'memor' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 6730 hits      Show next 500

Nor id , p8, 36 found in
2Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0421B (auctor c.945–1004)
Est quidam Qauz, nepos Wal comitis de castro Nantonis, qui devastat possessiones nostri monasterii; de quo precor ut cum ipso Wal, qui nunc Romae est, loquamini, minando contra eius nepotem virgam excommunicationis nisi resipuerit, si inveni gratiam in oculis vestris: nam, liberalitatis vestrae memor, ut servus Domino gratias refero, qui inter missarum solemnia, vestro munere plane usus, vestri nullo modo oblivisci valeo in meis orationibus.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0422C (auctor c.945–1004)
Domino semper venerabili sanctae Romanae et universalis Ecclesiae praesuli GREGORIO sui illius memor Floriacensium rector ABBO. Experimento didici quod qui apponat scientiam, apponit dolorem (Eccle. I, 18).
4Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0424C (auctor c.945–1004)
ROTBERTO regi Francorum inclyto famulorum Dei famulus ABBO, memor salis quod aliquando in palatio comedi.
5Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0757 (auctor fl. 923)
Scandito analogium, crisis [aurum] nitet ore docentis; Declina birotum, [currum duarum rotarum coronam] bravium capito ac cliotedrum [sectam plectibilem]. Culleum [vas pice oblinitum] habe, diametra scias, [medietatem sperae, horologium loca exilii] ergastula nesci. Apponas emistichium [dimidium versum], cum distica [II. versus] sculpes [scribes]. Enoforo liba [vasi vinario], lotium [urinam] laxare suesce. Dilige tu xenodochium [domus qua pauperes colliguntur], zelotipiaque odi [odia]. Hinc acitabula [vas quo fertur acetum] doma tuum seu congia [mensuras] stringat. Pomerium [locus vacuus] curti, pomaria [viridiaria s. sunt pomis] congrua malis. Fulgeat ecclesiis ostrum, longe sit oletum. [stercus humanum] Praedia quala [corbes] tibi statuant, agitent flabra flogra. [venti virgas, viridiaria] Eminus ut [longe] gorgon [serpentis proprium] fugiat, pota [bibe] diamoron. [morittium] Sperne platon olon [lutum totum], sinposia, quatinus odon [via] Te lustret; temeson [medius sons] vigeas, si non potes insons. Lar tibi [penus], quo nectar fraglet [redoleat], lucarque [pecunia de lucis] nec absit. Gallonis [mercennarii] memor esto tui, ambro timeto cieri [elluo luxuriosus dissipator vocat]. Mulio [custos mulorum] strabo tuus [uuekus] neque sit, neque agoson inermis [provisor equorum] Abbaso [domus infirma] quo fuerit, sit hirudo [sanguisuga] frequens [assidua] comitata. Disparet [disiungat] ac validos intercapedo citatim [intervallum agiliter], Si qua virago [femina virilis animi] tuum penetret [intrat], reminiscere, doma [tectum]. Bule [consilium sermo] tegat Christi mentem tibi, gausape [mantile] mensam. Entole [mandatum] te comat, regesque baben [torques aurea cum gemmis.] proceresque. Abdomen minime superet corpus mage teche [mandatum]. Uranei [celestis] neotericus [novus], atque neofitus [novus in fide] haud sis Dogmatis ac fidei, iugiter sed priscus ab olim.
6Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0772A (auctor fl. 923)
Nam crucis aram subiit, ubi et seipsum iecit fundamentum Christianitatis, et suis sequacibus praetendit exemplum eiusdem perficiendae religiositatis Huius autem et pavimenti memor et exempli beatus infit apostolus Petrus: « Christus, inquiens, passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum, ut sequamini vestigia eius (I Petr. II, XXI) . » Christus Dominus ideo vitam carnis amisit, quo stabiliret Ecclesiam Christianitatis, quam iudices iniquitatis caeca cupidine incessanter evertunt.
7Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0079B (auctor fl. 1150)
Peccator enim in profundo vitiorum positus, dum recogitat supplicia, videlicet carcerem illum tenebrosum, fletus et stridorem dentium, catenas ferreas, vincula indissolubilia, quibus impii membris omnibus sunt alligandi, vermem qui non moritur, ignem qui non extinguitur, terram illam oblivionis, in qua prae angustia suppliciorum damnati non possunt Dei reminisci, eo quod (iuxta Prophetam) non sit in morte qui memor sit tui (Psal. VI) ; dum, inquam, omnia ista peccator in Aegypto vitiorum positus ante oculos suos statuit, timore compungitur, et ipsa scelera sua abhorrere incipit, pro quibus obnoxius tenetur tantis generibus suppliciorum.
8Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0123C (auctor fl. 1150)
Sic ergo, o homo, qui de numero pugnatorum Israel te existimas, sis, inquam, Isachar, id est, memor Domini per contritionem cordis: Iudas per confessionem oris: Zabulon, per laborem satisfactionis.
9Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 5; 24 (auctor -c.1150)
Esto memor dominici precepti dicentis: Principem te populi mei constitui, esto inter illos quasi unus ex illis.
10Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0915B (auctor fl. 964)
Memor igitur sum lacrymarum tuarum, et omnis studii tui, quod in te saepe perspexi, dum tecum de animae tuae sermocinarer profectu, et idcirco me non piguit, hoc, quod mihi tua suggerere studuit charitas, adimplere, quatenus et tu ex hac ipsa admonitione in Deum gradatim amore proficias, et ego tuae mercedis effici merear particeps.
11Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0564A (auctor 1068-1081)
Exsurge ergo, Domine, et iudica causam tuam, memor esto obprobrii servorum tuorum (Psal. LXXIV, 22).
12Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608C (auctor 1068-1081)
Qua in re memor sentenciae cuiusdam sancti, non sine lacrimis huic loco possum aptare.
13Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, VIII; 8 (auctor -1081)
'Exurge , Domine, et iudica causam tuam', 'memor esto obprobrii servorum tuorum'!
14Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXV; 5 (auctor -1081)
Qua in re memor sentenciae cuiusdam sancti non sine lacrimis huic loco possum aptare.
15Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p3, p4; 7 (auctor fl. 1059)
Pastor o Domni memor esto Nostri Respice ex alto, Spalatum tuere, Perfrui tecum queat ut beata Luce per aevum.
16Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0642C (auctor 1145-1221)
Populum hunc faciant rationabiles Mariae cogitationes, sanctae virtutes, ordinatissimae actiones, quas in confessione laudis divinae lex ordinat charitatis: Iuda quippe confessio dicitur; Zacharias, memor Domini; domus Zachariae est pectus virgineum mandatorum Dei memoriae retentivum.
17Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0647C (auctor 1145-1221)
Verum, ne quis de promissione gloriae nimis confidat, aut de gratiae successibus insolescat, memor semper divinae comminationis existat.
18Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0747B (auctor 1145-1221)
Iuda quippe confessio dicitur; Zacharias, memor Domini; domus Zachariae, est pectus virgineum, mandatorum Dei memoriae retentivum.
19Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1531A (auctor fl. 1173)
Esto memor (quam nunquam deseras). Tuae gentis.
20Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0452C (auctor c.1140–1212)
SYNOPSIS SERMONIS. - 1. Homo dignitatis suae memor iudicat haec inferiora amore suo indigna.
21Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0538B (auctor c.1140–1212)
Memor esse debet abbas periculi Heli sacerdotis de Silo; et honestiores quidem, atque intelligibiles animos prima, vel secunda admonitione verbis corripiat; improbos autem, et duros, ac superbos, vel inobedientes verberum, vel corporis castigatione in ipso initio peccati coerceat.
22Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0576C (auctor c.1140–1212)
De hoc S. Benedictus: Memor sit, inquit abbas, doctrinae suae, et discipulorum obedientiae; quia utrarumque rerum in tremendo Dei iudicio facienda erit discussio.
23Adamus Scotus, Sermones, 198, 0155B (auctor c.1140–1212)
Sed, sicut exsultabunt electi, ita ingemiscent in ea impii, quia memor erit Dominus filiorum Edom in die Ierusalem (Psal. CXXXVI, 7) . Dies Ierusalem dies Domini est, tum quia exsultationem confert Ierusalem, tum quia collatam suscipiet.
24Adamus Scotus, Sermones, 198, 0198A (auctor c.1140–1212)
Fructum faciens sursum, dum sic radicem miseris deorsum: meditansque in matutinis boni operis in Domino, dum eius primitus memor fueris super stratum mentis.
25Adamus Scotus, Sermones, 198, 0231D (auctor c.1140–1212)
Sic, dum renuit consolari anima tua, memor sis Dei et dilectionis (Psal. LXXVI, 4) , quatenus ascendens a Galilaea ad Iudaeam, a Nazareth in Bethlehem, Mariam tibi desponsatam tecum habeas comitantem.
26Adelmannus Brixiensis, Epistola de Eucharistae sacramento, 143, 1289C (auctor 1050-1062)
Sed absque dubio memor nostri, diligens plenius quam cum in corpore mortis huius peregrinaretur, invitat ad se votis et tacitis precibus, obtestans per secreta illa et vespertina colloquia quae nobiscum in hortulo iuxta capellam de civitate illa quam Deo volente senator nunc possidet, saepius habebat, et obsecrans per lacrymas, quas interdum in medio sermone prorumpens, exundante sancti ardoris impetu, emanabat, ut illuc omni studio properemus, viam regiam directim gradientes, sanctorum Patrum vestigiis observantissime inhaerentes, ut nullum prorsus in diverticulum, nullam in novam et fallacem semitam desiliamus, ne forte in laqueos et scandala incidamus; quia sicut ait Psalmista: « Iuxta iter scandalum posuerunt mihi (Psal. CXXXIX) . » Nam quod est iuxta iter, hoc est extra iter.
27Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Excellentissimus rex Carolus super Albiam fluvium pontes constituit, et in capite pontis ex utraque parte aedificavit castra; atque Sclavos, quorum vocabulum est Wlizi, perdomuit.
27Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Ianuar.
27Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0135D (auctor -875)
Siquidem iterum pius pater memor inflicti vulneris imperium dividens iuniori Carolo maiorem partem primoribus sacramento firmatis disposuit.
28Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0347C (auctor -875)
Cumque iam omnes pene movisset eius in Christo imitanda humilitas, episcopus civitatis rediens, vix agere potuit, ut sese a poena, qua ille memor tremendi iudicii se damnaverat, absumptis pene carnibus, permitteret resolvi.
29Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0270D (auctor -875)
Cumque duceretur ad locum caedis implendae, Esychius quidam miles, cum et ipse ob fidem Christi comprehensus detineretur, rogabat eum dicens: Memor esto mei, nam et ego subsequor te.
30Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0904B (auctor 814-878)
Huius ergo verba cum vir Dei perorantis audisset: Nulla, inquam, erit in munere dando difficultas quin omnia quae a me poscis dem, tantum est ut promissionis tuae memor dicta factis recompenses.
31Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1301B
Si beneficiorum Domini, quae sedis apostolicae instantia consecutus es, memor esses; aut si ita de proximi, sicut de propriis, casibus iuxta quod scriptum est condoleres, profecto aut amor Dei, aut timor gehennae, ad pastoralis curae ministerium peragendum a somno desidiae excitaret, et ad annuntiandum iniquo iniquitatem suam vel modicum invitaret.
32Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1307A
Ergo ne forte, ut credimus, occasione adeundae sedis apostolicae fretus, a reverentissimi fratris nostri Hincmari metropolitani tui debita subiectione aliorsum declinans, tanto liberius libita per abusum pertinaciae tuae committas, quantum et metropolitano regulariter subiici, et ad nos de die in diem differendo venire detrectas: auctoritate sancti Spiritus tibi praecipimus, ut memor sacrorum canonum, qui iubent per unamquamque provinciam ius metropolitanos singulos habere debere, metropolitano tuo per omnia, secundum sacros canones, subiectus existas: neque moleste feras hunc tibi esse praelatum, qui te nosti tuis ovibus esse praepositum.
33Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 9; 27
Doctor enim puerorum nobilium debet esse sic prudens in agibilibus, ut sit memor, cautus, providus, et circumspectus.
34Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 9; 28
Debet enim esse memor, recolendo praeterita.
35Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 15; 24
Prudentia vero cognosci habet per ea quae diximus in primo libro: ut si aliquis sit memor, providus, cautus, et circumspectus, et alia quae ibi diximus, prudens est reputandus: et secundum magis et minus, prout magis et minus participat de conditionibus illis.
36Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0693C (auctor 1110–1167)
Ille amantissimus adolescens amicitiae iura conservans, fortis ad minas, patiens ad convicia, propter amicitiam regni contemptor, immemor gloriae, sed memor gratiae.
37Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0716B (auctor 1110–1167)
Ego autem, licet peccator et indignus, memor tamen beneficiorum tuorum, dulcissime domine et amice, quae mihi ab ineunte aetate mea impendisti, memor gratiae in qua me nunc ultimo suscepisti, memor benevolentiae qua me in omnibus petitionibus exaudisti, memor munificentiae quam exhibuisti, memor amplexuum et osculorum in quibus me non sine lacrymis omnibus qui aderant admirantibus dimisisti, libo et pro te lacrymas meas resolvo, affectum meum et totum spiritum meum refundo.
38Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0555A (auctor 1110–1167)
Absit! Memor fui Dei, et delectatus sum (ibid.) . Et huius similiter visitationis ratio duplex.
39Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0590A (auctor 1110–1167)
Econtra, quae ad aliena viscera expers pietatis obduruit, nec mihi, nec tibi sit, sed dividatur (III Reg. III) . Porro tertius in pectore sanctissimi Ioseph, etiam fratricidali praeponderavit iniuriae, qui cum fratribus fratricidis dispensatoria severitate explorationis crimen inureret, cernens eos non mediocriter fatigari, ac sera satis poenitentia de fratris proditione torqueri; cedens affectui, ut Scriptura ait, avertit se parumper, et flevit (Gen. XLII) . Hunc affectum a piis visceribus Patriarchae David nec filii parricidalis abrasit immanitas: a quo cum quaereretur ad mortem, mittens qui eius obviarent insaniae, oblitus iniuriae, memor naturae, ut sciret patrem, dissimulans nosse persecutorem: Servate, inquit, mihi puerum Absalon (I Reg. XVIII) . Hunc in se Salvator ipse mirabili compassione transfundens, videns civitatem, quae ei secundum carnem metropolis fuit, ex qua illi patres secundum carnem, naturali pietate commotus, cum infusione lacrymarum futurum ei deploravit excidium.
40Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0597D (auctor 1110–1167)
Nonne Paulus ex profusione lacrymarum Timothei probavit affectum; cui si vir tantus consensisset, utique irrationabiliter Pauli vestigiis inhaesisset: Gratias, inquit, ago Deo meo, memoriam tui faciens, memor lacrymarum tuarum ut gaudio implear (II Tim. I) .
41Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0755B (auctor 1110–1167)
Ille memor praecepti quod susceperat, sirenarum cantus obturata aure petransiit, ingressusque ecclesiam, ante sanctum altare holocaustum quod detulerat Deo ac beato Petro resignat.
42Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 249 (auctor fl.c.700)
Vicina coaluit ignorante Ionia Histria, antra e contrario tamdiu polita Hister resumit, limfa matercola praestans ubera, depositis a clientibus umeris hidria prona memor rudera Metippa prisca.
43Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1195B
Qua de re precibus pro hac, quod poscitis, etsi Ipsius ipse magis indigeam precibus, Hoc vos nosse volo, ipsius quoadusque superstans Sum, memor ipse mei me memorem fieri.
44Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0730B (auctor c.805–c.846)
Tentata est summi pontificis constantia munerum copiosa promissione, ut Michaelium consecraret; at frustra: ille enim sui officii memor intrusum repulit, et Leonem legitimum electum defendit.
45Agobardus Lugdunensis, Carmina, 104, 0351A (auctor 769-840)
Sic, quaeso, memor illa lingua nostri, Quae confessa Dei perenne verbum, Cervicem gladio dedit secandam; Sed Christum cecinit, silere nescit.
46Agobardus Lugdunensis, De comparatione regiminis ecclesiastici et politici, 104, 0295A (auctor 769-840)
Cum enim beatissimus Augustinus, Dominicae sententiae memor, quae fundamentum Ecclesiae in apostolicis sedibus collocavit, in schismate esse dicat quicunque se a praesulum earumdem sedium auctoritate vel communione suspenderit, nec aliam manifestet esse Ecclesiam, nisi quae in pontificalibus apostolicarum sedium est solidata radicibus; quomodo vos ab universi orbis communione separatos esse non creditis, si mei inter sacra mysteria secundum consuetudinem nominis memoriam reticetis, in quo, licet indigno, apostolicae sedis per successionem episcopatus praesenti tempore videtis consistere firmitatem.
47Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0065C (auctor 769-840)
Quod et Psalmista duobus versiculis explanavit, dicens: Quid est homo quod memor es eius, aut filius hominis, quoniam visitas eum?
48Agobardus Lugdunensis, Liber contra Amalarium, 104, 0340C (auctor 769-840)
Videlicet usque ad lactentem, sicut senserunt qui de hac laudabili poenitentia scribere voluerunt; ex quibus unus, Prudentius, vir doctus inquit: Nullus bibendi, nemo vescendi memor.
49Agroecius, De orthographia, p. 35, l. 19 (auctor c.440-450)
uale memor nostri, decus et praesidium meum.
50Agroecius, Ars de orthographia, p1; 10 (auctor c.440-450)
uale memor nostri, decus et praesidium meum.
51Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0810A (auctor 950-1008)
Tum miles Christi ad nota recurrens praesidia, signo crucis armat frontem, totumque se adversus phantasticum obiicit incendium, memor utique, ut coniici datur, operum domini ac magistri sui Benedicti, qui, divinae gratiae praeventus munere, adurentes flammas, vocatis ad suos oculos discipulis, imaginarias fuisse declaravit (GREG. lib. II Dial. cap. 10) . Hac illius constantia fraus inimica devicta disparuit.
52Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0813A (auctor 950-1008)
Tunc Pater monasterii cunctaque congregatio ad eum dirigunt poscentes ut, memor fidei iureiurando eis a se pollicitae, res eorum invadere desisteret.
53Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0713A (auctor 950-1008)
Qui Dominici praecepti memor, non reddens mala pro malis, illaesos dimisit ad propria.
54Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0786A (auctor 950-1008)
Anno autem X, postquam praefatus Dagobertus regnare coeperat, memor malitiae Sclavorum in suos, collegit lectam e Franciae bellatoribus scaram, quam nos turmam vel cuneum appellare possumus.
55Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0788C (auctor 950-1008)
Ideoque ego, reminiscens iustis praeparata praemia, et praeparata iniquis supplicia, memor etiam malorum quae gessi, testamentum scribere decrevi, quo omnes regni nostri sanctorum basilicas isto tempore famosas, haeredes faciamus earum quae eis a nobis traditae sunt rerum.
56Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0860A (auctor 950-1008)
Huc properet coelos optat qui cernere apertos, Et hic memor et votum [servet votum], semita dura pium. Semper difficili quaeruntur magna labore, Arctam semper habet vita beata viam.
57Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0392D (auctor 950-1008)
Gratiae omnipotenti Deo, qui tuo inspiravit cordi ut in Babylonica captivitate memor esses gratissimae Sion.
58Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0394C (auctor 950-1008)
Sed Dei servus, perpendens haec non recta fieri intentione, simulque memor Domini per Scripturam dicentis: Mihi vindictam, et ego retribuam (Rom. II, 22) , quae offerebantur accipere noluit, et, quia vindictam sumere per semet distulit, ut a Domino vindicaretur emeruit.
59Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0398B (auctor 950-1008)
Ad quem ille charitativam direxit epistolam ita se habentem: « Quia te divina pietas servum suum multis honoribus admodum extulit, quos virtutum praerogativa adeo excolis ut te imitabilem praebeas pluribus bonis, hortor et admoneo ut, tuae memor professionis, illos gradus excellentiae appetas in quibus Dominum non offendas.
60Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0402A (auctor 950-1008)
- Tunc vere sollicitus pastor Abbo, memor utilitatis loci quem regebat, privilegium illi apostolicae utilitatis fieri rogavit.
61Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0403C (auctor 950-1008)
» Meminit et in fine earum planetae ab ipso sibi datae, ita inquiens: « Nam, liberalitatis vestrae memor, ut servus Domino gratias refero, qui inter missarum solemnia, munere vestro usus planeta, vestri nullo modo oblivisci valeo in meis oblationibus.
62Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0943D (auctor fl. 800)
Cumque hoc ita praefixum iam dicto comiti Hunfrido ex ordine intimatum fuisset, componitur, ipso iubente, epistola ad Magnatem Caesaraugustae, vocabulo Abdiluvar, quatenus memor inter se iuncti foederis, eos de quibus loquimur fratres penes se degentes servaret, indeque pergendi Cordubam, quantumcunque posset, solamen praeberet.
63Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0502B (auctor 1152-1167)
Itaque memor promissi, circa noctis crepusculum, caeteris dormitum euntibus, ipse uno tantum prosequente ecclesiam ingreditur, et tota nocte illa orationi vacans, obtinuit a Domino quod petebat: et impetrata mulieri sanitate, iubet eam secure reverti ad propria.
64Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0569A (auctor 1128-1203)
Ergo sagitta memor dextrae, quae miserat illam, Ins lit in frontem iuvenis; sed cassis euntem Sistit, eam retinet, gressum negat, obstat eunti.
65Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0570A (auctor 1128-1203)
Sed tamen a loculo tandem producitur ensis Segnis, hebes squalore iacens, nec iam memor irae Bellorum; pacemque magis quam tela requirit Hic mucro, si mucro tamen de iure vocari Debeat hic gladius, et non mucronis imago.
66Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0717 (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam peccator, unde in Psalmo: Memor ero Raab et Babylonis.
67Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0811C (auctor 1128-1203)
Aliquando ponitur in designatione deterioris partis, quando ponitur pro infirmo, vel mortali, vel peccatore; iuxta illud David: Quid est homo, quod memor es eius?
68Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0855B (auctor 1128-1203)
Memor, proprie, adimplens promissum; unde David: Memor esto verbi tui servo tuo.
69Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0855B (auctor 1128-1203)
Dicitur iudicans vel damnans, unde Psalmista: Nec memor ero nominum eorum, id est non iudicabo eos in die iudicii, dicens: Ite, maledicti, in ignem aeternum.
70Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0855C (auctor 1128-1203)
Dicitur aliquis gratiam conferens, unde David: Memor ero Raab et Babylonis, id est peccatoribus qui significantur per Raab et Babylonem conferens gratiam Memoria, proprie.
71Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0864B (auctor 1128-1203)
Dicitur peccatum, quia est peccatum mortis; unde in Psalmo: Quoniam non est in morte qui memor sit tui, id est nullus permanens in mortali peccato memor est Dei ad veniam, et alibi in lib.
72Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0920A (auctor 1128-1203)
Notat charitatem, unde Psalmista: Quis est homo, quod memor es eius?
73Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0930B (auctor 1128-1203)
Dicuntur iniuriae et contumeliae quas Christus pro nobis tulit, unde Psalmista: Memor sit omnis sacrificii tui, id est facias nos memores omnium iniuriarum et contumeliarum quas pro nobis tulisti.
74Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0930B (auctor 1128-1203)
Dicitur sacramentum eucharistiae, unde sic potest exponi praedicta auctoritas: O Ecclesia, Deus sit memor omnis sacrificii tui ad remunerandum te; sacrificium Ecclesiae praevidebat propheta per spiritum, quae offert non sacrificium pecudum sed corporis et sanguinis Domini.
75Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0825C (auctor 1128-1203)
Dicitur populus, unde in Psalmo: Nec memor ero nominum eorum per labia mea, id est per apostolos per quos loquitur Deus.
76Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0106A (auctor 1128-1203)
Et pone me ut signaculum super brachium tuum, id est in omnibus operibus tuis memor eris mei.
77Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0594A (auctor 1128-1203)
Esto memor quod pulvis eris, quod vermibus esca, In gelida putris quando iacebis humo.
78Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0431A (auctor 1095-1125)
Sed visa et agnita rursus lapidum collatione opposita, in recenti foramine, memor periculi et anxietatis, quam priori luce pertulerat, coepit animo mollescere et quisque alium commonere ut praeiret.
79Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0453C (auctor 1095-1125)
Tankradus de omnibus quae offerebantur nihil refutabat; sed sicut cautus et providus omnia suscipiens reponebat, memor praeteritarum angustiarum, et maiorum adhuc credulus futurarum.
80Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0519C (auctor 1095-1125)
Post haec, praedictae pestilentiae tempestate amplius et validius ingruente, multisque principibus cum plebeia manu morientibus, dux Godefridus, memor quomodo persimili clade olim est Romae tactus in expeditione quam egit cum Henrico, rege quarto, imperatore Romanorum tertio; et quomodo illic in pestifero mense Augusto quingenti fortissimi milites pluresque nobiles obierint, et plures exterriti, cum ipso Caesare ab urbe recesserint, nunc idem malum metuens, ab Antiochia recedens, secessit versus montana Pancratii et Corovassilii; et habitavit in urbibus Ravenel et Turbaysel, a fratre Baldewino ante obsidionem Antiochiae subiugatis, et post transmigrationem suam in Rohas eidem fratri et duci relictis.
81Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Eodem anno dominus Azo Estensis marchio factus est potestas civitatis Verone; de cuius honore condolens dominus Ezelinus de Romano secundus, non in memor, quod idem marchio fuit sibi contrarius in facto Campreti supradicti, congregatis amicis de Verona, Vicentia et undecumque potuit aliunde, in castro Montedi Vincentini districtus ibi habuit magnum guarnimentum; et sic factus est insultus ex inproviso maximus in Verona contra marchionem et contra omnes faventes ei, et ita demum est expulsus dominus marchio de potestaria Verone.
82Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 67; 5 (auctor -1286)
Utere eo felix, memor semper, ut equitate et iusticia delecteris!
83Albertus Monachus, Chronica, 7; 40 (auctor -1456)
Cuius facti memor esto.
84Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 176 (auctor ca.450-518)
Illa memor iussi rapido petit arva volatu Paciferaeque videns ramum viridantis olivae Decerpit mitique refert ad condita rostro.
85Alcuinus, Carmina, 101, 0730B (auctor 730-804)
In quo quisque legat Domini dulcissima verba, Sit memor auctoris, illum qui scribere iussit.
86Alcuinus, Carmina, 101, 0761D (auctor 730-804)
Hoc memor esto crucem videasque in lumine stantem, Et mox ante Dei faciem feliciter ora.
87Alcuinus, Carmina, 101, 0772A (auctor 730-804)
Ara dicata tibi micat haec, Baptista Ioannes; Laudibus hanc dignis semper memor esto colendam.
88Alcuinus, Carmina, 101, 0775B (auctor 730-804)
Quisque Deo lacrymas . . . . hanc fundis ad aram, Esto memor nostri, cecini qui carmina Christo, Exaudire preces famulorum, Christe, tuorum, Qui tibi vota ferant praesenti laudis in ara, Et da coelestis nobis pia dona salutis.
89Alcuinus, Carmina, 101, 0775B (auctor 730-804)
Sis memor Alcuini, lector, rogo, carminis huius.
90Alcuinus, Carmina, 101, 0775B (auctor 730-804)
Tu mihi dulcis amor semper soror inclyta salve, In precibus fratris sis memor ipsa tui.
91Alcuinus, Carmina, 101, 0779D (auctor 730-804)
Sis memor Albini, memoret te gratia Christi, Quae te conservet, praesul sanctissime, semper.
92Alcuinus, Carmina, 101, 0788B (auctor 730-804)
Te rogo, sancte Pater, supplex per carmina nostra Sis memor et nostri, te, rogo, sancte Pater - Dulcis Homere, precor, Flacci memor esto poetae, Sis memor ut Samuel, dulcis Homere, precor.
93Alcuinus, Carmina, 101, 0789A (auctor 730-804)
Tinge tuos calamos, charitas, in gurgite Christi, Atque meum pectus imple coelestibus odis, Ut dignas valeam Paulino dicere grates, Mellifluis nostras musis qui impleverat aures, Et memor unanimi longum post tempus amici Carminibus sacris repetens: Albine, valeto.
94Alcuinus, Carmina, 101, 0789C (auctor 730-804)
Sis memor Albini sacris altaribus astans, Et dulces inter lacrymas, super ora fluentes, Dic: Miserere Deus nostro clementer amico, Criminibusque suis veniam largire benignus, Ut te cum sanctis liceat laudare per aevum.
95Alcuinus, Carmina, 101, 0790B (auctor 730-804)
Hos rogo versiculos habeas, Pater optime, tecum, Ut tua mens memoret laeto pro carmine natum Sit tibi Christus amor, virtus, decus, omnia Christus, Sit via, vita, salus, spes et laus, gloria perpes, Semper in ore sonet, maneatque in pectore semper, Ut tibi cum sanctis tribuat coelestia regna: Qua memor esto tui nati, te posce per illum, Qui te perpetuam coeli deducat in aulam.
96Alcuinus, Carmina, 101, 0791D (auctor 730-804)
Dic: Memor esto tui semper, Pater alme, magistri, In precibus sacris, per loca sancta Patrum.
97Alcuinus, Carmina, 101, 0793B (auctor 730-804)
Incolumem Christus, charissime, te mihi, praesul, Conservet mitis semper ubique, precor Tu mihi dulcis amor, cordis tu carmen in ore, Tu memor esto mei, tu sine fine vale!
98Alcuinus, Carmina, 101, 0793C (auctor 730-804)
Sis memor Albini, memoret te gratia Christi, Et tu nigre meus , candidus esto Dei.
99Alcuinus, Carmina, 101, 0794A (auctor 730-804)
Praesul amate, precor, hac tu diverte, viator, Sis memor Albini ut praesul, amate precor.
100Alcuinus, Carmina, 101, 0794B (auctor 730-804)
Praesul amate, precor, pergat haec chartula tecum, Sis memor ut Patris, praesul amate, precor.
101Alcuinus, Carmina, 101, 0795A (auctor 730-804)
Dum lacrymas Domino Benedicti fundis in aula, Sis memor Albini, dulcis amice, tui.
102Alcuinus, Carmina, 101, 0796C (auctor 730-804)
Hos, rogo, versiculos tecum fer, frater amice, Sis memor Albini ut semper, amice, tui.
103Alcuinus, Carmina, 101, 0797A (auctor 730-804)
Te Deus aeterno conservet tempore semper, Tu memor Albini semper ubique vale.
104Alcuinus, Carmina, 101, 0799A (auctor 730-804)
Ebrius in tectis Corydon aulensibus errat, Nec memor Albini, nec memor ipse sui.
105Alcuinus, Carmina, 101, 0799C (auctor 730-804)
Hoc, rogo, carmen Ore caneto, Mente teneto, Et memor esto Obsecro Patris; Sisque beatus Semper in aevum.
106Alcuinus, Carmina, 101, 0805A (auctor 730-804)
Sis semper felix utinam, quocunque recedas, Sis memor et nostri, semper ubique vale!
107Alcuinus, Carmina, 101, 0846B (auctor 730-804)
Per loca sancta tui sanctorum, nate, fidelis Sis memor Albini semper in ore pacis.
108Alcuinus, Carmina, 101, 0847A (auctor 730-804)
Quo pergas, vel quid facias circumspice cautus, Sis memor atque tuam propriam servare salutem.
109Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1101D (auctor 730-804)
Tentatio autem aliquando ad probationem pertinet, ut illud: Tentat vos dominus Deus vester (Deut. XV, 3) . Ecclesia ergo falsos tentat, cum in praedicatoribus haereticos de fide interrogat, utrum veritatis, an mendacii sint discipuli. (VERS. 3.) Et patientiam habes, et sustinuisti propter nomen meum, nec defecisti. Haec quia manifesta sunt transeamus. (VERS. 4.) Sed habeo adversus te quod charitatem tuam primam reliquisti. (VERS. 5.) Memor esto itaque unde excideris, et age poenitentiam, et prima opera fac.
110Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0240A (auctor 730-804)
Memor esto semper illius Apostoli dictum, qui ait: Novitates vocum devita (I Tim. VI, 20) . Ecce qualis novitas est, Christum, qui ex Virgine natus est, adoptivum filium, vel nuncupativum Deum praedicare et nominare, et apertissimis apostolicae auctoritatis testimoniis non credere, sed magis aversari, qui ait: Qui proprio Filio suo non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit illum (Rom. VIII, 32) . Potuitne dicere Apostolus, qui adoptivo filio suo non pepercit, si voluisset nos illum credere adoptivum, qui traditus est pro salute nostra?
111Alcuinus, De confessione peccatorum, 101, 0653C (auctor 730-804)
Eme tibi regnum Dei poenitentiae lucris, memor Dominum dicentem: Poenitentiam agite, et [Al., ecce] appropinquabit vobis regnum Dei (Matth. II, 3) . V. Pro te igitur, o iuvenis, Deus homo factus est, ut te redimeret, et seipsum tradidit in mortem, ut te salvaret in vitam: quid tu iaces in morte scelerum?
112Alcuinus, De grammatica, 101, 0864C (auctor 730-804)
In or desinentia sequuntur formam tertiae declinationis, et sunt masculina, propria vel appellativa, ut: Hector, orator, furor, doctor: exceptis tribus femininis, soror, uxor, arbor: et neutris his: Ador, marmor, aequor, ebor, olor, femor, cor: et commune, hic et haec auctor, discolor, concolor: hic et haec memor et immemor; et omnia comparativa or finita communis sunt generis, ut hic et haec doctior, melior; excepto uno, hic senior.
113Alcuinus, De grammatica, 101, 0873C (auctor 730-804)
FR. Memor esto, dixisse te quindecim pronomina esse.
114Alcuinus, De grammatica, 101, 0874C (auctor 730-804)
Nam activa accusativo casui iunguntur, ut amo te; saepe et genitivo, ut memor sum tui; et dativo, ut dico tibi.
115Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0287D (auctor 730-804)
Sed tempus est, ut nostrae memor promissionis alios tibi advocare testes incipiam.
116Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0932C (auctor 730-804)
Item saepe ex commodis vel incommodis naturae coniectura sumenda est, hoc modo: Valens an imbecillis, longus an brevis, formosus an deformis, velox an tardus, acutus an hebes; memor an obliviosus, dolosus an simplex.
117Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0949 (auctor 730-804)
Utere, quisque legas librum, feliciter annis [Mss., istum] Auctorisque [Mss., auctorumque] memor dic, miserere Deus. Si nostram, lector, festucam tollere quaeras, Robora de proprio lumine tolle prius.
118Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0468A (auctor 730-804)
Ipsa enim est, quae dicit: In lectulo meo per noctes quaesivi, quem diligit anima mea (Cant. III, 1) . Et illud ad Dominum: Memor fui tui super stratum meum (Psal. LXII, 7) . Ergo cum a somno evigilas, et crucis signum depingis in labiis, tertio repete: Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
119Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0475A (auctor 730-804)
Negavit consolari anima mea, memor fui Dei, et delectatus sum.
120Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0613C (auctor 730-804)
Memor sum petitionis tuae et promissionis meae, qua me obnixe flagitasti, aliqua tuae occupationi, quam te in bellicis rebus habere novimus, exhortamenta [Al., aliquod . . . exhortamentum] brevi sermone conscribere, ut habeas [Al., haberes] iugiter inter manus manuales [Al., in manibus] paternae admonitionis sententias, in quibus teipsum considerare debuisses [Al., potuisses], atque ad aeternae beatitudinis excitare studium: cui tam honestae petitioni libenter me annuere fateor, optans meae devotionis apices tibi ad perpetuam proficere salutem.
121Alcuinus, Enchiridion, 100, 0574C (auctor 730-804)
Siquidem [Ms., sicut] quidam sapientium ait [humiliati preces coelum ascendunt]. Humilitate et misericordia Christi salvati sumus, qui ait: Discite a me quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris (Matth. XI, 29) . Qui misericordiam facit, miserebitur illius Deus, ipso Domino dicente: Estote misericordes, sicut et Pater vester coelestis misericors est (Luc. VI, 36) . Imago Dei, ad quam reformamur in mente, in misericordiae maxime stat operibus, pro quibus sanctis et iustis regnum promittitur aeternum, dum discernentur agni ab haedis, ad audiendam vocem desiderabilem summi Regis et Iudicis in sede paternae maiestatis sedentis: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi (Matth. XXV, 34) . Haec lege sancte Pater [felix] feliciter, atque Sis memor Albini per tempora longa magistri, Dum sacris Domini supplex altaribus adstas [Ms., adsis], Ut pius omnipotens solita pietate relaxet Vincula criminibus, cuius condigna nefandis, Ut valeat tecum gaudens laudare tonantem, Post huius Domino vitae miserante labores.
