'dono' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 6204 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0442A (auctor c.945–1004)
Caeterum de tertia seu potius quarta parte, ei ad votum competit quidquid, ut ecclesiastico dispensatori, agere placuerit: quandoquidem ei dono dare, vendere et possidere facultas arrisit; cumque in uno quolibet episcopio interdum mille sint ecclesiae, mirum est si tanta est avaritia sacerdotum ut satiari nequeat tertia vel, quod minus est, quarta parte suarum ecclesiarum.
2Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0560B (auctor c.945–1004)
Suscepit autem divalem iussionem piissimorum Principum Constantini, Heraclii et Tyberii Augustorum per Epiphanium gloriosum a secretis, quae missa fuerat praedecessori suo Dono Papae, exhortans, ut debeat sacerdotes vel misso suos dirigere in regiam urbem pro adunatione sanctarum DEI Ecclesiarum.
3Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0520A (auctor c.945–1004)
Unde divinum oraculum, quasi singulari quodam dono, repromittit quod virgines sequentur Agnum, quocunque ierit (Apo. XIV, 4).
4Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1323C
Quod si filius aut frater ex dono furtum pariter et fugam fecerit, ancillam et servum fisco reddat, et ex agro exsul possideat.
5Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0210B (auctor fl. 1150)
Et ut de primo gratiae dono loquar, quod purgans appellatur, datum est illud aliis in effusione proprii sanguinis, aliis in fonte baptismatis, aliis in sola contritione cordis.
6Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0287B (auctor fl. 1150)
Qui ergo accepit divitias huius mundi, sit solicitus in subveniendo egenis: qui potentiam, in subveniendo oppressis; qui accepit iustitiam, in causa Dei det rectum iudicium: qui prudentiam, det bonum consilium: qui charitatem, ostendat eam per exhibitionem boni operis: ne si in aliquo Dei dono multiplicando minus sit solicitus, improperium servi illius nequam audiat a Domino: Quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut cum usuris utique exegissem illam (ibid.) . Quoniam ergo continuatio bonorum operum necessaria est, nemo in praeterita vita sua confidat, dicens: Fortiter operatus sum, modo quiescam.
7Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0509C (auctor 969-988)
Perfidiae ac infidelitatis crimine in regiam maiestatem arguor detineri, eo quod nepotem meum, clericum videlicet meae Ecclesiae, licentia donaverim, quia et palatium adierit, et dono alterius regis episcopatum acceperit, eius regni quod senior Lotharius rex in proprium ius revocaverat, quodque gradus ecclesiasticos ei postmodum contulerim, absque licentia et auctoritate senioris mei.
8Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0515C (auctor 969-988)
filium eius regio dono accepisse firmaret.
9Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 27, 81; 1 (opus 1158-1170)
Hec pauca e plurimis signis, que per merita sancti confessoris Wunebaldi facta sunt, ex scriptis sancte Walpurge virginis germane sororis eius excerpsimus, ut de his cognoscatur, qualis et quantus in conspectu dei sit in celis, cuius dono et operatione tot virtutes et miracula modo crebrescunt in terris.
10Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 23 (auctor -c.1150)
Mihi autem tanta est perficiende coniunctionis huius antiquitas, ut in grandi dono habiturus sim, si illius voluntati mea cura profuerit.
11Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0932B (auctor fl. 964)
Fuit Beniamin senior, qui valde clarus habebatur, dono Dei ditatus, ut sine medicamine tactu manus aut olei facta oratione sanaret aegrotos.
12Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0476C (auctor 1068-1081)
Eodem tempore fertur beatus Ansgarius corpora sanctorum, quae dono Ebonis archiepiscopi susceperat, trans Albiam deportasse, et corpus quidem sancti Materniani apud Heligonstat reposuit, Sixti vero et Sinnicii, cum aliis martyrum patrociniis, collocavit in urbe Hammaburg [beati vero Remigii cimilia cum decenti honore servavit Bremae].
13Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0477C (auctor 1068-1081)
Saepe etiam monasterium Galliae, quod dono caesaris possedit, Turbolz visitans, fratribus ibidem Deo militantibus salutaris regulae tramitem verbo exemploque monstravit.
14Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0481A (auctor 1068-1081)
Nam antea in Hammaburgensi cathedra praefuit annis 16, qui fiunt simul 34. Hoc regalis munificentiae dono confessor Dei valde gavisus, in Daniam festinavit.
15Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0620A (auctor 1068-1081)
Pro cuius fidei merito a rege quidem ut maior domus in palatio constitutus, dono eius multa bona lucrabatur Bremensi ecclesiae, de quibus supra plenius dictum est.
16Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0623A (auctor 1068-1081)
Hii quatuor episcopi tunc Ripensem dono Sueni regis sortiti sunt parrochiam.
17Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0645A (auctor 1068-1081)
Tunc ille qui nichil ardui rennueret subeundum pro hoc dono, ita se facere, letus spopondit.
18Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XVIII; 4 (auctor -1081)
Eodem tempore fertur beatus Ansgarius corpora sanctorum, quae , dono Ebonis archiepiscopi susceperat, trans Albiam deportasse, et corpus quidem sancti Materniani apud Heligonstat reposuit, Sixti vero et Sinnicii cum aliis martyrum patrociniis collocavit in urbe Hammaburg, [beati vero Remigii cimilia cum decenti honore servavit Bremae].
19Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XX; 2 (auctor -1081)
Sepe etiam monasterium Galliae, quod dono cesaris possedit, Turholz visitans fratribus ibidem Deo militantibus salutaris regulae tramitem verbo exemploque monstravit.
20Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXV; 2 (auctor -1081)
Nam antea in Hammaburgensi cathedra prefuit annos XVI. Qui fiunt simul XXXIIII. Hoc regalis munificentiae dono confessor Dei [valde] gavisus in Daniam festinavit.
21Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, II; 3 (auctor -1081)
Hii IIIIor episcopi tunc Ripensem dono Suein regis sortiti sunt parrochiam.
22Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXVIII; 4 (auctor -1081)
Tunc ille, qui nihil ardui rennueret subeundum pro hoc dono, ita se facere laetus spopondit.
23Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXXVIII; 6 (auctor -1081)
Pro cuius fidei merito a rege quidem ut maior domus in palatio constitutus, dono eius multa bona lucrabatur Bremensi ecclesiae, de quibus supra plenius dictum est.
24Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p20, p0; 5 (auctor fl. 1059)
Non sunt reperta corpora Morbis oppressa gravibus, Quae remanerent coelicae Privata dono gratiae.
25Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0613D (auctor 1145-1221)
Illam tibi in matrem suscipe, in nutricem dedica, elige in sponsam, in amicam constitue: quam cum charitatis tuae dono investieris, et amoris eius suavissimi praedulcia oblectamenta persenseris, nullam prorsus aliam contingere patieris.
26Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0677B (auctor 1145-1221)
Receperunt autem multi, aut in salute corporis, aut in dono sapientiae litteralis, aut in divitiis, aut in quibuslibet aliis successibus terrenae et transitoriae felicitatis: quae etsi temporalia sint, et bonis malisque communia, tamen ab aeterno et iusto Deo miseris mortalibus conceduntur.
27Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0699 (auctor 1145-1221)
Hic autem codex, cum ab eiusdem monasterii Patribus reverendissimo Patri D. Hilarioni Rancato ordinis Cisterciensis in Alma urbe generali praesidi, non argenti vel auri, sed solius virtutis ac bonarum litterarum aestimatori, dono datus fuisset; atque ab huius postea humanitate (est enim virtuti doctissimus, ita in amicos beneficentissimus) mihi etiam fuisset communicatus, animadvertens ego in praedictis Adae sermonibus nonnullos esse de magna Dei matre, ac aeternum virgine, hactenus in oblivionis tenebris sepultos, qui si publici fierent iuris, multum possent pietati prodesse, ingentemque Marianarum laudum declamatoribus fructum utilitatemque afferre; statui illos, una cum Marianis fragmentis ex aliis eiusdem auctoris sermonibus collectis, sub Marialis titulo, additis notis, tanquam clarissimum vetustatis monumentum, pro communi bono, per typos publicare; existimans rationi maxime dissentaneum, diuturnioribus tenebris amplius obvolvi eas lucubrationes Marianas, quae iugi hominum memoria, atque ipsa sunt aeternitate dignissimae.
28Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0498B (auctor c.1140–1212)
At opus summopere, ut tuo huic tam dono, quam operi perseverantia adsit, quae sola aeternitatem meretur, sine qua aeternitas non confertur.
29Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0498B (auctor c.1140–1212)
Utrum autem haec vota tua reddere, quae distinxerunt labia tua (Psal. LXV, 14) , studeas, tu videris. Si enim de dono tuo quaerit aliquis, ecce haec tua verba sunt: Ego frater.
30Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0498C (auctor c.1140–1212)
Teipsum igitur obtulisti, et tradidisti, conversionem morum tuorum promisisti: vide ut in dono, et promisso tuo fidelis sis, ne vel quod dedisti, auferre praesumas; vel quod promisisti, reddere negligas.
31Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0762B (auctor c.1140–1212)
Deinde alia quatuor dona hinc, et inde: quia his tribus donis, dono scilicet sapientiae, et intellectus, atque consilii, venenosas antiqui hostis nequitias deprehendimus; reliquis vero quatuor, videlicet dono fortitudinis, scientiae, pietatis et timoris deprehensas superamus.
32Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0795D (auctor c.1140–1212)
Et solus ideo, quia eam habes ab aeterno: non autem accepisti, aliquo interveniente gratiae dono.
33Adamus Scotus, Sermones, 198, 0100A (auctor c.1140–1212)
dono quoque gemino ditavit et corpus: sensibus illud exornans, et in distributione membrorum eius, aedificationem spiritui praeparans.
34Adamus Scotus, Sermones, 198, 0190C (auctor c.1140–1212)
I. Gratias Deo super inenarrabili dono eius.
35Adamus Scotus, Sermones, 198, 0250C (auctor c.1140–1212)
Aurum vero terrae illorum propheta optimum esse negavit, de quibus ait: Sapientes sunt ut faciant mala, bene autem facere, nescierunt (Ier. IV, 22) . IX. Per hoc autem quod secundus fluvius circuire dicitur omnem terram Aethiopiae, et tertius ire contra Assyrios, innuitur tibi quanta utilitas ex secundo et tertio dono gratiae provenit, quia in relictione mali, quodcunque illicitae in te nigredinis contraxisti, a te abiicis, et in exsecutione boni, in operibus bonis pugnantibus contra te daemonibus resistis.
36Adamus Scotus, Sermones, 198, 0291C (auctor c.1140–1212)
Puer Daniel, et tres eius socii dum in loco deliciarum corpus virtute abstinentiae domant (Dan. I, 8) , non modo usque ad sublime culmen sapientiae pertingunt, verum etiam illud mirabile in dono percipiunt, ut in istis novo et inaudito miraculo, vim virtutis suae ignis oblitus sit (Dan. III, 50) , et illum etiam fame afflicti leones saevissimi pertingere non praesumerent (Dan. VI, 22) . Reducite ad mentem sancti Mathathiae zelum (I Mach. II, 2) , et admirabiles filiorum eius triumphos obstupescite.
37Adamus Scotus, Sermones, 198, 0398B (auctor c.1140–1212)
Ita hoc triplici gratiae dono sancta ista confertur glorificatio, quia quem revelatio per sanctam contemplationem illuminat, transmigratio per bonam actionem exornat.
38Adamus Scotus, Sermones, 198, 0425B (auctor c.1140–1212)
Et ideo quotiescunque gratiam, pro adipiscendo eius dono, interpellatis, studete ut, sicut in bona voluntate habetis devotionem, ita et in intentione habeatis veram humilitatem.
39Adamus Scotus, Sermones, 198, 0425C (auctor c.1140–1212)
X. Utilis ergo responsio haec: quid mihi et tibi, mulier, ut suspirans pro dono subtracto voluntas bona eo quod petit dignior sit accipere, quo profundius agnoscit, nec ex se esse, quod iam accepit, nec in se aliquod habere meritum, quo digna sit obtinere quod adhuc petit.
40Adelboldus Traiectensis, De rebus gestis S. Henrici, 140, 0099C (auctor 1010-1026)
Sed notitiam dictae invasionis dissimulans, mandavit ei per legatos sapientes et eloquentes, ut terram suam, quae Principe noviter erat viduata, non invaderet, quam, si vellet, cum gratia sua et dono voluntario acquirere posset.
41Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0065A
At christiani quantotius corpus et sanguinem Dei a sacerdotibus accipientes communicaverunt, et praeparantes se ad mortem, bello invaserunt Sarracenos, et victoria potiti sunt, omnesque aut morte aut captivitate cum navibus et multis spoliis eorum retinuerunt, et captivos aut vendiderunt aut servire fecerunt, et Sancto Marciali Lemovicae viginti Mauros corpore enormes transmiserunt dono muneris.
42Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0030A (auctor -875)
Quod vero cubitis quinquaginta latitudo eius expanditur, insinuat quod corda credentium Spiritus sancti dono charitate dilatantur: unde quinquagesimo die post resurrectionem suam Christus Spiritum sanctum credentibus misit.
43Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0123C (auctor -875)
Carolus maior domus et Austrasiorum princeps, vastans omnia, et Saxonum agros diripiens, ad Wisorem pervenit.
43Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0123C (auctor -875)
Aistulphus Longobardorum rex, nimis perfide testamenta dono praedecessorum eius beato Petro collata perrupit, atque facultates Romanae Ecclesiae militibus suis dedit.
44Ado Viennensis, Vita S. Theuderii, 123, 0445A (auctor -875)
Ferunt namque quia primo cum se propexissent, propriis vocabulis se salutaverunt, atque omnipotentis Dei virtus pariter utrumque dono gratiae ita inspiraverit, ut qui ante notitiam sui non habuerant, mox corpore se videntes, quod vere servi Dei essent, compellatione mutua foris nescientibus manifestarent.
45Ado Viennensis, Vita Theudarii abbatis Viennensis, 526; 12 (auctor c.800-875)
Ferunt namque, quia primo cum se conspexissent, propriis vocabulis se salutaverunt, atque omnipotentis Dei virtus pariter utrumque dono gratiae ita inspiraverit, ut qui ante notitiam sui non habuerant, mox corpore se videntes, quod vere servi Dei essent, compellatione mutua forisnescientibus manifestarent: vere instar illius beatitudinis, ubi plena erit cognitio veritatis, ubi unus integre et veraciter ab alio cognoscetur; quando non per speculum et in enigmate, sed facie ad faciem Deus videbitur, qui inluminabit abscondita tenebrarum et manifestabit consilia cordium.
46Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0905A (auctor 814-878)
Tuncque primum sibimet mutuo patefecere sui itineris causam, quia scilicet et ipsi revelatione divina admoniti ad corpus B. Scholasticae ierant deferendum: moxque cum festinatione retrogradum iter arripientes, festinato simul regredi curabant portantes quas invenerant dono divino pretiosissimas margaritas.
47Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0927D (auctor 814-878)
At ille alterius iam dono corruptus monachos spernens, dona respuens, superbia tumidus, equum conscendit, servisque Dei dixit: Recedite, o monachi, cum vasculis vestris, ad monasterium de quo huc properastis.
48Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1290A
Cupimus enim tam de sanctae Ecclesiae redintegrato statu, quam de incolumitatis tuae concesso divinitus dono, semper in domino gratulari; ac per [propter] hoc hortamur et deprecamur, ut apud vos nullam moram sustinere faciatis, sed tuae benignitatis solatio freti velociter de omnibus, quae illic secundum Deum geruntur, nos adventu suo constituant laetiores.
49Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1535D
Dilectus filius noster Hugo, charissimi filii nostri Ludovici, illustris Francorum regis cancellarius, transmissa nobis relatione monstravit, se altare quoddam in Atrebatensi episcopatu ex dono Aluisi bonae memoriae Atrebatensis quondam episcopi habuisse, et usque ad illud tempus, quo investituram maioris archidiaconatus in Ecclesia tua de mandato nostro fuerat suscepturus, asserit se idem altare quiete ac pacifice possedisse.
50Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1623D
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum, vallem scilicet Sanctae Mariae, ab illustri viro Frederico, Palatino comite, omnipotenti Deo ad statuendam ibi religionem pia devotione oblatam, cum viginti mansis, pratis, pascuis et nemoribus ad ipsos mansos pertinentibus; curtem quae dicitur Steinthorp, cum suis appendiciis, pascuis videlicet, pratis ac nemoribus; ex dono Luchardis comitissae curtem Liutestorph cum suis appendiciis et decimis; quartam partem silvae quae dicitur Lapenwolt; ex dono Ermenchardis marchionissae quatuor mansos in Liutestorph cum appendiciis et utilitatibus suis, et quaecunque in eadem villa commutata sunt cum fratribus ecclesiae Walbech a fundatore praedictae ecclesiae; ex dono Hodae comitissae quatuor mansos in Aventorp, cum omnibus utilitatibus suis; ex dono Burchardi et Willeri tres mansos et dimidium in Brandesleve; ex dono ducis Henrici unum mansum cum saltu in eadem villa; ex dono Ludolphi septem iugera in eadem villa cum assensu haeredis sui, videlicet Frederici de Amfrideslove; quatuor iugera et pratum, quae a Burchardo de Gersleve emistis.
51Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1624B
Item ex dono iam dicti Friderici Palatini comitis dimidium mansum in eadem villa; ex dono Willelmi de Ancersleve tres mansos in eadem villa, et quaecunque in eadem villa commutata sunt cum sororibus Quideneburgensis Ecclesiae et Wallebhec; molendinum et dimidium mansum cum area, quae in Brandesleve maiori emistis; quatuor mansos in Offensleve et quatuor mansos in Mammendorp; dimidium mansum Cowelle, in quo praefatus comes Palatinus contulit ecclesiae dimidium mansum; ex dono Lucardis comitissae duos mansos pretio comparatos in eadem villa; ex dono Alberti Palatini comitis, filii eiusdem comitissae, duos mansos in Nortgermesleve; ex dono Frederici ministerialis praefati principis, dimidium mansum in Hoetmersleve; ex dono Agnetis filiae ducis de Linborch tres mansos, unum in Brandesleve minori et duos in Wadentorp; ex dono Beatricis quatuor mansos in Ortorp; ex dono Volradi comitis duos mansos in eadem villa, et decimam Forwerci vestri in Brandesleve; ex dono Erici unum mansum Winninche; ex dono praedictae Lucardis comitissae unam aream in Santorp, cum saltu quodam, qui spectabat ad ipsam; ex dono memorati Palatini comitis duos mansos, unum in Somerstorp et alium in Ekenbardenleve et Othmersleve; ex dono Henrici ducis villam quae dicitur Bardenbeke cum suis appendiciis, videlicet pratis, pascuis ac nemoribus.
52Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1624B
Item ex dono Agnetis, filiae ducis de Linburche quartam partem silvae, quae dicitur Lapenwolt, Haskenroht et Biscobroht cum omnibus appendiciis suis, videlicet pratis, pascuis rivis et saltu: insuper et villam ipsi praedio adiacentem cum decima eiusdem villulae, et silva quae dicitur Lobectze, quae omnia Halberstadensis episcopus ad petitionem Notgeri de Godersleve ministerialis sui qui eadem bona beneficii iure ab ipso possederat, canonice vobis concessit.
53Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1605D
Dilectus filius noster Hugo, charissimi filii nostri Ludovici illustris Francorum regis cancellarius, transmissa nobis relatione, monstravit se altare quoddam in Atrebatensi episcopatu ex dono Alvisi bonae memoriae Atrebatensis quondam episcopi habuisse; et usque ad illud tempus, quo investituram maioris archidiaconatus in Atrebatensi Ecclesia de mandato nostro fuerat suscepturus, asserit se idem altare quiete ac pacifice possedisse.
54Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1405B
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: In Plozica praebendam Zaxichow; in Cirvenzk decimum et nonum forum, decimam et nonam marcam, decimam et nonam navim, decimum poletrum, decimum diem in clausura; totum Lomina cum pertinentiis suis; Gostezlaw cum pertinentiis suis; [Scol]atowe cum pertinentiis suis; Targoscine cum pertinentiis suis; Nasielzk cum pertinentiis suis; Caccubum in Segovend ; Garvolionem quam Bartholomaeus comes cum uxore et filio pro redemptione animae suae ecclesiae Beatae Mariae devotionis intuitu dedit et scripto suo firmavit, [forum] in Cohow ex dono Henrici ducis; Chrominnam totam; Scriseva cum lacu; Chomissinam; Guiduam; Parlin.
55Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1486A
Ex dono praedicti regis quidquid habebat in villa de Tropis, praeter annualem hospitationem quando ibidem iacuerit, et taliam quam apud Cergiacum in Vilcassino, et apud Cormelias vobis donavit.
56Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1486A
Ex dono bonae memoriae Gaufridi Carnotensis episcopi, altaria de Monarvilla et de Rubrido.
57Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1486B
Ex dono Aluisi Atrebatensis episcopi altare de Anechin.
58Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1486B
Ex dono illustris memoriae Edouardi scilicet et Guillelmi regum Angliae Derhestiam super fluvium Sabrinae sitam; Tantoniam et Moram, Ruliacum cum appendiciis suis, ecclesiam de Berno, ecclesiam de Bosia, ecclesiam de Vico pleno, ecclesiam de Chasanoy, ecclesiam de Aldo, ecclesiam de Pelolio et campum dominicum prope ecclesiam positum, ecclesiam de Nopsiaco, ecclesiam de Malliaco, ecclesiam de duobus casis, ecclesiam de Stivaliculis, ecclesiam de Giveretis, ecclesiam de Argentearia, ecclesiam de vallo [alias de vallibus], ecclesiam de Lanatico, ecclesiam de Vimreziaco, ecclesiam de Noto, ecclesiam de Archiniaco, Leuraam [alias Lebraham] in Alemania cum omnibus appendiciis suis.
59Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1551B
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono nobilis viri Henrici, Bavariae et Saxoniae ducis, trecentos mansos cultos et incultos cum omnibus appendiciis suis, molendina, Sadelbandiam atque Polabiam totam et integram cum ecclesiis et earum decimis, atque subiectis sibi plebibus.
60Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1633B
Solvuntur nobis ab ipsis fratribus duo solidi censualiter in festo S. Remigii; curtem de Fontinellis liberam, exceptis sex denariis qui solvuntur pro minuta decima canonicis Sanctae Mariae Laudunensis; et carrucatam unam ex dono episcopali, et terram quatuodecim galetos sementis capientem ex eleemosyna fratris Udonis cum modio frumenti parvae mensurae ad molendinum de Tacerel; aliam quoque terram de Belmont, quam rochetem capientem circiter duos modios et dimidiam sementis Laudunensis mensurae solventem nobis censualiter tredecim denarios et obolum, quae collecta est ex quorumdam eleemosynis, scilicet Harduini, Gerardi, Rufi, Emehardi et Thomae fratris eius, Dordonis, Ragneri, Harduini, Gaufridi de Guez; campum etiam ad modium sementis solventem Hermentrudi de Firmitate duos solidos; novem prata circiter duodecim falces capientia; duo videlicet prata fratribus Udonis in Bruil; duo prata eiusdem, versus Pinon; item in Bril duo prata a Bertrada et a Radulpho Cholet, et pratum Hugonis Lupi, pratum quoque Gelrici de Montarcene; duas partes molendini de Baretel, et de terra quintam partem pro custodia eiusdem molendini, cum adiacenti vivario et prato; molendinum de Guez, et stagnum quod dedit Ermengardis sub censu quatuor modiorum parvae mensurae, et hortum solventem nobis obolum, et pratum solvens duos denarios ecclesiae Sancti Ioannis de Burgo, curtem de Penencourt ad septem modios sementis Laudunensis mensurae, quae ex multorum eleemosynis collecta est, scilicet, Amsardi, Eilde, Gelrici, Constantii, Gualteri, Hermundi, Widelonis, Odonis, Roberti, Berengerii, Gelrici, Roberti Hugonis, Dodonis, Thomae, Roberti, Elvidis, Berardi, Berinvidis, Lauwini, Anselmi, Dude, Terrici; vineas quoque adiacentes in Gislenval, vineam Elvini, vineam Legardis in loco qui dicitur ad duos campos, vineam Hersendis, vineam Renoldi in Ocemont, vineam Theodorici ad torcular, vineam quae est collecta ex eleemosynis Bernuidis, Radulphi Spailart, Dudetiche, Hugonis, Reinaldi, Rollandi, Ysemberti, Hermene, Hermundi, Brimelli, Walteri et Alde.
61Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1635A
Aliud quoque novale quod more caeterorum incolarum fratres ipsi fecerunt sub censu duorum solidorum, molendinum de Achery et piscationem in aqua quandolibet vel quandocunque volunt; et mansum unum terrae censualiter pro modio frumenti Laudunensis mensurae nobis persolvendo, et curtem ab omni exactione liberam, absque iure et duello carrucatam unam terrae in monte de Caspiaco ex dono episcopali; duos modios vinagii in monte Nantolio, terram Albrici et Beatricis de Bertolcourt; in monte de Brai terram Hersendis de Brai et filiorum suorum; duas partes molendini de Aquila sub censu decem solidorum bonae monetae, qui solvuntur thesaurario S. Mariae Laudunensis Ecclesiae.
62Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1588B
Eapropter venerabilis in Christo, frater Henrice episcope, tuis iustis postualtionibus gratum impertientes assensum, et Ecclesiam Leodiensem, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis Castrum de Rode, allodium et familiam cum omni integritate sua, tam in spiritualibus quam temporalibus, castrum de Belmont, allodium de Astenoit, castrum de Duras, castrum de Revonia, castrum de Esmerville, castrum de Burne, castrum de Fontaines ex dono nobilis viri Cononis, tria allodia Diepenbeche, Repe, Scanz: quae ad mensam tuam spectare noscuntur.
63Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1588D
Praeterea quidquid habet iuris in castris, villis, burgis, comitatibus, et in tota terra comitis de Hainau, Louvierval, Clarum montem, Franchiermont, Warsage, Argenteal, Casselin, Curtes, Berthehein, Coverne, Lentrechowe, Wentreluke, Semplovoir, Hoyn et Hoyz, Vervier, Nivellam, S. Petrum in Traiecto, Freres, Alleke, Hurle, Vileir, Seran, Ufey, Fronvile, Havelange, Thihange, Iamme, Methin, Maflines, Bavenchin, Hirwardes, Heiste, Turinnes, Herewardes ex dono nobilis mulieris comitissae Ermengardis.
64Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1386B
Ex dono Simonis ducis et Aleidis uxoris suae, Matthaeo filio suo concedente, alodium de Monce, cum molendino ibidem constructo; vineas quas tres fratres Drogo Arnulfus, Herbertus et Theodoricus nepos eorum clericus, ipsi monasterio pietatis intuitu concesserunt.
65Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1386B
Ex dono Rainaldi Rufi vineam Marsillin.
66Adso Dervensis, De miraculis S. Waldeberti, 137, 0689A (auctor c.910-c.992)
Cuius rei studio nos provocante manum misimus, ut ea quae ad honorem divinae maiestatis geruntur, quatenus nostra scientia contingere potuit, torporis ignavia non lateant, praecipue cum eos nobis divina providentia tanquam specialis dono privilegii patronos destinaverit, quorum praesens suffragium nos muniret, miraculorum virtus clarius illustraret.
67Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0648B (auctor c.910-c.992)
8. Cum denique praedictos hos omnes bonorum gradus pertransiret florida beatissimi Basoli iuventus, Dei praeventus dono accenditur eius animus, ut iam plenius renuntiare debuisset mundo, sua omnia desereret, de finibus suis exiret, regnum Franciae penetraret, Remensem urbem specialiter expeteret, ac beati Remigii, de cuius sanctis actibus mira et egregia iam olim multa cognovisset, tumulum corporaliter inviseret, ibique sacris vigiliis et orationibus excubaret.
68Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0681C (auctor c.910-c.992)
Haec igitur inter cogitandum, Dei gratia praeduce contulit se ad quamdam matronam, Waltildem nomine, quae superbo nobilitata sanguine, plurimorum a proavis praediorum affluentia laetabatur: a qua vir sanctus condicti pretii dono emit sibi partem silvae, eum scilicet locum qui dicitur vulgo Mangis villare: ibique cellulam aedificans, eamque B. Mariae ad honorem consecrans, puellarum coetum Deo matrique serviturarum, prout posse fuit, diligentissime aggregavit.
69Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0683B (auctor c.910-c.992)
Cum etiam Deo disponente ad plurima sibi rex libentissime faveret, ad hoc usque processit, ut aulam sibi decenti ornatu, ut regiam decebat maiestatem, in loco qui dicitur Puteolus fabricatam, ubi causa venandi crebro adventare consueverat, dono ei concederet: unde ipse domnus Bercharius ecclesiam Deo in honore SS. apostolorum Petri et Pauli consecrandam construxit, quam ex praefato loco Puteolum (Puysie) appellavit.
70Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0516A (auctor 1110–1167)
Nam infantes quidem, in quibus etsi non maior, tamen gratia est evidentior; in quibus nec ex dono ulla sunt merita, licet ob infirmitatem, quae ex peccati poena accidit, sine libero et vivant et moriantur arbitrio, exuti tamen hoc, quo impediuntur, carnis involucro, nequaquam credendi sunt absque rationali voluntate aeternae felicitatis, vel debitae damnationis esse participes.
71Aethelredus II, Privilegium, 151, 1170D
mei nobili dono semper consentio.
72Agatho papa, Epistolae, 87, 1215A
Has terras dono sancto Petro, adeo omnino libere, ut eas ipsemet possidebam, et ita ut nullus successorum meorum aliquodcunque inde subtrahat; si quis hoc fecerit papae Romani maledictum et omnium episcoporum maledictum habeat.
73Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0604A (auctor c.805–c.846)
IV. Obscurius nonnihil habent tradita de fonte Classicano baptismali; distinguere enim videtur noster fontem ipsum, quem tetragonum designat a camera, aede videlicet fontem ipsum circumambiente, in cuius arcu seu altiori fastigio testudinis hinc inde in orbitis disposita legebantur verba: « Salvo dono papa Victore.
74Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0614B (auctor c.805–c.846)
Plurima divino celebres solemnia dono, Atque Dei florens templa locanda colas.
75Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0655C (auctor c.805–c.846)
Sunt nonnulli qui tali dono quondam Ecclesiae concesso canes nutriunt, pauperes proiiciunt, aucupes gubernant, accipitres fovent, et scurribus delectantur [scurriles delectantur cantus], sacerdotes proiiciunt, officiales ecclesiae repellunt, et omnes suffocant ecclesiae coetus, et, quod peius est, venundant frumentum ecclesiae, et oleum, et humida [legumina et] vina, et faciunt ex illis pondera argenti, et auri, dabuntque principibus, ut potestatibus, ut demergant sacerdotes suos, etiam plebem universam.
76Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0659D (auctor c.805–c.846)
VIII, dies XXVI, Dono Romano Pontifice, et Theodoro Exarcho.
77Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0663D (auctor c.805–c.846)
Cum tamen vel in hoc, vel in subsecutis duobus pontificibus erratum fuisse credat, Dono enim sesquiannus tantum, Agathoni biennium et semis datur, et nihilominus Agatho ipse existimetur ad finem anni 681 superstes, extendendam censet Adeodati sedem ultra quadriennii spatium.
78Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0664C (auctor c.805–c.846)
II. His tamen non obstantibus, mihi arridet Adeodati, Doni, Agathonisque tempora diversa ratione, ac Papebrochius censet, disponere, et Adeodato quidem, ad fidem omnium Codicum Anastasii et antiquissimi catalogi Papebrochio laudati, quatuor tantum annos pontificatus tribuere, quos inierit a die ordinationis suae 14 Martii anni 672, finierit anno 676, pontificatum protrahens usque ad 18 Maii; Dono autem, ordinato quinta Octobris eiusdem anni, annum unum, menses quinque, dies decem, usque videlicet ad 14 Martii anni 678, Agathonem vero pontificatum eodem anno coepisse die ordinationis suae 30 Maii, tribusque annis sedisse, mensibus sex, diebus tribus, mortuumque die 3 Decembris.
79Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0665B (auctor c.805–c.846)
4 sextae synodi) statim ac accepta ab Agathone divali, quae Dono praedefuncto missa fuerat, cogitatum est de synodo Romana cogenda, at intellectis statim Britanniae dissidiis satius iudicatum est Theodorum in sua dioecesi permanere, ibidemque omnium Britannorum episcoporum synodum congregari.
80Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0665C (auctor c.805–c.846)
Ea autem dum Constantinopoli Romam mitti debebat, Agatho iussionem ab exarcho obtinuisse potuit, nuntiumque de morte Doni ad imperatorem pervenire, ac simul de Agathonis electione, indeque epistola quae Dono inscripta fuerat in Regestis Agathoni inscribi, dataque mensis mutari.
81Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0665D (auctor c.805–c.846)
Ita bene Dono Romano pontifice sedente, Reparatus Ravennas cogitare potuit de sua Ecclesia apostolicae Romanae subiicienda, iuxta tradita ab Anastasio.
82Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0667B (auctor c.805–c.846)
VI. Dum haec scribo opportune C. V. Pagius illustrissimo Magliabequio, cui bonarum litterarum cultores quantum debeant nemo ignorat, curante, dono mittit doctissimam epistolam abbati Nicasio, Divionensi canonico Gallico, idiomate conscriptam, qua dum selectiora nonnulla ex criticae suae chronologicae ad Baronianos Annales posterioribus tomis, anxie ab eruditis exspectatis, et propediem edendis, exponit, sitim totius operis gustandi auget.
83Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0682B (auctor c.805–c.846)
III. Porro quidquid sit de traditis ab Agnello, certum est ex Anastasio, Reparato sedente, Ravennatem Ecclesiam Romanae sedi redditam; haec enim in Dono leguntur: « huius temporibus Ecclesia Ravennatum, quae se ab Ecclesia Romana segregaverat causa autocephaliae, denuo se pristinae sedi apostolicae subiugavit; cuius Ecclesiae praesul Reparatus e vestigio, ut Deo placuit, vitam finivit.
84Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0742B (auctor c.805–c.846)
Ex iis autem omnibus eversis templis, egregias aedes, Agnello teste, exstruxit, cognomento Valerianas, Ubi archiepiscopus Valerius abacum ex argento, platani specie, multaque alia argentea vasa cum Ravennati ecclesiae dono dedisset, moritur, et in Classensi D. Apollinaris aede sepulturae traditur Idibus Martii.
85Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0134B (auctor 769-840)
Nec solummodo sacerdotum fuit orare pro populo, sed et omnium Levitarum, sicut ipse Dominus dicit: Tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israel, tradidique eos dono Aaron et filiis eius de medio populi, ut serviant mihi pro Israel in tabernaculo foederis, et orent pro eis, ne sit in populo plaga, si ausi fuerint accedere ad sanctuarium.
86Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0271B (auctor 769-840)
Dominus autem summe bonus et pius, ut tam magnam ruinam repararet, tam magnum vulnus, misit Filium suum Deum Verbum, ut caro fieret, id est, homo verus, et habitaret in nobis, id est, in humanitate perfecta, quam sumpsit pro nobis (Aug. in Ioan., Tract. IV) ex nobis, id est, ex sancta Virgine ad hoc praeparata et custodita; habitaret autem corporaliter, non spiritaliter, ut in sanctis caeteris, id est, dono gratiae, sicut scriptum est: Qui adhaeret Domino, unus spiritus est.
87Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0277B (auctor 769-840)
Tales nos amat Deus, quales futuri sumus ipsius dono, non quales sumus nostro merito.
88Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0808A (auctor 950-1008)
Praedium olim Sancto Benedicto ab Hugone viro illustri, qui fuit tempore Dagoberti Iunioris, dono erat datum ad stipendia Floriacensium fratrum, in Burgundiae partibus situm, vocabulo Diacum.
89Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0828A (auctor 950-1008)
CAPUT IV. Sacergii situs. Otherius paralyticus, Caputcervium vovet S. Benedicto; facto dono mox sanatus. Alia relatio de traditione illius praedii.
90Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0672A (auctor 950-1008)
Post haec Theodoricus cum suis questus sine causa se suum perdidisse catinum, advocans Theodebertum filium, « Vade, ait, ad patruum tuum, et pete ab eo vas a me ei dono datum.
91Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0690D (auctor 950-1008)
Hunc frequenter pontifex, nunc precibus, nunc minis compellebat ut proprietatem suam, quam per chartas gloriosae memoriae Chrotildis reginae possidebat, cum ipsis chartis ei dono daret.
92Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0785D (auctor 950-1008)
Spoponderat enim Sisenandus se ei missorium aureum ex thesauris Gothorum daturum, quem olim Torsimodus (qui apud Gothos regnaverat) ab Aetio, Romanorum patricio, dono acceperat.
93Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0855A (auctor 950-1008)
Ecce quanti apud Dominum meriti rutilans monachorum gemma existat Benedictus, luce clarius patet, qui in uno illius actu, quem sanctus Spiritus duplici vestierat dono, quadruplici effulsit miraculo: in effuso scilicet veneno, in flascone cum serpente detecto, in obediente corvo, in pane mortifero longius proiecto.
94Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0953B (auctor fl. 800)
Multis denique ab annis lugalbertus de villa Vimpopuli, cum esset utrorumque oculorum luminis dono privatus, agnitis tot tamque mirandis sanctorum virtutibus, iussit se quantocius illuc deduci.
95Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0480B (auctor 1152-1167)
Sed cum caro in eo ex dono praevenientis gratiae, adiutorio subsequentis naturae, et usu bono spiritualis disciplinae, vix iam aliquid concupisceret adversus spiritum, hoc est, quod spiritum laederet; spiritus supra vires, supra virtutem carnis et sanguinis tanta adversus carnem concupiscebat, ut infirmum animal cadens sub onere, resurgere non valeret.
96Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0491D (auctor 1152-1167)
Caeterum duplici iure illud obtinens Dominus meus, haereditate scilicet Patris et merito passionis, altero ipse contentus, alterum mihi donat; ex cuius dono iure illud mihi vindicans non confundor.
97Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0490C (auctor 1128-1203)
Cuius mercari fructu meliore favorem Contendens, aliasque suo praecellere dono Quaelibet et semper de partu cogitat arbor.
98Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0522B (auctor 1128-1203)
Muneribus praelarga suis hoc munere vino Naturae cumulavit opes, meruitque favorem Numinis, et proprium dono descripsit amorem.
99Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0522D (auctor 1128-1203)
Hoc dono Zephyrus Naturae matris amorem Mercatus, proprium vectigal solvit eidem.
100Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0529C (auctor 1128-1203)
Vertitur in sidus stellatus sidere famae Hic, cuius dono medicinae stella caducis Illuxit, contra morbos dans arma salutis.
101Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0550A (auctor 1128-1203)
Sic Veneris pestes, sic Martis decipit aestus, Lunaremque globum: quae tandem singula vincens Immensum consummat iter, votisque sororum Exspectata diu prudentia redditur; offert Naturae coeleste datum; miratur in illo Artificis natura manum, manusque beatum Laudat, et in dono laudatur gratia dantis.
102Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0552D (auctor 1128-1203)
Non minor in donis ratio succedit, et omne Diffundit munus nunc primo prodiga donis, Iampridem quae parca fuit, iam parcere dono Desinit, ipsa tamen redeunt cum foenore dona.
103Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0556B (auctor 1128-1203)
Annectit sua dona Fides, in munere multo Se probat esse Fidem, nec se sibi subtrahit, imo Monstrat, et in dono se disputat esse fidelem.
104Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0557A (auctor 1128-1203)
Haec docet ut mentem dono suspendat ab omni, Excutiatque manum, nec opum succumbat amori, Divitias animo calcans et mente triumphans.
105Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0561C (auctor 1128-1203)
Fortuna dictante modum, iuvenemque beatum Naturae dono, virtutis munere, dote Coelesti, nulla peccati labe iacentem, Afflat honore suo: tamen huius dona minori Luce micant donis adiuncta prioribus, imo Vix aliquid splendoris habent; dum luce premuntur Maiori: sic flamma minor vicina camino Languescit; sic stella latet contermina Phoebo.
106Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0607C (auctor 1128-1203)
Noni theorematis tenore perpenso cum fortitudine angelorum (nam posset et deberet peccato resistere) et ex multiplici gratiae dono suo Auctori obedire propensius tenebantur.
107Alanus de Insulis, Sermones, 210, 0223B (auctor 1128-1203)
O homo, labora ut te repleat Spiritus Domini; ut qui te fecit creando, reficiat recreando; ut qui te (ut ita loquar) fecit per naturae subsistentiam, te repleat per gratiae efficientiam; ut qui vacuus es a bono, repleat coelesti dono, ut non sis vas vacuum, sed coelesti liquore refertum, ut de te tanquam de civitate Dei dici possit: Fluminis impetus laetificat civitatem Dei (Psal. XLV) . Ut contineat omnia, id est ad vitae meritum sufficientia, et sic habeas scientiam vocis, non ut loquaris variis linguis, sed ut pro posse tuo intendas sacrae paginae, quae solet exprimi voce.
108Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 36; 3 (auctor 1128-1203)
Erat autem omnium fere Britonum pulcerrimus, sed specie sua et dono naturȩ turpiter nimis abutens, illicitis libidinum uoluptatibus corpus suum mancipium faciebat uirorum femina et uir pariter prostitutus, proditor alienȩ pudicitiȩ, prodigus suȩ.
109Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 2, 33; 4 (auctor 1128-1203)
Rex itaque Eduardus iure propinquitatis Willelmum ad successionem tanti principatus adoptauit atque huius rei gratia obsides in Normanniam cum dono Angliȩ misit.
110Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 21; 17 (auctor 1128-1203)
Per montem itaque Arauium insula regni Britannie significatur, cuius ipsa in filio ex dono patris optinuit principatum, sicut postea plenius ostendemus.
111Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0414D (auctor 1095-1125)
Ubi mira affluentia ciborum in frumunto, hordeo, vino et oleo plurimaque venatione ex imperatoris dono duci oblata est, caeteris licentia vendendi et emendi concessa.
112Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0415A (auctor 1095-1125)
Dehinc post aliquot dies discedens, ad Phinopolim, civitatem praeclaram, descendens, illic similiter ex imperatoris dono omnem abundantiam necessariorum habuit per dies octo.
113Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0420B (auctor 1095-1125)
universa, quae ex dono imperatoris dux militibus distribuebat, in mutatione alimentorum ad aerarium regis protinus redibant; et non solum haec, sed etiam quae sub universo orbe illuc congessit exercitus.
114Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0427D (auctor 1095-1125)
Promiserant enim iuramento nihil de regno imperatoris, non castra, non civitates, nisi ex eius voluntate aut dono, retinere.
115Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0429D (auctor 1095-1125)
Unde magnis et parvis in unum vocatis, decretum est communi consilio ut ad portum Civitot innumerabiles copiae equestris et pedestris vulgi mitterentur, qui naves a domino imperatore impetratas, eiusque dono concessas, a mari per siccum iter vehiculis, arte lignorum aptatis funibus canabinis, et loris taureis humero et collo hominum et equorum impositis, usque ad lacum Nicaeae perducere valerent.
116Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0444A (auctor 1095-1125)
Turci autem et Armenii videntes Tankradi fugam et absentiam, Baldewini vero praevalere potentiam, utrinque fide data et firmata, portas urbis aperiunt, Baldewinum suosque intromittunt; sed in omnibus munitionibus turritis mansionem retinere decreverunt, donec dux Godefridus et subsequens exercitus propinquaret, et tunc dono et gratia ipsius ducis de eadem civitate et caeteris rebus iuxta promissum Baldewini cum eis ageretur, sive in promissione Christiana, sive in ritu gentilium persistere delegissent.
117Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0451A (auctor 1095-1125)
Peto etiam vos, ut sibi ore ad os loqui mihi liceat in solio turris, super quam usque in praesens habitare vestro dono exaltatus consuevit.
118Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0459C (auctor 1095-1125)
Hi quatuor ammiraldi ex triginta civitatibus, quae in circuitu longe lateque ad Antiochiam pertinentes, regi Darsiano tributariae suberant, quatuor ditiores dono et gratia Darsiani in beneficio tenent, singuli singulas centum castellis.
119Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0480C (auctor 1095-1125)
» Solymanus gavisus et confidens in responsis tam potentissimi regis et in virtute illius, amaritudinem, quam graviter in corde tenebat, et omnem rem ex ordine retulit, quodque viva voce non poterat, litterarum assertione memorabat: « Nicaeam, inquit, quam nosti nominatissimam, et terram, quam dicunt Romaniam, de regno Graecorum, quam auxilio tuisque viribus ex tuo dono et gratia nobis collatam acquisivimus, quaedam gens superveniens, quam dicunt Christianos, de regno Franciae, in manu forti et exercitu vehementi nobis abstulerunt, et captam cum uxore et duobus filiis meis imperatori Constantinopolis tradiderunt, me autem in fortitudine sua attritum et fugatum, ad urbem Antiochiam, in qua sperabam remanere, insecuti sunt: ubi non solum me meosque, sed etiam regem Darsianum de genere nostro virum nobilissimum, tibi subiectum et amicum, tuoque munere urbem et terras tenentem, armata manu obsederunt.
120Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0484C (auctor 1095-1125)
Sed a Pancratio insidiis positis, pueris ipsius Nicusi tentorium ablatum est, et ex eius dono Boemundo transmissum.
121Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0512A (auctor 1095-1125)
Eguit siquidem dux Godefridus, qui equum, in quo die magni belli sedit, dono comitis Reymundi suscepit, multa prece extortum.
122Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0513C (auctor 1095-1125)
Hoc idem oratorium brevi intervallo distans ab ecclesia B. Petri, adhuc ab iisdem Turcis inviolatum et intactum permansit, et Christianis, inter se post sibi subiugatam urbem dono et licentia eorum commorantibus, solummodo concessum est.
123Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0516A (auctor 1095-1125)
Nec diu post, quidam Turcorum miles illustrissimus, qui ad dominum praesidii Hasart in conventione solidorum venerat, in concupiscentia formae uxoris Folkeri captus, immoderato amore exarsit, ac nimium pro eo dominum praesidii efflagitabat, ut eam dono eius pro conventione solidorum in coniugium accipere mereretur.
124Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0572D (auctor 1095-1125)
Innotuit etiam plurimis quomodo arietem aureum miri decoris et operis idem rex illustris per manum eiusdem Dagoberti domino apostolico charitatis causa dono miserit: quem ille cum caetera undecunque collecta pecunia inardescens avaritia, celando retinuit.
125Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0576B (auctor 1095-1125)
Cum haec pax tantum cresceret, et amicitiae magis ac magis iungerentur, quadam die idem praeses et ammiraldus Ascalonis Gerhardum de praesidio Avennis, ab omni plaga curatum, honorifice vestibus indutum et equo optimo impositum, duci Christianissimo Ierusalem dono remisit: quem multis iam diebus in Assur obiisse dux et universi Christiani existimabant, nescientes quod a malo depositus, ab Assur eidem ammiraldo missus fuisset.
126Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0576D (auctor 1095-1125)
Post haec non multa mora Tankradus duci Ierusalem occurrit in adventu Natalis Domini a praesidio Tabariae, quod dux idem vallo et insuperabili munitione in montis arduo reaedificaverat, et Tankradus dono ducis ad tuendum susceperat: valde tunc conquestus et auxilium petens, eo quod terra et civitas Grossi Rustici, regno Aegypti adiacentes, sibi rebellarent et redditus reddere dedignarentur.
127Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0578A (auctor 1095-1125)
Deinde transactis aliquantis diebus, Tankradus sex milites, viros disertos et peritissimos, direxit ad principem Turcorum Damasci, quatenus urbem sibi redderet et Christianitatis professionem assumeret, si tamen eius dono vel consensu in aliqua parte regionis illius habitare vel vivere vellet; alioquin propter aurum vel argentum vel caetera dona se illi amicitiam servare non posse.
128Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0580B (auctor 1095-1125)
Applicitis itaque muro ingeniis cum ingenti machina, et undique gravi assultu eam viris Galliae oppugnantibus, cives, qui ex genere Iudaeorum inhabitabant dono et consensu regis Babyloniae in redditione tributorum, in moenibus urbis exsurgentes, multum in defensione urbis obstiterunt, quousque Christiani variis plagis gravati, per dies quindecim prorsus diffisi, manus suas ab omni impetu continuerunt.
129Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0582A (auctor 1095-1125)
Capta autem civitate Caiphas, Geldemarus Carpenel, quia eamdem, si caperetur, dono ducis susceperat, quem obiisse nondum sciebat, milites et pedites suos convocat ad civitatem retinendam ac muniendam.
130Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0593B (auctor 1095-1125)
Geldemarus ergo videns dominum regem consedisse ad iustitiam, assistensque coram eo, graviter conquestus est super iniuriis de civitate, quae sibi a Tankrado inferebantur, quam dono et ex manu ducis Godefridi suscepit, ac militari obsequio promeruit, si caperetur, quamque nunc Tankradus, audita ducis morte, vi et iniuste retinebat.
131Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0594A (auctor 1095-1125)
Et Tankradus non solum terram et civitatem Caiphas, sed etiam arcem et turrim Tabariae, quam dono ducis Godefridi obtinuit, in manu ipsius reddidit, eo quod essent de regno Ierusalem, aperiens ei legationem Antiochiae.
132Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0594B (auctor 1095-1125)
His utrinque in magna charitate concessis, rex sub eadem conditione terras et civitates suscipiens, Hugoni de praesidio Falckenberg Tabariam in custodiam et beneficium tradidit, Caiphas Geldemaro Carpenel reddidit: sic tamen fide servata, ut Tankrado post praefatum terminum revertenti omnia in manu eius dono regis redderentur.
133Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0605D (auctor 1095-1125)
Ingressi autem, direxerunt nuntia imperatori Constantinopolitano, quatenus eius gratia et dono in terra Bulgarorum, quae de eius regno erat et potestate, necessaria vitae pretio mutuarent, sicque pacifice terram eius pertransirent.
134Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0646C (auctor 1095-1125)
A sinistris vero Baldewinus de Burg, Gozelinus de Cortona, quae et Turbaysel quod dono ipsius Baldewini in beneficio tenebat, loricati occurrerunt in lanceis et gladiis et equis rapidissimis, hinc et hinc fortiter tubis et cornibus intonantes, et praelia committentes.
135Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0659B (auctor 1095-1125)
Rex vero a Sagitta quindecim millia byzantiorum pro salute urbis accipiens, cum omni equitatu domus suae Tabariam divertit, ut in ea custodiam fortium virorum disponeret, qui terram, quam Hugo dono regis obtinuit magnisque et assiduis praeliis acquisitam subiecit, simili virtute tuerentur, hostes arcerent, et transire eos montana nullo modo sustinerent.
136Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0662C (auctor 1095-1125)
Eodem anno Rorgius, qui dono regis Caiphas praeerat, infirmitate valida occupatus, longo tempore languit, donec tandem molestia corporis adaucta finem vitae fecit, et in stillicidio porticus ecclesiae Dominici sepulcri honorifice et catholice sepultus est.
137Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0668B (auctor 1095-1125)
Cum subito ad aures illi pervenit quomodo rursus Ascalonitae, Turcis in conventione solidorum a Damasco accitis, praesidium firmare decreverunt ad expugnandum castellum, quod dicitur ad S. Abraham, et destruendum quod tunc quidam Walterus, cognomine Mahumet, post mortem Rorgii dono regis susceptum, tuebatur.
138Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0669C (auctor 1095-1125)
Post haec in anno octavo reni regis Baldewini, Gozelinus de Turbaysel, miles fidelissimus, Baldewinum de Burg, cuius dono pro militari obsequio terram et regionem obtinebat, de manu Geigremich, Turci potentissimi, centum millia byzantiorum dans redemit: quae ab omnibus principibus et viris Christianis, parvis et magnis, et universis locis et civitatibus fidelium plurima prece impetrata collegit.
139Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0675C (auctor 1095-1125)
Gervasius, vir nominatissimus et nobilissimus de regno Franciae, qui tunc dono regis praeerat civitati et praesidio Tabariae, Turcos advolasse comperiens, sine mora suis commilitonibus circiter octoginta ascitis in equis, armis, lorica, peditibus vero ducentis nimium pugna audentibus, insecutus est Turcos praemissos cursu velociore quam solebat, nec pedites subsequentes ullius consilio praestolatus est
140Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0678A (auctor 1095-1125)
Et sic regis dono, et omnium fidelium assensu, uterque honore sublimatus est.
141Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0679B (auctor 1095-1125)
Qui illico illi misit nuntios, ut ad se ingrederetur, in fide a suis susceptus primoribus, et habito secum pacis colloquio, quantum vellet pecuniae dono imperatoris reciperet; et loco patris sui sibi in amicitia et fidelitate restitueretur, terram vero suam cum suis pertransiret.
142Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0702D (auctor 1095-1125)
In una de septem navibus viri Sarraceni et sagittarii, viri fortissimi et claritate pretiosarum vestium fulgentes inerant, dono regi adducti, et qui nullis in regione Ierusalem sagittandi arte inferiores haberentur.
143Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0703D (auctor 1095-1125)
His iam nuptiis finitis, et rege Ierusalem cum sponsa sua ascendere disponente, Rotgerus in Antiochiam, benigne a rege commendatus, viam insistere disposuit, cui nova regina mille marcas argenti cum ostris pretiosis, cum byzantiis quingentis, cum mulis et equis egregiis dono contulit, praeter gregarios milites, qui a longinquo regi ad opem confluxerunt, quibus non modica praemia auri et argenti pariter collata sunt.
144Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0714B (auctor 1095-1125)
Hi dum pacifice in latere regni Damasci super gregem suum custodiam agerent solliciti, nec quidquam metuerent fiducia Dochini principis Damasci, cuius gratia et licentia per pascua diffusi erant cum uxoribus et pueris, sicut mos est gentilium: fama tantorum pastorum a terra longinqua huc progressorum attigit aures Gozelini de Curcenay, qui dono regis Baldewini, fratris Godefridi, terram et redditus Tabariae in beneficio obtinuit, eo quod altis parentibus ortus, filius esset amitae Baldewini de Burg facti regis Ierusalem.
145Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 10; 22 (auctor ca.450-518)
Vnde sicut et ipsa caro nostra resurrectionis dono impassibilis futura post mortem est: sic deus, qui sentire obitum non potest, suscepto corpori, cui unitus adhaeserat, sine patiendi acerbitate compatiens nec defuit in salutis nostrae glorioso agone nec doluit.
146Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 233 (auctor ca.450-518)
Qui re vera sacramenti istius veram et inviolabilem puritatem loci administratione conservans, sic desiderabili potens est impertire nos dono, ut ab omni cunctationis absolvat ambiguo.
147Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 336 (auctor ca.450-518)
Quamquam etsi est adhuc apud nos de dono vestro, quod catholicae religionis debeat studio celebrari, etiam illud tamen convenit iustae devotionis intellegi, ut directis litterarii sermonis officiis alloquia illa captemus, quibus me pontificatus vester vel praesentem monitis docuit, vel absentem intercessionibus adquisivit.
148Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 25 (auctor ca.450-518)
Quibus cognitis quasi senatores ipse Romanos quasi Christianus episcopus obtestor, si divinitatis, quam colitis, dono temporibus vestris prosperitas optata succedat, si dignitas, in qua floretis universo orbi, speciem nominis Romani mundo labenti contineat, ut in conspectu vestro non sit ecclesiae minor quam rei publicae status.
149Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 58 (auctor ca.450-518)
Tu Mariam sequeris, dono cui contigit alto Virginis et matris gemina gaudere corona, Conciperet cum carne deum caelique creator Intraret clausum reserans mysteria ventrem.
150Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 92 (auctor ca.450-518)
Faenerat ille citus partem splendentis acervi Pauperibus largo dispensans plurima dono, Crescit et in cumulos, quidquid confertur egenis.
151Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0096B (auctor 730-804)
Dum vero in Deum conversa gentilitas credidit, ex ea multi ita sunt dono Spiritus locupletati, ut quasi multis coloribus, sic multis virtutibus luceant.
152Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0118B (auctor 730-804)
» LXXI. Igitur si sancti [Forte, sanctus] Spiritus, ut iste sanctissimus Pater protestatur, Dei donum est, et de hoc dono ex Maria virgine natus est Dominus noster Iesus Christus, quem Apostolus gratiam Dei non dubitavit nominare, unde hic adoptio potest accedere, dum ille conceptus de Deo in Deum proficiebat?
153Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1092A (auctor 730-804)
VIII. Haec est igitur fides mea et spes, quae in me dono misericordiae Dei est.
154Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0161B (auctor 730-804)
Neque Christo ascendente de aqua ibi eius unctio fuit, id est, sanctificatio Spiritu sancto descendente super eum, sed demonstratio quis esset, et figuratio nostrae unctionis et adoptionis, qua in baptismo sanctificamur in filios Dei, sicut beatus Beda presbyter ostendit in expositione praedicationis beati Petri principis apostolorum, qua Cornelium cum aliis plurimis instruit ad fidem: « Unctus est ergo, inquit, Iesus non oleo invisibili [Beda, visibili], sed dono gratiae, quod visibili significatur unguento, quo baptizatos ungit Ecclesia: nec tamen tunc unctus est Spiritu sancto, quando super eum velut columba Spiritus descendit.
155Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0012C (auctor 730-804)
Nec videlicet alio quolibet vestrae imperialis maiestatis munere digniorem existimabam sapientiam; nec alium quemlibet tam excellenti dono in accipiendo aeque dignum putabam, dum principem populi Christiani cuncta scire et praedicare quae Deo placeant necesse esse, notissimum est.
156Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0040A (auctor 730-804)
Quia hoc opus mirabile totum dono [Al., donum] Dei factum est, et donum Dei proprie Spiritus sanctus dicitur.
157Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0009C (auctor 730-804)
Teganus siquidem, idem, credo, qui Ludovici Pii imperatoris Vitam scripsit, ad Hattonem, seu Hettonem Basileensem, ut videtur, episcopum hoc Alcuini opusculum dono misit, dignumque censuit, « quo ille episcopus sanctum suum ingenium exerceret.
158Alcuinus, De ratione animae, 101, 0643B (auctor 730-804)
Animae vero mors est, dum eam Deus deserit dono suae gratiae, ob magnitudinem scelerum, moritur meliore sui parte.
159Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0465B (auctor 730-804)
Prophetiae spiritus non semper prophetarum mentibus praesto est, quatenus cum semper hunc non habent, se hunc agnoscant ex dono habere, cum habent.
160Alcuinus, Enchiridion, 100, 0629D (auctor 730-804)
Sagittae apostoli sunt, quorum sonus exivit in omnem terram, de manu potentis missi, id est, Christi: Ita filii excussorum [illi ipsi apostoli filii sunt excussorum], id est, filii prophetarum, qui secreta et mysteria incarnationis Christi, et sanctae sacramenta Ecclesiae, Dei dono [Ms., de idoneo], coelestis thesauri excusserunt et in lucem produxerunt a saeculis mysteria: horum filii sunt [Ms., erant] apostoli, quia quod illi in aenigmate pronuntiaverunt, hoc apostoli in Christo quasi historiam praedicaverunt.
161Alcuinus, Epistolae, 100, 0211C (auctor 730-804)
EPISTOLA XLVI. AD DAMOETAM. Gratias agit pro dono; hortatur ad iustitiam cuique faciendam; atque amici suspirat adventum.
162Alcuinus, Epistolae, 100, 0212A (auctor 730-804)
De vestra valde gaudeo prosperitate, et de munere charitatis vestrae multum gavisus sum, tot agens gratias quot dentes in dono numeravi.
163Alcuinus, Epistolae, 100, 0257C (auctor 730-804)
Lectis prosperitatis vestrae litteris, et prosperitate itineris vestri et reversionis in patriam, et qualiter apostolica benignitate suscepti fuistis, toto cordis affectu animoque laetissimo gratias egi Domino Deo sempiterno, qui magno clementiae dono viam vestrae peregrinationis prospero direxit itinere, et dedit vobis gratiam in conspectu Patris apostolici, et legationis effectu et voti compotem redire concessit; et primi nostri Doctoris sanctissimam sedem ad pristinum culmen dignitatis per te iterum exaltare dignatus est, quae cuiusdam dissensionis scissura, quorumdam invidiosa contentione, ad horam discissa esse videbatur.
164Alcuinus, Epistolae, 100, 0282C (auctor 730-804)
Ex cuius dono, si quid dignum ad interrogata respondere valeam, proferam.
165Alcuinus, In Cantica canticorum, 100, 0654B (auctor 730-804)
Amica mea, quia arcanorum meorum [Cod. Vat., arcanis meis] conscia. Columba mea, quia spiritus mei dono illustrata.
166Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0749B (auctor 730-804)
Gloriam Christi quam ante incarnationem videre non poterant homines, post incarnationem viderunt, aspicientes humanitatem miraculis refulgentem, et intelligentes divinitatem intus latitantem; illi maxime, qui et eius claritatem, ante passionem transfigurati in monte sancto, contemplari meruerunt, voce delapsa ad eum huiuscemodi a magnifica gloria: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui (Matth. XVII, 5) . Et post passionem, resurrectionis, ascensionisque ipsius gloria conspecta, Spiritus eius sunt dono mirifice refecti.
167Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0752A (auctor 730-804)
Gratia et veritas per Iesum Christum facta est, quia dato spiritus sui dono, et legem spiritaliter intelligi ac servare posse donavit: et eos qui servant, in veram coelestis vitae beatitudinem, quam terra repromissionis signabat, introducit.
168Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0764C (auctor 730-804)
Potest etiam Domini haec sententia, qua dixit se Nathanael, priusquam vocaretur a Philippo, cum esset sub ficu, vidisse, super electione spiritalis Israel, id est populi Christiani, mystice intelligi, quem Dominus necdum se videntem, necdum per apostolos eius ad fidei gratiam vocatum, sed sub tegmine adhuc peccati prementis abditum, misericorditer videre dignatus est, Paulo attestante, qui ait: Qui benedixit nos in omni benedictione spiritali, in coelestibus in Christo, sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu eius in charitate (Ephes. I, 3) . Et quidem fici arbor aliquando in Scripturis dulcedinem supernae dilectionis insinuat; unde scriptum est: Qui servat ficum, comedet fructum eius: et qui custos est Domini sui, glorificabitur (Prov. XXVII, 18) . Sed quia primi parentes nostri, reatu praevaricationis confusi, de fici sibi foliis succinctoria fecerunt (Gen. III) , potest arbor fici non incongrue male dulcoratam generi humano consuetudinem peccandi signare, sub qua positos adhuc electos suos, sed necdum electionis suae gratiam cognoscentes, quasi sub ficu constitutum, nec se iam videntem, Dominus videt Nathanael; novit enim Dominus, qui sunt eius (I Tim. II, 19) . Quorum salvationi ipsum quoque nomen Nathanael aptissime convenit; Nathanael namque donum Dei interpretatur, et nisi dono Dei quisque vocatus fuerit, nunquam reatum primae transgressionis, nunquam male blandientia augescentium quotidie peccatorum umbracula evadit, nunquam salvandus venire meretur ad Christum.
169Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0791A (auctor 730-804)
Quasi vero alterius dono quam illius, quisquam etiam sacramento corporalis et visibilis baptismatis imbuatur.
170Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0794C (auctor 730-804)
Quinque enim viros habuisti, et nunc, quem habes, non est tuus vir. Hoc vere [Ms., verum] dixisti. Sed non sunt haec carnaliter accipienda, ne huic ipsi adhuc mulieri Samaritanae similes esse videamur: sed de illo dono Dei si aliquid iam gustavimus, spiritaliter ista tractemus.
171Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0452C (auctor 730-804)
Quos coelesti, Domine, dono satiasti, praesta, quaesumus, ut sicut piissima misericordia tua dedisti nobis voluntatem veniendi ad te, ita nobis servis tuis donare digneris sapientiae intellectum, virtutem, et possibilitatem, ut tibi secundum voluntatem tuam servire mereamur.
172Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0544D (auctor 730-804)
Item preces de charitatis dono.
173Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0551B (auctor 730-804)
Ut ne in furore et ira tua animas famulorum tuorum, Domine, arguas, deprecamur: sed cuncta peccaminum labe mundatos, tuae pietatis dono refrigerii locum concede.
174Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0695A (auctor 730-804)
Sed et illius gentis regi et optimatibus honorabilis effectus est, in tantum, ut ei aliquas terrarum possessiunculas, illis promontoriis adiacentes, ad aedificandam Deo ecclesiam, dono perpetuo contulerint; in qua pius pater modicam quidem, sed honestam Deo servientium adunavit congregationem, in qua et post multiplices sancti laboris agones, a Deo coronatus corpore requiescit, et posteri eius usque hodie ex sanctitatis eius traditione possident.
175Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1253C
Unctus est Dei Filius secundum humanitatem, non oleo visibili, quo ungebantur reges et sacerdotes, verum regem et sacerdotem praefigurantes Dominum nostrum Iesum Christum, sed plenitudine divinitatis et dono gratiae, quod visibili signatur unguento, quo baptizatos iungit Ecclesia.
176Aldegati Marcantonio, Cynthia, 1, 16; 27 (auctor fl.c.1450)
Tu cui sunt Cyrrhae, cui sunt manifestaque Nissae Omnia quae Phoebus, quae quoque Liber habet, Ut mihi sint faciles, ut sint in amore secundae, Exorare deas, Tribrace, Pieridas, Ut placidae semperque ut sint orare secundae, Castalios fontes ut pateantque mihi; Gaudeat ut nostro pulcherrima Cynthia dono Atque sibi saevam tollat ut unda sitim.
177Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0146C (auctor 640-709)
XLVI. Necnon etiam gloriosas illustrium puellarum personas, Teclae et Eulaliae ad formam virginalis materiae congruentes, praeterire incommodum duxi; quarum Tecla devota Christi virguncula, cum desponsata primo pubesceret aevo et castis pudicitiae moribus nondum lavacri baptisterio renata adolesceret, audita egregii dogmatistae doctrina de integritatis dono disserentis, nec maternis coacta blandimentis, nec Proci compulsa precibus, ad thori contubernia, et nuptialia triclinia inclinatur; quae ante theatrales spectaculi clatros cruentis carnificum manibus adlata, ut pudicitiae praemio privaretur enixe nitentibus, in disrupta tamen castitatis crepundia, et pretiosam virginitatis stolam inter severos leonum rugitus et feroces ursinae rapacitatis rictus, Christo patrocinium praestante, inviolabilem conservavit.
178Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0189A (auctor 640-709)
Nam dudum dederam soboli munuscula grata Tradere quae nunquam poterat mihi quislibet alter, Dum Deus ex alto fraudaret lumine claro, In quo cunctorum gaudent praecordia dono.
179Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0194A (auctor 640-709)
Hoc dono ditor quoniam sum proximus axi Riphaeis Scythiae qui latis montibus errat, Virgilias aequans numeris in arce polorum, Cui pars inferior Stygia Letheaque palude Fertur et inferni fundo succumbere nigro.
180Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 179 (auctor 640-709)
Nam dudum dederam soboli munuscula grata, Tradere quae numquam poterat mihi quislibet alter, Dum Deus ex alto fraudaret munere claro, In quo cunctorum gaudent praecordia dono.
181Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 391 (auctor 640-709)
Quarum Tecla, devota Christi virguncula, cum desponsata primo pubesceret aevo et castis pudicitiae moribus nondum lavacri baptisterio renata adolesceret, audita egregii dogmatistae doctrina de integritatis dono disserentis nec maternis coacta blandimentis nec proci compulsa precibus ad tori contubernia et nuptiale triclinium inclinatur.
182Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1388D
Non igitur mirum si par poena constringit eos qui aut sacrum ordinem aut sacram rem Ecclesiae vendere seu emere audent; cum neutrum, nisi sancti Spiritus dono valeat sanctificari.
183Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1282D
Illos vero qui praedia, quae vobis iure debentur, dono abbatum non satis digne praesidentium, seu rapina, vel invasione, sive qualicunque iniusta occasione possidere videntur, auctoritate apostolica convenimus, et insuper interminando mandamus ut illa nequaquam retineant, sed sicut Dei esse noscuntur, ita Deo quantocius reddere studeant.
184Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1310B
Quapropter fidelissimis servitiis vestris expressis a Petro Damiani nostro coepiscopo ex nostro dono confirmavimus vobis, ut nullus ex vobis quodlibet servitium atque angariam faciatis, foderum autem non detis, hostem vero minime faciatis, neque bandum, neque ullam donationem aut quoquo modo promissionem detis; solum episcopalis redditum, scilicet tertiam partem oblationis trium missarum et quarta pars decimarum, a praesenti tertia indictione successoribus vestris in perpetuum, statuentes apostolica censura, sub divini iudicii obtestationibus et anathematis interdictis, ut nullum quam nostrum, nostrorum successorum pontificum, vel alia cuiuslibet magna parvaque persona cuiuscunque ordine sit vel dignitate, contra hoc nostrum apostolicum privilegium aliquam inferre calumniam, si quis quod non optamus, temerario ausu venire tentaverit et ita perficere non dimiserit, sciat se, nisi resipuerit, anathematis vinculo esse innodatum, et insuper compositurus existat auri optimi solidos quinquaginta, medietatem sacri palatii et medietatem vobis caeterisque successoribus ( sic ). Qui vero pio intuitu custos et observater huius nostri privilegii exstiterit, benedictionis gratiam iusto iudice Deo nostro consequi mereatur.
185Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0340C (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, ne forte alicuius temeritatis incursus eos aut a proposito revocet, aut robur, (quod absit!) sacrae religionis infringat. Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes, ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et legitime possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum de Cistercio cum terris, pratis, pascuis, aquis, silvis, et omnibus pertinentiis suis; abbatiam de Firmitate, abbatiam de Pontigniaco, abbatiam de Claravalle, abbatiam de Morimundo, abbatiam de Pruliaco, abbatiam de Curia Dei, abbatiam de Bonavalle, abbatiam de Eleemosyna, abbatiam de Oratorio, abbatiam de Buxeria, abbatiam de Miratorio, abbatiam de Sancto Andrea, abbatiam de Valentiis, abbatiam de Personia, abbatiam de Erivado, abbatiam de Obazina, ex dono Othonis ducis Burgundiae in foresta eius plenaria usuaria in omnibus, praeter exartationem: et in tota terra sua, libera usuaria, ubicunque terram habet; grangiam de Saleis cum adiacentibus terris, pratis, aquis, silvis, pascuis, decima et in omnibus pertinentiis suis, ex dono abbatis et capituli Sancti Benigni Divionis, et Aimonis domini de Tilecastio, Guidonis de Claromonte et aliorum haeredum. ( Deinde prosequitur et enumerat alias Cistercii grangias et possessiones particulares, quas illo tempore habebat, et cum XIII cardinalibus signat. ) Datum Senonis, per manum Hermanni, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et notarii, IV Nonas Februarii, indictione XII, Incarnationis Dominicae millesimo centesimo sexagesimo quarto, pontificatus vero domni Alexandri papae tertii anno sexto.
186Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1175B (auctor c.1103–1181)
Ex dono praedicti ducis partem insulae Zuerin secundum distinctionem ipsius ducis, molendinum unum, et aliam insulam, in Sadelbande villam unam; ex altera parte Albiae villas II. Circa locum Sturizche alias duas villas; de terra Bribeslai insulam quae dicitur Sanctae Mariae et villam Clive cum aliis X villis in Ylo; castrum Butislo cum terra altimenti, et IV villas in deserto Nohum, alias V villas circa Warin usque Glambike, et ultra Nivele, Wolchza, pleno consensu praedicti principis Pribeslai, cum omni iustitia et utilitate; villam Sancti Godeardi, quae prius Goderach dicebatur, ex dono Casemari, principis Christianissimi, terram quae dicitur Pitina et villam unam nobilem in Barth, II villas prope Demin, et I in Circipene.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, V Non.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Nos autem eumdem absolutum ad vos remittimus.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, IV Nonas Octobris.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Verumtamen si, postquam eam receperit, aliquae personae apparuerint quae matrimonium inter eos contractum velint et legitime possint impetere, causam audias et pontificali maturitate adhibita, canonico fine decidas.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Ad haec liberam praepositi vestri electionem, sicuti huc usque habuisse noscimini, vobis et ecclesiae vestrae duximus in perpetuum confirmandam.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu iustis aliis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Post multum vero temporis idem Willelmus ad praesentiam nostram accedens, ad te litteras nostras obtinuit, quarum occasione praedictus presbyter iterum fuit tractus in causam, et cum memoratus abbas et prior diffiterentur se praedictum presbyterum praesentasse, tu eum propter eorum assertionem praescripta ecclesia spoliasti, et eumdem G. exinde investisti.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
: . . . . Ex dono uxoris Gaufridi de Condrino quatuor modios frumenti, etc. . . . . . Ex dono Radulphi de Cociaco centum solidos bonae monetae et viginti solidos provenientes ecclesiae S. Remigii de Coci ad vinagia accipiendos pro anima uxoris suae, etc.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Verum ne occasione huius permutationis super ecclesiis praescriptae villae de Calcio quas vobis reservasse noscimini, molestia possit in posterum vel gravamen inferri, easdem ecclesias et redditus quos habetis in ipsis, sicut ex authentico scripto venerabilis fratris nostri Will.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Ita quod super hoc auctoritate nostra freti, ab aliquo non possitis temere perturbari vel impediri.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Ego Ubaldus Ostiensis episcopus, etc.
187Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273D (auctor c.1103–1181)
Ideoque universitati vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus eum sicut legatum sedis apostolicae curetis honeste recipere, et ad vocationem ipsius humiliter accedentes, quae pro statu Ecclesiae, vel salute fidelium auctoritate nostra decreverit, suscipiatis firmiterque servetis.
188Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0143A (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus grato concurrentes assensu, monasterium Liviniacense cum omnibus pertinentiis suis ex dono bonae memoriae Arnaldi quondam Ruthenensis episcopi eidem monasterio vestro piae devotionis intuitu oblatum, sicut in scripto exinde facto continetur, devotioni vestrae auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus.
189Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0295D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Simonis de Bosvilla, et Gaufridi filii eius, locum Vallis-Richerii, in quo ipsa abbatia sita est, et partem silvae quae dicitur Braffai; ex dono eiusdem terram, quae vadit per vicum Rogerii, filii Gisleberti, usque ad terram de Bruerio Rogerii, et inde usque ad terram Richardi de Altariis, et usque ad Gratapantiam; et in altera parte, totam terram Flooldi; et apud Bosvillam, XXXIV acras terrae; ex dono Richardi de Altariis, terram, sicut sulco determinata est, usque ad maram salitiosam; ex dono Rogerii Carbonel, terram a Spina Aldeni, usque Gratapantiam, et a novo fosseio usque ad vallem Orieldis; ex dono Roberti de Baisio, terram a semita abbatiae, usque ad S. Audoenum; ex dono Richardi de Folmuçone, totam terram a fonte, sicut fosseium vadit usque ad S. Audoenum, et usque ad chiminum; ex dono Roberti, filii Milonis, XX acras terrae, a semita domus Burinint, usque ad magnum vicum, et totam terram Ingulphi terrarii, et terram Richerii de Monsterol, a terra Gerneti usque ad terram Roberti de Monsterol; ex dono Aluredi de Castello, terram, sicut vadit per fosseium Eve, a vado prati Calvel sursum, usque ad boscum, et usque ad campum Ervei; ex dono Guillelmi Silvani, planum et boscum totum, a chimino, qui dividit terram eius, et terram Simonis de Bosvilla, et usque ad terram de Rocha; ex dono Simonis de Bosvilla, feodum Radulfi Gerneti, totum, quod de eo tenebat apud vallem Richerii, quod concessit idem Radulfus, assensu Roberti de Monteforti; ex dono Aitardi presbyteri, et Droelini nepotis eius, totam terram, quam tenebant de Adam Carbonel, tam planum quam boscum, quod concesserunt Radulfus Libaneis, et Robertus filius eius, et Richardus filius Turgis, et hoc idem laudaverunt, et fide firmaverunt Robertus et Adam Carbonel; ex dono Hugonis de Rocha, XV acras terrae iuxta Gratapantiam; ex dono Walchelini de Corcella, terram de Bruya; ex dono Roberti, filii Herneisy, habitationem in foresta de Cingleis, et ab illa habitatione usque ad campos, totum nemus, quod ante est, retro autem tres acras nemoris in longum et in latum; quidquid inter est, inter viam, quae ducit ad monasterium, et viam Fagi pendentis; et quaecunque necessaria, scilicet ad pecudum pascua, ad focum, et clausuram, et aedificationem; et terram suam totam, quae est extra nemus avellorum usque ad rogum de Pinis, et terram suam propriam Balchetot, vicinam, scilicet XXX acras terrae; ex dono Radulfi de Boenc, sex acras terrae; ex dono Roberti Bacon et fratris eius Gervasii, IV acras terrae, concedente filio eius Roberto; ex dono Gisleberti de Brielcort, grangiam de Favarchis, et totam planam terram, quae est inter boscum et terram Radulfi de Hamel; et boscum a praedicta terra, sicut vadit via de Seifredevilla usque versus crossum de Malagarda; et ab exitu praedicti bosci totam planam et boscum per grandem Quercum usque ad exitum Boeliae, versus domum Radulfi le Colet; et inde totam terram, quae est inter terram praedicti Radulfi, et terram Osbeleni de Bosco usque ad forestam; et inde totum dominium suum usque ad terram vavassorum suorum de Sarnaio; et in Valle-Tolcae, unam acram prati; et in foresta sua, per totum annum, excepto mense Aprili, pasturam animalium absque capris, quam donationem concessit Walchelinus de Ferrariis; ex dono Radulfi, filii Galterii Rosfel, plantum et boscum, sicut via dividit, quae supra domum suam vadit, usque ad campum suum arabilem; ex dono Radulfi de Hamel IV acras terrae; ex dono Willelmi Silvani grangiam Vallis viridis, cum omnibus ad eam pertinentibus.
190Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0155C (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ioiacum cum omnibus pratis et plana terra, molendino et caeteris appendiciis suis, apud Campumbonum arpenta pratorum duo, inter montes et aquam, apud Carrelias terram duarum carrucarum cum pratis, ex dono dilecti filii nostri Lodoici illustrissimi Francorum regis; ex dono Alberti Pitverensis unam carrucatam terrae apud capellam de Cathiniaco, ex dono Gosseni de Leugis dimidiam carrucatam terrae apud capellam de Cathiniaco, ex dono capituli Sanctae Crucis et Radulphi de Balgenciaco, Henrici dapiferi et Petri de Bugellet quatuor carrucatas terrae in pratis, apud Champellum tres carrucatas terrae cum nemore et pratis, apud Ingranniam arpenta pratorum quatuor, pro quibus quatuor sex pratorum arpenta apud Marollium in commutationem dedistis, ex dono Aureliani episcopi pratum Constantii.
191Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0343C (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono Theodorici comitis Flandrensis tantum de terra Dunarum quantum propriis aratris ad usus vestros excolere vultis, et quantum ad pascua animalium vestrorum opus habetis, una cum illa terra quam inhabitatis.
192Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0343D (auctor c.1103–1181)
In parochia de Ramescapella terram novam a fossato comitis usque in Iseram et a terra Broburgensis ecclesiae usque in Venepam, quidquid undique accrevit, quidquid terrarum infra hunc terminum habetur: videlicet terram Waldagti, praepositi Bertulphi, Gisleberti castellani, et hominum eius; parum terrae ultra Venepam ex dono comitis Flandrensis Theodorici, et Philippi filii eius; terram quae fuit Erembaldi Crumminck et fratrum eius citra et ultra fossatum; terram Lambertini, Remelini Condescura; de feodis militum, quidquid vobis rationabiliter concedunt, de Cerquariis comitis; terram quae fuit filiorum Livild circiter septuaginta mensuras; et filiorum Guitoga 22; et iuxta has triginta circiter mensuras de terra quae fuit Bruttekini, et fratris eius, filiorum Bave et sociorum.
193Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0234B (auctor c.1103–1181)
Quascunque praeterea possessiones, quaecunque bona ex dono vel concessione eiusdem episcopi aliorumque fidelium in praesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis Deo propitio poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
194Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0234C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Genestum in quo ecclesia vestra sita est cum pertinentiis suis ex dono Bernardi Nannetensis episcopi, ecclesiam de Montebert cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Ioannis de Boisel cum pertinentiis suis ex dono Mauritii Hervei et Willelmi Normandeli, quidquid iuris habetis in terra quae dicitur Petra-Stulta ex dono Hervei Hoaut et filii sui Mauritii, medietatem domorum Landarum de Pomeria ex dono Rainaldi Matacrei; dimidium quarterium terrae in masura et quidquid iuris ex dono eiusdem Rainaldi et Goveni de Paluel habetis in landis quae sunt a Petra-Lata usque ad Genestosum; ex dono Pagani filii Alisciae quidquid iuris habebat in parochia de Rezaio; ex dono Matthiae Hervei et Simonis Iudicaelis locum Sancti Luciani cum pertinentiis suis; ex dono Rollandi clerici et filiae suae Landesciae terram et vineas quas habetis in parochia de portu Sancti Petri.
195Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0375B (auctor c.1103–1181)
Quod ita gratum nobis et acceptum existet, quasi ipsam nobis dono concederes.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Insinuavit nobis Araldus presbyter, lator praesentium, quod cum prior et capitulum Sarmeliensis ecclesiae Dominico diacono ecclesiam S. Remigii de Masdeio, quae ad iurisdictionem eorum spectare dignoscitur, vivente presbytero eiusdem ecclesiae, concessissent, memoratus diaconus eam in manibus praedicti prioris multis praesentibus refutavit.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Alexander episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis . . . decano et capitulo Carnotensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Veniens ad nos G. pauper presbyter, praesentium lator, diligenti nobis relatione proposuit quod, cum ipse adeo gravi aegritudine laboraret, ut sui compos non esset, monachi S. Petri Catalaunensis ipsum et omnia sua secum ad eorum monasterium portaverunt, et eum insuper monastico habitu induerunt, cumque ad se rediisset, et quod de se factum fuerat obstupesceret, continuo reclamavit, habitum ipsum data opportunitate abiecit.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Homines trium villarum Compendiensis Ecclesiae, Prunastr.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione Euronii meminimus nos causam quae inter eumdem Euronium et Rolandum vertitur experientiae tuae commisisse.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Ex dispensatione commissae nobis sollicitudinis, et ex debito charitatis, viros pontificali officio praeditos, et morum honestate ornatos, sincera tenemur charitate diligere, et eorum vota quae a rationis tramite non discordant, effectu prosequente complere, ut tanto fortius ornamenta virtutum appetere, et honestis insistere moribus studeant, quanto se ab apostolica sede maiore honore cognoverint et gratia praeveniri.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus servus servorum Dei, dilecto filio nobili viro HUGONI duci Burgundiae, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Causam quae inter dilectos filios S. Martini canonicos, et clericos S. Mariae Laudunensis super duabus partibus decimae de Monte Cavillo noscitur agitari, experientiae tuae, de qua plene confidimus, committimus audiendam, et appellatione remota, concordia vel iudicio terminandam.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GIRALDO abbati monasterii de Belloloco, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GEMINIANO abbati Sancti Petri Mutinensis, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Cum olim nobis insinuatum fuisset quod Radulfus presbyter dilecto filio nostro Henrico subdiacono aditum inhibens ecclesiae de Arsi, quam a dilecto filio nostro abbate S. Petri de Montibus sibi asserebat, persona eiusdem ecclesiae viam universae carnis ingressa, canonice concessam fuisse, eumdem Henricum ad nostram audientiam appellasset, proponens quod prior eiusdem loci ipsum in eadem ecclesia instituisset, et illi administrationem eius ad repraesentationem archidiaconi et ipsius prioris Suessionensis episcopus commisisset, nos causam ipsam dilectis filiis nostris praeposito, decano et capitulo Remensis Ecclesiae commisimus audiendam, et fine debito terminandam.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Dilecti filii nostri abbas et fratres S. Nicasii, transmissis nobis litteris, intimarunt quod, cum fratres de Eslans quamdam curtem eorum, quae Singlis dicitur, ab eis sub annua pensione duorum modiorum frumenti, ipsis in festo S. Remigii ad Remensem mensuram persolvendorum, cum aedificiis et aliis appendiciis suis recepissent, et pactio exinde facta mutuis chirographis cum assensu utriusque capituli, et tuo etiam fuisset privilegio roborata, praedicti fratres praescriptam pensionem septem annis continuis quiete et pacifice persolventes, eam a quatuor annis retro solvere destiterunt.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Dilectus filius noster abbas Sancti Remigii Remensis transmissa nobis conquestione monstravit quod Hugo de Risnel ei villam de Domno-Remigio, Milo vero de S. Margareta, et Anselmus de curia de Hilbercunt, praepositi quoque de Buseio, de Iuniaco, de Marolio, de Castellione, de Vitriaco, et quidam alii ministeriales nobilis viri comitis Henrici quosdam redditus ad thesaurum monasterii S. Remigii pertinentes, et alios redditus violenter subtrahere praesumpserunt, et homines suos iniuste vexare praesumunt.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio CHUNRADO Moguntino archiepiscopo et apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, Sibotoni praeposito et clero Salzburgensis Ecclesiae.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ADALBERTO Salzburgensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Quanto maiorem locum dono divini muneris adeptus es dignitatis, tanto debes cautius et circumspectius ambulare: et ita te compositum exhibere, ut homines inveniant in te quid sequantur, et non quid debeant remordere.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et conventui Sancti Bertini, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa tertius, SIMONI abbati Sancti Albani, de quibusdam quaestionibus.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T[HEOBALDO] Placentino episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T[HEOBALDO] Placentino episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GIRARDO Trenorchiensis monasterii abbati, eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei dilectis filiis GUILLELMO priori et fratribus Grandimontis, salutem et apostolicam benedictionem.
196Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis praeposito et canonicis Mutinensibus, salutem et apostolicam benedictionem.
197Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0191C (auctor c.1103–1181)
De dono Andreae Revelli XV acras quas dedit in eleemosynam pro se et omnibus parentibus suis vivis et mortuis.
198Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0191D (auctor c.1103–1181)
; dimidiam hidam in Charwalton; terram de Pippewell, de dono Willielmi de Albeni Brittonis, et in Stoke unam carucatam terrae de dominico eiusdem villae cum tofta et prato et tota communitate in bosco et plano et pascuis.
199Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0191D (auctor c.1103–1181)
De dono Alberici de Fwywell, duas garbas decimarum sex carucarum trium villarum, scilicet Islep, Drayton, Adinton.
200Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0192A (auctor c.1103–1181)
Ex dono comitis de Clara, redditum centum solidorum sub iureiurando promissum.
201Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0192B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Hugonis filii Radulfi de Wildenboef unam virgatam terrae et libertatem quam beatus Adelwoldus episcopus, fundator praedicti caenobii, favente rege Edgaro et sancto Dunstano Doroberniae archiepiscopo, Oswaldo Eboracensi archiepiscopo, et omnibus aliis episcopis, abbatibus et baronibus totius Angliae, eidem loco concessit, et scripto proprio confirmavit.
202Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718B (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilis viri Alrami, et uxoris eius Richinzae, Feustrice Altedorff, V . . . . . Plesche, cum omni familia.
203Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Udalrici cognati memorati Alrami ipsius loci fundatoris, Henneberch cum omnibus praediis ad eam pertinentibus et alpibus Lichtst [f. Liechtsteig] Predegai. In Carinthia praedium apud S. Stephanum, curiam et duodecim mansos; praedium apud Iuon [f. Iaun] et montem ubi foditur argentum et plumbum cum omni iure.
204Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718C (auctor c.1103–1181)
Apud Glan sex mansos: Ex dono praelibati archiepiscopi parochiam Cumbenz cum omni iure suo, decimationem apud Henrichsdorff, Erbendorff, Chunberg, Ieringen.
205Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718C (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilis viri Otokari marchionis silvas et alpes ipsi coenobio adiacentes.
206Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718C (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilis mulieris Gisilae, alpem quae dicitur Zecue ( f. Zeirice), electionem et praesentationem clericorum in ecclesia de Schonberch.
207Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0718D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Burchardi de Murce et Iudith uxoris eius curtem et duos mansos apud Talheim. ( Hucusque bona quibus subiungit facultatem suscipiendi conversos, et deficiente dioecesano episcopo recipiendi ordines ab alio antistite, admittendi sepulturas, eligendi praepositos ). Datum Tusculani per manum Gratiani, S. Romanae Ecclesiae subdiaconi et notarii, quarto Idus Februarii, indict.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, praedecessorum nostrorum bonae memoriae Paschalis, Innocentii, Lucii, Romanorum pontificum, vestigiis inhaerentes sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum, concessione pontificum, largitione regum, vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vetrisque successoribus illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono bonae memoriae Gebehardi Salisburgensis archiepiscopi fundatoris eiusdem coenobii, in valle Admontensi fundum Ecclesiae S. Blasii, et quaecunque Hemma comitissa ibi habuit.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Cumque propter hoc se nostro conspectui praesentasset, nec ipse et responsalis abbatis ad agendum venissent instructi, nos minime potuimus in causa procedere, aut ei debitum finem imponere.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, IV Idus Aprilis.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, IV Idus Aprilis.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Nunc autem cum sit inter vos zelus atque contentio, nonne, sicut ait Apostolus, carnales estis, et secundum hominem ambulatis?
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Ipsi enim, vobis inconsultis, sicut dicitur, aut contemptis, concedunt et conferunt ecclesias, quibus volunt, omnia Simoniace, sive per pecuniam, sive per privatam gratiam, vel odium agentes.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona vestris utilitatibus et necessitatibus deputata, iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur super hoc non solum Ecclesiae Anglicanae, sed et ipsis regibus ipsa scripta dirigimus, vestrae discretioni mandamus ut eadem scripta per vos ipsos si fieri potest eisdem regibus assignetis et scripta, quae monachis Cantuariensibus et Ecclesiae Anglicanae dirigimus, assignari faciatis.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Si tamen mulieres a partu surgentes ad capellam monachorum Montis-Maioris pro devotione gloriosae semperque virginis Mariae convenerint, iuxta tenorem privilegii piae recordationis Callisti papae, sua ibi persolvere vota debeant, ita tamen, ut tantum earum et obstetricum suarum oblationes praedicti monachi percipiant; campanam quoque plusquam semel et tantum quod sufficiat ad excitandam familiam suam, interdixit pulsare.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, IV Id.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, VI Idus Martii.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praefata ecclesia sita est, cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sanctae Mariae de Lodeford cum omnibus pertinentiis suis, locum S. Mariae, capellam Sancti Thomae martyris, locum Sanctae Mariae de Stlechamstude cum omnibus pertinentiis suis, locum de Eradetnel cum omnibus pertinentiis suis, villam quae dicitur Obersawe cum omnibus pertinentiis suis, terram quam habetis in Langeport, terram quam habetis in Waveduns, terram quam habetis in Saldene, duas partes decimarum de dominio eiusdem villae, terram quam habetis in Lechamstude, terram quam habetis in Westburt, terram quam habetis in Bedford cum quodam manso ante portam archidiaconi, terram quam habetis in Selveston, decimam panis de domo Hamonis filii Manfelini, decimam panis de domo Willielmi de Brun, decimam panis de domo Willielmi de Brun, decimam panis de domo Willielmi de Lillingstan, domum quam habetis in Storhampton.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis et his quae post vos successerint et illibata permaneant.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Datum Ferentini per manus Gratiani, sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et notarii, IV Idus Augusti, indictione VIII, Incarnationis Dominicae anno 1175, pontificatus vero domni Alexandri papae III anno XVI.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
ecclesiae, tit.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Ad haec officii nostri debito provocati, et eiusdem ducis precibus inclinati, et quomodo memoratus dux a principio nostrae promotionis nobis devote adhaeserit, et fideliter in devotione nostra et ecclesiae perstiterit, nihilominus ad memoriam reducentes, ecclesiam vestram cum omnibus bonis, quae inpraesentiarum legitime possidet, aut in futurum iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti patrocinio communimus.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et ad exemplar praedecessoris nostri felicis memoriae Ioannis decimi papae, praefatum monasterium Beatae Mariae, in quo divino estis obsequio mancipati, sub apostolicae sedis tutela et protectione nostra suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Nos itaque eamdem consuetudinem admodum approbantes et perpetuam volentes firmitatem habere, eam sicut est ab eiusdem ecclesiae canonicis iuramento firmata ratam habemus, et firmam, et ipsam auctoritate apostolica confirmantes, praesentis scripti patrocinio communimus.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes, ut ordo canonicus, qui in Ecclesia vestra per bonae memoriae Rainaldum quondam Remensem archiepiscopum secundum Regulam beati Augustini, et institutionem fratrum Ecclesiae Beati Dionysii Remensis institutus dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
Ne igitur vestro super hoc desiderio defraudemini, praesentibus vobis litteris indulgemus, ut si praedictus episcopus a vobis secundo vel tertio reverenter et humiliter requisitus, mandatum nostrum non fuerit exsecutus, liberum vobis sit catholicum episcopum quem malueritis, etc,
208Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299A (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui in eadem ecclesia per providentiam tuam, fili dilecte, et assensum filiorum nostrorum dilectorum abbatis et fratrum Sancti Ioannis Senonensis, necnon favore et auctoritate venerabilis fratris nostri G. Senonensis archiepiscopi constitutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Patellam salis in vicina monasterii apud Halle, et maximam partem adiacentis nemoris.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Quapropter de tua prudentia et honestate plenius confidentes, eamdem causam experientiae tuae committimus audiendam, et fine debito terminandam.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Sane cum scriptum sit, nihil per contentionem aut inanem gloriam, vos ad id quod deliberatione maiori ac maturiore consilio in Ecclesia Dei fieri semper oportet, in impetu spiritus et calore animi processistis, et neglecto vestri ordinis instituto, non exspectato illorum abbatum consilio et assensu, qui pro facienda electione ad vos ex more convenerant, et cum aliquantis vestrum ex voluntate communi de electione tractabant, abbatem Belli-loci voluistis vobis assumere in pastorem, hominem utique de quo pridem audivimus, et super quo non est necesse ut ad instruendos nos ullatenus laboretis.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Ex hoc autem multa dicuntur tam in ipso actu quam exemplo nociva et perniciosa contingere.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
E quibus vero ea, quae bonae memoriae quondam Paduani episcopi ad usus canonicorum praescriptae Ecclesiae pia liberalitate et rationabili deputarunt vobis, et successoribus vestris, auctoritate apostolica duximus confirmanda, et propriis vocabulis adnotanda: Capellam Sanctae Luciae de Padua, et omnes decimas ipsius civitatis, et specialiter molendinorum in confinio Paduae positorum cum omnibus villis et vicis sibi adiacentibus, et quidquid iuris habetis in decima de Limina, et decimas de vico Aggeris, et decimam Bussilagi quod pertinet ad commune de vico Altiheri, de Turre, de Milianiga, et Cacintaga, de Noenta, de vico Bergani, et medietatem decimarum Scandolati, de Fovea Liutara, de Casale, de Leone, de Albinasico, de Roncone, de Mandria, de Spasiano, de Volta, de Burzigana, de Tencharola, de Sermedaula, ex utroque latere Stortae et de Bibano, decimas quoque de plebe Pernumiae cum villis et titulis suis; et decimas de Cartura, de Arzere, de Gazo et Gurgo, et decimas de omnibus amplis, quae tempore bonae memoriae Bellini quondam episcopi vestri roncata sunt, vel deinceps in praenominatis locis roncabuntur.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Data Signiae, VI Id.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Adiecit etiam praedictus G. ad sopiendas utriusque partis in perpetuum controversias, ut monachi Montis-Maioris in capella sua aliquem vel aliquam nisi de familia propria, et mulieres supra memoratas, secundum quod diffinitum est, ad aliquod divinum officium nec ordinent, nec admittant.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Sept.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Praeterea cum commune interdictum terrae fuerit, liceat vobis clausis ianuis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce divina officia celebrare.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum in quo vestrum monasterium situm est cum omnibus pertinentiis suis, et quidquid nobilis mulier Adelidis de Bullis de consensu filiorum suorum Lancelini videlicet, Manasseri, Renaldi, Theobaldi et filiarum suarum Beatricis, Mabiliae, Basilidis, et quorumdam etiam successorum videlicet Willelmi de Merloto, Ioannis et Roberti fratrum de Conti eidem monasterio dedit, et quidquid eidem legitime concessit habendum, scilicet omne quod de feodo praedicti castri saepedictum monasterium dono vel emptione, seu alio quolibet titulo quocunque tempore poterit adipisci.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Pastoris.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut non liceat Augustensi episcopo vel alii, vobis vel ecclesiae vestrae supra praescripta consecratione quaestionem movere, aut novas et indebitas consuetudines imponere, vel vos aut ecclesiam ipsam alias iniuste gravare.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem inviolabiliter observetur.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere aut ei aliquatenus contraire.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia impraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
209Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Quem utique ordinem in praesenti charta duximus adnotandum, sicut in authentico scripto eiusdem archiepiscopi plenius continetur, et excepto quod de priori anno minime duximus confirmandum, quia et rationi contrarium est, et sacris obviat institutis, cum columnas Ecclesiae firmas esse stabilesque conveniat, ne totum aedificium ex eorum debilitate vacillet.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Tiemonis archiepiscopi successoris eius curtem ex altera parte alvei, qui dicitur Admont, et ecclesiam S. Amandi episcopi, et reliquum nemoris.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Ideoque fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus tam abbatem, quam presbyterum et clericum ante tuam praesentiam convoces, et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, si legitime tibi constiterit, quod praenominato presbytero praescripta ecclesia per repraesentationem abbatis et concessionem episcopi collata fuerit, nec postea commiserit, propter quod ea debuerit merito spoliari, ipsam ei, appellatione et occasione remota, facias pacifice ac quiete dimitti: alioquin causam audias, et quod iustum fuerit, sublato appellationis remedio, iudices.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Accepimus enim ecclesiam vestram et scandalis fatigatam interius et exterius mole debitorum gravatam.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Quilibet enim et undecunque sacerdos adveniens, licet ordinationis suae nullum habeat testimonium, solo mandato seu nutu etiam laicorum, divina in salutis eorum suaeque periculum celebrare praesumit.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Excepta tamen decima de dominicatu monasterii Sancti Petri, quae habet in Volta, iuxta concessionem quam canonici olim in praefatum monasterium fecerunt; et excepta decima de quadam parte silvae de Brenta, quam Choatiam vocant, eidem monasterio una cum proprietate ipsius terrae a praenominato episcopo Bellino oblata, sive concessa sunt; item capellam Sancti Salvatoris de Camino, et capellam Sancti Petri de Strata, et capellam Sancti Martini de Savonaria, decimas de Amplis, quae ecclesia vestra roncavit, aut roncare faciet in silva, quae dicitur Purpura, sive aliis nominibus nuncupatur.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Martii.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Quam utique compositionem, sicut in authentico scripto saepe dicti episcopi continetur, et huc usque noscitur observata, auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Sane novalium vestrorum, quae propriis manibus aut sumptibus colitis sive de nutrimentis vestrorum animalium, nullus a vobis decimas exigere praesumat.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Item capellam S. Rimoldi cum decima ibi pertinente, scilicet de valle S. Dionysii, item decimam de Boissy et decimam de Megensi, decimam de Trussencourt, unum modium frumenti singulis annis apud molendinum de Monsterel de eleemosyna Roberti de Milliaco, domum etiam Willelmi filii Heliae de Gerboredo, quae est in Bellvaco prope ecclesiam B. Petri; item domum Willelmi Estivel, quae est in vico S. Laurentii.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Ego Cynthius diac. card. S. Adriani.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, etc.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona . . . . In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum, in quo praescriptum monasterium constructum est, cum omnibus pertinentiis suis; capellam Sanctae Mariae de Sargada cum omnibus pertinentiis suis, capellam Sancti Syri de castro Veronensi cum omnibus quae ad eam pertinent; capellam Sanctae Sophiae cum possessionibus; capellam Sancti Donati de Maruno cum omnibus appendiciis suis; capellam Sancti Michaelis Mizoli cum omnibus possessionibus suis; obedientiam Sancti Petri de Lunico cum omnibus quae ad eam pertinent; capellam de Ponte marmoreo et capellam Sancti Syri de Aquilegia; ecclesiam Sanctae Mariae in Solario; ecclesiam Sanctae Mariae in Siciano et canonicam Sancti Laurentii in Siciano; ecclesiam Sanctae Mariae consecratae; ecclesiam Sanctorum martyrum Faustini et Iovittae cum omnibus ecclesiis et xenodochiis pertinentibus ad monasterium Sanctae Mariae in Organo et Sanctae Mariae in Baro; curiam de Baro, cum pertinentiis suis, curiam de Desargada cum omnibus appendiciis suis, curiam de Ponte marmoreo cum pertinentiis suis, curiam de Sancta Sophia cum omnibus pertinentiis suis, curiam de Siciano cum omnibus pertinentiis suis, curiam de Marono cum omnibus pertinentiis suis, curiam de Mizoli cum omnibus appendiciis suis, curiam de Lunico cum omnibus pertinentiis suis, curiam de Codenola cum omnibus appendiciis suis, curiam de Ylasio cum omnibus pertinentiis suis, curiam de Arculis cum omnibus appendiciis suis; terras cultas et incultas ac vineas.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli se noverit incursurum.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum in quo Ecclesia vestra sita est, cum decimis et liberis hospitibus, ita quod super eos nullus advocationem habeat.
210Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299B (auctor c.1103–1181)
« In nomine sanctae et individuae Trinitatis.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi senioris archiepiscopi Salzburgensis patellas et salinas apud Halle et forestum omne ad Wenge pertinens cum novalibus et decimis.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Per apostolica ergo scripta universitati vestrae mandamus, quatenus, ascito dilecto filio nostro G. abbate S. Martini, necnon et aliis qui alia vice cum eo et aliquantis fratrum vestrorum eligendi abbatis sollicitudinem assumpserunt, ad electionem faciendam de illorum consilio et conniventia procedatis: scientes quod si aliter quidquam agere tentaveritis, frivolum erit et vacuum, et nullas vires poterit obtinere.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Accedit ad haec quod clerici sive ipsi adversus laicos, sive laici adversus eos, litigantes experiri voluerint laicorum iudicia subire, et secundum ipsorum instituta sive leges agere vel defendere se coguntur.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed illibata omnia et integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae et episcopi vestri debita reverentia.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Aprilis.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse sancimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salvo nimirum iure illarum ecclesiarum a quibus mortuorum corpora assumuntur.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque illius loci liberam esse decernimus, nec eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, ullus obsistat, salva tamen iustitia illarum ecclesiarum a quibus corpora mortuorum assumuntur.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Datum . . . per manum Gratiani S. R. E. subdiaconi et notarii, IV Idus Febr.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
, ut in bulla pro monasterio S. Mariae Novi Portus, supra num.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis ianuis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce, divina officia celebrare.
211Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Quapropter videntes ecclesiam Divi Ioannis, eiusque plantationem novellam adhuc teneram, ecclesiam scilicet B. Mariae de Flotano, si non perversio, aversio tamen aliquantulum tramite incedentes, ne scintilla latens in cineres quandoque per negligentiam, subitum exhalaret incendium, decrevimus eis occurrere, matremque ad filiam, filiamque ad matrem amice et concorditer revocare.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Eberhardi archiepiscopi Salzburgensis Ecclesiam S. Galli in silva nova cum decimis et novalibus et omni iure suo et salinis ibidem.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Cum autem iam dictus abbas schisma dudum foverit et extulerit, licet ad obedientiam nostram et ecclesiae redierit unitatem, licet gratiam nostram et reddiderimus ei, et paterne velimus, si non eidem se ipse subtraxerit, conservare: multum tamen et nobis et toto vestro ordini posset derogari, si super illam Ecclesiam, quae caput est ordinis, magisterium ipsum hoc tempore pateremur habere.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Ad augmentum vero summamque malorum, clerici passim in eodem regno impune caeduntur, quandoque etiam occiduntur.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Ego Alexander catholicae Ecclesiae episcopus.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, etc.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
, salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica iustitia.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
X, Incarnat.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper ne liceat Veronensi episcopo vos vel monasterium vestrum contra tenorem privilegii praefati praedecessoris nostri ausu temerario molestare.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum post factam in eodem loco professionem, nisi arctioris religionis obtentu, absque abbatis sui licentia fas sit de claustro discedere; discedentem vero absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere Liceat quoque vobis clericos vel laicos e saeculo fugientes, liberos et absolutos ad conversionem recipere, et eos sine contradictione aliqua retinere.
212Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Cum ergo audiremus praedictos fratres de Flotin a bono et a primo fundamento arctioris vitae nolle omnino recedere, sed tenuem victum duramque cibi et potus abstinentiam desideranter amare, grossamque et vilem vestium consuetudinem tranquillam saecularis vitae viri contemptores et Dei amatores avide sustinere, simulque vigiliis et orationibus et psalmodiis ardenter insistentes, bonum vitae propositum quod incipient, nequaquam mutare, sed velle in melius consummare, multum gavisi sumus, et de numero fratrum quos ad amplificandum servitium Dei augeri postulabant ego et tota Ecclesia Beati Ioannis laetum probavimus assensum.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi primi ecclesiam S. Mariae Magdalenae et domum hospitalem Friesach cum decimis, praediis, et omnibus iustitiis suis.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Sed et id communiter debetis attendere, quod nec in vestro, nec in Cisterciensi ordine consuetudo aut institutio dicitur hactenus exstitisse, ut pro superiori loco litigia fierent, et litigia quaererentur, cum non solum pro culpa, sed etiam pro suspicione sola cedere multi maluerint, quam sub obtentu aut obtinendi regiminis aut innocentiae demonstrandae locum quaesierint disceptandi.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Et quidem gravia sunt ista, nec professionis opera Christianae, sed inimici potius zizania reputanda.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Ego Gualterius Albanensis episcopus.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
, salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica iustitia.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Si qua igitur in futurum, etc.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Dominicae an.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Obeunte vero te, etc.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Interdicimus etiam ne episcopo vel archidiacono liceat in vos vel ecclesias vestras sine manifesta et rationabili causa excommunicationis vel interdicti sententiam ferre, seu vos novis et indebitis exactionibus fatigare.
213Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299D (auctor c.1103–1181)
Statuimus itaque et decrevimus quatenus quos et quantos vellent fratres ad servitium Dei faciendum et pro voluntate sua et possibilitate loci sine omni contradictione abbatis et capituli Sancti Ioannis.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Ex dono quorumdam nobilium, Rainerii videlicet et Petrissae et aliorum consanguineorum Liutoldi abbatis Admontensis, allodia Tovernick et Chirchaim cum omnibus pertinentiis suis.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, VI Idus Maii
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Ad quae radicitus evellenda, et de medio vestrum penitus exstirpanda, tanto acrius vos decet et oportet insurgere, quanto magis desides praelatos negligentesque respiciunt vitia subditorum: et eorum culpae crimen adscribitur, quod ab his quibus praesident, et pro quibus etiam reddituri sunt in extremo examine rationem, tam frequenter quam licenter et impune committitur: maxime cum per prophetam dicatur: Clama, ne cesses, annuntia populo meo scelera eorum (Isa. LVIII) ; et alibi: Nisi annuntiaveris iniquo iniquitatem suam, sanguinem eius de manu tua requiram (Ezech. III) ; et in sacris canonibus, quos prudentiam vestram ignorare non expedit, scriptum legatur: « Negligere, cum possis, perturbare perversos, nihil est aliud quam fovere; nec caret scrupulo societatis occultae, qui manifesto facinori desinit obviare.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Ego Bernardus Portuensis et Sanctae Rufinae episcopus.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Si qua igitur, etc.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Datum Ferentini per manum Gratiani sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et notarii, V Idus Iulii, indictione VIII, Incarnationis Dominicae anno 1175, pontificatus vero domni Alexandri papae III anno XVI.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
1177, pontificatus vero D. Alexandri papae III an.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, etc.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Obeunte vero te, nunc eiusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam providerint eligendum.
214Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300A (auctor c.1103–1181)
Porro abbas Sancti Ioannis cum voluerit et licuerit et veniet ad locum illum, et fratres qui suscepti fuerint debitam et tanquam proprio abbati et successoribus suis professionem facient, et tunc ab eo, in eodem loco canonicam benedictionem suscipient, et amplius non licebit et eos amovere de loco; si vero pro culpa sua aliquem de fratribus illis prior qui praeerit loco tanquam inobedientem et rebellem de ecclesia illa amoverit, vel ipse sponte sua sine licentia prioris inordinate inde exierit, non licere abbati suscipere illum in ecclesia S. Ioannis, nisi spiritu Dei tactus, vitam suam emendare et ordinem supradictae ecclesiae suscipere voluerit, ut fratres eiusdem loci suscipiant eum, remota omni exactione abbatis et capituli Sancti Ioannis.
215Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gebhardi archiepiscopi decimas apud Tivene, Flatsach, Chrapfeld, Michtendorf cum omnibus pertinentiis eorum.
215Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300B (auctor c.1103–1181)
Ut ergo etiam in eis glorificetur Deus, et sapientia honorificetur a filiis suis, charitatem Moysi pro populo Dominum obsecrantis, zelum Phinees vindicantis, contritionem David orantis, misericordiam Iesu Christi super Ierusalem flentis et pro Lazaro lacrymantis, assumite: et habentes secundum Apostolum scutum fidei, loricam iustitiae et galeam spem salutis, accingimini armatura Dei, et pugnate cum antiquo serpente, eum de obsessis per inhabitantia peccata corporibus expellentes, et diripientes universa in quibus habet fiduciam, eos quos domum sibi facere nititur, cum gratiae coelestis auxilio, a vitiorum sordibus emundantes, ut domus Dei, templum videlicet Domini sanctum quod estis vos, dici ac fieri mereantur.
215Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300B (auctor c.1103–1181)
tit.
215Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300B (auctor c.1103–1181)
Si vero pro his a vobis quidquam exegerint, cum detestabile sit et obvium rationi, libere vobis liceat eis quod postulaverint, denegare.
215Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300B (auctor c.1103–1181)
Hoc autem ita factum est et ex utraque parte concessum, ut quandiu de susceptis fratribus ecclesiae Sancti Ioannis ibidem vivi tres inventi fuerint, quartus non suscipiatur, nisi voluntate et spontanea concessione prioris et fratrum loci.
216Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi secundi archiepiscopi curtem decimalem ad Wertse cum praedio Rapotendorf, Guttenprunnen, et aliis possessionibus Mathildis matronae.
216Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300C (auctor c.1103–1181)
Nec vos ullus terror ab officii pastoralis exsecutione retardet, recolentes, et non tantum verbo, sed opere profitentes, quod summus et primus pastor docuisse legitur et fecisse: Bonus, inquit, pastor animam suam ponit pro ovibus suis (Ioan. X). Et quoniam per errorem, et tam divini quam humani iuris ignorantiam, apud vos inolevisse videntur mala, quae diximus, et a laicis tanquam licita impune hactenus usurpata, sanctorum Patrum statutis tanquam armis utentes, ipsis inniti debebitis atque ea et vos cum eis his quae illicite committuntur opponere, ut ex eorum scientia et auctoritate dispereant, quae per abusionem nimiam et ignorantiam succreverunt.
216Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300C (auctor c.1103–1181)
Pammachii.
216Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300C (auctor c.1103–1181)
Ad haec paci et tranquillitati vestrae paterna sollicitudine providere volentes, auctoritate apostolica prohibemus, ut infra clausuram locorum vestrorum nullus violentiam, vel rapinam seu furtum facere, vel homines capere aut interficere audeat.
216Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1300C (auctor c.1103–1181)
De constitutione autem prioris in eodem loco utriusque partis assensu, ita decretum est, ut fratres de Flotin liberam electionem habeant; unum de collegio suo quem idoneum cognoverint, priorem constituant, cui reliqui fratres debeant obedire, ad cuius officii arbitrium pertinebit, cuius administratio totius loci . . . . . Cum autem abbas visitationis gratia locum adierit substitutum priorem et praesentabunt quem ipse cessante contradictione suscipiet, eique totam administrationis curam imponet.
217Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Ex dono marchionis Otaker alpem Scoberen ad idem praedium pertinentem.
217Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Nam in synodo Symmachi papae statutum legitur: Non placuit laicum statuendi in ecclesia aliquam habere facultatem, cui subsequendi manet necessitas, non auctoritas imperandi.
217Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Ego Adicio diac. card. S. Theodori.
217Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
217Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301A (auctor c.1103–1181)
Esus carnis et sanguinis apud eos nullus omnino erit, nisi tantum infirmis; ova et caseos comedendi potestas indulgebitur eis, excepta quadragesima ante Natale Domini, a festo Sanctae Crucis usque ad Nativitatem Domini ieiunabitur, excepta festivitate Omnium Sanctorum, a Nativitate Domini usque ad Epiphaniam licebit eis bis comedere, ab illo die usque ad Pascha ieiunabunt, excepta Purificatione beatae Mariae, in ecclesia silentium tenebunt semper, nisi de confessione; in mensa nulli fratrum permittitur nisi soli magistro de necessariis; a Completorio usque ad capitulum, post primum factum silentium ubique tenebunt, nisi necessitate compellente; ad mensam eorum mulieres non comedent, nec consanguineae, nec extraneae, nec infra septa eorum nocte requiescent, nec officinas sine legitimo teste ingredientur.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gebhardi archiepiscopi decimas Chatse, Welze, Lungowe cum appendiciis suis.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Item Callixtus papa: Si quis principum, inquit, vel aliorum dispositionem, seu donationem, sive possessionem ecclesiasticarum rerum sibi vindicaverit, ut sacrilegus iudicetur.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ego Hugo diac. card. custos iuxta templum Agrippiae.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ego Alexander catholicae Ecclesiae episcopus.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ut autem haec omnia supradicta ad honorem Dei et profectum loci firmiter et fideliter in perpetuum observentur, mandamus et praecipimus, et ne ultra quod a nobis scriptum et institutum est, altera contra alteram partium excedens, vel inquirere praesumat sub anathematis poena prohibemus, nisi ex nostro et utriusque partis assensu.
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ex dono eiusdem archiepiscopi ecclesiam de Tiufenbach et Aichdorf, Preitenfurt cum omnibus pertinentiis eorum.
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Item Paschalis: Nullus laicorum ecclesiarum bona occupet vel disponat: qui vero secus egerit, iuxta B. Alexandri capitulum, ab Ecclesiae liminibus arceatur.
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, per manum Gratiam sanctae Romanae Ecclesiae subdiaconi et notarii, VI Idus Octobris, indict.
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Ego Hubaldus Hostiensis episcopus
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301B (auctor c.1103–1181)
Haec autem ut inconcussa et rata permaneant ponficali auctoritate et sigilli nostri impressione firmamus; et corroboramus.
220Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301D (auctor c.1103–1181)
Ecclesiam Dietmarsdorf, et curtem cum adiacentibus praediis, videlicet Griez duas, Perndorf, Strechowe, Puhel cum omnibus pertinentiis suis.
220Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301D (auctor c.1103–1181)
Item: Constitutiones sacrorum canonum sequentes, statuimus, ut quicunque clericorum ab hac hora investituram ecclesiae vel ecclesiasticae dignitatis, de manu laici acceperit, et qui ei manum imposuerit, gradus sui periculo subiaceat et communione privetur.
220Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301D (auctor c.1103–1181)
Ego Matthaeus presbyter cardinalis tituli S. Marcelli.
220Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1301D (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Haerveum de Castellione, decimam de la Narville et tractum per singulos annos, duas etiam partes decimae Montecereado, et vineas quas habetis in clauso de Montbleum, semi arpentum vineae apud Chaloereth, quartam partem decimae de Fratevilla, et duos tractus, quartam partem decimae de Varennis et quartum tractum, decimam in terra Buchardii Gononis quae est apud Infermitum et ipsius decimae tractum, modium unum frumenti ex dono Holisandis quondam comitissae de Ioniaco, in grangia de Amiliaco annuatim percipiendum, in clauso nobilis viri Gilonis de Soliaco modium vini vobis singulis annis conferendum, apud Varennas in clauso Sustani modium vini annuatim, apud Sanctum Lupum censum duodecim denariorum, apud Boenas ex dono Hugonis Godar quidquid census habuit ibi, ex dono Roberti Chivillas et uxoris eius domum cum tota supellectili quae est apud boscum communem et vineas eorum quae sunt apud sanctum Lupum et apud Chasuetum, nec non et caetera quae ab eis sunt ecclesiae vestrae per devotionem collata, grangias de Lamervilla liberas ab omni censu, grangiam de Monte Leurdo, grangiam de Feaville, et pratum apud Nancietum ex dono Gerardi cognomine usurarii, ex dono Pontii militis de Sosiaco quique census habebat in allodio Chaleretti, decimam panis et vini quod expenditur apud boscum communem quoties rex et regina insimul, vel unus sine altero ibi hospitatur, quam utique decimam recolendae memoriae Ludovicus illustris rex Francorum vobis contulit in eleemosynam et sigilli sui [munimine] roboravit. Sane novalium vestrorum quae propriis manibus vel sumptibus colitis, sive de nutrimentis vestrorum animalium nullus a vobis decimas exigere, vel extorquere praesumat.
221Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Alberti archiepiscopi Salzburgensis parochiam Palte cum omni iure suo.
221Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Et in hanc sententiam alia multa canonum instituta et sanctorum Patrum decreta conveniunt.
221Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Ego Ardicio diaconus cardinalis S. Theodori.
221Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Praeterea liceat vobis clericos et laicos e saeculo fugientes, liberos et absolutos ad conversionem recipere, et eos sine contradictione aliqua retinere.
222Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi primi archiepiscopi ecclesiam S. Mariae cum praedio, quod vocatur Iaeringen inferius.
222Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Caeterum ecclesias vel ecclesiastica beneficia, pretii, seu cuiuscunque muneris interventu conferre, Simoniacum est, et Simoniacam sapit procul dubio pravitatem.
222Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Ego Rainerius diac. card. S. Georgii ad Velum
222Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper ut nulli fratrum vestrorum, post factam in eodem loco professionem, non nisi obtentu arctioris religionis, sine superioris sui licentia, fas sit ab eodem loco discedere, discedentem vero absque communium litterarum cautione nullus audeat retinere.
223Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gebhardi archiepiscopi Iaeringen superius cum omnibus appendiciis eorum.
223Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Porro Simonis crimen, quam sit detestabile, quam horrendum, ipsa vos eius infamis immanitas ignorare non sinit.
223Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
aureum.
223Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302B (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse decernimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen iustitia illarum ecclesiarum a quibus mortuorum corpora assumuntur.
224Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi et Eberhardi archiepiscoporum Ecclesiam S. Nicolai et praedium Gotfridi Mokkernowe cum novalibus et decimis.
224Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302C (auctor c.1103–1181)
Inter quae primum sit illud B. Gregorii: Presbyter, inquit, si ecclesiam per pecuniam obtinuerit, non solum ecclesia privetur, sed honore sacerdotii spolietur: quia altare, decimas, et Spiritum sanctum emere vel vendere, Simoniacam haeresim esse nullus fidelium ignorat.
224Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302C (auctor c.1103–1181)
Ego Ioannes diaconus cardinalis S. Angeli.
224Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302C (auctor c.1103–1181)
Paci quoque et tranquillitati vestrae paterna sollicitudine providere volentes, auctoritate apostolica prohibemus ut infra clausuras locorum seu grangiarum vestrarum nullus violentiam, vel rapinam, vel furtum committere, aut ignem apponere, seu hominem capere vel interficere audeat.
225Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilium Treboche, Tunewiz quinque curtes ad pontem S. Stephani: in eadem parochia ex dono Eberhardi archiepiscopi decimas.
225Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Sacrilegio quoque hoc facinus haud dispar dixerim, cum id quod sponte et sacro deliberationis arbitrio gratis fieri debuit, sub pecuniae pactione causatur.
225Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Datum Velletrii, per manum ALBERTI S. Romanae Ecclesiae presbyteri card.
225Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ego Hubaldus Ostiensis episcopus.
226Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi primi decimas ad Murz.
226Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Item: Si quis dator vel acceptor Dei ecclesias, vel ecclesiastica beneficia, quae quidam praebendas vocant sub pecuniae interventu, sive dando emerit, sive accipiendo vendiderit, a Simonis non excluditur perditione.
226Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ianuarii, indictione XIII, Incarnationis Dominicae an.
226Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ego Petrus cardinalis ecclesiae Sanctae Rufinae
227Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilium praedia Muterndorf.
227Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Non solum autem pecunia, sed et quaelibet obsequii aut muneris species, in huiusmodi criminaliter intercedit.
227Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
1179, pontificatus vero domini Alexandri papae III, anno XXI.
227Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
sedis.
228Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Eberhardi archiepiscopi duos mansos in villa Teschanschirchen cum decimatione tota inter Pincha et Lavenze.
228Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Unde idem beatus Gregorius: Bene, inquit, cum virum iustum pro praebenda describeret, ait: « Beatus qui excutit manus suas ab omni munere.
228Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ego Vivianus presb. cardinalis Ecclesiae Sancti
229Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilium quaecunque apud Wurvelach, Potsach, Gomvarn, Phaphenstain et Aichowe possidetis.
229Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
» Non dixit solum a munere, sed ab omni munere.
229Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Stephani in Coelio monte.
230Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gebehardi archiepiscopi Ruste, Arnsdorf, Welmnich cum appendiciis eorum.
230Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Quia aliud est munus ab obsequio, aliud a manu, aliud a lingua.
230Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ego Centhius presb. card. Ecclesiae S. Caeciliae.
231Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Quaecunque dono nobilium apud Chremse, Ense et Ulsburch possidetis.
231Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Qui ergo sacros ordines tribuit, tunc ab omni munere manus excutit, quando in divinis rebus, non solum pecuniam nullam, sed nec etiam humanam gratiam requirit.
231Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ego Harduinus presbyt. cardinalis ecclesiae S Crucis
232Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Ex dono archiepiscoporum apud Sundrmaeringen, Prukkarn, Aiche, Eberhartingen quaecunque habetis.
232Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Item, beatus Augustinus in sermone quodam ad populum: Hortamur, inquit, Christianitatem vestram, ut iuxta sanctorum canonum instituta, in ecclesiis a vobis fundatis, aliunde veniens presbyter non suscipiatur, nisi a vestro fuerit episcopo consecratus, aut ab eo per commendatitias litteras suscipiatur.
232Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1302D (auctor c.1103–1181)
Marcelli.
233Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilium praedium apud Hus superius et inferius cum Ecclesia S. Paterniani cum omnibus pertinentiis suis.
233Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
imperatorum leges prohibent, quae tanquam canones, ubi canonibus non obviant, sunt observandae; et sanctorum Patrum ac praedecessorum nostrorum auctoritas interdicit.
233Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Transtiberim, ecclesiae Calixti.
234Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gebhardi archiepiscopi praedium Mittrehoven, Wenge, Elinowe.
234Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Taliter praevaricantes praevaricaverunt in Deum suum, et non obediunt praeseptis eius.
234Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
ad Velum aureum.
235Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi primi archiepiscopi praedium apud Chuchil, curtem apud Salzburch, Hirsehalm cum appendiciis eorum.
235Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ferventis vero aquae, vel candentis ferri iudicium, sive duellum, quod monomachia dicitur, catholica Ecclesia contra quemlibet etiam, nedum contra episcopum, non admittit.
235Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ego Gratianus Sanctorum Cosmae et Damiani diaconus
236Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
In villa Beirhalle quaecunque a comite Pertholdo et Ottone palatino dono vel concambio acquisistis.
236Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Unde Stephanus papa V: Ferri candentis, inquit, vel aquae ferventis examinatione confessionem extorqueri a quolibet, sacri non censent canones: et quod sanctorum Patrum documento sancitum non est, superstitiosa adinventione non est praesumendum.
236Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
cardinalis.
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ex dono nobilium quidquid apud Pergen, in Brichaim, Haselbach habetis.
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Item Nicolaus papa: Monomachiam in legem non assumimus, quam praeceptam non fuisse reperimus; quam licet inisse quosdam legamus, sicut sanctum David et Goliam sacra prodit historia, nusquam tamen ut pro lege teneatur, divina sanxit auctoritas, cum hoc et eiusmodi sectantes Deum solummodo tentare videantur.
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1303A (auctor c.1103–1181)
Ego Ioannes diac. cardinalis S. Angeli.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0242B (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus illibata et permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono videlicet Aldefonsi illustris memoriae regis Hispaniarum et concessione venerabilis fratris nostri Ioannis Oxomensis episcopi, locum in quo abbatia ipsa fundata est cum omnibus pertinentiis suis; grangiam de Cubillas cum pertinentiis suis; grangiam quae dicitur Aleoba, de Brazacurta, cum pertinentiis suis; grangiam quae dicitur Guma cum pertinentiis suis; domos quas habetis in Bibilla cum pertinentiis suis; domum quam habetis in Cabanas cum pertinentiis suis; monasterium B. Mariae de Tortoles cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Iuliani de Ulmo cum pertinentiis suis; ex dono Petri Ioannis, domum in Maderol; ex dono fratris Dominici, domum in Ayllon prope S. Martinum cum pertinentiis suis, grangiam in Talamonea, quae dicitur Turris-Regis cum pertinentiis suis.
239Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357A (auctor c.1103–1181)
Locum in quo ipsa abbatia sita est cum grangia quae in eodem territorio est et aliis grangiis, Fontismo videlicet, Ulduno, Essarz, Carboneriis, Lescheriis, Calcz, Bellovidere, domum de Campoleniae, cellarium de vallibus cum omnibus appendiciis suis, domum de Vaureta; quidquid ex dono Willelmi Nivernensis comitis rationabiliter possidetis, terram scilicet cultam et incultam sicut divisa est, totam aquam a fonte Roboris usque ad aquam Milonis de Noeriis cum vinea de Ecclesiolis.
240Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Hugonis de Castro-censurii totam terram eiusdem territorii sicut divisa est.
241Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Rainaldi Caprarii quidquid habebat in Bruhalt terram cultam et incultam, et quidquid habebat in molendino de Regniaco.
242Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Ascelini de Castro-censurii, uxoris suae Antissiodorae et filiorum eius, totam terram suam quae est in valle Porliaci, totam terram de Essarz tam planam quam nemorosam, et omnes aisantias in tota terra sua quae est inter Coram et Sedanam fluvios, tam planam quam nemorosam, sine damno pastionum, pratorum et segetum, ita quod ulterius secundum quod statutum est ab ipsis, vel haeredibus suis, seu ab aliquo hominum, domus vel habitatio in praescripta terra non fiat, exceptis quae ibi modo sunt; pratum de Robore cum terra culta ei adiacente; terram vallis Roboris, totam aquam suam quam habebant communem cum monachis Veziliacensibus a fonte Roboris usque ad domum suam de Basceio.
243Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Ioscelini de Arsy terram suam de Regniaco.
244Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Hilduerii de Saci partem allodii sui de Saci subtus villam quae dicitur S. Quintini.
245Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Anserici de Avalone et Guidonis de Nuceriis, quidquid habebant sine ulla retentione in terra de Fontismo quae dicitur S. Petri.
246Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Landrici de Prais et filiorum eius totam terram suam de Ulduno cum omnibus appendiciis suis tam planis quam nemorosis sine ulla retentione.
247Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Norgaudi quidquid habebat in terra Hulduni.
248Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Stephani de Poliaco quidquid habebat in terra Ulduni.
249Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Belardiae uxoris Gauterii de Turre et filiorum eius, totam terram quam habebant in silva de Crinal, tam planam quam nemorosam, pratum inter duos boscos.
250Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Hugonis de Praiz et fratrum suorum, omnia prata quae iidem fratres habebant ad villam de Praiz sicut divisa sunt.
251Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gaufredi de Dunziaco et filiorum eius Hervei, Gaufridi et Guidonis de Vergeio et fratrum suorum et Hugonis de Monte S. Ioannis, terram grangiae de Lescheriis cum omnibus appendiciis suis tam in nemoribus quam in terris planis, cultis et incultis, et omnes aisantias in tota castellania Castri-censurii tam in nemoribus quam in terris, sine damno pastionum, pratorum et segetum.
252Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357D (auctor c.1103–1181)
Ex dono canonicorum.
253Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357D (auctor c.1103–1181)
Ex dono Hugonis de Porta et fratrum eius, silvam quae dicitur de Caulibus.
254Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0357D (auctor c.1103–1181)
Ex dono eorumdem et Gaufridi de Vilari et Ioannis Roberti, prata quae habetis super fluviolum de Anseny; quidquid iuris habetis in terris quas dedit vobis Rainadus Adens.
255Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Anserici de Monte-regali, Willelmi Fortis et Theobaudi de Scutinei, terram in qua sita est grangia et domus de Carboneriis.
256Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358A (auctor c.1103–1181)
Ex dono eiusdem Anserici et Ivonis de Avalone, terram iuxta grangiam de Carboneriis.
257Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358A (auctor c.1103–1181)
Ex dono eiusdem Anserici, pratum quod est inter vadum et grossum boscum, et omnes aisantias in terra sua; prata de Cochento, de Radice et de Vaurella.
258Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Theobaldi de Cutinei et Willelmi Fortis, omnes usus et aisantias in bosco de Vaurella ad pascua, focum et aedificia construenda.
259Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Niardi de Montegeleni et filiorum eius et filiorum Arcardi, terram a rivo de Montegeleni usque ad fontem de Cavannis, et usque ad rivum de Grassant, partum de Stanno.
260Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Framundi de Rusi et comitissae uxoris eius, et Thibergae de Maniaco, totam terram quam habebant in territorio de Cavannis; terram quam habetis a Caina de Monte-regali et Galeranno nepote eius, et Gautero filio Nivardi quae dicitur foresta Guinnemanni.
261Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Landrici de Draci, domum in civitate Autissiodorensi et terra subtus eamdem domum iuxta murum civitatis; prata quae habetis a canonicis Sancti Lazari de Avalone; terram de grangia de Morvient quae dicitur Calz, cum omnibus appendiciis suis, in terris cultis et incultis sicut eas acquisivistis.
262Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Odonis ducis Burgundiae, filii eius Artaudi de Casteluz et uxoris eius Rachel, omnes aisantias cunctis nemoribus suis quae sunt inter Coram et Cosam, ad pasturam pecorum et porcorum sine omni pretio et pasnagio.
263Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Wilelmi de Turre quidquid iuris habebat in terra quam Niardus de Monte-regali vobis concessit; grangiam de Bellovidere cum omnibus appendiciis suis; terram de Annai, prata de Vaureta, terram quam habetis a Richardo de Lenset, Iterio Iocerii et fratre ipsius.
264Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0358C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Gibaudi de S. Verano, Rainaudi fratris eius et filiorum suorum gixtum quod habetis in terra de Thori quantum pertinet ad grangiam de Bellovidere, et quidquid de feodo ipsorum in terra de Thori habetis, sicut praedictae possessiones divisae sunt.
265Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0360B (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, procurante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Totum territorium de Pellens et montana usque ad Vallem Saccone ex dono Walcherii de Divona, quidquid habebat in praedicto territorio, in Guillione, in Luncuernet; ex dono monachorum Sancti Eugendi quidquid habebant in eodem territorio; ex dono Stephani de Gingius, terram de Saviniaco, grangiam de Bugeio; ex dono Humberti episcopi Gebennensis et canonicorum Sanctae Mariae Lausannensis Ecclesiae, grangiam de Chasarario; ex dono monachorum Sancti Victoris Gebennensis quidquid habebant in villa de Charaio; ex dono Walcherii et filiorum eius quidquid habebant in praedicta villa, vineas, grangiam de Divona; ex dono Petronillae de Albona grangiam de Clareins et vineas; ex dono Humberti de Pringins et Petri filii eius et Humberti de Albona, ecclesiam de Vizo et illam de Perr . . . . . . et grangiam . . . . . . . ; ex dono Guigonis de Bignins et Amedei, Anselmi et Petri grangiam de Frachavallo, duas partes decimarum de Altaribus quas in eodem loco habetis; vineas de Balens ex dono Guimardi de Lu . . . . . ne, Humberti Brutini comitis Genevensis et Ottonis de Sancto Symphoriano; totum allodium Petri de Scaneins et Wuillelmi fratris eius in vineis, agris et silvis apud Scaneins et in Bellomonte.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Cum autem praefatus presbyter multoties paratus fuisset se cum suis testibus purgaturus, et praenominati I. et decanus causam inique proferrent, presbyter tam persona quam bonis suis sub protectione apostolicae sedis positis, ad nostram audientiam appellavit, sed nuntio ipsius coram nobis praesente, altera pars nec venit, nec aliquem pro se responsalem transmisit.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Unde nos paci, quieti et utilitati vestrae, sicut diximus, paterna mediatione providere volentes, praescriptam institutionem, sicut a maiori et saniori parte capituli facta est, ratam et firmam habemus, et ne quorumlibet valeat praesumptione mutari, eam auctoritate apostolica confirmamus et praesentis scripti patronicio communimus, statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere vel ei aliquatenus contraire.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Quia vero ex iniuncto nobis officio universis Dei fidelibus debitores existimus, et cuique in iure suo adesse debemus, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictam mulierem et virum eius commoneatis, et districte compellatis, ut ab infestatione praefati abbatis super praescripta terra omnino desistant, et eam in pace sibi ac quiete dimittant; vel si de iure confidunt, in praesentia vestra ordine iudiciario experiantur.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Dat.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ea quae iudicio rationabiliter terminata noscuntur, in recidivam contentionem revocari non debent: discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus rei veritatem diligenter et sollicite investigetis: et si vobis constiterit iam dictum monasterium de praescriptis possessionibus et ancilla rationabiliter restitutum fuisse, restitutionem ipsam ratam et firmam permanere, et damna eidem monasterio super his irrogata, omni occasione et appellatione remota, nostra freti auctoritate restitui faciatis.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Verum quia contumaces et rebelles ex iniuncto nobis officio correctionis et castigationis freno cohibere tenemur, et de tanto excessu prius vindictae quam culpae fama ad nos pervenire debuisset, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus rei veritatem diligenter et sollicite investigare procures; et si ita esse inveneris, praefatam abbatissam, occasione et appellatione cessante, in suo monasterio in plenitudinem administrationis et regiminis restituere non postponas, et in eas personas, quarum violentia a suo monasterio est eiecta, taliter vindicare studeas, ut caeteris metum incutias, et ipsae similia de caetero attentare formident.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus benignius annuentes, transactionem quam venerabilis frater R. Aquinas episcopus, et dilecti filii G. Fossae novae, A. Sancti Laurentii de Aversa, et G. Casemarii abbates, inter vos et venerabilem fratrem nostrum Fundanum episcopum super ecclesiis Sancti Magni, Sancti Honufrii in campo de Melle, et S. Heliae in Ambrifo, et Sancti Martini in Terelle, rationabiliter fecisse noscuntur . . . concedentes eidem episcopo ecclesiam S. Martini in Ynula, et quamdam terram quae dicitur limata, quemadmodum in authentico scripto exinde facto continetur, auctoritate apostolica confirmamus, et ut perpetuis temporibus inviolabiliter observetur, praesenti scripto communimus.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Sed vos exinde tanto ampliori gaudio debetis et exsultatione repleri, quanto ipsius miracula oculata fide saepius intuemini, et eius sacratissimo corpore ecclesia vestra specialius meruit illustrari.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Quamvis autem de sanctitate ipsius dubitare non possit, qui eius et laudabilem conversationem attendit, et gloriosam considerat passionem, voluit tamen Redemptor ac Salvator noster eius sanctitatis insignia magnificis irradiare miraculis, ut qui pro Christo insuperabilis virtutis constantia necessitates et pericula pertulit, sui laboris et certaminis in aeterna beatitudine cognoscatur ab omnibus percepisse triumphum.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus gratum impertientes assensum, praefatam ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, ad exemplar praedecessoris nostri felicis memoriae Adriani papae, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
S. Chrysogoni presbyterum cardinalem, eius probitate et prudentia, et honestate pensata, in partibus ultramontanis legatum sedis apostolicae constituimus, eam de ipso spem fiduciamque tenentes, quod per sollicitudinem et providentiam eius et vos proficietis, auctore Domino, salutaribus institutis, et Ecclesia Dei gratum suscipiet incrementum.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Nam in eo sumus desiderio et proposito constituti, ut eidem Ecclesiae, quam in devotione S. Petri et nostra ita solidatam atque firmatam [videmus], ut neque ventorum turbine, nec tempestatum procellis a suae potuerit constantiae virtute divelli, pro nostri officii debito gratanti animo velimus intendere, et his quae ad incrementum et conservationem eius pertineant, promptam diligentiam adhibere.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus benignius annuentes, ius patronatus quod habetis in ecclesia de Luviano et quidquid habetis in parochia praescriptae ecclesiae inter duo flumina, quae dicuntur Cassiani et ius patronatus ecclesiae de Maiano, et quidquid habetis in praescripta villa, ius patronatus ecclesiae de Fonte-Rutuli et annuum censum, et alia quae exinde annuatim percipitis, et quidquid habetis in curte de Travalle, ius patronatus ecclesiae de Matraio, et ius patronatus ecclesiae de Collebono, sicut ea rationabiliter possidetis, vobis et per vos monasterio vestro auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Quocirca, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus benignum indulgentes effectum, apostolica auctoritate statuimus ut tu, fili prior, et successores tui post archiepiscopos et episcopos inter abbates et priores Ierosolymitani patriarchatus primum locum in conventibus et officiis ecclesiae in perpetuum teneatis, quemadmodum priores alii, qui te praecesserunt, ipsum tenuisse noscuntur, non obstante eo quod quidam, qui priores dici solebant, nunc, mutato nomine, abbates vocantur; quominus in hac parte consuetus honor tibi et tuis successoribus conservetur.
266Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1319C (auctor c.1103–1181)
Sane igitur cupientes ut ecclesia S. Marci Venetiarum Castellanae dioecesis praeeminentioribus frequenter honoribus, et ut Christi fideles eo libentius devotionis causa confluant ad eamdem, manusque ad conservationem eiusdem promptius porrigant adiutrices, quo exinde dono coelestis gratiae conspexerint se ibidem uberius refertos, de omnipotentis Dei misericordia et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius auctoritate confisi omnibus vere poenitentibus et confessis et contritis, qui dedit Ascensionis Domini nostri Iesu Christi a vespere vigiliae ipsius usque ad vesperam eiusdem diei dictam S. Marci Ecclesiam devote visitaverint annuatim et manus ad eius conservationem porrexerint adiutrices, plenam omnium peccatorum suorum absolutionem concedimus; insuper per septem dies dictum festum sequentes, et quilibet ipsorum dierum de iniungendis ipsorum poenitentiis septimam partem misericorditer in Domino relaxamus, praesentibus perpetuis temporibus duraturis.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Caeterum si in probatione defecerint, ab eodem presbytero purgatione propriae manus duntaxat recepta, eum super his ab impetitione ipsorum auctoritate apostolica penitus absolvatis.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
, II Idus Febr.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Maii.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, II Id.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur dignum est, et vobis plurimum expedit, ut sanctum corpus eius, cum ea qua decet reverentia et honore condatur, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus corpus eius devote et reverenter, facta solemni processione, aliquo praecipuo die, congregato clero et populo, in altari honorifice recondatis, aut ipsum in aliqua decenti capsa ponentes, prout convenit, elevetis in altum, et patrocinium eius pro salute fidelium et pace universalis Ecclesiae satagatis apud Dominum vestris piis orationibus impetrare.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Datum Signiae, IV Idus Martii.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo memorata ecclesia sita est, cum omnibus pertinentiis suis, ex dono Drogonis quondam Morinensis episcopi, altare de Liskes cum tertia parte decimae eiusdem parochiae, et cum aliis partibus quas ibidem iuste habetis ex dono Roberti de Hamis et Balduini filii eius, terras in eadem parochia, terras ex dono Eustachii de Liskes tam in dicta parochia quam in villa de Lostinguee, etc.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Datum Ferentini, II Idus Aprilis.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Praeterea nuntii venerabilis fratris nostri A[delberti] Salzburgensis archiepiscopi coram nobis et fratribus nostris constanter proposuerunt quod ei litteras nostras, quibus illi mandaveramus ut ad vocationem cardinalis veniret, nullatenus reddideritis, sed per Bawariam, Boloniam et Boemiam, Germaniam et Ungariam publice feceritis praedicari, quod depositionem et eiectionem praedicti archiepiscopi omnino intenderemus.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, etc.
267Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1320C (auctor c.1103–1181)
Datum Venetiis apud S. Marcum, VI Idus Maii, pontificatus nostri anno XVIII.
268Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0352A (auctor c.1103–1181)
Ad haec libertatem a duobus dominis eiusdem castri comite videlicet et Oddone de Averli, et quatuor militibus qui vulgo pares vocantur, pia vobis devotione concessam, ut quidquid de eis tenetur in capite libere sine assensu et requisitione ipsorum, dono vel pretio aut quolibet alio legitimo titulo, acquirere valeatis, auctoritate vobis apostolica confirmamus.
269Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0381A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Fulconis de Ialiniaco terras et redditus de Ponte Latgeno, usque ad Bellummontem, et dominium in villa Sancti Ellidii.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam Ecclesiam temere perturbare, aut eius possessiones auferre vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed illibata omnia et integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus et commodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salva tamen iustitia matricis ecclesiae.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
Datum Ferentini, Idus Maii.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
In episcopatu Rothomagensi ecclesiam Sancti Leodegarii, ecclesiam de Vilers, ecclesiam de Longuessa.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
Alexandri papae III anno vicesimo.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur quanto idem monasterium specialius B. Petri iuris existit, tanto fortius eius volumus indemnitatibus provideri, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus atque praecipimus, quatenus parochianos vestros, qui vobis nominati fuerint, ad ea restituenda quae de iure iniuste detinent non differatis districtius commonere.
270Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1306A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praedicta ecclesia sita est cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sanctae Mariae de Tabervilla et duas capellas, scilicet Sanctae Trinitatis et Sancti Audoeni cum omnibus pertinentiis et libertatibus earum; ecclesiam Sancti Philiberti de Bochetot cum pertinentiis suis, ecclesiam Sanctae Mariae de Hangemara cum pertinentiis suis, capellam Sanctae Mariae de Foresta Henrici de Novo burgo cum pertinentiis et libertatibus suis, molendinum quoque quod est apud pontem Auto quod tenetis de monachis Gemeticensibus cum motta hominum suorum de ponte Auto et passagio vestro ad portum suum, et aliis libertatibus quas vobis in charta sua confirmando concesserunt; ex dono autem Galerani comitis de Ozelteto et Roberti filii eius, quitantiam per totam terram suam de victu et rebus vestris vendendis vel emendis, et passagium porcorum et herbagium omnium pecudum, et boscum proprium ad ignem, et omnimodam quittantiam, a servitiis et talliis, et auxiliis et omnibus consuetudinibus; decimam quoque telonei de burgo Achardi et molendinorum Rogeri de Platanis apud pontem Auto, decimam passagii et omnium reddituum de burgo Achardi qui ad eumdem Rogerum pertinent et decimam panis domus eius apud idem burgum, et virgultum quod est iuxta praefatam ecclesiam, et totam terram quae est infra ambitum curiae vestrae, illas quoque triginta acras terrae et tres acras boschi quas Hugo primus prior vester donavit ecclesiae vestrae concessione Rogeri Gule de Marchia et Marci filii eius, et ex altera parte quadraginta quatuor acras quae descendebant ex parte matris suae, et totam terram quam Hubertus de Sotevilla, annuente filia sua Helixent, vobis concessit, et servitium et redditus terrae quam Anfredus filius Godins tenebat de Galtero de Gloz, scilicet octo solidos, et duos denarios ex dono ipsius Galteri et sex acras terrae quas tenuit Radulphus Crepion de quibus redduntur vobis quatuor solidi in Ascensione Domini; terram quae est iuxta virgultum vestrum cum tota ara et virgulto Picoti, et terram quam Hugo Bubulcus habebat in mansione, et mansionem quae erat in atrio, in qua Iulita mansit, et totum ius quod clamabant in terra Galteri Sorel, Nicolaus de Cahisneio et Willelmus frater eius, et terram quam dedit vobis W. Rossel et tres virgatas terrae quas vobis dedit Restoldus; et quinque acras quas vobis dederunt Willelmus et Rodulphus filii Restoldi, et quinque acras quae vobis datae fuerunt cum Roberto de Cosneio, et quinque acras quas Ricardus de Bosco Tahon et Rodulphus filius eius et Robertus nepos eius vobis dederunt, et duas acras quas fratres Hugonis canonici Robertus et Ricardus vobis dederunt, et tres acras quas Ricardus Dolfai vobis dedit, et viginti solidos Balvacenses quos Willelmus comes Albemariae vobis dedit in teloneo suo de Albemaria annuatim habendos; ex dono . . . . . Alani de Sancto Petro dimidium arpentum vineae et decimam vini sui et nucum suarum apud Longam-Villone, ex dono Rodulphi de Frollam curia sex acras terrae, et decem solidos, et sex nummos, et duos capones; ex dono Marci de Mara quatuor acras terrae; ex dono Gervasii de Bochetot unam acram, ex dono Roberti de Buchetot et Matthaei et Willelmi filiorum eius unam acram, ex dono Willelmi de Piencuria unam minam saliginis; ex dono Hugonis filii Roberti duas acras terrae, ex dono Rodulphi Pagani unam acram, ex dono Henrici de Cahisneio, Willelmi fratris eius duas acras, ex dono Evrardi de Londo et Ricardi fratris eius tres acras et unam virgatam, ex dono Rogeri de Fontenis et W. filii eius unam acram, et domum unam, quae est in burgo, et mansuram unam inter coemeterium et domum Richardi mercatoris; et virgatam unam quam tenuit Robertus presbyter de Boscogoiet et domum unam apud Falesiam quam soror Basilia dedit ecclesiae vestrae, et terram quam Galterus de ponte Auto et Robertus, filius Baldrici, et Galterus parens et Richardus filius eius et Osbertus de Lendino dederunt ecclesiae vestrae, ex dono Ioannis de Bosco et Mathildis uxoris suae unam acram terrae inter Carresis eremum quae est in bosco platanorum; ex dono Amelini et Thomae filii eius quinque virgatas terrae, ex dono Helios de Tuito Herberti unam acram.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Prohibemus etiam ut praefati Belvacensis personam absque coepiscoporum suorum iudicio nullatenus graves; sed si quid adversus eum habueris, hoc secundum sacrorum canonum formam comprovincialium episcoporum iudicio terminetur.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Ianuarii.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Longo vero tempore post cum praedictus R. eum super hoc in causam ante praefatum episcopum traxisset, et cum iste ad tuam audientiam appellasset, tu, visa confirmatione nostra, et legitimis testibus, quos ipse produxerat, et certitudine habita pro N. archidiacono quod ecclesiam illam canonice adeptus fuisset, eum in pace dimisisti; sane cum Ric.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, XV Kal.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Quod si eum ad mandatum nostrum citius non revocaveritis, et eius praesumptionem et insolentiam non compescueritis, pro certo sciatis quod eum a venerabili fratre nostro II. Remensi archiepiscopo excommunicari praecepimus, et in nos et in Ecclesiam vestram gravius forte quam creditis et durius auctore Deo vindicare cogemur.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Iulii.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praefatum monasterium situm est cum omnibus pertinentiis suis; ex dono Galfridi filii Bertranni Haget; duas carucatas terrae ex dono Simonis Ward et Mathildae uxoris tuae et Willielmi filii eius; locum qui dicitur Essholt cum suis pertinentiis in bosco, et plano, et in terra arata, et aqua, libera et absoluta ab omni exactione, sicut in eorum authentico scripto exinde facto continetur.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Martii.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, XIV Kal.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Licet autem de ipsius legatione iam pridem alias litteras ad vos direximus, quia tamen eumdem cardinalem speciali praerogativa diligimus, et charum acceptumque tenemus, iterata vobis scripta dirigimus, monentes universitatem vestram, et praecipiendo mandantes, quatenus praedictum cardinalem, sicut decet tantum virum et legatum apostolicae sedis, cum debito honore et reverentia curetis recipere, et ad vocationem eius sine contradictione qualibet accedentes, ipsius statuta et monita suscipiatis firmiter et servetis, sibique sicut legato apostolicae sedis honorem et reverentiam impendatis.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, etc.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Quocirca per apostolica vobis scripta mandamus qualiter huic nostrae dispositioni plenis desideriis cooperari curetis, et prima Dominica advenientis Quadragesimae, ad urbem Romam, ducente Domino, veniatis, et cooperante sancti Spiritus gratia, tum in corrigendis enormitatibus, tum in statuendis quae Deo grata fuerint, communi studio quod fuerit agendum agatur, et in uno humero sublevemus arcam Domini, atque uno ore honorificemus Deum et Patrem Domini nostri Iesu Christi.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Datum Laterani, XII Kal.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, etc.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Septembris.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Waldracha, cum banno et appendiciis suis, areis, aedificiis, pratis, silvis, pascuis, aquis, aquarumque decursibus, agris, cultis et incultis, viis, inviis, exitibus et redditibus, molendinis, cum utriusque sexus mancipiis.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, XV Kal.
271Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273B (auctor c.1103–1181)
Praeterea ecclesias usibus vestris, filii canonici, deputatas, scilicet Sanctae Mariae de Gamundio, Sancti Dalmatii de Maringo, Sancti Michaelis de Soleriis, Sancti Stephani de Bergolio, Sanctae Trinitatis de Wilia, Sancti Andreae de Roverteo, et Sancti Augustini de Foro, vobis nihilominus duximus praesentibus litteris confirmandas: statuentes, ut nulli omnino homini liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, XIII Kal.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
comiti Flandrensi nullam immunitatem contra ius et dignitatem tuam indulsimus, nec eum a potestate tua exemimus, quominus in eum illam iurisdictionem et auctoritatem habere valeas, quam antecessores tui habuisse noscuntur, et canones sacri permittunt.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Restitutione autem facta, si praedicti fratris de iure confidunt, cum ipso in praesentia tua ordine iudiciario experiantur.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Ad habendam quoque pacem cum Henrico illustri Anglorum rege, quantum, salvo honore suo, poterit, animum suum clementer inclinet, quia timendum est, ne si inter eosdem reges diutius huiusmodi guerra duraverit, occasione huius contentionis, utriusque regno dispendia rerum et pericula proveniant personarum, et orientalis terra exponatur, quod avertat Dominus, direptioni paganorum.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
, ut in bulla Eugenii III pro iisdem data an. 1151, Dec. 11 (Patr. t.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
sacrae religionis infringat, apostolico ipsos praesidio communire.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilectae in Christo filiae vestris iustis postulationibus grato concurrentes assensu, quidquid ex dono regis Canuti vel fratris eius seu aliorum praedecessorum suorum in praescripta villa rationabiliter possidetis, vobis et eidem monasterio vestro auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Eapropter, venerabilis in Christo frater archiepiscope, prudentiam et devotionem tuam diligentius attendentes, et tuis petitionibus nostrum facile praebentes assensum, Coloniensem Ecclesiam, cui Deo auctore praeesse dignosceris, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quaecunque bona eadem Ecclesia impraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Nolentes igitur in patientiam sustinere, ut praescripta ecclesia obsequio consueto fraudetur, auctoritate vobis apostolica prohibemus ne ipsam unius ministerio permittatis esse contentam, sed duos semper ipsius servitio, secundum antiquam et rationabilem consuetudinem, mancipetis, ita tamen quod unus debeat alteri, iuxta sanctiones canonicas, subiacere.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti, et vestris iustis postulationibus inclinati, duas partes decimae de Lulinghem adiudicatas monasterio vestro, et paludem a G. milite de Watenis vobis in eleemosynam datam, sicut eas rationabiliter possidetis, vobis et eidem monasterio auctoritate apostolica confirmamus, et praesentis scripti patrocinio communimus: statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire.
272Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1314B (auctor c.1103–1181)
Quoties a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum suffragium impartiri.
273Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0093C (auctor c.1103–1181)
Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: monasterium ipsum Beatae Mariae Rievallis, cum omnibus possessionibus et appendiciis suis secundum fines et terminos earumdem terrarum et possessionum, a Galtero Espec fundatore loci vestri ita constitutos: ex parte orientis a via dicta Speragata, quae ducit ad Riam, usque ad viam, qua itur ad Bref, ad molendinum de Sproxtona; et a valle quae ducit ad parvam Haiam de Tilestuna usque ad foveam, quae est ex adverso, ubi duo rivuli; Depedace videlicet et Litlebec confluunt: et a Kauthepeche usque ad cervum lapidum, qui vocatur Bacheler, et inde usque ad viam quae venit de Turchilsti ex parte austri et occidentis, sicut Ria fluvius usque ad Divisas de Antona fluit, et inde sunt termini usque ad Fangadala, et exinde usque ad viam quae venit de Wideris, ex parte septentrionis a monte qui dicitur Transhobed per vallem Landesmara, et rivulum qui dicitur Willelmesbech, ubi sunt divisae Ioannis Engelram, terram de Brif, terram de Tilestuna, terram quae dicitur Bidesdala cum omnibus appendiciis suis; in foresta de Delmestac omnia ad usus vestros necessaria in lignis, in pascuis, et in pannagiis; ex dono filii nostri Henrici, videlicet iunioris regis Angliae, terram quae dicitur Dulberthermech cum omnibus pertinentiis suis, et cum tota pastura de Wasta de subtus Lichering; sicut ipse charta sua confirmavit, et avus eius rex Henricus in dominio suo tenuit: ex dono episcopi Dunelmensis Cotum et cronebi cum omnibus pertinentiis suis, sicut ipse episcopus vobis concessit et charta sua confirmavit.
274Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094A (auctor c.1103–1181)
Ex dono canonicorum Eboracensium Sanburn cum omnibus pertinentiis suis; ex dono Rogeri de Malbrai Welleburnam et Hovetunam cum omnibus pertinentiis suis, sicut ipse Rogerius vobis concessit, et carta propria confirmavit; praeterea ex dono ipsius Steintunam cum omnibus pertinentiis suis; ex dono Gilberti de Gant grangiam de Dundemanebi, et duas bovatas terrae in eadem villa cum omni communi pastura eiusdem villae.
275Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Beltranni de Beclensem illam carrucatam terrae quam habuit in Villeburn cum omnibus pertinentiis suis.
276Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Radulphi de Novavilla, unam carrucatam terrae in Kiccum cum omnibus pertinentiis suis; ex dono Odonis de Bolthebi, Wastinam de Disteicheith, cum terris et pascuis adiacentium villarum, Bolthebi videlicet Kabenestorp et Gfortum, sicut ipse Odo vobis concessit et carta sua confirmavit, et augmentum quod fecit vobis Adam filius eiusdem Odonis; ex dono Roberti de Flellesei Gfortum cum omnibus pertinentiis, secundum formam cartae ipsius.
277Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Adam filii Petri, in Rumblesmora locum qui vocatur Faweddre cum omnibus pertinentiis suis, et in villa quae vocatur Stainburch, sartum illud quod vocatur Dagge de Wuith, et totam mineram ferri de praedicta villa et inbosco ipsius villae materiam et ligna ad carbones et alia, quae necessaria fuerint, et communem pasturam ipsius villae, et caetera, secundum communem formam cartae ipsius.
278Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Torphini et Alani filii eius, unam carrucatam terrae in Albestein, sicut in chirographo illorum continetur.
279Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0094C (auctor c.1103–1181)
Ex dono fratrum hospitalis Sancti Petri de Eboraco illam partem terrae quam habuerunt in Bolthebi, sicut in carta et chirographicorum continetur; ex dono Gervasii, et Benedicti filii eius pratum quod dederunt vobis in Kocheberch; ex dono Odonis de Nes pratum quod dedit vobis in Walterholm; ex dono Hugonis del Tuith pratum quod dedit vobis in Kochesberch; ex dono Hugonis Malebestiae pratum quod dicitur Dswaldeshenges; ex dono fratrum hospitalis de Witebi duas bovatas terrae in Dovetun secundum formam terrae illorum; ex dono Ricardi cum in unam carrucatam et dimidiam in Stainchroff, sicut ipse Ricardus vobis ipse concessit et carta sua confirmavit.
280Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215C (auctor c.1103–1181)
Ego Bernardus, Portuensis episcopus.
280Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215C (auctor c.1103–1181)
Ego Ioannes presb. card. SS. Ioannis et Pauli,
280Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215C (auctor c.1103–1181)
Apud Ponchon ecclesiam, personatum, domum, torcular cum decimis, vineis et terris; apud Hodene clausum vineae et in clauso episcopi totam decimam vini, ut civitate Belvacensi ex dono Ioannis clerici Belvac.
280Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215C (auctor c.1103–1181)
Ego Cinthius presbyter cardinalis titulo Sanctae
281Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215D (auctor c.1103–1181)
Ego Oddo, diaconus cardinalis S. Nicolai in Carcere Tulliano.
281Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215D (auctor c.1103–1181)
subscripsi
281Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215D (auctor c.1103–1181)
Quidquid habetis in Normannia ex dono illustris memoriae Henrici, quondam regis Angliae; ex dono nobilis memoriae Gaufridi, quondam Andegavorum comitis et Normanorum ducis, ex dono Henrici illustris Anglorum regis, quidquid habetis in Anglia ex dono Willelmi comitis de Warenna, ex dono Hugonis domini Gornacensis, ex dono Philippi de Braicosa, ex dono Ricardi de Escars.
281Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1215D (auctor c.1103–1181)
in Porticu.
282Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0475C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Medietatem videlicet cunctarum oblationum, quae ad Sepulcrum Domini offeruntur; oblationes crucis, excepto tantum die sancti Parasceve, et cum patriarcha eam secum pro aliqua necessitate detulerit; decimas civitatis Ierusalem et totius episcopatus ex dono Arnulfi, quondam Ierosolymitani patriarchae; in Neapolim terram, quam Almaricus, illustris Ierosolymorum rex, in novo burgo vobis donavit, et ecclesiam quam ibi aedificastis, ex concessione venerabilis fratris nostri Almarici patriarchae; domos etiam et alias terras, quas in eadem civitate habetis; decimas casalis, quod vocatur Derina, et viridarium quod est inter murum Tyri et antemurale, ex dono bonae memoriae Petri, quondam Tyrensis archiepiscopi; casalia quae vos emistis ab Hugone de Ybelyno, videlicet Bethel, Hudemamel, Dersabe, Huodabes, Dermursur, cum pertinentiis suis; casalia quoque empta a Ioanne Gothmanni, scilicet Betatap, Derasen, cum omni integritate sua, guastinis scilicet et appendiciis suis; casale insuper nomine Geladia, quod praedictus rex, tunc comes Ascalonitanus, pro expensa et emissione, quam vos fecistis ad capiendam Ascalonam, vobis concessit; duo praeterea casalia, Capharuth et Vetus Bethoron, et guastinam Derfres ab abbate et monachis Sancti Sabbe comparata; terram quoque, quam Vivianus, dominus Cayphae, intus et exterius ecclesiae Sancti Sepulcri dedit, et domum quam ibi aedificastis, et terram, quam Rogerius et Ioannes, duo fratres, eidem ecclesiae dederunt.
283Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0476A (auctor c.1103–1181)
Vobis pariter confirmamus ecclesiam et decimas supradictae terrae et animalium, quam venerabilis frater noster Ernesius, Caesariensis archiepiscopus, vobis concessit et suo privilegio confirmavit; ecclesiam Sancti Sepulcri in Accon cum pertinentiis suis; ex dono Lamberti casale, quod dicitur Mimas.
284Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0104A (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona, eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono Willelmi de Suvetot fundatoris ipsius ecclesiae et haeredum eius, locum ipsum, in quo eadem ecclesia sita est, cum terris, decimis et omnibus earum pertinentiis; ecclesiam de Malcringham, ecclesiam de Gringeleia, ecclesiam de Normaton, ecclesiam de Visson, ecclesiam de Coleston, ecclesiam de Willeley; quidquid habetis in ecclesiis de Bisterton, et de Cluverburtet, de Beriswell, cum pertinentiis earum: praeterea decimas omnes de terris eiusdem Willelmi, de Honore de Blida, de omnibus rebus, ex quibus decima dari solet, et dari debet; in Berdemyc duas bovatas terrae; in Coleston duas bovatas terrae cum mansura una de dominio eiusdem Willelmi; in Burford quatuor bovatas; in Wistron quatuor bovatas terrae cum mansura una, et totam terram ipsius Willelmi de Berteby et de Slawic, praeter unam bovatam terrae: In Bayton novalia Sotumi; in Dormaton terram Domini saepe fati Willelmi cum prato, Howalia, Ulfac, et Bolum cum molendinis et nonalia de Ehorp.
285Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0104C (auctor c.1103–1181)
In Sthirakis unam bovatam terrae cum mansura una et totam terram ex parte rivuli versus meridiem in eadem villa novalia de Apelia, et Gravam, sicut per fossatam clauditur, molendinum de Banton cum vivario, molendinum Sthirakis; in Kampton unam piscariam, et totum situm villae de Radeford, sicut per fossarium clauditur; ex dono Gilberti de Wenis, terram de Brist cum molendino et dimidiam bovatam terrae in Belh; ex dono Roberti de Stivellei sex bovatas terrae in Renchall; ex dono Radbriton locum Stellerae cum omnibus pertinentiis suis; ex dono Aviciae filiae Wil.
286Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0104C (auctor c.1103–1181)
de Taneya tres bovatas terrae in Termodestone; ex dono Ceciliae uxoris Ricardi de Suwetot, quidquid habetis in territorio ecclesiae de Dinisleia; libertates quoque et immunitates a regibus sive principibus pia vobis devotione concessas nihilominus praesentis scripti pagina confirmamus.
287Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0210B (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes, ut quaslibet possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia impraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis Deo propitio poterit adipisci, firma vobis, vestrisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis; ex dono videlicet Rainaldi Clarimontis, et Matthaei comitis Bellimontis, Herivallem et nemus, ac planum eidem loco circumadiacens, quantum vos et successores vestri suis sumptibus et animalibus excolere poterunt, ab omni saeculari exactione liberum penitus et absolutum; ex dono Odonis Apri, duos sextarios frumenti annuatim in molendino Forti, et quod in eodem molendino fratres huius loci statim post primum molitorem, et quantum ad fratrum sufficientiam oportuerit, semper absque molitura molant; ex dono Rainaldi comitis tres sextarios frumenti, et tres mixturae in molendino Coya; ex dono Ascelini militis unum sextarium frumenti de domo eius de Fossis annuatim, quicumque eam possederit; ex dono Giraldi de Atrio unam minam annonae de allodio de Compens, qualiscumque annona ibi creverit, etc.
288Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0551A (auctor c.1103–1181)
Fratres etiam praetaxati monasterii, qui in partibus illis merantur, pro reverentia beati Petri ac nostra, et suae religionis intuitu, diligere et fovere intendas, et ipsis in negotiis suis et praesertim in Braguensis ecclesiae beneficiis, dignitatibus, et aliis iustitiis conservandis auxilium et defensionem tuam impendas, nec eos super his ab aliquo, quantum in te est, indebite molestari aut inquietari permittas, sed universos qui eiusdem ecclesiae praebendas seu dignitates sine praenominati abbatis et fratrum consensu sibi auctoritate propria, vel laicali dono, contra concessionem illis factam usurpare praesumpserint, usque ad plenam satisfactionem officiis et beneficiis ecclesiasticis spoliatos, vinculo excommunicationis astringere non postponas.
289Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0253B (auctor c.1103–1181)
Ex dono bonae memoriae Sanctii, quondam illustris Hispaniarum regis, villam quae dicitur Quintana donnas, villam Mericii et Basconcillos, et haereditatem quae est in Platano ex dono piae recordationis regis Ildefonsi, decimam partem omnium reddituum quos Burgis habebat; hospitalem domum cum omnibus haereditatibus suis, villam quae dicitur Arcos; villam Isidori, villam quae dicitur Castellanos et Rave, villam Otor, villam Adiudam, et Ripiellam; et in Rivo de Cavia aliam Ripiellam cum suo alfoz, et terminis ac pertinentiis suis, haereditatem de villa Armentarii, et aliam haereditatem de Villanova; et villam Orob cum suis terminis.
290Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0253B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Sanciae infantissae villam quae dicitur Cardenola, et quidquid Burgis habebat, domos, agros, vineas, hortos, molendinos, colazos.
291Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0253B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Garsiae, villam quae dicitur Paramo.
292Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0253B (auctor c.1103–1181)
Ex dono Petri Carrielli medietatem unius villae quae dicitur Arraial.
293Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0211B (auctor c.1103–1181)
Hac fundatione, hoc dono sancta Romana et apostolica Ecclesia sic universis per orbem terrarum ecclesiis praeeminet, ut potestate divina, non terrena solum sed et coelestia iudicet atque disponat.
294Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0316A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec duximus propriis exprimenda vocabulis: altare praedictae villae de Liskes, et omnem decimam eiusdem parochiae, silvas terras, prata in eadem villa adiacentia ex dono Eustachii de Malbesbere, etc.
295Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0218A (auctor c.1103–1181)
Ex dono Roberti quondam Atrebatensis episcopi, altare de Marcha-Gotranni, ad usus canonicorum inibi Deo servientium; salvo in omnibus iure episcopi et ministrorum eius.
296Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0218A (auctor c.1103–1181)
Ex dono eiusdem altare Sanctae Rictrudis de Wasers, cum dotibus suis, ad usus eorumdem canonicorum, ita liberum et absolutum, sicut ipse vobis concessit; salvis in omnibus reditibus episcopi, et consuetudinibus archidiaconi et ministrorum eius.
297Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0218C (auctor c.1103–1181)
Ex dono memorati Roberti Atrebatensis quondam episcopi, altaria et ecclesias Sancti Martini de Sin, et Sancti Remigii de Marca cum dotibus et appendiciis suis ad usus canonicorum ibidem Deo servientium (remota per eumdem episcopum omni venalitate et turpis lucri exactione), ita libera iure perpetuo possidenda, sicut ea vobis rationabiliter ipse concessit, salvis in omnibus cathedraticis redditibus episcopi, et consuetudinibus archidiaconi et ministrorum eius.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Radulfum vero de Cuzeio, ut monasterio detestabiles vel pravas consuetudines non imponat, et debitum censum tempore statuto sine diminutione persolvat, diligenter monere et inducere studeas.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Iulii.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Februarii.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Liceat vobis clericos seu laicos absolutos ex hoc saeculo fugientes, ad conversionem recipere, et eos sine contradictione aliqua retinere.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum et totam vallem in qua abbatia vestra sita est omni parte, sicut montes versus lacum pendent, et aquam iaciunt cum ipso lacu et piscaria, a superiori piscina usque ad montem Risum; ecclesiam de Cuarvens cum terris et decimis, et iustitiis, et familiis quas ibi possidetis; terram de Valle-Leonis et terram quam habetis in Montevilla, ecclesiam Sancti Symphoriani cum terris, vineis et decimis quas in eadem villa et adiacentibus villaris possidetis, terras et vineas quas in Columbario et in Lonay et in Echichen, et in Trivillin, et in Alamand, et in Bolgez, possidetis, terras, et vineas, et familias quas contulit vobis bonae memoriae Albertus de Becrens, terram quam habetis apud Bructignie, et apud Villars Luczon, et apud Villars Odon; locum cum vineis de Rivorio, quem habetis ex dono bonae memoriae Guidonis quondam Lausannensis episcopi, cum decima eiusdem terrae; ecclesiam de Ornys cum omnibus appendiciis suis, terram et vineas quas Ludovicus de Monte Castro et filii eius in Castanerio ecclesiae vestrae contulerunt, terram et decimas quas habetis in loco qui dicitur Subsilva, allodium de Montericherii quod Aymo de Augusta tenebat a domno Dalmacio, de eodem Montericherii usamenta et pastura de toto dominatu de Vufflens, sicut ea rationabiliter possidetis; terram quoque quam dominus eiusdem castri ad construendam domum libere vobis concessit, pascua de Lantifor, quae vulgus calcem de Iura vocat, quam vobis Hugo de Grandissono in eleemosynam dedit; terram quam habetis apud Oulen, et terram et familias quas habetis apud Bectens, locum qui dicitur Sancta Crux, et duo molendina eiusdem loci, et terram quamdam de Esserto; terram et vineas quas habetis apud Bremblens et apud Sanctum Germanum, tres solidos et novem nummos censuales quos habetis apud Vullierens, et alios census nummorum quos habetis in diversis locis, terram et vineas de Luins.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Datum Laterani, III Kalendis Iulii
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
et tertiam partem decimae; usuarium silvarum de Vaula, et de Turgeio, et de Ebroilo ad omnes usus ecclesiae, et officinarum; ecclesiam S. Michaelis, et molendinorum de burgo Tornodori, et ad omnes usus domus et furni de Cursegradu, et pasturam omnium animalium eiusdem villae et pascuaticum 60 porcorum.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Curtem Hamedesen cum decimis et aliis pertinentiis suis, curtem Baldinge cum pertinentiis suis, curtem Boken cum pertinentiis suis, curtem Rammingestorp cum pertinentiis suis, curtem Dendorp cum decimis et aliis pertinentiis suis, curtem Wechlede cum ecclesia parochiali et decimis et aliis pertinentiis suis.
298Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1270D (auctor c.1103–1181)
Nec tamen ita hoc dicimus, quod religiosorum contradictio canonicorum obviaret.
299Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Quem, si neutrum efficere forte voluerit, anathematis gladio ferias, donec suum corrigat digna satisfactione reatum.
299Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Ianuarii, indict.
299Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Statuimus praeterea ut quicunque in castro Tornodori et in parochia.
299Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Ex dono praedicti Alberonis, Bremensis archiepiscopi, duos mansos Hollandienses et dimidium cum tota decima de Hemme.
300Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Februarii.
300Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
In parochialibus autem ecclesiis quas tenetis, liceat vobis sacerdotes eligere, et electos episcopo repraesentare, quibus si idonei inventi fuerint, episcopus ipsorum curam committat, ut de plebis quidem cura iidem sacerdotes episcopo, de temporalibus vero vobis debeant respondere.
300Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1239C (auctor c.1103–1181)
Et ex dono comitis Hermanni quadraginta mansos in Mirica cum omni districto saeculari.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Locum ipsum in quo praefatum monasterium situm est, cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam de Hunedena, ecclesiam de Baisse, ecclesiam de Clara, ecclesiam de Bradelea parva, ecclesiam de Trillame, ecclesiam de Bures, ecclesiam de Caveham, ecclesiam de Cremplisham, ecclesiam Sancti Clementis de Norwico, ecclesiam de Frisentuna, constitutas in episcopatu Norwicensi; in episcopatu Lundoniensi, ecclesiam de Bertedeld, ecclesiam de Tartede, ecclesiam de Essa, ecclesiam de Belham, ecclesiam de Stamburnia; in episcopatu Wintoniensi ecclesiam de Wakinges; in episcopatu Roffensi ecclesiam de Peccham; decimas quas habetis in Sancford, decimas quas habetis in Berdefeld, decimas quas habetis in Pitelinge-kege, decimas quas habetis in Stinchingefeld, decimas quas habetis in Toppesfeld, decimas quas habetis in Wicham, decimas quas habetis in Badeleia, decimas quas habetis in Nertstert, decimas quas habetis in Deseninge, decimas quas habetis in Baisse, decimas quas habetis in Stanesfeld, decimas quas hatis in Clara, decimas quas habetis in Hunedena, decimas quas habetis in Namstede, decimas quas habetis in Bomestede, decimas quas habetis in Nowerelle, decimas quas habetis in Bucheshale, decimas quas habetis in Slinestede, decimas quas habetis in Deleford, decimas quas habetis in Chippelec, decimas quas habetis in Culinges, decimas quas habetis in Poselingeworde, decimas quas habetis in Belilee, decimas quas habetis in Seham, decimas quas habetis in Corneres, decimas in Belcham Petri, decimas in Belcham Rspertes, decimas in Delham, decimas in Bestingetorp, decimas in Kedeswele, decimas in Chodham, decimas in Steinglingeherste, decimas in Beneclee, decimas in Nalstede, decimas in Atveredesfeld, decimas in Denordestune, decimas in Nanchesdune, decimas in Cavenedis, et in Sturemare, et in Barve, et in Tillebere, et in Chediatune, et in Nalesford, et in Naveringeland, et in Witervele, decimas Villielmi de Bisnai, terram Rogerii carpentarii in Stokes, qui fuit escambiata pro terra vestra de Clara, terram de Sterneham quam dedit vobis Galfredus filius Alinandi, terram de Neni, quam dedit vobis Adam filius Guarini, molendinum de Waldnigefeld, quod dedit vobis Helinandus dapifer comitis Clarae, terram in Trillawe, quam Robertus pincerna dedit vobis, terram de Bridebroc, terram de Naverelle terram de Polee, terram de Bradelece, terram de Belcham, terram de Esse, et centum solidatas terrae, quas habetis ex dono Rogerii comitis Clarae, cum ageret in extremis.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Insuper etiam praesenti scripto sancimus, ut omnia praescripto monasterio extra regnum tuum oblata, vel offerenda, commutata vel commutanda, perpetuo in abbatis et conventus eiusdem monasterii potestate permaneant.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Datum Anagniae, tertio Kal.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Septembris.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Octobris.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Februarii.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Prohibemus insuper ut nullus episcopus vel ministerialis eius ecclesias vestras, vel earum clericos, indebitis exactionibus, seu molestiis audeat fatigare.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
, Gregor.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Si autem infra quadraginta dies post commonitionem tuam, neutrum horum quae dicta sunt impleverit, in regnum et in terram eius, omni occasione et appellatione cessante, interdicti sententiam proferas.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Datum Venetiis in Rivo alto, III Kal.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Data Venetiis in Rivo alto, III Kalendas Augusti.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
Februarii.
301Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1221C (auctor c.1103–1181)
tom.
302Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1335D (auctor c.1103–1181)
» CXCIV. Exoniensi et Wigorniensi episcopis scribit de clerico, qui « de dono militis ecclesiam vendicet.
303Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 3; 111 (auctor -1271)
Vel unge dono Spiritus sancti mentem, quam terrena clauserunt.
304Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 9; 83 (auctor -1271)
Quorum episcoporum unus sive duo in luxuriam lapsi, mox privati sunt dono miraculi, recto videlicet omnipotentis Dei iudicio, ut, qui carnis continentiam servare neglexerant, sine lingua carnea non haberent verbum virtutis .
305Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 416 (auctor -1271)
Et si secundum Salomonem anima iusti sedes est sapientiae, et si sapientia separari non potest a virtute, perspicue datur intelligi, quod dono sapientiae virtuosa est vita Benedicti.
306Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 33; 73 (auctor 1157-1217)
set dum potestate sibi data a domino~ abutitur; nonne dono dei ipsum infestat?
307Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 33; 78 (auctor 1157-1217)
dum ex dono dei in deum superbit?
308Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 30; 97 (auctor 1157-1217)
Vana est pulcritudo; Si de fragili dono pulcritudinis corporis hoc intelligatur; perspicuum est; Fidem dicto facit purpureus rose uernantis honor.
309Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 3, 3; 23 (auctor 1157-1217)
timorem pene; maiorem esse dono quod est initialis timor.
310Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 17; 32 (auctor 1157-1217)
nec app̾rehendent semitas uite; nisi dono gratie celestis resipiscant.
311Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0982A
Recipiunt monachi codicem suum, quasi recenti dono acquisitum, multum de codice, sed multo plus de transmittentis ac restituentis dulcedine, et de charitatis ipsius plenitudine exhilarati.
312Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1025B
Quasi vero minus esset, quidquid totius anni tempore al as fecisset, tunc in auribus discretissimis venerabilium servorum Dei cum ingenti cordis contritione id agere impensius curabat, indesinenter conquerens quod bona sua, si quae ex dono Dei in se essent, ex suo reatu fieret, quod pura satis non prodirent; mala vero sua, non aliud quam pura mala fuissent.
313Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0904B (auctor 1060-c.1131)
Cornelius centurio adhuc ethnicus dono sancti Spiritus mundatur, presbyteros Daniel puer iudicat.
314Algerus Leodiensis, De sacramentis, 180, 0746D (auctor 1060-c.1131)
» Revera enim quia, ut ait Isaias, puer natus est nobis, et filius datus est nobis (Isa. IX, 6) : et cum illo, ut dictum est, omnia, quidquid in homine gessit propter nos fecit, ut cum ipse habens omnia, nobis datus esset, in ipso tam abundanti dono, nihil ad salutem pertinens nobis deesset: sed etiam in hac vita, ut ait Apostolus (I Cor. XV, 28) , Deus omnia in omnibus esset.
315Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1249C (auctor 1015-1085 -)
De te dum fuero confidere non dubitabo, Quod quicunque tuo servet amore facit Arsit piscator hoc, et publicanus amore, Cum subito merces sprevit hic, ille ratem, Hinc est pro minimis redemptio maxima dono, Claviger hic coeli, legifer ille Dei.
316Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0772C
Sed miro Omnipotentis dono actum est, ut puella, quae necdum suxerat ubera matris, extensis brachiis suis utraque manu apprehenderet marginem situlae, renitens ne mergeretur.
317Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1324D (auctor -c.1143)
Sic cuncta moderatur, ut cum per impensam gratiam unumquemque sublevat, etiam per disparem alteri alterum subdat; et meliorem quisque dono alio eum qui sibi subiicitur attendat, ac licet se praeire et aliis sentiat, eidem tamen quem superat se in aliis postponat.
318Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1329D (auctor -c.1143)
Certissime itaque tenendum est quod in omni operatione bona, praeveniente divina gratia, nostrum liberum arbitrium subsequatur; et quicunque hic dono praevenitur ut innocens fiat, cum ad iudicium venerit ex merito remuneratur.
319Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1330A (auctor -c.1143)
In hoc enim quod solo Domini dono praeventus sum, non ego.
320Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1408D (auctor -c.1143)
Et fit plerumque ut tales quique ex dono gratiae coelestis etiam verbum doctrinae percipiant, atque de veritatis pabulo quod ipsi dulciter nutriti secus ruminant proximos suaviter pascant.
321Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1145A (auctor -c.1143)
Sed aliud est profecto cum in ostensione operis gloria quaeritur largitoris, aliud cum laus privata concupiscitur de dono largientis; ubi et rursus in Evangelio haec eadem Veritas dicit: Attendite ne iustitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis (Matth. VI, 1).
322Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1223A (auctor -c.1143)
Nemo discutiat cur alius trahatur ex dono, et alius repellatur ex merito.
323Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1258B (auctor -c.1143)
In eo enim quod solo Domini dono praeventus sum, non ego; in eo autem quod donum voluntate subsecutus, et ego.
324Alvarus Cordubensis, Vita Eulogii, 115, 0719C
Sed tu, o serve Dei excelse, qui vultu Dominico satiaris, eiusque dono perpetuo iucundaris, illud adscisce misero interventibus dignis, quo nosti millena delicta purgari.
325Alvarus Cordubensis, Vita Eulogii, 115, 0720C
Tu ergo, venerabilis Domine, aequiparando nobis redde mercedem, ut quia servitio nostro tuae decorantur reliquiae et ornantur exsequiae, illustremur deinceps respectione felici, visitemur dono coelesti: ut ego ille, qui per prona hactenus et abrupta non liquide fluens, ab iniquitate mea defeci, et tabibus hucusque in malis meis manens, a vultu Dei mei recessi, maligno adhaerens hosti, praeveniente gratia illustratus et gratuita misericordia quocunque vitae termino consummatus, merear ita coelestia indisrupta communiter tecum possidere gaudia, sicut hic pari fletu et gemitu terrena maceratus angustia, traxi diuturna et longa suspiria.
326Amalarius Fortunatus Trevirensis, Epistola de caeremoniis baptismi, 99, 0896C (auctor fl. 815)
Credo in Spiritum sanctum, qui aliquo modo [Ms., aliquando] donum Dei dicitur, et amor Patris et Filii, sive communicatio; in quo dono fit remissio omnium peccatorum.
327Amalarius Fortunatus Trevirensis, Epistola de caeremoniis baptismi, 99, 0896D (auctor fl. 815)
Remissionem peccatorum, quae, sicut diximus, fit in dono Spiritus sancti.
328Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 8, 2; 1 (auctor fl.366-384)
Unde dicit apostolus: cum conuersus fuerit ad dominum, auferetur uelamen, ut dono dei abluti digni fierent intendere gloriam dei.
329Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 47, 5; 3 (auctor fl.366-384)
promiscue igitur profeta locutus est, ut omnes dono dei indigere significaret, ut.
330Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 93, 2; 6 (auctor fl.366-384)
semel ergo fieri oportuit, ut de cetero traditio ista non sine dono spiritus sancti esse crederetur.
331Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 106, 19; 1 (auctor fl.366-384)
Praeterea, quia sex diebus opus consummatum, totius mundi aetatem in se continet, ut sex dierum opera sex milium annorum haberent figuram, quia, quod uno quoque saeculo futurum erat, sex dierum per ordinem operibus continetur: ut — puto quia prioribus saeculis tanta cognitio dei in terris futura non erat —, sine splendore anteriores dies uiderentur; ut autem ante hominem pecora fierent, quia ueteres nostri inculti et agrestes pecorum more uicturi erant; sexto autem die homo fieret, haec res fecit, quia sexto millesimo anno aduentus Christi hominem fecit, ne morti esset obnoxius; ut autem imago dei esset homo, quia dono dei coimaginari haberet filio dei dicente Iohanne apostolo: scimus autem, inquit, quia cum apparuerit, similes ei erimus.
332Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0214B (auctor 366-384)
Subauditur immortalitatem resuscitato praestabit; corpus enim Deo dicatum, dono spiritali remunerabitur merito ducis, id est, animi.
333Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0245A (auctor 366-384)
Quoniam rationem spiritalium ignorantes, per singula charismata hominibus potius, quam Deo dabant gloriam, non assecuti per Spiritum sanctum hoc donum ministrari: et quia qui Dominum Iesum vocat, non sine Spiritu sancto hoc dicit; habet enim gratiam in eo ipso fidei suae propter gloriam nominis Christi; non enim sine dono Dei est Dominum dicere Iesum: ac per hoc ostendit illis in omnibus Dei esse laudem et gratiam; quia sicut idolorum imago in ministris eius est, ordinem suum habens per singulos gradus, totum tamen hominis est: ita et in lege Dominica gradus charismatum sunt officiis Ecclesiae, non utique meritis humanis indulti; sed ut membra ad aedificationem Ecclesiae pertinentia, quae per se et in se habent gloriam, sicut est etiam in humanis officiis.
334Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0247A (auctor 366-384)
Quod superius trium personarum dicit, nunc per unum Spiritum sanctum agi profitetur; ut quia unius naturae sunt et virtutis, quod unus operatur, operentur tres: unus tamen est Deus, cuius gratia dividitur singulis, prout vult, non ad merita hominum, sed magis ad aedificationem Ecclesiae suae; ut omnia, quae mundus imitari vult, sed non implet, quia carnalis est; haec in Ecclesia, quae domus Dei est, singulorum officiis et dono et magisterio Spiritus sancti indulta ad probationem veritatis in iis, qui contemptibiles mundo sunt, videantur.
335Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0276C (auctor 366-384)
Semper in omni epistola mysterii ordinem tradit de Deo Patre locuturus, et de dono eius.
336Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0286D (auctor 366-384)
Illa autem est magis gloria, quae abundat in gratia; ut purificati homines dono Dei, abstersa caligine, possint videre gloriam Christi.
337Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0287B (auctor 366-384)
Spem habere nos dicit videndi gloriam, non talem qualis fuit in vultu Moysi: sed eam quam viderunt tres apostoli in monte, revelante se Domino (Matth. XVII, 2) . Hinc igitur coniicere debemus, quantum nobis contulerit divina clementia, quantumque nos superioris gratiae dono ditare dignata est, quam dederat Iudaeis.
338Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0288C (auctor 366-384)
Nos dicit omnes, qui libertatem sumus consecuti dono gratiae Dei, gloriam Domini per fidem speculantes, ad eamdem imaginem transformari, quam speramus: id est, ut similes inveniamur, transacta hac vita, imagini gloriae Christi, sicut dicit Ioannes apostolus: Scimus, inquit, quia cum apparuerit, similes ei erimus (I Ioan. III, 2) . A gloria in gloriam, sicut a Domini Spiritu; id est, sublati beneficio Dei a gloria Moysis, quam reatus causa cernere nequibamus, transformamur ad gloriam, quam credimus dari nobis a Domini Spiritu.
339Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0315A (auctor 366-384)
Gratia autem Deo super inenarrabili dono eius.
340Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0315B (auctor 366-384)
Gratias autem Deo in his agentes, et super ineffabili dono eius.
341Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Ephesios, 17, 0378B (auctor 366-384)
Quia enim per ipsum nos fecit, iterum per ipsum nos reformavit in ipso, id est, ut eius membra simus; ipse est autem caput nostrum; ipsum enim habemus, Deo praestante, auctorem vitae nostrae, sicut dicit Petrus apostolus: Auctorem vero vitae interfecistis (Act. III, 15) . (Vers. 6.) Cuius gratia salvi facti estis. Huic dono addit et gentes; significans salvatos nos esse gratia Christi.
342Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 17, 0343D (auctor 366-384)
Cum in Lege haberet fiduciam, inscius iam tempus Legis servandae non esse, et omni aviditate contenderet, putans Dei se voluntate hoc agere, ut resisteret Evangelio Christi; videns Deus aemulationem eius bonam, sed scientiam ei deesse, placuit ei vocare illum ad gratiam suam, sciens iam idoneum hunc esse ad praedicandum Evangelium Filii eius in gentibus; quia si in re minima tam velox et fidus erat audacia conscientiae, non adulatione cuiusquam; quanto magis in praedicando dono Dei futurus esset constantior spe promissi praemii?
343Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 17, 0349D (auctor 366-384)
Hoc solum tamen inter se convenisse; ut quod non ex praecepto vel dono Domini fuerant instructi; quia facile erat hoc ex Lege cognoscere, hos quibus praedicabant, pauperum memores esse iuberent; ut misericordiam, per quam a Deo redempti sunt, colerent.
344Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0056A (auctor 366-384)
Quamvis ergo praeponat Iudaeum causa Patrum, tamen similiter etiam ipsum indigere dicit dono Evangelii Christi.
345Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0079D (auctor 366-384)
(Vers. 24) . Iustificati gratis per gratiam ipsius. Iustificati sunt gratis, quia nihil operantes, neque vicem reddentes, sola fide iustificati sunt dono Dei.
346Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0084A (auctor 366-384)
Apostolus tamen propter plenitudinem temporum, et quia plus gratiae in apostolis est, quam fuit in prophetis, maiora protestatur, quae ex dono baptismatis consequimur; quia non solum remissionem peccatorum accipere nos, sed iustificari, et filios Dei fieri profitetur; ut beatitudo haec perfectam habeat et securitatem et gloriam.
347Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0088B (auctor 366-384)
Pro infinita enim magnificentia sua Deus hoc donavit diligentibus se, quod sua dignum est maiestate, non quod homines mereantur; quia in dono plus magis dantis quam accipientis consideratur sublimitas, et ex eo plus accipit laudis, cum parvulis magna dona largitur per Christum, qui nostri causa occidi se passus est; ut nos, data venia, a secunda morte erueret, id est, a poena inferni: et surrexit, ut per laetitiam triumphi mortis evictae gratiam nobis, iustificationis donaret, ut digni essemus dici filii Dei.
348Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0099A (auctor 366-384)
Quia enim cum data esset lex ad utilitatem humanam, id egit diabolus, ut suadendo illicita, inverteret; ut quod profuturum datum erat, in contrarium proficeret, dum mandata contempta sunt, ut non utilitas ex Lege, sed iudicium ad vindictam procederet: tunc iustus atque misericors Deus, ut gloriam diaboli quam de triumphato homine quaesierat, exinaniret, Filium suum venturum decrevit, qui omnia peccata donaret; ut maior fieret laetitia ex dono gratiae, quam fuerat luctus ex peccato.
349Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0123A (auctor 366-384)
Gratia Dei a timore liberati, accepimus spiritum adoptionis filiorum; ut considerantes quid eramus, et quid dono Dei sumus adepti, magna cum diligentia vitam nostram ordinemus; ne nomen Dei Patris in nobis iniuriam patiatur, et ea omnia quae evasimus, veluti ingrati incurramus.
350Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0152A (auctor 366-384)
Ideo gratias debes agere dono Dei per Christum, non illis insultare: sed et petere, si malum illorum tibi contulit ad salutem; ut et ipsi redeant ad originem.
351Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0156B (auctor 366-384)
Ad hoc enim peccatis dono Dei abluimur; ut de caetero mundam vitam agentes, Dei amorem in nos provocemus, non irritum facientes opus gratiae eius.
352Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0174B (auctor 366-384)
Hoc in psalmo centesimo decimo sexto olim decrevisse Deum ostendit, interveniente misericordia sua, concordes facere Iudaeos et gentes; ut gratiam adepti gentiles socii Iudaeorum fierent, qui et ipsi olim dono Dei plebs eius erant nominati.
353Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Thessalonicenses Primam, 17, 0443A (auctor 366-384)
Humiles se fuisse inter eos significant, ut illis formam darent mansuetudinis, non quod defuerint, quae ad fidem illos hortarentur, magnalia; quia doctrinae evangelicae robur virtus praestabat signorum et prodigiorum, in Spiritu sancto, id est, non in phantasia, sed in veritate plenitudinis; ut nulli necessitati deesset auxilium; sed superabundans gratia videretur et in doctrina, et in conversatione, et in aegris curandis; ut perfectum opus Spiritus sancti appareret in Thessalonicensium Ecclesiis, ut in nullo se minores videntes Iudaeorum Ecclesiis, gauderent in dono Dei, qui participes illos facere dignatus est promissionis Abrahae.
354Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Thessalonicenses Secundam, 17, 0454C (auctor 366-384)
Deo se debitores de horum profectu in gratiarum actione profitentur; et ut non qualecumque esse debitum ostenderet: sicut dignum est, ait; ut pro tam infinito dono magnas gratias referendas Deo testarentur.
355Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0461D (auctor 366-384)
Quem verum filium appellat, sed in fide, sicut dicit ad Corinthios: In Christo Iesu, inquit, per Evangelium ego vos genui (I Cor. IV, 15) . Haec vera et firma generatio est, quae nescit occasum, nescit morbos et pestilentiam, et quae ignorat famem et sitim: didicit autem in regno Dei nullius egere; quia futura est dono Dei immortalitas gloriosa in regno Dei et Christi, quorum gratiam, misericordiam, et pacem exoptat cum isto manere.
356Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0463A (auctor 366-384)
Praeterea quia iustis lege non opus est, id est, iis qui accepta remissione peccatorum iustificati sunt; ne iam vivant sub Lege, a qua liberati sunt dono Dei per fidem Christi; ut de caetero servata lege naturae, quae Creatoris cognitionem recipit, et non peccare hortatur; iudicii diem exspectent, in quo iusti remunerandi sunt, custodientes legem naturalem, quam si humanum genus ducem sibi habuisset, lex in litteris per Moysen data non esset.
357Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Titum, 17, 0498D (auctor 366-384)
Quod etiam sibi creditum dicit, ut gentibus insinuaret praedestinatam misericordiam Dei; ut et Titus verus eius filius, id est, secundum Evangelium (hoc est enim verum, quod aeternum est) hanc Dei voluntatem et sollicite suspiciens praedicaret gratiam Dei et pacem, ut accepto dono pacifici fiant cum Deo et Patre; quia omnia ex ipso sunt, et Christo Iesu Salvatore nostro, quia et ipse liberavit nos a morte.
358Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 45; 6 (auctor 340-397)
edere bibere dormire aliaque ministeria corporis dono sunt tibi conlata, non a te relata deo munera.
359Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 16; 22 (auctor 340-397)
iam dono pauperibus, quos ante nudabam, iam mea confero, qui aliena rapiebam.
360Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 67; 2 (auctor 340-397)
cum omnia legis, omnipotentem agnoscis, non decolorem, non degenerem patris; cum tradita legis, filium confiteris, cui per naturam omnia unius substantiae iure sint propria, non dono conlata per gratiam.
361Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 16, 2; 4 (auctor 340-397)
insufflauerat enim tibi deus, ut inspirationis suae dono haberes gratiam, quam tibi tua culpa sustulerat.
362Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 20, 1; 4 (auctor 340-397)
at illi, qui de rerum natura disputant, caeli scrutantur plagas; qui se ipsos scire non possunt, putant intellegentiam sine dei dono posse concedi.
363Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0338C (auctor 340-397)
Edere, bibere, dormire, aliaque etiam ministeria corporis dono sunt tibi collata, non a te relata Deo munera.
364Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0349C (auctor 340-397)
Iam dono pauperibus, quos ante nudabam: iam mea confero, qui aliena rapiebam.
365Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1995B (auctor 340-397)
Siquidem non multo post ei Parthorum rex Artabazes, Tigranis potentissimi regis filius dono est datus.
366Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2015B (auctor 340-397)
Hoc consilio soluta factio et conversio facta in laetitiam, instauratur convivium in indicium initae reconciliationis, cuius auctores Archelaus septuaginta talenta, et sedile aureum gemmis insignitum: electi quoque eunuchi regali conferuntur magnificentia, et concubina (cui Panichis nomen erat) dono datur, atque accipitur.
367Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0656C (auctor 340-397)
Habet utique in natura, habet in substantia; et habet non per gratiam temporalem, sed per sempiternam divinitatem: habet non ex dono quasi servus, sed ex generationis proprietate quasi Filius coaeternus; et habet sicut Pater: Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, ita et Filio dedit vitam habere in semetipso (Ioan. V, 16); sicut habet, inquit, sic dedit.
368Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1017B (auctor 340-397)
Potest pauperibus collatio populi redundare: non faciant de agris invidiam, tollant eos, si libitum est imperatori: non dono, sed non nego.
369Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1146D (auctor 340-397)
Nam cum de dono eius, hoc est manna, dictum sit quia et qui minus collegit, non diminuit: et qui plurimum, non ampliavit; num potuit ipse vel minui vel augeri?
370Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1213C (auctor 340-397)
Satis dives sum in nomine Iesu, quod super omne nomen est (Philip. II, 9) . Argentum non habeo, sed nec requiro; aurum non habeo, sed nec desidero: sed habeo quod vos divites non habetis, habeo quod pluris esse etiam vos arbitremini, et dono pauperibus; ut in nomine Iesu dicam: Convalescite, manus remissae, et genua dissoluta (Esai. XXXV, 3) . 89. Sed si vultis divites esse, estote pauperes.
371Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, X; 131 (auctor 340-397)
Cum omnia legis, omnipotentem agnoscis, non decolorem, non degenerem Patris: cum tradita legis, Filium confiteris, cui per naturam omnia unius substantiae iure sint propria, non dono collata per gratiam.
372Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1335C (auctor 340-397)
Insufflaverat enim tibi Deus, ut inspirationis suae dono haberes gratiam, quam tibi tua culpa sustulerat.
373Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1337B (auctor 340-397)
Intellectum petit, ut ipse se noverit, et naturae suae possit scire rationem: at illi qui de rerum natura disputant, coeli scrutantur plagas, qui se ipsos scire non possunt, putant intelligentiam sine Dei dono posse concedi.
374Ambrosius Mediolanensis, Sermones, 18, 0113B (auctor 340-397)
» III. Condicionis nostrae necessitatis caelesti Patri notitiam latere non posse diuinus sermo commonuit, et eius prouidentia procurationeque nobis omnia adponi demandat; si nos iustitiae operibus inhaerentes, et regni caelestis inquisitione detentos nulla aerumnarum praesentium sollicitudo conpungat , dicens: « Quaerite primum regnum Dei, et iustitiam eius; et omnia adponentur uobis (Ibid. 33) . » Deditos iustitiae ac pietatis officiis, et caelestibus exercitationibus occupatos tutos facit de omnibus, et securos: ut non auoceris a notitia genitoris, non a cognitione unigeniti distraharis, nec a dono sancti Spiritus professioneque desistas; non aberres a meditatione praecepti, non ab spe promissi, non a fide crediti, non a dilectione proximi, on a perfectione mandati, de quo Moyses (Deut. VI, 6, 8) monet, ut cordi nostro semper insidat, semper conspectui adsistat, meditatione membris omnibus uinculatum sensibus nostris semper inhaereat.
375Ambrosius Mediolanensis, Sermones, 18, 0131B (auctor 340-397)
Usque in hanc horam et esurimus, et nudi sumus, et culafizamur, et instabiles sumus (idest non resistimus, uel non defendimus), et laboramus operantes manibus nostris: maledicimur, et benedicimus: persecutionem patimur, et sustinemus: blasphemati depraecamur: tamquam purgamenta huius mundi facti sumus, omnium perispsema (Ibid., 10, 11, 12, 13) . » Haec apostolica doctrina est, hoc Dei et Christi mysterium, haec conuersatio caelestis, haec professio spiritalis; hoc mundus non recipit; hoc ypocrisis respuit, dicente Apostolo: « Animalis homo non percipit, quae sunt Spiritus Dei: stultitia enim est illi (I Cor. II, 14) . » VIII. Fructus autem sunt Spiritus, quos Apostolus enumerat, dicens: « Caritas, gaudium, pax, patientia, bonitas, mansuetudo, fides, lenitas, continentia, castitas (Gal. V, 22, 23) . » Et illud de quo litteris suis Ephesiorum Ecclesiam idem Apostolus monuit: « Nolite contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in die redemptionis (Ephes. IV, 30) . » Contristatur autem Spiritus a contrariis desideriis, idest ab operibus carnis, quae inter cetera latentia haec sunt: « Inimicitiae, contentiones, aemulationes, indignationes, prouocationes, irae, rixae, dissenciones, sectae, inuidiae, ebrietates, comisationes (idest comestores) (Gal. V, 20, 21) . » His enim operibus contristatur Spiritus, offenditur; deserit et abscedit Solomone dicente: « Sanctus enim Spiritus disciplinae effugiet fictum (Sap. I, 5) . » IX. « Nolite, inquit apostolus Paulus, contristare Spiritum sanctum Dei, in quo signati estis in die redemptionis (Ephes. IV, 30) . » Dies redemptionis est, in quo salutaris indulgentiae dono redempti, a mortis sententia liberamur; in quo ueterem hominem cum actibus eius exponimus, et induimus nouum, qui secundum Deum creatus est in operibus bonis.
376Ambrosius Mediolanensis, Sermones, 18, 0135B (auctor 340-397)
Ira drachonum uinum eorum, et furor aspidum insanabilis. (Deut. XXXII, 31, 32, 33) . Et David: « Sepulchrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant, quorum os maledictione et amaritudine plenum est (Psal. XIII, 3) . Ira inquit, ira est innidere meliori, felici detrahere, gemere profectibus proximi; unde Propheta sic dicit: Peccator uidebit, et irascetur, dentibus suis frendet, et tabescet (Psal. CXI, 10) . Indignatio, inquit, indignatio est indigne ferre inferiorem superiori dono gratiae coaequari, aut gradu charismatis anteferri; cum Apostolus Galatis dicat: Non est seruus neque liber: non inest masculus, neque femina; sed omnes uos unum estis in Christo lesu (Gal. III, 28) . X. Docet beatissimus Paulus in omnibus ferme epistulis suis, ex omni natione, dignitate, nobilitate, aetate, uel sexu conuocatos ad fidem unum effectus in Christo; cuius passionis sacramento dehonestatus est mundi principatus, deturpata nobilitas, celsitudo deiecta, exaltata humilitas, eleuata depraessa, purificata sordida, iacentia erecta, et uiuificata sunt mortua. Sic apud Eseiam (Isa. XI., 4) uallium fossa replentur, montium ardua humiliantur; sic praua diriguntur, et aspera deplanantur: sic collium omnium prona in aequalitate librata in planitie sunt deducta camporum; sic caedri Libani tenuati sunt, uirgulta uitulaminum roborata pinguescunt; sic leonum faeritas mansuefacta boni coniungitur, et carnium pinguitudine fastidita cum boue paleis uescitur: sic lupus rabie deposita cum agnis camporum prata depascitur: sic ursus cum uitulo, et haedus cum pardo concordat (Ibid. XI, 6, 7) : sic infantes cavernis aspidum manus ingerunt, nec nocent: sic humani generis uarietas quia de boue ad Deum non pertinet) in unum redigetur: sic diuers tas natalium unitate concordat: sic conditiones aemulae pares efficiuntur; dum moriuntur per baptismum natalibus mundi, et nobilitati per gratiam caelo nascuntur, dicente Eseia propheta: « Ecce nunc dominator Dominus Sabaoth conturbabit gloriosos cum uirtute, et qui superbi sunt contumelia conterentur, et humiliahuntur, et cadent excelsi gladio. Libanus uero cum altis cadet (Ibid. X, 33, 34) , » Frequenter Libanum montem et caedrorum eius cacumina regno mundano conparat eiusque principibus sermo diuinus; quod regnum eiusque ministros Dominus Christus sua passione deiecit et pressit.
377Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1305B (auctor 1144-1159)
Stipatur malis, cum sit quod scriptum est: Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera eius (Prov. XXXI) . Sed quia de veris floribus, et sempiterno fructu iustitiae sermo se intulit, necesse est ut, adiuti dono Spiritus, eosdem flores et fructus latius exsequamur.
378Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1333D (auctor 1144-1159)
Fragrant etiam unguentis optimis, cum eisdem testamentis additur gratia spiritualis intelligentiae, et virtus charitatis divinae, ut velut quaedam lilia candeant ex dono intelligentiae, redoleant ex amoris suavitate.
379Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1344D (auctor 1144-1159)
Surgunt lapsi, redeunt poenitentes: Peccator videbit et irascetur (Psal. CXI) . Maxilla eius hamo Dominicae crucis perforata, reddit liberos, quos antea detinuit captivos, dentibus suis fremens et tabescens (ibid.) . Per Matrem Filio, per Virginem reconciliatur Deo vitae dati, morti penitus subtracti. Desiderium peccatorum peribit (ibid.) , desiderium vero B. Mariae perficitur, quando educuntur quotidie vinculati de lacu miseriae et luto faecis (Psal. XXXIX) , ut de peccati ergastulo et profundo iniquitatis, indulgentiae dono respirent in auras perennis libertatis.
380Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 22, 8; 5 (auctor c.330–c.391)
Contra per Achillis Aiacisque sepulchra Dardanum contingit et Abydon, unde iunctis pontibus Xerxes maria pedibus peragravit, dein Lampsacum, Themistocli dono datam a rege Persarum, et Parion, quam condidit Iasionis filius Paris.
381Ammianus Marcellinus, Res gestae, 22, 8, 4; 6 (auctor c.330–c.391)
Contra per Achillis Aiacisque sepulchra, Dardanum contingit et Abydon, unde iunctis pontibus Xerxes maria pedibus peragravit, dein Lampsacum Themistocli dono datam a rege Persarum, et Parion quam condidit Iasionis filius Paris.
382Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0331C
Et quicunque iuraverit in altari, nihil est; quicunque autem iuraverit in dono quod est super illud, debet.
383Amoenus, Acrostichis in Leontium episcopum, 61, 1079 (auctor fl. 490)
Agnoscat omne saeculum Antistitem Leontium, Burdegalense praemium, Dono superno redditum.
384Amulo Lugdunensis, Opuscula de praescientia et praedestinatione, 116, 0097C (auctor 841-852)
Utrumque tamen ex dono misericordiae Dei.
385Amulo Lugdunensis, Opuscula de praescientia et praedestinatione, 116, 0098A (auctor 841-852)
Hoc modo et de praedestinatione Dei omnino sentiendum est quia in bonis praedestinavit, et ipsam eorum bonitatem futuram ex dono gratiae suae, et pro eadem bonitate aeternam ipsorum remunerationem, ut ipsius dono fierent boni, ipsius dono essent remunerati.
386Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0108A (auctor 841-852)
» « (Psal. LXXII) . » Audiamus itaque fideliter, et diligentissime discamus in his brevissimis et suavissimis beatissimi Patris dictis, videlicet quid sentiendum et tenendum sit, iuxta certissimam fidei catholicae regulam, de originali delicto ex Adam in omne humanum genus transfuso, de libero arbitrio in Adam vitiato et per Christum sanando, de gratia Dei qua genus salvatur humanum, de modo iustitiae fidelium in hac vita, de utilitate correptionis et exhortationis, de praedestinatione, electione et vocatione sanctorum, de dono perseverantiae usque in finem, quo pervenitur ad bonum quod non habet finem.
387Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0133D (auctor 841-852)
CAPUT VI. Ex libro de Praedestinatione sanctorum, itemque de dono perseverantiae, ad Prosperum et Hilarium.
388Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0134D (auctor 841-852)
De dono perseverantiae.
389Amulo Lugdunensis, Sententiae Augustini de praedestinatione et gratia Dei, 116, 0136B (auctor 841-852)
Nam profecto concesso sibi isto Dei dono, quod esse Dei donum cum ab illo poscitur satis aperteque monstratur; isto ergo concesso sibi Dei dono ne inferantur in tentationem, nemo sanctorum non tenet usque in finem perseverantiam sanctitatis.
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXVII. Ad principem quemdam. (Anno 1130. - LUPUS, ibid. )
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXVIII. Ad quemdam affinem. - Conqueritur quod ad se non accesserit et de sua promotione alios pavere fecerit. (Anno 1130.)[MARTENE, Ampl. Collect., I, 700, ex cod. Casin.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXIX. Ad quemdam episcopum sibi adhaerentem. - Gratas habet eius litteras et magna de eo sperat. (Anno 1130.)[MARTENE, ibid. ]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXX. Ad episcopos quosdam. (Anno 1130.)[LUPUS, Ad Ephes. concil. variorum epist., p. 515.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXI. Ad episcopum Aquielegiensem. - Gratulatur ei de Aquilegiensis Ecclesia cura ipsi commissa, magnosque ei promitit honores. (Anno 1130.)[MARTENE, Ampl. Collect., I, 701, ex cod. Casin.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXII. Ad quemdam episcopum. - Commendat ei Marcualdum presbyterum, cui permisit missam celebrare. (Anno 1130.)[MARTENE, ibid., ex eodem cod.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXIII. Clericis [Iustinopolitanis] praecipit ut ob gravissima episcopi delicta ad sese veniant. (Anno 1130.)[BARON., Annal. ad an. 1130, n. LIV.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXIV. Ecclesiae S. Laurentii Romanae, VIII Kal. Iul., a sese consecratae, possessiones confirmat. (Anno 1130.)[BARON., Annal. ad an. 1130, n. L.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXV. Ad amicum - Ut sibi adhaerere perseveret. (Anno 1130.)[MARTENE, Ampl. Collect. I. 701, ex cod. Casin.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXVI. Ad quemdam episcopum. - Laudat eum quod suum impugnaverit adversarium, suamque ei promittit protectionem. (Anno 1130.)[MARTENE, ibid., ex eodem cod.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXVII. Ad quemdam episcopum. - Sacerdotes ab uxoribus iuxta canones abstinere debere. (Anno 1130.)[MARTENE, ibid., col. 702, ex eodem cod.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXVIII. Monasterii S. Bertini Sithiensis privilegia, petente Ioanne abbate, confirmat. (Anno 1130.)
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XXXIX. Ad Rogerium Siciliae ducem. - Titulum regium impertitur. (Anno 1130, Sept. 27.)[BARON, Annal. ad an. 1130, n. LII.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XL. [ Praepositum quemdam] consolatur de iniuriis in eum eiusque Ecclesiam illatis « ab idiota Remensi. » (Anno 1130.)[BARON., Annal. ad an. 1131, n. V.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XLI. Epistolae fragmentum. (Anno 1130.)[MARTENE, Ampl. Collect., I, 702.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XLII. Franconi abbati monasterii S. Sophiae Beneventani licentiam dat construendae molae. (Anno 1130, Nov. 10.)[ Anecdota Ughelliana, 499.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XLIII. Monasterio S. Sophiae Beneventano hortum Ponticellensem dono dat. (Anno 1130.)[ Anecdota Ughelliana, p. 498.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XLIV. Privilegium pro ecclesia Iuvenatiensi. (Anno 1130.)[UGHELLI, Italia sacra, VII, 723.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
XLVIII. Monasterium S. Sophiae Beneventanum tuendum suscipit ac bona eius confirmat. (Anno 1130-1136.)[ Anecdota Ughelliana, 500.]
390Anacletus antipapa, Epistola et privilegia, 179, 0728D (auctor 1130-1138)
L. Privilegium pro monasterio S. Sophiae Beneventano. (Anno 1130-1137, Mart. 10.)[ Anecdota Ughelliana, 499.]
391Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0738B
Nam Deus omnipotens nonnunquam dispensatorie gerens, cui multa revelat, quiddam opertum deserit, et quod alteri obserat, alteri reserat: ne tamen sine remunerationis dono relinquit, quod ex radice charitatis prodire non nescit: quia cum cor scrutetur, non tam dictum quam intentionis admittit effectum.
392Anastasius bibliothecarius, Historia de vitis pontificum Romanorum, 127, 1511 (auctor -879)
Hic fecit in urbe Roma ecclesiam in praedio cuiusdam presbyteri sui, qui cognominabatur Equitius, quem titulum Romanum constituit, iuxta Thermas Domitianas, qui usque in hodiernum diem appellatur titulus Equitii, ubi et haec dona constituit: patenam argenteam, pensantem libras XX, et dono Augusti Constantini.
393Anastasius bibliothecarius, Historia de vitis pontificum Romanorum, 127, 1521 (auctor -879)
Et omnia agrorum circa palatium ecclesiae dono dedit.
394Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0278A (auctor -879)
Et post alia: Haec salutari fimbria comprehensa dicebat mulier quae fluxum sanguinis patiebatur, ut regem naturae tenens Dominum, et passionis tyrannidem edocens: perceptoque dono, statuam erexit Christo.
395Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0338C (auctor -879)
Et gratias Deo super inenarrabili dono suo, quia in finem non deseruit nos, neque reliquit virgam peccatorum super sortem iustorum, ut non extendant iusti ad iniquitatem manus suas, id est, actuales operationes suas: sed bene fecit bonis et rectis corde, quemadmodum hymnographus David melodice cecinit; cum quo et residuum psallimus: Quia de caetero declinantes in obligationes adducet Dominus cum operantibus iniquitatem: et pax super Israel Dei (Psal. CXXIV) . Interpretatio subscriptionis Romanorum.
396Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0172D (auctor -879)
Vos autem amatores virtutum, et Deo amicissimi summi sacerdotes, qui episcopali decoramini dono, singuli commonere proprium gregem, et ad salutem ducere ne pigritemini, demonstrantes quantum malum sit, eos, Ecclesia Dei manente in tranquillitate, ab illa desilire, et contra eos qui praesunt animabus suis insanire, et divinis mysteriis propter irrationabiles seu viles occasiones sese coercere.
397Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1061B
In eadem villa hospites et terram arabilem, et silvas quae vocantur Sudoye, Osanne, Caisnoy, Vellegny ex dono Herlewini comitis, altare Sancti Albini et medietatem allodii, sicut vobis libera concessa est: allodium quoque Walteri Hurupel et quartam partem silvae quae vocatur Waltestrens; decimam de Abboltineil, altare S. Crispini de Campengnol, apud Vilernel tertiam gerbam decimae.
398Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1061C
In villa Maire hospitem unum, apud Maregni partem allodii Balduini clerici, apud Verton hospites, et salinas, et terram arabilem, et lignaturam ex dono regis Roberti Francorum, a festo S. Martini usque in medio mensis Maii, ex omnibus carris et quadrigis, asinis et navibus, et ex omnibus qui vendunt ligna in eodem castro, sive oppidani, sive extranei: quartam quoque partem allodii de Dourriers (al. Daminois) et de Fraisnis: comitatum in tota terra vestra inter Quantiam et Alteiam, et ultra Alteiam, sicut vobis comes Wido concessit; terram quoque de Albin, molendinum et nemus.
399Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1028D
1. - Vide Patrologiae t. CLXXX. ) Ex dono Gauterii Rungifer, quatuor arpennos prati et quatuor arpennos terrae, quadraginta solidos census et corveas, etc.
400Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 14, 104; 10 (auctor -c.846)
Sunt nunnulli, qui tali dono quondam ecclesiae cuncesso canes nutriunt, pauperes proiciunt, aucupes gubernant, accipitres fovent et scurriles delectantur cantus; sacerdotes proiciunt, officiales ecclesia repellunt et omnis suffocant ecclesia coetus; et quod peius est, venundant frumentum ecclesia et oleum et humida vina, et faciunt ex illis pondera argenti et auri dabuntque principibus et potestatibus, ut demergant sacerdotes suos, etiam plebem universa.
401Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 282, 6; 4 (auctor -c.846)
Cuius tanta praedicatio fuit, ac talis cura gessit pastoris, ut non solum adquisitas oves erudiret, verum etiam ex gentilium sedem atque roborem daemonis animabus evelleret et ad sacrum fontem baptismatis caelesti dono recrearet.
402Andreas Castri Cameracesii, Chronicon, 149, 0258C
Ferunt et aliud memorabile eum ibi fecisse, quod cum quidam legatus de regno eius veniens nuntiaret, nuper natum ei filium, illum videlicet Henricum qui post quinquaginta annos in hanc terram venit et castella Bulcen, Sclusam, Incy, aliasque munitiones imperiali virtute diruit - cum hoc inquam nunciaret, auream cuppam, quam ab bibendum manu forte tenebat, ei dono porrexit. [ (Gesta Lietb. 14) Et peractis omnibus cum gloria ad civitates regni sui remeavit.
403Andreas Castri Cameracesii, Chronicon, 149, 0242B
Hoc tamen solummodo breviter inserendum, quod [ (ib. I, 110) tam ecclesiasticis quam saecularibus negotiis eruditus, primo Leodicensis archidiaconus extiterit; dein vero dono Cameracensis episcopi sublimatus, Romae una cum Othone imperatore a praedicto papa Gregorio episcopus ordinatus fuerit; ea scilicet de causa, quia tunc temporis Remensem ecclesiam gravis agitabat contentio.
404Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0795B
Acceperat enim a Iesu Christo dono et vultum omnibus gratum, et sermonem cunctis placidum, et ad largiendum amplissimam manum.
405Andreas Strumensis, Passio Arialdi, 2, 4; 44 (auctor c.1050)
En ipsi, ut cernitis, sicut laici, palam uxores ducunt, stuprum, quemadmodum scelestes laici, sequuntur, atque ad nefandum hoc opus patrandum tanto sunt validiores, quanto a terreno labore minus oppressi, videlicet viventes de dono Dei.
406Andreas Vallumbrosanus, Vita Arialdi et Hertembaldi, 143, 1443A
Et ipsi, ut cernitis, sicut laici, palam uxores ducunt; stuprum, quemadmodum scelesti laici, sequuntur, atque ad nefandum hoc opus patrandum tanto sunt validiores quanto a terreno labore minus oppressi; videlicet viventes de dono Dei.
407Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0562B (auctor -c.895)
Ponamus ante oculos omne genus humanum ab exordio mundi usque ad finem mundi, totam videlicet Ecclesiam unam esse personam: quae arrhas spirituali dono perceperat, sed tamen sponsi sui praesentiam quaerebat, quae dicit.
408Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0573D (auctor -c.895)
Quid ex dono assecuta es?
409Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0612D (auctor -c.895)
Columba, quia Spiritus sancti dono illustrata.
410Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0546A (auctor -c.895)
» Quid in Sedecia aliud intelligere possumus nisi quod in Ioacim ante praediximus, hoc est malos rectores in Ecclesia, qui munere et dono divino abutuntur, et falso sibi nomen iustitiae usurpant?
411Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0300A (auctor -c.895)
Ionathas vero, cuius nomen sonat columbae donum, sanctorum virorum spiritalium, qui in Ecclesia dono Spiritus sancti repleti sunt, gestavit figuram; per quos Dominus haereticorum conventus disturbat, dissipat atque in fugam vertit.
412Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0359C (auctor -c.895)
Interpretatur enim Miphiboseth decor ignominiae: is ergo cuius loquelam et praescientiam superbia mundi despicit, Dei dono utilis ad spiritale mysterium in Ecclesia apparebit.
413Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0360A (auctor -c.895)
Micha enim quis est Latine resonat, quia frequenter et in admirationem populi tales veniunt: qui nuper e despectu mundi ablati, gloriosi in Ecclesia Dei dono apparebunt.
414Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0363A (auctor -c.895)
Bethsabee quippe interpretatur puteus septimus, seu puteus satietatis, sanctam videlicet praefigurans Ecclesiam: in qua est septiformis gratia Spiritus sancti, cuius dono omnes electi satiantur.
415Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0366A (auctor -c.895)
Septem vero diebus, septiformem sancti Spiritus gratiam significasse non dubium est, sine cuius dono, nullus poenitens indulgentiam peccatorum consequi potest.
416Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0429D (auctor -c.895)
Texit ergo Salomon pavimentum domus auro intrinsecus et extrinsecus, quia rex noster pacificus et angelos atque animas iustorum in coelis perfecte ac plenarie dono dilectionis, a caeterorum mortalium visione secrevit.
417Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0466C (auctor -c.895)
Sed fortissimi, inquit, in eis sunt utique illi, qui sive coelestis dono speculationis sublimantur, seu praedicationis ministerium rite peragendum suscipiunt.
418Angelrannus S Richarii Centulensis, Vita S. Richarii, 141, 1423B
INGELRAMNUS SCHOLASTICUS FULBERTO EPISCOPO Dono totius prudentiae, divinae scilicet atque humanae, debriato sufficienter et sobrie, FULBERTO praeceptori et domino INGELRAMNUS, monachus ipsius scholasticorum vilissimus, ad quam vocamur Divinitatis cognitionem.
419Angelrannus S Richarii Centulensis, Vita S. Richarii, 141, 1423
Nempe quid ipsius dono fecere refertur.
420Angilbertus Pusterla, Rescriptum ad Hludouvicum imperatorem, 151, 1261D
Admonendi sunt igitur potentes ut ad maiores ecclesias, ubi praedicationem audire possint, conveniant, et quantum dono omnipotentis Dei divitiis et honoribus caeteros antecedunt, tanto ad audiendum praecepta conditoris sui alacrius festinent.
421Anno Coloniensis, Diplomata, 143, 1585A (auctor 1056-1075)
His curis aestuanti mihi divina pietas viam aperuit, quo pergens, eo quo desiderabam attingere posse speraverim, scilicet ut amplificando Ecclesiam dono Dei mihi commissam, his qui me praecesserunt viris, toto pene orbe terrarum tum sanctitate, tum patrimonio, tum generis claritate conspicuis, et ut pace illorum dicam, me studiosius operantem, parem illis factum esse dicere non formidem.
422Anonymi, Frg. Parisinum de idiomatibus casuum, p. 567, l. 23
datiui casus: parco tibi φείδομαί σου, noceo tibi βλάπτω σε, noceo inimico βλάπτω τὸν ἐχθρόν, obsum uicino βλάπτω τὸν γείτονα, officio noxio βλάπτω τὸν αἴτιον, incommodo malefico βλάπτω τὸν κακοποιόν, prosum patri ὠφελῶ τὸν πατέρα, commodo amico ὠφελῶ τὸν φίλον, benefacio patriae εὐεργετῶ τὴν πατρίδα, ὠφελῶ τὴν ἐνεγκαμένην, suadeo infanti συμβουλεύω τῷ νηπίῳ ἤτοι παιδίῳ, persuadeo fratri πείθω τὸν ἀδελφόν, persuadeo tibi πείθω σε, medeor languenti ἰῶμαι τὸν ἀσθενῆ, θεραπεύω τὸν ἄρρωστον, blandior tibi θωπεύω σε, κολακεύω σε, ancillor tibi κοπιδερμῶ σοι, adsentio tibi συναινῶ σοι, patrocinor tibi συνηγορῶ σοι, προστατῶ σου, derogo tibi ἀπομειῶ σου, exprobro tibi ὀνειδίζω σοι, inpropero tibi κατασπουδάζω σοι, obprobor tibi ὀνειδίζω σοι, obicio tibi ἀντιτίθημί σοι, ἀντιλέγω σοι, rapio tibi ἀφαιροῦμαί σε, ἁρπάζω σου, aufero tibi ἀποκομίζομαί σού τι, eximo tibi ἀφαιροῦμαί σέ τινος, ὑφαιροῦμαί σού τι, adimo tibi ἀφαιροῦμαί σου, demo tibi ἀφαιροῦμαί σου, subtraho tibi ἀφαιροῦμαί σου, subduco tibi ἀφέλκω σού τι, antefero tibi patrem προτίθημί σου τὸν πατέρα, praefero tibi magistrum προκρίνω σου τὸν ἐπιστάτην, praepono tibi infantem προκρίνω σου τὸν νήπιον, uitium tibi duco καταγινώσκω σου, praesidium tibi sum ὠφελῶ σε, βοηθῶ σοι, prosum tibi ὠφελῶ σε, insidior tib ἐπιβουλεύω σοι, inprecor tibi κατεύχομαί σοι, ἐπαρῶμαί σοι, benedico tibi εὐλογῶ σε, maledico tibi λοιδοροῦμαί σοι, λοιδορῶ σε, ausculto tibi ἀκούω σου, supplico tibi ἱκετεύω σε, παρακαλῶ σε, medeor tibi θεραπεύω σε, praeripio tibi προαρπάζω σου, arripio tibi ἁρπάζω σου, arripio te βασανίζω σε, licet mihi ἔξεστίν μοι, liquet mihi τηλαυγές μοί ἐστιν ἤτοι σαφές, extorqueo tibi ἀποσπῶ σου βίᾳ, obstrepo tibi ἐπιπλήττω σοι, obiurgo tibi ἐπιπλήττω σοι, ἐπιστρέφω σε, excutio tibi ἐκτινάσσω σου, palpo tibi, praecurro illi, procuro, geniculor tibi γονιπετῶ σε, δέομαι τῶν ἰχνῶν σου, praesidio tibi haec res est ἀμύνει σοι τὸ πρᾶγμα ἤτοι βοηθεῖ, praeeo illi προηγοῦμαι ἐκείνου, genibus tibi aduoluor γονιπετῶ σε, praeuaricor tibi καθυφίημί σοι, προδίδωμί σοι, supersedeo tibi προὔχω σου, πρόκειμαί σοι, commodo {tibi} mihi χρησιμεύω ἐμαυτῷ, antecellor tibi προέχω σου, succurro tibi βοηθῶ σοι, furor tibi κλέπτω σου; furor multi prohibent dici; oculos illi eruo πηρῶ αὐτόν, τυφλῶ αὐτόν, τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὀρύττω, succedo tibi διαδέχομαί σε, oneri tibi sum βαρῶ σε, horrori tibi sum φρικτός σοί εἰμι, φοβῶ σε, ἐκδειματῶ σε, pigneri tibi do rem ὑποτίθημί σοι ἀγρόν, dono tibi do fundum δωροῦμαί σοι ἀγρόν, consilio tibi sum συμβουλεύω σοι, studeo huic rei φροντίζω τοῦ πράγματος, σπουδάζω τῷ πράγματι, uello tibi ἀποσπῶ σου, τίλλω σου; huius uerbi perfectum est uolsi et uelli; repraesento tibi ἐμφανίζω σοι, ἀποκαθιστῶ σοι, timeo tibi εὐλαβοῦμαι περί σου, δέδοικα περί σου, detraho tibi ἀφαιροῦμαί σου.
