'fortasse' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 11191 hits      Show next 500

1Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1341A (auctor fl. 1130)
Sed fortasse quis dicit tunc vere potuisse frangi corpus Domini, quia adhuc mortale erat: nunc non posse, quia iam est immortale.
2Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1343A (auctor fl. 1130)
Nempe ubi id potius apostolicus sermo atque evangelicus sua auctoritate roboraret, unde citius dubitari posse constaret: demum fortasse quod et magis congruebat mysterio huiusmodi pronuntiatio.
3Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0468D (auctor c.945–1004)
Aut fortasse regiae maiestatis auctoritatem contemno!
4Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0430A (auctor c.945–1004)
Idipsum etiam nostro privilegio inserendum credidi quod de sanctis manibus domni Gregorii nostra aetate papae sanctissimi sub auctoritate sancti Petri suscipere, quamvis indignus, emerui: quapropter, venerabilis in Christo, non declamatorie sed dispensatorie tibi persuadeo, quem plurimum diligo, ne credas subornatis testibus, ne credas derepente falsis fortasse criminationibus, quia et diabolus, ut bonos decipiat, aliquando in angelum lucis se transfigurat (II Cor.
5Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0444A (auctor c.945–1004)
Sed ne vel per cuiuslibet monachi aut abbatis promotionem, onus aliquod fortasse sustineant, studendum nobis est ut, si quispiam abbatum aut monachorum ex quocunque monasterio ad clericatus officium vel ordinem sacrum accesserit, non illic aliquam habeat, ut diximus, ulterius potestatem, ne monasteria huius occasionis velamine ea quae prohibemus sustinere onera compellantur.
6Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0486A (auctor 1000)
Sed ne vel pro cuiuslibet monachi aut abbatis promotione onus aliquod fortasse sustineant, studendum vobis est ut, si quispiam abbatum aut monachorum ex quocunque monasterio ad clericatus officium vel ordinem sacrum accesserit, non illic aliquam (ut diximus) habeat ulterius potestatem, ne monasteria huius occasionis velamine ea quae prohibemus sustinere onera compellantur.
7Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0497B (auctor 1000)
Si vero isdem reverentissimus Ioannes fortasse pro molestia sua petierit ut ab episcopatus honore debeat vacare; eo petitionem scripto dante concedendum est.
8Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499B (auctor 1000)
Cum vero appetitus gulae ultra modum in sumendis alimentis rapitur, atque idcirco humorum receptacula gravantur, habet exinde animus aliquem reatum, non tamen usque ad prohibitionem percipiendi sancti mysterii, vel missarum solemnia celebrandi, cum fortasse aut festus dies exigit, aut exhiberi mysterium, pro eo quod sacerdos alius in loco deest, ipsa necessitas compellit.
9Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0750C (auctor fl. 923)
Tunc dixit propriis: « Istos fortasse secuntur Ast alii, idcirco pariter statum glomerate; Si fuerit verbum super hoc, ne differat ullus!
10Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0540C (auctor fl. 820)
Sic ergo singula modia XXX, panes CCC. Quia autem certi sumus quod omni tempore non minus quam trecenti, et aliquid amplius, semper intus assidue manentes, et supervenientes in monasterio erimus, cum tamen modo non magis quam trecenti quinquaginta simus; nos tamen quia aliquando minus, aliquando amplius quam quadringenti fortasse sumus, ita ordinare volumus ac si omni tempore quadringenti simus, ut ex eo quando minus quam quadringenti sumus, supercrescit, habeat unde abundanter dari possit quando amplius sumus.
11Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0545B (auctor fl. 820)
In administratione autem refectorii interim quousque aliter, sicut et in caeteris habitaculis nostris diximus, melius aliquid invenitur, talis fortasse non inconvenienter debet servari ratio.
12Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0546B (auctor fl. 820)
Deinde ut ipsum silentium cum fructu alterius mercedis ab omnibus illis ibi servari possit, psalmi sine intermissione cantandi sunt: et quandiu duo ex illis adsunt, nunquam iidem psalmi praetermittendi: et cum contigerit, ut aliqui ex ipsis propter quamlibet necessitatem administrandam longius discesserit, et ob hoc solus fortasse inchoatum psalmum cantare non poterit, mox ut reversus fuerit in loco in quo caeteros psallentes invenerit, ingrediatur, et cum eis, quandiu cum ipsis est, cantare studeat.
13Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0547A (auctor fl. 820)
Sed et hoc nequaquam quasi propter servandum ordinem negligendum est, cum fortasse idem ordo iuniores omnes, aut etiam minus sapientes, vel constantes, in coquina mittere poposcerit, ut praetermisso eodem loco aliquem iunioribus, senior constans addatur, qui et se, et caeteros zelo Dei ductus custodire studeat; et transacto servitutis suae tempore, iterum ille, qui tunc propter talem rationem transitus est, mixtus cum senioribus ingrediatur, ac sic omni tempore omnimodis observetur, ut nunquam tantummodo sive propter defessam aetatem fatui, sive propter iuventutem minus perfecti, illi solummodo mittantur, de quibus in nullo eiusmodi conservandi iustitiam, fiducia habeatur, sed semper, ut praemissum est, unus, aut duo ita maturi hebdomadis singulis mittantur, ut et interius voluntas Dei, ut filii et exterius condigna semper sobrietas custodiatur.
14Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 1, ded.; 6 (auctor 1068-1081)
Sed quoniam rerum memoria latet, et pontificum loci hystoria non est tradita litteris, fortasse dixerit aliquis, aut nichil eos dignum memoria fecisse in diebus suis, aut si fecerant quippiam, scriptorum qui hoc posteris traderent diligentia caruisse.
15Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0545A (auctor 1068-1081)
Forte hoc videtur incredibile his, qui huius temporis egestatem vident; nec fortasse quisquam tunc crederet, ea futura, quae nunc facta videntur.
16Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0586B (auctor 1068-1081)
Postremo qui adulari nesciret aut fortasse nollet, eum sicut amentem et stolidum vidimus a ianuis excludi, ac si diceretur: . . . . Exeat aula, Qui vult esse pius.
17Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0614A (auctor 1068-1081)
Postremo, si qua sunt quae auditori displiceant in male gestis et fortasse peius descriptis, summopere te moneo et postulo, ut dum scriptorem vituperas, tu vitio e dicta corrigas; dum illum, de quo scribitur, accusas, in sapientis viri casu tu cautior fias, considerans te ipsum, ne et tu condempneris .
18Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0636A (auctor 1068-1081)
Et fortasse mutatis nominibus arbitror illud fretum ab antiquis vocari paludes Scithicas vel Meoticas, sive deserta Getarum, aut litus Scithicum, quod Martianus ait: confertum esse multiplici diversitate barbarorum Illic, inquit, Gethae, Daci, Sarmatae, [Neutri], Alani, Geloni, Antropofagi, Trogloditae .
19Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0638B (auctor 1068-1081)
Et fortasse facili sermone ad nostram fidem illi persuaderentur, nisi quod mali docteres, dum sua quaerunt, non quae Iesu Christi (Phil.
20Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p1; 5 (auctor -1081)
Sed quoniam rerum memoria latet et pontificum loci hystoria non est tradita litteris, fortasse dixerit aliquis aut nihil eos dignum memoria fecisse in diebus suis, aut, si fecerant quippiam, scriptorum, qui hoc posteris traderent, diligentia caruisse.
21Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XX; 2 (auctor -1081)
Et fortasse mutatis nominibus arbitror illud fretum ab antiquis [Romanis] vocari paludes Scithicas vel Meoticasa, sive deserta Getharumb, aut litus Scithicum, quod Martianus ait confertum esse multiplici diversitate barbarorum.
22Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXI; 18 (auctor -1081)
Et fortasse facili sermone ad nostram fidem illif persuaderentur, nisi quod mali doctores, dum sua quaerunt, non quae Iesu Christi, scandalizant eos, qui possent salvari.
23Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXIII; 7 (auctor -1081)
Forte hoc videtur incredibile his, qui huius temporis egestatem vident, nec fortasse quisquam tunc crederet ea futura, quae nunc facta videntur.
24Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIII; 8 (auctor -1081)
Postremo qui adulari nesciret aut fortasse nollet, eum sicut amentem et stolidum vidimus a ianuis excludi.
25Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXXI; 3 (auctor -1081)
Postremo si qua sunt, quae auditori displiceant in male gestis et fortasse peius descriptis, summopere te moneo et postulo, ut, dum scriptorem vituperas, tu vitiose dicta corrigas; dum illum, de quo scribitur, accusas, in sapientis viri casu tu cautior fias, 'considerans te ipsum, ne et tu tempteris'.
26Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0669A (auctor 1145-1221)
An fortasse omnipotens Deus est, sed gratiae privilegium quo donavit apostolos, perfectis eorum sequacibus non voluit elargiri?
27Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0669A (auctor 1145-1221)
Et dicit fortasse aliquis, ideo Martinum non esse parem apostolis in gloria, quod eis fuerit inferior sanctitate.
28Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0670A (auctor 1145-1221)
In apostolis fortasse aliquis praerogativam martyrii anteponit?
29Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0682D (auctor 1145-1221)
Caeterum de poenitentia multa dicenda erant, quae nos, aut causa brevitatis omittimus, aut fortasse ideo quia ad prosequendum singula ingenii sufficientiam non habeamus.
30Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748B (auctor 1145-1221)
An fortasse, quem magnifice laudat anima tua, dispensatorio abbreviat caro ex te suscepta?
31Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Serius fortasse, quam par est, emersit e tenebris; sed non sine numine tam sero emersit, ne videlicet tuae protectionis gloria fraudaretur.
32Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0465A (auctor c.1140–1212)
Et licet illud, quod nos agimus bonum, non agunt, aliud certe agunt, quod illo longe melius fortasse est, quod nos agimus.
33Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0559A (auctor c.1140–1212)
A talibus fortasse subiectis, si quandoque petent veniam praelati, non multum, ut mihi videtur, sunt culpabiles dicendi; quia causa et occasio magna haec humilitas est ut magis ac magis regendi augeatur auctoritas.
34Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0567C (auctor c.1140–1212)
Tepescet tunc ordinis fervor, nec id fortasse abbas deprehendet: nisi quando exinanita, imo exinanita usque ad fundamentum, disciplina religionis, vix aliquod efficax poterit remedium adhibere.
35Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0638C (auctor c.1140–1212)
X. Et quamvis liber Exodi easdem angulares tabulas non aperte, ut Iosephus, ex medio dicat cubito sectas, per hoc tamen quod separatim de eis tractat, occulte fortasse nobis innuit non eamdem eas cum caeteris sex tabulis intra parietes in latitudine habuisse mensuram.
36Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0653D (auctor c.1140–1212)
His itaque, et aliis fortasse, quae hic tacentur, causis, aestimant nonnulli Venerabilem Bedam absque omni scrupulo super hoc esse accipiendum: nisi forte aliqua alia obstiterit auctoritas de his plenius loquens: et qua ratione Beda hoc in loco repudiandus, et Iosephus cum Iudaeis suis sit suscipiendus, causam evidentiorem ostendens.
37Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0742B (auctor c.1140–1212)
CXXXVII. Haec de quarto sanctae Ecclesiae statu prolixe quidem; sed fortasse non inutiliter diximus.
38Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0870C (auctor c.1140–1212)
Nam ut exempli causa de multis proferam unum, tunc fortasse missam devotius cantas, quando idcirco non cantas, ut fratri tuo, qui desiderat cantare, cedas!
39Adamus Scotus, Sermones, 198, 0207A (auctor c.1140–1212)
Sed dum confessionis utilitatem ostendere nitimur, haec et fortasse non infructuose, licet non propter vos, qui modo praesentes adestis, sed propter quosdam tamen, quos habere adhuc poteritis inter vos, occurrerunt.
40Adamus Scotus, Sermones, 198, 0216C (auctor c.1140–1212)
Habens quippe apud se praesentem, quem non sine cruciatu desideraverat absentem, alleviatum quidem se sentit; sed ideo tamen non minus, imo plus fortasse quam antea diligit; et desiderando desiderat.
41Adamus Scotus, Sermones, 198, 0278A (auctor c.1140–1212)
Fateor, revolvo quaedam apud me, quae ad ea fortasse possunt pertinere, sed utrum plena possit ad ea congruentia referri, necdum comprehendo.
42Adamus Scotus, Sermones, 198, 0299B (auctor c.1140–1212)
Et fortasse hi sunt tres coeli, ad quorum tertium se raptum perhibet Paulus; ubi etiam dicit, se audivisse verba ineffabilia, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 2) . Et quidem ego puto, quod sicut hic [al. sicut ille locus erat mendosus] et ille, quae non licet homini manifestare vidit.
43Adamus Scotus, Sermones, 198, 0336A (auctor c.1140–1212)
Est fortasse sublimior in potestate, sed non liberior in quiete: O liber et quietus claustralium status!
44Adamus Scotus, Sermones, 198, 0427C (auctor c.1140–1212)
Et fortasse ideo paulo ante dixit nondum advenisse horam suam: quia ministros, ut quodcunque eis diceret, facerent, noverat matrem suam nondum admonuisse.
45Adelboldus Traiectensis, De ratione inveniendi crassitudinem sphaerae, 140, 1103A (auctor 1010-1026)
Fortasse cogitatis ut sic peccem ut me peccasse poenitere nolim, ac ideo sine fructu poenitentiae confessio nec veniam debeat quaerere, nec remissionem aliquam exigere.
46Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1289A
Accendatur circa protectorum tuorum reverentiam, beatorum videlicet apostolorum principum, fili dilectissime, tuae zelus pietatis, et tantorum ficta commenta praestigiorum remanere nullo modo penes aliquem patiatur: sed et si quisquam haec defendere, vel occultare, sibique in posterum fortasse reservare tentaverit, tua publicis legibus promulget multiplex sapientia, quid huiusmodi persona post imperiale debeat edictum redargutionis incurrere, vel quantum conveniat, si non correctionis, saltem correptionis incidire; quatenus per hoc, pura de caetero conscientia, cum Psalmista veraciter canere valeas: Odivi congregationes malignorum, et cum impiis non sedebo.
47Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1311B
Neque enim nobis moris est ut pro libitu proprio paternis sanctionibus abutamur, quemadmodum quibusdam, qui apud vos summa rerum ecclesiasticarum gubernacula moderantes, tunc synodorum statuta, vel etiam apostolicae sedis decreta proferunt, cum vel alios laedere, vel se iuvare cupiunt: et haec tunc sub silentio tegunt, quando fortasse contra se, vel pro aliis proponerentur.
48Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0643C (auctor c.910-c.992)
Et fortasse eo facundiores erimus, quo propria virtute nil fidimus; quia quanto quis humiliter intra suam se deprimit ignorantiam, tanto sublevatur interius per Spiritum illiminantem, et auditoribus animo utilius solet prodesse quod procedit exterius ex vera humilitate.
49Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0676D (auctor 1110–1167)
GRATIANUS. Sed nos fortasse in hac discretione quid deceat, vel non deceat, caligamus.
50Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0266D (auctor 1110–1167)
Venerat fortasse ad Bethaniam, non autem ad Bethphage.
51Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0272A (auctor 1110–1167)
Fortasse una maneria illa est quam in his diebus gustastis; et ideo secure vos hortatur ut desideretis illam aliam maneriam dulcedinis, quae significatur per lac.
52Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0290C (auctor 1110–1167)
Et fortasse si coeperimus loqui de Ioanne, non omnino muti erimus.
53Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0290D (auctor 1110–1167)
Fortasse hora incensi, hora salutiferae compunctionis, cum dirigitur oratio nostra sicut incensum in conspectu Domini (Psal. CXL) , et nobis angelus, divinae videlicet gratiae nuntius, apparebit.
54Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0539D (auctor 1110–1167)
fortasse idcirco manet super me ista tribulatio.
55Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0605A (auctor 1110–1167)
Hic fortasse lector exiget, ut ipsum vivendi modum, quem periculosum imo perniciosum videtur excedere, manifestius evolvamus.
56Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0610A (auctor 1110–1167)
Dicet fortasse, si de monasterio ad monasterium sine abbatis sui consensu, nullo salutis suae periculo compellente, transmigraret.
57Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0611C (auctor 1110–1167)
Sed dicat fortasse, quod utique dici debet, etiam priora illa duo non secundum Regulam profiteri, affirmetque quod non in loci stabilitate, vel obedientia, quae monachis, clericis, canonicis, episcopis eaedem iniunguntur, Regularum constet ista diversitas, sed in morum tantum conversione.
58Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0719A
Et ideo fortasse sic appellatur, quia Patri et Filio potest eadem appellatio convenire.
59Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0743A
Sed fortasse illud in causa est, cur ieiunium quod ieiunavimus, non proficiat nobis ad Quadragesimam.
60Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0897B
Et si fortasse ibidem inventa non fuerit, tum rex habeat potestatem talem ibidem ordinare abbatissam quae digna Deo placere possit.
61Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 103 (auctor fl.c.400)
fuit enim fortasse tunc ratio non simplex, qua deberet quis quid deductorum etiam aquae accipere.