122Alcuinus, Enchiridion, 100, 0604D (auctor 730-804)
VERS. 52. - Memor fui iudiciorum tuorum a saeculo, Domine, et consolatus sum.
123Alcuinus, Enchiridion, 100, 0604D (auctor 730-804)
Memor fui, ex quo genus humanum sumpsit exordium.
124Alcuinus, Enchiridion, 100, 0604D (auctor 730-804)
Memor fui iudiciorum tuorum: Et quia probavi quod omnes viae tuae misericordia et veritas, consolationem accepi; auxilio gratiae tuae consolatus sum.
125Alcuinus, Enchiridion, 100, 0605A (auctor 730-804)
VERS. 55. - Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
126Alcuinus, Enchiridion, 100, 0575D (auctor 730-804)
VERS. 6. - Quoniam non est in morte qui memor sit tui.
127Alcuinus, Enchiridion, 100, 0589B (auctor 730-804)
Si male vixisti heri, bene vive iam hodie, memor illius de quo Veritas ait: Stulte hac nocte morieris (Luc. XII, 20) . Corrige te, ut in corpore Christi hanc vocem habere valeas: Quoniam cinerem tanquam panem manducabam, etc.
128Alcuinus, Enchiridion, 100, 0595C (auctor 730-804)
VERS. 5. - Memor fui dierum antiquorum.
129Alcuinus, Epistolae, 100, 0166B (auctor 730-804)
Memor pietatis vestrae, qua me gremio charitatis in communionem sanctae orationis vestrae suscipere dignati estis, placuit parvitati meae, hanc veritatis vestrae sponsionem in memoriam revocare his litterulis, optans vobis bona Christo miserante aeterna et per vestrae dilectionis intercessiones me ab aeternis erui tormentis, ut dum vobis in die Domini nostri Iesu Christi corona laudis reputabitur, mihi ab eodem iudice vel venia peccatorum tribuatur.
130Alcuinus, Epistolae, 100, 0181A (auctor 730-804)
Memor condictae inter nos amicitiae has litteras vobis dirigere praesumpsi, deprecans ut benigne harum portitorem litterarum suscipere dignemini, et peregrinationis illius viis dominum Pippinum regem subvenire deprecamini.
131Alcuinus, Epistolae, 100, 0184C (auctor 730-804)
Multum desideramus et benigne suscepimus exhortationes vestrae dilectionis, quia perfecta charitas, quod sibi optimum intelligit, hoc et aliis suadere non desistit: et haec est plena et perfecta dilectio, ut non solum sibi quisque prospera cupiat, sed et fratrum salutis memor, vel verbis praesens, vel litteris absens admonere eos non cesset.
132Alcuinus, Epistolae, 100, 0200A (auctor 730-804)
Donec suscipiat felix te porta polorum Qua memor esto. . . [F. suppl. precor] semper in ore mei.
133Alcuinus, Epistolae, 100, 0202A (auctor 730-804)
Haec meae memor miseriae lacrymosis dictavi querelis; non ut te, quod opus non est, ex meis corrigeres dictis; sed ut mecum me ex meis plangeres iniquitatibus: et pascentem in regione longinqua omni in immunditie porcos tuis, o sanctissime adiutor!
134Alcuinus, Epistolae, 100, 0244D (auctor 730-804)
Talem te para, qualem te cupias stare ante tribunal Christi; meique semper memor esto in orationibus tuis, quatenus divina clementia dies meos ad finem deducat perfectum, et ut tu habeas mercedem bonam ex me, et ego remissionem peccatorum per te.
135Alcuinus, Epistolae, 100, 0408A (auctor 730-804)
Valeto prospere, et feliciter legens illum, meique memor in orationibus semper sine fine vale.
136Alcuinus, Epistolae, 100, 0438C (auctor 730-804)
Memor dulcissimae humilitatis et dilectionis vestrae, ingemisco absentiam illius, cuius charitatis flamma in corde ardescit filii.
137Alcuinus, Epistolae, 100, 0442A (auctor 730-804)
Utinam Evangelia quatuor, non Aeneades duodecim, pectus compleant tuum, ut ea te vehat [Edit., et te avehat] quadriga ad coelestis regni palatium, ubi est honor indeficiens et regnum sempiternum, ubi pro me intercedere, credo, memor eris; quia te, ut illuc venires, exhortari gaudebam.
138Alcuinus, Epistolae, 100, 0443C (auctor 730-804)
Nam longa absentia dulcissimi vultus vestri torquet animi mei secretum, et collocutio sapientiae vestrae suavissima meam fatigat memoriam, non audiens desideratissimum oris vestri eloquium, et suavissimam cordis fraternitatem, quae spirare solebat in auribus meis verba salutiferae collocutionis, memor illius commatici elogii: Quid dulcius est quam habere amicum, cum quo possis omnia loqui, sicut tecum?
139Alcuinus, Epistolae, 100, 0444D (auctor 730-804)
Nostri quoque memor sedulas pro nobis fundere preces non cessa, quatenus divina nobis provideat clementia perpetuae conversationem prosperitatis.
140Alcuinus, Epistolae, 100, 0446B (auctor 730-804)
Memor dilectionis vestrae et foederatae olim amicitiae inter nos, has tuae reverentiae, optime frater, litterulas dirigere curavi, ob recordationem prioris pacti, quod inter nos pepigimus, obsecrans per summi regna tonantis, ut nostri nominis, iuxta vestrae promissionis veritatem, in sacrosanctis orationibus memoriam habere digneris; etiam a servis Dei intercessiones pro me fieri iubeatis, qui sunt in monasteriis per vestrae dioecesis latitudinem.
141Alcuinus, Epistolae, 100, 0450B (auctor 730-804)
Memor quanta seipsum districtione pius praedicator Paulus obligavit dicens: Vae mihi!
142Alcuinus, Epistolae, 100, 0452A (auctor 730-804)
Et memor mei valeto, sanctissime Pater.
143Alcuinus, Epistolae, 100, 0452A (auctor 730-804)
Et utinam, ut litteris promisisti, memor sis antiquae paternitatis et dulcedinis inter nos in Domino, qui semper nos in sua provehat voluntate, et proficere faciat in suis mandatis.
144Alcuinus, Epistolae, 100, 0452C (auctor 730-804)
Esto memor patris, pars, precor, alma tui.
145Alcuinus, Epistolae, 100, 0454A (auctor 730-804)
Et tu, fili mi, memor esto mei et tui in orationibus, ut divina nos clementia perpetuo munere in salute sempiterna conservare dignetur.
146Alcuinus, Epistolae, 100, 0454A (auctor 730-804)
Ideo vestrae, charissimi, memor germanitatis hanc chartam vobis in commune direxi, ut cognoscatis quantam pro vobis habeo sollicitudinem, quam nec terrarum longinquitas, nec temporum diuturnitas delere valuit, quo minus admoneam, quos magis diligam; desiderans salutis vestrae prosperitatem et in Deo credere et in saeculo scire.
147Alcuinus, Epistolae, 100, 0455D (auctor 730-804)
Sed paupertas haec humilitatis gubernaculo regatur, et charitatis velo, flante sancto Spiritu in eam, ad aeternae beatitudinis portum perveniet, ubi mei nominis memor intercedere pro me [Canis., pro mea infelicitate te supplex] mereatur.
148Alcuinus, Epistolae, 100, 0456C (auctor 730-804)
Tu vero, amor animae meae, si quid sordium ex his contraxisti, lacrymis lava, poenitentia ablue, et vitae melioris manu dele; memor tui, memorque mei; animam meam laetificans, tuae parcens: quia salus tua consolatio mea est.
149Alcuinus, Epistolae, 100, 0469A (auctor 730-804)
Memor esto virgines esse prudentes et fatuas.
150Alcuinus, Epistolae, 100, 0476C (auctor 730-804)
Nostri memor in orationibus tuis semper valeto, frater charissime.
151Alcuinus, Epistolae, 100, 0485D (auctor 730-804)
Haec cogitans, charissime fili, tui ipsius curam habeto, memor de quantis te liberavit Deus periculis.
152Alcuinus, Epistolae, 100, 0486A (auctor 730-804)
Meique memor cum Deo servientibus, pro teque intercedentibus, valeas perpetua prosperitate, dulcissime amice.
153Alcuinus, Epistolae, 100, 0487B (auctor 730-804)
Memor condictae amicitiae inter nos quantam mihi fiduciam praestat aliquid scribendi ad vos, quod nobis ex utraque parte necessarium videtur.
154Alcuinus, Epistolae, 100, 0488C (auctor 730-804)
Sit memor mei, obsecro, charitas tua in sacrosanctis orationibus tuis cum fratribus nostris.
155Alcuinus, Epistolae, 100, 0507C (auctor 730-804)
Quia charitas memor est totius bonitatis, ideo te obsecro, ut mei habeas memoriam in sanctis orationibus tuis, et te ipsum in omni castitate conservare studeas in conspectu Domini Dei altissimi; et humilem habeas conversationem inter fratres, et sollicitudinem magnam regularis vitae, quia qui maius portat iudicium, maiorem accipit honorem [ Leg.
156Alcuinus, Epistolae, 100, 0508D (auctor 730-804)
Hoc memor, fili charissime, ut vivas feliciter sub timore Dei, in charitate Christi, in omni sobrietate, castitate et charitate, proficiens de die in diem in omni opere bono, ut dignus efficiaris ad eam pervenire charitatem, quae nunquam mutabitur, nunquam finem habitura est.
157Alcuinus, Epistolae, 100, 0509A (auctor 730-804)
Pauperum memor esto in eleemosynis, et miserorum in defensione, et peregrinorum in solatio, ut Deus tibi reddat in die magno, ubi dividet omne humanum genus in duas partitiones; aliis propter duritiam cordis indeficientes tormentorum flammas; aliis propter misericordiae opera et charitatis officia perpetuae beatitudinis regnum.
158Alcuinus, Epistolae, 100, 0141C (auctor 730-804)
Memor sit vestri omnipotens Deus in aeterna misericordia.
159Alcuinus, Epistolae, 100, 0152C (auctor 730-804)
Memor esto semper quod guttur tuum tuba Dei debet esse, et lingua tua omnibus praeco salutis.
160Alcuinus, Epistolae, 100, 0154A (auctor 730-804)
Memor esto quod sacerdos angelus Domini Dei est excelsi, et lex sancta ex ore eius requirenda, iuxta quod in Malachia propheta (II, 7) legimus.
161Alcuinus, Epistolae, 100, 0180B (auctor 730-804)
Memor esto poetici praesagii: Si nihil attuleris, ibis, Homere, foras.
162Alcuinus, Epistolae, 100, 0185B (auctor 730-804)
Acceptis sapientiae vestrae apicibus et charitatis muneribus per hunc huius praesentis chartulae gerulum, valde gavisus, cognoscens prosperitatem vestram et memoriam nostri, quam semper paterna pietate ut habeas in orationibus sacris, supplex obsecro, memor semper benignae devotionis quam Iob habuit in filios suos.
163Alcuinus, Epistolae, 100, 0185C (auctor 730-804)
Atque memor nati semper ubique vale.
164Alcuinus, Epistolae, 100, 0186B (auctor 730-804)
Tu vero, Pater sancte, mei et illius memor ubique in Christi charitate valeto.
165Alcuinus, Epistolae, 100, 0197A (auctor 730-804)
memor sit pietas vestra captivorum, dum est Pippinus tuus tecum, propter gratiarum actiones mirabilis beneficii quod vobiscum de Hunnis divina fecit clementia, et propter prosperitatem imminentium rerum: ut clementissima illius potentia omnes adversarios sui sancti nominis vestris velociter subiiciat pedibus: sed et de peccantibus in vos, si fieri possit, et vestrae videatur providentiae, aliqua de aliquibus fiat indulgentia et remissio.
166Alcuinus, Epistolae, 100, 0204A (auctor 730-804)
Unde ego tui memor, amice charissime, tibi hos tuae salutis, imo et multorum, admonitorios dirigere curavi apices.
167Alcuinus, Epistolae, 100, 0209C (auctor 730-804)
Ego vero, secundum modum ingenioli mei, apud servos vestros in his partibus seminare sapientiae grana segnes [Al., segnis] non ero, memor illius sententiae: Mane semina semen tuum, et vespere non cesset manus tua; quia nescis quid magis oriatur, hoc an illud.
168Alcuinus, Epistolae, 100, 0228C (auctor 730-804)
Tu nominis nostri fideliter cum tuis omnibus in sacrosacris orationibus vestris memor esto, obsecro.
169Alcuinus, Epistolae, 100, 0228D (auctor 730-804)
Vive Deo felix charissima filia, semper Et memor Alcuini dulcis amica vale.
170Alcuinus, Epistolae, 100, 0229A (auctor 730-804)
Memor antiquae inter nos condictae amicitiae, etiam et venerandae salutationis vestrae valde congaudens, paucis litterarum apicibus vestram laudabilem personam de prosperitate regni tibi a Deo collati [ Ms.
171Alcuinus, Epistolae, 100, 0229B (auctor 730-804)
Esto semper memor et gratus tam maximorum in te Dei donorum, in eo maxime, ut quantum intelligere valeas, illius in toto corde facias voluntatem: et sis obediens servis Dei, qui te de mandatis eius admoneant.
172Alcuinus, Epistolae, 100, 0244A (auctor 730-804)
Summa Dei pietas multis feliciter annis Conservet charos, teque tuosque simul Sis memor Albini, memoret te Christus in aevum, Iam tibi perpetuum sit sine fine decus.
173Alcuinus, Epistolae, 100, 0245C (auctor 730-804)
Vive, vale feliciter et nostri memor proficias semper in opere Dei.
174Alcuinus, Epistolae, 100, 0247B (auctor 730-804)
Memor sit dicentis Christi: Confidite, ego vici mundum (Ioan. XVI, 33) .
175Alcuinus, Epistolae, 100, 0286C (auctor 730-804)
Vale, frater, in aeternum; memento semper orare pro nobis, et memor sit semper Deus adiuvare te.
176Alcuinus, Epistolae, 100, 0308B (auctor 730-804)
Vive feliciter florens et proficiens in charitate Christi et praeceptis, quae a Deo data sunt ad aeternam beatitudinem generis humani, meique memor, charissime Pater frater, fili, valeas aeternis temporibus in Christo.
177Alcuinus, Epistolae, 100, 0375B (auctor 730-804)
Quo sine nil prodest cuiquam vaga gloria saecli; Nate memor Patris semper amate vale.
178Alcuinus, Epistolae, 100, 0383A (auctor 730-804)
Memor dulcissimae dilectionis vestrae, qua me benignissime cum omni gaudio olim suscepistis: et quantum tunc laetatus sum in praesentia vestra, tantum nunc torquetur animus in absentia, quaerens videre quos amat, et habere praesentes quos diligit.
179Alcuinus, Epistolae, 100, 0387C (auctor 730-804)
Iterum atque iterum dico, et cum lacrymis dico, mei memor esto.
180Alcuinus, Epistolae, 100, 0392B (auctor 730-804)
Memor esto sacerdotalis dignitatis linguam coelestis esse clavem imperii, et clarissimam castrorum Christi tubam; quapropter ne sileas, ne taceas, ne formides loqui, habens ubique operis tui itinerisque Christum socium et adiutorem.
181Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0737C (auctor 730-804)
Memor petitionis vestrae et promissionis meae, quamvis tardius implerem propter occupationes plurimas, tamen nullatenus obliviscebar quod me spondere recordabar.
182Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0509B (auctor 730-804)
Sed et idem rex David adhuc dixit: Et adiiciam super omnem laudem tuam (Psal. LXX, 14) . Proinde rursus ait: Media nocte surgebam ad confitendum tibi (Psal. CXVIII, 62) . Id est, nocturna hora. Et iterum ait: Memor fui in nocte nominis tui, Domine (Ibid., V. 55) , quod est gallorum cantus. Sic memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te (Psal. LXII, 7) . Hi sunt per noctes tres officii cursus, et per diem septem: quibus aptis [F., iunctis] simul efficiuntur decem, quos nos secundum decem verba legis Moysi sectantes cantamus.
183Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0510B (auctor 730-804)
Memor fuit in saeculum testamenti sui: verbi quod mandavit in mille generationes.
184Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0511B (auctor 730-804)
Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum.
185Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0512C (auctor 730-804)
Et memor fuit testamenti sui: et poenituit eum secundum multitudinem misericordiae suae.
186Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0514B (auctor 730-804)
Memor erit in saeculum testamenti sui, virtutem operum suorum annuntiabit populo suo.
187Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0515D (auctor 730-804)
Dominus memor fuit nostri: et benedixit nobis.
188Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0519A (auctor 730-804)
Qui in humilitate nostra memor fuit nostri: quoniam in aeternum misericordia eius.
189Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0519B (auctor 730-804)
Memor humilitatis nostrae, miserere nobis omnipotens Deus, et qui quondam patribus nostris terram adversariorum in haereditate donasti, nos a peccati macula liberatos in tua haereditate constitue.
190Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0526B (auctor 730-804)
Quoniam non est in morte, qui memor sit tui: in inferno autem quis confitebitur tibi?
191Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0530D (auctor 730-804)
Memor fui dierum antiquorum, meditatus sum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.
192Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0551A (auctor 730-804)
Quoniam non est in morte, qui memor sit tui: in inferno autem quis confitebitur tibi?
193Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0558A (auctor 730-804)
Memor sit omnis sacrificii tui: et holocaustum tuum pingue fiat.
194Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0558B (auctor 730-804)
Imple, Domine, petitiones nostras, et mitte nobis auxilium de sancto: memor esto sacrificii nostri, quod tibi non solum oblatione et oratione offertur, ac preces nostras, quas in quacunque die tibi tam manu linguae, quam genu cordis offerimus, propitius audire dignare.
195Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0559D (auctor 730-804)
In omni ingressu nostro memor esto nobis, omnipotens aeterne Deus; indue nos sacerdotali iustitia, ut induci mereamur in tabernacula sempiterna.
196Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0566C (auctor 730-804)
Quid est homo, quod memor es eius: aut filius hominis, quoniam visitas eum?
197Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0566D (auctor 730-804)
Quid est homo, Domine, quod memor es eius?
198Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583A (auctor 730-804)
Ad meipsum anima mea conturbata est: propterea memor ero tui de terra Iordanis, et Hermoniim a monte modico.
199Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583C (auctor 730-804)
Sic memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te: quia fuisti adiutor meus.
200Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0587A (auctor 730-804)
Memor ero nominis tui in omni generatione et generationem.
201Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1039C (auctor 730-804)
» Quid est homo, quod memor es eius, aut Filius hominis, quoniam visitas eum?
202Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1039D (auctor 730-804)
Huius memor est Dominus, quando ei peccata dimittit, et misericordiae suae dona largitur.
203Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1039D (auctor 730-804)
Et considera quod superius dixit, memor es: subiecit autem, visitas.
204Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1040A (auctor 730-804)
Memor fuit, cum patriarchis de coelo misertus est; visitavit, cum Verbum caro factum est, et habitavit in nobis.
205Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0684B (auctor 730-804)
II. Igitur ex praedicatione famulorum Dei et aspiratione gratiae divinae compunctus, ad lacrymas conversus, confessionem suorum fecit peccatorum, et in conspectu omnipotentis Dei ardenter veniam petens, lacrymis absolvit, quod ignoranter ab adolescentiae illecebris peccavit; et qui Dominum suscepit in famulis suis hospitalitatis gratia, susceptus est a Domino in misericordia et pietate [Al., in misericordia poenitentiae aut misericordiae pietate]. Nam ex eo tempore initium sacrae religionis sumpsit, et ad altiora pietatis fastigia gradibus quotidie humilitatis scandere nitebatur: et arreptum semel vitae iter fidei passibus peragere conatus est, atque posteriora obliviscens, se in anteriora cum apostolo extendit (Philipp. III, 13) , illius versiculi per singulos gradus memor: Ibunt sancti de virtute in virtutem, quatenus perveniant [Al., perveniret] ad id quod sequitur: Videbitur Deus deorum in Sion (Psal. LXXXIII, 8) . Itaque mox ab initio conversionis suae tam dura se castigatione constrinxit, ut post longa et diuturna ieiunia, pane hordeaceo cinere commixto, et aqua lacrymis temperata, fessum ieiuniis corpusculum refocillaret. [omni deinceps vitae suae tempore nihil admittens lautioris edulii] et huius cibi sustentaculo [bis tantum in hebdomada sumpto, die scilicet Dominica et quinta feria] devotus Christi athleta vigiliis et orationibus die noctuque Domino militabat; non aerem verberans, sed corpus suum castigans, ne futurus Christi praedicator in aliquo reprobus inveniretur.
206Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0689B (auctor 730-804)
Cuius constantia morum et instantia praedicationis praefatus rex delectatus, coepit eum ex animo amare, et honore prosequi in tantum, ut ea ipsa die aliquid de censu suo ad luminaria domus Dei condonaret, ratum aestimans, ut sicut ipse invisibili praedicationis lumine ab eo illuminatus esset, sic visibili luce per eum domus Domini illustraretur: et quod intus ei fulgebat in fide, hoc foris fulgesceret in Ecclesia; memor praecepti Dominici, quo dicitur: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Matth. V, 16) . Itemque in psalmo: In lumine tuo videbimus lumen (Psal. XXXV, 10) ; id est, in lumine fidei, quod fulget in mente, lumen foris scintillat, quod splendescit in opere.
207Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0689C (auctor 730-804)
XI. Exinde autem famulus Dei, quia ab hominibus honorabatur, homines fugere meditabatur, ut honores temporales declinando, honores acciperet perpetuos: eremumque concupivit, quatenus liberius soli Deo vacaret, et contemplativos carperet fructus, qui ad id usque temporis in actuosis haud segniter desudarat: sciens a Domino dictum de Maria sedente secus pedes eius, et verbum vitae attentius audiente: Optimam partem elegit sibi Maria, quae non auferetur ab ea (Luc. X, 42) . Huiusque memor sententiae, monasticam [Id est, eremiticam] vitam petit, quo secretius sola coelestia mente rimaretur, Ecclesiae regimen alteri tradens, quam ipse in Centula vico Christo fundaverat.
208Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0673B (auctor 730-804)
Sed tu, Domine, memor esto misericordiae tuae, et nostris parce peccatis, et ne obliviscaris pauperum tuorum in finem (Psal. CV, 6) . XV. Dum haec itaque lacrymosis murmuraret querelis, ecce subito ex ruinosis speluncis ursus prosiluit.
209Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0704C (auctor 730-804)
Instat nobis opus Dei peragendum, cuius tu quoque mercedem habere poteris, si nos, quantum ad te pertinet, [benigno] adiuveris animo: memor illius Domini nostri Iesu Christi dulcissimae promissionis: Qui vos recipit, me recipit: et qui me recipit.
210Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1242D
Admonet illum, qui illo induitur, ut memor sit, sub iugo Christi, quod leve et suave est, esse se constitutum.
211Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1261D
Quid dignius et salubrius fieri potest, quam ut haec mysteria frequentando, memor sit Ecclesia beatae passionis, quae totius mundi peccata delevit: et quia non solum mortuus est pro nobis propter delicta nostra, sed etiam resurrexit propter iustificationem nostram, ac sic mortem nostram moriendo destruxit, et vitam resurgendo reparavit?
212Alcuinus Incertus, Dubia alia, 101, 1167B
Quid cui conveniat personae et tempore cerne, Ut Patri valeas cuncta referre memor; Et prodesse tuis monitis et moribus almis, Per te sancta Dei ut floreat Ecclesia.
213Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0108B (auctor 640-709)
Quamobrem verax medicus dum vulnera facinorum et cicatrices criminum considerans, quibus animae aegrotorum crudeli strage sternebantur, saluberrimum componeret malagma, fibrisque virulento spiritualis nequitiae poculo lethaliter infectis coelestis medicinae antidotum vitaliter propinaret, ac verticem gabuli scandens sexta Sabbati, hoc est Parasceve, pateretur, maternae memor venerantiae, discipulo inter discrimina perfidorum militum eventus rerum praestolanti genetricem pie praecepit tuendam, ut non inconvenienter carmine rhythmico dici queat: Christus passus patibulo: Atque laeti latibulo, Virginem Virgo Virgini Commendabat tutamini.
214Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0170B (auctor 640-709)
Heia praestantissime et amantissime fili mi, priscae fraternitatis memor inextricabilis verae dilectionis ligatura tanto strictius et enixius per succiduas saeculorum aetates indisruptis restibus « reliquum nodetur in aevum, » quanto constat quod iisdem concatenatae dilectionis viscus sacro et septiformi mysteriorum numero glutinosius lentescit.
215Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 84 (auctor 640-709)
praestantissime et amantissime fili mi, priscae paternitatis memor, inextricabilis verae dilectionis ligatura tanto strictius et enixius per succiduas saeculorum aetates indisruptis restibus reliquum nodetur in aevum, quanto constat, quod isdem concatenatae dilectionis viscus sacro et septiformi misteriorum numero glutinosius lentescit.
216Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 75 (auctor 640-709)
Quamobrem verax medicus, dum vulnera facinorum et cicatrices criminum | considerans, quibus animae aegrotorum crudeli strage sternebantur, saluberrimum componeret malagma fibrisque virulento spiritalis nequitiae poculo letaliter infectis caelestis medicinae antidotum vitaliter propinaret ac verticem gabali scandens sexta sabbati hoc est parasceue pateretur, maternae memor reverentiae discipulo inter discrimina perfidorum militum eventus rerum praestulanti genetricem pie praecepit tuendam, ut non inconvenienter carmine rithmico dici queat Christus passus patibula Atque leti latibula Virginem virgo virgini Commendabat tutamini.
217Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1367A
Praeterea, sicut charissimum filium te admonemus, ut humanae conditionis memor cogites quam haec vita fragilis est et incerta, quidve in futuro examine districto Iudici, omnes conscientias tuas perscrutanti, responsurus sis, et hos honores caducos et transitorios ita gerere ac transire studeas ut pro his incomparabiles divitias et indeficientem regni Dei gloriam non amittas.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
, III Idus Sept.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Sed non te debes ita mansuetum et benignum tuis subditis exhibere, quod tua patientia et benignitate possint abuti, aut de nimia mansuetudine tua sumant audaciam illicita committendi, quia tum licentius illicita committuntur, cum de sua impunitate se delinquentes conspiciunt esse securi.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Cogitetis quod labenti Ecclesiae in Apocalypsi praecipitur: Memor esto unde excideris, et prima opera fac: alioquin veniam tibi cito, et movebo candelabrum tuum de loco suo (Apoc. XXV) . Cogitate itaque quot sint illi quorum cura vos respicit, et qui sive in bonum, sive in malum, vestra opera aemulantur: et videte ne quibus debetis esse odor vitae in vitam, eisdem potius odor mortis in mortem, quod avertat Dominus, existatis.
218Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1047D (auctor c.1103–1181)
Ne igitur possit in posterum ausu temeritatis infringi, quod est honestatis consideratione statutum, praescriptam constitutionem, sicut a vobis facta est et scripto vestro confirmata, ratam habemus et firmam, eamque auctoritate apostolica confirmantes et praesenti pagina arctius prohibemus, ne cui canonicorum ecclesiae vestrae, excepto uno solo canonico, qui comitis capellanus sit, nisi in ea assiduus fuerit, vel de assiduorum numero; de licentia capituli alibi moraturus recesserit, aliquid ultra ea quae in ipsa constitutione statuta sunt, quaerere liceat, vel quaerenti aliquis audeat quidquam assignare.
219Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0134B (auctor c.1103–1181)
Nos enim ex toto verbum Prophetae imitari volentes, qui ait; Nec memor ero nominum eorum per labia mea (Psal. XV) , hoc propositum et hanc omnino gerimus voluntatem, quod si converti voluerit, et catholicae Ecclesiae inhaerere, quidquid nobis laesionis, impugnationis et gravaminis irrogatum, ita oblivioni trademus, tanquam si nos et Ecclesiam Dei in nullo penitus offendisset.
220Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0613B (auctor c.1103–1181)
DCXXXVIII. Ad Bonifacium magistrum militiae Templi de Lombardia. (TIRABOSCHI, Memor. Moden., III, Preuv., p. 54.)
221Alexander III, Instructio fidei Catholicae, 207, 1075C (auctor c.1103–1181)
Praeterea iustorum animae, quae quantum ad praerogativam originis, non multum a coelestium spirituum dignitate degenerant, omnes ad inferos descendebant: decebatque, ut Deus quandoque memor suae imaginis esset, atque, iuxta suorum praeconia prophetarum de animabus electis, iacturam casus angelici repararet.
222Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 2; 35 (auctor -1271)
Memor esto itaque, unde excideris, id est a quanta gratia et dignitate, et age poenitentiam, id est dignos fructus poenitentiae, tu et tibi conformes, et prima opera fac.
223Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 537 (auctor -1271)
Iohannes in hoc loco personam gerit alicuius iusti religiosi contemplativi viri, qui inebriatus a ubertate domus Dei et torrente voluptatis eius potatus divini iudicii tonitrua studet acuto meditationis stilo scribere, et huc illucque verso mentis folio Dei consilium in pagina intelligentiae lectitare, sciens, sed non reminiscens, quod ille, qui raptus in tertium caelum audivit arcana, quae non licet homini loqui, dixit: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem, praesertim cum saepius ei dicat Deus: Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt, et ipse respondeat: Meditatus sum, Domine, in omnibus operibus tuis, et in factis manuum tuarum meditabar, et: Concaluit cor meum intra me, ita ut in meditatione mea exardesceret ignis, et sic Domine, memor sum tui et delectatus sum et exercitatus sum et deficit spiritus meus, et ne tamquam perscrutator maiestatis opprimerer a gloria, aut certe, ne me percuterent ipsa tonitrua, per divinam gratiam audivi vocem de caelo dicentem mihi: Signa, id est crede clausa et ab humano ingenio abscondita ea, quae in arcano sui consilii mysterio locuta sunt septem sancti Spiritus tonitrua.
224Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 774 (auctor -1271)
Unde psalmista: Memor ero ab initio mirabilium tuorum.
225Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 16; 371 (auctor -1271)
Alibi in bona significatione accipitur memoria Babylonis, ubi Dominus dicit: Memor ero Rahab et Babylonis scientium me.
226Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 16; 374 (auctor -1271)
Horum memor erit Deus, ut det eis bibere de torrente voluptatis suae.
227Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 1; 107 (auctor 1157-1217)
In statuam uerse coniugisscilicet loth esto memor.
228Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 17, 2; 14 (auctor 1157-1217)
Collige, uirgo, rosas dum flos nouus et noua pubes, Et memor esto euum; sic properare tuum.
229Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 26; 41 (auctor 1157-1217)
Artem confundit ire memor, inmemor artis Ictus multiplicat, set sine lege uagos.
230Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 1, 17; 28 (auctor 1157-1217)
Memor igitur ecclesia defunctorum; per hoc ipsum memor est et uiuorum.
231Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 59; 11 (auctor 1157-1217)
Beatus quidem qui super egenum et pauperem intelligit; semper memor illius; qui simul in unum diues fuit et pauper.
232Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 4, 2; 7 (auctor 1157-1217)
prodolor sui nimis in memor dum degenerat; aliis subuenire renuit.
233Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 7, 4; 2 (auctor 1157-1217)
memor dulcedinis sue.
234Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 7, 16; 21 (auctor 1157-1217)
Quorum preceptorum memor daniel cum rex nabugodonosor ad uerso sompnio territus estuaret; de auertendis malis ac diuina inpetranda ope remedium dedit dicens.
235Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 11, 1; 13 (auctor 1157-1217)
Ne sis memor iniurie ciuium tuorum.
236Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 18; 7 (auctor 1157-1217)
Si tangis rosam memor tamen sis sub rosa spinam latere.
237Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 48; 16 (auctor 1157-1217)
Dum igitur conficiens representat passionem xpchristi memor debet esse.
238Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 75; 28 (auctor 1157-1217)
Cumque ille reuolueret in animo~ quid ei dare posset; memor libri quem in manu tenebrat.
239Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 82; 7 (auctor 1157-1217)
Opuscula itaque nostra alienum nolo laudare auctorem memor theodectis discipuli aristotilis.
240Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 45, 28; 13 (auctor 1157-1217)
uictorie inee memor existo.
241Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 45, 28; 28 (auctor 1157-1217)
Non modicum tamen est lumen intelligentie⸝ si homo memor sit mortis sue.
242Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 46, 21; 4 (auctor 1157-1217)
Non potest misericordia non esse memor dulcedinis sue.
243Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 3; 194 (auctor 1157-1217)
o Semele fulminis esto memor.
244Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 5; 4 (auctor 1157-1217)
Mens elata; sui uix memor esse.
245Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 20; 12 (auctor 1157-1217)
Beata quidem que super egenum et pauperem intellexit semper memor illius; qui simul⸝ in unum diues fuit et pauper.
246Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 16; 100 (auctor 1157-1217)
Dum autem ecclesias pubblicis subiacere functionibus conspicio; memor sum eius quod quidam uir maturi pectoris proposuit.
247Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 17; 48 (auctor 1157-1217)
Felicissimus tamen est; quicunque in etate idonea sustinentie laborum; sui ipsius memor existit.
248Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 25; 69 (auctor 1157-1217)
sꝫet suꝑperne gratie tͥribuit memor illius uerbi.
249Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0950C
Praecepti vero huius evangelici memor, duobus primum, ac postea tribus testibus, qui rem aeque noverant, mecum adhibitis, hominem corripui, correctionem ei suasi, et veniam correcto mediante satisfactione repromisi.
250Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0955A
Talibus erga me, imo intra me, alternantibus vices, obliviscebar persaepe mei, memor tui de terra Iordanis.
251Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0971C
Tum vero infrendens frater Girardus, suaeque potius deliberationis pristinae, quam admonitionis sibi factae, memor regem aggreditur durius arguere.
252Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 5, 11; 2 (auctor -1143)
Quodquidem idcirco fieri volumus, quatenus gesta famosissime victorie tue sepissime relegens, memor sis Domini Salvatoris tui Regis Eterni, eique placere studeas, cuius benefici munere te triumphasse, regnumque obtinuisse non dubitamus.
253Alexander Telesinus, De rebus gestis Rogerii Siciliae regis (1127-1135), 5, 11; 19 (auctor -1143)
Preterea votis omnibus suademus Serenitati tue, ut memor condicionis tue, in mente habeas Dominum conditorem tuum, ipsumque Regem tuum fore cognoscas, qui est Rex Regum omnium, Dominus dominantium, in cuius etiam manu omnes fines terre, et corda Regum constituunt; cuius solius est disponere tempora, regna distribuere eaque auferre quando voluerit; unde solus Ipse est colendus, metuendus et adorandus; a quo nimirum preveniente nos eius gratia, cum non essemus, habemus esse, vivere et intelligere atque moveri.
254Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0919C (auctor 1060-c.1131)
Item Ioannes evangelista angelo Ephesi Ecclesiae inter caetera scribit: Memor esto unde cecideris, et age poenitentiam, et prima opera fac: alioquin veniam tibi, et movebo candelabrum tuum de loco suo (Apoc. II, 5) . » Et post pauca: « Candelabrum sacerdotis quod intelligitur chrisma honoris tunc penitus iuxta Ioannem movetur, quando post delicti casum neglecta poenitentia admissa scelera non delentur.
255Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0960D (auctor 1060-c.1131)
Sed cum ad verum ventum est eumdem regem atque pontificem, ultra sibi nec imperator pontificale nomen imposuit, nec pontifex regale fastigium usurpavit; quamvis membra ipsius regis veri et pontificis secundum participationem naturae magnificae, utrumque in sacra regeneratione sumpsisse dicantur, ut simul regale genus et sacerdotale subsistant; quia Christus memor quid suorum saluti congrueret, sic dignitatibus distinctis officia potestatis utriusque discrevit, ut et Christiani imperatores pro aeterna vita pontificalibus, et pontifices pro temporalium cursu rerum imperialibus dispositionibus uterentur; quatenus spiritualis actio a carnalibus distaret incursibus: et ideo militans Deo minime se negotiis saecularibus implicaret, ac vicissim non ille rebus divinis praesideret, qui esset saecularibus implicitus, ut utriusque modestia curaretur, nec extolleretur utraque facultas.
256Allegretti Iacopo, Eglogae, 9; 19 (auctor fl.c.1350)
Perpetue numerantur opes et carmine Muse Silvestres hec nostra canunt rura, Itala rura, Que modo plena vides et, quas modo respicis, unde Eridani nimpheque omnes me numen adorant Atque urbes Latie dureque ingentia turres Opidaque et placide volucres, ipsi mihi sepe Inclinant montes et fixe culmina ville; Albentesque greges mihi sunt totidemque rubentes, Innumere capre et intacta animalia, nostre Vix numerum patiuntur oves pinguesque iuvence, Famaque in extremum, nostri memor, evolat orbem, Nota deis pelagi, et clausos nunc occupat ignes Tartaraque et medias celo premit obvia terras.
257Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0485A
Dicit David: Memor erit Dominus in seculum testamenti sui, verbi quod mandavit in mille generationes, quod disposuit ad Abraham, et iuramenti sui ad Ysaac (Psal. CIV, 8, 9) , hoc est lex sua sancta et circuncisio, quam dedit Moysi servo suo.
258Alpertus Symphoriani Metensis, De episcopis Metensibus, 140, 0448A
His ita gestis, Deodericus praesul, parata profectione, iter domum proficiscendi arripuit, et memor reginae improperii adversus Caesarem prolati, secum volvere coepit, qualiter illi sub occasione filii regnandi iura subtraheret.
259Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1224A (auctor 1015-1085 -)
Es memor quantae fidei fuisti, Cum tuos mollis tulit unda gressus Excito cursu Placidum profundo Fonte levasti.
260Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1230C (auctor 1015-1085 -)
Et semper memorum, si memoraberis, Felix esse memor velis.
261Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1233A (auctor 1015-1085 -)
Ut sit huius plebs memor ista laudis, Hic ames dici pater, hanc decenter Si doces, laute refove, polumque Scandere praebe.
262Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0777C
In melius crescendo, mei memor esto, sacerdos, In precibusque tuis commendes quaeso Tonanti His brevibus vatem, qui te laudavit in odis; Cui teretis baculi pro tali carmine donum Munificus tribuas.
263Altilio Gabriele, Carmina, 1, 19; 1 (auctor 1436-1501)
Rura colit postquam peregrinis Phebia terris Absentis potuit non memor esse mei; Lucida iam rursus sinuantur cornua Phebes Cum nihil antiquos querit utique iocos.
264Amalarius Fortunatus Trevirensis, Versus Marini, 101, 1287C (auctor fl. 815)
Ac memor esto sacerdotis, quem sidera tollunt Pro famulo, quem finis equi retinetque sepultum, Funde preces, venerande Pater, cum fratribus una.
265Amaseo Girolamo, Ad Cassandram Fidelem, 1, 1; 39 (auctor 1467-1517)
Unde igitur si te, foelix Cassandra, Cytheron Suscipiet, nostri tu memor esse velis.
266Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 100, 1; 4 (auctor fl.366-384)
idcirco indignum uisum est deo his ostendere ueritatem, humilibus autem, qui nihil de se praesumentes dei se uoluntati inclinant, aequitate cogente salutaria reuelanda sunt hic enim prudens deo est et salutis suae memor, qui scientiae suae anteponit dei legem, quam utique uidet non uerborum strepitu fulciri, sed rerum uirtutibus.
267Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 112, 24; 3 (auctor fl.366-384)
deus enim sic placatur, si anima peccati sui memor tribulatione et maerore cordis defleat quod peccauit.
268Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 118, 8; 4 (auctor fl.366-384)
et cum nec sic nequitia diaboli aliquid contra deum uiro iusto eliceret, memor fuit pristinae calliditatis suae, qua decepit Adam, si posset et istum per mulierem decipere, quia facile quis decipitur per domesticum.
269Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Primam, 17, 0259B (auctor 366-384)
Ad virum tuum conversio tua, et ipse tui dominabitur. (Gen. III, 16) . Haec lex specialis est; hinc Sara dominum vocabat Abraham virum suum: ac per hoc in silentio iubentur esse; ne supradictae legis sententia infirmetur, cuius memor Sara, viro suo erat subiecta, sicut dictum est (Gen. II, 24) . Quamvis una caro sit, sed duabus ex causis iubetur esse subiecta; quia et ex viro est, et per ipsam intravit peccatum.
270Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0285B (auctor 366-384)
Cum ergo in corde sint Apostoli, et eorum qui cum ipso erant, epistola sunt scripta in cordibus eorum; quia qui semper alicuius memor est, scriptus est in animo eius.
271Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Philippenses, 17, 0404C (auctor 366-384)
In omni oratione sua memor eorum cum exsultatione, quod participes facti sint Evangelii, sicut Petrus apostolus, inter caetera dicens: Ut sitis, inquit, consortes divinae naturae (II Petr. I, 4) . A prima die usque nunc.
272Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Philippenses, 17, 0407B (auctor 366-384)
quis non verborum arcanorum memor humana eloquia devitaret?
273Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0116C (auctor 366-384)
Securitatem flagitat homini per gratiam Dei, ut de suggestionibus diaboli non sit sollicitus, dummodo spernat illas; nihil enim oberunt homini apud mortem secundam; quia lex fidei, id est spiritus, liberavit hominem a morte secunda, damnato peccato: nec obest iam homini, quia carnis inest peccatum, si modo repugnet illi, memor auxilii Dei: sed et coronandus est, qui peccati in carne manentis premit consilia; magna enim solertia est domestici hostis insidias evitare.
274Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0169C (auctor 366-384)
In alia epistola dicit: Esca ventri, et venter escis; et hunc et has Deus destruet (I Cor. VI, 13) . Quia non de esca aut placet quis Deo aut displicet; ideo charitatem sectandam monet, qua nos Deus liberare dignatus est; sic enim ait: Deus autem proter charitatem nimiam misertus est nostri (Ephes. II, 4) . Qui ergo huius beneficii memor est, hanc excolit, nec illi aliquid anteponit: sed praetermittit maxima, quae scit promissionem non parare apud Deum.
275Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Primam, 17, 0465B (auctor 366-384)
Postquam Dei Patris et Christi Filii eius quae et quanta beneficia sint circa peccatores homines memoravit, qui cum essent puniendi, non solum ignovit eis; sed et iustificavit, et in filios sibi adoptavit: quo ordine populum disciplina ecclesiastica imbueret, in subiectis ostendit, commonens ut memor electionis suae sanctus Timotheus, id ad quod praedestinatus est, impleat.
276Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0485C (auctor 366-384)
(Vers. 3, 4, 5.) Gratias ago Deo meo, cui servio a proavis in conscientia pura, quod indeficientem habeam tui memoriam in precibus meis, nocte dieque multum desiderans te videre, memor lacrymarum tuarum; ut ego gaudio replear, recordationem accipiens eius, quae est in te sincerae fidei, quae habitavit primum in avia tua Loide, et matre tua Eunice: certum autem habeo quod et in te.
277Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0485C (auctor 366-384)
Quoniam dignum est meminisse bonorum, idcirco Deo gratias agit, quia memor erat Timothei viri mirabilis, ut etiam hoc ipsum Dei donum sit; non enim sine merito est, qui cogitat de bonis viris.
278Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0489B (auctor 366-384)
(Vers. 8, 9.) Memor esto Christum Iesum resurrexisse a mortuis ex semine David secundum Evangelium meum, in quo laboro usque ad vincula, quasi latro, sed verbum Dei non est alligatum.
279Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0496B (auctor 366-384)
Cum constet omnem instructionem viri ecclesiastici in epistola contineri, propter multam tamen charitatem praesentiam eius desiderat: Marco autem idcirco testimonium perhibet, quia memor est praeteritorum eius laborum.
280Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 7; 9 (auctor 340-397)
rogauit ueniam non adrogans potestatis, sed infirmitatis suae conscius, prostratus in terram cilicio se operuit, oblitus imperii et memor culpae.
281Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 20; 4 (auctor 340-397)
relinquamus ergo quae fecimus et ipsum nostri ueneremur auctorem, qui uitam dedit, peccata donauit, qui solus potest dicere: ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates uestras et memor non ero.
282Ambrosius Mediolanensis, Apologia David altera [CSEL], 66; 4 (auctor 340-397)
denique et alibi ait: ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero.
283Ambrosius Mediolanensis, De apologia David [CSEL], 61; 9 (auctor 340-397)
quae enim non 'aspicit delet et quae deleuerit ea memoria sepelientur, sicut ipse dominus ait: ego sum, ego: sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem memor esto e t iudicemur.
284Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 10; 2 (auctor 340-397)
et dixit ad Moysen: ego exaudiui gemitum filiorum Istrahel, quomodo Aegyptii in seruitutem deprimunt eos, et memor factus sum testamenti mei.
285Ambrosius Mediolanensis, De Helia et ieiunio [CSEL], 75; 12 (auctor 340-397)
etsi quid iniuriae fecimus, memor non erit qui semel donauit.
286Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 1, 18; 7 (auctor 340-397)
de quo loco etiam Dauid pulcherrime locutus est dicens: quid est homo quod memor es eius, aut filius hominis nisi quia uisitas eum?
287Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 1, 27; 2 (auctor 340-397)
memor tamen conscientiae suae purae et mundae orationis ait: terra non cooperias in sanguine carnis meae, ut oratio eius sicut incensum dirigatur ad dominum, non in terra deuersetur.
288Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 3, 26; 10 (auctor 340-397)
quid est enim homo nisi quia eius memor est dominus aut quia a domino uisitatur?
289Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 8; 2 (auctor 340-397)
horum memor inquit effudi super me animam meam.
290Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 14; 1 (auctor 340-397)
: Propterea inquit memor ero tui, domine, de terra Iordanis et Hermonin.
291Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 14; 2 (auctor 340-397)
memor est de terra Iordanis, in quo gratia memoriam deuotionis accumulat.
292Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 17; 1 (auctor 340-397)
memor ergo est dei Dauid de terra Iordanis et Hermonin a monte modico.
293Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 4, 19; 2 (auctor 340-397)
uenirent, quas necesse est plurimas subeamus in istius salo uitae, memor domini miserationum.
294Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 29; 12 (auctor 340-397)
sed memor esto per temet ipsum, cum tibi bene erit, et facies in me misericordiam et memor eris mei ad Pharao et educes me de carcere isto, quia furto inuolatus sum de terra Hebraeorum et hic nihil mali feci, sed miserunt me in lacum carceris huius.
295Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 32; 2 (auctor 340-397)
considera ergo istum Hebraeum dicentem illi praeposito spadonum, qui contraxerat offensam regiam, quem restituerat muneri suo: memor esto per temet ipsum.
296Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 32; 3 (auctor 340-397)
cum tibi bene erit, et facies in me misericordiam et memor eris mei.
297Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 32; 7 (auctor 340-397)
redditus officio suo non est memor factus interpretis, sed oblitus est eum.
298Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 32; 8 (auctor 340-397)
sed etsi ille obliuiscebatur, Christus non obliuiscebatur, sed loquebatur ei et per seruulum loquebatur dicens ad eum: memor esto per temet ipsum, hoc est uel officii tui contemplatione quid audieris recordare.
299Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 32; 9 (auctor 340-397)
sed etsi nunc oblitus es, memor eris mei, ut euadas periculum, qui oblitus es beneficium.
300Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 34; 4 (auctor 340-397)
quam cito oblitus fueras memor esto mei.
301Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph [CSEL], 34; 6 (auctor 340-397)
uel nunc memor esto mei, qui peccatum sero fateris.
302Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 42; 9 (auctor 340-397)
est enim deus peccati inmemor, uirtutis remunerator, sicut ait ipse in propheta: ego sum, ego sum qui deleo iniquitates et memor non ero.
303Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 42; 10 (auctor 340-397)
tu autem memor esto et iudicemur; dic iniquitates tuas, ut iustificeris.
304Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 56; 1 (auctor 340-397)
Memor fuit dominus Noe et bestiarum et iumentorum, ut inquit scriptura diuina.
305Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 56; 2 (auctor 340-397)
mouentur plerique qua causa non dixerit scriptor quod etiam uxoris et filiorum Noe memor fuit deus, cum bestiarum fuerit et iumentorum memor.
306Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 56; 3 (auctor 340-397)
sed cum dixerit quod memor Noe fuerit, in auctore et praesule domus necessitudines eius reliquas conprehendit.
307Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 57; 1 (auctor 340-397)
nec illud otiosum quod primo dixit quia memor fuit deus Noe, deinde bestiarum, postea iumentorum, hoc est cur non ea animantia quae mitiora sunt post hominem nominauit, sed ferociora.
308Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 103; 2 (auctor 340-397)
et erit cum innubilauero nubes super terram, parebit arcus meus in nube, et memor ero testamenti mei.
309Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 87; 5 (auctor 340-397)
sciuit tamen quod et ille quasi ingratus non posset quod accepisset exsoluere et ecclesia memor gratiae eo plura solueret quo plura meruisset.
310Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 35, 23, 1; 3 (auctor 340-397)
denique in posterioribus etiam uilioribus personis studium scientiae agnoscimus suffragatum dicente domino: memor ero Raab et Babylonis scientibus me, idest: meretricis illius Raab et confusionis illius memor ero apud scientes me uel inter ipsos, quia meretrix illa me agnouit, quem populus non cognouit [ut] electus.
311Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 35, 28, 2; 1 (auctor 340-397)
et alibi dicit memor ero Raab et Babylonis scientibus me; etenim alienigenae et Tyrus et populus Aethiopum, hi fuerunt ibi, idest: ubi scientes me, ubi fundamenta in montibus sanctis, ibi et alienigenae, quia et ipsi in me putauerunt esse credendum.
312Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 66, 4; 1 (auctor 340-397)
ideo memor erat in stratu suo semper domini sui et in ipso meditabatur, ut diluculum praeueniret et in tenebris ei inlucesceret Christus dicens: surge qui dormis.
313Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 71, 2; 4 (auctor 340-397)
quia ex Aegypto eduxi te et de domo seruitutis libera te, et alibi: ego sum ego sum, qui deleo iniquitates tuas et memor non ero.
314Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 36, 71, 2; 5 (auctor 340-397)
tu autem memor esto et iudicemur.
315Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 34, 4; 1 (auctor 340-397)
deleo iniquitates eorum et memor non sum, nolo scire quae remissurus adueni.
316Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 38, 14, 4; 2 (auctor 340-397)
si perfectus est, tacet conuiciantibus nullo sibi dolore renouato, quia, etsi peccauit, securus est, quia sine paenitentia sunt dei dona et ideo quae semel donauit resoluere ac renouare non soleat, cum ipse dixerit: ego sum ego sum, qui deleo iniquitates et memor non e r o.
317Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 38, 20, 2; 2 (auctor 340-397)
quid enim est homo nisi quia memor eius es?
318Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 40, 15, 2; 3 (auctor 340-397)
et ideo psallebat ei dicens: memor ero nominis tui in generatione et generatione, repetebat: unguentum exinanitum est nomen tuum.
319Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 20; 2 (auctor 340-397)
Mariam, quae ante sola in intimis penetralibus uersabatur, non a publico uirginitatis pudor, non ab studio asperitas montium, non ab officio prolixitas itineris retardauit in montana uirgo cum festinatione, uirgo officii memor, iniuriae inmemor, adfectu uigente, non sexu relicta perrexit domo.
320Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 57; 2 (auctor 340-397)
nec indignatione commotus nec scelere offensus nec iniuria uiolatus Iudaeam deserit, quin etiam inmemor iniuriae, memor clementiae nunc docendo nunc liberando nunc sanando infidae plebis corda demulcet.
321Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 121; 3 (auctor 340-397)
ille enim rogabat ut memor sui esset dominus, cum uenisset in regnum suum, dominus autem ait: amen, amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso; uita est enim esse cum Christo, quia ubi Christus ibi regnum.
322Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 1, 9, 2; 5 (auctor 340-397)
(an) merita commutat ille, qui dicit: tenebrae in circuitu, et parietes me operiunt; peccatorum meorum non erit memor altissimus?
323Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 10, 1; 2 (auctor 340-397)
non habet in retributione quod desperet, quia dominus Iesus mundum uenit saluare, non perdere, ideoque inmemor est iniuriae, memor gratiae, sicut in prophetico libro testificaturipsedicens: ego sum ego sum, qui deleoiniquitates tuas, etmemornon ero.
324Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 3, 10, 1; 3 (auctor 340-397)
tu autem memor esto et iudicemur; dic iniquitates tuas, ut iustificeris.
325Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 5, 44, 2; 2 (auctor 340-397)
dulcia iudicia confitenti, quia ipse dixit: ego sumego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor nonero.
326Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 3, 2; 2 (auctor 340-397)
denique scriptum est: egosum ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero; tu autem meDior esto.
327Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 4, 1; 2 (auctor 340-397)
memor esto promissorum tuorum quae spopondisti seruo tuo.
328Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 14, 1; 2 (auctor 340-397)
primum enim memor esse debet promissorum caelestium, secundum quae uiuentibus merces statuta debetur.
329Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 15, 1; 1 (auctor 340-397)
Quartum propositum uiri, ut memor sit iudiciorum caelestium, sicut Dauid adserit, qui dicebat: memor fui iudi- ciorum tuorum quae a saeculo sunt et me consolatus su m.
330Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 30, 1; 2 (auctor 340-397)
ideo addidit: memor fui nocte nominis tui, domine, et custodiui legem tuam.
331Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 30, 1; 3 (auctor 340-397)
uideamus, si et ille memor est, qui uocat dominum uerbo, non custodit autem mandata diuina.
332Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 30, 1; 6 (auctor 340-397)
quod autem ait: memor fui nominis tui, plena deuotio est, quia nemo dicit dominum Iesum nisi in spiritu sancto.
333Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 7, 37, 1; 1 (auctor 340-397)
Simus ergo memores iustificationum caelestium, ut, dum t'as secreta mentis uoce cantamus, memores simus in nocte nominis domini et dicamus, ut scriptum est: haec facta est mihi, quoniamiustificationes tuas exquisiui, hoc est: haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus, ut obliuia mihi tuae uenerationis inreperent, sed cotidiana meditatione membra castigans et intentionem mentis exercens, ut adsiduitate fiat nobis cursus iste sollemnis, ut dominum Iesum etiam in noctibus toto ueneremur affectu, cui est gloria, laus, perpetuitas a saeculis et nunc et semper et in omnia saecula saeculorum.
334Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 45, 2; 2 (auctor 340-397)
ergo et tu, si peccaueris, memor esto legis, si peccaueris, memor esto Christi, qui te liberat dicens : ego sum ego sum.
335Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 45, 2; 3 (auctor 340-397)
qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero.
336Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 46, 2; 3 (auctor 340-397)
nocte enim surgendum ante praemisit dicens: memor fui nocte nominis t u i, domine.
337Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 46, 2; 4 (auctor 340-397)
potest unusquisque memor esse et non surgere, potest unusquisque et surgere et, eunt surrexerit, ea quae proprio arbitrio sederint postulare.
338Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 9, 5, 1; 1 (auctor 340-397)
Denique etiam in Hieremia scripta sub hac littera id uidentur significare; sic enim legimus de Hierusalem illa terrena: in munditia eius ante pedes eius, non fuit memor nouissimorum suorum et cecidit inualide: non est qui consoletur eam.
339Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 10, 18, 2; 4 (auctor 340-397)
ergo, quia corpus infirmum est, uisitationem domini postulemus, unde propheta ait: quid est homo quod memor es eius, aut filius hominis quia uisitas eum m?
340Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 12, 34, 2; 3 (auctor 340-397)
ergo sanctus propheta, qui adhuc in legis iustificatione uiuebat, uidebat autem fulgorem euangelii, quasi memor ueteris disciplinae legi tamquam paedagogo utili gratiam reseruabat.
341Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 42, 3; 1 (auctor 340-397)
recitetur itaque testamentum et institutiones eius consideremus: testis est autem nobis et spiritus sanctus; cum enim dixerit: hoc autem testamentum quod testabor ad illos, dicit dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas et peccati et iniustitiae eorum non ero memor.
342Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 17, 23, 1; 5 (auctor 340-397)
memor naturae pietas, offensae inmemor, de quo ante quaesiuit : puerne uiuit ?
343Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 18, 8, 1; 3 (auctor 340-397)
haec iustorum est consolatio, hoc est domini iudicium, denique et supra habes: memor fui iudiciorum tuorum quae a saeculo sunt et me consolatus sum.
344Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 18, 37, 2; 3 (auctor 340-397)
ut cognoscamus autem, quia legem nouam dedit dominus Iesus, habes dicentem spiritum: hoc autem testamentum quod testabor ad ens, dicit dominus : dando leges meas in cordibus eorum et in sensibus eorum scribam eas e t peccati et iniustitiae eorum non ero memor.
345Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 19, 10, 2; 2 (auctor 340-397)
qua tandem dominus ope iniuriae inmemor, memor gratiae subueniret.
346Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0890A (auctor 340-397)
Rogavit veniam, non arrogans potestatis, sed infirmitatis suae conscius; prostratus in terram cilicio se operuit, oblitus imperii, et memor culpae.
347Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0893C (auctor 340-397)
Relinquamus ergo quae fecimus, et ipsum nostri veneremur auctorem, qui vitam dedit, peccata donavit, qui solus potest dicere: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates vestras, et memor non ero (Esai. XLIII, 25) . Magnus plane et misericors Deus, qui beneficium confert, nec beneficii munus exprobrat.
348Ambrosius Mediolanensis, Apologia altera prophetae David, 14, 0913C (auctor 340-397)
Videamus hoc verbum; non enim otiosum est. Denique et alibi ait: Ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero (Esai. XLIII, 25) . Sunt profecto alte impressa quaedam conscientiae nostrae ulcera delictorum, et quaedam mentium nostrarum animorumque vibices, quae errorum nostrorum obducuntur ulceribus.
349Ambrosius Mediolanensis, Apologia Prophetae David, 14, 0877B (auctor 340-397)
Quae enim non aspicit, delet; et quae deleverit, ea memoria sepelientur, sicut ipse Dominus ait: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur (Esai. XLIII, 25) . 62. Peccatum autem aut donatur (De poenit, dist. 3, cap. Ille rex, § Peccatum aut donatur) , aut deletur, aut tegitur: donatur per gratiam, deletur per sanguinem crucis, tegitur per charitatem.
350Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1870A (auctor 340-397)
Ideo immemor est iniuriae, memor gratiae, sicut in prophetico libro testificatur ipse dicens: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto et iudicemur, dic tu prius iniquitates tuas ut iustificeris (Esai. XLIII, 25 et 26) . Quicumque ergo dicit iniquitates suas Deo, iustificatur: et quicumque iustificatur, retributionem non timet, sed exposcit: qui retributionem non timet, vivit.
351Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1893D (auctor 340-397)
9. Simus ergo memores iustificationum coelestium; ut dum eas secreta mentis voce cantamus, memores simus in nocte nominis Domini, et dicamus ut scriptum est: Haec facta est mihi, quia iustificationes tuas exquisivi (Psal. CXVIII, 56) ; hoc est, haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus, ne oblivia mihi tuae venerationis irreperent: sed quotidiana meditatione membra castigans, et intentionem mentis exercens; ut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis, ut Dominum Iesum etiam in noctibus toto veneremur affectu.
352Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1931A (auctor 340-397)
Ergo qui quaesivit Christum in cubili, si tamen sic quaesivit, sicut ille qui dixit: Sic memor fui tui super stratum meum (Ps. LXII, 7) ; si quaesivit in noctibus, iuxta quod scriptum est: In noctibus extollite manus vestras in sancta (Ps. CXXXII, 2) : si quaesivit in civitate, in foro et in plateis, in civitate Dei nostri: in foro fortasse, in quo iudex ille divini iuris sedet, in plateis unde collecti sunt qui ad coenam Dominicam convenerunt; potest custodientibus civitatem Dei angelis, dum diu quaerit, occurrere.
353Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1938D (auctor 340-397)
Iudicia Domini vera, iustificata in semetipsa, desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum (Psal. XVIII, 10 et 11) . Quod severum in aliis, in Christo dulce est, in Christo suave est; quia ipse suavis est: Denique gustate et videte quoniam suavis est Dominus (Psal. XXIII, 9) . Dulcia iudicia confitenti, quia ipse dicit: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur. Dic iniquitates tuas, ut iustificeris (Esai. XLIII, 25 et 26) . Dulcia iudicia agenti poenitentiam, quia ipse dixit: Gaudium erit super uno peccatore poenitentiam agente, quam in nonaginta et novem iustis, qui non indigent poenitentia (Luc. XV, 7) . Si dulcia sunt igitur iudicia Domini, suavitatis fructus percipere elaboremus.
354Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0422C (auctor 340-397)
Quo loco apparuit illi Dominus, et dixit: Semini tuo dabo terram hanc (Gen. XII, 7) . Vide quomodo promisso frequenti tamquam invalidum adhuc informet atque instituat; et ipse memor sui totum Deo deputet, nihil sibi vindicet.
355Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0440D (auctor 340-397)
Quod vero hospitum manibus revocatus est sanctus Lot in domum demonstratur immemor periculi, memor fidei non eripuisse se periculo, sed obtulisse.
356Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0486C (auctor 340-397)
64. Memor itaque sui muneris quod immortale voluit esse aequis, sed si culpa non obrepsisset et gravis, quae fecit ut non expediret homines diu vivere, ait ad Abraham: Tu autem ibis ad parentes tuos cum pace, nutritus in senectute bona (Gen. XV, 15) . Patitur nos discedere ex hoc saeculo, ut secessione animae hoc corpus resolvatur in terram suam, et fiat finis peccati: deinde per resurrectionem reformetur divinae liberalitatis gratia.
357Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0345A (auctor 340-397)
Et dixit ad Moysen: Ego exaudivi gemitum filiorum Israel, quomodo Aegyptii in servitutem deprimunt eos, et memor factus sum Testamenti mei.
358Ambrosius Mediolanensis, De Elia et ieiunio, 14, 0724C (auctor 340-397)
Et si quid iniuriae fecimus, memor non erit, qui semel donavit.
359Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1293B (auctor 340-397)
9. Sed quo immemor officii, memor gratiae, immodico dolore progredior?
360Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0572C (auctor 340-397)
63. Denique ut sciremus per susceptionem corporis minoratum, de homine se David prophetare signavit dicens: Quid est homo, quod memor es eius: aut Filius hominis, nisi quia visitas eum?
361Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0675A (auctor 340-397)
Memor ero Rahab et Babylonis, scientium me (Psal. LXXXVI, 4) . 129. Quomodo ergo non est verum testimonium tuum, Domine, nisi secundum fragilitatem hominum?
362Ambrosius Mediolanensis, De incarnationis Dominicae sacramento, 16, 0831D (auctor 340-397)
Sed et Paulus dicit se praedestinatum esse in Evangelium Dei: Quod ante, inquit, promiserat per prophetas de Filio suo, qui factus est ei ex semine David secundum carnem (Rom. I, 2, 3) . Et ad Galatas: Postquam autem venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere (Gal. IV, 4) . Et ad Timotheum dixit: Memor esto Iesum Christum resurrexisse a mortuis ex semine David (II Tim. II, 8) . 54. Ergo ex nobis accepit, quod proprium offerret pro nobis, ut nos redimeret ex nostro: et quod nostrum non erat, ex suo nobis divina sua largitate conferret.
363Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0805C (auctor 340-397)
De quo loco etiam David pulcherrime locutus est dicens: Quid est homo, quod memor es eius; aut filius hominis, nisi quia visitas eum (Psal. VIII, 5) ? 19. Haec, inquit, habes in te: novi quia omnia potes, impossibile autem tibi nihil.
364Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0808C (auctor 340-397)
27. Simul etiam illud prophetare intelligitur, dicendo: Statuas mihi tempus in quo memoriam mei facias; quod in passione Domini resuscitandus foret, sicut in fine istius libri demonstratur; nec tamen deplorare desinit: et quo magis intelligit sibi resurrectionem esse propositam, vitam hanc fugere desiderat, videns se in manus traditum adversariorum, proiectum se in potestatem impiorum, cui etiam amici in inimicos conversi sunt, qui cum debuerint consolari, ruinam super ruinam inferant; memor tamen conscientiae suae purae, et mundae orationis ait: Terra non cooperias in sanguine carnis meae (Iob XVI, 19); ut oratio eius sicut incensum dirigatur ad Dominum, non in terra diversetur.
365Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0815A (auctor 340-397)
8. Horum memor, inquit, effudi super me animam meam (Psal. XLI, 5) . Sanctus colligit ab his quae foris sunt, et supra se effudit animam suam; ut anima supra corpus effusa infirmitatem carnis abscondat, tegat corporis ad poenitentiam, et virtus ubique animae mentisque praetendat.
366Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0816D (auctor 340-397)
14. Propterea, inquit, memor ero tui, Domine, de terra Iordanis et Hermoniim (Ibid.) . Memor est de terra Iordanis, in quo gratia memoriam devotionis accumulat.
367Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0818A (auctor 340-397)
Quae est quae ascendit dealbata innitens super fratrem suum (Cant. VIII, 5) ? Haec est actinosa, quae Graece ἀκτινώδης dicitur, quod fide operibusque resplendeat: cuius filiis dicit: Opera vestra luceant coram Patre meo, qui in coelis est (Matth. V, 16) . 17. Memor ergo est Dei David de terra Iordanis et Hermoniim a monte modico.
368Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0819B (auctor 340-397)
19. Denique ubi advertit David quod elevationes fluctuum saecularium super se venirent, quas necesse est plurimas subeamus in istius salo vitae, memor Domini miserationum quas innumeris promisit oraculis, ad preces conversus interpellat Deum, sciens quod misericordia eius in luce mandatur, id est, in Lege; quia lux praecepta tua (Esai. XXVI, 9) : in tentationibus autem quasi in noctis tenebris, manifestatur.
369Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0847C (auctor 340-397)
Quid enim est homo, nisi quia memor est eius Dominus, aut quia a Domino visitatur?
370Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0654C (auctor 340-397)
Sed memor esto per temetipsum, cum tibi bene erit, et facies in me misericordiam, et memor eris mei ad Pharaonem, et educes me de carcere isto; quia furto involatus sum de terra Hebraeorum, et hic nihil male feci, sed miserunt me in lacum carceris huius.
371Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0655C (auctor 340-397)
32. Considera ergo istum Hebraeum dicentem illi praeposito spadonum, qui contraxerat offensam regiam, quem restituerat muneri suo: Memor esto per temetipsum, cum tibi bene erit: et facies in me misericordiam, et memor eris mei.
372Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0655C (auctor 340-397)
Redditus officio suo non est memor factus interpretis, sed oblitus est eum.
373Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0655D (auctor 340-397)
Sed etsi ille obliviscebatur, Christus non obliviscebatur: sed loquebatur ei, et per servulum loquebatur dicens ad eum: Memor esto per temetipsum, hoc est, vel officii tui contemplatione quid audieris recordare.
374Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0656A (auctor 340-397)
Sed etsi nunc oblitus es, memor eris mei; ut evadas periculum, qui oblitus es beneficium.
375Ambrosius Mediolanensis, De Ioseph Patriarcha, 14, 0656B (auctor 340-397)
Quam cito oblitus fueras: Memor esto mei.
376Ambrosius Mediolanensis, De Isaac et Anima, 14, 0504C (auctor 340-397)
Unde et David dicit: Quid est homo quod memor es eius, aut filius hominis, nisi quod visitas eum (Psal. VIII, 5) ? . . . Homo vanitati similis factus est (Ps. CXLIII, 4) . Non ille secundum imaginem Dei homo vanitatis est: sed qui illud amisit, et in peccatum decidit, et in materialia ista dilapsus est, iste homo est vanitatis.
377Ambrosius Mediolanensis, De lapsu virginis consecratae, 16, 0381C (auctor 340-397)
Immunditia mea ante pedes meos: non fui memor novissimorum, et cecidi miserabiliter (Psal. VII, 15 et seq.) . 46. Non est qui consoletur me.
378Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0380A (auctor 340-397)
Est enim Deus peccati immemor, virtutis remunerator, sicut ipse ait in propheta: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates, et memor non ero: tu autem memor esto.
379Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0387B (auctor 340-397)
Cur dictum sit: Memor fuit Dominus Noe, nulla eius uxoris ac filiorum eius facta mentione?
380Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0387C (auctor 340-397)
56. Memor fuit Dominus Noe, et bestiarum, et iumentorum (Gen. VIII, 1) . Moventur plerique qua causa non dixerit Scriptor, quod etiam uxoris et filiorum Noe memor fuit Dominus, cum bestiarum et iumentorum fuerit memor.
381Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0387C (auctor 340-397)
Sed cum dixerit quod Noe memor fuerit, in auctore et praesule domus necessitudines eius reliquas comprehendit.
382Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0387D (auctor 340-397)
57. Nec illud otiosum quod primo dixit, quia memor fuit Dominus Noe, deinde bestiarum, postea iumentorum, hoc est, cur non ea animantia quae mitiora sunt, post hominem nominavit, sed ferociora.
383Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0408A (auctor 340-397)
103. Consideremus etiam diligentius quid sit, quod ait: Arcum meum ponam in nube, et erit signum testamenti aeterni inter me et inter terram: et erit cum innubilavero nubes super terram, parebit arcus meus in nube, et memor ero testamenti mei (Gen. IX, 13 et seq.) . Non enim sicut plerique arbitrantur, arcum istum dicit quem aiunt homines esse, quo pluviarum signa aliqua declarentur, in quo colores diversi tamquam radiorum solis nunc rutilantium, nunc lumine lucentium clariore figurantur: unde et pluvia futura significatur, eo quod inconstantia quaedam serenitatis versicolora specie demonstretur.
384Ambrosius Mediolanensis, De obitu Valentiniani consolatio, 16, 1359B (auctor 340-397)
Militavit hostis barbarus imperatori adolescenti, et suae oblitus victoriae, memor fuit imperialis reverentiae.
385Ambrosius Mediolanensis, De obitu Valentiniani consolatio, 16, 1370C (auctor 340-397)
Manus, capita sororibus osculabatur, immemor imperii, memor germanitatis: et quanto magis aliis potestatis iure praestaret, hoc se magis humilem sororibus exhibebat.
386Ambrosius Mediolanensis, De obitu Valentiniani consolatio, 16, 1373A (auctor 340-397)
Iob quoque docet nec mortem timendam, et potius optandam piis, dicens: Utinam in inferno me custodires, et absconderes me, donec mitigetur ira tua, et constituas mihi tempus, in quo memor sis mei.
387Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0479C (auctor 340-397)
Quid enim talis affectus non impetraret, quando se obiecit pro populo, dicens: Et nunc si dimittis illis peccatum, dimitte; sin autem, dele me de libro vitae (Ibid., 32) ? Vides quia non tamquam deliciosus intercessor, et fastidii plenus sibi consulat, ne offensionem contrahat, quod Novatianus metuere se dicit: sed magis omnium memor, sui immemor, offendere non timebat ipse, ut plebem ab offensionis periculo exueret et liberaret.
388Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0504B (auctor 340-397)
Bonum dominum habemus, qui velit donare omnibus, qui te per prophetam vocavit dicens: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates; et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur (Esai. XLIII, 25).
389Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0507A (auctor 340-397)
38. Et ideo subiiciamus nos Deo, et non subditi simus peccato: et delictorum nostrorum memoriam recensentes, tamquam opprobrium crubescamus; non velut quamdam gloriam praedicemus, sicut quidam expugnata pudicitia, et oppressa iustitia gloriantur: et tanta fiat conversio, ut qui Deum non agnoscebamus, ipsi eum iam aliis demonstremus: motus autem Dominus tali conversione nostra, respondeat: A iuventute mea dilectus mihi est filius Ephraem, puer in deliciis; quoniam eo quod sermones mei in ipso sunt, memoria memor ero eius; propterea festinavi super illum, misericordia miserebor eius, dicit Dominus (Ierem. XXXI, 20) . 39. Quam autem misericordiam nobis polliceatur, infra ostendit dicens: Inebriavi omnem animam sitientem, et omnem animam esurientem satiavi.
390Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0507C (auctor 340-397)
Bonum Dominum habemus qui velit donare omnibus, qui te per prophetam vocavit dicens: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, ut iudicemur (Esai. XLIII, 25) . Ego, inquit, memor non ero: tu autem memor esto, hoc est: Non revoco illa, quaecumque delicta donavi tibi, velut quadam oblivione tecta sint: tu autem memor esto.
391Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0507C (auctor 340-397)
Ego, inquit, memor non ero propter gratiam, tu memor esto propter correctionem: memor esto, ut scias donatum esse peccatum; ne glorieris quasi innocens, ne te iustificando, plus ingraves: sed si vis iustificari, fatere delictum tuum.
392Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0508A (auctor 340-397)
41. Vides quid a te exigat Deus tuus, ut memor sis eius quam accepisti gratiae, et non glorieris quasi non acceperis.
393Ambrosius Mediolanensis, De sacramentis, 16, 0419B (auctor 340-397)
Memor esto sermonis tui, et nunquam tibi excidat tuae series cautionis.
394Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0791C (auctor 340-397)
Scivit tamen quod et ille quasi ingratus non possit quod accepisset exsolvere, et Ecclesia memor gratiae eo plura solveret, quo plura meruisset.
395Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0239D (auctor 340-397)
Ne forte illi quibus Dominus venit in terras, et fructum in ficulnea invenire non potuit, iuxta quod scriptum est: Ecce anni tres sunt, ex quo veni quaerens fructum in ficulnea hac, et non invenio (Ibid., 7) . 15. Haec est profecto vidua illa, de qua dictum est: Laetare, sterilis quae non paris, erumpe et exclama, quae non parturis; quoniam multi filii desertae magis quam eius quae habet virum (Esai. LIV, 1) . Et bene vidua, cui bene dicitur: Ignominiae et viduitatis tuae non eris memor; quia ego Dominus qui facio te (Ibid., 4, 5) . Et fortasse ideo vidua, quae amisit quidem virum, secundum corporis passionem; sed in die iudicii, Filium hominis quem amisisse visa est, receptura: Tempus enim breve, inquit, dereliqui te (Ibid., 7); ut gloriosius scilicet fidem derelicta servaret.
396Ambrosius Mediolanensis, De virginibus, 16, 0214D (auctor 340-397)
Sane cum egressa fueris, ne respicias retro, memor uxoris Loth quae naturam suam, quia impudicos licet castis oculis respexit, amisit (Gen. XIX, 26) . Nec vereare ne quid pereat sacrificio.
397Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0267B (auctor 340-397)
Itaque bello potitus, fusisque hostibus, domum rediit, cui in ipso vestibulo filia memor pietatis, ignara oblationis occurrit.
398Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0289B (auctor 340-397)
Et fortasse (ut cum ipsis quoque veniamus in gratiam, atque omnium misericordem Deum esse doceamus; quia et illi Christum aliquando reperiunt, si tamen iugiter quaerant) pallium hoc amictus est corporis. 89. Ergo qui quaesivit in cubili Christum (si tamen sic quaesivit, sicut ille qui dixit: Sic memor fui tui super stratum meum (Psal. LXII, 7) ; si quaesivit in noctibus, iuxta quod scriptum est: In noctibus extollite manus vestras in sancta (Psal. CXXXIII, 2) ; si quaesivit in civitate, in foro et in plateis: in civitate Dei nostri: in foro fortasse in quo iudex ille divini iuris sedet, in plateis unde collecti sunt qui ad coenam Dominicam convenerunt) potest, custodientibus civitatem Dei angelis, dum diu quaerit, occurrere.
399Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0963D (auctor 340-397)
Denique in posterioribus etiam vilioribus personis studium scientiae agnoscimus suffragatum, dicente Domino: Memor ero Rahab et Babylonis scientibus me (Psal. LXXXVI, 4); id est, meretricis illius Rahab, et confusionis illius memor ero apud scientes me, vel inter ipsos; quia meretrix illa me agnovit, quem populus non agnovit.
400Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 0966A (auctor 340-397)
Et alibi dicit: Memor ero Rahab, et Babylonis scientibus me.
401Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1002B (auctor 340-397)
Ideo memor erat in stratu suo semper Domini sui, et in ipso meditabatur; ut diluculum praeveniret, et in tenebris ei illucesseret Christus dicens: Surge qui dormis (Ephes. V, 14) . Non in omnibus haec gratia est, sed potest esse et in pluribus diligentia.
402Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1005A (auctor 340-397)
Quia ex Aegypto eduxi te, et de domo servitutis liberavi te (Mich. VI, 3 et 4) . Et alibi: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur (Esai. XLIII, 25 et 26). 72. Grave hoc iudicium, cum Dominus de se postulat contra hominem iudicari.
403Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1026C (auctor 340-397)
Denique non congregabo conventicula eorum de sanguinibus (Ps. XV, 4) ; et: Deleo iniquitates eorum, et memor non sum (Esai., XLIII, 25) . Nolo scire quae remissurus adveni.
404Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1046B (auctor 340-397)
Si perfectus est, tacet conviciantibus, nullo sibi dolore renovato; quia etsi peccavit, securus est quia sine poenitentia sunt Dei dona; et ideo quae semel donavit, resolvere ac renovare non soleat, cum ipse dixerit: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates, et memor non ero (Esai. XLIII, 25) Si autem imperfectus et immemor coelestium praeceptorum, dolor ei tamquam rescissa cicatrice reparatur.
405Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1049A (auctor 340-397)
Quid enim est homo, nisi quia memor eius es?
406Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1074B (auctor 340-397)
Amentes, qui vitae auctorem mori posse credebant: sed vota eorum Ecclesia destruebat, credens quod etiam mortuus secundum corporis conditionem, suum nomen augeret; et ideo psallebat ei dicens: Memor ero nominis tui in omni generatione et generationem (Psal. XLIV, 18) . Repetebat: Unguentum exinanitum est nomen tuum (Cant. I, 2) . Morientur illi, qui te mori posse praesumunt: non moriar ego, quae te novi vitae arbitrum, salutis auctorem.
407Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0964B (auctor 340-397)
12. Et ideo memor legationis proxime mandatae mihi, convenio iterum fidem tuam, convenio mentem tuam; ne vel respondendum secundum huiusmodi petitionem gentilium censeas, vel in eiusmodi responsa sacrilegium subscriptionis adiungas.
408Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0992D (auctor 340-397)
Et admotus, utraque manu fulcra totius comprehendit aedificii, atque intentis ad festa sacrificii Palaestinis, quod Dagoni deo suo deferebant, per quem sibi adversarium suum datum in potestatem arbitrabantur, muliebris perfidiae dolos beneficiis annumerantes coelestibus, exclamavit ad Dominum dicens: Domine, adhuc semel memor pueri tui esto, ut pro duobus oculis meis vindictam tribuas de nationibus; ne dent gloriam suis diis, quod ipsis iuvantibus, me in potestatem acceperint: nec vitam meam pluris facio.
409Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1240B (auctor 340-397)
23. Ergo anima, quae illum non audierit insidiantem sibi, videns postea mirabilia Dei, videns se in coelo, diabolum autem sicut colubrum reptantem in terrestribus, gratulabitur dicens: Quis Deus sicut tu, auferens peccata, et transferens impietates (Ibid., 18) ? Qui non fuisti memor indignationis tuae: sed sicut in mari mersisti omnes iniquitates nostras, sicut Aegyptium plumbum, et redisti ad misericordiam voluntarius, quam gemino contulisti munere, dimittens peccata, atque abscondens, secundum quod scriptum est: Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata (Psal. XXXI, 1) ! Alia enim sanguine Filii tui abluis, alia donas nobis; ut bonis operibus et confessionibus nostros errores tegamus.
410Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1240B (auctor 340-397)
Quod ergo ait: Auferens peccata, ad remissionem pertinet; quia penitus ea tollit,, ita ut non sint quorum memor non erit.
411Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1240C (auctor 340-397)
Quod potest et ad baptismum referri, quo Aegyptius mergitur, Haebraeus resurgit: et quo altitudine sapientiae, et bonorum operum abundantia tegantur peccata superiora, per divitias misericordiae Dei nostri, qui memor promissionis suae, quam dederat Abrahae, haeredem eius animam non est passus perire.
412Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1241A (auctor 340-397)
Tu autem, fili, qui a primo flore pueritiae es haeres Ecclesiae, quae te suscepit et tenet, perseverato in proposito, memor gratiae Dei et muneris, quod per impositionem suscepisti manuum mearum; ut et in hoc gradu, sicut in ministerio sacro, fidem tuam demonstres atque industriam, et exspectes remunerationem Domini Iesu.
413Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis II, 16, 1267B (auctor 340-397)
Ego non iudico, qui sanguine meo redimo peccatores (Esai. XLIII, 25) . Ego non iudico, qui deleo iniquitates, et memor non ero.
414Ambrosius Mediolanensis, Exhortatio virginitatis, 16, 0351B (auctor 340-397)
Ingemuit pater non affectus memor, sed memor voti.
415Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, I; 184 (auctor 340-397)
In montana virgo cum festinatione, virgo officii memor, iniuriae immemor, affectu vigente, non sexu, relicta perrexit domo.
416Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 4, IV; 348 (auctor 340-397)
57. Vide clementiam Domini Salvatoris: nec indignatione commotus, nec scelere offensus, nec iniuria violatus Iudaeam deserit: quinetiam immemor iniuriae, memor clementiae, nunc docendo, nunc liberando, nunc sanando, infidae plebis corda demulcet.
417Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 10, XXII; 420 (auctor 340-397)
Ille enim rogabat ut memor esset sui Dominus, cum venisset in regnum suum: Dominus autem ait illi: Amen, amen dico tibi: Hodie mecum eris in paradiso (Matth. XXVII, 44).
418Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1203C (auctor 340-397)
Merita commutat ille qui dicit: Tenebrae in circuitu, et parietes me operiunt: peccatorum meorum non erit memor Altissimus (Eccli. XXIII, 26) . 10. Non reveritus esses angelorum praesentiam, si praesentes esse crederes?
419Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1226A (auctor 340-397)
Ideoque immemor est iniuriae, memor gratiae; sicut in prophetico libro testificatur ipse dicens: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur.
420Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1266D (auctor 340-397)
Denique, Gustate, et videte quoniam suavis est Dominus (Ps. XXXIII, 9) . Dulcia iudicia confitenti; quia ipse dixit: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas . . . et memor non ero: tu autem memor esto, et iudicemur: dic iniquitates tuas, ut iustificeris (Esai. XLIII. 25 et 26) . Dulcia iudicia agenti poenitentiam; quia ipse dixit: Gaudium erit in coelis super uno peccatore poenitentiam agente, quam in nonaginta et novem iustis, qui non indigent poenitentia (Luc. XV, 7) . Si dulcia sunt igitur iudicia Domini, suavitatis fructus percipere elaboremus.
421Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1281B (auctor 340-397)
Denique scriptum est: Ego sum, ego sum, qui deleo iniquitates tuas . . . . et memor non ero: tu autem memor esto et iudicemur (Esai. XLIII, 25 et 26) . Vult oblivisci quaecumque minitatus fuerit peccatoribus, si vias aliquando convertant: vult etiam conveniri, ut si quis proposita secutus virtutibus praemia, bene certaverit, fructum remunerationis exspectet, quin etiam exigat, sicut habes scriptum: Certamen bonum certavi; cursum consummavi: reposita est mihi corona iustitiae (II Tim. IV, 7) . Non est enim arrogans usurpatio, sed fidelis; quia verum Deum non posse fallere confitetur.
422Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1281C (auctor 340-397)
4. Dicit ergo David: Certamen certatus sum, bravium peto verbi tui, quod promisisti mihi: memor esto promissorum tuorum, quae spopondisti servo tuo.
423Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1285B (auctor 340-397)
Primum enim memor esse debet promissorum coelestium: secundo quae viventibus merces statuta debetur.
424Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1285C (auctor 340-397)
Contaminat enim omnis immundus: immundus autem superbus, de quo scriptum est: Immundus ante Deum omnis tumidi cordis (Prov. XVI, 5) . 15. Quartum propositum viri sancti, ut memor sit iudiciorum coelestium, sicut David asserit, qui dicebat: Memor fui iudiciorum tuorum quae a saeculo sunt, et me consolatus sum.
425Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1291B (auctor 340-397)
Ideoque addidit: Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
426Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1291B (auctor 340-397)
Videamus si et ille memor est, qui vocat Dominum verbo, non custodit autem mandata divina.
427Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1291C (auctor 340-397)
Quod autem ait: Memor fui nominis tui, plena devotio est; quia nemo dicit Dominum Iesum, nisi in Spiritu sancto.
428Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1294B (auctor 340-397)
37. (Vers. 56.) Simus ergo memores iustificationum coelestium, ut dum eas secreta mentis voce cantamus, memores simus in nocte nominis Domini, et dicamus, ut scriptum est: Haec facta est mihi; quoniam iustificationes tuas exquisivi; hoc est, haec memoria facta est mihi, ut memor essem et in nocte nominis tui, non ebrietate sopitus, non epulis resolutus in somnum, non curis saecularibus occupatus; ut oblivia mihi tuae venerationis irreperent: sed quotidiana meditatione membra castigans, et intentionem mentis exercens, ut assiduitate fiat nobis cursus iste solemnis; ut Dominum Iesum etiam in noctibus toto veneremur affectu, cui est gloria, laus, perpetuitas a saeculis, et nunc, et semper, et in omnia saecula saeculorum.
429Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1313A (auctor 340-397)
Ergo et tu si peccaveris, memor esto legis.
430Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1313A (auctor 340-397)
Si peccaveris, memor esto Christi, qui te liberat, dicens: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates . . . . , et memor non ero (Esai. XLIII, 25) . Ipsum diebus ac noctibus tene, ipsi tua confitere peccata.
431Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1313B (auctor 340-397)
Nocte enim surgendum ante praemisit dicens: Memor fui in nocte nominis tui, Domine, (Supra. vers. 55) . Potest unusquisque memor esse, et non surgere: potest unusquisque et surgere, et cum surrexerit, ea quae proprio arbitrio sederint, postulare.
432Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1322A (auctor 340-397)
Non fuit memor novissimorum suorum, et cecidit invalide: non est qui consoletur eam.
433Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1336D (auctor 340-397)
Unde Propheta ait: Quid est homo, quod memor es eius; aut filius hominis, quia visitas eum (Psal. VIII, 5) ? 19. Et nunc in reliqua versiculi portione ait: Da mihi intellectum, et discam mandata tua.
434Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1373B (auctor 340-397)
Ergo sanctus Propheta, qui adhuc in Legis iustificationibus vivebat, videbat autem fulgorem Evangelii; quasi memor veteris disciplinae, Legi tamquam paedagogo utili gratiam reservabat.
435Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1447D (auctor 340-397)
Filius meus Abessalon, filius meus, inquit, Abessalon, quis dabit mihi mortem pro te (II Reg. XVIII, 33) , memor naturae pietas, offensae immemor, de quo ante quaesivit: Puer ne vivit (Ib. 29) ? 23. Et fortasse quaerendum sit, qua ratione ante puerum dixit, postea filium nominavit; cur non in utroque, aut puerum dixit, aut filium?
436Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1455D (auctor 340-397)
Denique et supra habes: Memor fui iudiciorum tuorum, quae a saeculo sunt, et me consolatus sum (Sup. v. 52) . Advertis ergo quia iudicia Domini consolationes sunt.
437Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1465D (auctor 340-397)
Dabo leges meas in cordibus eorum, et in sensibus eorum scribam eas, et peccati et iniustitiae eorum non ero memor (Hebr. X, 16 et 17) . Ubi ergo remissio, iam non oblatio pro peccatis.
438Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1472A (auctor 340-397)
Stabat ergo Moyses moestus, sollicitus, anxius populi et periculis et querelis, exspectans fidem coelestium promissorum: et tacitus secum ipse volvebat qua tandem Dominus ope, iniuriae immemor, memor gratiae, subveniret.
439Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0251A (auctor 340-397)
Quis tam tenax potest esse beneficii, et memor gratiae?
440Amedeus Lausannensis, Homiliae de Maria Virginea Matre, 188, 1342B (auctor 1144-1159)
Memor quippe quo fructu effecta est mater Redemptoris, libentissime suscipit cuiuslibet preces peccatoris, et pro universo reatu poenitentium apud proprium filium intercedit.
441Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 7; 5 (auctor c.330–c.391)
Qui cum eo venisset, mandatorum principis memor per litteras Cretione comite, quid ageretur, edocto reliquisque rectoribus lecto undique milite fortiore translatisque ab utraque Mauretania discursatoribus expeditis Aquitaniae et Italiae obiecta litora tuebatur artissime.
442Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 15, 6; 4 (auctor c.330–c.391)
Memor enim somnii, quo vetitus erat per quietem, ut ipse firmavit, pulsare quendam insontem, usque ad confinia mortis vexatus nec nominavit nec prodidit aliquem, sed asserebat factum Silvani constanter id eum cogitasse, quod iniit, non cupiditate, sed necessitate compulsum argumento evidenti demonstrans.
443Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 16, 10; 13 (auctor c.330–c.391)
Quod autem per omne tempus imperii nec in consessum vehiculi quemquam suscepit nec in trabea socium privatum ascivit, ut fecere principes consecrati, et similia multa elatus in arduum supercilium tamquam leges aequissimas observavit, praetereo memor ea me rettulisse, cum incidissent.
444Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 20, 7; 1 (auctor c.330–c.391)
Exciso itaque oppido rex Nisibin prudenti consilio vitans memor nimirum, quae saepius ibi pertulerat, dextrum latus itineribus petit obliquis Bezabden, quam Phaenicham quoque institutores veteres appellarunt, vi vel promissorum dulcedine illectis defensoribus retenturus, munimentum impendio validum, in colle mediocriter edito positum vergensque in margines Tigridis atque, ubi loca suspecta sunt et humilia, duplici muro vallatum.
445Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 22, 3; 14 (auctor c.330–c.391)
Quo exstincto cum maledicis exsecrationique multorum se Iulianus sentiret expositum, impurgabile crimen excusari posse existimans absque conscientia sua hominem affirmabat occisum praetendens, quod eum militaris ira delevit memor, quae dixerat, ut ante rettulimus, cum Amidam vidisset excisam.
446Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 31, 4; 19 (auctor c.330–c.391)
Quibus, ut communi rei conducere videbatur, repudiatis et, quid capesserent, anxiis Athanarichus paria pertimescens abscessit, memor Valentem dudum, cum foederaretur concordia, despexisse affirmantem se religione devinctum, ne calcaret solum aliquando Romanum, hacque causatione principem firmare pacem in medio flumine coegisse.
447Ammianus Marcellinus, Res gestae, Val. 2, 10; 5 (auctor c.330–c.391)
Eodem tempore Odoacar rex memor factus quod a viro sancto praedictum audierat, statim familiariter litteras ad eum dirigens, siqua speranda duceret, dabat suppliciter optionem.
448Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 6, 2; 5 (auctor c.330–c.391)
Memor enim somnii quo vetitus erat per quietem (ut ipse firmavit) pulsare quendam insontem, usque ad confinia mortis vexatus, nec nominavit nec prodidit aliquem, sed asserebat factum Silvani constanter, id eum cogitasse quod iniit, non cupiditate sed necessitate compulsum, argumento evidenti demonstrans.
449Ammianus Marcellinus, Res gestae, 16, 10, 12; 15 (auctor c.330–c.391)
Quod autem per omne tempus imperil, nec in consessum vehiculi quemquam suscepit, nec in trabea socium privatum asscivit, ut fecere principes consecrati, et similia multa elatus in arduum supercilium, tamquam leges aequissimas observavit, praetereo, memor ea me rettulisse cum incidissent.
