'moleste' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 1003 hits      Show next 500

1Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0651A (auctor 1068-1081)
Asgothum vero et Bernardum, licet moleste ferret a papa consecratos, accepta satisfactione dimisit a se donatos.
2Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXIIII; 6 (auctor -1081)
Asgothum vero et Bernardum, licet moleste ferret a papa consecratos, accepta satisfactione dimisit a se donatos.
3Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0624D (auctor 1145-1221)
Verumtamen neutra res apud liberales animos moleste accipitur, quia et familiaritati ne in contemptum veniat, providet congratulantis amicitiae veritas, et necessitati misericordiae compassio non negatur.
4Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0326C (auctor -875)
Sanctus Tiburtius respondit: Torquatus diu est quod se Christianum esse mentitur; virtus enim ipsa nominis sancti graviter fert et moleste suum nomen non a suis moribus usurpari.
5Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1307A
Ergo ne forte, ut credimus, occasione adeundae sedis apostolicae fretus, a reverentissimi fratris nostri Hincmari metropolitani tui debita subiectione aliorsum declinans, tanto liberius libita per abusum pertinaciae tuae committas, quantum et metropolitano regulariter subiici, et ad nos de die in diem differendo venire detrectas: auctoritate sancti Spiritus tibi praecipimus, ut memor sacrorum canonum, qui iubent per unamquamque provinciam ius metropolitanos singulos habere debere, metropolitano tuo per omnia, secundum sacros canones, subiectus existas: neque moleste feras hunc tibi esse praelatum, qui te nosti tuis ovibus esse praepositum.
6Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 10; 19
nam cum quilibet moleste ferat, si in usu suae rei delectabilis impeditur; absque dissensione et discordia esse non potest, si una foemina per coniugium pluribus copulareutr viris.
7Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0533A (auctor 1110–1167)
Cum enim paulo incautius mihi verbum exsiliisset, ita illud amicissimus quidam meus moleste accepit, ut etiam offensionem suam vultu proderet, et prostratum me ad pedes eius paulo tardius erigeret.
8Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0651A (auctor 950-1008)
» Mirantibus caeteris, simulque audaciam viri incusantibus, rex moleste id se ferre dissimulans, vas supra memoratum legato pontificis reddidit.
9Alanus Antissiodorensis, Testamentum, 201, 1392B (auctor 1152-1167)
Quod verbum, licet moleste haberemus, utpote tanti Patris absentiam non amantes, tamen quoniam res erat ei pro anima, et cordi sibi erat ab antiquo S. Bernardo consepeliri, ut simul resurgeret, licet inviti sepulturam concessimus ut rogavit, et omnia haec ut dicta sunt et conscripta, ne processu temporum deperirent, sub anathematis inseruimus interminatione, et sic sigilli nostri impressione et sui annuli appositione iussimus roborari.
10Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0499D (auctor 1152-1167)
Deosculabantur etiam pedes illius, licet hoc ille moleste acciperet: sed nulla poterat pronos et devotos ratione compescere, nulla interdictione repellere.
11Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1488C (auctor fl. 1150)
Quocirca eum confidentius reposcimus, id tamen adiicientes ut si in hac parte aliquatenus moleste fuerimus de eo substituendo qui huic debeat succedere, voluntati vestrae, sicut placuerit, ita fiet.
12Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0417A (auctor 1095-1125)
Imperator itaque cognoscens ducis constantiam, eumque ad suam praesentiam invitari non posse, iterato moleste accepit, et hordeum et pisces ad vendendum subtraxit, deinde panis alimentum, ut vel sic coactus dux imperatoris praesentiam non recusaret.
13Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0420D (auctor 1095-1125)
Dux vero, venditionis penuriam rerum necessariarum intuens et populi clamorem moleste accipiens, imperatorem saepius navigio conveniebat, et de gravitate venditionis eum arguebat.
14Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0421C (auctor 1095-1125)
Hac igitur Tankradi praesumptione imperator audita, moleste accepit, eo quod eius colloquium vitaverit.
15Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0446C (auctor 1095-1125)
Haec quidam Richardus, princeps Salerni civitatis Italiae, de genere Northmannorum, proximus Tankradi, intuens, moleste accepit; et verbis amarissimis super hoc Tankradum compellat, dicens: « Ah!
16Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0451A (auctor 1095-1125)
Et ecce turrim ascendens, sic ei locutus est: « Omnes cives et praefecti civitatis huius in necem tuam conspirati, in omni genere armorum ad turrim hanc in furore et impetu animi properant: quod doleo et moleste fero.
17Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0465B (auctor 1095-1125)
Dux ergo suique contubernales moleste ferentes a pomario hoc Turcos insidias Christianis moliri, et tam egregios viros illic in dolo cecidisse, decreverunt ut in ferramentis et securibus Christiani de exercitu convenientes, hoc radicitus exstirparent, herbas, scirpos et calamos meterent, ne qua fraudulenta manus illic ultra latere aut nocere posset.
18Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0520A (auctor 1095-1125)
Dux vero Christianissimus querimoniis pauperum Christi pulsatus, et harum iniuriarum non immemor, quas sibi idem Pancratius fecerat, cum adhuc a Christianis obsidio circa muros Antiochiae fieret, moleste tulit, omnibus modis de his ultionem sumere meditans.
19Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0527C (auctor 1095-1125)
Sed comes Reymundus, intelligens mala, quae suis circa sedentibus ac insidiis Turcorum inferebantur, moleste accepit, et hoc malum omnibus modis finire meditabatur.
20Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0529A (auctor 1095-1125)
Quem iuxta morem gentilium pretioso ostro involutum patri remisit, excusans se sub omni fidei puritate, quod ex causa suae negligentiae minime puer obiisset, obtestans etiam se non minus eius mortem quam fratris sui Baldewini moleste ferre.
21Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0530D (auctor 1095-1125)
Hoc itaque dolo et falsa legatione se a comite frustratos praedicti principes intelligentes, moleste ac graviter acceperunt.
22Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0539B (auctor 1095-1125)
Christiani moleste ferentes populi contritionem, labori et bello amplius incumbebant; et muros exteriores, quos Barbicanas vocant, valide impugnantes, ferreis malleis et ligonibus partim sciderunt.
23Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0576D (auctor 1095-1125)
Hoc dux audito et moleste accepto, post dies octo precibus Tankradi satisfaciens, ducentis equitibus et mille peditibus terram regionesque Grossi Rustici ingressus est, et praeda innumerabili undique contracta, homines gentiles alios trucidari, alios iussit captivari, caetera vero omnia in flammas et caedes usquequaque redegit.
24Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0644D (auctor 1095-1125)
Haec Solymanus intelligens, moleste nimium accepit eo quod pecuniae particeps esse nequiverit.
25Albertus Monachus, Chronica, 3; 252 (auctor -1456)
Quorum fidem neglectam rex Francie nimium ferens moleste ad purgandum illorum infamiam et comprobandum bonam fidem suam sponte in Angliam se contulit cupiens pro suis satisfacere regi Anglie in persona propria.
26Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 22; 15 (auctor ca.450-518)
Illud moleste quospiam ferre, quod in ima praedicationis ipsius parte clamatur: ὁ σταυρωϑεὶς δι᾽ ήμᾶς, ἐλέησον ἡμᾶς.
27Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 69 (auctor ca.450-518)
Haec ego quidem moleste tuli et tibi molestum fuisse gavisus sum, in tam idonea opportunitate desideriis duorum unius officii perisse commercium.
28Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0926B (auctor 730-804)
Ratio: Illa enim hostium mortem lugebat, fratrum negligebat, me et populum Romanum vicisse moleste ferebat.
29Alcuinus, Epistolae, 100, 0397C (auctor 730-804)
Illud etiam [Forte, enim] commune est omnibus ubique, quod moleste ferant, suos dehonorari sanctos.
30Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1209D
Ex hoc et nos ad memoriam reducamus, quod quando aliquid moleste patimur, aut ab inimicis persequimur, ad orationem illico confugere debeamus.
31Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0436C (auctor c.1103–1181)
Quocirca universitatis vestrae prudentiam rogamus atque monemus, quatenus necessitatem et malitiam temporis attendentes, hoc in omni patientia et humilitate sustineatis, et quod ipsius abbatis obitus vobis non fuit prius (sicut moris est) denuntiatus, graviter nullatenus vel moleste feratis, sed electionem ipsam approbetis.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0621C (auctor c.1103–1181)
Si autem aliqua de te, quae contra nos et Romanam Ecclesiam fuerint, aliquoties referantur, tanto ea gravius ferimus, et magis moleste, quanto illa minus per te aliquo tempore fieri credebamus.
33Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0557C (auctor c.1103–1181)
Salvatoris, qui cum praedicto R. ad exsecrationem eius iuraverunt patienter toleraretis mandaverit, satis doluimus, ac moleste tulimus, ipsique mandavimus, ut nisi in praesentia vestra, vel sua cum vestra tamen conscientia, schisma abiuraverint secundum formam, quam vobis praescripsimus, et aliud iuramentum praestiterint, quod nostro, vel saltem suo debeant stare mandato, ipsos in priorem sententiam reducere non postponat, ac vobis in his, et in aliis studeat, sicut decet, deferre, et congrue universalitatem vestram honoribus praevenire.
34Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 15; 44 (auctor 1157-1217)
Superciliciosus fastus elationis magnatum non solum non sustinet equanimiter minoris opinionem; set et moleste fert et indignanter.
35Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 35; 176 (auctor 1157-1217)
deuota ministrantium exercitia moleste sustinentes.
36Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 2, 17; 65 (auctor 1157-1217)
Vix est aliquis qui iacturam temporis elapsi moleste ferat.
37Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 3, 1; 1 (auctor 1157-1217)
Quorundam autem fratrum querelas sub habitu religionis xpchristo militantium moleste sustineo; dum indignanter ferunt se pauperibus in elemosinarum erogatione minime subuenire.
38Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 24, 1; 27 (auctor 1157-1217)
Cur moleste fert homo angustias claustri materialis.
39Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 42, 1; 4 (auctor 1157-1217)
Rane uero moleste tulerunt talem sibi datum esse rectorem; qui se pedibus earum conculcari permitteret.
40Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 20; 31 (auctor 1157-1217)
Quorumdam autem fratrum querelas sub habitu religionis xpchristo militantium moleste sustineo.
41Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 28; 128 (auctor 1157-1217)
Se ipsos uituperant; qui se professionis suscepte conditionem~ moleste ferre profitentur.
42Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, p2, 2, 6; 21 (auctor 1157-1217)
quod correptionibus utor~ moleste ferens?
43Altfridus Monasteriensis, Acta S. Ludgeri, 99, 0774C
10. S. Ludgerus igitur cupiens se saturare praelibati dulcedine favi, petiit ab abbate Gregorio licentiam redeundi ad magistrum Alcuinum, quod ille moleste ferens, fieri retinuit; noluit tamen contristari petentem, sed blandis sermonibus coepit compescere eum.
44Ambrosius Mediolanensis, De apologia David [CSEL], 5; 2 (auctor 340-397)
quem mihi nunc facile repperias honoratum ac diuitem, qui si arguatur alicuius culpae reus, non moleste ferat?
45Ambrosius Mediolanensis, Apologia Prophetae David, 14, 0854A (auctor 340-397)
Quem mihi nunc facile reperias honoratum ac divitem, qui si arguatur alicuius culpae reus, non moleste ferat?
46Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1318B (auctor 340-397)
quae quotidie occidunt; decessisse tamen haec nobis non moleste ferimus, quia eum redire praesumimus.
47Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0722A (auctor 340-397)
73. Meritoque Filius Dei dixit: Ite, baptizate gentes in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , non dedignatus Spiritus sancti societatem. Cur igitur nunc quem Dominus non dedignatus est in baptismatis sacramento, moleste ferunt aliqui Patri vel Filio Spiritum nostra devotione coniungi?
48Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0254A (auctor 340-397)
Non habet igitur quod moleste ferat illa vidua quod sibi non pepercerim, quando nec mihi parco.
49Ambrosius Mediolanensis, De virginitate, 16, 0276A (auctor 340-397)
An fortasse patres pro filiarum coniunctione solliciti, moleste ferunt virgines consecrari?
50Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1013A (auctor 340-397)
Audistis nempe legi, quod cum Christus super pullum asinae sederet, clamabant pueruli, et moleste ferebant Iudaei (Luc. XIX, 35) . Denique interpellaverunt Dominum Iesum, dicentes ut faceret eos tacere; respondit: Si hi tacuerint, lapides clamabunt (Ibid., 40) . Deinde ingressus templum, eiecit nummularios, et cathedras, et columbas vendentes in templo Dei.
51Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0962C (auctor 340-397)
Invitum non cogitis colere, quod nolit; hoc idem vobis liceat, Imperator, et unusquisque patienter ferat, si non extorqueat imperatori, quod moleste ferret, si ei extorquere cuperet imperator.
52Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1146A (auctor 340-397)
Deinde quia non debeo moleste ferre, cum de apostolicis et ipsis Evangelicis Dominicisque verbis plerique multas quaestiones serant; si etiam in meis scriptis reperiant, de quo disputandum putent: plerique enim studio indulgent suo, ut iste qui propterea orbem circuivit, ut quaereret quem reprehenderet, non quem sibi imitandum arbitraretur.
53Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1176A (auctor 340-397)
4. Postea etiam clementissimo imperatori Theodosio coram intimavi, atque in os dicere non dubitavi, cui intimata senatus legatione huiusmodi, licet non totus senatus poposcerit, insinuationi meae tandem assensionem detulit, et sic aliquibus ad ipsum non accessi diebus, nec moleste tulit; quia non pro meis commodis faciebam, sed quod et ipsi, et animae meae proderat, in conspectu regis loqui non confundebar (Psal. CXVIII, 46) . 5. Iterum Valentiniano augustae memoriae principi, legatio a senatu missa intra Gallias, nihil extorquere potuit: et certe aberam, nec aliquid tunc ad eum scripseram.
54Ammianus Marcellinus, Res gestae, 22, 6, 5; 1 (auctor c.330–c.391)
Qua arte complures litigatores Aegyptios, a quibus moleste interpellabatur, domum redire coegit.
55Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0260A (auctor -879)
At illi haec moleste ferentes, dicebant, quia in hoc destinati sumus, ut tradamus nostras in mortem animas pro Ecclesia, et propositum sanctissimi patriarchae ac piissimorum imperatorum perducamus in finem.
56Anonymus, Carmina Priapea, XVII; 1 (opus c.100)
Quid mecum tibi, circitor moleste?
57Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 1446 (opus c.400?)
(V) Nam et hoc, quod Galliam vicisti, Romani propter invidiam moleste ferent.
58Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p11; 54
, et non moleste fero.
59Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p11; 55
Moraliter locutus est; nam nemo est qui moleste ferat fructum laboris sui.
60Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, 1; 409
Id moleste ferre.
61Anonymus, De paenitentia regum et de investitura regali collectanea, 2; 52
Quod, karissime fili, moleste nullo modo suscipiatis nec aliter ad nos preterisse credatis, cum canonica instituta et censuram legalem inviolabilem observare velimus et gloriam vestram prospere semper apostolicis suffragiis augeri desideremus.
