'hercule' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 1164 hits      Show next 500

1Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 167 (auctor fl.c.700)
Cuncta vindicata et subacta, donec ab Hercule vel sodalibus suis delinitae atque matrimonio distractae, arma bellica furtim ablata, vigorem et potentiam eius dolo vel arte ac pristigio amiserunt.
2Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0506C (auctor c.805–c.846)
Ideo Herculana dicitur, quia ab Hercule consecrata fuit non longe a posterula Vinceleonis, eo quod Vincilius ipsam aedificavit.
3Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0479D (auctor 1128-1203)
Illic in Turno fulmen audaciae, vigor regnat in Hercule.
4Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 33, l. 396 (auctor 730-804)
alia proiciunt asspirationem, dicimus enim prehendo et prendo, uehemens et uemens, nihil nil et nihili, Hercule et Hercle, quod est aduerbium iurandi.
5Alcuinus, De orthographia, 101, 0918B (auctor 730-804)
Hercule.
6Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 14, 1; 45 (auctor 1157-1217)
O acuta responseio hercule nosti~ quod turpia; operiri desiderant.
7Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 2; 5 (auctor 1157-1217)
Fratre tuo⸝ semper hercule maior eris.
8Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 23, 23; 12 (auctor -c.846)
Ideo Herculana dicitur, quia ab Hercule cunsecrata fuit, non longe a posterula Vincileonis, eo quod Vincilius ipsam haedificavit.
9Andrelino Fausto, Amores sive Livia, 4, 10; 15 (auctor 1462-1517?)
Hercule si dextro census reparabis ademptos, Postibus expassis ianua tota patet.
10Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 2538 (opus c.400?)
NEMEAEVM (D) ideo Nemaeum, quia Nemaea in silva ab Hercule interfectus est leo.
11Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VI; 222 (opus c.400?)
(R) Nessis dicitur gygas, qui occisus est ab Hercule propter adulterium quod patravit in uxore illius.
12Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VI; 804 (opus c.400?)
EVHENOS CALYDONA S. (aADR) Euhenos fluvius Calidoniae, apud quem Nessus centaurus Deianiram Herculis uxorem comprimere voluit, qua re ab Hercule sagitta est fixus.
13Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VI; 936 (opus c.400?)
Sic autem Aloidas dixit sicut de Hercule Amphytrionidas.
14Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 1; 146 (opus c.400)
CVRSV cursu posuit ad ἔνφασιν, cum vix in Alpibus ambuletur; sic Virgilius de Hercule ‘aerii cursu petit ardua montis’.
15Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 4, ptext4; 1 (opus c.400)
pugnam inter Caesarem et Petreium atque Atranium circa Ilerdam et inundatione ac fame vexatum exercitum Caesaris, prohibitosque Pompeianae partis duces petere bellicosas gentes ab equitatu Caesaris et interclusis fluminibus ac fontibus postquam non dabant hostes pugnandi copiam, ad deditionem siti conpulsos inpetrasse veniam, quamvis ipsi velut in pace permixtos intra castra exercitui ipsorum Caesarianos occidissent, captam a Pompeianis in litore Illyrico de exercitu Caesaris, quae sub Antonio erat cohortem, sed furtim traicientem ratem et hortatu exemploque Vultei praefecti mutuis ad internecionem concursisse vulneribus; descriptionem victi ab Hercule Antei et victum [quoque] a Curione in Africa Varum, deinde a Iuba per insidias Curionem superatum.
16Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 6, 6a; 322 (opus c.400)
PAENE GENER Acheloum dicit, qui concertavit cum Hercule, qui Penei filiam Deianiram haberet uxorem; ideo dictum ‘paene gener’.
17Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p6, 612; 488 (opus c.400)
Hanc ciuitatem quidam uolunt ab ipso Hercule conditam, quae initio fertur Leonae dicta, ut Aulonia quae est appellata Caulonia.
18Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p10, 1; 2 (opus c.400)
Ab Hercule nominatum est hoc oppidum.
19Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p11, 5, 160; 93 (opus c.400)
ET SACER INMAGNI CINERES MACTABITVR APIS Osiris Aegyptiorum deus tam hercule quam Anubis et Apis.
20Anonymus, Itinerarium Antonini Augusti, 1, 264, 4; 7 (opus c.400)
XXX Gorsio sive Hercule m.
21Anonymus, Scholia in Statii Achilleida, 238; 3
Aliqui dicunt quod eum Hercules occidit susceptus ab eo hospitio, sed uerius Asper [Longus] Pholum tradit aduersum Centauros ab Hercule adiutum, cum Herculem recepisset hospitio.
22Anonymus, Scholia in Statii Achilleida, 238; 5
Ideo credunt nonnulli eum ab Hercule occisum.
23Anonymus, Rhetorica ad Herennium, 4, 63; 14 (auctor fl.ca.1150)
Ex ea re homo hercule sane conturbatur; sed tamen a vitio naturae non recedit.
24Apuleius, Apologia, 40, 26; 10 (auctor c.125–c.180)
hunc adeo pisciculum, quem uos leporem marinum nominatis, plurimis qui aderant ostendi; necdum etiam decerno quid uocent, nisi quaeram sane accuratius, quod nec apud ueteres philosophos proprietatem eius piscis reperio, quanquam sit omnium rarissima et hercule memoranda; quippe solus ille, quantum sciam, cum sit cetera exossis, duodecim numero ossa ad similitudinem talorum suillorum in uentre eius conexa et catenata sunt.
25Apuleius, Apologia, 72, 26; 2 (auctor c.125–c.180)
dixissem hercule quod utinam numquam euenisset, ni me uxoris meae respectus prohiberet.
26Apuleius, Apologia, 74, 26; 1 (auctor c.125–c.180)
Vtinam hercule possem quae deinde dicenda sunt sine maximo causae dispendio transgredi, ne Pontiano, cui [h]errorem suum deprecanti simpliciter ignoui, uidear nunc leuitatem exprobrare.
27Apuleius, Apologia, 78, 26; 2 (auctor c.125–c.180)
uix hercule possum irae moderari, ingens indignatio animo oboritur.
28Apuleius, Apologia, 81, 26; 9 (auctor c.125–c.180)
est hercule incredibile.
29Apuleius, Apologia, 98, 26; 3 (auctor c.125–c.180)
nollem hercule hoc a me profectum; non fuit meae moderationis tacitas omnium suspiciones palam abrumpere; male uos, qui suggessistis.
30Apuleius, Florida, 9; 28 (auctor c.125–c.180)
non hercule penuria laudis, quae mihi dudum integra et florens per omnes antecessores tuos ad te reseruata est, sed quoniam nulli me probatiorem uolo, quam quem ipse ante omnis merito probo.
31Apuleius, Metamorphoses, 1, 3; 3 (auctor c.125–c.180)
Minus Hercule calles pravissimis opinionibus ea putari mendacia, quae vel auditu nova vel visu rudia vel certe supra captum cogitationis ardua videantur; quae si paulo accuratius exploraris, non modo compertu evidentia, verum etiam factu facilia
32Apuleius, Metamorphoses, 1, 20; 4 (auctor c.125–c.180)
Sed ego huic et credo Hercule et gratas gratias memini, quod lepidae fabulae festivitate nos avocavit; asperam denique ac prolixam viam sine labore ae taedio evasi.
33Apuleius, Metamorphoses, 1, 24; 6 (auctor c.125–c.180)
Inde me commodum egredientem continuatur Pythias condiscipulus apud Athenas Atticas meus, qui me post aliquam multum temporis amanter agnitum invadit, amplexusquc ac comiter deosculatus Mi Luci, ait Sat Pol diu est quod intervisimus te, at Hercule exinde cum a Vestio magistro digressi sumus.
34Apuleius, Metamorphoses, 2, 2; 2 (auctor c.125–c.180)
Huius adhaerebat lateri senex iam gravis in annis, qui, ut primum me conspexit, Est inquit Hercule Lucius, et offert osculum et statim incertum quidnam in aurem mulieris obganniit.
35Apuleius, Metamorphoses, 2, 26; 2 (auctor c.125–c.180)
Et conversa Philodespotum requirit actorem: ei praecipit, bono custodi redderet sine mora praemium, et oblato statim Summas inquit Tibi, iuvenis, gratias agimus et Hercule ob sedulum istud ministerium inter ceteros familiares dehinc numerabimus.
36Apuleius, Metamorphoses, 2, 31; 5 (auctor c.125–c.180)
Et vellem Hercule materiam repperire aliquam, quam deus tantus affluenter indueret.
37Apuleius, Metamorphoses, 4, 2; 2 (auctor c.125–c.180)
Tunc invocato hilaro atque prospero Eventu cursu me concito proripio, ut Hercule ipse sentirem non asinum me, verum etiam equum currulem nimio velocitatis refectum.
38Apuleius, Metamorphoses, 5, 9; 7 (auctor c.125–c.180)
Sic est Hercule, sic se gerebat ferebatque: iam iam sursum respicit et deam spirat mulier, quae voces ancillas habet et ventis ipsis imperitat.
39Apuleius, Metamorphoses, 6, 27; 5 (auctor c.125–c.180)
Quae vocis excitu procurrens videt Hercule memorandi spectaculi scaenam, non tauro sed asino dependentem Dircen aniculam, sumptaque constantia virili facinus audet pulcherrimum.
40Apuleius, Metamorphoses, 7, 12; 4 (auctor c.125–c.180)
Et Hercule suspicionem mihi fecit, quasi soporiferum quoddam venenum cantharis immisceret illis.
41Apuleius, Metamorphoses, 7, 13; 2 (auctor c.125–c.180)
Procurrunt parentes, affines, clientes, alumni, famuli, laeti faciem, gaudio delibuti:( pompam cerneres omnis sexus et omnis aetatis novumque et Hercule memorandum spectamen, virginem asino triumphantem.
42Apuleius, Metamorphoses, 7, 26; 2 (auctor c.125–c.180)
Quam rem procul dubio sentiebam ego illius ursae dentibus esse perfectam et Hercule dicerem quod sciebam, si loquendi copia suppeditaret: sed quod solum poteram tacitus licet serae vindictae gratulabar.
43Apuleius, Metamorphoses, 8, 17; 3 (auctor c.125–c.180)
Cerneres non tam Hercule memorandum quam miserandum etiam spectaculum, canes copiosos ardentibus animis alios fugientes arripere, alios stantibus inhaerere, quosdam iacentes inscendere et per omnem nostrum commeatum morsibus ambulare.
44Apuleius, Metamorphoses, 9, 14; 3 (auctor c.125–c.180)
Pistor ille qui me pretio suum fecerat, bonus alioquin vir et apprime modestus, pessimam et ante cunctas mulieres longe deterrimam sortitus coniugam poenas extremas tori Larisque sustinebat, ut Hercule eius vicem ego quoque tacitus frequenter ingemescerem.
45Apuleius, Metamorphoses, 9, 16; 2 (auctor c.125–c.180)
Quanto melior Philesitherus adulescens et formosus, et liberalis et strenuus et contra maritorum inefficaces diligentias constantissimus, dignus Hercule solus omnium matronarum deliciis perfrui, dignus solus coronam auream capite gestare, vel ob unicum istud, quod nunc nuper in quendam zelotypum maritum eximio studio commentus est.
46Apuleius, Metamorphoses, 9, 21; 3 (auctor c.125–c.180)
Dignus Hercule, dignus qui et ista vincula conteras et insuper carceris etiam tenebras perferas.
47Apuleius, Metamorphoses, 9, 22; 6 (auctor c.125–c.180)
Ergo igitur metis die propinquante helcio tandem absolutus refectuique secure redditus non tam Hercule laboris libertatem, gratulabar, quam quod revelatis luminibus libere iam cunctas facinorosae mulieris artes prospectare poteram.
48Apuleius, Metamorphoses, 9, 37; 5 (auctor c.125–c.180)
Tunc reliqui fratres non tam Hercule desperata quam ultro neglecta sua salute contendunt ad divitem atque ardentibus animis impetuque vesano lapidibus crebris in eum velitantur.
49Apuleius, Metamorphoses, 10, 11; 1 (auctor c.125–c.180)
Tum medicus: Non patiar inquit Hercule, non patiar vel contra fas de innocente isto iuvene supplicium vos sumere, vel hunc ludificato nostro iudicio poenam noxii facinoris evadere.
50Apuleius, Metamorphoses, 10, 22; 4 (auctor c.125–c.180)
Illa vero, quotiens ei parcens nates recellebam, accedens totiens nisu rabido et spinam prehendens meam appliciore nexu inhaerebat, ut Hercule etiam deesse mihi aliquid ad supplendam eius libidinem crederem, nec Minotauri matrem frustra delectatam putarem adultero mugiente.
51Apuleius, Metamorphoses, 10, 33; 2 (auctor c.125–c.180)
Sic Hercule et aliud sequens iudicium inter inclitos Achivorum duces celebratum, vel cum falsis insimulationibus eruditione doctrinaque praepollens Palamedes proditionis damnatur, vel cum virtute Martia praepotenti praefertur Ulixes modicus Aiaci maximo.
52Apuleius, Metamorphoses, 11, 12; 1 (auctor c.125–c.180)
Et ecce praesentissimi numinis promissa nobis accedunt beneficia, et fata salutemque ipsam meam gerens sacerdos appropinquat, ad ipsum praescriptum divinae promissionis ornatum dextera proferens sistrum deae, mihi coronam et Hercule coronam consequenter, quod tot ac tantis exanclatis laboribus,tot emensis periculis deae maximae providentia alluctantem mihi saevissime Fortunam superarem.
53Apuleius, Metamorphoses, 11, 14; 3 (auctor c.125–c.180)
Tunc e cohorte religionis unus impigre superiorem exutus tunicam supertexit me celerrime: quo facto, sacerdos vultu geniali et Hercule perhumano in aspectum meum
54Apuleius, Metamorphoses, 11, 16; 3 (auctor c.125–c.180)
Omnes in me populi fabulabantur: Hunc omnipotentis hodie deae numen augustum reformavit ad homines: felix Hercule et ter beatus qui vitae scilicet praecedentis innocentia fideque meruerit tam praeclarum de caelo patrocinium, ut renatus quodam modo statim sacrorum obsequio desponderetur.
55Apuleius, Metamorphoses, 11, 29; 2 (auctor c.125–c.180)
Nec levi cura sollicitus sed oppido suspensus animi mecum ipse cogitationes exercitius agitabam, quorsus nova haec et inaudita se caelestium porrigeret intentio, quid subsecivum quamvis iteratae iam traditioni remansisset: nimirum perperam vel minus plene consuluerunt in me sacerdos uterque 1: et Hercule iam de fide quoque eorum opinari coeptabam sequius.
56Apuleius, Metamorphoses, 11, 30; 3 (auctor c.125–c.180)
Nec Hercule laborum me sumptuumque quicquam tamen paenituit; quidni?
57Ariosto Ludovico, Carmina, 1, 57; 2 (auctor 1474-1533)
Quis patre invicto gerit Hercule fortius arma?
58Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 4, 25; 16 (auctor -c.327)
non ex uobis Panyassis unus est, qui ab Hercule Ditem patrem et reginam memorat sauciatam esse Iunonem?
59Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1052A
Non ex vobis Panyassis unus est, qui ab Hercule Ditem patrem, et reginam memorat sauciatam esse Iunonem?
60Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1349B
de Hercule: Τὸν δὲ μετ' εἰσενόησα βίην Ἡρακληείην, Εἴδωλον· αὐτὸς δὲ μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι Τέρπεται ἐν θαλίῃς, καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην.
61Auctores varii, Carmina Burana, 56, 155; 10 (auctor fl.1230)
sedule si non exoro superos: Altitonum cum Hercule et Iunonem cum Pallade et Helenam cum Venere, non prospere hanc me continget vincere.
62Auctores varii, Panegyrici Latini, 2, 4, 5; 7 (auctor c.300)
Cedat his terris terra Cretensis parvi Iovis gloriata cunabulis et geminis Delos reptata numinibus et alumno Hercule nobiles Thebae.
63Auctores varii, Panegyrici Latini, 8, 9, 2; 2 (auctor c.300)
Insultare hercule communi Galliarum nomine libet et, quod pace vestra loquar, ipsis triumphum adsignare provinciis.
64Auctores varii, Panegyrici Latini, 10, 11, 6; 8 (auctor c.300)
Vt enim omnia commoda caelo terraque parta, licet diversorum numinum ope nobis provenire videantur, a summis tamen auctoribus manant, Iove rectore caeli et Hercule pacatore terrarum, sic omnibus pulcherrimis rebus, etiam quae aliorum ductu geruntur, Diocletianus facem, tu tribuis effectum.
