'dies' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 57443 hits      Show next 500

Nor id , p7, 5 found in
2Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1346B (auctor fl. 1130)
Porro apud Deum, sicut veraciter dictum est, secundum tempus mille anni sicut dies unus, et unus dies sicut mille anni: ita aeque veraciter dici potest, secundum locum mille, sive quot vis aut certe omnia loca, apud Deum, quasi unus locus.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0435A (auctor c.945–1004)
Similis est lex Moysi de circumcisione pueri, si eius octava dies a nativitate contigerit (Gen., XVII, 12).
4Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0536A (auctor c.945–1004)
et cessavit Episcopatus dies 21.
5Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0536A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 13.
6Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0536B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 18.
7Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0536B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies. 35.
8Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies, 2.
9Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537A (auctor c.945–1004)
TELESPHORUS, natione Graecus, ex anachoritis, sedit annis 11. mensibus 3. dies 21. Hic constituit ut per septem hebdomadas ante Pascha, ieiunium celebraretur.
10Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
11Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 2.
12Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 14.
13Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 17.
14Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 21.
15Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 15.
16Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 6.
17Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 6.
18Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 10.
19Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 13.
20Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 6.
21Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0539B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 35.
22Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0539C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 5.
23Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0539D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 5.
24Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0539D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 8.
25Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 11.
26Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540A (auctor c.945–1004)
MARCELLINUS, natione Romanus, ex patre Proiecto, sedit annis 9. mensibus 4. diebus 16. Quo tempore fuit persecutio magna, ut intra 30 dies, 17 hominum millia promiscui sexus per diversas provincias coronarentur.
27Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540A (auctor c.945–1004)
Et post paucos dies poenitentia ductus ab eodem Diocletiano capite pro fide Christi truncatus est.
28Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus annis 7, mensibus 7. dies 25.
29Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
30Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0541B (auctor c.945–1004)
Cessavitque Episcopatus dies 21.
31Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0541C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 20.
32Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0541D (auctor c.945–1004)
Qui Ursacius et Valens post paucos dies zelo ducti, rogaverunt Constantium, ut de exilio revocaret Liberium.
33Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
34Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 38.
35Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 31.
36Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 20.
37Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 21.
38Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 22.
39Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 11.
40Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 9.
41Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 20.
42Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0544A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 22.
43Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0544C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
44Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0545D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
45Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0545D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 4.
46Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0546C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 7.
47Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0546D (auctor c.945–1004)
HORMISDA, natione Campanus, ex patre Iusto, de civitate Frisinone, sedit annis 9. dies 17. Hic ex constituto Synodi, et cum concilio regis Theodorici, direxit ad Graecias, humanitatem ostendens sedi Apostolicae: quia Graeci obligati erant sub vinculo anathematis propter Petrum Alexandrinum et Achatium Constantinopolitanum sub Ioanne Episcopo, legatos mittens Ennodium Episcopum Ticinensem, et Fortunatum Episcopum Catinensem, et Venantium presbyterum urbis Romae, et Vitalem Diaconum, et Hilarum notarium, ad Anastasium Augustum, qui nihil egerunt.
48Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0547C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 6.
49Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0548B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 58.
50Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0548C (auctor c.945–1004)
Fuitque dissensio in clero et senatu dies 28. Sed Dioscorus ipso anno 2. Idus Octobris defunctus est.
51Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0548D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 15.
52Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0549A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 6.
53Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0549D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 58.
54Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0551B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 5.
55Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0552A (auctor c.945–1004)
erat enim dies natalis eius.
56Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0553B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 3 et dies 5.
57Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0553C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 2, dies 25.
58Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0554B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 3. dies 10.
59Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0554B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 3. dies 25.
60Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0554C (auctor c.945–1004)
Dies nostros in tua pace dispone, etc.
61Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0554C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 5. dies 19.
62Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0554C (auctor c.945–1004)
SABINIANUS, natione Tuscus, de civitate Blera, ex patre Bono, sedit annum 1. menses 5. dies 9. Quo tempore fuit fames gravis in civitate Romana.
63Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0555A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus mens. 10. dies 6.
64Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0555D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus dies 13.
65Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0556C (auctor c.945–1004)
Deinde post dies aliquantos ingressus Lateranense Episcopium per dies 8. depraedatus est illud, partemque maximam direxit Constantinopolim Heraclio Imperatori, et sic ordinatus est sanctissimus Severinus.
66Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0559A (auctor c.945–1004)
Cumque per duodecim dies in civitate Romana demoratus per diversa loca plurima dona obtulisset, omnia quae erant in aere ad ornatum civitatis deposuit.
67Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0562C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Epicopatus menses 11. dies 22.
68Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0562C (auctor c.945–1004)
BENEDICTUS, iunior natione Romanus, patre Ioanne, sedit menses 10. dies 12. Hic a puerili aetate in scripturis et cantilena doctissimus et benignus, suscepit divales iussiones Constantini magni Principis ad venerabilem clerum et populum, atque felicissimum exercitum Romanae civitatis, per quas concessit, ut qui electus fuerit in Sede Apostolica e vestigio absque tarditate Episcopus ordinetur.
69Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0562D (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 2. dies 15.
70Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0563B (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 2. dies 18.
71Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0563C (auctor c.945–1004)
Quod videns exercitus post aliquantos dies flexus cum clericis subscripsit, et, ut mos est, legatos ad excellentissimum Theodorum exarchum direxit.
72Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0564A (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus menses 2. dies 23.
73Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0566A (auctor c.945–1004)
Post cuius obitum cessavit Episcopatus mensem 1. dies 18.
74Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0566C (auctor c.945–1004)
SISINNIUS, natione Syrus, patre Ioanne, sedit dies 20. Qui vir podagrico ac chiragrico humore ita detinebatur astrictus, ut sibi propriis manibus cibum exhibere non valeret.
75Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0566C (auctor c.945–1004)
Et cessavit Episcopatus mensem 1. dies 28.
76Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568A (auctor c.945–1004)
Non post multos hos dies venit nuntius a Sicilia, qui Philippum haereticum a principali vertice depulsum innotesceret, ac Anastasium orthodoxum Augustalia sceptra suscepisse nuntiaret.
77Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568B (auctor c.945–1004)
Caeterum post tanti Pontificis obitum cessavit Episcopatus dies 40.
78Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0570B (auctor c.945–1004)
Sed et castrum Narniae a Longobardis pervasum est, ac post aliquot dies, Basilius Dux, Iordanes Cartularius, Ioannes Subdiaconus cognomento Lurion consilium inierunt, ut Pontificem interficerent.
79Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499B (auctor 1000)
Cum vero appetitus gulae ultra modum in sumendis alimentis rapitur, atque idcirco humorum receptacula gravantur, habet exinde animus aliquem reatum, non tamen usque ad prohibitionem percipiendi sancti mysterii, vel missarum solemnia celebrandi, cum fortasse aut festus dies exigit, aut exhiberi mysterium, pro eo quod sacerdos alius in loco deest, ipsa necessitas compellit.
80Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0735B (auctor fl. 923)
( Ad oram cod., EPISINALIFFA). Ianuarii suprema dies statuit triduana, Haec finire sequens studuit certamina mensis.
81Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0740B (auctor fl. 923)
Una dies istum voluit sic ludere ludum, His ducibus, Godefredo, nec non et Odone; Belligeri fuerant Uddonis consulis ambo.
82Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0743B (auctor fl. 923)
Interea caedis validae corrupta procellis Urbs patitur gladium exterius, loeti quoque pestis Eheu nobilium plebes penitus laniabat; Interius nec erat nobis tellus, obeuntum Que praebere sepulturam membris potuisset Comminus; ulla dies nec erat, quae non generasset Urbanos interque suburbanos truculentos Bella, nec ulla abiit prope quae non interfectos Pestiferos secum duxisset ad antra gehennae.
83Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0763A (auctor fl. 923)
Haec igitur dies, fratres charissimi, a fidelibus Christi longe lateque per orbem diffusis congrua devotione tota in celeberrimae solemnitatis laude expenditur.
84Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0769D (auctor fl. 923)
Et propterea praecipiunt sancti canones, ut qui infringit unum diem in Quadragesima, quadraginta dies pro uno die solvat auctori Deo suo.
85Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0774A (auctor fl. 923)
Siquidem pro certo sciebant ipsi primates nullo melius alio modo dies constare, ac fine tenus mundi perseverare stabilitam coelitus Christianitatem.
86Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1321C
XV. Si quis homicidium fecerit et fugam petierit, parentes ipsius iura reddant intra dies paucos: postea parentes patriae restituuntur aut ipsi de patria vadant, vel pretium dimidium reddant, et sic securi in sedibus sedeant.
87Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1322C
XXVIII. Si quis causa furti suspicionem habuerit, et non ei titulus rei ipsius inter dies XX consignetur, usquequo veritas probetur.
88Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326B
Arreum anni tridui dies et noctes sine sede et somno, nisi paulisper; vel CL psalmis cum X canticis stando et orando in omni hora, XII quoque flectiones genuum flectuntur in omni hora orandi, et palmae supernae ad orationem.
89Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326C
Arreum anni XII dies et noctes super XII buccellas mensurae de tribus panibus.
90Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326D
Arreum anni XL dies et noctes in pane et aqua, et duae superpositiones unicuique hebdomadae XL psalmi, et XL inflectiones in unaquaque hora orandi.
91Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326D
Arreum anni L dies et noctes in pane et aqua in mensura LX psalmi et LX inflectiones in unaquaque hora orandi.
92Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326D
Arreum anni dies C in pane et aqua missa in omni hora orandi poenitentia illorum per longum quorum arreum in his praedictis emittitur, sine carne et vino et butyro et lacte dulci agatur.
93Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326A
VI. Si laicus fuerit XL dies poeniteat, et det pecuniam quando arbitratus fuerit sacerdos, aut iustus quisquam.
94Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1299D
Eadem ait: Filius allatus servus est eiusdem, nisi depretiatur, nec noxa eius maculabit ecclesiam si protervus sit, si tamen inquantum valet corripuerit filius allatus ecclesiae: si intra C dies ab ea discesserit, nullam potestatem habebit, sed ad nutrientium ius pertinebit: si ecclesia pecuniam sumpserit a parentibus inquantumcumque nutrientium more parentum erit filius: si infans mortuus fuerit per negligentiam, VII annis poeniteant, quia Christum necaverunt.
95Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1302B
Si autem in termino loci sancti occiderit in quo laici hospitantur, anno uno: indulgemus vero posteriora tempora L dies; quia non locus sanctus dicendus est in quem homicidae cum spoliis, fures cum furtis, adulteri et periuri, et praecones, et magi intrant.
96Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1303D
Item: A partu per 36 dies si masculus, si vero filia 46 dies.
97Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1307B
Psalmus dicit: Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos (Psal. LIV, 24) .
98Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0017C (auctor fl. 1150)
Huius rei argumenta sunt labores innumeri, transmetatio terrarum, obsequia principum, studia in longum protelata, et caetera huiusmodi in quibus homines consumunt dies suos.
99Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0017D (auctor fl. 1150)
Forte sublimis et magnus vis apparere, sed in omni labore tuo quo laboras sub sole, hoc assequi non poteris, quia semper meliores et sublimiores supra te aspicies, quorum comparatione quasi nanus inter gigantes reputaberis, et videberis in vanum deduxisse dies tuos, cum tamen nulla iactura gravior sit quam temporis.
100Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0020D (auctor fl. 1150)
Nec loquor modo solstitium naturale, cum sol iste visibilis gradu reciproco a nobis avertitur, vel ad nos convertitur; non illud solstitium miraculi, quod ad Gabaon factum est, ubi filiis Israel pugnantibus sole defixo in medio coeli, dies duplicata est ut consequerentur victoriam de hostibus.
101Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0022B (auctor fl. 1150)
Lex siquidem dies fuit quae fugatis ignorantiae tenebris cultum unius Dei docuit ostendens quid Deo, quid proximo deberemus: quae poena peccatis, quae remuneratio virtutibus reponeretur.
102Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0022B (auctor fl. 1150)
Haec autem dies non fuit sufficiens ad expugnationem hostium spiritalium: quia lex habebat vocem praecipientem non gratiam adiuvantem.
103Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0039C (auctor fl. 1150)
An non vere caecus qui ait: Cor meum conturbatum est, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum (Psal. XXXVII) Similiter et aridus qui dixit: Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut foenum arui (Psal. CI) . Et alibi de claudis dicitur: Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis (Psal. XVII) . Et caeci quidem ignorando Deum, claudi per defectum bonorum operum, aridi sine humore virtutum.
104Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0040D (auctor fl. 1150)
Ut autem ad nostram aedificationem haec referamus, dies nostra est claritas piae conversationis, de qua dicitur: luceat lux vestra coram hominibus (Matth. V) . Mane huius diei bonae vitae inchoatio, sero eiusdem consummatio.
105Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0050B (auctor fl. 1150)
De his uberibus in Canticis sponsus ad sponsam loquitur dicens: Duo ubera tua, sicut duo hinnuli capreae gemelli, qui pascuntur in liliis donec aspiret dies, et inclinentur umbrae (Cant. II) . De ubere etiam Synagogae, in lege Moysi scriptum est: Pecus cum genitum fuerit, septem diebus erit sub ubere matris, ab octavo autem die et deinceps poterit offerri Domino (Levit. XXII) . Ubi per septem dies, vita carnalis, per octavum diem, vita spiritalis designatur.
106Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0062C (auctor fl. 1150)
Nemo confidat in iuventute vel in fortudine sua, post diuturnitatem temporis promittens sibi dies poenitentiae, et gratiam reconciliationis: quoniam qui hodie est, forsan non erit cras: et multi longa arripientes itinera, media via substiterunt.
107Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0069D (auctor fl. 1150)
Homo iste qui plantavit arborem, Deus est: arbor, mundus: cuius ramusculi, tempora quarumlibet creaturarum in genere suo accipiuntur: fructus, quaelibet curae et voluptates huius seculi, quibus mundi huius amatores libenter occupantur: viator, homo qui quasi fumus cito praeterit: flumen vero, mortis impetus accipiendus est: aves, sunt anni et dies quibus vita humana semper corroditur, et ad defectum tendit.
108Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0074C (auctor fl. 1150)
Calceamenta quae fructus mortui animalis sunt, fructum beatae illius vitae significare possunt, quam Christus sanguine suo nobis acquisivit, de qua dictum est: Vivificabit nos post duos dies, in die tertia suscitabit nos (Oseae. VI) . Qui ergo semen fratris sui verbum veritatis seminando, spiritaliter exhortando suscitare negligit, discalciabitur id est fructu vitae aeternae privatus in facie Ecclesiae et sanctorum angelorum apparebit, eo quod fratrem suum, quem spiritali doctrina lucrari potuit, perversa doctrina a via salutis separavit.
109Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0086A (auctor fl. 1150)
Primi sunt qui vitam suam tam sancte instituerunt, ut incedentes in omnibus mandatis Domini sine querela a via iustitiae non exorbitent et in dies seipsis meliores effecti per bona opera Deo appropinquant.
110Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0098A (auctor fl. 1150)
Debuit tamen, licet non purificari, tamen dies purificationis observare: quia et ipsa nata sub lege paritura erat masculum, qui venit non solvere legem, sed adimplere (Matth. V) . Ipsa etenim est mulier, quae concepto semine peperit masculum: Mulier dico conditione, non fragilitate: natura non mollitie.
111Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0099A (auctor fl. 1150)
Huic expositioni ratio numeri quem praemisimus concordare alicui videbitur, qui continet dies septem, triginta tres.
112Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0099A (auctor fl. 1150)
Dies igitur purgationis beata Virgo observavit, non tam pro necessitate purificationis, quam pro sacramento, ut diximus, mysticae significationis.
113Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0100C (auctor fl. 1150)
Hoc etiam per tempus purificationis ostenditur, ubi nominantur dies septem et triginta tres: et inprimis quidem septem diebus admittitur ad consortium hominum, postmodum expletis triginta tribus diebus adducitur ad templum.
114Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0100C (auctor fl. 1150)
Per septem itaque dies, quibus universum tempus volvitur, universitatem temporis intellige, quibus debemus ad communionem hominum admitti, hoc est, fraternae charitati studere.
115Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0100D (auctor fl. 1150)
Per dies triginta tres illud beatae purificationis tempus intelligendum puto, quando quasi triginta trium annorum occurremus omnes in virum perfectum iuxta mensuram aetatis plenitudinis Christi, quando ingrediemur in Sancta sanctorum, id est in templum non manufactum in coelestibus, quando, sicut scriptum est, purificabimur ab omni inquinamento carnis et spiritus (II Cor. VII) . Ibi fratres, plene cognoscentes et cogniti, lux vestra non lucebit in tenebris, sed manifesta luce operum et cordium portabitis lucernas ardentes in manibus vestris: Lucernas dico non solum glorificati corporis, sed conscientiae lumine divini amoris radiantis.
116Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0103A (auctor fl. 1150)
Adhuc quadraginta dies, et Ninive subvertetur (Ionae. III) . Multifarie multisque modis, fratres dilectissimi, loquitur nobis Deus, modo scripturis, modo sermonibus et exemplis erudiens nos, ut abnegantes impietatem et secularia desideria sobrie, iuste, et pie vivamus in hoc seculo (Tit. II) . Ecce enim per vocem Domini salutarem iam omnes viam salutis audivimus qualiter ambulandum sit in ea, quae praemia sint reposita gradientibus per illam: sed his omnibus minus quam oporteret affecti semper parvuli sensibus invenimur, recte comparati his qui audientes non intelligunt, vel caecutientes superveniente lumine fiunt magis tenebrosi.
117Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0103C (auctor fl. 1150)
Non delectat nos aeternae illius promissionis iocunditas, non sustinemus tribulationes vitae praesentis, per quas oportet in vitam intrare, sed in utroque deficientes, illud improperium puerorum ludentium in foro suscipimus, qui dicunt: Cantavimus vobis tibiis, et non saltastis: lamentavimus, et non plorastis (Luc. VII) . Videns tamen propheta in spiritu per dies paenitentiae reparandam esse peccatoribus viam salutis, repromissionem solatii seculis supervenientibus confidenter denunciabat dicens: Adhuc quadraginta et caetera.
118Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0103C (auctor fl. 1150)
Quasi diceret: Ducat iam in bonis dies suos, affluat delitiis, sequatur voluptates: adhuc tamen venient quadraginta dies in quibus Ninive subvertetur: Ninive, inquam, illa ampla et spaciosa itinere dierum trium, portis et muris similiter extructa, inclyta in regnis, caput imperii, domina populorum, talis, inquam, et tanta quadraginta dierum numero subvertenda est.
119Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0104A (auctor fl. 1150)
Et multi quidem per hanc portam intrant, sed plures per eam, quam diximus corporalem voluptatem: eo quod ingressus patentior, via planior et suavior quae ducit ad illam: quod probant hi qui in comessationibus et ebrietatibus, in cubilibus et impudicitiis consumunt dies suos: qui induuntur purpura et bysso et epulantur quotidie splendide sternentes lectos suos et triclinia tapetibus ex Aegypto: qui varia oblectamenta foris sensibus ingerunt, et intus per illicita desideria distrahuntur.
120Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0104D (auctor fl. 1150)
Et ecce adsunt quadraginta dies illi, in quibus subvertenda est, bona tamen subversione: ut destruatur in ea regnum peccati, et convertatur ad Dominum Deum suum.
121Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0106A (auctor fl. 1150)
Videres huiuscemodi homines, oblitos mandatorum Dei, etiam ipsos dies ieiuniorum in derisum sibi potius, quam in fructum convertere: quia, etsi quandoque ieiunent, neque integre, neque pie, neque sobrie ieiunant.
122Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0196C (auctor fl. 1150)
Tertii vero, qui de hoc convivio non comedunt sed contemnunt, sunt reges gentium, principes provinciarum, pastores Ecclesiarum, imo desertores caeteri quoque amatores huius seculi, qui mollibus vestiuntur, et epulantur quotidie splendide, quibus parum est vestigia passionis Christi non imitari, nisi vita et conversatione crucem Christi quantum in ipsis est persequantur; horum plane convivium figuratur recte in illo Herodis facto, de quo in Evangelista legitur: Cum adesset enim dies natalis eius, fecit convivium principibus, et tribunis suis, et primis Galilaeae, quibus convivantibus, Herodias saltavit coram rege, et placuit simul discumbentibus, cui dum rex offerret munus pro arbitrio, illa petiit caput Ioannis Baptistae (Matth. XIV) . Herodes pelliceus, Herodias gloriosa, Ioannes Dei gratia interpretatur.
123Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0150D (auctor fl. 1150)
Ecce aliquis vilis homuntio, pauper muliercula, carnem suam cilicio domant, vigiliis et ieiuniis mortificantur tota die, panem, quem manu et arte quaeritant, pauperibus distribuunt, et omnino non recedunt a vestigio Dominicae passionis, cum econtrario nobiles et prudentes huius seculi in luxu divitiarum, in voluptatum affluentia, et in desideriis hominum consumant dies suos, in tantum elongati a cruce Domini, ut illos solos miseros reputent, qui Dominicae passionis miseriam fideliter imitantur.
124Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0202A (auctor fl. 1150)
cum novissima eorum amara sint quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps; eorum, inquam, qui in cubilibus et impudicitiis consumunt dies suos, studentes ferculis, et saporibus, et calicibus epotandis, ac perficere curam carnis in desideriis.
125Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0202A (auctor fl. 1150)
Veni, inquit, alter alteri, satiemur uberibus, fruamur cupitis amplexibus, donec illucescat dies (Prov. VII) . Quis enim novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum, et spiritus iumentorum descendat deorsum? (Eccl. III) Nostrum, inquiunt, totum est quod vivimus.
126Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0207B (auctor fl. 1150)
Quam multi sunt in saeculo, qui Spiritum mundi prona mente sequuntur, in hoc se liberos aestimantes, si dies suos in vanitatibus huius vitae consumant, non reducentes ad memoriam, quoniam extrema gaudii luctus occupat, et novissima talium in interitum vadunt.
127Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0225B (auctor fl. 1150)
Fructus arboris huius plenius noverunt, qui implicuerunt se voluptatibus huius vitae, ducentes in bonis dies suos, et hanc sibi partem statuerunt uti deliciis et frui bonis.
128Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0247A (auctor fl. 1150)
Ideo autem aurora nativitati eius congruit, quia illa surgente quodammodo, et nox lucida, et dies videtur obscura.
129Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0247A (auctor fl. 1150)
Et solet plerunque per noctem mortalis vitae fragilitas designari, sicut scriptum est: Anima mea desideravit te in nocte (Psal. XLI) . Et per diem divinae gratiae illuminatio, teste Paulo, qui dicit: Nox praecessit, dies autem appropinquavit (Rom. XIII) . Nascente ergo Maria quasi aurora quaedam surrexit, quia et nox humanae fragilitatis in ea fuit lucida per gratiam, et dies divinae gratiae quodammodo obscuratus fuit per fragilem naturam.
130Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0247B (auctor fl. 1150)
Per diem autem quandoque claritas futurae vitae designatur, ut ibi: Quoniam melior dies una in atriis tuis super millia (Psal. LXXXIII) . Recte ergo electa ut sol esse dicitur beata virgo Maria, quia sicut sol claritate luminis et maioritate caeteris syderibus antefertur, sic in coelestis vitae gaudio illa sanctis omnibus iocunditate et gloria supraponitur.
131Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0266D (auctor fl. 1150)
Aestate autem futurae vitae claritas accipienda est, sicut in Evangelio Dominus dicit de arboribus: Cum producunt ex se fructum, scitis quoniam prope est aestas, quae ideo aestati comparatur, quia ea adveniente, et moeroris nostri nubila transeunt, et vitae dies aeterni solis claritate fulgescunt.
132Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0274C (auctor fl. 1150)
Nox autem vita praesens, dies autem futura vita intelligitur.
133Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0274C (auctor fl. 1150)
Sol ergo diem illuminat, quia Deus qui est verus sol, vitam illam beatam supra praesentia clarificat, et sicuti ipse totus lux est, ita et illa vita tota est dies sine omni nube obscuritatis.
134Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0274C (auctor fl. 1150)
Noctem vero illam luna et stellae illuminant, quum in vita praesenti sancta Ecclesia, et sancti Dei in ea militantes sive triumphantes miraculis, eruditione, conversatione eam illuminant, longe tamen aliter, quam dies illuminata sit.
135Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0286B (auctor fl. 1150)
Debet, inquam, esse in expectatione finis sui suspensus, et quia hora mortis nil est incertius, dicere in corde suo: Ecce dies mei praetereunt, hodie vel cras moriar, venit iam Iudex ille supremus.
136Achardus S Victoris, Epistolae Achardi, 196, 1382C (auctor fl.1125)
Porro vestram flagitamus celsitudinem, et precibus obsecramus instantissimis, ne vester ille tepescat affectus, quem, vivente piae memoriae patre et praedecessore meo Gilduino abbate, vestra erga nos habuit pietas, ne contrahatur aliquatenus illa pristina vestrae charitatis latitudo; sed quo magis nunc indigemus, eo magis amplietur in dies.
137Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0777 (auctor 947-1030)
Spes iuvenum, ventura dies, qui discere nolunt (59).
138Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0514C (auctor 969-988)
Ita opus placens dum oculis crebrius ingeretur, indissolubilis amor in dies augmentabitur.
139Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0517A (auctor 969-988)
Utinam adsit ea dies qua honeste liceat vestris interesse obsequiis.
140Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0526B (auctor 969-988)
Mensis erat November, VII Idus agebatur dies, quando in hoc loco constituti sunt fratres, et cum illa Tingensi abbatiola Mosomense coenobium nomen habuit et participium, ut cum verbo praepositionis adverbium fieret coniunctionis, servans tenorem praenominis propter mentales affectus coniunctionis.
141Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 60 (auctor -c.1150)
Ac per hoc, licet corporali presentia montium, vallium arduarum Alpium, densorum nemorum, immensarum paludum sinistra sequestratione seiunctus, indissolubili tamen vobis ardore coniunctus vos dies et noctes amoris ulnis indesinenter amplector, vobis adhereo, vobis anhelo, fecunditate vestra gaudeo, infortunio, quod absit, non secus te ipso mereo.
142Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0924D (auctor fl. 964)
Qui eum audisset eum, fecit ita, et infra paucos dies recessit stimulus eius.
143Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0928D (auctor fl. 964)
Permansit autem faciens iugiter quatuor dies, et post haec vocavit me dicens: Sequere me.
144Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0934B (auctor fl. 964)
Cur desperabit aliquis peccator de venia, si ad Dominum ex toto corde convertatur, cum supradictus imperator septem millia occidens lamentando et se reum agnoscendo veniam intra paucos dies potuit promereri?
145Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0936D (auctor fl. 964)
In tali namque tenore facta fuit illa descriptio, ut si quos imperator morti damnasset, usque triginta dies servarentur illaesi, quos regis ira iudicaret severius, et eorum sententia esset suspensa, quatenus in spatio triginta dierum ira quiescente, probasset iustum an iniustum, et quod iustum probasset, hoc agere studuisset.
146Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0537C (auctor fl. 820)
Isti autem sunt dies tredecim, in quibus eis propter amorem Dei et honorem sanctorum dierum, excepto provenda sua, si non amplius, vel talis consolatio danda est: id est inter duos, panis unus vassallorum talis qui fiunt ex modio uno triginta; et unicuique cuiuslibet generis pulmenti media libra: et unicuique plenus calix, si fuerit unde, de vino, sin autem de cervisa fratrum.
147Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0538A (auctor fl. 820)
Similiter etiam isti sunt dies quibus eis ab opere Dominicoparcendum est (excepto illud ad victum praeparandum pertinet): Nativitas Domini, S. Stephani, S. Ioannis, Natale Innocentium, Octaba Domini, S. Theophaniae, Missa domnae Balthildae, Purificatio S. Mariae, Primo die ieiuniorum Quadragesimae, adeo ut spatium habeant confessiones suas renovare; Coena Domini, Parasceve, Sabbato sancto, Quarta feria in Pascha, Rogationes, triduo; Ascensio Domini, S Ioannis Baptistae, S. Petri, S. Marcellini, S. Firmini, S. Martini, S. Andreae, Vigilia Natalis Domini.
148Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0538A (auctor fl. 820)
Et illi dies de quatuor temporibus.
149Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0540B (auctor fl. 820)
Istum numerum ideo taliter ordinavimus, ut per dies singulos anni, qui sunt CCCLXV, semper duos corbos habeat; qui simul sunt corbi DCCXXX. Ideo autem XX addere fecimus, ut antea supercrescat quam deficiat.
150Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0541A (auctor fl. 820)
Sed quia omnis substantia nostra, quae per ministros nostros dispensanda est, semper magis volumus ut supercrescat, quam deficiat: addimus adhuc ex eo quod de molinis venit modium unum, et fiunt quotidie panes CCCCL, de molinis XV. Collecto igitur numero per singulos dies fiunt in totum in anno modia V. CCCCLXXV; addamus etiam XX de illis molinis, et fiunt V. D. Ex quibus III. DCL de spelta; reliqua vero I. DCCCL de molinis venire debent.
151Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0541D (auctor fl. 820)
Similiter de vassallis nostris; similiter etiam ad portam; quorum numerus certus esse non potest, si eodem sensu, quem supra diximus, per dies, per septimanas, per menses, quando minime, quando mediocriter, quando maxime dat, aestimare coeperit, putamus eum omnino invenire posse, unde per totum annum valeat transire.
152Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0544D (auctor fl. 820)
In nativitate Domini III, in S. Stephani II, in S. Ioannis II, in natale Innocentium I, in S. Silvestri I, Octava Domini I, in Theophania II, Octava Epiphaniae I, sanctae Agnetis I, dedicatio S. Ioannis, et Balthildis I, Purificatio sanctae Mariae II, S. Agathae I, S. Vedasti I, S. Gregorii I, S. Benedicti I, Annuntiatio S. Mariae I, Philippi et Iacobi II, S. Ioannis Baptistae I, S. Petri II, S. Pauli I, S. Martini I, S. Iacobi I, Dedicatio S. Petri I, Dedicatio S. Stephani I, S. Laurentii I, Assumptio S. Mariae I, S. Bartholomaei I, S. Ioannis I, Nativitas S. Mariae I, S. Matthaei I, S. Mauritii I, S. Firmini I, S. Michaelis I, S. Dionysii I, Simonis et Iudae I, Omnium sanctorum II, S. Quintini I, S. Martini I, S. Ceciliae I, S. Andreae I, Fusciani et Victorici I, S. Thomae I, In Coena Domini II, in Sabbato sancto I, in sancto Pascha III, et per hebdomadam totam II, in Ascensione Domini II, in Pentecoste III, post vindemias I, dies Dominici XLVIII, sabbatum similiter, festivitates sanctorum L.
153Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0545C (auctor fl. 820)
Si vero domnus abbas, aut praepositus, vel decanus, propter cuiuslibet infirmitatem, die, duobus, tribus vel aliquanto amplius ei potum mutare praeceperit, non tamen ullo modo ipse iunior cellerarius, aut ille qui ei solatium praestat, aut alteri dare, aut ultra denominatos dies eidem idipsum dando protendere praesumat.
154Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0547B (auctor fl. 820)
Ut autem haec ita servari possint, semper decanus et cellerarius per plures dies antea provideant quomodo ista dispositio nullatenus turbetur, neque per occasionem infirmitatis alicuius, neque propter causam itineris, si evenerit, vel propter quamlibet novam surgentem necessitatem, vel etiam propter domini abbatis aut praepositi quamcunque iussionem.
155Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 1; 7 (auctor c.624-704)
Unde fieri necesse est, ut per aliquot dies in eadem hospita ciuitate diuersorum hospitentur turbae populorum, quorum plurima camelorum et equorum asinorumque numerositas, mulorum nec non et boum masculorum, diuersarum uectorum rerum, per illas politanas plateas stercorum abominationes propriorum passim sternit, quorum nidor non mediocriter ciuibus inuehit molestiam, quae et ambulandi inpeditionem praebent.
156Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 17; 7 (auctor c.624-704)
De hoc itaque sale terrae in Siciliae monte reperto nobis sanctus intimauit Arculfus, qui illud per aliquot dies in Sicilia manens uisu et gustu atque tactu conprobauit esse uerum salsissimum sal.
157Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 28; 1 (auctor c.624-704)
Damascus ciuitas regalis magna, ut Arculfus refert, qui in illa per aliquot hospitatus est dies, in campo posita lato, amplo murorum ambitu circumcincta, insuper etiam et crebris turribus communita, plurima extra muros habens in circuitu oliueta, quam et magna IIII flumina interfluentia gaudenter laetificant.
158Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 1; 1 (auctor c.624-704)
Arculfus saepe memoratus ab Alexandria reuersus per aliquot dies in Creta hospitatus est insula et ab ea nauigans Constantinopolim appetiuit, in qua per aliquot demoratus est menses.
159Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 6; 3 (auctor c.624-704)
Haec mihi Arculfus scribenti de eodem dictauit monte, qui propriis illum oculorum aspexit obtutibus noctu ignitosum, die uero fumosum; eius quoque tonitraalem sonitum propriis aurium audiuit auditibus in Sicilia per aliquot hospitatus dies.
160Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0780D
Sed et hoc etiam non esse praetereundum videtur quod nobis sanctus Arculfus de huius civitatis in Christo honorificentia praefatus narravit, inquiens: Diversarum gentium undique prope innumera multitudo XV die mensis Septembris anniversario more in Hierosolymis convenire solet ad commercia mutuis [Al., motuis] venditionibus et emptionibus peragenda. Unde fieri necesse est ut per aliquot dies in eadem hospita civitate diversorum hospitentur turbae populorum, quorum plurima camelorum et equorum asinorumque numerositas mulorum, necnon et boum [Al., bovum] masculorum diversarum vectorum rerum, per illas politanas plateas stercorum abominationes propriorum passim sternit: quorum nidor non mediocriter civibus invehit molestiam, quae et ambulandi impeditionem praebent.
161Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0801A
Unde et Dominus in Evangelio per similitudinem ad apostolos dixisse creditur: Vos estis sal terrae, etc. (Matth. V.) De hoc itaque sale terrae in Siciliae monte reperte nobis sanctus intimavit Arculfus, qui illud per aliquot dies in Sicilia manens visu et gustu atque tactu comprobavit esse verum salsissimum sal.
162Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0805B
Damascus civitas regalis magna, ut Arculfus refert, qui in illa per aliquot hospitatus est dies, in campo posita lato, amplo murorum est ambitu circumcincta, insuper et crebris turribus communita, plurima extra muros habens oliveta, quam et magna flumina quatuor interfluentia gaudenter laetificant.
163Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0807C
Arculfus saepe memoratus, Alexandria reversus, per aliquot dies in Creta hospitatus insula, et ab ea navigans Constantinopolim appetivit, in qua per aliquot demoratus est menses.
164Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0814C
Eius quoque tonitrualem sonitum propriis aurium audivit auditibus, in Sicilia per aliquot hospitatus dies.
165Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0731C
Sed et multa alia hisdem diebus, quibus in Cloensi coenobio sanctus hospitabatur, revelante Spiritu Sancto prophetavit; hoc est, de illa quae post dies multos ob diversitatem Paschalis festi orta est inter Scotiae Ecclesias discordia, et de quibusdam angelicis frequentionibus sibi manifestatis: quibus quaedam intra eiusdem coenobii septa ab angelis tunc temporis frequentabantur loca.
166Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0733C
Aidus enim rex, apud quem vinculatus es, de hoc mundo te praecedet, et post aliqua exilii tempora triginta annis in gente tua rex regnaturus eris, iterumque de regno effugaberis, et per aliquos eiulabis [Fort. exulabis] dies; post quos a populo renuntiatus [F. reinvitatus ut infra] per tria regnabis brevia tempora. » Quae cuncta iuxta vaticinationem Sancti plene expleta sunt.
167Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0733C
Cui sanctus sic profatur: « Nonne Sabbati dies hodierna est?
168Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0736B
» Qui surgens gaudenter a Sancto susceptus, ad Baitheneum tunc temporis in campo Longo praepositum commorantem, post aliquot est emissus dies in pace commigrans.
169Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0737B
Similiter et alter post septem alios dies infirmatus eiusdem in fine hebdomadis ad Dominum feliciter migravit.
170Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0737B
XIX. Dum per aliquot dies in insula demoraretur Scotia vir beatus, alicuius loci terrulam, mari vicinam, baculo percutiens, ad comites ait: « Mirum dictu, o filioli, hodie in hac huius loci terrula quidam gentilis senex, naturale per totam bonum custodiens vitam, et baptizabitur, et morietur, et sepelietur.
171Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0740D
» Itaque idem Ernanus post non multos dies quadam molestatus aegrimonia ad Sanctum volens reportatus est; cuius in perventione valde gavisus ire obvius ad portum coepit.
172Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0741C
Sanctus: Idcirco, ait, nolo tibi de illo tuo comite nocuo nunc manifestius aliquid edicere, ne eius crebra recordatio nimis te moestificet, donec veniat dies, qua eiusdem rei veritatem probabis.
173Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0742A
Nam de Aquilonari Hiberniae regione quaedam hospita grus, ventis per longos aeris agitata circuitus, post nonam diei horam valde fessa et fatigata superveniet, et pene consumptis viribus coram te in littore cadens recumbet, quam misericorditer sublevare curabis, et ad propinquam deportabis domum; ibidem hospitaliter receptam per tres dies et noctes ei ministrans sollicite cibabis, et post expleto recreata triduo nolens ultra apud nos peregrinari, ad priorem Scotiae dulcem, unde orta est, remeabit regionem, plene resumptis viribus.
174Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0742B
Tum proinde aqua de quodam proximo ad manus lavandas fonticulo ad Sanctos in aeneo defertur vasculo; quem cum sanctus Columba accepisset, ad abbatem Concellum a latere sedentem, sic profatur: « Ille fonticulus, o Congelle de quo haec effusa nobis allata est aqua, ei veniet dies quando nullis usibus humanis aptus erit.
175Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0746C
Talem eulogiam eadem soror et nutricia de manu fratris accipiens, in pariete super lectum suspendit, casuque post aliquantos contigit dies, ut idem viculus cum supra dictae domuncula feminae flamma vastante totus concremaretur.
176Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0747B
X. Alio in tempore, vir beatus cum in Pictorum provincia per aliquot demoraretur dies, audiens in plebe gentili de aliquo fonte divulgari famam, quem quasi divinum stolidi homines, diabolo eorum obcaecante sensus, venerabantur; nam de eodem fonticulo bibentes, aut in eo manus vel pedes de industria lavantes, daemoniaca, Deo permittente, percussi arte, aut leprosi, aut lusci, aut etiam debiles, aut quibuscunque aliis infestati infirmitatibus revertebantur, ob quae omnia seducti gentiles, divinum fonti deferebant honorem; quibus compertis, Sanctus alia die intrepidus accessit ad fontem.
177Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0750D
Quem cum tali commendatione de sancti manu viri suscepisset commendatum, post paucos dies dolose agens crudeli eum iussione trucidavit.
178Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0751A
Et post dies aliquot autumnalium mensium, eo iubente, scrofa nucum impinguata nucleis iugulatur, necdum aliis eiusdem viri iugulatis suibus.
179Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0751B
XIX. Alio quoque in tempore, cum vir beatus in Pictorum provincia per aliquot moraretur dies, necesse habuit fluvium transire Nesam.
180Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0752A
XX. Illo in tempore quo sanctus Columba in Pictorum provincia per aliquot demorabatur dies, quidam cum tota plebeius familia verbum vitae per in terpretatorem, sancto praedicante viro, audiens credidit, credensque baptizatus est, maritus cum marita, liberisque, et familiaribus.
181Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0755A
Nulla, ut nobis traditum est, transire poterat dies, qua non aut cervum, aut cervam, aut aliquam reperiret in veru infixo cecidisse bestiam.
182Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0758B
Nam cum navis eius a terris per quatuordecim aestivi temporis dies totidemque noctes plenis velis, austro flante vento ad septentrionalem plagam coeli directo excurreret cursu, eiusmodi navigatio ultra humani excursus modum et inremeabilis videbatur.
183Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0758D
Ecce enim nunc Cormacus cum suis nautis faciem lacrymis irrigans ubertim Christum intentius precatur, nos ipsum orando adiuvemus, ut austrum flantem ventum usque hodie per quatuordecim dies nostri miseratus in aquilonem convertat; qui videlicet aquiloneus ventus navem Cormaci de periculis retrahebat.
184Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0759A
Per multos post dies et navis Cormaci ad terras reducta est, et pervenit Cormacus ad sanctum Columbam, et se, donante Deo, facie ad faciem cum ingenti omnium admiratione repraesentavit, et non mediocri laetatione.
185Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0759B
XXXI. Alio in tempore cum in Scotia per aliquot dies Sanctus conversaretur, aliquibus ecclesiasticis utilitatibus coactus, currum, ab eo prius benedictum, ascendit iunctum, sed non insertis primo, qua nescio negligentia accedente, necessariis obicibus per axionum extrema foramina.
186Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765A
XV. Alia itidem die, dum vir venerandus in Iova conversaretur insula, mane primo suum advocat saepe memoratum ministratorem Diormitium nomine, eique praecepit, inquiens; Sacra celeriter Eucharistiae ministeria praeparentur, hodie enim natalis beati Brendini est dies.
187Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0767D
XXII. Alio in tempore, cum sanctus vir in Hymba commaneret insula, gratia sancti Spiraminis super eum abunde et incomparabiliter effusa, per triduum mirabiliter mansit, ita ut per tres dies totidemque noctes intra obseratam et repletam coelesti claritudine domum manens, nullum ad se accedere permitteret, neque manducans, neque bibens.
188Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0768A
Qui tamen Baitheneus in Egea insula venti contrarietate detentus usquequo illi trinales illius incomparabilis, et honorificae visitationis dies, et totidem noctes terminarentur, adesse non potuit.
189Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0771D
Quam cum talem promissionem minister iuxta Sancti voluntatem flexis genibus terminasset, vir venerandus consequenter sic profatur: Haec in sacris voluminibus dies Sabbatum nuncupatur, quod interpretatur requies; et vere mihi haec est Sabbatum hodierna: quia huius praesentis laboriosae vitae mihi ultima est; in qua post meas laborationum molestias sabbatizo; et hac sequenti media nocte venerabili Dominica, secundum eloquia Scripturarum, patrum ingrediar viam.
190Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0774C
Eadem quoque hora aliam visionem aliter revelatam unus ex eis qui viderant, Christi miles valde senex, cui nomen etiam potest dici Ferreolus, qui inter aliorum S. Columbae monachorum reliquias, et ipse S. Monachus in Dorso Thomae sepultus cum sanctis resurrectionem exspectat, mihi Adomnano illo iuvene in tempore cum grandi retulerat testificatione dicens: Illa in nocte, qua S. Columba de terris ad coelos felici et beato fine transiit, ego et alii mecum viri laborantes in captura piscium in valle piscosi fluminis Fende, subito totum aeri illustratum coeli spatium vidimus, cuius miraculi subitatione permoti, oculos ad Orientem elevatos convertimus; et ecce quasi quaedam pergrandis ignea apparuit columna, quae in illa nocte media sursum ascendens, ita nobis videbatur mundum illustrare totum, sicuti dies aestivus et meridianus sol.
191Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0775B
Nam per tres illas exsequiales dies et noctes grandis sine pluvia facta est ventosa tempestas, qua fortiter prohibente nullus hinc et inde navicella vectus transfretare poterat.
192Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0471B (auctor 1068-1081)
([11.] Cap. 10.) Sedit igitur domnus et pater noster Willehadus post ordinationem suam annos duos, menses 3, dies 26, praedicavitque tam Fresos quam Saxones post martyrium sancti Bonifacii omnes annos triginta quinque.
193Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0490C (auctor 1068-1081)
In quibus illud memoriale est, quod presbyteri animam defuncti, quia sic in visu apparens supplicavit, 40 dies in pane et aqua ieiunans, a tormento absolvit.
194Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0494B (auctor 1068-1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, praesertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
195Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0519B (auctor 1068-1081)
A quibus contra spem, quia pagani erant, humane receptus, post aliquot dies ex eodem vulnere deficiens, in confessione Christi migravit.
196Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0553A (auctor 1068-1081)
Ille vero captivum cum honore recipiens Bremam duxit, et iuncta secum amicitia post aliquot dies regie donatum permisit abire.
197Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0557A (auctor 1068-1081)
Cumque iam febribus tangeretur, navigio delatus est ad Buciensem praeposituram, ibique supervexit dies septem.
198Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0564A (auctor 1068-1081)
Qui et ipse non post multos dies a filio Thietmari comprehensus, et per tybias suspensus inter duos canes efflavit, unde et ipse ab imperatore comprehensus et perpetuo est exilio dampnatus .
199Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0564B (auctor 1068-1081)
([10.] Cap. 126.) Metropolitanus autem econtra bonis studiis certans et beneficiis redimens tempus, quoniam dies mali erant, pacem cum ducibus fecit.
200Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0572A (auctor 1068-1081)
Denique, sicut mos est inter barbaros, ad confirmandum pactum federis opulentum convivium habetur vicissim per octo dies.
201Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0591A (auctor 1068-1081)
Deinde vero idem comes Herimannus et frater eius, dux Ordulfus, ad satisfactionem ecclesiae venientes, pro delicto suo quinquaginta mansos optulerunt, et quievit terra paucos dies.
202Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0597A (auctor 1068-1081)
Igitur expulsio archiepiscopi et mors Gotescalci uno fere anno contigit, qui est pontificis 22. Et nisi fallor, haec mala nobis ventura signavit ille horribilis cometa, qui ipso apparuit anno circa dies paschae .
203Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0597B (auctor 1068-1081)
Vix, ut aiunt, dies octo transierunt, et ecce Willehelmus, cui pro oblico sanguine cognomen est bastardus, a Gallia transfretans in Angliam, lasso victori bellum intulit.
204Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608A (auctor 1068-1081)
([32.] Cap. 190.) Quatuordecim dies ante obitum Goslariae positus, ex consuetudine sua nec potionibus contineri voluit nec flebotomis.
205Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608B (auctor 1068-1081)
([33.] Cap. 191.) Interea feralis aderat dies Aegyptiacis cognata tenebris, qua magnus praesul Adalbertus amarae mortis vicino pulsabatur nuncio.
206Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608C (auctor 1068-1081)
Eheu ignorans, quia dies Domini sicut fur, ita in nocte veniet; et cum dixerint Pax et securitas, tunc repentinus superveniet interitus (I Thess. V, 2, 3), et alia, quibus praecipitur in evangelio, ut vigilemus.
207Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0609A (auctor 1068-1081)
Asserunt tamen aliqui, cum ita solus iacuisset, paucos interfuisse arbitros, in quorum praesentia de omnibus gestorum suorum offendiculis amaram in novissimo gesserit penitentiam, flens et eiulans se dies suos perdidisse, tuncque demum cognoscens quam parva, immo quam misera est nostri pulveris gloria; quia omnis caro foenum, et omnis gloria eius quasi flos foeni (Isai XL, 6).
208Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0612B (auctor 1068-1081)
Unde etiam mox statuit, per singulos antecessorum anniversarios dies, de corte Bromstede convivia dari fratribus plenissima atque pauperibus, quod prius a penitus nullo episcopo solebat exhiberi.
209Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0612D (auctor 1068-1081)
LXXXII, 13), et quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra (Psal. LXXIII, 8), et disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israel ultra (Psal. LXXXII, 5).
210Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0653A (auctor 1068-1081)
Ultima, inquiunt, omnium Thyle, in qua aestivo solsticio, sole cancri signum transeunte, nox nulla, brumali solsticio perinde nullus dies.
211Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0653B (auctor 1068-1081)
Item Beda scribit, in Britannia aestate lucidas noctes haut dubie repromittere, ut in solstitio continui dies habeantur senis mensibus, noctesque e diverso ad brumam sole remoto.
212Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0655B (auctor 1068-1081)
Haec in estate circa solsticium per quatuordecim dies continuos solem videt super terram, et in hieme similiter per totidem dies sole caret.
213Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0656A (auctor 1068-1081)
Qui dum ascenderit ad aestivale solsticium, his qui in borea sunt dies prolongat noctesque adbreviat; descendens autem ad hiemale solsticium, simili ratione facit australibus.
214Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XIII; 1 (auctor -1081)
Sedit igitur domnus et pater noster Willehadus post ordinationem suam annos duos, menses III, dies XXVI, predicavitque tam Fresos quam Saxones, post martyrium sancti Bonifacii omnes annos XXXV. Obiit autem 'senex et plenus dierum' in Fresia, in villa Pleecazze, quae sita est in Rustris.
215Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XLIII; 1 (auctor -1081)
Sunt alia multa, quae de nostro sancto copiose in libro suo exarata sunt; in quibus illud memoriale est, quod presbyteri animam defuncti, quia sic in visu apparens supplicavit, XL dies in pane et aqua ieiunans a tormento absolvit, Decessor eius IIIIor cenobia fundavit.
216Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, L; 9 (auctor -1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, presertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
217Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVI; 3 (auctor -1081)
'Ultima', inquiunt, ' omnium Thyle , in qua aestivo solsticio, sole cancri signum transeunte, nox nulla, brumali solsticio perinde nullus dies; hoc quidam senis mensibus fieri arbitrantur'.
218Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVI; 4 (auctor -1081)
Item Beda scribit 'in Britannia aestate lucidas noctes haut dubie repromittere, ut in solsticio continui dies habeantur senis mensibus, noctesque e diverso ad brumam sole remoto.
219Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVIII; 2 (auctor -1081)
Haec in aestate circa solsticium per XIIII dies continuos solem videt super terram, et in hieme similiter per totidem dies sole caret.
220Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVIII; 5 (auctor -1081)
Qui dum ascenderit ad aestivale solsticium, his, qui in borea sunt, dies prolongat noctesque adbreviat, descendens autem ad hiemale solsticium simili racione facit australibus.
221Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXVIII; 1 (auctor -1081)
A quibus contra spem, quia pagani erant, humane receptus, post aliquot dies ex eodem vulnere deficiens, in Christi confessione migravit.
222Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXV; 3 (auctor -1081)
Ille vero captivum cum honore recipiens Bremam duxit et iuncta secum amicitia post aliquot dies regie donatum permisit abire.
223Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXXII; 8 (auctor -1081)
Cumque iam febribus tangeretur, navigio delatus est ad Buciensem preposituram, ibique supervixit dies VII. Sic terrenum phase celestibus mutans azimis anima eius gaudens transivit ad Dominum.
224Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, VIIII; 1 (auctor -1081)
Metropolitanus autem econtra bonis studiis certans et beneficiis redimens tempus, quoniam dies mali erant, pacem cum ducibus fecit.
225Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 10 (auctor -1081)
Quatuordecim dies ante obitum Goslariae positus ex consuetudine sua nec potionibus contineri voluit nec flebotomis.
226Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXVIIII; 14 (auctor -1081)
Unde etiam mox statuit per singulos antecessorum anniversarios dies de corte Bromstede convivia dari plenissima fratribus atque pauperibus, quod prius a penitus nullo episcopo solebat exhiberi].
227Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, VIII; 5 (auctor -1081)
Qui et ipse non post multos dies a filio Thietmari comprehensus et per tybiam suspensus inter duos canes efflavit, unde et ipse ab imperatore comprehensus et perpetuo est exilio dampnatus .
228Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVIII; 5 (auctor -1081)
Denique, sicut mos est inter barbaros, ad confirmandum pactum federis opulentum convivium habetur vicissim per VIII dies.
229Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLV; 3 (auctor -1081)
Deinde vero idem comes Herimannus et frater eius dux Ordulfus ad satisfactionem ecclesiae venientes pro delicto suo L mansos optulerunt, et quievit terra paucos dies.
230Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LI; 13 (auctor -1081)
qui est pontificis XXII. Et nisi fallor, haec mala nobis Ventura signavit illa horribilis cometa, quae ipso apparuit anno circa dies paschae.
231Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LII; 4 (auctor -1081)
Vix, ut aiunt, dies octo transierunt, et ecce Willehelmus , cui pro oblico sanguine cognomen est Bastardus, ab Gallia transfretans in Angliam lasso victori bellum intulit.
232Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXV; 1 (auctor -1081)
Interea feralis aderat dies Aegyptiacis cognita tenebris, qua magnus presul Adalbertus amarae mortis vicino pulsabatur nuncio.
233Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXV; 4 (auctor -1081)
Eheu ignorans, 'quia dies Domini sicut fur, ita in nocte veniet'; et 'cum dixerint pax et securitas, tunc repentinus superveniet interitus', et alia, quibus precipitur in euangelio, ut vigilemus, 'nescitis', inquit, 'diem neque horam'.
234Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXV; 11 (auctor -1081)
Asserunt tamen aliqui, cum ita solus iacuisset, paucos interfuisse arbitros, in quorum presentia de omnibus gestorum suorum offendiculis amaram in novissimo gesserit penitentiam, flens et eiulans se dies suos perdidisse, tuncque demum cognoscens, quam parva, immo quam misera est nostri pulveris gloria; 'quia omnis caro foenum, et omnis gloria eius ut flos foeni'.
235Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXX; 9 (auctor -1081)
Impletum est enim desiderium eorum, qui dixerunt: 'Hereditate possideamus sanctuarium Dei', et: 'quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra', et: 'disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israel ultra'.
236Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p1; 10 (auctor fl. 1059)
Illud lectores ad extremum admoneo, nunc quidem unum omnino festum diem B. Domnii translati nomine ac religione insignem celebrari in urbe pariter ac dioecesi Spalatensi: sed cum ante hanc translationem, ut alibi diximus, semel, iterum ac tertio S. Domnii venerandum corpus in alia ex aliis loca translatum fuerit, satis verisimile est tribus hisce antiquioribus translationibus recolendis celebrandisque totidem olim dies assignatos fuisse, suum cuique, inscriptosque in fastis ecclesiae Salonitanae; et nos diem tertiae translationis ex antiquo Caudiacensi Martyrologio per coniecturas elicere curavimus.
237Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p3, p4; 1 (auctor fl. 1059)
Domnium plectro canimus sonoro Praesulem sacrum, veneranda cuius Haec dies fulget, rutilatque nostrae Clara cohorti.
238Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p5; 1 (auctor fl. 1059)
O quam sancta dies, o quam festiva refulget Viribus o totis, castis celebrandaque votis, Qua bonitate bonus noster meat astra Patronus Domnius ad vitae gaudia perpetuae.
239Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p20, p0; 1 (auctor fl. 1059)
Dies refulget annua Nobis reducens gaudia Translationis Domnii Pignore sacro celebris.
240Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p20, p21; 1 (auctor fl. 1059)
O quam sancta dies et c.
241Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 2, p0; 1 (auctor fl. 1059)
Dies refulget et c.
242Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 2, p0; 6 (auctor fl. 1059)
O quam sancta dies, ut supra et c.
243Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 5, 1; 1 (auctor fl. 1059)
Armoniae fidibus Domnio Carmina pangite melliflua, Organa tangite melodica, Ecce dies celebris rutilat, Dulcisonis iubilanda modis Qua pius ad Dominum properat Domnius ut bravium referat, Sanguine quod sibi quaesierat.
244Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 5, 3; 1 (auctor fl. 1059)
Aurorae fulgor radiat, Iubar phoebi iam rutilat, Cum dies festa redeat, Clara reducens gaudia.
245Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 7, p16; 1 (auctor fl. 1059)
Salve clara dies, qua nostrae Domnius urbis Praesul ad aethereas se tandem sustulit arces, Et victo laetus percepit dona Tyranno, Syderea semper radiantem luce coronam.
246Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 7, p19; 2 (auctor fl. 1059)
Hic sacer ille dies est, Quo terras victor deseris, Et coeli clara sydera, Mundum triumphans penetras.
247Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0609C (auctor 1145-1221)
Obstruenda est via vitiis, peccatis praefigendus est terminus; ad lucem respirandum est gratiae, ut nobis infulgeat dies gloriae et honoris.
248Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0611C (auctor 1145-1221)
Si tribus his bonis coniugium a culpa defendentibus, opera misericordiae et pietatis adiunxeris; si in ipso licito carnis opere modum mensuramque tenueris; si dies solemnes et ieiuniorum ferias profectibus animae deputatis in huius carnis usum non usurpaveris, nequaquam a salute longe eris.
249Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0611D (auctor 1145-1221)
Ideo mater eius dies illos instituit, ideoque tempora ieiuniorum observantiis deputavit, ut quidquid in carnalium transactionibus culpae admittitur, confessione, oratione, eleemosynis, in his temporibus diluatur.
250Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0625D (auctor 1145-1221)
Ex hoc amor virtutis splendori veritatis adiungitur, et exsultat in mente dies una quae nota est Domino, dies laetitiae, dies festivus.
251Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0625D (auctor 1145-1221)
Haec est dies quam fecit Dominus, dies exsultationis, dies festus et dies laetitiae, cuius non merentur felices experiri radios tenebrarum filii infelices.
252Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0630D (auctor 1145-1221)
Horum fide et dilectione, frequentatione et imitatione, quasi quodam lacte tenera simplicitatis nutritur infantia, quousque adulta in dies alimenta possit capere fortiora.
253Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0634C (auctor 1145-1221)
Cum enim nasceris, quasi rutilans aurora consurgis, ortus nimirum tuus vicem aurorae tenuit, in quo dies gratiae coepit; nox vero infidelitatis et ignorantiae finem fecit.
254Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0653C (auctor 1145-1221)
O super omnia et prae omnibus suavis repatriatio, in qua terminus miseriae ponitur, aspirat dies nescius noctis, risus laetificat qui non vertitur in dolorem!
255Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0745D (auctor 1145-1221)
Ortus, nimirum, tuus vicem aurorae tenuit, in quo dies gratiae coepit, nox vero infidelitatis et ignorantiae finem fecit.
256Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
assiduis ac calidissimis precibus interim exorabimus, ut fratres tuos totamque familiam tuam gratia ac bonis omnibus in dies augeat.
257Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Te vero supra Nestoreos annos, Deiparae ac divae tuae suffragatione, diu in terra servet incolumem, ut Romani imperii arcem, quam hucusque tuarum virtutum lumine implesti, ac in dies imples, ad totius Christiani orbis felicitatem, in altiori gradu constitutus, luce compleas clariori.
258Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0704A (auctor 1145-1221)
Ne igitur avertant faciem tuam a nobis (Psal. L) abundantia in dies crimina nostra et iniquitas circa propositum super iniquitate apposita.
259Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0709B (auctor 1145-1221)
Dies salutis intellige, quando Virgo virginum de radice Iesse producit florem virtutum.
260Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0709D (auctor 1145-1221)
Sed nec illud tacendum est quod dies iste agitur mense Martio, tempore scilicet quo solent reges ad bella procedere.
261Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0710A (auctor 1145-1221)
Recte igitur mensem Martium, hoc est, tempus belli iste dies insignit, quo videlicet Dominus exercituum, tanquam bellator fortis, ad debellandum mundi principem per Virginem venit.
262Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0717B (auctor 1145-1221)
Et ecce iterum mane veniet, cum post noctem huius saeculi iudicii dies illucescet extremi.
263Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0717B (auctor 1145-1221)
Nescimus tamen utrum dies illa, nobis futura sit lucis aeternae diluculum, an (quod Deus avertat!
264Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0723D (auctor 1145-1221)
» Surgens quippe Iesus mane prima Sabbati discipulis suis in multis argumentis per quadraginta dies apparuit (Act. I).
265Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0729C (auctor 1145-1221)
Dicatur iste dies purgatio Mariae, sive purificatio, non quod in eo beata Dei Genitrix purificata sit, quae ab ipsa conceptione Verbi, sicut nullatenus peccato consensit, ita nullam prorsus carnis repugnantiam sensit.
266Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0729C (auctor 1145-1221)
Aut certe, ut dies iste Purgatio Mariae dictus sit, fecit legis consuetudo, fecit vulgi opinio, devini partus miraculum secretique mysterii consilium nescientis.
267Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0737A (auctor 1145-1221)
Fides enim est lux matutina, qua interim illuminamur in spe, donec aspiret dies, et inclinentur umbrae, et nos per speciem plena meridies consoletur.
268Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1438A (auctor fl. 1173)
Haec est dies nostrae spei.
269Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1438B (auctor fl. 1173)
Haec est dies quam fecit Dominus, Dies nostri doloris terminus, Dies salutifera.
270Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1439B (auctor fl. 1173)
Cetus Ionam fugitivum Veri Ionae signativum Post tres dies reddit vivum.
271Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1440C (auctor fl. 1173)
Et quoniam die Dominica facta est Christi resurrectio, illa dies etiam egregiis extollitur titulis et laudibus.
272Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1443A (auctor fl. 1173)
Ecce dies celebris: Lux succedit tenebris Morti resurrectio.
273Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1447B (auctor fl. 1173)
O quam felix quam festiva Dies, in qua primitiva Fundatur Ecclesia!
274Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1453A (auctor fl. 1173)
Typum gerit iubilaei Dies iste, si diei Requiris mysteria.
275Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1468A (auctor fl. 1173)
Haec futura, quae figur Obumbravit, reseravit Nobis dies gratiae.
276Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1476B (auctor fl. 1173)
Ecce dies praeoptata, Dies felix, dies grata, Dies digna gaudio.
277Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1489A (auctor fl. 1173)
Sed cum dies erit irae, Nobis confer et largire Sempiterna gaudia.
278Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1508B (auctor fl. 1173)
Ubi dies clarissima, Melior est quam millia.
279Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1518B (auctor fl. 1173)
Felix dies, qua sanctorum Recensetur angelorum Solemnis victoria.
280Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1527B (auctor fl. 1173)
Dies festos cognatio Simul haec habet odio.
281Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0449D (auctor c.1140–1212)
Cuncti dies eius doloribus, et aerumnis pleni sunt, nec per noctem mente requiescit (Eccle. II, 23) . Hinc mentem dissipatam, et dilaceratam concutit timor, pungit dolor, cura distendit, suspicio perurit.
282Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0463A (auctor c.1140–1212)
Praecipimus, inquit, ut tam episcopi, quam clerici, neque in superfluitate, seu inhonesta varietate colorum, aut fissura vestium, neque tonsura, intuentium, quorum forma et exemplum esse debent, offendant adspectum: sed potius in suis actibus ita errata condemnent, et amorem innocentiae conversatione demonstrent, sicut dignitas exigit ordinis clericorum Et adiunxit: Quod si moniti ab episcopis suis, infra quadraginta dies, non obtemperaverint, omnibus ecclesiasticis beneficiis, eorumdem pontificum auctoritate priventur.
283Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0580B (auctor c.1140–1212)
In multis quippe offendimus omnes; nulla pene dies est, in qua, ex parte aliqua, non omittimus, et negligimus reddere Domino vota nostra, quae distinxerunt labia nostra (Psal. LXXV, 12) . Idcirco videntes deesse nobis non unum aliquid, sed multa de his, quae scripta sunt, clamemus totis cordis medullis ad Patrem nostrum, qui in coelis est, et dicamus dolentes de praeterito: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12) . Dicamus et caventes de futuro: Ne nos inducas in tentationem (ibid., 13) . Ut et a praeteritis mundati, et contra futura muniti, ipsum laudemus, et honoremus, qui est Deus benedictus in saecula, Amen.
284Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0620C (auctor c.1140–1212)
XVII, XVIII. Apud ipsos, percusso Aegyptio (Exod. II, 12 et seqq.) , Moyses minas Pharaonis per fugam evasit, et puellis a supervenientibus pastoribus defensis, cordis scilicet cogitationibus ab irruentibus phantasiis mundatis, bonam istarum favendo et nutriendo fecunditatem, adaquat greges illarum; ac fugatis ad interiora deserti ovibus, id est perductis ad intima secreti meditationibus simplicibus et innocuis, a mortiferis pravorum exemplorum calceamentis, incessus mentis exuens, transit ut in terra sancta magnam intueatur visionem (Exod. III, 3) . Qui et omnia facit, quae ad tabernaculum pertinent, iuxta exemplum, quod ei in monte monstratum est (Exod. XXV, 40) . Apud ipsos a caeteris filiis Israel segregatus est, cum filiis suis, Aaron sacerdos magnus; segregatus, inquam, et lotus; inunctus et vestitus; coronatus et ad ministerium Domini specialiter applicatus (I Par. 23, 13) . Apud ipsos Iosue gentes subiiciens alienas ( Ios. passim): ut quiescat terra a praeliis. Apud ipsos Gedeon ad angeli admonitionem carnes et azyma supra petram ponens, ius desuper infundit; ut omnia haec, virga ab eodem angelo percussa, ignis de petra exiens consumat (Iudic. VI, 20, 21) . Apud ipsos quoque Samuel, qui dormit in tabernaculo, ubi est arca Dei (I Reg. III, 3) , Agag in frusta conscindens, coram Domino (I Reg. XV, 33) . Apud ipsos senex David, habens aetatis plurimos dies, qui calefieri non potest, cum operitur vestibus, quousque dormiat cum eo Sunamitis Abisag, et foveat ac calefaciat eum (III Reg. I, 1) . Apud ipsos vir Dei Elias maledictam et maleficam Iesabel, mundi huius scilicet concupiscentiam, fugiendo declinans (III Reg. X, 3) , ad desertum quietis, assumptis pennis columbae, sub omni festinatione volat.
285Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0722B (auctor c.1140–1212)
Sed post paucos dies vita discedens, gaudium in luctum, risum mutavit in lacrymas.
286Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0788D (auctor c.1140–1212)
Quod si alicui forte ea quae de picturis in hunc modum dicta sunt, displicuerunt, contradicere saltem non poterit, quin et ignis severitatem terroris, et nubes blandimentum lenitatis, et nox vitam iniqui, et dies vitam exprimat iusti.
287Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0815D (auctor c.1140–1212)
Tenent tympanum et citharam, et gaudent ad sonitum organi; ducunt in bonis dies suos (Iob XXI, 7 et seqq.) . Ecce bonum vinum, quod primum ponitis vos, qui homines estis.
288Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0800C (auctor c.1140–1212)
Ecce statim prorumpunt in medium, et se meis offerunt conspectibus cum stellis coeli, arena maris, pulvis terrae, pluviarum guttae, dies saeculorum, horae dierum, momenta horarum, gramina camporum, rami arborum, folia ramorum, costulae foliorum, pili animalium, squammae piscium, pennae volucrum, folia pennarum, verba hominum, voces animantium, motus corporum, cogitationes spirituum; et multa alia in hunc modum; mihique dicunt: Miraris nos, propter multitudinem nostram; magis autem mirare eum, qui fecit nos, propter suam sapientiam, cuius non est numerus.
289Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0825C (auctor c.1140–1212)
Cui profecto Davidi plures aetatum dies habenti, id est, multa virtutum opera possidenti, vestimenta nequeunt conferre calorem; quia cum operiretur vestibus, ut legitur, non calefiebat (ibid.) . Et quid sunt, Domine, terrena omnia, nisi quaedam corporis indumenta?
290Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0804D (auctor c.1140–1212)
Nos lucemus super terram; diem dividimus et noctem; sumus in signa, et tempora, et dies, et menses, et annos (Gen. I, 14) . Dicunt et omnia in aere volantia, cuncta in terra moventia, universa quoque in aquis natantia: Nos singula in genere nostro crescimus, et multiplicamur; decrescimus, et minuimur; recedimus, et adsumus.
291Adamus Scotus, Sermones, 198, 0095D (auctor c.1140–1212)
Ab Adventu vero Domini exordium sumens et per festiviores dies transcurrens, quaedam ex his quae iam in audientia dixeram, excerpsi.
292Adamus Scotus, Sermones, 198, 0108C (auctor c.1140–1212)
Adsunt namque dies illi novissimi, quos prophetavit Apostolus, in quibus dixit futuros homines se ipsos amantes, cupidos, elatos, superbos (II Tim. III, 1) ; et quales in subsequentibus describit, tales sunt modo multi ex paranymphis nostris; suam in Sponsa, non Sponsi gloriam quaerentes.
293Adamus Scotus, Sermones, 198, 0135B (auctor c.1140–1212)
Ierusalem, plantabis vineam in montibus tuis, et exsultabis, quia dies Domini veniet.
294Adamus Scotus, Sermones, 198, 0135C (auctor c.1140–1212)
Prophetatur Ierusalem quod vineam plantabit in montibus suis, et quod exsultabit pro eo, quod dies Domini veniet.
295Adamus Scotus, Sermones, 198, 0138D (auctor c.1140–1212)
Et videte quomodo montes isti in robore fidei, sobrii sunt ad seipsos; in doctrina verbi, iusti ad proximos; in imitatione Christi, pii ad Deum, ut secure perinde exspectare possint beatam spem et adventum gloriae magni Dei (Tit. II, 13) . Quatenus impleatur, quod nostrae post haec prophetatur Ierusalem: quod exsultabunt videlicet ligna, veniet dies Domini.
296Adamus Scotus, Sermones, 198, 0138D (auctor c.1140–1212)
X. Si autem scire volueris quomodo haec ligna silvarum exsultaverunt ante faciem Domini, quoniam venit, ut scias consequenter quomodo mater tua Ierusalem exsultaverit, quia dies Domini venit, lege librum Actuum apostolorum.
297Adamus Scotus, Sermones, 198, 0139D (auctor c.1140–1212)
XII. Lege in Paulo, quia caecitas in parte contigit in Israel donec plenitudo gentium introeat, sicque omnis Israel salvus fiat (Rom. XI, 25) . Quod non est aliud, nisi quia tandiu foris moraris tu; donec instinctu matris gratiae benedictionem frater tuus iunior acquirat paternam, ut vel post sero veniens, et eiulatu magno plorans, et sic te oporteat, disponente patre tuo, servire fratri, audias, quia tempus erit, ut excutias iugum eius de cervicibus tuis, ut impleatur quod prophetavit Isaias: Si fuerit numerus Israel quasi arena maris, reliquiae salvae fient, ex eo (Isa. X, 22) . Neque enim timendum de duodenni archisynagogi filia, quin eam suscitet Dominus Iesus (Marc. V. 41) , quia salutem sibi praeparaverat ab annis duodecim sanguine fluens mulier, quae inter turbam comprimentem sola tetigit (Matth. IX, 20) . Et ideo, quia iam plantavit vineam Ierusalem, in montibus suis, quia exsultavit, eo quod dies venit.
298Adamus Scotus, Sermones, 198, 0144C (auctor c.1140–1212)
Nam eo liberius vineam plantare, plantatam fodere, fossatam stercorare, stercoratam putare, id est fidelium conventum in institutionibus sublimibus instituere, institutum corripere, correptum humiliare, humiliatum purgare vales: quo magis sedatis persecutionum turbinibus, quasi fugatis quibusdam pluviarum ac ventorum, atque nebulosorum frigorum tempestatibus serenus, et per omnia amoenus dies illuxit.
299Adamus Scotus, Sermones, 198, 0144C (auctor c.1140–1212)
Dies Domini, exsultationis, non doloris; dies pacis, non perturbationis.
300Adamus Scotus, Sermones, 198, 0144D (auctor c.1140–1212)
De pace quam Dominus relinquit, ad pacem, quam dat (Ioan. XIV, 27) , ut sit ei mensis ex mense, et Sabbatum ex Sabbato (Isa. LXVI, 23) . Quatenus, quae nunc, dum vineam plantat in montibus, videt per speculum in aenigmate, tunc, cum dies Dominicae claritatis effulserit, videat facie ad faciem (I Cor. XIII, 12) . Quae nunc cognoscit ex parte, tunc cognoscat, sicut et cognita est, et succedat plantationi vineae in montibus, exsultatio in die Domini.
301Adamus Scotus, Sermones, 198, 0145D (auctor c.1140–1212)
Factis autem Orionibus, ut praeeuntibus in Ecclesia martyribus, tam per patientiam suam, quam per patrationem miraculorum suorum, supplantatis, cognita etiam fide, ipsis hostibus fidei, de medio gentium proprius contra domum saevientium ipse Salvator veniat, quasi hostibus Gedeonis non modo ob sonitum tubarum, sed et propter fractionem lagenarum, et coruscationem lampadarum in fugam dilapsis. (Iud. VII, 19) . Factis nihilominus Hyadibus, ut pacificata iam Ecclesia; unde merito ei etiam nomen aptatur, quod est Ierusalem, vineam plantet in montibus, sacram scilicet Scripturam, in sermonibus profundis doctorum exponat XI. Iam restat ut fiant interiora austri, quatenus Ierusalem exsultet, quia dies Domini venit.
302Adamus Scotus, Sermones, 198, 0145D (auctor c.1140–1212)
Sed hoc in ea eo pulchrius, quo felicius est, eoque in claritate coelestis patriae tripudians exsultat; quia adest iam dies Domini.
303Adamus Scotus, Sermones, 198, 0146D (auctor c.1140–1212)
Quid deinde sit Iacob gaudere et laetari, pro eo quod de medio gentium eius veniat Salvator; quid postremo sit Ierusalem plantare vineam in montibus suis, et cur dicitur ei quod exsultabit, quia dies Domini veniet.
304Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155A (auctor c.1140–1212)
Quod nimirum tunc implebitur, quando exsultabit haec eadem Ierusalem, quia venit dies Domini.
305Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155A (auctor c.1140–1212)
O dies Domini!
306Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155B (auctor c.1140–1212)
Sed, sicut exsultabunt electi, ita ingemiscent in ea impii, quia memor erit Dominus filiorum Edom in die Ierusalem (Psal. CXXXVI, 7) . Dies Ierusalem dies Domini est, tum quia exsultationem confert Ierusalem, tum quia collatam suscipiet.
307Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155B (auctor c.1140–1212)
et adiunxit: dies enim Domini tenebrae et non lux (Amos V, 19) . Sed quibus tenebrae erit?
308Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155C (auctor c.1140–1212)
Lucem indeficientem et incomprehensibilem, dixerim, quando dies illa illucescet, cui nox nulla succedet.
309Adamus Scotus, Sermones, 198, 0156C (auctor c.1140–1212)
X. Scimus et in die illa, quia absterget Deus omnem lacrymam ab oculis sanctorum suorum (Apoc. XXI, 4) . Propter quod bonum est nos hic esse: et non erit amplius neque luctus, neque clamor, nec ullus dolor, sed laetitia sempiterna super capita eorum: possidentibus eis, duplicia in terra sua (Isa. LXI, 8) , ut exsultet Ierusalem, quia venit dies Domini.
310Adamus Scotus, Sermones, 198, 0156D (auctor c.1140–1212)
Quod prophetatur civitati Ierusalem, quia vineam plantabit in montibus suis, et exsultabit, quia veniet dies Domini.
311Adamus Scotus, Sermones, 198, 0159D (auctor c.1140–1212)
Laudabilis certe, ut vulgo dicitur, per omnia dies, cuius a mane usque ad vesperam claritas non deficit.
312Adamus Scotus, Sermones, 198, 0161A (auctor c.1140–1212)
Increpant et Petrum fratres quod intrat ad viros praeputium habentes, et manducat cum illis (Act. II, 3) . Tempus est ut ab aquilone aurum veniat, et a Deo formidolosa laudatio (Iob XXXVII, 22) , ut et aquilo det et auster non prohibeat (Isa. XLIII, 6) . Quia oportebat eum transire per Samariam, qui pertransiit benefaciendo (Act. X, 38) , et sanando omnes oppressos a diabolo, ut per fidem venientibus ad eum Samaritanis ad infundendam eis dilectionem geminam, maneat apud eos duos dies, quatenus et corde credant ad iustitiam, et ore confiteantur ad salutem (Rom. X, 10) dicentes: Ipsi audivimus et scimus, quia hic est vere Salvator mundi (Ioan. IV. 42) . Non ergo nihil boni a Samaria, nec abominandus Samaritanus: cum apud eum misericordia inventa sit, quae apud sacerdotem et levitam locum habere non potuit (Luc. X, 33). VIII. Sed, licet de vocatione gentium haec verba apte intelligi possint, prius aliquid in eis altius et profundius quaeramus, sicque de montibus superiorum sensuum ad campos inferioris intelligentiae convenienter postmodum descendemus.
313Adamus Scotus, Sermones, 198, 0191D (auctor c.1140–1212)
IV. Hoc esse arbitror, quod in libro Regum legitur dixisse Dominus ad Nathan: Non habitavi, inquit, in domo a die qua eduxi filios Israel de medio Aegypti: sed ambulavi in tabernaculo et tentorio per cuncta loca quae transivi, cum omnibus filiis Israel (II Reg. VII, 6) . Dies qua filios Israel ex Aegypto eduxit, claritas [al. claritatis] est gratiae, qua electos suos, quos sua in aeternum visione beatificandos praedestinavit, visitans, de tenebris illis extraxit; quas per peccatum primi parentis, et per mortalitatem in corpore, et per iniquitatem contraxerunt in mente.
314Adamus Scotus, Sermones, 198, 0211D (auctor c.1140–1212)
Qui videntes quod finxit se longius ire, non simpliciter petierunt, sed, sicut scriptum est: Coegerunt illum dicentes; Mane nobiscum, Domine, quoniam advesperascit, et inclinata est iam dies (Luc. XXIV, 29) . Vade, et tu fac similiter, ut dum sollicitus observator et discretor internorum motuum in te erumpentium, tam illorum qui fuerunt ad te, in te, quam qui fuerunt ex te, in te, senseris internam se velle gratiam subtrahere, apprehendens eum [al. eam], fortiter teneas, et firmiter stringas, et violenter cogas atque dicas: Mane mecum, Domine, quoniam advesperascit, et inclinata est iam dies.
315Adamus Scotus, Sermones, 198, 0213B (auctor c.1140–1212)
- 10. Vicissitudo alternabit in nobis, donec oriatur dies expers occasus.
316Adamus Scotus, Sermones, 198, 0213C (auctor c.1140–1212)
o dies crastina, in qua Dei videbimus maiestatem!
317Adamus Scotus, Sermones, 198, 0216D (auctor c.1140–1212)
O dies, in qua mandabit et annuntiabit nobis misericordiam suam: ut et videamus maiestatem eius in nobis, et gaudeamus auferri languorem a nobis!
318Adamus Scotus, Sermones, 198, 0216D (auctor c.1140–1212)
VIII. Apparet itaque visio haec laeta, et laetificans cum hoc mane, et cum hac crastina die aufertur, ipsa illucescente, et languor [al. qua aufertur illucescente iste languor], et quandiu mane apparet et dies fulget, tandiu durat et perseverat praedicta haec gloriae et maiestatis divinae visio, et languor ablatus locum non habet.
319Adamus Scotus, Sermones, 198, 0217A (auctor c.1140–1212)
quod tam cito et [al. istud] mane disparet, et dies declinat, ut sicut gaudere possumus in possessione praesentis claritatis, ita gemere nos oporteat in exspectatione futurae caliginis, exspectantes cum beato Iob vesperam, et replebimur [al. replebor] doloribus usque ad tenebras (Iob I, 4) . Dies namque et mane abeunt, et haec omnia superius memorata, quae cum eis venerunt, cum eis pariter recedunt.
320Adamus Scotus, Sermones, 198, 0218A (auctor c.1140–1212)
X. Sic pius Dominus, rationabiliter et valde salubriter has suae in nobis dispensationis vicissitudines alternans, dum aperit manum suam, omnia nostra implentur bonitate (Psal. CXLIV, 16) . Avertente autem ipso faciem suam, turbamur; auferente eo spiritum suum, deficimus, et in pulverem nostrum revertimur (Psal. CIII, 29) . Sed ne ad nihilum redigamur, si diu ab eo deseramur, iterum ex more suo visitat nos in salutari suo, emittens Spiritum suum, ut creemur, et renovetur facies terrae nostrae (Ibid. 30) . Erumpere nobis faciens denuo hoc mane, in quo videbimus gloriam eius, et crastinam dans nobis illucescere diem, in qua videbimus maiestatem eius in nobis, descendens nihilominus in eadem die ad nos, ut omnem a nobis auferat languorem Et hoc modo nobiscum nunquam agere cessabit, donec illa veniat dies, quae non declinabit ad vesperam, cui non succedet nox, quam nullae tenebrae obscurabunt.
321Adamus Scotus, Sermones, 198, 0218A (auctor c.1140–1212)
Haec est crastina dies illa, in qua delebitur omnino iniquitas terrae, et regnabit super nos Salvator mundi.
322Adamus Scotus, Sermones, 198, 0218D (auctor c.1140–1212)
O dies benedicta, in qua non solum nos requiescemus, sed etiam requiescet Deus quousque modo laboratur in nobis.
323Adamus Scotus, Sermones, 198, 0221B (auctor c.1140–1212)
IV. Et factum est, dum essent ibi, impleti sunt dies eius (ibid., 6) : haud dubie quin beatae Virginis ut pareret. Et peperit filium suum primogenitum (ibid., 7) . Deus itaque est qui homo natus est.