62Agennius Urbicus, De controuersiis agrorum, p1, p4; 174 (auctor fl.c.400)
sed cum illi recturas suas per qualiacumque loca extendant, hoc est qua ratio dictauit, per cliuia et montuosa, qua iter nullo modo fieri potest, quae loca fortasse possessori siluae causa sint utilia, horum loco non inique, per quae possit loca commode iri, iter commutant.
63Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1183C
Cum praesens ego supremis fortasse fuissem Sanctae abbatissae anxius Hathumodae, Inter me, sanctasque eius dignasque sorores Sermo satis lugubris tunc fuerat habitus.
64Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1187C
Sic etenim fortasse dolor cordis levigatur, Dum quasi piis quondam eiicimus lacrymam.
65Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0462A (auctor c.805–c.846)
Fortasse si fefelli, indulgete.
66Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0526D (auctor c.805–c.846)
Ex his tamen, quae in eam rem congessit laudatus scriptor, apparet eodem nomine vocatum ritum ecclesiasticum procedendi, quo episcopi cum clero et populo certis solemnititabus procedebant, quod ex eo fortasse, quia et ipse imperator cum pompa, et apparatu esse soleret, πρόκενσον fieri dictum fuit.
67Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0543D (auctor c.805–c.846)
Ex quibus omnibus tandem conficitur, partem eam quam subditam Agnellus vocat, extra basilicam fuisse, ubi Opilio sepeliretur, ac fortasse ex ea quadriporticus parte quae ad interiorem mulierum partem pertinebat.
68Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0560D (auctor c.805–c.846)
Epistola sancti Leonis, quae Leoni seu Neoni dicitur scripta ex dictis supra in dissertatione, non probat intentum, licet cum Pagio contra Quesnellum ad annum 451 retrahatur, ac propter coniecturam, quam in dissertatione exhibui de Ravennii nomine in inscriptionis eius mendo forte cubante, adiicere placet, Ioanni fortasse scriptam fuisse, qui exscriptorum vitio in Leonem mutatus sit.
69Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0565D (auctor c.805–c.846)
Petrus itaque, qui Tricoli fundamenta iecit, is fuit qui Aurelianum praecessit, non Chrysologus, cui Ioannes alter successit, ac Agnellum ita Agnellus emendat, qui fortasse hinc errandi ansam habuit, et Petrum cognomento Chrysologum ponendi immediate ante Aurelianum, quamvis dimidio quasi saeculo ille hunc praecesserit.
70Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0595B (auctor c.805–c.846)
Hoc officium Ravennatis ecclesiae peculiare fortasse fuit, quod ingens frumenti vis ex Siciliae fundis capiebatur, de qua nonnihil infra ex Mauri archiepiscopi Vita delibabimus.
71Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0647A (auctor c.805–c.846)
Et cum renunciatur fortasse quingentos solidos, ille et deridet, quia pauci sunt.
72Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0658B (auctor c.805–c.846)
Popularis homo fortasse pro anima sua patietur poenam, inspectores pro toto grege.
73Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0668D (auctor c.805–c.846)
Et si fortasse quis secum cogitans dicat, aut alios interroget, quomodo iste, vel unde scire poterat horum sanctorum effigies quales fuerint, si macilenti, si pingues, nulla dubitatio inde adcrescat, quia pictura insinuat mihi illorum vultus.
74Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0684A (auctor c.805–c.846)
Quid illi profuit pontificium, qui etiam usque hodie, quando sepulcrum eius clerici mentiuntur, qui etiam post curricula annorum fortasse CLXXX corpus eius ubi humatum et destructum requiescit.
75Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0686D (auctor c.805–c.846)
At ille ait: Fortasse dormiunt, pro eo quod in hac nocte fatigati fuerunt, ideo sopore depressi sunt.
76Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0713A (auctor c.805–c.846)
II. Censeo itaque Felicem archiepiscopum Ravennatem in eo peccasse, quod praestare noluerit solitas cautiones sedi apostolicae cuiusmodi sunt illae, quae habentur in Libro diurno, quibus fortasse Felix aliquid addere, vel demere volebat in favorem Ecclesiae suae, pontificem vero iure expetivisse formula utendum, qua caeteri episcopi et metropolitae, quique in primis, ab ineuntis Ecclesiae aevo, et synodo, et ordinatione immediate Romano pontifici paruerant, utebantur; Felicem etiam exarchi auctoritate fretum, scriptum, « uti maluit, » fecisse, pontifice aegre id ferente, remque Deo divique Petri patrocinio committente.
77Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0711A (auctor c.805–c.846)
Fortasse ego superposui, aut scriba fefellit, ne quis post me veriat, et vitia ex meis proferat verbis.
78Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0512D (auctor c.805–c.846)
Petrum, qui Symmachi temporibus floruit, haud fortasse Agnello omissum arbitror, sed Vitam eius deperditam credo.
79Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0084A
Quod si facere fortasse praesumpserint; a iudicibus locorum, prout persona fuerit, distringantur.
80Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0232A (auctor 769-840)
Sane cum nos ad hanc roborandam de Testamento Veteri plura sumpserimus, erunt fortasse qui dicant aliarum rerum figuras esse, nec per haec contentionem posse finiri.
81Agroecius, De orthographia, p. 127, l. 2 (auctor c.440-450)
idem Cicero: nimium haec illi fortasse eferant.
82Agroecius, Ars de orthographia, p2; 179 (auctor c.440-450)
idem Cicero: «nimium haec illi fortasse eferant».
83Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1034D (auctor fl. 800)
His ita placitis, rege quidem nolente, principibus tamen quibusdam (ut fatebatur) muneribus laesis, Ragenarius dux eorum, cunctique principes ad regem, qui tunc in monastertio Macharii Dionysii residebat, adducuntur: per deos, perque ea quibus maxime se protegi ac salvari putabant testantes numina vel arma, quatenus nequaquam ulterius vel fines sui regni nisi fortasse auxiliatores intrarent aut contingerent.
84Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0312C (auctor 1128-1203)
Fortasse dicent haeretici, quod hoc nomine, nihil, designatur res corporalis quae corrumpitur, et ad nihilum tendit; sed multa corporalia sunt quae nec corrumpuntur, nec ad nihilum tendunt, ut sol, et aliae stellae; de terra autem dicitur, quod in aeternum stat.
85Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0318A (auctor 1128-1203)
Fortasse dicent infundendum corpori Antichristi, iuxta illam auctoritatem quae ait, quod Lucifer corporaliter habitabit in Antichristo.
86Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0325B (auctor 1128-1203)
Quod fortasse quidam concedent, consentientes haeresi Sadducaeorum.
87Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0358D (auctor 1128-1203)
Fortasse etiam dicent aliqui quod sola contritione remittitur peccatum; ad quid ergo exigitur peccati confessio ad eiusdem remissionem?
88Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0913A (auctor 1128-1203)
Fortasse Maria non est dicta prophetissa quia prophetizaverit, sed quia canticum Moysi protulit, in quo multa prophetice dicta sunt quae fortasse non intellexit.
89Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0063B (auctor 1128-1203)
Potest adhuc profundiore fortasse sacramento, quod dixit, ecce tu pulchra es, amica mea, intelligi de praesenti saeculo dictum; quia sponsa quidem fuit et hic Virgo Maria cum proxima fuit Christo.
90Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0619 (auctor 1128-1203)
» Verum duo quaedam in hisce Regulis occurrent lectori loca, quae fortasse aut reprehensionis aliquid, aut certe admirationis erunt habitura: de quibus proinde breviter nunc dicendum est.
91Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0634B (auctor 1128-1203)
Sed fortasse aptitudo efficiendi, quae notatur per misericors, copulat effectionis effectum, qui notatur per miserator.
92Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0662C (auctor 1128-1203)
Verbi causa: Iste laicus, et iste episcopus incidunt in simplicem fornicationem: et fortasse par est voluptas, sed non par voluntas, quia magis contemnit episcopus quam laicus: et ideo non est par meritum.
93Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 19; 6 (auctor 1128-1203)
Quod qualiter euenerit, postea fortasse dicemus.
94Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 28; 4 (auctor 1128-1203)
Cacumina montium uocat oppida in montibus sita uersus Albaniam, id est Scotiam, que fecit Ebraucus Britonum Rex quintus a Bruto: oppidum uidelicet Agned, quod nunc immutato nomine dicitur Castellum Puellarum et Montem Galeatum, quod nunc prouincie illius incole uocant Montem Dolorosum, Alclud quoque et Caerbrauc, que et ipsa fortasse nunc aliis nominibus nuncupantur .
95Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 47; 2 (auctor 1128-1203)
Quemadmodum, qui urbes obsident uel castella, flumina influentia ac deforis intus currentia, immensis laboribus aliorsum deflectere solent – quatinus uidelicet aquarum copia opidanis obsessis ablata facilius capiantur, nisi se deditioni offerant – sic niueus iste senex apud Pereonem faciet, qui locus alio fortasse nunc nomine appellatur.
96Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 28; 2 (auctor 1128-1203)
Potest et hoc iuxta nature leges fieri, licet fortasse adhuc nusquam factum sit.
97Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 19; 1 (auctor 1128-1203)
Itaque cum explorande ueritatis causa illam incautius cum suis adierit, illa ingenite fraudis nequaquam oblita, dispositis fortasse, ut fieri solet in talibus, in locis oportunis insidiis, mordebit sinistrum pedem ipsius totoque ex corpore euellet.
98Albericus, Sermo in S. Scholasticam, 66, 0945D (auctor fl. 500)
Videri enim fortasse quibuslibet potest diversum, quod prius per oleum dixi debere charitatem intelligi, modo per oleum misericordiam dico significari.
99Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 2, 4, 83a, 3, 72a, 98b, 156c, 3, 26a, 20d, 40e, 71b, 2, 29a, 14b, 51c, 35d, 39c, 3, 57a, 59b; (auctor c.1200–1280)
Item, Augustinus ibidem: ‘Aut quare cum dicerentur, agnovi et dixi: »ita est, et verum est«, nisi quia iam erant in memoria, sed tam remota et retrusa, quasi in caveis abditioribus, ut nisi a movente aliquo eruerentur, ea fortasse cogitare non possem?
100Albertus Monachus, Chronica, 14a; 246 (auctor -1456)
Imperator donacionem ipsam stabiliter et pro tempore perpetuo confirmat terram illam filio suo Lodowico et posteris eius possidendam feodo dans imperiali omnem defectum, si quis fortasse incidisset, imperialis plenitudine potestatis tollens et supplens.
101Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 17a; 36 (auctor ca.450-518)
Perinde se fortasse Iudaeo, haeretico gentilique ut catholico spiritus sanctus insinuat, an forsitan patris vel filii iussione invitus in criminosorum membra contruditur?
102Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 171 (auctor ca.450-518)
Esset fortasse quantulacumque excusatio, si in eo inertiae meae noxam velaret ac tegeret magnitudo.
103Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 124 (auctor ca.450-518)
Sollicitudo impendenda fortasse sit dubiis: satis est vitanda indicasse perfectis.
104Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 51 (auctor ca.450-518)
Et fortasse rear cladis mortisque futurae Sanguinis indicio iam praecessisse ruinam, Hoc ipsum ni poena foret; nam scilicet omne Aegypti spatium, vel quo patet ampla Canopus, Mox inter pingues sitiens defecerat undas, Si non omnipotens celerem super arva medellam Spargeret et nitidos revocaret vallibus amnes.
105Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0670B (auctor 730-804)
Hic igitur liber idcirco Concionator dicitur, quia Salomon in eo quasi tumultuantis turbae suscepit sensum, ut ea per inquisitionem dicat quae fortasse per tentationem imperita mens sentiat.
106Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1030C (auctor 730-804)
extra coelum et terram fortasse, ut inde veniat in me Deus meus, qui dixit: Coelum et terram ego impleo (Ier. XXIII, 24) ? Capiunt ergone te coelum et terra, quoniam tu imples ea?
107Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1049C (auctor 730-804)
Igitur Christus vere resurgens, sed non solus, noluit se in vulgus educere, fortasse ne impii errore liberarentur, sed, quod credibilius est, ut fides non mediocri praemio destinata difficultate constaret, cum discipulis quadraginta dies egit, testibus scilicet praeordinatis, docens eos quae docerent.
108Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0142C (auctor 730-804)
Sed et hoc incredulitati tuae parum fortasse videatur, quia eum angelus Domini potius Salvatorem, quam Deum aut Dei Filium nominaret, cum utique impiissime Deum neges, quem Salvatorem esse fatearis: quem beatus doctor gentium Salvatorem saepius nominare non dubitavit, dicens ad Titum: Apparuit enim gratia Dei Salvatoris nostri (Tit. II, 11) . Audi quoque archangelum Gabrielem Mariae virgini praedicantem: Spiritus, inquit, sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi, ideo et quod nascetur in te sanctum, vocabitur Filius Dei (Luc. I, 35) . Vides quemadmodum nativitatem Dei indicaturus divinitatis opera praemiserit: Spiritus enim sanctus (inquit) veniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi.
109Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0017A (auctor 730-804)
Et ideo fortasse sic appellatur, quia Patri et Filio potest eadem appellatio convenire; nam hoc ipse proprie dicitur, quod illi communiter dicuntur, quia et Pater Spiritus, et Filius Spiritus; et Pater sanctus, et Filius sanctus, recte dicitur.
110Alcuinus, Enchiridion, 100, 0571A (auctor 730-804)
Dum vestram, venerande Pater, sanctissimam voluntatem catholicae fidei fervore fulgentem, et sanctae charitatis a Deo donis abundantem agnovi, ita, ut me, minimum divinae Scripturae vernaculum, de multis ecclesiasticae dignitatis consuetudinibus quasi Patrem consulere voluistis; ne fortasse aliquid vestrae prudentiae incognitum remaneret, quid, a quibus Patribus, de qualibet re sancitum esset.
111Alcuinus, Epistolae, 100, 0420C (auctor 730-804)
Aeterna autem maluit dicere quam omnia, fortasse ideo quia tempus non coepit ex tempore; aeterna enim tempora aevum significant.
112Alcuinus, Epistolae, 100, 0341B (auctor 730-804)
Videor aliquod me refrigerium habere animi mei, ut flamma charitatis in corde abscondita aliquam fortasse scintillam elicere valeat: ne totum torpescat quod intus ignescit, dum opportunum mihi tempus, aliquid tuae scribere charitati, occurrit.
113Alcuinus, Epistolae, 100, 0411A (auctor 730-804)
Secundum vero, ut unusquisque proximum, quem fortasse iacere in vitiis conspicit, desperare non audeat, quia divinae misericordiae divitias ignorat.
114Alcuinus, Epistolae, 100, 0412A (auctor 730-804)
Item synodo Aurelianensi (IV), cap. 21: « Si quis necessitatis compulsus ad ecclesiae septa confugerit, et sacerdote seu praeposito ecclesiae praetermisso atque contempto, eum quisque de locis sacris vel atriis, seu vi seu dolo abstrahere, aut sollicitare fortasse praesumpserit, ut inimicus ecclesiae ab eius liminibus arceatur, quousque iuxta pontificis discretionem digna per indictam poenitentiam emendatio subsequatur; eo tamen, qui a se raptus est, prius ecclesiae restituatur [Forte, restituto].
115Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 1007C (auctor 730-804)
« Non spatio locorum credendum est, mundum capere non posse, quae in eo scribi quomodo possent, si scripta non ferret, sed capacitate legentium comprehendi fortasse non possent, quamvis, salva rerum fide, plerumque verba excedere videantur fidem.
116Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0771B (auctor 730-804)
Architriclinus aliquis legisperitus illius temporis est, fortasse Nicodemus vel Gamaliel, vel discipulus tunc eius Saulus, nunc autem magister totius Ecclesiae Paulus apostolus.
117Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0788D (auctor 730-804)
Responderet ergo fortasse interrogatus Ioannes, et diceret nobis, quid dixerit [Aug., novi quid dixerim, nemo] nemo [Ms., Certe ergo nemo, si tu ipse dicis, Qui accepit, etc. . . , et diceret: Novi quid dixerim: nemo est quidam populus]. Est quidam populus natus ad iram Dei, et ad hoc praecognitus.
118Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0796B (auctor 730-804)
Et fortasse ut intelligentibus indicaret quinque memoratos corporis sensus quinque virorum nomine significari, post quinque carnales responsiones ista mulier sexta responsione nominat Christum; nam prima eius responsio est: Tu cum sis Iudaeus, quomodo a me bibere petis?
119Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0796D (auctor 730-804)
Nec hoc, quod relicta hydria discessit, negligenter praetereundum est; hydria enim fortasse amorem saeculi huius significat, id est cupiditatem, qua sibi homines de tenebrosa profunditate, cuius imaginem puteus gerit, hoc est, de terrena conversatione hauriunt voluptatem; qua percepta iterum in eius appetitu inardescunt, sicut de aqua illa qui biberit, sitiet iterum.
120Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0830D (auctor 730-804)
Puderet te fortasse imitari humilem hominem, saltem imitare humilem Deum.
121Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0872B (auctor 730-804)
Quaeritis autem fortasse, unde ipse diabolus?
122Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0879A (auctor 730-804)
Si ergo quando eum in se ipso quodammodo baptizavit, tunc illuminavit, quando inunxit, fortasse catechumenum fecit.
123Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0884C (auctor 730-804)
Legamus ergo, quia venturus est ad ea verba, in quibus nobis aliqua, quae dixit, dignetur exponere: ex quorum expositione dabit nobis fortasse [etiam] illa quae non exposuit intelligere.
124Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0541C (auctor 730-804)
Fortasse prius eos homines esse arbitrati sunt, in quibus Deum loqui intellexerunt; quibusdam divinae maiestatis existentibus et apparentibus signis, postea fuisse angelos cognoverunt, cum eis videntibus in coelum issent.
125Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1058A (auctor 730-804)
« Sicut enim semel Christus mortuus est carne in cruce, sic nos semel morimur in baptismate; non carne, sed peccato; » atque sicut ille iterum mori non poterit, ita nos baptizari non possumus, nisi fortasse lacrymis poenitentiae, non lavacri regeneratione.
126Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1179B
Et fortasse institutor istius officii magis voluit imitari ordinem venientium fidelium ad baptismum, quam sequi ordinem psalmorum.
127Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1121D
Ordo generationum et temporum, et sanctarum Scripturarum eruditio, nec non et quidquid in historia Veteris Testamenti omissa sunt, aut fortasse non plene digesta, in isto summatim ac breviter explicata sunt.
128Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 89, 0091C (auctor 640-709)
Sed fortasse quilibet strophosus librorum lector, ac sagax scripturarum disceptator tali se excusationis clypeo defendat, et talis apologiae parma protegat: Ego, inquiens, utriusque Instrumenti praecepta sincera fide veneror, ac sanctae Trinitatis unam essentiam, unamque substantiam, et trinam personarum substantiam corde credulo confiteor, Dominicae Incarnationis sacramentum, et passionis patibulum, ac resurrectionis tropaeum voce libera per populum praedicabo.
129Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 14; 37 (auctor 640-709)
Sed fortasse quilibet strofosus librorum lector ac sagax scripturarum disceptator tali se excusationis clipeo defendat et tali se apologiae parma protegat 'Ego, inquiens, utriusque instrumenti praecepta sincera fide veneror ac sanctae trinitatis unam essentiam unamque substantiam et trinam personarum subsistentiam corde credulo confiteor.
130Alexander Gemmeticensis, Epistola de Filio hominis, 205, 0920A
Nam secundum carnem filius Iacob fuit, et fortasse in hac eadem significatione secundum legem mundanam dicuntur filii adoptivi.
131Alexander Gemmeticensis, Epistola de Filio hominis, 205, 0920C
Aliter fortasse autem huius quaestionis solutio ex verbis Apostoli coniici poterit, ubi dicit Christum nequaquam decimatum fuisse in lumbis Abrahae, eo quod sine peccato Adae natus est de Adam, ut illius peccatum posset abolere.
132Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1387A
Illi quippe stulta ignorantia, vel forte caeca cupiditate commoti, in eorum necem volebant saevire, quos fortasse divina pietas ad salutem praedestinavit.
133Alexander III, Epistola de perseverantia ordinis, 153, 0931A (auctor c.1103–1181)
Quidam amici vestri rogaverunt me (supra id quod sum fortasse me existimantes) ut ad confirmandos, sive confortandos vos, quam possem operam impenderem.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam indignum est ut subditos tuos debeas iniuste gravare, vel eorum iura minus rationabiliter occupare, fraternitati tuae per iterata scripta mandamus atque praecipimus quatenus suffraganeis tuis, et praesertim memorato Belvacensi episcopo, nullum contra sanctorum Patrum statuta vel praeter antecessorum tuorum antiquam et rationabilem consuetudinem gravamen infligas, neque de clericis aut ecclesiis episcopatuum suorum quidquam, eis inconsultis, nisi causa fortasse ad te fuerit per appellationem delata, statuere vel iudicare attentes, nec ab eis quidquam quod tibi de iure non debent requiras.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
, XV Kal.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Ianuarii.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
nomine ecclesiam ipsam concessit, quam idem R. comitissa Branensi et parochianis interdicentibus intrare minime potuit.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praefatum vero Cameracensem dictum electum a molestatione Maricolensis Ecclesiae et rerum suarum desistere, et ei ablata restituere, et quae inique contra ipsam agit emendare, omni cum districtione coerceas, et si nec resipuerit, debitam pro qualitate temporis personae animadversionem adhibeas.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Turpe est enim lucrum quod acquiritur cum honestatis iactura, et divitias veras accumulat qui bonum sibi nomen et famam conservat.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
, XIV Kal.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus, et illibata permaneant.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Data Signiae, XII Kal.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Dec.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Iunii.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Nihilominus etiam eumdem L. monere cures, et ecclesiastica districtione compelle, ut a molestiis praedictorum fratrum suorum super iam dicta domo et rebus mobilibus, et super summa pecuniae omnino desistat, aut si de iure confidit, coram te cum eis ordine iudiciario, appellatione remota, experiatur.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Aug.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Honesta siquidem et laudabilis conversatio eius, sua probitas et prudentia, de ipso nos fecerant iam pridem concipere, quod nunc Domino cooperante plenius in operis exhibitione didicimus; quia quanto vos sicut devotos et speciales ecclesiae filios abundantiori charitate diligimus, tanto vobis personam magis modestam, providam et desertam, in legatum duximus providendam.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praedictum quoque monasterium ut ibi quietius et commodius Domino deservire possitis, cum omnibus possessionibus suis, quae inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut ordo vester, qui secundum Deum et beati Augustini regulam et institutionem Praemonstratensium institutus esse dignoscitur, perpetuis ibi temporibus inviolabiliter observetur, etc.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Quod si particulariter fieret, non facile posset plenum robur habere.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Unde quod super hoc remedium adhiberi desideras, ne pro defectu pastoris religiosa loca, quod avertat Dominus, gravius collabantur, nos tuum desiderium favore debito prosequentes, praesentibus litteris tibi indulgemus, ut si quando monasterium aliquod tuae iurisdictionis vacare contigerit, nec ad commonitionem tuam fratres vel sorores eiusdem loci infra congruum tempus, quod eis duxeris praefigendum, in personam idoneam potuerint concordare, fas tibi sit personam illam in abbatem vel abbatissam, dummodo sit idonea, auctoritate apostolica confirmare, in quo maiorem et saniorem partem capituli noveris convenire.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Dominum et B. Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Datum Signiae XV Kal.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
134Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Etiam singulis praedictis dignitates auctoritate apostolica confirmamus.
135Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 3; 177 (auctor 1157-1217)
Quale merum queram; queris fortasse.
136Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 21; 50 (auctor 1157-1217)
Fortasse meditationum nostrarum discursus~ certius limitabimus; si uini acerbi doloris uel ex parte repressam fuisse ex dilucida amoris sinceri declaratione; censuerimus.
137Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 24; 26 (auctor 1157-1217)
Fortasse autem licet cor amantis tantam sentiret delectationem mire dulcedinis; affuit tamen uel aliqua amaritudinis stilla.
138Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 4; 1 (auctor 1157-1217)
Fortasse tuo liber superstes eris alexandro.
139Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 1, 3; 49 (auctor 1157-1217)
plures fortasse reperies lectores benignos; quam sinistros interpretes.
140Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 2, 1; 9 (auctor 1157-1217)
Et fortasse inpressum scis simulare.
141Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 3, 3; 1 (auctor 1157-1217)
¶ Mirabitur fortasse quis minus fideligter in sublimibus pagine celestis institutis instructus, super hoc quod superius effectum inicialis timoris esse diximusntuitu desistere ab illicitis.
142Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0865B (auctor 1060-c.1131)
Unde Gregorius in libro Pastoralium (p. III) capite 62 [38]: « Plerumque dum duum vitiorum languor irruit, et hoc levius, illud fortasse gravius premit: ei nimirum vitio rectius sub celeritate subvenitur, per quod festine ad interitum tenditur.
143Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0882C (auctor 1060-c.1131)
Unde Gelasius cap. 17 (epist. ad episc. Luc. Brus. et Sicil.): « Diaconi absque episcopo vel presbytero baptizare non audeant, nisi praedictis fortasse officiis longius constitutis, si necessitas extrema compellat, qua et laicis Christianis hoc plerumque conceditur.
144Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0910C (auctor 1060-c.1131)
Debet tamen humiliter suggeri, si fortasse valeat quod displicet emendari.
145Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0463C
Et fortasse leproso illi infirmitas utilis fuit, ut quae humana fragilitate illicite commisit, ad haec iteranda illum debilitas corporis impediret.
146Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1243A (auctor 1015-1085 -)
Si tibi difficile fortasse videtur habere, Quae fortis potuere viri, quae virgo pigebit, Amplecti potuit, quae nomine dicitur Agnes?
147Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1257B (auctor 1015-1085 -)
Non sine divino nutu fortasse fiebat: Viribus ut fieret fortior ipsa tuis.
148Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0792B
Ferunt et alia multa miranda venerabiles viri de discipulis eius a beato Ludgero gesta vel dicta, quae cuncta ponere immoderatioris fortasse prolixitatis videretur.
149Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1317A (auctor -c.1143)
Qui enim fornicationis metum praemisit, profecto non stantibus praeceptum contulit, sed ne fortasse in terram ruerent lectum cadentibus ostendit.
150Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1311D (auctor -c.1143)
Rursum humilitatem tenuit cum eisdem Corinthiis loquens, paulo latius fortasse quam voluerat, semetipsum reprehendit, dicens: Factus sum insipiens (II Cor. XII, 11).
151Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307D (auctor -c.1143)
, homil. 11, n. 17, 18, 19.) Verecundae mentes, si quas fortasse culpas admiserint, leniter arguendae sunt, quia si asperius increpentur, franguntur potius quam erudiant.
152Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307D (auctor -c.1143)
Praedicatores itaque iusti cum aliquos corrigunt, si in eis ex parte alia fortasse aliquid bonae operationis potuerint invenire, ad eadem obiurgationis verba cum magna dispensatione debent descendere.
153Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1325C (auctor -c.1143)
Cum igitur miro consilio Auctor et Dispositor noster huic illa largitur quae alii denegat; alii illa denegat quae isti largitur, mensuras sibi positas egredi nititur, quisquis posse plusquam acceperit conatur: ut fortasse is cui tantummodo datum est praeceptorum occulta disserere, tentet etiam miraculis coruscare; aut is quem supernae virtutis donum ad sola miracula roborat, etiam divinae legis occulta pandere contendat.
154Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1322C (auctor -c.1143)
Hi vero quos fortasse despicimus, et tarde possunt incipere, et tamen vitam nostram ferventioribus studiis anteire.
155Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1330A (auctor -c.1143)
(Lib. I in Ezech., hom. 9, n. 23.) Unum est pro quo vitari debet societas malorum, ne si fortasse corrigi non valent, ad imitationem sui et alios trahant: et cum ipsi a sua malitia non mutantur, eos qui sibi coniuncti fuerint pervertant.
156Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1349B (auctor -c.1143)
Si enim duo fortasse in uno sint, quorum unus vivus, alter vero sit mortuus, etsi mortuus vivum non videt, vivus tamen mortuum videt: si vero utrique sint mortui, alter alterum nequaquam videt.
157Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1351D (auctor -c.1143)
Tunc Paulus in carcere fortasse tenebatur, cum se consedere Christo in coelestibus testatur: sed ibi erat, ubi ardentem iam mentem fixerat, non illic ubi illum necessario pigra adhuc caro retinebat.
158Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1352A (auctor -c.1143)
Fortasse tunc eum exterius catena religabat, mente tamen positus in sublimibus fuerat, quia per spei suae certitudinem iam in coelestibus sedebat.
159Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1349B (auctor -c.1143)
Hanc praeruptionem restituere Mediator venit, ut redempto humano genere, illa angelica damna sarciret, et mensuram coelestis patriae locupletius fortasse cumularet.
160Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1357B (auctor -c.1143)
Sed fortasse tacita quaestione pulsatur aliquis, quomodo Filius Patri possit esse aequalis.
161Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1360B (auctor -c.1143)
Discamus igitur abundare, ut cuncta quae ab eo accipimus cum indigentibus partiamur, ut mentem abundantia non elevet, ne fortasse gaudeat, quoniam hoc adest sibi quod deest alteri, et non iam communi bono sed proprio laetetur.
162Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1365B (auctor -c.1143)
Dum enim sancta praedicant, et ipsa praedicatio eorum fortasse despicitur quorum vita nescitur.
163Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1378C (auctor -c.1143)
Nam si quis proposito nummorum praemio, pupilli vel viduae causam defendat, et fortasse ecclesiam ingrediens in suis precibus Deo dicat: Tu vides quia causam pupilli et viduae defendo, iste procul dubio quae cogitat scit sed quo intendat eius cogitatio ignorat.
164Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1410B (auctor -c.1143)
At contra sicut scriptum est: Tentabant Apostoli ire per Bithyniam, et non permisit eos Spiritus Iesu (Act. XVI, 9), Dum ergo praedicatores sancti, et vocantur ad Macedoniam, ubi fortasse pergere non cogitabant, et ab Asia prohibentur, ubi pergere desiderabant, iste occultarum mensurarum calamus illic ductus est, hinc reductus.
165Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1423A (auctor -c.1143)
Sed haec fortasse ad te multa sunt, ad temetipsum homo revertere.
166Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1148B (auctor -c.1143)
Qui enim in publico bono opere non suam, sed superni Patris gloriam quaerit, quod fecit abscondit, quia illum solum testem habuit, cui placere curavit; et qui in secreto suo bono opere deprehendi ac laudari concupiscit, licet nullus fortasse viderit quod exhibuit, tamen hoc coram hominibus fecit, quia tot testes in bono opere secum duxit, quot humanas laudes in corde requisivit.
167Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1169A (auctor -c.1143)
Unde et fatuae virgines in suis vasis oleum non sumpsisse referuntur, quia arrogantes omnes, cum se ab aliquibus fortasse vitiis continent, bonum gloriae intra conscientias habere non possunt.
168Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1152C (auctor -c.1143)
Aut igitur non facientes dicimus: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris: et nosmetipsos hoc dicendo amplius ligamus, aut fortasse hanc conditionem in oratione intermittimus, et advocatus noster precem quam composuit non recognoscit, atque apud se protinus dicit: Scio quid monui, non est ipsa oratio quam feci.
169Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1162D (auctor -c.1143)
Sed postquam liberum se esse monstravit, ne fortasse scandalum cuiquam faceret, subdidit: Ut autem non scandalizemus eos, vade ad mare: et mitte hamum, et eum piscem, qui prius ascenderit, tolle, et aperto ore eius, invenies staterem: illum sumens, da eis pro me et te (Matth. XV, 11).
170Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1153B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XV, num. 53.) Cum Deus in oratione non quaeritur, citius animus in oratione lassatur, quia cum illa quisque postulat quae fortasse iuxta occultum iudicium Deus tribuere recusat, ipse quoque venit in fastidium qui non vult dare quod amatur; sed se magis Dominus quam ea quae condidit vult amari, aeterna potius quam terrena postulari, sicut scriptum est: Quaerite primum regnum Dei, et haec omnia adiicientur vobis.
171Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1156C (auctor -c.1143)
Ille fortasse iustus est, et quanto in hoc mundo nihil possidet, tanto loquendi pro iustitia fiduciam maiorem habet; hunc dum ille sustentat qui in hoc mundo aliquid possidet, et fortasse pro iustitia adhuc loqui libere non praesumit, iustitiae illius libertatem sibi participem facit, ut cum eo pariter iustitiae praemia recipiat quem sustinendo adiuvit, quatenus eamdem iustitiam libere loqui potuisset.
172Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1149A (auctor -c.1143)
Si quis vero per Testamentum Vetus aliquam culpam, sicut est mendacium, vult tueri, quia minus illic quibusdam fortasse nocuerit, dicat necesse est rerum alienarum raptum, dicat retributionem iniuriae, quae infirmis illic concessa sunt, nocere sibi non posse.
173Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1172A (auctor -c.1143)
Cum quoslibet in hoc mundo abiectos aspicitis, etiam si qua reprehensibilia eorum esse videantur, nolite despicere, quia fortasse quos morum infirmitas vulnerat, medicina paupertatis curat; quorum si qua sunt talia quae iure debeant reprehendi, haec si vultis ad usum vestrae mercedis inflectite, ut ex ipsis eorum vitiis cumulentur vobis incrementa pietatis, quatenus pariter panem detis et verbum, panem refectionis cum verbo correptionis, et duo a vobis alimenta percipiat qui unum quaerebat, dum exterius cibo et interius satiatur eloquio.
174Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1386C (auctor -c.1143)
Alius mihi verbum praedicationis exhibet, et lumine veritatis ex corde meo ignorantiae tenebras expellit; ego autem illi, quia fortasse a mundi huius potente opprimitur, solatium meae defensionis impartior, et hunc de violentis manibus evello.
175Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1194D (auctor -c.1143)
Debet tamen humiliter suggeri, si fortasse valeat quod displicet emendari.
176Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1194D (auctor -c.1143)
Sed curandum summopere est ne in superbiam transeat iustitiae inordinata defensio, ne dum rectitudo incaute diligitur, ipsa magistra rectitudinis humilitas amittatur, ne eum sibi praeesse quisque despiciat quem fortasse contingit ut in aliqua actione reprehendat.
177Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1339B (auctor -c.1143)
Unde sancti viri ad utraque se solerter extendunt, et tamen in tribula tionibus fortasse feriuntur: sic exteriora bella suscipiunt, ut sollicite cogitent ne proximorum interiora lacerentur.
178Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1344B (auctor -c.1143)
Unde ille praedicator egregius veritatis contra pseudoapostolos loquens, dum virtutes eximias operationis suae pro discipulorum eruditione narraret, dum tot se pericula tolerasse coacervata persecutione describeret, et post haec usque ad tertium coelum, rursumque in paradisum se raptum esse memoraret, ubi tanta cognoscere potuisset quanta loqui omnino non posset, erat de se fortasse adhuc mirabiliora locuturus, sed ab humana laude alta consideratione se temperans subdidit: Parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut audit aliquid ex me.
179Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1344B (auctor -c.1143)
Nimis namque esset ingratus si de se discipulis tota reticeret, et fortasse nimis incautus si de se tota vel discipulis proderet.
180Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1345A (auctor -c.1143)
Qui vero mentem certamini vult ante tentationis certamen parare, adversa neque longe adhuc posita debet cogitando praenoscere, ne fortasse valeant improvisa superare.
181Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1335D (auctor -c.1143)
Et tamen cum alto Dei iudicio conditionis humanae atterimur iugo, in querelam prosilimus, nimirum quia minus attendimus quod si nos nulla conditio servitutis opprimeret, fortasse mens nostra multis iniquitatibus peius libera deserviret.
182Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1333C (auctor -c.1143)
Dicat fortasse aliquis, unde novimus quo corde quis audiat?
183Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1337C (auctor -c.1143)
(Homil. 32, in Evang., n. 5.) Si contingat ut fortasse cum proximo iurgium habeamus, satisfacere priores erubescimus.
184Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1376C (auctor -c.1143)
Quod fortasse melius ostendimus, si in medium Pauli ministerium proferamus, qui duobus discipulis, et non diversa charitate praeditis, diversa tamen adiutoria praedicationis impendit.
185Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1390C (auctor -c.1143)
Nil enim signi fecimus, et si quis nos fortasse de actione nostra reprehenderit, statim intumescimus, magnos quosdam nos taciti cogitamus, virtutes nobis ad animum deducimus, etiam quas non habemus.
186Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1230C (auctor -c.1143)
Et fortasse panem ut indigenti porrigat eleemosynam non habet, sed maius est quod tribuere valet qui linguam habet.
187Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1225C (auctor -c.1143)
Nam cum bonis hic male est et malis bene, hoc fortasse deprehenditur quia et boni si qua deliquerunt hic recipiunt, ut ab aeterna plenius damnatione liberentur; et mali bona quae pro hac vita faciunt hic inveniunt, ut ad sola in posterum tormenta pertrahantur.
188Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1238A (auctor -c.1143)
Sciendum quippe mihi est utrum in quodam alio subtili fortasse, vel aereo, an in eo quo morior corpore resurgam.
189Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1232D (auctor -c.1143)
Si ergo fortasse aliquis labitur in fide, Petrum aspiciat qui amare flevit quod per infirmitatem timoris negaverat.
190Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1398A (auctor -c.1143)
Sed hac in re subtili inquisitione necesse est ut semetipsum animus investiget, ne fortasse suae laudis gloriam quaerat, et animarum lucra se quaerere nostra cogitatio simulet.
191Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1246D (auctor -c.1143)
Et si novit fortasse per auditum quod rectum iudicare debeat, recte tamen aliena merita iudicare non valet, cui conscientia innocentiae propriae nullam iudicii regulam praebet.
192Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1266C (auctor -c.1143)
Fortasse enim in fide lapsus est aliquis; aspiciat Petrum qui amare flevit quod timide negaverat (Matth. XXVI).
193Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1242A (auctor -c.1143)
In illis nos terreat formido ne pereant, in istis autem ad tempus aliquando sublatis consoletur humilitas, quia ad elationem mentem fortasse sublevant.
194Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1274C (auctor -c.1143)
Si ergo remanere carnales in morte nolumus, hunc, fratres charissimi, vivificantem Spiritum amemus; sed quia caro spiritum nescit, dicat fortasse carnali cogitatione apud se aliquis: Quomodo diligere valeo quem ignoro?
195Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1286A (auctor -c.1143)
(Homil. 9, in Ezech., n. 6.) Nec fides sine operibus nec opera sine fide adiuvant, nisi fortasse pro fide percipienda fiant, sicut Cornelius ante pro bonis operibus meruit audire quam fidelis existeret.
196Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1287B (auctor -c.1143)
Neque enim leve se perpeti damnum humilitatis credunt, si ab eis pro merito fortasse ordinis pluris aestimentur.
197Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1289A (auctor -c.1143)
Sed alta consideratione opus est, ne fortasse nequaquam communis boni consilio, sed timore proprio, vel cuiuslibet ambitionis studio, a virtutis exercitatione cessetur.
198Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1279B (auctor -c.1143)
Primum est ut de se quisque minime praesumat, quia etsi iam ad fidem vocatus est, utrum in perenni regno sit dignus nescit; secundum vero est ut unusquisque proximum, quem fortasse iacere in vitiis conspicit, desperare non audeat, quia divinae misericordiae divitias ignorat.
199Amalarius Fortunatus Trevirensis, Eglogae, 78, 1372B (auctor fl. 815)
Unde Origenes: Quoties saecula saeculorum nominantur, fortasse licet ignotus nobis, tamen a Domino status aliquis terminus indicatur, etc.
200Ambrosius Autpertus, Sermo de cupiditate, 89, 1279D
Dicit fortasse quilibet ex ipsis, quomodo idolis serviat, qui terrenis desideriis aestuat?
201Ambrosius Autpertus, Sermo de cupiditate, 89, 1289B
Ibi erit fletus et stridor dentium (Ibid., 27) . 14. Dicunt fortasse tales pro quibus talia ex divinis eloquiis proferimus: Ecce terruisti nos, et iam pene desperationi succubuimus.
202Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 1; 1 (auctor 340-397)
Fortasse plerosque psalmi titulus offenderit, quem audistis legi, quod uenit ad eum Nathan propheta, cum intrauit ad Betsabee.
203Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 37; 16 (auctor 340-397)
etsi crudiores sunt passiones tuae nuper fortasse de Aegypto egredientes, operito eas et lento calore excoque, ne fortiorem ignem ferre non possint et semustilentur potius quam coquantur; sunt enim plurima quae cruda displiceant, cocta delectent.
204Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 20; 11 (auctor 340-397)
et fortasse ideo deficiebat Esau, quia coctum in aqua desiderabat cibum, quem Iacob quasi inhabilem sibi donauit infirmo.
205Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 21; 5 (auctor 340-397)
breue ergo tempus ad cognoscendos sensus uel potius experiendos datur et fortasse tenerioris adulescentiae prima exordia, statimque reuocatur, ne diutius titubet in lubrico et diuidua quadam inundatione corporis huius et saeculi mersentur animi interiora uestigia.
206Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 27; 12 (auctor 340-397)
grauatas habebat pennas per illam tenebrosam aquam in nubibus aeris et fortasse uolare non poterat.
207Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 28; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse dicas: quomodo ergo hic dicit fugam a se perisse qui supra dixerat: si sumpsero pennas meas ante lucem?
208Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi [CSEL], 43; 10 (auctor 340-397)
et fortasse ideo Moyses iubetur soluere calciamentum pedum suorum, ut sumeret calciamentum euangelii, uel quia non Moysi, id est non prophetis, sed apostolis praedicatio euangelii debebatur.
209Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 2, 9; 9 (auctor 340-397)
et fortasse illud est, quia non operibus iustificamur, sed fide, quoniam carnalis infirmitas operibus inpedimento est, sed fidei claritas factorum obumbrat errorem, quae meretur ueniam delictorum.
210Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 2, 16; 1 (auctor 340-397)
i Sed fortasse illud moueat quod adiunxit quia manent sicut oues aeternae, pueri autem eorum ludunt accipientes psalterium et citharam et delectantur uoce psalmi.
211Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthae [CSEL], 25; 4 (auctor 340-397)
sed fortasse redeas domum, cum uxore conferas, illa te hortetur ut redimas uenundatum.
212Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthae [CSEL], 40; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse dicas quod uulgo soletis dicere: 'non debemus donare ei cui deus ita maledixit, ut eum egere uellet.
213Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 41; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse quia munda et inmunda induci in arcam praecipi cernis animantia iure mouere te possit, quia dixi honestis disceptationibus indecoras non esse miscendas.
214Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 44; 3 (auctor 340-397)
sed fortasse referat quid quod etiam lex quadraginta diebus lata est.
215Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 78; 2 (auctor 340-397)
qua ratione supra dominus admonuit quae faceret et fecit Noe omnia, hoc autem quod non admonitus est fecerit fortasse quaeratur.
216Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 110; 2 (auctor 340-397)
sed fortasse dicas ita sine potu non posse homines uiuere, quemadmodum etiam sine cibo.
217Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 120; 5 (auctor 340-397)
et fortasse ideo quod plus afficitur pater iniuriis filii sui, maxime quarum ipse reus et auctor exsistat, et uehementius contristatur sui peccati dam Dationem a filio persolutam, qui non tam suo quam patris merito puniretur: deinde quia, cum doctrinae paternae discipulus esset filius et pessimarum aemulus cogitationum, uno corpore uterque uteretur et mente eademque malitia.
218Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 39; 9 (auctor 340-397)
non enim consisteret peccatum, si interdictio non fuisset; non consistente autem peccato non solum malitia, sed etiam uirtus fortasse non esset, quae nisi aliqua malitiae fuissent semina, uel subsistere uel eminere non posset.
219Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 53; 3 (auctor 340-397)
et tu si a primo caelo ad secundum, a secundo caelo ad tertium mentis tuae uigore rapiaris, hoc est quia primum unusquisque homo est corporalis, secundo animalis, tertio spiritalis, si ita rapiaris ad tertium caelum, ut uideas fulgorem gratiae spiritalis — animalis enim homo quae sunt spiritus nescit, et ideo tertii caeli ascensio tibi est necessaria, ut rapiaris in paradisum — rapieris iam sine periculo, ut possis diiudicare omnia, quia spiritalis diiudicat omnia, ipse autem a nemine diiudicatur, et fortasse quasi adhuc fragilis audies uerba ineffabilia, quae non liceat homini loqui, et tunc quod acceperis reseruato et quod audieris custodi.
220Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 53; 5 (auctor 340-397)
aut fortasse ideo dixit Paulus: quae non licet h omini loqui, quia erat adhuc in corpore constitutus, hoc est uidebat istius corporis passiones, uidebat legem carnis suae repugnantem legi mentis suae.
221Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 58; 14 (auctor 340-397)
et ideo nihil Adam et Euam fortasse nocuisset uerbum, si pertractantibus diligenter mentis quibusdam manibus ante tetigissent; infirmi enim pertractando et diligentius requirendo uniuscuiusque quam non intellegunt possunt inuestigare naturam.
222Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 65; 2 (auctor 340-397)
uult se openre quiibusdam ficus foliis, fortasse quibusdam inanibus uel umbratilibus sermonibus, quos conpositis mendaciis adsuens et uerbum de uerbo struens ad operiendam conscientiam suae mentis factique uelamen peccator intexit, ut pudenda sua contegat.
223Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 70; 23 (auctor 340-397)
fortasse moueat cur ante increpatur Adam, cum mulier ante gustauerit?
224Ambrosius Mediolanensis, De Paradiso [CSEL], 71; 5 (auctor 340-397)
denique Cain quia noluit crimen negare indignus iudicatus est qui puniretur m peccato, sed remissus est sine praescripto poenae, fortasse non tam maiori crimine.. parricidii — illud enim conmisit in fratrem — quam sacrilegii, quod deo credidit mentiendum dicens: nescio:numquid ego custos fratris mei sum?
225Ambrosius Mediolanensis, De Patriarchis [CSEL], 10; 7 (auctor 340-397)
ideo et fortasse isti duo ultores prae ceteris, quia scribarum et sacerdotum auctores sunt; nulli enim magis quam sapientes et sacerdotes debent castimoniam uindicare.
226Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 14; 7 (auctor 340-397)
et fortasse ideo sors, quia in euentu sunt patrimonia, quae sub hac sorte uoluuntur.
227Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 83; 3 (auctor 340-397)
fortasse illa adsumitur quae semper molit dei uerbum, ut habeat similaginem, spiritalem farinam facit, expurgat uetus fermentum, ut sit noua conspersio, custodit molam suam, interpretatur scripturas, seruat sibi lapidem supermolarem: illa autem relinquitur, quae oppignorat molam suam.
228Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 89; 12 (auctor 340-397)
fortasse te creditor subornauit uel tu illum).
229Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 16, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse aliquibus perfunctorie legentibus durum uideatur, quod Dauid ille humilis corde atque mansuetus, qui parcebat inimicis, mortem magis populi elegit quam suam fugam aut famem super terram.
230Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 33, 4; 2 (auctor 340-397)
illae itaque dicuntur inlusiones, fortasse quod in his corporis aestus sine coitus celebritate frequenter inludat.
231Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 38, 4, 3; 1 (auctor 340-397)
et fortasse delicta iuuentutis ad feruorem retulit carnis, ignorantiae autem ad uerborum prolapsionem, quae non ex sententia nostra, sed impetu quodam et cursu loquendi plerumque funduntur, quod periculosum esse propheta cognoscens ait: credidi, propter quod locutus sum.
232Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 43, 90, 1; 1 (auctor 340-397)
Aut fortasse propterea dicitur, quia desiderantibus Christi moram faciebat aduentus; ipse enim est uultus patris qui est imago et gloria dei.
233Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 61, 33, 2; 1 (auctor 340-397)
aut fortasse, ut ego puto, quia multifanam locutus est in prophetis, nouissime autem locutus est in filio suo, semel locutus est, quando locutus in filio est, et audita sunt etiam illa, quae ante audita non erant ab his quibus locutus fuerat per prophetas.
234Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 1, 23; 4 (auctor 340-397)
ideo fortasse et milites uestimenta domini sortiebantur, ut, quoniam in templo suo pro nobis dominus deferre sacrificium praeparabat, circa ipsum quoque sortis agitatio praeceptum legis inpleret.
235Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 1, 36; 3 (auctor 340-397)
et ideo fortasse in spiritu et uirtute Heliae, quia sanctus Helias et uirtutem magnam habuit et gratiam, uirtutem, ut ad fidem animos populorum a perfidia retorqueret, uirtutem abstinentiae atque patientiae et spiritum prophetandi.
236Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 1, 37; 2 (auctor 340-397)
sed fortasse hoc supra nos et supra apostolos uideatur exemplum; nam et ille sub Helia diuiso amne fluuialium recursus undarum in originem fluminis, sicut dixit scriptura: Iordanis conuersus est retrorsum, significat salutaris lauacri futura mysteria, per quae in primordia naturae suae qui baptizari fuerint paruuli a malitia reformantur.
237Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 1, 38; 2 (auctor 340-397)
et fortasse hoc mysterium in hac uita nostra hodieque celebretur.
238Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 1; 4 (auctor 340-397)
fortasse ne diceretur quod conceperat ex adulterio.
239Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 7; 4 (auctor 340-397)
et ideo fortasse sancta Maria alii nupta, ab alio repleta, quia et singulae ecclesiae spiritu quidem replentur et gratia, iunguntur tamen ad temporalis speciem sacerdotis.
240Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 34; 2 (auctor 340-397)
sed fortasse aliqui quasi inrationabilem mentis excessum putent, quod octo dierum adloquitur infantem.
241Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 37; 7 (auctor 340-397)
et ideo fortasse nos uincunt, ut praesentia docent, quoniam quem illi oblatione sanguinis fatebantur huic Arriani quaestionem generis inferebant.
242Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 50; 4 (auctor 340-397)
aut fortasse etiam ille sit pastor, cui dicitur: esto uigilans et confirma, quia non solum episcopos ad tuendum gregem dominus ordinauit, sed etiam angelos destinauit.
243Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 73; 7 (auctor 340-397)
ideo fortasse et Zaccharias uocem recepit, quia uocem locutus est.
244Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 74; 4 (auctor 340-397)
aut fortasse iuxta quod scriptum est: estote prudentes sicut serpentes ostenduntur habere prudentiam naturalem, qui profutura uideant et sponte deposcant, sed adhuc noxia non relinquant.
245Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 81; 4 (auctor 340-397)
et isti calciati sunt calciamentum fortasse non suorum pedum, ille autem soluere calciamentum pedum iubetur suorum, ut animi eius gressus et mentis corporei nexus uinculis absolutus iter spiritale gradiatur.
246Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 81; 6 (auctor 340-397)
fortasse post resurrectionem portare coeperunt; ante enim ne cui gesta domini dicerent monebantur.
247Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 86; 12 (auctor 340-397)
et fortasse haec est costa, de qua dixit: sentio de me uirtutem exisse, haec est costa, quae de Christo exiuit nec corpus eius inminuit; non enim corporalis, sed spiritalis est costa, spiritus autem non diuiditur ipse, sed diuidit singulis prout uult.
248Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 9; 10 (auctor 340-397)
at uero Salomonem errasse ideo fortasse tam grauiter, ne errarent homines et ad ipsum crederetur manasse promissum, diuinarum serie cognouimus lectionum; aedificauit enim templum Astartae idolo propter amorem mulieris et indignatus est dominus in Salomonem.
249Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 15; 9 (auctor 340-397)
et ideo fortasse frater non redimit: redimet homo?
250Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 3, 22; 5 (auctor 340-397)
sed media tamquam saepis obiecta legis est obseruatio et quodammodo uita maiorum uidetur incisa, de qua in typo illa obsetrix, fortasse iustitia, quae nos emissos aluo naturae matris excepit, dixisse proditur: hic exiet prior.
251Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 2; 1 (auctor 340-397)
et plerisque locis fortasse amoenitas locorum ipsa inuitet praetermeantem.
252Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 32; 1 (auctor 340-397)
Dicet fortasse aliquis quia solus qui malum fecerit timet; tamen qui mare nauigat plus timet.
253Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 75; 1 (auctor 340-397)
et fortasse primus hic piscis primus est martyr in ore habens didragma, hoc est pretium census.
254Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 5; 5 (auctor 340-397)
aut fortasse etiam illa silentii causa est imperati, quod meliores putabat qui fide magis spontanea quam speratis beneficiis credidissent.
255Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 50; 2 (auctor 340-397)
pro octaua enim multi scribuntur psalmi, et mandatum accipis octo illis partem dare fortasse benedictionibus; sicut enim spei nostrae octaua perfectio est, ita octaua summa uirtutum est.
256Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 96; 1 (auctor 340-397)
et fortasse isti discipuli sunt duo populi, quorum unus ex iudaeis credidit, alter ex gentibus, qui ideo credidit, quia audiuit.
257Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 5, 97; 6 (auctor 340-397)
aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes uidemur inuestigasse dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures peruenit.
258Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 13; 11 (auctor 340-397)
et fortasse ideo etiam ipsa ingreditur domum Simonis, quod speciem habeat cuiusdam superioris animae scilicet uel ecclesiae, quae descendit in terram, ut bono odore sibi populum congregaret.
259Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 18; 2 (auctor 340-397)
et fortasse ideo non lauit pedes suos Christus, ut eos lacrimis nos lauemus.
260Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 21; 3 (auctor 340-397)
et fortasse istud unguentum non possit alius nisi ecclesia sola deferre, quae diuersi spiraminis innumerabiles habet flores, quae merito speciem accipit peccatricis, quia Christus quoque formam peccatoris accepit.
261Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 25; 7 (auctor 340-397)
et secundum homines plus fortasse offendit qui plus debuerit, sed per misericordiam domini causa mutatur, ut amplius diligat qui amplius debuit, si tamen gratiam consequatur.
262Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 37; 4 (auctor 340-397)
si enim foris stantes nec ipsi agnoscuntur parentes et propter nostrum fortasse non agnoscuntur exemplum, quemadmodum nos agnoscimur, si foris stemus?
263Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 48; 3 (auctor 340-397)
aut fortasse, quia post domini aduentum bonos iam deprauare non poterat, non omnium hominum, sed leuium iam quaerit interitum, ut latro non armatis insidiatur, sed inermibus, et iniuriis lacessit infirmum, qui se intellegit uel a forti contemni uel a potente damnari.
264Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 80; 11 (auctor 340-397)
et fortasse si primum quinque panes sensibiliter manducaueris, audebo et dicam: post quinque panes et septem tertio in terra non manducabis panem, sed supra terram manducabis octo panes, sicut qui sunt in caelestibus; sicut enim septem panes panes quietis, ita octo panes panes sunt resurrectionis.
265Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 80; 12 (auctor 340-397)
ergo isti qui septem aluntur panibus triduo perstiterunt et fortasse integram resurrectionis futurae fidem et constantiam consecuti.
266Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 81; 4 (auctor 340-397)
quia primo lacte, deinde esca nutriendus est qui accedit ad fidem: nondum enim poteramus et fortasse plerique nec adhuc possumus.
267Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 96; 6 (auctor 340-397)
fortasse quia sanctificatus in uulua est.
268Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 100; 1 (auctor 340-397)
et fortasse ideo hoc addidit, quia sciebat dominus difficile passioni et resurrectioni etiam discipulos credituros.
269Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 105; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse nobis parum auctoritatis et fidei deferatur: lege sermonem apostoli aput Athenienses habitum, qui si a primo destruere uoluisset caerimonias idolorum, sermonem eius aures gentilium respuissent.
270Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 8; 4 (auctor 340-397)
fortasse enim in corpore eum multi uideant; multi enim secundum carnem cognouimus Christum, nunc autem iam non nouimus.
271Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 9; 3 (auctor 340-397)
aut fortasse quia soli ex omnibus ad resurrectionis peruenire gratiam qui Christum confessi fuerint merebuntur, quia inpii in iudicium non resurgunt, sed tamquam habito iudicio puniuntur.
272Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 9; 6 (auctor 340-397)
et hoc fortasse propterea, quia nemo potest resurrectionis uidere gloriam nisi qui integrum mysterium trinitatis incorrupta fidei sinceritate seruauerit.
273Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 13; 2 (auctor 340-397)
et fortasse uestimenta uerbi sermones sunt scripturarum et quaedam intellectus indumenta.
274Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 17; 6 (auctor 340-397)
et fortasse ideo grauati somno erant, ut resurrectionis uiderent speciem post quietem.
275Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 21; 6 (auctor 340-397)
ergo et illi tamquam recipiuntur in Christi corpus, quia et nos unum erimus in Christo Iesu, aut fortasse quia lex et prophetae ex uerbo, quae autem ex uerbo coeperunt in uerbo desinunt; finis enim legis est Christus ad iustitiam omni credenti.
276Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 60; 4 (auctor 340-397)
aut fortasse ante passionem domini, quae nutantium populorum corda firmauit necessaria sola fuerit mansuetudo, post passionem correptio.
277Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 62; 2 (auctor 340-397)
fortasse quibusdam hoc durum et superbum nec mansueti et humilis domini praecepto conuenire uideatur, quod ille qui etiam accubitionis loco praecepit esse cedendum hoc loco mandet discipulis: neminem salutaueritis in uia, cum iste conmunis sit usus gratiae.
278Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 89; 6 (auctor 340-397)
et fortasse illud est ostium, quod apertum uidit Iohannes; uidit enim et dixit: post haec uidi et ecce ostium apertum in caelo et uox prima, quam audiui tamquam tubam loquentem mecum et dicentem: ascende huc et ostendam tibi quae oportet fieri.
279Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 112; 1 (auctor 340-397)
Fortasse dicat aliquis: quomodo apostolus dixit: numquid de bubus cura est deo, cum utique bos passere pretiosior sit?
280Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 132; 9 (auctor 340-397)
ideo fortasse dominus in igne uenturus est, ut resurrectionis tempore uitia uniuersa consumat suique conspectu desideria conpleat singulorum meritorumque et mysteriorum lumen accendat.
281Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 140; 5 (auctor 340-397)
et fortasse quinque sunt quos fratres suos ille in euangelio diues luxuriosus adpellat qui cruciari describitur aput inferos, quibus mandari rogat ut nouerint in hoc saeculo delicias abdicandas, ut possint requiem habere post aaeculum studia uirtutis.
282Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 162; 10 (auctor 340-397)
eo fortasse quod nullus istis maturior sit usus in pomis.
283Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 167; 2 (auctor 340-397)
sed bonus cultor et fortasse ille, in quo ecclesiae fundamentum est praesagiens alterum ad gentes, se autem ad eos qui ei circumcisione sunt esse mittendum, religiose ne excidatur interuenit fretus uocatione sua etiam populum Iudaeorum per ecclesiam posse saluari ideoque dicit: remitte illam et hoc anno, usquedum fodiam circa illam et mittam cofinum stercoris.
284Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 223; 1 (auctor 340-397)
uenit ergo pater familias et prima hora conduxit operarios, fortasse eos qui a principio mundi usque ad diluuium iusti esse meruerunt, de quibus dicit: et locutus sum ad uos ante lucem et misi ad uos seruos meos prophetas ante lucem.
285Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 7; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse dicit aliquis: quomodo Moyses mandauit dari librum repudii et dimittere uxorem?
286Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 20; 1 (auctor 340-397)
licet autem aduertere quod in uilici illius superiore et istius diuitis praesenti comparatione incentiuum misericordiae sit, et ibi fortasse sanctis, quos amicos dicit et quibus tabernacula tribuit, hic uero docet pauperibus conferendum.
287Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 27; 2 (auctor 340-397)
fortasse scierit de Enoch: quis tamen potuit mysterium absconditum in deo humana mente conprehendere?
288Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 48; 5 (auctor 340-397)
et fortasse mundus iste pistrinum sit, in quo aptius reor quia humani corporis forma referatur, in quo anima nostra uelut quodam carcere includitur corporali, panem, si boni consulat, operatura caelestem.
289Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 49; 2 (auctor 340-397)
qui sint autem isti agricolae differentes possumus repperire, si aduertamus qua ratione duos νου̃ς, hoc est duas mentes esse in nobis apostolus dixerit; fortasse enim ideo, quia altera exterioris est hominis, qui coiTumpitur, altera interioris, qui per sacramenta renouatur.
290Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 49; 3 (auctor 340-397)
et eo ille fortasse deterior, qui extollitur frustra inflatus mente carnis suae et non tenens caput, quia a domini nostri Iesu Christi salutarium praeceptorum obseruatione declinat; ipse enim caput omnium, qui auctor est omnium.
291Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 57; 8 (auctor 340-397)
fortasse quia malitiam nesciant, fraudare non nouerint, referire non audeant, scrutari ignorent opes, honorem, ambitionem non appetant.
292Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 60; 10 (auctor 340-397)
sciebant ergo mysterium, quod utriusque populi uocatio deberetur, sed fortasse adhuc ordinem nesciebant.
293Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 92; 2 (auctor 340-397)
fortasse istae moralia habent, quia quinque sunt corporis sensus, illae decem duplicia, id est mystica legis et moralia probitatis.
294Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 9, 2; 4 (auctor 340-397)
et fortasse ipse mons Christus est.
295Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 9, 16; 2 (auctor 340-397)
neque enim mirum, si laudes domini contra naturam suam saxa respondeant, quem scopulis duriores praedicant peremtores, aut fortasse quia obmutescentibus Iudaeis post domini passionem uiui erant secundum Petrum lapides clamaturi.
296Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 39; 2 (auctor 340-397)
fortasse quemadmodum -domini exspectatur aduentus, ut eius praesentia in toto fiat uel hominis orbe uel mundi, quae fit utique in singulis, cum omnibus affectibus receperis Christum, sic etiam uirtutes caelorum aduentu domini salutaris ac reditu - est enim uirtutum dominus - augmentum gratiae consequantur necesse est et plenitudine diuinitatis propius se infundente moueantur.
297Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 53; 5 (auctor 340-397)
lex tamen referire me non uetat et ideo fortasse Petro duos gladios offerenti sat est dicis, quasi licuerit usque ad euangelium, ut sit in lege aequitatis eruditio, in euangelio bonitatis perfectio.
298Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 58; 4 (auctor 340-397)
et fortasse ideo tristis est, quia post Adae lapsum tali transitu nobis erat ex hoc saeculo recedendum, ut mori esset necesse: deus enim mortem non fecit nec laetatur perditione uiuorum et ideo fastidit quod ipse non fecit.
299Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 69; 4 (auctor 340-397)
aut fortasse ideo.
300Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 72; 3 (auctor 340-397)
sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reuerendus, quod dominum non reliquit, etiam cum timeret.
301Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 99; 2 (auctor 340-397)
et fortasse typice in Herode omnes inpii significantur, qui si legi non crediderint et prophetis, mirabilia Christi opora in euangelio quoque uidere non possint.
302Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 122; 3 (auctor 340-397)
fortasse et iste prius conuiciatus est, sed repente conuersus est.
303Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 132; 2 (auctor 340-397)
aut fortasse quia cognouerat per filii mortem mundi redemtionem, aula regalis putabat se et sua morte publico muneri aliquid addituram.
304Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 134; 3 (auctor 340-397)
ne qua fortasse curiosa exempli, in curiosa mysterii, quae luxuriari in Christo cupiens Mariam specie praetendat, non imitetur affectu, sicut uulgus nunc male audit mulierum, relicto seniore marito ut iuniorem sequantur.
305Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 137; 6 (auctor 340-397)
bonum linteum misit Ioseph ille uir iustus, et fortasse illud quod Petrus uidit e caelo ad se esse demissum, in quo erant genera quadrupedum et ferarum et uolucrum ad similitudinem gentium figurata.
306Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 153; 6 (auctor 340-397)
ergo si plures Mariae, plures fortasse etiam Magdalenae, cum illud personae nomen sit, hoc locorum.
307Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 1, 14, 2; 4 (auctor 340-397)
in paradiso quidem mandauit Adae, ut custodiret mandata: sed fortasse non mandauerat nimis custodire et ideo lapsus est.
308Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 1, 16, 2; 4 (auctor 340-397)
et fortasse illud, quod ait supra: osculetur me ab osculis oris sui, significat spiritus sancti superuenientis gratiam, sicut angelus ad Mariam dixit: spiritus sanctus superueniet in te, et uirtus altissimi obumbrabit tibi.
309Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 17, 1; 2 (auctor 340-397)
hic autem iuuenior, qui potest corrigere uiam suam, fortasse iunior sit aetate, non moribus et habeat in primo flore iuuentutis suae senilem intellectum, de quo ait: canities autem est intellectus hominibus, quibus maturitas consilii grauitasque subpetit.
310Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 30, 2; 4 (auctor 340-397)
sed fortasse non eadem sunt iudicia dei quae iudicia oris eius.
311Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 13, 1; 4 (auctor 340-397)
sit aliquis fortasse qui in sermone non deliquerit, licet rarus iste, de quo deus dicat sicut de sancto Iob: ille non peccauit labiis suis; tamen non semper habere potuit mundas cordis sui cogitationes; inicit se diabolus in cor hominis.
312Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 35, 1; 2 (auctor 340-397)
denique ista uel ecclesia uel anima quae requisiuit in cubili, quaesiuit in noctibus, primo non inuenit, quia fortasse in cubili quaesiuit, sed posteaquam surrexit et abiit in ciuitatem — uide ne in illam ciuitatem, in quam dominus celebraturus pascha discipulos destinauit: ite in ciuitatem ad quendam —, posteaquam in foro, ut dixi, quaesiuit, ubi oleum uenditur, quod expectantes sponsum emere consuerunt, ubi ius, ubi leges.
313Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 35, 2; 2 (auctor 340-397)
ubi quaesiuit, inquam, in foro et post quaesiuit in plateis — de quibus hi, qui ad patris familias euangelici prandium conuenirent, colligebantur, qui uocati excusandum ab huiusmodi epulis non putarunt —, posteaquam in foro, inquam, et plateis quaesiuit, inc-idit in eos, qui circumeunt ciuitatem, et tunc demum potuit inuenire quod quaesiuit, fortasse quod in tribulatione et metu posita magis inuenit gratiam.
314Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 8, 1; 1 (auctor 340-397)
Fortasse moueat, quod purgamentum sp esse dixit: non enim est.
315Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 17, 2; 4 (auctor 340-397)
et fortasse hoc declaratumsitMoysi, quod populus Iudaeorum moriturus esset, eo quod facie ad faciem Christum uidisset et non credidisset.
316Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 21, 2; 3 (auctor 340-397)
sed fortasse, quia adhuc frequentioribus dei uisitationibus mundus a uitio non foret, non fuerit in principio perfectus, utpote cui ante paululum dictum erat: solue calciamentum pedum tuorum, illud utique calciamentum quod de Aegypto detulerat, hoc est corporeae conuersationis inuolucrum.
317Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 29, 1; 1 (auctor 340-397)
Fortasse dicat aliquis, qua ratione scripserit propheta: miserere mei secundum eloquium tuum; uerbum enim dei iustitia est.
318Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 59, 1; 1 (auctor 340-397)
Fortasse dicas: 'qua ratione non dictum est : misericordiae domini plenum est caelum, quia sunt etiam spiritales nequitiae in caelestibus?
319Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 14, 1; 2 (auctor 340-397)
habemus enim aliquid quod angeli fortasse non habeant; ubi enim abundauit peccatum, superabundauit gratia.
320Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 22, 1; 2 (auctor 340-397)
fortasse aliquibus uideatur hoc esse contrarium, quia iustus dicit: qui timent te uidebunt me et laetabuntur; multis enim iustus grauis est cum uidetur.
321Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 11, 8, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse isti oculi sunt quibus Paulus uidebat aeterna, ubi coepit corporalia non uidere.
322Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 11, 12, 1; 1 (auctor 340-397)
Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab apostolo, quia non in sermone regnum est dei sed in uirtute.
323Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 11, 21, 3; 1 (auctor 340-397)
et fortasse, cum persecutiones non patimur, tamquam condemnati habemur, quia nequaquam pie uiuere uelimus in Christo.
324Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 13, 9, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt.
325Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 13, 12, 1; 3 (auctor 340-397)
denique ante nos quidam interesse dixit inter docentes atque doctores, fortasse hoc arbitratus, quia doctores sunt aliorum iudicio ad hoc munus electi, docentes autem qui propria usurpatione hoc sibi munus adsumpserint.
326Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 9, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse, ubi non sunt tenebrae, non est lucerna uerbum dei, sed supra lucernam, quia lux est.
327Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 9, 1; 3 (auctor 340-397)
et fortasse secundum legem lucerna est uerbum dei, secundum euangelium lux magna est.
328Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 10, 2; 4 (auctor 340-397)
aut fortasse quasi bonus magister mihi praeire cupiebat, ut lumen sequi discerem et illius pedibus ambularem.
329Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 2, 2; 4 (auctor 340-397)
et fortasse uirtutem animae, qua examinantur quaecumque audiuntur, habeant amputatam, qui ea altitudine qua scriptum est audire non possunt.
330Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 16, 1; 1 (auctor 340-397)
Quod si quis otiosis accipiat auribus, fortasse dicat: 'tu, domine Iesu, legem dedisti dicens: dilige dominum deum tuum, dilige proximum tuum, et impleres hanc legem uenisti.
331Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 37, 2; 4 (auctor 340-397)
et fortasse sunt carnes quaedam animae, sicut corpus est animae.
332Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 39, 2; 3 (auctor 340-397)
fortasse hanc imaginem claui non solum timoris, sed etiam caritatis adfigunt, quia ualida est ut mors caritas, durus sicut inferi zelus.
333Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 16, 19, 3; 1 (auctor 340-397)
et inperfeetae fortasse animae oculus suppliciorum est, perfectae autem oculus gratiarum est purior atque sincerior.
334Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 16, 38, 1; 1 (auctor 340-397)
Aut fortasse uult a nobis admoneri, uult rogari, immo si rogatus fuerit, et ante tempus uenit.
335Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 11, 2; 1 (auctor 340-397)
fortasse domus est in qua praefulget moralium disciplina, secretum autem illud in quo sunt altiora mysteria.
336Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 18, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse, quando sapientiam inter perfectos loquitur, speciosa est in superioribus membris; quando autem etiam inferioris status aut doctrinae homines uerbum secuntur, fidei seriem non obliuiscuntur, sacerdotis praecepta custodiunt, speciosa est in calciamentis.
337Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 18, 2; 2 (auctor 340-397)
et apostoli ideo fortasse nudis mittuntur pedibus, ne obumbraretur eomm disputatio, sed eluceret.
338Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 24, 1; 1 (auctor 340-397)
Et fortasse quaerendum sit, qua ratione ante puerum dixit, postea filium nominauit, cur non in utroque aut puerum dixit aut filium.
339Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 18, 35, 1; 3 (auctor 340-397)
diues ille, cui abundarunt in hoc saeculo diuitiae, fortasse fecerit aliqua opera iustitiae quo
340Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 9, 1; 1 (auctor 340-397)
Anna tamen non clamabat in corde suo sicut Moyses, sed loquebatur, fortasse quia filios postulabat, hoc est bona quidem, sed priuata, non publica; non clamabat, sed quia a domino postulabat, quia domino eum, si quem susciperet, offerebat, loquebatur deo; clamabat autem Moyses, quia non pro se, sed pro omni populo precabatur.
341Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 17, 1; 5 (auctor 340-397)
fortasse obiciant, quia dixit: tempus nondum aduenit et iterum dixit: pater.
342Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 19, 5; 1 (auctor 340-397)
unde fortasse et illud dominicum: non clamabit ne q ue contendet neque audiet quisquam in plateis uocem eius non solum ad defensionis silentium absolutionisque contemptum et tolerantiam passionis, sed etiam ad conpressiones omnium accipere possumus corporalium uoluptatum.
343Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 35, 2; 2 (auctor 340-397)
et fortasse qui mihi adpropinquat, ut noceat mihi, dum separatur a lege, separatur a Christo, quia Christus est uita.
344Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 7, 1; 2 (auctor 340-397)
fortasse dicat aliquis: 'gloriatur de se propheta'.
345Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 11, 2; 5 (auctor 340-397)
et fortasse eadem fornaxferrea fragilibus est.
346Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 13, 2; 3 (auctor 340-397)
si quid inuentum in rne fuerit auri uel argenti non per meos actus, sed per misericordiam et gratiam Christi, per ministerium sacerdotii, dicam fortasse ego: etenim qui sperant in te non confundentur.
347Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 31, 1; 1 (auctor 340-397)
Aut fortasse, quia dixerat: iudica iudicium meum, ideo subtexuit miserationes domini nimium multas esse; graue est enim de alio iudicare.
348Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 44, 1; 3 (auctor 340-397)
fortasse aut iam discesserat persecutor aut adhuc non uenerat in haec partium aut mitior erat.
349Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 20, 51, 1; 2 (auctor 340-397)
et fortasse Christus hoc dicit et dicit in uocibus singulorum, ipsum enim aduersarius persequitur in nobis.
350Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0887A (auctor 340-397)
1. Fortasse plerosque psalmi titulus offenderit, quem audistis legi; quod venerit ad David Nathan propheta, cum intravit ad Bethsabee: simulque etiam non mediocrem scrupalum movere potuit imperitis Evangelii lectio (Ioan. VIII, 11) , quae decursa est, in quo advertistis adulteram Christo oblatam, eamdemque sine damnatione dimissam.
351Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1908B (auctor 340-397)
27. Et fortasse isti oculi sunt, quibus Paulus videbat aeterna, ubi coepit temporalia non videre.
352Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1910D (auctor 340-397)
Et fortasse ager est patriarcha, hortus est anima inferioris alicuius, quasi agri portio: et Hortus conclusus, ne incursetur a bestiis: et Fons signatus, quae integritate signaculi, perseverantiaque fidei propria peccata diluerit.
353Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1860A (auctor 340-397)
Simplex est osculum, sed negotiosum cubiculi secretum; hoc enim loco mysteria plenius cognoscere se velle testatur, ut ingrediatur penetralia mysteriorum coelestium, et aperiantur sibi thesauri sapientiae et scientiae in Christo absconditi: quod ut possit, fortasse illud ait quod supra: Osculetur me ab osculis oris sui.
354Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1891C (auctor 340-397)
Et fortasse ideo non invenit adhuc, quia in foro quaesivit, ubi lites sunt: in plateis, ubi nundinae rerum venalium; non enim Christus pecunia comparatur.
355Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1893A (auctor 340-397)
Denique ista vel Ecclesia vel anima, quae requisivit in cubili, quaesivit in noctibus, primo non invenit; quia fortasse in cubili quaesivit.
356Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1893B (auctor 340-397)
Postea quam in foro, inquam, et plateis quaesivit, incidit in eos qui circumeunt civitatem, et tunc demum potuit invenire quod quaereret; fortasse quod in tribulatione et metu posita magis inveniat gratiam.
357Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1895C (auctor 340-397)
18. Vel domus matris, fortasse domus est, in qua praefulget moralium disciplina: secretum autem illud est, in quo sunt altiora mysteria, in quibus divinae gratiae mella redolent.
358Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1919D (auctor 340-397)
Clausae sint igitur labiorum tuorum fores, et obseratum maneat vocis vestibulum, tunc fortasse reserandum, cum audieris Dei vocem, cum audieris Dei verbum.
359Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1930A (auctor 340-397)
Fortasse sunt et alii custodes, quos magis intelligere debeamus.
360Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1931A (auctor 340-397)
Et fortasse ut cum ipsis quoque veniamus in gratiam, atque omnium misericordem Deum esse doceamus; quia et illi Christum aliquando reperiunt, si tamen iugiter quaerant, pallium hoc amictus est corporis.
361Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1931A (auctor 340-397)
Ergo qui quaesivit Christum in cubili, si tamen sic quaesivit, sicut ille qui dixit: Sic memor fui tui super stratum meum (Ps. LXII, 7) ; si quaesivit in noctibus, iuxta quod scriptum est: In noctibus extollite manus vestras in sancta (Ps. CXXXII, 2) : si quaesivit in civitate, in foro et in plateis, in civitate Dei nostri: in foro fortasse, in quo iudex ille divini iuris sedet, in plateis unde collecti sunt qui ad coenam Dominicam convenerunt; potest custodientibus civitatem Dei angelis, dum diu quaerit, occurrere.
362Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1931B (auctor 340-397)
Quin etiam ex coelesti custodum natura, coelestem intelligere possumus civitatem, coeleste forum iustitiae sempiternae, non viles plateas, sed fortasse in quibus superfluere fons ille consuevit, de quo scriptum est: Superfluant tibi aquae de tuo fonte, et in plateis tuis diffundantur tuae aquae (Prov. V, 16) . Qui sic ergo Christum requirit, ad angelos pervenit.
363Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1931D (auctor 340-397)
Sed ideo fortasse femineum nomen accepit, quod eam violentior aestus corporis agit: ipsa autem impetum carnis et amoris sui molli quadam et blanda ratione demulcet.
364Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1936A (auctor 340-397)
Clausae sint igitur labiorum fores tuorum, et obseratum maneat vocis vestibulum, tunc fortasse reserandum, cum audieris Verbum Dei.
365Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1936C (auctor 340-397)
69. Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab Apostolo: Non in sermone esse regnum Dei, sed in virtute (I Cor. IV, 20) . Scriptum non nego, sed in quo sermone, cognosco; nempe quem inflatus effuderit, qui audientibus sermo prodesse non possit, qui sine ostensione sit spiritus atque virtutis.
366Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1947C (auctor 340-397)
Et fortasse quando sapientiam inter perfectos loquitur, speciosa est in superioribus membris: quando autem etiam inferioris gradus aut doctrinae homines Verbum sequuntur, fidei seriem non obliviscuntur, sacerdotis praecepta custodiunt, speciosa est in calceamentis.
367Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1947D (auctor 340-397)
Et apostoli ideo fortasse nudis mittuntur pedibus, ne obumbretur eorum disputatio, sed eluceat.
368Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0427C (auctor 340-397)
Sane iis qui secum fuissent in adiumentum fortasse sociati, partem emolumenti tribuendam asserit tamquam mercedem laboris.
369Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0428D (auctor 340-397)
22. Sed fortasse dicat aliquis: Quomodo Abraham nobis imitandum proponis, cum de ancilla susceperit filium?
370Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0443B (auctor 340-397)
60. Fortasse te moveat qua ratione Pharao quaestionibus ab omnipotente Deo graviter afflictus sit, ut supra legimus, cum et ipse ignoraverit uxorem esse Abrahae Saram, quam sororem audierat (Genes. XII, 17) : Abimelech autem nullam poenam exceperit. Verum Aegypti regem noveris ducem fuisse vitiorum, qui quo plus habuerit licentiae, eo plus flagitii commiserit: Abimelech autem adeo fidelis aestimatus sit Deo, ut meruerit audire: Et ego cognovi quoniam puro corde fecisti hoc, rex non afflictionis, ut Aegyptius, sed munitionis, quod Gerarum quibus praeerat, docet interpretatio.
371Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0453A (auctor 340-397)
89. Fortasse audientes haec filiae, quae ad gratiam Domini tenditis, et vos provocemini ut habeatis inaures et virias, et dicatis: Quomodo prohibes hoc, Episcope, ut habeamus quod Rebecca accepit pro munere, et hortaris ut similes simus Rebeccae?
372Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0453C (auctor 340-397)
Et fortasse iam etiam ipsa corpora nostra quae thesaurum istum habent, aurea sunt, quia sunt plena prudentiae: et argentea vasa sunt, quae videntur mandati coelestis alloquiis refulgere.
373Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0498A (auctor 340-397)
Aut fortasse et in hoc mysterio prophetavit Abraham Dominum Iesum; quod per susceptionem dominici corporis et resurrectionem tanti complenda oraculi gratia foret.
374Ambrosius Mediolanensis, De benedictionibus patriarcharum, 14, 0676D (auctor 340-397)
Ideo et fortasse isti duo ultores prae caeteris, quia scribarum et sacerdotum auctores sunt.
375Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0335C (auctor 340-397)
Et si crudiores sunt passiones tuae nuper fortasse de Aegypto egredientes, operito eas, et lento calore excoque; ne fortiorem ignem ferre non possint, et semiustulentur potius quam coquantur.
376Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0351B (auctor 340-397)
Et fortasse ideo deficiebat Esau, quia coctum in aqua desiderabat cibum, quem Iacob quasi inhabilem sibi donavit infirmo.
377Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1295B (auctor 340-397)
Aut fortasse securus meriti tui, quas solas superstites habeo lacrymas, non requiris.
378Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1298C (auctor 340-397)
Aut fortasse ideo sunt tributi, ut quia immaturo tui obitu nostrae futurus eras voluptatis occasus, sine nobis iam vivere disceremus.
379Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1300C (auctor 340-397)
32. Quonam, inquam, haec modo ferres, quae nos perpeti, et fortasse (quod gravius est) spectare cogemur, rapi virgines, et avulsos a complexu parentum parvulos liberos supra tela iactari, incestari sacrata Deo corpora, et senilem viduae maturioris uterum in usus desuetos oncrum redire, non pignorum?
380Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1301A (auctor 340-397)
Fortasse ideo quod nos destitui tua morte cernebas: quod non infirmitate animi, sed pietate faciebas; et si infirmus pro nobis, tamen firmus tibi.
381Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1301B (auctor 340-397)
Cibus in fletibus, potus in lacrymis; cibum etenim dedisti nobis panem lacrymarum, et potum dedisti nobis in lacrymis in mensura, aut fortasse ultra mensuram (Psal. LXXIX, 6) . 34. Nam quid de me loquar, cui neque mori licet, ne sororem relinquam: neque vivere libet, ne a te avellar?
382Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1331C (auctor 340-397)
60. Sed fortasse natura discretior, fidei quoque discretionem videatur afferre: in originem principiumque hominis procreandi mens nostra redeat.
383Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1338A (auctor 340-397)
80. Fortasse moveat quod Iudaei lapidem tollunt, Iudaei institas solvunt; ne forte et tu sollicitus sis, quis lapidem de monumento tuo tollat (Ibid., 41) . Quasi vero qui spiritum refundere poterat, lapidem removere non poterat: aut vincula rumpere, qui vinctum fecerat ambulare: aut deoperire faciem, qui opertis oculis lumen infuderat: aut findere petram, qui poterat reformare naturam?
384Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1348A (auctor 340-397)
Et fortasse duae istae tubae sunt, per quas divino spiritu Paulus increpuit dicens: Orabo spiritu, orabo et mente: psallam spiritu, psallam et mente (I Cor. XIV, 15) ; alterum enim sine altero nequaquam videtur evocationem habere perfectam.
385Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1353A (auctor 340-397)
129. Hinc fortasse et illum Icarum perdidistis, quod persuasionibus vestris inductus adolescens, prius avem se fuisse fortasse crediderat.
386Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2013A (auctor 340-397)
Sed fortasse hoc quoque divinae fuerit providentiae, ut amborum parentum iudicio condemnaretur, qui in te laesit utriusque pietatem.
387Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2022D (auctor 340-397)
Aetatem sibi maturiorem, incanuisse iam verticem; contra autem iuvenescere patrem, frustra sperari eius haereditatem, qui fortasse etiam superstes haeredi tamdiu reservaretur.
388Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2112D (auctor 340-397)
coeperimus, fortasse inter se resipiscant, atque in gratiam redeant?
389Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2154C (auctor 340-397)
Ac fortasse propter meos haec me suadere arbitramini: occidite eos, et accipite insuper mercedem meum sanguinem: libenter hanc solvam mercedem vestrae salutis, si post me sapere potestis.
390Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2164D (auctor 340-397)
Lambam lingua patria sanguinem meorum pignorum, et meum diluam, ne lambant bestiae: et fortasse addet hoc pietas, et miseratio naturae ipsius, ut arctissimo amplexu moriens, liberos meos stringam: ne tu separare possis, cum velis.
391Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2168A (auctor 340-397)
Abundat unius vestimentum ad sepulturam duorum: et fortasse quisquam hostium miserebitur, ut amictu filii matris oculos tegat, et oculos oculis, manus manibus, ori ora connectat.
392Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2178C (auctor 340-397)
et fortasse, quia iam defendi templum non placet, interdicto maculatum sanguine, purgari incendio placet.
393Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0544D (auctor 340-397)
71. Sed fortasse eo prolabaris amentiae, ut de Dei Filio ista non abnuas, qui eum ex infirmitate metiris humana; quid si Deum negare non potes nomine, infirmitate tamen hominem vis probare?
394Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0565C (auctor 340-397)
29. Sed fortasse non credas aliis, non credas Filio; audi Patrem dicentem: Eructavit cor meum Verbum bonum (Psal. XLIV, 1) . Bonum ergo Verbum est, Verbum hoc de quo scriptum est: Et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Ioan. I, 1) . Ergo si Verbum bonum, Filius autem Dei Verbum est: bonus utique Deus est Dei Filius; etiamsi non placeat Arianis.
395Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0587A (auctor 340-397)
Sicut enim de Antichristo scriptum est, quia aperuit os suum in blasphemiam ad Deum, blasphemare nomen eius, et bellum facere cum sanctis eius (Apoc. XIII, 6) : ita et isti Filio Dei derogant, nec martyribus pepercerunt; et, quod fortasse ille non faciet, Scripturas falsavere divinas.
396Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0673C (auctor 340-397)
Illi si credant, salvum est sacramentum: vos perdidistis acceptum; et nec coeptum fortasse, sed fictum.
397Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0693B (auctor 340-397)
218. Sed fortasse dicatis, non ita dixisse Patrem, sed de Patre Filium fefellisse.
398Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0695A (auctor 340-397)
Eadem igitur videtur ignorare conditione, qua proficit: nam quomodo secundum divinitatem proficit, in quo habitat plenitudo divinitatis (Coloss. II, 9) ? Aut quid est quod nesciat Dei Filius qui dicebat: Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Quomodo nesciat, de quo dicit Scriptura: Iesus autem norat cogitationes eorum (Luc. VI, 8) ? 222. Haec tamen alii dicant: ego autem ut ad superiora redeam, qui proposuerim scriptum quia Pater dixit: Fortasse reverebuntur Filium meum (Luc. XX, 13) ; quod utique ideo arbitror positum; ut quia de hominibus loquebatur Pater, humano locutus videatur affectu: multo magis arbitror quia Filius qui cum hominibus conversatus est, et hominem egit, et carnem suscepit, nostrum assumpsit affectum; ut nostra ignoratione nescire se diceret, non quia aliquid ipse nesciret.
399Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0696C (auctor 340-397)
Et fortasse nec Ierusalem metiri poterat angelus; vir enim erat.
400Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0597B (auctor 340-397)
Sic perierunt Iudaei, dum sensuum profunda despiciunt, et sequuntur nuda verborum; Littera enim occidit, spiritus autem vivificat (II Cor. III, 6) . 38. Et tamen inter duo gravia sacrilegia fortasse detestabilius sit ad divinitatem referre quae carnis sunt, quam ad litteram referre quae spiritus sunt.
401Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0601D (auctor 340-397)
59. Fortasse dices, quomodo de incarnatione Christi dictum esse memoraverim: Dominus creavit me, cum ante incarnationem Christi creatura sit mundi?
402Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0620C (auctor 340-397)
15. Sed esto, indignus obrepserit, latuerit principes portarum coelestium, discubuerit in coena Domini; ingressus Dominus convivii, videns non indutum nuptiale fidei vestimentum, proiiciet eum in tenebras exteriores, ubi sit fletus et stridor dentium, si fidem pacemque non servet (Matth. XXII, 11 et seq.) . 16. Servemus igitur nuptiale quod accepimus vestimentum, nec Christo propria denegemus, quem omnipotentem annuntiant angeli, prophetae significant, apostoli testificantur, sicut iam supra ostendimus (Lib. II, cap. 4). 17. Et fortasse non de istius tantummodo coeli portis propheta dixerit quod praeteribit; et alios enim coelos Dei Verbum penetrat, de quibus dictum est: Habemus enim sacerdotem magnum, principem sacerdotum, qui pertransivit coelos, Iesum Filium Dei (Hebr. IV, 14) . Qui sunt isti coeli, nisi et hi de quibus dicit Propheta: Coeli enarrant gloriam Dei (Psal. XVIII, 1) ? 18. Stat enim Christus ad ianuam mentis tuae, audi cum dicentem: Ecce sto ad ianuam, et pulso; si quis mihi aperuerit, ingrediar ad illum; et coenabo cum eo, et ipse mecum (Apoc. III, 20) . Et Ecclesia de eo dicit: Vox fratris mei pulsat ad ianuam (Cant. V, 2) . 19. Stat ergo, et non solus stat; sed praecedunt eum angeli, qui dicunt: Tollite portas, principes, vestri (Psal. XXIII, 7) . Quas portas? Illas utique de quibus et alibi dicit: Aperite mihi portas iustitiae (Psal. CXVII, 19) . Aperi ergo Christo portas tuas, ut ingrediatur in te: aperi portas iustitiae, aperi portas pudicitiae, aperi portas fortitudinis atque sapientiae.
403Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0628A (auctor 340-397)
55. Quo loco fortasse dicant: Quomodo Pater et Filius unum sunt, si Filius nunc imperat, nunc precatur?
404Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0643A (auctor 340-397)
133. Sed dicunt fortasse: Si unitatem putas Patris ac Filii vitae esse, cum Filius dixerit: Et ego vivo propter Patrem (Ioan. VI, 58) , numquid unitas est Filii vitae atque hominum: cum dixerit Filius quia Qui manducat me, et ipse vivit propter me?
405Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi, 14, 0580C (auctor 340-397)
Breve ergo tempus ad cognoscendos sensus, vel potius experiendos datur, et fortasse tenerioris adolescentiae prima exordia; statimque revocatur, ne diutius titubet in lubrico, et dividua quadam inundatione corporis huius et saeculi mergantur animi interiora vestigia.
406Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi, 14, 0583B (auctor 340-397)
In medio, inquit, laqueorum ambulamus (Eccli. IX, 20) . Et alius in via qua ambulabat, extentos sibi sed absconditos laqueos querebatur (Ps. CXLI, 4) , ne deprehensus caderet. Volebat fugere sicut passer: sed adhuc laqueus contritus non erat. Periit, inquit, fuga a me (Ps. CXLI, 5) . Gravatas habebat pennas per illam tenebrosam aquam in nubibus aeris, et fortasse evolare non poterat.
407Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi, 14, 0583C (auctor 340-397)
Denique alibi dicit: Si dormiatis inter medios cleros, pennae columbae deargentatae (Ps. LXVII, 14) . 28. Sed fortasse dicas: Quomodo ergo hic dicit fugam a se periisse, qui supra dixerat: Si sumpsero pennas meas ante lucem (Psal. CXXXVIII, 9) ? Numquid contrarium est?
408Ambrosius Mediolanensis, De fuga saeculi, 14, 0589C (auctor 340-397)
Et fortasse ideo Moyses iubetur solvere calceamentum pedum suorum, ut sumeret calceamentum Evangelii; vel quia non Moysi, id est, non prophetis, sed apostolis praedicatio Evangelii debebatur.
409Ambrosius Mediolanensis, De Iacob et vita beata, 14, 0618B (auctor 340-397)
Manet enim hodieque eadem stola, sed populi devotioris canora coepit esse confessio; meritoque dixit: Vox quidem vox Iacob: manus autem manus Esau. Et odoratus est odorem vestimentorum eius (Ibid., 22 et 27) . Et fortasse illud est, quia non operibus iustificamur, sed fide; quoniam carnalis infirmitas operibus impedimento est, sed fidei claritas factorum obumbrat errorem, quae meretur veniam delictorum.
410Ambrosius Mediolanensis, De incarnationis Dominicae sacramento, 16, 0821A (auctor 340-397)
Et isti fortasse recte offerunt Trinitati: sed rationem nesciunt naturae humanae divinaeque distinguere; Dei enim simplex natura est, homo ex anima rationabili constat et corpore.
411Ambrosius Mediolanensis, De institutione virginis, 16, 0309B (auctor 340-397)
14. Fortasse dicat aliquis: Quid de tribus dicis, quoniam sic habet Scriptura: Ubi enim sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi ego sum in medio eorum (Matth. XVIII, 20) ? Hinc quoque ratio manifesta est; quia idem Apostolus dicit: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, ut integer spiritus vester, et anima, et corpus sine querela in die adventus Domini nostri Iesu Christi serventur (I Thess. V, 23) . Ubi ergo tres isti integri, ibi Christus est in medio eorum: qui hos tres intus gubernat et regit, ac fideli pace componit.
412Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0833D (auctor 340-397)
16. Sed fortasse illud moveat quod adiunxit: Quia manent sicut oves aeternae; pueri autem eorum ludunt accipientes psalterium et citharam, et delectantur voce psalmi.
413Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0515B (auctor 340-397)
Ideoque dicit: Exsurgam itaque, et quaeram in civitate, in foro, in plateis (Cant. III, 2) . Et fortasse ideo non invenit adhuc, quia in foro quaesivit, ubi lites sunt; in plateis, ubi nundinae rerum venalium.
414Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0518D (auctor 340-397)
48. Hortus conclusus soror mea sponsa, hortus conclusus, fons signatus, emissiones tuae paradisus malorum granatorum cum fructu pomorum Cypri (Cant. IV, 12) . Laudatur sponsa, eo quod hortus sit, habens in se odorem agri illius pleni, de quo dicit Isaac: Odor filii mei tamquam odor agri pleni (Gen. XXVII, 27) . Bona ergo anima fragrat odore iustitiae. Et fortasse ager est Patriarcha; hortus est anima inferioris alicuius, quasi agri portio; et hortus clausus, ne incursetur a bestiis; et fons signatus quae integritate signaculi perseverantiaque fidei propria peccata diluerit.
415Ambrosius Mediolanensis, De mysteriis, 16, 0396B (auctor 340-397)
Iste est ergo qui exspectabatur ut descenderet, de quo dixit Deus Pater ad Ioannem Baptistam: Super quem videris Spiritum descendentem de coelo, et manentem super eum, hic est qui baptizat in Spiritu sancto (Ioan. I, 33) . De quo testificatus est Ioannes dicens: Quia vidi Spiritum descendentem de coelo quasi columbam et manentem super eum (Ibid., 32) . Et hic quare Spiritus sicut columba descendit, nisi ut tu videres, nisi ut tu agnosceres columbam etiam illam quam Noe iustus emisit ex arca, istius columbae speciem fuisse, ut typum agnosceres sacramenti (Gen., VIII, 8) ? 25. Et fortasse dicas: Cum illa vera columba fuerit quae emissa est, hic quasi columba descenderit: quomodo illic speciem fuisse dicimus, hic veritatem; cum secundum Graecos in specie columbae Spiritum descendisse sit scriptum (Luc. III, 12) ? Sed quid tam verum quam divinitas quae manet semper?
416Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthe Iezraelita, 14, 0738A (auctor 340-397)
Totus populus ingemiscit, et solus dives non flecteris, nec audis Scripturam dicentem: Perde pecuniam propter fratrem, et amicum, et non abscondas eam sub lapide in mortem (Eccli. XXIX, 13) . Et quia non audis, ideo exclamat Ecclesiastes dicens: Est languor malus, quem vidi sub sole, divitias custodiri in malum possidentis eas (Eccle. V, 12) . Sed fortasse redeas domum et cum uxore conferas: illa te hortetur ut redimas venumdatum.
417Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthe Iezraelita, 14, 0742D (auctor 340-397)
40. Sed fortasse dicas, quod vulgo soletis dicere: Non debemus ei donare, cui Deus ita maledixit, ut eum egere vellet.
418Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0379A (auctor 340-397)
41. Sed fortasse quia munda et immunda induci in arcam praecipi cernis animantia, iure movere possit quia dixi honestis disceptationibus indecoras non esse miscendas.
419Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0380D (auctor 340-397)
Sed fortasse referatur, quid quod etiam lex quadraginta diebus lata est (Exod. XXIV, 18) , tot dies observavit Moyses in monte Sina, et demoratus est, cum praescripta Legis acciperet?
420Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0398B (auctor 340-397)
78. Et aedificavit, inquit, Noe aram Deo (Gen. VIII, 20) . Qua ratione supra Dominus admonuit quae faceret, et fecit Noe omnia: hoc autem quod non admonitus est fecerit, fortasse requiratur.
421Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0414B (auctor 340-397)
Et fortasse ideo quod pater plus afficitur iniuriis filii sui, maxime quarum ipse reus et auctor exsistat, et vehementius contristatur sui peccati damnationem a filio persolutam, qui non tam suo, quam patris merito puniretur.
422Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0042A (auctor 340-397)
63. Fortasse ut dicatur raptori: Dives eras, qua causa aliena rapiebas?
423Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0079A (auctor 340-397)
Unde nos tempore persecutionis de civitate in civitatem concedere, immo ut verbo ipso utar, fugere (Matth. X, 23) vult Dominus; ne temere aliquis dum martyrii desiderat gloriam, offerat se periculis, quae fortasse caro infirmior, aut remissior animus ferre ac tolerare non queat.
424Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0081C (auctor 340-397)
195. Sed fortasse aliquos bellica defixos gloria tenet, ut putent solam esse praeliarem fortitudinem; et ideo me ad haec deflexisse, quia illa nostris deforet.
425Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0157A (auctor 340-397)
Fortasse dicat: Et Ioseph frumenta in abundantia collegit, in charitate vendidit.
426Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0292D (auctor 340-397)
Non consistente autem peccato, non solum malitia, sed etiam virtus fortasse non esset: quae nisi aliqua malitiae fuissent semina, vel subsistere vel eminere non posset.
427Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0300C (auctor 340-397)
Et fortasse quasi adhuc fragilis, audies verba ineffabilia quae non liceat homini loqui: et tunc quod acceperis reservato, et quod audieris custodito.
428Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0300D (auctor 340-397)
Aut fortasse ideo dicit Paulus, quae non liceat homini loqui (II Cor. XII, 6 et 7); quia erat adhuc in corpore constitutus, hoc est, videbat istius corporis passiones, videbat legem carnis suae repugnantem legi mentis suae (Vid. S. Aug. l. II contra Iulian. Pel., c. 5, n. 13) . Hoc enim malo intelligi, ne videamur quemdam adhuc futuri periculi iactare terrorem.
429Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0304D (auctor 340-397)
Et ideo docuit quemadmodum Dei Verbum investigare deberent, non perfunctorie, non improvide, sed diligenter atque sollicite: Quod erat, inquit, ab initio, quod audivimus, et quod vidimus, oculis nostris perspeximus, et manus nostrae perscrutatae sunt de Verbo vitae: et vidimus et testamur, et annuntiamus vobis (I Ioan. I, 1 et 2) . Vides quod ante velut manibus quibusdam perscrutatus sit Dei verbum, et postea annuntiaverit: et ideo nihil Adae et Evae fortasse nocuisset verbum, si pertractantibus diligenter mentis quibusdam manibus ante tetigissent.
430Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0308A (auctor 340-397)
65. Ergo quicumque praevaricatur mandatum Dei, spoliatur atque nudatur; et fit ipse sibi turpis: vult se operire quibusdam ficus foliis, fortasse quibusdam inanibus, vel umbratilibus sermonibus, quos compositis mendaciis assuens, et verbum de verbo struens, ad operiendam conscientiam suae mentis, factique velamen peccator intexit, ut pudenda sua contegat.
431Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0310B (auctor 340-397)
Fortasse moveat cur ante increpatur Adam, cum mulier ante gustaverit?
432Ambrosius Mediolanensis, De paradiso, 14, 0310C (auctor 340-397)
Denique Cain quia voluit crimen negare indignus iudicatus est, qui puniretur in peccato: sed remissus est sine praescripto poenae, fortasse non tam maiori crimine parricidii (illud enim commisit in fratrem) quam sacrilegii, quod Deo credidit mentiendum dicens: Nescio: numquid ego custos fratris mei sum (Gen. IV, 9) ? Et ideo accusatori diabolo eius accusatio reservata est; ut cum eius angelis flagelletur, qui cum hominibus noluit flagellari.
433Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0473D (auctor 340-397)
Nam sicut dixit de Iudaeis: Populus hic labiis me honorat, cor autem eorum longe est a me (Esa. XXIX, 13; Matth. XV, 8) ; fortasse et de aliquibus lapsis dicat: Isti labiis me negarunt, sed corde mecum sunt.
434Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0482C (auctor 340-397)
52, Fortasse ideo non praeterit eum, quia aliquid in eo vitale agnoscit; unde is possit vitam resumere.
435Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0515B (auctor 340-397)
Ac primum da ut condolere norim peccantibus affectu intimo; haec enim summa virtus, quia scriptum est: Et non gaudebis super filios Iuda in die perditionis eorum, et ne magna loquaris in die tribulationis eorum (Abdi., 12) : sed quotiescumque peccatum alicuius lapsi exponitur, compatiar: nec superbe increpem, sed lugeam et defleam; ut dum alium fleo, me ipsum defleam dicens: Iustificata est magis Thamar, quam ego (Gen. XXXVIII, 26) . 74. Fortasse adolescentula lapsa sit, occasionibus quae delictorum fomites sunt, decepta ac praecipitata sit; peccamus et seniores.
436Ambrosius Mediolanensis, De sacramentis, 16, 0425B (auctor 340-397)
Dicis fortasse: Quare modo non movetur?
437Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0744A (auctor 340-397)
6. Et fortasse hoc non solum virtutis miraculum, sed etiam sapientiae mysterium, prophetiae oraculum fuit.
438Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0764A (auctor 340-397)
99. Sed etiam per Spiritum similiter legimus facta pleraque, sicut habes: Nobis autem revelavit Deus per Spiritum suum (I Cor. II, 10) ; et alibi: Bonum depositum custodi per Spiritum sanctum (I Tim. I, 14) ; et ad Ephesios: Confortari per Spiritum eius (Ephes. III, 16) ; et ad Corinthios: Alii enim datur per Spiritum sermo sapientiae (I Cor. XII, 8) ; et alibi: Si autem per Spiritum facta carnis mortificaveritis, vivetis (Rom. VIII, 13); et supra: Qui suscitavit Christum ex mortuis, vivificabit et mortalia corpora vestra per inhabitantem Spiritum eius in vobis (Ibid., 11) . 100. Sed fortasse dicat: Ostende mihi specialiter lectum, quia ex Filio omnia, vel ex Spiritu omnia.
439Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0705B (auctor 340-397)
6. Quaerit fortasse aliquis utrumnam quasi incredulus esse videatur, qui frequentibus informatus indiciis adhuc plura poscebat?
440Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0712C (auctor 340-397)
32. Sed fortasse aliquis dicat, qua ratione cum dixerit hic ex Patre omnia, et per Filium omnia (I Cor. VIII, 6) , de Spiritu sancto tacuerit; et hinc cupiat praeiudicium comparare.
441Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0726C (auctor 340-397)
Sic enim dixit: Ergo si eamdem gratiam concessit illis Deus sicut et nobis, ego quis eram, qui possem prohibere Deum (Act. XI, 17) ? 91. Sed fortasse apostolicis non moveantur exemplis, et ideo divinis utamur oraculis; scriptum est enim: Iacob puer meus, suscipiam eum: Israel electus meus, suscepit eum anima mea, dedi Spiritum meum in ipsum (Esai. XLII, 1) . Dominus quoque per Esaiam dixit: Spiritus Domini super me, propter quod unxit me (Esai. LXI, 1) . 92. Quis ergo audeat dicere creatam Spiritus sancti esse substantiam, qui cum illuxerit in cordibus nostris, divinae cernimus pulchritudinem veritatis, et distantiam creaturae divinitatisque cognoscimus, ut opus segregetur ab auctore?
442Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0731B (auctor 340-397)
113. Sed fortasse dixit aliquis quia et Seraphim dixit Esaiae: Ecce tetigit hoc labia tua, et auferet iniquitates tuas, et peccata tua circumpurgabit (Esai. VI, 7) . Auferet, inquit, et circumpurgabit: non ego auferam, sed ignis ille de altari Dei, hoc est, gratia spiritalis.
443Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0788C (auctor 340-397)
54. Fortasse tamen aliquis diceret hoc exemplum non posse ad proprietatem sancti Spiritus derivari, nisi alio loco etiam Petrus apostolus nos docuisset peccatis nostris etiam Spiritum posse tentari, sic enim habes ad Ananiae coniugem dictum: Quid utique convenit vobis tentare Spiritum Domini (Act. V, 9) ? Etenim Domini Spiritus ipse est Dei Spiritus; quia unus sanctus est Spiritus, ut etiam Paulus apostolus docuit dicens: Vos autem in carne non estis, sed in Spiritu; si tamen Spiritus Dei habitat in vobis.
444Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0790A (auctor 340-397)
Et fortasse hoc etiam in Oriente fecistis.
445Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0792C (auctor 340-397)
69. [Alias cap. XII.] Sed fortasse referatur quia in posterioribus istius ipsius libri iterum Dominus Deum Spiritum dixit, sed de Patre Deo sensit.
446Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0764C (auctor 340-397)
Et fortasse ideo sors, quia in eventu sunt patrimonia quae sub hac sorte volvuntur.
447Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0790C (auctor 340-397)
Fortasse illa assumitur, quae semper molit verbum Dei, ut habeat similaginem, et spiritalem facit farinam, expurgat vetus fermentum, ut sit nova conspersio, custodit molam suam, interpretatur Scripturas, servat sibi lapidem supermolarem: illa autem relinquitur quae oppignerat molam suam.
448Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0792C (auctor 340-397)
Fortasse creditor te subornavit, vel tu illum.
449Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0239D (auctor 340-397)
Ne forte illi quibus Dominus venit in terras, et fructum in ficulnea invenire non potuit, iuxta quod scriptum est: Ecce anni tres sunt, ex quo veni quaerens fructum in ficulnea hac, et non invenio (Ibid., 7) . 15. Haec est profecto vidua illa, de qua dictum est: Laetare, sterilis quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis; quoniam multi filii desertae magis quam eius quae habet virum (Esai. LIV, 1) . Et bene vidua, cui bene dicitur: Ignominiae et viduitatis tuae non eris memor; quia ego Dominus qui facio te (Ibid., 4, 5) . Et fortasse ideo vidua, quae amisit quidem virum, secundum corporis passionem; sed in die iudicii, Filium hominis quem amisisse visa est, receptura: Tempus enim breve, inquit, dereliqui te (Ibid., 7); ut gloriosius scilicet fidem derelicta servaret.
450Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0239D (auctor 340-397)
Et fortasse ideo Ecclesia virgo, nupta, vidua; quia unum corpus in Christo sunt.
451Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0250C (auctor 340-397)
53. Sed fortasse dicit aliqua, ei tolerabilem viduitatem cui profluant res secundae: adversis vero viduas cito frangi, facile succumbere.
452Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0252C (auctor 340-397)
Ne timeas, quia magnus est Dominus, et fortasse ad aegram dedignetur venire; venit enim ad nos saepe de coelo: nec solum divites, sed etiam pauperes solet et servulos pauperum visitare.
453Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0261C (auctor 340-397)
86. Sed fortasse aliquibus propter suscipiendos liberos coniugia iteranda videantur.
454Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0189A (auctor 340-397)
ferret quoque post triennium fructus et nostra ficus (Luc. XIII, 6 et seq.) . Sed unde tantum peccatoribus spei? Utinam saltem ille Evangelicus Dominicae cultor vineae ficum nostram fortasse iam iussus excidere, remittat illam et hoc anno, usque dum fodiat, et mittat cophinum stercoris; ne forte de terra suscitet inopem, et de stercore erigat pauperem!
455Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0189B (auctor 340-397)
4. Ac fortasse miretur aliquis cur scribere audeo, qui loqui nequeo.
456Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0194A (auctor 340-397)
Eoque fortasse erudierat illam patientia, ut culpam negaret.
457Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0208A (auctor 340-397)
Tum illa maiori religione, moderatiore pietate: Et ideo fortasse deficit, ne quis impedimentum possit afferre.
458Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0214C (auctor 340-397)
Habet et Christus milites suos, qui etiam legiones habet (Matth. XXVI, 53) . Aut fortasse percussor intravit. Ne vereare, anima, talis solet martyres facere.
459Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0268B (auctor 340-397)
9. Aut fortasse quia non una forma meritorum, ideo non una forma factorum.
460Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0276A (auctor 340-397)
An fortasse patres pro filiarum coniunctione solliciti, moleste ferunt virgines consecrari?
461Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0287A (auctor 340-397)
Clausae sint igitur labiorum fores tuorum, et obseratum maneat vocis vestibulum: tunc fortasse reserandum, cum audieris Dei vocem, cum audieris Dei verbum.
462Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0288A (auctor 340-397)
Fortasse sunt et alii custodes, quos magis intelligere debeamus.
463Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0289B (auctor 340-397)
Et fortasse (ut cum ipsis quoque veniamus in gratiam, atque omnium misericordem Deum esse doceamus; quia et illi Christum aliquando reperiunt, si tamen iugiter quaerant) pallium hoc amictus est corporis. 89. Ergo qui quaesivit in cubili Christum (si tamen sic quaesivit, sicut ille qui dixit: Sic memor fui tui super stratum meum (Psal. LXII, 7) ; si quaesivit in noctibus, iuxta quod scriptum est: In noctibus extollite manus vestras in sancta (Psal. CXXXIII, 2) ; si quaesivit in civitate, in foro et in plateis: in civitate Dei nostri: in foro fortasse in quo iudex ille divini iuris sedet, in plateis unde collecti sunt qui ad coenam Dominicam convenerunt) potest, custodientibus civitatem Dei angelis, dum diu quaerit, occurrere.
464Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0289B (auctor 340-397)
90. Quin etiam ex coelesti custodum natura coelestem intelligere possumus civitatem, coeleste forum iustitiae sempiternae: non viles plateas, sed fortasse in quibus superfluere fons ille consuevit, de quo scriptum est: Superfluant tibi aquae de tuo fonte, et in plateis tuis diffundantur tuae aquae (Prov. V, 16) . Qui sic ergo Christum requirit, ad angelos pervenit.
465Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0290A (auctor 340-397)
93. Quaere ergo illum, virgo, immo quaeramus omnes; anima enim sexum non habet: sed ideo fortasse femineum nomen accepit, quod eam violentior aestus corporis agit: ipsa autem impetus carnis amore sui molli quadam et blanda ratione demulcet.
466Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0299B (auctor 340-397)
Et fortasse in coelo hodie de nobis Christi et Petri iste sit sermo.
467Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1016C (auctor 340-397)
16. Et fortasse aliquibus perfunctorie legentibus durum videatur quod David ille humilis corde atque mansuetus, qui parcebat inimicis, mortem magis populi elegit, quam suam fugam, aut famem super terram.
468Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1025D (auctor 340-397)
Inde itaque dicuntur illusiones fortasse, quod in his corporis aestus sine coitus celebritate frequenter illudat.
469Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1041B (auctor 340-397)
Et fortasse delicta iuventutis ad fervorem retulit carnis, ignorantiam autem ad verborum prolapsionem, quae non ex sententia nostra, sed impetu quodam et cursu loquendi plerumque funduntur; quod periculosum esse Propheta cognoscens ait: Credidi propter quod locutus sum (Psal. CXV, 1) . Supra fundamentum ergo virtutis vox tuta est; sine fundamento, lubrica.
470Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1131B (auctor 340-397)
88. Aut fortasse propterea dicitur; quia desiderantibus Christi moram faciebat adventus.
471Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1180B (auctor 340-397)
Aut fortasse, ut ego puto, quia multifariam locutus est in prophetis, novissime autem locutus est in filio suo.
472Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0964A (auctor 340-397)
11. Sed fortasse dicatur: Cur dudum non interfuerint senatui, cum ista peterentur?
473Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0981B (auctor 340-397)
34. Sed fortasse aliquem moveat ita fidelissimum principem destitutum: proinde quasi meritorum pretium caducis aestimetur praesentium.
474Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0998C (auctor 340-397)
Et fortasse quia infirmiorem me Dominus Deus novit, adhuc in corpus meum non dedit potestatem.
475Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0998C (auctor 340-397)
Etsi ipse cupiam, etsi offeram, adhuc me fortasse huic certamini imparem iudicat, et diversis exercet laboribus.
476Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1049D (auctor 340-397)
Sed fortasse speravi quod adiiceres mihi ad obsequium servulos tuos?
477Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1055B (auctor 340-397)
Et fortasse hoc est fenum montanum, in quod verba descendunt prophetae: sicut nix super fenum (Deut. XXXII, 2); et quod diligenter colligit sapiens, ut sint ei oves ad vestitum, spiritalis utique velaminis (Prov. XXVII, 25) . Habet ergo cibum suum et amictum anima, quae illi summo bono adhaeret, quod est divinum: quod apostolus Petrus suadet quaerendum; ut per eius cognitionis acquisitionem divinae simus consortes naturae (II Petr. I, 4) . 4. Huius cognitionem aperit sanctis suis Deus bonus, et donat hoc de thesauro suo bono, sicut testificatur lex sacra dicens: Quia iuravit Dominus patribus tuis dare tibi et aperire thesaurum suum bonum (Deut. XXVIII, 11, 12) : de quo thesauro coelesti dat pluviam terrae suae, benedicere omnia opera manuum tuarum.
478Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1078A (auctor 340-397)
Omnis autem congemiscat non in suo, sed in nostro labore, et comparturiat illum fortasse spiritum salutis, spiritum iucunditatis, exspectans adoptionem filiorum Dei; ut communem de redemptione humani generis consequatur laetitiam et exsultationem.
479Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1079B (auctor 340-397)
8. Unde puto dixisse Apostolum (I Cor. XV, 28) , quia tunc et ipse Filius subiectus erit, qui ei subiecit omnia: qui enim adhuc laborant, nondum subiecti sunt, in quibus fortasse adhuc sitit Christus, adhuc esurit, in quibus nudus est; eo quod non impleant verbum Dei, non induant Christum, qui est indumentum credentium, amictus fidelium.
480Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1084C (auctor 340-397)
3. Et de consiliis quidem, cum beatae vitae imago atque effigies nostro sermone exprimeretur, putamus eam factam complexionem, ut pluribus fortasse aliis, tibi certe amanti nostri non improbemur; licet difficilius sit tuo iudicio, quam plurium non displicere: sed iudicii pondus affectu ablevas, coque mihi blandior.
481Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1108A (auctor 340-397)
Artes istae sunt Iudaeorum volentium calumniari; ut dum ista queruntur, mandetur extra ordinem militaris censura iudicii, mittatur miles fortasse dicturus quod hic aliquando ante tuum, Imperator, dixit adventum: Quomodo poterit nos Christus iuvare, qui pro Iudaeis adversus Christum militamus?
482Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1116B (auctor 340-397)
Intravi in domum tuam, aquam pedibus meis non dedisti: haec autem lacrymis suis rigavit pedes meos (Luc. VII, 44) . Omnes unum corpus Christi sumus, cui caput Deus, membra autem nos sumus (I Cor. XII, 12) : alii fortasse oculi, ut prophetae: dentes: ut apostoli, qui Evangelicae praedicationis cibum nostris infudere pectoribus; meritoque scriptum est: Oculi eius hilares a vino, et dentes candidiores lacte (Gen. XLIX, 12) . Sunt et manus eius illi, qui videntur exsecutores bonorum operum.
483Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1176A (auctor 340-397)
6. Sed ubi clementia tua imperii suscepit gubernacula, compertum est postea donata illa esse praecellentibus in republica, sed gentilis observantiae viris; et fortasse dicatur, Imperator auguste, qui ipse non templis reddideris, sed bene meritis de te donaveris.
484Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1211A (auctor 340-397)
81. Fortasse ideo deferebant ad vesperam carnes, quasi fortiores cibos, quos infirmi ingenio Corinthii non poterant sumere; et ideo lacte potabantur Apostolico (I Cor. III, 2) . Esca ergo fortior ad vesperam mundi huius deferebatur, mane panis.
485Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1216D (auctor 340-397)
Et fortasse hoc illud est mysterium, quod te docuit Dominus dicens: Non solum septies, sed etiam septuagies septies (Matth. XVIII, 22) . 103. Et vos igitur donate iniurias vestras, ut sitis filii Iacob (Coloss. III, 13) . Nolite exasperari sicut Esau.
486Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1218C (auctor 340-397)
Aut fortasse quia cognoverat per filii mortem mundi redemptionem aula regalis, etiam sua morte putabat se aliquid publico addituram muneri.
487Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1221B (auctor 340-397)
Et fortasse hoc docuit Moyses multis orationibus, et piis illud mitigandum sacrilegium.
488Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1268B (auctor 340-397)
4. Fortasse adhuc quaeritur qua ratione circumcidi ex parte voluerit, qui venerat perfectam circumcisionem demonstraturus.
489Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1281A (auctor 340-397)
Non habebit filius, quod in uxorem referat, quasi exsors culpae, si quid fortasse offensum sit, quod habet usus; immo amplius elaborabit, ut in utroque suum possit probari, et in uxore iudicium, et in se obsequium.
490Ambrosius Mediolanensis, Exhortatio virginitatis, 16, 0343B (auctor 340-397)
Miseratus est Dominus, et fecit altaris ministrum, continuoque et mihi et vobis raptus est: et fortasse, miserante Domino, ne diceretur maritus.
491Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 1, I; 202 (auctor 340-397)
Ideo fortasse et milites vestimenta Domini sortiebantur (Ioan. XIX, 24), ut quoniam in templo suo pro nobis Dominus deferre sacrificium praeparabat, circa ipsum quoque sortis agitatio praeceptum Legis impleret.
492Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 1, I; 306 (auctor 340-397)
Et ideo fortasse in spiritu et virtute Eliae; quia sanctus Elias et virtutem magnam habuit et gratiam: virtutem, ut ad fidem animos populorum a perfidia retorqueret: virtutem abstinentiae atque patientiae, et spiritum prophetandi.
493Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 1, I; 316 (auctor 340-397)
Sed fortasse hoc supra nos, et supra apostolos videatur exemplum.
494Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 1, I; 331 (auctor 340-397)
Et fortasse hoc mysterium in hac vita nostra hodieque celebratur.
495Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, I; 4 (auctor 340-397)
Fortasse ne diceretur quod conceperat ex adulterio.
496Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, I; 57 (auctor 340-397)
Et ideo fortasse sancta Maria alii nupta, ab alio repleta; quia et singulae Ecclesiae Spiritu quidem replentur et gratia; iunguntur tamen ad temporalis speciem sacerdotis.
497Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, I; 293 (auctor 340-397)
Sed fortasse aliqui quasi irrationabilem mentis excessum putent, quod octo dierum alloquitur infantem.
498Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, II; 19 (auctor 340-397)
Et ideo fortasse nos vincunt, ut praesentia docent, quoniam quem illi oblatione sanguinis fatebantur, huic Ariani quaestionem generis inferebant.
499Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, II; 119 (auctor 340-397)
Aut fortasse etiam: ille sit pastor, cui dicitur: Esto vigilans, et confirma (Apoc.
500Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, III; 45 (auctor 340-397)
Ideo fortasse Zacharias vocem recepit, quia vocem locutus est.