65Auctores varii, Panegyrici Latini, 10, 13, 5; 8 (auctor c.300)
Hoc enim quondam illi deo cognomen adscripsit is qui, cum piratas oneraria nave vicisset, ab ipso audivit Hercule per quietem illius ope victoriam contigisse.
66Audax, Excerpta de Scauro et Palladio, p. 325, l. 7 (auctor c.400)
hae auctore, ut quidam uolunt, Euandro, ut alii, Hercule in Italiam a Pelasgis adlatae.
67Audax, Excerpta de Scauro et Palladio, p4; 8 (auctor c.400)
hae auctore, ut quidam uolunt, Euandro, ut alii, Hercule in Italiam a Pelasgis adlatae.
68Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 6, 7; 20 (auctor 354-430)
Unde etiam illud est, quod Herculis aedituus otiosus adque feriatus lusit tesseris secum utraque manu alternante, in una constituens Herculem, in altera se ipsum, sub ea condicione, ut, si ipse uicisset, de stipe templi sibi cenam pararet amicamque conduceret; si autem uictoria Herculis fieret, hoc idem de pecunia sua uoluptati Herculis exhiberet; deinde cum a se ipso tamquam ab Hercule uictus esset, debitam cenam et nobilissimam meretricem Larentinam deo Herculi dedit.
69Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 6, 7; 21 (auctor 354-430)
At illa cum dormisset in templo, uidit in somnis Herculem sibi esse commixtum sibique dixisse, quod inde discedens, cui primum iuueni obuia fieret, aput illum esset inuentura mercedem, quam sibi credere deberet ab Hercule persolutam.
70Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 18, 13; 9 (auctor 354-430)
His temporibus Latona Apollinem peperit, non illum, cuius oracula solere consuli superius loquebamur, sed illum, qui cum Hercule seruiuit Admeto; qui tamen sic est deus creditus, ut plurimi ac paene omnes unum eundemque Apollinem fuisse opinentur.
71Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0185 (auctor 354-430)
Unde etiam illud est, quod Herculis aedituus otiosus atque feriatus lusit tesseris secum, utraque manu alternante, in una constituens Herculem, in altera se ipsum; sub ea conditione, ut, si ipse vicisset, de stipe templi sibi coenam pararet, amicamque conduceret; si autem victoria Herculis fieret, hoc idem de pecunia sua voluptati Herculis exhiberet: deinde cum a se ipso tanquam ab Hercule victus esset, debitam coenam et nobilissimam meretricem Larentinam deo Herculi dedit.
72Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0185 (auctor 354-430)
At illa cum dormivisset in templo, vidit in somnis Herculem sibi esse commixtum, sibique dixisse, quod inde discedens cui primum iuveni obvia fieret, apud illum esset inventura mercedem, quam sibi credere deberet ab Hercule persolutam.
73Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0571 (auctor 354-430)
His temporibus Latona Apollinem peperit, non illum cuius oracula solere consuli superius loquebamur, sed illum qui cum Hercule servivit Admeto: qui tamen sic est deus creditus, ut plurimi ac pene omnes unum eumdemque Apollinem fuisse opinentur.
74Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1251 (auctor 354-430)
Eum puella ista vicit, qui de Hercule multos decepit.
75Aulus Gellius, Noctes Atticae, 5, 11, 14; 13 (auctor c.125–c.180)
Quam formam modicam et modestam Favorinus non, mi hercule, inscite appellabat uxoriam.
76Aulus Gellius, Noctes Atticae, 11, 11, 4; 6 (auctor c.125–c.180)
Varie me hercule et lepide Nigidius tot sententias in eandem rem, quasi aliud atque aliud diceret, disparavit.
77Aulus Gellius, Noctes Atticae, 12, 13, 19; 18 (auctor c.125–c.180)
Tunc Sulpicius Apollinaris renidens: Non me hercule inargute, inquit, nec incallide opposuisti hoc Tullianum; sed Cicero ' intra oceanum,' non, ut tu interpretare, ' citra oceanum' dixit.
78Aurelius Victor Ps, Liber de viris illustribus urbis Romae, 35; 1
Pyrrhus rex Epirotarum, materno genere ab Achille, paterno ab Hercule oriundus, cum imperium orbis agitaret et Romanos potentes videret, Apollinem de bello consuluit.
79Balde Iacob, Poemata, 1, 2, 14; 5 (auctor 1604-1668)
Sed Lecanta modum ponet, et improbam Crudelemque gulam, fortior Hercule, Cum venabula sumpsit, Toto funere porriget.
80Balde Iacob, Poemata, 1, 3a, p0; 8 (auctor 1604-1668)
Dubito me hercule, maiorem pereuntium sit numerus, an cupiditas pereundi.
81Balde Iacob, Poemata, 1, 8, p0; 15 (auctor 1604-1668)
Tam multis invisi, quam peregrinis, germinis vim expertus in morbo, commendare non sum veritus, ante notitiam poematis, hercule, animosi, quod Raphael Thorius conscripsit, Angelus, et canendi et medendi arte clarus.
82Balde Iacob, Poemata, 1, 9, 16; 3 (auctor 1604-1668)
Aiat, sive neget; devoveat iuret: at hercule Tantundem tibi sit; si iubeat scindere litora.
83Balde Iacob, Poemata, 2, p6, p0; 6 (auctor 1604-1668)
MUS et RANA, quid sint, nosti; Hercule, feroces et bellicosae belluae: animalia nimirum hoc paene solo nomine famosa, quod Philosophis eorum progenitores, avos et tritavos, inquirentibus, ingens negotium faciant: caeterum furtis ac rapinis contra Siculum Verrem; nocturnis commessationibus supra M. Antonium; inconditis vero clamoribus etiam contra Stentorem celebria.
84Balde Iacob, Poemata, 2, p6, 5, 1; 197 (auctor 1604-1668)
Et hercule, propiore coniectura assecutus, crediderim bonam partem huius Batrachomyomachiae fuisse a Bellis Punicis exhaustam.
85Balde Iacob, Poemata, 2, p6, 5, 3, 1; 235 (auctor 1604-1668)
hercule, silvestres et ferae.
86Balde Iacob, Poemata, 3, p14, p0; 87 (auctor 1604-1668)
Me hercule, prope abfuit, ut condicerem.
87Balde Iacob, Solatium Podagricorum, p1; 305 (auctor 1604-1668)
probo impetum, et me hercule, si quis furor sub illo lateret.
88Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 13; 55 (auctor 1604-1668)
Me hercule, non tantum iste pes hoc incendiario apparatu, sed et Pedemontium Italiae expugnari poterat, Postea vero quam adverti Sinonias fraudes; Asinum Troianum ante moenia stare: rem secio agi: scalas aprari deorsum: fossores Halensibus peiores adesse conductos; ut salem extrahant: necessitate coactus clamavi ad arma.
89Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 18; 34 (auctor 1604-1668)
Opinionibus regitur Mundus: immo, hercule, saepius mendaciis et stultitiis.
90Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 19; 1 (auctor 1604-1668)
Si vera Podagra est, iamque vehementior: non video alium sumendi calidioris pharmaci usum; quam ut aeger in rogo citissime expediatur, cum Hercule Oetaeo inter semideos referendus.
91Bargeo, Carminum appendix, 1, 11; 1 (auctor 1517-1596)
Iucunde, omnibus e meis amicis Iucundissime amice, quos ocellis Charos sum magis hisce prosecutus Aut nunc prosequor impotente amore: Sic mi non male, sed bene ac beate Sit, ut ne iuvenis quidem tenellus Unquam, quem Veneres Cupidinesque Unum in deliciis habent, perinde Exarsit miser intimis medullis Prae desiderio suae puellae, Ac nos urimur aestuante cura Fruendi lepido tuo lepore Et tuis salibus facetiisque, Quibus si carui diem vel unum, Unam si carui misellus horam, Totam me hercule praeterire noctem Ingratam mihi sentiam necesse est.
92Bargeo, Carminum appendix, 1, 17; 2 (auctor 1517-1596)
O idem tamen omnium quot unquam Fuerunt lepidique et elegantes, Iucundissime Floriane: nos te Sodalem unanimes tui sodales Ad coenam cupimus venire nostram Coenam, me hercule Floriane, quae non A nobis sine candida puella Et vino et sale et omnibus cachinnis Usque ad undecimam trahetur horam.
93Bargeo, Carminum appendix, 1, 23; 2 (auctor 1517-1596)
Non dico hercule candidam puellam: Ne de me secus atque oportet, omnes Cui huiuscemodi molestiores Curas abstulerit gravis senectus, Suspicere aliquid; sed hos libellos, Qui sunt carminibus meis referti, Ac mire cupiunt ad eruditas Pervenire hominum manus politi Et, quantum fieri potest, ab ipsis Purgati maculis malisque mendis.
94Beda, Homiliae, 94, 0427B (auctor 672-735)
Stadium quo Graeci, auctore, ut dicunt, Hercule, viarum spatia mensurant, octava est pars milliarii, et ideo sexaginta stadia septem millia passuum et quingentos significant.
95Beda, In Evangelium S. Lucae, 92, 0625B (auctor 672-735)
Stadium, quo Graeci, auctore (ut dicunt) Hercule, viarum spatia mensurant, octava est pars milliarii, et ideo sexaginta stadia, septem millia passuum, et quingentos significant.
96Beda Incertus, Sententiae philosophicae collectae ex Aristotele atque Cicerone, 90, 1079B (auctor c.820)
Nunquam, me hercule, neque pecunias, neque tecta magnifica, neque opes, neque imperia, neque voluptates in bonis rebus expetendis esse duxi.
97Benessa Damianus, Epicedion in morte Iacobi Boni, p1; 52 (auctor 1476-1539)
Qui claris Christi praelusit in Hercule gestis, Dulcisono posthac evectus in aethera cantu Usque modos variat pendens sublimibus alis, Ut simul occasus resonet sibi prorsus et ortus.
98Benzo Albensis, Ad Heinricum IV. imperatorem libri VII, 2, 6, 2; 101 (auctor c.1010-c.1085)
Monachi et muliercule cogunt in fugam presules quasi persequente Hercule.
99Benzo Albensis, Ad Heinricum IV imperatorem libri VII, p6, 10; 109 (auctor c.1010-c.1085)
Monachi et muliercule cogunt in fugam presules quasi persequente Hercule.
100Boetius, Philosophiae consolatio, 2, 6; 15 (auctor 480-525)
Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum.
101Boetius, Commentaria in Porphyrium a se translatum II [CSEL], 2, 3; 2 (auctor 480-525)
sic enim Orestem quidem dicimus a Tantalo habere genus, Hyllum autem ab Hercule, et rursus Pindarum quidem Thebanum esse genere, Platonem uero Atheniensem; etenim patria principium est unius cuiusque generationis, quemadmodum et pater.
102Boetius, De consolatione Philosophiae [CSEL], 2, 6; 20 (auctor 480-525)
Busiridem accepimus necare hospites solitum ab Hercule hospite fuisse mactatum.
103Boetius, Commentaria in Porphyrium, 64, 0088C (auctor 480-525)
Sic enim Orestem quidem dicimus a Tantalo genus habere, Hylum autem ab Hercule.
104Boetius, De consolatione philosophiae, 63, 0703B (auctor 480-525)
Busiridem accipimus necare hospites solitum, ab Hercule hospite fuisse mactatum.
105Bon Giacomo, De raptu Cerberi, 1; 38 (auctor 1469-1538)
" Tunc tristis laetatus Hylas stetit Hercule uiso Atque ait: "O magni domitor fortissime regni, Alcide, neque te frater neque Thracius Orpheus Nec falsis responsa deum lusere figuris.
106Bonifacio Veronese, Eulistea, 6; 69 (auctor 1293)
Set restat quod maius adest, magis atque timendum: Et illis sanctus est, cuius ab Hercule forti Descendens, nomen qui venit origine tanti: Hic qui Telluris genitum matavit in ulnis, Qui Troiam primus sotio cum Iasone vertit, Cuius et auxilio tradiit Proserpina sede Tartarea, stigiisque umbris et manibus atris.
107Bonifacius Veronensis, Eulistea, 1, 7; 68
Set restat quod maius adest, magis atque timendum: Et illis sanctus est, cuius ab Hercule forti Descendens, nomen qui venit origine tanti: Hic qui Telluris genitum matavit in ulnis, Qui Troiam primus sotio cum Iasone vertit, Cuius et auxilio tradiit Proserpina sede Tartarea, stigiisque umbris et manibus atris.
108Bonus Racusaeus Iacobus, De raptu Cerberi, p3; 39 (auctor 1469-1534)
" Tunc tristis laetatus Hylas stetit Hercule uiso Atque ait: "O magni domitor fortissime mundi, Alcide, neque te frater neque Thracius Orpheus❦ Nec falsis responsa deum lusere figuris.
109Caelius Aurelianus, Tardarum passionum libri V, p2, 6, 180; 4 (auctor fl.c.400)
item Vergilius Hercule alta iracundia moto: "Hic uero", inquit, "Alcidae furiis exarserat atro felle dolor", siquidem melancholici semper tristes ac nulla paene hilaritate laxati esse uideantur.
110Campano Giannantonio, Carminum appendix, 1, 19; 3 (auctor 1429-1477)
Tanto maior erit natus puer Hercule, quanto Nox gemina est annis amplius octo minor.
111Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, p. 153, l. 7 (opus c.580)
uehemens et uemens apud antiquos et apud Ciceronem lego, aeque prehendo et prendo, Hercule et Hercle, nihil et nil.
112Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, IIII; 18 (opus c.580)
prendo dicimus et prehendo, ut Hercle et Hercule, nil et nihil.
113Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, 1; 66 (auctor 485-580)
‘Vehemens’ et ‘uemens’ apud antiquos et apud Ciceronem lego, aeque ‘prehendo’ et ‘prendo’, ‘hercule’ et ‘hercle’, ‘nihil’ et ‘nil’.
114Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, 4; 18 (auctor 485-580)
‘Prendo’ dicimus et ‘prehendo’, ut ‘hercle’ et ‘hercule’ et ‘nihil’ et ‘nihili’.
115Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, 70, 1246A (auctor 485-580)
Litterarum partim sunt et dicuntur: ut, a et b; partim dicuntur et non sunt, ut h et x; partim sunt, neque dicuntur, ut φ, ψ Vehemens et vemens apud antiquos, et apud Ciceronem lego; aeque prehendo, et prendo, hercule et hercle, nihil et nil.
116Cassiodorus Vivariensis, De orthographia, 70, 1249C (auctor 485-580)
Prendo dicimus et prehendo, ut hercle et hercule, nihil et nihili.
117Castiglione Baldassarre, Carmina, 1, 16; 2 (auctor 1478-1529)
Has nunc exuvias praefert, magno Hercule victo: Pro pelle et clava nunc gerit ille colum.
118Catullus, Carmina, p1, 38; 1 (auctor c.84BC–c.54BC)
Male est, Cornifici, tuo Catullo, male est me hercule ei et laboriose, et magis magis in dies et horas.
119Cicero, Academica, p5, 46; 232 (opus 45BC)
82, 3. morum bona ( ἠθικά ) 9, 17 ἐτυμολογία verborum explicatio 14, 6 Euander Academicus (PW. 8) 34, 30 Euclides Megareus (PW. 5), 93, 6 Euripides tragicus 5, 12. eius Hercules (v. 970) 70, 20 Eurysthei filii in Hercule Euripidea 70, 20 evidentia ἐνάργια 35, 21 25, 27. evidentes res 35, 30. cf.
120Cicero, Brutus, p3, 5, 18; 2 (opus 46BC)
Non me hercule, inquit, tibi repromittere istuc quidem ausim.
121Cicero, Brutus, p3, 71, 249; 4 (opus 46BC)
Mihi me hercule, inquit, Marcellus satis est notus, Caesar autem parum; illum enim saepe audivi, hic, cum ego iudicare iam aliquid possem, afuit.
122Cicero, Brutus, p3, 72, 251; 1 (opus 46BC)
Et ille: Praeclare, inquit, tibi constas, ut de eis qui nunc sint nihil velis ipse dicere; et hercule si sic ageres, ut de eis egisti qui iam mortui sunt, neminem ut praetermitteres: ne tu in multos Autronios et Staienos incurreres.
123Cicero, Brutus, p3, 73, 254; 1 (opus 46BC)
Tum Brutus: Amice hercule, inquit, et magnifice te laudatum puto, quem non solum principem atque inventorem copiae dixerit, quae erat magna laus, sed etiam bene meritum de populi Romani nomine et dignitate.