324Adamus Scotus, Sermones, 198, 0226D (auctor c.1140–1212)
- 10. Dies mystici, in quibus spiritualiter negotiandum.
325Adamus Scotus, Sermones, 198, 0231C (auctor c.1140–1212)
IX. Hinc est quod Adoniam Salomonis sententia morti addixit (III Reg. II, 25) , quia misceri cum Abisag carnaliter voluit, quam senex calefacientem quidem habuit, sed, ut Scriptura ait: Eam non cognovit, senuerat namque rex David, habebat igitur aetatis plurimos dies (III Reg. I, 1) , ut et tu ad sanctitatis maturitatem pertingere studeas: et multimodam virtutum spiritualium claritatem acquirere contendas.
326Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232A (auctor c.1140–1212)
Sic etiam legitis: Et factum est cum essent ibi (Luc. II, 7) , haud dubium quin Bethlehem, impleti sunt dies eius ut pareret: et peperit filium suum primogenitum (ibid.). X. Dies istos Mariae, qui in Galilaea et Nazareth incipiunt, sed in Iudaea et Bethlehem implentur, desideria accipimus beata, et sancta opera, et quaecunque alia sunt virtutum spiritualium exercitia; quibus magis ac magis quod impraegnata sit, deprehenditur Maria.
327Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232A (auctor c.1140–1212)
Nam ego puto quod fides quando lucet in nobis, quasi quaedam clara dies est.
328Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232B (auctor c.1140–1212)
Sic et spes quaedam dies, et quidem valde clara, qua illucescente in nobis spiritualiter videmus, quod corporaliter non valemus, asserente Apostolo: Spe nos salvos factos esse (Rom. VIII, 24) ; et quod non videmus sperare, et ideo per patientiam exspectare.
329Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232B (auctor c.1140–1212)
Dolor quoque qui nos pungit in consideratione malorum praesentium, et timor qui concutit in consideratione futurorum, dies tibi videbuntur si recte perpendis.
330Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232C (auctor c.1140–1212)
et quidem per illam in mente oritur dolor; ad hanc vero via est timor, dicente Salomone: Qui addit scientiam, addit et dolorem (Eccles. I, 18) ; et affirmante sancto David: Initium sapientiae timor Domini (Psal. CX, 10) . Dolor itaque quaedam est in te dies, quia quo magis in hac vita super praesentes tenebras doles, eo plus claritatem futurae illuminatus spiritualiter vides.
331Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232D (auctor c.1140–1212)
Diei timoris succedit dies poenitentiae, quia tum bene vides, quantum poenitere debes de perpetratione culpae, cum primum plene videris supplicia poenae: hanc sequitur Iustitia, quae et ipsa dies esse non dubitatur, quam sol charitatis, ut unicuique reddere possit, quod suum est, illuminat, ut qui in hac die honeste ambulat sciat reprobare malum et eligere bonum: illud quidem ne alicui noceat, istud vero ut prosit omnibus.
332Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232D (auctor c.1140–1212)
Post hanc dies illucescit septima, et est Sabbatum requietionis, clara videlicet quies et quieta claritas internae contemplationis.
333Adamus Scotus, Sermones, 198, 0232D (auctor c.1140–1212)
XI. Hi sunt dies matris, quos habet quidem in Galilaea in Nazareth, sed eonsummatos eos in Iudaea, in Bethlehem ostendit, dum ibi filium peperit.
334Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233A (auctor c.1140–1212)
Modo habet in nobis dies suos in fide, dum recte credimus; in spe, dum firmiter speramus; in dolore, dum medullitus ob mala praesentia dolemus; in timore, dum mala intuentes, futura timemus: habet et in poenitentia dum poenitendo culpas perpetratas punimus.
335Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233B (auctor c.1140–1212)
Hos, inquam, in nobis habet dies, dum nobiscum in Galilaea Nazareth commoratur, ut vero cum ascendentes una cum illa, a Galilaea ad Iudaeam, a Nazareth pervenerimus [al. perveniemus] in Bethlehem: ibi se nobis exhibet parientem, quae se modo exhibet praegnantem, quia bonum id nobis atque beatum ostendet aperte, quod de nobis modo cogitat occulte.
336Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233B (auctor c.1140–1212)
Nonne tunc impleta, id est finita et consummata erit dies fidei, cum tunc, ut ait Apostolus: Non ambulabimus per fidem, sed curremus per speciem? (II Cor. V, 7.) Sic et dies spei tunc finietur, quando videbimus quod modo speramus, et plene habebimus, quod per patientiam exspectamus.
337Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233C (auctor c.1140–1212)
Finietur quoque et dies doloris et timoris, et fulgebit in aeternum dies gaudii et securitatis.
338Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233C (auctor c.1140–1212)
Nihilominus dies poenitentiae finientur, quia nullum ulterius culpae morsum in conscientia sentiemus, ut poenitere indigeamus.
339Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233D (auctor c.1140–1212)
Dies finietur iustitiae, et finietur dies gloriae, in quo metemus non deficientes, quod modo seminamus: nam in die iustitiae seminamus in spiritu, et in die gloriae metemus vitam aeternam.
340Adamus Scotus, Sermones, 198, 0233D (auctor c.1140–1212)
Contemplationis nihilominus dies finietur, in qua nunc videmus per speculum in aenigmate, et succedet illi dies ista claritatis indeficientis, in qua videbimus eum facie ad faciem (I Cor. XIII, 12) . XIII. His diebus impletis, his videlicet virtutibus renuntiantes, pariet Maria filium: ostendet gratia, quam hic erga nos occultam habuit sententiam pacis, et immobile nostrae electionis propositum.
341Adamus Scotus, Sermones, 198, 0234B (auctor c.1140–1212)
Scimus quoniam quando implebuntur dies eius ut pariat, pariet filium, et pannis eum involvet, et reclinabit eum in praesepio.
342Adamus Scotus, Sermones, 198, 0239D (auctor c.1140–1212)
Unde huius, de quo loquimur, legislator, et dux populi Moyses: Prophetam, inquit, suscitabit Dominus de fratribus vestris; tanquam me ipsum audietis (Deut. XVIII, 15) . Itaque dum in hoc statu sub tempore legis scriptae et prophetarum populus ille fuit: ipse finis legis ad iustitiam omni credenti Christus apparuit, quia Dum essent ibi, impleti sunt dies eius (Rom. X, 4) , haud dubium quin Mariae, ut pareret: et peperit filium primogenitum (Luc. II, 7) . Quodammodo Maria peperit filium, dum lex nuntiavit Christum; sed haec Christum lex sub velamentis holocaustorum et sacrificiorum, victimarum et caeremoniarum: prophetia quoque sub figuris et aenigmatibus absconditum habuit, quia et Maria filium suum pannis involvit, dum lex et prophetia Christum, quem praenuntiavit sub occultis mysteriis abscondit.
343Adamus Scotus, Sermones, 198, 0241D (auctor c.1140–1212)
XI. Et factum est, dum essent ibi, impleti sunt dies eius ut virgo pareret: et peperit filium suum primogenitum.
344Adamus Scotus, Sermones, 198, 0266A (auctor c.1140–1212)
I. Si diligenti sollicitudine, et sollicita apud vos diligentia, charissimi, perpendere volueritis, quod sancti isti quorum in his tribus diebus festa celebramus, singulorum in singulis communi omnium Redemptori valde dilecti fuerint, tum cum multa sint alia, etiam hoc potestis indicio deprehendere, quod dies eorum natalitii, tam recenter post ipsum, in quo ille est natus, diem ordinate sine ullo intervallo succedentes, se nobis celebrandos ingerunt.
345Adamus Scotus, Sermones, 198, 0266C (auctor c.1140–1212)
Nonne ipse est, qui ad testimonium amoris praecipue, supra pectus eius in coena recumbere meruit, qui etiam prae caeteris cunctis, ut evidenter suum ei exprimeret traditorem, Dominum rogare ausus fuit. Domine, inquit, quis est? (Ioan. XXI, 20) sed nec illud tacendum, quod, cum omnes discipulos suos amaverit Dominus, non est praesumptionem arbitratus dicere de se ipso: Discipulus ille quem diligebat Iesus (ibid., 7) . De sanctis quoque Innocentibus, quorum dies natalitius festo succedit beati Ioannis, quod Christo recenter nato, recenter nati, et ipsi fuerint dilecti, quis est qui ambigat, cum eius nativitas mortis ipsorum causa et occasio sit?
346Adamus Scotus, Sermones, 198, 0266C (auctor c.1140–1212)
II. Sed quid, quaeso, est, quod cum gaudio maximo celebrari debeat Natalis dies Christi: tamen praecipuorum amicorum et familiarium suorum passionis dies ingerunt, et mortis?
347Adamus Scotus, Sermones, 198, 0279C (auctor c.1140–1212)
Haec sunt illa quae realiter quarta die in ipso mundi exordio, posuit Deus in ipso firmamento coeli (Gen. I, 14) , ut essent, sicut modo omnes corporaliter videmus in signa et tempora et dies et menses et annos, et dividerent diem et noctem et lucerent in eodem firmamento coeli et illuminarent terram.
348Adamus Scotus, Sermones, 198, 0312A (auctor c.1140–1212)
De quo etiam bene dicitur, quod habebat aetatis plurimos dies, pro eo quod devotus animus multas in sancta conversatione possidet virtutes.
349Adamus Scotus, Sermones, 198, 0327C (auctor c.1140–1212)
Ubi quidem hodie pedem ponit in opere videns, sed quid ei crastinus pariat dies praevidere non valens.
350Adamus Scotus, Sermones, 198, 0355B (auctor c.1140–1212)
Salvo quocunque sensu allegorico, iuxta quem haec mulier ad sanctam electorum Ecclesiam non dubitatur pertinere, mihi videtur quod anima devota, quae in vacuum gratiam Dei non recipit (II Cor. VI, 1) , et quae vacua in ea non est; et quae videt iuxta admonitionem Pauli, quomodo caute ambulet (Ephes. V, 15) , non quasi insipiens, sed ut sapiens, tempus redimens, pro eo quod dies mali sint: talis, inquam, anima videtur mihi quod Anna prophetissa sit.
351Adamus Scotus, Sermones, 198, 0361B (auctor c.1140–1212)
Subiungit post haec evangelista: Haec processerat in diebus multis (Luc. II, 6) : dies multi virtutes multae. In tot enim diebus profecisti, in quot te virtutibus exercuisti [al. excrevisti vel te exercuisti]. Hi erant dies sancti David, in quibus asserit se velle orare Deum, ubi dicit: Et in diebus meis invocabo (Psal. CXIV, 2) . Sciebat enim, quod qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio eius erit exsecrabilis.
352Adamus Scotus, Sermones, 198, 0361B (auctor c.1140–1212)
Hi dies, quibus quondam pleni patres nostri leguntur, de quibus habemus quod mortui sunt senes, et pleni dierum (Prov. XXVIII, 9) . Quod recte intelligis, si eos agnoscis de hac vita cum maturitate morum, et plenitudine virtutum discessisse (Gen. XXXV, 29) . In multis itaque diebus haec mulier processit; quia in conversatione sancta multimodam sibi virtutum spiritualium charitatem aggregavit.
353Adamus Scotus, Sermones, 198, 0398C (auctor c.1140–1212)
Audistis, sacro referente eloquio, quod cum natus esset Iesus in Bethlehem Iudae in diebus Herodis regis, ecce magi ab Oriente venerunt (Matth. II, 1) . Fratres, quod sine moerore gravi dicere non possumus, modo Herodis regis sunt dies.
354Adamus Scotus, Sermones, 198, 0399A (auctor c.1140–1212)
Videte, si non potissimum sunt dies Herodis, dum tanta in filiis perditionis, hoc maxime tempore, et elatio in mente, et corruptio regnat in carne.
355Adamus Scotus, Sermones, 198, 0436D (auctor c.1140–1212)
Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt (Iob XXI, 13) . Ecce cum inebriati fuerint, ponitur quod deterius est.
356Adelboldus Traiectensis, De rebus gestis S. Henrici, 140, 0103D (auctor 1010-1026)
Deinde in planitiem veniens, super aquam Brentam tentoria figere iussit; ut ibi dies solemnes maioris hebdomadae digna devotione veneraretur.
357Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1094D (auctor 1010-1026)
Sed et eiusdem antistitis iussu fratris S. Walburgae Winniboldi membra post tres dies octavo Kalendas Octobris ex eadem ecclesia tollentes, ad eumdem locum transtulerunt.
358Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1095D (auctor 1010-1026)
Sed abbatissa praefata Liubila hoc tenuit, ibique illam aliquandiu manere permittens, post paucos dies dominis suis incolumem remisit.
359Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1098C (auctor 1010-1026)
Sicque membris omnibus consolidatis erectus ambulavit, et convalescens in eadem ecclesia ad dies vitae suae validus et incolumis postmodum administravit.
360Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1099A (auctor 1010-1026)
Quaedam etiam mulier de villa nuncupata Stofohem, vocabulo Geyla, cum advenisset festus dedicationis illius ecclesiae annuus dies, omnibus in illa regione solemnizantibus, illa sola procaci animo parvipendens, suam ingressa est hiemalem zetam et curciboldum, quem ad texendum prius erectum habuit, flexis coepit texere digitulis dexterae; sed cum duabus vicibus ex glomite sive tramea quam manu tenebat in tetam transponeret, inhaesit illi miserrime insertus manui glomex, intumescente toto lacerto; sed quae adfuerant mulierculae tentaverunt inclusum glomitem singillatim dissuere filis.
361Adelgorius Magdeburgensis, Epistola ad episcopos, 157, 0485C (auctor fl. 1105)
Tunc decollatis ante profanationis suae aras Christianis, et horrendis vocibus ululantes: Agamus, inquiunt, dies laetitiae, victus est Christus, vicit Pripegala victoriosissimus.
362Ademarus Cibardi, Commemoratio abbatum Lemovicensium basilicae S. Martialis, 141, 0082C
Huius anno duodecimo rex Hlotharius Lemovicas venit, praecepitque abbati ut aedificaret muros castri; qui reversus in Franciam post paucos dies mortuus est, et progenies eius deinceps regno privata est.
363Ademarus Cibardi, Commemoratio abbatum Lemovicensium basilicae S. Martialis, 141, 0082C
Ipsius abbatis principatu crypta aurea Martialis apostoli media nocte igne est combusta, cadente candela una minus restincta inter multitudinem candelarum, et lapides pretiosissimi tunc ab igne corrupti sunt, et quidquid intra domum ipsam erat quod ardere poterat, flammis concrematum est, libri cremati, aurum et argentum liquefactum et intra quindecim dies cripta aurea cum gemmis a novo restaurata est a Iosberto custode sepulcri monacho.
364Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0102C
Iudaei Pilato dicebant: Seductor ille dixit adhuc vivens: Post tres dies resurgam.
365Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0107B
Ita tota prandia et coenas per dies ferme quadraginta Augusti et Septembris mensium alternatim manducabat et bibebat, sibi et Christo apostolum Martialem blasphemabat nobis.
366Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0109A
Ipsi enim Lemovicenses monachi, qui ante corpus eius astant, post non multos dies revertentur ad pristinum morem, et non vocabunt eum ultra apostolum, sed confessorem, sicut Benedictus affirmat, et erit hoc magna derisio coram omni saeculo.
367Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0022C
Et retro in alio anno dum turbatio fuit de pascha, debuit esse Dominicus dies resurrectionis Christi octavo Kalendas Maii, quod fuit in ultimo anno cicli decemnovenalis, fuitque terminus paschae dominica Osanna 15 Kal.
368Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0027B
Ecce orta est contentio per dies festos paschae inter cantores Romanorum et Gallorum.
369Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0028C
Per ipsos dies paschae venerunt Romam ad domnum piissimum regem Karolum missi Tassilonis ducis . . . . . Franciam cum gloria reversus est, adducens secum cantores Romanorum et grammaticos peritissimos et calculatores . . .
370Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0035A
Carolus vero anno 15 post praelium Fontaneticum in regem Lemovicae unctus est in basilica Salvatoris, et inde ingressus est Franciam ( an. 855). Post paucos dies Lotharius imperator monachus factus est, quia patrem in carcerem coniecerat.
371Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0035B
Turpio vero cum rege Carolo abiens Franciam, et inde regressus, non post multos dies cum Normannis congressus, occidens eorum regem nomine Maurum, ab eo ipse occiditur; et Emeno frater eius Engolismae comes extitit, et ipse post biennium cum Landrico Sanctonicensi comite confligens, interempto Landrico, in castro Runconia reducitur sautius, et octava die moritur; sepultus iuxta basilicam beati Eparchii; et reliquid filium parvulum Ademarum nomine.
372Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0051B
Omnis Frantia bellatrix eo conflixit, sed frustrata post multos dies cum suo rege recessit.
373Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0054B
Hainricus vero imperator cum Langobardos sibi repperiret contrarios, misso Rodulfo rege Burgundiae, Papiam obsedit et incendio tradidit, et palatium in ea sibi aedificavit, et rebellantes sibi servire coegit ( an. 1004). Duces quoque Grecorum cum partes eius invaderent, ordinata expeditione oras Appuliae penetrans, tot dies expugnando civitates eorum ibi exegit, usquequo pestilentia exercitus eius laboraret sicque reverteretur ( an. 1022). Hic in terra Teodisca a novo civitatem aedificavit vocabulo Baenburg, quam Benedictus papa in honore Dei genitricis consecravit, et parroechias in circuitu ex paganorum vicis et oppidis, dum converterentur, attitulavit ad illam.
374Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0058B
Per hos dies Gosfridus, abbas sancti Marcialis, successor Adalbaldi, accito Bosone comite, cum militari magna manu corpus sancti Walerici ab ecclesia, quae iniuste sancto Marciali abstollebatur a quibusdam principibus, secum detulit Lemovicam.
375Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0058C
Ex thesauro sancti Marcialis infinita auri et argenti pondera pro redemptione eius data sunt, simulque imago aurea sancti archangeli, et alia copiosa ornamenta, quae omnia Normanni auferentes, mentita fide mulierem non reddiderunt, donec post multos dies Richardus comes Rotomagensis eam ingeniose per legatos ultramarinos adquireret et viro suo Widoni liberam redderet.
376Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0061D
Reversus episcopus basilicam sedis sancti Stephani, quam sanctus Marcialis dedicaverat, destruendam et amplificandam disposuit, et lineas ad fundamenta iecit, ut post dies 15 insisteret operi.
377Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0063A
Per dies septem indutus processit stola sanctificata cum indumentis et cappa Romana, absque capsula, et per eosdem continuos dies missam celebravit.
378Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0063C
Et episcopus, quia thesaurarius Sancti Hilarii erat, dum ante festivitatem omnium sanctorum Pictavis iret, in Sancto Carrofo egrotans, intra 15 dies obiit ( an. 1020), et ibi sepultus est. Ad caput eius tabula plumbea posita est ita scripta: Hic requiescit Geraldus episcopus Lemovicae, obiit 3 Idus Novembris.
379Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0066B
Ibi solsticialis brumalis dies vix duarum est horarum, et solsticialis estiva nox eiusdem parvitatis.
380Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0067A
Primo vero adventu suo Rotgerius, Sarracenis captis, unumquemque eorum per dies singulos, videntibus ceteris, quasi porcum per frusta dividens, in caldariis coctum eis apponebat pro epulis, et in alia domo simulabat se comedere cum suis reliqua medietatis menbra.
381Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0067B
Per hos dies dignatus est Dominus clarificare tempora serenissimi ducis Willelmi.
382Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0067C
Tunc Willelmus dux post paschales dies Roma regressus, hoc audito, repletus est gaudio, et sanctum caput populis ostendendum decrevit.
383Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0072B
Quo tempore ( an. 1021) Aimiricus princeps Ronconiensis contra seniorem suum Willelmum comitem Egolismae, dum ipse Willelmus Romae esset, castrum Fractabotum in Sanctonico extruxit per dies resurrectionis.
384Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0072B
Et quia periurus contra ipsum fuit, post paucos dies a Iosfredo, filio comitis supradicti, obviante ferro confossus, animam sine mora reliquit.
385Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0078B
Quo regresso, frater eius Iosfredus per dies fortissimos parasceve et sepulturae et paschae contra Blaviam extruxit aliud novum castellum.
386Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0078C
Sed nequaquam frater eius praesumsit eum lacescere ad pugnam, videns robustam eum habere manum; et post dies octo, expugnato et capto castro, supplex venit ad eum, cui protinus comes Ilduinus ignovit et pacem consensit, et facti sunt amici.
387Ademarus Cibardi Incertus, Sermones in Concilio Lemovicensi, 141, 0118D
De quibus, quoniam satis notum est vobis qui inpraesentiarum ipsi vidistis, per singula non necesse est narrare, ne dies antequam sermo claudatur.
388Ademarus Cibardi Incertus, Sermones in Concilio Lemovicensi, 141, 0119D
Et postea, ut aeterna huius festivitatis esset commemoratio, in loco praefato ubi sacra patroni membra per aliquot dies requieverunt, ecclesiam in eius nomine novam dedicaverunt.
389Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0023C (auctor -875)
Sexto, animalia terrestria, et ipsum hominem Adam formavit: de cuius latere dormientis matrem omnium viventium Evam produxit: qui nunc, quantum credibile videtur, decimus Kalendarum Aprilium dies appellatur.
390Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0025D (auctor -875)
Et fuerunt omnes dies Mathusalae anni nongenti sexaginta novem, et mortuus est.
391Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0030D (auctor -875)
Quod post septem dies ex quo ingressus est Noe in arcam factum est diluvium, quia in spem futurae quietis, quae septimo die significata est, baptizamur.
392Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0031A (auctor -875)
Quod quadraginta diebus et quadraginta noctibus pluit, quia omnis reatus peccatorum in decem praeceptis legis admittitur per universum orbem terrarum: qui quatuor partibus continetur, sive ille reatus, qui ad dies pertinet, ex rerum prosperitate; sive qui ad noctes, ex rerum adversitate contractus sit, sacramento baptismi abluitur.
393Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0031B (auctor -875)
Et quod vigesimus septimus dies mensis commemoratur, ad eiusdem quadraturae significationem pertinet, quae iam in quadratis lignis exposita est: sed hic evidentius quia nos ad omne opus bonum paratos, id est quodammodo conquadratos, Trinitas perficit, in memoria qua Deum recolimus, in intelligentia qua cognoscimus, in voluntate qua diligimus: tria enim ter, et hoc ter, fiunt viginti septem, qui est numeri ternarii quadratus.
394Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0031D (auctor -875)
Hoc sacramentum resurrectionis et quietis transcendit omnem sapientiam superborum, ita ut nullo modo possint indagare scientia sua altitudinem resurrectionis et quietis: et quia septuaginta et septem, et octoginta ab octo dinumerantur, coniuncto utroque numero, centum quinquaginta dies, quibus exaltata est aqua, eamdem commendant nobis atque confirmant altitudinem baptismi in consecrando novo homine ad tenendam quietis et consecrationis fidem.
395Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0031D (auctor -875)
Quod post dies quadraginta emissus corvus, non est reversus, aut aquis utique interceptus, aut aliquo supernatante cadavere illectus, significat homines immunditia cupiditatis teterrimos, et ob hoc ad ea quae foris sunt in hoc mundo ire: aut rebaptizari, quasi aut praeter arcam, id est praeter Ecclesiam, baptismus prosit, ut occidant et seducant, docere et tenere.
396Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0032A (auctor -875)
Quod columba emissa, non inventa requie, reversa est, ostendit per Novum Testamentum requiem sanctis in hoc mundo non esse promissam: post quadraginta enim dies emissa est; qui numerus vitam, quae in hoc mundo agitur significat.
397Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0032A (auctor -875)
Denique post septem dies dimissa propter illam septenariam operationem spiritalem, olivae fructuosum surculum retulit: quo significaret nonnullos etiam extra Ecclesiam baptizatos, si in eis pinguedo non defuerit charitatis, posteriore tempore in ore columbae tanquam in osculo pacis, ad unitatem societatis posse perduci.
398Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0032A (auctor -875)
Quod post alios septem dies eadem dimissa, non est reversa, significat finem saeculi, quando erit sanctorum requies, non adhuc in sacramento spei, quo in hoc tempore consociatur, quandiu bibitur quod de latere Christi manavit: sed iam in ipsa perfectione salutis aeternae, cum tradetur regnum Deo et Patri, ut perspicua contemplatione incommutabilis veritatis, nullis ministeriis corporalibus egeamus.
399Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0032B (auctor -875)
Quod vicesimo septimo die secundi mensis, dicitur sicca fuisse terra, tanquam finita est baptizandi iam necessitas in numero dierum quinquagesimo et septimo: ipse enim est dies secundi mensis, vicesimus septimus, qui numerus ex illa coniunctione spiritus et corporis septies octones habet, uno addito propter unitatis vinculum.
400Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0034B (auctor -875)
Vixit autem annis decem et septem in Aegypto: factique sunt omnes dies vitae illius, centum quadraginta septem anni.
401Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0045D (auctor -875)
Mortuo Romulo, qui triginta septem annos regnavit, per quinos dies Senatores rempublicam rexerunt; atque unus expletus est annus.
402Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0067D (auctor -875)
Per septem dies continuos grando lapidum, immistis etiam testarum fragmentis, terram latissime verberavit.
403Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0070A (auctor -875)
Ipse quoque Pompeius continuo post Gabinium subsecutus, et a patribus urbe susceptus, sed a plebe muro templi repulsus, in expugnationem eius intendit: id non solum natura loci, verum etiam ingentibus muris fossaque maxima munitum, cum alias aliis legionibus dies noctesque succedere sine requie cogeret, vix tertio mense expugnavit.
403Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0070A (auctor -875)
Suessiones ex duodecim oppidis quinquaginta millia; Nervii, quorum adeo indomita feritas erat, ut nunquam in id temporis mercatores ad se permiserint vina caeteraque venialia deferre, quibus inducta iucunditas torporem virtutis afferret, similiter habuerunt quinquaginta millia.
404Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0077B (auctor -875)
tres, menses decem, dies octo: homo omnium ante se flagitiosissimus, et qui vere dignus Romanis blasphemantibus, et Iudaeis persecutoribus punitor adhibitus videretur.
405Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0078B (auctor -875)
Tiberius Claudius Britanniam adiens, quae excitata in tumultum esse videbatur, quam neque ante Iulium Caesarem, neque post eum quisquam attingere ausus fuerat, sine ullo praelio ac sanguine intra paucissimos dies plurimam insulae partem in deditionem recepit.
406Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0078D (auctor -875)
Suetonius hoc modo inde refert: Claudius Iudaeos impulsore Christo, assidue tumultuantes, Roma expulit.
406Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0078D (auctor -875)
[59] Nero annos tredecim, menses septem, dies
407Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0081B (auctor -875)
et Parthenio spadone Domitiani interfectore imperator creatus, annum unum, menses quatuor, dies octo; qui Traianum in regnum adoptavit.
408Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0081B (auctor -875)
Nerva emenso plus minus anno imperii sui confectus morbo diem obiit.
408Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0081B (auctor -875)
Nerva tradente suscepit, annos novemdecim, menses sex, dies quindecim.
409Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0092D (auctor -875)
regnat annos decem et octo, menses quinque, dies quatuordecim.
410Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Rex Carolus, ut pervenit ad locum qui dicitur Ingilinham, quatuor scaras in Saxoniam dirigit, quae Deo auxiliante victrices exstiterunt.
410Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Per septem itaque dies operam dedit, ut ea quae perperam ibi acta fuerant, nudarentur.
410Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Quem tamen honorifice tenuit, et postmodum imperatori reddidit.
410Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Munera autem huiusmodi sunt, quae legati imperatori detulerunt, papilionem et tentoria atrii bissina, vario colore, simul cum funibus pari ordine distintis; pallia serica multa et pretiosa, balsamum et odores atque unguenta ( Regino de Annal. ). Sed et horologium aurichalco arte mechanica mirifice compositum, in quo duodecim horarum cursus ad clepsydram vertebatur, cum totidem aereis pillulis quae ad completionem horarum decidebant, et casu suo subiectum sibi cymbalum tinnire faciebant: additis in eodem eiusdem numeri equitibus, qui per duodecim fenestras completis horis exibant, et impulsu egressionis suae totidem fenestras quae prius erant apertae, claudebant, necnon et alia multa in ipso horologio erant mira.
410Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Hic inter alia mirifica et nimis honoranda opera sua in omni imperio suo, sive in Gallia, sive in Germania, sive in Italia, legatos dedit, qui pauperum et oppressorum iustitias diligenter quaererent, et singulorum necessitates ad plenum audirent.
411Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135A (auctor -875)
Sed cum praepararent machinas et petrarias, atque cletas, ut alterum castrum praeriperent, videntibus adversariis, apparuerunt, in modum scuti, duo globi flammantes super ecclesiam quae in ipso castro erat.
411Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135A (auctor -875)
Sed Godefridus destructo emporio quod in Oceani littore constitutum lingua Danorum Relic dicebatur, translatisque inde negotiatoribus, soluta classe ad portum qui Liesthorp dicitur, cum universo exercitu suo venit: ibi per aliquot dies moratus, limitem regni sui qui Saxoniam respicit vallo munire constituit, ut ab orientali maris sinu, quem illi Hostharsaltia dicunt, usque ad occidentalem Oceanum totam Egidore fluminis aquilonalem ripam munimento valli protegeret, una tantum porta dimissa, per quam carra et equites emitti recipique potuissent.
411Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135A (auctor -875)
Quae usque adeo crevit ut una cum pontifice Romano non solum proceres regni, sed etiam natos eius adversus imperatorem permoverit.
412Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0208B (auctor -875)
Exinde post duos dies cum iret ad sacrificandum imperator, exhibita martyr, cum fixa in Domino maneret, suspensa iterum, ungulis rasa: rasisque capillis, in quibus credebant quod magica ars consisteret, videntes eam insuperabilem, in templo Dianae tribus diebus et tribus noctibus eam includunt.
413Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0373B (auctor -875)
Porro Germanus post haec ad Ravennam pro pace Armoricanae gentis supplicaturus advenit, ibique a Valentiniano et Placida matre ipsius summa reverentia susceptus, post aliquot dies migravit ad Christum.
414Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0388C (auctor -875)
Cui subulas decem calentes in manibus infixerunt, et cum plumbo remisso pedes in lapide perforato fixerunt, et canes duodecim feroces cum eo incluserunt per sex dies; et attulit ei angelus panem coelestem, subulas abstulit, et eum de plumbo ac ferro eripuit.
415Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0276B (auctor -875)
Post paucos etenim dies tormenta rursus inferunt, et denuo iam membra putrefacta vexari incipiunt.
416Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0315A (auctor -875)
Sedit autem in episcopatu annos septem, menses quinque, dies duos.
417Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0315A (auctor -875)
Qui hanc per multos dies blandimentis et terroribus cogere voluit ut eius coniugio necteretur.
418Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0225C (auctor -875)
Sacrificia pro eis semper (ut meministis) offerimus, quoties martyrum passiones et dies anniversaria celebratione commemoramus, etc.
419Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0259A (auctor -875)
(Ruff. lib. I, cap. 8. Pontificale, c. 7.) Eodem die Romae via Numentana, milliario septimo, sancti Alexandri papae, cum Eventio et Theodulo presbyteris sub Traiano principe, Iudice Aureliano: qui Romanae Ecclesiae episcopatum, quintus post Petrum, tenuit annos decem, menses duos, dies decem, et sanctitate incomparabilis, fide clarissimus, maximam partem senatorum Urbis convertit ad Dominum.
420Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0317A (auctor -875)
Post paucos autem dies corpus protomartyris Stephani in Sion ad sanctam ecclesiam, ubi archidiaconus fuerat ordinatus, VII Kalend.
421Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0235D (auctor -875)
Sedit autem in episcopatu annos tres, menses tres, atque dies tres.
422Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0210D (auctor -875)
(Pontificale, cap. 9.) Romae natalis sancti Telesphori, qui septimus post Petrum apostolum pontifex ordinatus, sedit annos undecim, menses tres, dies viginti unum, illustreque martyrium duxit.
423Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0280B (auctor -875)
Perveniens igitur post dies aliquot Tarsum civitatem, dicit ad eos, qui cum eo erant, Bonifacius: Viri, euntes requirite nobis hospitium, ego autem ibo videre eos, quos valde desidero, martyres certantes.
424Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0297D (auctor -875)
Item Romae, natalis sanctae Zoae uxoris beati Nicostrati martyris, quae dum ad confessionem beati Petri apostoli oraret, a paganis arctata, ducta est ad patronum regionis Naumachiae: a quo primum in custodiam obscurissimam trusa, et per dies sex omni solatio lucis et victus fraudata, septimo demum die a collo et a capillis in corpore suspensa, adhibito subter horribili fumo, in confessione Domini emisit spiritum.
425Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0390C (auctor -875)
In huius solemnitate quemdam psalmum beatus Augustinus videtur exponere ad populum (Psal. CXXVII) , ubi inter caetera, de eius passione loquitur, dicens: Felix martyr, vere felix et nomine et corona, cuius hodie dies est.
426Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0299B (auctor -875)
Erat iudex Fabianus, qui eos hortabatur ad sacrificandum, per decem dies minis et blanditiis cum eis agens, et nullum penitus potuit commovere.
427Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0375B (auctor -875)
Romae, via Appia, natalis S. Marci, papae et confessoris, qui sedit in episcopatu annos duos, menses novem, dies viginti.
428Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0375C (auctor -875)
Huic per singulos dies offerimus sanctum vivumque sacrificium, atque rationabilem culturam; lapides autem et ligna non adoramus.
429Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0322A (auctor -875)
Post dies vero octo, veniens B. Marcellus episcopus cum Lucina matrona Christianissima, corpora sanctorum condivit cum aromatibus et linteaminibus; deinde sustulit ea, et transtulit in praedium suum via Ostiensi, milliario ab urbe Roma septimo; et manu sua recondidit in sarcophagis lapideis, cum quibus et B. Cyriacum, octavo die mensis Augusti.
430Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0349D (auctor -875)
Post aliquot dies cum quaestio immineret, beatus Adrianus dato pretio custodibus, et datis fideiussoribus, perrexit ad domum suam vocare beatam Nataliam.
431Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0351B (auctor -875)
Natalia vero ipsa de Nicomedia sanctorum martyrum amore Byzantium enavigans, post paucos dies adventus sui, dormitionem accepit in Domino, et iuxta sanctorum corpora sepulta est Kalendis Decembris.
432Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0391C (auctor -875)
Post dies autem quadraginta duos venit quidam Nicodemus Christianus, et levavit cum ipsis loculis corpora martyrum, et in domo sua honorifice posuit.
433Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0392A (auctor -875)
Cum autem nomina eorum minime reperirentur, statuit beatus Melchiades episcopus ut anniversaria quatuor Coronatorum dies sub nominibus sanctorum quinque martyrum recoleretur.
434Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0282C (auctor -875)
Post aliquot vero dies iusserunt eos imperatores suis aspectibus praesentari, et iusserunt militibus, ut ducerent eos ad fanum Herculis et si sacrificare nollent, fortiter eos poenis affligerent.
435Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0283A (auctor -875)
Et cum intromissi fuissent Primus et Felicianus, et iubente praeside fuissent post responsionem ab invicem separati, primo beatum Felicianum iussit praeses cum plumbatis caedi, dicens ei: Ut quid non deponis istam insaniam pectoris tui, ut eligas dies bonos et iucundos, et diversis tormentis corpus tuum non maceretur?
436Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0283A (auctor -875)
Et per tres dies neque panis neque aqua, neque ullum genus cibi ei ministratum est.
437Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0392B (auctor -875)
Post aliquot dies iterum adductus ante praesidem, suspensus est in ligno, et ungulis ferreis latera eius rasa, quousque costae ipsius nudarentur.
438Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0264A (auctor -875)
Statuitur itaque dies, et praeconis voce iubentur omnes immolare Mercurio, qui in urbe Roma erant.
439Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0264C (auctor -875)
Post dies triginta requiritur ab Alexandro; nuntiatum enim est ei quod Christianus esset.
440Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0328B (auctor -875)
Interea dum post mensem unum et dies sexdecim requiritur a Diocletiano, et responsum est ei quod aegritudine teneretur, misitque fratrem eius ad eum nomine Maximum, comitem rei privatae, ut visitaret eum, et ageret cum illo de puella Susanna.
441Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0328C (auctor -875)
Post dies quindecim, nota facta sunt omnia Diocletiano, et misit Iulium, qui Claudium, et Maximum, Praepedignam, Alexandrum atque Curiam puniret; Gabinium vero et Susannam vinculis constringeret.
442Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0328D (auctor -875)
Et post dies quinquaginta quinque iussit Diocletianus ut beata Susanna adduceretur ad Serenam uxorem suam, quae occulte Christiana erat.
443Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0412C (auctor -875)
Romae sancti Damasi papae, qui rexit Ecclesiam annos octodecim, menses tres, dies duos.
444Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0238A (auctor -875)
Romae, beatorum pontificum, Gregorii, doctoris et apostoli Anglorum, qui sedit ibi annos tredecim, menses sex, dies decem.
445Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0238B (auctor -875)
Et Innocentii, qui rexit Ecclesiam annos quindecim menses duos, dies unum et viginti.
446Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0228D (auctor -875)
Natalis S. Agabi prophetae in Novo Testamento, apud Antiochiam: de quo beatus Lucas in apostolicis Actibus ita dicit: Conversantibus nobis Antiochiae, surgens unus ex prophetis nomine Agabus, significabat per spiritum famem magnam futuram in universo orbe terrarum, quae facta est sub Claudio Caesare (Act. XI) . Et iterum, cum B. Paulus Hierosolymam Pentecosten facturus pergeret, iamque Caesaream venisset: Commorantibus, inquit, nobis in Caesarea per dies aliquot, supervenit quidam vir a Iudaea propheta, nomine Agabus, et venit ad nos, et tollens zonam Pauli, ligans sibi manus et pedes, dixit: Haec dicit Spiritus sanctus: Virum hunc cuius est haec zona, sic alligabunt eum in Ierusalem Iudaei, et tradent in manus nationum.
447Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0265D (auctor -875)
Cuius dedicationis sacratissima dies agitur Romae III Idus Maii.
448Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0286A (auctor -875)
Tunc Flaccus tradidit eam vicario, qui fecit eam in tenebroso claudi cubiculo, sine cibo, per septem dies.
449Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0286A (auctor -875)
Inde perseverantem in confessione Christi cum eiecissent, duxerunt eam ad virgines Vestae, ibique per alteros septem dies, sine cibo permansit, eo quod nulla ratione de earum manibus cibum pateretur accipere.
450Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0330D (auctor -875)
Ante hos dies iussit Valerianus praefectus in conspectu suo quamdam creditariam Hippolyti plumbatis deficere, et corpus eius in cloacam iactari.
451Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0354B (auctor -875)
Post dies autem multos regressus de exsilio habitabat in hortis suis.
452Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0357A (auctor -875)
Simul et decreto statuit omnibus episcopis id assentientibus, ut dies relationis et exaltationis sanctae ac venerabilis Dominicae crucis, in omni imperio suo ab omnibus fidelibus populis per singulos annos solemniter ageretur.
453Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0378B (auctor -875)
Natalis sancti Callisti papae, qui sedit in episcopatu annos septem, menses duos, dies decem, et sub persecutione Alexandri imperatoris martyrii gloriam adeptus est.
454Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0378D (auctor -875)
Post dies vero decem et septem presbyter eius Asterius cum clericis noctu veniens, levavit corpus eius, et sepelivit in coemeterio Calepodii, via Aurelia, pridie Idus Octobris.
455Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0239D (auctor -875)
Et rursum post dies quatuor, eductus denuo de carcere, in catasta extentus, ac tractus nervis, et fustibus caesus, post dies iubente Maximiano capite truncatus est cum Largo et Smaragdo et aliis viginti.
456Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0288C (auctor -875)
Cumque transisset una dies et una nox, et illi in psalmis et hymnis laudantes Christum perseverarent lanceis per latera transfixi, cum gloria martyrii ad sidera regna migraverunt.
457Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0333A (auctor -875)
Qui in durissimo atque obscurissimo carcere eum reclusit, et per quatuor dies cibum omnem negavit; inde de carcere exhibitus est praesidi, qui prunas ardentes super caput eius iussit imponi.
458Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0218A (auctor -875)
Iterum beatus martyr retruditur in carcerem per duodecim dies ut fame deficeret, ubi ab angelo confortatus, et coelesti cibo pastus est.
459Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0218A (auctor -875)
Post duodecim vero dies putantes eum defecisse, ministri venerunt, ut corpus eius tollerent, et invenerunt eum psallentem et laudes Deo dicentem.
460Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0218B (auctor -875)
Celebris vero dies ipsius agitur XIV Kal.
461Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0333D (auctor -875)
Cumque dies vocationis eius instaret, adveniente sancto abbate Mario, cui ita fuerat revelatum, inter verba orationis migravit ad Christum, sepultusque est ab eodem patre in loco suo.
462Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0397C (auctor -875)
Et cum per dies singulos praesidis furor cresceret, iugulando alios, alios suppliciis et diversis cruciatuum generibus affligendo, squalore carceris et catenarum ponderibus enecando, et super omnia praecipiendo ne quis ad eos prorsus accederet, ut et inedia quasi aliud tormenti genus adhiberetur; concessit tamen Deus huic diacono, et collegae eius gratiam, ut invitis omnibus, eis ad confessores Christi non negaretur accessus.
463Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0218B (auctor -875)
(Pontificale, c. 21.) Romae, Fabiani episcopi: qui, cum quatuordecim annos, menses undecim, ac duodecim dies Ecclesiae praeesset, passus est martyrium tempore Decii, et in coemeterio Calixti sepultus.
464Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0249C (auctor -875)
(Greg. Tur. de Gl. confess. cap. 69.) Eodem die in Galliis civitate Ebredunensi, sancti Marcellini primi eiusdem urbis episcopi et confessoris, qui divino iussu, cum sanctis sociis Vincentio et Domnino ex Africa veniens, maximam partem Alpium maritimarum et signis admirandis, quibus usque hodie refulget, ad fidem Christi convertit, ita ut baptisterium, quod ipse apud praefatam urbem condidit, in sacrosanctis Paschalis festi vigiliis, divina virtute, singulis annis aquis subitis inundetur, et per septem eiusdem solemnitatis dies, gratia exuberante permaneat.
465Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0289C (auctor -875)
Post annum vero et dies viginti octo, aegritudine detentus est idem Novatus, et absens erat a conspectu virginis Praxedis.
466Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0397D (auctor -875)
Sedit autem in episcopatu annos novem, menses quinque, dies duos.
467Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0383A (auctor -875)
Eodem die, natalis sancti Asterii, presbyteri Callisti; qui cum corpus eius levatum de puteo sepelisset, post dies sex audiens hoc imperator Alexander, praecepit eum per pontem praecipitari.
468Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0250B (auctor -875)
Romae via Appia, in coemeterio Callisti, sancti Caii papae, qui cum Ecclesiam undecim annos, menses quatuor, dies duodecim rexisset, martyrio coronatus est sub Diocletiano principe.
469Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0306B (auctor -875)
Non post multos dies a paganis tentus, et diutissime fustibus caesus est, ac nudis pedibus super prunas impositus, et inde ab urbe pulsus.
470Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0307A (auctor -875)
Et cum ibi dies aliquot fecisset, et in templo Serapis praesentia ipsius obticuisset daemon, tandem rogatus spiritus responsum dedit: Quia discipulus Petri apostoli Iesu Christi huc venit, et ligavit me, hic nisi fuerit ab his locis expulsus, vobis dare responsa non possum.
471Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0307A (auctor -875)
Itaque post tertium annum Ravennam ingreditur: deinde post dies aliquot subita seditione orta in civitate irruentibus paganis, ligatus ad forum perducitur: ibi caesus ac vnlneratus est.
472Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0307C (auctor -875)
Exinde collectus est a discipulis, et perductus est in vicum, ubi leprosi morabantur, et septem dies supervixit, admonens semper Ecclesiam, ne a fide Christi descenderet.
473Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0418C (auctor -875)
Taliarchus vero percussor eius, leprosus factus, intra sex dies consumptus a vermibus, exspiravit.
474Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0420A (auctor -875)
Reliquos dies huius mensis, vide initio Martyrologii Adonis.
475Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0400D (auctor -875)
Cito enim ad te placidum tempus convertetur, et quasi post noctis tenebras floridum dies lumen aspicies; atque post glaciale frigus hyemis transeuntis, aurea tibi tempora et serena succedent, ut omnibus, qui pro Christi amore affliguntur, praebeas temporalem laetitiam, per quam sine dubio consequeris aeternam.
476Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0364B (auctor -875)
Et post non multos dies diaconus tentus, et in carcerem missus est.
477Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0402A (auctor -875)
Et post dies aliquot Maximinus tyrannus litteris admonuit tribunum, ut quam celerius eum puniret.
478Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0252B (auctor -875)
(Pontif., c. 30.) Ipso die, sancti Marcellini papae, qui cum Ecclesiam novem annis et mensibus quatuor rexisset, temporibus Diocletiani et Maximiani, ab eodem Diocletiano, pro confessione verae fidei, cum Claudio, Cyrino et Antonino, capite truncatus est, et post dies triginta et quinque, sepultus via Salaria, in cubiculo, a Marcello presbytero et a diaconibus cum hymnis.
479Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0293A (auctor -875)
Tunc sancti viri Ioannes et Paulus Christianos ad se invitantes, ordinaverunt de omnibus quae relinquere poterant, per totos decem dies incessanter die noctuque eleemosynis insistentes.
480Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0337D (auctor -875)
Romae, sancti Zephyrini papae, qui rexit Ecclesiam annos octo, menses septem, dies decem.
481Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0338A (auctor -875)
Audiens hoc Maximianus post dies quindecim, mittens accersivit eum, dicens ei: Pro nulla re alia evocavi te nisi ut sacrifices.
482Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0338D (auctor -875)
Post aliquot dies quaedam matrona castissima, nomine Gratia, collegit corpus eius, et posuit illud in praediolo suo, non longe a muro civitatis Bergamensis.
483Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0366D (auctor -875)
Qui post aliquot dies in sui praesentiam reductos, in sartagine ferrea iussit torreri, picem, adipem et ceram desuper ministris infundentibus.
484Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0404B (auctor -875)
Cui sanctus Martyr respondit: Quatuor dies iam aestima praeterisse; quod desideras, hodie comple.
485Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0252B (auctor -875)
(Pontif., c. 40.) Romae, sancti Anastasii papae, qui sedit annos tres, dies decem.
486Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0224C (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS FEBRUARIUS HABET DIES XXVIII; IN BISSEXTILI VERO XXIX; LUNA, XXIX.
487Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0224A (auctor -875)
Quos post duodecim dies eductos, iussit sterni in terram, et fustibus caedi; dein levatos de terra, plumbatis percuti donec expirarent.
488Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0406C (auctor -875)
Post quadraginta duos dies, vincti catenis, ac nudis pedibus educti denuo ante praefectum; delata est tripoda ut sacrificarent.
489Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0244C (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS APRILIS HABET DIES XXX; LUNA VERO, XXIX.
490Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0272D (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS IUNIUS HABET DIES XXX; LUNA VERO, XXIX.
491Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0296A (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS IULIUS HABET DIES XXX; LUNA VERO, XXX.
492Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0344B (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS SEPTEMBRIS HABET DIES XXX; LUNA VERO, XXIX.
493Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0388B (auctor -875)
LITANIAE DICENDAE. MENSIS NOVEMBER HABET DIES XXX; LUNA VERO, XXX.
494Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0206B (auctor -875)
(Pontif., cap. 34.) - Romae, natale sancti Silvestri episcopi et confessoris, qui post beatum Petrum tricesimus quartus sedit annos viginti tres, menses decem, dies undecim.
495Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0206C (auctor -875)
Sepultus est in coemeterio Priscillae via Salaria, milliario tertio ab urbe Roma, pridie Kalendas Ianuarii: et cessavit episcopatus eius dies quindecim.
496Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0206C (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS IANUARIUS HABET DIES XXXI, LUNA VERO XXX.
497Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0234C (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS MARTIUS HABET DIES XXXI; LUNA VERO, XXX.
498Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0254C (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS MAIUS HABET DIES XXXI; LUNA VERO, XXX.
499Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0312D (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS AUGUSTUS HABET DIES XXXI; LUNA VERO, XXIX.
500Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0372B (auctor -875)
LITANIAE INDICENDAE. MENSIS OCTOBER HABET DIES XXXI; LUNA VERO XXIX.