423Anonymi, Frg. Parisinum de idiomatibus casuum, p. 569, l. 11
ablatiui casus: inpertio illum hac re et illi χορηγῶ αὐτῷ τὸ πρᾶγμα, dignor amicum hospitio ξεναγωγῶ τὸν φίλον, κοινωνῶ τῆς οἰκίας τῷ φίλῳ, satio populum tritico κορεννύω τὸν δῆμον σίτου πυροῦ, saturo exercitum commeatu πληρῶ τὸν στρατὸν ἀναλωμάτων, libero te periculo εὐλυτῶ σε κινδύνου, careo amicis ἀποτυγχάνω στέρομαι τῶν φίλων, quaero te μέμφομαί σε, queror tibi de illo μέμφομαι αὐτῷ παρά σοι, onero seruum lignis φορτίζω ξύλοις τὸν οἰκέτην, dono praeceptorem auro δωροῦμαι τὸν ἐπιστάτην χρυσῷ, tempero me uino ἀπέχομαι οἴνου, glorior dignitate αὐχῶ τῇ ἀξίᾳ ἤτοι δοξάζω, fraudo creditorem pecuniis ἀποστερῶ τὸν χρήστην τοῦ χρυσοῦ, priuo amicum deposito ἀρνοῦμαι τῷ φίλῳ τὴν παραθήκην ἤτοι αὐτῆς ἀποστερῶ αὐτόν, postulo ab imperatore et de imperatore αἰτῶ παρὰ τοῦ βασιλέως, in gratiam redeo cum illo καταλλάττομαι τῷ δεῖνα, luctor cum luctatore παλαίω τῷ ἀθλητῇ, abduco filium domo ἐξωθῶ τὸν παῖδα τῆς οἰκίας, ἀρνοῦμαι τὴν οἴκησιν τῷ παιδί, abdico me praetura παραιτοῦμαι τὴν ἀρχήν, ἀπαγορεύω τῇ ἀρχῇ, abutor hac re ἀποκέχρημαι τῷ πράγματι, dominor in te δεσπόζω σου, fortior illo sum ἰσχυρότερος τοῦ δεῖνά εἰμι· et omnia comparatiua sic proferuntur {καὶ γὰρ πάντα συγκριτικὰ οὕτω προφέρεται }: satior cibo πληροῦμαι τροφῆς, κορέννυμαι, coeo cum uxore συνέρχομαι τῇ γυναικί et concumbo συγκαθεύδω, utor diuitiis χρῶμαι τοῖς χρήμασιν, potior munere ἀπολαύω τοῦ δώρου, antepono te fide mea προκρίνω σε τῆς ἐμῆς πίστεως, iungo tecum amicitias γίνομαί σου φίλος, fruor amore ἀπολαύω τοῦ ἔρωτος, induo te armis ὁπλίζω σε, deficio alacritate ὀλιγοψυχῶ τῇ προθυμίᾳ, nitor pudicitia ἐπερείδομαι τῇ αἰδοῖ, ἐρυθριῶ, patior te ἀνέχομαί σου, communicor cum illo κοινοῦμαι αὐτῷ, alienus sum crimine οὐκ ἥμαρτον, gaudeo gloria ἐναβρύνομαι τῇ δόξῃ, adficio illum laetitia χαροποιῶ αὐτόν, congredior tecum συμβάλλω σοι, confligo tecum συμπλέκομαί σοι, μάχομαί σοι, abstineo me pulmento ἀπέχομαι ὄψων, fretus sum patrocinio tuo θαρρῶ τῇ συνηγορίᾳ σου, ardeo amore φλέγομαι τῷ ἔρωτι, accendo amicum pulchritudine ἐρεθίζω ἐκκάω τῷ κάλλει τὸν φίλον, uro illum superbia mea κνίζω ἐρεθίζω τὸν δεῖνα τῇ ὑπερηφανίᾳ, laetor spe mea εὔελπίς εἰμι, laetor festo die ἀγάλλομαι ἐπὶ τῇ ἑορτῇ, imbuo malum malis ἐμποιῶ τὸν κακὸν κακοῖς, egredior ciuitate ἔξειμι τῆς πόλεως, degredior monte παραπορεύομαι τὸ ὄρος, κάτειμι τοῦ ὄρους, pugno cum hostibus συμπλέκομαι μάχομαι τοῖς πολεμίοις, contentus sum uno nummo ἀρκοῦμαι βραχέσι, ἱκανόν μοί ἐστιν ἓν ἀργύριον, εἷς ὀβολὸς ἀρκούντως ἔχει, orbo uxorem dote ἀποστερῶ τῆς φέρνης ἤτοι προικὸς τὴν γυναῖκα, sermocinor tecum κοινοῦμαί σοι, διαλέγομαί σοι, λαλῶ σοι, ὁμιλῶ σοι, interdico ignominiosum foro ἀπαγορεύω τῷ ἀτίμῳ τῆς ἀγορᾶς, κωλύω τὸν ἄδοξον συνηγορεῖν, cado cogitatione ἁμαρτάνω τῆς βουλῆς, ἐκπίπτω τῆς ἐνθυμήσεως, cado animi conceptu ἀλλοτριοῦμαι τοῦ ἐνθυμήματος ἤτοι τοῦ ἐνθυμίου, exsulto uictoria χαίρω σκιρτῶ ἐπὶ τῇ νίκῃ, soporo te uino κοιμίζω σε τῷ οἴνῳ, ὑπνοποιῶ σε οἴνῳ, gaudeo felicitate χαίπω τῇ ἀγαθῇ τύχῃ, ἄγαμαι τῇ εὐτυχίᾳ, fruor industria καρποῦμαι τὴν σπουδήν, opus est mihi hac re δέομαι χρῄζω τοῦ πράγματος, uaco militia εὐκαιρῶ σχολάζω τῇ στρατιᾷ.
424Anonymus, Liber scalae Machometi, XLI, 105; 9 (opus c.1260)
Et similiter quod videbitis hoc plus dono’.
425Anonymus, Liber scalae Machometi, XLIX, 124; 2 (opus c.1260)
Oracione quidem totaliter dicta que valde magna erat, Dominus dixit michi: ‘Machomete, accipe historiam istam Alkorani quam tibi dono et concedo.
426Anonymus, Liber scalae Machometi, XLIX, 124; 4 (opus c.1260)
Et cum huius modi dixisset, accepi librum de manu sua et reddidi ei gracias de dono quod fecerat ipse michi.
427Anonymus, Liber scalae Machometi, L, 126; 2 (opus c.1260)
Et quia volo quod ipsi propinquiores sint michi quam alii, dono eis et eciam tibi precipio ex parte mea ipsis iniiungere quod quinquaginta vicibus die quolibet oraciones faciant et sexaginta diebus in anno ieiunent.
428Anonymus, Carmina de gente Portensi, 1, 14; 1 (opus c.1490)
Me perspecta satis fidae tibi pondera mentis Cogunt tam celebris limina adire domus, Divitiis animi dono cultissime divum, Ioannes, foelix vivere digne diu.
429Anonymus, De nouitate Portusnaonensi compendium, 1; 46 (opus 1468)
Austria quo potuit dono donare senatum: Quid uel re maius: uel nomine clarius esset?
430Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 1750 (opus c.400?)
Tunc Mallius, custos Capitolii, Gallos detrusit clangore anseris excitatus, quem privatus quidam dono Iunoni dederat: namque secundum Plinium nullum animal ita odorem hominis sentit.
431Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, IX; 333 (opus c.400?)
DONO (DR) concedo, (aDR) remitto.
432Anonymus, Asclepius, p1, 18; 4 (opus c.300)
Sensus autem, quo dono caelesti sola felix sit humanitas – neque enim omnes, sed pauci, quorum ita mens est, ut tanti beneficii capax esse possit; ut enim sole mundus, ita mens humana isto clarescit lumine et eo amplius; nam sol quicquid inluminat, aliquando terrae et lunae interiectu interueniente nocte eius priuatur lumine – sensus autem cum semel fuerit animae commixtus humanae, fit una ex bene coalescente commixtione materia, ita ut numquam huiusmodi mentes caliginum inpediantur erroribus, unde iuste sensum deorum animam esse dixerunt: ego uero nec eorum dico omnium sed magnorum quorumque et principalium.
433Anonymus, Asclepius, p1, 36; 11 (opus c.300)
Iterum ad hominem rationemque redeamus, ex quo diuino dono homo animal dictum est rationale.
434Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p7, 5a, 111; 113 (opus c.400)
NON VLLO SECVLA DONO NOSTRA CARENT MAIORE DEVM QVAM D • S • Q • S • omnia, inquit, bona adfluunt saeculis nostris praeter quod clausa sunt haec templa.
435Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p7, 5a, 111; 119 (opus c.400)
| Sensus autem hic est: nullo maiore caelitum dono privata sunt nostra saecula quam quod Delphica oracula siluerunt.
436Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p11, 5, 144; 85 (opus c.400)
SVPERIS HEC CRIMINA DONO non inputo.
437Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 46; 13 (opus c.500)
Ait Tarsia uillico: «Dono tibi uitam, quia beneficio tuo uirgo permansi».
438Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 47; 3 (opus c.500)
Pro hoc tanto beneficio uestro ad restituenda ciuitatis uestrae moenia auri pondo L dono».
439Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 539
Hac die, in praesentia nobilissimi viri domni Iohannis de Ceccano ante portam Sanctae Mariae Fluminis, ego Robertus quondam filius domni Raynaldi vicecomitis, miles et habitator Ceccani, vendo tibi presbytero Landulfo et abbati Sanctae Mariae Fluminis de Ceccano et tuis successoribus in sempiternum, unam terram quae est in territorio Ceccani, in loco qui dicitur Campus amici, pro 6 libris proveniensium, et si plus valet dono ipsi ecclesiae praescriptae pro anima mea et parentum meorum; cuius latera sunt haec: a primo, secundo et tertio latere terra Benedicti Iohannis papae, a quarto latere via publica; et promitto me ipsam terram defendere ab omni homine qui calumniam facere vellet iam dictae ecclesiae; et si non defendero, obligo me meosque haeredes in poena duplum, et poena soluta venditio firma permaneat.
440Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 546
Ego Iohannes de Ceccano propria et spontanea mea bona voluntate trado et dono in perpetuum tibi domno Landulfo abbati venerabili Sanctae Mariae de Flumine de Ceccano duas petias terrae in territorio Ceccani, unam in loco qui dicitur Campus amici, in cuius latera sunt haec: a primo latere terra Roffridi de Marina, a secundo via publica, a tertio latere terra de Landulfo de Suffla, a quarto flumen.
441Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 561
Ego Noe nullo me prohibente neque vim faciente, sed propria spontaneaque mea bona voluntate vendo tibi domno Landulfo abbati Sanctae Mariae de Flumine praedictam terram et tuis successoribus, in praedicto territorio et loco Ceccano pro viginti solidis, et si plus valet dono ipsi ecclesiae in perpetuum, cuius latera sunt haec: a primo latere terra Transmundi de Aczo, a secundo latere terra domni Simonis de Mauro, a tertio et quarto latere via publica.
442Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 655
spontaneaque mea bona voluntate, nullo me cogente aut vim faciente, pro redemptione animae meae irrevocabiliter trado et dono in perpetuum ecclesiae sancti Iacobi, cappellae sanctae Mariae de Flumine et domino Landulfo venerabili abbati eiusdem loci et sociis eius quendam hominem meum Iohannem Bonum nomine, cum toto tenimento suo, mobilibus et immobilibus suis, et omnibus ad eum pertinentibus, reservata mihi meisque haeredibus hac conditione, ut quando colligere faciam maiorem datam, ab ipso Iohanne Bono competens quaeratur adiutorium, ita quod non sit gravatus.
443Anonymus, Chronicon Parmense, Parmense; 276
Et com omnes ducti essent prope civitatem per duas balistratas ut decapitarentur, rapienses qui erant com imperatore ab eo quesierunt ex dono quod parceret omnibus aliis mortem ; quod quidem eis contulit.
444Anonymus, De paenitentia regum et de investitura regali collectanea, 2; 12
Quo postmodum defuncto, nullus omnino prefuit summo sacerdocio nisi eius regis qui tunc temporis erat dono.
445Anonymus, Epistolae, 3; 3
Quicquid enim usque modo habuimus una communicabimus sed quod fuit dignum dono alter alteri non denegavit.
446Anonymus, Epistolae, 8; 4
Quapropter, amicorum precipue, nimiam affectionem qua grate habeam cupiens ostendere, tabulas quas a me non incongrue petisti per tuum legatum nostri amoris indicium dono tibi legavi.
447Anonymus, Gesta Berengarii, 5; 51
Templa petit ductor posthaec, ubi fercula dono Pastoris digesta nitent.
448Anonymus, Legenda versificata sanctae Clarae Assisiensis, 25; 9
Concentus mirabilis ille beati Francisci sonuit in virginis auribus; audit Psallentes Fratres: nec erat locus ille propinquus, Qui nisi celesti nutu perlata fuissent Organa, seu dono summe virtutis adauctus Corporis auditus foret, hec attingere numquam Humano more potuisset virginis auris.
449Anonymus, Precepta prosaici dictaminis secundum Tullium, 1; 26
Si quis autem velit eum dicere sapientem vel castum vel pium vel misericordem vel benivolum vel largum vel sobrium vel humilem vel qualibet virtute preditum predictis locutionibus bene uti potesti et bis similibus: "Castitatis dono prefulgidissimus, castitatis sublimitate prestantissimus, castitatis gemmis perornatus, castitatis dono prefulgidus, castitatis laude dignissimus, castitatis rutilatione fulgidus, castitatis radiis perlustratus vel circumdatus".
450Anonymus, Precepta prosaici dictaminis secundum Tullium, 1; 84
Item: "Bifida caritate flammeus, fraternitate non ficta compositus, doctrine celestis dapibus adornatus, a cunctorum labe vitiorum semotus vel segregatus vel separatus vel sequestratus vel remotus vel discretus vel disgregatus, sapientie floribus vel fulgoribus adornatus vel comptus vel fulgidus vel renitens vel prefulgens vel decusatus vel serenus vel illustratus vel rutilans vel splendens, largitatis dono munificus vel dapsilis vel donator vel largitor vel distributor, nimia benignitate suavis, humilis, habilis, deiectus, proclivis, amabilis, cunctis negotiis cautus, discretus, moderatus, rationabilis, providus, modestus, temperatus; divinarum serie scripturarum plenarie eruditus, peritus, gnarus, doctus, sapiens, conscius; in congruentibus consiliis conferendis eximius, magnus, sublimis, vehemens, copiosus, nimius, inmanis, excellens; corporea forma decorus, venustus, facetus, pulcher, formosus, prepollens; in exibenda familiaritate iocundus, exilarans, letans, tripudians, gestiens, exultans; eloquio suavis, dulcis, mitissimus, tractabilis, amabilis, affabilis, mansuetus, disciplinatus; cunctis moribus venerandus, reverendus, sublimandus, extollendus, exaltandus, recolendus, honorandus, venustandus".
451Anonymus, Precepta prosaici dictaminis secundum Tullium, 1; 88
labe vitiorum semotus vel segregatus vel separatus vel sequestratus vel remotus vel discretus vel disgregatus, sapientie floribus vel fulgoribus adornatus vel comptus vel fulgidus vel renitens vel prefulgens vel decusatus vel serenus vel illustratus vel rutilans vel splendens, largitatis dono munificus vel dapsilis vel donator vel largitor vel distributor, nimia benignitate suavis, humilis, habilis, deiectus, proclivis, amabilis, cunctis negotiis cautus, discretus, moderatus, rationabilis, providus, modestus, temperatus; divinarum serie scripturarum plenarie eruditus, peritus, gnarus, doctus, sapiens, conscius; in congruentibus consiliis conferendis eximius, magnus, sublimis, vehemens, copiosus, nimius, inmanis, excellens; corporea forma decorus, venustus, facetus, pulcher, formosus, prepollens; in exibenda familiaritate iocundus, exilarans, letans, tripudians, gestiens, exultans; eloquio suavis, dulcis, mitissimus, tractabilis, amabilis, affabilis, mansuetus, disciplinatus; cunctis moribus venerandus, reverendus, sublimandus, extollendus, exaltandus, recolendus, honorandus, venustandus".
452Anonymus, Acta concilii Epaonensis, 165; 78 (opus c.500)
XIIII. Quisque clericus aliquid de munificentia ecclesiae, cui servierat, adeptus et ad summum sacerdotium alterius civitatis est aut fuerit ordinatus, quod dono accepit vel acceperit, reddat; quod usu vel proprietate secundum instrumenti seriem probabitur emisse, possideat.
453Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCXCVIII; 22
Post quorum absolutionem venerunt de Hispania legati Hadefonsi regis, Basiliscus et Froia, munera deferentes, quae ille de manubiis, quas victor apud Olisiponam civitatem a se expugnatam ceperat, regi mittere curavit, Mauros videlicet septem cum totidem mulis atque loricis, quae, licet pro dono mitterentur, magis tamen insignia victoriae videbantur.
454Anonymus, Annales Quedlinburgenses, 383; 190
Eo tempore Ermanricus super omnes Gothos regnavit, astutior in dolo, largior in dono; qui post mortem Friderici, unici filii sui, sua perpetrata voluntate patrueles suos, Embricam et Fritlam, patibulo suspendit.
455Anonymus, Annales Quedlinburgenses, 383; 969
Tandemque amarae mortis deebriatus poculo, quod summi arcitenentis dono acceperat, homine deposito coeli intulit palatio.
456Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 566, 2; 1
Tertio autem anno regni sui predictus rex eidem Anselmo eximio abbati in finibus Emiliae locum Nonatule dono dedit, quem adiuvante superna pietate idem venerabilis Anselmus suique monachi propriis manibus laborantes, de sentibus et de deserto ad perfectionis culmen perduxerunt.
457Anonymus, Chronica minor minoritae Erfordensis, 524; 671
Huius Gelasii tempore, anno Domini CCCCLXXXVII. Hunericus rex Wandalorum CCCXXXIIII episcopos katholicos et eo amplius exiliavit et quibusdam linguas amputavit; qui tamen bene postea predicabant verbum Dei, ut scribit Gregorius in Dyalogo, quorum unus propter fornicationem dono illo est privatus.
458Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 25; 355 (opus 1202)
Philippus comes Flandriae in expeditione moritur; cuius terra et comitatus postmodum comiti de Hinehau cessit dono regis Franciae; qui et eodem anno de Iherosolimis rediit.
459Anonymus, Contra Heinricum, 25; 465
Cui dono remissionis non resistit, nisi qui duriciam cordis impoenitentis habuerit, id est quod ipse dicat verbum contra Spiritum sanctum, qui unitati aecclesiae corde impoenitenti resistit, ubi in Spiritu sancto sit remissio peccatorum.
460Anonymus, Contra Heinricum, 25; 475
Ipsius autem Spiritus illa blasphemia, qua fit, ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur , atque ita dicitur verbum contra Spiritum sanctum, cum ex dispersione ad congregationem nunquam venitur, quae ad remittenda peccata accepit Spiritum sanctum.
461Anonymus, Contra Heinricum, 25; 602
Ipsius autem spiritus illa blasphemia, qua fit, ut corde impoenitenti huic tanto Dei dono usque in finem vitae istius resistatur, non remittetur; atque ita dicitur verbum contra Spiritum sanctum, cum ex dispersione ad congregationem nunquam venitur, quae ad remittenda peccata accepit Spiritum sanctum.
462Anonymus, De paenitentia regum, 1; 26
Quo postmodum defuncto, nullus omnino prefuit summo sacerdocio nisi eius regis qui tunc temporis erat dono.
463Anonymus, De unitate ecclesiae conservanda, 34; 271
Ac per hoc dum apud terrenam civitatem velut captiva vitam sitae peregrinationis agit, iam promissione redemptionis et dono spiritali tanquam pignore accepto, legibus terrenae civitatis, quibus haec administrantur, quae sustentandae mortali vitae accommodata sunt, obtemperare non dubitat, ut, quoniam communis est ipsa mortalitas, servetur in rebus ad eam pertinentibus inter utramque civitatem concordia.
464Anonymus, De unitate ecclesiae conservanda, 36; 427
Praeter hanc ecclesiam quicunque est, Spiritum sanctum utique non habet, ideoque per pravam manus impositionem damnatio ei offertur, qui absque dono Spiritus sancti ordinatur.
465Anonymus, Fontes inquisitionis Bohemicae, 324; 2
Splendor paterne glorie, qui sua mundum illuminat ineffabili claritate, pia vota fidelium de clementissima ipsius maiestate sperancium tunc precipue pio favore prosequitur, cum devota ipsonim humilitas sanctorum precibus et meritis adiuvatur ac Christi fideles eo libencius ad devocionem confluent, quo ibidem uberius dono celestis gracie conspexerint se refectos.
466Anonymus, Historia Wambae regis, 501; 249
Victus precibus tuis, dono tibi animas quas petisti.
467Anonymus, Passiones Leudegarii Augustodunensis, 13; 128
Sed non post multum temporis, cum iam Deus omnipotens pro tante patientie dono decreverat remunerare suo fideli famulo, Ebroinus iam obstinatus crudelitatem suam volens in eum perficere, velocissimus post eum aemisit aequites nimium perniciosus, qui eum morte peremerent.
468Anonymus, Tractatus de investitura episcoporum, 1; 4
Igitur ex quo Byzantium Tracie civitas a primo Constantino in novam amplificata et in regiam urbem est exaltata et translata in illam omni Romane dignitatis gloria, in sedem Romani imperii dedicata et nova est Roma appellata, evolutis annis circiter CCCCLXVIII, diviso a Constantinopoli Romano imperio, Karolus magnus rex Francorum primus imperavit Romanis annos XIIII. Ex tunc a Grecis in reges Francorum translata est imperatoria dignitas, et Adrianus papa, collaudantibus Romanis et plena synodo primatum archiepiscoporum, episcoporum, abbatum, ducum et principum acclamante, Karolo magno eiusque successoribus, futuris imperatoribus, sub anathemate concessit patriciatum Romanum, et per se vel per nuncios suos confirmationem in electione vel in consecratione Romani pontificis concessit; et investituras episcoporum eis determinavit, ut nori consecretur episcopus, qui per regem vel imperatorem non introierit pure et integre, exceptis quos papa Romanus investire et consecrare debet ex antiquo dono regum et imperatorum cum aliis que vocantur regalia, id est a regibus et imperatoribus pontificibus Romanis data in fundis et reditibus.
469Anonymus, Vita Aridii abbatis Lemovicini, 10; 121
Electi quique hoc in munere acceperunt, ut quanto magis virtutibus polleant, tanto etiam indignos se iudicent, ne ad inanem gloriam rapiantur, ut dono non priventur superno.
470Anonymus, Vita Condedi anachoretae Belcinnacensis, 646, 8; 1
Prefatam quoque insulam, quam largitione regis adeptus fuerat, cum universis rebus ad eam pertinentibus, sed et aliquas possessiunculas, quas eidem quidam predives ac nobilis Schiwardus dono perhenni contulerat, sub anno tertio prefati regis, qui erat Lantberti abbatis annus nonus, per testamenti seriem ditioni prefati coenobii Fontanellae perpetuo iure tradidit possidendas.
471Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 293
Sed dum venerabilis Arnani mentionem fecimus, dignum puto commemorare, quod per eius occasionem vir beatus ex dono prophetiae experimento cognovit.
472Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 294
Siquidem et nonnumquam ex dono supernae gratiae ita longe positus praevidebat, ut in sui praesenciam gesta constarent.
473Anonymus, Vita Desiderii Cadurcae urbis episcopi, 563; 315
Inter cetera vero et alloquium in seriem testamenti sui ita posuit: De praesidio, inquit, meo vestimenta, scamnalia, mensalia et lectuaria, aurum vel argentum, quod ex successione parentum habeo vel quod in regis aula et in servicio principum elaboravi et mecum veniens detuli, quicquid exinde adhuc superest, quod in ornatum est aut Ministerium tuum, sancta mater eclesia Cadurca, non inpendidi, totum et ad integrum tibi possidendum relinquo tuaeque iuris dono, trado atque transscribo precorque ac obtestor, ut nullus successorum meorum quicquam exinde ex tuo gremio, ex quo ibi in ornatum tuum feci vel thesauro tuo indidi, auferre praesumat.
474Anonymus, Vita Eucherii, 46, 28a; 23
EXPLICIT SANCTI RIGOBERTI VITA. III. His ita magnifice gestis et, ut eque condignum sanctitati fuerat, praeordinatis, Hugo archiepiscopus tertius a Fulcone secundae eius translationis auctore, qui super Artoldum per VII annorum spatia usurpando Remense invasit episcopatum, brachium praetiosi confessoris Christi Rigoberti cuidam nobilissimo servorum Dei servo nomine Hilberto summo amicitiarum eius concessit in dono.
475Anonymus, Vita Faronis episcopi Meldensis, 184; 84
84. De admonitione ad eam virginitatis conservandae non mentis supercilio, sed spiritus sancti dono.
476Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 10; 66
Ipse vero Erchanoldus cum VII iuvenibus oratorium ingressus est, ubi, hostiis clausis, pulsando pavimentum investigare thesaurum conatus est; qui quam praeclarus ibi ex dono Dei habitus est, absque dilatione, plasmatore mundi operante, monstratum est.
477Anonymus, Vita Geremari abbatis Flaviacensis, 628; 44
Beatus autem Geremarus cum esset sapiens et roboratus dono Dei, sancto precepto eius se denegare non potuit.
478Anonymus, Vita Goaris confessoris Rhenani, 411; 116
Ipse vir Dei beatus Goar dixit: 'Die modo, quomodo tibi dictum est, ut audiam; et per oboedientiam quod praecepisti dono tibi responsum'.
479Anonymus, Vita Mathildis reginae, 147; 25 (opus c.1002)
Cuius pater nomine Thietricus in occidentali regione comes fuerat gloriosus et venerabilem Reinhildam Danorum Fresonumque germine procreatam, moribus probabilem, sibimet adiunxerat coniugem, que meruit dono dei gignere infantem hominibus amabilem.
480Anonymus, Vita Mathildis reginae, 147; 64 (opus c.1002)
Cum igitur regalis solii ascendisset gradum venerabilis regina illustris maritali potentia et illustrior religione divina, in coniugii federe manebat pudica et tamen nichilominus caruit palma virginitati proxima humilitate sic tendens ad gloriam, ut dono dei postmodum mereretur fieri allecta in celesti patria.
481Anonymus, Vita Mathildis reginae, 147; 337 (opus c.1002)
Non etiam prophetie dono caruit, que signorum efficacia enituit.
482Anonymus, Vita Meinwerci episcopi Patherbrunnensis, 1; 262
LII. Alius quidam nobilis Liuthardus nomine, quicquid habuit in villa et in marca Irixlevu, in exercitu Asterliudi et in pago Herthega, cum utriusque sexus mancipiis et Omnibus attinentiis pro remedio animae suae parentumque suorum ecclesiae dedit, eique episcopus Meinwercus pro dono pallium unum pro IV libris, unam unciam auri et X libras denariorum tribuit, in presentia Udonis, Bennonis, Amulungi, Herimanni comitum et aliorum multorum.
483Anonymus, Vita Meinwerci episcopi Patherbrunnensis, 1; 267
LV. Quidam nobilis item Wicbran dictus cum voluntate ac desiderio uxoris sue Tettan eiusque iustissime heredis Eican pro remedio animae suae parentumque suorum, quicquid proprietatis habuit in villa ac marca Thiatwardessun, ad ecclesiam dedit, episcopusque solita benignitatis suae gratia prefate domnae Tettae duas martherinas manicas cum pallio ornatas, unum lineum pannum et unum equum pro dono tribuit.
484Anonymus, Vita Meinwerci episcopi Patherbrunnensis, 1; 881
Tempore vero autumpnali Saxoniam ingressus Magetheburg devenit; ubi interventu Gisle imperatricis et karissimi sibi filii Heinrici regis ei ecclesiaeque commisse sibi VI mancipia, quorum haec sunt nomina: Thiethart presbyter, Liuza, Heregrim, Ethilier, Athalwart, Wicburg, cum omnibus eorum substantiis dono suae magnificentiae XII. kal.
485Anonymus, Vita Menelei abbatis Menatensis, 11; 9
Is igitur beatus Meneleus in utero matris sue spiritu Dei preventus et septimplici meritorum dono adhuc septennis numero annorum munitus, sub disciplina illa se totum constrinxit, qua dicitur: Beatus vir qui portaverit iugum a iuventute sua.
486Anonymus, Vita Nivardi episcopi Remensis, 160; 122
Quesivit indesinenter preciosissimam margaritam, que multis emitur gemmis vel opum gazis, et dono Dei omnipotentis dignis illam promeruit votis.
487Anonymus, Vita Nivardi episcopi Remensis, 160; 135
Denique toto desiderio cupiens in celestibus esse, cum maximo affectu cordis loquebatur: 'O domine Deus meus omnipotens, lumen verum et perhenne gaudium, eripe me de convalle lacrimarum et dono gratie tue ad tuum fac desiderabilem pervenire conspectum'.
488Anonymus, Vita patrum Iurensium Romani Lupicini Eugendi, 154; 87
Et hoc studebat omnimodis, ut unusquisque illi rei vel studio in monasterio deserviret, in quo eum dono sancti Spiritus pollere eminentius praespexisset.
489Anonymus, Vita Sigiramni abbatis Longoretensis, 607; 151
Unde etiam isdem frater a ceteris fratribus factus confusus, cur ei talis inlicita cogitacio de hoc Dei dono provenisset, et unde omni modo gratulabundus existere et omnipotenti Deo bonorum omnium largitori inmensas gratias debuerat referre, inde offensam Dei et fratrum meruerat, tristis et mestus ab omnibus illis effectus, a conspectu eorum recessit abiectus.
490Anonymus, Vita Vedastis episcopi Atrebatensis duplex, 406; 49
Cumque ita sibi denuntiatum fuisset, omnia vasa de industria signo crucis sacravit, ac omnipotentis Dei nomen invocato, cum fidei adminiculum, caelitum auxiliante dono, benedixit.
491Anonymus, Vita Willibrordi, 1; 3
Nec confluentes cessabat ad se turbas suavissima verbi Dei ammonitione cohortare, sed et illius gentis regi et optimatibus honorabilis effectus est, in tantum, ut ei aliquas terrarum possessiunculas illis promontoriis adiacentes ad aedificandam Deo ecclesiam dono perpetuo contulerunt; in qua pius pater modicam quidem, sed honestam Deo servientium adunavit congregationem, in qua et post multiplices sancti laboris agones a Deo coronatus corpore requiescit, et posteri eius usque hodie ex sanctitatis eius traditione possident.
492Anonymus, Vitae Audomari Bertini Winnoci, 2, p0; 2
Qui, duobus decim apostolis de turba tocius generis humani electis, alios quoque alterius ordinis sexaginta et duos, factis regionibus albis, ne multae operarii deessent messi, iubet omnipotens discipulos esse suos hosque in cenaculo Sion sancto spiramine repletos omniumque linguarum mirabili dono ditatos ad docendas baptizandasque omnigenas gentes ire precepit, dicens: Ite, docete omnes gentes, et reliqua.
493Anonymus, Vitae Caesarii episcopi Arelatensis libri duo, 5; 33
Concipiunt igitur animo generosae personae, quatinus tanta Dei gratia sanctus Caesarius refertus tantaque memoria dono Christi videretur esse fulcitus, ut saecularis scientiae disciplinis monasterialis in eo simplicitas poleretur.
494Anonymus, Vitae Corbiniani, 560, 13; 52
Virque sanctissimus quamvis coactus, tamen dono Dei et divinis largitoris munere consentiens, psalmistae non inmemor dicenti: Qui noluit benedictionem, prolongabitur ab eo, quamvis honorem fugiendo humilitas vituperasset, tantum patrem ne contradicendo contristaret vel divine voluntati resistere videbatur, coactus consensit.
495Anonymus, Vitae Corbiniani, 560, 594, 7; 57
Vir itaque sanctus, quamvis coactus, tamen dono Dei et divini muneris largitoris consentiens, psalmistae non inmemor, timens, ne tali fraudaretur honore, dicenti s, qui a noluit benedictionem, e longabitur ab eo, quamvis honorem fugiendo humilitatem continere voluisset, oboeditionem tamen maiorem iudicavit, ne patrem resistendo contristaret vel divine voluntati contraire videretur.
496Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p2, 11; 1
Sed nec illud duco tegi silentio, quod claruit eius dono.
497Anonymus, Vitae Ursmari et Erminonis, 453, 24; 44
Veraciter etenim conicere valemus, quod hic vir sanctus de illo pane vivebat, de quo veritas ait: Non in pane solo vivit homo, sed in omni verbo, quod procedit de ore Dei; quia, sicut superius praefati sumus, ita erat facunda locutio illius dono spiritali quasi fons fluens aut fluvius inundans.
498Anonymus Eboracensis, Tractatus Eboracenses, 1; 14
Et qui continentes sunt, continentiae suae donum a Deo consecuti sunt, sine cuius dono et gratia continentes esse non possunt.
499Anonymus Eboracensis, Tractatus Eboracenses, 6; 363
Consecrant enim et sanctificant, immo deificant, alia regem, alia pontificem, Alia quippe ideo regem consecrat et deificat, ut divine pietatis dono ditatus, plenusque gratia veritatis – summi regiminis solium gratiae supernae largitate gaudens suscipiat et populum christianum sibi commissum cum pace propitiationis feliciter regat.
500Anonymus Rapularius, Rapularius, p3; 617
Et iste beatitudines sunt 7 virtutes, que dominus Cristus in monte docuit, que, ut impleantur, suffragia postulant VII donorum, que per 7 peticiones in Pater noster impetrantur: prima paupertas spiritu dono timoris repletur – contra superbiam; 2 mansuetudo dono pietatis – contra invidiam; 3 luctus dono sciencie illustratur, ut sciat homo, quibus involutus est – et hoc contra iram, que sensum mentis turbat; 4 esuries dono fortitudinis fulcitur, ne in via deficiat – contra accidiam; 5 misericordia dono consilii regitur, ut sciat homo, cui vel quando miserandum sit – hec contra avariciam, que sibi omnia retinet; 6ta mundicia cordis dono intelligencie repletur – contra luxuriam, que hominem facit brutum, ut sit sicut equus et mulus, quibus non est intellectus; 7 paci respondet donum sapiencie; homo enim, nisi pacatus sit, totus in se et erga proximum non potest celestia contemplari, sed quando pax est inter animam et carnem, tunc spiritus erigit animam ad contemplacionem et sic subicit carnem spiritui, ut fiat pax – contra gulam, que tantum terrena sapit.