'inspiro' - search in All Authors, Showing 1 to 17 of 17 hits

1Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 185; 11 (auctor -1286)
Paranigmatis hoc anno sentencia declaratur sic: Sufflo: inspiro; da terre: dic terrenis.
2Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Apocalypsis B. Ioannis, 114, 0717D (auctor -1117)
Exspecto, vel inspiro, vel per praedicatores voco.
3Didymus Alexandrinus Hieronymus Stridonensis, De Spiritu Sancto, 23, 0133B (auctor 340-420)
Ego veritatem loquor, id est, inspiro quae loquitur.
4Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 1870A (auctor -c.1160)
Hoc enim ipsum, quod subsistit, et loquitur, a Patre et me illi est: Ego veritatem loquor, id est inspiro quae loquitur, siquidem spiritus veritatis est.
5Gregorius I, Moralia II, 76, 0627A (auctor 540-604)
Ac si diceret: Ut ad meum, qui quod exterius praecipio hoc intrinsecus gratia occultae largitatis inspiro.
6Gregorius I, Moralia II, 76, 0702B (auctor 540-604)
Subaudis nisi ego, qui servorum meorum mentibus gratiam subtilissimae discretionis inspiro, ut revelata malitia faciem eius nudam videant, quam coopertam ille sub habitu sanctitatis occultat.
7Guibertus S Mariae de Novigento, Moralia in Genesin, 156, 0216A (auctor c.1055–1124)
Ego sum, ait, Deus Abraham patris tui, utique rationis a qua paterne regeris, et Deus Isaac, qui tibi inspiro gaudium gloriae coelestis.
8Martinus Legionensis, Expositio libri Apocalypsis, 209, 0323C (auctor c.1130–1203)
Sto, id est exspecto vel inspiro, vel per praedicatores voco.
9Odo Cluniacensis, Moralia in Iob, 133, 0495A (auctor c.878–942)
- Subaudis, nisi ego, qui servorum meorum gratiam subtilissimae discretionis inspiro, ut, revelata malitia, faciem eius nudam videant, quam ille sub habitu sanctitatis occultat?
10Petrus Abaelardus, Theologia Christiana, 4, 128; 3 (auctor 1079–1142)
'Ego ueritatem loquor', id est inspiro quae loquitur; siquidem 'Spiritus ueritatis est'.
11Petrus Abaelardus, Theologia scholarium, 2, 2z; 3 (auctor 1079–1142)
Ego ueritatem loquor id est inspiro quae loquitur; siquidem spiritus ueritatis est.
12Petrus Abaelardus, Introductio ad theologiam, 178, 1077B (auctor 1079–1142)
« Ego veritatem loquor (ibid., 7) , » id est inspiro quae loquor. Siquidem spiritus veritatis dicere, et loqui in Trinitate non secundum consuetudinem nostram accipiendum, sed iuxta formam incorporalium naturarum et maxime Trinitatis, qua voluntatem suam ingerit in corda credentium.
13Petrus Abaelardus, Theologica Christiana, 178, 1302D (auctor 1079–1142)
Ego veritatem loquor, id est inspiro quae loquitur.
14Ratramnus Corbeiensis, Contra Graecorum opposita, 121, 0262B (auctor -c.870)
Ego veritatem loquor, id est inspiro quae loquitur, siquidem Spiritus veritatis est.
15Ratramnus Corbeiensis, Contra Graecorum opposita, 121, 0262C (auctor -c.870)
Et inculcans idipsum velut apertius quod dixerat, faciens; « id est inspiro quae loquitur.
16Salimbene de Adam, Cronica, 30; 150 (auctor 1221-1288)
Huius paranigmatis hoc anno sententia declaratur sic: «Sufflo»: inspiro; «da terre»: dic terrenis.
17Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 16, 3; 39 (auctor 1225-1274)
Ego veritatem loquor; idest, inspiro quae loquor, siquidem spiritus veritatis est.