'egressus' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 5951 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0551A (auctor c.945–1004)
Quem Xistus subdiaconus regionis sextae videns monachum, egressus foras nunciavit ad clerum, dicens: Quia domnus Papa depositus est, et factus est monachus.
2Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0553D (auctor c.945–1004)
Contra quos Narses egressus, regem eorum interfecit, et omnem gentem subiugavit.
3Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0555B (auctor c.945–1004)
Cumque susceptus esset optime a sanctissimo Deusdedit Papa, egressus de Roma venit Neapolim, quae tenebatur a Ioanne Consino antarta.
4Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0565B (auctor c.945–1004)
Egressus igitur sanctissimus Sergius Pontifex obviam militibus ante fores basilicae, quae dicitur Domni Theodori Papae suavi responso eorum linivit corda, et Zachariam, qui sese sub lecto eius absconderat, de manibus eorum eripuit, quia eum cum iniuriis et contumeliis a Romana urbe expellere volebant.
5Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0567B (auctor c.945–1004)
Inde egressi per insulam Cheam devenerunt ad septimum milliarium regiae urbis, ubi obviam egressus est Tiberius Imperator filius Iustiniani Augusti, et Cyrus Patriarcha cum clero et populi multitudine, omnes laetantes et diem festum agentes.
6Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0569A (auctor c.945–1004)
Tunc fluvius Tiberis alveum suum egressus, ultra modum intumuit, ita ut in via Lata ad unam et semis staturam aqua eiusdem fluminis excrevisset, atque a porta B. Petri Apostoli usque ad pontem Milvium aquae se distenderent.
7Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0053A (auctor fl. 1150)
Verbum caro factum est et habitavit in nobis (Ioan. I) . Satis est pro materia gaudiorum quod coelestis Regis unicus Filius, hodierna die, de sinu Patris egressus, homo factus venit in hunc mundum quaerere et salvum facere quod perierat: et quod humanum genus de meritis suis apud Deum invenire non potuit, ille hoc in thesauro indeficienti misericordiae suae clementer invenit.
8Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0202C (auctor fl. 1150)
De hoc genimine vitis bibit Petrus, cum recordatus est verbi, quod dixerat Iesus, et egressus foras flevit amare (Matth. XXVI) . De hoc bibit et ille publicanus, qui percutiebat pectus suum dicens: Deus, propitius esto mihi peccatori (Luc. XVIII) . Tunde similiter et tu pectus tuum, funde lacrymam per diem et noctem, quia irritasti iram Dei et malum fecisti in conspectu eius.
9Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0288C (auctor fl. 1150)
Si enim ingressus in hanc vitam recte dicitur via miserabilis, dum ad labores et miserias huius mundi nascimur, et progressus in hac vita recte dicitur via difficilis, in qua Deo reconciliamur (arcta enim est via quae ducit ad vitam [Matth. VII] ), non incongrue via mirabilis dicitur egressus ab hac vita.
10Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0288D (auctor fl. 1150)
Mirabilis ideo, quia insolita et nova, et omni mortali homini in hac vita incomparata, quia demum egressus ille fit miris et invisibilibus modis.
11Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0924C (auctor fl. 964)
Deo autem dispensante, quidam peregrinus advenit, et pertransivit cellam eius, admirans quomodo nemo egressus esset in occursum eius.
12Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 19; 9 (auctor c.624-704)
Itaque duos lacus uictor egressus in tertio haeret.
13Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 13 (auctor c.624-704)
' Quis sermunculis ocius terminatis domum egressus inter exercitus multitudinem cum ceteris contubernalibus commeans idem homuncio in expeditionis comitatu emigrat, qui post multa et diuersa bellica pericula, inter quae misella plurimorum milia homunculorum constituta disperierant, ipse in eodem suo sedens dilecto equo ab omnibus infestis casibus iuxta supra memoratam talem exemptus commendationem christicolae Georgio deo condonante ad Diospolim prospere reuertitur illamque domum, in qua eiusdem sancti confessoris habebatur imago, secum deferens aurum in equi pretium sui gaudenter intrat sanctumque Georgium ac si praesentem adloquitur dicens: Sancte confessor.
14Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 16 (auctor c.624-704)
' Haec dicens supra discriptum auri pondus ante pedes sancti formulae confessoris deponit plus equum amans quam aurum et egressus foras ingeniculatione expleta tale iumentum supra sedens ad emigrandum instigat quidem, sed nullo modo moueri potuit.
15Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 19 (auctor c.624-704)
' Hoc dicto egressus iterum ascendens equum ad meandum incitat, qui quasi infixus in eodem stabat loco nec etiam unum poterat mouere pedem.
16Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 24 (auctor c.624-704)
I Hoc terminato sermone egressus domum eodem horae momento absolutum repperit ippum, quem secum deducens in domum sancto donatum adsignauit confessori in conspectu imaginis ipsius indeque laetabundus Christum magnificans discessit.
17Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0801C
Itaque duos lacus victor egressus, in tertio haeret.
18Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812C
Qui sermunculis ocius terminatis domum egressus, inter exercitus multitudinem cum caeteris contubernalibus commeans idem homuncio, in expeditionis comitatu emigrat, qui prius multa et diversa bellica pericula interque misella plurimorum millia homunculorum, quae constrata disperierant, ipse in eodem suo sedens dilecto equo ab omnibus infestis casibus iuxta supra memoratam talem exemptus commendationem, Christicolae Georgio, Deo condonante, ad Diospolim prospere revertitur, illamque domum in qua eiusdem sancti confessoris habebatur imago, secum deferens aurum in equi pretium sui, gaudenter intrat, sanctumque Georgium ac si praesentem alloquitur, dicens: Sancte confessor, Deo aeterno grates refero, qui me per tuae celsitudinis firmitudinem orationis sospitem reduxit.
19Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812C
Haec dicens, supra descriptum auri pondus ante pedes sancti formulae confessoris deponit, plus equum amans quam aurum: et egressus foras ingeniculatione expleta, tale iumentum supra sedens, ad emigrandum instigat quidem, sed nullo modo moveri potuit.
20Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812D
Hoc dicto egressus iterum ascendens equum, ad meandum incitat: qui quasi infixus in eodem stabat loco, nec etiam unum poterat movere pedem.
21Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0813B
Hoc terminato sermone, egressus domum, eodem horae momento absolutum reperit, ipsumque secum deducens in domum, sancto donatum assignavit confessori in conspectu imaginis ipsius; indeque laetabundus Christum magnificans discessit.
22Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0732C
» Et post modicum intervallum egressus oratorium, respiciens in coelum, inquit: « Nunc barbari in fugam vertuntur; » Aldanoque quamlibet infelici, tamen concessa est victoria.
23Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0740A
Nam idem frater vallum egressus monasterii bovem iugulare volens tribus firmis vicibus, et forti impulsione conatus, nec tamen poterat etiam eius transfigere pellem.
24Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0752C
» Cum hac Sancti honorabili voce anima ad corpus rediit, defunctusque apertis revixit oculis, cuius manum tenens apostolicus homo erexit, et in stationem stabiliens secum domum egressus deducit, et parentibus redivivum assignavit.
25Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0752D
» Et hoc coram Brudeo rege dicens domum egressus regiam, ad Nesam venit fluvium de quo videlicet fluvio lapidem attollens candidum ad comites: « Signate, ait, hunc candidum lapidem per quem Dominus in hoc gentili populo multas aegrotorum perficiet sanitates.
26Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0754C
Quo cognito, rex cum senatu valde pertimescens, domum egressus obviam cum veneratione beato pergit viro, pacificisque verbis blande admodum compellat, et ex ea in posterum die sanctum et venerabilem virum idem regnator suae omnibus vitae reliquis diebus valde magna honoravit, ut decuit, honorificentia.
27Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0756D
Et post precationem oratorium egressus ad fratres profatur occurrentes, inquiens: « Nunc propitius Dominus Iesus de muliere progenitus opportune miserae subveniens eam de angustiis liberavit, et prospere prolem peperit; nec hac morietur vice.
28Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0499B (auctor 1068-1081)
([51.] Cap. 48.) In eo portu confessor Domini egressus, insolita populos appellare coepit legatione.
29Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0567A (auctor 1068-1081)
([13.] Cap. 130.) Haroldus quidam, frater Olaph regis et martyris, vivente adhuc germano patriam egressus est.
30Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0629B (auctor 1068-1081)
Item egressus limitem Danorum idem pontus late brachia tendit, quae denuo contrahit e regione Gothorum, qui a latere Wilzos habent.
31Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, LXI; 1 (auctor -1081)
In eo portu confessor Domini egressus insolita populos appellare cepit legatione.
32Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XI; 5 (auctor -1081)
Item egressus limitem Danorum idem pontus late brachia tendit, quae denuo contrahit e regione Gothorum, qui a latere Wilzos habent.
33Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XIII; 1 (auctor -1081)
Haroldus quidam, frater Olaph regis et martyris, vivente adhuc germano patriam egressus Constantinopolim exul abiit.
34Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0501C (auctor c.1140–1212)
Itaque si fatua es, non consulo penitus ut quoquam discedas de domo tua; ne forte fatuus sit fatuae egressus.
35Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0588C (auctor c.1140–1212)
Appareat tibi sanctus David; et appareat ingrediens, et egrediens, et pergens ad imperium regis (I Reg. XVIII, 61) . Est ad secretum contemplationis ingressus; est nihilominus et ad publicum actionis egressus.
36Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0588D (auctor c.1140–1212)
Non ad quaedam, sed ad omnia hic eius egressus erat: ut nihil tibi excipiendum scias ex omnibus, quae tibi imponuntur.
37Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0704D (auctor c.1140–1212)
XCIX. Hoc modo disposito tabernaculo interius, egressus de eo vado exterius ad atria, et ad altare holocausti, quod foris ad introitum atriorum est; ubi Levitam quemdam, vaccam rufam cum cultro, in eo immolantem depingo.
38Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0773D (auctor c.1140–1212)
Quid putatis, fratres mei, iste eius ingressus significat, et egressus?
39Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0774D (auctor c.1140–1212)
Ingressus igitur Moysi in tabernaculum, introitum designat cuiuslibet viri perfecti in semetipsum, qui fit per contemplationem; et egressus exitum, ad operationem.
40Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0774D (auctor c.1140–1212)
CLXIX. Ut autem iste Moysi ingressus et egressus in pictura nostra videantur, duas eiusdem Moysi imagines depinximus: unam extra tabernaculum, ad introitum tentorii; alteram vero intra, a dextris altaris incensi.
41Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0827D (auctor c.1140–1212)
Respexit, inquit, Petrum Iesus, et egressus flevit amare (Luc. XXII, 61) . Amare flevit quod timide negavit.
42Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0803B (auctor c.1140–1212)
Ubi te quaeram, o margarita optima: ut te inveniens, omnibus, etiam quae habeo, divenditis abeam, et comparem te? (Matth. XIII, 44.) Ubi, quaeso, quaeram te? Ecce egressus sum per omnes corporis mei portas, et totum hunc mundum a summo coeli, usque ad ima terrae diligens explorator perscrutando circuivi et perambulavi; nec aliquid eorum, quod per eas egreditur, te esse inveni.
43Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0854C (auctor c.1140–1212)
Multum enim eos iste egressus et renovat et reficit; quia in eis et allevat [cod. Gem. alienat] fastidium et parit [id. parat] oblectamentum. Ratio.
44Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0861C (auctor c.1140–1212)
Sed si fatua es, non consulo ut quoquam discedas, ne forte fatuus sit fatue egressus.
45Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0866D (auctor c.1140–1212)
Quid ergo prodesset, si discipuli Lazarum mortuum, etiamsi de monumento fuisset egressus, absolverent?
46Adamus Scotus, Sermones, 198, 0135D (auctor c.1140–1212)
Qui egressus in agrum ad meditandum, inclinata iam die (Gen. XXIV, 63) , in fine videlicet temporum, exiens a Patre, et veniens in mundum, ut operaretur opera, et faceret voluntatem eius, qui misit illum (Ioan. IV, 34) , cuius lex meditatio eius fuit.
47Adamus Scotus, Sermones, 198, 0140B (auctor c.1140–1212)
Quia ex Aegypto vocavit Dominus filium suum (Matth. II, 15) et de Aegypto cum parentibus Iesus, ad terram Israel redibit, ut dolens nudus noster, qui nudus egressus est de utero matris suae, nudus revertatur illuc.
48Adamus Scotus, Sermones, 198, 0160B (auctor c.1140–1212)
Egredere, quaeso, ad nos de Samaria hac, ut iste tuus, de quo modo loquor, egressus de Samaria, indicet nobis, quid sit te egredi de Samaria.
49Adamus Scotus, Sermones, 198, 0161C (auctor c.1140–1212)
Quod tamen sibi praesumptuose rapuit, cuius verba iniquitas et dolus, qui ait: Similis ero Altissimo (Isa. XIV, 14) . Ipse, inquam, de occulta illa custodia egressus est, ut videri posset.
50Adamus Scotus, Sermones, 198, 0164A (auctor c.1140–1212)
Qui per creationem egressus, et per liberum arbitrium adultus, efficitur vir gnarus venandi, et homo agricola.
51Adamus Scotus, Sermones, 198, 0164B (auctor c.1140–1212)
Egressus est, sed illis quibus se iam revelavit.
52Adamus Scotus, Sermones, 198, 0168C (auctor c.1140–1212)
Et quae alia est iuxta sensum moralem, domus panis, quam refectio securae et benevolae mentis, quam et Salomon iugi convivio comparat? (Prov. XV, 15.) Ad quam tanquam ad Bethlehem venit Dominus, postquam de Samaria egressus est ad portam, quae ducit ad orientem, ut postquam menti nostrae, quod verum est, per intellectum, etiam quod bonum est, sapiat per affectum.
53Adamus Scotus, Sermones, 198, 0168D (auctor c.1140–1212)
Si enim ardenter diligimus, quod manifestum est in nobis per rationem nostram; quod Deus nobis manifestavit per ostensionem suam; quod de invisibilibus eius, ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur per inspectionem externam (Rom. I, 20) , quodammodo et ipse, postquam egressus est de Samaria, ad portam, quae respicit ad orientem venit, dum post veram eorum, quae ad ipsum pertinent, agnitionem, suavem erga seipsum, et in seipso mentis palato gustamus dilectionem.
54Adamus Scotus, Sermones, 198, 0181D (auctor c.1140–1212)
- 9. Egressus Domini de Samaria, id est occulta custodia ad nos.
55Adamus Scotus, Sermones, 198, 0185D (auctor c.1140–1212)
Sed, quando Verbum caro factum, id est Deus homo factus est, et habitavit in nobis (Ioan. I, 14) ; ac secundum quod Ieremias ait: In terra visus et cum hominibus conversatus est. (Baruch, III, 38) . Tunc nimirum de hac, de qua loquimur, Samaria egressus est.
56Adamus Scotus, Sermones, 198, 0186A (auctor c.1140–1212)
Quia, postquam frater et caro nostra factus est, dum in similitudinem hominis factus, et habitu inventus ut homo, de secreto paternae Samariae, ad publicum nostrae egressus est naturae; sicque foris inventus est in natura nostra, qui intus fuit in sua.
57Adamus Scotus, Sermones, 198, 0186B (auctor c.1140–1212)
I. De Samaria egressus Deus ubi primum apparuit?
58Adamus Scotus, Sermones, 198, 0186D (auctor c.1140–1212)
Ad hanc portam egressus Dominus de Samaria venit, quia ipsa in mente aperta per fidem, et in corpore clausa per castitatem; sine pollutione, eum munda concepit, et sine laesione integra generavit.
59Adamus Scotus, Sermones, 198, 0188A (auctor c.1140–1212)
Nam Bethlehem Ecclesia est vocata de gentibus, ut eius domus sit, qui ait: Ego sum panis vivus (Ioan. VI, 52) . Ad quam domum panis venit Dominus, postquam egressus est de Samaria, ad portam quae respicit ad Orientem.
60Adamus Scotus, Sermones, 198, 0188B (auctor c.1140–1212)
Quia egressus de Samaria venit ad portam quae respicit ad Orientem.
61Adamus Scotus, Sermones, 198, 0386A (auctor c.1140–1212)
mane visus es iter aggredit et ecce incumbente iam vespera, vix ostium egressus es.
62Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0027 (auctor -875)
[1657] Secunda saeculi aetate, prima huius diei, quae est vicesima septima mensis secundi, egressus est Noe de arca, in qua pauci, id est octo animae, salvae factae sunt per aquam.
63Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0034D (auctor -875)
Ut scriptura autem testatur Exodi, habitatio filiorum Israel qui manserunt in Aegypto fuit quadringentorum triginta annorum: quibus expletis, eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Aegypti, quorum tamen summam annorum, chronographi a septuagesimo anno et quinto nativitatis Abraham, quando terram repromissionis intravit, computant, sequentes editionem Septuaginta interpretum, quae dicit: Habitatio autem filiorum Israel, qua habitaverunt in Aegypto et in terra Chanaan, ipsi et patres eorum, anni trecenti triginta.
64Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0094D (auctor -875)
Qui cum ex omnibus provinciis collecti, nova templi fundamenta iacerent, subito nocte oborto, terraemotu saxa ab imo fundamentorum excussa, longe lateque sparsa sunt; igneus quoque globus ab interiore aede templi egressus, plurimos eorum suo prostravit incendio.
64Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0094D (auctor -875)
Iovianus lapsu Constantii praedecessoris admonitus, honorificis et officiosissimis litteris Athanasium requirit, ab ipso formam fidei ecclesiarumque disponendarum suscepit modum; sed huius pia laetaque principia mors immatura corripuit.
64Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0094D (auctor -875)
Photinus quoque et Eunomius eo tempore haeretici agnoscuntur.
65Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0098D (auctor -875)
Sed littore egressus occursu Marini comitis territus, arrepta navi solus Carthaginem rediit, ibique continuo militari manu interfectus est.
66Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0100C (auctor -875)
Sic tertio die quam ingressus fuerat depraedata urbe egressus est.
66Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0100C (auctor -875)
Huius etiam tempore diabolus in specie Moysi Iudaeis in Creta apparens, dum eos per mare pede sicco ad terram repromissionis promittit perducere, plurimis necatis, reliqui qui salvati sunt confestim ad Christi gratiam convertuntur.
67Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0118A (auctor -875)
Chaldeoldus episcopus Viennensem Ecclesiam rexit usque ad tempora Theodorici regis.
67Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0118A (auctor -875)
Ebroinus itaque magnae impietatis homo, claricaturam abiiciens, a Luxovio coenobio egressus, seductus sine dubio ab spiritu mendacii, qui dixerat ei quod duodeviginti annis viveret, in Franciam revertitur.
67Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0118A (auctor -875)
Cui succedit alter Ioannes, qui miro opere oratorium sanctae Dei genitricis Mariae in Ecclesia beati Petri construxit.
68Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0120B (auctor -875)
Franci Vuaratonem pro Ebroino, maiorem domus faciunt: qui pacem cum Pippino componit.
68Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0120B (auctor -875)
Leutbrandus rex Longobardorum, donationem Alpium patrimonii Cottiarum, quam Erithbertus rex fecerat, sed ille repetierat, admonitione venerabilis papae Gregorii confirmavit.
68Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0120B (auctor -875)
Tiberis fluvius alveum suum egressus ita excrevit, ut ad unam et semis staturam in via publica extumesceret, multaque excidia Romanae civitatis faceret.
68Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0120B (auctor -875)
Qui inde regressi, Bulgarorum gentem quae est super Danubium, bello aggrediuntur: et ab hac quoque victi refugiunt ac naves suas repetunt.
69Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0124C (auctor -875)
Ob quam causam Pippinus rex egressus, pervenit usque ad locum qui vocatur Todoat.
70Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Habebat autem iam Sclavos, quorum vocabula sunt Swrbi, necnon et Abotriti: horum princeps erat Wtizam.
70Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Corsica insula a Sarracenis vastata.
70Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Lotharius itaque post humationem gloriosi patris, sequenti anno ab Italia egressus, tum imperium arripere molitur.
71Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0235C (auctor -875)
Cumque a tribunalibus fuisset egressus, a beato Theotecno, eiusdem urbis episcopo, plurimum in fide confortatus, repetens continuo tribunal iudicis, confidentissime respondit: Obedire oportet Deo magis quam hominibus (Act. V) . Illico martyrii coronam capitis abscissione suscepit.
72Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0215A (auctor -875)
Dumque beatus Felix egressus sacerdotem et episcopum suum requireret, invenit illum solo prostratum, clausis oculis, strictisque dentibus vix spirantem.
73Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0370B (auctor -875)
Verum ipse propter coelorum regna, domum, parentes, sororem, cognatos, Roma egressus, dereliquit, et Hierosolymam militaturus Deo pergens, primo ad Gregorium Nazianzenum, tunc Constantinopolitanae urbis episcopum, supplex docilisque discipulus accessit, ut sanctarum Scripturarum studiis erudiretur.
74Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0908C (auctor 814-878)
Nam cum diu, sicut iam dictum est, beatae memoriae Mummolus super hac re cogitaret consiliumque utile quaereret, intempesta nocte consueta orationis furta requirens, stratis relictis sicut consueverat dormitorium egressus, sub nudo coelo coepit inter alia precari, ut divina pietas ei salubre consilium suggereret, quonam in loco sanctissima membra locaret.
75Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0944A (auctor 814-878)
Accidit autem ea tempestate, ut mulier quaedam ex Matriniacensi egressa praedio infantulum minusculae aetatis secum deduceret, quo cum aliis suae aetatis luderet infantulis, ipsa longius cum plurimis viris ac mulieribus prospectante: cum subito lupus a silva egressus filium mulieris illius rapuit, ac sustollens non silvam repetiit, sed per camporum spatia exportare coepit.
76Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1264B
Egressus a summo sublimitatis proprio solio, et a pacatissimae quietis suae fundamine, nec corpori parcit, nec aestibus, nec algoribus, nec denique ullis eventibus cedit; sed omnia incommoda, omnia discrimina pro Christi nomine tolerans, nihil est quod pro Christianorum ereptione recuset arripere, nihil est quod pro fidelium quiete ac pace declinet assumere.
77Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1291C
Non autem ignorare vos credo, qualiter desiderabilissimus et spiritalis filius meus Ludovicus, piissimus et a Deo protectus imperator, non ut quidam adversus sanctae religionis filios, non contra fidei Christianae domesticos, sed adversus filios Belial, adversus Christi inimicos, praecipue pro nostra securitate, proque multorum liberatione fidelium, qui finetenus apud Samnium, et circumquaque regiones, iam iamque periclitabantur, ita ut etiam fines nostros infestatio propemodum Sarracenorum invaderet, egressus a summo sublimitatis propriae solio, et a pacatissimae requiei suae fundamine, non corpori parcat, non aestibus, non algoribus, non denique ullis eventibus cedat: sed omnia incommoda, omnia discrimina pro Christi nomine tolerans, nihil est quod pro Christianorum ereptione recuset arripere, nihil est quod pro fidelium quiete ac pace declinet assumere.
78Adso Dervensis, De miraculis S. Waldeberti, 137, 0689D (auctor c.910-c.992)
Quibus in omni sanctitate, sapientia, doctrina et religione optime institutis, ita ut longe lateque per urbes vel monasteria ex disciplinae beati patris Columbani discipulis pastores eligerentur et rectores, instigante diabolo ab impiissima Brunechilde regina expulsus, egressus a Luxovio Italiam petiit, Bobiense monasterium magnifice condidit, in quo tandem multis miraculorum signis clarus beato fine quievit.
79Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0650D (auctor c.910-c.992)
Qui scilicet vir in omnibus Deo acceptissimus, licet egressus de terra sua his Franciae nostrae se intulerit partibus, tamen sicut ex his potest lector cognoscere, praedictus praesul in has oras beato viro adventus causa fuit, quia videlicet ab ipsius nobilissimis parentibus, regium comitatum secutus, ut traditur, officiosa liberalitate fuerit Lemovicis susceptus, atque apud eos familiaritatis gratia per aliquod tempus diversatus.
80Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0681B (auctor c.910-c.992)
Abinde namque egressus, Dei munere praecurrente, vastam saltus Dervensis solitudinem petere contendit: quo in loco qua venerat intentionis non immemor, aptum aedificandi coenobii statum invigilando sollicite scrutabatur.
81Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0686A (auctor c.910-c.992)
Egressus igitur Daguinus, ex praecepto beati viri Romam petiit, unde postea non est reversus.
82Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0623B (auctor c.910-c.992)
Imperium itaque magistri eminentis exsecutus [al. exsequitur] perfecte discipulus, armatus edicto, instructus eloquio, obediens in praeceptis, fidus in promissionibus, Roma egressus, per longissimos iam dicti itineris anfractus a beato Petro corporali, non mentis intuitu separatus, longinquae peregrinationi pro Christi regno se ultro subiiciens, Leuchorum urbis se civibus intulit, in omnia suppliciorum perferenda praeparatus genera.
83Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0699A (auctor 1110–1167)
Ingressus aliquando adhuc puer cellam infirmorum, correptus est a sancto Patre et praedecessore meo, quod tam cito puer se quieti inertiaeque dedisset; sic erubuit, ut mox egressus tam ferventer corporalibus se subderet exercitiis, ut multis annis, nec cum gravi aegritudine urgeretur, aliquid sibi de consueto rigore laxaverit.
84Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0719D (auctor 1110–1167)
Egressus itaque Satan a facie Domini immisit ei inimicos pessimos, Dacos scilicet et Frisones, a fide Christi alienos; qui cum multa classe venientes in Angliam, maximam regni portionem rapinis, incendiisque consumunt.
85Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0393C (auctor 1110–1167)
Diem Domini diem appellat iudicii, in quo Dominus in potentia et maiestate apparens reddet unicuique iuxta opera sua (Matth. XVI) . Hic sane dies unicuique tunc incipit, quando egressus de corpore, vel futurae beatitudinis primitias recipit in requie, vel initia damnationis in anima quam est recepturus et in corpore.
86Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0393D (auctor 1110–1167)
Nudus egressus sum de utero matris meae; nudus revertar illuc (Iob, I) , ait quidam sanctus.
87Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0447C (auctor 1110–1167)
De radice enim colubri, id est ex suggestione diaboli egressus est regulus, superbia, odium, indignatio Romanorum, quorum tunc imperator pessimus Nero, regulo venenoso non immerito comparatur; cuius semen, id est voluntas, quam ex colubri afflatu concepit, Vespasianum misit in Iudaeam, qui cum filio suo Tito omnem potentiam, et superbiam, et gloriam Iudaeorum absorbuit.
88Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0455B (auctor 1110–1167)
Sanctus Loth, ut bene nostis, fratres Charissimi, egressus de Sodomis, cum eius uxor retro respiciens in salis esset mutata figmentum, cum duabus solis filiabus ascendit in montem, et post incolatum urbis immundae novus speluncae factus est habitator.
89Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0460D (auctor 1110–1167)
Et cum ei non pro voto cessisset, cum summo matris dolore egressus ab utero, cupiditatis et ambitionis suae pilis, summum cernentibus horrorem incussit.
90Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0242B (auctor 1110–1167)
Ille ergo perfecte egressus est de Aegypto, qui istas tres dietas perfecit; qui primo sicut semel exterius reliquit divitias mundi, ita quotidie et iugiter ab animo suo illas abiicit, et semper animum suum liberum ab omni cupiditate et ambitione ostendit Domino, dicens cum B. Petro: Ecce nos reliquimus omnia (Matth. XIX) .
91Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0252B (auctor 1110–1167)
Hodie enim ascendit super quamdam levem, nubem, et egressus est Aegyptum.
92Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0257D (auctor 1110–1167)
Sed quamvis Iacob egressus sit de Mesopotamia Syriae, licet ascenderit ad Bethel, tamen habet in comitatu suo uxorem, quae furata est idola Laban (Gen. XXXI) .
93Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0540C (auctor 1110–1167)
Recessisti, mi dulcis frater, scienter nescius, et sapienter indoctus; qui instar primi illius patriarchae egressus de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui (Gen. XII) , ibas qua ignorabas, veniebas quo nesciebas.
94Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0561A (auctor 1110–1167)
Et tamen filii Israel, qui in Aegypto quidem crebrius divinorum miraculorum gloria excitati, ac mystici illius agni sacris sunt carnibus pasti, post maris Rubri transitum non statim angelici pabuli meruere solatium, imo primo ad aquas Mara adducti, ibique tentati sunt, ac inde per duodecim fontes ad secretioris eremi abdita pervenientes, coelesti pane mirabiliter saginantur (Exod. XV) . Et tu ergo egressus de Aegypto, si intumescentes huius saeculi fluctus sicco vestigio pertransisti, ducendus es primo ad aquas Mara, id est amaras, ut te corporalium laborum amaritudo deterreat, experiarisque illud Evangelicum, quia arcta est via, quae ducit ad vitam (Matth. VII) . Ibique tentaberis a Domino; si forte ad illorum merearis transire consortium, quibus dicit: Vos estis qui permansistis mecum in tentationibus meis (Luc. XXII) . Inde ad duodecim fontes, ad apostolicae videlicet fluenta doctrinae gradu excellentiore transibis, ut assidua Scripturarum meditatione assuefactus, quodammodo extra mundum efficiaris, et e divinis eloquiis, quae sunt nimirum argentum igne examinatum, mutuatis tibi pennis columbae deargentatis, quasi turtur castissimus ad eremum pervoles spiritualem, ubi si quid tibi stillicidii spiritualis pietas Conditoris effuderit, scito non tui esse arbitrii, quando colligas, aut quantum colligas, aut quandiu quod collegeris serves.
95Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0561A (auctor 1110–1167)
Nam si Sabbato egressus aliquid coelestis edulii colligere tentaveris, ne inveniri quidem poterit.
96Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0753A (auctor 1110–1167)
A me enim egressus est sermo, quem sibi quondam patronum elegit, me comitem, gratiae largitorem.
97Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0756B (auctor 1110–1167)
Egressus autem e navicula piscatore cernente ecclesiam ingreditur; et ecce subito lux coelestis emicuit, miroque splendore collustrans omnia, noctem convertit in diem.
98Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0746A
Egressus autem Ismael filius Nathaniae in occursum eorum de Maspha, incedens et plorans ibat.
99Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1172A
Quarum nulla cum parentibus, aut quibuslibet hospitibus aut manducabat, aut nisi permissa loquebatur; nullus cuiquam, quod plerisque sanctimonialibus mos est, extra monasterium aut ad parentes, aut possessiones subiectas egressus; extra communem refectionis domum vel horam nulla cuiquam manducandi licentia, nisi aliquam infirmitas coegisset; uno omnes constitutae in loco simul cibum capiebant, simul quiescebant, simul ad canonicos cursus orandi hora conveniebant, simul egredientes, quod operandum erat operabantur.
100Agnellus Ravennatensis, Ad Armenium epistola, 68, 0383C
Vox ergo egressa, sermonem promit, et sermo egressus, efficaciam gignit.
101Agnellus Ravennatensis, Ad Armenium epistola, 68, 0384D
Si ergo inter sensus, per meum os egressus, in tuam mentem ingressus, meam non deserit animam; quanto magis ex Patre Deo egressus Sermo, Patris pectus deserere non potuit; nam ipse Filius dicit: Ego ex corde Patris prodii (Eccli. XXIV, 25): Et Pater dicit: Eructavit cor meum verbum bonum (Psal. XLIV, 2) : Item obiiciunt aliunde: Alibi ivit, id est, de coelo ad terram vere venit: quomodo potuit fieri, ut de sinu Patris non recederet? Ad hoc dicitur (Gen. II, 10) : Considera quatuor flumina de uno sinu paradisi egredi.
102Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0533C (auctor c.805–c.846)
Igitur egressus extra civitatem magnis laudibus ante illum praeibant, ornatasque cunctis plateis, diversisque floribus civitas decorata, fit postmodum ingens alacritas, et maiores, nec non pusilli, et mediocres immensa laetitia, quia quod rex suis oculis magnae civitati cumspexit, de coelo illius furia mitigata, illaesam Ravennam post tergum reliquit.
103Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0567D (auctor c.805–c.846)
Ex quo lumen recepi, et de vulva matris meae egressus sum, nunquam tanta flagella passus sum, nunquam sic coarctatus, quomodo externo a vobis fui die.
104Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0598C (auctor c.805–c.846)
Sic et Hebraeorum populus, quando egressus est de Aegypto postes sanguine agni linivit, ut a percutiente angelo non esset interemptus, et ubi non erat cruor sanguinis agni, percussa est domus, quia Dominus transiens per medium Aegyptum divisit electos a reprobis.
105Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0621C (auctor c.805–c.846)
Tertio vero anno Iustini Minoris imperatoris Narsis patricius de Ravenna evocitatus, egressus est cum divitiis omnibus Italiae, et fuit rector XVI annis, et vicit duos reges Gothorum, et duces Francorum iugulavit gladio.
106Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0635A (auctor c.805–c.846)
Hic venit Romam, et susceptus est a sanctissimo Deusdedit papa optime [alii optimo] qui egressus de Roma venit Neapolim, quae tenebatur a Ioanne Composino [seu Consino] intarta [Forte arctata]; qui Eleutherius patricius pugnando ingressus est Neapolim, et interfecit tyrannum, reversusque est Ravennam, et data roga militibus, pax facta est in tota Italia.
107Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0640A (auctor c.805–c.846)
Die vero quadam dum balneum parari iussisset, et vir qui maritum occiderat lavacrum ingrederetur, postquam egressus de balneo, in ipso fervore corporis, quo calor obsederat, attulit Rosmunda calicem potione plenum, quasi ad regis opus; erat enim veneno mixta.
108Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0659A (auctor c.805–c.846)
Qui egressus de Ravenna Romam volens ire, a militibus in castro Luceolis gladio peremptus est; cuius caput conditum saeco Constantinopolim imperatori delatum est.
109Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0697A (auctor c.805–c.846)
Alia autem die lustrata Caesarea egressus est, et a Vandalaria porta, quae est vicina portae Caesareae, relicto Laurenti palatio, Theodoricanum ingressus est, iubetque se exarcho praesentari.
110Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0702C (auctor c.805–c.846)
Qui egressus ex urbe attigit ratem, iussitque ventis vela dari, consedit transtrum, sulcabatque undas salsas carina.
111Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0708B (auctor c.805–c.846)
Egressus vero illius ex moenibus urbis, dum a ratibus longius modicum esset, expectabant eum dromidas, ut acciperent aliquid ab eo, initoque inter se pessimo consilio, dixerunt: Dicunt quod iste vates Ravennianus vir eleemosynarius sit, et ad tribuendum largas manus habeat; probemus si veritas est in eo.
112Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0726A (auctor c.805–c.846)
Eo namque tempore Zacharias papa Romanus egressus de Roma, oras attigit Franciae postulans tutamina, atque praesidia ad expellendos Langobardos a Romanorum finibus, quia Aistulphus rex Italiam duriter opprimebat.
113Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0727D (auctor c.805–c.846)
His auditis praesul, quasi de laqueo ereptus, et egressus, ait: Non parva tibi statuo dare munera, nisi quod audis, facio.
114Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0729A (auctor c.805–c.846)
Abstulit reliquias quas non potuerunt sic citius occultare, ex auro [plenas] balantias novem, vascula argentea plurima, et coclearia argentea tractoria, quaternaria una, et diversas alias aureas, et argenteas species, et sic in Franciam perrexit una [unam vero cum cloaribus Romam transmisit. Tunc cognitum Ravennensibus civibus, postquam papa egressus est, depopulationem ecclesiae, voluerunt prosequi plaustrum, quod argentum vegebat [vehebat], sed timidi, vehiculatores in Ariminum delati sunt, et Ravennenses ad suam reversi sunt civitatem.
115Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0743A (auctor c.805–c.846)
Post X vero dies de sua egressus sede ibat, ut properaret Romam, et veniens non longe a Ravenna quasi milliarios XV ad Novas, ubi olim fuit civitas nunc dirupta, infra ecclesiam B. Stephani per dies XV ibi commoratus est.
116Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0743B (auctor c.805–c.846)
Et misit legatum suum Romam, qui diceret quia egressus de civitate venire voluit, et infirmavit.
117Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0743C (auctor c.805–c.846)
Et celebravit Romanus antistes missas in ecclesia Ursiana, et ostendit sandalia [sandalias] Salvatoris, quas omnis populus vidit. Et laetus cum [de] civitate egressus, ad propriam reversus est sedem.
118Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0745 (auctor c.805–c.846)
Ab Gregorio IV Romae [papa Romano] consecratus fuit; sed postquam sacramentum a corpore beati Petri praebuit, egressus Roma, statim contrarius ordinatori suo exstitit.
119Agobardus Lugdunensis, Contra obiectiones Fredigisi abbatis, 104, 0171A (auctor 769-840)
Habacuc dicit: Egressus es in salute populi tui, in salute cum Christo tuo.
120Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Bartholomeum de quorumdam inclusione signorum, 104, 0181D (auctor 769-840)
Si vero in his, utrum solo Dei nutu, an ministerio angelorum bonorum seu malorum, gesta sint, dubitatur; nescimus utrum ita dubitari possit de Nadab et Abiu, de quibus scriptum est quod egressus ignis a Domino interfecit eos.
121Agobardus Lugdunensis, Epistola ad Bartholomeum de quorumdam inclusione signorum, 104, 0183B (auctor 769-840)
IX. Quod autem etiam impii et fideles malignis interdum tradantur spiritibus ad percutiendum, historia beati Iob luce clarius manifestat: ubi et expeditio Satanae et Dei permissio aperte describitur, et ad extremum, post damna rerum, post funera filiorum, cum os illius et carnem Dei manu tangi expostulasset, et Dominus permitteret, dicens: Ecce in manu tua est: verumtamen animam illius serva, dictum de eo est: Egressus igitur Satan a facie Domini, percussit Iob ulcere pessimo a planta pedis usque ad verticem eius (Iob II, 7). Infirmitates quoque et languores, quibus pii vel impii multo tempore affliguntur, per malos angelos inrogari Dominus ostendit in Evangelio: qui cum de muliere, quam spiritum infirmitatis habentem ipse sanaverat, Archisynagogo calumnianti responderet, adiecit post aliqua: Hanc autem filiam Abrahae, quam alligavit Satanas ecce octodecim annis, non oportuit solvi a vinculo isto die sabbati?