62Anonymus, Legenda sanctae Clarae virginis, p2; 39
Moleste iam fert saecularis ornatus decorem et quasi stercus arbitrabatur omnia quae foris applaudunt, ut Christum lucrifacere possit.
63Anonymus, Rationes dictandi, 1, 2; 223
peticio : familiariter rogito, ne moleste suscipias.
64Anonymus, Sacrum commercium sancti Francisci cum domina Paupertate, 1, 20; 5
Ceperunt ipsi moleste ferre sanctitatis nomen et recordantes quod dixit Filius Dei: "Gloriam ab hominibus non recipio, oblatam gloriam penitus recusabant"".
65Anonymus, Annales Fuldenses continuationes, 4, 34; 14
Quod ut Liutpoldo comiti compertum foret, moleste hoc patiendum ferens, contractis secum quibusdam primoribus Baiowariorum, uno tantum Pataviensis sedis episcopo comitante ultra Danuvium eos insequendum se transposuit.
66Anonymus, Annales Fuldenses continuationes, 9, 9a; 7
Quod rex moleste accipiens in commune consilium cum omni exercitu ad ecclesiam beati Pancracii convenit.
67Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCXV; 7
Quod cum moleste ferret, ordinatis tunc Sclavorum et Herioldi rebus ipsoque in Saxonia dimisso, cum ad Franconofurd palatium venisset, Bernhardum regem Italiae, nepotem suum, qui et ipse cum eo in Saxonia fuerat, ad cognoscendum, quod nuntiabatur, Romam mittit.
68Anonymus, Chronica Coloniensis 1273-1376, 51; 299 (opus c.1376)
/ Unde ipse Iohannes rex Francie factum huiusmodi suorum de fide violata nimium ferens moleste ad purgandum suorum infamiam et bonam suam fidem comprobandum sponte in Angliam transivit, propria in persona offerens se ipsum ad perficiendum obstagium, quod sui neglexerant incaute adimplere.
69Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 524, 28, 37; 6
Sed gentiles viri, quia toto iam die frustra laboraverant atque ab olivis exigere oleum torquendo non poterant, verba illius moleste susciperunt eumque iniuriis insectati sunt Alio quoque tempore vehemens ubique famis incubuerat, et beati Laurentii martyris ecclesia a Langobardis fuerat incensa.
70Anonymus, De paenitentia regum, 1; 66
Quod, karissime fili, moleste nullo modo suscipiatis nec aliter ad nos preterisse credatis, cum canonica instituta et censuram legalem inviolabilem observare velimus et gloriam vestram prospere semper apostolicis suffragiis augeri desideremus.
71Anonymus, Liber chronicorum sive annalis Erfordensis, 724, 737; 5
Nam nuge sunt moleste omni virtuoso viro Deo teste.
72Anonymus, Passiones Leudegarii Augustodunensis, 282; 232
Iterum antiquus serpens invidus, moleste ferens se ab eodem loco eius orationibus fuisse expulsum, stimulare rursus coepit Ebroino, adque reduci eum praecepit ad palatium, ut in episcoporum concilium eius disrumperet vestimentum, quatinus ob hoc ei esset interdictum, ut ultra offerre non praesumeret sacrifitium.
73Anonymus, Vita Amandi episcopi, 431, 23; 3
Mommolus autem quidam Ozidinsis urbis antestis valde ferebatur moleste, quod isdem vir Domini eundem locum impetraverat a rege, invidiae que facibus accensus, eundem virum Domini extinguere conabatur, missisque agilibus viris, ut eundem virum Dei a loco ipso contemptibiliter iniurias adfectum eicerent aut certe in eodem punirent loco.
74Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 3; 11
Cumque et ipsum rogaret, ut ad Agilulfum regem Langobardorum eius iussu per Alamanniam duceretur, moleste ferens rex tantorum discessum virorum, pollicitus est eis, infra terminos sui regni se reperturum loca venusta, quae famulis Dei et ad incolendum essent commoda et ad instruendas verbo veritatis circumpositas nationes oportuna.
75Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 8; 10
Sancti igitur viri moleste ferentes, quod sede pellerentur amabili, consilio communi Italiam petere decreverunt; et dum nimio tenerentur dolore, sanctus pater Columbanus his verbis coepit eos consolari: 'Invenimus quidem, fratres, his in partibus auream concam, sed venenatis serpentibus plenam.
76Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 12; 3
'Obsecro te, fili, ne moleste feras quod dico.
77Anonymus, Vita Gangulfi, 8; 59
Quem duo homines inibi laborantes exinde moleste deturbant et non sine iniuria beati Gengulfi foribus aecclesiae cedendo propellunt.
78Anonymus, Vita Mathildis reginae, 147; 192 (opus c.1002)
Minus moleste ferret, si Henricus, quem egregie amavit, fratri non concordasset.
79Anonymus, Vita Trudonis confessoris Hasbaniensis, 4, 13; 2
Nec tibi moleste videatur, karissime, quod hinc te proficisci iubeam; necesse est enim, ut, tuis exigentibus meritis, plurimi religiosi viri in tua hereditate, quam sancto Stephano tradidisti, Deo deserviant'.
80Anonymus, Vitae Ursmari et Erminonis, 8; 17
Audiens autem Madelgarius talem petitionem, quamvis moleste accipiens, tamen nec voluit rennuere nec potuit; sed ilico concessit, dicens: 'Pergat, quocumque volueris'.
81Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1324C (auctor -1117)
Tanto fuerunt metu perterriti, et pene animo alienati, ut irruerent in eum, et non leviter aut moleste suggererent, sed illum turbulenter excitarent, dicentes: Domine, salva nos, perimus.
82Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Matthaeum, 114, 0145C (auctor -1117)
Semper laetis miscet tristia, ut cum venerint quasi praevisa minus moleste ferantur.
83Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Ecclesiastes, 113, 1124C (auctor -1117)
(ID.) Quasi, non debes moleste pati, si futura non scire potes, si a potentioribus impiis saepe opprimeris, quia cito omnia finiuntur, et mors omnia aequaliter rapit.
84Archidiaconus Thomas, Historia seu cronica Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum, 43; 9 (auctor 1200-1268)
Quod cum audiret Gyrardus, multum moleste ferebat, nec tamen cessabat obsecrando et monendo eorum animos allicere ad amorem dicens, quod per quam partem pacis huius uiolabitur bonum, non erit super sed subter.
85Aristoteles Boetius, Interpretatio Elenchorum sophisticorum Aristotelis, 64, 1023D (auctor 480-525)
CAPUT XIV. De occultatione sophistica, et contra moleste respondentes.
86Aristoteles Boetius, Interpretatio Topicorum Aristotelis, 64, 0937C (auctor 480-525)
Amplius, pro cuius absentia minus increpandi sunt moleste ferentes, hoc magis eligendum.
87Aristoteles Boetius, Interpretatio Topicorum Aristotelis, 64, 0937C (auctor 480-525)
Et pro cuius absentia non moleste ferentem magis increpandum, id eligibilius.
88Arnulfus Flandriae, Epistola ad Milonem, 179, 1815D
Similiter quidam sub muro civitatis ingentes cavationes suo ingenio et multorum auxilio fecit; quod Saraceni moleste ferentes, in festo Sancti Michaelis circa horam tertiam latenter exeuntes, nobiscum usque ad vesperam super foveam pugnam continuabant.
89Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0029C (auctor 1110-1184)
Nuntium autem vestrum per aliquantulum temporis moleste detinui, quoniam incertum me de reditu meo gravia, quae inter reges vertebantur, negotia detinebant.
90Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0065B (auctor 1110-1184)
Nec moleste feratis quod quasi privatus vitam agitis, olim frequentia clientelae circumseptam.
91Arnulfus Mediolanensis, Gesta archiepiscoporum Mediolanensium, 147, 0332A (auctor 1077-1079)
Quod Tedaldus indigne satis ac moleste tulit, adeo ut seditionem in populo bellumque conaretur inferre; sed minime valuit.
92Arnulfus Mediolanensis, Liber gestorum recentium, 6, 9; 6 (auctor c.1000-c.1077)
Quod Tedaldus indigne satis ac moleste tulit, adeo, ut seditionem in populo bellumque conaretur inferre, set minime valuit.
93Arnulfus Mediolanensis, Liber gestorum recentium, 221, 9; 6 (auctor 1000-1077)
Quod Tedaldus indigne satis ac moleste tulit, adeo, ut seditionem in populo bellumque conaretur inferre, set minime valuit.
94Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 442, l. 4 (auctor c.350)
Cic(ero) de praetura urbana patior, non moleste fero, iudices, me laboris mei, uos uirtutis uestrae fructum esse laturos.
95Atto Vercellensis, De pressuris ecclesiasticis, 134, 0075B (auctor 925–961)
Beatus quippe Gregorius omnes pontifices a lectione librorum gentilium inhibebat: quapropter Desiderio Galliarum episcopo scribens ait (lib. IX, epist. 48) : « Pervenit ad nos quod sine verecundia memorare non possumus fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere: quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius de te nobis bona dicta fuerant, in gemitum et tristitiam verteremus: quia in uno se ore cum Iovis laudibus Christi laudes non capiunt: et quam grave nefandumque sit Episcopis canere, quod nec laico religioso conveniat ipse considera. » [Legimus quoque de beato Hieronymo, quoniam cum librum legeret Ciceronis, ab Angelo correptus sit, quod vir Christianus] paganorum intenderet [figmentis.] Rudes adhuc scholastici operam dant studiis, quibus cum nulla suffragantur merita, a sola tantummodo castitate laudantur: et quomodo dici castus poterit, qui adhuc incentiva sentire non valeat?
96Atto Vercellensis Incertus, Polypticum, 134, 0868A
Lentiginem obponat populo, si forte vel inmurmuret vincilibus, quem etiam conpensare suum silere conpellent, obducunt vel luci moleste, et acerbum experire cogunt iter, et ignota lustrare saecula.
97Atto Vercellensis Incertus, Polypticum, 134, 0868C
Punitio interea nec cessat, quamvis oblitterata credantur, dudum moleste quae tulerant, vel non si inpetrata fuerint quae iusserant, in ipsis vindicat opportunitas.
98Atto Vercellensis Incertus, Textus alter Polyptici, 134, 0886A
Quem etiam si forte opponat lentiginem populo, vel si immurmuret vincilibus compellent compensare suum silere, vel moleste obducunt luci et cogunt experire acerbum iter, et lustrare ignota saecula.
99Atto Vercellensis Incertus, Textus alter Polyptici, 134, 0886B
Interea nec cessat punitio, quamvis credantur obliterata, quae dudum tulerant moleste, vel si non fuerint impetrata quae iusserant, opportunitas vindicat in ipsis.
100Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0754A
Tamen insatiabilis praedo moleste ferens quod non omnes hac arte possederit, subtilius argumentum ad violandum fidei sinceritatem invenit salutis inimicus.
101Auctores varii 017, Sermones S. Ambrosio hactenus ascripti, 17, 0712B
11. Sed et ille clericus iter Domino facit, qui secundum Evangelium vivit, et per omnia obtemperat sacerdoti; aliquanti enim cum sint minus subditi, moleste ferunt, cum a senioribus arguuntur.
102Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0563C
Hilarius (Epist. ad Aug. num. 17) : Deinde moleste ferunt ita dividi gratiam, quae vel tunc primo homini data est, vel nunc omnibus datur, ut ille acceperit perseverantiam, non qua fieret ut perseveraret, sed sine qua per liberum arbitrium perseverare non posset (De Correp.
103Auctores varii 084, Concilia Hispaniae, 84, 0463A
Et ideo placuit huic sancto concilio, ut unusquisque qui ad ecclesiasticos gradus est accessurus non ante honoris consecrationem accipiat, quam placiti sui innodatione [E. 4, T. 1, innotatione] promittat, ut fidem catholicam sincera cordis devotione custodiens iuste et pie vivere debeat, et ut in nullis operibus suis canonicis regulis contradicat, atque ut debitum per omnia honorem atque obsequii reverentiam praeeminenti sibi unicuique dependat iuxta illud beati papae Leonis edictum: Qui scit se quibusdam esse praepositum non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam quam exigit etiam ipse dependat.
104Auctores varii 084, Epistolae decretales, 84, 0774B
Qui ergo scit se quibusdam praepositum non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam quam exigit etiam ipse dependat, et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere.
105Auctores varii 129, Supplementum ad epistolas et diplomata pontificum Romanorum saec. IX, 129, 0990C
Nam totius doli artifex diabolus, cuius dominio in baptismate abrenuntiatis, iacturam et damnum vestrae salutaris surreptionis moleste patitur ac per varias occasiones zizania perfidiae seminando, velut multa iniuria bacchatur, et ut vestrum aliquis terga vertat sanctae professioni incessanter molitur.
106Auctores varii 148, Epistolae ad Gregorium VII, 148, 0743A
Si quid pro hoc de me accusationis perlatum fuerit vobis, ne hoc vel cito credatis vel moleste erga me accipiatis; sed illud in praesentia nostra ante vos dimittatis, quia ego nullatenus volo excedere metas auctoritatis.
107Auctores varii 151, Rhythmi veteres, 151, 0764A
Moleste fert ille primo eiusmodi rhythmos a nobis fuisse productos, quales in mss.
108Auctores varii, Panegyrici Latini, 2, 13, 3; 3 (auctor c.300)
An quis ferret moleste ad principis semet modum coerceri?
109Auctores varii Dionysius Exiguus, Collectio decretorum pontificum Romanorum, 67, 0296A (auctor c.470–c.544)
Qui ergo scit se quibusdam praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam, quam exigit, etiam ipse dependat, et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere.
110Audoenus Rothomagensis, Vita S. Eligii, 87, 0532A
Si haec feceritis, statim turpis cogitatio evanescit, nec vos deserit virtus Christi, quia verum est quod propheta canit: Sperantes in Domino misericordia circumdabit (Psal. XXXI, 10) . Sed cum haec omnia, auxiliante Domino, impleveritis, scitote quia hoc moleste accepturus est diabolus, dum viderit vos a societate sua discedere et ob hoc fortasse aliquas nequitias aut infirmitates vobis immittet; nolite pro hoc desperare, quia ad vos probandos permittet hoc Deus fieri, ut cognoscat si ex toto corde vos ad eius misericordiam tenetis, vel si veraciter in eum creditis; sed vos patienter cuncta sufferte, et Deum in omnibus benedicite, ut in vobis impleri possit quod scriptum est: Beatus vir qui suffert tentationem; quoniam cum probatus fuerit, accipiet coronam vitae (Iacob. I, 12) . Consolatur vos et hoc quod Apostolus dicit: Quia cum tribulamur, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur (I Cor. XI, 32): necnon et illud: Flagellat Deus omnem filium quem recipit (Heb. XII, 6) . Et illud: Quos amat Dominus arguit et castigat (Ibid.) . Quod si semel vel bis nequitias quas immittit, viriliter atque fideliter pro Dei timore sustuleritis, ita ipsum postea a vestra infestatione Deus dignabitur repellere, ut ulterius vos nunquam possit nocere.
111Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1293
Quod si feceritis, non solum infirmitatem non moleste portabitis, sed cum propheta clamare voce et opere non desistetis: Deficiat in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus (Psal. XXX, 11) . Sed dicetis, O quam grave, o quam inhumanum, o quam forte est inter homines habitare non posse!
112Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 5, 11; 2 (auctor 354-430)
delectabar autem et cum multis uel etiam prae multis laudabam ac ferebam; sed moleste habebam, quod in coetu audientium non sinerer ingerere illi et partiri cum eo curas quaestionum mearum conferendo familiariter et accipiendo ac reddendo sermonem.
113Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 1, 8; 3 (auctor 354-430)
uerum quia multi et ipsam correptionem, quae modeste fit, uel peccatis suis fauentes uel quid respondeant non inuenientes nec tamen ueritati adquiescentes onerose ac moleste ferunt, eos, qui secum sedulo agunt nec ab eorum conuincendo errore dissimulant.
114Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum et donatistam [CSEL], 1, 9; 5 (auctor 354-430)
quod ille non moleste ferens, immo etiam gaudens, quod ab eis illud uidebat praedicari quod latius innotescere cupiebat: quid enim, inquit?
115Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 3, 14; 1 (auctor 354-430)
Si ergo sum dei seruus et miles non reprobus, quamlibet disertus conuiciator in me Petilianus existat, numquid moleste ferre debeo, quod mihi armorum sinistrorum faber sollertissimus procuratus est?
116Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 1, 9; 9 (auctor 354-430)
Non solum quippe infirmiores, uitam ducentes coniugalem, filios habentes uel habere quaerentes, domos ac familias possidentes, (quos apostolus in ecclesiis adloquitur docens et monens quem ad modum uiuere debeant et uxores (cum maritis et mariti cum uxoribus, et filii cum parentibus et parentes cum filiis, et serui cum dominis et domini cum seruis) multa temporalia, multa terrena libenter adipiscuntur et moleste amittunt, propter quae non audent offendere homines, quorum sibi uita contaminatissima et consceleratissima displicet; uerum etiam hi, qui superiorem uitae gradum tenent nec coniugalibus uinculis inretiti sunt et uictu .
117Augustinus Hipponensis, De duabus animabus [CSEL], 12; 8 (auctor 354-430)
reconciliatis et in consilium restitutis peterem, ut me aliud tam manifestum, tam in omnium cognitione positum interrogantem non moleste ferrent.
118Augustinus Hipponensis, De Genesi ad litteram [CSEL], 7, 19; 5 (auctor 354-430)
et cum adflictiones corporis moleste sentit, actionem suam, qua illi regendo adest, turbato eius temperamento inpediri offenditur, et haec offensio dolor uocatur.
119Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 47; 4 (auctor 354-430)
hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc indicio dixisse illum quodam loco : (anathematizo illos qui sic tenent aut aliquando tenuerunt'.
120Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii [CSEL], 57; 5 (auctor 354-430)
Moleste autem ferebam, quod aliquarum sententiarum Caelestii, quas eum gestis anathematizasse perspicuum est, seruasse sibi defensionem potest uideri.
121Augustinus Hipponensis, De natura et origine animae [CSEL], 4, 4; 6 (auctor 354-430)
proinde ignorantiam meam de origine animarum te corripientem atque obiurgantem non moleste ferrem, immo insuper et gratias magnas agerem.
122Augustinus Hipponensis, De nuptiis et concupiscentia [CSEL], p1, 1; 1 (auctor 354-430)
Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit.
123Augustinus Hipponensis, De ordine [CSEL], 1, 31; 9 (auctor 354-430)
' codicemque proiecerint, sed uel curiosi uel nimium studiosi contemta uilitate liminis intrare perrexerint, me tecum philosophantem non moleste ferent nec quemquam istorum, quorum meis litteris sermo miscetur, fortasse contemnent.
124Augustinus Hipponensis, De ordine [CSEL], 2, 23; 4 (auctor 354-430)
— Et ille ammirans ac moleste ferens, quod tam repente bona causa esset lapsa de manibus: Prorsus, inquit, ex illo dico coepisse ordinem, ex quo malum esse coepit.
125Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 137, 20; 3 (auctor 354-430)
misericordia uero eius et gratia praedicata hominibus per hominem Christum impertita autem per deum deique filium eundem ipsum Christum non deserit eos, qui ex eius fide uiuunt eumque pie colunt, siue mala huius uitae patienter fortiterque experiantur siue bonis eius misericorditer ac temperanter utantur, aeternum pro utroque praemium recepturi in ciuitate superna atque diuina, ubi iam non sit moleste toleranda calamitas nec laboriose frenanda cupiditas sed sola sine ulla difficultate et cum perfecta libertate retinenda dei et proximi caritas.
126Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 151, 1; 6 (auctor 354-430)
porro quia me tacuisse moleste tulisti, indignatio ista dignatio est.
127Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 185, 21; 16 (auctor 354-430)
et lmic tali non solum temporalium poenarum uel imperialium legum sed nec gehennarum tiuior est necessarius, cui tam desiderabile bonum est adhaerere deo, ut non solum ab illa felicitate alienari tamquam magnum supplicium perhorrescat, uerum etiam ditteni moleste ferat.
128Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 199, 1; 8 (auctor 354-430)
' moras se perpeti moleste ferebat.
129Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 200, 1; 1 (auctor 354-430)
Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistulas tres tuae benignitatis accepi, unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas.
130Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 226, 6; 1 (auctor 354-430)
Deinde moleste ferunt ita diuidi gratiam, quae uel tunc primo homini data est uel nunc omnibus detur, ut ille acceperit perseuerantiam, (non qua fieret.
131Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0710 (auctor 354-430)
Delectabar autem et cum multis, vel etiam prae multis laudabam ac efferebam; sed moleste habebam quod in coetu audientium non sinerer illi ingerere, et partiri cum eo curas quaestionum mearum, conferendo familiariter, et accipiendo ac reddendo sermonem.
132Augustinus Hipponensis, Contra Academicos, 32, 0918 (auctor 354-430)
Cui loco tu cum molem auctoritatis obiiceres, moleste aliquantum Ciceronis nomine perturbatus, tamen se statim erexit, et generosa quadam contumacia in verticem libertatis exsiliit, rursumque arripuit quod erat de manibus violenter excussum: quaesivitque abs te, utrum tibi perfectus, qui adhuc quaereret, videretur; ut si fatereris non esse perfectum, ad caput recurreret, demonstraretque, si posset, per illam definitionem, perfectum esse hominem, qui secundum legem mentis vitam gubernaret: ac per hoc, beatum nisi perfectum esse non posse.
133Augustinus Hipponensis, Contra Adimantum, 42, 0148 (auctor 354-430)
Item rex ille, qui cum filio suo nuptias faceret, invenit inter discumbentes hominem non habentem vestem nuptialem; et eum primo amici nomine appellans, manibus et pedibus colligatis mitti iussit in tenebras exteriores (Matth. XXII, 2-13) : moleste intelligentibus non videtur bonus.
134Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0450 (auctor 354-430)
Verum quia multi et ipsam correptionem quae modeste fit, vel peccatis suis faventes, vel quid respondeant non invenientes, nec tamen veritati acquiescentes, onerose ac moleste ferunt; eos qui secum sedulo agunt, nec ab eorum convincendo errore dissimulant, litigiosos et contentiosos vocant.
135Augustinus Hipponensis, Contra Cresconium grammaticum Donatistam, 43, 0451 (auctor 354-430)
Quod ille non moleste ferens, imo etiam gaudens, quod ab eis illud videbat praedicari, quod latius innotescere cupiebat: Quid enim, inquit, dum omni modo, sive occasione, sive veritate Christus annuntietur?
136Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0355 (auctor 354-430)
CAPUT XIII. - 14. Si ergo sum Dei servus et miles non reprobus, quamlibet disertus conviciator in me Petilianus existat, numquid moleste ferre debeo, quia mihi armorum sinistrorum faber solertissimus paratus est?
137Augustinus Hipponensis, De anima et eius origine, 44, 0526 (auctor 354-430)
Proinde ignorantiam meam de origine animarum te corripientem atque obiurgantem non moleste ferrem, imo insuper et gratias magnas agerem, si eam mihi, non solum duris percuteres conviciis, sed veris etiam excuteres dictis.
138Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0022 (auctor 354-430)
Non solum quippe infirmiores, vitam ducentes coniugalem, filios habentes vel habere quaerentes, domos ac familias possidentes (quos Apostolus in Ecclesiis alloquitur, docens et monens quemadmodum vivere debeant et uxores cum maritis, et mariti cum uxoribus, et filii cum parentibus, et parentes cum filiis, et servi cum dominis, et domini cum servis [Coloss. III, 18 22] ), multa temporalia, multa terrena libenter adipiscuntur et moleste amittunt, propter quae non audent offendere homines, quorum sibi vita contaminatissima et consceleratissima displicet: verum etiam hi, qui superiorem vitae gradum tenent, nec coniugalibus vinculis irretiti sunt, et victu parvo ac tegumento utuntur, plerumque suae famae ac saluti consulentes, dum insidias atque impetus malorum timent, ab eorum reprehensione sese abstinent.
139Augustinus Hipponensis, De duabus animabus, 42, 0103 (auctor 354-430)
A quibus ego, quoquo modo poteram, reconciliatis et in consilium restitutis peterem, ut me aliud tam manifestum, et in omnium cognitione positum, interrogantem non moleste ferrent: tunc quaererem, si non dormientis, sed scientis manu, qui membris tamen caeteris vinctus atque constrictus esset, quisquam valentior aliquid similiter fecisset mali, utrum quia id nosset, quamvis omnino noluisset, ullo peccati nomine teneretur.
140Augustinus Hipponensis, De Genesi ad litteram, 34, 0364 (auctor 354-430)
Et cum afflictiones corporis moleste sentit, actionem suam, qua illi regendo adest, turbato eius temperamento impediri offenditur, et haec offensio dolor vocatur.
141Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii, 44, 0347 (auctor 354-430)
Hinc est, quod nunc moleste fero, in hoc iudicio dixisse illum quodam loco, « Anathematizo illos qui sic tenent, aut aliquando tenuerunt.
142Augustinus Hipponensis, De gestis Pelagii, 44, 0353 (auctor 354-430)
Moleste autem ferebam, quod aliquarum sententiarum Coelestii, quas cum gestis anathematizasse perspicuum est, servasse sibi defensionem, potest videri.
143Augustinus Hipponensis, De libero arbitrio, 32, 1305 (auctor 354-430)
Unde luce clarius apparet quam sit illa anima in sui corporis universitate avida unitatis et tenax, quae nec libenter, nec indifferenter, sed potius renitenter et reluctanter intenditur in eam passionem corporis sui, qua eius unitatem atque integritatem labefactari moleste accipit.
144Augustinus Hipponensis, De musica, 32, 1169 (auctor 354-430)
Cum autem adhibentur ea quae nonnulla, ut ita dicam, alteritate corpus afficiunt; exserit attentiores actiones, suis quibusque locis atque instrumentis accommodatas: tunc videre, vel audire, vel olfacere, vel gustare, vel tangendo sentire dicitur; quibus actionibus congrua libenter associat, et moleste obsistit incongruis.
145Augustinus Hipponensis, De ordine, 32, 0992 (auctor 354-430)
codicemque proiecerint; sed vel curiosi, vel nimium studiosi contempta vilitate liminis intrare perrexerint: me tecum philosophantem non moleste ferent, nec quemquam istorum quorum meis litteris sermo miscetur, fortasse contemnent.
146Augustinus Hipponensis, De ordine, 32, 1005 (auctor 354-430)
Et ille admirans ac moleste ferens quod tam repente bona causa esset lapsa de manibus: Prorsus, inquit, ex illo dico coepisse ordinem, ex quo malum esse coepit.
147Augustinus Hipponensis, De praedestinatione sanctorum, 44, 0960 (auctor 354-430)
Dixisse quidem Apostolum scimus in Epistola ad Philippenses, Eadem scribere vobis, mihi quidem non pigrum, vobis autem tutum est (Philipp. III, 1) . Idem tamen scribens ad Galatas, cum se satis apud eos egisse perspiceret, quod illis per ministerium sermonis sui necessarium esse cernebat: De caetero, inquit, laborem mihi nemo praestet; vel, sicut in plerisque codicibus legitur, nemo mihi molestus sit (Galat. VI, 17) . Ego autem quamvis me moleste ferre confitear, quod divinis eloquiis quibus Dei gratia praedicatur (quae omnino nulla est, si secundum merita nostra datur), tam multis manifestisque non ceditur: vestrum tamen studium fraternamque dilectionem, filii charissimi Prosper et Hilari, qua eos qui tales sunt, ita non vultis errare, ut post tot libros de hac re vel epistolas meas, adhuc me desideretis hinc scribere, tantum amo, quantum non possum dicere; et tantum me amare, quantum debeo, non audeo dicere.
148Augustinus Hipponensis, De praedestinatione sanctorum, 44, 0979 (auctor 354-430)
Dici enim non potest quam moleste feram, quod viderunt Pelagiani esse falsissimum et absurdissimum, hoc non vidisse istos, qui nobiscum errorem illorum haereticorum catholica auctoritate condemnant.
149Augustinus Hipponensis, De utilitate credendi, 42, 0073 (auctor 354-430)
Nam neque possum reprehendere hominem qui nulla sua culpa male intellectus est; nec moleste habere quemquam legi, qui verum non viderit, cum obesse legentibus nihil videam.
150Augustinus Hipponensis, Epistola ad Valerium, 44; (auctor 354-430)
Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate coniunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit.
151Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0525 (auctor 354-430)
Misericordia vero eius et gratia praedicata hominibus per hominem Christum, impartita autem per Deum Deique filium eumdem ipsum Christum, non deserit eos qui ex eius fide vivunt, eumque pie colunt, sive mala huius vitae patienter fortiterque experiantur, sive bonis eius misericorditer ac temperanter utantur; aeternum pro utroque praemium recepturi in civitate superna atque divina, ubi iam non sit moleste toleranda calamitas, nec laboriose frenanda cupiditas, sed sola sine ulla difficultate, et cum perfecta libertate retinenda Dei et proximi charitas.
152Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0646 (auctor 354-430)
Porro quia me tacuisse moleste tulisti, indignatio ista, indignatio non est.
153Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0802 (auctor 354-430)
et huic tali, non solum temporalium poenarum, vel imperialium legum, sed nec gehennarum timor est necessarius, cui tam desiderabile bonum est adhaerere Deo, ut non solum ab illa felicitate alienari, tanquam magnum supplicium perhorrescat, verum etiam differri moleste ferat.
154Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0905 (auctor 354-430)
moras se perpeti moleste ferebat; quia etiam quod tempore acceleratur, desiderio tardum videtur.
155Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0925 (auctor 354-430)
Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate coniunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit.
156Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 1010 (auctor 354-430)
Deinde moleste ferunt ita dividi gratiam, quae vel tunc primo homini data est, vel nunc omnibus datur, « Ut ille acceperit perseverantiam, non qua fieret ut perseveraret, sed sine qua per liberum arbitrium perseverare non posset: nunc vero sanctis in regnum per gratiam praedestinatis non tale adiutorium perseverantiae detur, sed tale ut eis perseverantia ipsa donetur; non solum ut sine isto dono perseverantes esse non possint, verum etiam ut per hoc donum nonnisi perseverantes sint » (Lib.
157Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 1091 (auctor 354-430)
EPISTOLA CCLXVII . Augustinus Fabiolae peregrinationem suam in hac vita moleste ferenti, de praesentia animorum nexu amicitiae vinctorum.
158Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1419 (auctor 354-430)
Matres sive nutrices, ne pueri multum sugant, ubi eos grandescere viderint, et non iam decere ut lacte nutriantur, illos tamen moleste mammis inhiare, circumlinunt papillas suas aliqua amaritudine, qua offensus parvulus, lac ulterius non requirat.
159Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1479 (auctor 354-430)
Vultis nosse quam sit ista quaestio dissolvenda, et nisi dissolvatur, moleste erit, si remaneat insoluta?
160Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0486 (auctor 354-430)
Corpus ergo Christi multi moleste premunt, pauci salubriter tangunt.
161Augustinus Hipponensis, Epistularum Selectio, 45, 1; 1 (auctor 354-430)
Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistulas tres tuae benignitatis accepi, unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas.
162Augustinus Hipponensis Honorius Augu Incertus, De cognitione verae vitae, 40, 1022
DISC. Huius ruinam non moleste ferimus, sed ad frangorem eius potius fautores applaudimus, quia per huius casum turris introitum speramus.
163Aulus Gellius, Noctes Atticae, 3, 19, 3; 5 (auctor c.125–c.180)
Tum Favorinus, ubi haec audivit, superstitiose, inquit, et nimis moleste atque odiose confabricatus commolitusque magis est originem vocabuli Gavius iste Bassus quam enarravit.
164Ausonius Burdigalensis, Ludus septem sapientum, 19, 0874A (auctor 309-394)
Dictum moleste Croesus accepit.
165Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 104, 15; 18 (auctor c.310-c.395)
dictum moleste Croesus accepit.
166Ausonius Burdigalensis, Ludus septem sapientum, 4; 16 (auctor 309-394)
c dictum moleste Croesus accepit: ego relinquo regem, bellum ille in Persas parat, profectus, victus, vinctus, regi deditus, stat ille, captans funeris iam instar sui, qua flamma totum se per ambitum dabat volvens in altum tumidos aestu globos.
167Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 9, 2; 73 (auctor 1604-1668)
Quam tu moleste raptor aufers, nescio.
168Beda, Passio Iustini martyris, 94, 0598C (auctor 672-735)
Quod cum moleste tulisset pater sancti pueri, Ipse beatus Iustinus demonstratum coelitus Conturbato genitori protulit praesagium.
169Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0768C
Quod valde moleste ferendum est, et merito, quoniam si inimicus, qui nunquam fui, intus maledixisset mihi, utique illud sustinuissem, id est sustinendum putarem.
170Beda Incertus, Quaestiones super Genesim, 93, 0265C (auctor c.820)
Nuntiat enim aliquid lux corporea, cui autem nuntiat non est hoc quod illa; et haec est anima, cui nuntiat, non illa quae nuntiat; et cum affectiones corporis moleste sentit, actionem suam qua illi regendo adest, turbato eius temperamento, impediri offenditur.
171Beda Incertus, Sententiae philosophicae collectae ex Aristotele atque Cicerone, 90, 1073B (auctor c.820)
Peccasse enim se non anguntur, obiurgari moleste ferunt, quod contra oporteret; ut igitur et monere et moneri proprium est verae amicitiae, et quidem alterum libere facere, non aspere, alterum patienter accipere, non repugnanter, sic habendum est nullam in amicitiis pestem esse maiorem, quam adulationem, blanditiam et assentationem.
172Bene Franz von, Elementa medicinae practicae volumen 1, p19, 184; 7 (opus 1833)
Sanguis congeritur magis in partibus internis, imprimis in corde, pulmonibus et encephalo, propterea experiuntur aegri plurimi dyspnoeam, sensum ponderis in pectore, respirationem difficilem, tussim violentam, siccam, cordis palpitationes, pulsum frequentem, contractum, parvum, non raro inaequalem, irregularem, caput grave, temulentum, sensus externos plus minusve obtusos, non tantum visum, auditum, olfactum, gustum, sed etiam tactum, ita ut subinde in stadio frigoris intensi ignis cuti admotus produxerit combustionem, quin aeger dolorem sensisset, se et excretiones omnes in genere imminutae, impeditae sunt; ita cutis est arida, imo et ulcera forte iam longiori tempore praesentia, fonticuli exsiccantur; ita et cavum oris redditur moleste siccum, propterea siti vexatur aeger; appetitus cibi est nullus, aversatio, non raro vomitus, qui frequenter provocatur per liquida magna quantitate ingurgitata; alvus est obstipa, urina parca, tenuis aquosa; fluxus catamenialis forte praesens non raro sub hoc stadio supprimitur; artus tremunt, similis tremor observatur in labiis oris, in maxilla inferiori, unde stridor dentium, subinde spasmi evolvuntur.
173Bene Franz von, Elementa medicinae practicae volumen 1, 1, p6, 83; 2 (opus 1833)
Si aeger iam ante febris evolutionem des bilis, cachecticus fuit, si morbum excitarunt potentiae nocentes validae et plures simul concurrentes, ut profluvia nimia, terror, venena narcotica, morsus serpentum venenatorum, contagia, si febris evoluta est ex aliis morbis, febribus neglectis, aut perverse curatis, si non obstante therapia rationali, omni cum diligentia adhibita, et symptomata septica et asthenica continuo increscant, ita ut sudor sit foetidus, petechiae lividae, per totum corpus dispersae, urina et alvus foetidissimae aegro inscio evacuentur, meteorismus semper increscat, hallitus oris foetidus remaneat, dentes et lingua crusta fusca nigra obducti sint, per haemorrhagias profusas sanguis dissolutus foetidus evacuetur, pulsus arteriarum evadant minimi, filiformes, irregulares, tendines subsiliant, aeger continuo deliret, floccos captet, in sopore iaceat, vocem vix perceptibilem, debilem acquirat, deglutitionem moleste peragat, sub deglutitione liquidi strepitus percipiatur, cutis a vesicante aut sinapismo irritata citissime in sphacelum transeat, decubitus gangraenescat, - tunc spes vitae conservandae semper magis magisque disparet et mors ut plurimum pacata locum habet.
174Bene Franz von, Elementa medicinae practicae volumen 1, 1, 68; 6 (opus 1833)
Hoc stadium est saepe tantum paucorum minutorum, saepe plurium horarum, imo dierum ac septimanarum, transit in Stadium secundum seu invasionis febris, sub quo symptomata prodroma omnia increscunt; lassitudo muscularis augetur ita, ut motus corporis tantum moleste, cum virium adstrictione perficiantur; plurimi ob sensum lassitudinis lecto affiguntur.
175Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0584B (auctor c.480–547)
Ne anxieris ergo, frater; si enim Deus te vult in corpore torqueri, tu qui sis, qui moleste feras?
176Benedictus Petriburgensis, Vita X S. Thomae Cantuariensis, 190, 0271A
Noveritis quia talia valde moleste fero.
177Benedictus VI, Epistolae et privilegia, 135, 1090C
Ita sane ut nullus rex, archiepiscopus, episcopus, comes, vel vicecomes seu aliqua magna parvaque persona sub iure et dominio suo praedictum monasterium mittere audeat, et non habeat potestatem vel licentiam inalienare eumdem locum, vel sub alterius monasterii dominatione submittere; sed semper liberum et solidum retineas tuae ac Romanae ecclesiae potestati: et nullus mortalium, quae ibi sunt modo vel erunt, invadere vel usurpare praesumat, aut fratres ibidem servientes inquietare; ita ut nullus unquam regum, nullus episcoporum, nullusque hominum in quolibet ordine et ministerio constitutus audeat moleste causis eiusdem monasterii incumbere, nec homines illorum per ullam causam distringere.
178Benedictus VI, Epistolae et privilegia, 135, 1089C
Decimas et primitias et oblationes de iam dictis ecclesiis, et monasterium supradictum, et loca et alodia cum omnibus finibus, limitibus, terminis et adiacentiis, quantum hodie ipsum monasterium infra hos comitatus superius scriptos habet, et auxiliante Deo acquisiturus erit, iuris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae, a praesenti secunda indictione ipsum monasterium villas, et alaudes, et ecclesias, cum omnibus eorum pertinentiis, ut supra legitur, in perpetuum per huius privilegii seriem stabilimus tibi tuisque successoribus detinendum, et cum Dei timore regendum et dispensandum, ita ut nullus unquam regum, nullus episcoporum, nullusque hominum in quolibet ordine et ministerio constitutus, audeat moleste causis eiusdem monasterii incumbere, et haec omnia, ut supra iussimus in perpetuum persistant, statuentes apostolica censura sub divini iudicii obtestatione et anathematis interdictione ut nullus unquam nostrorum successorum pontificum praesumat aliquam vim aut invasionem in rebus ipsius monasterii facere.
179Benzo Albensis, Ad Heinricum IV imperatorem libri VII, 266, 286; 18 (auctor c.1010-c.1085)
Ideoque, | si vobis modo non apperitur, non accipiatis moleste.
180Bernaldus Constantiensis, Chronicon, 148, 1282B (auctor 1054-1100)
1075. Roupertus Gengenbacensis cenobii venerabilis abbas, cum cerneret cunctos qui novalia possidebant illius loci inlegitima iura sibi vendicare, moleste ferens detrimentum monasterii, constrinxit omnes ad persolvendum censum.
181Bernaldus Constantiensis, Chronicon, 148, 1365B (auctor 1054-1100)
Imperator Italiam visitat, et praedictam Beatricem inde abduxit captivam, quippe multum moleste ferens, duci Gotefredo esse copulatam.
182Bernaldus Constantiensis, De damnatione et de sacramentis damnatorum, 148, 1154D (auctor 1054-1100)
» Et illud Leonis: « Qui ergo scit se quibusdam praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam quam exigit etiam ipse dependat.
183Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0371A (auctor 1090-1153)
Alioquin, dilectissimi, moleste, credite, intuebimur tribulationem Ecclesiae vestrae, moleste vestram ipsorum confusionem.
184Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0449B (auctor 1090-1153)
EPISTOLA CCL. AD BERNARDUM PRIOREM PORTARUM. Repulsam fratris Natalis in episcopum electi non debuisse tam moleste ferri a Religiosis. Id sua opera factum non esse. Veritum forte Papam, ne iuvenilis aetatis vitia nunc demum calumniae paterent.
185Bernardus Claraevallensis, In circumcisione Domini, 183, 0140C (auctor 1090-1153)
Haec si moleste coeperis sustinere, si diiudicare praelatum, si murmurare in corde; etiamsi exterius impleas quod iubetur, non est haec virtus patientiae [fortasse obedientiae], sed velamentum malitiae.
186Bernardus Claraevallensis, In festo SS. Petri et Pauli, 183, 0416A (auctor 1090-1153)
Hinc est quod moleste tulit Paulus quosdam eorum dici, a quibus geniti fuerant per Evangelium, indignans adversus eos qui dicebant: Ego sum Pauli, ego sum Cephae, ego Apollo (I Cor. I, 12; I Cor. III, 4) ; Christi magis omnes et fieri volens, et dici.
187Bernardus Claraevallensis, In obitu D. Humberti, 183, 0515D (auctor 1090-1153)
4. Porro in refectorio vix communibus utens cibis, si quid forte aliud apponeretur, aut non accipiebat, aut tam moleste accipiebat, ut super hoc universitatem nostram saepius molestaret.
188Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0638B (auctor 1090-1153)
Hinc accidit ut saepe beatificet cum in corde suo ea de re, unde miserum se ille reputat, moleste ferens necessitatem suam.
189Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0830B (auctor 1090-1153)
5. Quid David mansuetius, qui illius mortem lugebat, qui suam semper sitierat? (II Reg. I, 11.) Quid benignius, ut eius moleste ferret decessum, cui succedebat in regnum?
190Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0849A (auctor 1090-1153)
Corpus quippe quod corrumpitur, aggravat animam; et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem (Sap. IX, 15) . Propterea nemo miretur aut moleste accipiat, si in his scrutandis, tanquam quibusdam Spiritus sancti apothecis, curiosus existo, cum sciam quia sic vivitur, et in talibus vita spiritus mei.
191Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0910A (auctor 1090-1153)
Humanum, inquam, et necesse affici erga charos, sive delectabiliter cum praesto sunt, sive cum absunt, moleste.
192Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1063C (auctor 1090-1153)
Nam dum sancta quaeque iam anima Christi praesentiam suspiraret, regni dilationem moleste ferret, desideratam patriam gemitibus et suspiriis a longe salutaret: nonne tibi videtur vice fungi gemebundae ac castissimae turturis, quaecunque anima in terris ita fecisset?
193Bernardus Claraevallensis, Vita S. Malachiae, 182, 1103A (auctor 1090-1153)
Audiens Malachias moleste tulit, quod mulier virtutis foret, et vita eius fructuosa opere et exemplo.
194Bernardus Gordonensis, Tractatus de crisi et de diebus creticis, 2, 5; 18 (auctor c.1283-c.1320)
Res igitur consuete non sunt moleste et ideo cicius curabitur a febre assuetus febre quam non assuetus.
195Bernoldus presbyter, Libelli, 27, 29; 128 (auctor c.1054-1100)
In qua re valde est utile, si id, quod disciplinae vigor imponit, nullo cogente humilitas laudanda servaverit, et illud Leonis: Qui ergo seit se quibusdam prepositum, non moleste ferat, aliquem sibi esse prelatum; sed obedientiam, quam exigit, etiam ipse dependat.
196Bertholdus Constantiensis, Annales, 147, 0379B (auctor 1030-1088)
Set dum illi tot obstantibus periculis se ad eum nequaquam venire posse ipsi vix remandarent, tunc ipse, quia frustra venerit illuc, moleste nimis ferens, set tamen postea ad Theutonices partes se qualitercumque pro necessitate sanctae aecclesiae pervenire posse non desperans, istic huiusmodi occasione aliquanto tempore morari disposuit.
197Bertholdus Constantiensis, Annales, 147, 0437A (auctor 1030-1088)
Qui tandem verissime legatorum suorum gestis compertis, nichil ultra de Heinrico sciscitatus est: set tamen regi Roudolfo caeterisque suis consentaneis, missis litteris demandavit, se non parum moleste ferre legationis suae inefficatiam; et quam in eum quidam aestimarent in hac causa personarum acceptionem, nullam omnino fore, nullaque usum fuisse levitate, set iuxta ingenii sui intellectum se ad hucusque iustitiae favisse et consensisse, conscio sibi Deo testificatus est.
198Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Iob, 4; 2
Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies; sed conceptum sermonem tenere quis poterit?
199Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Mac, 4; 35
Ob quam causam non solum Iudaei, sed aliae quoque nationes indignabantur, et moleste ferebant de nece tanti viri iniusta.
200Bichilinus de Spelo, Pomerium rethorice, 2, 8, 5; 3
Veneti tamen, nullo iuris ordine servato, omnibus suis talibus officialibus indifferenter dicunt: Nobilibus et sapientibus viris, quod quidem nisi diceretur eis, valde moleste ferrent, quamquam dicere hoc male consonat idiotis.
201Boetius, Philosophiae consolatio, 1, 1; 9 (auctor 480-525)
At si quem profanum, uti uulgo solitum uobis, blanditiae uestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe in eo nostrae operae laederentur; hunc uero Eleaticis atque Academicis studiis innutritum – Sed abite potius, Sirenes usque in exitium dulces, meisque eum Musis curandum sanandumque relinquite.
202Boetius, Philosophiae consolatio, 4, 7; 32 (auctor 480-525)
– Quare, inquit, ita uir sapiens moleste ferre non debet quotiens in fortunae certamen adducitur, ut uirum fortem non decet indignari quotiens increpuit bellicus tumultus.
203Boetius, De consolatione Philosophiae [CSEL], 1, 1a; 9 (auctor 480-525)
At si quem profanum, uti vulgo solitum vobis, blanditiae vestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem — nihil quippe in eo nostrae operae laederenturhunc vero Eleaticis atque Academicis studiis innutritum?
204Boetius, De consolatione Philosophiae [CSEL], 4, 7; 37 (auctor 480-525)
— Quare, inquit, ita vir sapiens moleste ferre non debet, quotiens in fortunae certamen adducitur, ut virum fortem non decet indignari, quotiens increpuit bellicus tumultus.
205Boetius, De consolatione philosophiae, 63, 0591A (auctor 480-525)
13 At si quem profanum, uti vulgo solitum vobis, blanditiae vestrae detraherent, minus moleste ferendum putarem, nihil quippe in eo nostrae operae laederentur.
206Boetius, De consolatione philosophiae, 63, 0825A (auctor 480-525)
Quare, inquit, ita vir sapiens moleste ferre non debet, quoties in fortunae certamen adducitur: ut virum fortem non decet indignari, quoties increpuit bellicus tumultus.
207Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0567A (auctor 1047–1123)
« Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, fortisan moleste accipies, sed conceptum sermonem tenere quis post?
208Bruno Magdeburgensis, De bello Saxonico, 147, 0562C (auctor fl. 1075)
Si igitur nostro consilio et propria deliberatione rem, pro qua tanta mala nos invenerunt, aggressi fuissemus, minus moleste ferendum esset, si ad succurrendum nobis vestra gravitas se tardius erigeret.
209Bruno Merseburgensis, Saxonicum bellum, 18, 108; 4 (auctor fl.1084)
Si igitur nostro consilio et propria deliberatione rem, pro qua tanta mala nos invenerunt, aggressi fuissemus, minus moleste ferendum esset, si ad succurrendum nobis vestra gravitas se tardius erigeret.
210Burchardus Wormaciensis, Libri decretorum, 140, 0580A (auctor c.960–1025)
Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementer aspernati, ut ea quae prius dicta fuerunt, in gemitum et tristitiam verteremus: quia in uno ore cum Iovis laudibus, Christi laudes esse non possunt.
211Burchardus Wormaciensis, Libri decretorum, 140, 0833D (auctor c.960–1025)
Sed moleste tulimus quod te dubitare, ne ab eis nobis contra experientiam tuam surripi potuisset, didicimus, dum quando certus esse ac scire debueris, hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam adscribi.
212Caelius Aurelianus, Gynaeciorum Sorani e graeco versorum et retractatorum quae exstant, 2, p124, 128; 1 (auctor fl.c.400)
ex omnibus autem differentiis quas prediximus facillime curari possunt que in pinnaculis habeant membranum, siquidem durissime pulpe cum ingenti difficultate precidantur, et moleste sanguinent, et nisi sollicite fuerint curate, cito renasci possunt.
213Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1161C
Statuimus vero ut nullus unquam regum, nullus episcoporum, nullus hominum, in quolibet ordine et ministerio sit constitutus, audeat moleste causis eiusdem monasterii incumbere nec homines illorum per ullam causam distringere, sed, ut superius legitur, tibi tuisque successoribus detinendum et Dei cum timore regendum.
214Cardanus Hieronymus, De subtilitate, 10, 1; 2 (auctor 1501-1576)
Inde inspice dentes, vt aetatem agnoscas, et guttur comprime: nam si anhelitu sit haud integro, moleste feret.
215Cardanus Hieronymus, De subtilitate, 10, p372; 15 (auctor 1501-1576)
dubio naturae, et materiae ad cornua generanda aptae multitudine defectuve: at in his quod caput esse imbecille, maluit natura diuidere onus, quam moleste grauare veruecem.
216Carlomannus, Capitula apud Vernis palatium, 138, 0792D
Cum ad palatium Vernis anno dominicae incarnationis 884, anno autem regni nostri quinto, indictione secunda, mense Martio convenissemus, et pars fidelium nostrorum nobiscum, placuit ut quaedam statuta sacrorum canonum necnon quaedam capitula antecessorum nostrorum renovarentur; quia graviter et moleste ferimus, quod peccatis impedientibus et malitiis perversorum hominum exuberantibus, ultra modum vilescunt atque pene adnullata existunt, praecipue illa quae contra malum rapinae et depraedationis a sanctis patribus sunt promulgata, et a christianissimis regibus auctoritate regia confirmata.
217Cassiodorus Vivariensis, Variae, 501; 52 (auctor 485-580)
Moleste igitur accepta confusione, quae nata est, ceterorumque discessu, quia propter turbam, quae aut casu [aut] vitio aliquorum contigit, interrupta quae coeperunt reliquere iudicia), qui tamen, si quid deceret potius cogitassent, exemplo vestro in urbe residerent expectantes de his quae illie facta de nostra providentia ordinari remedium, cum in multas vias se cogitatio nostra dispergeret, ad hunc se tramitem consilii cura convertit, ut rursum ad kalendarum Septembrium diem eundem censeremus sacerdotum numerum convenire, qui dudum fuerat convocatus.
218Catullus, Carmina, p1, 42; 5 (auctor c.84BC–c.54BC)
illa quam videtis turpe incedere, mimice ac moleste ridentem catuli ore Gallicani.
219Cervinus Aelius Lampridius, Epistula ad Marinum Bonum (1504/1512), 1504; 4 (auctor 1463-1520)
Nunc postquam ad xxx lapidem semotus es, magis magisque in singulas horas in tuo ore et sermone conquiescere cupio; et quia non possum hoc facere moleste fero.
220Cicero, Brutus, p3, 46, 172; 13 (opus 46BC)
Isto ipso; sed Tincam non minus multa ridicule dicentem Granius obruebat nescio quo sapore vernaculo; ut ego iam non mirer illud Theophrasto accidisse, quod dicitur, cum percontaretur ex anicula quadam quanti aliquid venderet et respondisset illa atque addidisset 'hospes, non pote minoris,' tulisse eum moleste se non effugere hospitis speciem, cum aetatem ageret Athenis optimeque loqueretur omnium.
221Cicero, Cato Maior: de Senectute, 3, 6; 4 (opus 44BC)
Nam si id culpa senectutis accideret, eadem mihi usu venirent reliquisque omnibus maioribus natu, quorum ego multorum cognovi senectutem sine querella, qui se et libidinum vinculis laxatos esse non moleste ferrent nec a suis despicerentur.
222Cicero, De Natura Deorum, 1, 57, 59; 9 (opus 44BC)
Sed quod in illo mihi usu saepe venit, idem modo cum te audirem accidebat, ut moleste ferrem tantum ingenium (bona venia me audies) in tam leves ne dicam in tam ineptas sententias incidisse.
223Cicero, De Oratore, 1, 219, 221; 6 (opus 55BC)
Orator autem omnia haec, quae putantur in communi vitae consuetudine mala ac molesta et fugienda, multo maiora et acerbiora verbis facit; itemque ea, quae vulgo expetenda atque optabilia videntur, dicendo amplificat atque ornat; neque vult ita sapiens inter stultos videri, ut ei, qui audiant, aut illum ineptum et Graeculum putent, aut, etiam si valde probent ingenium, oratoris sapientiam admirentur, se esse stultos moleste ferant; sed ita peragrat per animos, ita sensus hominum mentisque pertractat, ut non desideret philosophorum descriptiones neque exquirat oratione, summum illud bonum in animone sit an in corpore, virtute an voluptate definiatur, an haec inter se iungi copularique possint; an vero, ut quibusdam visum, nihil certum sciri, nihil plane cognosci et percipi possit; quarum rerum fateor magnam multiplicemque esse disciplinam et multas copiosas variasque rationes.
224Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 12, 2; 23 (auctor 106BC–43BC)
Quod te moleste ferre certo scio.
225Cicero, Epistolae ad Atticum, 1, 17, 8; 33 (auctor 106BC–43BC)
Qua in re decernenda cum ego casu non adfuissem sensissemque id equestrem ordinem ferre moleste neque aperte dicere, obiurgavi senatum, ut mihi visus sum, summa cum auctoritate et in causa non verecunda admodum gravis et copiosus fui.
226Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 1, 5; 46 (auctor 106BC–43BC)
Ea est enim seditiosa, ea cum viro bellum gerit neque solum cum Metello sed etiam cum Fabio, quod eos †esse in hoc esse† moleste fert.
227Cicero, Epistolae ad Atticum, 3, 13, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Qua de re quoniam comitia habita sunt tuque nihil ad me scribis, proinde habebo ac si scripsisses nihil esse neque me temporis non longinqui spe ductum esse moleste feram.
228Cicero, Epistolae ad Atticum, 3, 14, 1; 9 (auctor 106BC–43BC)
Ea si qui casus aliqua ex parte correxerit, minus moleste feremus nos vixisse et adhuc vivere.
229Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 5, 2; 22 (auctor 106BC–43BC)
Erimus uberiores si et ille libenter accipiet, et ii subringentur qui villam me moleste ferunt habere quae Catuli fuerat, a Vettio emisse non cogitant; qui domum negant oportuisse me aedificare, vendere aiunt oportuisse.
230Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 13, 1; 21 (auctor 106BC–43BC)
Ego, ut sit rata, afuisse me in altercationibus quas in senatu factas audio fero non moleste.
231Cicero, Epistolae ad Atticum, 4, 15, 7; 37 (auctor 106BC–43BC)
Dices Istuc quidem non moleste fero.
232Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 20, 8; 86 (auctor 106BC–43BC)
Incendio Plaetoriano quod Seius ambustus es minus moleste fero.
233Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 21, 10; 70 (auctor 106BC–43BC)
Moleste tulit Scaptius.
234Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 2; 23 (auctor 106BC–43BC)
Sin Appius, ut Bruti litterae quas ad te misit significabant, gratias nobis agit non moleste fero, sed tamen eo ipso die quo haec ante lucem scribebam, cogitabam eius multa inique constituta et acta tollere.
235Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 6; 59 (auctor 106BC–43BC)
Statio negavi et iis probavi, si equites deductos moleste feret, accipiam equidem dolorem mihi illum irasci sed multo maiorem non esse eum talem qualem putassem.
236Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 1, 21; 181 (auctor 106BC–43BC)
Rescripsi alterum me moleste ferre, si ego in tenebris laterem nec audiretur Romae nullum in mea provincia nummum nisi in aes alienum erogari, docuique nec mihi conciliare pecuniam licere nec illi capere monuique eum quem plane diligo ut cum alios accusasset cautius viveret; illud autem alterum alienum esse existimatione mea, Cibyratas imperio meo publice venari.
237Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 6, 4; 39 (auctor 106BC–43BC)
quem pater non dimittebat teque id censere moleste ferebat.
238Cicero, Epistolae ad Atticum, 6, 8, 3; 10 (auctor 106BC–43BC)
numquid moleste fers de illo qui se solet anteferre patruo sororis tuae fili?
239Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 5, 3; 11 (auctor 106BC–43BC)
De Chrysippo meum consilium probari tibi non moleste fero.
240Cicero, Epistolae ad Atticum, 8, 9, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Epistulam meam quod pervulgatam scribis esse non fero moleste, quin etiam ipse multis dedi describendam.
241Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 8, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
De Reatinorum corona quod scribis, moleste fero in agro Sabino sementem fieri proscriptionis.
242Cicero, Epistolae ad Atticum, 9, 10, 9; 78 (auctor 106BC–43BC)
, Tamen te non esse una cum Pompeio non fero moleste.
243Cicero, Epistolae ad Atticum, 12, 3, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Ego me interea cum libellis; ac moleste fero Vennoni me historiam non habere.
244Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 22, 4; 18 (auctor 106BC–43BC)
Te de praedio Oviae exerceri moleste fero.
245Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 33a, 1; 19 (auctor 106BC–43BC)
Audire me facile passus sum, fieri autem moleste fero.
246Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 47a, 1; 13 (auctor 106BC–43BC)
Moleste ferrem postea.
247Cicero, Epistolae ad Atticum, 14, 5, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Signa bella quod Calvena moleste fert se suspectum esse Bruto; illa signa non bona si cum signis legiones veniunt e Gallia.
248Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 2, 4; 21 (auctor 106BC–43BC)
Flamma quod bene loquitur non moleste fero.
249Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 17, 2; 31 (auctor 106BC–43BC)
De Buciliano Sestium puto non moleste ferre.
250Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 27, 2; 11 (auctor 106BC–43BC)
Te, ut a me discesseris, lacrimasse moleste ferebam.
251Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 2, 4; 25 (auctor 106BC–43BC)
Consilium meum quod ais cotidie magis laudari non moleste fero exspectabamque si quid de eo ad me scriberes.
252Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 11, 3; 25 (auctor 106BC–43BC)
Πεπλογραφίαν Varronis tibi probari non moleste fero; a quo adhuc *(HRAKLEÍDEION illud non abstuli.
253Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 14, 1; 22 (auctor 106BC–43BC)
Valde me hercule moveor et moleste fero.
254Cicero, Epistolae ad Brutum, 2, 4, 4; 32 (auctor 106BC–43BC)
Tantum enim abest ut Pansa de exercitu suo aut dilectu tibi aliquid tribuat, ut etiam moleste ferat tam multos ad te ire voluntarios, quo modo equidem credo, quod iis rebus quae in Italia decernuntur nullas copias nimis magnas esse arbitretur, quo modo autem multi suspicantur, ‹quod› ne te quidem nimis firmum esse velit; quod ego non suspicor.
255Cicero, Epistolae ad Familiares, 1, 9, 9; 28 (auctor 106BC–43BC)
Sane moleste Pompeium id ferre constabat; quod ego cum audissem ex aliis, maxime ex meo fratre cognovi.
256Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 12, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Illud moleste fero, nihil me adhuc his de rebus habere tuarum litterarum.
257Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 17, 6; 28 (auctor 106BC–43BC)
Permulti enim ad me detulerunt, quom magnus Antiochiae metus esset et magna spes in me atque in exercitu meo, solitum dicere quidvis se perpeti malle quam videri eguisse auxilio meo; quod ego officio quaestorio te adductum reticere de praetore tuo non moleste ferebam, quamquam, quem ad modum tractarere, audiebam.
258Cicero, Epistolae ad Familiares, 3, 10, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CICERO APPIO PVLCHRO S. Cum est ad nos adlatum de temeritate eorum, qui tibi negotium facesserent, etsi graviter primo nuntio commotus sum, quod nihil tam praeter opinionem meam accidere potuit, tamen, ut me conlegi, cetera mi facillima videbantur, quod et in te ipso maximam spem et in tuis magnam habebam, multaque mihi veniebant in mentem, quam ob rem istum laborem tibi etiam honori putarem fore; illud plane moleste tuli, quod certissimum et iustissimum triumphum hoc invidorum consilio esse tibi ereptum videbam.
259Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 2, 9; 49 (auctor 106BC–43BC)
Addam illud etiam, quod iam ego curare non debui, sed tamen fieri non moleste tuli atque etiam, ut ita fieret, pro mea parte adiuvi, ut senati consulto meus inimicus, quia tuus frater erat, sublevaretur.
260Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 20, 5; 26 (auctor 106BC–43BC)
Sed haec ad te nihil intellego pertinere; illud me non animadvertisse moleste ferrem, ut ascriberem te in fano pecuniam iussu meo deposuisse, nisi ista pecunia gravissimis esset certissimisque monumentis testata, cui data, quo senatus consulto, quibus tuis, quibus meis litteris P. Sestio tradita esset.
261Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 20, 7; 35 (auctor 106BC–43BC)
Sane moleste tuli non illa beneficia tuae potius ambitioni reservata esse quam meae, qui ambitione nihil uterer.
262Cicero, Epistolae ad Familiares, 6, 2, 2; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quod maiore in varietate versata est adhuc tua causa quam homines aut volebant aut opinabantur, mihi crede, non est pro malis temporum quod moleste feras; necesse est enim aut armis urgeri rem p.
263Cicero, Epistolae ad Familiares, 6, 4, 5; 30 (auctor 106BC–43BC)
Servium discessisse Athenis moleste tuli; non enim dubito quin magnae tibi levationi solitus sit esse cotidianus congressus et sermo cum familiarissimi hominis tum optimi et prudentissimi viri.
264Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 12, 2; 15 (auctor 106BC–43BC)
Qua re si plane a nobis deficis, moleste fero, sin Pansae adsentari commodumst, ignosco; modo scribe aliquando ad nos quid agas et a nobis quid fieri aut curari velis.
265Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 15, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO TREBATIO. Quam sint morosi qui amant, vel ex hoc intellegi potest: Moleste ferebam antea te invitum istic esse; pungit me rursus, quod scribis esse te istic libenter.
266Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 2, 2; 9 (auctor 106BC–43BC)
Tibi autem idem consili do quod mihimet ipsi, ut vitemus oculos hominum, si linguas minus facile possimus; qui enim victoria se efferunt, quasi victos nos intuentur, qui autem victos nostros moleste ferunt, nos dolent vivere.
267Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 20, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO PAETO. Dupliciter delectatus sum tuis litteris, et quod ipse risi et quod te intellexi iam posse ridere; me autem a te ut scurram velitem malis oneratum esse non moleste tuli; illud doleo, in ista loca venire me, ut constitueram, non potuisse; habuisses enim non hospitem sed contubernalem.
268Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 23, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Tuli scilicet moleste, ut debui, sed tamen constitui ad te venire, ut et viderem te et viserem et cenarem etiam; non enim arbitror cocum etiam te arthriticum habere.
269Cicero, Epistolae ad Familiares, 9, 24, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Te ad cenas itare desisse moleste fero; magna enim te delectatione et voluptate privasti; deinde etiam vereor (licet enim verum dicere) ne nescio quid illud, quod solebas, dediscas et obliviscare, cenulas facere.
270Cicero, Epistolae ad Familiares, 10, 26, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
M. CICERO S. D. C. FVRNIO. Lectis tuis litteris, quibus declarabas aut omittendos Narbonensis aut cum periculo dimicandum, illud magis timui; quod vitatum non moleste fero.
271Cicero, Epistolae ad Familiares, 10, 27, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
CICERO LEPIDO S. Quod mihi pro summa erga te benevolentia magnae curae est, ut quam amplissima dignitate sis, moleste tuli te senatui gratias non egisse, cum esses ab eo ordine ornatus summis honoribus.
272Cicero, Epistolae ad Familiares, 11, 18, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
Itaque moleste ferebat se a te, quem omnium quicumque fuissent fortissimum iudicaret, timidum atque ignavum iudicari.
273Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 5, 1; 6 (auctor 106BC–43BC)
CICERO S. D. Q. VALERIO LEG. PROPR. Non moleste fero eam necessitudinem, quae mihi tecum est, notam esse quam plurimis neque tamen ob eam causam (quod tu optime existimare potes) te impedio quo minus susceptum negotium pro tua fide et diligentia ex voluntate Caesaris, qui tibi rem magnam difficilemque commisit, gerere possis.
274Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 28a, 2; 7 (auctor 106BC–43BC)
Qua re tantum a te peto ut, quom ea facies Lacedaemoniorum causa quae tua fides, amplitudo, iustitia postulabit, iis, si tibi videbitur, significes te non moleste ferre, quod intellegas ea quae facias mihi quoque grata esse.
275Cicero, Epistolae ad Familiares, 13, 73, 2; 7 (auctor 106BC–43BC)
Ei te vehementer suscensuisse audivi et moleste tuli.
276Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 13, 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
Ac petitionis quidem tuae ratio mihi semper fuit explorata, sed tamen navare operam volebam; in consulatu vero cupio equidem te minus habere negoti, sed moleste fero me consulem tuum studium adulescentis perspexisse, te meum, cum id aetatis sim, perspicere non posse.
277Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 16, 3; 13 (auctor 106BC–43BC)
Si enim stomachabere et moleste feres, plura dicemus postulabimusque, ex qua αἱρέσει 'VI HOMINIBVS ARMATIS' deiectus sis, in eam restituare.
278Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 17, 2; 10 (auctor 106BC–43BC)
Caesarem putabant moleste laturum verentem ne hasta refrixisset; Mindius macellarius et Attius pigmentarius valde gaudebant se adversarium perdidisse.
279Cicero, Epistolae ad Familiares, 15, 18, 2; 14 (auctor 106BC–43BC)
Te abesse mea causa moleste fero, tua gaudeo.
280Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 1, 21; 145 (auctor 106BC–43BC)
Iam enim diu cogitaveram ex eo quod tu ad me scripseras ut, si quid esset quod ad te diligentius perferri vellem, illi darem, quod me hercule hisce litteris quas vulgo ad te mitto nihil fere scribo, quod si in alicuius manus inciderit, moleste ferendum sit.
281Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 8, 2; 16 (auctor 106BC–43BC)
Etiam illud te admoneo ne quid ullis litteris committas, quod si prolatum sit, moleste feramus.
282Cicero, Laelius de Amicitia, 24, 90; 11 (auctor 106BC–43BC)
Peccasse enim se non anguntur, obiurgari moleste ferunt; quod contra oportebat delicto dolere, correctione gaudere.
283Cicero, Lucullus, 48, 148; 3 (auctor 106BC–43BC)
' Tum Lucullus 'Non moleste' inquit 'fero nos haec contulisse.
284Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 51; 3 (auctor 106BC–43BC)
Nunc ita defenditur, non sane ut moleste ferre adversarii debeant neque ut se potentia superari putent.
285Cicero, Orationes 1, Clu., 4; 10 (auctor 106BC–43BC)
Atque ut intellegatis Cluentium non accusatorio animo, non ostentatione aliqua aut gloria adductum, sed nefariis iniuriis, cotidianis insidiis, proposito ante oculos vitae periculo nomen Oppianici detulisse, paulo longius exordium rei demonstrandae petam ; quod quaeso, iudices, ne moleste patiamini; principiis enim cognitis multo facilius extrema intellegetis.
286Cicero, Orationes 1, Clu., 49; 9 (auctor 106BC–43BC)
Vtrum videtur id senatus factum iudicare an, si factum sit, moleste graviterque ferre?
287Cicero, Orationes 1, Clu., 51; 13 (auctor 106BC–43BC)
Crassus tum ita Brutum ultus est ut illum recitationis suae paeniteret; moleste enim fortasse tulerat se in eis orationibus reprehensum quas de re publica habuisset, in quibus forsitan magis requiratur constantia.
288Cicero, Orationes 1, Clu., 51; 14 (auctor 106BC–43BC)
Ego autem illa recitata esse non moleste fero.
289Cicero, Orationes 1, Clu., 59; 21 (auctor 106BC–43BC)
Si invitaverit, id quod solet, sic hominem accipiemus ut moleste ferat se de via decessisse.
290Cicero, Orationes 1, Catil., 2, 2; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quem quidem ego hostem, Quirites , quam vehementer foris esse timendum putem, licet hinc intellegatis, quod etiam illud moleste fero quod ex urbe parum comitatus exierit.
291Cicero, Orationes 1, Cael., 3; 6 (auctor 106BC–43BC)
Quam quidem partem accusationis admiratus sum et moleste tuli potissimum esse Atratino datam.
292Cicero, Orationes 1, Cael., 6; 11 (auctor 106BC–43BC)
Cuius in magnis catervis amicorum si fuit etiam Caelius, magis est ut ipse moleste ferat errasse se, sicuti non numquam in eodem homine me quoque erroris mei paenitet, quam ut istius amicitiae crimen reformidet.
293Cicero, Orationes 2, Mil., 22; 7 (auctor 106BC–43BC)
Hic vero nihil habet in his malis quod minus moleste ferat quam, etiam si quid ipsi accidat, esse tamen illis meritum praemium persolutum.
294Cicero, Orationes 2, Phil., 2j; 4 (auctor 106BC–43BC)
Alterum circumsederi non moleste fers, alterum tua sententia spolias eis copiis quas ipse suo labore et periculo ad rei publicae non ad suum praesidium per se nullo adiuvante confecit .
295Cicero, Orationes 2, Phil., 7k; 14 (auctor 106BC–43BC)
Inter has personas me interiectum amici Antoni moleste ferunt: quibus gerendus mos est, quoniam semel liberales esse coepimus.
296Cicero, Orationes 2, Phil., 7m; 9 (auctor 106BC–43BC)
Haec populum Romanum videre, animadvertere, iudicare quidam moleste ferunt.
297Cicero, Orationes 2, Phil., 10d; 13 (auctor 106BC–43BC)
Nam illud quidem non adducor ut credam, esse quosdam qui invideant alicuius constantiae, qui labori , qui perpetuam in re publica adiuvanda voluntatem et senatui et populo Romano probari moleste ferant.
298Cicero, Orationes 2, Phil., 10i; 16 (auctor 106BC–43BC)
Age, hoc laetaris: videamus quid moleste feras.
299Cicero, Orationes 2, Phil., 11e; 1 (auctor 106BC–43BC)
Ad has pestis opprimendas cur moleste feramus quod M. Bruti accessit exercitus?
300Cicero, Orationes 2, Phil., 18b; 16 (auctor 106BC–43BC)
Cum mortem Caesaris ulciscendam putat, mortem proponit non eis solum qui illam rem gesserunt sed eis etiam si qui non moleste tulerunt.
301Cicero, Orationes 3, Div. Caec., 21; 2 (auctor 106BC–43BC)
Hoc timent homines , hoc laborant, hoc institui atque adeo institutum referri ac renovari moleste ferunt; putant fore ut, si paulatim haec consuetudo serpere ac prodire coeperit, per homines honestissimos virosque fortissimos, non imperitos adulescentulos aut illius modi quadruplatores leges iudiciaque administrentur.
302Cicero, Orationes 3, Div. Caec., 21; 6 (auctor 106BC–43BC)
Nemo mirabatur in Africano illo, quod in me nunc, homine parvis opibus ac facultatibus praedito, simulant sese mirari, cum moleste ferunt: 'Quid sibi iste vult?
303Cicero, Orationes 3, Ver.1, 1, 8; 3 (auctor 106BC–43BC)
Cupiebam dissimulare me id moleste ferre, cupiebam animi dolorem vultu tegere et taciturnitate celare.
304Cicero, Orationes 3, Ver.2, 1, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Patior, iudices, et non moleste fero me laboris mei, vos virtutis vestrae fructum esse laturos.
305Cicero, Orationes 3, Ver.2, 1, 9; 5 (auctor 106BC–43BC)
'Causam enim', inquit, 'cognosci oportet': ea re quidem quod aliter condemnari reus, quamvis sit nocens, non potest, Id igitur tu moleste tulisti, a me aliquid factum esse quo minus iste condemnari posset?
306Cicero, Orationes 3, Ver.2, 2, 5; 7 (auctor 106BC–43BC)
Quod ego in paucis tamen usu venisse non moleste tuli , quo reliquae tot et tantae et tam graves civitates, tota denique Sicilia plus auctoritatis apud vos haberet, cum videretis nulla vi retineri, nullo periculo prohiberi potuisse quo minus experirentur ecquid apud vos querimoniae valerent antiquissimorum fidelissimorumque sociorum.
307Cicero, Orationes 3, Ver.2, 2, 11; 2 (auctor 106BC–43BC)
Africani est hoc, hominis liberalissimi — verum tamen ea liberalitas est probanda quae sine periculo existimationis est, ut in illo fuit: cum ab eo quidam vetus adsectator et ex numero amicorum non impetraret uti se praefectum in Africam duceret, et id ferret moleste, 'Noli,' inquit, 'mirari si tu hoc a me non impetras.
308Cicero, Orationes 3, Ver.2, 2, 17; 5 (auctor 106BC–43BC)
Interea sane perturbatus et ipse et eius amici et consiliarii moleste ferre coeperunt Heraclium profugisse; putabant absentis damnationem, praesertim tantae pecuniae, multo invidiosiorem fore quam si praesens damnatus esset.
309Cicero, Orationes 3, Ver.2, 3, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
Patior , non moleste fero , iudices, eam vitam quae mihi sua sponte antea iucunda fuerit nunc iam mea lege et condicione necessariam quoque futuram.
310Cicero, Orationes 3, Ver.2, 3, 79; 9 (auctor 106BC–43BC)
Eos scribas tecum disceptatores huius criminis habebo qui istos scribas esse moleste ferunt .
311Cicero, Orationes 3, Ver.2, 4, 62; 2 (auctor 106BC–43BC)
Incipit is loqui qui et auctoritate et aetate et, ut mihi visum est, usu rerum antecedebat, Diodorus Timarchidi, cuius omnis oratio hanc habuit primo sententiam: senatum et populum Syracusanum moleste graviterque ferre quod ego, cum in ceteris Siciliae civitatibus senatum populumque docuissem quid iis utilitatis, quid salutis adferrem, et cum ab omnibus mandata, legatos, litteras testimoniaque sumpsissem, in illa civitate nihil eius modi facerem.