124Cicero, Brutus, p3, 85, 293; 12 (opus 46BC)
Equidem in quibusdam risum vix tenebam, cum Attico Lysiae Catonem nostrum comparabas, magnum me hercule hominem vel potius summum et singularem virum — nemo dicet secus —; sed oratorem?
125Cicero, Cato Maior: de Senectute, 3, 8; 8 (opus 44BC)
CATO. Est istuc quidem, Laeli, aliquid, sed nequaquam in isto sunt omnia; ut Themistocles fertur Seriphio cuidam in iurgio respondisse, cum ille dixisset non eum sua, sed patriae gloria splendorem assecutum: nec hercule, inquit, si ego Seriphius essem, nec tu, si Atheniensis, clarus umquam fuisses.
126Cicero, De Fato, 3, 5; 7 (opus 44BC)
(quamquam huic quidem hic scribit praedictum in aqua esse pereundum); ne hercule Icadii quidem praedonis video fatum ullum; nihil enim scribit ei praedictum.
127Cicero, De Finibus, 2, 8, 23; 4 (opus 45BC)
hic homo severus luxuriam ipsam per se reprehendendam non putat, et hercule, Torquate, ut verum loquamur, si summum bonum voluptas est, rectissime non putat.
128Cicero, De Finibus, 2, 22, 72; 17 (opus 45BC)
et hercule mihi vir optimus nostrique amantissimus, Aulus Torquatus, versatur ante oculos, cuius quantum studium et quam insigne fuerit erga me temporibus illis, quae nota sunt omnibus, scire necesse est utrumque vestrum.
129Cicero, De Finibus, 3, 20, 66; 5 (opus 45BC)
Atque ut tauris natura datum est ut pro vitulis contra leones summa vi impetuque contendant, sic ii, qui valent opibus atque id facere possunt, ut de Hercule et de Libero accepimus, ad servandum genus hominum natura incitantur.
130Cicero, De Finibus, 5, 28, 83; 13 (opus 45BC)
et hercule — fatendum est enim, quod sentio — mirabilis est apud illos contextus rerum.
131Cicero, De Natura Deorum, 3, 43, 45; 12 (opus 44BC)
" Quid Apollinem Volcanum Mercurium ceteros deos esse dices, de Hercule Aesculapio Libero Castore Polluce dubitabis?
132Cicero, De Oratore, 1, 24, 71; 80 (opus 55BC)
Nam quod illud, Scaevola, negasti te fuisse laturum, nisi in meo regno esses, quod in omni genere sermonis, in omni parte humanitatis dixerim oratorem perfectum esse debere: numquam me hercule hoc dicerem, si eum, quem fingo, me ipsum esse arbitrarer.
133Cicero, De Oratore, 1, 74, 79; 6 (opus 55BC)
Quod si tibi tantum in nobis videtur esse, quibus etiam si ingenium, ut tu putas, non maxime defuit, doctrina certe et otium et hercule etiam studium illud discendi acerrimum defuit, quid censes, si ad alicuius ingenium vel maius illa, quae ego non attigi, accesserint, qualem illum et quantum oratorem futurum?
134Cicero, De Oratore, 1, 96, 99; 4 (opus 55BC)
' Tum ille 'immo vero,' inquit 'Sulpici, rogemus Antonium, qui et potest facere, quod requiris, et consuevit, ut te audio dicere: nam me quidem [fateor semper] a genere hoc toto sermonis refugisse et tibi cupienti atque instanti saepissime negasse, [ut] tute paulo ante dixisti; quod ego non superbia neque inhumanitate faciebam neque quod tuo studio rectissimo atque optimo non obsequi vellem, praesertim cum te unum ex omnibus ad dicendum maxime natum aptumque cognossem, sed me hercule istius disputationis insolentia atque earum rerum, quae quasi in arte traduntur, inscitia.
135Cicero, De Oratore, 1, 160, 161; 5 (opus 55BC)
' 'Id me hercule' inquit 'ipsum attendo: tantus enim cursus verborum fuit et sic evolavit oratio, ut eius vim et incitationem aspexerim, vestigia ingressumque vix viderim, et tamquam in aliquam locupletem ac refertam domum venerim, non explicata veste neque proposito argento neque tabulis et signis propalam conlocatis, sed his omnibus multis magnificisque rebus constructis ac reconditis; sic modo in oratione Crassi divitias atque ornamenta eius ingeni per quaedam involucra atque integumenta perspexi, sed ea contemplari cum cuperem, vix aspiciendi potestas fuit; itaque nec hoc possum dicere, me omnino ignorare, quid possideat, neque plane nosse atque vidisse.
136Cicero, De Oratore, 1, 160, 164; 9 (opus 55BC)
' 'Ego me hercule' inquit Mucius 'antea vestra magis hoc causa volebam, quam mea; neque enim tanto opere hanc a Crasso disputationem desiderabam, quanto opere eius in causis oratione delector; nunc vero, Crasse, mea quoque te iam causa rogo, ut, quoniam tantum habemus oti, quantum iam diu nobis non contigit, ne graveris exaedificare id opus, quod instituisti: formam enim totius negoti opinione meliorem maioremque video, quam vehementer probo.
137Cicero, De Oratore, 1, 160, 174; 30 (opus 55BC)
Citius hercule is, qui duorum scalmorum naviculam in portu everterit, in Euxino ponto Argonautarum navem gubernarit.
138Cicero, De Oratore, 1, 185, 195; 15 (opus 55BC)
Fremant omnes licet, dicam quod sentio: bibliothecas me hercule omnium philosophorum unus mihi videtur xii tabularum libellus, si quis legum fontis et capita viderit, et auctoritatis pondere et utilitatis ubertate superare.
139Cicero, De Oratore, 1, 219, 233; 28 (opus 55BC)
Cuius responso iudices sic exarserunt, ut capitis hominem innocentissimum condemnarent; qui quidem si absolutus esset, quod me hercule, etiam si nihil ad nos pertinet, tamen propter eius ingeni magnitudinem vellem, quonam modo istos philosophos ferre possemus, qui nunc, cum ille damnatus est nullam aliam ob culpam nisi propter dicendi inscientiam, tamen a se oportere dicunt peti praecepta dicendi?
140Cicero, De Oratore, 1, 237, 245; 20 (opus 55BC)
Et, credo, in illa militis causa, si tu aut heredem aut militem defendisses, ad Hostilianas te actiones, non ad tuam vim et oratoriam facultatem contulisses: tu vero, vel si testamentum defenderes, sic ageres, ut omne omnium testamentorum ius in eo iudicio positum videretur, vel si causam ageres militis, patrem eius, ut soles, dicendo a mortuis excitasses; statuisses ante oculos; complexus esset filium flensque eum centum viris commendasset; lapides me hercule omnis flere ac lamentari coegisses, ut totum illud vti lingva nvn- cvpassit non in xii tabulis, quas tu omnibus bibliothecis anteponis, sed in magistri carmine scriptum videretur.
141Cicero, De Oratore, 1, 256, 255; 1 (opus 55BC)
Reliqua vero etiam si adiuvant, historiam dico et prudentiam iuris publici et antiquitatis memoriam et exemplorum copiam, si quando opus erit, a viro optimo et istis rebus instructissimo, familiari meo Congo mutuabor, neque repugnabo, quo minus, id quod modo hortatus es, omnia legant, omnia audiant, in omni recto studio atque humanitate versentur; sed me hercule non ita multum spati mihi habere videntur, si modo ea facere et persequi volent, quae a te, Crasse, praecepta sunt; qui mihi prope iam nimis duras leges imponere visus es huic aetati, sed tamen ad id, quod cupiunt, adipiscendum prope necessarias.
142Cicero, De Oratore, 1, 256, 258; 3 (opus 55BC)
Illud vero fuit horribile, quod me hercule vereor ne maiorem vim ad deterrendum habuerit quam ad cohortandum: voluisti enim in suo genere unum quemque nostrum quasi quendam esse Roscium; dixistique non tam ea, quae recta essent, probari, quam quae prava, fastidiis adhaerescere; quod ego non tam fastidiose in nobis quam in histrionibus spectari puto; itaque nos raucos saepe attentissime audiri video; tenet enim res ipsa atque causa; at Aesopum, si paulum inrauserit, explodi.
143Cicero, De Oratore, 2, 1, 7; 9 (opus 55BC)
Quo etiam feci libentius, ut eum sermonem, quem illi quondam inter se de his rebus habuissent, mandarem litteris, vel ut illa opinio, quae semper fuisset, tolleretur, alterum non doctissimum, alterum plane indoctum fuisse; vel ut ea, quae existimarem a summis oratoribus de eloquentia divinitus esse dicta, custodirem litteris, si ullo modo adsequi complectique potuissem; vel me hercule etiam ut laudem eorum iam prope senescentem, quantum ego possem, ab oblivione hominum atque a silentio vindicarem.
144Cicero, De Oratore, 2, 12, 14; 4 (opus 55BC)
' 'Nihil sane,' inquit Catulus 'etenim vides esse ludos; sed — vel tu nos ineptos licet' inquit 'vel molestos putes — cum ad me in Tusculanum' inquit 'heri vesperi venisset Caesar de Tusculano suo, dixit mihi a se Scaevolam hinc euntem esse conventum, ex quo mira quaedam se audisse dicebat; te, quem ego totiens omni ratione temptans ad disputandum elicere non potuissem, permulta de eloquentia cum Antonio disseruisse et tamquam in schola prope ad Graecorum consuetudinem disputasse: ita me frater exoravit ne ipsum quidem a studio audiendi nimis abhorrentem, sed me hercule verentem, ne molesti vobis interveniremus, ut huc secum venirem; etenim Scaevolam ita dicere aiebat, bonam partem sermonis in hunc diem esse dilatam.
145Cicero, De Oratore, 2, 12, 17; 10 (opus 55BC)
' Tum ille 'ego me hercule' inquit, 'Caesar, ex omnibus Latinis verbis huius verbi vim vel maximam semper putavi; quem enim nos ineptum vocamus, is mihi videtur ab hoc nomen habere ductum, quod non sit aptus, idque in sermonis nostri consuetudine perlate patet; nam qui aut tempus quid postulet non videt aut plura loquitur aut se ostentat aut eorum, quibuscum est, vel dignitatis vel commodi rationem non habet aut denique in aliquo genere aut inconcinnus aut multus est, is ineptus esse dicitur.
146Cicero, De Oratore, 2, 12, 59; 101 (opus 55BC)
' 'Id me hercule' inquit Catulus 'admirans illud iam mirari desino, quod multo magis ante mirabar, hunc, cum haec nesciret, in dicendo posse tantum.
147Cicero, De Oratore, 2, 12, 76; 127 (opus 55BC)
Neque me hercule iniuria; quid enim aut adrogantius aut loquacius fieri potuit quam Hannibali, qui tot annis de imperio cum populo Romano omnium gentium victore certasset, Graecum hominem, qui numquam hostem, numquam castra vidisset, numquam denique minimam partem ullius publici muneris attigisset, praecepta de re militari dare?
148Cicero, De Oratore, 2, 128, 154; 41 (opus 55BC)
' 'Valde hercule' inquit Catulus 'timide tamquam ad aliquem libidinis scopulum sic tuam mentem ad philosophiam appulisti, quam haec civitas aspernata numquam est; nam et referta quondam Italia Pythagoreorum fuit tum, cum erat in hac gente magna illa Graecia; ex quo etiam quidam Numam Pompilium, regem nostrum, fuisse Pythagoreum ferunt, qui annis ante permultis fuit quam ipse Pythagoras; quo etiam maior vir habendus est, quoniam illam sapientiam constituendae civitatis duobus prope saeculis ante cognovit, quam eam Graeci natam esse senserunt; et certe non tulit ullos haec civitas clariores aut auctoritate graviores aut humanitate politiores P. Africano, C. Laelio, L. Furio, qui secum eruditissimos homines ex Graecia palam semper habuerunt.
149Cicero, De Oratore, 2, 178, 180; 7 (opus 55BC)
' 'Vide quam sim' inquit 'deus in isto genere, Catule: non hercule mihi nisi admonito venisset in mentem; ut possis existimare me in ea, in quibus non numquam aliquid efficere videor, usu solere in dicendo vel casu potius incurrere.
150Cicero, De Oratore, 2, 182, 188; 14 (opus 55BC)
Aquili Gaique Norbani non nullisque aliis quasi praeclare acta laudaret, quae me hercule ego, Crasse, cum a te tractantur in causis, horrere soleo: tanta vis animi, tantus impetus, tantus dolor oculis, vultu, gestu, digito denique isto tuo significari solet; tantum est flumen gravissimorum optimorumque verborum, tam integrae sententiae, tum verae, tam novae, tam sine pigmentis fucoque puerili, ut mihi non solum tu incendere iudicem, sed ipse ardere videaris.
151Cicero, De Oratore, 2, 182, 189; 16 (opus 55BC)
Quod si fictus aliqui dolor suscipiendus esset et si in eius modi genere orationis nihil esset nisi falsum atque imitatione simulatum, maior ars aliqua forsitan esset requirenda: nunc ego, quid tibi, Crasse, quid ceteris accidat, nescio; de me autem causa nulla est cur apud homines prudentissimos atque amicissimos mentiar: non me hercule umquam apud iudices [aut] dolorem aut misericordiam aut invidiam aut odium dicendo excitare volui quin ipse in commovendis iudicibus eis ipsis sensibus, ad quos illos adducere vellem, permoverer; neque est enim facile perficere ut irascatur ei, cui tu velis, iudex, si tu ipse id lente ferre videare; neque ut oderit eum, quem tu velis, nisi te ipsum flagrantem odio ante viderit; neque ad misericordiam adducetur, nisi tu ei signa doloris tui verbis, sententiis, voce, vultu, conlacrimatione denique ostenderis; ut enim nulla materies tam facilis ad exardescendum est, quae nisi admoto igni ignem concipere possit, sic nulla mens est tam ad comprehendendam vim oratoris parata, quae possit incendi, nisi ipse inflammatus ad eam et ardens accesserit.
152Cicero, De Oratore, 2, 235, 244; 24 (opus 55BC)
Non me hercule in mentem mihi quidem venit: sunt enim dicaces; Granio quidem nemo dicacior.
153Cicero, De Oratore, 2, 235, 246; 33 (opus 55BC)
Ergo haec, quae cadere possunt in quos nolis, quamvis sint bella, sunt tamen ipso genere scurrilia; ut iste, qui se vult dicacem et me hercule est, Appius, sed non numquam in hoc vitium scurrile delabitur.
154Cicero, De Oratore, 2, 253, 260; 26 (opus 55BC)
" "Non hercule" inquit "ex mei animi sententia.
155Cicero, De Oratore, 2, 253, 271; 50 (opus 55BC)
Et hercule omnia haec, quae a me de facetiis disputantur, non maiora forensium actionum quam omnium sermonum condimenta sunt.
156Cicero, De Oratore, 2, 253, 275; 62 (opus 55BC)
" Valde haec ridentur et hercule omnia, quae a prudentibus [quasi] per simulationem [non intellegendi] subabsurde salseque dicuntur.
157Cicero, De Oratore, 2, 253, 279; 74 (opus 55BC)
" Me tamen hercule etiam illa valde movent stomachosa et quasi submorosa ridicula, non cum a moroso dicuntur; tum enim non sal, sed natura ridetur; in quo, ut mihi videtur, persalsum illud est apud Novium: "quid ploras, pater?
158Cicero, De Oratore, 2, 253, 286; 94 (opus 55BC)
Saepe etiam facete concedas adversario id ipsum, quod tibi ille detrahit; ut C. Laelius, cum ei quidam malo genere natus diceret, indignum esse suis maioribus, "at hercule" inquit "tu tuis dignus.
159Cicero, De Oratore, 2, 253, 297; 112 (opus 55BC)
' Tum Iulius 'ego me hercule,' inquit 'Antoni, semper is fui, qui de te oratore sic praedicarem, unum te in dicendo mihi videri tectissimum propriumque hoc esse laudis tuae nihil a te umquam esse dictum, quod obesset ei, pro quo diceres; idque memoria teneo, cum mihi sermo cum hoc Crasso, multis audientibus, esset institutus Crassusque plurimis verbis eloquentiam laudaret tuam, dixisse me cum ceteris tuis laudibus hanc esse vel maximam quod non solum quod opus esset diceres, sed etiam quod non opus esset non diceres; tum illum mihi respondere memini, cetera in te summe esse laudanda, illud vero improbi esse hominis et perfidiosi, dicere quod alienum esset et noceret ei, pro quo quisque diceret; qua re non sibi eum disertum, qui id non faceret, videri, sed improbum, qui faceret.
