'inter' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 152555 hits      Show next 500

Nor id , p4, 9 found in
Nor id , p6, 31 found in
Nor id , p8, 7 found in
Nor id , p10, 14 found in
5Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166; (auctor fl. 1130)
Damnata Berengarii haeresi, ex formula confessionis, ei per Ecclesiam in concilio Romano proposita, de Eucharistiae sacramento variae exortae sunt quaestiones et controversiae, etiam inter Catholicos, de sensu verborum quibus ista formula proposita est.
6Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166; (auctor fl. 1130)
Inter primos non ultimus erat Petrus Abaetardus, quem hoc nomine, tanquam haereticum, adortus est Walterius abbas Victorinus apud Parisios; cuius auctoris libri quatuor exstant in ms.
7Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463A (auctor c.945–1004)
Sciendum quippe est quod sacerdos quotidie inter missarum solemnia non pro haereticis vel schismaticis, sed pro orthodoxis tantum atque catholicae et apostolicae fidei cultoribus Deo supplicans intercedit, a qua nimirum supplicatione alienus existit qui in verbo vel opere se ab eorum unanimitate superbiendo dividit; qui vero se peccatis obnoxium vel fide dubium humiliter confitetur, portandus et corrigendus est non ut extraneus, sed ut frater, quia nec dum partem suam posuit cum hypocritis, praesertim cum et Petrus princeps Ecclesiae Deum negaverit, et Thomas in fide dubitaverit; siquidem ex utroque sexu fidelium tres ordines, ac si tres gradus, in sancta et universali Ecclesia esse novimus; quorum licet nullus sine peccato sit, tamen primus est bonus, secundus melior, tertius est optimus.
8Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463C (auctor c.945–1004)
Ecce ratio: si inter eos sit quibus licet, nulla poena mulctatur, sed etiam digna praemio habetur, eo quod obediendo, castitate contenta sit quam Apostolus docuit; propterea autem adiectum est si inter eos sit quibus licitum est, quia sunt in utroque sexu qui se voto obligant ut, si virgines sunt, in virginitate permaneant; et, si virgines non sunt, spreta carnis copula in caelibatu perpetualiter vivant; est etiam cognatio vel propinquitas generis, a cuius carnali commistione prohibentur omnes qui sunt sub catholica fide.
9Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463D (auctor c.945–1004)
Porro inter eos qui se voto obligant, vel inter eos qui nec dum transierunt septimam generis lineam, detestatabile connubium ita sub poenitentiae remedio solvendum est illico, sicut illud quod poenitentia non indiget, quia ex auctoritate licet, nunquam solvendum est, nisi aut alterius coniugum morte, aut utriusque caelibatus professione.
10Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0464D (auctor c.945–1004)
Porro illud unum quod est necessarium in contemplativa vita adepti monachi, cum Maria tanto magis delectantur pedes Iesu lacrymis rigare et capillis tergere (Luc. VII, 38), quanto remotiores sunt ab omnium negotiorum saeculi inquietudine: siquidem clericorum ordo inter laicos et monachos medius, quantum est superior inferiore, tantum inferior superiore, quandoquidem quo discrepat ab utroque ordinum iungitur ad alterutrum.
11Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469C (auctor c.945–1004)
Tantum evangelicus sermo prodit quod si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum: si te audierit, lucratus eris fratrem tuum; si te non audierit, dic Ecclesiae; quod si Ecclesiam non audierit, sit tibi sicut ethnicus et publicanus (Matth. XVIII, 15, 17).
12Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0421B (auctor c.945–1004)
Est quidam Qauz, nepos Wal comitis de castro Nantonis, qui devastat possessiones nostri monasterii; de quo precor ut cum ipso Wal, qui nunc Romae est, loquamini, minando contra eius nepotem virgam excommunicationis nisi resipuerit, si inveni gratiam in oculis vestris: nam, liberalitatis vestrae memor, ut servus Domino gratias refero, qui inter missarum solemnia, vestro munere plane usus, vestri nullo modo oblivisci valeo in meis orationibus.
13Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0425B (auctor c.945–1004)
Saepe contingit ut spiritualis philosophiae dapibus amicis convivia pro modulo nostro praeparemus, sperantes hac introductione eorum deliciis communicare, quoniam, ut dicit Scriptura, amicorum sunt omnia communia; quapropter quempiam solum suis studiis uti minime delectat, et charitatis epulas tunc bona voluntas libenter degustat, cum inter eiusdem scientiae sectatores non est expers muneris quo sibi illicit amatores veritatis.
14Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426A (auctor c.945–1004)
Sunt itaque apud Matthaeum capitula XXVIII, inter quae sunt subnotationes CCCLV, quibus singulis adiecta est sua aera, ex qua cognoscatur in quo canone ipsa subnotatio reperiatur.
15Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426A (auctor c.945–1004)
Nec eidem cum altero, nisi cum Matthaeo: nam inter quatuor si concordia sit, unus modus existit; alter vero si discrepaverit, quatuor modi inveniuntur: si unus quilibet duobus conferatur, sex ad extremum erunt, si ad similitudinem monomachiae unus reliquis sigillatim respondeat.
16Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426B (auctor c.945–1004)
Caeterum hoc in eisdem canonibus est animadvertendum, quod distinguuntur lineis directis a sinistra in dexteram legentis, inter quas usque ad finem quinque subnotatio es fiunt, de singulis videlicet evangelistis qui sunt dispositi in capite uniuscuiusque canonis.
17Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426B (auctor c.945–1004)
Inter primas igitur lineas primi canonis sunt subnotationes XX, ex quibus nihil ingerit dubietatis ille ordo in quo scribuntur apud Matthaeum VII, apud Marcum II, apud Lucam VII, apud Ioannem X. De reliquis quaestio est, quam illud facit, quod Ioannes sparsim scripsit in diversis locis ea quae alii colligentes semel dixerunt singuli in suis opusculis.
18Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0427C (auctor c.945–1004)
Idcirco quia, evolutis quamplurimis Evangeliorum voluminibus, nusquam inter LXX et XCVIII subnotationem, ulla in canone reperitur, quapropter eamdem Matthaei LXXXVI scilicet subnotationem, in sexto tantum canone apud Matthaeum reperire poteris, et nusquam alibi, ideoque non ibidem scribenda est aera prima, sed potius aera sexta, sicut unius antiqui voluminis series recensita innotuit.
19Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0429D (auctor c.945–1004)
Non enim ille sanctissimus et magnus papa Gregorius ita abbates pro recens ortis rumoribus tractari voluit, qui Lupo presbytero et abbati propter Siagrium Augustodunensem episcopum inter alia scribit, praecipiens ne solus episcopus civitatis praesumat iudicare causas accusati abbatis; sed, adhibitis quampluribus coepiscopis, in concilio audientiam deferat, ut omnium communi parique decreto aut innocens absolvatur aut reus condemnetur.
20Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0430D (auctor c.945–1004)
quibus sanior mens saniusque consilium, ac inter malesanos, unius lustri spatio, regularis ordo confunditur.
21Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0431A (auctor c.945–1004)
Certe, venerabilis Pater, cavenda est talium ansa calumniae, cavenda mendaciorum fabrateria impunitae nequitiae, ne vos decipiant ullo modo, qui hactenus bonus odor estis Deo in omni loco: nam ego ab eis inter deteriores deterrimus adiudicor, parricida appellor, quibus si placerem, Christi servus non essem (Gal. I, 10); vobis autem gratias refero, qui mea vice doluistis, et de me, licet minimo fratre vestro, maledicta perpeti non potuistis; de caetero vestris litteris scire velim utrum repudiatus abbas libellum repudii fratribus suis miserit, an praeiudicatus violentiam sustinuerit: quoniam mecum ille totius religionis signifer Odilo contemnitur, et fratres Cluniensis coenobii, ut nobis relatum est, de Maiore monasterio cum dedecore sunt expulsi; et id duos tantum factionis principes egisse comperimus, quorum temeritas eo promptior ad audendum omne facinus, quo faventis conciliabuli maior est potentatus.
22Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0432A (auctor c.945–1004)
Utinam abbati B. auctoritas ecclesiastica nihil indiscussum praeterit, quin patenter doceat qualiter vivendum seu conversandum sit praelatis cum subditis, qualiterque de suis commissis iudicandi sint praelati et subditi; quod te ignorare non arbitror, qui ab ipsis cunabulis educatus es inter magistros sacrae religionis, nec subterfugit iudicium quo damnantur vel absolvuntur criminibus appetiti; nosti etiam quod Deus personas non accipit (Deut. X, 17), et quia monachalis professio inventa culpabilis magis damnat quam liberet reum ab obiectis, nec valet ad defensionem criminis.
23Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0444B (auctor c.945–1004)
» De iniusta excommunicatione episcopi, Ianuario quoque Karalitano episcopo, post aliqua scribit dicens (ID., ibid, II, 34): « Inter querelas multiplices, Isidorus vir clarissimus a fraternitate tua frustra se excommunicatum anathematizatumque conquestus est; quod quamobrem factum fuerit, dum a clerico tuo qui praesens erat voluissemus addiscere, pro nulla alia causa, nisi pro eo quod te iniuriaverat factum innotuit.
24Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0446A (auctor c.945–1004)
Sed si qua forte causa inter Ravennatem et praefatum monasterium evenerit, et pacifice non potuerit ordinari, apud electos a partibus timentibus Deum, sine voluntaria dilatione, mediis sacrosanctis Evangeliis finiatur.
25Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0446A (auctor c.945–1004)
Quod si aptam inter se personam invenire nequiverint, solertem de aliis monasteriis sibi similiter eligant ordinandum; neque venienti abbati quaecunque persona qualibet occasione in suo monasterio praeponatur, nisi forte exstantibus, quod absit!
26Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0449D (auctor c.945–1004)
Sit ergo ruinae suae dolore prostratus quisquis apostolicis voluerit contraire decretis, nec locum deinceps inter sacerdotes habeat; sed extorris a sancto ministerio fiat, ne de eius iudicio quisquam postea curam habeat, quoniam iam damnatus a sancta et apostolica Ecclesia eiusque auctoritate et propria inobedientia atque praesumptione a quoquam esse non dubitatur: quia maioris excommunicationis deiectione est exigendus, cui sanctae Ecclesiae commissa fuerit disciplina, qui non solum praelatae sanctae Ecclesiae iussionibus parere debuit, sed etiam alios ne praeterirent insinuare, sitque alienus a divinis et pontificalibus officiis, qui noluit praeceptis obtemperare apostolicis.
27Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0452C (auctor c.945–1004)
Sin autem aliquis pecuniam dederit, eodemque modo episcopus creatus fuerit, non solum ipse, sed etiam qui consecravit eum inter episcopos non erit, sed pecuniae vel res datae consecrationis causa sacrosanctae Ecclesiae addicantur, sive episcopus, sive est qui dedit.
28Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0454B (auctor c.945–1004)
Quod si fornicatus fuerit vel adulterium commiserit, extra ecclesiam abiiciatur, et poenitentiam inter laicos redactus agat.
29Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455A (auctor c.945–1004)
» Ambrosius in epistola ad Titum inter caetera sic ait: « Unius uxoris virum, quamvis secundam numero uxorem non sit habere prohibitum, ut tamen quis dignus ad episcopatum sit, etiam licitam debet spernere propter sublimitatem ipsius ordinis, quia caeteris melior debet esse qui cupidus est sedis illius.
30Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
Quantum interest inter propositionis panes et corpus Christi?
31Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
quae differentia inter umbram et corpora, inter imaginem et veritatem?
32Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
inter exemplaria futurorum et ea ipsa quae per exemplaria praefigurabantur?
33Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
Quomodo itaque mansuetudo, patientia, sobrietas, moderatio, abstinentia lucri, hospitalitas quoque et benignitas praecipue esse debent in episcopo et inter cunctos laicos eminentia, sic et castitas propria et ita dixerim pudicitia sacerdotalis, ut non solum ab opere se immundo abstineat, sed etiam a iactu oculi et cogitationis errore mens Christi corpus confectura sit libera.
34Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455D (auctor c.945–1004)
Inter laici autem et episcopi iustitiam hoc interest, quod laicus potest iustus apparere in paucis, episcopus vero in tot exercere iustitiam quot et subditos habet.
35Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0459D (auctor c.945–1004)
Inter haec tandem, erectis animi luminibus, solares vestrae eloquentiae radios aquilinis oculis conspicere volui; et sicut ait Ecclesiastes, Frater fratrem adiuvans quasi civitas munita et fortis, baculum robusti adiutorii et columnam inseparabilis amicitiae vos in aeternum, si placet, habere decrevi.
36Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0460B (auctor c.945–1004)
Inter familiaria verborum nostrorum arcana distillavit auribus nostris unum quoddam eloquium vestra magnificentia, quod non minus adimplere, si Deus voluerit, satago, quam vitam perpetuam mercari ex voto.
37Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0540A (auctor c.945–1004)
Inter quos ipse Marcellinus ductus est ad sacrificandum, ut thurificaret, quod et fecit.
38Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0547A (auctor c.945–1004)
Qui furore repletus inter alia sua sacra haec scripsit, dicens: Nos iubere volumus, non nobis iuberi; et post haec nutu divino percussus fulmine obiit.
39Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0558B (auctor c.945–1004)
Unde in Ecclesia sanctae DEI genitricis Mariae ad Praesepe, dum ei Domnus Papa inter Missarum solemnia communionem porrigeret, voluit eum interficere: ita enim mandaverat suo spathario, quem DEUS omnipotens excaecavit, ne sanctissimi Episcopi sanguis effunderetur, et Ecclesia Catholica haeresi subiugaretur.
40Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0562D (auctor c.945–1004)
Quo tempore apparuit stella noctu veluti luna sub nube inter natalem Domini et Theophaniam.
41Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568A (auctor c.945–1004)
Denique populus Romanus statuit nequaquam haeretici Imperatoris nomen, aut in chartis, aut in figuris solidum suscipere, nec inter Missarum solemnia commemorationem eius facere.
42Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568C (auctor c.945–1004)
Hic inter plurima bona quae fecit, in Germania per Bonifacium Episcopum verbum salutis praedicavit, et gentem illam sedentem in tenebris doctrina lucis ad Christum convertit.
43Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0523A (auctor c.945–1004)
Quam etsi inter tot religiosae vitae viros, Deo auctore, perfero, qui me quasi seipsos diligunt, ut ipsa re coniicio; non tamen voti impos, sine dolore recordari valeo, quod illius mei spiritalis alumni in praesentiarum corporali praesentia minime perfruor, quae aliquando perfruenti erat vita ipsa dulcior.
44Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0526B (auctor c.945–1004)
Ut vero penultima corripi putetur, Phocae auctoritas compulit, qui ipsum nomen inter correpta excipit, licet producta ubique inveniri possit, ut Virgilius: Aut Ida in magna radicibus eruta pinus.
45Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527C (auctor c.945–1004)
Inter duas etiam partes cum s praecedit, ut Deus summus, ne nimius sibilus sit, prior s sonum perdit, quae et eo loci sequente vocali interdum synaloepham facit.
46Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527C (auctor c.945–1004)
Virgilius in XII: Inter se coiisse viros, et decernere ferro.
47Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527D (auctor c.945–1004)
Nos quia humanus spiritus tres earum sine aspiratione leves, cum aspiratione asperas facit, id est c, p, t, quarum medium obtinent tres reliquae ipsarum mediarum voces in dictionibus positarum, exprimimus sono levium, dum in finibus partium sunt Nec mirum, cum inter has et illas tanta sit vicinitas, ut ad sonum c et g prope eodem modo collidatur palato plectrum linguae, ad sonum p, b vix distinguatur pulsus in labrorum agitatione, a sonum t et d satis parvam differentiam faciat, dum resilit a dentibus summitas linguae; sicque fit ut etiam per se positae inveniri possint, quandoquidem dicimus quingenti pro quincenti, et actus pro agtus, et scriptus pro scribtus, et attinet pro adtinet, et id genus plurima.
48Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0528D (auctor c.945–1004)
Est autem una semivocalis r; mutae tres, quibus aspiratur, ut dictum est; de quarum omnium sono nemo dubitat, nisi fortassis tunc quando inter c et e, vel i, interponitur nota aspirationis, ut Chereas et parrochia.
49Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0534A (auctor c.945–1004)
Et ideo Trinitatis quodam modo differentiam per trium imparium se, paribus intermissis, sequentium censeo naturam discutiendam; quorum primus sit quinarius, secundus septenarius, tertius novenarius, inter quos duo intermissi signant duplicem naturam unius Iesu Christi, quoniam ille VI ex primo impari duplicato perfectus existit: hic IX vero ex primo pari quadruplicato diminutionem recipit sub ostensione cubicae quantitatis, ut perfectum Deum innuant paulo minus minoratum ab angelis sub forma servi.
50Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0509A (auctor c.945–1004)
Qui cum saepius bello lacessiti, se et suos defensarent fortiter; illi vero ignaviae operam dantes, quasi proletarii ad solam voluptatem domi residerent, fisi de invicta fortitudine stipendiariorum militum quos sibi conduxerant, ipsos miseros indigenas domo patriaque pellere deliberant, pactumque est: et exclusis Britonibus statuunt inter se dividere victores alienigenae insulam, bonis omnibus fecundissimam; indignum iudicantes eam ignavorum dominio detineri, quae ad defensionem suam idoneis posset praebere sufficientem alimoniam et optimis viris.
51Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0509C (auctor c.945–1004)
Erat omnibus blando eloquio affabilis, humilitatis gratia praeclarus, et inter suos coaevos mirabili mansuetudine residebat dominus absque ullo fastu superbiae.
52Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0514C (auctor c.945–1004)
Cumque staret mitissimus, ut aries de toto grege electus, volens felici commercio mutare vitam saeculo, divinis intentus beneficiis, iam recreabatur visione internae lucis, qua in agone positus, satiari cupiebat attentius; unde, inter verba orationis, eum arrepto pugione spiculator uno ictu decapitando hac luce privavit.
53Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0515A (auctor c.945–1004)
Cuius corpus ita truncum et aculeis hirsutum relinquentes, cum suo auctore Dani, ministri diaboli, illud caput sanctum quod non impinguaverat peccatoris oleum, sed certi mysterii sacramentum, in silva, cui vocabulum est Hagdesdum, recedentes asportaverunt, ac inter densa veprium fruteta longius proiectum occuluerunt, id omni sagacitate elaborantes ne a Christianis, quos vix paucos reliquerant, sacratissimum corpus martyris cum capite pro tumulantium modulo honestae traderetur sepulturae.
54Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0516A (auctor c.945–1004)
Quippe immanis lupus eo loci divina miseratione est repertus, qui illud sacrum caput inter brachia complexus, procumbebat humi, excubias intendens martyri.
55Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0516A (auctor c.945–1004)
Quod stupefacti videntes qui confluxerant, beatissimum regem et martyrem Eadmundum illi vero desideriorum indicaverunt meritis similem, qui, inter esurientium rictus leonum, illaesus sprevit minas insidiantium.
56Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0520A (auctor c.945–1004)
Considerandum igitur, quis iste fuerit qui, in regni culmine, inter tot divitias et luxus saeculi, semeptipsum calcata petulantia vincere studuit, quod eius ostendit caro incorrupta.
57Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0477C (auctor 1000)
Quale ministerium regis sit, et ipse sui officii nomine prodit, et totius regni suscepta cura innotescit; nec magis ulla sententia animum regis ad bene agendum subrigit quam diversorum principum clementia proposita sub exemplis, quia et Constantini imperatoris mansuetudo laudatur inter dissidentes episcopos, et Marciani pura fides inter haereticos et orthodoxos.
58Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0477C (auctor 1000)
Unde ex libris, qui ex conciliis sui temporis effecti sunt cum subiectione episcoporum, quanta facile est reperiri, expressum libro II, cap. 1 (Concil. Paris. VI), post aliqua: « Iustitia regis est, neminem iniuste per potentiam opprimere, sine acceptione personarum inter virum et proximum suum iudicare, advenis et pupillis et viduis defensorem esse, furta cohibere, adulteria punire, iniquos non exaltare, impudicos et histriones non nutrire, impios de terra perdere, parricidas et peierantes vivere non sinere, ecclesias defensare, pauperes eleemosynis alere; iustos super regni negotia constituere, senes et sapientes et sobrios consiliarios habere, magorum et hariolorum pythonissarumque superstitionibus non intendere, iracundiam differre, patriam fortiter et iuste contra adversarios defendere; per omnia in Dec vivere, prosperitatibus non elevare animum, cuncta adversa patienter ferre, fidem catholicam in Deum habere, filios suos non sinere impie agere, certis horis orationibus insistere, ante horas congruas non gustare cibum.
59Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0484D (auctor 1000)
Nullus igitur ultra audeat de redditibus, rebus, vel chartis dicti monasterii, vel de loco aliquo, qui ad eum pertinet, quocunque modo, qualibet excusatione minuere, nec immissiones dolosas aliquas facere, sed si qua forte causa inter Ravennatem ecclesiam et praefatum monasterium evenerit, et pacifice non potuerit ordinari, apud electos a partibus timentes Deum, sine voluntaria dilatione mediis sacrosanctis Evangeliis finiatur.
60Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0490A (auctor 1000)
» Item in Legibus cap. 404: « Si quis mala fide res alienas possidens vendiderit eas, vel donaverit, vel alio modo alienaverit, is autem qui se dominum earum putat, sciens hoc, testatione denuntiaverit ei qui res cepit intra decennium inter praesentes, vel inter absentes intra vicennium; res firmiter apud emptorem, vel qui donationem excepit, vel alio modo alienationes nactus est, permaneant.
61Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0491A (auctor 1000)
Et quicunque iam hoc fecerint, si nondum est inter episcopos finita contentio, sed adhuc contendunt, ille inde discedat, quem constiterit praetermissis iudicibus ecclesiasticis invasisse.
62Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0494A (auctor 1000)
Ultima inter se clericis pro singulorum meritis dividatur.
63Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0502A (auctor 1000)
XLIV.-- Qualiter sacerdotum accusatores examinandi sint, vel si scriptis inter partes sententia recitata est.
64Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0502A (auctor 1000)
GREGORIUS IOANNI defensori, inter caetera (GREG., lib.
65Abbo Floriacensis Incertus, Fragmentum de S. Martiali, 139, 0579A
Quin imo cum Christus peteret coelestia, benedici meruit inter astantium agmina.
66Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0727D (auctor fl. 923)
Belligeros inter cunctos gemini radiabant Plus aliis fortes, alter comes, alter et abba Alter Odo victor, bellis invictus ab ullis, Confortando fatigatis vires revocabat, Lustrabat iugiter speculam perimens inimicos; Qui vero cupiunt murum succidere musclis, Addit eis oleum ceramque picemque ministrans, Mixta simul liquefacta foco ferventia valde, Quae Danis cervice comas uruntque trahuntque.
67Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0730C (auctor fl. 923)
Terribiles inter acies tamen adstitit acta Parisius ridens media inperterrita tale.
68Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0731D (auctor fl. 923)
[Iuppiter aspiciens dardos prospexit acutos] Inter sese aliud turrimque nichil metit aether.
69Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0738C (auctor fl. 923)
Has inter geminas peragrant praedam capientes, Quam regio ipsa meo pandet iussu dominante.
70Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0744A (auctor fl. 923)
Reddidit Odo tamen castellanis equitando Se, medio inter sevos, Ebolo reserante Huic portas, cunctique stupent hoc nobile factum.
71Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0744D (auctor fl. 923)
His aer seritur hinc inde volantibus amplum; Non inter coelos aliud tranabat et arva.
72Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0747B (auctor fl. 923)
Beisino huc adiens inter saevos comitatu Laesa nihil quodam, meritis sed tuta Beati Femina, post quaedam meruit lumen quoque caeca, Cuius ad accubitat puteus vestigia, cuius Qui potabit aquas, extemplo, febre laborans, Auxilio Sancti fidens capiet medicinam.
73Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0749C (auctor fl. 923)
armipotens inter mortalia defit Arma ruens, nunquam sibi principe subveniente, Exitiumque polis posthac cum praesule capto Passa luit; regi hinc felix micat omen Odoni!
74Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0751C (auctor fl. 923)
Perdidit ergo suos illic Wilelmus honores, Ugoni, regnante datos, qui Bituricensis Princeps extiterat consul; quare fuit actum Hos inter geminos comites immane duellum.
75Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0767A (auctor fl. 923)
Et propterea vos gaudenter recipit sancta mater Ecclesia inter filios suos, qui sunt filii Dei adoptivi, hoc est electi.
76Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0773C (auctor fl. 923)
Talis nimirum labor aedificandi bonum, illudque evellendi ardebat inter athletas Dei et stipulas aveni.
77Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0761A (auctor fl. 923)
Abbonis monasterii Pratensis coenobitae ac presbyteri sermones suppeditavit scriptus codex eiusdem abbatiae, quos inter plures haud luce indignos iudicavimus.
78Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1322C
XXVIII. Si quis causa furti suspicionem habuerit, et non ei titulus rei ipsius inter dies XX consignetur, usquequo veritas probetur.
79Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1323B
Quod si laicus repetierit clericum causa, episcopi iudicant inter illos in iudicium.
80Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1311B
Clericus inter tentationes officio suo incumbens gradibus sublimandus.
81Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1311C
Clericus inter epulas cantans, fidem non aedificans, sed auribus tantum pruriens, excommunis sit.
82Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1312A
Clericus maledictus, maxime in sacerdotibus, cogatur ad postulandam veniam: si noluerit, degradetur Clericus inter tentationes ab officio suo declinans vel negligentius agens ab officio suo removendus est Clericus iurans excommunicandus est.
83Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1286A
Quid est inter Christianum et Novatianum *?
84Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1286B
Synodus: Eleemosynae a spoliis aut a pretio mendacii non tam prosunt quam si non essent; sed tunc melius est dari quam inter propria his uti, ne et propria illicita.
85Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1288B
Patricius ait: Si quaestiones in hac insula oriantur, ad sedem apostolicam referantur (Inter Opuscul. Patricii, can. 6) .
86Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1288C
Patricius ait (Proverbia S. Patricii, inter Opuscul., p. 49) : Non oportet iudices Ecclesiae habere timorem hominum, sed timorem Dei, quia timor Dei principium sapientiae est (Prov. I, 7) . Non oportet iudices Ecclesiae Dei habere sapientiam mundi: quia sapientia mundi stultitia est apud Deum (I Cor. III, 19) , sed sapientiam Dei habere.
87Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1288D
Patricius ait (Inter Opusc. Patricii, can. 1) : Omnis mundialis sapiens, si sapiens sit, non iudicet iudicia Ecclesiae.
88Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1290A
CAP. V. - De eo quod inter dubia sors mitti debet.
89Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1290A
Synodus Hibernensis: Sors aut inter duo dubia, aut inter duo aequalia, aut inter duo concatholica mitti debet.
90Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1292A
Haereditas vero dividitur inter regnum, et ecclesiam, et haeredes.
91Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1293B
Si vero stipulationes inter se dissentiant, sortientur, nisi fuerint testes; et si mendax sit altera pars, aut solvet debitum, aut poenitebit quantum valet debitum.
92Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1294B
Non de antiquis commendatio; non de his quae per vim raptae sunt; non de his quae sine pretio fiunt; non de his quae venduntur ex alienis haereditatibus; non de his quae inter regem et Ecclesiam fiunt: quia rex proprium Ecclesiae quanto tempore non subtrahet, ita Ecclesia ius regis non subtrahet: non de his quae fiunt inter fratres, quia frater fratrem fraudat (Inter Opusc. S. Patricii, in Notis ad synod., p. 118) .
93Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1295B
Patricius ait (Inter Opusc. Patricii, p. 46) : Qui murmurat verba blasphemiae contra principem bonum per odium, vel invidiam, cum pane et aqua poeniteat 7 diebus, exemplo Mariae contra Moysen murmurantis.
94Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1295D
Synodus Hibernensis: Si qua contumacia inter principem et nomen eius per discordiam aliquam orta sit: non reiiciat pastor gregem suum in dispersionem, nec oves pastorem fugiant, sed invicem pacificentur, dicentes: Introibo ad altare Dei mei (Psal. XLII, 4) . Gregorius Nazianzenus tractat hoc dicens: Ab altario non quislibet potestatem habet me repellere.
95Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1295D
Synodus: Pontifices vero quibus aut cum Ecclesia aut sequestratim donatur aliquid, hoc non quasi proprium, sed inter facultates Ecclesiae computabunt.
96Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1296A
Synodus Hibernensis: Monachus Graece, Latine unalis, sive quod solus in eremo vitam solitariam ducit; sive quod sine impedimento mundiali mundum habitet; sive quod in hac vita solus, etsi inter multos habitet, versetur.
97Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1299A
Si vero senes non inventi fuerint, inter se dividant; et altera cui propinquior det pretium quantum iudices iudicaverint.
98Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1301C
Synodus Patricii dicit (Inter Opusc. Patricii, pag. 45 et 124) : Si quis advena ingressus fuerit in plebem, non ante baptizet, nec offerat, nec consecret, nec aedificet ecclesiam, donec permissionem accipit ab episcopo illius provinciae; quod exemplum humilitatis est: nam qui sperat ab infidelibus, a laicis et non ab episcopo permissionem accipit, alienus est.
99Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1301C
Synodus Hibernensis ait: Placuit ut advena accipiat locum inter monasteria; cum vero datum ei locum obtinere non potuerit, ad suum monasterium revertetur unde venerat.
100Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1302A
Si ipse dominatricem aut ministros conduxit, in sua parte erunt: si vero causa loci conduxit, cum parte loci exibunt: et omnes oblationes alienorum inter principem et ecclesiam dividentur in separatione: sed si princeps sacerdos catholicus sit, omnes hos labores quos ille fecit, et omnia loci ornamenta, loci erunt; et quidquid ipse laborantibus impenderit de substantia loci non reddet, exceptis rebus maximis et propriis, id est specialibus ecclesiae vasis.
101Absalon Lundensis, Testamentum, 209, 0759C (auctor 1178-1201)
Dominus archidiaconus de argento, quod accepit pro decimis et a presbyteris et de argento, quod habet dominus Alexander, domino archiepiscopo Nidrosiensi, et episcopis praedictum argentum persolvat, et quod residuum fuit, inter monasteria Scaniae et Selandiae fideliter distribui praecepit.
102Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0016A (auctor fl. 1150)
Post haec omnia, ipsa beatitudo promissa in supplicium erat commutanda, nisi quia misericordia et veritas obviaverunt sibi, et tempore propitiationis imminente iustitia et pax osculatae sunt (Psal. LXXXIV) . In nativitate enim Christi veritate apparente secundum promissum Dei, subsecuta est misericordia deliberationis peccatoris; sicque iustitia et pax osculatae sunt, quando homo per gratiam Dei iustificatus, sublato pariete inimicitiarum, qui erat inter ipsum et Deum, Deo est reconciliatus (Ephes. II) . Veniens ergo redemptor noster infirmitates nostras sanare, tria secum medicinalia detulit, scilicet unguentum, cauterium, et antidotum.
103Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0017D (auctor fl. 1150)
Forte sublimis et magnus vis apparere, sed in omni labore tuo quo laboras sub sole, hoc assequi non poteris, quia semper meliores et sublimiores supra te aspicies, quorum comparatione quasi nanus inter gigantes reputaberis, et videberis in vanum deduxisse dies tuos, cum tamen nulla iactura gravior sit quam temporis.
104Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0021C (auctor fl. 1150)
Medium autem huius coeli fuit beata Virgo Maria, quae inter legem et gratiam quasi limes quidam medius constituta, solem iustitiae, videlicet Dei filium in se concepit, quia cognitionis suae radios ad utrunque populum, id est, Iudaeos et gentiles emitteret.
105Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0021D (auctor fl. 1150)
Inter haec autem duo signa, videlicet Evam et beatam Virginem Mariam, sol iustitiae, quem diximus, per mundi huius cursum paulatim radios suae cognitionis effudit, dum aliis per inspirationem, aliis per visiones, aliis per subiectam creaturam, aliis modis aliis seipsum notum facere voluit, quousque homo natus ex Virgine, super terram visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch. III) . Sol ergo stetit in medio coeli.
106Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0024A (auctor fl. 1150)
Timeo vehementer ne pro nobis dicatur illud Ezechielis, quod subiungitur: Vidi, inquit, et ecce in ostio templi inter vestibulum et altare viginti quinque viri habentes dorsa contra templum, et facies ad orientem, et adorabant ad ortum solis (Ezech. VIII) . Per hos XXV viros, recte pusillanimes et ignavi figurantur, qui dum neque in templo cordis thimiama sanctae devotionis, neque in altari corporis sacrificium boni operis offerunt, quasi inter templum et altare positi otiosos se ostendunt.
107Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0028C (auctor fl. 1150)
Quod signum Propheta sibi imprecatur, cum dicit: Fac mecum signum in bono (Psal. LXXXV) . Sed sibi vult quod ille tam sublimis radix appellatur, cum radix inter omnes ramos arboris magis sit humilis?
108Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0041B (auctor fl. 1150)
Utinam spiritus assumat me cum propheta inter coelum et terram, ut qui assurgere nequeo ad celsitudinem contemplationis, saltem a terra paulisper elevatus, non appropinquem ad portas mortis.
109Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0043B (auctor fl. 1150)
Sic certe inter pericula navis ad portum dirigitur, aes multis tonsionibus in aurichalcum vertitur.
110Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0047C (auctor fl. 1150)
Huius gubernaculum sermo Dei est, qui in mari vitae huius inter prospera et adversa, et varias tentationes, conducere eam debet ad portum salutis.
111Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0053A (auctor fl. 1150)
Vere ad reformandam pacem inter Deum et hominem Christus Iesus mediator idoneus, qui divinam naturam et humanam in unam personam socians, tanquam inter duo extrema sibi adversantia, medium se interposuit, in quo medio dum ipsa extrema, videlicet Deus et homo, per unionem concorditer convenerunt, Deus Pater humano generi quasi quoddam reconciliationis porrexit osculum.
112Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0054D (auctor fl. 1150)
Si enim ad similitudinem Christi innocenter et mansuete conversaris inter homines, carnes Agni comedisti.
113Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0055A (auctor fl. 1150)
Si contemplatione coelestia penetras, inter angelos conversaris, et Deo adhaeres quasi unus spiritus cum eo effectus, carnes columbae comedisti.
114Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0075D (auctor fl. 1150)
Per has ergo vitreas illorum opera sunt et lucent, qui imbecillitate corporis ad strennue pro aliis operandum idonei non sunt, sed tamen in ipsa sua infirmitate id modicum quod sunt, in humilitate operantur: quales sunt senes illi virtutis qui longis libenter intersunt vigiliis, qui baculo subnixi divinis gaudent interesse mysteriis, et illi infirmi qui prae valetudine corporis lectuli spondam non valentes egredi, ibidem quo possunt modo Deum laudant et confitentur, reputantes beatos illos qui crucem Domini laboribus multis portare possunt, et se tanquam criminale aliquid fecerint iudicantes quod pondus diei et aestus in vinea Domini nequeunt sustinere (Matth., XX) . Hi sunt qui vere inter filios Dei computati sunt, et bona aliorum quae ipsi facere nequeunt, venerando et diligendo sua faciunt.
115Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0077C (auctor fl. 1150)
Si vero humilem quaerimus qui eligat esse abiectus in domo Domini Dei sui (Psal. LXXXIII) , omnium fieri peripsema, ministrare et non ministrari, et extrema vilitate contentus glorietur ab omnibus se contemni, respondet unusquisque: Fiant novissima mea talium similia: neque enim possum imitari istorum principium vel progressum, cum tamen ipse Dominus dicat: Si quis vult inter vos fieri primus, sit vester servus (Mar. IX) . Et Isaias: Ingredere, inquit, in petram, abscondere in fossa a facie furoris Domini (Isa. II) : per fossam virtutem humilitatis volens significare.
116Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0078C (auctor fl. 1150)
Exeuntes de Aegypto, ubi sunt, ollae carnium, pepones et cucumeres, proiiciunt voluptatem: offerentes aurum, thus et myrrham, quae inter praecipua mortales desiderant, damnant cupiditatem.
117Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0083C (auctor fl. 1150)
Ad occidentem positam vident stellam hanc imitatores passionis Dominicae, qui mortificant membra sua super terram cum vitiis et concupiscentiis, ne serviant peccato (Coloss. III) : et velut Christum in cruce pendentem inter ulnas suas suscipiunt, dum in hac vita custodiendo vias duras non recedunt a vestigio passionis eius.
118Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0085A (auctor fl. 1150)
Et sic dum superbia velut nubes quaedam inter ipsum et Deum ponitur ad illum videndum visus mentis praepeditur.
119Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0088A (auctor fl. 1150)
Est enim per Christum facta reconciliatio inter carnem et spiritum, inter hominem et angelum, inter gentilem et Iudaeum, inter hominem et Deum.
120Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0090C (auctor fl. 1150)
Per plana ergo campi floridi inter duas aquas positi suaviter incedunt, ubi societas carnis et spiritus mutuo se foveant solatio.
121Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0090D (auctor fl. 1150)
Ambulant ergo per campum floridum mundi huius amantes divitias, aurum et argentum possidentes, vestiuntur discoloribus, caeterasque delitias vitae huius non aspernantur, et sic eunt inter duas aquas virtutum et vitiorum in occursum eius.
122Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0110B (auctor fl. 1150)
Panis in craticula, ubi craticula inter ignem et panem media ponitur, affectum notat compassionis, quia dum aliorum calamitatibus viscera compassionis adhibemus, quasi craticula interposita, ignem tribulationis eorum temperamus.
123Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0111D (auctor fl. 1150)
Certe inter omnia malorum genera nihil magis infirmitatem nostram detegit, quam ventus immoderatae elationis.
124Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0120B (auctor fl. 1150)
Ipsa est virga Aaron, quae in tabernaculo posita, inter caeteras tribuum Israel virgas floruit, et germinavit amygdala.
125Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0121C (auctor fl. 1150)
Elige ergo tibi inter has virgas quam teneas, an velis inter amicos, an inter inimicos Dei computari?
126Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0127D (auctor fl. 1150)
Qui non offendit in lingua (dicit Scriptura) hic perfectus est vir (Iac. III) , imo (ut dicam quod sentio) inter omnia quae lege Dei prohibentur, non est aliud frequentius a Deo separans, quam peccatum locutionis.
127Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0127D (auctor fl. 1150)
Inter eos siquidem, qui dicuntur susurrones in populis, sunt quidam, qui mala ex se ipsis concipiunt, et postea alii referendo parturiunt.
128Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0128D (auctor fl. 1150)
Ut autem ad testimonium transeam conscientiae, quis demum est adeo securus, qui non pungatur gladio conscientiae, audiens illud humilitatis praeconium in Evangelio: Si quis vult inter vos maior esse, sit vester minister: et qui vult primus esse, sit vester servus (Matth. XX) . Sicut Filius hominis non venit ministrari, sed ministrare.
129Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0133D (auctor fl. 1150)
Plena gratia fuit naturalium bonorum, quoniam Spiritu sancto ei superveniente, integritatem naturalium secundum dignitatem primae conditionis sola inter filias Evae accepit: Plena fuit gratia spiritalium charismatum, quoniam Christo incarnato amplius peccare non potuit.
130Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0133D (auctor fl. 1150)
Quantum enim distat inter odorem et gustum speciei aromaticae, tanta inter contemplationem Mariae, et aliorum sanctorum distantia est.
131Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0134C (auctor fl. 1150)
Ut ergo de, non sit materiale sed formale, Christus de Spiritu sancto conceptus est, non cui Spiritus sanctus materiam seminis attulit, sed cui formam sanctitatis inter omnes creaturas elegantius impressit.
132Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0194A (auctor fl. 1150)
Omnia siquidem quae in regno huius mundi dulcia videntur, fine clauduntur amarissimo, usque adeo ut nec gustanti sapiant, nec reficiant esurientem, suaeque amaritudinis secum ferentia testimonium, modo noxia sunt, modo iniocunda, vel si quid invenitur in eis quod delectet, quia momentaneum est et cito transit, inter fugienda reputandum.
133Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0194C (auctor fl. 1150)
Ad primum convivium invitati sunt primi parentes nostri inter quos serpens ille antiquus, quasi architriclinus medius consedit, qui lignum foetidum male eis ministrando seduxit eos per oblivionem Dei, unde praevaricatores constituti tunicam immortalitatis perdiderunt et vestem nuptialem.
134Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0143C (auctor fl. 1150)
Quamvis enim Christus hodierna die historialiter passus non sit, tamen hodie passio ipsius merito recolitur, eo quod ipse voluntarius hac die venit inter manus peccatorum, ipso Patre illum exponente passioni, qui proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum.
135Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0144D (auctor fl. 1150)
Miror ego si et tu aliquando vim penetrativam huius medicinae non es expertus: tu, inquam, homo peccator, qui iacebas sepultus in sepulchro mordacis conscientiae, et eras ligatus institis peccatorum, faciem habens velatam sudario illo pessimo oblivionis Dei, cum Lazaro iam foetens in monimento (Ioan. XI) . Haec siquidem medicina penetrativa effodit te de sepulchro turpis conscientiae per contritionem cordis, rupit vincula peccatorum quibus ligatus eras per remissionem peccati: Sudarium vero abstulit, quando velamen iniquitatis, quod tanquam chaos magnum inter Deum et te positum fuerat, misericorditer removit, ut revelata facie ad Deum respiceres, qui aliquando oblitus fueras Domini creatoris tui.
136Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0147D (auctor fl. 1150)
Alii tanquam propiores membra sepulti condiunt myrrha et aloe, ut Ioseph ab Arimathia fecisse legitur (Matth. XXVII) . Membra sepulti recte vocantur miseri, et contemptibiles huius seculi, qui suis calamitatibus oppressi, quasi inter mortuos computantur: et sicut unione charitatis uniuntur membris Christi, ita et per angustias tribulationum illi consepulti sunt.
137Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0152D (auctor fl. 1150)
De torrente in via bibit, propterea exaltavit caput (Psal. CIX) . Inter tot Christi triumphantis praecones laude impari, quasi voce quadam discordi, metuo dissimilis apparere: et dum Hosanna filio David digne cantare non valeo, ab his qui praecedunt increpari potius ut taceam, quam ad confessionem laudis invitari.
138Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0159A (auctor fl. 1150)
Inter ipsos tamen sanctos viros quidam sunt parvuli, quidam adulti, quidam provecti.
139Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0160D (auctor fl. 1150)
Sic enim cera durior ad ignem liquefacta, in quamlibet imaginem facile vertitur, sic rubigo de ferro excutitur, sic vasa Domini inter malleum et incudem fabricantur, sic byssus attritione multa in candorem vertitur: et vinea quae longo astricta gelu gemmas emittere non potuit, adveniente calore postmodum fructum facit uberrimum: et peccator qui longe peccatorum gelu induratus est, accedente aestu tribulationis, et cum illo calore gratiae, postea emendatior efficitur.
140Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0167D (auctor fl. 1150)
Manna in arca repositum, quod in ore comedentis dulce erat tanquam mel, consolatio divinae gratiae est in Ecclesia, per quam inter labores vitae praesentis viri iusti spiritaliter reficiuntur, ut mundi huius tribulationes patienter sustineant, quousque ad bona aeterna et invisibilia finito vitae huius stadio perveniant. Hoc cibo (quem manna diximus) nutrita est omnis illa sanctorum constantia, qui intus per gratiam Dei consolati tradiderunt corpora sua propter Deum ad supplicia.
141Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0170C (auctor fl. 1150)
Tales enim multos videmus, qui in claustro verecundi, in plateis dissoluti sunt: inter clericos apparentes, inter milites seculares, inter pueros pueriles, inter stultos insipientes: qui per hanc formam conversandi magis histriones, quam claustrales imitantur.
142Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0171A (auctor fl. 1150)
Unde sicut concordia bonorum, ita et discordia inter malos optanta est: discordia malorum, pax bonorum esse debet.
143Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0171A (auctor fl. 1150)
Quod egregius praedicator Paulus sciens, cum a Pharisaeis et Saducaeis unanimiter impeteretur, nisus est inter eos discordiam facere dicens: Ego Pharisaeus sum filius Pharisaeorum, de spe et resurrectione iudicor hodie (Act. XV): quod audientes Pharisaei, qui credebant resurrectionem, cum saducaeis qui eam non credebant, facti sunt discordes, et solutum est concilium: sicque factum est ut Paulus qui in unanimitate illorum impetebatur ad mortem, per discordiam illorum illaesus evaderet.
144Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0172C (auctor fl. 1150)
Arguendo, cum quis corripit fratrem suum inter se et ipsum solum: denunciando, cum aliquis fratris sui delictum praelato occulte denunciat, quem per se intelligit corrigi non posse; hoc enim non est perditio criminis, sed correctio, dummodo bona intentione fiat: proclamando correctio fit, dum quis pro excessu suo proclamatur in capitulo coram universis, qui voluntaria confessione noluit confiteri per se.
145Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0178C (auctor fl. 1150)
Purum est aurum, quoniam in terra depositum, neque rubiginem, neque maculam a terra contrahit, sed suam omnimodo servat puritatem: sic etiam praelatus Ecclesiae in terra, id est inter terrenos et peccatores conversans, nullam maculam peccati ab illis contrahere debet, sed omni diligentia servans cor suum, mundiciam mentis, et puritatem conscientiae retinere.
146Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0179C (auctor fl. 1150)
Sed haec distinctio habenda est in vocabulo preciositatis, quia scientia literarum preciosior est in praesenti Ecclesia, id est honorabilior, sed sapientia virtutum preciosior est, id est simpliciter melior, sicut miles strennuus qui quotidie mactat et perdit, inter seculares homines magis bonoratur, quam vir sanctus, cum tamen ille isto incomparabiliter sit melior.
147Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0182D (auctor fl. 1150)
De coelo ecclesiasticae puritatis in Apocalypsi scriptum est: Factum est silentium in coelo hora quasi dimidia, et inter est quod draco ille magnus cauda sua trahebat secum tertiam partem coeli in terram (Apoc. VIII) . De coelo angelicae subtilitatis in libro Iob scriptum est: Suscipe coelum et intuere, et contemplare aera, quam altior te est (Iob. XXXV) . Ibi enim, sicut dicit beatus Gregorius, per coelum angelica natura accipitur.
148Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0183B (auctor fl. 1150)
Unde Paulus in Epistola ad Hebraeos: Sedet, inquit, ad dextram maiestatis in excelsis, tanto melior angelis effectus, quanto differentius prae illis nomen haereditavit (Hebr. I) . Ad coelum divinae maiestatis Christi humanitas elevata est, quando verbo Dei ita unita est, ut assumptum assumens, et assumens assumptum fieret, ut quae tam ineffabilem haberent inter se unionem, nullam in maiestate vel potestate reciperent divisionem.
149Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0183C (auctor fl. 1150)
Hugo etiam noster penes quem inter modernos sacrae Scripturae est singularis autoritas, vociferatur et clamat, dicens: Humanitatem Verbi in anima rationali a prima contentione sui ex ineffabili unione divinitatis plenam et perfectam potentiam, bonitatem et virtutem habuisse credimus, quia, sicut idem alibi dicit, sicut Filius Dei hominem assumpsit, ut qui assumpsit, et quod assumpsit una essent in Trinitate persona.
150Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0184C (auctor fl. 1150)
Currunt enim tria Babylonis flumina inter coelum et terram, quae deorsum rapiunt ascendere cupientes, quorum primum est inundatio carnalium cupiditatum: secundum, cursus spiritalium tentationum: tertium, vexatio imminentium molestiarum.
151Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0187A (auctor fl. 1150)
Venti flantes ab occidente sunt hi admiratores secretorum coelestium, qui pondus aeternae gloriae non sufficiunt capere, et ideo intellectu velut sole quodam intelligibili in eis occidente, conversi in admirationem tanquam ab occasu flatum mittunt: venti flantes ab aquilone sunt, qui inter tribulationes et mala praesentis vitae suspirantes, desiderio futurae patriae ad Deum respiciunt: venti flantes a meridie sunt hi qui, remoto omni turbatione et nubilo, mente tranquilla velut coelo sereno flatum sanctae devotionis tanquam a meridie emittunt.
152Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0191D (auctor fl. 1150)
Nam sicut spiritus et caro inter se contraria sunt, sic delectatio carnalis et delectatio spiritalis, in tantum, ut quantum augetur in anima spiritalis delectatio, minuatur in illa delectatio carnalis, et quantum crescit in illa delectatio carnalis, minuatur delectatio spiritalis.
153Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0192A (auctor fl. 1150)
Inter caeteras vero ignorantias illa deterior est, dum homo vult ignorare quod potest et debet scire: ut si avertat quis aurem a mandatis Dei, ne, cum intellexerit, obnoxius sit ea adimplere: vel cum vult ignorare delictum proximi sui, quia [non] vult illum corrigere: vel gratiam ipsius negligit, quia non vult illum commendare.
154Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0200A (auctor fl. 1150)
Iris arcus coeli est apparens in die pluviae, de quo Dominus dicit: Ponam arcum meum in nubibus, et erit signum foederis inter me et terram (Gen. IX) . Certe cum radius solaris ad elementa huius mundi pervenit, idem radius in nubem repercussus talem colorem nubi imprimit, qualem in obstaculo a quo repercussus est invenit, utpote a terra terreum, ab aqua ceruleum, ab aere hyacinthinum, ab igne vero igneum.
155Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0209A (auctor fl. 1150)
Surge, aquilo, et veni, auster, perfla hortum meum, et fluent aromata illius (Cant. IV) . Inter caetera amoris cantica hoc magis videtur congruere solemnitati hodiernae ubi sponsa dilecti sui desiderio fatigata, non iam quaerit sicut a principio, ut ipse osculetur eam osculo oris sui, sed ne absentia eius pariat divortium.
156Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0215D (auctor fl. 1150)
Angulos autem terrarum mundi dixerim viros iustos, patriarchas videlicet et alios, qui fuerunt in antiquis seculis paucitate rari, et obscuri prae multitudine malorum inter quos conversabantur.
157Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0216D (auctor fl. 1150)
Inter opera restaurationis et opera reparationis haec distantia est, quia haec faciunt ut quae perdita fuerant perdita non sint, illa ut quae restaurata sunt, beata sint.
158Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0218C (auctor fl. 1150)
Vas purum et non politum habet, qui virtutibus animi bene institutus est, sed, dum saeculari quadam conversatione in victu et vestitu, et mundanis negotiis se egerit inter homines foris, quodammodo est impolitus.
159Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0222A (auctor fl. 1150)
Tibi ergo loquar nunc, o anima mea misera, quae in domo orationis, imo inter orandum, tot turpia, tot curiosa, tot vana cogitasti, quid respondebis Deo tuo cum tecum ponet rationem, quod opus suum feceris fraudulenter?
160Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0227D (auctor fl. 1150)
Vere omnino idonei esse debent, qui astant ante Dominum terrae, qui gestant puerum Iesum, qui ponuntur mediatores inter Deum et homines, ut propitietur iniquitati eorum.
161Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0230D (auctor fl. 1150)
Sunt et de alio genere laborantium, qui, etsi non gradiuntur per viam universae carnis (Gen. VI) , hoc est, universae carnalitatis (quippe omnis caro viam suam corrumpit), per sensum tamen exteriorem delectationes hauriunt, quae inter sensum exteriorem et sensum interiorem positae, animam usque ad invisibilia Dei ascendere non permittant.
162Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0231C (auctor fl. 1150)
Dum ergo quilibet corde et opere confitens vult in Thamnas ascendere id est, profectu virtutum priores excessus operire, bona conversatione signum et exemplum se aliis praebere, molliciem rerum temporalium ab operibus innocentiae separare, Thamar in bivio occurrens in amorem suum trahit, quia delectatio rerum temporalium, quae vere est amaritudo animae, inter sensum exteriorem et sensum interiorem media interveniens, a gradu perfectionis retrahit.
163Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0234D (auctor fl. 1150)
Istae autem virtutes, etsi ibi inter se sint diversae, in usibus tamen fortassis nullae sunt differentiae.
164Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0235C (auctor fl. 1150)
Inter perfectos enim loqui sapientiam, et spiritalibus spiritalia comparare oportebat, qui eorum quae retro sunt obliti, toto sensu cogitant circunspectionem Dei, et in lege eius meditantur die ac nocte.
165Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0242C (auctor fl. 1150)
Ubi vero et Maximianus, ubi Datianus, Fecenninus et alii martyrum persecutores certe victi sunt, et exterminati usque adeo, quod nec inter mortuos memoria eorum remansit.
166Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0250D (auctor fl. 1150)
Magna nimirum laeticiae materia ubi Filius Dei, Verbum Patris, illam reginam inter choros virginum speciosam, in cunctis tribubus Israel praeelectam, in cellam suam vinariam introduxit, divitias coelestis Ierusalem ei communicans, in qua regnat Rex regum et Dominus dominantium.
167Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0251D (auctor fl. 1150)
Universis quippe creaturis quae in coelo sunt et quae in terra, illa est altior: quia caeteri sancti migrantes secundum meriti modum recipiuntur inter choros angelorum, Maria vero excellenti quadam maiestate gloriae exaltatur super choros angelorum.
168Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0252C (auctor fl. 1150)
Per superbiam motus est, quando praeceptum Dei praevaricator contempsit: per inconstantiam, quando tentationi serpentis succubuit: per impoenitentiam, quando peccatum suum obstinatus excusavit: per impatientiam, quando inter flagella divinae ultionis rebellis murmuravit.
169Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0255C (auctor fl. 1150)
Per electionem assumpta est, quando mulierem fortem, diu a Salomone quaesitam Gabriel invenit et elegit prae caeteris omnibus dicens: Benedicta tu inter mulieres (Luc I) . Assumpta est per purificationem, dum a caeteris filiis hominum sequestrata, ab originali et actuali peccato Spiritus sancti mundatione est purificata: per confirmationem assumpta est, dum eandem virtutum confirmationem accepit in via, quam angelus bonus possidet in patria: per sublimationem assumpta est hodiernam, dum super omnem creaturam exaltata est in regno coelorum.
170Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0257C (auctor fl. 1150)
Inter virgulta autem paradisi illius nobilis quaedam virga exorta est, videlicet virgo Maria, ad quam fluvius spiritalium charismatum abundantius quam ad caetera derivavit, utpote quae fructum meliorem et sublimiorem caeteris erat productura, quo in terris homines, et in coelo spiritus angelici pascerentur.
171Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0266D (auctor fl. 1150)
Oliva ergo nostra et aestate et hyeme virorem suum retinet, quia beata Virgo Maria humore spiritalium gratiarum perfusa praesentis vitae torpore non aruit, et aeternae vitae amoenitatem inter omnes filias Evae gloriosa suscepit.
172Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0268D (auctor fl. 1150)
Sic ergo mali inter bonos, sicut arundines iuxta scintillas, et plateae arentes iuxta aquas positi sunt.
173Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0270B (auctor fl. 1150)
Excellentius tamen benedictus est in firmamento coeli, non solum quia caeteris creaturis supereminet, verum etiam quoniam stellarum aliorumque luminum ornatu multiplici, miram Dei potentiam mirabiliter ostendit: quae in eo posita sunt, non tantum ut ibi luceant, sed etiam ut distinguant inter diem et noctem, et illuminent terram.
174Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0271A (auctor fl. 1150)
Primo in hac vita fide, spe, charitate, caeterisque virtutibus, quas ab ipso acceperunt, et in illa coelesti gloria sunt in eo radicati beata illa fruitione visionis eius, unde ipse Dominus: Qui manet in me, et ego in eo, hic fert fructum multum (Ioan. XV.) Et Ioannes: In hoc scimus, quoniam in ipso manemus, quia de Spiritu eius accepimus (I Ioan. IV.) : Et Apostolus: Per ipsum et cum ipso, et in ipso sunt omnia (Rom. XI.) . Sancti ergo omnes luminaria sive stellae dicuntur, sicut Paulus dicit de eis: Inter quos lucens tanquam luminaria in hoc mundo, verbum vitae continentes (Philip. II) . Et alibi: Stella differt a stella in claritate (I Cor. XV.) . Et in Iob Dominus loquens, ait: Ubi eras cum me iubilarent omnes filii Dei, et laudarent astra matutina? (Iob XXXVIII.) Qui ideo stellae appellantur, quia sicut stella aliam modo pulchritudine, modo claritate, modo rubore, modo puritate antecedit, ita et inter electos Dei.
175Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0275B (auctor fl. 1150)
Contractos illos esse dixerim, qui cupiditate terrena curvati sola transitoria cupiunt, et ideo oculos cordis semper in terram figentes, eos ad coelestia elevare non possunt: plane sicut amor ad faciem, timor ad manum, ita cupiditas ad terram semper oculum dirigit, verbi gratia: Filius semper intendit in faciem patris quem diligit, servus ad manum domini sui respicit, ne flagelletur pro excessibus quos commisit, avarus vero cor semper apponit divitiis, quoniam ubi est thesaurus tuus, ibi est et cor tuum (Matth. VI) . Ipse etiam Dominus in Evangelio, ubi loquitur de semine quod in spinis cecidit, avaros significans ait: Hi sunt qui audiunt verbum et a sollicitudinibus et a voluptatibus vitae euntes suffocantur nec referunt fructum (Matth. XIII) . Qui vero obstaculo impediuntur ne coelum videant, superbi sunt, et elati spiritu, qui superbiam mentis operimentum quoddam inter se et Deum statuerunt, sicut David propheta dicit: In labore hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur (Psal. LXXXII) . Ideo tenuit eos superbia, operti sunt iniquitate et impietate sua, hoc est duplici superbia, ut impietas dicitur superbia, qua homo non humiliatur Deo: iniquitas, superbia qua homo cupit anteferri proximo.
176Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0275D (auctor fl. 1150)
Quoniam impediente superbia ad Christum respicere non potest, ut in ipso videat quam humilis, quam patiens, quam suavis, quam bonus est Dominus: ut sic ad suas infirmitates respiciens, deploret humiliter quod sibi intellexerit deesse, sicut beatus Iob fecisse legitur cum diceret: Auditu auris audivi te, nunc autem oculus meus videt te, idcirco ipse me reprehendo, et ago poenitentiam (Iob XLII) . Superbia igitur quoniam ad Deum non respicit, ut in lumine eius tenebras suas agnoscat, ideo inter omnia peccata difficilius ad poenitentiam inclinatur.
177Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0285C (auctor fl. 1150)
Ecce homo ad imaginem Dei factus Patrem suum in coelis non agnoscit, et filii indignus nomine, coelestem patriam iure haereditario sibi debitam contemnit quaerere et possidere: et toto studio in infernum demergitur, ut partem cum illis habeat, de quibus scriptum est: Dominabuntur eorum iusti in matutino, et auxilium eorum veterascet, in inferno a gloria eorum (Psal. XLVIII) . Plangite ergo, omnes angeli Dei, et vos animae iustorum concives vestros perditos, qui in regno Dei domestici vestri, et cohaeredes Christi esse debuerant: quoniam, relicta terra promissionis, Pharaoni in luto et latere et palea servire decreverunt, et tanquam inter mortuos computati, deleti sunt de libro viventium, et cum iustis non scribentur.
178Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0013 (auctor fl. 1150)
Vale, et ut Absalon tuus amicitiae inter nos sit felix auspicium permitte.
179Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0785 (auctor 947-1030)
P. Lex divina vetat quae corrigit inter utrasque (128), Altera permittit, iubet altera: suntque minores.
180Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0508C (auctor 969-988)
Sed quoniam quae Domini sunt hoc tempore pauci providerunt, si quando legem Domini zelamus, aut perfidia aut alio quolibet vitio denotamur: eoque fit, ut (ita dicam) inter malleum et incudem positis sine iactura animae et corporis spes evadendi sit difficilis.
181Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0510C (auctor 969-988)
Et quia ignorata frequenter per vos addiscimus, vestrumque affectum circa nos sincerum experimur, inter praecipua ponimus.
182Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0510D (auctor 969-988)
Excellentiam acuminis vestri videor videre, pace inter principes stabilita, republica bene disposita ac per vos in melius commutata.
183Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0512A (auctor 969-988)
Fovet nostra Ecclesia inter praecipuos thesauros pignus vestrae amicitiae circa nos.
184Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0513C (auctor 969-988)
Et quoniam nostrum ob amorem privata posthabetis negotia, nostrisque sedulo operam datis, inter praecipua ponimus, memori animo recondimus, praestitis non minora recompensaturi beneficia, si se infida retorserit fortuna.
185Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516A (auctor 969-988)
Et ut intelligatis haec dici cum magna fide, recordamini consilii nostri, et collocutionis in palatio Ingelheim, et videte si quod promisi vobis de pace inter reges diu quaesita peractum est.
186Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516A (auctor 969-988)
Interim fideliter admoneo, ut reginam ac episcopum secundum dignitatem vestram lenissime tractetis et ne vos concludi inter moenia ullatenus patiamini.
187Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516D (auctor 969-988)
Quomodo a me consilium quaeritis, qui me inter infidissimos hostes deputatis?
188Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0518A (auctor 969-988)
Et quia inter graves aestus curarum sola philosophia quasi quoddam remedium esse potest, ubicunque partes eius imperfectas habemus, suppleat industria vestra.
189Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0521B (auctor 969-988)
Hunc ergo per consilium domni Gerardi abbatis viri vitae venerabilis, qui tunc temporis pro merito sui nominis et religiosae conversationis, pluribus in Francia praeerat monachorum coenobiis, inter quae et monasterii sancti Remigii curam agebat.
190Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0522A (auctor 969-988)
His relationibus acceptis episcopus (animo enim cupienti nihil satis festinatur) actutum sancti Remigii monasterium expetit; abbatem qui tunc praeerat, virum honestum, Rodulfum nomine, supra sua intentione multiplicibus, et ad persuadendum dulcibus evocatum moratur sermonibus, omnemque rem sui consilii secreto aperit, omnes difficultatis [al., difficultates] aditus sapientissimae rationis suae lima eradit, abiurandi limites excludit, nihilque dispendii loco sancti Remigii devenire, sed commutatis rebus, quae inter eos complacitis pactionibus cederent, opportunius repromittit esse; tanta videri negotia sua, utpote multis episcopiis, et rerum plenitudine, et dignitate nominis praestantia: hunc autem loculum modicum cum modico communicatum, opus habere vicinitate communium, et laboriosa vivacitate virium, sese bene et prudenter agere, si unde divinae servitutis honor cresceret, prompto et fideli animo ordinare et constituere satageret; seipsum autem qui haec expetere videbatur sibi unanimiorem efficeret.
191Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0522C (auctor 969-988)
Fratres itaque diversa sentientes, atque, ut est ingenium mobilium mentium, idque potius iuvenum, non eadem mirantes; interim vacillante sententia, et nutante seniorum iudicio, dum suae opinioni quisque magis innititur, primo abnuere nec assentiri velle, quod semel acceperant cur alteri curandum quam sibi credant, votum fidelis mulieris eleemosynam facientis manere debere, sibi subtrahi quod alter faceret, sibi minui unde alius cresceret, hoc apud populum non esse laudis praeconium, sed videri vitae degeneris et contumeliosae improbationis [f., improperationis] elogium. Talia renarrantibus, motuque vario dissonantibus, abbas silentium imperat, fandique auctoritate, et vocis libertate ad compescendum murmuris strepitum arrectus, piae exhortationis allocutione sic inchoat: Fratres dulcissimi, Deoque charissimi, verba sunt ista dicentis Apostoli: Nihil per contentionem, neque per inanem gloriam; sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes, non quae sua sunt singuli considerantes, sed quae aliorum (Philip. II, 2, 3) . Haec Apostoli verba sunt quasi fermentum bonae conspersionis in nostra intelligentia, ut omnia quae facimus, sint sine murmurationibus et haesitationibus: Ut simus sine querela et simplices sicut filii Dei, sine reprehensione in medio nationis pravae et perversae: inter quos lucetis, ait, sicut luminaria in mundo, verbum vitae continentes (Philip. II, 15, 16) . Et alibi: Solliciti estote servare unitatem spiritus, in vinculo pacis.
192Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0527D (auctor 969-988)
Reliqua vide inter epistolas et privilegia Ioannis papae XIII. Quia igitur domini apostolici decretum et vidistis et audistis, si placet ut itidem huius sanctae synodi unanimi testimonio et nostrae humilitatis scripto corroboretur, hoc factum decernite.
193Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0528A (auctor 969-988)
Inter quae ille etiam Mosomi coenobialis locus antiquitatis studio certatim constructus, ab exordio scilicet sanctimonialium vitae aptatus, postmodum vero canonicali ordine ab Herveo praedecessore nostro melius informatus, atque in honore sanctae Dei genitricis Mariae digne consecratus, sed nefandis usibus utrobique negligenter incultus, rebus quidem partim subtractis, partim vero currentibus malis, sinistrae cessit fortunae.
194Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 11, 30; 4 (opus 1158-1170)
Mox ut fratres tante sanctitatis tanteque nobilitatis virum advenisse audierant, benedicentes domino gavisi sunt et unanimi benignitate consenserunt, ut cum ipsis et inter ipsos, quanto tempore vellet, commanentiam et consortium haberet, ut ipse per eos et illi per ipsum mutua edificatione in domino proficerent.
195Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 17, 49; 2 (opus 1158-1170)
Ecclesiis itaque, quas regendas susceperat, bene dispositis et accepta licentia ab archiepiscopo secretum solitudinis petivit et ad partes illas, que Sualvelden nuncupantur, accessit et, cum diu hac et illac circumcursando locum suo desiderio conplacentem quererett, tandem divina providentia ita disponente inter densitates silvarum, inter convallia montium solitudinem multitudine fontium veloci impetu decurrentium irriguam et et qualitate sue magnitudinis monastice habitationi congruam invenit.
196Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 22, 65; 4 (opus 1158-1170)
Enimvero, quia se hostiam sanctam et inmaculatam, dum in hac vita erat, rationabiliter vivendo et membra sua mortificando deo exhibuerat, manifestissimis signis deus ostendit, quid mercedis, quid dignitatis inter sanctos dei pro labore suo in celis recepit.
197Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 40, 120; 2 (opus 1158-1170)
Inter quos erat quidam Ilsungus homo prudens et litteratus et divitiarum et parentum magnitudine et in morum gravitate et in largitatis honestate in omni Heidinheimensi cella famosus.
198Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 85, 203; 1 (opus 1158-1170)
Interrea, dum predictus abbas procellas periculorum magis ac magis videret excrescere et monasticam religionem inter seculares cohabitationes et inter intestinas seditiones intelligeret non posse subsistere, in presentia episcopi et advocati presente clero et populo recedendi licentiam accepit et res ecclesie, quas servandas acceperat, ex integro resignavit, et assumptis fratribus suis cum conductu episcopi ad claustrum suum, unde primitus extractus fuerat, rediit.
199Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 95, 222; 2 (opus 1158-1170)
Nam convocatis, quos in episcopatu suo habebat, religiosis viris Heidinmensis cenobii canonicos ad se venire fecit, ut consilio et auxilio religiosorum virorum discidium, quod inter eos erat, honeste et pacifice terminaret.
200Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 99, 235; 3 (opus 1158-1170)
Preter has terras denominatas novus abbas predicte celle edificia, que in cella habebant, pro beneplacito eorum et pro qualitate edificiorum, ne pax, que mediante episcopo inter eos facta erat, quasi ex culpa sua rescindi videretur, de rebus ecclesie et de sumpto suo satis laboriose redemit.
201Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 101, 245; 5 (opus 1158-1170)
Hermannus quoque quidam cognatus eorum ideoque monachis ingratus in quodam castro occissus est et ad predictam cellam adductus inter predictos cognatos suos sepulturam accepit.
202Adalbertus Metensis, Prologus ad Herimannum presbyterum, 136, 1311A (auctor fl. 979)
Inter caetera tamen paternitatis vestrae solamina, illa non minus haeserunt animo quae de beatissimi Gregorii papae libris frequenter mirantes sive congaudentes pariterque timentes vicaria relatione contulimus.
203Adalbertus Metensis, Prologus ad Herimannum presbyterum, 136, 1311B (auctor fl. 979)
Inter eosdem nempe libros Moralia in beato Iob edita, dulcedine dictorum allecti, subinde revolventes, quaedam tuo iussu teque praesente prima ex parte tibi excerpsi: unde tuo tam provocatus studio, quam etiam fultus consilio, quod prius sub arcano pectoris mei latebat, tali sum ordine conatus perficere, videlicet ut triginta quinque libros memorabilis papae Gregorii diligentia qua possem transcurrerem, et quaeque in eisdem libris de quibuslibet rebus magis necessaria reperissem, codice sub uno aggregata colligerem, atque singulas sententias capitulis praenotarem.
204Adalbertus Metensis, Prologus ad Herimannum presbyterum, 136, 1312C (auctor fl. 979)
En offerro inter magna et pretiosa divitum munera hoc parvitatis meae munusculum, et hoc supplex exoro, ut si nequeo gratiam obtinere cum potentibus, merear saltem partem habere cum muliere illa paupercula, quae quondam prompto animo in gazophylacio duo legitur intulisse minuta.
205Adalbertus Pragensis, Homilia in natale S. Alexi confessoris, 137, 0898A (auctor 956-996)
Cum enim carnales nuptias amore divino inflammatus contempsit, Dominico meruit thalamo copulari atque inter illa innocentum agmina Agnum sequentia connumerari, qui cantant canticum novum ante sedem Dei et Agni.
206Adalbertus Pragensis, Homilia in natale S. Alexi confessoris, 137, 0898B (auctor 956-996)
Quod enim pro Christo dimisit, hoc centuplum accepit; quia nimirum centuplo maius ei fuit meritum castitatis inter continentes propter fructum spiritus, quam inter lascivientes quondam propter desiderium carnis: filios etiam quos carnaliter tunc habere despexit, nunc centuplum accipere meruit spiritales.
207Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 2; 3 (auctor -c.1150)
Inter cetera egregii ingenii bona principium hoc approbo, quod video te philosophie deditum ad eius studium inhianter [mentem] erigere.
208Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 3; 7 (auctor -c.1150)
Inter breve enim temporis spatium, si meis ammonitionibus obsecundare volueritis, huius artis scientiam adipisci valebitis ac per nostrarum regularum compendiosam traditionem prosaicarum epistolarum poteritis comprehendere rationem, quam specialiter vestre utilitati enucleandam suscepi, generaliter tamen omnibus profuturam nullius spernat invidia.
209Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 2; 9 (auctor -c.1150)
Que vero a pari ad parem epistola scribitur, mediocris idcirco dicitur, quia inter sublimem et exilem media nec ascendit ad superiorem nec descendit ad inferiorem, sed servans parilitatem duo in se continet accidentia: blanditiem et petitionem; atque hoc hactenus, nunc de salutationibus succincte tractemus.
210Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 2 (auctor -c.1150)
Inter hoc sciendum est incipientem posse scribere, quodcumque voluntas aut necessitas vel utilitas scribere imperat vel delectat, rescribentem vero priori singula reddere et ita responsionem aptare, ut similia vel contraria rependere, equiperare semper, superare nonnumquam studeat; aliter vitiosa erit responsio.
211Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 22 (auctor -c.1150)
Nam laudabiles mores eius et ex bonorum amicitiis spes secundas inter sponsalia ornamenta non numero; sibi enim quisque habet, quicquid laudi et spei dicitur.
212Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 31 (auctor -c.1150)
Verum quia inter fratres nostros varie super hoc sunt dissidentes sententie, nihil inde agere sine vestra auctoritate decrevimus.
213Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 5; 24 (auctor -c.1150)
Esto memor dominici precepti dicentis: Principem te populi mei constitui, esto inter illos quasi unus ex illis.
214Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 46 (auctor -c.1150)
Num Normannos, num Gallos, num Britannos an Allobroges an Guascones an alias gentes et feras nationes, inter quas habito?
215Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 55 (auctor -c.1150)
Fraternaliter itaque moneo, amicabiliter consulo, ut ab indignatione desinas, ire frenum ponas in animo gerens modestiam, in lingua temperantiam et quasi non dissidium inter vos usque ad Domini adventum dissimula.
216Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0917B (auctor fl. 964)
Quod si charitas patiens est atque benigna, stude fidelissima inter omnia patienter tolerare adversa, ipsaque quae toleras cura diligere.
217Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0930B (auctor fl. 964)
Si in delectationem tibi deliciae veniunt, propone ante oculos tuos Ioannem Baptistam, qui fuit in utero matris suae sanctificatus, et de quo Dominus Iesus dixit, quod maior illo inter natos mulierum non surrexit.
218Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0537C (auctor fl. 820)
Isti autem sunt dies tredecim, in quibus eis propter amorem Dei et honorem sanctorum dierum, excepto provenda sua, si non amplius, vel talis consolatio danda est: id est inter duos, panis unus vassallorum talis qui fiunt ex modio uno triginta; et unicuique cuiuslibet generis pulmenti media libra: et unicuique plenus calix, si fuerit unde, de vino, sin autem de cervisa fratrum.
219Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0538C (auctor fl. 820)
Hospitalarii autem duo, qui ibi deserviunt, de supra scripto numero unusquisque panem unum: nam panes quinque frumentacii debent partiri inter peregrinos clericos qui in refectorium ducuntur ad viaticum, et infirmos qui ibi sustentantur: ipsam tamen distributionem panum arbitrio committimus hospitalarii; ea videlicet ratione, ut si venerit maior numerus pauperum, aut plus aut minus indigentes, sicut sunt inedia defecti, aut pueruli parvuli, ipse discernat, iuxta quod oportet.
220Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0539A (auctor fl. 820)
De potu autem quotidie detur modius dimidius, id est sextaria VIII, de quibus dividuntur sextaria quatuor inter illos duodecim supra scriptos, ita ut unusquisque accipiat calices duos.
221Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0539C (auctor fl. 820)
Addimus etiam de companatico in cibos pauperum ad pensas XXX, quae dantur inter caseum et lardum, et modios XXX de leguminibus, quintam partem de decima quam accipit portarius a cellerario de anguillis, vel caseo recente, qui constitutus est dare de decem berbicariis, nec non et de illo qui de villis dominicis datur in decimam.
222Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0543A (auctor fl. 820)
Volumus ut ipsi molinarii singuli integram causam habeant ad providendum cum rotis VI. Quod si noluerint habere VI, si medietatem de illa causa, id sunt rotae III, non habeat nisi medietatem de illa terra, quae ad illum mansum pertinet, id est bonuaria III, et socius eius alia III, et inter illos duos et integram molturam reddant, et integrum servitium faciant, quantum ad illum unum molinum pertinet de opere, vel de sclusa, vel de ponto, vel de omnibus, quantum singulis molinis deputatum est.
223Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0546A (auctor fl. 820)
Haec inter caetera principaliter observanda sunt.
224Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0549B (auctor fl. 820)
Haec etiam inter plurima caetera quae in dormitorio servanda sunt breviter dicta, ne quasi pro nihilo a quibuslibet insipientibus, vel ultra quam debent prementibus contemnantur, non solum a praeposito, decano, seu caeteris decanis omni tempore non mediocriter, sed ab ipsis etiam circinnatoribus, horis quibus vacant fratres lectioni, observanda, et inventa arctius castiganda sunt.
225Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0549C (auctor fl. 820)
De porta autem monasterii, vel quae ad eam pertinent, idcirco inter haec quae superius complexa sunt, nil inserere voluimus, quia quaecunque ad eam vel ministros eius pertinent de decimis, Domino insinuante per se semotim disponendum iudicavimus.
226Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, p1; 7 (auctor c.624-704)
VII. De alia exedra inter ecclesiam Caluariae et Constantini basilicam sita, in qua calix Domini et spongia in eo recondita habetur, de qua in ligno pendens acetum suxerat et uinum.
227Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 1 (auctor c.624-704)
Quae utique ualde grandis ecclesia tota lapidea mira rotunditate ex omni parte conlocata a fundamentis in tribus consurgens parietibus inter unumquemque parietem et alterum latum habens spatium uiae, tria quoque altaria in tribus locis parietis medii artifice fabricatis: hanc rotundam et summam ecclesiam supra memorata habentem altaria, unum ad meridiem respiciens, alterum ad aquilonem, tertium ad occasum uersus, duodecim mirae magnitudinis lapideae sustentant columnae.
228Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 8 (auctor c.624-704)
Hoc in loco proprietas siue discrepantia nominum notanda inter monumentum et sepulchrum.
229Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 3; 1 (auctor c.624-704)
Sed inter haec de illo supra memorato lapide, qui ad hostium monumenti dominici post ipsius Domini sepultionem crucifixi multis trudentibus uiris aduolutus est, breuiter intimandum esse uidetur, quem Arculfus intercisum et in duas diuisum partes refert, cuius pars minor ferramentis dolata quadratum altare in rotunda supra scripta ecclesia ante hostium saepe illius memorati tegurii, hoc est dominici monumenti, stans constitutum cernitur; maior uero illius lapidis pars aeque circumdolata in orientali eiusdem ecclesiae loco quandrangulum aliud altare sub linteaminibus stabilitum exstat.
230Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 6; 2 (auctor c.624-704)
Inter has itaque duales ecclesias ille famosus occurrit locus, in quo Abraham patriarcha altare conposuit super illud inponens lignorum struem, et ut Isaac suum immolaret filium, euaginatum arripuit gladium, ubi nunc mensa habetur lignea non parua, super quam pauperum eleemosynae a populo offeruntur.
231Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 6; 3 (auctor c.624-704)
Sed et hoc mihi diligentius interroganti sanctus addidit Arculfus inquiens: Inter Anastasim, hoc est illam saepe supra memoratam rotundam ecclesiam, et basilicam Constantini quaedam patet plateola usque ad ecclesiam Golgothanam, in qua uidelicet plateola die et nocte semper lampades ardent.
232Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 7 (auctor c.624-704)
VII. DE ALIA EXEDRA INTER ECCLESIAM CALVARIAE ET CON- STANTINI BASILICAM SITA, IN QVA CALIX DOMINI ET SPONGIA IN EO RECONDITA HABETVR, DE QVA IN LIGNO PENDENS ACETVM SVXERAT ET VINVM.
233Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 7; 1 (auctor c.624-704)
Inter illam quoque Golgothanam basilicam et Martyrium quaedam inest exedra, in qua est calix Domini, quem a se benedictum propria manu in cena pridie quam pateretur ipse conuiua apostolis tradidit conuiuantibus, qui argenteus calix sextarii Gallici mensuram habens duasque ansulas in se ex utraque parte continens conpositas, in quo utique calice illa inest spongia, quam aceto plenam hysopo circumponentes Dominum crucifigentes obtulerunt ori eius: de hoc eodem calice, ut fertur, Dominus post resurrectionem cum apostolis conuiuans bibit, quem sanctus Arculfus uidit et per illius scrinioli, ubi reconditus habetur, operculi foramen pertusi manu tetigit propria osculatus; quem uidelicet calicem uniuersus ciuitatis populus cum ingenti ueneratione frequentat.
234Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 9; 10 (auctor c.624-704)
Unde et Saracenorum rex nomine Mauias ab utrisque interpellatus partibus ad eos incredulos Iudaeos, qui sudarium Domini pertinaciter retinebant, coram praesentibus Iudaeis Christianis inter utrosque diiudicans dixit: 'Sacrum quod habetis linteolum date in meam manum*.
235Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 9; 12 (auctor c.624-704)
Quod cum magna reuerentia suscipiens rex in platea coram omni populo rogum fieri iussit, quo nimia inflammatione ardente surgens ipse et ad ipsum accedens rogum eleuata uoce ad utrasque discordes dixit partes: 'Nunc Christus mundi saluator passus pro humano genere, qui hoc, quod nunc in sinu contineo, sudarium in sepulchro suum super caput habuit positum, inter uos de hoc eodem linteo contendentes per flammam iudicet ignis, ut sciamus, cui parti horum duum exercituum contentiosorum hoc tale donum condonare dignetur'.
236Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 9; 16 (auctor c.624-704)
Quod noster frater Arculfus alia die de scrinio eleuatum uidit et inter populi multitudinem illud osculantis et ipse osculatus est in ecclesiae conuentu, mensuram longitudinis quasi octenos habens pedes.
237Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 22; 2 (auctor c.624-704)
Inter hos duos montes uallis Iosaphat, de qua superius dictum est, media interiacet a septemtrionali plaga in australem porrecta partem.
238Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 11; 2 (auctor c.624-704)
Idem itaque monticellus Mambre nominatus habet in cacumine campestrem planitiem, ubi ad aquilonalem eiusdem cacuminis partem lapidea magna fundata est ecclesia, in cuius dextrali parte inter duos grandis eiusdem basilicae parietes, mirum dictu, quercus Mambre extat in terra radicata, quae et quercus Abraham dicitur, eo quod sub ea quondam angelos hospitio receperit.
239Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 13; 6 (auctor c.624-704)
Inter locum eiusdem distructae ciuitatis et Iordanen fluuium grandia insunt palmeta, in quorum medio campuli interpositi habentur, in quibus quorundam Cananeae stirpis homuncionum prope innumerae sunt fabricatae habitantium domus.
240Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 21; 5 (auctor c.624-704)
De quo uidelicet puteo eadem mulier inter cetera ad Dominum respondens dixit: Domine, neque in quo haurias habes et puteus altus est.
241Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 25; 2 (auctor c.624-704)
Quae, ut Arculfus refert, qui eam de monte uicino prospexit, murum non habens angusto inter montem et stagnum coartata spatio per illam maritimam oram longo tramite protenditur, montem ab aquilonali plaga, lacum uero ab australi habens ab occasu in ortum extensa dirigitur.
242Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 26; 2 (auctor c.624-704)
Haec itaque eadem ecclesia duobus, ut superius dictum est, tumulis et interpositis arcibus subfulta habet inferius inter eosdem tumulos lucidissimum fontem conlocatum, quem totus ciuium frequentat populus de illo exhauriens aquam, et de latice eodem sursum in ecclesiam superaedificatam aqua in uasculis per trocleas subrigitur.
243Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 27; 6 (auctor c.624-704)
Sed inter haec et hoc etiam notandum, quod illius famosi montis nomen graecis litteris sic oporteat scribi per d et w longum OABQV, latinis uero litterulis cum adspiratione Thabor producta o littera.
244Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 5 (auctor c.624-704)
Quae quasi claustrum inter Aegyptum et mare magnum interiacet, ciuitas inportuosa et ab externo difficilis accessu.
245Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 10 (auctor c.624-704)
Sunt itaque illic ministratores, per quos subiectis facibus ceterisque lignorum struibus adoletur ignis quasi terrae praenuntius et index portensium faucium, demonstrans ingrediendi angustias, undarum sinus et uestibuli anfractus, ne tenuis carina praestringat cautes et in ipso ingressu offendat inter opertos fluctibus scopulos.
246Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 14 (auctor c.624-704)
Unde procul dubio fit, ut <inlidentibus se in partem insulae fluctibus et recurrentibus) in aduersum inter scrupeas rupes molesque disruptas canalis ille medius semper sit inquietus atque exasperato transitu periculosus fiat nauigiis ingressus.
247Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 25 (auctor c.624-704)
De quibus quaedam breui textu excerpta in hac praesenti discriptione interposita inseruimus, hoc est de illius inportuositate urbis, de portuensi difficultate, de insula et turre in ea constructa, de Alexandriae inter mare et hostia fluminis Nili terminata positione et de ceteris.
248Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 2; 1 (auctor c.624-704)
De cuius conditione hanc traditionem ciues a maioribus promulgatam enarrant dicentes: Imperator Constantinus infinita hominum multitudine congregata et undique infinitis sumptibus paene nuditate omnium ciuitatum collectis urbem sui participem nominis in parte Asiae, hoc est in Cilicia, interiecto mari, quod in illis finibus inter Asiam et Europam disterminat, aedificare coepit.
249Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 2; 7 (auctor c.624-704)
' Quibus auditis operarii obsequuntur sermonibus a rege dictis et exeuntes, sicuti fuerant iussi, lustratis hinc et inde ponto uicinis agrorum terminis, et ecce in parte Europae ultra mare ferramentorum congeriem repperiunt inter duo maria in uno congregatam loco.
250Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 3; 3 (auctor c.624-704)
Haec arcibus suffulta grandibus inter singulos supra memoratos parietes latum habet spatium uel ad inhabitandum uel etiam ad exorandum Dominum aptum et commodum.
251Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 9 (auctor c.624-704)
Hinc itaque manifeste ostenditur, quantae et qualis fuerit honorificentiae apud Dominum Georgius suus inter tormenta confessor, cuius thoracidam in re natura inpenetrabili penetrabilem potentia fecit lanceamque aduersarii aeque naturaliter inpenetrabilem mirabiliter effecit penetrabilem digitosque eiusdem homunculi infirmos in eadem natura inpenetrabili re potenter penetrales fecit, quos in marmore uinculatos primule et ipse durus retrahere non potuit, sed eodem momento ualde perterritus et exinde mitigatus paenitens deo miserante retraxit.
252Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 13 (auctor c.624-704)
' Quis sermunculis ocius terminatis domum egressus inter exercitus multitudinem cum ceteris contubernalibus commeans idem homuncio in expeditionis comitatu emigrat, qui post multa et diuersa bellica pericula, inter quae misella plurimorum milia homunculorum constituta disperierant, ipse in eodem suo sedens dilecto equo ab omnibus infestis casibus iuxta supra memoratam talem exemptus commendationem christicolae Georgio deo condonante ad Diospolim prospere reuertitur illamque domum, in qua eiusdem sancti confessoris habebatur imago, secum deferens aurum in equi pretium sui gaudenter intrat sanctumque Georgium ac si praesentem adloquitur dicens: Sancte confessor.
253Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 17 (auctor c.624-704)
Quod ille homunculus uidens discendit de equo reuersusque domum intrat, alios decem adfert solidos inquiens: Sancte confessor, mansuetus quidem mihi equiti tutor in expeditione inter pericula fuisti, sed tamen, ut uideo, durus et auarus es in commercio equi.
254Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 5; 4 (auctor c.624-704)
Igitur post illius discessum maligni alius de Christianorum plebe superuenit felix homo zelotypus dominicarum rerum; sciens, quod factum fuerat, imaginem sanctae Mariae requisiuit et inter humana stercora absconditam inueniens subleuauit et diligenter abstergens et lauans aquis emundauit mundissimis secumque in domo honorifice conlocatam habuit.
255Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 6; 4 (auctor c.624-704)
Obsecro itaque eos, quicumque hos breues legerint libellos, ut pro eodem sancto sacerdote Arculfo diuinam precentur clementiam, qui haec de sanctis experimenta locis eorum frequentator libentissime nobis dictauit, quae et ego, quamlibet inter laboriosas et prope insustentabiles tota die undique conglobatas ecclesiasticae sollicitudinis occupationes constitutus, uili quamuis sermone, discribens declaraui.
256Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0781D
Quae utique valde grandis ecclesia tota lapidea mira rotunditate ex omni parte collocata, a fundamentis in tribus consurgens parietibus, inter unumquemque parietem et alterum latus [Al., latum] habens spatium viae; tria quoque altaria in tribus locis parietis medii artifice fabricatis.
257Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782B
Hoc in loco proprietas sive discrepantia nominum notanda inter monumentum et sepulcrum.
258Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0783D
Sed inter haec de illo supra memorato lapide, qui ad ostium monumenti Dominici post ipsius Domini sepultionem crucifixi multis tradentibus viris advolutus est, breviter intimandum esse videtur: quem Arculfus intercisum et in duas divisum partes refert, cuius pars minor ferramentis dolata est, et quadratum altare in rotunda suprascripta ecclesia ante ostium saepe illius memorati tegorii, hoc est Dominici monumenti stans, constitutum cernitur: maior vero illius lapidis pars aeque circumdolata est, et in orientali eiusdem ecclesiae loco quadrangulum aliud altare sub linteaminibus stabilitum exstat.
259Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0785B
Inter nas itaque duales ecclesias ille famosus occurrit locus in quo Abraham patriarcha altare composuit, super illud imponens lignorum struem; et ut Isaac immolaret filium suum, evaginatum arripuit gladium: ubi nunc mensa habetur lignea non parva, super quam pauperum eleemosynae a populo offeruntur.
260Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0785B
Sed et haec mihi diligentius interroganti sanctus addit Arculfus inquiens: Inter Anastasim, hoc est illam saepe supra memoratam rotundam ecclesiam et basilicam Constantini, quaedam patet plateola usque ad ecclesiam Golgothanam, in qua videlicet plateola die ac nocte semper lampades ardent.
261Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0785C
Inter illam quoque Golgothanam basilicam et Martyrium quaedam inest exedra, in qua est calix Domini, quem a se benedictum propria manu in coena pridie quam pateretur, ipse conviva apostolis tradidit convivantibus: qui argenteus calix sextarii Gallici mensuram habens, duasque ansulas in se ex utraque parte altrinsecus continens compositas.
262Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0786D
Unde et Saracenorum rex, nomine Navias [Al., Maiuvias], ab utrisque interpellatus partibus, ad eos incredulos Iudaeos, qui sudarium Domini pertinaciter retinebant, inter utrosque diiudicans dixit: Sacrum quod habetis linteolum date in mea manu.
263Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0787A
Quo nimia inflammatione ardente, surgens ipse et ad ipsum accedens rogum, clevata voce ad utrasque discordes dixit partes: Nunc Christus mundi Salvator passus pro humano genere, qui hoc quod nunc in sinu conteneo sudarium, in sepulcro suo super caput habuit positum, inter vos de hoc eodem linteo contendentes per flammam iudicet ignis, ut sciamus cui parti horum duum exercituum contentiosorum hoc tale donum condonare dignetur.
264Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0787B
Quod noster frater Arculfus alio die de scrinio elevatum vidit, et inter populi multitudinem illud osculantis et ipse osculatus est in ecclesiae conventu, mensuram longitudinis quasi octenos habens pedes; de quo haec dicta sufficiant
265Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0791A
Inter hos duos montes vallis Iosaphat, de qua superius dictum est, media interiacet, a septentrionali plaga in australem porrecta partem.
266Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0798B
Idem itaque monticellus, Mambre nominatus, habet in cacumine campestrem planitiem; ubi ad aquilonalem eiusdem cacuminis partem lapidea magna fundata est ecclesia: in cuius dextrali parte inter duos grandis eiusdem basilicae parietes (mirum dictu!) quercus Mambre exstat in terra radicata, quae et quercus Abraham dicitur, eo quod sub ea quondam angelos hospitio receperit.
267Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0799B
Inter locum eiusdem destructae civitatis et Iordanem fluvium grandia insunt palmeta, in quorum medio campuli interpositi habentur, in quibus quorumdam Chananeae stirpis homuncionum prope innumerae sunt fabricatae habitantium domus.
268Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0803A
De quo videlicet puteo eadem mulier inter caetera ad Dominum respondens dixit: Domine, neque in quo haurias habes, et puteus altus est (Ioan. IV) . Arculfus itaque qui de eiusdem putei bibit aqua, et de illius altitudine enarrat dicens: Ille quem aspexi puteus altitudinis habet bis vicenas orias, hoc est XL cubitos.
269Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0804A
Qui ab Hiersolymis descendentes Capharnaum adire cupiunt, ut Arculfus refert, per Tiberialem via vadunt recta: deinde secus lacum Cinereth, quod est et mare Tiberiadis et mare Galilaeae, locumque superius memoratae benedictionis pervium habent: a quo per marginem eiusdem supra commemorati stagni non longo circuitu Capharnaum perveniunt maritimam, in finibus Zabulon et Nephthalim; quae, ut Arculfus refert, qui eam de monte vicino prospexit, murum non habens, angusto inter montem et stagnum coarctata spatio, per illam maritimam oram longo tramite protenditur, montem ab aquilonali plaga, lacum vero ab australi habens, ab occasu in ortum extensa dirigitur.
270Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0804B
Civitas Nazareth, ut Arculfus, qui in ea hospitatus est, narrat, et ipsa ut Capharnaum murorum ambitum non habet, supra montem posita; grandia tamen lapidea habet aedificia, ibidemque duae pergrandes habentur constructae ecclesiae: una in medio civitatis loco super duos fundata cancros, ubi quondam illa fuerat aedificata domus in qua noster nutritus est Salvator. Haec itaque eadem ecclesia duobus (ut superius dictum est) tumulis et interpositis arcubus [Corb., arcibus] subfulta, habet inferius inter eosdem tumulos lucidissimum fontem collocatum, quem totus civium frequentat populus, de illo exhauriens aquam, et de latice eodem sursum in ecclesiam superaedificatam aqua in vasculis per trocleas subregitur.
271Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0805A
Sed inter haec et hoc est notandum quod illius famosi montis nomen Graecis litteris sic oporteat scribi per Θ et ω longum, Θαβὼρ; Latinis vero litterulis cum aspiratione Thabor, producta ò littera.
272Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0806B
Sic itaque descriptus aperte situs monstratur eius, quod super Nilum et mare posita, hinc et inde aquis ambiatur; quae quasi claustrum inter Aegyptum et mare Magnum interiacet, civitas importuosa et ab externo difficilis accessu.
273Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0806C
Sunt itaque illic ministratores, per quos subiectis facibus caeterisque lignorum struibus adoletur ignis, quasi terrae et praenuntius et index, portensium faucium demonstrans ingredienti angustias, undarum sinus et vestibuli anfractus: ne tenuis carina perstringat cautes, et in ipso ingressu inter opertos fluctibus scopulos offendat.
274Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0806D
Unde procul dubio fit ut in adverso inter scrupeas rupes molesque disruptas canalis ille medius semper sit inquietus atque exasperans, toto transitu periculosus fiat navis ingressus.
275Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0807C
Sancti igitur Arculfi relatio de Alexandriae situ et Nili non discrepare comprobatur ab his quae in aliorum libris scripta ex lectione cognovimus: de quibus quaedam brevi textu excerpta in hac praesenti descriptione interposita inseruimus, hoc est de illius importuositate urbis vel portuensi difficultate, de insula et turre in ea constructa, de Alexandria inter [Vatic., vel] mare vel ostia fluminis Nili terminata positione, et de caeteris.
276Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0808D
De cuius conditione hanc traditionem cives a maioribus promulgatam enarrant, dicentes: Imperator Constantinus infinita hominum multitudine congregata, et undique infinitis sumptibus pene nuditate omnium civitatum collectis, urbem sui participem nominis in Asiae parte, hoc est in Cilicia, interiecto mari, quod in illis finibus inter Asiam et Europam disterminat, aedificare coepit.
277Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0809B
Quibus auditis, operarii obsequuntur sermonibus a rege descriptis vel dictis: et exeuntes, sicuti fuerant iussi, lustratis hinc et inde ponto, vicinis agrorum terminis; et ecce in Europae parte ultra mare ferramentorum congeriem reperiunt, et inter duo maria in unum congregatam.
278Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0809D
Haec arcubus suffulta grandibus, inter singulos supra memoratos parietes latum habet spatium vel ad inhabitandum, vel ad exorandum Deum aptum et commodum.
279Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0811C
Hinc itaque manifeste ostenditur quantae et qualis honorificentiae fuerit apud Deum Georgius suus inter tormenta confessor, cuius thoracleam [Grets., thoracidam] in re natura impenetrabili penetrabilem potententia fecit, lanceaque adversarii aeque naturaliter impenetrabilem mirabiliter effecit penetrabilem, digitosque eiusdem homunculi infirmos in eadem natura impenetrabiles potenter penetrabiles fecit, quos in marmore vinculatos primo et ipse durus retrahere non potuit: sed eodem momento valde perterritus et exinde mitigatus, poenitens Deo donante retraxit.
280Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812C
Qui sermunculis ocius terminatis domum egressus, inter exercitus multitudinem cum caeteris contubernalibus commeans idem homuncio, in expeditionis comitatu emigrat, qui prius multa et diversa bellica pericula interque misella plurimorum millia homunculorum, quae constrata disperierant, ipse in eodem suo sedens dilecto equo ab omnibus infestis casibus iuxta supra memoratam talem exemptus commendationem, Christicolae Georgio, Deo condonante, ad Diospolim prospere revertitur, illamque domum in qua eiusdem sancti confessoris habebatur imago, secum deferens aurum in equi pretium sui, gaudenter intrat, sanctumque Georgium ac si praesentem alloquitur, dicens: Sancte confessor, Deo aeterno grates refero, qui me per tuae celsitudinis firmitudinem orationis sospitem reduxit.
281Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812C
Quod ille homunculus videns, descendit de equo, reversusque domum intrat, aliosque decem affert solidos, inquiens: Sancte confessor, mansuetus quidem mihi equiti tutor in expeditione inter pericula fuisti; sed tamen, ut video, durus et avarus es in commercio equi.
282Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0813D
Igitur post illius discessum maligni, alius de Christianorum plebe supervenit, felix homo, zelotypus dominicarum rerum, sciens quod factum fuerat, imaginem sanctae Mariae requisivit, et inter humana stercora absconditam inveniens sublevavit, et diligenter abstergens et lavans aquis emundavit mundissimis, secumque in domo honorifice collocatam habuit.
283Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0814D
Quae et ergo quamlibet inter laboriosas et prope insustentabiles tota die undique conglobatas ecclesiasticas sollicitudines constitutus, vili quamvis sermone describens declaravi.
284Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0729A
Et inter haec omnibus charus, hilarem semper faciem ostendens, sanctorum specie sancti Spiritus gaudio in intimis laetificabatur praecordiis.
285Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0730B
Aliaque die mihi soli seorsum prophetico sic profatus ore inter caetera dixit: Haec mea, o Batthenee, intentius debes audire verba; statim namque post meum de hoc ad Christum saeculo exspectatum, et valde desideratum transitum, quidam de Scotia frater, qui nunc bene iuvenilem bonis moribus agens aetatem, sacrae lectionis satis studiis imbutus, nomine Fintenus, ad te, inquam, perveniens humiliter expostulabit, ut ipsum suscipiens inter caeteros annumeres monachos.
286Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0731C
Sed et multa alia hisdem diebus, quibus in Cloensi coenobio sanctus hospitabatur, revelante Spiritu Sancto prophetavit; hoc est, de illa quae post dies multos ob diversitatem Paschalis festi orta est inter Scotiae Ecclesias discordia, et de quibusdam angelicis frequentionibus sibi manifestatis: quibus quaedam intra eiusdem coenobii septa ab angelis tunc temporis frequentabantur loca.
287Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0734B
Eodem quoque die Sanctus, Baitheneo ad supra memoratam insulam navigaturo, mane de eodem intimavit ceto inquiens: « Hac praeterita nocte media cetus magnus de profundo maris se sublevavit, et inter Iovam et Ethicam insulam se hodie in superficiem eriget aequoris.
288Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0735A
Cui sanctus ait: « Si duodecim annis inter Britones cum fletu et lacrymis poenitentiam egeris, nec ad Scotiam usque ad mortem reversus fueris, forsan Deus peccato ignoscet tuo.
289Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0738A
Alio tempore, Sanctus in Iova commanens insula, accitis ad se binis de fratribus viris, quorum vocabula Lugbeus et Silnanus, eisdem praecipiens dicit: « Hinc ad Maleam transfretate insulam, et in Campulis mari vicinis Ertum quaerite furacem, qui nocte praeterita solus occulte de insula Coloso perveniens, sub suo foeno tecta navicula inter arenarum cumulos per diem se occultare conatur, ut noctu ad parvam transnaviget insulam, ubi marini nostri iuris vituli generantur et generant, ut de illis furtim occisis edax valde furax suam replens naviculam ad suum repedet habitaculum.
290Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0738D
XXIII. Alio itidem tempore, Sanctus in Iova conversans insula, repente inter legendum summo cum ingenti admiratione gemitu ingemuit moesto: quod videns qui praesens inerat Lugbeus, coepit ab eo percontari subiti causam moeroris.
291Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0738D
Cui Sanctus valde moestificatus hanc dedit responsionem: « Duo quidam nunc regii generis viri in Scotia mutuis inter se vulneribus transfixi disperierunt, haud procul a monasterio, quod dicitur Cellarois in provincia Magdaenorum.
292Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0739A
» Qui celeriter adductus inter caetera hoc etiam retulit: « Duo, inquiens, nobiles viri se mutuo vulnerantes mortui sunt, hoc est, Colmancanus et Romanus.
293Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0740D
Ipse vero Ernanus quamlibet infirmus, propriis tamen vestigiis a portu obviare Sancto conabatur valde alacer; sed cum esset inter ambos quasi viginti quatuor viae passuum intervallum, subita morte praeventus priusquam Sanctus faciem eius videret viventis, exspirans in terram cecidit, ne verbum Sancti nullo modo frustraretur.
294Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0741A
XXXIII. Alio quoque in tempore, quidam inter caeteros ad Sanctum plebeius venit, quem cum Sanctus ad se vespere venientem vidisset: « Ubi, ait, habitas?
295Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0741C
Post aliquot annorum excursus idem supra memoratus Gorens casu aliqua die sub navi residens, cultello proprio christiliam de castili eradebat: tum deinde alios prope inter se belligerantes audiens citius surgit, ut eos a belligeratione separaret, eodemque cultello illa subitatione negligentius in terra demisso eius genicula offensa graviter vulnerata est; et tali faciente comite causa ei mortificationis oborta est: quam ipse continuo, secundum sancti vaticinationem viri, mente perculsus recognovit, postque aliquantos menses eodem aggravatus dolore moritur.
296Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0743A
» Itemque aliud discernit, inter alia multa, xenium, inquiens: « De hoc ego xenio viri sapientis et avari nullo modo gustare possum, nisi prius veram de peccato avaritiae poenitudinem egerit.
297Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0743
De cuius defectu cum ministros altaris inter se conquirentes audiret, ad fontem sumpto pergit urceo, ut ad sacrae eucharistiae ministeria aquam quasi diaconus fontanam hauriret.
298Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0746D
Qui sicuti sub ascella cadens, libros in pellicio reconditos sacculo habebat; ita etiam post supra memoratum dierum numerum est repertus sacculum cum libris inter brachium et latus continens.
299Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0746D
Cuius et ad aridam reportato cadavere, et aperto sacculo, folium sancti Columbae sanctis scriptum digitulis, inter aliorum folia librorum non tantum corrupta, sed et putrefacta, inventum est nullo modo corruptum, ac si in scrinio esset reconditum.
300Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0750D
» Post aliquantum paucularum interventum morarum, die serenissima, ecce, de mari oborta, sicut Sanctus dixerat, nubes cum magno fragore venti emissa raptorem cum praeda inter Maleam et Colosum insulam inveniens subito turbato submersit medio mari; nec ex eis, iuxta verbum Sancti, qui navi inerant, vel unus evasit; mirumque in modum toto circumquaque manente tranquillo aequore, talis una rapaces ad inferna submersos prostravit procella; misere quidem, sed digne.
301Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0751D
» Tum bestia hac, Sancti audita voce, retrorsum, ac si funibus retraheretur, velociore cursu fugit tremefacta; quae prius Lugneo nanti eo usque appropinquavit, ut inter hominem et bestiam non amplius esset, quam unius contuli longitudo.
302Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0752C
Hoc noster Columba cum Helia et Heliseo prophetis habeat sibi commune virtutis miraculum, et cum Petro et Paulo et Ioanne apostolis partem honoris similem in defunctorum resuscitatione, et inter utrosque, hoc est, prophetarum et apostolorum honorificam coelestis patriae sedem, homo propheticus et apostolicus aeternalem cum Christo, qui regnat cum Patre in unitate Spiritus sancti per omnia saecula.
303Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0754D
Cum vero Sanctus de non repertis adhuc clavibus, et obseratis foribus inter se conquirentes alios audisset, ipse ad ostium appropinquans: « Potens est Dominus, ait, domum suam etiam sine clavibus servis aperire.
304Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0756A
XXVI. Alio in tempore, beati legatus viri Lugaidus nomine ad Scothiam iussus navigare proponens inter navalia navis sancti instrumenta utrem lactarium quaesitum inveniens sub mari, congestis super eum non parvis lapidibus madefaciendum posuit, veniensque ad Sanctum, quod de utre fecit, intimavit.
305Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0758C
Quibus visis inter caetera monstra, quae non huius est temporis enarrare, Cormacus cum nautis comitibus valde turbati, et pertimescentes, Deum, qui est in angustiis pius et opportunus auxiliator, illacrymati precantur.
306Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0759D
Angelus Domini in somnis genitrici venerabilis viri nocte quadam inter conceptum eius et partum apparuit, eique quasi quoddam mirae pulchritudinis peplum assistens detulit, in quo veluti universorum decolorosi colores florum depicti videbantur, quodque post aliquod breve intervallum eius de manibus reposcens abstulit, elevansque et expandens in aere dimisit vacuo.
307Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0760B
Viro enim cui matrimoniali es iuncta foedere, talem filium editura es floridum, qui quasi unus prophetarum Dei, inter ipsos connumerabitur, innumerabiliumque animarum dux ad coelestem a Deo patriam est praedestinatus.
308Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0761C
Hic itaque angelus Domini cum per tres continuas noctes eumdem in manu vitreum habens Codicem apparuisset, eademque Domini iussa de regis eiusdem ordinatione commendasset; Sanctus verbo obsecutus Domini, ad Iovam transnavigavit insulam, ibidemque Aidanum iisdem adventantem diebus in regem, sicut iussus erat, ordinavit, et inter ordinationis verba de filiis et nepotibus pronepotibusque eius futura prophetizavit: imponensque manum super caput eius ordinans benedixit.
309Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765B
Meque, ait, hodie quamlibet indignus sim, ob venerationem illius animae, quae hac in nocte inter sanctos angelorum choros vecta ultra siderea coelorum spatia ad Paradisum ascendit, sacra oportet Eucharistiae celebrare mysteria.
310Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765B
Sed forte cum inter alia cum modulatione officia illa consueta decantaretur deprecatio, in qua sancti Martini commemoraretur nomen, subito Sanctus ad cantores eiusdem onomatis ad locum pervenientes: Hodie, ait, pro sancto Columbano episcopo decantare debetis.
311Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765D
Tum post lacrymosam et intentam orationem cito ante altarium surgens inter fratres pariter in oratione prostratos, laetificato vultu: Christo, ait, gratias agite; nunc enim sancti angeli sanctis obviantes animabus, et ipsum hospitem ereptum a daemonum belligerationibus, quasi victoriales liberarunt belligeratores.
312Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0766A
Quibus vir venerabilis hoc responsum dedit, inquiens: Angelo Domini, qui nunc inter vos stabat, iussi ut alicui ex fratribus de summo culmine magnae domus lapso tam cito subveniret, quae his in diebus in Roboreti campo fabricatur.
313Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0773A
Ibidem itaque residens ultima ad fratres mandata, solo audiente ministro, commendat, inquiens: Haec vobis, o filioli, novissima commendo verba, ut inter vos mutuam et non fictam habeatis charitatem cum pace.
314Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0773B
Et necdum allatis fratrum lucernis per tenebras palpans sanctum ante altare recubantem invenit: quem paululum erigens, et iuxta sedens sanctum in suo gremio posuit caput: et inter haec coetus monachorum cum luminaribus accurrens Patre viso moriente coepit plangere.
315Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0774A
Hic itaque primo mane cuidam aeque Christiano militi suam enarravit visionem cum ingenti gemitu dicens: Hac praeterita nocte media sanctus Columba multarum columna Ecclesiarum ad Dominum transiit, et in hora beati exitus eius Iovam insulam, ad quam corpore nunquam perveni, totam angelorum claritudine in spiritu vidi irradiatam, totaque spatia aeris usque ad aethera coelorum, eorumdem angelorum claritate illustrata; quia ad sanctam ipsius animam perferendam de coelis missi descenderant innumeri, altisona quoque carminalia, et valde suavia audivi angelicorum cantica, eodem momento egressionis, inter angelicos sanctae ipsius animae ascendentes choros.
316Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0774A
Iisdem diebus de Scotica remigans Hymba in insula reliquis diebus vitae suae permanens sancti Columbae monachis saepius enarrabat, qui videlicet Virgnous post multos in subiectatione inter fratres irreprehensibiliter expletos annos, alios duodecim in loco Anachoretarum in Miurbulcmar vitam deducens anachoreticam Christi victor miles explevit.
317Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0774C
Eadem quoque hora aliam visionem aliter revelatam unus ex eis qui viderant, Christi miles valde senex, cui nomen etiam potest dici Ferreolus, qui inter aliorum S. Columbae monachorum reliquias, et ipse S. Monachus in Dorso Thomae sepultus cum sanctis resurrectionem exspectat, mihi Adomnano illo iuvene in tempore cum grandi retulerat testificatione dicens: Illa in nocte, qua S. Columba de terris ad coelos felici et beato fine transiit, ego et alii mecum viri laborantes in captura piscium in valle piscosi fluminis Fende, subito totum aeri illustratum coeli spatium vidimus, cuius miraculi subitatione permoti, oculos ad Orientem elevatos convertimus; et ecce quasi quaedam pergrandis ignea apparuit columna, quae in illa nocte media sursum ascendens, ita nobis videbatur mundum illustrare totum, sicuti dies aestivus et meridianus sol.
318Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, cap.; 137 (auctor 1068-1081)
65. Inter quos medii.
319Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, cap.; 192 (auctor 1068-1081)
Inter.
320Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 1, ded.; 10 (auctor 1068-1081)
Cumque doctrina et veritate, hoc est verbo et exemplo pastorali, facile multos excellas, praecipua est in virtutibus tuis humilitas, quae omnibus te communem faciens, michi quoque fiduciam dedit, qua balbuciens audeam cum philosopho loqui, et Saul inter prophetas (I Reg.
321Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 1, ded.; 16 (auctor 1068-1081)
Ab introitu igitur sancti Willehadi cum Saxonia tota et armis subacta Francorum et divino cultui mancipata est, ordiens, in tuo salutari ingressu pono metam libelluli, simul omnipotentis Dei misericordiae supplicans, ut, qui te populo suo diu erranti et afflicto pastorem constituit, annuat etiam tua opera tuisque diebus ea quae inter nos prava sunt corrigi et correcta perpetuo conservari.
322Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0463C (auctor 1068-1081)
[6.] « Coluerunt enim eos qui natura non erant dii, inter quos praecipue Mercurium venerabantur, cui certis diebus humanis quoque hostiis litare consueverant.
323Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0468A (auctor 1068-1081)
Proinde omnem terram eorum antiquo Romanorum more in provintiam redigentes, et inter episcopos certo limite disterminantes, septentrionalem illius partem, quae et piscium ubertate ditissima et pecoribus alendis habetur aptissima, pio Christo et apostolorum suorum principi Petro pro gratiarum actione devote optulimus: sibique in Wigmodia in loco Bremon vocato, super flumen Wirraham ecclesiam et episcopalem statuimus cathedram.
324Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0473B (auctor 1068-1081)
Per idem tempus Hemmingo Danorum rege mortuo, Sigafrid et Anulo, nepotes Godafridi, cum inter se de primatu regni convenire non possent, praelio sceptrum diviserunt, in qua congressione II milibus hominum interemptis, reges ambo ceciderunt.
325Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0474A (auctor 1068-1081)
Inter quos praecipuus legitur sanctissimus pater noster ac philosophus Christi Anscarius, vitae ac scientiae merito clarus, et omni populo Saxonum acceptus .
326Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0474B (auctor 1068-1081)
] [16.] Cum autem nemo doctorum facile posset inveniri, qui cum illis ad Danos vellet pergere, propter crudelitatem barbaricam, qua gens illa ab omnibus fugitur, sanctus Anscarius divino, ut credimus, spiritu accensus, et qui ad martyrium aliqua occasione mallet pertingere, cum socio se optulit ultroneum Autberto, non solum inter barbaros, verum etiam in carcerem et in mortem pro Christo ire paratus.
327Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0479A (auctor 1068-1081)
Regnum in contentione remansit, multa inter fratres discordia, bellum maximum in quo, ut historici testantur, omnes vires Francorum consumptae sunt.
328Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0479B (auctor 1068-1081)
Tandem mediante papa Sergio, pax inter fratres convenit, regnumque divisum est in tres partes, ita ut Lotharius maior natu cum Italia Romam, Lotharingiam cum Burgundia possideret, Ludvicus Rhenum cum Germania regeret, Karolus Galliam, Pippinus Aquitaniam.
329Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0479B (auctor 1068-1081)
Hac inter fratres sortita divisione, Turholz monasterium in partem concessit Karoli, et sic alienatum est a iure sancti Ansgarii .
330Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0486B (auctor 1068-1081)
Ipse quidem per se, quotiens occupationes aliae sinerent, eidem legationi insistens, semper autem constitutos habens presbyteros, per quos ad verbum Dei gentiles audirent et solatium captivi christiani haberent, ad ecclesias inter ipsos paganos longe constitutas, quodque gravissimum erat, marinis discriminibus adeundas.
331Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0489C (auctor 1068-1081)
Ubi, multis astantibus episcopis, spiritus immundus saepe clamabat ex ore vexati, Rimbertum solum inter eos digne commissum egisse officium, ipsum ergo sibi esse cruciatui.
332Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0492A (auctor 1068-1081)
Impetravit etiam ut ipse illi in electione successor confirmaretur et inter consiliarios regis locaretur, assentientibus fratribus et abbate monasterii eius, ac sancta synodo haec omnia roborante.
333Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0494B (auctor 1068-1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, praesertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
334Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0509A (auctor 1068-1081)
Inter quos metropolis Hammaburg caput extollit, olim viris et armis potens, agro et frugibus felix; nunc vero peccatorum vindictae patens, in solitudinem redacta est.
335Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0511A (auctor 1068-1081)
At litus australe Sclavi et aliae diversae incolunt nationes, inter quos vel praecipui sunt, quibus tunc a rege bellum inferebatur, Wilzi, quos ille una tantum et quam per se gesserat, expeditione ita contudit ac domuit, ut ulterius imperata facere minime rennuendum iudicarent.
336Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0512B (auctor 1068-1081)
([11.] Cap. 65.) Sunt et alii Sclavaniae populi, qui inter Albiam et Oddaram degunt, sicut Heveldi, qui iuxta Habolam fluvium sunt et Doxani , Leubuzzi , Wilini et Stoderani cum multis aliis.
337Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0513A (auctor 1068-1081)
Inter quos medii et potentissimi omnium sunt Retharii, civitas eorum vulgatissima Rethre, sedes ydolatriae.
338Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0517A (auctor 1068-1081)
[Haccon iste crudelissimus, ex genere Inguar et giganteo sanguine descendens, primus inter Nordmannos regnum arripuit, cum antea ducibus regerentur.
339Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0519A (auctor 1068-1081)
([18.] Cap. 70.) Novissimis archiepiscopi temporibus res nostrae inter barbaros fractae, Christianitas in Dania turbata est, pulcrisque divinae religionis initiis invidens inimicus homo superseminare zizania conatus est (Matth. XIII, 25).
340Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0528B (auctor 1068-1081)
Hoc factum est inter Sconiam et Seland, ubi solent reges navali bello confligere.
341Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0530B (auctor 1068-1081)
Omnes igitur Sclavi, qui inter Albiam et Oddaram habitant, per annos 70 et amplius christianitatem coluerunt, omni tempore Ottonum, talique modo se absciderunt a corpore Christi et ecclesiae, cui antea coniuncti fuerant.
342Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0534A (auctor 1068-1081)
Ex illo enim tempore, quo dux constitutus est in hac regione, nunquam discordia cessavit inter geminas domos, scilicet archiepiscopi et ducis: illis impugnantibus regem et ecclesiam, istis pro salute ecclesiae ac fidelitate regum certantibus.
343Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0540A (auctor 1068-1081)
([40.] Cap. 94.) Inter Chnut et Olaph, regem Nortmannorum, continuum fuit bellum, nec cessavit omnibus diebus vitae eorum; Danis pro imperio certantibus, Nortmannis vero pugnantibus pro libertate.
344Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0540B (auctor 1068-1081)
Dicunt eum inter cetera virtutum opera magnum Dei zelum habuisse, ut maleficos de terra disperderet, quorum numero cum tota barbaries exundet, praecipue vero Norvegia monstris talibus plena est.
345Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0542A (auctor 1068-1081)
([42.] Cap. 95.) Eo tempore cum esset pax firma inter Sclavos et Transalbianos, Unwanus archiepiscopus metropolem Hammaburg renovavit, clerumque dispersum colligens, magnam ibidem tam civium quam fratrum adunavit multitudinem.
346Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0552B (auctor 1068-1081)
Iste cum esset filius Imme reginae, sororem habuit eam quam caesar Heinricus in coniugium postea recepit: ceterum Suein et Harold a concubina geniti erant; qui, ut mos est barbaris, aequam tunc inter liberos Chnut sortiti sunt partem hereditatis.
347Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0554C (auctor 1068-1081)
[Ratibor iste Christianus erat, vir magnae potestatis inter barbaros.
348Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0564A (auctor 1068-1081)
Qui et ipse non post multos dies a filio Thietmari comprehensus, et per tybias suspensus inter duos canes efflavit, unde et ipse ab imperatore comprehensus et perpetuo est exilio dampnatus .
349Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0567B (auctor 1068-1081)
Inter Haroldum et Suein praelium fuit omnibus diebus vitae eorum.
350Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0572A (auctor 1068-1081)
Denique, sicut mos est inter barbaros, ad confirmandum pactum federis opulentum convivium habetur vicissim per octo dies.
351Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0575A (auctor 1068-1081)
Itaque cum malti sint Winulorum populi fortitudine celebres, soli quatuor sunt, qui ab illis Wilzi, a nobis dicuntur Leutici, inter quos de nobilitate potentiaque contenditur.
352Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0576C (auctor 1068-1081)
Inter quos extremi venerant Islani, Gronlani et Orchadum legati, petentes ut praedicatores illuc dirigeret; quod et fecit.
353Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0581B (auctor 1068-1081)
Tunc ille Constantinopolitano rescribens, iactavit se inter alia descendere a Graecorum prosapia, Theophanu et fortissimo Ottone sui generis auctoribus; ideoque nec mirum esse, si Graecos diligeret, quos vellet etiam habitu et moribus imitari; quod et fecit.
354Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0582C (auctor 1068-1081)
Indignantes enim principes aut muliebri potestate constringi, aut infantili ditione regi, primo quidem communiter vindicarunt se in pristinam libertatem, ut non servirent; dein contentionem moverunt inter se, quis eorum videretur esse maior; postremo armis audacter sumptis, dominum et regem suum deponere moliti sunt.
355Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0587B (auctor 1068-1081)
Adglorians hospitalitatem porro maximam esse virtutem, quae cum non careat divina mercede, saepe etiam inter homines habeat vel maximam laudem.
356Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0588A (auctor 1068-1081)
Praeterea inter epulandum familiare habuit magnos viros carpere, notans in aliis stulticiam in quibusdam avaritiam, multis autem obiiciens ignobilitatem, omnibus vero improperavit infidelitatem, eo quod ingrati essent illi, qui eos de stercore suscitaret, regi, quem solus ipse diligens imperium, pro iure non pro suo commodo tueri videretur: argumentum esse, quod illi sicut ignobiles raperent aliena, ipse vero sicut nobilis effunderet sua; hoc esse apertissimum nobilitatis indicium.
357Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0593B (auctor 1068-1081)
([7.] Cap. 163.) At ille parvipendens omnium voces, simul etiam relicta rei domesticae cura, totus in curiam vehemens et in gloriam praeceps ferebatur, hac causa, ut ipse retulit, capessendae rei publicae quaerens primatum, quia dominum et regem suum inter manus trahentium non posset videre captivum.
358Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0598B (auctor 1068-1081)
([16.] Cap. 171.) Illo tempore clarissimus inter barbaros fuit Suein, rex Danorum; qui reges Nortmannorum Olaph et Magnum constrinxit magna virtute.
359Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0599A (auctor 1068-1081)
Inter Suein et Bastardum perpetua contentio de Anglia fuit, licet noster pontifex muneribus Willehelmi persuasus, inter reges pacem formare voluerit.
360Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0599B (auctor 1068-1081)
Alter, quidam Alfwardus nomine, inter Nortmannos sancta conversatione diu latenter vivens, abscondi non potuit.
361Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608B (auctor 1068-1081)
Sed cum medici trepidarent indicare veritatem, solusque promitteret vitam Notebaldus, inter spem vitae mortisque metum vir sapiens iacuit incertus suique oblitus.
362Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0615B (auctor 1068-1081)
Inter quos extremi venerant Islani, Gronlani, Gothorumque et Orchadum legati, petentes ut illuc praedicatores dirigeret; quod et statim fecit.
363Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0621B (auctor 1068-1081)
Et hanc fretum quoddam a Fune dirimit brevissimum, quod ab orientali pelago ingrediens, longis anfractibus inter Funem et Iudlant protenditur in boream, usque ad eandem civitatem Arhusan, a qua navigatur in Funem aut Selant, sive in Sconiam, vel usque in Norvegiam.
364Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0629B (auctor 1068-1081)
Quod in ostio eiusdem sinus videri potest, cuius ab oceano introitus inter Alaburc, promunctorium Daniae scopulosque Nortmanniae tam strictus invenitur, ut facili saltu per noctem carbasa traiiciantur.
365Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0629C (auctor 1068-1081)
Ad litus australe Sclavi, Haisti aliaeque diversae incolunt nationes, inter quas praecipue sunt Welatabi qui et Wilzi dicuntur.
366Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0634A (auctor 1068-1081)
Usque hodie profecto inter illos, cum cetera omnia sint communia nostris, solus prohibetur accessus lucorum et fontium, quos autumant pollui christianorum accessu.
367Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0634B (auctor 1068-1081)
Praeterea inaccessi paludibus, nullum inter se dominum pati volunt.
368Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0634B (auctor 1068-1081)
Sunt etiam qui referant eas fieri praegnantes ab hiis qui praetereunt negociatoribus, vel ab hiis quos inter se habent captivos, sive ab aliis monstris, quae ibi non rara habentur.
369Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0638A (auctor 1068-1081)
Hospitalitate quamvis omnes Yperborei sint insignes, praecipui sunt nostri Sueones; quibus est omni probro gravius hospicium negare transeuntibus, ita ut studium vel certamen habeant inter illos, quis dignus sit recipere hospitem.
370Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0641A (auctor 1068-1081)
Inter Nordmanniam et Sueoniam Wermilani et Finnedi degunt, et alii: qui nunc omnes sunt christiani, respitiuntque ad Scaranensem ecclesiam.
371Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0651B (auctor 1068-1081)
Inter Nortmannos tamen et Sueones propter novellam plantationem Christianitatis adhuc nulli episcopatus certo sunt limite designati, sed unusquisque episcoporum a rege vel populo assumptus, communiter edificant ecclesiam, et circueuntes regionem, quantos possunt ad Christianitatem trahunt, eosque gubernant sine invidia, quandiu vivunt.
372Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0652B (auctor 1068-1081)
Igitur Orchades inter Nordmanniam et Britanniam et Hiberniam positae, frementis occeani ludibundae minas derident.
373Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0654A (auctor 1068-1081)
Multa insignia in moribus eorum, precipua karitas, ex qua procedit, ut inter illos omnia communia sint tam advenis quam indigenis.
374Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p1; 9 (auctor -1081)
Cumque doctrina et veritate, hoc est verbo et exemplo pastorali, facile multos excellas, precipua est in virtutibus tuis humilitas, quae omnibus te communem faciens mihi quoque fiduciam dedit, qua balbuciens audeam cum philosopho loqui et Saul inter prophetas videri.
375Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p1; 16 (auctor -1081)
Ab introitu igitur sancti Willehadi, cum Saxonia tota et armis subacta Francorum et divino cultui mancipata est, ordiens in tuo salutari ingressu pono metam libelluli, simul omnipotentis Dei misericordiae supplicans, ut, qui te populo suo diu erranti et afflicto pastorem instituit, annuat etiam tua opera tuisque diebus ea, quae inter nos prava sunt, corrigi et correcta perpetuo conservari.
376Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, VII; 1 (auctor -1081)
Coluerunt enim eos, qui natura non erant dii, inter quos precipue Mercurium venerabantur, cui certis diebus humanis quoque hostiis litare consueverant.
377Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XII; 6 (auctor -1081)
Proinde omnem terram eorum antiquo Romanorum more in provintiam redigentes et inter episcopos certo limite disterminantes septentrionalem illius partem, quae et piscium ubertate ditissima et pecoribus alendis habetur aptissima, pio Christo et apostolorum suorum principi Petro pro gratiarum actione devote optulimus.
378Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XV; 4 (auctor -1081)
Per idem tempus Hemmingo rege Danorum mortuo Sigafrid et Anulo, nepotes Godafridi, cum inter se de primatu regni convenire non possent, prelio seeptrum diviserunt.
379Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XV; 10 (auctor -1081)
Inter quos precipuus legitur sanctissimus pater noster ac philosophus Christi Ansgarius, vitae ac scientiae merito clarus et omni populo Saxonum acceptus.
380Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XV; 15 (auctor -1081)
Cum autem nemo doctorum facile posset inveniri, qui cum illis ad Danos vellet pergere, propter crudelitatem barbaricam, qua gens illa ab omnibus fugitur, sanctus Ansgarius divino, ut credimus, spiritu accensus, et qui ad martyrium aliqua occasione mallet pertingere, cum socio se optulit ultroneum Autberto, non solum inter barbaros, verum etiam in carcerem et in mortem pro Christo ire paratus.
381Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXII; 2 (auctor -1081)
Multa inter fratres discordia, bellum maximum, in quo, ut historici testantur, omnes vires Francorum consumptae sunt.
382Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXII; 8 (auctor -1081)
Tandem mediante papa Sergio pax inter fratres convenit, regnumque divisum est in tres partes, ita ut Lotharius maior natu cum Italia Romam, Lotharingiam cum Burgundia possideret, Ludvicus Rhenum cum Germania regeret, Karolus Galliam, Pippinus Aquitaniam.
383Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXII; 9 (auctor -1081)
Hac inter fratres sortita [regni] divisione, Turholz monasterium] concessit in partem Karoli, et sic alienatum est a iure sancti Ansgarii.
384Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXXVI; 2 (auctor -1081)
Ipse quidem per se, quotiens occupationes aliae sinerent, eidem legationi insistens, semper autem constitutos habeas presbyteros, per quos et verbum Dei gentiles audirent et solatium captivi christiani haberent, ad ecclesias inter ipsos paganos longe constitutas, quodque gravissimum erat, marinis discriminibus adeundas.
385Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XL; 4 (auctor -1081)
Ubi multis astantibus episcopis spiritus immundus sepe clamabat ex ore vexati Rimbertum solum inter eos digne commissum egisse officium, ipsum ergo sibi esse cruciatui.
386Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XLV; 7 (auctor -1081)
Impetravit etiam, ut ipse illi in electione successor confirmaretur et inter consiliarios regis locaretur, assentientibus fratribus et abbate monasterii eius, ac sancta synodo haec omnia roborante.
387Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, L; 9 (auctor -1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, presertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
388Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIIII; 1 (auctor -1081)
Inter Nortmanniam et Sueoniam Wermilani et Pinnedi degunt, et alii; qui nunc omnes sunt christiani respitiuntque ad Scaranensem ecclesiam.
389Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXIIII; 8 (auctor -1081)
Inter Nortmannos tamen et Sueones propter novellam plantationem christianitatis adhuc nulli episcopatus certo limite sunt designati, sed unusquisque episcoporum a rege vel populo assumptus communiter aedificant ecclesiam, et circueuntes regionem, quantos possunt, ad christianitatem trahunt eosque gubernant sine invidia, quandiu vivunt.
390Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 16 (auctor -1081)
Tercium voluit episcopatum esse in Arhusan, et hanc fretum quoddam a Fune dirimit brevissimum, quod ab orientali pelago ingrediens longis anfractibus inter Funem et Iudland protenditur in boream usque ad eandem civitatem Arhusan.
391Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XI; 4 (auctor -1081)
Quod in ostio eiusdem sinus videri potest, cuius ab occeano introitus inter Alaburg [velu Wendilam], promunctorium Daniae, scopulosque Nortmanniae tam strictus invenitur, ut facili saltu per noctem carbasa traiciantur.
392Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XII; 3 (auctor -1081)
Ad litus australe Sclavi, Haisti aliaeque diversae incolunt nationes, inter quas precipuae sunt Welatabi, qui et Wilzi dicuntur.
393Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XVIII; 13 (auctor -1081)
Usque hodie profecto inter illos, cum cetera omnia sint communia nostris, solus prohibetur accessus lucorum et fontium, quos autumant pollui christianorum accessu.
394Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XVIII; 16 (auctor -1081)
Preterea inaccessi paludibus nullum inter se dominum pati volunt.
395Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIX; 3 (auctor -1081)
Sunt etiam, qui referunt eas fieri pregnantes ab his, qui pretereunt, negoeiatoribus, vel ab his, quos inter se habent captivos, sive ab aliis monstris, quae ibi non rara habentur, et hoc credimus etiam fide dignius.
396Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXI; 13 (auctor -1081)
Hospitalitate quamvis omnes Yperborei sint insignes, precipui sunt nostris Sueones; quibus est omni probro gravius hospieium negare transeuntibus, ita ut studium vel certamen habeant inter illos, quis dignus sit recipere hospitem.
397Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXV; 7 (auctor -1081)
Igitur Orchades inter Nortmanniam et Britanniam et Hiberniam positae frementis occeani ludibundae minas derident.
398Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVI; 13 (auctor -1081)
Multa insignia in moribus eorum, precipua karitas, ex qua procedit, ut inter illos omnia communia sint tam advenis quam indigenis.
399Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLIIII; 1 (auctor -1081)
Omnes igitur Sclavi, qui inter Albiam et Oddaram habitant, per annos LXX et amplius christianitatem coluerunt, omni tempore Ottonum, talique modo se absciderunt a corpore Christi et ecclesiae, cui antea coniuncti fuerant.
400Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXIIII; 3 (auctor -1081)
Ceterum Suein et Harold a concubina geniti erant; qui, ut mos est barbaris, aequam tunc inter liberos Chnud sortiti sunt partem hereditatis.
401Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXVIIII; 11 (auctor -1081)
[Ratibor iste christianus erat, vir magnae potestatis inter barbaros.
402Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVII; 7 (auctor -1081)
Inter quos metropolis Hammaburg caput extollit, olim viris et armis potens, agro et frugibus felix; nunc vero peccatorum vindictae patensin solitudinem redacta est; et quamvis decorem urbis amiserit, vires adhuc retinet metropolis, viduitatis suae dampna consolans in provectu filiorum, quos per totam septentrionis latitudinem suae legationi cotidie videt accrescere.
403Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XIX; 4 (auctor -1081)
At litus australe Sclavi et aliae diversae incolunt nationes, inter quos vel precipui sunt, quibus tunc a rege bellum inferebatur, Wilzi.
404Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXI; 11 (auctor -1081)
Sunt et alii Sclavorum populi, qui inter Albiam et Oddaram degunt, sicut Heveldi , qui iuxta Habolam fluvium sunt, et Doxani, Leubuzzi, Wilini et Stoderani cum multis aliis.
405Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXI; 12 (auctor -1081)
Inter quos medii et potentissimi omnium sunt Retharii, civitas eorum vulgatissima Rethre, aedes ydolatriae.
406Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXV; 6 (auctor -1081)
[Haccon iste crudelissimus, ex genere Inguar et giganteo sanguine descendens, primus inter Nordmannos regnum arripuit, cum antea ducibus regerentur.
407Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXVII; 1 (auctor -1081)
Novissimis archiepiscopi temporibus res nostrae inter barbaros fractae, christianitas in Dania turbata est, pulcrisque divinae religionis initiis invidens inimicus homo superseminare zizania conatus est.
408Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XL; 3 (auctor -1081)
Hoc factum est inter Sconiam et Seland, ubi solent reges navali bello confligere.
409Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLVIII; 5 (auctor -1081)
Ex illo enim tempore, quo dux constitutus est in hac regione, nunquam discordia cessavit inter geminas domos, scilicet archiepiscopi et ducis, illis impugnantibus regem et ecclesiam, istis pro salute ecclesiae ac fidelitate regum certantibus.
410Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LVII; 1 (auctor -1081)
Inter Chnud et Olaph regem Nortmannorum continuum fuit bellum, nec cessavit omnibus diebus vitae eorum, Danis pro imperio certantibus, Nortmannis vero pugnantibus pro libertate.
411Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LVII; 4 (auctor -1081)
Dicunt eum inter cetera virtutum opera magnum zelum Dei habuisse, ut maleficos de terra disperderet, quorum numero cum tota barbaries exundet, precipue vero Norvegia regio monstris talibus plena est.
412Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LX; 1 (auctor -1081)
Eo tempore cum esset pax firma inter Sclavos et Transalbianos, Unwanus archiepiscopus metropolem Hammaburg renovavit, clerumque dispersum colligens magnam ibidem tam civium quam fratrum adunavit multitudinem.
413Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXIIII; 5 (auctor -1081)
Inter quos extremi venerant Islani, Gronlani et Orchadum legati, petentes, ut predicatores illuc dirigeret; quod et fecit.
414Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXIIII; 5 (auctor -1081)
Indignantes enim principes aut muliebri potestate constringi aut infantili ditione regi primo quidem communiter vindicarunt se in pristinam libertatem, ut non servirent; dein contentionem moverunt inter se, 'quis eorum videretur esse maior'; postremo armis audacter sumptis dominum et regem suum deponere moliti sunt.
415Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIIII; 7 (auctor -1081)
Adglorians hospitalitatem porro maximam esse virtutem, quae cum non careat divina mercede, sepe etiam inter homines habeat vel maximam laudem.
416Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LIIII; 1 (auctor -1081)
Illo tempore clarissimus inter barbaros fuit Suein rex Danorum, qui reges Nortmannoram Olaph et Magnum constrinxit magna virtute.
417Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LIIII; 2 (auctor -1081)
Inter Suein et Bastardum perpetua contentio de Anglia fuit, licet noster pontifex muneribus Willehelmi persuasus inter reges pacem formare voluerit.
418Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LIIII; 10 (auctor -1081)
Alter quidam, Alfwardus nomine, inter Nortmannos sancta conversatione diu latenter vivens abscondi non potuit.
419Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, VIII; 5 (auctor -1081)
Qui et ipse non post multos dies a filio Thietmari comprehensus et per tybiam suspensus inter duos canes efflavit, unde et ipse ab imperatore comprehensus et perpetuo est exilio dampnatus .
420Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XIII; 7 (auctor -1081)
Inter Haroldum et Suein prelium fuit omnibus diebus vitae eorum.
421Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVIII; 5 (auctor -1081)
Denique, sicut mos est inter barbaros, ad confirmandum pactum federis opulentum convivium habetur vicissim per VIII dies.
422Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXII; 2 (auctor -1081)
Igitur cum multi sunt Winulorum populi fortitudine celebres, soli IIIIor sunt, qui ab illis Wilzi, a nobis dicuntur Leutici, inter quos de nobilitate potentiaque contenditur.
423Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXII; 3 (auctor -1081)
Tunc ille Constantinopolitano rescribens iactavit se inter alia descendere a Grecorum prosapia, Theophanu et fortissimo Ottone sui generis auctoribus .
424Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XL; 1 (auctor -1081)
Preterea inter epulandum familiare habuit magnos viros carpere, notans in aliis stulticiam, in quibusdam avaritiam, multis autem obiciens ignobilitatem , omnibus vero inproperavit infidelitatem, eo quod ingrati essent illi, qui eos de stercore suscitaret, regi, quem solus ipse diligens imperium pro iure, non pro suo commodo tueri videretur.
425Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVII; 3 (auctor -1081)
At ille parvipendens omnium voces, simul etiam relicta rei domesticae cura, totus in curiam vehemens et in gloriam preceps ferebatur, hac causa, ut ipse retulit, capessendae rei publicae quaerens primatum, quia dominum et regem suum inter manus trahentium non posset videre captivum.
426Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXV; 3 (auctor -1081)
Sed cum medici trepidarent indicare veritatem, solusque promitteret vitam Notebaldus, inter spem vitae metumque mortis vir sapiens iacuit incertus suique oblitus.
427Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXXIII; 2 (auctor -1081)
Inter quos extremi venerant Islani, Gronlani Gothorumque et Orchadum legati, petentes, ut illuc predicatores dirigeret; quod et statim fecit.
428Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p1; 1 (auctor fl. 1059)
Sacellum S. Domnii, quod descripsimus ab urbe Spalatensi passuum millia ferme tria aut quatuor disiunctum, situmque inter Salonae rudera, ubi subterranea crypta, sepulchrum olim S. Domnii, adhuc extat, hac die a Spalatensibus iuxta, finitimisque populis eximia veneratione ac frequentia colitur.
429Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p3, p7; 8 (auctor fl. 1059)
Praetor furit Maurilius Ditis minister impius, Ferit securi Domnium, Ut victor in Coelum evolet Onustus hic victoriis Ereptus imis sordibus Iam splendet inter coelites Clarus corona gloriae.
430Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p28; 2 (auctor fl. 1059)
At Praesul venerabilis Ioannes Deo amabilis Confortat cives nobiles, At laudat et ignobiles, Inter ruinas vepribus Condensus atque frondibus Urbis Salonae fodere, Nutu divinae gratiae.
431Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0589D (auctor 1145-1221)
Cum igitur Deus amor, sive charitas, sive dilectio proprie et specialiter nominetur, quae materies convenientior, quis sermo inter nos dulcior quam de amore huiusmodi haberetur?
432Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0596D (auctor 1145-1221)
Certe inter potentias animae nulla est amore liberior, nulla liberatior, nulla dulcior, nulla est aeque fortis.
433Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0598A (auctor 1145-1221)
Cum ego itaque sim inter modicos minimus, tu magnus inter maximos, quae, obsecro, rerum tam dissidentium potest esse conventio, ut in rebus tam disparibus amica sibi paritate dilectio delectetur?
434Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0602D (auctor 1145-1221)
Mecum optime agit, si inter collactaneos suos me Iesus meus connumeret, si suscepto interdum ad matris ubera suae delinitionis sorbitiunculas partiatur.
435Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0604D (auctor 1145-1221)
Satis est nobis, si materno incumbere pectori, si permittatur inter ubera commorari.
436Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0605B (auctor 1145-1221)
Si pastores advenerint inter signa deferentes angelica sine nobis, de tantae rei mysterio non mirentur; si stella magos adduxerit, advenientium participentur laetitiae, et illis mystica deferentibus, nos quae illis signata sunt offeramus.
437Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0606A (auctor 1145-1221)
Dum enim tribus duos in charitatis compagine coniunxisti, quasi quinque virgines inter non fatuas effecisti.
438Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0607B (auctor 1145-1221)
Semel ei adhaesimus, collactaneos suos in omni tribulatione non deseret, et inter tentationum molestias confortabit.
439Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0621A (auctor 1145-1221)
Quam sit noxium, quam sit vetustati obnoxium peccata defendere, ex hoc satis intelligitur, quod inter omnia salutis remedia nihil confessione salubrius praedicatur.
440Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0621B (auctor 1145-1221)
Igitur, sicut in remediis aliquid humili confessione salubrius non habet, sic inter crimina peccati defensione nullum nocentius invenitur.
441Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0627A (auctor 1145-1221)
Facile recipiet excusationem discretio, et inter veros amicos defectum quem facit impossibilitas, vera dilectio non causatur.
442Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0630D (auctor 1145-1221)
Aristae quippe et paleae hordei, asperitates et difficultates quas tolerari oportet inter observantias ordinis instituti, designant nihilominus figuras et integumenta sacri eloquii, signant et sacramentales illas species sub quibus vera sumitur Caro Christi.
443Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0632B (auctor 1145-1221)
Inter potentias animae nulla est quae amore sit dignior, dulcior nulla, nulla est aeque fortis.
444Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0633A (auctor 1145-1221)
Verum ad splendorem tantae gratiae, ad gloriae tantae delicias, gradibus quibusdam animus proficiens evolat in sublime: Et primus quidem gradus est ab omnibus prorsus illicitis abstinere; secundus est, si ita contemnas illicita, ut nec veniant in affectum; tertius est quaeque etiam licita, quantum necessitas patitur, fastidire; quartus est iugis et fervens observantia mandatorum; quintus est diligens et assidua animi circumspectio ad custodiam puritatis; sextus est virtutum ambitio, profectusque esuriens spiritalis; septimus est inter ipsas virtutes aemulari charismata meliora; octavus est in acceptis charismatibus humilis et devota gratiarum actio et vox laudis; nonus est, si, prae summi boni desiderio, nihil de visibilibus transeat in affectum; decimus est castigare memoriam, et corporeas imaginationes abigere.
445Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0636B (auctor 1145-1221)
Adiungamus nos sugenti ubera, si forte de praedulcissimo illo lacte nobis aliquid instilletur, mihi de collactaneis suis cum pectus matris non innudet, dat eis locum ut et ipsi inter ubera commorentur.
446Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0642D (auctor 1145-1221)
Hi sunt quibus apostolus: Blasphematur per vos, inquit, nomen bonum inter gentes (Iac., II).
447Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0643A (auctor 1145-1221)
sed magnificas quia laudas, magnificas quia inter mundi tenebras sole lucidior, luna pulchrior, rosa fragrantior, nive candidior, divinae cognitionis splendorem dilatat.
448Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0645C (auctor 1145-1221)
Hinc est quod inter iniuriarum molestias quas plerumque pati necesse est, satagit non irasci.
449Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0656D (auctor 1145-1221)
Sacerdotibus quidem cooperantur angeli, nec omnino possunt deesse mysterio, ubi Rex angelorum inter manus hominis incomprehensibilia operatur.
450Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0657A (auctor 1145-1221)
Quis tibi es et qualis, ubi inter manus tuas Virgo de Spiritu sancto concipit, cum te proferente verba mysterii illibata, visibilis oblationis substantia in divinae carnis substantiam transit?
451Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0659B (auctor 1145-1221)
Quid illud est quod sacrilego ore, corde tam impuro, tam incircumcisis labiis, etiam inter actus diabolicos beata Iesu membra in iurandi, imo in blasphemandi consuetudinem adducuntur!
452Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0659D (auctor 1145-1221)
AGNETI virgini Christi, frater ADAM dictus abbas Perseniae, inter virgines prudentes deputari.
453Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0661A (auctor 1145-1221)
Sponsa nimirum in cubiculi secreta admittitur, et inter arcana tori maritalis solemnia sponso munda et ineffabili commistione unitur.
454Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0666C (auctor 1145-1221)
Difficile enim fieri solet, ut diu integer inter eos nexus amoris permaneat, quos disiungit institutio, intentio dividit, locus separat, disparat actio, propositum dissimile variat, studii dissidentia cohaerere non sinit.
455Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0668C (auctor 1145-1221)
Omnibus B. Martini memoriam pie venerantibus, ADAM inter veneratores eius exiguus, Patris eiusdem vestigiis inhaerere.
456Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0671A (auctor 1145-1221)
Hoc solum interest, quod in erogatione denarii, non est apud Patremfamilias personarum acceptio; sed fiunt novissimi primi, et primi novissimi; nec est inter accipientes invidia, nec iactantia meritorum.
457Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0671B (auctor 1145-1221)
Quae potest inter eos esse disparitas, quibus par idemque denarius erogatur?
458Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0671B (auctor 1145-1221)
Certe quamvis sit inter electos dispar claritas, quia stella a stella differt in claritate; est tamen in dispari claritate par gaudium, cum sit Deus omnia in omnibus.
459Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0672A (auctor 1145-1221)
An non Christi minister et Martinus, et ipse inter perfectos perfectissimus?
460Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0672B (auctor 1145-1221)
Si ergo ministri Christi Christo in gloria similes sunt, et per hoc pares sunt, quo pacto inter ministros Christi paritas esse non potest?
461Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0673B (auctor 1145-1221)
Primum proposuit hominem assumendo; secundum inter homines praedicando, tertium homines iustificando.
462Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0677A (auctor 1145-1221)
Non confidant omnino in bonis operibus quae viventes inter etiam sua ipsa flagitia faciunt; quia, etsi nullum bonum irremuneratum, tamen non omne bonum meritum est ad salutem.
463Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0679A (auctor 1145-1221)
De modo peccandi dicendum est, quia etiam in naturali luxuria, qua solummodo inter coniuges licita est, modus exsecrabilis esse potest.
464Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0679A (auctor 1145-1221)
Luxuria itaque non naturalis, et ideo illicita in pari sexu, vel in sexu dispari, etiam inter coniuges membris non ad hoc concessis abuti: naturalis et illicita in scortationibus; naturalis et licita in coniugibus, si tamen consuetum modum teneant, si in hoc ipso modum custodiunt, si loco et tempore mutuae infirmitatis debitum solvant.
465Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0679B (auctor 1145-1221)
Observandus est locus, ne sacratus sit; tempus quoque gravidi ventris, tempus separationis praescriptum, tempora quoque quibus est divinis observantiis insistendum; quae omnia si inter coniugatos neglecta, valde reprehensibilia sunt, et offendunt Deum.
466Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0679D (auctor 1145-1221)
Inquiratur utrum clericus aut laicus fuerit; si laicus, utrum liber ab uxore necne; nam si personae a lege tori liberae sint, restat ut peccatum sit simplex fornicatio, inter consanguineos et affines incestus.
467Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0679D (auctor 1145-1221)
Raptus vero est quando vim inferunt castitatis praedones, plusquam adulterium inter religionis cuiuslibet professores.
468Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0684B (auctor 1145-1221)
Nolo, obsecro, irasci vera dicenti amico, quia, etsi veritas odium parit, non id tamen agit inter eos qui sanctae charitatis vinculis astringuntur.
469Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0686B (auctor 1145-1221)
Haec nobis est inter saeculi fluctus, inter maris procellosi naufragia, praesidium singulare.
470Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0692B (auctor 1145-1221)
Si tenueris hanc rectitudinem fidei, reputaberis inter filios Dei, ac per hoc haeres Dei et cohaeres Christi efficieris, et nullatenus in aeternum, sicut ab ipso dictum est: Morieris.
471Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0747D (auctor 1145-1221)
Hi sunt, quibus Apostolus: « Blasphematur per vos, inquit, nomen bonum inter gentes (Rom. II).
472Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748B (auctor 1145-1221)
Magnus in anima, parvus in carne; magnus in altitudine dilatati per gratiae plenitudinem animi, parvus inter angustias puellaris uteri.
473Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750C (auctor 1145-1221)
ubi dormiam, nisi « inter medios cleros?
474Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750C (auctor 1145-1221)
» (Psal. LXVII.) Inter medios enim cleros sentitur refrigerium, quod praestant « pennae columbae, » et pennae huius columbae sunt « deargentatae, et posteriora eius in pallore auri (ibid).
475Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0751D (auctor 1145-1221)
Cui concessum est dormire inter medios cleros?
476Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0751D (auctor 1145-1221)
« Inter medios cleros » dicunt pro hoc ut dicat Latinus, in medio clerorum.
477Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0751D (auctor 1145-1221)
Qui igitur requiescit inter utrumque, inferioris strepitum fugiens, superioris quietem appetens, sic dormiendo videt speciosam sicut columbam, ascendentem desuper rivos aquarum.
478Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0752A (auctor 1145-1221)
» Unde etiam sequaces habere volens et socios suae dormitionis: « Si dormiatis, ait, inter medios cleros pennae columbae deargentatae, et posteriora dorsi eius in pallore auri.
479Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0752A (auctor 1145-1221)
Ipsa media est inter coelum et terram, media et mediatrix inter Deum et hominem.
480Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0752D (auctor 1145-1221)
Mecum optime agitur, (29) si inter collectaneos suos me Iesus meus connumeret; si suscepto interdum ad matris ubera suae delinitionis sorbitiunculas partiatur.
481Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0696B (auctor 1145-1221)
HAEC Quae ipse olim (inter alia magni ingenii Ac religionis eximiae monumenta) Aureo non solum calamo, Sed ore, et pectore pietatis pleno, De magnae Dei Matris laudibus, encomiisque Composuit, Una cum corde, ac seipso toto, Virgineo tholo, ut Anathema sacrum, per ipsius gratissimas manus, (ut acceptiora habeantur) appendenda, Dat, dicat, consecrat, Mortalium infimus Hippolytus Marraccius.
482Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Dignus est ipse protectione tua, non solum quia Cisterciensis ordinis est (cuius protectio, prudentissimo SS. D. N. Innocentii X, iudicio tuae curae demandata); sed quia etiam ex illo ordine est, qui (Gregorii XI pontificis maximi testimonio), cum inter religiones caeteras Deiparae Virgini sit singularitate devotionis ascriptus; eique unanimiter, et uno humero (ut Iacobus de Vitriaco S. R. E. cardinalis in Historia occidentali loquitur), ubique devotissime inserviat; etiamsi eius protector non esses, attamen, ob eximium tuum erga augustissimam coeli Reginam studium, tua non potest protectione privari.
483Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0701B (auctor 1145-1221)
Inter bonas arbores incomparabiliter optima est virga de radice Iesse, ex qua vitae fructus processit.
484Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0703D (auctor 1145-1221)
Rogabis plane, quia qui Filium tuum inter Deum et homines posuit Mediatorem, te quoque inter reum et iudicem posuit mediatricem.
485Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0708D (auctor 1145-1221)
Tantum, inquam, spirat odoris, ut inter manus Iudaeorum exspirans, inspiret latroni confessionem (Luc. XXIII), fidem centurioni et multa sanctorum corpora, quae dormierant, ad vitam faciat respirare (Matth. XXVII).
486Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0712A (auctor 1145-1221)
Iam non erit timor in finibus nostris, quoniam inter metas nostrae sortis, communis video praesentiam Salvatoris.
487Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0713A (auctor 1145-1221)
Itaque de longinquo venit, non quia praesentissimus longe sit, sed longe est ab eo corruptio, quae inter creatorem et creaturam distantiam facit.
488Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0715A (auctor 1145-1221)
» Caeterum pax ordinatissima inter secretissimae puritatis arcanum se conferens, sub testimonio plenioris gratiae virgineam conscientiam tranquillabat; illam oleo laetitiae et exsultationis exhilarans atque dicens: « Dilectus meus mihi, et ego illi (Cant. II); et illud: Quid mihi est in coelis, et a te quid volui super terram?
489Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0718B (auctor 1145-1221)
Has omnes necessitates absque peccato Dei Filius Verbum omnipotens non necessitate, sed voluntate suscepit, et dum se solus « inter mortuos liber (Psal.
490Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0720A (auctor 1145-1221)
Et si lucentem in tenebris lucem tenebrae non comprehenderunt (Ioan. I), lucem tamen suam inter tenebras lucis filii deprehendunt.
491Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0720D (auctor 1145-1221)
» Sed inter epulas auditur sonus, cum inter lacrymas concrepat gemitus, vel certe laus misericordiae Redemptoris cum accusatione propriae iniquitatis.
492Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0723B (auctor 1145-1221)
Hoc solum interest inter filium et servum fidelem, inter iustum et peccatorem humilem, quod filii charitas cantat in psalterio, servi humilitas psallit in cithara.
493Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0724B (auctor 1145-1221)
» Chordae, quae inter duo ligna tenduntur et de concavitate ligni inferioris sonorae redduntur, sunt opera misericordiae, quibus miser homo redimitur, et quae nobis salutis nostrae efficacia per incarnationis mysterium exhibentur.
494Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0725D (auctor 1145-1221)
Inter omnia mirabilia quae artifex sapientia fecit, tria sunt singulariter mirabilia, et mirabiliter singularia, quae et superius ex aliqua parte tetigimus, scilicet quod mater et virgo, Verbum infans, Deus homo.
495Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0726D (auctor 1145-1221)
Accedat, inquam, et nunc maxime, quia iam aliquatenus plus solito iubar suum Sol novus exerit, et qui hactenus apud Bethlehem inter angustum praesepium paucis cognitus claudebatur, hodie in Ierusalem in templo Domini coram pluribus praesentatur.
496Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0733A (auctor 1145-1221)
Verum felicius, et festivius hanc solemnitatem agemus, cum sub adventu sponsi, media nocte clamore facto, inter prudentes virgines accensis lampadibus procedemus obviam sponso et sponsae (Matth. XXV); nam bene illius professionis inenarrabile gaudium significat haec nostra hodierna processio.
497Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0734B (auctor 1145-1221)
Apostolus quoque Dei Filium factum ex muliere (Galat. IV), id est, de tali sexu carnem assumpsisse commemorat (16); nam alibi nomen mulieris Veritas a Virgine removere videtur, cum Ioannis Baptistae laudes exsequitur, dicens: « Inter mulierum natos non surrexit maior Ioanne Baptista (Matth. XI).
498Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0740B (auctor 1145-1221)
Ob hoc sub umbra religionis non umbratiliter, sed veraciter vanitati inserviunt, superbiunt inter humiles, inter poenitentes voluptuosius vivere volunt, ambiunt honores, qui mundi contemptum iuraverant, solam sanctitatis imaginem praeferentes, lupus celatur sub ovis vellere, nec agnoscitur, donec eum prodiderit ululatus.
499Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0741B (auctor 1145-1221)
Idcirco nimirum sponsa eius ab exteriorum intuitu vel appetitu se dividit; idcirco ad interiora se colligit, imo inter claustrum conscientiae se recludit, quia quo diligentius ab oculis hominum se celavit, eo coelum in se secretius coelorum habitatori componit.
500Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0741C (auctor 1145-1221)
Inter quatuor ista latera per disciplinae regularis obedientiam se cohibent et abscondunt qui vanam saeculi libertatem deserunt, qui a se lateribus aquilonis evellunt.