122Agobardus Lugdunensis, Liber de correctione antiphonarii, 104, 0331D (auctor 769-840)
VI. Illud etiam responsorium, quod in eisdem vigiliis cantabatur, quanta fidei severitate reiiciendam est, in quo ait vanus ille praesumptor: De illa occulta habitatione sua egressus est Filius Dei, descendit visitare et consolare omnes qui eum de toto corde desiderabant.
123Aimericus Antiochenus Terricus Templariorum, Epistolae Aimerici patriarcha Antiochenae, 201, 1406A
Obsessis autem ad nos iugiter clamantibus, qui circiter septem millia erant inter bellatores, mulieres et infantes, nec cessantibus diu noctuque, ut misereremur eorum, die etiam designato ultra quem tenere non possent, contractis undique viribus, princeps noster die Sancti Laurentii egressus, Antiochiam usque ad castellum, salvis omnibus qui cum eo erant, perrexit.
124Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0643C (auctor 950-1008)
Tertio quoque egressus, aspicit canum figuras minorumque animalium se invicem lacerantium.
125Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0702A (auctor 950-1008)
In crastinum egressus urbem, redeuntibus in gratiam Neustrasiis, qui ad Sigebertum ab eo desciverant, corpus fratris in villa, cui Lambrus nomen est, sepeliri mandavit.
126Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0706C (auctor 950-1008)
Nam a Guntranno duce, de quo sequens sermo plura narrabit, per legatos sollicitatus, a monasterio egressus et a Gaileno suo familiari veste laicali indutus, ad ecclesiam Sancti Martini Turonis ut confugeret, est impulsus.
127Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0722B (auctor 950-1008)
A qua despectus, dum oratorium fuisset egressus et quaedam mercimonia emere vellet, ut muneribus sibi reginam conciliaret, ab eius pueris circumvallatur.
128Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0747B (auctor 950-1008)
Quos dum loco cedentes incaute insectatur, egressus domum a lateribus circumvenitur confixusque telis concidit exanimis.
129Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0758D (auctor 950-1008)
Opportune rex exercitationis gratia tentorio egressus, rumore ferente, comperit quosdam Protadium velle perimere, et proripere sese volens, ut eos ab iniuriis memorati removeret viri, a suis prohibitus, ac vi detentus, mittit quemdam Uncelenum nomine, qui principibus factionis iussionis suae auctoritate tales interdiceret ausus.
130Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0787D (auctor 950-1008)
Cumque Dagobertus ad curanda iuxta morem epulis regalibus corpora se contulisset, Iudicahil palatio egressus ad domum Dadonis referendarii, qui et Audoenus dictus est, eo quod religiosae vitae testimonium haberet, perrexit ibique pransus est.
131Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0794A (auctor 950-1008)
Quod ubi Flaucatus animadvertit, palatio egressus eum interficere voluit.
132Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0795B (auctor 950-1008)
Postero die Flaucatus Augustoduno egressus Cabillonis venit, sequentique.
133Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0390A (auctor 950-1008)
Egressus pueritiae tempora, frequenti meditatione adolescentiae satagebat reprimere vitia, sciens scriptum: quia « frequens meditatio carnis est afflictio. (Eccle. XII, 12) Quam idcirco iugi litterarum exercitio domare curabat ut spiritui eam servire cogeret.
134Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0410B (auctor 950-1008)
Secunda igitur feria, qua sancti confessoris Bricii agebatur festivitas, monachum, qui hos esse dicebatur machinatus dolos, sanctus pater noster Abbo increpare coepit, quod, sine eius licentia de monasterio egressus, foras manducare praesumpsisset.
135Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1054A (auctor fl. 800)
Presbyter vero inde cum per eamdem viam qua sancti martyris corpus translatum venerat, plaustrum musto onustum minaret, antequam domum pervenisset, ducilis a fundo karralis egressus in terram, nemine considerante, prosiliit: attamen mustus haud minus quam si obturatum esset foramen, nec una fluerat gutta, stetit, perventumque ad receptaculum plaustrum cum fuisset, presbyter accedens, et tonnam hinc inde si quiddam fecisset circumspiciens, animadvertit aperto foramine ducilem abesse, aestimans pavensque nihil in ea musti remansisse, famulos vehementi furore commotus arguere coepit, et quare hoc minime providerint acriter ut tristis invehere: dumque amaro nimis animo sic loquitur, unus retro recurrens ducilem a terra non longe iacentem recepit, atque ad patentem qui erat in tonna pertusum applicuit.
136Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0478A (auctor 1152-1167)
14. Iam vero adveniente die reddendi voti et complendi desiderii, egressus est de domo paterna Bernardus pater fratrum suorum, cum fratribus suis, filiis suis spiritualibus, quos verbo vitae Christo genuerat.
137Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0481A (auctor 1152-1167)
19. Contigit aliquando peractis vigiliis, ut egressus foras, et loca vicina circuiens, oraret ad Dominum, quatenus acceptum haberet obsequium suum et fratrum suorum.
138Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0484C (auctor 1152-1167)
Evigilans autem, et easdem voces plenius audiens, cellam quoque in qua iacebat egressus, prosecutus est abeuntes.
139Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0507B (auctor 1152-1167)
Egressus itaque frater quidam ex his qui cum Abbate erant, uni ex militibus occurrit, et quid accidisset, interrogabat.
140Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0569B (auctor 1128-1203)
Sed iuvenis nec mente iacet, nec frangitur hoste, Nec terrore pavet, nec vulnere laesus oberrat; Sed cornu famosa suae praeconia laudis Intonat, ad tempus famae subdicit, et hostem Hoc mucrone ferit, vires in vulnere multo Monstrat, et egressus cerebro reseratur in ictu.
141Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0570A (auctor 1128-1203)
Loricae fragiles mordens rubigo catenas Dissuit, et iuvenis addit divortia squamis, Pigritat affixus vaginae mucro, nec extra De facili prodit, longo torpore quiescens: Quem Senium nudare parat, sed degener ensis Respuit egressus istos, dextraeque monenti Denegat obsequium, malens torpore quietis Uti, quam varios belli sentire tumultus.
142Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0358A (auctor 1128-1203)
Et egressus foras, flevit amare (Matth. XXVI) . Ecce quomodo corde compunctus et mali praeteriti recordatus, currit ad lacrymas.
143Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0415A (auctor 1128-1203)
Ait enim Ieremias: Hic est Deus noster, et non aestimabitur alius ante eum: hic adinvenit omnem viam disciplinae, et dedit illam Iacob puero suo, et Israel dilecto suo; in terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III) . Item Michaeas ait: Et tu Bethlehem Ephratha, nequaquam minima est in millibus Iudae; ex te enim egredietur dux qui regat populum meum Israel, et egressus eius ab initio a diebus aeternitatis (Mich. V) . De eodem ait Amos: Praeparare, Israel, in occursum Domini Dei tui (Amos IV) . Et alibi de eodem Isaias ait: Et vocabitur nomen eius, admirabilis, consiliarius, Deus, fortis, pater futuri saeculi, princeps pacis (Isai. IX) . Et alibi: Propter scelus quidem populi mei percussi eum (ibid.); non propter suum, ac si dicat Pater: Permisi quidem Christum pati, non propter peccatum suum, sed propter populi dilectum, quia ut Isaias testatur: Ipse peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore eius (ibid.; I Petr. II) . Si ergo verum est quod B. Iob testatur: Non est homo qui non peccet, nec infans cuius est vita unius diei super terram.
144Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0417A (auctor 1128-1203)
Dominus ergo Deus Israel ingressus est per portam illam, ad nos egressus exiit, quia Deus homo factus in utero Virginis ex carne Virginis (non aliter ab originali peccato foret immunis) sicut in Psalmo dicitur: Tanquam sponsus procedens de thalamo suo (Psal. XVIII) , ad nos homo exiit, atque Ieremia testante: In terris visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch. III) . Porta haec erit clausa, quia viro clausa erit, nec vir transibit per eam; clausa principi servabitur, ut per eam ingrediatur, quia Dominus Deus Israel ingressus est per eam: neque enim ante conceptionem et partum mater eius viro cognita fuit, quoniam clausa porta erit, et vir non transibit per eam: neque post conceptionem et partum Christi, mater eius viro cognita fuit, quoniam clausa erit, et clausa servabitur principi, quoniam et totum hoc Dominicae incarnationis mysterium sola virtute divina, sine humano contagio peractum est.
145Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0118A (auctor 1128-1203)
Considera quod nudus egressus es de utero matris tuae, et nudus illuc reverteris (Iob I) . Disce domum matris paupertati aperire, voluptates sub iugo rationis tenere, fructus terrenorum bonorum superficialis est, et rutilitas levium metallorum in superficie eminet; illa opulentissima sunt, quorum in profundo latet vena, assidue plenius responsura fodienti.
146Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0156C (auctor 1128-1203)
Hanc parit virtutum conventus, vitiorum egressus.
147Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0182B (auctor 1128-1203)
Recipiamus igitur in peregrino, illum qui pro nobis in terra peregrinatus est de coelo; qui pro nobis egressus de patria, mendicus exstitit in via.
148Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0687D (auctor 1128-1203)
Notat aeternitatem; unde idem Michaeas: Egressus eius ab initio a diebus aeternitatis.
149Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0779A (auctor 1128-1203)
Notat etiam aeternum egressum Filii a Patre, unde in Psalmo: A summo coelo egressio eius, et alibi in Michaea propheta: Egressus eius sicut a principio a diebus aeternitatis.
150Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0864D (auctor 1128-1203)
Dicitur mortuus proprii esse egressus, unde in Evangelio: Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, id est per putredinem esse desierit.
151Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0984C (auctor 1128-1203)
Dicuntur augmenta cassae spei sive fiduciae, vel fomenta desperationis miserae, unde ex persona humani generis vel cuiuslibet poenitentis Iob ait: Quare non in vulva mortuus sum, egressus ex utero non statim perii?
152Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0819B (auctor 1128-1203)
Dicitur aeternitas, unde Michaeas propheta: Et egressus eius ab initio a diebus aeternitatis.
153Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0824A (auctor 1128-1203)
Iudicia etiam dicuntur ultiones, ut tangit Hieronymus ad Fabiolam de quadraginta duabus mansionibus, ubi, in prima mansione circa finem, inquit, Porro quod sequitur « in diis eorum fecit iudicia, » sive ut Septuaginta transtulerunt, ultiones, illud Hebraei autumant quod nocte qua egressus est populus, omnia in Aegypto destructa sint templa sine motuterrae, sine tactu fulminum.
154Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0727B (auctor 1128-1203)
: Egressus est Abel cum Cain fratre suo in campum.
155Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0233A (auctor 1128-1203)
Egressus est etiam secundum humanam naturam, ut splendor in uterum Virginis, quia sicut splendor a sole procedens vitream fenestram intrat, illuminat, nec aliquo modo frangit vel violat; sic splendor coelestis solis intravit in uterum Virginis, et eam Spiritus sancti gratia illuminavit, nec sigillum virginitatis aliquo modo fregit, vel violavit.
156Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0247A (auctor 1128-1203)
etc. (Cant. III.) De hac virga, flos est egressus, id est natus Christus; flos fructum facit, odorem reddit, campo pulchritudinem dat.
157Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 26; 11 (auctor 1128-1203)
Egressus itaque petiuit exercitum et exuta specie Gorlois in Vterpendragon rediit.
158Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 3; 2 (auctor 1128-1203)
Probat argumento ab effectu bellicosum fore, quod proprios fines egressus nec patrio regno contentus ferocissimas gentes et longe posita regna bellis grauissimis expetere ac lacessere non uerebitur.
159Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0424C (auctor 1095-1125)
Sed lacus quidam mirae latitudinis et longitudinis, in modum maris altus, aptus remis et navigio, in quodam latere murorum civitatis habebatur, per quem saepius ingressus et egressus viris Solymani, necessaria inferentibus, ipsique Solymano, patere solebat.
160Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0424D (auctor 1095-1125)
Solymanus audita tantorum virorum belligeratorum adunatione, a praesidio Nicaeae egressus est propter auxilium caeterorum Turcorum et gentilium, spatio plurimorum dierum desudans, quousque quingenta millia virorum pugnatorum et ferratorum equitum ex omni Romania contraxit.
161Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0453A (auctor 1095-1125)
Balduc videns quia cives a defensione defecerant, et timore perterriti resistere tanto principi nequiverant, urbem cum suis egressus, Rohas ad ipsum Baldewinum simulata fide in his verbis, descendit: « Nequaquam credas, ut arbitreris me ideo urbem Sororgiae intrasse, ut civibus auxilium adversus te ferrem, sed veni, ut eos quolibet consilio ab incoepto rebellionis suae revocarem, tibique subditos facerem ac tributarios.
162Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0462D (auctor 1095-1125)
Ex his ambobus pontibus cum plurima damna et incursiones exercitui Christianorum ingruerent, sed nunc porta et ponte Warfaru robore lignorum et saxis immanissimis occupato et obstructo, frequentius ex eo ponte, quem in altera parte civitatis trans fluvium Farfar locatum diximus, de quo Turcorum egressus erat, et qui prae urbis amplitudine inobsessus remanserat, insidiae fierent ad perdendos fideles, pontem ex navibus componi constituerunt in funium retinaculis, per quem ad portum Simeonis eremitae liberum iter haberent: nam antea lento navigio ex utraque ripa exspectantes singulatim et tarde transibant.
163Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0493C (auctor 1095-1125)
Darsianus autem rex Antiochiae, intelligens fugam suorum et totum iam praesidium et arcem fugitivis repletam, timens ne Gallorum manus, capta urbe, praesidium vallans expugnaret, mulo ascenso egressus est ut lateret in deviis montium, dum finem et eventum rei plenius cognosceret et an arx a facie Galiorum a suis retineri posset.
164Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0518A (auctor 1095-1125)
Vix quinque sederat diebus, et ecce dux Godefridus in fortitudine multa ab Antiochia est egressus in vexillis mirae pulchritudinis, in loricis et galeis, in sagittis equitum et peditum, spatio dierum trium iter faciens.
165Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0523C (auctor 1095-1125)
Die ergo quadam Folkerus cum suis egressus est ad capiendas praedas in Amacha terra.
166Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0550C (auctor 1095-1125)
Ad hoc denique templum Domini, ut praedictum est, iter suum Tankrado convertente prae avaritia sibi propalatae pecuniae; aliis vero ad praesidium turris David fugitivos velociter insequentibus, cunctisque principibus rebus et aedificiis Turcicis inhiantibus, universoque vulgo ad palatium Salomonis tendente, et caedem nimiam crudeliter in Sarracenos operante, dux Godefridus ab omni strage se abstinens, mox tribus tantum suorum secum retentis, Baldrico, Adelboldo et Stabulone, exutus lorica, et lanea veste indutus, nudatis pedibus muros egressus, in circuitu urbis cum humilitate processit, et per eam portam quae respicit ad montem Olivarum introiens, Sepulcro Domini nostri Iesu Christi, Filii Dei vivi, praesentatus est, in lacrymis, orationibus et divinis persistens laudibus, et Deo gratias agens quia videre meruit quod illi semper fuit summo desiderio.
167Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0598A (auctor 1095-1125)
Rex autem illorum iactantiam comperiens, in ira magna una cum domino patriarcha ab Assur egressus, relictis in ea custodibus, Caesaream occupavit, undique circa eam suorum viribus collocatis.
168Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0609A (auctor 1095-1125)
CAP. VII. - Quod in diebus Pentecostes innumerabilis Christianorum ab urbe Nicomedia exercitus egressus, versus regionem Flaganiae iter suum direxit.
169Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0618B (auctor 1095-1125)
CAP. XXV. - Qualiter eodem tempore nobilissimus princeps Willhelmus, de regno occidentalis Franciae egressus, quindecim millibus peditum adiunctis, per aridam Bulaariam descenderit.
170Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0630B (auctor 1095-1125)
Iam dies media flagrabat, et rex mox equum ascendens, portas civitatis cum sex tantum illustrissimis militibus egressus est ut lacesseret tantum Sarracenos circumsidentes, et pateret omnium aspectui quomodo adhuc vivus et sospes haberetur.
171Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0655B (auctor 1095-1125)
Caballus denique illius per fauces et abrupta montium discurrens, nequaquam comprehendi a gentilibus potuit, donec montana egressus ad exercitum regis repedavit, domini ac sessoris sui sanguine foedatus, patenter mortis illius omnibus indicio factus.
172Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0674D (auctor 1095-1125)
Post haec aliqua mora habita, rex a venatione et montanis egressus, Ptolemaidem intravit.
173Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0678D (auctor 1095-1125)
Eodem anno tempore quadragesimali, Martio mense inchoante, Bertrannus, filius comitis Reymundi, undique sua in terra contractis copiis virorum bellatorum et equitum loricatorum, cum quadraginta galeidis, quatuor millia continentibus, in singulis galeidis centum viris pugnatoribus constitutis, absque nautis, navigio a loco et urbe S. Aegidii egressus, Pisas urbem Italiae applicuit.
174Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0706B (auctor 1095-1125)
In anno secundo post necem Malduci Burgoldus de regno Corrozan egressus, Brodoan rex Alapiae, et Cocosander de civitate Lagabria, cum quadraginta millibus Turcorum in terram Antiochiae cum apparatu magno et intolerabili armatura profecti sunt, tentoria sua locantes in campestribus civitatum Rossa, Royda et Femie, quarum suburbia tormentis lapidum atterentes et expugnantes, Femie vero nullatenus nocere valentes, totam regionem inibi praeda et igne depopulati sunt.
175Albertus Argentinensis, Libelluli de facetiis Rudolfi regis quae supersunt, 544, 1; 5 (auctor -1378)
' Alter inquit: 'O rex, capilli mei, simul cum egressus sum uterum matris mee, creverunt, sed post viginti quatuor annos primum erupit barba, que est capillis multo iunior; cum hanc etatem assequetur barba, quam capilli habent, eundem colorem sortietur cum capillis; ideo nigra est barba, cum cani sunt capilli.
176Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 57; 3 (auctor -1286)
Contra quem Gothi armantur et Alarico duce an[no] ab urbe Roma condita MCLXIIII. Romam invadunt, ex parte incendunt, et a sexto die, quo ingressus fuerat, depredata Urbe fuit egressus.
177Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5a; 1 (auctor ca.450-518)
DICTA IN BASILICA SANCTAE MARIAE .................... Statueram dilectissimi et quantum arbitror tacentibus dico silentium, quod nuper egressus.................... festi sermone percellere, quamquam scirem.................... mihi de peritis auribus vindicta contingeret ....................Statuerat sanctus pontifex vester sollemnitati huic interesse.................... sed postquam per ducentenos Christo votivis don.................... sunt vel itineris intervalla vel temporis, aedis.................... ingressu, quo fundamenta non inspexeram dispositione perrupta non in laudem nullam editam, .................... admiratione nimiam, novitate stupidam, vox e .................... tisu luitura conpendia, ut intellegat factor ex .................... sui nec perorare nec fallere disponentem p . . ..r .................... ita et disputandi modum retinacula conlationi .................... diutius singula disseri, quam omnia potuerint .................... [3] hodie quam delectabilia tam inopinata cernenti de con ...... o fabricam suam non tam construxit perfectio repentina .................... Hierusalem illam, ut revelatio perhibet, cum muris domibusque in caelo conditam hucque translatam in locum perfectionis .................... quam crescere, cui non ego expensas vanitate am .................... adsentationem confingam in necessitatum multitudine, . . abundantia, gemitum penuria, gaudiorum .................... temporis brevitate saeerdotibus sanctis, fratribus piis ...................., quod sacrorum non tam pompa cupio constare, quamquam usitata sit causa dicendi in dedicationibus aedium, quanta fuerint ingenia fabricantum; sicque in venerabilibus .................... unus sermo debetur, in consecratione diversus.................... subterraneo cryptici sinus recessu turgens aula.................... spatio sui duplex eductum celsis amplitudinem.................... te transgreditur; edita stringuntur in conum.................... spatium, pars inferior fundamentis nititur superiect .................... que satisfactura dispositis illa populositatis fa .................... tamen isdem columnis pondus inpositum.................... eminentis opificii quam columnarum remotiora.................... ior in accuratione nobilitas Exemplum Papyri Parisinae f. 3 (Bignon. f. 74).
178Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5a; 2 (auctor ca.450-518)
Vsu famolante poenarum sedentem catenes errat fug que omnia idem petrus ad mistirium inmortalis trium[phi berrimus uerbo stabelitus praemio pendolus ligno u tam hic supplecaturus fedelis ex subiacentis templ ad praemium quam ipse dimerso in terram capeter † DICTA IN BASILICA SC̅AE MAR[IAE Statueram dilictissimi et quantum arbi[tror centibus dico silentium quod nuper egressus fisti sermone percellere quamquam scirem 1 mihi de peritis aurebns uindicta contingerit sc̅s pontifex uester sollemnitati huic interes sed postquam per ducentenos xp̅o uotiuis do[n sunt uel iteneris interualla uel temporis aed s ingressu quo fundamenta non inspexeram positione perrupta non in laudem nulla med[i admiratione nimiam nouitate stupedam uox e tisuluitura conpendia ut intellegat factor e[x sui nec perorare nec fallere disponentem p r ita et disputandi modum retinacola conlationi . . . diutius singola disseri quam omnia potu f. 3 (Bignon. f. 74).
179Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 8; 17 (auctor ca.450-518)
Nam quoddixit: unus introitus omnibus ad vitam et par egressus ad mortem, non meritorum aequalitatem, sed aequalem docuit condicionem.
180Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0687B (auctor 730-804)
Nos vero melius aestimamus haec intelligenda de diabolo rege stulto, et de Christo paupere sapiente, qui egressus est de virginali utero in mundum, ut contereret et subverteret imperium stulti regis, qui ei ostendit omnia regna mundi; eoque victo, vasa illius caperet, et domum subverteret, captivamque captivaret captivitatem.
181Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0690C (auctor 730-804)
Generavit filium, qui summa in egestate erit; sicut egressus est nudus de utero matris suae, sic revertetur, et nihil auferet secum de labore suo.
182Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0715D (auctor 730-804)
Priusquam hydria conteratur ad fontem, et convolvatur rota super lacum, id est, donec in Sancto Sanctorum praecepta legis, et sancti Spiritus gratia est, et antequam revertaris in Babylonem, unde egressus es in lumbis Abrahae; et incipias in Mesopotamia conteri, unde quondam profectus es, omnisque gratia prophetiae qua quondam fueras inspiratus, revertatur ad datorem suum.
183Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0722B (auctor 730-804)
Si egressus fuerit populus tuus ad bellum contra inimicos suos, per viam, quocunque miseris eos, et orabunt te contra viam civitatis quam elegisti, et contra domum quam aedificavi nomini tuo, tu exaudies in coelo orationes eorum, et preces eorum, et facies iudicium eorum.
184Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0185B (auctor 730-804)
» Hieronymus catholicae fidei doctor clarissimus in libro ad Eustochium virginem (Epist. 22, n. 29): « Dei, inquit, Filius pro nostra salute hominis factus est filius. Decem [Al., Novem] mensibus in utero, ut nascatur, exspectat, . . . . et ille, cuius pugillo mundus includitur [Hier., et ille pugillo mundum includens], praesepis continetur angustiis. » Item ipsius in commentario Isaiae (In cap. VII Isa., num. 14) : « Dominus enim virtutum, qui est Rex gloriae, ipse descendit in uterum virginalem, et ingressus est et egressus orientalem portam.
185Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0994B (auctor 730-804)
sine dubio ex quatuor quadrantibus, sicut legitur: Bissextus ex quadrantis ratione per quadriennium conficitur, dum sol ad id signum, ex quo egressus est, post CCCLXV dies et quarta parte diei sero adiecta revertitur.
186Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0999B (auctor 730-804)
Et ita VI horae fiunt, quae supersunt, et remanent de cursu solis usque dum pervenit ad eamdem lineam, et ad eumdem locum coeli, ex quo egressus est, et ambitum zodiaci circuli per CCCLXV dies et VI horas.
187Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0486C (auctor 730-804)
Quia videmus nos in illud Ieremiae incidisse lamentum, quod dicit: Si egressus fuero ad agros, ecce occisi gladio: et si introivero in civitatem, ecce attenuati fame (Ierem. XIV, 18) : nec non et illam Domini terribilem comminationem in nobis completam, qua Dominus gladio, et fame, et peste consumat eos: petamus et cum eodem Propheta capiti nostro aquam, et oculis nostris fontem lacrymarum, et ploremus die ac nocte interfectos populi nostri.
188Alcuinus, Enchiridion, 100, 0611C (auctor 730-804)
Quos laqueos? secus viam positos et [Ms., quod laqueus secus viam ponitur et . . .] si egressus fueris de via, cadis in laqueos.
189Alcuinus, Epistolae, 100, 0334A (auctor 730-804)
Mementote Malchum monachum, cuius historiam beatus Hieronymus nunc edidit epistola, quomodo quasi pietatis intuitu egressus est a monasterio, relinquens patrem suum, et in quales pervenit postea tribulationes, vel qualiter planxit monachum in eremo, quem perdidit in monasterio.
190Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0885C (auctor 730-804)
Talis ergo egressus non posset a bono pastore laudari, ut diceret: Et ingredietur et egredietur, et pascua inveniet.
191Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0885C (auctor 730-804)
Est ergo aliquis non solum ingressus, verum etiam egressus bonus per ostium bonum, quod est Christus.
192Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0885C (auctor 730-804)
Sed quis est ille laudabilis et beatus egressus?
193Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0968C (auctor 730-804)
CAPUT XVIII, VERS. 1. - Haec cum dixisset Iesus, egressus est cum discipulis suis trans torrentem Cedron [Cedron]. Genitivus pluralis in Graeco, quod potest Latine Cedrorum dici.
194Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0532D (auctor 730-804)
144. Quid est quod dicitur in Genesi: De terra illa exivit [Ms., egressus est] Assur, et aedificavit Niniven et Robooth civitatem [Vulgata: et plateas civitatis] (Gen. X, 11) ? - Resp. Non duas significat civitates.
195Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0534B (auctor 730-804)
Et hoc est quod nunc dicitur: Mortuus est ante conspectum Thare patris sui, sicut Hieronymus in Libro Hebraicarum Quaestionum refert (Patr. tom. XXIII, col. 957), ita dicens: « Vera est [igitur] Hebraeorum illa traditio, quod egressus est Thare cum filiis suis de igne Chaldaeorum, et quod Abraham Babylonio vallatus incendio, quia illud adorare nolebat, Dei sit auxilio liberatus.
196Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0534C (auctor 730-804)
Item legimus in Genesi: Erat autem Abraham septuaginta quinque annorum, cum egressus esset ex Charra (Gen. XII, 4) ; videlicet mortuo patre eius Thare.
197Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0534C (auctor 730-804)
Igitur ab anno nativitatis Abraham, usque ad annum, quo egressus est ex Charra, anni sunt centum triginta quinque: sed ei non computantur anni qui transacti sunt antequam exiret de igne Chaldaeorum Dei liberatus protectione.
198Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0561D (auctor 730-804)
Sedit in forti arcus eius, et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum eius per manus potentis Iacob. Inde pastor egressus est, lapis Israel (Gen. XLIX, 22-24) . O fili Ioseph, qui tam pulcher es, ut te tota de muris et turribus, ac fenestris puellarum Aegypti turba prospectaret [Ms., prospectet]; inviderunt tibi [et te ad iracundiam provocaverunt] fratres tui, habentes livoris sagittas et zeli iaculis vulnerati: verum [tu] arcum tuum et arma pugnandi posuisti in Deo, qui fortis est propugnator; et vincula tua, quibus te fratres ligaverunt, ab ipso soluta sunt et disrupta.
199Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1035C (auctor 730-804)
Egressus quippe ad nos, hoc est, carnem sumens, et collocutus nobiscum praecepta regis innotuit, et sic nos a peccatis emundans, et ad Deum convertens in aulam regalem velut mediator optimus introducens [Chrys., introduxit]. Propterea igitur exitum vocat suae incarnationis adventum.
200Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0695B (auctor 730-804)
- Et ut eiusdem sancti patris Willibrordi altius nativitatis originem, et mox in utero matris divinae electionis repetam praesagia, revertar unde egressus sum.
201Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1121A
Hebreorum servitus, plaga Aegypti, egressus populi, protectio nubis, transitus maris Rubri, mersus Pharaonis, gloria decantationis [Isid., gloriae decantatio], congressus eremi, cibus mannae, fluenta in dulcedinem versa, pugna Amalech, mandata decalogi, archa testamenti, et dedicatio tabernaculi et oblationis.
202Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1150D
Similiter, ut superius, transissent prius duo infantes, et unus ex illis navem reduceret; in quam pater ingressus ultra transisset; et ille infans, qui prius cum fratre transierat, navim ad ripam reduceret, in quam frater illius rursus ingressus ambo ultra venissent; unusque propterea ex illis foras egressus; et alter ad matrem reduceret navim: in quam mater ingressa ultra venisset: qua egrediente foras, filius eius, qui ante cum patre transierat, navim rursus ingressus eam ad fratrem ultra reduceret; in quam ambo ingressi ultra venissent, et fieret expleta transvectio nullo formidante naufragio.
203Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0230C (auctor 640-709)
Aut omnino eadem littera carebit, ut evenio evenit, egero egessi, egredior egressus, emano emanavi, elicio elicui, elimino eliminavi, elido elisi, enarro enarravi, enucleo enucleavi.
204Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 415 (auctor 640-709)
Corrumpuntur ut aestimo existimo, carpo excerpo, quaero exquiro, arceo exerceo, cado excido; aut omnino eadem littera carebit ut evenio evenit, egero egessi, egredior egressus, emano emanavi.
205Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0113D (auctor c.1103–1181)
Nec solum caput hoc debilitatum est, sed potius (quod moerentes dicimus) amputatum, cum tota Gallicana et universa pene totius orbis Ecclesia in nostra devotione et obedientia praesistente, et Octavianum schismaticum et haereticum condemnante, ille qui abbas dicitur, a catholicae unitate Ecclesiae praecisus, ei praesumit in animae suae periculum pertinaciter adhaerere, ut iam pro eo eiusque complicibus conqueri compellamur, et dicere: Egressus est a filia Sion omnis decor eius; facti sunt principes eius velut arietes, non invenientes pascua, abierunt absque fortitudine ante faciem subsequentis (Thren. I) . Sicut enim ex relatione accepimus, plurimorum quidam ipsorum fratrum eidem Hugoni dicto abbati et Ymaro apostatico et schismatico, Tusculano quondam episcopo, in ordinis et animae suae perniciem adhaerentes traditi sunt in reprobum sensum; et qui aliquando religiosi ac catholici habebantur, usque adeo in erroris laqueum et perversitatis semitam corruerunt, quod eis non immerito illud propheticum adaptetur: Filii Sion inclyti amicti auro primo, quomodo reputati sunt in vasa testea, opus manuum figuli?
206Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 37 (auctor -1271)
Et dum circa illa tempora fideles Christi templum et cultum templi et seipsos etiam, ut scirent, quid eis deesset, cum Dominus dies nostros mensurabiles posuerit, posito quem non transgrediemur termino, metirentur, diabolus quoque suae machinationis itinere egressus ante pedeshominum stetit, et mensus est terram, callida laborans astutia, ut credulos a Dei templo demeteret et suo atrio, quod est deforis, applicaret.
207Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 19; 2 (auctor 1157-1217)
Egressus autem inde; uenit uerno .
208Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 19; 5 (auctor 1157-1217)
Set unde egressus?
209Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 19; 6 (auctor 1157-1217)
Inde~ inde~ de loco uoluptatis⸝ de sinu patris⸝ inde inquam egressus est iacob; qui in nobis uicia supplantat.
210Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 26; 33 (auctor 1157-1217)
qui de loco uoluptatis id est de apterno fonte egressus; paradysum deliciarum~ uirginem beatissimam loquor~ irrigauit.
211Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 4, 26; 34 (auctor 1157-1217)
Qui inde egressus diuiditur in .
212Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 6, 1 (auctor 1157-1217)
[§ 1] Ex sermone qui sic incipit. Egressus petrus de carcere.
213Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 6, 6 (auctor 1157-1217)
[§ 6] Ex sermone qui sic incipit. Egressus petrus de carcere.
214Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 6, 9 (auctor 1157-1217)
[§ 9] Ex sermone qui sic incipit. Egressus petrus de carcere.
215Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 8, 1; 3 (auctor 1157-1217)
Nudus egressus sum de utero matris mee; nudus reuertar illuc.
216Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 11, 1; 33 (auctor 1157-1217)
Ecce filius meus qui egressus est de utero meo; querit animam meam.
217Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 26, 2; 5 (auctor 1157-1217)
Quacumque autem die egressus fueris et transieris torrentem cedron procece cedri uirtutum.
218Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 30, 3; 1 (auctor 1157-1217)
Choree uero et congregationem stantem cum eo; ignis egressus a domino consumpsit.
219Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 19; 26 (auctor 1157-1217)
Mantuanus uates bucolicum carmen gracili modulatus est auena~ egressus filius; uicina coegit⸝ ut quamᷓuis auido parerent arua colono⸝ in georgicis.
220Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 30; 57 (auctor 1157-1217)
uestesque suas non lauerat a die qua egressus fuerat rex; usque ad diem reuersionis eius in pace.
221Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 6, 1; 50 (auctor 1157-1217)
et egressus de .
222Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0989C
Trium itaque mensium elapso tempore a die electionis suae primae, legatis saepe dictis regressis a Carthusia, vocatione iam tertia compellitur exire de domo sua, qui dudum egressus fuerat de terra et de cognatione sua.
223Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1077C
Vicum autem clericorum illum egressus, innumerae ei occurrebant turmae.
224Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 2, 8; 1 (auctor -1143)
Per idem tempus Romane Ecclesie pontificium Honorius papa secundus administrabat, qui Rome obitum Guilielmi ducis percipiens, nec non Siciliensem Comitem ducale iam ambire regimen cognoscens, doluit valde, atque sine dilatione urbe egressus, Beneventum properat; deinde missarum celebrans solempnia, ipsum publica voce anathematis iaculo perculit si ducale optinere culmen ulterius conaretur, vel quisquis ei ad id nanciscendum consilium auxiliumve tribueret.
225Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 3, 67; 2 (auctor -1143)
Deinde continuo foras ad expeditionem egressus Sergium magistrum militum prestolabatur, quatenus cito veniens sibi subderetur; alioquin sciret se sine dubio obsidione constringendum.
226Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0477D
Quod cum a cupientibus celeriter administraretur, hostis consuetudine sua ante primam confectam vigiliam, timens periculum obsessionis, oppido cum paucis egressus est.
227Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0774A
Vir igitur prudens, ad haec: Ut scias, inquit, me cum licentia et consilio episcopi mei huc transmeare, mitte mecum fratres fideles ad terram de qua egressus sum, ad episcopum meum, ut ab eo ordiner ego et illi, tali modo consensum praebeo.
228Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0787B
Oratione autem facta ad cor rediens narravit omnia quae circa se fuerant gesta, et peracta celebratione operis Domini egressus est, baculumque suum in ingressu eiusdem basilicae in loco, ubi fuerat sanatus, infixit pro signo curationis, nec immemor voti prioris redemit se a temporali domino suo, et votum servitutis implevit.
229Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0793B
Itaque nocte ingruente cum temperius ad vigilias nocturnales surrexissent, post peractum officium se cubitum denuo receperunt; cumque iam omnes dormire putaret, tacite surrexit et tentorium egressus paululum orationis gratia secessit: sed quia quidam ex eius contubernio clericus nomine Thiatbat eadem hora vigilavit, ipsum confestim foras exeuntem secutus est, quod mox vir Dei cognovit, et paulisper quasi pro horae inspectione substitit, deinde tabernaculum ingressus rursus exiit.
230Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0793B
Cumque aliquandiu exspectaret, et neminem vigilare suspicaretur, tertio surrexit, et egressus sub quadam arbore se in orationem dedit; verum cum memoratus clericus contra auctoritatis praeceptum, sequi non auderet et omnino, quid agere vellet, explorare intenderet, papilione iuxta lectum suum levata, in oratione positum vidit: erat enim nox luna et stellis admodum clara.
231Altilio Gabriele, Carmina, 1, 32; 11 (auctor 1436-1501)
Egressus medius placuit locus: aequior idem Parque aberat spatiis campus utrinque suis; Accumulant sed adhuc sceleri scelus: arma veneno Tingunt, vulnificus inseriturque calibs.
232Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1228C (auctor -c.1143)
CAP. LXXVII. - Egressus Iesus perambulabat Iericho, et ecce Zachaeus quaerebat videre eum, quis esset (Luc. XIX, 4).
233Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1232C (auctor -c.1143)
De respectu conversionis dicitur, quia respexit Dominus Petrum, et recordatus est Petrus verbi quod dixerat Iesus, et egressus foras flevit amare.
234Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1252B (auctor -c.1143)
Quod bene praedicta quatriduani mortui resuscitatio illa significat, qui videlicet demonstrat quia prius mortuum Dominus vocavit et vivificavit, dicens: Lazare, veni foras; et postmodum is qui vivens egressus fuerat a discipulis solutus est, sicut scriptum est: Cumque egressus esset qui fuerat ligatus institis, tunc dixit discipulis: Solvite eum, et sinite abire (Ioan. XI, 45).
235Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1282D (auctor -c.1143)
sed tamen in utroque culpa punita est, quoniam de Petro, teste Evangelio, scriptum est: Recordatus est Petrus verbi Iesu, quod dixerat: et egressus foras, flevit amare (Luc. XXII, 61).
236Amatus Burdegalensis, Synodus Burdegalensis, 155, 1645C (auctor 1080-1101)
Itaque commendata episcopo cura commissi gregis, egressus sum de monasterio comitantibus paucis, ignorans omnino quo cursus foret itineris.
237Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Colossenses, 17, 0422D (auctor 366-384)
Nam sine fide Christi nullus egressus de inferno est; quia obligatus peccatis exire ianuas tartari non potest.