312Cicero, Orationes 3, Ver.2, 5, 13; 1 (auctor 106BC–43BC)
Ac per eos dies, cum iste cum pallio purpureo talarique tunica versaretur in conviviis muliebribus, non offendebantur homines neque moleste ferebant abesse a foro magistratum, non ius dici, non iudicia fieri; locum illum litoris percrepare totum mulierum vocibus cantuque symphoniae, in foro silentium esse summum causarum atque iuris, non ferebant homines moleste; non enim ius abesse videbatur a foro neque iudicia, sed vis et crudelitas et bonorum acerba et indigna direptio.
313Cicero, Orationes 3, Ver.2, 5, 67; 7 (auctor 106BC–43BC)
Nam si qua vis istum de vestra severitate eripuerit, id quod neque metuo, iudices, neque ullo modo fieri posse video, — sed si in hoc me ratio fefellerit, Siculi causam suam perisse querentur et mecum pariter moleste ferent, populus quidem Romanus brevi, quoniam mihi potestatem apud se agendi dedit, ius suum me agente suis suffragiis ante Kalendas Februarias recuperabit.
314Cicero, Orationes 4, Q. Rosc., 10; 15 (auctor 106BC–43BC)
nisi idcirco moleste pateris quod HS ∞ tu ex arca proferebas, HS ccci&c;&c;&c; i&c;&c;&c; ex disciplina et artificio promebat ‹Roscius›.
315Cicero, Orationes 4, Agr., 2, 20; 17 (auctor 106BC–43BC)
Patior non moleste tam stultos esse qui haec sperent, tam impudentis qui conentur; illud queror, tam me ab eis esse contemptum ut haec portenta me consule potissimum cogitarent.
316Cicero, Orationes 4, Flac., 24; 2 (auctor 106BC–43BC)
At moleste fert civitas.
317Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 19; 5 (auctor 106BC–43BC)
' Non ferrem omnino moleste, si ita accidisset; sed id tamen esset humanum.
318Cicero, Orationes 4, Pis., 50, 41; 3 (auctor 106BC–43BC)
Qua re si tibi evenerit quod metuis ne accidat, equidem non moleste feram; sin id tardius forte fiet, fruar tamen tua et indignitate et timiditate, nec te minus libenter metuentem videbo ne reus fias quam reum, nec minus laetabor cum te semper sordidum, quam si paulisper sordidatum viderem.
319Cicero, Orationes 6, Tul., 6; 2 (auctor 106BC–43BC)
Fundum habet in agro Thurino M. Tullius paternum, recuperatores, quem se habere usque eo non moleste tulit, donec vicinum eius modi nactus est qui agri finis armis proferre mallet quam iure defendere.
320Cicero, Orationes 6, Planc., 25; 21 (auctor 106BC–43BC)
Vt nos in mancipiis parandis quamvis frugi hominem si pro fabro aut pro tectore emimus, ferre moleste solemus, si eas artis quas in emendo secuti sumus forte nesciunt , sin autem emimus quem vilicum imponeremus, quem pecori praeficeremus, nihil in eo nisi frugalitatem, laborem, vigilantiam esse curamus, sic populus Romanus deligit magistratus quasi rei publicae vilicos; in quibus si qua praeterea est ars, facile patitur, sin minus, virtute eorum et innocentia contentus est.
321Cicero, Petitio consulatus, 11, 45; 15 (auctor 106BC–43BC)
Nam cum id petitur, quod honeste aut [non] sine detrimento [est] nostro promittere non possumus, quo modo si qui roget ut contra amicum aliquem causam recipiamus, belle negandum est, ut ostendas necessitudinem, demonstres quam moleste feras, aliis te rebus exsarturum esse persuadeas.
322Cicero, Tusculanae disputationes, 1, 79, 80; 9 (opus 45BC)
Aristoteles quidem ait omnis ingeniosos melancholicos esse, ut ego me tardiorem esse non moleste feram.
323Coelestinus III, Epistolae et privilegia, 206, 0872A (auctor c.1106–1198)
Quamvis Ecclesia Romana dixerit aliquis praelalatis ecclesiarum, diversis respectibus deferendis; cum tamen ipsa mater Ecclesia, prout congrue visum fuerit, reducere voluerit oculos ad iura debita conferenda, nullatenus est moleste ferendum, sed potius aequanimiter tolerandum.
324Collectio Avellana, Epistulae Imperatorum Pontificum Aliorum, 92, 10; 1 (auctor 367-553)
in nullo quidem a nobis moleste suscipitur a praedicto fratre nostro uel a quolibet alio in haereticos dicta damnatio sed et libenter amplectimur et sedis apostolicae auctoritate firmamus, complices damnatorum simili anathematis ultione plectentes,.
325Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 1, 10; 11 (auctor 1331-1406)
Non igitur moleste ferant si publico iure cunctorum utimur, si nemini facimus traditione nostre expositionis iniuriam, si conamur et nos prodesse posteris et que sub fictionum integumentis abdita sunt in splendorem alicuius veritatis studemus eruere.
326Constantinus I, Epistolae, 8, 0533C (auctor c.272–337)
O fides sancta, quae per verba ac praecepta Servatoris nostri, veluti expressam quamdam vitae imaginem nobis exhibes, quam moleste etiam ipsa peccantibus resisteres, nisi ad quaestum et gratiam servire prorsus refugeres.
327Constantinus I, Epistolae, 8, 0495B (auctor c.272–337)
Quomodo seditionem moleste ferens pacem suasit.
328Conventus Parisiensis, Acta, 98, 1299B
Et quae maior stultitia fingi potest, quam ut summus pontifex moleste ferre se dicat, quod ab imperatore decreta conciliorum generalium a sede apostolica approbata serventur ac defendantur?
329Cosmas Pragensis, Chronica Bohemorum, 166, 0141B (auctor 1045-1125)
Quod agnoscens abbatissa exiit irata de claustro, et valde moleste eius dicta ferens, sic eum yronicis aggreditur et confundit dictis: Nobilis, insignis, vir fortis et inclitus armis, Quam magnas turres nunc expugnavit et urbes, Et sibi famosum fert de fornace triumphum, Timpora iam lauro victricia cingat et auro.
330Cosmas Pragensis, Chronica, 22; 173 (auctor c.1045-1125)
' Quod agnoscens abbatissa exiit irata de claustro et valde moleste eius dicta ferens sic eum yronicis aggreditur et confundit dictis: 'Nobilis, insignis, vir fortis et inclitus armis, Quam magnas turres nunc expugnavit et urbes Et sibi famosum fert de fornace triumphum, Timpora iam lauro victricia cingat et auro.
331Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 100; 2 (auctor 1719-1794)
Nemo tibi arridet, nemo non dicta moleste Fert tua et invitis excipit auriculis, Nemo, unus fatuos tollis dum saepe cachinnos, Non altum irato pectore dat gemitum.
332Curtius Rufus, Historiae Alexandri Magni, 3, 6, 11; 17 (auctor fl.c.50)
Oro quaesoque, omisso metu patere medicamentum concipi venis: laxa paulisper animum, quem intempestiva sollicitudine amici sane fideles, sed moleste seduli turbant.
333Cyrillus Alexandrinus Marius Mercator, Apologeticus pro XII capitibus, 48, 0935A
Sed licet nos, aut angelus de coelo evangelizet vobis, praeterquam quod evangelizavimus vobis, anathema sit (Gal. I, 9) . Sed nescio, quomodo quidam moleste id tulerint, vel eiusdem amentiae socii, et consimiles; vel dissimulantes quidem eadem cum ipso sentire, adiuvantes vero communibus [Baluz. eum omnibus] modis; et eos qui pro Christo loqui velint, odio dignos conantes efficere: sed hoc illos consequens fuerat cogitare, quod si magis doctores pravos obiurgassent, id ipsum illis Christi dilectionem benevolentiamque comparasset.
334Cyrillus Alexandrinus Marius Mercator, Scholia de incarnatione unigeniti, 48, 1029A
Satis autem ipsos, ut opinor, redarguet divinus Ioannes dicens: Hic erat, de quo ego dixi: Post me venit vir, qui ante me factus est, quia prior me erat (Ioan. I, 30) . Praetermittentes igitur in re tam frivola sine causa certare, ad illud magis veniamus, quod etiam emolumenti aliquid possit afferre, ne moleste ferant nonnulli audientes, esse sanctam Virginem Θεοτόκον, nec incredulitatis Iudaicae suas oppleant mentes, immo vero etiam paganicae impietatis.
335Cyrillus Alexandrinus Marius Mercator, Scholia de incarnatione unigeniti, 48, 1039A
Iudaei [Baluz. Illi] autem in hoc etiam pusillanimes, accedebant ad divinum Samuel, dicentes: Ecce tu senuisti, et filii tui non ambulant in viis tuis, et nunc constitue superinos regem, qui iudicet nos, sicut caeterae habent gentes (I Reg. VIII, 5) . Moleste id quidem nimis ferebat propheta.
336Dante Alighieri, Divina Commedia, p1, 32; 21 (auctor c.1265-1321)
se tu non vieni a crescer la vendetta di Montaperti, perche mi moleste?
337Dares Phrygius, De excidio Troiae historia, p2, 26; 14 (auctor fl.c.520)
Illi moleste ferunt, Agamemnon ait se moleste non ferre, sua voluntate esse factum.
338Dati Leonardo, Hyempsal tragoedia, 1, p2; 55 (auctor c.1407-1472)
Polymites Quisque facinus suum male admissum ferat Aegre et moleste, nil per alienum vigil.
339Dati Leonardo, Hyempsal tragoedia, 1, p2; 218 (auctor c.1407-1472)
Quin etiam Hyempsal ipse, prodiens domo Pollice sub illiso moleste limiti, Faciem in suam pronus propere lapsus gemit.
340Desiderius Erasmus, Adagia, praef., prol., XIII; 7 (opus 1508)
Cuiusmodi sunt premere pollicem pro favere, corrugare frontem pro moleste ferre, ringi pro indignari, exporrigere frontem pro hilarescere.
341Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 465; 10 (opus 1508)
Plutarchus Symposiacorum problematum decade septima: Σό μέν τῆς σκιᾶς ἀναινόμενος ὄνομα καί δυσχεραίνων ἀληθῶς σκιάν δόξει φοβεῖσθαι, id est Qui umbrae nomen refugiat ac moleste ferat, is vere umbram videbitur formidare.
342Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 810; 2 (opus 1508)
Neque enim consentaneum est privignum moleste ferre novercae mortem, nihilo secius tamen officii causa nonnunquam ad tumulum illachrymat.
343Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1292; 11 (opus 1508)
Quidam igitur adolescentes cum piscem ingentem licitarentur ac piscator ex more diceret se malle Telegorae dono mittere quam tanti vendere, moleste ferentes eadem audire toties, simulata benevolentia ad Telegoram adduxerunt emptum piscem.
344Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2075; 6 (opus 1508)
Proverbii meminit et Plato libro De legibus secundo: Ἐάν δ' ἄρα πλουτῆ μέν Κινύρα τε καί Μίδα μᾶλλον, ᾖ δέ ἄδικος, ἄθλιός τ' ἐστί καί ἀνιαρῶς ζῆ, id est Quodsi ditior quidem fuerit, quam Cinyra aut Mida, sit autem iniustus, et miser est et moleste vivit.
345Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2300; 4 (opus 1508)
Unde quidam moleste ferentes interrumpi sermones suos dicebant: Ἐκκέκοπται ἡ μουσική.
346Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3768; 3 (opus 1508)
At nunc plerique moleste obstrepunt, si quis quid tentet eximium.
347Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 600; 1 (opus 1508)
Totius operis nuncupationem tibi proxima editione communicatam, iuvenis ornatissime, pater adeo non moleste tulit ut maiorem in modum gavisus sit hoc ceu calcar additum ingenio tuo, licet ultro in Musarum campis haudquaquam instrennue currenti.
348Drepanius Latinus Pacatus, Panegyricus dictus Theodosio imperatori (Romae ante 389 AD), 2, 13; 3 (auctor fl.c.389)
An quis ferret moleste ad principis semet modum coerceri?
349Dudo Viromandensis, De moribus et actis primorum Normanniae ducum, 141, 0677C
» Huius desperatae responsionis verbo, mente mutatus, Hugonis ducis subintulit Herluinus: « Quoniam quidem necessitati meae succurrere, ut decuisset, nullomodo aestuas, decet te, ut si quis mihi auxilietur non moleste feras.
350Eadmerus Cantuariensis, Historia novorum, 159, 0402B (auctor 1055-1124)
At nunc rem in contrarium lapsam, licet moleste, quantum ad vos, quod tamen mea refert, aequanimiter pro posse feram, nec ob hoc me ab amore animae vestrae salutis, miserante Domino, auferam.
351Eadmerus Cantuariensis, Historia novorum, 159, 0433B (auctor 1055-1124)
Quod factum Lanfrancus archiepiscopus moleste accipiens, ipsum privilegium abbati abstulit, nec illud ei, nisi circa finem vitae suae, multorum precibus motus reddere voluit.
352Eadmerus Cantuariensis, Historia novorum, 159, 0511C (auctor 1055-1124)
» Miratus ex his Pater Radulfus, et ratus hoc verbum a Deo egressum (maxime, quia omnino constabat eumdem fratrem, nec per se nec per quemlibet hominem, unquam de ipso negotio aliquo modo apud quemquam egisse, licet eius absentiam moleste ferret; nam sicut in servitio beati praedecessoris sui Anselmi, sic et in suo assiduus esse solebat), noluit tamen regiae petitioni assensum non praebere, ne videretur Dei ordinationi resistere.
353Eadmerus Cantuariensis, Vita S. Anselmi, 158, 0097D (auctor 1055-1124)
Quod quidam ex sociis nostris audientes nimis moleste tulerunt, et verba illius, utpote qui iam talium erant taedio affecti, contradicendo depresserunt.
354Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0128B (auctor -1184)
Moleste mihi erant ipsae orationes, quae summae deliciae meae esse consueverant.
355Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0172B (auctor -1184)
» 100. Iterum subiunxi dicens: « Domine, sunt qui non sponte stimulos carnis experiuntur in tentatione, et moleste ferunt ardorem, qui aversatur munditiae corporis sui, nulla tamen repugnatione evitare eum praevalent.
356Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0172B (auctor -1184)
» Qui ait: « Si moleste ferunt tentamenta huiusmodi, neque animo eis consentiunt, leviore poenitentia culpae suae, quam sic contrahunt, veniam consequentur, et mercedem magnam adipiscentur.
357Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0141B (auctor -1184)
Sequenti die ad vesperam, cum solito more essem in exstasi (Sabbatum enim erat) rogavi Dominum, ut iterum illos tuos patronos mihi ostenderet; quoniam moleste ferebam, quod non distincte agnoveram qui essent illi duo, de quibus rogaveras, quoniam tres videram: et distulit Dominus exaudire me per tempus, ita ut metuerem contra voluntatem Domini id me postulasse.