160Cicero, De Oratore, 3, 82, 82; 1 (opus 55BC)
Tum Catulus 'haudquaquam hercule' inquit 'Crasse, mirandum est esse in te tantam dicendi vel vim vel suavitatem vel copiam; quem quidem antea natura rebar ita dicere, ut mihi non solum orator summus, sed etiam sapientissimus homo viderere; nunc intellego illa te semper etiam potiora duxisse, quae ad sapientiam spectarent, atque ex his hanc dicendi copiam fluxisse.
161Cicero, De Oratore, 3, 82, 90; 20 (opus 55BC)
' 'Iam, iam,' inquit Catulus 'intellego, Crasse, quid dicas; et hercule adsentior; satis video tibi homini ad perdiscendum acerrimo ad ea cognoscenda, quae dicis, fuisse temporis.
162Cicero, De Oratore, 3, 213, 225; 40 (opus 55BC)
' 'Audivi me hercule,' inquit Catulus 'et saepe sum admiratus hominis cum diligentiam tum etiam doctrinam et scientiam.
163Cicero, De Republica, 1, 13, 19; 8 (opus 51BC)
Ac me quidem, ut hercule etiam te ipsum, Laeli, omnisque avidos sapientiae cognitio ipsa rerum consideratioque delectat.
164Cicero, De Republica, 1, 23, 37; 1 (opus 51BC)
Hic Philus: Non hercule, inquit, Scipio, dubito, quin tibi ingenio praestiterit nemo, usu quidem in re publica rerum maximarum facile omnis viceris; quibus autem studiis semper fueris, tenemus.
165Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 8, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
Ille noster amicus, vir me hercule optimus et mihi amicissimus, sane tibi iratus est.
166Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 12, 4; 24 (auctor 106BC–43BC)
Quid praeterea ad te scribam non habeo, et me hercule eram in scribendo conturbatior.
167Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 16, 11; 74 (auctor 106BC–43BC)
Accedit illud, quod illa contionalis hirudo aerari, misera ac ieiuna plebecula, me ab hoc Magno unice diligi putat, et hercule multa et iucunda consuetudine coniuncti inter nos sumus usque eo ut nostri isti comissatores coniurationis barbatuli iuvenes illum in sermonibus Cn.
168Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 20, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Verum tamen fuit ratio mihi fortasse ad tranquillitatem meorum temporum non inutilis, sed me hercule rei publicae multo etiam utilior quam mihi civium improborum impetus in me reprimi, cum hominis amplissima fortuna, auctoritate, gratia fluctuantem sententiam confirmassem et a spe malorum ad mearum rerum laudem convertissem.
169Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 2, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
*pellhnai/wn in manibus tenebam et hercule magnum acervum Dicaearchi mihi ante pedes exstruxeram.
170Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 5, 1; 14 (auctor 106BC–43BC)
Etiam hercule est in non accipiendo non nulla gloria.
171Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 6, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
Et hercule sunt res difficiles ad explicandum et ὁμοειδεῖς nec tam possunt a)nqhrografei=sqai quam videbantur et, quod caput est, mihi quaevis satis iusta causa cessandi est qui etiam dubitem an hic Anti considam et hoc tempus omne consumam, ubi quidem ego mallem duumvirum quam Romae fuisse.
172Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 7, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
Equidem ante quam tuas legi litteras, †in† hominem ire cupiebam, non me hercule ut differrem cum eo vadimonium (nam mira sum alacritate ad litigandum), sed videbatur mihi, si quid esset in eo populare quod plebeius factus esset, id amissurus.
173Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 7, 3; 18 (auctor 106BC–43BC)
Hercule verum ut loquamur, subcontumeliose tractatur noster Publius, primum qui, cum domi Caesaris quondam unus vir fuerit, nunc ne in viginti quidem esse potuerit; deinde alia legatio dicta erat, alia data est.
174Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 13, 2; 11 (auctor 106BC–43BC)
Romae quod scribis sileri, ita putabam; at hercule in agris non siletur, nec iam ipsi agri regnum vestrum ferre possunt.
175Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 14, 2; 15 (auctor 106BC–43BC)
Statim me hercule Arpinum irem, ni te in Formiano commodissime exspectari viderem dumtaxat ad pr.
176Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 16, 2; 21 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule me tu quidem tam isto exercitu quam ingratis animis eorum hominum qui appellantur boni, qui mihi non modo praemiorum sed ne sermonum quidem umquam fructum ullum aut gratiam rettulerunt.
177Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 19, 2; 15 (auctor 106BC–43BC)
Scito nihil umquam fuisse tam infame, tam turpe, tam peraeque omnibus generibus, ordinibus, aetatibus offensum quam hunc statum qui nunc est, magis me hercule quam vellem non modo quam putarem.
178Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 19, 5; 50 (auctor 106BC–43BC)
Sed haec scripsi properans et me hercule timide.
179Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 21, 4; 21 (auctor 106BC–43BC)
Itaque Archilochia in illum edicta Bibuli populo ita sunt iucunda ut eum locum ubi proponuntur prae multitudine eorum qui legunt transire nequeamus, ipsi ita acerba ut tabescat dolore, mihi me hercule molesta, quod et eum quem semper dilexi nimis excruciant et timeo tam vehemens vir tamque acer in ferro et tam insuetus contumeliae ne omni animi impetu dolori et iracundiae pareat.
180Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 25, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
At hercule alter tuus familiaris Hortalus quam plena manu, quam ingenue, quam ornate nostras laudes in astra sustulit, cum de Flacci praetura et de illo tempore Allobrogum diceret!
181Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 3, 3; 22 (auctor 106BC–43BC)
Metellus calumnia dicendi tempus exemit adiuvante Appio, etiam hercule familiari tuo, de cuius constantia virtute tuae verissimae litterae.
182Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 5, 2; 20 (auctor 106BC–43BC)
Ego me hercule mihi necessitatem volui imponere huius novae coniunctionis, ne qua mihi liceret labi ad illos qui etiam tum cum misereri mei debent non desinunt invidere.
183Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 6, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Virum bonum et magnum hominem et in summa magnitudine animi multa humanitate temperatum perdidimus nosque malo solacio sed non nullo tamen consolamur quod ipsius vicem minime dolemus non ut Saufeius et vestri sed me hercule quia sic amabat patriam ut mihi aliquo deorum beneficio videatur ex eius incendio esse ereptus.
184Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 6, 2; 17 (auctor 106BC–43BC)
Reliquum iam est *spa/rtan e)/laxes, tau/tan ko/smei Non me hercule possum et Philoxeno ignosco qui reduci in carcerem maluit.
185Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 6, 3; 24 (auctor 106BC–43BC)
Quod me admones ut scribam illa Hortensiana, in alia incidi non immemor istius mandati tui; sed me hercule in incipiendo refugi ne qui videor stulte illius amici intemperiem non tulisse rursus stulte iniuriam illius faciam inlustrem si quid scripsero, et simul ne βαθύτης mea quae in agendo apparuit in scribendo sit occultior et aliquid satisfactio levitatis habere videatur.
186Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 9, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
Tibi etiam gratias agebat quod signa componenda suscepisses; in nos vero suavissime hercule est effusus.
187Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 10, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule ut a ceteris oblectationibus deseror [et] voluptatum propter rem publicam, sic litteris sustentor et recreor maloque in illa tua sedecula quam habes sub imagine Aristotelis sedere quam in istorum sella curuli tecumque apud te ambulare quam cum eo quocum video esse ambulandum.
188Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 11, 2; 17 (auctor 106BC–43BC)
Nos hic voramus litteras cum homine mirifico (ita me hercule sentio) Dionysio qui te omnisque vos salutat.
189Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 13, 1; 23 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule velim res istas et praesentem statum rei publicae et quo animo consules ferant hunc σκυλμὸν scribas ad me quantum pote.
190Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 15, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Valde me hercule mihi gratum est Eutychidem tuam erga me benevolentiam cognosse et suam illam in meo dolore συμπάθειαν neque tum mihi obscuram neque post ingratam fuisse.
191Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 16, 7; 60 (auctor 106BC–43BC)
Mihi me hercule nihil videbatur esse in quo tantulum interesset utrum per procuratores ageres an per te ipsum, ut a tuis totiens et tam longe abesses.
192Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 18, 2; 21 (auctor 106BC–43BC)
Belle me hercule et in eo me valde amo.
193Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 18, 2; 31 (auctor 106BC–43BC)
Miram securitatem videbis; cuius plurimae me hercule partes sunt in tuo reditu; nemo enim in terris est mihi tam consentientibus sensibus.
194Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 18, 4; 50 (auctor 106BC–43BC)
Negant enim latum de imperio, et est latum hercule insulse.
195Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 18, 5; 66 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule aequo animo te careo; te autem quid mirum, qui Dionysium tanto opere desiderem?
196Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 19, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
quam me hercule ego valde timebam recordans superioris tuae transmissionis δέρρεις .
197Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 19, 2; 17 (auctor 106BC–43BC)
Perspice aequitatem animi mei et †ludum et contemptionem Seleucianae provinciae† et me hercule cum Caesare suavissimam coniunctionem (haec enim me una ex hoc naufragio tabula delectat); qui quidem Quintum meum tuumque, di boni!
198Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 1, 4; 38 (auctor 106BC–43BC)
Reliquum est ut ante quam proficiscare mandata nostra exhaurias, scribas ad me omnia, Pomptinum extrudas, cum profectus eris cures ut sciam, sic habeas nihil me hercule te mihi nec carius esse nec suavius.
199Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 9, 2; 19 (auctor 106BC–43BC)
Dionysium semper equidem, ut scis, dilexi, sed cotidie pluris facio et me hercule in primis quod te amat nec tui mentionem intermitti sinit.
200Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 10, 1; 12 (auctor 106BC–43BC)
non me hercule alius ullus sermo nisi de te.
201Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 10, 4; 31 (auctor 106BC–43BC)
Nec hercule umquam tam diu ignarus rerum mearum fui, quid de Caesaris, quid de Milonis nominibus actum sit; ac non modo nemo domo sed ne Roma quidem quisquam, ut sciremus in re publica quid ageretur.
202Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 11, 5; 26 (auctor 106BC–43BC)
Nos adhuc iter per Graeciam summa cum admiratione fecimus, nec me hercule habeo quod adhuc quem accusem meorum.
203Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 11, 6; 38 (auctor 106BC–43BC)
Apud Patronem et reliquos barones te in maxima gratia posui et hercule merito tuo feci.
204Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 12, 2; 15 (auctor 106BC–43BC)
Sed tuas de eius iudici sermonibus et me hercule omni de rei publicae statu litteras exspecto πολιτικώτερον quidem scriptas, quoniam meos cum Thallumeto nostro pervolutas libros, eius modi inquam litteras ex quibus ego non quid fiat (nam id vel Helonius, vir gravissimus, potest efficere, cliens tuus) sed quid futurum sit sciam.
205Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 16, 3; 16 (auctor 106BC–43BC)
Me hercule etiam adventa nostro reviviscunt.
206Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 21, 5; 34 (auctor 106BC–43BC)
Nos enim et nostra sponte bene firmi et me hercule auctoritate tua inflammati vicimus omnis (hoc tu ita reperies) cum abstinentia tum iustitia, facilitate, clementia.
207Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 21, 7; 41 (auctor 106BC–43BC)
Ipse in Asiam profectus sum Tarso Nonis Ianuariis, non me hercule dici potest qua admiratione Ciliciae civitatum maximeque Tarsensium.
208Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 2; 21 (auctor 106BC–43BC)
Nunc autem domus me hercule nulla tanto consilio aut tanta disciplina gubernatur aut tam modesta est quam nostra tota provincia.
209Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 4; 40 (auctor 106BC–43BC)
Et me hercule ego ita iudico, nihil illo regno spoliatius, nihil rege egentius.
210Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 17; 158 (auctor 106BC–43BC)
At me hercule ego, cum in turma inauratarum equestrium quas hic Metellus in Capitolio posuit animadvertissem in Serapionis subscriptione Africani imaginem, erratum fabrile putavi, nunc video Metelli.
211Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 23; 193 (auctor 106BC–43BC)
Bene me hercule †potuit Lucceius Tusculanum, nisi forte (solet enim) cum suo tibicine†.
212Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 2, 8; 86 (auctor 106BC–43BC)
Id me igitur tu cuius me hercule os mihi ante oculos solet versari cum de aliquo officio ac laude cogito, tu me inquam rogas praefectus ut Scaptius sit?
213Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 2, 10; 101 (auctor 106BC–43BC)
Nec enim ipsum odimus et Brutum amamus et Pompeius mirifice a me contendit quem me hercule plus plusque in dies diligo.
214Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 3, 2; 16 (auctor 106BC–43BC)
De fratre autem primum illud est: persuaderi ei non posse arbitror; odit enim provinciam, et hercule nihil odiosius, nihil molestius.
215Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 3, 4; 30 (auctor 106BC–43BC)
Huc enim odiosa adferebantur de Curione, de Paulo; non quo ullum periculum videam stante Pompeio vel etiam sedente, valeat modo; sed me hercule Curionis et Pauli meorum familiarium vicem doleo.
216Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 3, 9; 76 (auctor 106BC–43BC)
Omnino puto nihil esse quod dixit; nolo quidem, ne offendam patrem quem me hercule multum so diligo.
217Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 5, 4; 20 (auctor 106BC–43BC)
Cupiebam me hercule longiorem epistulam facere, sed nec erat res de qua scriberem nec iocari prae cura poteram.
218Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 8, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
Laetatus sum felicitate navigationis tuae, opportunitate Piliae, etiam hercule sermone eiusdem de coniugio Tulliae meae.
219Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 9, 1; 18 (auctor 106BC–43BC)
Spero enim, quae tua prudentia et temperantia est, et hercule, ut me iubet Acastus, confido te iam ut volumus valere.
220Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 9, 2; 21 (auctor 106BC–43BC)
Hanc, quae me hercule mihi magno dolori est (dilexi enim hominem), procura, quantulacumque est, Precianam hereditatem prorsus ille ne attingat.
221Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 1, 2; 10 (auctor 106BC–43BC)
omnem tuum amorem quo me es amplexus omnemque tuam prudentiam quam me hercule in omni genere iudico singularem confer ad eam curam ut de omni statu meo cogites.
222Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 2, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Quod si ita est, est quod maxime me hercule opto idque spero tua prudentia et temperantia te consecutum.
223Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 2, 3; 20 (auctor 106BC–43BC)
Et me hercule est quam facile diligas αὐτόχθων in homine urbanitas.
224Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 3, 7; 50 (auctor 106BC–43BC)
Sed in hoc genere, si modo per rem publicam licebit, non accusabimur posthac, neque hercule antea neglegentes fuimus sed amicorum multitudine occupati.
225Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 4, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Dionysium flagrantem desiderio tui misi ad te nec me hercule aequo animo, sed fuit concedendum.
226Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 10, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
De reliquo neque hercule quid agam neque quid acturus sim scio; ita sum perturbatus temeritate nostri amentissimi consili.
227Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 11, 1; 13 (auctor 106BC–43BC)
unam me hercule tecum apricationem in illo lucrativo tuo sole malim quam omnia istius modi regna vel potius mori miliens quam semel istius modi quicquam cogitare.
228Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 19, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
Nec me hercule de me laboro, de pueris quid agam non habeo.
229Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 21, 3; 29 (auctor 106BC–43BC)
Ego quid agam σκέμμα magnum — neque me hercule mihi quidem ullum, nisi omnia essent acta turpissime, neque ego ullius consili particeps — sed tamen quod me deceat.
230Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 4, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Dicaearchum me hercule aut Aristoxenum diceres arcessi, non unum hominem omnium loquacissimum et minime aptum ad docendum.
231Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 6, 2; 19 (auctor 106BC–43BC)
Spero etiam, quoniam adhuc nihil nobis obfuit † nihil mutasset neglegentia hoc quod cum fortiter et diligenter tum etiam me hercule†.
232Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 7, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Quod superest, nec ista videre possum quae numquam timui ne viderem nec me hercule istum propter quem mihi non modo meis sed memet ipso carendum est.
233Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 9, 3; 25 (auctor 106BC–43BC)
Tua me hercule auctoritas vehementer movet; adfert enim et reliqui temporis reciperandi rationem et praesentis tuendi.
234Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 9, 3; 28 (auctor 106BC–43BC)
Et me hercule quamvis amemus Gnaeum nostrum, ut et facimus et debemus, tamen hoc quod talibus viris non subvenit laudare non possum.
235Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 13, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Si me hercule neminem occiderit nec cuiquam quicquam ademerit, ab iis qui eum maxime timuerant maxime diligetur.
236Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 14, 2; 18 (auctor 106BC–43BC)
Nec me hercule laudandos existimo qui trans mare belli parandi causa profecti sunt — quamquam haec ferenda non erant — , video enim quantum id bellum et quam pestiferum futurum sit; sed me movet unus vir cuius fugientis comes, rem publicam reciperantis socius videor esse debere.
237Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 16, 2; 19 (auctor 106BC–43BC)
Credo, sed me hercule illum magis.
238Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 7, 5; 39 (auctor 106BC–43BC)
Contra me hercule meum iudicium et contra omnium antiquorum auctoritatem, nec tam ut illa adiuvem quam ut haec ne videam cupio discedere.
239Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 7, 7; 49 (auctor 106BC–43BC)
Sed quoniam et ingenium suppeditat (dico me hercule ut sentio) et amor quo et meum ingenium incitatur, perge, ut facis, et scribe quantum potes.
240Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 7a, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CAESAR OPPIO CORNELIO SAL. Gaudeo me hercule vos significare litteris quam valde probetis ea quae apud Corfinium sunt gesta.
241Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 9a, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
De te et tua fide et pietate idem me hercule, mi Cicero, sentio quod tu, non posse tuam famam et officium sustinere ut contra eum arma feras a quo tantum beneficium te accepisse praedices.
242Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 9a, 2; 9 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule rursus iam abiectam compositionis spem non desperatissimam esse puto, quoniam Caesar est ea mente quam optare debemus.
243Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 9a, 3; 15 (auctor 106BC–43BC)
Nam non mediocriter laboro ut utrique, ut vis, tuam benevolentiam praestare possis quam me hercule te praestaturum confido.
244Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 11, 2; 9 (auctor 106BC–43BC)
Venit etiam ad me Matius Quinquatribus, homo me hercule, ut mihi visus est, temperatus et prudens; existimatus quidem est semper auctor oti.
245Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 13, 4; 25 (auctor 106BC–43BC)
Tantum offendere animum eius hic manens nolo nec me hercule ista videre quae tu potes iam animo providere, nec interesse istis malis possem.
246Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 19, 1; 12 (auctor 106BC–43BC)
Vidi ipse Formiis universos neque me hercule umquam homines putavi, et noram omnis sed numquam uno loco videram.
247Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 19, 2; 15 (auctor 106BC–43BC)
Nec me hercule hoc facio rei publicae causa quam funditus deletam puto, sed ne quis me putet ingratum in eum qui me levavit iis incommodis quibus idem adfecerat, et simul quod ea quae fiunt aut quae certe futura sunt videre non possum.
248Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 8, 9; 56 (auctor 106BC–43BC)
Nec hercule ego quidem reperio quid scribam; sedeo enim ploudokw=n .
249Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 8a, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Te iturum esse trans mare credere non possum, cum tanti facias Dolabellam et Tulliam tuam, feminam lectissimam, tantique ab omnibus nobis fias; quibus me hercule dignitas amplitudoque tua paene carior est quam tibi ipsi.
250Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 13, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Epistula tua gratissima fuit meae Tulliae et me hercule mihi.
251Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 14, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Numquam vidi hominem perturbatiorem metu; neque hercule quicquam timebat quod non esset timendum; illum sibi iratum, hunc non amicum; horribilem utriusque victoriam cum propter alterius crudelitatem, alterius audaciam, tum propter utriusque difficultatem pecuniariam; quae erui nusquam nisi ex privatorum bonis posset.
252Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 17, 1; 12 (auctor 106BC–43BC)
Et hercule hominem probo; nam et doctum et probum existimo; quin etiam navi eius me et ipso convectore usurum puto.
253Cicero, Epistolae ad Atticum, 12, 10, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Male me hercule de Athamante.
254Cicero, Epistolae ad Atticum, 12, 13, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Ardor tamen ille idem urget et manet non me hercule indulgente me sed tamen repugnante.
255Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 10, 3; 24 (auctor 106BC–43BC)
hic enim nihil habeo quod agam, ne hercule illic quidem nec usquam sed tamen aliquid illic.
256Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 23, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Et aequius erat, cum illi iter instaret et subitum et longum, et me hercule nunc, cum ita simus adfecti ut non possimus plane simul vivere (intellegis enim profecto in quo maxime posita sit συμβίωσις ), facile patiebar nos potius Romae una esse quam in Tusculano.
257Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 25, 3; 18 (auctor 106BC–43BC)
Ita mihi saepe occurrit vultus eius querentis fortasse vel hoc, meas partis in iis libris copiosius defensas esse quam suas, quod me hercule non esse intelleges, si quando in Epirum veneris.
258Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 28, 3; 25 (auctor 106BC–43BC)
Multo me hercule magis nunc opto casum illum quem tum timebam vel quem libebit.
259Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 34, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule arbitror; etenim haec decantata erat fabula.
260Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 45, 3; 14 (auctor 106BC–43BC)
Equidem si ex omnibus esset eligendum, nec diligentiorem nec officiosiorem nec me hercule nostri studiosiorem facile delegissem Vestorio, ad quem accuratissimas litteras dedi; quod idem te fecisse arbitror.
261Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 49, 2; 21 (auctor 106BC–43BC)
Etsi me hercule, ut tu intellegis, magis mihi isti serviunt, si observare servire est.
262Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 51, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
Nec id fuit quod suspicaris, ut me puderet tui ne ridicule †micillus†, nec me hercule scripsi aliter ac si pros i)/son o(/moio/n que scriberem.
263Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 10, 4; 33 (auctor 106BC–43BC)
Ille autem quid agat si scis nequedum Roma es profectus, scribas ad me velim et hercule si quid aliud.
264Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 11, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Velim me hercule Asturae Brutus.
265Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 13, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
Est me hercule, ut dicis, utriusque loci tanta amoenitas ut dubitem utra anteponenda sit.
266Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 13a, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule, si humaniter et sapienter et amabiliter in me cogitare vis, facilem profecto te praebebis et voles P. Clodium, in optima spe puerum repositum, existimare non te insectatum esse, cum potueris, amicos paternos.
267Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 14, 5; 40 (auctor 106BC–43BC)
Nec me hercule me raudusculum movet, sed homines benevolos, qualescumque sunt, grave est insequi contumelia.
268Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 16, 3; 17 (auctor 106BC–43BC)
Magni interest Ciceronis vel mea potius vel me hercule utriusque me intervenire discenti.
269Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 19, 5; 29 (auctor 106BC–43BC)
Mihi me hercule ita videtur, non potuisse maior tali re talique tempore.
270Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 1, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Incredibile est quanta me molestia adfecerit, nec me hercule ex ea parte maxime quod plerique mecum, Ad quem igitur te medicum conferes?
271Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 7, 4; 6 (auctor 106BC–43BC)
Puto me hercule id quoque esse causae, sed tamen etiam ante quam ad eum locum veni, valde mihi placebat cum sensus eius de re publica †cum tum† scribendi.
272Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 12, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Bene me hercule de Buthroto.
273Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 16, 4; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Tandem a Cicerone tabellarius et me hercule litterae pepinwme/nws scriptae, quod ipsum προκοπὴν aliquam significat, itemque ceteri praeclara scribunt; Leonides tamen retinet suum illud adhuc, summis vero laudibus Herodes.
274Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 17, 2; 29 (auctor 106BC–43BC)
Gratissimum quod polliceris Ciceroni nihil defuturum; de quo mirabilia Messalla qui Lanuvio rediens ab illis venit ad me, et me hercule ipsius litterae sic et φιλοστόργως et εὐπινῶς scriptae ut eas vel in acroasi audeam legere.
275Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 1, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Di hercule istis!
276Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 3, 4; 19 (auctor 106BC–43BC)
Multa me movent in discessu, in primis me hercule quod diiungor a te.
277Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 5, 3; 17 (auctor 106BC–43BC)
Existimabam μετεωρότερον esse, et hercule erat et maxime de ludis.
278Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 6, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Me hercule, mi Attice, saepe mecum, ἡ δεῦρ' ὁδός σοι τί δύναται· Cur ego tecum non sum?
279Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 7, 1; 11 (auctor 106BC–43BC)
Quae cum audissem, sine ulla dubitatione abieci consilium profectionis quo me hercule ne antea quidem delectabar.
280Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 7, 5; 36 (auctor 106BC–43BC)
Aliud nihil habeo quod ex iis a te verbis significari putem, et hercule ita est.
281Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 14, 1; 22 (auctor 106BC–43BC)
Valde me hercule moveor et moleste fero.
282Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 15, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Noli putare pigritia me facere quod non mea manu scribam, sed me hercule pigritia.
283Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 15, 1; 19 (auctor 106BC–43BC)
Multa me hercule a te saepe in πολιτικῷ genere prudenter sed his litteris nihil prudentius: Quamquam enim †postea† in praesentia belle iste puer retundit Antonium, tamen exitum exspectare debemus.
284Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 16a, 1; 3 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO L. PLANCO PRAET. DESIG. SAL. Attici nostri te valde studiosum esse cognovi, mei vero ita cupidum ut me hercule paucos aeque observantis atque amantis me habere existimem.
285Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 16c, 1; 2 (auctor 106BC–43BC)
eodem tempore quo ep. 16 B. CICERO CAPITONI SVO SAL. Numquam putavi fore ut supplex ad te venirem; sed hercule facile patior datum tempus in quo amorem experirer tuum.
286Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 16d, 1; 2 (auctor 106BC–43BC)
eodem tempore quo ep. 16 C. CICERO C. CVPIENNIO S. Patrem tuum plurimi feci meque ille mirifice et coluit et amavit; nec me hercule umquam mihi dubium fuit quin a te diligerer; ego quidem id facere non destiti.
287Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 16e, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule, mi Plance, facio quo parum confidam aut liberalitati tuae aut nostrae amicitiae sed, cum tanta res agatur Attici nostri, nunc vero etiam existimatio, ut id quod probavit Caesar nobis testibus et obsignatoribus qui et decretis et responsis Caesaris interfueramus videatur obtinere potuisse, praesertim cum tota potestas eius rei tua sit, ut ea quae consules decreverunt secundum Caesaris decreta et responsa non dicam comprobes sed studiose libenterque comprobes.
288Cicero, Epistolae ad Brutum, 1, 17, 3; 19 (auctor 106BC–43BC)
Nec me hercule te, Attice, reprehendo.
289Cicero, Epistolae ad Brutum, 1, 17, 6; 39 (auctor 106BC–43BC)
Vivat hercule Cicero, qui potest, supplex et obnoxius, si neque aetatis neque honorum neque rerum gestarum pudet; ego certe quin cum ipsa re bellum geram, hoc est cum regno et imperiis extraordinariis et dominatione et potentia quae supra leges se esse velit, nulla erit tam bona condicio serviendi qua deterrear, quamvis sit vir bonus, ut scribis, †Antonius†; quod ego numquam existimavi.
290Cicero, Epistolae ad Familiares, 1, 8, 2; 10 (auctor 106BC–43BC)
Verum tamen ipse me conformo ad eius voluntatem, a quo honeste dissentire non possum, neque id facio, ut forsitan quibusdam videar, simulatione; tantum enim animi inductio et me hercule amor erga Pompeium apud me valet, ut, quae illi utilia sunt, et quae ille vult, ea mihi omnia iam et recta et vera videantur; neque, ut ego arbitror, errarent ne adversarii quidem eius, si, cum pares esse non possent, pugnare desisterent.
291Cicero, Epistolae ad Familiares, 1, 9, 5; 17 (auctor 106BC–43BC)
Etsi iam primis temporibus illis multis rebus meus offendebatur animus, cum te agente de reliqua nostra dignitate aut occulta non nullorum odia aut obscura in me studia cernebam; nam neque de monimentis meis ab iis adiutus es, a quibus debuisti, neque de vi nefaria, qua cum fratre eram domo expulsus, neque hercule in iis ipsis rebus, quae quamquam erant mihi propter rei familiaris naufragia necessariae, tamen a me minimi putabantur, in meis damnis ex auctoritate senatus sarciendis eam voluntatem, quam exspectaram, praestiterunt.
292Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 5, 2; 6 (auctor 106BC–43BC)
Unum illud nescio, gratulerne tibi an timeam, quod mirabilis est exspectatio reditus tui, non quo verear ne tua virtus opinioni hominum non respondeat, sed me hercule ne, cum veneris, non habeas iam, quod cures; ita sunt omnia debilitata et iam prope exstincta.
293Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 8, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Vide, quantum tibi meo iudicio tribuam (nec me hercule iniuria; πολιτικώτερον enim te adhuc neminem cognovi).
294Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 11, 2; 13 (auctor 106BC–43BC)
Mihi me hercule magnae curae est aedilitas tua; ipse dies me admonebat; scripsi enim haec ipsis Megalensibus.
295Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 12, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
cum una me hercule ambulatiuncula atque uno sermone nostro omnis fructus provinciae non confero.
296Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 13, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
fuit et suavis amicus et studiosus studiorum etiam meorum; mea vero officia ei non defuisse tu es testis, quoi iam κωμικὸς μαρτύς ut opinor, accedit Phania, et me hercule etiam pluris eum feci, quod te amari ab eo sensi.
297Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 15, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO IMP. S. D. M. CAELIO AEDILI CVRVLI. Non potuit accuratius agi nec prudentius quam est actum a te cum Curione de supplicatione, et hercule confecta res ex sententia mea est cum celeritate, tum quod is, qui erat iratus, competitor tuus et idem meus, adsensus est ei, qui ornavit res nostras divinis laudibus.
298Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 18, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
Et hercule sine dubio erit ignominia; habes enim neminem honoris gradu superiorem; ille autem, ut omittam nobilitatem, hoc ipso vincit viros optimos hominesque innocentissimos, legatos tuos, quod et quaestor est et quaestor tuus.
299Cicero, Epistolae ad Familiares, 4, 4, 3; 13 (auctor 106BC–43BC)
Uno te vicimus, quod de Marcelli, conlegae tui, salute paulo ante quam tu cognovimus, etiam me hercule quod, quem ad modum ea res ageretur, vidimus.
300Cicero, Epistolae ad Familiares, 4, 4, 4; 19 (auctor 106BC–43BC)
Nam statueram non me hercule inertia, sed desiderio pristinae dignitatis in perpetuum tacere.
301Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 10, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
Servilio; nam me hercule ego quoque illum amo; sed huiusce modi vos clientis, huius modi causas recipitis?
302Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 10, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Omnia me hercule cupio, quae tu mi imperas.
303Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 15, 2; 13 (auctor 106BC–43BC)
nec me hercule intellego quid impediat; sed certe adhuc non fuimus, cum essemus vicini in Tusculano, in Puteolano; nam quid dicam in urbe?
304Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 16, 4; 13 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule quemquam audivi hoc gravissimo et pestilentissimo anno adulescentulum aut puerum mortuum, qui mihi non a dis immortalibus ereptus ex his miseriis atque ex iniquissima condicione vitae videretur.
305Cicero, Epistolae ad Familiares, 6, 11, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Haec praedicatio tua mihi valde grata est caque te uti facile patior cum apud alios tum me hercule apud Sironem, nostrum amicum.
306Cicero, Epistolae ad Familiares, 6, 18, 5; 17 (auctor 106BC–43BC)
Sed cum ea, quem ad modum spero, satis firma sit, teneor tamen, dum a Dolabellae procuratoribus exigam primam pensionem; et me hercule non tam sum peregrinator iam quam solebam.
307Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 1, 4; 27 (auctor 106BC–43BC)
Quod si tam facilem populum haberem quam Aesopus habuit, libenter me hercule artem desinerem tecumque et cum similibus nostri viverem.
308Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 5, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
C. Trebatium cogitaram, quocumque exirem, mecum ducere, ut eum meis omnibus studiis, beneficus quam ornatissimum domum reducerem; sed, postea quam et Pompei commoratio diuturnior erat quam putaram, et mea quaedam tibi non ignota dubitatio aut impedire profectionem meam videbatur aut certe tardare (vide quid mihi sumpserim), coepi velle ea Trebatium exspectare a te, quae sperasset a me, neque me hercule minus ei prolixe de tua voluntate promisi quam eram solitus de mea polliceri.
309Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 10, 2; 11 (auctor 106BC–43BC)
Sed tu in ista epistula nihil mihi scripsisti de tuis rebus, quae me hercule mihi non minori curae sunt quam meae.
310Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 10, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Quamquam vos nunc istic satis calere audio; quo quidem nuntio valde me hercule de te timueram.
311Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 10, 3; 17 (auctor 106BC–43BC)
Ego de te ad Caesarem quam diligenter scripserim, tute scis, quam saepe, ego; sed me hercule iam intermiseram, ne viderer liberalissimi hominis meique amantissimi voluntati erga me diffidere.
312Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 10, 4; 21 (auctor 106BC–43BC)
Una me hercule nostra vel severa vel iocosa congressio pluris erit quam non modo hostes, sed etiam fratres nostri Haedui.
313Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 11, 2; 17 (auctor 106BC–43BC)
Nam aut erit hic aliquid aliquando aut, si minus, una me hercule conlocutio nostra pluris erit quam omnes Samarobrivae.
314Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 14, 2; 10 (auctor 106BC–43BC)
Illud quidem perlibenter audivi ex eodem Chrysippo, te esse Caesari familiarem; sed me hercule mallem, id quod erat aequius, de tuis rebus ex tuis litteris quam saepissime cognoscerem.
315Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 28, 3; 14 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule et tum rem publicam lugebam, quae non solum suis erga me sed etiam meis erga se beneficiis erat mihi vita mea carior, et hoc tempore, quamquam me non ratio solum consolatur, quae plurimum debet valere, sed etiam dies, quae stultis quoque mederi solet, tamen doleo ita rem communem esse dilapsam ut ne spes quidem melius aliquando fore relinquatur.
316Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 32, 3; 16 (auctor 106BC–43BC)
Illa quamvis ridicula essent, sicut erant, mihi tamen risum non moverunt; cupio enim nostrum illum amicum in tribunatu quam plurimum habere gravitatis, id cum ipsius causa est mihi, ut scis, in amoribus tum me hercule etiam rei p.
317Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 32, 3; 20 (auctor 106BC–43BC)
Praeterea Dolabellam, quem ego perspicio et iudico cupidissimum esse atque amantissimum mei, cohortare et confirma et redde plane meum, non me hercule quo quicquam desit; sed quaa valde ei cupio, non videor nimium laborare.
318Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 10, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO S. D. P. DOLABELLAE. Non sum ausus Salvio nostro nihil ad te litterarum dare; nec me hercule habebam quid scriberem, nisi te a me mirabiliter amari, de quo etiam nihil scribente me te non dubitare certo scio.
319Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 22, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
Atqui hoc Zenoni placuit, homini me hercule acuto, etsi Academiae nostrae cum eo magna rixa est — sed, ut dico, placet Stoicis suo quamque rem nomine appellare.
320Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 24, 3; 18 (auctor 106BC–43BC)
Sed me hercule, mi Paete, extra iocum moneo te, quod pertinere ad beate vivendum arbitror, ut cum viris bonis, iucundis, amantibus tui vivas.
321Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 25, 3; 21 (auctor 106BC–43BC)
non me hercule tam perscribere possum quam mihi gratum feceris, si otiosum Fadium reddideris.
322Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 26, 2; 23 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule suspicatus sum illam adfore.
323Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 26, 3; 29 (auctor 106BC–43BC)
At hercule †cena non quid ad te tibi praesertim.
324Cicero, Epistolae ad Familiares, 11, 6, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quod mihi tuam dignitatem commendas, eodem tempore existimo te mihi meam dignitatem commendare, quam me hercule non habeo tua cariorem.
325Cicero, Epistolae ad Familiares, 12, 4, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Nunc me reliquiae vestrae exercent et quidem praeter ceteros me hercule.
326Cicero, Epistolae ad Familiares, 12, 22a, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
causa censui tum me hercule in primis retinendae dignitatis tuae.
327Cicero, Epistolae ad Familiares, 12, 30, 3; 18 (auctor 106BC–43BC)
Vultus me hercule tuos mihi expressit omnis, non solum animum ac verba pertulit.
328Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 55, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
De reliquo mihi me hercule diu dubium fuit quid ad te potissimum scriberem.
329Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 62, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO S. D. N SILIO PROPR. Et in Atili negotio te amavi (cum enim sero venissem, tamen honestum equitem R. beneficio tuo conservavi) et me hercule semper sic in animo habui, te in meo aere esse propter Lamiae nostri coniunctionem et singularem necessitudinem.
330Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 64, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Magnum fructum ex ipso capies; nihil est enim illo adulescente gratius; sed me hercule mihi quoque gratissimum fecisti; pluris enim ex omni nobilitate neminem facio.
331Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 75, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO T. TITIO T. F. LEG. S. D. Etsi non dubito quin apud te mea commendatio prima satis valeat, tamen obsequor homini familiarissimo, C. Avianio Flacco, cuius causa omnia cum cupio tum me hercule etiam debeo.
332Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 9, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Non dubito quid praesentes sentiant; nos quidem longinqui et a te ipso missi in ultimas gentis ad caelum me hercule tollimus verissimis ac iustissimis laudibus.
333Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 17, 4; 16 (auctor 106BC–43BC)
Tu quod adhuc Brundisi moratus es valde probo et gaudeo et me hercule puto te sapienter facturum, si ἀκενόσπουδος fueris; nobis quidem qui te amamus erit gratum.
334Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 18, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
' Non me hercule facillime; verum tamen aliam aberrationem a molestiis nullam habemus.
335Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 19, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule in hac mea peregrinatione quicquam libentius facio quam scribo ad te; videor enim, cum praesente loqui et iocari.
336Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 19, 2; 11 (auctor 106BC–43BC)
Pansam nostrum secunda voluntate hominum paludatum ex urbe exisse cum ipsius causa gaudeo tum me hercule etiam omnium nostrorum; spero enim homines intellecturos quanto sit omnibus odio crudelitas et quanto amori probitas et clementia, atque ea, quae maxime mali petant et concupiscant, ad bonos pervenire.
337Cicero, Epistolae ad Quintum, 1, 2, 12; 70 (auctor 106BC–43BC)
Quod ad me de Hermia scribis mihi me hercule valde molestum fuit.
338Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 1, 3; 26 (auctor 106BC–43BC)
Orationem meam conlaudavit satis multis verbis non me hercule indiserte Vetus Antistius, isque iudiciorum causam suscepit antiquissimamque se habiturum dixit.
339Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 4, 2; 16 (auctor 106BC–43BC)
De nostra Tullia tui me hercule amantissima spero cum Crassipede nos confecisse.
340Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 4, 5; 35 (auctor 106BC–43BC)
Neque enim res probatur et Pompeius noster in amicitia P. Lentuli vituperatur et hercule non est idem Nam apud perditissimam illam atque infimam faecem populi propter Milonem suboffendit et boni multa ab eo desiderant, multa reprehendunt.
341Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 8, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
me hercule mihi docere videris istius generis humanitatem, qua quidem ego nihil utor abs te.
342Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 8, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
Non me hercule quisquam μουσοπάτακτος libentius sua recentia poemata legit quam ego te audio quacumque de re, publica, privata, rustica, urbana.
343Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 8, 2; 17 (auctor 106BC–43BC)
Marium autem nostrum in lecticam me hercule coniecissem, non illam regis Ptolomaei Asicianam; memini enim, cum hominem portaret ad Baias Neapoli octaphoro Asiciano machaerophoris centum sequentibus, miros risus nos edere cum ille ignarus sui comitatus repente aperuit lecticam et paene ille timore, ego risu corrui.
344Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 13, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Qua re facis tu quidem fraterne quod me hortaris, sed me hercule currentem nunc quidem, ut omnia mea studia in istum unum conferam.
345Cicero, Epistolae ad Quintum, 2, 13, 2; 13 (auctor 106BC–43BC)
Ego vero ardenti quidem studio, ac fortasse efficiam quod saepe viatoribus cum properant evenit, ut, si serius quam voluerint forte surrexerint, properando etiam citius quam si de nocte vigilassent perveniant quo velint, sic ego, quoniam in isto homine colendo tam indormivi diu te me hercule saepe excitante, cursu corrigam tarditatem cum equis tum vero (quoniam tu scribis poema ab eo nostrum probari) quadrigis poeticis; modo mihi date Britanniam quam pingam coloribus tuis, penicillo meo.
346Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 1, 5; 46 (auctor 106BC–43BC)
Mihi me hercule valde placet te illa ut constitueras addere; quamquam ea villa, quae nunc est, tamquam philosopha videtur esse quae obiurget ceterarum villarum insaniam.
347Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 1, 19; 136 (auctor 106BC–43BC)
Dedit mihi epistulam legendam tuam, quam paulo ante acceperat, Aristophaneo modo valde me hercule et suavem et gravem; qua sum admodum delectatus.
348Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 1, 21; 145 (auctor 106BC–43BC)
Iam enim diu cogitaveram ex eo quod tu ad me scripseras ut, si quid esset quod ad te diligentius perferri vellem, illi darem, quod me hercule hisce litteris quas vulgo ad te mitto nihil fere scribo, quod si in alicuius manus inciderit, moleste ferendum sit.
349Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 2, 2; 23 (auctor 106BC–43BC)
Ego tamen ‹me› teneo ab accusando, vix me hercule, sed tamen teneo vel quod nolo cum Pompeio pugnare (satis est quod instat de Milone) vel quod iudices nullos habemus.
350Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 4, 4; 24 (auctor 106BC–43BC)
Simul et illud (sine ulla me hercule ironia loquor): Tibi istius generis in scribendo priores partis tribuo quam mihi.
351Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 5, 4; 19 (auctor 106BC–43BC)
Abduco me equidem ab omni rei publicae cura dedoque litteris, sed tamen indicabo tibi quod me hercule in primis te celatum volebam.
352Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 9, 7; 33 (auctor 106BC–43BC)
De Arcano Caesaris opus est vel me hercule etiam elegantioris alicuius; imagines enim istae et palaestra et piscina et Nilus multorum Philotimorum est, non Diphilorum.
353Cicero, Laelius de Amicitia, 9, 30; 8 (auctor 106BC–43BC)
Minime hercule!
354Cicero, Laelius de Amicitia, 11, 37; 10 (auctor 106BC–43BC)
Et hercule ita fecit, vel plus etiam quam dixit; non enim paruit ille Tib.
355Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 18; 3 (auctor 106BC–43BC)
At hercule maiores nostri longe aliter et de illo et de ceteris talibus viris existimabant itaque ex minima tenuissimaque re publica maximam et florentissimam nobis reliquerunt.
356Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 32; 3 (auctor 106BC–43BC)
tempus hercule te citius quam oratio deficeret.
357Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 51; 2 (auctor 106BC–43BC)
Mihi crede, si pro patris huius hospitiis et gratia vellent omnes huic hospites adesse et auderent libere defendere, satis copiose defenderetur; sin autem pro magnitudine iniuriae proque eo quod summa res publica in huius periculo temptatur haec omnes vindicarent, consistere me hercule vobis isto in loco non liceret.
358Cicero, Orationes 1, Clu., 35; 2 (auctor 106BC–43BC)
Optimis hercule temporibus, tum cum homines se non iactatione populari sed dignitate atque innocentia tuebantur, tamen nec P. Popilius neque Q. Metellus, clarissimi viri atque amplissimi , vim tribuniciam sustinere potuerunt, nedum his temporibus, his moribus, his magistratibus sine vestra sapientia ac sine iudiciorum remediis salvi esse possimus.
359Cicero, Orationes 1, Catil., 2, 4; 6 (auctor 106BC–43BC)
Uno me hercule Catilina exhausto levata mihi et recreata res publica videtur.
360Cicero, Orationes 1, Catil., 2, 7; 10 (auctor 106BC–43BC)
Ille autem, si me hercule hoc quod agit numquam antea cogitasset, tamen latrocinantem se interfici mallet quam exsulem vivere.
361Cicero, Orationes 1, Cael., 31; 7 (auctor 106BC–43BC)
Atque ut iste interpositus sermo deliciarum desidiaeque moreretur — fecit me invito me hercule et multum repugnante me , sed tamen fecit — nomen amici mei de ambitu detulit; quem absolutum insequitur, revocat; nemini nostrum obtemperat, est violentior quam vellem.
362Cicero, Orationes 2, Mil., 31; 5 (auctor 106BC–43BC)
Regiones me hercule ipsae quae illam beluam cadere viderunt, commosse se videntur et ius in illo suum retinuisse.
363Cicero, Orationes 2, Lig., 5; 2 (auctor 106BC–43BC)
Ita me hercule existimo, Tubero.
364Cicero, Orationes 2, Phil., 33; 10 (auctor 106BC–43BC)
Ergo hercule magna, ut spero, tua potius quam rei publicae calamitate ementitus es auspicia; obstrinxisti religione populum Romanum ; augur auguri, consul consuli obnuntiasti .
365Cicero, Orationes 3, Ver.2, 2, 29; 21 (auctor 106BC–43BC)
' 'Nam hercule,' inquit Minucius, 'me quoque Petilius ut sibi in consilio adessem rogavit', et simul a subselliis abire coepit.
366Cicero, Orationes 3, Ver.2, 3, 72; 10 (auctor 106BC–43BC)
Si hercule te tuam pecuniam praetorem in provincia faeneratum docerem, tamen effugere non posses; sed publicam, sed ob frumentum decretam, sed a publicanis faenore acceptam , hoc licuisse cuiquam probabis?
367Cicero, Orationes 3, Ver.2, 4, 65; 3 (auctor 106BC–43BC)
Valde hercule te Syracusani tui, quos crebro commemorare soles, diligunt, qui cum accusatore tuo satis iustam causam coniungendae necessitudinis putant quod te accusaturus sit et quod inquisitum in te venerit.
368Cicero, Orationes 3, Ver.2, 4, 67; 15 (auctor 106BC–43BC)
Etiam hercule illud in Syracusanis merito reprehenderetur, si, cum diem festum ludorum de fastis suis sustulissent celeberrimum et sanctissimum, quod eo ipso die Syracusae a Marcello captae esse dicuntur, idem diem festum Verris nomine agerent, cum iste a Syracusanis quae ille calamitosus dies reliquerat ademisset.
369Cicero, Orationes 3, Ver.2, 5, 70; 6 (auctor 106BC–43BC)
' Non studio quidem hercule ullo neque voluntate; sed non idem licet mihi quod iis qui nobili genere nati sunt, quibus omnia populi Romani beneficia dormientibus deferuntur; longe alia mihi lege in hac civitate et condicione vivendum est.
370Cicero, Orationes 4, Quinct., 3; 13 (auctor 106BC–43BC)
Itaque hercule haud mediocriter de communi quodcumque poterat ad se in privatam domum sevocabat; qua in re ita diligens erat quasi ei qui magna fide societatem gererent arbitrium pro socio condemnari solerent.
371Cicero, Orationes 4, Quinct., 14; 8 (auctor 106BC–43BC)
' Quae me hercule omnia, cum qui contra pugnent video, et cum illum consessum considero, adesse atque impendere videntur neque vitari ullo modo posse; cum autem ad te, C. Aquili, oculos animumque rettuli, quo maiore conatu studioque aguntur, eo leviora infirmioraque existimo.
372Cicero, Orationes 4, Quinct., 15; 13 (auctor 106BC–43BC)
Ergo hercule, cuius bona ex edicto possidentur, huius omnis fama et existimatio cum bonis simul possidetur; de quo libelli in celeberrimis locis proponuntur, huic ne perire quidem tacite obscureque conceditur; cui magistri fiunt et domini constituuntur, qui qua lege et qua condicione pereat pronuntient, de quo homine praeconis vox praedicat et pretium conficit, huic acerbissimum vivo videntique funus indicitur, si funus id habendum est quo non amici conveniunt ad exsequias cohonestandas, sed bonorum emptores ut carnifices ad reliquias vitae lacerandas et distrahendas.
373Cicero, Orationes 4, Quinct., 16; 21 (auctor 106BC–43BC)
' Si me hercule haec tecum duo verba fecisses: 'Quid ago?
374Cicero, Orationes 4, Quinct., 18; 14 (auctor 106BC–43BC)
Vereor me hercule ne aut gravioribus utar verbis quam natura fert, aut levioribus quam causa postulat.
375Cicero, Orationes 4, Quinct., 24; 9 (auctor 106BC–43BC)
Diffidebam me hercule, C. Aquili, satis animo certo et confirmato me posse in hac causa consistere.
376Cicero, Orationes 4, Quinct., 25; 1 (auctor 106BC–43BC)
Tum mihi Roscius et alia multa confirmandi mei causa dixit, ut me hercule, si nihil diceret, tacito ipso officio et studio, quod habebat erga propinquum suum, quemvis commoveret — etenim cum artifex eius modi sit ut solus videatur dignus esse qui in scaena spectetur, tum vir eius modi est ut solus dignus esse videatur qui eo non accedat — verum tamen: 'Quid?