450Ammianus Marcellinus, Res gestae, 20, 7, 1; 2 (auctor c.330–c.391)
Exciso itaque oppido, rex Nisibin prudenti consilio vitans, memor nimirum quae saepius ibi pertulerat, dextrum latus itineribus petit obliquis, Bezabden, quam Phaenicham quoque institutores veteres appellarunt, vi vel promissorum dulcedine illectis defensoribus retenturus, munimentum impendio validum in colle mediocriter edito positum, vergensque in margines Tigridis, atque ubi loca suspecta sunt et humilia, duplici muro vallatum.
451Ammianus Marcellinus, Res gestae, 21, 7, 4; 6 (auctor c.330–c.391)
Qui cum eo venisset, mandatorum principis memor, per litteras Cretione comite quid ageretur edocto, reliquisque rectoribus, lecto undique milite fortiore, translatisque ab utraque Mauritania discursatoribus expeditis, Aquitaniae et Italiae obiecta litora tuebatur artissime.
452Ammianus Marcellinus, Res gestae, 22, 3, 8; 15 (auctor c.330–c.391)
Quo exstincto cum maledictis execrationibusque multorum se Iulianus sentiret expositum, impurgabile crimen excusari posse existimans, absque conscientia sua hominem affirmabat occisum, praetendens quod eum militaris ira delevit, memor quae dixerat (ut ante rettulimus), cum Amidam vidisset excisam.
453Ammianus Marcellinus, Res gestae, 31, 4, 13; 20 (auctor c.330–c.391)
Quibus (ut communi rei conducere videbatur) repudiatis, et quid capesserent anxiis, Athanarichus paria pertimescens abscessit, memor Valentem dudum cum foederaretur concordia despexisse, affirmantem se religione devinctum, ne calcaret solum aliquando Romanum, hacque causatione, principem firmare pacem in medio flumine coegisse: quam simultatem veritus, ut adhuc durantem, ad Caucalandensem locum altitudine silvarum inaccessum et montium, cum suis omnibus declinavit, Sarmatis inde extrusis.
454Ammonio Andrea, Carmina, 1, 8; 3 (auctor 1478-1517)
Est primum facies tibi serena, Ridentes oculi, color virilis, Vivax strenuitas, impigerque motus, Sollers ingenium, quod alta quaeque Actutum peragit labore nullo, Nativi eloquii benigna vena, Acris iudicii sagax acumen Et mentis memor illa vis tenacis, Qua leges populi potentis olim Et decreta patrum tenes sacrorum Sed tamquam articulos tuos et ungues.
455Amulo Lugdunensis, Liber contra Iudaeos, 116, 0147D (auctor 841-852)
quem ita videmus declaratum in gentibus, ut verissime illud impletum sit quod in Isaia propheta ad ipsum Dominum Salvatorem Deus Pater dicit: « Posui te in lucem gentibus, ut sis in salutem usque ad extremum terrae (Isa. XLIX, 6); » et quod idem propheta iterum dicit: « Paravit Dominus brachium sanctum suum in oculis omnium gentium, et videbunt omnes fines terrae Salutare Dei nostri (Ibid. LII, 10) ; » et quod in Malachia propheta Dominus testatur, dicens: « Ab ortu enim solis usque ad occasum, magnum est nomen meum in gentibus: et in omni loco sacrificatur, et offertur nomini meo oblatio munda (Malach. I, 11) . » De qua oblatione (quae est utique pretiosa Domini Iesu Christi passio, qui dilexit nos, et tradidit semetipsum pro nobis oblationem et hostiam Deo in odorem suavitatis) in praefato psalmo ad ipsum dicitur de Deo Patre: « Memor sit omnis sacrificii tui, et holocaustum tuum pingue fiat (Psal. XIX, 4) . » XII. Ita procedentibus temporibus, et per impietatis magistros succrescentibus indesinenter erroribus in tantum obcaecati sunt, ut finxerint sibi de proprio sensu duos messias, id est duos Christos: quorum unum dicunt esse velut iuxta promissionem Dei, ex genere David: quem et affirmant ea nocte in Iudaea natum, quando domus Dei sub Vespasiano et Tito Hierosolymis destructa est; et nescio quibus modis Romam esse perductum: ibique usque hodie in speluncis et cryptis abditis esse reclusum: atque in tali ergastulo vinctum ferro, oppressum catenis, et toto corpore vulneratum.
456Anamodus Ratisponensis, Traditiones Emmerammenses, 129, 0916A
In nomine summi Dei notum sit omnibus Christianae religionis hominibus, talem scilicet causam scire volentibus, quod ego Ratheri pro futura mercede cogitans ac servitii mihimet placiti memor, propriam ancillulam meis videlicet laboribus acquisitam, nomine Ellinpurgam ad altare Dei, quod constat dicatum in honore S. martyris Emmerammi tradidi propriamque post obitum meum illi loco dicavi.
457Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0712B
Et memor esto tui fratris Anastasii.
458Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0730C
Sine margine salve et memor esto fratris tui Anastasii.
459Anastasius bibliothecarius, Epistola ad Landuleum, 41, 0818 (auctor -879)
Beatitudo tua in aeternum valeat mei memor, impetrantibus Dei sedes orationibus suis.
460Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0320A (auctor -879)
Porro si quis Iudaico more ad accusationem motus, quae olim contra idolorum cultores dicta sunt, diffamaverit, et idololatriam Ecclesiae nostrae ascripserit ex venerabilium imaginum deifico et mirabili ad meliora ducatu, nihil aliud arbitremur, quam ut canis latret, et in funda procul abiectus audiat sicut Iudaeus: Utinam et Israel per visibilia visus esset Deo adorationem offerre, et per typica memor esset creantis, et non vitulum retineret ac muscas super tabulas testamenti.
461Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0450D (auctor -879)
His enim vultibus nostris appositis, cor timentium Dominum laetificatur, floret facies, anima taedio affecta in alacritatem transfertur, et psallit una cum Dei patre David: Memor fui Dei et delectatus sum (Psal. LXXVI) . Memoriam ergo Dei per eos semper habemus.
462Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0508C (auctor -879)
Quamobrem audacius quoque ad te ista scribimus, cupimusque ut ea monachis, et ascetis, virisque omnibus [Gr., virisque saecularibus] religiosis, cum quibus tibi commercium est, significes [Gr. add. si vero etiam libuerit, ostendas]: et ut in orationibus tuis coelipetis nostri memor sis, obnixe rogamus, quo ex circumdantibus nos undique malis tandem aliquando liberemur.
463Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0192D (auctor -879)
Bene vale, mi amantissime Pater: bene vale; memor imperii nostri in Deo acceptis precibus tuis quae sunt ad Dominum: legimus.
464Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0194A (auctor -879)
Verumtamen et nostra humilitas memor charitatis vestrae ac amabilis quem circa nos habet affectus, et ad hoc ipsum voluntatem et meditationem habens, invenit procurantem, ut mitteretur in viam, quae est ad magni nominis Romam, orationis causa, intimum filium nostrum reverendissimum abbatem Fontis, et scevophylaca magnae ecclesiae dominum Theognostum, et idcirco magis studuimus adimplere desiderium vestrum, quem et misimus cum praesenti epistola nostra visitaturum, et salutaturum, ac adoraturum fraternam sanctitatem vestram: nuntiaturum etiam et a Christo nobis donatam incolumitatem in hac vita multis passionibus et tribulationibus plena, quemadmodum ipse voluit et iudicavit qui omnia sapienter et congruenter dispensat, et ante in tua piissimorum, et Christo amicorum, ac a Deo gubernatorum, atque divinitus munitorum imperatorum nostrorum prosperitatem et tropaea, et in melius de die in diem rerum Romani imperii translationem, ut et vos gaudentibus nobis congratulemini per mutuam unius corporis membrorum coaffectionem et compassionem, et iterum Dei boni gratia et cooperatione ad mediocritatem nostram maturius remeaturum, et bona nuntia amabilissima vitae vestrae allaturum ad ecclesiam nostram, ut et in hac parte collaetemur vobis, et eum, qui solus est investigabilis Dominus, et sapientissimus substantiarum factor, et continuus procurator universorum, glorificemus et magnificemus, qui magis ac magis roboret sanctitatem tuam, et conservet utrimque immaculatam atque illaesam ad ecclesiasticorum negotiorum personarumque profectum, et utilitatem et gloriam omnitenentis Dei principalis benignitatis eius.
465Andreas Castri Cameracesii, Chronicon, 149, 0268B
Hunc, memor ut patriae sit semper, condidit aere.
466Anechini Gerardo, De miraculis occursis Mutine, 1, 1; 51 (auctor fl.c.1290)
Pereant si nunc mortalia membra Omnia, dic, fuerit quis iam memor ominis alti, Nominis atque tui?
467Angelomus Luxovensis, Enarrationes in Cantica canticorum, 115, 0608A (auctor -c.895)
Si enim torpet animus a Conditoris suo desiderio, audiat quod dicitur: « Diliges Dominum Deum tuum (Exod. XX) , » et reliqua. In odio fortasse labitur proximi, audiat quod dicitur: « Diliges proximum tuum sicut teipsum (Matth. XXII) . » Res alienas concupiscit, audiat quod illic scriptum est: « Non concupisces rem proximi tui (Exod. XX) . » De iniuria quae a proximi ore vel facto illata est ad iram mens accenditur, audiat quod dicitur: « Non quaeras ultionem, nec memor eris iniuriae civium tuorum (Levit. XIX) . » In carnis concupiscentia male sauciata mens accenditur, ne sequatur oculus mentem, audiat quod dictum est: « Qui viderit mulierem ad concupiscendum eam, iam moechatus est eam in corde suo (Matth. V) . » Contra inimicum forsitan quisque animum suum relaxare disponit in odio, audiat quod illic scriptum est: « Diligite inimicos vestros (Ibid.) , » et reliqua. Sed is qui aliena iam non rapit, adhuc forsitan inordinate retinet, audiat quod illic dicitur: « Vendite quae possidetis, et date eleemosynam (Luc. XII) . » Infirmantis animus qui perfrui desiderat Deo simul et saeculo, audiat quod illic scriptum est: « Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI) . » Alius non ad necessitatem stipendii, sed ad voluntatem desiderii possessa retinet, audiat quod illic dicitur: « Qui non renuntiaverit omnibus quae possidet, non potest esse meus discipulus (Luc. XIV) . » In collo Ecclesiae, id est in sacri eloquii praedicatione, quae pro sui munitione et altitudine turri David similis dicitur, mille clypei dependent, quia quot illic praecepta sunt, tot etiam pectoris nostri munimina, sicut dictum est: Ad servandam itaque innocentiam etiam laesi a proximo perdurare in humilitate festinamus.
468Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0248B (auctor -c.895)
Has cape divitias, mundi contemne caducas, Quod canit iste liber semper in ore tene, Lurida linque libens spurcae contagia carnis, In mentem veniat quod moriturus eris, Sis memor auctoris versus cum legeris istos, ANGE, Deus, LOMI dic miserere tui.
469Angelramnus Metensis, Collectio canonum, 96, 1054C
memor.
470Angelrannus S Richarii Centulensis, Vita S. Richarii, 141, 1426C
Extunc sumpsit enim primordia relligionis, More et apostolico postponens posteriora Prudenter sese rapiebat in anteriora: Versiculique memor Psalmistae vaticinantis, Qui transire refert a virtute ad virtutem Electos, Dominum ut quivisset adire deorum.
471Anonymi, Ars Bobiensis, p. 39, l. 22 (auctor c.450)
memoriter ex eo fit quod est memor; memoriose non dicimus nec memoriosius: non enim habet conparationem.
472Anonymi, Ars Bobiensis, p. 18, l. 30 (auctor c.450)
excipiuntur haec, quae o corripiunt: memor memoris, arbor.
473Anonymus, Appendix Vergiliana, p2; 61 (opus ante 100)
nam vinctus sedet immanis serpentibus Otos, devinctum maestus procul aspiciens Ephialten, conati quondam cum sint inscendere mundum; et Tityos, Latona, tuae memor anxius irae (implacabilis ira nimis) iacet alitis esca.
474Anonymus, Appendix Vergiliana, p2; 103 (opus ante 100)
iam memor inceptum peragens sibi cura laborem congestum cumulavit opus, atque aggere multo telluris tumulus formatum crevit in orbem.
475Anonymus, Appendix Vergiliana, p2; 104 (opus ante 100)
quem circum lapidem levi de marmore formans conserit, assiduae curae memor.
476Anonymus, Appendix Vergiliana, p2; 105 (opus ante 100)
hic et acanthos et rosa purpureum crescent pudibunda ruborem et violae omne genus; hic est et Spartica myrtus atque hyacinthos et hic Cilici crocus editus arvo, laurus item Phoebi decus ingens, hic rhododaphne liliaque et roris non avia cura marini herbaque turis opes priscis imitata Sabina chrysanthusque hederaeque nitor pallente corymbo et bocchus Libyae regis memor, hic amarantus bumastusque virens et semper florida tinus; non illinc narcissus abest, cui gloria formae igne Cupidineo proprios exarsit in artus; et, quoscumque novant vernantia tempora flores, his tumulus super inseritur.
477Anonymus, Appendix Vergiliana, p4; 26 (opus ante 100)
†sum memor et certe memini sic ducere thyrsos bracchia †purpurea† candidiora nive; et tibi thyrsus erat gemmis ornatus et auro: serpentes hederae vix habuere locum.
478Anonymus, Appendix Vergiliana, p4; 58 (opus ante 100)
ipse ego quicquid ero cineres interque favillas, tum quoque non potero non memor esse tui.
479Anonymus, Appendix Vergiliana, p11; 22 (opus ante 100)
collige, virgo, rosas dum flos novus et nova pubes, et memor esto aevum sic properare tuum.
480Anonymus, Carmen de deditione Tarvisiensi et de morte Canis Grandis, 1; 47 (opus c.1400)
Teruisium sed qua medio Titanis ab axe Accipiens radios Tethim uidet ire propinquam, Ipse Caminensis posuit sua castra Rizardus, Differat ut patruo, dictus de fonte Nouellus Nempe, sui generis memor et uirtutis auite.
481Anonymus, Carmina de gente Portensi, 1, 5; 12 (opus c.1490)
Tempus erat plenis manibus quo vasa ferebat Sextilis, quo tum flumina ventris eunt, Quum proprios ascendo lares, quum tecta pererro, Qua rapidus quondam pes meus ire memor, Querendo febris causam, ne obtundere posses Vocibus assiduis Pierium iuvenem.
482Anonymus, Carmina Priapea, LXXXIII; 10 (opus c.100)
bidens amica Romuli senis memor paratur, inter atra cuius inguina latet iacente pantice abditus specus vagaque pelle tectus annuo gelu araneosus obsidet forem situs.
483Anonymus, Carmina Priapea, XLVIII; 1 (opus c.100)
Quod partem madidam mei videtis per quam significor Priapus esse, non ros est, mihi crede, nec pruina, sed quod sponte sua solet remitti, cum mens est pathicae memor puellae.
484Anonymus, De nouitate Portusnaonensi compendium, 1; 23 (opus 1468)
uix memor unus Officii: quoniam bonitas est rara fidesque.
485Anonymus, De nouitate Portusnaonensi compendium, 1; 145 (opus 1468)
Tum secum reputans horrenda pericula phoebi: Quae metuenda sibi, uitandaque non minus essent: Ac memor imperii: quod Caesar contulit illi De poena agricolarum, et de doctore necando: Quem uidet astutum, sed et armis esse potentem: Quae non tam socii quam sanguis opesque ministrent.
486Anonymus, Versus de scachis, p1; 7 (opus c.997)
Quamlibet octonos in partem ducito calles, Rursus in oblicum tot memor adde vias.
487Anonymus, Waltharius manu fortis, 1; 102 (auctor fl.ca.1290)
» Waltharius tandem sic virginis inquit in aurem: «Publica custodem rebus te nempe potestas Fecerat, idcirco memor haec mea verba notato: Inprimis galeam regis tunicamque trilicem (Assero loricam fabrorum insigne ferentem) Diripe, bina dehinc mediocria scrinia tolle.
488Anonymus, Waltharius manu fortis, 1; 112 (auctor fl.ca.1290)
» Virgo memor praecepta viri complevit; et ecce Praefinita dies epularum venit, et ipse Waltharius magnis instruxit sumptibus escas.
489Anonymus, Waltharius manu fortis, 1a; 19 (auctor fl.ca.1290)
Qui memor antiquae fidei sociique prioris Nititur a coeptis dominum transvertere rebus.
490Anonymus, Waltharius manu fortis, 1b; 142 (auctor fl.ca.1290)
Sed fidei memor antiquae tibi consiliabor: Iam si quando domum venias laribusque propinques, Effice lardatam de multra farreque pultam!
491Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 4, 4; 171 (opus c.400)
INMEMOR O PATRIAE facit enim fortiores esse memoria affectuum suorum, ut Virgilius ‘nunc coniugis esto quisque suae tectique memor’.
492Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 7, 7; 307 (opus c.400)
AC THALAMOS ut Virgilius ‘coniugis esto quisque suae tectique memor’.
493Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 8, 8; 10 (opus c.400)
SEQVE MEMOR F. cuius fuit ante bella civilia.
494Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 8, 8; 220 (opus c.400)
NAMQVE MEMOR G. Iubam dicit, qui de sorore est natus Hannibalis.
495Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 8, 8; 371 (opus c.400)
Et sic legimus: ‘nullas cui praetulit aras undae diva memor Paphiae’, id est de Cypro, aut sic ‘nullas cui praetulit aras undae diva memor Paphiae’, quam sedem omnibus Paphiae preatulit templis.
496Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 8, 8; 372 (opus c.400)
MEMOR huius undae id est, quod in mari nata hanc insulam diligebat, ut ait Virgilius ‘quam Iuno fertur terris magis o.
497Anonymus, Asclepius, p1, 22; 21 (opus c.300)
Ita humanitas semper memor naturae et originis suae in illa diuinitatis imitatione perseuerat, ut, sicuti pater ac dominus, ut sui similes essent, deos fecit aeternos, ita humanitas deos suos ex sui uultus similitudine figuraret.
498Anonymus, Asclepius, p1, 32; 4 (opus c.300)
Humanus uero [...] ex memoriae tenacitate, quod memor sit omnium, quas gesserit, rerum.
499Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p5, 599; 563 (opus c.400)
AVERTITQVE RATEM MORIENTIS D • M • etiam in morte memor fuit officii sui.
500Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p9, 346; 333 (opus c.400)
QVISQVIS PATRIAM CAROSQ • P • Virgilius ‘nunc coniugis esto quisque suae tectique memor’.