238Ambrosius Autpertus, Sermo de cupiditate, 89, 1286D
Pauli tibi vox convenit, nihil intulimus in hunc mundum, sed nec auferre quid possumus (I Tim. VI, 7) . Iob quoque similiter: Nudus egressus sum de utero matris meae, nudus revertar illuc (Iob I, 12) . Hinc idem de quolibet opulento ac futura non prospiciente dicit: Dives cum dormierit, nihil auferet, aperiet oculos suos et nihil inveniet, apprehendet eum quasi aqua inopia, nocte opprimet eum tempestas, tollet autem eum ventus urens, et velut turbo rapiet eum de loco suo (Iob XXVII, 19) . Hinc per Psalmistam dicitur: Dormierunt somnum suum, et nihil invenerunt omnes viri divitiarum in manibus suis (Psal. LXXV, 6) . Et rursum: Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus eius, quoniam cum morietur non sumet haec omnia, neque simul descendet cum eo gloria domus eius (Ps. XLVIII, 17) . Unde praemiserat: Relinquent alienis divitias suas, sepulcra eorum, domus eorum in aeternum (Ibid. XI). 11. Cur itaque, o infelices, non attenditis quid habetis, quid estis, quid post modicum futuri estis?
239Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 16; 3 (auctor 340-397)
cum enim renuntiatur inprobitati, statim adsciscitur uirtus; egressus enim malitiae uirtutis operatur ingressum eodemque studio quo crimen excluditur innocentia copulatur.
240Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 2, 32; 4 (auctor 340-397)
et egressus eius ab initio a diebus saeculi.
241Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 3; 5 (auctor 340-397)
sed ille non passus se ab aliis excitari, qui sponte properabat, egressus de thalamo suo exultabat ut gigans ad currendam uiam.
242Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 25; 3 (auctor 340-397)
non proiecit utique filium pater, a quo numquam egressus est filius, sicut ipse ait: traditus sum et non egrediebar.
243Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 62; 5 (auctor 340-397)
denique egressus coruus non reuertitur ad iustum, quia fugitans omnis culpa est aequitatis nec probitati uidetur et iustitiae conuenire.
244Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 70; 13 (auctor 340-397)
euangelium legitur, uirtus exit de sermone caelesti, tractat sacerdos in ecclesia, sed ne forte intra arcam solus positus non possit audiri, interdum et egressus ecclesiam, ubi Iudaeus occurrerit, monet, exemplum adfert caelestium scripturarum: cludunt aures, ne uel inuitos fons abluat et uerbi dominici umor aspergat.
245Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 107; 2 (auctor 340-397)
uidetur271 quidem prima specie Adae illi, qui de terra factus est, comparari Noe uir iustus, quia et de illo scriptum est quod e paradiso eiectus coeperit operari terram, de isto quoque quoniam egressus ex arca factus sit agricola.
246Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 107; 5 (auctor 340-397)
ergo sicut ille primigenea magister terram uidetur operatus, ita etiam egressus ex arca Noe seminationis et culturae auctor est factus.
247Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 15; 9 (auctor 340-397)
ideo prima, ut si quis de paradiso fuerit egressus, uelut quoddam eum prudentiae flumen excipiat, ne cito possit arescere, sed per hanc ad paradisum facile reuertatur.
248Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 21, 3; 4 (auctor 340-397)
et accepit iterum potestatem, ut mitteret manum suam in corpus eius, tamen ut animam ipsius custodiret, et perfudit ulceribus sanctum Iob , ubi est egressus a domino.
249Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 6, 18, 1; 2 (auctor 340-397)
uiderat ecclesia uel anima iusti salientem sicut hinulum super montes; repente proximum aspiciens post parietem domus suae prospicientem per fenestras, eminentem super retia exultat et gaudet, quia etiam ipsa amatur a sponso, qui tamquam et ipse uulneratus caritatis decore dilectae primo, cum abesset, ad oscula rogatus adfuerit - rogatur enim, cum dicitur: osculetur me ab osculo oris sui —, deinde preces sponsae blanditiasque non spreuerit dilecta sibi ubera praedicantis atque in interiora domus eam benignus induxerit, denique tamquam lasciuienti ludens amore, quia uellet pertemptare sensus amantis, saepe egressus, ut quaereretur a sponsa, saepe regressus, ut inuitaretur ad oscula, adstiterit post parietem, prospexerit per fenestras eminens super retia, ut non totus abesset nec quasi totus intraret et ipse ad se sponsam uocaret, ut ueniendi ad se inuicem fierent gratiora commercia amorisque uim mutuis adderent sermonibus.
250Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 12, 43, 1; 2 (auctor 340-397)
potest uox ista conuenire martyrio, in quo positus sanctus iam de iudicio persecutoris egressus dicat: me expectauerunt peccatores, ut perderent me, hoc est: adhibuerunt omnia genera poenarum, omnes artes persuasionum, sed de proposito abducere nequiuerunt;
251Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 12, 2; 1 (auctor 340-397)
in ecclesia et gaudet, egressus autem obliuiscitur quod audiuit aut neglegit.
252Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 38, 3; 1 (auctor 340-397)
fleuit igitur primo, quia elatus regia Potestate quaerendo numerum plebis mensuram egressus est condicionis humanae, deinde quia sui erroris pretio uindicabatur in plebem.
253Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 18, 6, 4; 1 (auctor 340-397)
Dauid cum fugeret a facie Abessalon parricidalibus arnus et telis pulsus et regno egressus, cum pro totius populi se offerret excidio, dicebat: iustus es, domine, e t rectum i u dicium tuum.
254Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1859A (auctor 340-397)
Denique Exsultat tamquam gigas ad currendum viam (Psal. XVIII, 6) . Et quia Egressus eius summo coelo, et occursus eius usque ad summum eius (Ibid., 7) , videns se imparem tantae velocitati, dicit: Attrahe nos.
255Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1882C (auctor 340-397)
Qui tamquam et ipse vulneratur charitatis decore, dilectae cum primum abesset, ad oscula rogatus adfuerit (rogatur enim cum dicitur (Cant. I, 1): Osculetur me ab osculis oris sui ), deinde preces blanditiasque sponsae non spreverit, dilecta sibi ubera praebentis; atque in interiora domus eam benignus induxerit: deinde tamquam lascivienti ludens amore, quia vellet pertentare sensus amantis, saepe egressus ut quaereretur a Sponsa, saepe regressus ut invitaretur ad oscula, astiterit post parietem, prospexerit per fenestras, eminens super retia; ut non totus abesset, nec quasi totus intraret, et ipse ad se sponsam vocaret; ut veniendi ad se invicem fierent gratiora commercia, amoremque mutuis adolerent sermonibus.
256Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1924A (auctor 340-397)
Veretur enim ne iterum in tentationes resurgat, ne iterum in culpam redeat atque peccatum, et egressus suos virtutumque profectus terrenis incipiat vestigiis inquinare.
257Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0422B (auctor 340-397)
5. Egressus perambulavit terram usque ad Sichem (Gen. XII, 6) , quod interpretatione latina dicitur humerus vel cervix, per quae exsecutionem praescripti operis intelligimus.
258Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0427A (auctor 340-397)
Denique eos quibus quinque regum arma cesserunt, cum paucis egressus vernaculis triumphavit.
259Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0457A (auctor 340-397)
Quare Lot cum illo egressus; quidve sexagesimo anno significetur.
260Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0347A (auctor 340-397)
De duabus in Deo virtutibus, misericordia et iustitia, atque earum ministris; deque eo quod malitiae egressus semper virtutis operetur ingressum, et contra; ut Evangelicis exemplis comprobatur.
261Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0348D (auctor 340-397)
Egressus enim malitiae virtutis operatur ingressum: eodemque studio quo crimen excluditur, innocentia copulatur. Habes hoc in Evangelio (Ioan. XIII, 2) ; quia ubi Satanas immisit se in cor Iudae, Christus recessit ab eo, momentoque eo quo illum recepit, hunc amisit.
262Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1991C (auctor 340-397)
Et iam Herodes ex Italia in urbem Syriae Ptolemaidem improvisus aderat; propereque egressus navigio, cum ingenti manu civium et peregrinorum Antigonum petebat, occurrentibus sibi Ventidio et Silone ducibus Romanae militiae, quos Antonius deducendo Herodi adesse praeceperat.
263Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1992B (auctor 340-397)
Et completa oratione in regionem egressus, subito rerum omnium abundantiam exercitui suppeditari fecit, ut nulla Siloni superesset causatio: et inde erectis universorum animis, cum duobus millibus peditum et quingentis equitibus Idumaeam recepit.
264Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2026D (auctor 340-397)
At ille obstupefactus tantae commotionis pavore, nil est ausus referre, nec potuit: sed egressus foras fluctuabat animo, quod nihil omnino ex his quae gesta erant et prodita apud patrem compererat.
265Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2083C (auctor 340-397)
Egressus die secundo, ubi septa advertit omnia, revertitur in lacum.
266Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2098B (auctor 340-397)
Itaque duos lacus victor egressus, in tertio haeret.
267Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2166A (auctor 340-397)
Itaque se cum sua prosapia, egressus urbem, Babyloniis obsidentibus in servitium dedit, ne eversam patriam, ne populum Dei captivum videret.
268Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2178A (auctor 340-397)
Certe Iechonias vester et Persis credidit, et urbem egressus, commisit se cum suis proximis barbarico furori, ne propter se civitas everteretur.
269Ambrosius Mediolanensis, De Iacob et vita beata, 14, 0627A (auctor 340-397)
Ex te enim exiet princeps Israel, et egressus eius ab initio, a diebus saeculi (Mich. V, 2) . Vere domus panis, quae domus Christi est, qui nobis panis salutaris advenit e coelo; ut iam nullus esuriat cibum sibi immortalitatis acquirens.
270Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0812B (auctor 340-397)
Deus enim charitas est, sicut dixit Ioannes (I Ioan. IV, 16) . Sed ille non est passus se ab aliis excitari; qui sponte properabat, egressus de thalamo exsultabat ut gigas ad currendam viam.
271Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0821B (auctor 340-397)
Pater autem dixit: Ex utero ante luciferum genui te (Psalm. CIX, 3) . Non proiecit utique Filium Pater, a quo numquam egressus est Filius, sicut ipse ait: Traditus sum, et non egrediebar (Psal. LXXXVII, 9) . Non proiecit eum, cui eiusdem substantiae unitate connectitur.
272Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0507A (auctor 340-397)
Et quia egressus eius a summo coelo, et occursus eius usque ad summum eius, videns se imparem tantae velocitati dicit: Attrahe nos.
273Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0520C (auctor 340-397)
52. Audiens anima: Aperi mihi . . . . et caput roris plenum (Ibid.) , hoc est, tentationibus saecularibus, subito turbata, et quasi surrectura quae surgere iubebatur, ait, cum aloem redoleret et myrrham insignia sepulturae: Exui tunicam meam, quomodo induam eam? Lavi pedes meos, quomodo inquinabo eos (Ibid., 3) ? Veretur enim ne iterum in tentationes resurgat, ne iterum in culpam redeat atque peccatum, et egressus suos virtutumque processus terrenis incipiat vestigiis inquinare.
274Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0390D (auctor 340-397)
Denique egressus corvus non revertitur ad iustum; quia fugitans omnis culpa est aequitatis, nec probitati videtur et iustitiae convenire.
275Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0395A (auctor 340-397)
Sed ne forte intra arcam positus solus non possit audiri, interdum et egressus Ecclesiam, ubi Iudaeus occurrerit, monet, exemplum affert coelestium Scripturarum.
276Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0396D (auctor 340-397)
Quomodo per ordinem quo idem cum suis ingressus atque egressus describitur, abstinentia generationis nec non eiusdem usus designetur?
277Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0409B (auctor 340-397)
107. Et coepit Noe homo agricola esse terrae (Gen. IX, 20) . Videtur quidem prima specie Adae illi qui de terra factus est, comparari Noe vir iustus; quia et de illo scriptum est quod de paradiso eiectus coeperit operari terram (Gen. III, 23) : de isto quoque quoniam egressus ex arca factus sit agricola.
278Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0409C (auctor 340-397)
Ergo sicut ille primigenes magister terram videtur operatus, ita etiam egressus ex arca Noe seminationis et culturae auctor est factus.
279Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0155C (auctor 340-397)
Itaque dormientibus cunctis, egressus de castris transivit in cacumen montis, et coarguere coepit stipatores regios, et praecipue principem militiae Abner, quod nequaquam fidam custodiam regi et domino suo adhiberet: denique demonstraret, ubi esset lancea regis, vel lenticula quae erat ad caput eius.
280Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0179B (auctor 340-397)
122. Quo indicio egressus est populus, et diripuit castra Syriae, et commeatus hostium abundantiam fecit, annonae vilitatem reddidit secundum propheticum dictum; ut mensura similaginis siclo, et duae mensurae hordei pari pretio constarent.
281Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0281B (auctor 340-397)
Ideo prima, ut si quis de paradiso fuerit egressus, velut quoddam eum prudentiae flumen excipiat, ne cito possit arescere: sed per hanc ad paradisum facile revertatur.
282Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1019D (auctor 340-397)
Et perfudit ulceribus sanctum Iob (Iob XIX, 21) , ubi est egressus a Domino. Advertimus ergo quod manus Domini dicatur, ubi est hominis, diabolo infestante, tentatio.
283Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0900D (auctor 340-397)
8. Itaque (Ibid., 23, 24) egressus senior rogabat eos, ne hospitales mensas turpi flagitio foedarent, et reverendum ius etiam indomitis barbararum gentium nationibus violandum arbitrarentur: contribulem illum sibi, Israelitem virum legitimi thori subnixum copula non sine indignatione coelestis arbitri tanta affici contumelia.
284Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0901C (auctor 340-397)
Egressus itaque levita, cum iacentem invenisset, arbitratus quod verecundia vultum nequaquam attollere auderet, consolari coepit, quia non voluntate, sed invita tantae iniuriae succubuisset: hortari assurgere, et secum repetere domum.
285Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0989D (auctor 340-397)
22. Accepta itaque fide, spelaeo egressus, deseruit petrae munitionem: ac duobus innexus funibus, ubi appropinquare accitos ad suscipiendum Palaestinorum validos videt, infremuit spiritu, et universa dirupit vincula; atque arripiens maxillam asini iacentem, percussit mille viros, fugavit alios grandi virtutis spectaculo; cum inermi et uni cederent armatorum agmina.
286Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1036A (auctor 340-397)
Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius.
287Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1237C (auctor 340-397)
15. De Iuda quoque tribu esse Bethleem docet lectio in Iudicum libro, quia vir ille levita accepit sibi concubinam de Bethleem Iuda, et irata est ei concubina eius, et rediit in domum patris sui in Bethleem Iuda (Iudic. XIX, 2) . 16. Egressus itaque Christus a diebus saeculi; tunc enim nobis incipit saeculum, quando dies salutis, et egressus ad currendam viam dedit Israel.
288Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1272A (auctor 340-397)
Accedite et vos, et illuminamini, ut videre possitis (Psal. XXXIII, 6) . 4. Deinde quid sibi vult quod is, qui vitam refundebat imperio, salutem praecepto dabat, dicens mortuo: Exi foras (Ioan. XI, 44) , et egressus est Lazarus de sepulcro; dicens paralytico: Surge, tolle grabatum tuum (Marc. II, 11) ; et surrexit paralyticus, et coepit grabatum ipse portare, in quo solutus membris omnibus, portabatur: quid, inquam, sibi vult, quod exspuit et fecit lutum, et superunxit oculos caeci, et dixit ei: Vade et lava in Siloam, quod interpretatur missus; et abiit, et lavit, et videre coepit (Ioan. IX, 7) ? Quae ista ratio est?
289Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1273D (auctor 340-397)
Viderat Ecclesia vel anima iusti salientem sicut hinnulum super montes, repente proximum aspiciens post parietem domus suae, prospicientem per fenestras, eminentem super retia, exsultat et gaudet; quia etiam ipsa amatur a Sponso: qui tamquam et ipse vulneratus charitatis decore, dilectae primo cum abesset, ad oscula rogatus adfuerit (rogatur enim cum dicitur (Cant. I, 1) : Osculetur me ab osculo oris sui ), deinde preces Sponsae blanditiasque non spreverit, dilecta sibi ubera praedicantis, atque in interiora domus eam benignus induxerit; denique tamquam lascivienti ludens amore, quia velit pertentare sensus amantis, saepe egressus ut quaereretur a Sponsa, saepe regressus ut invitaretur ad oscula, astiterit post parietem, prospexerit per fenestras, eminens super retia; ut non totus abesset, nec quasi totus intraret, et ipse ad se Sponsam vocaret, ut veniendi ad se invicem fierent gratiora commercia, amorisque vim mutuis adolerent sermonibus: Exsurge, inquit, veni, proxima mea, formosa mea, columba mea (Cant. II, 10) . 19. Et tu si habeas fundatum parietem, non illum medium qui domus unius separet membra, sed aedificatum supra fundamentum apostolorum et prophetarum; ut compaginata eius structura crescat in templum, nec disterminet eius interna, sed muniat: si habeas ergo in te aedificationem Dei, et ad orientem pateant semper fenestrae tuae, venit Verbum, stat post tuum parietem ( oculi enim Domini super iustos ) (Psal. XXXIII, 16) , prospicit per fenestras tuas. 20. Quae sunt fenestrae istae?
290Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1376C (auctor 340-397)
Potest vox ista convenire martyrio, in quo positus sanctus iam de iudicio persecutoris egressus dicat: Me exspectaverunt peccatores, ut perderent me, hoc est, adhibuerunt omnia genera poenarum, omnes artes persuasionum: sed de proposito abducere nequiverunt.
291Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1395B (auctor 340-397)
Ad horam exsultat, qui audit verbum in Ecclesia et gaudet: egressus autem obliviscitur quod audivit, et negligit.
292Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1452B (auctor 340-397)
Denique Peccavi, inquit, graviter, peccavi stulte (II Reg. XXIV, 10) . Flevit igitur primo, quia elatus regia potestate, quaerendo numerum plebis, mensuram egressus est conditionis humanae: Deinde quia sui erroris pretio vindicabatur in plebem.
293Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1454D (auctor 340-397)
Daniel quoque propheta secundo in lacum missus leonum, et immanium ferarum saevitia atque horrore circumdatus, recta omnia in conspectu esse Domini imperterrito clamore iactabat (Dan. VI, 22) . Ionas inclusus utero bestiali, anhelandi spiritus vix habens commeatum: iustus iniustorum sorte damnatus, clamabat de ventre ceti in mari: Cum voce laudis et confessionis supplico tibi (Ionae II, 10) . David cum fugeret a facie Abessalon parricidalibus armis et terris pulsus, et regno egressus; cum pro totius populi se offerret excidio, dicebat: Iustus es, Domine, et rectum iudicium tuum.
294Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0235A (auctor 340-397)
Itaque nulli sic regem, non Persae qui gravissimas in subditos habent leges, non Indi, non populi Sarmatarum tanta quanta apes reverentia devotionis observant; ut nullae e domibus exire audeant, non in aliquos prodire pastus, nisi rex fuerit primo egressus, et volatus sibi vindicaverit principatum.
295Ambrosius Mediolanensis, Hymni, 16, 1411 (auctor 340-397)
Egressus eius a Patre, Regressus eius ad Patrem; Excursus usque ad inferos, Recursus ad sedem Dei.
296Ambrosius Mediolanensis Incertus, Epistolae, 17, 0740A
Qui egressus foras coepit voce publica clamare et dicere: Unus est Deus in coelo et in terra et in mari, qui est Deus christianorum; nam omnia templa vana sunt: dii qui coluntur, omnes vani sunt, et penitus nec sibi possunt, nec aliis aliquod auxilium exhibere.
297Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1306C (auctor 1144-1159)
Sic in Scripturis veritatis de sancta Matre eius annuntiatum est, quia virgo conciperet, et virgo pareret filium, cui nomen Emmanuel (Isa. VII) , et egressus eius a principio, a diebus aeternitatis (Mich. V) . Hunc sola Virgo meruit suscipere, sola parere, sola lactare, in votis et ardenti praestolatione deprecantis et dicentis Ecclesiae: Quis mihi det te fratrem sugentem ubera matris meae ut inveniam te foris et deosculer te, et iam me nemo despiciat?
298Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1307B (auctor 1144-1159)
Hinc per Prophetam dicitur: Non est qui se abscondat a calore eius (Psal. XVIII) . Cuius egressus a Patre, regressus ad Patrem; excursus ad inferos, recursus ad sedem Dei.
299Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1320D (auctor 1144-1159)
Haec est illa ianua, de qua in Ezechielis volumine legimus: Porta ista clausa erit principi, et per eam princeps egredietur (Ezech. XLIV) . Per hanc nimirum princeps regum terrae Christus egressus est, quam sicut in ingressu non aperuit, sic in egressu non patefecit.
300Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1338A (auctor 1144-1159)
Beata plane, in cuius medio credentis et fruentis constitit arbor producens fructum vitae, effulsit Genitrix lucis verae, apparuit puteus ille clausus et signatus, de quo egressus est fons domus David, patens in ablutione peccatoris et menstruatae (Zach. XIII) . Hoc insigne privilegium, hoc coeleste munus, haec gratia specialis Ecclesiae primitivorum praestita sunt.
301Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 7; 3 (auctor c.330–c.391)
Tamen, ne intepesceret aut omisisse belli videretur aliud latus, adventus sui terrorem ubique dispergens veritusque, ne Africa absente eo perrumperetur ad omnes casus principibus opportuna, velut finibus orientis egressus per mare notarium misit Gaudentium, quem exploratorem actuum Iuliani per Gallias aliquamdiu fuisse praestrinximus.
302Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 7; 9 (auctor c.330–c.391)
Quibus percitus, ut propius agens futuros possit antevenire conatus, quam primum hibernis egressus accito undique equitatu peditumque robore, quo fidebat, per Capersanam Euphrate navali ponte transcurso Edessam petit uberem commeatibus et munitam ibi parumper opperiens, dum exploratores aut perfugae motum castrorum hostilium indicarent.
303Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 14, 3; 6 (auctor c.330–c.391)
absque ullo egressus effectu deinde tabescebat immobilis.
304Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 14, 10; 1 (auctor c.330–c.391)
Haec dum oriens diu perferret, caeli reserato tepore Constantius consulatu suo septies et Caesaris iterum egressus Arelate Valentiam petit in Gundomadum et Vadomarium fratres Alamannorum reges arma moturus, quorum crebris excursibus vastabantur confines limitibus terrae Gallorum.
305Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 15, 4; 2 (auctor c.330–c.391)
Ad quem procinctum imperator egressus in Raetias camposque venit Caninos et digestis diu consiliis id visum est honestum et utile, ut eo cum militis parte [...] Arbitio magister equitum cum validiore exercitus manu relegens margines lacus Brigantiae pergeret protinus barbaris congressurus.
306Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 15, 8; 26 (auctor c.330–c.391)
Deinde diebus paucis Helena virgine Constanti sorore eidem Caesari iugali foedere copulata paratisque universis, quae maturitas proficiscendi poscebat, comitatu parvo suscepto kalendis Decembribus egressus est deductusque ab Augusto ad usque locum duabus columnis insignem, qui Laumellum interiacet et Ticinum, itineribus rectis Taurinos pervenit, ubi nuntio percellitur gravi, qui nuper in comitatum Augusti perlatus de industria silebatur, ne parata diffluerent.
307Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 16, 12; 89 (auctor c.330–c.391)
Quibus visis compulsus ad ultimos metus ultro se dedit solus egressus comitesque eius ducenti numero et tres amici iunctissimi flagitium arbitrati post regem vivere vel pro rege non mori, si ita tulerit casus, tradidere se vinciendos.
308Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 19, 1; 1 (auctor c.330–c.391)
Hoc miserae nostrorum captivitatis eventu rex laetus successusque opperiens similes egressus exinde paulatimque incedens Amidam die tertio venit.
309Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 19, 9; 9 (auctor c.330–c.391)
Et velut paraturus necessaria convivio nuptiali egressus ad villam octavo lapide ab urbe distantem concito equo ad Persarum vastatorium globum, quem didicerat adventare, confugit susceptusque aventer, qui esset, ex his cognitus, quae loquebatur, Tamsapori post diem traditur quintum perque eum regi oblatus opibus et necessitudine omni recuperata cum coniuge, quam paucos post menses amiserat, erat secundi loci post Antoninum, ut ait poeta praeclarus, "longo proximus intervallo".
310Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 19, 11; 2 (auctor c.330–c.391)
Quae superbius incitanda prope diem imperator dilato negotio credens coacta undique multitudine militis ad bella promptissimi necdum adulto vere ad procinctum egressus est gemina consideratione alacrior, quod expletus praedarum opimitate exercitus aestate nuper emensa similium spe fidenter in effectus animabitur prosperos quodque Anatolio regente tunc per Illyricum praefecturam necessaria cuncta vel ante tempus coacta sine ullius dispendiis affluebant.
311Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 19, 11; 17 (auctor c.330–c.391)
Post quae tam saeva digestis pro securitate limitum, quae rationes monebant urgentes, Constantius Sirmium redit ferens de hoste fallaci vindictam et maturatis, quae necessitates temporis poscebant instantes, egressus exinde Constantinopolim petit, ut orienti iam proximus cladibus apud Amidam mederetur acceptis et redintegrato supplementis exercitu impetus regis Persarum pari virium robore cohiberet, quem constabat, ni caelestis ratio impensiorque repelleret cura multorum, Mesopotamia relicta post terga per extenta spatia signa moturum.
312Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 20, 10; 1 (auctor c.330–c.391)
Iulianus tamen iam celsiore fortuna militisque fiducia laetior, ne intepesceret neve ut remissus argueretur et deses, legatis ad Constantium missis in limitem Germaniae secundae egressus est omnique apparatu, quem flagitavit instans negotium, communitus Tricensimae oppido propinquabat.
313Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 24, 1; 14 (auctor c.330–c.391)
Sed postquam advenit lux certa, aquatum quidam egressus visis subito hostibus ululabili clamore sublato excitos tumultuosis vocibus propugnatores armavit.
314Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 27, 8; 9 (auctor c.330–c.391)
Vnde cum consecuti Batavi venissent et Heruli Ioviique et Victores, fidentes viribus numeri, egressus tendensque ad Lundinium, vetus oppidum, quod Augustam posteritas appellavit, divisis plurifariam globis adortus est vagantes hostium vastatorias manus graves onere sarcinarum et propere fusis, qui vinctos homines agebant et pecora, praedam excussit, quam tributarii perdidere miserrimi.
315Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 28, 4; 24 (auctor c.330–c.391)
Dein cum a Silvani lavacro vel Mamaeae aquis ventitant sospitalibus, ut quisquam eorum egressus tenuissimis se terserit linteis, solutis pressoriis vestes luce nitentes ambigua diligenter explorat, quae una portantur, sufficientes ad induendos homines undecim; tandemque electis aliquot involutus receptis anulis, quos, ne violentur umoribus, famulo tradiderat, digitis et metatis Neid.
316Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 29, 5; 6 (auctor c.330–c.391)
Proinde ab Arelate secundis egressus auspiciis emeatoque mari cum classe, quam ductabat, nullo de se rumore praegresso defertur ad Sitifensis Mauretaniae litus, quod appellant accolae Igilgilitanum.
317Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 29, 5; 29 (auctor c.330–c.391)
Quo ita, ut statutum est, facto lucis primo exortu ipse egressus, cum invenisset eos in exercitu circumsaeptos, "quid de istis nefariis" inquit "proditoribus fieri oportere, contubernales devoti, censetis?
318Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 30, 1; 8 (auctor c.330–c.391)
Et doli iam prudens neque aliam nisi cito discessu salutis repperiens viam suadentibus his, quibus fidebat, conglobatis trecentis comitibus secutis eum e patria cum equis velocissimis, ut in magnis solet dubiisque terroribus, audacter magis quam considerate pleraque die parte emensa egressus cuneatim properabat intrepidus.
319Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 30, 5; 26 (auctor c.330–c.391)
Cumque locus aggestis ruderibus neglectus purgatur, lapsam forem ferratam, quae exitum obseravit, multitudo removere non potuit viribus magnis enisa et ille, ne frustra tereret diem, coactus per aliam egressus est portam.
320Ammianus Marcellinus, Res gestae, Val. 1, 4; 9 (auctor c.330–c.391)
Cum autem ad urbem Constantinus venisset, egressus ex urbe Maxentius campum supra Tiberim, in quo dimicaret, elegit.
321Ammianus Marcellinus, Res gestae, Val. 2, 9; 6 (auctor c.330–c.391)
At ubi ille egressus est, mox Basiliscus, qui ei, ut dictum est, insidiabatur, arripuit imperium.
322Ammianus Marcellinus, Res gestae, 14, 3, 4; 6 (auctor c.330–c.391)
Hanc regionem praestitutis celebritati diebus, invadere parans dux ante dictus, per solitudines Aboraeque amnis herbidas ripas, suorum indicio proditus, qui admissi flagitii metu exagitati, ad praesidia descivere Romana, absque ullo egressus effectu, deinde tabescebat immobilis.
323Ammianus Marcellinus, Res gestae, 14, 10, 1; 1 (auctor c.330–c.391)
Pax Alamannis petentibus datur a Constantio A. Haec dum oriens diu perferret, caeli reserato tepore, Constantius consulatu suo septies et Caesaris iterum, egressus Arelate Valentiam petit, in Gundomadum et Vadomarium fratres Alamannorum reges arma moturus, quorum crebris excursibus vastabantur confines limitibus terrae Gallorum.
324Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 4, 1; 4 (auctor c.330–c.391)
Ad quem procinctum imperator egressus, in Raetias camposque venit Caninos, et digestis diu consiliis, id visum est honestum et utile, ut eo cum militis parte ibidem opperiente, Arbetio magister equitum cum validiore exercitus manu, relegens margines lacus Brigantiae pergeret, protinus barbaris congressurus.
325Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 8, 18; 28 (auctor c.330–c.391)
Deinde diebus paucis Helena virgine, Constanti sorore, eidem Caesari iugali foedere copulata, paratisque universis quae maturitas proficiscendi poscebat, comitatu parvo suscepto, kalendis Decembribus egressus est deductusque ab Augusto ad usque locum duabus columnis insignem, qui Laumellum interiacet et Ticinum, itineribus rectis Taurinos pervenit, ubi nuntio percellitur gravi, qui nuper in comitatum Augusti perlatus, de industria silebatur, ne parata diffluerent.
326Ammianus Marcellinus, Res gestae, 16, 12, 60; 82 (auctor c.330–c.391)
Quibus visis, compulsus ad ultimos metus, ultro se dedidit solus egressus, comitesque eius ducenti numero et tres amici iunctissimi, flagitium arbitrati post regem vivere, vel pro rege non mori, si ita tulerit casus, tradidere se vinciendos.
327Ammianus Marcellinus, Res gestae, 19, 1, 1; 3 (auctor c.330–c.391)
Hoc miserae nostrorum captivitatis eventu rex laetus, successusque operiens similes, egressus exinde paulatimque incedens, Amidam die tertio venit.
328Ammianus Marcellinus, Res gestae, 19, 9, 7; 12 (auctor c.330–c.391)
Et velut paraturus necessaria convivio nuptiali, egressus ad villa octavo lapide ab urbe distantem, concito equo ad Persarum vastatorium globum, quem didicerat adventare, confugit, susceptusque aventer, qui esset ex his cognitus quae loquebatur, Tamsapori post diem traditur quintum, perque eum regi oblatus, opibus et necessitudine omni recuperata cum coniuge, quam paucos post menses amiserat, erat secundi loci post Antoninum, ut ait poeta praeclarus longo proximus intervallo.
329Ammianus Marcellinus, Res gestae, 19, 11, 2; 3 (auctor c.330–c.391)
Quae superbius incitanda prope diem imperator dilato negotio credens, coacta undique multitudine militis ad bella promptissimi, nec dum adulto vere ad procinctum egressus est gemina consideratione alacrior, quod expletus praedarum opimitate exercitus, aestate nuper emensa, similium spe fidenter in effectus animabitur prosperos, quodque Anatolio regente tune per Illyricum praefecturam, necessaria cuncta, vel ante tempus coacta, sine ullius dispendiis affluebant.
330Ammianus Marcellinus, Res gestae, 19, 11, 17; 18 (auctor c.330–c.391)
Post quae tam saeva, digestis pro securitate limitum quae rationes monebant urgentes, Constantius Sirmium redit, ferens de hoste fallaci vindictam, et maturatis quae necessitates temporis poscebant instantes, egressus exinde Constantinopolim petit, ut Orienti iam proximus, cladibus apud Amidam mederetur acceptis, et redintegrato supplementis exercitu, impetus regis Persarum pari virium robore cohiberet, quem constabat (ni caelestis ratio impensiorque repelleret cura multorum) Mesopotamia relicta post terga, per extenta spatia signa moturum.
331Ammianus Marcellinus, Res gestae, 20, 10, 1; 3 (auctor c.330–c.391)
Iulianus tamen iam celsiore fortuna, militisque fiducia laetior, ne intepesceret, neve ut remissus argueretur et deses, legatis ad Constantium missis, in limitem Germaniae secundae egressus est, omnique apparatu, quem flagitavit instans negotium, communitus, Tricensimae oppido propinquabat.
332Ammianus Marcellinus, Res gestae, 21, 7, 7; 10 (auctor c.330–c.391)
Quibus percitus, ut propius agens, futuros possit antevenire conatus, quam primum hibernis egressus, accito undique equitatu, peditumque robore, quo fidebat, per Capersanam Euphrate navali ponte transcurso Edessam petit, uberem commeatibus et munitam, ibi parumper operiens, dum exploratores aut perfugae motum castrorum hostilium indicarent.
333Ammianus Marcellinus, Res gestae, 24, 1, 7; 15 (auctor c.330–c.391)
Sed postquam advenit lux certa, aquatum quidam egressus, visis subito hostibus, ululabili clamore sublato, excitos tumultuosis vocibus propugnatores armavit.
334Ammianus Marcellinus, Res gestae, 27, 8, 7; 9 (auctor c.330–c.391)
Unde cum consecuti Batavi venissent et Heruli, Ioviique et Victores, fidentes viribus numeri, egressus tendensque ad Lundinium, vetus oppidum quod Augustam posteritas appellavit, divisis plurifariam globis, adortus est vagantes hostium vastatorias manus, graves onere sarcinarum, et propere fusis, qui vinctos homines agebant et pecora, praedam excussit, quam tributarii perdidere miserrimi.
335Ammianus Marcellinus, Res gestae, 28, 4, 19; 26 (auctor c.330–c.391)
Dein cum a Silvani lavacro vel Mamaeae aquis ventitant sospitalibus, ut quisquam eorum egressus, tenuissimis se terserit linteis, solutis pressoriis, vestes luce nitentes ambigua diligenter explorat, quae una portantur sufficientes ad induendos homines undecim: tandemque electis aliquot involutus, receptis anulis quos (ne violentur humoribus) famulo tradidit, digitis ut metatis abit.
336Ammianus Marcellinus, Res gestae, 29, 5, 5; 7 (auctor c.330–c.391)
Proinde ab Arelate secundis egressus auspiciis, emeatoque mari cum classe, quam ductabat, nullo de se rumore praegresso, defertur ad Sitifensis Mauritaniae litus, quod appellant accolae Igilgitanum.
337Ammianus Marcellinus, Res gestae, 29, 5, 22; 30 (auctor c.330–c.391)
Quo ita ut statutum est facto, lucis primo exortu, ipse egressus, cum invenisset eos in exercitu circumsaeptos: Quid de istis nefariis inquit proditoribus fieri oportere, contubernales devoti, censetis?
338Ammianus Marcellinus, Res gestae, 30, 1, 5; 8 (auctor c.330–c.391)
Et doli iam prudens, neque aliam nisi cito discessu salutis reperiens viam, suadentibus his quibus fidebat, conglobatis trecentis comitibus, secutis eum e patria, cum equis velocissimis, ut in magnis solet dubiisque terroribus, audacter magis quam considerate pleraque diei parte emensa, egressus cuneatim, properabat intrepidus.
339Ammianus Marcellinus, Res gestae, 30, 5, 17; 25 (auctor c.330–c.391)
Dumque locus aggestis ruderibus neglectus purgatur, lapsam forem ferratam, quae exitum obseravit, multitudo removere non potuit, viribus magnis enisa, et ille ne frustra tereret diem, coactus per aliam egressus est portam.
340Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0256B
Egressus autem non poterat loqui ad eos.
341Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0276C
At ille egressus, coepit praedicare et diffamare sermonem; ita ut iam non posset manifeste in civitatem introire, sed foris in desertis locis esse.
342Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0277D
MATTH. VIII, 28-34; IX, 1; MARC. V, 1-21; LUC. VIII, 26-39. Et cum venisset trans fretum in regionem Gerasenorum, quae est contra Galilaeam, et cum egressus esset ad terram, occurrerunt ei duo habentes daemonia, de monumentis exeuntes, saevi nimis, ita ut nemo posset transire per viam illam.
343Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0303C
Pater ergo illius egressus, coepit rogare illum.
344Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0304B
Egressus autem servus ille, invenit unum de conservis suis, qui debebat ei centum denarios; et tenens suffocabat eum, dicens: Redde quod debes.
345Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0307D
MATTH. XIX, 16-30; MARC. X, 17-31; LUC. XVIII, 18-30. Et cum egressus esset in via, procurrens quidam genu flexo ante eum rogabat eum: Magister bone, quid boni faciam, ut habeam vitam aeternam?
346Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0310A
Et egressus circa horam tertiam, vidit alios stantes in foro otiosos, et illis dixit: Ite et vos in vineam; et quod iustum fuerit dabo vobis.
347Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0347C
Et egressus foras, flevit amare.
348Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0152A (auctor 841-852)
et dicit: Plagatus sum in domo eorum qui diligebant me (Zach. XIII, 6): » Aut quomodo per tot saecula, cum ab eorum vastatione et dispersione iam mille fere anni impleantur, ita eius obscurare conantur adventum; qui tam clarus mundo illuxit, ut de eo dicat Osee propheta: « Quasi diluculum praeparatus est egressus eius (Ose. VI, 3) . » Et Habacuc similiter: « Splendor eius ut lux erit: cornua in manibus eius ibi abscondita est fortitudo eius (Habac. III, 4) ; » quod apertissime de crucis passione dictum est.
349Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0152C (auctor 841-852)
Dabo in Sion salutem, et in Hierusalem gloriam meam (Isa. XLVI, 12, 13) . » Prope « est iustus meus: egressus est Salvator meus, et brachia mea populos iudicabunt (Isa. LI, 5) . » Quid autem mirum, si huiusmodi homines errantes, et in errorem mittentes, illud de ostensione pseudochristi eorum apud magnum doctorem suum, quem nominant Iosue ben Levi: qui forsitan ipse impius magister est, quem (sicut supra ostendimus) septimum post Sammai, et Ellel, scholam eorum usque ad captivitatem tenuisse beatus Hieronymus docet (in cap. VIII Isa.) : et ipse hanc stropham ad decipiendum infelicem populum excogitavit, ut talem promissionem velut pro consolatione haberent in calamitatibus captivitatis, quae tunc inchoata est.
350Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0153B (auctor 841-852)
Igneus quoque globus ab interiori aede templi egressus, plurimos eorum suo prostravit incendio.
351Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0153C (auctor 841-852)
Qui dies iuncti simul, fiunt quadragenti triginta, et pro totidem deputantur annis; dicente Domino ad eumdem prophetam: « Diem pro anno, diem, inquam, pro anno dedi tibi (Ezech. IV) . » Scribit itaque praefatus doctor, et vanissimam spem eorum de absolutione captivitatis, in qua nunc detinentur, his verbis exponit, dicens (S. Hieron. in c. IV Ezech.) : « Iudaei a secundo anno Vespasiani, quando Hierusalem a Romanis capta, templumque subversum est, supputare volunt in tribulatione et angustia et captivitatis iugo populi constituti annos quadringintos triginta, et sic redire populum ad pristinum statum; ut quomodo filii Israel quadringentis triginta annis fuerunt in Aegypto, sic in eodem numero finiatur extrema captivitas: scriptumque esse in Exodo (XL, 112) : « Habitatio autem filiorum Israel quia habitaverunt in terra Aegypti, anni quadringenti triginta sunt. » Et iterum (vers. XLI) : « Factum est post annos quadringintos triginta egressus est omnis exercitus nocte.
352Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0724D
Tunc episcopus respondit ei: Quis es tu, et unde egressus huc advenisti?
353Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0302C (auctor -879)
At vero Petrus negavit cum iuramento: deinde foras egressus et lacrymatus, salvus factus est.
354Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0303C (auctor -879)
Porro cum permansisset anno, et nullam visitationem fuisset adeptus, in fine egressus liminare, quod appositum erat domui sanctorum, et intuens in imaginem Salvatoris, quae posita erat in dexteriori porticu (picta vero erat in ea tam sancta Maria Dei Genitrix, quam sancti famuli Christi Cosmas et Damianus, et quidam ex magnis viris, Leontius nomine) deprecationibus factis prolixis, flevit per multas horas amare; atque obsecratis sanctis, abiit in locum cubiculi sui.
355Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0371A (auctor -879)
Et sic inveniebat candelam ordinatam et ardentem, ut eam ad iter agendum egressus sinebat: nunquamque illam a semetipsa exstinctam vidit, neque a somno surgens, neque ab eremo rediens in speluncam.
356Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0502B (auctor -879)
Nunc igitur accepisti argentum, et accepisti vestes, ut emas oliveta, et vineas, et oves, et boves, et servos, et ancillas; sed lepra Naaman adhaerebit tibi et semini tuo in sempiternum: et egressus est ab eo leprosus quasi nix.
357Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 4a, 54; 11 (auctor -c.846)
Hodie denique sex gero lustra, duobus insuper annis et bis quinos menses, ex quo lumen recepi, de vulva matris meae egressus: nunquam tanta flagella passus sum, nunquam sic cohartatus, quomodo esterno a vobis fui die.
358Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 8, 64; 24 (auctor -c.846)
Sic et Hebreorum populus, quando egressus est de Aegipto, postes sanguinem agni linierunt, ut percutienti angelo non esset interemptus, et ubi non erat cruor sanguinis agni, percussa est domus, quia Dominus transiens per mediam Aegiptum divisit electos a reprobis.
359Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 9c, 171; 3 (auctor -c.846)
Sed postquam sacramentum a corpore beati Petri praebuit, egressus Romam, statim cuntrarius ordinatori suo extitit.
360Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 19, 132; 1 (auctor -c.846)
Alia autem die lustrata Cesarea egressus est et a Wandalariam portam, quae est vicina portae Cesarea, relicto Laurenti palatio, Theodoricanus ingressus est, iubetque se exarcho praesentare.
361Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 20b, 169; 4 (auctor -c.846)
Post 10 vero dies de sua egressus sede, ibat, ut properaret Romam, et veniens non longe a Ravenna quasi miliarios 15 ad Novas, ubi olim fuit civitas nunc dirupta, infra ecclesiam beati Stefani, per 15 dies ibi cummoratus est.
362Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 20b, 169; 5 (auctor -c.846)
Et misit legatum suum Romam, qui diceret, quia egressus de civitate venire voluit et infirmavit.
363Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 20b, 170; 4 (auctor -c.846)
Et laetus ex civitate egressus, ad propriam reversus est sedem.
364Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 21, 137; 15 (auctor -c.846)
Qui egressus ex urbe, attigit ratem iussitque ventis vela dari, et cunsedit transtrum sulcabatque undas salsas carina.
365Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 21, 144; 7 (auctor -c.846)
Egressus vero illius ex moenibus urbis, dum a ratibus longius modicum esset, expectabant eum domidas, ut acciperent aliquid ab eo.
366Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 25a, 155; 1 (auctor -c.846)
Eo namque tempore Zacharias papa Romanus egressus de Roma, hora attigit Franciae, postulans tutamina atque praesidia ad expellendos Langobardos Romanorum finibus, quia Austulphus rex Italiam duriter opprimebat.
367Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 25a, 157; 18 (auctor -c.846)
His auditis praesul, quasi de laqueo ereptus egressus ait: 'Non parva tibi statuo dare munera, nisi quod audis facio.
368Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 25a, 158; 17 (auctor -c.846)
Tunc cognitum Ravennensibus civibus, postquam papa egressus est, depopulationem ecclesiae, voluerunt prosequi plaustrum, quod argentum vegebat, sed timidi vehiculatores in Ariminum delati sunt, et Ravennenses ad suam reversi sunt civitatem.
369Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 32, 90; 5 (auctor -c.846)
Tertio vero anno Iustini minoris imperatoris Narsis patricius de Ravenna evocitatus, egressus est cum divitiis omnibus Italiae, et fuit rector 16 annis et vicit duos reges Gothorum et duces Francorum iugulavit gladio.
370Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 35, 106; 7 (auctor -c.846)
Qui egressus de Ravenna Romam vellet ire, a militibus in castro Lucceolis gladio peremptus est; cuius caput cunditum sacco Constantinopolim imperatori delatum est.
371Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 298, 37; 56 (auctor -c.846)
Igitur rex egressus extra civitatem, magnis laudibus ante eum praeibant, ornatasque conctis plateis diversisque floribus civitas decorata.
372Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 337, 96; 63 (auctor -c.846)
Die vero quadam, dum balneum parare iussisset, et vir, qui maritum occiderat, lavacrum ingrederet, postquam egressus de balneo, in ipso fervore corporis, quod calor obsederat, attulit Rosmunda calicem potione plenum, quasi ad regis opus; erat enim venenum mixta.
373Andreas Bergamensis, Historia, 220, 1; 88 (auctor fl.877)
Pertarit vero, unde iam diximus, qui fuga lapsus erat, egressus do Galia, navem ascendit, a Britaniam insolam ad regnum Saxonum transmeare; et dum pelago navigasset, divinus nuntius eidem ad ripam clamans, et dixit: 'Revertere, Pertarit, in terra tua, quia tertia die est hodie, quod Grimoald defunctus est'.
374Andreas Bergamensis, Historia, 220, 4; 8 (auctor fl.877)
Adelchis, eius filium, navium preparans, ultra mare egressus est; tantaque tribulatio fuit in Italia; alii gladio interempti, alii fame perculsi, aliis bestiis occisi, ut vix pauci remanerent in vicos vel in civitates.
375Andreas Bergomas, Chronicon, 151, 1269A (auctor fl. 876)
Pertarit vero, unde iam diximus, qui fuga lapsus erat, egressus de Galia navem ascendit, ad Britaniam insolam ad regnum Saxonum transmeare; et dum pelago navigasset, divinus nuncius eidem ad ripam clamans, et dixit: Revertere, Pertarit, in terra tua, quia tertia die est hodie, quod Grimoald defunctus est.
376Andreas Bergomas, Chronicon, 151, 1271A (auctor fl. 876)
Adelchis, eius filius, navium praeparans, ultra mare egressus est ( an. 774). Tantaque tribulatio fuit in Italia; alii gladio interempti, alii fame perculsi aliis bestiis occisi, ut vix pauci remanerent in vicos vel in civitates.
377Andreas Castri Cameracesii, Chronicon, 149, 0242C
Hic cum imperatore Othone Roma expulso egressus, comitando cum eo Ravennam venit; vir liberalium artium disciplinis satis superque eruditus, geometriae quoque adeo peritus, ut spatia locorum vel in terra vel in aere solo intuitu facile metiretur.
378Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0788B
Egressus namque, ab illo est interfectus.
379Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0792A
72. Alio quoque tempore cum nimia nix terram tegeret, quidam lepus ex nive egressus, tugurium, in quo beatus Ioannes tunc cum quibusdam fratribus stabat, est ingressus.
380Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0792B
Postea vero leporem miseratus, portas coenobii egressus, illum terrae supposuit, ac liberum abire permisit.
381Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0802A
104. Postquam autem egressus est de igne, dum iterum vellet focum repedare, capitur a populo; deosculantur pedes prae desiderio.
382Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0165B (auctor -c.895)
Sequitur: VERS. 11. - De terra illa egressus est Assur, et aedificavit Niniven, et Roboot civitatem, sicut in quibusdam codicibus invenitur.
383Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0168D (auctor -c.895)
Quaeritur cur eum praecepit de terra sua egredi, cum ipse de terra nativitatis, id est de terra Chaldaeorum, egressus fuerat cum patre?
384Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0169D (auctor -c.895)
Hic indissolubilis nascitur quaestio: si enim Thara, pater Abram, cum esset in regione Chaldaea, septuaginta annorum genuit Abram, et postea in Charan (Petr. semper, Charram) ducentesimo quinto aetatis suae anno mortuus est, quomodo nunc post mortem Tharae Abram exiens de Chara septuaginta quinque annorum fuisse memoratur, cum a nativitate Abram usque ad mortem patris eius centum triginta quinque annorum fuisse doceantur (Z., doceatur) ? Nisi quia vera est illa traditio Hebraeorum, quam supra diximus, quod egressus sit Thara cum filiis suis de igne Chaldaeorum, et quod Abram Babylonio vallatus incendio, quia illud adorare nolebat, Dei sit auxilio liberatus.
385Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0170A (auctor -c.895)
VERS. 5, 6. - Et egressus ut iret in terram Chanaan, et reliqua.
386Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0178D (auctor -c.895)
Rursum Eleazar cum patre suo Aaron egressus est ab Aegypto.
387Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0199B (auctor -c.895)
Deinde sequitur qualiter Isaac egressus fuerat ad meditandum in agrum.
388Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0201D (auctor -c.895)
(I Cor. IX, 11.) Frater autem Rebeccae erat Laban, qui concite egressus inaures et armillas sororis aspiciens, intus puerum vocavit.
389Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0203C (auctor -c.895)
Egressus autem fuerat ad meditandum in agro.
390Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0216D (auctor -c.895)
Denique iste Ruben egressus tempore messis triticeae in agrum reperit mandragoras, quas matri Liae attulit, et reliqua.
391Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0225A (auctor -c.895)
Deinde etiam sequitur quemadmodum apparuit iterum Deus Iacob, et benedixit ei, et ipse postmodum egressus inde venit verno tempore ad terram quae ducit Ephratam, et reliqua usque hae sunt autem generationes Esau.
392Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0228A (auctor -c.895)
VERS. 1-30. - Eodem tempore descendens Iudas, a fratribus suis divertit ad virum Odollamitem, nomine Hiram, et caetera usque postea egressus est frater eius, in cuius manu erat coccinum, quem appellavit Zaram.
393Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0235B (auctor -c.895)
Inde pastor egressus est, lapis Israel.
394Angelomus Luxovensis, Commentarius in Genesin, 115, 0241A (auctor -c.895)
Recisa sunt enim ver manus potentis Iacob, hoc est, per manus omnipotentis Dei Iacob, ex cuius ore ipse Dominus, bonus pastor, egressus est lapis et firmitas credentium in Israel.
395Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0585B (auctor -c.895)
In cuius doctrina Ecclesia, id est fidelium turba, libertatem invenit, in morte vitam, in sepultura silentium, in duris laboribus requiem, quos daemonum flagris acta exsolvebat quotidie, ubi verus homo per inclusionem corporis, sub impiorum signaculo conversatus cognoscitur, et verus Deus designato sepulcro resurgendo egressus.
396Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0501B (auctor -c.895)
Crevit autem puer, et cum esset quaedam dies, et egressus isset ad patrem suum ad messores, ait patri suo: Caput meum, caput meum doleo.
397Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0508A (auctor -c.895)
« Consurgens autem diluculo, minister viri Dei egressus est.
398Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0525A (auctor -c.895)
Egressus est autem ad eos Eliacim filius Helciae praepositus domus, et Sobna scriba et Ioahe filius Asapha commentariis, etc.
399Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0280C (auctor -c.895)
« Egressus est namque Israel obviam Philisthiim in praelium, et castrametatus est iuxta lapidem adiutorii.
400Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0310C (auctor -c.895)
« Et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath, » et reliqua.
401Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0327B (auctor -c.895)
« Egressus de castris transivit in cacumen montis.
402Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0337C (auctor -c.895)
« Egressus est Abner filius Ner, et pueri Ioseph filii Saul, de castris in Gabaon.
403Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0359C (auctor -c.895)
Siba enim egressus, venit in tempore.
404Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0370C (auctor -c.895)
Et ascendit Abiathar donec expletus esset omnis populus qui egressus fuerat de civitate.
405Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0372C (auctor -c.895)
Et ascendit Abiathar, donec expletus est omnis populus, qui egressus fuerat de civitate.
406Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0390D (auctor -c.895)
Conspiciensque Areuna, animadvertit regem et servos eius transire ad se, et egressus adoravit regem prono vultu in terram, et ait: Quid causae est, ut veniat Dominus meus rex ad servum suum?
407Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0396D (auctor -c.895)
« Dixitque Salomon ad Semei: Nonne testificatus sum tibi per Dominum, et praedixi tibi, quacunque die egressus ieris huc, et illuc, scito te esse moriturum?
408Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0483C (auctor -c.895)
Quod cum audisset, Elias operuit vultum suum pallio, et egressus stetit in ostio speluncae, et ecce vox ad eum, dicens: Quid hic agis, Elia?
409Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0484A (auctor -c.895)
Unde bene illic subditur: « Quod cum audisset Elias, operuit vultum suum pallio, et egressus stetit in ostio speluncae, et ecce vox ad eum dicens: Quid hic agis, Elia?
410Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0487A (auctor -c.895)
Nec non egressus rex Israel percussit equos et currus, et percussit Syrum plaga magna.
411Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0488B (auctor -c.895)
Cumque rex transisset, clamavit ad regem, et ait: Servus tuus egressus est ad praeliandum, » et reliqua.
412Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0491B (auctor -c.895)
Et egressus unus, dixit: Ego decipiam eum.
413Anonymus, Navigatio Brendani, IX; 4 (auctor c.800)
Ipse autem egressus est post illos.
414Anonymus, Navigatio Brendani, XXI; 31 (auctor c.800)
Tam vocibus quam alis resonabant diu quasi dimidium horae usque dum sanctus pater cum sua sancta familia et omnibus quae erant in navi egressus fuisset et resedisset in tentorio suo.
415Anonymus, Navigatio Brendani, XXXI; 7 (auctor c.800)
Finito autem sermone viri Domini ecce unus ex habitatoribus eiusdem insulae egressus est foras quasi ad aliquod opus peragendum et erat ille hispidus valde et ingens atque tenebrosus.
416Anonymus, Navigatio Brendani, XXXIII; 15 (auctor c.800)
Sanctus vero Brendanus cum appropinquasset ad hostium speluncae unius de altera egressus est senex foras obviam sibi dicens: «Ecce quam bonum et quam iocundum habitare fratres in unum».
417Anonymus, Ruodlieb, X(XIII); 18 (opus ca. 1030)
Egressus lintre cuncto populo comitante Ad dominam repedat, ea quem bene suscipiebat.
418Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, V; 1597 (opus c.400?)
TENTORIA POSTQVAM E. (aADR) dicimus ‘egressus tentoria’ et ‘tentoriis’.
419Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VII; 1177 (opus c.400?)
(ADR) Et nondum egressus.
420Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, IX; 100 (opus c.400?)
(ADR) Portum dicit Africae quo egressus est Aeneas quando ad Didonem venit.
421Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, X; 647 (opus c.400?)
MOX (V) id est cum egressus fueris de illis angustiis.
422Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 106 (opus c.400)
QVA MINICI CASTELLA V. per illam, inquid, partem Pompeius egressus est, qua castellum Minici constitutum est.
423Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 7, 7; 542 (opus c.400)
EGRESSVS MERVIT id est nondum egressus est et nondum meruit.
424Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio A, 32; 23 (opus c.500)
», inquit, «Quid faciam, quid agam de patre eius, quem primo cum suscepissem, cum civitatem istam a morte et periculo famis liberavit, meo suasu egressus est civitatem; propter hanc civitatem naufragium incidit, mortem vidit, sua perdidit, exitum penuriae perpessus est: a deo vero in melius restitutus [est] malum pro malo quasi impius non excogitavit neque ante oculos illud habuit, sed omnia oblivioni ducens, insuper adhuc memor nostri in bono, fidem eligens, remunerans nos et pios aestimans, filiam suam nutriendam tradidit, tantam simplicitatem et amorem circa nos gerens, ut civitatis nostrae filiae suae nomen imponeret.
425Anonymus, Historia Apollonii regis Tyri recensio B, 16; 17 (opus c.500)
Egressus foras Apollonius induit statum.
426Anonymus, Scholia in Statii Achilleida, <397-399>; 11
Quae cum ei consentire noluisset, egressus est ille et ciuitatem obsedit.
427Anonymus, Vita Caecilii Cypriani [CSEL], 16; 2
egressus est domum principis, sed Christi et Dei princeps et agminibus multitudinis mixtae ex omni parte uallatus [est].
428Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 90
Accepto papa Gregorio egressus est.
429Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 508
1197. ind. 15. Hoc ipso anno Henricus imperator egressus Alamanniam, pridie Kal.
430Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 510
Post nativitatem Domini Henricus imperator egressus Capuam, ivit in Siciliam. 17. Kal.
431Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 519
Populus qui erat intra monasterium, egressus mane, videns miraculum quod factum fuerat, deferens gratias Deo, remiserunt papiliones et omnia quae ibi invenerunt.
432Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 525
Comes Gualterius cum parvo suo comitatu 4. Idus Iunii egressus foras, confidens in misericordia Dei ivit super Diopuldum, et expulit eum et fugavit de castris, multis interfectis et captis.
433Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 587
Celebrato festo ascensionis Domini Innocentius papa III. egressus Roma venit Anagniam; 16. Kal.
434Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 588
Iulii egressus Anagniam invenit domnum Iohannem de Ceccano cum 50 militibus pulcherrime praeparatis ad Alatrum ad conducendum et ludendum coram domno papa usque ad fontem castri Iuliani, ubi inventus est clerus totius terrae domni Iohannis de Ceccano, paratus ad processionem usque intro castrum Iuliani.
435Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 617
Octobris domnus papa egressus Sora, venit ad monasterium Casaemarii, et pernoctavit ibi.
436Anonymus, Annales Ceccanenses, 1; 712
Idus Mayas domnus papa Honorius egressus Romam venit Anagniam.
437Anonymus, Chronicon Marchiae Tarvisinae et Lombardiae, 1, 50; 37
Tunc Ansuisius videns captam esse ab adversariis civitatem, cum militia fugam arripiens, per portam sancti Iohannis egressus, concito Vicentiam properavit.
438Anonymus, Chronicon Marchiae Tarvisinae et Lombardiae, 1, 50; 162
Ipso namque Mediolanum pergente, e contra Martinus de Ture, vir sapiens et astutus, totius populi mediolanensis capitaneus et defensor, de Mediolano cum exercitu erat egressus et in Cremonensium auxilium, veniebat.
439Anonymus, Chronicon Novaliciense, 1, 10; 174
Cumque Vualtharius egressus esset ab antro V vel octo stadia, tunc leti posterga ipsius recurrentes memorati viri, quasi victum eum iam extra rupe cogitabant.
440Anonymus, De secretis mulierum, 2, 30; 2
Quoslibet egressus alios natura recusat.
441Anonymus, Flos Medicinae Scholae Salerni, 1, 5, 3, 10; 1
Humor naturam spissus, liquidusque, cohaerens Egressus pravique chimi, strictura pororum, Sunt causae quare nascatur putrida febris.
442Anonymus, Graphia aureae urbis, 1, 35; 13
Armiger autem urbem egressus fecit herbam, quam in fasce religatam, ritu scutiferi, ante se portabat; et statim, ut avem cantantem audivit, accessit propius: cognoverat enim regem ad secessum venisse.
443Anonymus, Annales Veronenses antiqui; 61
[B] Fridericus primus filius Frederici ducis Suevorum fratris Conradi regis, progenie Karolorum, apud Francha fuit, ab omnibus eligitur, et imperat annos .
444Anonymus, Annales Veronenses antiqui; 162
MC. nonagesimo .
445Anonymus, Annales Veronenses antiqui; 218
XII°.
446Anonymus, Annales Veronenses antiqui; 219
anno ipsius.
447Anonymus, Annales Veronenses antiqui; 325
[A] Hoc tempore, die Veneris Sancti, noctu, adveniente die sabati, secundo intrante aprile, ignis fortuitu casu combuxit castrum Calderii, in quo ducenti inter viros et mulieres et infantes combuxerunt.
448Anonymus, Historia ducum Venetorum, 19; 7
Nam, cum in mense madio parari cepisset exercitus, mense septembris consumato de Venecia egressus est.
449Anonymus, Historia ducum Venetorum, 20; 1
Cum exercitus iste Venetorum a Venecia egressus fuisset et de Iadera et aliis locis Dalmacie decem galee obviam ei exissent atque sagitte plurime hinc inde ad servitium exercitus venissent stetissentque omnes in servitio Venecie cum ipso exercitu.
450Anonymus, Passio s. Proculi episcopi et martyris, 270; 5
Moxque demon ad eius imperium foras egressus, dimisit hominem sanum.
451Anonymus, Passio sanctarum Seraphiae et Sauinae, 169; 10
Cumque nuntiatum fuisset presidi Sauinam illustrissimam feminam ante fores pretorii stare, habentem etiam secum illam Christianam Seraphiam, quo audito, preses surrexit et egressus in porticum pretorii honorans et dicens: «Quid tibi ipsa derogas?
452Anonymus, Passio ss. XII Syrorum, 193; 49
Et egressus est in suburbana ciuitatis in locum, qui dicitur Apianum, ubi per tres noctes et dies cum lacrimis deprecabatur Dominum, ut ei ostenderet, qualiter agere debuisset.
453Anonymus, Rationes diversarum mutationum, 17; 13
CIRCUMITIO "Mortuus est": viam universe carnis intravit, extremum spiritum exalavit, carnea est egressus ergastula, diem clausit extremum, venit ad mortem, mortem obiit, hominem exuit, debitum letale persolvit, eius spiritus purum volavit ad ethera, eius <spiritus> morsum, qui a vetiti mali morsu nomen accepit, persensit; natura animantem carnem destituit, eius quadriforme corporeum incorporeo virtutis triplicis destituitur, eius quadrifidum a tripartito relinquitur, illius portio tripartita virtute portionem materia quadripartita deservit.
454Anonymus, Sacrum commercium sancti Francisci cum domina Paupertate, 1, 2; 18
Egressus itaque de civitate beatus Franciscus concito gradu venit ad quemdam campum, in quo, de longe prospiciens, vidit duos senes sedentes gravi merore confectos, quorum unus sic loquebatur: "Ad quem respiciam nisi ad pauperculum et contritum spiritu et trementem sermones meos?
455Anonymus, Sermo de s. Anastasio confessore, 250; 82
Consilio uero inito, a uicinis et proximis constrictum atque ligatum ad eius sepulchrum perduxerunt; moxque ut eius limina tetigit, magnis cum clamoribus liberatus et absolutus sanctissimi uiri meritis, letus et incolumis est egressus.
456Anonymus, Sermo de virtute et Sermo de transitu Sancti Constantii, 2, 5; 2
Cuius filius Ebalus nomine, non contemptus patris imperio, egressus in continenti Latio imperavit.
457Anonymus, Visio Philiberti (vel Fulberti), BEATIz, p2a; 1
Cum dormirem paululum, vigillando fessus, Ecce quidam Spiritus, noviter egressus De predito Corpore, graviter oppressus, Corporis cum gemitu plangebat excessus.
458Anonymus, Vita sancti Symeonis monachi, 3, 2, 10; 1
Paucis ibidem moratus diebus pluribusque virtutum miraculis declaratis, beatus Symeon a finibus illis egressus, viribus corporis, quibus poterat, paulatim eundo Placentiam accessit ad urbem.
459Anonymus, Annales Erphordenses fratrum praedicatorum, 72; 76
Quapropter Maguntinus Erphordiam cum gravi indignatione egressus ipsos coram rege in Frankenevurt proxima curia convenit, in pluribus eos accusans.
460Anonymus, Annales Erphordenses fratrum praedicatorum, 72; 104
Hoc anno mense Maio imperator egressus ab Italia partes Teutonie aggreditur, quam fere in XVI annis non visitaverat.
461Anonymus, Annales Hildesheimenses, 13; 182 (opus 1137)
At ille quantocius urbem egressus, ad castellum Hamersten venit ibique aliquandiu commoratur.
462Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCXXVI; 7
Imperator vero medio mense Maio Aquis egressus circa Kal.
463Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCXXVIII; 10
Bonefacius comes, cui tutela Corsicae insulae tunc erat commissa, adsumpto secum fratre Berehario necnon et aliis quibusdam comitibus de Tuscia Corsicam atque Sardiniam parva classe circumvectus, cum nullum in mari piratam invenisset, in Africam traiecit et inter Uticam atque Kartaginem egressus, innumeram incolarum multitudinem subito congregatam offendit; cum qua et proelium conseruit et quinquies vel eo amplius fusam fugatamque profligavit magnaque Afrorum multitudine prostrata, aliquantis etiam sociorum suorum per temeritatem amissis in naves suas se recepit atque hoc facto ingentem Afris timorem incussit.
464Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCLXV; 1
Hoc anno rex Pippinus domi se continuit neque propter Aquitanicum bellum quamvis nondum finitum regni sui terminos egressus est, sed generalem populi sui conventum in Attiniaco villa, hiberna Aquisgrani habuit, ubi et natalem Domini et pascha celebravit.
465Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCLXXXV; 1
Cum ibi hiemare decrevisset, accitis atque adductis ad se uxore ac liberis relictoque cum eis in eodem castro satis fido ac firmo praesidio ipse cum expedita mann ad Saxonum pagos vastandos ac villas diripiendas egressus inquietam satis hiemem ubique discurrendo et cuncta caedibus atque incendiis permiscendo tam per se ipsum quam per duces, quos miserat, Saxonibus reddidit.
466Anonymus, Annales Marbacenses, 1; 29
Igitur Ebroinus de Luxovio egressus et apostata factus, Theodericum regem et Leudesium persecutus, regales thesauros apprehendit, et quos cumque insidiatores suos reperit, crudeli morte dampnavit.
467Anonymus, Annales Marbacenses, 1; 85
] Hec civitas Roma condita est a Romulo annis quingentis XIX post Troie excidium; a condicione vero inclite urbis usque ad incarnationem Domini fuerunt anni DCCLII. Karolus factus imperator Galliarum fines adiit et locum qui Aquis ab aquarum calidarum adaptatione traxit vocabulum solito more venandi causa egressus est, et perplexione silvarum et errore viarum a sociis separatus, termas calidorum fontium et palacia inibi reperit, quae quondam Grannus, unus de Romanis principibus, frater Neronis et Agrippe, construxerat; quae longa vetustate deserta ac demolita, frutectis quoque ac vepribus occupata pede equi, quo sedit, inter saltus rivis aquarum calidarum percepit et reperit.
468Anonymus, Annales Marbacenses, 20; 40
Anno MCCXXII. De terra Persarum exercitus magnus valde et fortis, egressus de finibus suis, per adiacentes sibi provincias transitum fecit, qui dicebantur fuisse homines magne proceritatis et stature horribilis ; quod tamen non credimus.
469Anonymus, Annales Mettenses, p1; 172
Inde egressus, missos huc atque illuc dirigens, ad defensionem patriae congregare exercitum precepit, ut oportuno tempore ingruenti hosti occurreret.
470Anonymus, Annales Mettenses, 99; 14
Anno dominice incarnationis DCCLXXXI. Carolus rex a Papia egressus celebravit pasca Domini Rome et ibi – – pasca similiter.
471Anonymus, Annales Sancti Petri Erphesfurdenses antiqui, 3; 24
ML. Leo papa, propter componendum statum aecclesiarum et pacem Galliis reddendam Roma egressus, Mogontiae synodum celebravit.
472Anonymus, Annales Sancti Petri Erphesfurdenses antiqui, 3; 106
In quam actionem intentis suspensisque omnibus et iam propter res bene gestas immatura securitate torpentibus, nocte quadam, cum nichil minus suspicarentur, ipse Bertoldum ducem et duos supra memoratos episcopos et alios plerosque familiares suos secum assumpsit, et premissis ante se in sarcinis regni insignibus et quanta tempus et res patiebantur parte thesaurorum, clam egressus est de castello, dato negocio his qui intus remanebant, ut postera die quanta possent arte presentiam sui simularent et hostium animos a suspicionibus fugae suae avocarent.
473Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 25; 2
Quia tunc egressus imperator augustus Constantinus de sua urbe cum magno exercitu, transfretavit maria, veniensque Tarantum, lata arva implevit suo exercitu.
474Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 5, 6; 27
Et David mitissimum immitans, eius rabiem dum sedare non posset multis deprecationibus, ab urbe egressus est, thesaurum aecclesiae signatum annulo suo reliquit, et titulum ibi posuit sic continentem: 'Anathema sit, qui fecerit vel iusserit absque mea presentia vel iussione hanc ianuam aperire vel aliquid hinc contingere'; in predicta insula Salvatoris abscessit.
475Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 27, 65; 14
Cui Athanasius episcopus obviam ire satagens, ilico Surrento egressus, Romam properavit, ibique detentus est paulisper ab Atriano papa.
476Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 27, 65; 15
Ac deinde egressus, Rabennam occurrit praedicto imperatori, sicque cum eo revertens in eandem urbem, multis precibus ab eo extorsit, ut suae inmemor iniuriae suffragaret Salernitanis, Hismahelitum obsidione ballatis, predicans illi iudicium Domini, in quo unusquisque secundum adinventionem manuum suarum sit recepturus.
477Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 5; 20
Ignis quoque ab interiore aedi templi egressus, plurimos eorum suo prostravit incendio.
478Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 20; 4
Qui egressus Narses ad eum, interfectus est rex, et omnem gentem Erulorum sibi subiugavit.
479Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 20; 20
Respondit Iohannis papa, dicens: 'Citius ego vadam, quam tu de hac terra egressus fueris'.
480Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 22; 3
Tanta inundatio Tiberis fluvius alveum suum egressus est tantumque excrevit, ut eius unda super muros urbis influeret atque in ea maximas regiones occuparet, ita ut plurima antiqua que aedium munimenta deiceret.
481Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 30; 5
His diebus Constantinus iam dictus augustus, qui et Constans est appellatus, Italiam a Langobardorum manu eruere cupiens, Constantinopolim egressus, per litoraria iter habens, Athenas venit, indeque mare transgressus, Tarentum applicuit.
482Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 30; 11
Constantinus vero Tarantum egressus, Beneventanorum fines invasit, omnesque poene per quas venerat Langobardorum civitates coepit.
483Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 402, 30; 35
Et postmodum secunda feria egressus de civitate Rom.
484Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 467, 16; 2
Nam egressus de vagina sua, omnes terminos per circuitum devastabat.
485Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 467, 16; 4
ille pestifer Seodan quodam tempore egressus a Barim, totam devastabit Capuam, Cantias, Leborem, et suo nequissimo throno posuit in campo de Neapolim.
486Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 498; 27
Nam 5. feria in alvis paschae dum procederent ad Sanctum Marcellum, peractis missarum sollepniis a presule eiusdem civitatis Aio nomine, egressus predictus princeps fores ecclesiae, insurrexerunt in eum, pro dolor!
487Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 524, 28, 19; 3
Praedictus etenim tribunus narravit, dicens: quia ante hoc fere quinquennium, quando apud hanc Romanam urbem alveum suum Tiberis egressus est, tantumque crescens, ut eius unda super muros urbis influeret atque in ea maximas regiones occuparet, apud Veronensem urbem fluvius Atesis excrescens, ad beati Zenonis martyris atque pontificis ecclesiam venit.
488Anonymus, Chronica Ludowici incliti imperatoris quarti, 119; 135 (opus c.1341)
Hec intelligens Ludwicus IIIItus Romanorum rex videns se habere potestatem preordinatam a Deo, excuciens se ut aquila ad volandum super pullos suos, videre et discernere inter bonos et malos, quia erat in sensu sapiens, recreator iusticie, in consilio providus, victoriosus, statum mundi gubernans et tenens ceptrum regni, egressus est a Bawaria et profectus est in Galliam manu valida, transiens Veronam et Tervisium pervenit usque Mediolanum et ubique locorum honorifice et cum gaudio susceptus est.
489Anonymus, Chronica minor minoritae Erfordensis, 12, 14; 100
Hoc eodem anno, postquam illustris rex Francie Ludwicus, Dei cultor ac iusticie amator, in peregrinacione de terra sua egressus cum glorioso comitatu tam regum quam religiosorum ac magnatorum in copiosa multitudine navium cum centum milibus cruce signatorum et ultra de diversis regnis ascendit mare, ut proficisceretur ad debellandum Sarracenos et barbaras naciones, quoddam mirabile et insolitum, a seculis non auditum, in mense Iulio circa festum sancte Margarete servis suis altissimus ostendere dignabatur in presagium futurorum, secundum quod iudicant sapientes.
490Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 1; 571 (opus 1202)
Et quia propter populi pressuram nulli patebat egressus aecclesiae vel ingressus, sanctus pontifex oculis ac manibus extensis in celum cepit tacite orare cum lacrimis.
491Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 1; 1275 (opus 1202)
880. A. 82. Karolus iunior de Alemannia egressus – – regionem depopulati sunt.
492Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 3a, 9; 2 (opus 1202)
Renus fluvius alveum suum Coloniae egressus, inaudita antea magnitudine excrevit.
493Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 2; 6 (opus 1202)
Coloniae quidam Iudeus ex patre Iudeo, set converso, dum in pascha corpus Domini oretenus susciperet, ecclesiam egressus, in cimiterio humo operuit.
494Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 2; 16 (opus 1202)
Colonie quidam ex patre Iudeo, sed converso, dum sacramentum corporis Christi in paschali festivitate oretenus suscepisset et aecclesiam egressus, nescio quid exinde acturus, domum inferrae cogitasset, divinitus territus exhorruit, et nescius quo se verteret, id in cimiterio facta fossa sepelivit.
495Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 8b; 62 (opus 1202)
Quo statim mortuo, episcopo Spirensi se occultante, alios duos in eum irruere volentes fortiter vulneravit, et sic egressus, ascenso equo, cum suis fugere cepit.
496Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 9a; 1 (opus 1202)
Anno Domini 1161. Adrianus papa, audito imperatoris adventu, circa festum beati Petri quod dicitur ad vincula, cum cardinalibus suis Romam egressus, consilium habuit, ut ipsum imperatorem excommunicaret; sed nocte ipsa morte preoccupatus consilium, infectum reliquit.
497Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 9b; 614 (opus 1202)
Nam papa ab urhe Roma clam egressus, navem conscendit et per mare Ianuam venit, ubi originem duxit.
498Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 9b; 1117 (opus 1202)
Hinc assidebat cardinalis legatus Romanae curiae domnus Petrus Papyensis, aecclesiasticis negociis, que preter presentiam vestram terminare vel nolebat vel non valebat, vos interesse deposcens, hinc astabant vel magis irruebant duces, comites et totius provintiae magnates cum fere innumerabili militum et clientum multitudine, quos undecumque eo contraxerat imperatoris et vester diu prenuntiatus et cotidie suspectus et citissime necessarius pro aecclesia in pace tuenda in expeditionem Saxonicam contra singularem et ferum aprum illum devastatorem vineae Domini egressus, aliis de cubiculo in cubiculum, de consilio in consilium vos trahentibus, aliis expensas, aliis redemptionem oppigneratorum exigentibus, aliis incertam exercitus eductionem prestolantibus. ... Sequebatur vos multitudo procerum et impingebant in ostia, invitis et non valentibus arcere illos ostiariis. ... 2. ..... totum negotium, pro quo Leodii conventus iste procerum collectus est, ad aecclesiae utilitatem inflectatis et dissensionum tempestates, quae horride imminent, in tranquillitatem convertatis. ... ... ut non solum presens procerum conventus, sed et imperialis aula et imperator ipse de corde et ore vestro pendeat. ... 3. Nam et preterito anno in quadragesima magno Leodii adunato procerum conventu, inter duo regna iam graviter dissidentia, ne ulterius in alterutrum moverentur, oppitulante vero pacifico summi Regis Filio pacem solidam restituisti et civitatem ipsam stultis et interminatis quorumdam questionibus ex fide et misteriis ipsius fidei ortis perturbatam ad unitatis catholice consensum revocando correxistis et nudius tercius iterato adventu et excursu prolungato, inter duos principes, ducem scilicet Lovaniensem et comitem Haynonensem, vehementer in se concitatos et nichil aliud quam prelia in alterutrum meditantes, positis ad dimidium fere annum treugis, merentibus leticiam et pre expectatione imminentium malorum trepidantibus desideratam securitatem reddidisti.
499Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 12; 10 (opus 1202)
Marcii egressus, multa milia hominum diversi sexus et etatis maxime circa fluvium Wiseram submersit.
500Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 25; 265 (opus 1202)
Dux etiam Sueviae cum quibusdam egressus pro pabulo, accessit Dimodicam, demandavitque urbicis, ut sibi suisque mercatum preberent.