapientes parvas admodum res, scilicet regum victorias, praelia fortium, vel certe siderum cursus, ipsum etiam mundi situm, pulchris et ornatis sermonibus eloquuntur; nostri autem piscatores magna et mirabilia, quae cognoverunt de Deo, paucis et simplicibus verbis, sed testimonio magnarum rerum ostenderunt.
28Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0521D (auctor 1110–1167)
Nec ille inferior, in quo coelum luminibus adornatur, quibus dierum successus temporum vices, anni cursus, signorum ordines disponuntur.
29Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0585B (auctor 1110–1167)
Sed electio amoris sive boni sive mali est inchoatio: motus amoris ipsius cursus; fructus ipsius amoris est finis.
30Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0586C (auctor 1110–1167)
Ipse igitur nobis prae omnibus eligendus est, ut eo fruamur, quod est amoris inchoatio; ipse prae omnibus desiderandus, quod est ipsius amoris quasi cursus quidam atque promotio; in cuius adoptione, quia perfecti boni perfecta erit dilectio, perfecta erit et beatitudo.
31Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0743B
Item Augustinus in homilia de Quadragesima inter caetera sic dicit (serm. 69 de Temp.) : « Sanctus igitur et salutaris Quadragesimae cursus est, quo adducitur ad misericordiam peccator per poenitentiam, iustus ad requiem.
32Agatho papa, Epistolae, 87, 1164B
Sed dum de diversis provinciis familiare nobiscum concilium congregatur, et dum personas, quasdam quidem de hac servili vestri serenissimi principatus Romana urbe, vel de proximo dirigere procuramus, quasdam de longe positis provinciis, in quibus verbum Christianae fidei ab apostolicis exiguitatis meae praedecessoribus missi praedicabant, remeare praestolamur, non parvus temporum cursus elapsus est: corporales aegritudines mei famulatus silentio transeam, quibus nec vivere licet, nec libet assiduis aegrimoniis laborantem.
33Agennius Urbicus Ps, Commentum de agrorum qualitate, p1; 44
uidemus igitur modum per terminos territoriales et limitum cursus et titulos, id est inscriptis lapidibus, plerumque fluminibus nec non aris lapideis, claudi territorium atque diuidi ab alterius territorio ciuitatis.
34Agennius Urbicus ps, Commentum de controuersiis, p1; 26
quod si spissiores non sunt, riparum et rigorum cursus seruabunt; harum tamen quae per multa milia pedum recturas separationesue agrorum ab initio suo usque ad occasum custodiunt.
35Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1192C
Tu fidei, vitae stadio cursuque peracto, Iam renites digno iustitiae bravio; Nostra fides, noster cursus, quem prorsus habere Finem praevaleat, in dubio remanet.
36Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1172A
Quarum nulla cum parentibus, aut quibuslibet hospitibus aut manducabat, aut nisi permissa loquebatur; nullus cuiquam, quod plerisque sanctimonialibus mos est, extra monasterium aut ad parentes, aut possessiones subiectas egressus; extra communem refectionis domum vel horam nulla cuiquam manducandi licentia, nisi aliquam infirmitas coegisset; uno omnes constitutae in loco simul cibum capiebant, simul quiescebant, simul ad canonicos cursus orandi hora conveniebant, simul egredientes, quod operandum erat operabantur.
37Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1176C
Tandiu quippe cum caeteris sororibus in choro ad cursus, in refectorio ad mensam fuit, donec ambulandi officio destitueretur; prius tamen quam morbo ingravescente in lectum decideret, vidit in somniis quasi magnum quemdam campum, diversis florum generibus vernantem, ubi et omnes fere quae ex sororibus suis iuvenili aetate florebant se vidisse conspicata est; cuius pulchritudine et amoenitate cum admodum delectaretur, subitanea sibi conflagratione inarsisse visus est.
38Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0642A (auctor c.805–c.846)
Inde ortum puto vulgarem rumorem, quod idipsum Zenoni laudi verteret, quem propterea sibi generum assumpserit Leo, cuique « geniculorum patellae » (ut ait noster) deessent. Lepida sane cursus velocissimi ratio, quam cum risu ineptiores etiam ossologi admittent, quandoquidem si ossa illa desint, cursui ineptus homo efficiatur.
39Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0822C (auctor 950-1008)
Videre erat ingens prodigium, navim aliquando invito ac frustra obnitente gubernatore, in fluentis aquae devios agentem cursus, tunc quasi coelitus ostensam sibi lineam a ripa in ripam inoffense teneret, transmeavisse, donec contigua famulis monachi facta, lanceis attraheretur; qui hastis subremigando, universa onera transponunt, equos natatui committentes.
40Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0839B (auctor 950-1008)
Igitur Liger, eorum maximus fluviorum qui per Galliam alvei sui cursus in Oceanum propriis invehunt nominibus, inaudito antea saeculis modo antiquos excessit terminos, anno Incarnationis Domini millesimo tertio, regni autem Rotberti regis quo cum patre regnare coepit, sexto decimo, monarchiae vero septimo.
41Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0679C (auctor 950-1008)
Quo comperto, mater filiorum condolens nequitiae, materni affectus praestricta necessitudine, ad sepulcrum sancti Martini properat, et, lacrymarum effundens flumina, orationem fudit ad Dominum in haec verba: « O bone, inquit, Iesu, qui discordes elementorum cursus foedere sancto consocias, tu fratres, malo discordiae temerantes iura naturae, in unitatem pacis redire concede.
42Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0755D (auctor 950-1008)
Ibique tanta strages ex utrisque partibus, et maxime ex Clotarii parte, facta est, ut fluvius ipse humanis oppletus corporibus suos nequiret explere cursus.
43Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0943B (auctor fl. 800)
Eorum ardet animus, atque illuc eundi cita festinatione, cursus disponitur.
44Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0485C (auctor 1152-1167)
Sed continuo cum ab annuae illius obedientiae vinculo solutus et sui iuris effectus est, velut arcus distentus ad pristinum rigorem, et sicut torrens detentus et dimissus ad prioris cursus consuetudinem reversus est, quasi repetens a semetipso poenas diusculae illius quietis, et damna laboris intermissi.
45Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0517D (auctor 1152-1167)
78. Iam itaque Pater sanctus in suo Clarae-Vallensi coenobio consummationem cursus sui viriliter exspectabat, cum gravis admodum plaga Metensi populo supervenit, graviter oppresso a vicinis principibus (an. 1153). Imminebat totius provinciae certa, ut putabatur, vastatio; cum venerabilis eorum metropolitanus Hillinus archiepiscopus Treverensis, dolens anxie de praeteritis, sed adhuc graviora formidans, unicum in tanta necessitate refugium petiit et expetiit Virum Dei.
46Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0491B (auctor 1128-1203)
Divitis ingenii vena Ptolomaeus inundans, Devectus superas curru rationis in arces, Colligit astrorum numeros, loca, tempora, cursus.
47Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0500D (auctor 1128-1203)
Cernit in arcanis superum, quis Conditor orbis, Quid Deus ipse velit, quid mundo praeparet, aut quid Praevideat, vel provideat, vel destinet orbi; Quid possint coeli secreta, quid astra loquantur; Cur coeli cursus motu nugetur eodem, Semper in occasum vergens; contraque planeta Militet adverso motu, coelumque refrenet.
48Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0521D (auctor 1128-1203)
Cultus, forma, color, species, audacia, cursus Ditat eum, nec in hoc patitur sibi damna, quod illum Respersus candore color subrufus inaurat.
49Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0521D (auctor 1128-1203)
Cursus hebescit, equi lentescunt omnia cursu.
50Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0526D (auctor 1128-1203)
Hic videt explicito visu prudentia lunae Detrimenta, vices, cursus, momenta, labores; Quomodo iunctus ei Phoebus depauperat illam Luce, vel econtra Phoebo furatur honorem Luminis, et populus fallaci nocte timere Cogit, et effigiem noctis sine nocte figurat.
51Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0527A (auctor 1128-1203)
Illic virgo videt quae sit via, semita, cursus Solis, et unde sui sumat fomenta vigoris Aethereae lucis genitor, fons, pastor, origo.
52Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0536B (auctor 1128-1203)
Nec mirum si cedit ad haec prudentia, quae sic Excedunt matris naturae iura, quod eius Exsuperant cursus, ad quae mens deficit, haeret Intellectus, hebet ratio, sapientia nutat, Tullius ipse silet, rancescit lingua Maronis, Languet Aristoteles, Ptolomaei sensus aberrat.
53Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0543B (auctor 1128-1203)
Assistens matrona monet ne somniet illic Humanas leges, mundanaque foedera, cursus Naturae, nostrasque vices, ubi nulla potestas Illius, sed cuncta silent decreta, pavescunt Leges, iura stupent, ubi regnat sola voluntas Artificis summi, quae vult a canone nostro Excipiens, ubi iura favent, et regula cedit Artifici, canonque silet dictante magistro.
54Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0356C (auctor 1128-1203)
Similiter intelligendum est: Non est volentis, etc. (Rom. IX) , quamvis cursus, id est bona operatio, vel bona voluntas sit salutis occasio, causa tamen efficiens est Dei misericordia.
55Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0435A (auctor 1128-1203)
Secundus Achates erat, qui dum sui cursus vicinia caeteris fiebat familiarior, quorumdam inimicitias transformabat: in quo, dum gratiam etiam quorumdam, et puerilem benevolentiam imperiali suae virtutis potentia reddebat adultam; quoniam propinqua naturae cognatione, Ioviali fidei esset familiaris, gratialis disputabat effectus.
56Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0954C (auctor 1128-1203)
Stadium proprie dicitur spatium illud in quo aliqui currunt, ut consequantur bravium, id est cursus praemium.
57Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0757D (auctor 1128-1203)
Cursus, proprie.
58Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0757D (auctor 1128-1203)
Dicitur spatium maius diaeta, unde Vegetius De re militari: Spatium diaetae exercitus sunt tantum duodecim milliaria; si autem una die amplius procedat exercitus, non est diaeta sed cursus, et in hac significatione sumitur in Lucano, unde Lucanus: . . Gelidas cursu superaverat Alpes, cucurrerat per Alpes.
59Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0094D (auctor 1128-1203)
Et sicut sol sui cursus solitas non mutat habenas, sic beata Virgo propositum, quod semel arripuit, non mutavit.
60Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, p1, 3; 1 (auctor 1128-1203)
Porro de signis, que in consummatione mundi apparitura predicit, in Sole et luna et ceteris quinque planetis, Saturno uidelicet, Ioue, Marte, Mercurio et Venere aliisque stellis, et quomodo cursus suos ordinesque confundent, quos ab inicio creature illis creator omnium Deus instituit, obsequium suum peccatori homini, propter quem creati sunt, abnegantes, illi tunc uidebunt, qui superstites erunt, uidebunt et pauebunt dicente Domino: Erunt signa in Sole et luna et stellis et in terris pressura hominum pre confusione sonitus maris et fluctuum, arescentibus hominibus pre timore et expectatione que superuenient uniuerso orbi; sed et de mundi reparatione et resurrectione mortuorum, quam uera dixerit iuxta propheticas euangelicasque atque apostolicas traditiones, ita ut in nullo ab ortodoxa fide christiana deuiare uideatur, cunctis legentibus patet, sicut cum ad id locorum uentum fuerit, ostendemus, si tamen Dei misericordia nobis tribuerit commeatum.
61Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 2, 16; 3 (auctor 1128-1203)
vii; uite eius cursus crudelis in principio, in medio [36u] miser, in exitu turpis.
62Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 5; 1 (auctor 1128-1203)
Tremebunt illum Arabes et Affricani, nam impetum cursus sui in ulteriorem Hispaniam protendet.
63Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 5; 4 (auctor 1128-1203)
Predictus itaque aper bellorum appetens , pacis uero ac quietis impatiens, uelut turbo quidam uiolentus ac uehemens illo usque impetum cursus sui protendet, ita ut uicinis gentibus Affricanorum Arrabumque timori habeatur, uti ne eos idem exicium et similis casus inuoluat, iuxta illud Oracii: nam mea res agitur, paries cum proximus ardet.
64Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 18; 2 (auctor 1128-1203)
Et bene humane uite cursus aquis decurrentibus ac transeuntibus comparatur, quia fluunt ac transeunt uniuersa, que hominum sunt et etates et actus et res, iuxta illud poete: Debemur morti nos nostraque: siue receptus terra Neptunus classes aquilonibus arcet, regis opus, sterilisque diu palus aptaque remis uicinas urbes alit et graue sentit aratrum, seu cursum mutauit iniquum frugibus annis doctus iter melius; mortalia facta peribunt, et cetera.
65Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 31; 1 (auctor 1128-1203)
Quecumque moles superposita fuerit, formam alterius corporis recipiet, hoc est: quicquid conaminis ac laboris assument ad obturandos ferales fontium cursus, in contrarium conuertetur.
66Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 35; 12 (auctor 1128-1203)
Nam primum tacta [113r] designat membra saliua, que cohibet uirus retinetque in corpore pestem; plurima tunc uoluit spumanti carmina lingua murmure continuo, nec dant suspiria cursus sepe quidem pestis nigris inserta medullis excantata fugit; at si quod tardius audit uirus et elicitum iussumque exire repugnat, tunc super incumbens pallentia uulnera lambit ore uenena trahens et sicat dentibus artus extractamque tenens gelido de corpore pestem ex cuius uirus morsu manauerit anguis iam promptum Psillis uel gustu nosse ueneni.
67Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 1; 4 (auctor 1128-1203)
Ceterum per ceruum, qui impetu cursus sui facile spinosa queque indempnis transilit et illesus et excelsa montium iuga conscendit, figuratur uir aliquis magnus ac prepotens, ardua atque ingentia rerum molimina aggressurus, siue fuerit ille Rutenorum princeps, quos aduersus Britanniam excitabit sulphureus puellȩ illius fumus, sicut precendentia designarunt, siue alius aliquis, quem textus literȩ non declarat.
68Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 20; 4 (auctor 1128-1203)
et de immutatione et confusione ordinum et cursus ipsorum in consummatione seculi secundum euangelii denuntiationes et uoces prophetarum a Sole incipit, non quod primus sit in numero et ordine planetarum – sed potius quartus iuxta Caldeos, sicut supra ostendimus, uel secundum Egyptios et Platonicos sextus –, sed quod ceteris omnibus et planetis et astris atque syderibus fulgentior sit atque splendidior, ita ut eius presentia sydera uniuersa retundat atque recondat.
69Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 21; 9 (auctor 1128-1203)
Splendor Solis electro Mercurii languebit et erit horror inspicientibus, nouum uidelicet rei portentum horrentibus et quid portendat animaduertentibus atque stupentibus et, ut uerbis ipsius Domini loquar: arescentibus hominibus pre timore et expectatione que superuenient uniuerso orbi; nam uirtutes celorum mouebuntur, id est uel angelici spiritus uel ipsi planete, de quibus hic loquitur, et sydera celi, que a propria statione mutata solitos cursus suos ordinesque confundent.
70Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 29; 3 (auctor 1128-1203)
Sic enim superius ait: Ab eis uultus auertent sydera et solitos cursus confundent.
71Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 34; 9 (auctor 1128-1203)
Sic alternos reficit [178v] cursus alternus amor.
72Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 37; 12 (auctor 1128-1203)
Sicut enim planete signorum hospites confundent ordines suos et solitos cursus deserent et mutabunt, sic et ipsa sine dubio signa.
73Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 8, [§ 112]; 82 (auctor 1128-1203)
Tremebunt illum Arabes et Affricani, nam impetum cursus sui in ulteriorem Ispaniam protendet.
74Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0510B (auctor 1095-1125)
Moderabantur ambo principes cursus suorum equitum, secundum quod pedites appropinquare poterant.
75Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0618A (auctor 1095-1125)
Engelradus pariter de eadem patria, Dudo miles egregius, Arnoldus, filius villici, Walterus de Castelens, et plurimi potentissimi milites, quibus equorum cursus minime prodesse poterat, eisdem carnificibus obviam facti, sagittis occisi sunt.
76Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0654D (auctor 1095-1125)
Inter hos dum feram hanc ad montana festinantem armiger nobilissimi iuvenis Arnolfi, probi equitis ac principis de castello Aldenardis, acrius urgeret et feram assequi ferveret, cingula equi illius in eadem cursus contentione rupta sunt, et sic ab equo corruens prostratus humi ab insecutione quievit.
77Albericus Casinensis, Visio Alberici, 4, 33; 2 (auctor fl.c.1250)
Et dixit michi apostolus: "In hoc primo celo est stella meridiana et desuper hoc celum est cursus lune, et non inferius, sicut hominibus videtur, que triginta diebus cursum suum peragit.
78Albericus, Sermo in S. Scholasticam, 66, 0944D (auctor fl. 500)
Sed tunc non dormiunt, sed dormierunt de eis dicitur, cum iam per mortem eis vitae cursus finitur.
79Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p3, p5, p6, 33a, 23b, 17a, 3, 28a, 24b, 32c, 21d, 25b, 6, 14ab, 9c, 19d, 38c, 32, 5, 20a, 70a, 3, 69a; (auctor c.1200–1280)
Minor probatur ex hoc quod cursus generationis ad formam substantialem semper est eodem modo.
80Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 2, 4, 83a, 3, 72a, 98b, 156c, 3, 26a, 20d, 40e, 71b, 2; 28 (auctor c.1200–1280)
Theologicum videlicet, quia numquam videtur neque comprehenditur , naturale vero propter motionem materiae et levitatem sui cursus et velocitatem suae alterationis et parvitatem suae morae’.
81Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 3; 2 (auctor c.1200–1280)
Et dicit Isaac quod ‘ratiocinatio est cursus causae in causatum’.
82Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 65; 27 (auctor -1286)
Alboin decimus rex Longobardorum sedes proprias, hoc est Pannoniam, amicis suis Hunnis contribuit, eo scilicet ordine, ut, si quo tempore Longobardis ut si neccesse esset reverti, sui cursus arva repeterent.
83Albertus Monachus, Chronica, 10b; 19 (auctor -1456)
Status et cursus quilibet inter eos non nisi pecuniis vel commodis et utilitatibus vel parcialitatibus ullatenus habebatur.
84Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 254 (auctor ca.450-518)
Veritus sum, ne forte simul paucos, qui forent, aliquos aliena declinantes suae magis festivitati studium mansuetudinis adgregaret, apud aliquos animus, ut solet, tali turbatione motus esset, quasi per absentiam meam eo die cursus nostrae devotionis putaretur omitti, quo diversae partes videbantur institui.
85Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 27; 2 (auctor ca.450-518)
Video tamen posse aliquos hic moveri, cur Christus hic primogenitus ex morte nominetur, cum factum sit, sicut plerumque nos sacer caelestium lectionum cursus instruxit, ut aliquos mortuorum etiam sanctorum intercessione redivivos laxatis naturae vinculis lux secunda susciperet.
86Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 113; 45 (auctor ca.450-518)
casu quisque in amore conditoris sui et angelicae beatitudinis honore permansit, ulterius seduci non potuit ac proinde nec periclitari et factum est in principio de angelis, quod de hominibus in fine faciendum est, ut evolutus scilicet salutis et perditionis cursus exacto impletoque numero terminetur.
87Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 21 (auctor ca.450-518)
Ditem namque Pharon vel pollentissime cursus Testor Nile tuos et divae voeis Anubem, Cum rabidus latrat, iam non inpune futurum, Si nostrum rursus repetant haec dicta tribunal'.
88Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 75 (auctor ca.450-518)
Istaec damnati; nam cetera fulgidus orbis Continet et solitos distinguunt tempora cursus.
89Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 125 (auctor ca.450-518)
Aevo sexcentos senior transcenderat annos Lunaque bis plenos addebat menstrua cursus, Septimus et decimus qui post inluxerit orbi, Vltimus ille dies iam nunc dabit omnia leto.
90Alcuinus, Carmina, 101, 0838C (auctor 730-804)
Plurima quapropter praeclarus opuscula doctor Edidit, explanans obscura volumina sanctae Scripturae, nec non Metrorum condidit artem; De quoque Temporibus mira ratione volumen, Quod tenet astrorum cursus, loca, tempora, leges.
91Alcuinus, Carmina, 101, 0727C (auctor 730-804)
Sed via prodens [F., prudens], via fortis, arcta Iusta seu solers, bene temperata Huius ut cursus peragamus aevi Tramite recto.
92Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0672C (auctor 730-804)
Ipsum solem spiritum nominavit, quia animet, et inspiret, et vivificet omnia, sicut veris tempore, in quo principium mundi aestimatur esse, singulis annis videmus: obliqua enim linea est zodiaci circuli, et zona [Ms., circuli zona], per quam cursus est solis.
93Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0682B (auctor 730-804)
Solis cursus et lunae vices, et terrae arborumque siccitas vel viror, cum ipso mundo nata sunt atque creata, et idcirco Deus certa ratione cuncta moderatus est, et iussit humanis usibus elementa servire, ut homines videntes haec intelligant esse providentiam Dei, et timeant a facie Dei, dum ex rerum aequalitate, cursu, ordine atque constantia, intelligunt Creatorem.
94Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0705A (auctor 730-804)
Epistola ad Romanos huic loco convenit, ubi dicit, non esse volentis neque currentis, sed Dei miserantis (Rom. IX, 16) : quia sine gratia Dei, nec voluntas bona erit in homine; neque cursus boni operis sine Deo fieri valet.
95Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1033D (auctor 730-804)
Qui terram multiplici germine fructuum, et coelum pulchro decorasti lumine siderum, quorum tu solus nomina, signa, potestates, cursus et tempora nosti.
96Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1045A (auctor 730-804)
XXVII. Deus trine et une, Deus omnipotens, apud quem non est transmutatio, nec vicissitudinis obumbratio (Iac. I, 17) , et ideo apud te cursus temporis alternatione diei noctisque nequaquam variatur.
97Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0984A (auctor 730-804)
Luna quippe velocitate sui cursus pervolat unumquodque signum II diebus, VI horis, ac bisse unius horae.
98Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0984B (auctor 730-804)
Haec multiplica per tria, et fiunt XXX et videbis, quod luna in spatio unius horae et IIII punctorum et unius ostenti, et tertiae partis unius ostenti tantum cursus peragit, quantum sol in XXIIII horis et XXX et uno [Forte, XX et uno] ostentis.
99Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994B (auctor 730-804)
hoc est tarditas cursus solis; inde Augustinus dicit: « Breviore autem et vulgari ratione, bissextum retardatio generat solis, non ad eamdem lineam coeli per CCCLXV dies plene redeuntis, a qua recurrit; verbi gratia in aequinoctio vernali, quod iuxta Aegyptios XI [Beda, XII] Kal. Aprilis die pervenit [Beda, provenit] solem surgentem a medio orientis, si diligenter adnotaveris, hunc anno sequenti, die videlicet eodem, aliquantulum inferius oriri reperies, nisi quadrantem adiicias, XI [Suppl. Kal.] Aprilis aequinoctium facturus. Eamdem tarditatem in caeteris quoque annis servat.
100Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0997B (auctor 730-804)
Haec prima particula ex XII partibus vernale est aequinoctium, et ipse [F. ipsa] est initium mensium et caput circuli, et absolutio cursus stellarum, quae planetae, id est, vagae dicuntur, ac finis XII particulae et totius circuli terminus.
101Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0992C (auctor 730-804)
Si vis scire, ad proprietatem lunaris saltus pervenire, ut intelligas, secundum mathematicos, quo circulo [F., quo calculo vel computo] per X et VIIII annos subtrahantur unus dies cursus lunae, magis tibi attendendum est ad coeli signa et partes singulorum signorum, quam ad horam alicuius diei, hoc modo: Igitur dies est, quod sol itineris per . . . . . in uno die [Forte suppl. peragit. Partes enim in uno die, etc.] in circulo zodiaco dicuntur in divisione siderum, sicut nos dicimus dies in divisione annorum; quia diurnus per XXIIII horarum [F., horas] cursus lunaris unus est dies anni, et una est pars coeli percurrentis [F., percurrenda aut percurrendi], et per XVIIII annos una pars talis in diminutionem cursus proveniet.
102Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0992C (auctor 730-804)
Et si quaerere velis quomodo vel qualiter illa diminutio unius partis per singulas solaris cursus [F., per singulos solares cursus] in coelo partes habet, atque per X et VIIII annos sol in cursu suo CCXXVIII menses habet.
103Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0992C (auctor 730-804)
Divide illam unam partem solaris cursus per CCXXVIII menses, et ducentesima vigesima octava pars unius partis peragitur.
104Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0993A (auctor 730-804)
Adde has duas septimanas ad priorem computum, fiunt septimanae DCCCCXCI, et remanent duo dies et horae XVIII. Una hebdomada accrescit in diminutionem saltus, nongentesima nonagesima prima pars unius partis solaris cursus, insuper et trien nongentesimae nonagesimae primae partis pars.
105Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0993B (auctor 730-804)
Si vero ad dies velis pervenire, et scire desideras quanta sit per singulos dies unius diminutionis ratio, computa dies XVIIII annorum, qui sunt [VI] DCCCCXXXVII, et huius numeri dierum decennovenalis cycli pars singulis diebus ad diminutionem illius unius partis [accrescit]. Et si ad constellationem mathematicorum pervenire quis curet, computet horas X et VIIII annorum, et secundum numerum horarum dividat illam unam partem solaris cursus in uno die, et ibi erit tunc constellatio mathematica falsa, siquidem ratione inventa, sed diligenti inquisitione perscrutata.
106Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0993B (auctor 730-804)
Millesima pars unius partis solaris cursus in una detrahitur illa unius solaris partis, et cursus per diem in zodiaco circulo, sicut saepe diximus, ad diminutionem unius diei plus per XVIIII solet transilire in lunae cursu, quem diem calculatores saltum nominare voluerunt.
107Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0983A (auctor 730-804)
Si vero vis ad XIII signum lunaris cursus pervenire, computa a IX hora noctis XVIII Kal.
108Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0983D (auctor 730-804)
An danda sit unicuique parti tertia pars horae, id est, trien unum; nec enim VIII horae lunaris cursus vacuae sunt, dum computata est in XXVII diebus, si unicuique diei additur tertia pars XIIII [Forte, XXIIII] partis, ut possit legitimus numerus partium impleri, hoc est, ad CCCLX partes pervenire; sicut in vestra acutissima et bene exquisita supputatione invenimus agendum esse.
109Alcuinus, De grammatica, 101, 0851A (auctor 730-804)
DIS. Perfectorum esse arbitramur huiusmodi rationis frenis animarum cursus coercere.
110Alcuinus, Epistolae, 100, 0175D (auctor 730-804)
Cursus quotidiani synaxeos cum missarum solemniis et vigiliis sanctorum quotidiano usu, in capella nostra ut vidistis, obliviscere noli.
111Alcuinus, Epistolae, 100, 0164C (auctor 730-804)
Assuescant pueri laudibus astare superni regis, non vulpium fodere cavernas, non leporum fugaces sequi cursus.
112Alcuinus, Epistolae, 100, 0270B (auctor 730-804)
, inditus] est; quarta die, clara quaedam et rotunda in similitudinem solis species, honor mensae, allata est mihi, habens viginti septem semicirculos: qui si bis ducantur, erunt quinquaginta quatuor, propter horas lunaris cursus, quibus per singula signa currere solet: habens circulum rotundum in medio, propter solis perpetuam rotunditatem.
113Alcuinus, Epistolae, 100, 0272A (auctor 730-804)
Quid aliud in sole et luna et sideribus consideramus et miramur, nisi sapientiam Creatoris et cursus illorum naturales?
114Alcuinus, Epistolae, 100, 0272B (auctor 730-804)
Scis optime quam dulcis est in rationibus arithmetica, quam necessaria ad cognoscendas Scripturas divinas; quam iucunda est cognitio coelestium astrorum et cursus illorum.
115Alcuinus, Epistolae, 100, 0272C (auctor 730-804)
Si vis scire quomodo accrescant singulis annis [F., anni] mensibus solaris cursus decem semis horae, multiplica decem per decem, fiunt centum, quia una hora decem habet minuta (decies vero 10 minuta faciunt centum minuta.
116Alcuinus, Epistolae, 100, 0276A (auctor 730-804)
Cur vero tanto tempore sol eam habuisset absconditam, causa est, ut veteres voluerunt, radiorum solis, qui, ut fertur, inaequales planetarum cursus efficiunt.
117Alcuinus, Epistolae, 100, 0276A (auctor 730-804)
Quod si ita est, ut aliquibus placet calculatoribus, dicant Aegyptiaci pueri, cur sol et luna inter eas numerentur, dum certos utrumque habet sidus cursus in annis, mensibus, diebus, horis atque momentis.
118Alcuinus, Epistolae, 100, 0276A (auctor 730-804)
Non enim errant in eo, ut aiunt, quod contra coelum ire videntur, dum certissimis peragunt temporibus sui cursus metas: sicut quinque stellarum cursus saepissime inordinate per zodiaci circuli latitudinem, vel errando, vel stando, vel retrocurrendo feruntur.
119Alcuinus, Epistolae, 100, 0278A (auctor 730-804)
Et forte non aequaliter, nobis in his partibus borealibus conversantibus, ortus et occasus siderum evenit, sicut illis qui in orientalibus vel meridianis partibus mundi morantur, ubi maxime fuere magistri qui nobis rationes et cursus coeli et stellarum ediderunt.
120Alcuinus, Epistolae, 100, 0278C (auctor 730-804)
Hortans seniorem fragili sensu coelestia scrutari, qui terrenarum necdum didicit rationes stellarum in coelo errantium vagabundos exponere cursus, qui herbarum in terra nascentium naturas nequaquam agnoscere valet.
121Alcuinus, Epistolae, 100, 0278C (auctor 730-804)
Quae ideo errantia dicuntur, quia incertos habere cursus putantur.
122Alcuinus, Epistolae, 100, 0278D (auctor 730-804)
Quid enim de concordia solaris lunarisque cursus per signa zodiaci lucidius dici poterit, quam quod talium inquisitor quaestionum Beda magister in scriptis suis nobis reliquit?
123Alcuinus, Epistolae, 100, 0279B (auctor 730-804)
Prima vero auctoritatis vestrae interrogatio de concordia trecentarum et sexaginta partium, et lunaris cursus per duodecim signa sic se habuit, ut eadem ponamus verba: Sicut in solari decursu dierum, horarum, punctorumque divisione facta trecentorum [Cod.
124Alcuinus, Epistolae, 100, 0279C (auctor 730-804)
Non subterfugio dicere, quid mihi videatur sagacitatem vestram hic in hac inquisitione sentire, utique aut augendum esse aliquid per singula signa lunae cursui, ut possit pervenire ad legitimas et definitas totius anni partes, quae in zodiaco notantur, vel etiam minuere partium numerum, ut concordare possit lunaris cursus zodiaci partibus.
125Alcuinus, Epistolae, 100, 0279C (auctor 730-804)
Quam quaestionem praefatus magister Beda in quodam capitulo, cuius principium esse arbitror: Quod si quis signorum nescius, lunaris tamen cursus agnoscere cupidus, etc.
126Alcuinus, Epistolae, 100, 0280B (auctor 730-804)
Et quia operosum est lunae cursum per uncias horarum dividere, ideo magis calculatores ad horarum vel dierum mensuras lunae cursus redigere contenti sunt, ne nimia numerositas unciarum legenti fastidio esset.
127Alcuinus, Epistolae, 100, 0280C (auctor 730-804)
Nam huiusmodi interrogationis verba posuistis: Et de Marte, qui anno praeterito in Cancro sidere solis lumine humanis obtutibus interceptus est, quid sentias; an naturalis sui cursus ratione, an solis vi, an prodigio actum sit, ut iter duorum annorum uno conficeret.
128Alcuinus, Epistolae, 100, 0280D (auctor 730-804)
Si solem comitatus est, quis tam celer cursus eius?
129Alcuinus, Epistolae, 100, 0280D (auctor 730-804)
Quod autem ibi dictum est, solis lumine in Cancro interceptam esse stellam Martis humanis obtutibus: non aestimo solis lumine, toto anno praeterito, Martis stellam in Cancro interceptam esse; sed Cancrum opportuno tempore et naturali cursus sui ordine, cum stella Martis obiectu terrae humanis visibus interceptum esse.
130Alcuinus, Epistolae, 100, 0281A (auctor 730-804)
Igitur anno praeterito non memini me illum vidisse in Cancro, dum Cancer noctibus sui cursus ordinem agebat super [F., subter ut infra] terram.
131Alcuinus, Epistolae, 100, 0281A (auctor 730-804)
Nec enim prodigiosum reor quod tanto tempore nobis non apparuit, sed naturali sui cursus ordine.
132Alcuinus, Epistolae, 100, 0281A (auctor 730-804)
Si enim praeterito anno in sidere Cancri non apparuit, et nunc in Cancro apparet; non uno anno cursus sui metam, sed spatio duorum annorum peragere dignoscitur, dum nunc secundo anno in altero versatur sidere.
133Alcuinus, Epistolae, 100, 0281B (auctor 730-804)
In alia chartula scripsi de vi solis, inaequales cursus errantibus stellis facientis, ut poeta ait: . . . Sol tempora dividit anni, . . . Mutat noctemque diemque, . . . Radiisque petentibus astra, Ipse vetat, cursusque vagos statione moratur.
134Alcuinus, Epistolae, 100, 0282D (auctor 730-804)
Et tres huius varietatis causas, si quaelibet harum esse putaretur, supponitis [Cod. Vat., supposuistis], ut eadem ponamus verba quae nostris vestrae laudabilis sapientiae chartula insonuit auribus: ut sine ullo [Forte, sive illa] dicti Signiferi obliquitas; sive ipsius astrivagus in aethere cursus; sive insolita quaedam, et nunquam praeteritis retro saeculis lucis legitimae [Cod. Vat., locis legitime] visa detractio faceret.
135Alcuinus, Epistolae, 100, 0288A (auctor 730-804)
Sed nunc tota hilaritate mentis coepti itineris cursus peragendus est; quia qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22) .
136Alcuinus, Epistolae, 100, 0300B (auctor 730-804)
Scholares quoque habeant, et diligenter discere eos faciant psalmos, et cantilenam ecclesiasticam, ut in singulis ecclesiis cursus agatur quotidianae laudis Dei].
137Alcuinus, Epistolae, 100, 0312B (auctor 730-804)
Chartulas vero calculationis cursus lunaris, vel bissextilis praeparationis, quas nostrae devotioni tradidistis explorandas, invenimus erga mensurationes diligentissime exquisitas, acutissime inventas, nobilissime prolatas.
138Alcuinus, Epistolae, 100, 0312C (auctor 730-804)
Quamvis considerandum sit cur in quibusdam mensibus, ad eosdem dies in anno secundo, tertio vel quarto computus cursus solaris non pervenisset.
139Alcuinus, Epistolae, 100, 0312C (auctor 730-804)
Item facilior et expeditior lunaris cursus supputatio posse inveniri videtur.
140Alcuinus, Epistolae, 100, 0349A (auctor 730-804)
Haec vero mentibus nostris radicitus infigatur, haec aeternae memoriae teneatur; hanc tu, summe sacerdos Christi, in animo teneas indeficienti, et omnibus praedicare studeas; in hac et me, fidelem amatorem tuum, semper in salutem animae meae admoneas, et orationibus adiuves, ut in ea proficiam, donec, Deo dirigente, cursus vitae meae ad perfectum perveniat finem.
141Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0988A (auctor 730-804)
Currebant autem duo simul, sed Ioannes praecucurrit citius Petro, et venit prior ad monumentum, et [Greg., sed] ingredi non praesumpsit, venit vero posterior [Petrus], et intravit. » Iste vero cursus duorum discipulorum magnum habet mysterium.
142Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0509B (auctor 730-804)
Sed et idem rex David adhuc dixit: Et adiiciam super omnem laudem tuam (Psal. LXX, 14) . Proinde rursus ait: Media nocte surgebam ad confitendum tibi (Psal. CXVIII, 62) . Id est, nocturna hora. Et iterum ait: Memor fui in nocte nominis tui, Domine (Ibid., V. 55) , quod est gallorum cantus. Sic memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te (Psal. LXII, 7) . Hi sunt per noctes tres officii cursus, et per diem septem: quibus aptis [F., iunctis] simul efficiuntur decem, quos nos secundum decem verba legis Moysi sectantes cantamus.
143Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0563D (auctor 730-804)
Tu plantata micas, secus est ubi cursus aquarum, Spargis et ornatas flore recente comas.
144Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0581C (auctor 730-804)
Adveni mihi in auxilium propitius: tu quidquid a me dictum est, unus Deus: tu, tu veni, veni in auxilium mihi una, aeterna, vera substantia, ubi nulla discrepantia, nulla confusio, nulla transitio, nulla indigentia, nulla mors: ubi summa concordia, summa evidentia, summa constantia, summa plenitudo, summa vita: ubi nihil deest, ubi redundat, ubi qui gignit, et quem gignit, unum sunt: cui serviunt, quae serviunt omnia, cui obtemperat omnis bona anima, cuius legibus rotantur poli, cursus suos sidera peragunt, sol exercet diem, luna temperat noctem: omnisque mundus per dies, vicissitudine lucis et noctis, et per menses crementis decrementisque lunaribus, per annos veris, aestatis, autumni, hiemis successionibus perlustrat, perfectione cursus solaris per magnos orbis recursus in ortus suos siderum magnam rerum continentiam, quantum sensibilis materia patitur, temporum ordinibus replicationibusque custodit.
145Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1245C
Potest et simpliciter intelligi dispositio cereorum expeditus cursus circa altare ministrandi.
146Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1114A
Dies legitimus XXIV horarum est, usque dum dies et nox spatio sui cursus ab oriente usque ad alium orientalem solem coeli volubilitate concludit; nam abusive dies unus est spatium ab oriente sole usque ad occidentem.
147Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1119A
Constat autem post factum mundum ex qualitate cursus solis, tempora in ternos menses fuisse divisa, quorum temporum talem veteres discretionem faciunt, ut primum mensem ver novum dicitur, secundum adultum, tertium vero praeceps.
148Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0180A (auctor 640-709)
torquet medios nox humida cursus, Aut tertio et quarto, ut: Ascanius meriti tanti non immemor unquam.
149Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0196D (auctor 640-709)
Dividimus mundum communi lege quadratum, Nocturnos regimus cursus et frena dierum.
150Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0198D (auctor 640-709)
Mando dapes mordax lurcorum more Cyclopum, Cum possim iugiter sine victu vivere felix Plus pernix aquilis, Zephyri velocior alis, Nec non accipitre properantior, et tamen horrens Lumbricus et limax et tarda testudo palustris, Atque fimi soboles sordentis cantharus ater Me, dicto citius, vincunt certamine cursus, Sic gravior plumbo scopulorum pondera vergo; Sum levior pluma cedit cui tippula lymphae.
151Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 323 (auctor 640-709)
torquet medios nox umida cursus aut tertio et quarto ut Ascanius meriti tanti non immemor umquam.
152Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 160 (auctor 640-709)
Dividimus mundum communi lege quadratum: Nocturnes regimus cursus et frena dierum.
153Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 222 (auctor 640-709)
Plus pernix aquilis, Zephiri velocior alis, Necnon accipitre properantior, et tamen horrens Lumbricus et limax et tarda testudo palustris Atque, fimi soboles sordentis, cantarus ater Me dicto citius vincunt certamine cursus.
154Aleandro Gerolamo, Mocenica, 1; 134 (auctor 1574-1629)
Ut deus e nihilo magnum fundaverit orbem, Utque elementa simul concordi pace ligarit, Quae caelo rutilent stellae utque errantia cursus Usque suos peragant, lunae solisque labores, Unde hominum genus et pecudum, quis spiritus auras Sollicitet, quis motus agat vasta aequora ponti, Unde etiam spirent (noscit namque omnia vates) Aura per magnum tanto cum murmure venti.
155Alexander de Roes, Noticia saeculi, 68, 9; 7 (auctor -1288)
De quo Reno scribit in Exameron Ambrosius): „Renus de iugo Alpium usque in profunda oceani cursus suos dirigit, Romani memorandus adversus feras gentes imperii murus.
156Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 322 (auctor -1271)
Stadium quandam mensuram et spatium terrae significat, in quo antiqui ludicra et cursus suos solebant facere.
157Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 16; 258 (auctor -1271)
Dicit autem has quinque bestias significare quinque ferocissimos cursus temporalium regnorum fortiter in se bacchantes.
158Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 21; 200 (auctor -1271)
Per Stadium locus cursus accipitur.
159Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 38a; 2 (auctor 1157-1217)
sic tamen ut sermonis nostri cursus ad metam que christus est.
160Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 31, 2; 3 (auctor 1157-1217)
Set quod dicit scriptura⸝ mane dari hunc panem~ cum incarnatus sit ad uesperam; hoc modo intelligendum puto~ quod ad uesperam quidem uirgentis mundi⸝ et prope finem cursus sui positi⸝ dominus uenerit; set aduentu suo⸝ quem ipse est sol iusticie⸝ nouum credentibus reparauit diem.
161Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 8, 7; 2 (auctor 1157-1217)
Via plana est; propositum est currentibus cursus Brauium est munus quod datur ei qui palmam promeretur currens in stadiobrauium.
162Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 32; 2 (auctor 1157-1217)
in stadio currentibus; brauium cursus certum propositum est.
163Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 8, 12; 6 (auctor 1157-1217)
aut agilitate cursus se iuuat; aut humiliando sese premit.
164Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2b, 2; 182 (auctor 1157-1217)
nam impetum cursus sui in ulteriorem hispaniam protendet.
165Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 3a; 1 (auctor 1157-1217)
Ne uite cursus uariis amfractibus erret; Ad metam tendens regia strata patet.
166Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 13; 189 (auctor 1157-1217)
Set quia perseuerantia currens in stadio~ cursus accipit brauium; recta sub iungitur.
167Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 13; 354 (auctor 1157-1217)
Non retardatur set feliciter promouetur cursus nauis mare legentis; ob insidias aquilonis.
168Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 17; 59 (auctor 1157-1217)
in stadio currentibus; brauium cursus certum propositum est.
169Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 14; 51 (auctor 1157-1217)
Si autem uelocitatem cursus nauis istius deprehendere uolucris.
170Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 30; 3 (auctor 1157-1217)
Inter diuersas gratiarum uarietates~ ampliato tamen nomine gratie; enumerari solent~ uirtus fortitudinis corporalis~ uelocitas cursus expediti~ ecellentia dignitatis~ amoris confederatio.
171Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 31; 14 (auctor 1157-1217)
Via plana est; propositum est currentibus cursus brauium.
172Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 3, 64; 4 (auctor -1143)
At Hugo Boianensis comes, previdens regis iram super se movendam, quod adversus illum principi comitique adhererat, cum multis precibus veniam ipsius postulaturus advenit; quam quidem impetrare nullatenus valuit, nisi primo terras suas universas, quas Bifernus fluvius orientem versus preterfluit, ei reliquisset, nec non Castellum Maris, situm scilicet quo fluvius Volturnus cursus sui finem designat.
173Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 4, 5; 4 (auctor -1143)
At Rex sicut et prius ita et nunc extinctus credebatur; de cuius quoque vita nonnulli etiam fidelium suorum esitabant, presertim cum instantibus hostibus plus solito venire moraretur; sed et si quis veniens eum vivere vel venire assereret, iam audiri contempnebatur, cum multis aliis antevenientibus atque id ipsum asserentibus in vacuum sit creditum; iam enim Madius mensis cursus sui metam attingebat.
174Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1258C (auctor 1015-1085 -)
Quos neque pestiferae servarent tela pharetrae Nec punctus rapidi grandia cursus equi.
175Alphanus Salernitanus, Vita et passio S. Christinae, 147, 1276B (auctor 1015-1085 -)
Fit amicorum repente conventus, et matronarum maximus undique cursus; concrepat domus diversis dolorum turbata generibus, virorum ac mulierum, amicorum, et familiae repleta lamentis.
176Alphanus Salernitanus, Vita et passio sanctae Christinae virginis et martyris, 2; 92 (auctor 1015-1085)
Fit amicorum repente conventus, et matronarum maximus undique cursus; concrepat domus diversis dolorum turbata generibus, virorum ac mulierum, amicorum, et familiae repleta lamentis.
177Altilio Gabriele, Carmina, 1, 1; 26 (auctor 1436-1501)
At nos aequales quibus idem flumina cursus Et certamen idem florum studiumque decentes Instaurare choros, nostri ad sua munera lusus Mane revertemur; iam te sine munera nobis Illa quidem placitura minus, namque alta relictae Per nemora, ut querulis vitulae mugitibus instant Et gemitu matrem implorant, quae montibus altis Deerravit viridi aut convalle oblita resedit, Mollia prata secuta, novos aut forte hymeneos: Cara, tui nos memores abitura relinquis Aeternum dulcisque animis haerebis imago.
178Altilio Gabriele, Carmina, 1, 8; 23 (auctor 1436-1501)
Creditur hic solem modo qui spectarat euntem Ad Silerem cursus hac tenuisse via: Ac deus ingentem domini miseratus amorem Iussit in his sanctum numen haberet aquis.
179Altilio Gabriele, Carmina, 1, 21; 27 (auctor 1436-1501)
His igitur monitis ceptos ne desere cursus In magnis animus prospiciendus erit.
180Amalarius Fortunatus Trevirensis, Versus Marini, 101, 1288A (auctor fl. 815)
Postquam Constantinopolim lustrabimus urbem, Bisque quaterque decem hac noctes possedimus albo, Continuo stant vigiles, qui limina claudunt, Ne monachus forsan per opaca vaderet urbis, Sed sancti potius cursus psallat Benedicti: Aut fors aut potiusque forent ignota nefanda Illius nobis urbis, quae saepe beabat Totque viros, tantos famulos per saecla beatos: Quam legimus tenuisse caput regni omnis Eoi.
181Amatus Burdegalensis, Synodus Burdegalensis, 155, 1645C (auctor 1080-1101)
Itaque commendata episcopo cura commissi gregis, egressus sum de monasterio comitantibus paucis, ignorans omnino quo cursus foret itineris.
182Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 106, 5; 3 (auctor fl.366-384)
ut autem uno adque eodem modo minime celebretur, cursus facit lunae in detrimentis et crementis.
183Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 115, 13; 7 (auctor fl.366-384)
stellarum enim cursus a constitutione mundi est..
184Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 115, 39; 1 (auctor fl.366-384)
Certe deus fecit mundum et solem et lunam et stellas creauit constituens eis cursus, quibus gubernatur genus hominum.
185Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 115, 39; 4 (auctor fl.366-384)
sic enim ea condidit, ut uoluntati eius subiaceant et tunc demum cursus decretos elsequantur, si aliud minime fuerit praeceptum: ut, si rogatus ab his fuerit quibus ministrant, per id quod aut inportunae sint pluuiae aut nimia siccitate steriles fructus appareant, iubeat temperari tempus aut, si forte, ut adsolet, irato.
186Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 115, 47; 6 (auctor fl.366-384)
ipsa enim sunt sidera, quae facta sunt in initio, et in eo manet cursus eorum.
187Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0202A (auctor 366-384)
Alio loco dicit de eodem sensu: Nos autem servos vestros propter Iesum (II Cor. IV, 5) . Servos pro ministris posuit; ut non singulos sibi defenderent, cum omnibus uterentur, sicut et Dominus dicit: Ego sum in medio vestrum non ut ministrer, sed ut ministrem (Luc. XXII, 27) . Nam mundus utique noster est, sed ut de illo secundum Dei voluntatem sentiamus, et decretos cursus eius in Dei voluntate ponamus.
188Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 17, 0360D (auctor 366-384)
Diem sol facit, menses cursus lunae: tempora vero sunt ver, aestas, autumnus, hiems: quatuor haec, completo numero proprio, faciunt annum.
189Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 17, 0361A (auctor 366-384)
Hi autem colunt menses, qui cursus lunae perscrutantur dicentes, ut puta: Septima luna instrumenta confici non debent; nona iterum luna servum emptum, ut puta, domum duci non oportet: et per haec facilius solent adversa provenire.
190Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0058B (auctor 366-384)
Sapientes enim se arbitrantur; quia rationes physicas investigasse se putant, scrutantes cursus siderum, et qualitates elementorum, dominum autem horum spernentes; ideo stulti sunt; cum si haec laudanda sint, quanto magis creator illorum!
191Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 61; 1 (auctor 340-397)
propositum mihi fuit, ut meminisse dignamini, aduersus eos qui homicidium adulteriumque sancti Dauid condemnant, meo respondere sermone, et ita fauore uestrae unanimitatis tractatus nostri cursus euasit, ut praedicandus iure omnibus uideretur quem putabamus non posse defendi.
192Ambrosius Mediolanensis, De apologia David [CSEL], 6; 3 (auctor 340-397)
ergo si currentium non soluitur cursus, cum aliqui forte ceciderunt, non luctantium contentio, sed inoffensa manent certamina, quin etiam plerique post unum aut alterum lapsum gratia maiore uicerunt: quanto magis agonem pietatis ingressi non debent unius prolapsionis offensione censeri, cum beatus sit qui se potuerit reparare post lapsum, quoniam post mortem quoque resurgere munus beatorum est.
193Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 115; 9 (auctor 340-397)
postremo ueniabilia huiusmodi iudicentur errata, non odio persequenda, non habenda ludibrio, sed mens, ut dixi, improba, cum putat errasse sapientem, insultandum arbitratur ei cuius sibi putat mores esse contrarios, quod peccatum suum uelut tacito quodam sapientis testimonio redarguatur, eoque laetandum sibi, quod iusto uiro nec eruditio ipsius profuerit nec iustitia suffragata sit nec ea quae secundum corpus sunt habuerint prosperos cursus.
194Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 17; 5 (auctor 340-397)
fortitudo autem quodam cursu rapido obstantia quaeque transuerberat nec aliquibus cursus eius impedimentorum haeret obstaculis.
195Ambrosius Mediolanensis, De Patriarchis [CSEL], 53; 1 (auctor 340-397)
Denique et Moyses completurus uitae istius cursum, cum benediceret tribum Ioseph, non illum utique iam defunctum Ioseph, sed Christum benedicebat, sicut habes scriptum de Ioseph: a benedictione domini terra eius, a finibus caeh et a rore et ab abyssis fontium deorsum et secundum horam factum solis cursus et a conuenientibus mensibus et a uertice montium ab initio et a uertice collium aeternorum et ad horam terrae plenitudinis et ab eo qui uisus est in rubo ueniat super caput Ioseph et super uerticem ipsius.
196Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 1, 22, 3; 1 (auctor 340-397)
Chaldaei sunt, qui siderum cursus uanae studio superstitionis explorant et impiae serunt gentilitatis errores.
197Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 1, 24, 2; 3 (auctor 340-397)
nam sicut in nauibus dormientes uentis aguntur in portus, etsi nullus quiescentibus sensus est nauigandi, tamen cursus eos urget ad
198Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 17, 3; 4 (auctor 340-397)
quanti priores in exitu cadunt et cursus sui celeritate fraudantur!
199Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 49, 3; 1 (auctor 340-397)
enim ex nobis fuissent, nobiscum perseuerassent: hi ergo uiam suam condemnauerunt, quibus conuenit dici: o qui dereliquistis semitas rectas abeundo in uias tenebrarum et qui laetamini in malis et gaudetis in euersione mala, quorum semitae prauae et flexuosi cursus eorum, sicut lubricus et flexuosus auctor ipsorum.
200Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 43, 8, 2; 1 (auctor 340-397)
quomodo aut illum dilatum incolatum caelestem aut hunc terrenum comperendinatum doleret, qui ante poposcerat, ne in dimidium dierum suorum deduceretur, cum dierum breuitas celerandi cursus istius compendium uideretur afferre?
201Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 47, 13, 2; 1 (auctor 340-397)
bene autem nauigant, qui in nauibus Christi crucem sicut arborem praeferunt atque inde explorant flabra uentorum, ut corpora sua dirigant ad sancti spiritus gratiam, in ligno domini tuti atque securi, nec permittunt naues suas uago fluctu errare per maria, sed ad portum salutis et ad consummationem gratiae cursus sui directione contendunt, ut fida statione potiantur, quo dissolutae cursus suos possint in resurrectione reparare, ubi naufragium timere non possint.
202Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 48, 3, 2; 3 (auctor 340-397)
nec incongrue Latini dissono quidem sermone, sed pari sensu orbem terrae nuncupauerunt, eo quod uita sanctorum, qui inhabitantur ab spiritu, sicut rota in orbem sine ulla cursus sui offensione uoluatur.
203Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], p1, 6; 4 (auctor 340-397)
neque enim otiose dictum est homini quod nulli aliorum animantium: in sudore uultus tui manducabis panem tuum; his enim animalibus, quae natura inrationabilia sunt, iussu dei terra pabulum ministrare praecepta est, soli autem homini, ut rationabile quod accepit exerceat, uitae cursus in labore praescribitur.
204Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 1; 2 (auctor 340-397)
nam si hi qui magnum mare litorali parant nauigatione transmittere altioris conpendium cursus itidem ut nos fiduciae infirmitate uitantes agrum et urbes litore deductas capti locorum decore frequenter inuisunt, quanto magis nos in tanto non elementorum, sed gestorum caelestium siti profundo uiciniores legere portus et frequentes amare debemus excursus, ne qui longae nauigationis taedio fatigatus fastidii uomitum tenere non possit.
205Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 41; 3 (auctor 340-397)
ascendit ille qui deum quaerit, ascendit ille qui cursus sui dominica adiumenta deposcit.
206Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 231; 8 (auctor 340-397)
et ideo accepit sapientiam primam — est enim et alia, quae mysterium nescit — accepit dictorum suorum factorumque signaculum et quoddam munimentum bonae intentionis et cursus, necubi offendat ad lapidem pedem suum et subplantatus a diabolo dominicae praedicationis officium derelinquat.
207Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 63; 4 (auctor 340-397)
et ideo sine ulla cursus alacritate uestigiis in se saepe redeuntibus inuitus usui laborat alieno.
208Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 2, 2; 2 (auctor 340-397)
m ordinem seges laeta porrigitur atque in uersum quendam uineta ponuntur; ceruorum cursus directior, uulpiculae flexuosus.
209Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 4, 28, 2; 2 (auctor 340-397)
constricti inter se concordiae uinculis et iugo fidei subiecti, quattuor rotis euangelii mysterium totius orbis finibus inuehentes, bonum aurigam portantes dei uerbum, cuius flagello fugatae sunt inlecebrae saeculares, exterminatus mundi istius princeps, iustorum cursus impletus est.
210Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 37, 1; 1 (auctor 340-397)
Simus ergo memores iustificationum caelestium, ut, dum t'as secreta mentis uoce cantamus, memores simus in nocte nominis domini et dicamus, ut scriptum est: haec facta est mihi, quoniamiustificationes tuas exquisiui, hoc est: haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus, ut obliuia mihi tuae uenerationis inreperent, sed cotidiana meditatione membra castigans et intentionem mentis exercens, ut adsiduitate fiat nobis cursus iste sollemnis, ut dominum Iesum etiam in noctibus toto ueneremur affectu, cui est gloria, laus, perpetuitas a saeculis et nunc et semper et in omnia saecula saeculorum.
211Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 12, 9, 2; 3 (auctor 340-397)
nonne cotidianos cursus suos semat?
212Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0911C (auctor 340-397)
61. Propositum mihi fuit, ut meminisse dignamini, adversus eos qui homicidium adulteriumque sancti David arguendum putant, qualicumque meo respondere sermone: et ita favore vestrae unanimitatis tractatus nostri cursus evasit: ut praedicandus ore omnium videretur, quem putabamus non posse defendi.
213Ambrosius Mediolanensis, Apologia Prophetae David, 14, 0854C (auctor 340-397)
Ergo si currentium non solvitur cursus, cum forte aliqui ceciderint, non luctantium contentio, sed inoffensa manent certamina; quin etiam plerique post unum aut alterum lapsum, gratia maiore vicerunt: quanto magis agonem pietatis ingressi non debent unius prolapsionis offensione censeri, cum beatus sit qui se potuerit reparare post lapsum; quoniam post mortem quoque resurgere munus beatorum est.
214Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1859A (auctor 340-397)
14. Bona anima quae non pro se sola, sed pro omnibus rogat: Attrahe, inquam, nos; habemus enim cupiditatem sequendi, quam unguentorum tuorum inspirat gratia: sed quia cursus tuos aequare non possumus, Attrahe nos; ut auxilio tuo fultae, vestigiis tuis possimus insistere.
215Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1867C (auctor 340-397)
O bonorum equorum duo decaiugum mirabile, quibus frena pacis, habenae sunt charitatis: constricti inter se concordiae vinculis, et iugo fidei subiecti, quatuor rotis Evangelii mysterium totius orbis finibus invehentes, bonum aurigam portantes Dei Verbum: cuius flagello fugatae sunt illecebrae saeculares, exterminatus mundi istius princeps, iustorum cursus impletus est.
216Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1868A (auctor 340-397)
Et quamvis in corpore constituti, nulla tamen cursus spiritalis sensere dispendia.
217Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1893D (auctor 340-397)
9. Simus ergo memores iustificationum coelestium; ut dum eas secreta mentis voce cantamus, memores simus in nocte nominis Domini, et dicamus ut scriptum est: Haec facta est mihi, quia iustificationes tuas exquisivi (Psal. CXVIII, 56) ; hoc est, haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus, ne oblivia mihi tuae venerationis irreperent: sed quotidiana meditatione membra castigans, et intentionem mentis exercens; ut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis, ut Dominum Iesum etiam in noctibus toto veneremur affectu.
218Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1945C (auctor 340-397)
Tutus ad superiora cursus est, periculosus ad inferiora descensus.
219Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1946A (auctor 340-397)
At vero boni equi volant, et a terris ad superiora se subrigunt, animamque elevant; maxime si iugum habeant suave et onus leve dicentis: Tollite iugum meum super vos; iugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XI, 29) . 20. Ipse rector est, qui novit equos proprios gubernare, ut aequalis omnium cursus sit: velociores prudentia tardat, iustitia admonet flagello proprio segniores; temperantia mansuetiores, fortitudo duriores reddit.
220Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1956C (auctor 340-397)
17. Haud facilis volatus omnibus, difficilis etiam discordantibus in terris animalibus vitae cursus humanae est.
221Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0465A (auctor 340-397)
Ita totius hic vitae nostrae dies, et cursus diei ab se sumat principium, et ipsi desinat.
222Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0472D (auctor 340-397)
Denique Salomon qui sapientiam poposcit et accepit a Domino Deo nostro: Ipse mihi, inquit, dedit eorum quae sunt scientiam veram; ut sciam dispositionem orbis terrarum, et virtutem elementorum, initium et consummationem et medietatem omnium rerum, et divisiones temporum, et anni cursus, et stellarum dispositiones, naturas animalium et iras bestiarum, vim ventorum, et cogitationes hominum, differentias herbarum, et virtutes radicum, et quaecumque sunt abscondita et improvisa (Sap. VII. 17 et seq) . Sed haec nulli nisi perfecto suppetunt.
223Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1320B (auctor 340-397)
20. Esto tamen: maneat inoffensus, immunis a doloribus, perpes in voluptatibus vitae cursus humanae; quid tamen commodi consequi potest anima in istiusmodi corporis inclusa compagibus, et quibusdam membrorum angustiis coarctata?
224Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1322D (auctor 340-397)
Et quidem hoc vanitas, et praesumptio spiritus (Eccles. IV, 2 et seq.) . 31. Et quis hoc dixit, nisi ille qui sapientiam poposcit et impetravit (Sap. VII, 7) ; ut sciret compositionem orbis terrarum, et virtutem elementorum, anni cursus, et stellarum dispositiones, non ignoraret naturas animalium, et iras colligeret bestiarum, vim ventorum, et cogitationes hominum deprehenderet?
225Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1325B (auctor 340-397)
Vides mortem magis metam esse nostrarum poenarum, qua cursus huius vitae inciditur?
226Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1336B (auctor 340-397)
Sic enim propheta testatur; Mare vidit et fugit, Iordanis conversus est retrorsum (Psal. CXIII, 3) . Nec super hoc ambigi potest, quod duorum populorum alterius salute, alterius obitu comprobatum est, aquarum cursus stetisse frenatos eosdemque aliis circumfusos, aliis ad mortem refusos, ut alios mergerent, alios reservarent (Exod. XIV, 22 et seq.) . Quid in ipso Evangelio? Nonne ibi probavit Dominus, quod verbo unda mitescat (Matth. VIII, 26) , fugentur coeli nubila, cedantflabra ventorum, placidisque littoribus muta Deo famulentur elementa?
227Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1336D (auctor 340-397)
An vero mirandum est iussu Domini mortuorum sepulcra reserari, cum tota suis terminis uno tonitruo terra quatiatur, mare suis exundet finibus, idemque suarum cursus refrenet undarum?
228Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1351B (auctor 340-397)
124. Ipsos cursus breves nostrarum aetatum quantum videmus nobis afferre fastidium?
229Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2098A (auctor 340-397)
Inde quoque cursus suos dirigens, centum viginti stadia sine ulla interfusione progreditur usque ad urbem, cui Iulias nomen: postea lacum istum qui Genesar dicitur, medio transit fluento: quibus ex locis plurima circumvagatus deserta, Asphaltite suscipitur lacu, atque in eum conditur.
230Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2115B (auctor 340-397)
Caesa ferro tredecim millia: innumerabilis autem multitudo fluvio consumpta, praeda ingens de ovium gregibus, et camelorum atque asinorum et boum parta; quae licet strages hominum maxima fuerit, tum vero maior aestimabatur, quia non solum regio omnis repleta erat cadaveribus humanis (cum dispersi ac palantes quibuscumque in locis comprehensi fuerant, interimerentur), verum etiam ut Iordanis ipse defunctorum corporibus obstructus, cursus proprios dirigere non posset.
231Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2172B (auctor 340-397)
Nihil ergo novum, si adhuc nos in ipso portu consummandi cursus periculum manet: quia per angustiora viarum scandendum est ad Antoniam: quo deiectis inde adversariis, superiorem occupantes locum, ac supra verticem locati hostium, ipsos quodammodo anhelitus eorum intercludamus.
232Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0564C (auctor 340-397)
22. Hiccine non bonus, cuius imperio maria solidata fugientibus, saxa humefacta sitientibus; ut opus veri agnosceretur auctoris, cum humor rigesceret, petra inundaret (Exod. XVII, 6) ? Quod ut agnosceres opus Christi, Apostolus dixit: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . 23. Hiccine non bonus, qui tam innumera populi millia, ne qua incesseret fames, in deserto pavit pane coelesti, sine usu laboris, cum fructu quietis (Exod. XVI, 13 et seq.) : ita ut eorum per quadraginta annos nec vestimenta veterascerent, nec calceamenta tererentur (Deut. VIII, 4) , instar fidelibus futurae resurrectionis ostendens, quod nec factorum decor splendidorum, nec circumfusae virtutis nitor, nec vitae cursus periret humanae?
233Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0688C (auctor 340-397)
Novit enim ventorum vim, stellarumque cursus aliter rusticus, aliter civitatis incola, aliter gubernator.
234Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0507A (auctor 340-397)
Habemus enim cupiditatem sequendi, quam unguentorum tuorum inspirat gratia: sed quia cursus tuos aequare non possumus, attrahe nos, ut auxilio tuo fultae, vestigiis tuis possimus insistere.
235Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0510A (auctor 340-397)
Huius equae similis aestimatur haec anima, hoc est, propheticae vel apostolicae virtutis, quod in eorum annumeretur grege, qui fecunditate praedicationis suae totius orbis terrarum spatia referserunt; et quamvis in corpore constituti, nulla tamen cursus spiritalis sensere dispendia.
236Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0526B (auctor 340-397)
63. Quod autem Aquila ait: Sonans sicut sol, videtur illa axis coelestis conversio, solisque et lunae et stellarum cursus, concentusque globorum exprimi: quibusdam etiam nostris videtur; qui quoniam fidem non invenit, saltem propter gratiam suavitatis non videtur alienus.
237Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0527C (auctor 340-397)
At vero boni equi evolant, et a terris ad superiora se subrigunt, animamque elevant: maxime si iugum habeant suave, et onus leve dicentis: Tollite iugum meum super vos; iugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth., XI, 29) . Ipse rector est qui novit equos proprios gubernare, ut aequalis omnium cursus sit.
238Ambrosius Mediolanensis, De mysteriis, 16, 0406A (auctor 340-397)
Circumclusus undique erat populus Hebraeorum, hinc Aegyptiis vallatus, inde mari clausus: virgam levavit Moyses, separavit se aqua, et in murorum specie congelavit, atque inter undas via pedestris apparuit (Exod. XIV, 21 et seq.) . Iordanis retrorsum conversus contra naturam in sui fontis revertit exordium (Ios. III, 16) . Nonne claret naturam vel maritimorum fluctuum vel fluvialis cursus esse mutatam?
239Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0412C (auctor 340-397)
Sed mens, ut dixi, improba, cum putat errasse sapientem, insultandum arbitratur ei cuius sibi putat mores esse contrarios, quod peccatum suum velut tacito quodam sapientis testimonio redarguatur; eoque laetandum sibi, quod iusto viro nec eruditio ipsius profuerit, nec iustitia suffragata sit, nec ea quae secundum corpus sunt, habuerint prosperos cursus.
240Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0040C (auctor 340-397)
Numquid priusquam cursus conficiatur, palma cuiquam datur, aut defertur corona?
241Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0130A (auctor 340-397)
Unde factum est ut qui fuerat socius conversationis, fieret successor potestatis (Deut. XXXIV, 9) . Merito vir huiusmodi evasit, ut sisteret fluminum cursus (Iosue III, 15 et seq.) , diceret: Stet sol, et staret sol (Iosue X, 12, 13); quasi eius spectator victoriae noctem differret, diem produceret: quid! (quod Moysi negatum est) solus eligeretur, ut populum introduceret in terram repromissionis.
242Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0282A (auctor 340-397)
Fortitudo autem quodam cursu rapido resistentia quaeque transverberat, nec aliquibus cursus eius impedimentorum haeret obstaculis.
243Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0814A (auctor 340-397)
Stant tempora, volant tempora: stant praeterita, volant futura: et quasi alae Seraphim, ita faciem Dei, vel pedes velant; eo quod in Deo qui nec principium nec finem habet, omnis ab hac cognitione principii eius et finis cursus temporum feriatur.
244Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0189A (auctor 340-397)
Beati qui sub vite et olea equos suos alligant (Gen. XLIX, 11) , laborum cursus suorum luci et laetitiae consecrantes: me ficus adhuc, id est, illecebrosa deliciarum obumbrat prurigo mundi, humilis ad altitudinem, fragilis ad laborem, mollis ad usum, sterilis ad fructum.
245Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0231A (auctor 340-397)
Non cadaver unda nudavit, non rapidi cursus fluminis volutarunt.
246Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0290D (auctor 340-397)
Tutus ad superiora cursus est, periculosus ad inferiora descensus.
247Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0293D (auctor 340-397)
Itaque adhaerens Deo, et imaginis in se referens coelestis effigiem, ubi cursus suos ab equorum perturbatione placidaverit, in illum aethereum purumque locum plausu spiritalium evecta pennarum, despicit omnia quae in hoc mundo sunt: et aeternis intenta virtutibus, supra mundum labitur.
248Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0296C (auctor 340-397)
117. Haud facilis volatus omnibus: difficilis etiam discordantibus internis animalibus vitae cursus humanae est.
249Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0931D (auctor 340-397)
Chaldaei sunt qui siderum cursus vanae studio superstitionis explorant, et impiae serunt gentilitatis errores.
250Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0932C (auctor 340-397)
Nam sicut in navibus dormientes ventis aguntur in portus; etsi nullus quiescentibus sensus est navigandi, tamen cursus eos urget ad finem et impellit ignaros: sic vitae nostrae spatio defluente, ad proprium unusquisque finem, cursu latente, deducitur.
251Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0974D (auctor 340-397)
Quanti priores in exitu cadunt, et cursus sui celeritate fraudantur?
252Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0991B (auctor 340-397)
Sed hi ex nobis exierunt, dicit Ioannes, sed non erant ex nobis; si enim ex nobis fuissent, nobiscum perseverassent (I Ioan. II, 19) . Hi ergo viam suam condemnaverunt, quibus convenit dici: O qui dereliquistis semitas rectas, abeundo in vias tenebrarum; et qui laetamini in malis, et gaudetis in eversione mala, quorum semitae pravae, et flexuosi cursus eorum, sicut lubricus et flexuosus auctor ipsorum; cur odisse coepistis viam rectam, et iustum consilium deseruistis (Prov. II, 13 et seq.) ? Non vos direxit Dominus: quem autem dirigit Dominus, viam eius cupiet, sicut scriptum est, et ipsius semitis delectabitur.
253Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0994C (auctor 340-397)
In omni itaque certamine Apostolus est probatus, qui etiam coronam cursus consummati accepit.
254Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1092B (auctor 340-397)
Cum haec videris, crede adhuc tardare Christum; ubi enim Christus, ibi fides clarior: ubi Antichristus, ibi dies dimidii; de quibus utique non quereretur David propheta, si ad temporis brevitatem videretur esse referendum; cum ipse alibi dixerit: Heu me, quia incolatus meus prolongatus est (Psal. CXIX, 5) ! Quomodo enim aut illum dilatum incolatum coelestem, aut hunc terrenum comperendinatum doleret, qui ante poposcerat, ne in dimidium dierum suorum deduceretur; cum dierum brevitas celerandi cursus istius compendium videretur afferre?
255Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1151C (auctor 340-397)
Unde et alibi ait: Qui descendunt in mare in navibus (Psal. CVI, 23) . Bene autem navigant, qui in navibus Christi crucem sicut arborem praeferunt, atque inde explorant flabra ventorum; ut corpora sua dirigant ad sancti Spiritus gratiam, in ligno Domini tuti atque securi: nec permittunt naves suas vago fluctu errare per maria, sed ad portum salutis, et ad consummationem gratiae cursus sui directione contendunt; ut fida statione potiantur, quo dissolutae cursus suos possint in resurrectione reparare, ubi naufragium timere non possint.
256Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1156D (auctor 340-397)
Nec incongrue Latini dissono quidem sermone, sed pari sensu, orbem terrae nuncupaverunt; eo quod vita sanctorum qui inhabitantur ab Spiritu, sicut rota in orbem sine ulla cursus sui offensione volvatur.
257Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1028A (auctor 340-397)
4. Sed aliud est observare gentilitio more, ut qua luna quid adoriendum sit iudices, ut puta quintam esse fugiendam, nihilque ea inchoandum: varios quoque cursus lunae obeundis negotiis commendare, vel cavere quosdam dies, quemadmodum plerique posteros dies vel Aegyptiacos declinare consuerunt.
258Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1033B (auctor 340-397)
Ad litteram autem nos teneri non oportere, licet consuetudo celebrandi pascha ipsa nos instruat; tamen et Apostolus docet, qui ait: Pascha nostrum immolatus est Christus (I Cor. V, 7) . Sed et proposita lectio docet litteram non sequendam; sic enim habes: Et facies pascha Domino Deo tuo quartodecimo die mensis primi (Exod. XII, 18) . Diem pro luna dicit; unde peritissimi quoque secundum Legem lunari cursu computant mensem: et ideo cum a pluribus nonis lunae cursus incipiat, hoc est, dies primus, vides nonas Maii adhuc ad mensem primum novorum computari posse.
259Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1035A (auctor 340-397)
Simul etiam lunae cursus et ratio suffragatur, quoniam vigesima prima luna proximum pascha celebrandum est; nam usque ad vigesimam primam lunam consuevit extendi.
260Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1139C (auctor 340-397)
10. Celebretur itaque hebdomas, eo quod per septem aetatum cursus vita hominum usque ad senectutem transcurritur, sicut Hippocrates, medicinae magister, scriptis explicuit suis.
261Ambrosius Mediolanensis, Exhortatio virginitatis, 16, 0341A (auctor 340-397)
sed quod est gravius, cursus vacuus, et onera inania.
262Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 15, 1531C (auctor 340-397)
His enim animalibus quae natura irrationabilia sunt, iussu Dei terra pabulum ministrare praecepta est: soli autem homini, ut rationabile quod accepit, exerceat, vitae cursus in labore praescribitur.
263Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 4, III; 2 (auctor 340-397)
Nam si ii qui magnum mare littorali parant navigatione transmittere, altioris compendium cursus, itidem ut nos, fiduciae infirmitate vitantes, agros et urbes littore deductas capti locorum decore frequenter invisunt: quanto magis nos in tanto non elementorum, sed gestorum coelestium siti profundo, viciniores legere portus, et frequentes amare debemus excursus!
264Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 5, VI; 56 (auctor 340-397)
Ascendit ille qui Deum quaerit, ascendit ille qui cursus sui Dominica adiumenta deposcit.
265Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XV; 173 (auctor 340-397)
Est enim et aliud mysterium quod nescit, nisi qui accepit dictorum suorum, factorumque signaculum, et quoddam munimentum bonae intentionis et cursus; necubi offendat ad lapidem pedem suum, et supplantatus a diabolo Dominicae praedicationis officium derelinquat.
266Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 8, XVIII; 49 (auctor 340-397)
Et ideo sine ulla cursus alacritate, vestigiis in se saepe redeuntibus, invitus usui laborat alieno.
267Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1209B (auctor 340-397)
Viae enim Domini rectae; perversae autem viae errantium, de quibus dicitur: O qui reliquerunt semitas rectas (Prov. II, 13) ! In ordinem seges laeta porrigitur, atque in versum quemdam vineta ponuntur: cervorum cursus directior, vulpeculae flexuosus.
268Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1250A (auctor 340-397)
Constricti sunt inter se concordiae vinculis, et iugo fidei subiecti, quatuor rotis Evangelii mysterium totius orbis finibus invehentes, bonum aurigam portantes Dei Verbum, cuius flagello fugatae sunt illecebrae saeculares, exterminatus mundi istius princeps, iustorum cursus impletus est.
269Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1294B (auctor 340-397)
37. (Vers. 56.) Simus ergo memores iustificationum coelestium, ut dum eas secreta mentis voce cantamus, memores simus in nocte nominis Domini, et dicamus, ut scriptum est: Haec facta est mihi; quoniam iustificationes tuas exquisivi; hoc est, haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus; ut oblivia mihi tuae venerationis irreperent: sed quotidiana meditatione membra castigans, et intentionem mentis exercens, ut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis; ut Dominum Iesum etiam in noctibus toto veneremur affectu, cui est gloria, laus, perpetuitas a saeculis, et nunc, et semper, et in omnia saecula saeculorum.
270Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1363C (auctor 340-397)
Nonne quotidianos cursus suos servat?
271Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0134C (auctor 340-397)
cum alii compositum coelum ex quatuor elementis asserant: alii quintam quamdam naturam novi corporis ad constitutionem eius inducant, atque affingant aethereum esse corpus, cui neque ignis admixtus sit, neque aer, neque aqua, neque terra; quod huiusmodi elementa suum quemdam cursum habeant atque usum et motum naturae, ut graviora demergant, et in pronum ferantur, vacua et levia in superiora se subrigant; est enim proprius cuique motus, in sphaerae autem circuitu ista confundi, et vim sui cursus amittere, quoniam sphaera in orbem suum volvitur, et superiora inferioribus, superioribus quoque inferiora mutantur.
272Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0147C (auctor 340-397)
Nam si vera forent, quomodo tanto motu orbium concrepante, cum ille coelestis orbis, cui affixos ferunt stellarum cursus, qui sine intermissione volvuntur, concitatiorem habeat conversionem atque acutum sonum excitet, hic autem lunaris gravissimum, non audiretur a nobis, cum leviora audire soleamus?
273Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0151B (auctor 340-397)
Itaque cum tanta de terris erumpant maximorum fluenta amnium, Nilus effuso Aegyptum stagnans flumine, Danubius de occidentalibus partibus, Barbarorum atque Romanorum intersecans populos, donec Ponto ipse condatur, Rhenus de iugo Alpium usque in Oceani profunda cursus suos dirigens, Romani memorandus adversus feras gentes murus imperii, Padus maritimorum commeatuum Italicis subsidiis fidus invector, Rhodanus rapido concitus cursu Thyrrheni aequoris freta scindens, in quo non mediocre fertur navigantium periculum, dum inter se maris fluctus et amnis fluenta decertant, itemque de Septentrionali parte Phasis Caucaseis montibus fusus cum pluribus aliis in Euxinum se praecipitans mare, prolixum est singulorum prosequi fluviorum nomina qui vel in nostrum mare derivantur, vel exinaniuntur Oceano; cum tanta igitur ubertas aquarum sit, tamen plerumque terra meridianae plagae torret ur ardoribus, atque aestu soluta fatiscit in pulverem, miserandi agricolae labore consumpto; ut frequenter ad potum, siccatis puteis, arido gurgite subsidium vitale deficiat.
274Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0152B (auctor 340-397)
Vel hinc saltem contemplentur solis calorem, quo diversa ei Deus constituit cursus sui loca et tempora; ne si semper in iisdem moraretur locis, quotidiano ea vapore exureret.
275Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0158C (auctor 340-397)
Itaque aut naturalis cursus imperio non eguit: aut contra naturam imperio proficere non potuit.
276Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0176A (auctor 340-397)
Unde cum unusquisque aut suavitate rationis, aut prosperioris cursus successibus gratulatur, meminisse culpae eum convenit, per quam nobis in paradisi amoenitate florentibus spinae mentis, animaeque sentes iure condemnationis ascripti sunt.
277Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0193B (auctor 340-397)
Et quomodo Dominus aut bonis praemia proposuit, aut improbis poenas, si facit necessitas disciplinam, et conversationem stellarum cursus informat?
278Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0200B (auctor 340-397)
Non ut faciant dies, sed ut in eis habeant principatum, ut ortum diei uberiore sol illuminet gratia, ut per totum diem designandi eius habeat potestatem cursus sui munere.
279Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0200C (auctor 340-397)
Solstitialis quoque annus est, cum sol expleto per omnia signa circuitu, in id unde principium cursus sui sumpsit, recurrit.
280Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0203A (auctor 340-397)
At vero ubi eam dierum accessus retexerit, tunc in suos cursus refluos revertuntur.
281Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0216C (auctor 340-397)
Qui mathematicus, qui astrologus, quive Chaldaeus sic potest siderum cursus, hos coeli motus et signa comprehendere?
282Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0221D (auctor 340-397)
Quantum enim distat inter directos cursus ac reflexos!
283Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0269C (auctor 340-397)
Spectat oculis ortus obitusque signorum, videt ornamentum coeli, miratur stellarum orbes, fulgores quoque diversos intelligit singulorum, quando hesperus surgat, quando lucifer: cur ille vespertinus, hic matutinus irradiet: quos motus Orion habeat, quos luna defectus: quemadmodum sol suos norit occasus, circuitus quoque cursus sui solemnitate custodiat.
284Ambrosius Mediolanensis, Hymni, 16, 1411 (auctor 340-397)
Aurora cursus provehit, Aurora totus prodeat In Patre totus Filius Et totus in Verbo Pater.
285Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 9; 4 (auctor c.330–c.391)
Quo rumore perculsus praefectus praetorio Taurus ut hostem vitans externum mature discessit vectusque mutatione celeri cursus publici transitis Alpibus Iuliis eodem ictu Florentium itidem praefectum secum abduxit.
286Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 11; 1 (auctor c.330–c.391)
Haec et talia cogitanti sollicitoque super maximis rebus et seriis nuntius metuendus intimatur et insperatus ausa indicans quorundam immania impeditura cursus eius ardentes, ni vigilanter haec quoque, antequam adolescerent, hebetasset; quae breviter exponentur.
287Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 17, 9; 9 (auctor c.330–c.391)
Inter tot enim rerum probabilium cursus articulosque necessitatum ancipites sudoribus Gallicanis miles exhaustus nec donativum meruit nec stipendium iam inde, ut Iulianus illo est missus, ea re, quod nec ipsi, quod daret, suppetere poterat usquam nec Constantius erogari more solito permittebat.
288Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 20, 3; 2 (auctor c.330–c.391)
Quod alias non evenit ita perspicue, nisi cum post inaequales cursus iter menstruum lunae ad idem revocatur initium certis temporum intervallis, id est, cum in domicilio eiusdem signi tota repperitur luna sub sole liniamentis obiecta rectissimis, atque in his paulisper consistit minutis, quas geometrica ratio partium partes appellat.
289Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 20, 4; 15 (auctor c.330–c.391)
" Quo textu ad comitatum perlato lectoque Iulianus contemplans rationabiles querelas cum familiis eos ad orientem proficisci praecepit clavularis cursus facultate permissa et, cum ambigeretur diutius, qua pergerent via, placuit notario suggerente Decentio per Parisios omnes transire, ubi morabatur adhuc Caesar nusquam motus.
290Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 22, 8; 61 (auctor c.330–c.391)
Quidquid autem eiusdem Pontici sinus aquilone caeditur et pruinis, ita praestringitur gelu, ut nec amnium cursus subtervolvi credantur nec per infidum et labile solum gressus hominis possit vel iumenti firmari, quod vitium numquam mare sincerum, sed permixtum aquis amnicis temptat.
291Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 22, 10; 9 (auctor c.330–c.391)
" Et aestimabatur per haec et similia, ut ipse dicebat assidue, vetus illa Iustitia, quam offensam vitiis hominum Aratus extollit in caelum, imperante eo reversa ad terras, ni quaedam suo ageret non legum arbitrio erransque aliquotiens obnubilaret gloriarum multiplices cursus.
292Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 26, 1; 16 (auctor c.330–c.391)
Hocque alte considerato eruditis concinentibus multis effectum est, ad unum distinctumque exitum circumversio cursus annui revoluta nec vaga sit nec incerta nulloque errore deinceps obumbrata ratio caelestis appareat et menses tempora retineant praestituta.
293Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 28, 1; 71 (auctor c.330–c.391)
Et quamlibet tempestivum est ad ordinem redire coeptorum, tamen nihil impedituri temporum cursus immorabimur paucis, quae per iniquitatem curantium vicariam praefecturam in urbe contra, quam oportuerat, gesta sunt, quia ad nutum Maximini et voluntatem isdem ministris velut apparitoribus gerebantur.
294Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 31, 2; 35 (auctor c.330–c.391)
Ibi campi semper herbescunt intersitis pomiferis locis atque ideo transeuntes quolibet nec alimentis nec pabulis indigent, quod efficit umectum solum et crebri fluminum praetermeantium cursus.
295Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 11, 11; 1 (auctor c.330–c.391)
Brevis divisio ac descriptio Galliarum; et cursus fluminis Rhodani.
296Ammianus Marcellinus, Res gestae, 17, 9, 6; 10 (auctor c.330–c.391)
Inter tot enim rerum probabilium cursus, articulosque necessitatum ancipites, sudoribus Gallicanis miles exhaustus, nec donativum meruit nec stipendium, iam inde ut Iulianus illo est missus, ea re quod nec ipsi quod daret suppetere poterat usquam, nec Constantius erogari more solito permittebat.
297Ammianus Marcellinus, Res gestae, 20, 3, 2; 3 (auctor c.330–c.391)
Quod alias non evenit ita perspicue, nisi cum post inaequales cursus iter menstruum lunae ad idem revocatur initium, certis temporum intervallis, id est cum in domicilio eiusdem signi tota reperitur luna sub sole, liniamentis obiecta rectissimis, atque in his paulisper consistit minutis, quae geometrica ratio partium partes appellat.
298Ammianus Marcellinus, Res gestae, 20, 4, 11; 16 (auctor c.330–c.391)
Quo textu ad comitatum perlato lectoque, Iulianus contemplans rationabiles querellas, cum familiis eos ad orientem proficisci praecepit, clabularis cursus facultate permissa, et cum ambigeretur diutius qua pergerent via, placuit notario suggerente Decentio, per Parisios omnes transire, ubi morabatur adhuc Caesar nusquam motus.
299Ammianus Marcellinus, Res gestae, 21, 9, 4; 6 (auctor c.330–c.391)
Quo rumore perculsus, praefectus praetorio Taurus, ut hostem vitans externum, mature discessit, vectusque mutatione celeri publici cursus, transitis Alpibus Iuliis, eodem ictu Florentium itidem praefectum secum abduxit.
300Ammianus Marcellinus, Res gestae, 21, 11, 1; 2 (auctor c.330–c.391)
Haec et talia cogitanti, sollicitoque super maximis rebus et seriis, nuntius metuendus intimatur et insperatus, ausa indicans quorundam immania, impeditura cursus eius ardentes, ni vigilanter haec quoque antequam adolescerent hebetasset.
301Ammianus Marcellinus, Res gestae, 22, 8, 48; 62 (auctor c.330–c.391)
Quicquid autem eiusdem Pontici sinus aquilone caeditur et pruinis, ita perstringitur gelu, ut nec amnium cursus subtervolvi credantur, nec per infidum et labile solum, gressus hominis possit vel iumenti firmari, quod vitium numquam mare sincerum, sed permixtum aquis amnicis temptat.
302Ammianus Marcellinus, Res gestae, 22, 10, 6; 9 (auctor c.330–c.391)
Et aestimabatur per haec et similia, ut ipse dicebat assidue, vetus illa Iustitia, quam offensam vitiis hominum, Aratus extollit in caelum, imperante eo reversa ad terras, ni quaedam suo ageret, non legum arbitrio, erransque aliquotiens, obnubilaret gloriarum multiplices cursus.
303Ammianus Marcellinus, Res gestae, 26, 1, 11; 17 (auctor c.330–c.391)
Hocque alte considerate, eruditis concinentibus multis, effectum est, ut ad unum distinctumque exitum, circumversio cursus annui revoluta, nec vaga sit nec incerta, nulloque errore deinceps obumbrata, ratio caelestis appareat et menses tempora retineant praestituta.
304Ammianus Marcellinus, Res gestae, 28, 1, 43; 72 (auctor c.330–c.391)
Et quamlibet tempestivum est ad ordinem redire coeptorum, tamen nihil impedituri temporum cursus, immorabimur paucis, quae per iniquitatem curantium vicariam praefecturam in urbe, contra quam oportuerat, gesta sunt, quia ad nutum Maximini et voluntatem eisdem ministris velut apparitoribus gerebantur.
305Ammianus Marcellinus, Res gestae, 31, 2, 19; 38 (auctor c.330–c.391)
Ibi campi semper herbescunt, intersitis pomiferis locis: atque ideo transeuntes quolibet, nec alimentis nec pabulis indigent, quod efficit umectum solum et crebri fluminum praetermeantium cursus.
306Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0108B (auctor 841-852)
Quantum etiam inter haec adiuvetur apud Deum, et proficiat atque firmetur vita fidelium orationibus, eleemosynis, et caeteris studiis pietatis, ut alleventur prostrati, curentur saucii, erigantur elisi; ut petendo accipiatur, quaerendo inveniatur, pulsando intretur, atque ita cooperante Dei gratia bonum certamen certetur, cursus consummetur, fides servetur, adventus Domini diligatur, et qui legitime certaverit coronetur.
307Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0121C (auctor 841-852)
IV. (Ibid.) Sic intellige quod tibi praeceptum est, « Rectos cursus fac pedibus tuis, et vias tuas dirige (Hebr. XII) . » Ut noveris, cum hoc facis, a Domino Deo tibi praestari ut hoc facias, et non declinabis ad dexteram, quamvis ambules in viis dextris, non confidens in virtute tua, et ipse erit virtus tua, qui rectos faciet cursus tuos, et itinera tua in pace producet.
308Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0588C
Et mihi breviter dicere necessarium visum est, antequam in toto mundo praevaleat iudicium, et finem cursus tradam, hoc mihi expedire arbitratus, quo aliis mala mihi praeparantibus exsultem potius quam fleam.
309Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0701C
Quorumdam interea senatorum animosa phalanx, ex his qui cursus, vocantur, videntes quae acciderant, nam secus mare erant, paraverunt scapham, subitoque arripientes sanctas reliquias imposuerunt naviculae, et ascendentes retro Pharum, per locum cui Leucado vocabulum est, venerunt in ecclesiam beatissimae Dei genitricis semperque virginis Mariae, quam, ut dicere coeperamus, ipse ob martyrum coemeteria ad occidentalem partem in quodam prosatio construxerat.
310Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0056 (auctor -879)
Adriani sanctissimi et beatissimi archiepiscopi senioris Romae et Ignatio honorabilissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopoleos novae Romae ac sanctissimis vicariis Orientis, Thoma scilicet sanctissimo metropolita Tyri, locum habente sedis Antiochiae, eo quod viduata esset eadem Ecclesia, et Helia Deo colendissimo presbytero et syncello, locum possidente Theodosii sanctissimi archiepiscopi sedis Hierosolymorum: Deinde per iussionem amicorum Christi et Dei cultorum magnorum imperatorum Basilii et Constantini; praesentibus et audientibus etiam magnificentissimis principibus, videlicet Christophoro magnificentissimo magistro, Bahane magnificentissimo patricio et praeposito, Paulo magnificentissimo patricio et praefecto, Leone magnificentissimo patricio et domestico excubitorum, Ioanne magnificentissimo patricio et logotheta acuti [lege velocis] cursus, Manuele magnificentissimo patricio, Theophylacto magnificentissimo patricio, Petrona magnificentissimo patricio, Oreste famosissimo protospathario et domestico icanatorum: considentibus autem et Deo amicissimis episcopis, id est, Nicephoro Deo amicissimo metropolita Amasiae, Niceta Deo amicissimo metropolita Athenarum, Metrophane Deo amicissimo Smyrnae, Theodoro Deo amicissimo metropolita Cariae, Euthymio Deo amicissimo metropolita Catanae, Michaele Deo amicissimo metropolita Rhodi, Photio Deo amicissimo Nacoliae archiepiscopo, Athanasio Deo amicissimo episcopo Anilii Magnesiae, Georgio Deo amicissimo episcopo Heliopoleos, Stephano Deo amicissimo episcopo Cibyrae, Niceta Deo amicissimo episcopo Cephaludis, Stephano Deo amicissimo archiepiscopo Cypsallorum, Theodoro Deo amicissimo episcopo Sinopae, Basilio Deo amicissimo episcopo Pyrgii, Gregorio Deo amicissimo episcopo Mesinae, Eustathio Deo amicissimo Aemoniae, Xenophonte Deo amicissimo episcopo Milassi, Leone Deo amicissimo episcopo Daphnusiae, Petro Deo amicissimo episcopo Troadis, Samuele amicissimo episcopo Antri, Antonio Deo amicissimo episcopo Aliseos, Nicephoro Deo amicissimo episcopo Crotonae, Michaele Deo amicissimo episcopo Cercyrorum.
311Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0063D (auctor -879)
Consulatus a Deo coronatorum et tranquillissimorum dominorum nostrorum, Basilii quidem anno tertio, Constantini vero filii eius anno secundo, perpetuorum Augustorum indictione tertia, tertio Iduum Octobris, propositis preciosis et vivificis lignis, et intemeratis salutis nostrae Evangeliis in dextris partibus catechumeniorum opinatissimi templi sanctae ac magni nominis Sophiae: convenientibus autem Donato Deo amicissimo episcopo Ostiensi, et Stephano Deo amicissimo episcopo Nepesino, et Marino Deo amicissimo diacono sanctae Romanae Ecclesiae, locum retinentibus Adriani sanctissimi et beatissimi archiepiscopi senioris Romae, et Ignatio sanctissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopoleos novae Romae, ac sanctissimis vicariis Orientis, videlicet Thoma sanctissimo metropolita Tyri, locum retinente sedis Antiochiae, eo quod vidua existeret eadem Ecclesia, et Helia Dei cultore presbytero et syncello, locum retinente Theodosii sanctissimi archiepiscopi sedis Hierosolymorum: deinde secundum iussionem amicorum Christi et piissimorum magnorum imperatorum nostrorum Basilii et Constantini: praesentibus et audientibus etiam magnificentissimis principibus, videlicet Christophoro magnificentissimo patricio et magistro, Bahane magnificentissimo patricio et praeposito, Leone magnificentissimo patricio et proconsule, Leone magnificentissimo patricio et domestico excubitorum, Ioanne magnificentissimo patricio et logotheta oxeos cursus, Manuele magnificentissimo patricio, Theophylacto magnificentissimo patricio, Petronate magnificentissimo patricio, Oreste magnificentissimo protospathario et domestico icanatorum, Sisinnio magnificentissimo spathario: confidentibus Deo amicissimis episcopis, id est Nicephoro Deo amicissimo metropolita Amasiae, Niceta Deo amicissimo metropolita Athenarum, Metrophane Deo amicissimo metropolita Smyrnae, Theodoro Deo amicissimo metropolita Cariae, Euthymio Deo amicissimo metropolita Catanae, Michaele Deo amicissimo metropolita Rhodi, Photio Deo amicissimo archiepiscopo Nacoliae, Stephano Deo amicissimo archiepiscopo Cypsallorum, Athanasio Deo amicissimo episcopo Anilii Magnesiae, Georgio Deo amicissimo episcopo Helii, Stephano Deo amicissimo episcopo Cibyrae, Niceta Deo amicissimo episcopo Cephaludii, Theodoro Deo amicissimo episcopo Sinopae, Basilio Deo amicissimo Pyrgii episcopo, Gregorio Deo amicissimo episcopo Mesinae, Eustathio Deo amicissimo Aemoniae, Xenophonte Deo amicissimo episcopo Milassi, Leone Deo amicissimo episcopo Daphnusiae, Petro Deo amicissimo episcopo Troadis, Samuele Deo amicissimo episcopo Antri, Niceta Deo amicissimo episcopo Photiae, Nicephoro Deo amicissimo episcopo Cercyrorum.
312Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 34; 2 (auctor -c.846)
AGNELLVS. PRESBITERI. ANDREAS. DISTICON. SACERDOTES. AGNELLVS. MONOSTICON. PRESBITERI. ANDREAS. Tum respondit ei humilis, sed mente sagaci: 'Quis mihi sensus inest, aut est quae lectio, possim Tantillo sensu comprendere centies octo Annorum cursus vel gesta priorum'?
313Andrelino Fausto, Ad Guidonem Rupefortem, 1; 3 (auctor 1462-1517?)
Ante vagans solitos mutabit Cynthia cursus, Quam cadat ex animo gratia facta meo.
314Andrelino Fausto, Amores sive Livia, 4, 7; 17 (auctor 1462-1517?)
Cernit ut adverso motum conamine fratrem, Cum peragit cursus menstrua Luna suos, Terreus ut secto dimensor pulvere signat, Sanctaque Socratici dogmata moris eant, Ut sunt Caesareo traiectae ponte cohortes Impetus et celsa Gallicus Alpe ruit, Ictus ut occubuit Phariis Pompeius in undis Structaque sunt caeso moenia prima Remo, Vatibus ut furor est coelo demissus ab alto Promptaque facundi rhetoris ora sonant, Sic vigiles curae, sic pectora fessa levantur, Sic bene mens resipit viribus hausta suis.
315Andronico Matteo, Epithalamium, 1; 9 (auctor fl.ca.1500)
Ecce serenato pelluntur nubila caelo Arridentque poli, suspendunt flamina venti Atque immota sui miratur regna profundi Nereus et refluos quae sistant numina cursus.
316Andronico Matteo, Epithalamium, 1; 69 (auctor fl.ca.1500)
- Huic Venus haec roseo confestim prodidit ore: "Ecquid perpetuam dulci sine coniuge vitam Nescia natorum, genialis nescia lecti Sola trahes formaeque tuae decor iste peribit, Cui nec Taenareae faciem conferre maritae Graecia nec cursus Pisaea lege petitos Audeat et multa dotatam caede puellam, Illa licet Graias peritura in Pergama vires Moverit et demum in patriam repetita cremarit Laomedonteae fumantia moenia Troiae, Fixerit haec foribus putri squallentia tabo Ora suis victrixque ipsos damnarit amantes Ad Phlegethonteae liventia stagna paludis?
317Andronicus Matthaeus, Epithalamium in nuptias Vladislai Pannoniarum ac Boemiae regis et Annae Candaliae reginae, Matthaei; 8 (auctor c.1500)
Ecce serenato pelluntur nubila caelo Arridentque poli, suspendunt flamina venti Atque immota sui miratur regna profundi Nereus et refluos quae sistant numina cursus.
318Andronicus Matthaeus, Epithalamium in nuptias Vladislai Pannoniarum ac Boemiae regis et Annae Candaliae reginae, Matthaei; 75 (auctor c.1500)
— Huic Venus haec roseo confestim prodidit ore: "Ecquid perpetuam dulci sine coniuge vitam Nescia natorum, genialis nestia lecti Sola trahes formaeque tuae decor iste peribit, Cui nec Taenareae faciem conferre maritae Graecia nec cursus Pisaea lege petitos Audeat et multa dotatam caede puellam, Illa licet Graias peritura in Pergama vires Moverit et demum in patriam repetita cremarit Laomedonteae fumantia moenia Troiae, Fixerit haec foribus putri squallentia tabo Ora suis victrixque ipsos damnarit amantes Ad Phlegethonteae liventia stagna paludis?
319Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0143D (auctor -c.895)
At ubi vitium contigit, mox offenso Creatore coepit ire cum tempore, et ideo audivit: Terra es, et in terram ibis; statu videlicet inmortalitatis amisso, cursus [Z., mox eum cursus, etc.] eum mortalitatis absorbuit, et dum in iuventute ad senium, a senio traheretur ad mortem, transeundo didicit stando quid fuit.
320Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0183B (auctor -c.895)
Fervor quoque diei et cursus Abrahae desiderium sanctorum significat qui desiderabant adventum Christi, sicut Simeon, et multi alii, de quibus Dominus apostolis ait: Multi prophetae et reges voluerunt videre quae videtis, et reliqua (Luc. X, 24) . Moraliter, quid per hunc nobis cursum Abrahae innuitur, nisi quia videlicet ut vir ac dominus domus, spiritalis noster scilicet intellectus debet in cogitatione Trinitatis claustra carnis excedere, et quasi habitationis infimae ianuam exire?
321Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0569B (auctor -c.895)
Unde scriptum est: « Pedes eius steterunt, et mota est terra (Psal. CVI) . » His autem non motus, sed cursus dicitur, quia non sufficit ut sequamur, nisi etiam desiderando curramus.
322Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0593B (auctor -c.895)
Quaeque in fide velocitatem sui cursus ostendunt, et acumine sensus more caprearum insidias adversariorum a longe prospiciunt.
323Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0533C (auctor -c.895)
quod subtus terram iuxta quotidianam consuetudinem sui cursus erat facturus: an ut revertatur umbra totidem gradibus, conversa retrorsum facie solis, ipsoque per australem plagam ad orientem regresso.
324Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0535B (auctor -c.895)
Denique Samariam, id est, sex tribus cepere Assyrii, Iudam autem et Hierusalem postea legimus cepisse Chaldaeos, quorum rex Nabuchodonosor fuit.. Et quia apud eos astrorum observantia est, stellarumque cursus, longo usu et exercitatione cognitus, quod et in Domini nativitate monstratur, intellexerunt solem reversum, diei spatia duplicata, serviere ei quem solum deum, id est, solem putabant.
325Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0379B (auctor -c.895)
Sed Respha quae interpretatur cursus, filia Ahiae, qui interpretatur frater eius, tollens cilicium, substravit sibi super petram, et donec stillaret aqua super eos de coelo, et non dimisit aves lacerare eos per diem, neque bestias per noctem, cum pia sollicitudo sanctorum talibus succurrens rigore ieiunii atque instantiae precum incumbit, donec misericordiam Dei impetret super eos de coelo: compescens videlicet pravos homines, necnon et malignos spiritus, pravis suggestionibus eorum vitam ulterius corrumpere.
326Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0381B (auctor -c.895)
» Cervos spirituales viros appellat, propter alacritatem velocis cursus.
327Angelrannus S Richarii Centulensis, Vita S. Richarii, 141, 1425C
Nutu namque tuo coelum volvuntur et astra, Tendit ad alta ignis, terrarum pondus ad ima, In mare cunctarum cursus festinat aquarum: Omnia claudit hiems, solvuntur et omnia vere, Aestatis fervor terrarum semina siccat, Decutit arboribus fructus autumnus honorem: Noscitur atque nihil naturae in rebus haberi, Quod praeceptorum contemnat iussa tuorum.
328Anonimo genovese, Carmina, 1, 3; 4 (auctor fl.c.1250)
Igitur consideret suam quisque sortem, Xristo se confederet per virtutem fortem; Sic obstantem conteret hostium cohortem, Cursus com aceleret temporis ad mortem.
329Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 42, l. 12 (opus c.520)
nam qui dicit legitur curritur agitur inpersonaliter, non dicit quod ille aut illa aut illud, sed rem tantum exprimere contentus praetermittit personas, apud quas officium est lectionis aut cursus aut actionis.
330Anonymus 1790, Declaratio ex parte nunciorum Regni Croatiae quoad inducendam Hungaricam linguam, 8; 27 (auctor 1790)
Non interest autem Reipublicae, ut cursus negotiorum publicorum vel hoc nomine adhaereat; itaque sicut in aliis Regnis, ubi unicum toti populo commune est Idioma, vernaculam linguam etiam in negotiorum publicorum pertractatione inducere, et pronum et utile fuit, ita a contrario in Hungaria id perfici, nec Reipublicae utilitas, nec Res ipsa admittit.
331Anonymus, Navigatio Brendani, XIX; 20 (auctor c.800)
Finitis omnibus secundum ordinem cursus diei, omnes cum magna alacritate festinabant ad completorium.
332Anonymus, Aetna, 93; 5 (opus ca.50)
flumina quin etiam latis currentia rivis occasus habuere suos: aut illa vorago derepta in praeceps fatali condidit ore, aut occulta fluunt, tectis adoperta cavernis, atque inopinatos referunt procul edita cursus.
333Anonymus, Aetna, 219; 10 (opus ca.50)
); axem scire Helices et tristem nosse cometen, Lucifer unde micet quave Hesperus, unde Bootes, Saturni quae stella tenax, quae Martia pugnax, quo rapiant nautae, quo sidere lintea tendant; scire vias maris et caeli praediscere cursus; quo volet Orion, quo Sirius incubet index, et quaecumque iacent tanto miracula mundo non disiecta pati, nec acervo condita rerum, sed manifesta notis certa disponere sede singula, divina est animi ac iucunda voluptas.
334Anonymus, Appendix Vergiliana, p5; 43 (opus ante 100)
nam qua te causa nec dulcis pocula Bacchi nec gravidos Cereris dicam contingere fetus; qua causa ad patrium solam vigilare cubile, tempore quo fessas mortalia pectora curas, quo rapidos etiam requiescunt flumina cursus?
335Anonymus, Appendix Vergiliana, p5; 90 (opus ante 100)
te vero victore prius vel sidera cursus mutatura suos quam te mihi talia captae facturum metui.
336Anonymus, Carmina de gente Portensi, 1, 1; 22 (opus c.1490)
Caietane, tuae referes quoque gloria gentis Nomen et omne decus, quondam tu summa Thienae Sydereique poli cursus et gloria rerum, Solibus hybernis et tardis noctibus omnes Reddere tu certas causas rebusque creatis, Et potis immensi forsan secreta tonantis, Nota prius nullis, aeternaque foedera miris Iuncta modis, tantumque homini crudeli a fata, Noscere, quo maior toto non fulsit in orbe.
337Anonymus, Versus de scachis, p1; 15 (opus c.997)
Sufficit unius partis dinoscere causas, Ambarum species cursus et unus erit.
338Anonymus, Versus de scachis, p1; 27 (opus c.997)
Hic quia prima tenens consistit in aequore semper Circa se est cursus quaeque tabella sibi.
339Anonymus, Versus de scachis, p1; 28 (opus c.997)
At via reginae facili racione patescit: Obliquus cursus huic, color unus erit.
340Anonymus, Versus de scachis, p1; 35 (opus c.997)
Preterea cursus aequites girosque facessunt, Sunt quibus obliqui multiplicesque gradus: Dum primam sedem quisquis contempnit eorum, Discolor a prima tercia carpit eum Sic alternatim tenet hunc illumque colorem, Quaelibet ut cursus esse tabella queat.
341Anonymus, Waltharius manu fortis, 1; 141 (auctor fl.ca.1290)
Vicis diffugiunt, speciosa novalia linquunt; Montibus intonsis cursus ambage recurvos Sectantes tremulos variant per devia gressus.
342Anonymus, Waltharius manu fortis, 1a; 2 (auctor fl.ca.1290)
Ipso quippe die, numerum qui clauserat istum, Venerat ad fluvium iam vespere tum mediante, Scilicet ad Rhenum, qua cursus tendit ad urbem Nomine Wormatiam regali sede nitentem.
343Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 501 (opus c.400?)
LONGI VOLVENT T. L. (a) cursus duodecim mensium; vel labores eclipsin dicit.
344Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 505 (opus c.400?)
LABORES (D) id est iuges cursus.
345Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 2498 (opus c.400?)
NVMERISQ. MOVENTIBVS (DRV) cursus enim astrorum numeris comprehenditur.
346Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 2568 (opus c.400?)
MEATVS (a) cursus.
347Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, III; 779 (opus c.400?)
DISCRIMINA M. H. (AV) nam ad Hispaniam tunc Caesar ibat, ut ipse paulo post ‘vana movet Graios nostri fiducia cursus’.
348Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, III; 1571 (opus c.400?)
ICTVS (ADRV1) cursus.
349Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, V; 1836 (opus c.400?)
SED SVMMIS E. Q. F. T. (aADR) id est non solum planetae, qui proprios cursus peragunt, igniculos emittebant, sed etiam sidera quae caelo fixa volvuntur.
350Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VI; 824 (opus c.400?)
DONAVIT (R) scilicet accipit cursus.
351Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VI; 829 (opus c.400?)
(R) Scilicet accipit cursus.
352Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, IX; 23 (opus c.400?)
MEATVS (aAR) cursus.
353Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, IX; 32 (opus c.400?)
(DR) Sunt superius intra cursus planetarum.
354Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, IX; 1150 (opus c.400?)
FVGA S. (a) cursus.
355Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, X; 348 (opus c.400?)
(aADR) Fasti dicuntur libri qui mensium et annorum cursus continent.
356Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, X; 653 (opus c.400?)
MOLLIS LAPSVS (aADR) lentus vel tardus cursus.
357Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 2, 2; 515 (opus c.400)
Syene regio Aegyptia, in qua homines hora sexta umbras suas sub se habent, non ut nos, quorum umbra iuxta solis cursus in latere torquetur.
358Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 5, 5a; 192 (opus c.400)
EVRIPVSQVE angustia in mari Euripus dicitur, ut ait Cicero ‘quod enim fretum [aut] quem Euripum tot motus’, sed Euripus dicitur et reciprocus cursus aquae, qui accedit et recedit in angustis locis.
359Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 35 (opus c.400)
FLVMINA TOT id est multi fontes et flumina de his fossis orta nec egressa ultra fossas impetum sui cursus longinquitate spatii perdiderunt.
360Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 36 (opus c.400)
ILLIC MERSA SVOS ordo: cursus suos fatigant illic orta et illic mersa.
361Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 74 (opus c.400)
’ ABRVMPIT P. G. hoc est: non perfert integros cursus.
362Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 288 (opus c.400)
CRESCERE CVRSVS ERAT hic, inquit, fluminibus erat cursus, ut stagnum inplerent et altius facerent.
363Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 7, 7; 500 (opus c.400)
ET FATIS DATVS EST id est ut fatorum cursus ad felicitatem Caesaris duceretur, sive ut cum deberet laborare Caesar, pro illo sua fata certarent.
364Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 7, 7; 562 (opus c.400)
TRANSMITIT ut ait alibi III 468 ‘superest telo post vulnera cursus’.
365Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 9, 9; 571 (opus c.400)
MEATIBVS OBSTAT quippe vicina caelo terra integros cursus lunae ire non patitur, sive ipsa nox obstat; nam cum non de caelo, sed in caelum cadat, necesse est, ut lumen lunae penitus obscuret.
366Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 10, 10; 136 (opus c.400)
OFFICIIS CARET VNDA SVIS hoc est: cum extra alveum egreditur et vagatur, cursus sui dimittit officia.
367Anonymus, Asclepius, p1, 25; 10 (opus c.300)
Tunc nec terra constabit nec nauigabitur mare nec caelum astrorum cursibus nec siderum cursus constabit in caelo; omnis uox diuina necessaria taciturnitate mutescet; fructus terrae conrumpentur nec fecunda tellus erit et aer ipse maesto torpore languescet.
368Anonymus, Asclepius, p1, 36; 7 (opus c.300)
Terra uero speciei suae multas inmutationes habet semper, et cum parturit fruges et cum eadem partus nutricat suos, fructuum omnium cum reddit uarias diuersasque qualitates et quantitates atque stationes aut cursus et ante omnis arborum, florum, bacarum qualitates, odores, sapores, species.