377Cicero, Orationes 4, Caec., 18; 4 (auctor 106BC–43BC)
Sermo hercule familiaris et cotidianus non cohaerebit, si verba inter nos aucupabimur; denique imperium domesticum nullum erit, si servolis hoc nostris concesserimus ut ad verba nobis oboediant, non ad id quod ex verbis intellegi possit obtemperent.
378Cicero, Orationes 4, Caec., 23; 3 (auctor 106BC–43BC)
' Si me hercule mihi, non copioso homini ad dicendum, optio detur, utrum malim defendere non esse deiectum eum cui vi et armis ingredienti sit occursum, an armatos non fuisse eos qui sine scutis sineque ferro fuerint, omnino ad probandum utramque rem videam infirmam nugatoriamque esse, ad dicendum autem in altera videar mihi aliquid reperire posse, non fuisse armatos eos qui neque ferri quicquam neque scutum ullum habuerint; hic vero haeream, si mihi defendendum sit eum qui pulsus fugatusque sit non esse deiectum.
379Cicero, Orationes 4, Agr., 2, 9; 9 (auctor 106BC–43BC)
Vix me hercule servis hoc eum suis, non ‹modo› vobis omnium gentium dominis probaturum arbitror.
380Cicero, Orationes 4, Agr., 2, 18; 5 (auctor 106BC–43BC)
Eam tu mihi ex ordine recita de legis scripto populi Romani auctionem; quam me hercule ego praeconi huic ipsi luctuosam et acerbam praedicationem futuram puto.
381Cicero, Orationes 4, Flac., 20; 5 (auctor 106BC–43BC)
Hic hercule 'cornici oculum,' ut dicitur.
382Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 7; 5 (auctor 106BC–43BC)
Stipendio me hercule et frumento Catilinam esse putasses iuvandum.
383Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 9; 10 (auctor 106BC–43BC)
Neque hercule ego supercilium tuum neque conlegae tui cymbala fugi neque tam fui timidus ut, qui in maximis turbinibus ac fluctibus rei publicae navem gubernassem salvamque in portu conlocassem, frontis tuae nubeculam aut conlegae tui contaminatum spiritum pertimescerem.
384Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 11; 2 (auctor 106BC–43BC)
Seplasia me hercule, ut dici audiebam, te ut primum aspexit, Campanum consulem repudiavit.
385Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 20; 2 (auctor 106BC–43BC)
Haec ego semper de vobis expetivi, haec optavi, haec precatus sum; plura etiam acciderunt quam vellem; nam ut amitteretis exercitum, numquam me hercule optavi.
386Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 30; 8 (auctor 106BC–43BC)
"' Immo me hercule habeo tibi gratiam; haererem enim nisi tu me expedisses.
387Cicero, Orationes 5, Dom., 20; 13 (auctor 106BC–43BC)
Tam hercule est unum quam quod idem tu lege una tulisti, ut Cyprius rex, cuius maiores huic populo socii atque amici semper fuerunt, cum bonis omnibus sub praeconem subiceretur et exsules Byzantium reducerentur.
388Cicero, Orationes 5, Dom., 52; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quem ego tamen credo, si est ortus ab illis quos memoriae proditum est ab ipso Hercule perfuncto iam laboribus sacra didicisse , in viri fortis aerumnis non ita crudelem fuisse ut in vivi etiam et spirantis capite bustum suis manibus imponeret ; qui aut nihil dixit nec fecit omnino, poenamque hanc maternae temeritatis tulit ut mutam in delicto personam nomenque praeberet, aut, si dixit aliquid verbis haesitantibus postemque tremebunda manu tetigit, certe nihil rite, nihil caste, nihil more institutoque perfecit.
389Cicero, Orationes 5, Sest., 56; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quid fuit illud quod, recenti nuntio de illo senatus consulto quod factum est in templo Virtutis ad ludos scaenamque perlato, consessu maximo summus artifex et me hercule semper partium in re publica tam quam in scaena optimarum, flens et recenti laetitia et mixto dolore ac desiderio mei, egit apud populum Romanum multo gravioribus verbis meam causam quam egomet de me agere potuissem?
390Cicero, Orationes 5, Sest., 68; 5 (auctor 106BC–43BC)
Amemus patriam, pareamus senatui, consulamus bonis; praesentis fructus neglegamus, posteritatis gloriae serviamus; id esse optimum putemus quod erit rectissimum; speremus quae volumus, sed quod acciderit feramus; cogitemus denique corpus virorum fortium magnorum hominum esse mortale, animi vero motus et virtutis gloriam sempiternam; neque hanc opinionem si in illo sanctissimo Hercule consecratam videmus, cuius corpore ambusto vitam eius et virtutem immortalitas excepisse dicatur , minus existimemus eos qui hanc tantam rem publicam suis consiliis aut laboribus aut auxerint aut defenderint aut servarint esse immortalem gloriam consecutos.
391Cicero, Orationes 6, Tul., 15; 5 (auctor 106BC–43BC)
Nam si venit id in iudicium de familia quod omnino familia nulla potest committere, nullum est iudicium, absolvantur omnes de ‹si›mili causa necesse est , bona me hercule!
392Cicero, Orationes 6, Tul., 24; 6 (auctor 106BC–43BC)
Vix me hercule ut corium peti, vix ut gravius expostulari; verum ut esses durissimus, agi quidem usitato iure et cotidiana actione potuit.
393Cicero, Orationes 6, Sul., 6; 3 (auctor 106BC–43BC)
Quae si de uno me cogitasset, qua mollitia sum animi ac lenitate , numquam me hercule illius lacrimis ac precibus restitissem; sed cum mihi patriae, cum vestrorum periculorum, cum huius urbis, cum illorum delubrorum atque templorum, cum puerorum infantium, cum matronarum ac virginum veniebat in mentem, et cum illae infestae ac funestae faces universumque totius urbis incendium, cum tela , cum caedes, cum civium cruor, cum cinis patriae versari ante oculos atque animum memoria refricare coeperat, tum denique ei resistebam, neque solum illi hosti ac parricidae sed his etiam propinquis illius, Marcellis, patri et filio, quorum alter apud me parentis gravitatem, alter fili suavitatem obtinebat; neque me arbitrabar sine summo scelere posse, quod maleficium in aliis vindicassem, idem in illorum socio, cum scirem, defendere.
394Cicero, Orationes 6, Planc., 10; 2 (auctor 106BC–43BC)
Appellavi populum tributim , submisi me et supplicavi; ultro me hercule se mihi etiam offerentis, ultro pollicentis rogavi.
395Cicero, Orationes 6, Planc., 11; 1 (auctor 106BC–43BC)
Vitia me hercule Cn.
396Cicero, Orationes 6, Planc., 21; 13 (auctor 106BC–43BC)
‹Detractum› dico; si me hercule vere quod accidit interpretari velis, est aliquid etiam de virtute significatum tua.
397Cicero, Orationes 6, Planc., 26; 15 (auctor 106BC–43BC)
Vere me hercule hoc dicam: sic tum existimabam, nihil homines aliud Romae nisi de quaestura mea loqui.
398Cicero, Orationes 6, Planc., 26; 19 (auctor 106BC–43BC)
Cui cum respondissem me e provincia decedere: 'etiam me hercule,' inquit, 'ut opinor, ex Africa.
399Cicero, Orationes 6, Planc., 37; 3 (auctor 106BC–43BC)
Nam qui pro re publica vitam ediderunt — licet me desipere dicatis — numquam me hercule eos mortem potius quam immortalitatem adsecutos putavi.
400Cicero, Orationes 6, Planc., 39; 4 (auctor 106BC–43BC)
Tum hercule me confitear non iudicium aliquod habuisse de utilitate rei publicae , sed hominibus amicum aut inimicum fuisse.
401Cicero, Orationes 6, Scaur.; 11 (auctor 106BC–43BC)
Si me hercule, iudices, pro L. Tubulo dicerem, quem unum ex omni memoria sceleratissimum et audacissimum fuisse accepimus, tamen non timerem, venenum hospiti aut convivae si diceretur cenanti ab illo datum cui neque heres neque iratus fuisset.
402Cicero, Orator, 47, 157; 10 (opus 55BC)
Et posmeridianas quadrigas quam postmeridianas quadriiugas libentius dixerim et me hercule quam me hercules.
403Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, 1, 1, 6; 2 (auctor 106BC–43BC)
numquam hercule ego neque pecunias istorum neque tecta magnifica neque opes neque imperia neque eas, quibus maxime astricti sunt, voluptates in bonis rebus aut expetendis esse duxi, quippe cum viderem rebus his circumfluentis ea tamen desiderare maxime, quibus abundarent; neque enim umquam expletur nec satiatur cupiditatis sitis, neque solum ea qui habent libidine augendi cruciantur, sed etiam amittendi metu.
404Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum, 3, 2, 23; 4 (auctor 106BC–43BC)
bene hercule narras; nam istum doctum et sapientem virum fuisse memoriae traditum est.
405Cicero, Tusculanae disputationes, 1, 7, 10; 33 (opus 45BC)
Male hercule narras.
406Cicero, Tusculanae disputationes, 2, 15, 17; 19 (opus 45BC)
adfirmat enim quodam loco, si uratur sapiens, si crucietur — expectas fortasse, dum dicat: patietur, perferet, non succumbet; magna mehercule laus et eo ipso, per quem iuravi, Hercule, digna; sed Epicuro, homini aspero et duro, non est hoc satis: in Phalaridis tauro si erit, dicet: quam suave est, quam hoc non curo!
407Cicero, Tusculanae disputationes, 2, 15, 19; 29 (opus 45BC)
nihil igitur hunc virum sagittae, quas ab Hercule acceperat, tum consolabantur, cum E vi/perino mo/rsu venae vi/scerum Vene/no inbutae tae/tros cruciatu/s cient.
408Cicero, Tusculanae disputationes, 4, 58, 67; 45 (opus 45BC)
totus vero iste, qui volgo appellatur amor — nec hercule invenio, quo nomine alio possit appellari — , tantae levitatis est, ut nihil videam quod putem conferendum.
409Cicero, Tusculanae disputationes, 5, 10, 12; 9 (opus 45BC)
At hercule Bruto meo videtur, cuius ego iudicium, pace tua dixerim, longe antepono tuo.
410Cicero, Tusculanae disputationes, 5, 83, 88; 15 (opus 45BC)
nam quae tibi Epicuri videtur, eadem erit Hieronymi et Carneadis causa et hercule omnium reliquorum.
411Claudianus Claudius, De consulato Stilichonis, 189, 2; 53 (auctor c.370-c.404)
Ancipites rerum ruituro culmine lapsus Aequali cervice subis: sic Hercule quondam Sustentante polum melius librata pependit Machina nec dubiis titubavit Signifer astris Perpetuaque senex subductus mole parumper Obstupuit proprii spectator ponderis Atlas.
412Claudianus Claudius, De consulatu Stilichonis, 1; poem.31 (auctor c.370-c.404)
genitor caesi post bella tyranni iam tibi commissis conscenderat aethera terris, ancipites rerum ruituro culmine lapsus aequali cervice subis: sic Hercule quondam sustentante polum melius librata pependit machina nec dubiis titubavit Signifer astris perpetuaque senex subductus mole parumper obstupuit proprii spectator ponderis Atlas.
413Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, p6; 8 (auctor 1331-1406)
Et hec quidem de Hercule ponit Iginius.
414Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 7; 10 (auctor 1331-1406)
Alii vero fingunt Amphytrionem ad philosophie studium profectum Athenas, et idem in eius absentia (quod apud alium “debellante” legitur) domi cum coniuge contigisse.
415Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 7; 11 (auctor 1331-1406)
Et quid de hoc apud Plautum in Amphytrione legitur, non est necessarium explicare.
416Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 15; 7 (auctor 1331-1406)
Cumque raro gemini ambo vivaces sint, presertim si diversis temporibus generentur, «ubi paululum temporis», ut inquit Plinius, «inter duos conceptus intercessit, uterque perfectus nascitur, ut in Hercule et Yphycle fratre eius apparuit ».
417Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 15; 26 (auctor 1331-1406)
Verumtamen ubi de Sardinia loquitur, vult Sardum Hercule, Noracem vero Mercurio procreatos, alterum a Libia, alterum ab usque Tarteso Hyspanie in Sardiniam permeasse, insulamque a Sardo, Nore vero oppidum a Norace dicta, mox autem regnasse illis proximum Aristeum in urbe Calari, quam condiderat, et subdit: «Sed et hic Aristeus Hyolaum creat, qui ad id locorum agros ibi insedit».
418Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 16; 4 (auctor 1331-1406)
In qua re cum sic Naso nominet Herculem quod Yphyclem omnino non neget, et Plautus sic protulerit geminos quod nomina silentio contexuerit, satis vero simile puto, ut et supra retuli, utrunque secundum sensum intrinsecum non de Hercule singulariter sed de uno quopiam solum homine cogitasse.
419Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 2, 18; 26 (auctor 1331-1406)
Denique cum hec fictio ponat exortum Euristei, qui dictus est Iunonis arbiter et Herculis durus rex et multiplex exercitator, quicquid de Hercule dicendum est sine dubio patebit clarius si huius rei misterium ante alia detegemus.
420Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p8; 4 (auctor 1331-1406)
Poete tamen suo figmento servientes, volentes in Hercule virum perfectissimum demonstrare, in omnibus etiam corporalibus officiis ipsum celebratissime retulerunt.
421Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p9; 1 (auctor 1331-1406)
De tauro Cretensi ab Hercule superato, qui nobis tertio decimo loco inter labores occurrit.
422Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p9; 37 (auctor 1331-1406)
Ducitur autem victus ab Hercule, homine quidem virtuoso, ad Euristeum, hoc est vim nos ad agendum aliquid inclinantem, que Euristeus est, quem ipse Iunoni, id est fortune, dedicat.
423Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p9; 45 (auctor 1331-1406)
Denique nunquam a Theseo, id est anima et anime potentiis, occiditur hic taurus, appetitus scilicet sensitivus, nisi prius ab Hercule, id est virtutibus, vincatur, dometur, atque ligetur.
424Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p10; 12 (auctor 1331-1406)
Illum autem ab Hercule interfectum Iuno inter sidera retulit «quod illius opera Hercules ad eum est profectus, qui ortum Iunonis tueri solitus existimatur».
425Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p10; 45 (auctor 1331-1406)
Martialis autem Capella, natione Afer, ubi Libie tractum exequitur, inquit: «In Africa regia Anthei luctamenque cum Hercule celebratur, et Hesperidum orti.
426Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p10; 54 (auctor 1331-1406)
Plinius autem Martialem Solinumque complexus, licet diversis in locis, inquit: «Ibi regia Anthei certamenque cum Hercule et Hesperidum orti.
427Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p11; 1 (auctor 1331-1406)
De Albione et Bergione fratribus ab Hercule occisis, qui labor erit vigesimus secundus.
428Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p11; 39 (auctor 1331-1406)
Ex quo redeunte ab occasu Hercule dicuntur ista contigisse, unde predis secundum hystoriam dives reversus est.
429Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p12; 10 (auctor 1331-1406)
Tantaque fuit eius in re militari gloria quod dicatur Euristeus inter duodecim stipendia ab Hercule petivisse quod unius ex reginis Amazonum baltheum reportaret.
430Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p13; 35 (auctor 1331-1406)
“Aloydas” autem sic dixit ut de Hercule “Amphytrionides”».
431Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, p13; 135 (auctor 1331-1406)
Et de Hercule quidem, quantum ad Gigantes attinet, apud poetas ista legi.
432Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 1; 17 (auctor 1331-1406)
Quid bina fratrum castra?
433Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 1; 31 (auctor 1331-1406)
Unde cum unus tantum apud poetas celebratus sit, nemo requirat quomodo sit possibile Herculem, ut premisi, fraterno Thebarum bello ceu iam ascriptum celo deum esse et post hec omnia Creontis filiam Megeram habuisse pro coniuge.
434Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 2; 2 (auctor 1331-1406)
Et gentiles quidem de Hercule sicut et communiter de ceteris quos deos vocant varie locuti sunt varieque senserunt.
435Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 5; 5 (auctor 1331-1406)
Nam sicut rupta humane rationis armonia militantibus passionibus appetituque sensitivo regnante vel infirmitatis violentia corruptis organis rationis vel fedo atque detestabili depravate consuetudinis habitu iam infixo vel propter egritudines orbitatum in nobis bestialitas generatur qua ferarum more vivimus et operamur, ita si bono celo, vel, ut veriore loquar vocabulo, dei favente clementia, intentissima voluntate assuescimus actibus virtuosis, communem statum humanitatis transgressi vitam celestem vivimus universisque consulimus et operamur, ex hoc facti quodam modo sicut dei, non quod in dei vel angelorum essentiam commutemur, sed quod ad illum vel illos per quandam similitudinem accedamus.
436Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 6; 4 (auctor 1331-1406)
Et primo quidem refert nobilissimus expositorum Servius in octavo quod natis Hercule cum Yphycle Iuno misit duos serpentes ad Herculem occidendum in cunis.
437Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 6; 10 (auctor 1331-1406)
Comicus vero Plautus inquit de eodem Hercule loquens: «Postquam conspexit angues ille alter puer, citus e cunis exilit, facit recta in angues impetum.
438Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 6; 42 (auctor 1331-1406)
Quibus nec secundum naturam nec secundum fame memoriam morte vincitur, sed ipsa mors ab Hercule potius superatur.
439Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 7; 2 (auctor 1331-1406)
Liberato itaque Hercule ab anguibus in primis cunabulorum crepundiis usque in adolescentiam eius nichil prorsus occurrit, nisi quod teste Cicerone legimus, prout apud Xenophontem esse profitetur, ut in hoc Marci, imo ipsius eloquentie, verbis utar, «Herculem Prodicus dicit, ut est apud Xenophontem, cum primum pubesceret (quod tempus a natura ad eligendum quam quisque viam vivendi sit ingressurus datum est) exisse in solitudinem atque ibi sedentem secum multumque dubitasse cum duas cerneret vias, unam voluptatis, alteram virtutis, utram ingredi melius esset ».
440Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 8; 3 (auctor 1331-1406)
De quo quidem Hercule iam liberato a passione timoris et sic ad subeunda pericula pugnamque conserendam disposito mox tractandum censuimus ut ipsum ad futuros congressus, sicut expedit, armaremus.
441Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 9; 3 (auctor 1331-1406)
Verumtamen Servius Lactantiusque, commentatores antiquitate et autoritate nobilissimi, referunt Lernam paludem Argivorum fuisse in qua Ydra serpens ab Hercule occisa est.
442Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 9; 60 (auctor 1331-1406)
Verum si hystoria fuit, ut isti volunt, illius repullulantis aque, applicent, si possunt, tragici verba in Hercule Oetheo: «Non cum per artus Ydra fecundum meos caput explicaret».
443Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 10; 13 (auctor 1331-1406)
Sed quia magnum fuit quod Herculem momorderit, parvum licet quod ab Hercule fuerit occisus, rationem huius fabule videamus.
444Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 11; 11 (auctor 1331-1406)
Addit autem Germanicus in Arato quod, «cum Saturnus Iovem filium quereret, in Tracia cum Phylara, Occeani filia, versus in equum» cubuerit, «et ex ea Chyronem, medicine artis inventorem», genitum, «habitasseque Pelium montem» maxima inter homines equitate, et quod ipse docuerit Esculapium in medicina, Achillem cithara, et Herculem in astrologie litteris et doctrina.
445Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 12; 1 (auctor 1331-1406)
De Centauris ab Hercule domitis, qui labor erit sextus Tirintii nostri.
446Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 12; 73 (auctor 1331-1406)
Habet igitur Ixion figuram dignitatis, qua quis populis preficiebatur et priorem locum inter alios obtinebat.
447Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 13; 2 (auctor 1331-1406)
Traditur etiam Hercules sagittis Stimphalidas, aves magnas alarum amplitudine celeste lumen obscurantes, ab ipsis nubibus deiecisse.
448Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 13; 26 (auctor 1331-1406)
Nunc igitur ad sensum misticum accedamus.
449Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 13; 31 (auctor 1331-1406)
“Strophos” autem Grece, Latine “conversio” dicta est.
450Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 14; 1 (auctor 1331-1406)
De Arpyis, quas aliqui volunt ab Hercule fugatas et a Phynei mensis prohibitas, ut sic sit octavus Herculis labor.
451Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 15; 1 (auctor 1331-1406)
De Zeto et Kalay ab Hercule superatis labore nono.
452Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 15; 2 (auctor 1331-1406)
Verumtamen quia Hercules Zetum et Kalaym stravisse legitur, quantum de his comperi referamus.
453Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 16; 5 (auctor 1331-1406)
Hec habet hystoria quam veriorem arbitror Nam Ilium ab Hercule captum legitur tempore Abimelech, quinti iudicis Israel.
454Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 16; 53 (auctor 1331-1406)
Cum quo armiger comes atque dilectus Thiodamantis filius vadit, Hylas nomine.
455Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 17; 1 (auctor 1331-1406)
De undecim Nelei filiis ab Hercule interemptis destructisque tribus eorum civitatibus, qui labor sit undecimus.
456Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 17; 85 (auctor 1331-1406)
Solus autem Nestor de duodecim fratribus, hoc est etatibus humanis, vivus relinquitur ab Hercule, et quod ultimum illud septennium cuius Nestor imago est in homine qui virtuose transigat suam etatem facile contingat id etatis tempus vacuum passionibus obtinere, et in ipso sit corpus nostrum fovendum potius blanditiis quam asperitate domandum, utpote quod sine reluctatione iam pareat rationi.
457Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 18; 12 (auctor 1331-1406)
Alii vero putant aprum ab Hercule fuisse occisum.
458Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 18; 17 (auctor 1331-1406)
In Hercule autem Oetheo Alchmena scribitur deflens: «Quis memor vivet tui, o nate, populus?
459Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 18; 21 (auctor 1331-1406)
».
460Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 21; 1 (auctor 1331-1406)
De Dyomede, rege Tracie, et eius armentis ab Hercule occisis et domitis, quinto decimo labore.
461Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 21; 2 (auctor 1331-1406)
Refert Pomponius Mela, cosmographorum non infimus, ubi Traciam describens facit Stenois fluvii mentionem, cui adiacet Maronia regio, quod «ulterior Dyomedem tulit, immanibus equis mandendos solitum obiectare advenas et iisdem ab Hercule obiectum».
462Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 21; 10 (auctor 1331-1406)
De hoc autem meminit Statius in sexto Thebaidos: «It Cromis Hyppodamusque, alter satus Hercule magno, alter ab Oenomao; dubites uter effera prenset frena magis.
463Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 22; 2 (auctor 1331-1406)
Virgilius, poetarum princeps, cuique non immerito gloria poetice data est, Entellum in Eneidos quinto ita facit suum Eneam alloquentem: «Quid si quis cestus ipsius et Herculis arma vidisset tristemque hoc ipso in litore pugnam?
464Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 22; 4 (auctor 1331-1406)
Ubi venerabilis Servius, antiquitatum exquisitissimus indagator, inquit, autore Varrone, ut omnia simul colligam, «Sub Erice monte fuisse infecundum campum fere in tribus iugeribus, in quo Erix», Veneris et Bute filius, ab Hercule occisus est.
465Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 22; 7 (auctor 1331-1406)
Alibi vero legitur: «Erix Veneris et Bute, secundum alios Neptumni et Veneris filius fuit.
466Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 22; 22 (auctor 1331-1406)
Quod et optimus vatum expressit dicens: «Omne adeo genus in terris hominumque ferarumque et genus equoreum, pecudes picteque volucres, in Furias ignemque ruunt».
467Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 25; 1 (auctor 1331-1406)
Alia allegoria de Hercule et ortis Hesperidum.
468Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 27; 10 (auctor 1331-1406)
In confinio est Elyssos colonia, in qua regia Anthei luctamenque cum Hercule celebratur».
469Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 27; 17 (auctor 1331-1406)
Et post plura: «Ibi regia Anthei certamenque cum Hercule et Hesperidum orti».
470Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 27; 33 (auctor 1331-1406)
Tragicus autem, cum de Hercule plura dixerit, plurima carptim brevissimeque narravit.
471Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 27; 46 (auctor 1331-1406)
Denique a virtute glorie quasi ab Hercule superatur.
472Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 27; 71 (auctor 1331-1406)
Quod pugne genus Lucanus et Statius figuraverunt in lucta, qua sit ab Hercule, hoc est a virtute, Libis Antheus supra pectus levatus terre contactu, id est alimentorum susceptione, privandus.
473Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 28; 2 (auctor 1331-1406)
Scribunt omnes Gerionem fuisse tricorporem ac ab Hercule superatum et victum.
474Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 28; 17 (auctor 1331-1406)
Alii vero dicunt tricorporem fictum quod tres fuissent eiusdem nominis seu dictionis, seu tres germani vel alias sibi similes tres adeoque concordes quod unus quodam modo viderentur, et quod omnes ab Hercule victi sint.
475Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 30; 2 (auctor 1331-1406)
De Caci fabula, quem omnes dicunt ab Hercule interfectum, refert Servius.
476Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 30; 13 (auctor 1331-1406)
Deinde latius de Caco prosequens ait: «Hic, ut Celius tradidit, cum a Tarchonte Tyrreno, ad quem legatus venerat missu Marsie regis, socio Megale Frige custodie foret datus, frustratus vincula et unde venerat redux, presidiis amplioribus occupato circa Vulturnum et Campaniam regno, dum attrectare etiam ea audet que concesserant in Archadum iura, duce Hercule, qui tunc forte aderat, oppressus est».
477Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 30; 15 (auctor 1331-1406)
Devicto igitur ab Hercule nostro, sicut supra diximus, Gerione, hoc est fomite vitiorum, carne videlicet contra spiritum repugnante, Hercules, homo quidem perfectus et virtuosus, de occasu, hoc est precipitio vitiorum, versus ortum, hoc est altitudinem virtutum, ducit Gerionis armenta, id est affectus corporeos et sensibiles, quos per tauros significaverunt poete.
478Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 30; 37 (auctor 1331-1406)
Hercule tamen abitum preparante ut se in perfectiorem statum erigeret, cum omne nemus impleretur querelis, quoniam laboriosa est via virtutis, «reddidit una boum vocem vastoque sub antro mugiit et Caci spem custodita fefellit ».
479Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 30; 92 (auctor 1331-1406)
Sed invalescente malicia Hercules, hoc est virtus, auxiliatur Evandro, id est humane bonitati.
480Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 35; 1 (auctor 1331-1406)
De Scithie regione, que, cum aspera sit, fuit tamen ab Hercule peragrata, qui sit labor duodetrigesimus.
481Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 35; 20 (auctor 1331-1406)
Lactantius itaque Firmianus librorum quos contra gentes Divinarum Institutionum scripsit libro primo de Hercule multa referens inquit: «Non enim fortior putandus est qui leonem quam qui violentam et in se ipso inclusam feram superat iracundiam; aut qui rapacissimas volucres deiecit quam qui cupiditates avidissimas coercet; aut Amazonem bellatricem quam qui libidinem vincit, pudoris aut fame debellatricem; aut qui fimum de stabulo quam qui vitia de corde suo egerit, que magis sunt pernitiosa, quia domestica et propria mala sunt, quam illa que vitari poterant et caveri».
482Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 35; 22 (auctor 1331-1406)
Possumus ergo dicere quod hec apud poetas innominata regina, secundum hystorias autem Anthiope dicta, que sorore Menalippe capta «aurato religans ilia baltheo, detraxit spolium nobile corpori et peltam, nivei vincula pectoris, victorem posito suscipiens genu» germanam ab Hercule meruit obtinere, figuram libidinis habeat eaque sit ab Hercule, virtute scilicet, superata.
483Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p14; 3 (auctor 1331-1406)
Ultimam divinitatis gratia manum, que nos huc usque perduxit, tractatui positurus quem instituimus de misticis sensibus fabularum quas autores et poetas nostros comperimus de Hercule retulisse, nichil magis prefandum occurrit quam ut dicenda primo legentibus proponamus; et ut deinde quedam contra detractorum calumnias, non ut taceant (quoniam hoc factu nobis impossibile sit), sed saltem ut rationabilius obloquantur excusationemque nostram, imo potius quid in eis criminemur, si sine mentis turbatione potuerint, advertant.
484Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p15, 3; 37 (auctor 1331-1406)
Est et alter infernorum introitus nomine Acherusia, qui scribitur in Euxino Pontina regione prope civitatem quam ab Hercule Argivo dictam putant Heracleam.
485Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p15, 5; 22 (auctor 1331-1406)
Et Epycurios quidem delectabiliaque sequentes poete figuraverunt in Orpheo, vulgus sequens utilitatem designaverunt in Theseo atque Perithoo, Stoycos in Hercule et Enea.
486Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p17, 1; 14 (auctor 1331-1406)
Et paulo post, ubi de Hercule scribitur, «Tartareum ille manu custodem in vincla petivit ipsius a solio regis traxitque trementem», refert Servius: «Hercules a prudentioribus mente magis quam corpore fortis inducitur, adeo ut duodecim eius labores referri possint ad aliquid.
487Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p17, 1; 23 (auctor 1331-1406)
Nam ubi poeta summus ait, «Sedet eternumque sedebit infelix Theseus», scribit enim Servius contra opinionem: «Nam fertur ab Hercule esse liberatus; quo tempore eum ita abstraxit ut illic corporis eius relinqueret partem».
488Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p17, 1; 36 (auctor 1331-1406)
Tandem redeunte Hercule ab Hyspania Gerione superato et preda ingenti divite, audito Perithoi infortunio et captivitate Thesei, a Tenaro specu descendit ad inferos, ut tragedus testatur», post que hec omnia ad hystoriam refert.
489Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p17, 7; 1 (auctor 1331-1406)
De Charone, navita fluminis Acherontii, et de pugna quam habuit cum Hercule nostro, quam pro labore ultimo referemus.
490Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 4, p17, 7; 40 (auctor 1331-1406)
”» et cetera.
491Columella, De re rustica, 8, 2, 14; 28 (auctor 4–c.70)
Pumiles aves, nisi quem humilitas earum delectat, nec propter fecunditatem, nec propter alium reditum nimium probo, tam hercule, quam nec pugnacem ac rixosae libidinis marem.
492Convenevole da Prato, Regia carmina ad Robertum Andecauensem, 1, 41; 5 (auctor fl.c.1500)
Virtutis pure fidei que conmoda cure Conmictit tute qui credit ubique salute Fungatur quod es qua sperat habere trophea, Ut romana parens res publica, viribus arens Nunc, confortetur ad virtutem relevetur, Rege tuente cito, cordato, rite perito, Invicto, noscens virtutes, Hercule poscens Prepollere viro magis in certamine miro.
493Cornelius Celsus, De medicina - Ed. Daremberg, 3, 5, 11; 28 (auctor c.25BC—c.50)
Neque hercule satis est, ipsas tantum febres medicum intueri, sed etiam totius corporis habitum, et ad eum dirigere curationem; seu supersunt vires, seu desunt, seu quidam alii affectus interveniunt.
494Cornelius Tacitus, Annales, 1, 3; 5 (auctor c.58-c.120)
at hercule Germanicum Druso ortum octo apud Rhenum legionibus inposuit adscirique per adoptionem a Tiberio iussit, quamquam esset in domo Tiberii filius iuvenis, sed quo pluribus munimentis insisteret.
495Cornelius Tacitus, Annales, 1, 17; 7 (auctor c.58-c.120)
at hercule verbera et vulnera, duram hiemem, exercitas aestates, bellum atrox aut sterilem pacem sempiterna.
496Cornelius Tacitus, Annales, 1, 26; 5 (auctor c.58-c.120)
at hercule verbera et necem cunctis permitti.
497Cornelius Tacitus, Annales, 3, 54; 10 (auctor c.58-c.120)
at hercule nemo refert quod Italia externae opis indiget, quod vita populi Romani per incerta maris et tempestatum cotidie volvitur.
498Cornelius Tacitus, Annales, 4, 40; 9 (auctor c.58-c.120)
mirum hercule, si cum in omnis curas distraheretur immensumque attolli provideret quem coniunctione tali super alios extulisset, C. Proculeium et quosdam in sermonibus habuit insigni tranquillitate vitae, nullis rei publicae negotiis permixtos.
499Cornelius Tacitus, Annales, 12, 43; 5 (auctor c.58-c.120)
at hercule olim Italia legionibus longinquas in provincias commeatus portabat, nec nunc infecunditate laboratur, sed Africam potius et Aegyptum exercemus, navibusque et casibus vita populi Romani permissa est.
500Cornelius Tacitus, Annales, 14, 43; 4 (auctor c.58-c.120)
decernite hercule impunitatem: at quem dignitas sua defendet, cum praefecto urbis non profuerit?