369Anonymus, Collatio Alexandri et Dindimi, 2; 41 (opus c.400)
Nec auras salubres arte quadam decoquimus nec gelidos aquarum cursus ferventi statione concludimus.
370Anonymus, Collatio Alexandri et Dindimi, 2; 82 (opus c.400)
Vos solis meatum trepidare facitis, dum cursus sui terminos armis disquirit Alexander.
371Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p1, 1, 544; 447 (opus c.400)
Qui ait Atreum primum ciuibus suis solis cursus ueros et ante inauditos ostendisse ac persuasisse illum contrarium signis omnibus ascendere et quod ceterae uagae stellae facere dicuntur: et ob hanc scientiam inclitum summoto fratre regnum accepisse.
372Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p1, 1, 662; 586 (opus c.400)
Quem ideo ‘celerem’ dixit quod omnibus momentis aut praegrediendo aut regrediendo cursus eius mouetur.
373Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p1, 1, 663; 589 (opus c.400)
CVR SIGNA MEATVS D • S • cursus.
374Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p7, 5a, 417; 348 (opus c.400)
SED RECTI FLVCTVS ἀντὶ τοῦ cursus uniformis.
375Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p7, 5a, 417; 349 (opus c.400)
Ad Dirrachium cursus est.
376Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p8, 46; 50 (opus c.400)
ILLIC MERSA SVOS cursus.
377Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p8, 347; 255 (opus c.400)
CRESCERE CVRSVS E • hoc erat cursus, inplere.
378Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p8, 571; 463 (opus c.400)
Nam Romani et philosophi aiunt ab hora sexta noctis diem incipere, ut Virgilius ‘torquet medios nox humida cursus’.
379Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p13, 10, 201; 87 (opus c.400)
SOL TEMPORA DIVIDIT EVI annua spatia cursus solis regit.
380Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p13, 10, 290; 125 (opus c.400)
CVRSVS ADOCCASVM FLEXVS TORQVETVR ET ORTVS cursus tuos nunc in orientem nunc in occidentem flectis.
381Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p13, 10, 291; 127 (opus c.400)
LIBICIS NVNC AECVS ARENIS quod dixit ‘cursus in occasum’.
382Anonymus, De rebus bellicis, 17; 1 (opus c.368)
Liburnam naualibus idoneam bellis, quam pro magnitudine sui uirorum exerceri manibus quodammodo imbecillitas humana prohibebat, quocumque utilitas uocet ad facilitatem cursus ingenii ope subnixa animalium uirtus impellit.
383Anonymus, De sepulchris, p1; 9
Sunt etiam monumenta in itineribus constituta quae fidem publicam tenent: si tamen idem uiae publicae cursus finitimus repperitur, finalia esse arbitramur.
384Anonymus, Assise regum regni Sicilie, 2, 35; 3
Si vero tanti reatus non levis suspitio de eo fuerit, vel preterite vite sue probrosus cursus extiterit, opinionemque eius apud bonos et graves dehonestaverit, de calumpnia prius actore iurante, non ut actenus set ceteris super hoc legibus sopitis et moribus, igniti ferri subeat iudicium.
385Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 1; 104
Illos forte movet nostri fiducia cursus, Sed quamvis Romam properemus adire volentes, Terdonam superare vacat.
386Anonymus, Chronicon Novaliciense, 1, 9b; 13
IlIe autem non surdus auditor, mox co<m>plet dictum iubentis domni et celer cursus ad Papiam venit civitatem: rex namque illic manebat.
387Anonymus, Chronicon Novaliciense, 1, 10; 110
(v. 429) Ergo eo die quo numerum clauserat istum, venit ad fluvium iam vespere mediante, cui nomen est Raenum, qua cursus tendit ad urbem nomine Vuarmatiam regali sede nitentem.
388Anonymus, Chronicon Parmense, Parmense; 283
Item eodem tempore fuit famis valida in civitate Parme, ita quod panis factus ex farina seminis lini comedebatur pro bono et optimo pane, et fiebant turte in duabus crustis quater et quinquies, herbe crude, radices et fructus comedebantur ibi plenarie ; et multi propter Cursus popuii ad famen com familis eorum recedebant de civitate et ibant ad standum alibi.
389Anonymus, De secretis mulierum, 2, 25; 1
Causa vel exterius eius producet aborsum, Ut saltu vario, nimio clamore, timore, Ira, dolor, rursus (cursus?), percussio, tunsio, casus Ventris vel dorsi, vel fluxus sanguinis obstat, Morbus acutus item, sic apostema tenasmon, Menstra multa nimis et sternutatio iugis Omnibus his causis bona preservatio constat: Passio curetur que causa videtur aborsus, Si violenta manet, sed necdum fetus habetur, Quod tibi monstrabit infantis motus aperte: Maior consolida, minor et bedegar, rubus, orni Flos, rosa, plantago, balaustia, psidia, ga!
390Anonymus, De secretis mulierum, 2, 34; 1
Sunt alieque quibus male contigit in pariendo Aut obstetricis defectibus aut aliarum Que circumsteterant, unum quod idemque foramen Sit duo que fuerant, unus quoque cursus eorum.
391Anonymus, Gesta Berengarii, 3; 28
Farier illectos studio Mauortis utrimque Pontifices uereor, strictis ingentia dictis Praetereo; Rheni licitum nec foedera paucis Effari: hinc alio libitum transmittere cursus.
392Anonymus, Annales Sanctae Trinitatis Veronenses, 29
393Anonymus, Annales Sanctae Trinitatis Veronenses, 29; 3
Iterum Federicus circa Mediolanum se posuit.
394Anonymus, Chronicon Novaliciense, 1, 15a; 24
Ibi autem Desiderius rex fugiens, manebat cum Algiso filio suo et filiam.
395Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCVII; 20
Fuerunt praeterea munera praefati regis pallia sirica multa et preciosa et odores atque unguenta et balsamum; necnon et horologium ex auricalco arte mechanica mirifice conpositum, in quo duodecim horarum cursus ad clepsidram vertebatur, cum totidem aereis pilulis, quae ad completionem horarum decidebant et casu suo subiectum sibi cimbalum tinnire faciebant, additis in eodem eiusdem numeri equitibus, qui per duodecim fenestras completis horis exiebant et inpulsu egressionis suae totidem fenestras, quae prius erant apertae, claudebant; necnon et alia inulta erant in ipso horologio, quae nunc enumerare longum est.
396Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCXI; 6
Ipse autem interea propter classem, quam anno superiore fieri imperavit, videndam ad Bononiam civitatem maritimam, ubi eaedem naves congregatae erant, accessit farumque ibi ad navigantium cursus dirigendos antiquitus constitutam restauravit et in summitate eius nocturnum ignem accendit.
397Anonymus, Annales Mettenses, p1; 187
Quem cum socii pie mentis affectu, cur basilicae septa macularet, arguerent, respondisse fertur, id quod aecclesia contineret se observasse, ne contingeret, quod autem extra claustra illius celeritate cursus in venerat, iure se amputasse firmabat.
398Anonymus, Annales Quedlinburgenses, 383; 61
Temporibus Romuli acciderat solis defectio, quam certa sui cursus ratione effectam imperita nesciens multitudo, meritis Romuli tribuebat.
399Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 2; 104 (opus c.1165)
Illos forte movet nostri fiducia cursus, Sed quamvis Romam properemus adire volentes, Terdonam superare vacat.
400Anonymus, Carmina ad schisma Alexandrinum, 1; 127
Erigit in statuam te cursus et ira furoris Theutonici.
401Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 5, p0; 1
Gloriosus et laudabilis viae cursus, ad quem viri Dei pro desiderio superni regni laborioso properare contendunt conamine, etsi verbis utcumque exterius explicari valet, interiorem conversationis vim, qua Deo sedulo adhaerent, nullus, ut reor, sermo, nulla umquam medullitus prodit oratio.
402Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 26, 1; 39
Per unam fere horam luctuosis gemitibus fatigati, non poterant debiti officii psalmorum exsolvere cursus.
403Anonymus, Ecbasis cuiusdam captivi per tropologiam, 1; 7 (opus c.1050)
Nam pede composito certans insistere metro, Sillabicos cursus cum sim discernere tardus, Tempora temporibus eque coniungere cecus, Rectius hoc faciam, linguam si pressero blesam.
404Anonymus, Ecbasis cuiusdam captivi per tropologiam, 1; 420 (opus c.1050)
'Precipiat dominus, licitos repetat fera cursus.
405Anonymus, Gesta abbatum Fontanellensium, 11, 8; 20
Expletis namque laudabilis cursus sui annis, migravit ad Dominum sub die sexto Iduum Aprilium, qui erat annus dominicae incarnationis 730. Corpus eius Gemmetico coenobio, quo etiam vitae decesserat, in aecclesia sanctae matris ac perpetuae virginis Mariae venerabiliter sepulturae est traditum.
406Anonymus, Gesta abbatum Fontanellensium, 11, 9; 15
Rexit autem coenobium istud idem episcopus Lando per annos tres, lapsisque cursus sui annis, ingressus est viam patrum, sicque sepulturae traditus in aecclesia beati Petri apostolorum principis huius coenobii Fontinellensis.
407Anonymus, Gesta Heinrici Imperatoris metrice, 16; 20
Arma novant, animos acuunt, docuere caballos Currentes facili cervice reflectere cursus, Horrificos belii non exhorrere tumultus.
408Anonymus, Gesta Heinrici Imperatoris metrice, 33; 51
Ergo fremens campis exercitus ibat apertis, Cum glacialis hiems cursus frenarat aquarum, Undaque, navigiis prius, est modo pervia plaustris.
409Anonymus, Vita Amandi episcopi, 450, 24a; 1
IN LOCO QUO NUNC REQUIESCIT FUERIT TRANSLATUM, ET DE DEDICATIONE BASILICAE AC DE ORDINATIONE EPISCOPATUS IPSIUS. CELEBRATUR VII. KL. NOVEMBRIS. Diem hodiernam sacrosanctae festivitatis sollemni devotione relegiosorum conventui celebrabilem ipse revoluti temporis cursus indicit.
410Anonymus, Vita Boniti episcopi Arverni, 20; 31
Suscepto itaque episcopatu, non se arbitrans suscepisse honorem, sed honera, unde sui cursus augmentavit laborem, in ieiuniis videlicet et vigiliis persistens atque pernoctans necnon lectione silencioque ac remotis, maximeque quadragesimae tempore, ita studens, ut non solum sacerdotem dignissimum crederes, set monasticam vitam degere digne praedicares.
411Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 165
Percunctatus autem ab episcopo, quae esset causa cursus ipsius, respondit: 'Ancilla', inquid, 'vestra Placedina ad filium vestrum Maurinum litteras me perferre mandavit; huius rei gratia festinanter vado'.
412Anonymus, Vita Filiberti, 583; 2
Quod dum divino spiritu rex David prophetico cerneret oculo, dixit ad Dominum: Valde honorandi sunt amici tui, Deus; nimis confortatus est principatus B. Dum prisca patrum recolimus, nosmet ad animos nostros reducimus et velud in speculum nostrorum videmus cursus operum, nam sitiens potum et famelicus panem quaerit.
413Anonymus, Vita Fursei abbatis Latiniacensis et de Fuilano, 16; 367
Humus vero hinc indeque exaltatis depremitur ripis, ut prolixius fundendi cursus spatium non siniret, sed infra deprimentia ripa relaxato sino, ita ut lacum efficiat pulcherrimum.
414Anonymus, Vita Fursei abbatis Latiniacensis et de Fuilano, 16; 372
Humus vero hinc indeque ripis deprimitur exaltatis, ut prolixius fundendi cursus sui spatium non haberet, sed infra ripa deprimente sinu laxato, ita ut lacum efficiat pulcherrimum.
415Anonymus, Vita Heinrici IV imperatoris, 12; 2
Qui ut pugnam provocaret, nunc equum in rectam cursus lineam inmisit, nunc in orbes flexit et reflexit et, si pares numero confligere secum auderent, inquisivit.
416Anonymus, Vita Meinwerci episcopi Patherbrunnensis, 1; 421
Episcopus vero secundum quod scriptum est: 'Flagellato pestilente sapiens sapientior erit', aliorum interitum suae correptionis estimavit profectum, eo intentius anhelans ad eterna, quo sui cursus mutabilitate perpendit non subsistere terrena.
417Anonymus, Vita Menelei abbatis Menatensis, 16; 71
Vir igitur Domini Meneleus divine misericordiae in se videns factum opus, inchoate vie cursus non dimittit, set ad palatium, quo residebat Brunichildis regina, pervenit.
418Anonymus, Vita Nicetii episcopi Lugdunensis, 521; 14
Nocturni vel diurni temporis cursus, quos in divinis offitiis institutio vetusta sacre relegionis, fixis terminis, certa lege constituit, ita iugi semper psallendi studio geminavit, ut numquam de ore vel de corde suo meditatio divine legis abesset.
419Anonymus, Vita Nicetii episcopi Lugdunensis, 521; 55
Et quantum deinceps cursus temporum solvitur, tanto amplius multiplicatis operibus eius virtus augetur.
420Anonymus, Vita Trudonis confessoris Hasbaniensis, 4, 32; 9
Oramusque dominum Iesum Christum, ut per merita sancti Trudonis te inter huius mundi vaga discrimina per multos annorum cursus ob multorum hominum profectus sanum et incolomem absque peccati macula custodire dignetur, quatinus post longevam huius vitae felicitatem inter angelorum agmina una cum eodem confessore Christi perhenni gaudio exultare merearis, praestante domino nostro Iesu Christo, cui sit simul cum Patre et Spiritu sancto honor, laus, virtus et imperium per inmortalia secula seculorum.
421Anonymus, Rhetorica ad Herennium, 3, 36; 1 (auctor fl.ca.1150)
Solis exortus, cursus, occasus nemo admiratur, propterea quia cottidie fiunt; at eclipsis solis mirantur, quia raro accidunt, et solis eclipsis magis mirantur quam lunae, propterea quod hae crebriores sunt.
422Anonymus Eboracensis, Tractatus Eboracenses, 1; 58
Voluntas enim Dei et praedestinatio lex aeterna est, in qua omnium rerum cursus decretus est, et paradigma est, in quo omnium saeculorum forma depicta est, quae nulla ratione aboleri potest.
Nor id Anonymus_Erfurt_cps7, Notulae in De anima Aristotelis, 1b, 244 found in Anonymus_Erfurt_cps7
424Anselmus Cantuariensis, De conceptu virginali et originali peccato, 158, 0445A (auctor 1033-1109)
CAPUT XI. Quod propagatio de Virgine non subiaceat legi et meritis naturalis propagationis; et quod tres sint cursus rerum .
425Anselmus Cantuariensis, De conceptu virginali et originali peccato, 158, 0446B (auctor 1033-1109)
Cum igitur omnia quae fiunt, si diligenter considerentur, fiant aut sola voluntate Dei, aut natura secundum vim a Deo illi inditam, aut voluntate creaturae: et ea quae nec natura creata, nec voluntas creaturae, sed solus Deus facit, semper miranda sint; apparet quia tres sunt cursus rerum, scilicet, mirabilis, naturalis, voluntarius: et mirabilis quidem aliis aut eorum legi nullatenus subditus est; sed libere dominatur: neque illis facit iniuriam, quando eis obviare videtur; quia nihil habent, nisi quod ab illo acceperunt, nec ille dedit eis aliquid nisi sub se.
426Anselmus Cantuariensis, Monologium, 158, 0172D (auctor 1033-1109)
Si enim eius aetas per temporum cursus producitur, habet cum ipsis temporibus praesens, praeteritum et futurum.
427Anselmus de Bisatis, Rhetorimachia, p1, 15; 12 (auctor fl.1054)
Haec tanta rapiditate caelestem speram movet, quo et planetarum cursus cum ea rotet et mirabili quadam ratione naturae eorum occursu celeritatem eius retardet.
428Anselmus de Bisatis, Rhetorimachia, p1, 15; 23 (auctor fl.1054)
Saltem ea quae in divinis libris ex ipsis artibus inveniuntur considerare deberet, ut est illud in divina historia: quando Iosue soli et lunae stationem indixit, utrum reliqui quinque planetae et extima mundi orbita stationi servierint an proprios cursus servarint.
429Anselmus Havelbergensis, De ordine canonicorum regularium, 188, 1106D (auctor 1126-1154)
Ut aut cursus quotidianae nostrae diaetae honeste et secundum ordinem fiat, non parvae cautelae studium ad observanda horarum signa et suo tempore pulsanda adhibent: videlicet ut ad nocturnas vigilias media nocte surgant, et in tempore hiemis, primo illucescente die, per aestatem vero mox orto sole Prima pulsetur, et per hiemem circa finem Tertiae; per aestatem vero circa mediam ipsam horam ad Tertiam signum detur, quatenus a fine missae, quae Tertiam sequitur, lectioni usque ad Sextam tempus relinquatur, quae videlicet Sexta non ante initium ipsius horae pulsanda est, ne scilicet tempore lectionis excluso, vel antea aut retro mutilato, divini cursus diaeta veluti caeca sit.
430Anselmus Havelbergensis, De ordine canonicorum regularium, 188, 1113C (auctor 1126-1154)
Qui nimirum cursus pulchre in Evangelio duorum discipulorum Petri et Ioannis cursus praesignatus est.
431Anselmus Havelbergensis, De ordine canonicorum regularium, 188, 1113D (auctor 1126-1154)
Novimus ubi legitur: Currebant duo simul, et ille alius discipulus praecurrit citius Petro, et venit prior ad monumentum, non tamen introivit, sed visis linteaminibus foris stetit; demum venit Petrus sequens eum et introivit in monumentum et vidit linteamina, et tunc ergo et introivit ille discipulus, qui venit prior ad monumentum (Ioan. XX) . Vere cursus spectaculi admiratione dignus!
432Anselmus Laudunensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 162, 1217D (auctor -1117)
Octogenarius autem cum in malo accipitur, temporalium curas et implicamenta designat, quia et saeculi cursus quatuor circumagitur temporibus, et mundus ipse quatuor climatibus, oriente, occidente, aquilone et austro dirimitur.
433Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Actus Apostolorum, 114, 0465A (auctor -1117)
Nondum consummati erant, sed eorum cursus agebatur adhuc, etc.
434Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Apocalypsis B. Ioannis, 114, 0747D (auctor -1117)
Stadium est locus et cursus et mensura, et octo faciunt milliare, notat autem tendentes ad bravium.
435Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Canticum Canticorum, 113, 1159A (auctor -1117)
Octogenarius autem cum in malo accipitur, temporalium curas et implicamenta designat: quia et saeculi cursus quatuor circumagitur temporibus, et mundus ipse quatuor climatibus oriente, occidente, aquilone et austro dirimitur, vel ex quatuor elementis compositus.
436Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Galatas, 114, 0579C (auctor -1117)
Qui cursus lunae perscrutantes dicunt: Tali luna non est aliquid inchoandum: ii menses observant et colunt.
437Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Romanos, 114, 0481B (auctor -1117)
Bona enim opera quae dicuntur ante fidem, inania sunt, ita ut videantur esse magnae vires, et cursus celerrimus praeter viam.
438Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Romanos, 114, 0516C (auctor -1117)
Opera quae videntur probabilia, praeter fidem sic sunt, ut magnae vires et cursus celerrimus extra viam.
439Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola I ad Corinthios, 114, 0524C (auctor -1117)
Mundus est noster si cursus eius in Dei voluntate ponimus.
440Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola I ad Corinthios, 114, 0534C (auctor -1117)
Est praemium cursus.
441Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0313B (auctor -1117)
Id est exempla priorum munite in officio praedicandi, ut et opus ornetur bene vivendo, et cursus ad aeterna praeparando.
442Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Marcum, 114, 0203A (auctor -1117)
(BEDA.) Quinque panes, quinque Mosaicae legis libri, quibus divinae aeternitatis cognitio, mundi creatio, cursus habentis saeculi, et vera Deo serviendi religio, etc.
443Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Ecclesiastes, 113, 1121A (auctor -1117)
(ID.) Nihil est in mundo novum, solis cursus, lunae vices, terrae et arborum siccitas, vel viror, cum mundo condita sunt; et haec idcirco Deus certa ratione temperavit, ut Dei Providentiam in his intelligamus, et timeamus a facie Dei.
444Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Esther, 113, 0744D (auctor -1117)
In se mobilis permanens cursus temporum et actus omnium contemplatur, et nulla eum latet cogitatio cui omnia praesentia; unde Apostolus: « Non est in illo, est et fuit, sed est in illo semper est (II Cor.
445Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0817D (auctor -1117)
, usque ad quia cursus mutabilitatis statum in eis subruit perversae constructioni.
446Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Leviticus, 113, 0379A (auctor -1117)
(ID.) Cum omnium cursus divinus sit, et altus, et supernae conversationi proximus, frustra conatis hunc subducere, illum inducere, et Deo quasi meliorem consecrare.
447Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Numeri, 113, 0395D (auctor -1117)
(ID.) In his spiritualis scientia cum bonorum operum perfectione significatur, quia viginti quatuor horis cursus diei peragitur: lumen scientiae et fidei omni Christiano necessarium esse significant.
448Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Proverbiorum, 113, 1115A (auctor -1117)
Sicut totus praesentis saeculi cursus, etc.
449Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Sapientiae, 113, 1177B (auctor -1117)
A Deo navigandi cursus petendus, a quo navigii praeparatio.
450Apuleius, De Deo Socratis, 10; 5 (auctor c.125–c.180)
Atque ideo umectiores humilius meant aquilo[nis] agmine, tractu segniore[s]; sudis uero sublimior cursus est, cum lanarum uelleribus similes aguntur, cano agmine, uolatu perniciore.
451Apuleius, De mundo, 29; 9 (auctor c.125–c.180)
His adpositi sunt torrentium cursus et tumores undarum emicationesque siluarum, frugalis maturitas, fetus animalium, educationes etiam atque obitus singulorum.
452Apuleius, Florida, 10; 3 (auctor c.125–c.180)
item in terris, utcumque prouidentiae ratio poscebat, alibi montium arduos uertices extulit, alibi camporum supinam planitiem coaequauit, itemque ubique distinxit amnium fluores, pratorum uirores, item dedit uolatus auibus, uolutus serpentibus, cursus feris, gressus hominibus.
453Apuleius, Metamorphoses, 8, 6; 3 (auctor c.125–c.180)
Necdum satis scelere transacto fama dilabitur en cursus primos ad domum Tlepolemi detorquet et aures infelicis nuptae percutit.
454Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 2; 115 (auctor fl.330)
Sed nunc certa salus Iudaeis surget ab oris, Et nunc instantis cursus iam temporis urget, Cum ueri sanctum genitorem errore remoto Cultores iustis armati legibus orent.
455Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 3; 139 (auctor fl.330)
Nam cursus lunae natum mihi daemonis arte Torquet et in liquidas deiectum proicit undas, Aut miserum medio proiectum uoluit in igni.
456Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 4; 255 (auctor fl.330)
Iam medium cursus lucis conscenderat orbem, Cum subito ex oculis fugit furuisque tenebris Induitur trepidumque diem sol nocte recondit.
457Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0171A
Et nunc instantis cursus iam temporis urget, Cum veri sanctum Genitorem, errore remoto, Cultores, iustis armati legibus, orent.
458Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0245A
Nam cursus lunae natum mihi daemonis arte Torquet, et in liquidas deiectum proiicit undas, Aut miserum medio proiectum volvit in igni.
459Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0337A
Iam medium cursus lucis conscenderat orbem, Cum subito ex oculis fugit, furvisque tenebris Induitur, trepidumque diem sol nocte recondit.
460Aquilinus Iuvencus Incertus, In Genesin, 19, 0366A
Illic perspicuo Dominum cum lumine cernit, Tempore quo medio evolvunt sidera cursus, Admonitus tristes e pectore trudere motus, Invincto tutante Deo per bella, per hostes.
461Aquilinus Iuvencus Incertus, In Genesin, 19, 0374B
Interea geminos iam tempora lapsa per annos, Rursus ad Eoos torquebant sidera cursus, Somnia cum ductor vidit Niloticus ista.
462Arator, De actibus apostolorum, 68, 0135A
O mihi si cursus facundior ora moveret, Centenosque daret vox ferrea, lingua diserta Hac in laude sonos, quantum speciosior esset Ambitus eloquii!
463Arator, De actibus apostolorum, 68, 0172C
Gentibus abscidens durae feritatis acumen Aspera cuncta domat, ne ianua fixa vetaret Orbis iter, quo cursus erit: dic, gloria rerum, Ferrea quid mirum si cedunt ostia Petro?
464Archidiaconus Thomas, Historia seu cronica Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum, p6; 13 (auctor 1200-1268)
Archidiaconus uero magnis dolorum stimulis angebatur, non pro eo quod presul ad derogationem dignitatis eius intenderet, sed quia euacuando ministerium archidiaconalis officii totus ecclesiastici ordinis cursus turbari et confundi uidebatur.
465Archidiaconus Thomas, Historia seu cronica Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum, 38; 1 (auctor 1200-1268)
‹1›Itaque transacto Ianuario hyemalis asperitas solito magis inorruit, omnisque aquarum cursus, glatiali frigore constrictus, liberam uiam hostibus patefecit.
466Ariosto Ludovico, Carmina, 1, 4; 11 (auctor 1474-1533)
Tum primum a silice antiquum genus exuit aegram Segnitiem, coepitque rudes deponere cultus, Paulatim ignipedum quis cursus frenet equorum Quaerere, quae mundi fuerit nascentis origo, Mentibus obrepens quae turbet cura quietos, Utque, simul fragiles artus prostrarit Anance, Nulla perenne sibi formidet funera nomen < > Dexter eris, rediens, hominum iustissime, coeptis.
467Aristoteles Boetius, In Categorias Aristotelis, 64, 0225A (auctor 480-525)
Consequitur enim super terram solem esse cum dies est, et cum sol super terram cursus agat, diem esse; cum vero aliquis dicit filius patris filius, et pater filii pater, habitudinem et comparationem et quodammodo continentiam utrorumque declarat.
468Aristoteles Boetius, In Categorias Aristotelis, 64, 0244C (auctor 480-525)
Secundam vero speciem qualitatis esse commemorat, quae ex quadam naturali potentia impotentiaque proveniat; hoc autem huiusmodi est, ut cum aliquos validi corporis intuemur nondum pugiles, neque huius peritia artis imbutos, sed sic eos pugillatores dicimus, non in eo quod iam sint pugiles, sed eo quod esse possint, et si quorum leve corpus aspicimus, surasque non magnas, eos facile moveri cursuque veloces existimamus, quanquam nondum ad cursus certamen aspirent, nec sint cursores, eos tamen cursores secundum potentiam nominamus, non quod iam currant, sed quod possint currere, non absurde vocabimus.
469Aristoteles Boetius, In Categorias Aristotelis, 64, 0253C (auctor 480-525)
Nam quemadmodum a cursu cursores, a palaestra palaestrici, a pugillatoria pugiles, distinctis qualitatum vocabulis, appellantur, non eodem modo est etiam in uniuscuiusque rei potentia naturali, cursus enim potentia naturalis secundum quam cursores vocamus, et rursus potentia pugillandi, vel potentia palaestrizandi, suo nomine distincta non est.
470Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0427A (auctor 480-525)
Dico autem quoniam consignificat tempus, ut cursus quidem nomen est; currit autem verbum, consignificat enim nunc esse.
471Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0427D (auctor 480-525)
Omne enim verbum aliquod accidens designat; cum enim dico cursus, ipsum quidem est accidens, sed non ita dicitur ut id alicui inesse vel non inesse dicatur.
472Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0427D (auctor 480-525)
Ait enim, dico autem quoniam consignificat tempus, ut cursus quidem est nomen, currit vero verbum, consignificat enim nunc esse.
473Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0428A (auctor 480-525)
Expeditissime quod verbum distaret a nomine, verbi et nominis interpositione monstravit; etenim quoniam cursus accidens est, et nominatum est, ita ut sit nomen, non consignificat tempus.
474Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0428B (auctor 480-525)
Nam cum dico currit, id de homine; si ita contingit, praedico scilicet de subiecto, et ipse cursus in homine est.
475Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0428C (auctor 480-525)
Motus enim plures species habet, ut cursus sub motu ponitur.
476Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0428C (auctor 480-525)
Ergo cursus si diffiniendus est, motum de cursu praedicamus.
477Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0428D (auctor 480-525)
Quocirca motus genus quoddam est cursus, atque ideo motus de cursu ut de subiecto praedicabitur, cursus vero ipse, quoniam species alias non habet, in subiecto tantum est, id est in currente.
478Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Maior, 64, 0552A (auctor 480-525)
Nam sicut est currens omnis homo affirmatio est, cursus praesentiam monstrans, ita quoque currit omnis homo affirmatio est idem valens, idemque significans, et has ex simplicibus subiectis affirmationes in quibus est dici non convenit, consequenter enumerat dicens, currit omnis homo, mediam ponens determinationem, quae est omnis, intercurrit quod est praedicatio, et subiectum quod est homo.
479Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Minor, 64, 0307A (auctor 480-525)
Dico vero quoniam consignificat tempus, ut cursus quidem nomen est, currit autem verbum, consignificat enim nunc esse.
480Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Minor, 64, 0307B (auctor 480-525)
Cursus enim simpliciter dictus ut nomen et ut res propria, sine tempore est, si vero in actionem, quae verbi semper est, inducatur, mox proprietatem verbi ac temporis in se suscipit significationem.
481Aristoteles Boetius, In librum De interpretatione Aristotelis Minor, 64, 0307D (auctor 480-525)
Cursus enim de nullo alio praedicatur subiecto, nisi tantum in subiecto est, aut generale erit illud accidens et universale, ut de alio rursus accidente praedicetur ut de subiecto, ut si dicam movetur.
482Arno Reicherspergensis, Scutum canonicorum, 194, 1508D
Ut autem cursus quotidianae nostrae dietae honeste et secundum ordinem fiat, non parvae cautelae studium ad observanda horarum signa et suo tempore pulsanda adhibent, videlicet, ut ad nocturnas vigilias media nocte surgatur, et in tempore hiemis primo illuscescente die per aestatem vero sole mox orto, prima pulsetur, et per hiemem circa finem tertiae, per aestatem vero, ut superius quoque dictum est, tam diu tertia differatur, ut missa cum subsequente sexta eidem valeant congrue continuari: nam ne tertia hora sine oratione transeat, in eius principio tertia de sancta Maria praesumenda est, et sic ad capitulum accedendum.
483Arno Reicherspergensis, Scutum canonicorum, 194, 1509A
Quotidie sane suo tempore lectionem non praetermitti propter hoc magis approbo, ne videlicet ea praetermissa diurni cursus diaeta velut caeca sit, siquidem lectio post orationes et laudes Dominicas eiusdem diaetae nostrae quidam oculus est; qui si nullus vel tenebrosus fuerit, totum diaetae corpus tenebrosum erit.
484Arno Reicherspergensis, Scutum canonicorum, 194, 1521A
Et currere quidem simul decet hos duos ordines in Ecclesia, tanquam geminos geminae gratiae testes, ita, ut neuter se altius praeferat, sed honore invicem praeveniant, licet alter eorum altius in aliquantis praecurret; qui nimirum cursus eorum pulchre in Evangelio duorum discipulorum Petri et Ioannis cursu praesignatus est (Ioan. XX) . Novimus, ubi legitur, quod currebant duo simul, et ille alter discipulus praecucurrit citius Petro, et venit prior ad monumentum, nec tamen introivit, sed, visis linteaminibus, foras stetit.
485Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 2, 37; 7 (auctor -c.327)
atquin necesse est cuncta suos ire per cursus nec ab ordinis nati continuatione discedere, etiamsi nomen in mundo nullum hominis audiatur orbisque iste terrarum solitudinis uacuae silentio conticiscat.
486Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 5, 1; 4 (auctor -c.327)
quae si nobis uiderentur ineptiarum talium fabulae, neque in usu retineretis quaedam † suo neque per cursus annuos laetitias exerceretis ut festas neque ut rerum simulacra gestarum sacrorum conseruaretis in ritibus.
487Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 5, 16; 1 (auctor -c.327)
et tamen qui potestis falsitatis arguere conscriptionem istam, cum ipsa sacra sint testimonio, quae per cursus annuos factitatis, et credi a uobis esse ueram et exploratae fidei iudicari?
488Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 7, 47; 4 (auctor -c.327)
atquin uidemus, ut superius dictum est, saepenumero his morbis cursus eam uitae habuisse funestos nec dispendiis lenibus esse populi fractas debilitatasque uirtutes.
489Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 0868A
Atqui necesse est cuncta suos ire per cursus, nec ab ordinis nati continuatione discedere, etiamsi nomen in mundo nullum hominis audiatur, orbisque iste terrarum solitudinis vacuae silentio conticescat.
490Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1081A
Quae si vobis viderentur ineptiarum talium fabulae, neque in usu retineretis quaedam suo, neque per cursus annuos laetitias exerceretis ut festas, neque ut rerum simulacra gestarum sacrorum conservaretis in ritibus.
491Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1112A
XVI. Et tamen qui potestis falsitatis arguere conscriptionem istam, cum ipsa sacra sint testimonio, quae per cursus annuos factitatis, et credi a vobis esse vera, et exploratae fidei iudicari?
492Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1282C
Atquin videmus, ut superius dictum est, saepenumero his morbis cursus eam vitae habuisse funestos: nec dispendiis levibus esse populi fractas, debilitatasque virtutes.
493Arnobius iunior, Commentarii in Psalmos, 53, 0552C (auctor fl.460)
Nam iuxta infernum sunt, quando iuxta illos sumus, qui nobis fomitem tribuunt delinquendi, sive quando illis cogitationibus non resistimus quae se ingerunt turpiter menti; sive quando societatem nostram diversitas sexus inquietat; sive quando talibus iungimur, quibus Christianae regulae non placet cursus, sive quando iungimur haereticis, et quasi sub specie amicitiae, cum his videmur inire conflictum, et non aperta fronte, ut Romani contra barbaros repugnamus.
494Arnobius iunior, Commentarii in Psalmos, 53, 0561B (auctor fl.460)
Licet potestas virtutis eius his virtutibus sit parata, et hoc eum posse facere non ambigat, nisi qui omnipotentem esse non credit; tamen numerare multitudinem stellarum eum credamus in sanctis, his qui in tenebris mundi positi, per coelum suos dirigunt cursus, dantes solatium luminosi aspectus sui his qui coelum aspiciunt: quae stellae pro merito actuum suorum amplius minusve resplendent, in quibus magnus Dominus noster, et magna eius ostenditur virtus.
495Arnobius iunior, Commentarii in Psalmos, 53, 0562C (auctor fl.460)
Qui confidit in virtute cursus sui spiritalis, quod possit in tibiis suis stans immobilis permanere, non permanet.
496Arnobius iunior, Conflictus de Deo Trino et Uno, 53, 0287B (auctor fl.460)
Nunc vero totus defensionis meae cursus impugnat negantem Θεοτόκον Mariam; et tu mecum Nestorium damnas, cum me tecum exsecretur Nestorius.
497Arnulfus de Boeriis, Alia documenta vitae religiosae, 184, 1182B (auctor fl. 1150)
Multis namque viis ad Deum tenditur: et ideo unusquisque viam semel arreptam, irrevocabili cursus sui intentione conficiat, ut sit saltem aliqua professione perfectus (CASSIANUS, Collat. 14, capp. 5, 6) . » Singulare autem contra omnia mala remedium est mortis memoria.
498Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 491, l. 6 (auctor c.350)
Verg(ilius) buc(olicis) et mota suos requierunt flumina cursus.
499Astemio Giovanni Pietro, Carmina, 1, 77; 25 (auctor 1505-1567)
Sed tamen ut tibi dem quaedam infelicia passum Te immerito nec cuncta tuis succedere votis, Tu quoque des permulta tibi concessa benigno Numine caelestium votis precibusque petenda: Acrius ingenium, bona mens cultusque repostis Musarum ex antris et fontibus usque petitus, Innocuus vitae cursus culpaeque pudendae Nescius officiique hominis ratio usque retenta.
500Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0222C (auctor 925–961)
Verumtamen sicut voluntas nostra et cursus nihil boni operari potest, nisi divina gratia praeveniat, ita et gratia Dei nihil in nobis boni operatur, nisi voluntatem nostram divinae voluntati iungamus.