358Eginhardus Incertus, Annales Laurissenses et Eginhardi, 104, 0481C
Quod cum moleste ferret, ordinatis tunc Sclavorum et Herioldi rebus, ipsoque in Saxonia dimisso, cum ad Franconofurd palatium venisset, Bernhardum regem Italiae, nepotem suum, qui et ipse cum eo in Saxonia fuerat, ad cognoscendum quod nunciabatur Romam mittit.
359Ekkehardus Uraugiensis, Chronicon universale, 154, 0869D (auctor c.1085-c.1125)
Quod cum moleste ferret, Bernhardum nepotem suum, regem Italiae, ad se vocavit, eumque ad investigandum quod dictum est misit.
360Ekkehardus Uraugiensis, Chronicon universale, 154, 0900C (auctor c.1085-c.1125)
Quod rex moleste ferens eum revocare cupiebat, et pro hac re metropolitanum Remensium Heriveum dirigebat.
361Ernaldus Bonaevallis, De cardinalibus operibus Christi usque ad Ascensum, 189, 1652A (auctor c.1071-c.1113)
Superbo oculo Simon leprosus hanc clementiae tuae diligentiam non poterat intueri, sed moleste ferebat quod tangi se ab huiusmodi persona Dominus sustinebat.
362Ernaldus Bonaevallis, Liber II, 185, 0274A (auctor c.1071-c.1113)
Deosculantur pedes eius universi: et licet hoc ille moleste acciperet, nulla potuit pronos et devotos ratione compescere, nulla interdictione repellere.
363Eugenius II, Diploma, 105, 0643B
Nam totius doli artifex diabolus, cuius dominio et pompis in baptismate abrenuntiatis, iacturam et damnum vestrae salutaris subreptionis moleste patitur, ac per varias occasiones zizania perfidiae seminando velut multa iniuria bacchatur, et ut vestrum aliquis terga vertat sanctae professioni incessanter molitur.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Cum omnibus ecclesiasticis personis debitorem ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio existimamus, illos tamen propensioris charitatis studio nos convenit imminere, quos in vero religionis habitu omnipotenti Domino militare cognoscimus.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Litteras fraternitatis tuae debita benignitate recepimus, et sicut qui te tanquam devotissimum sanctae Romanae Ecclesiae filium speciali affectu diligimus, et inter caeteros charissimos fratres nostros brachiis amplexamur.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Pervenit ad aures nostras quod quidam pseudo-nuntii per partes vestras sub nomine nostro discurrunt, et indebitis exactionibus fideles Ecclesiae fatigare praesumunt.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Quemadmodum sanctorum Patrum manifestis instruimur documentis, obedientia sola est, quae fidei meritum possidet; sine qua infidelis esse convincitur, etiamsi fidelis esse videatur.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Iustis religiosorum desideriis consentire ac rationabilibus eorum petitionibus clementer annuere, apostolicae sedis, cui, largiente Domino, deservimus, auctoritatis et fraternae charitatis vinculum nos hortatur.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Filii nostri A. et Her.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Quantum affectum erga personam tuam et regnum tibi a Deo commissum habeamus, plurimis experimentis tuam clementiam credimus agnovisse.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Ad hoc universalis Ecclesiae cura nobis a provisore omnium bonorum Deo commissa est, ut pro omnium ecclesiarum statu satagere et . . . . . . . . . . placentem Domino . . . . . . . religionem et honestatem studeamus modis omnibus . . . . Nec enim Deo gratus aliquando famulatus impenditur, nisi ex veritatis radice procedente a puritate religionis et honestatis fuerit confirmatus.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Sicut ad vestram credimus pervenisse notitiam, ecclesiam Beati Fridiani, ob reverentiam corporis huius quod in ea requiescere creditur, propriis manibus Deo auctore consecravimus, et venientibus ad annuam consecrationis illius diem ex iniuncta sibi poenitentia confisi de beatorum Petri et Pauli meritis remissionem XL dierum indulsimus.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Cum enim ipsa condimentum aliarum virtutum esse dicatur: manifestius claret, quia quasi peccatum ariolandi est repugnare, et velut scelus idololatriae nolle acquiescere (I Reg. XV) . Super fraternitate itaque tua vix mirari sufficimus pariterque dolemus, quoniam sedis apostolicae praeceptis obedire contemnis; et mandatum de exhibenda obedientia Toletano primati, quod tibi viva voce nuper fecimus, sicut iterata querimonia ipsius ecclesiae indicat, nimis propere a corde tuo elapsum est, et tanquam aspis surda clausis auribus perstitisse videris.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Pro tuis siquidem precibus, Ecclesiam Compostellanam in deferenda cruce ante metropolitanum suum speciali praerogativa decoravimus: et Toletanae metropoli in recuperanda iustitia, quam super Bracarensi archiepiscopo habere dicitur, non defnimus; imo sicut tota Hispana novit ecclesia pro causa ipsa eumdem Bracarensem per longum tempus ab officio episcopali suspendimus.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Quidam sacerdos R. ad nostram praesentiam veniens, conquestus est quod S. archidiaconus, quoniam denarios quos ab eo pro ecclesia sibi tradita exigebat, ei tribuere noluit, de Ecclesia cum expulit.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Quidam sacerdos tuus Romam ad nostram praesentiam veniens, conquestus est quod Stephanus archidiaconus tuus, quoniam denarios quos ab eo pro ecclesia sibi tradita exigebat, ei tribuere noluit, de eadem Ecclesia eum expulerit.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Pro controversia et discordia quae inter Petrum praesentium latorem et Iozelinum Meldensem canonicum agitari dignoscitur, uterque nostro se conspectui praesentavit.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Sed fervente interim non fictae circa vos charitatis igne, beatitudinem vestram filiali ac sincera dilectione salutantes, obnixe rogamus ut prima post reditum nostrum petitio apud vestram sanctitatem exauditionis aditum inveniat.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Gratum nobis valde est, et in secreto cordis nostri memori benevolentia collatum, quod dilectum capellanum nostrum Thiebaldum pro nostrae dilectionis et intercessionis respectu in Xantensi praepositura provexistis.
364Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1625B
Quam gratus sit sacrae menti vestrae honoris nostri status, ac nostrae personae sospitas, regnique nobis a superna maiestate collati pax atque tranquillitas vestrae magnitudinis affatus, quos post reditum nostrum a Hierosolymitana expeditione primos accepimus, evidenter patefecerunt; nos vero pari circa vos pietatis studio excitati, graviter et moleste ferimus quidquid in venerabilem personam vestram et in res sacrosanctae matris nostrae Romanae Ecclesiae, cuius nos a Deo defensores ordinati sumus, perperam agitur.
365Eusebius Pamphilus, Vita Constantini, 8, 0035
- LXVIII. Quomodo seditionem moleste ferens, pacem suasit.
366Faustus Rhegiensis, Sermones [CSEL], 6; 1 (auctor 425-490)
Rogo uos, fratres carissimi, ut (non) moleste accipiatis nec nos superfluos iudicetis, quod uos pro amore inimicorum frequentius commonemus.
367Ferrich Georgius, Fabulae, 1, p1; 6 (auctor 1739–1820)
Siquid vigoris haec haberent, quae tibi Antiquitatis forte vel nimius amor Suadere potuit, vel librorum intemperans Res circa easdem quae moleste copia Non satiat, ipsi Phaedro oporteret notam (Animo removeant hunc errorem Gratiae) Ut virga eandem inureres censoria.
368Ferrich Georgius, Fabulae, 1, 24; 9 (auctor 1739–1820)
Lanigera at illi: hic hospes, et comes meus, Cuius praesentem rebus in trepidis sum opem Experta toties: te ergo fas ambos, Lupe, Excipere; verum cum moleste haec sentiam Te ferre nostri vincla contubernii, Nec me ipsam ad epulas convivam expecta tuas.
369Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p140, p148; 1 (auctor 1520-1575)
primum perinde in Sacris literis ut et in prophanis, peregrinum significat: Credo ficticium esse vocabulum, a soni peregrinae nobisque ignotae linguae inconcinnitate: cuius pronunciationem, etiamsi per se elegantissima esset, moleste accipimus, tamquam inconditum quid ac rude sonans Deinde significat peregrini sermonis hominem.
370Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 282, l. 7 (auctor c.362)
sane pro ualde Cicero in Verrem actione II, interea sane perturbatus et ipse et eius amici et consiliarii moleste ferre coeperunt .
371Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 422 (auctor c.362)
moleste.
372Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0608C (auctor 894–966)
Postmodo militia desertus speque relictus, Claustris eximitur cellae, trahiturque moleste, Inque forum nudus cum stercoris impete raptus, Octavo regnum vitiis cum mense gravaret, Ictibus interiit crebris excarnificatus, Atque unco tractus Tiberinis mergitur undis.
373Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0611B (auctor 894–966)
Turbantur indignata rebus aequora Viri moleste iniuriam ferentia, Iniquitatem vindicare parantia: Ferus profundum sidera petens vertice, Imaque gurges panditur voragine; Nunc puppis alta scindit undis nubila, Nunc lapsa pulsat ima praeceps marmora: Compage navis dissoluta suscipit Hostem severum, salsa sorbens caerula; Rimas per omnes mors penetrat fervida, Saevos sequestrans a piorum gloria; Quos ultione subruit dignissime, Ut dum beatum arcere Patrem patriae Tendunt, soli arceantur omni patria.
374Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0707B (auctor 894–966)
« Audisne iudex iste qualia asserat Confessor aequus iam diu fallaciter; Se Christianum iactat, inquit, perfidus Simulator iste, vis at ipsa nominis Rapi gravatur moribus contrariis, Ferens moleste vel vocari ab improbis, Virtute nomen fulget istud coelica Christus sequaces quo nitere praestitit.
375Flodoardus Remensis, Historia ecclesiae Remensis, 135, 0164A (auctor 894–966)
Qui ergo scit se quibusdam praepositum, non moleste ferre debet aliquem sibi esse praelatum: sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat.
376Flodoardus Remensis, Historia ecclesiae Remensis, 135, 0247C (auctor 894–966)
Coiranno [i, Coirando] comiti, propter quemdam hominem ipsius, qui gravia quaedam commisisse ferebatur crimina, et quia non audebat ea domnus praesul indiscussa dimittere, precatur hunc propter dilectionem, ut eum ad se venire iubeat discutiendum ab ipso, quia si non fecerit distringetur gravius ab illo tam de ministerio episcopali, quam de missatico regis; Isemberto illustri viro amico suo, precans pro Hincmaro nepote suo, quem miserum appellat, utpote qui pro excessibus suis tam gravia sustinebat, petensque ut illum in suis necessitatibus adiuvet; Rainoldo comiti, pro rebus Remensis ecclesiae, quas receptas se habere significaverat, et de manibus diripientium ereptas: Theuderico illustri comiti, mittens ei nomina suorum in expeditionem, regisque servitium properantium; item, pro muneribus argenti, quod regi moranti ad Dei servitium in terra per paganos deserta mittebat; item, pro sollicitudine quam tempore Ludovici regis nuper defuncti susceperat idem Theudericus de filiis ipsius regis ne moleste acciperet, si eum commoneret causa dilectionis, vigilem esse debere apud filios eiusdem regis, ostendens quia non solum grandis praesumptio, sed etiam magnum periculum est, uni soli generalem regni dispositionem tractare, sine consultu et consensu plurimorum, notificans quoque de his quae sibi mandaverat, qualiter quondam inter reges Ludovicum, Lotharium et Karlomannum fuerit actum, et qualiter tunc sit agendum, subiungens capitula quaedam quae a tribus regibus, Ludovico, Karolo et Lothario simul convenientibus constituta et confirmata fuerunt; item, pro quodam episcopo religioso, petens ut det ei locum loquendi secum, ut per ipsius interventionem pervenire valeat ad regis praesentiam, et ea quae rationabiliter postulaverit obtinere, et alia quaedam scribit etiam eidem Hugoni etiam filio Lotharii regis, significans se amicos et familiares habuisse patrem et avum ipsius Lotharium imperatorem, et quia salutem ipsius optabat, idcirco quod audierat de periculo eius, causa dilectionis ei notum faciebat, multos scilicet praedones conspirasse et conspirare secum, ipsoque principe atque auctore innumeras et horrendas fieri depraedationes, aliaque multa sceler perpetrari, quae omnia in caput ipsius redundarent, ostendens quam horrendum sit pro tantis sceleribus perpetuas poenas mereri, demonstrans haec eadem pervenisse ad synodum episcoporum in Neustria gestam ( Syn. in Nustria an. 877). Insuper etiam quod regni moliretur pervasionem, sibique mandatum de praefato conventu, ut ad eum mitteret atque moneret (iuxta quod leges praecipiunt) a tantis malis resipiscere, ipsosque malefactores a se disiungere, et a seditione ac regni pervasione se cohibere.
377Francesco Petrarca, Contra eum qui maledixit Italiam, p1; 507 (auctor 1304-1374)
Agamus ergo Gallo gratias, imo quidem veritati, que fateri illum cogit quod ab alio dici fert moleste, et id valde laudare quod vehementer odit.
378Francesco Petrarca, Contra medicum quendam, 3; 8 (auctor 1304-1374)
Sed quoniam hoc in aliis meis ad te literis capere nequivisti, et ingenio fatigato nonnunquam diverticula huiuscemodi et cum stultis quoque colloquia grata sunt, insistam non moleste, audiamque quicquid ineptire libuerit.
379Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 85; 3 (auctor 1304-1374)
Multa sunt que habentur invitis possessoribus, moleste opes, quibus non liceat caruisse.
380Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 9; 50 (auctor 1304-1374)
Ipse, inquam, per quem reges regnant, pauper natus, pauper vixit, nudus obiit, cui cuncta interim obsequebantur elementa: tu, homuncio, domini tui sortem fers moleste, nec inepte pudet insolentie.
381Francesco Petrarca, De viris illustribus, p22, 11; 3 (auctor 1304-1374)
[2] Quorum prope iustam audire videor querelam quod, de multis adhuc brevi in spatio acturus, ab uno nesciam divelli; sed et ipsi patienter expectent, queso, nec invideant, nec moleste ferant si michi historico in opere librum unum Scipio meus tenet, qui in pyerio tenet omnes; notus ut arbitror ad hunc ducem amor est meus, non ex nexu sanguinis aut convictu, non ex beneficiis acceptis aut speratis, sed ex admiratione quadam rebusque et moribus viri ortus.
382Francesco Petrarca, De viris illustribus, p24, 11; 3 (auctor 1304-1374)
Quorum prope iustam audire videor querelam quod, de multis adhuc brevi in spatio acturus, ab uno nesciam divelli; sed et ipsi, queso, patienter expectent, nec moleste ferant si michi historico in opere librum unum Scipio meus tenet, qui in pyerio tenet omnes; notus ut arbitror ad hunc ducem amor est meus, non ex convictu, non ex nexu sanguinis neque ex beneficiis acceptis aut obsequio aut spe ulla sed ex auctorum testimoniis rebusque et moribus viri ortus.
383Francesco Petrarca, De vita solitaria, 1, 6; 3 (auctor 1304-1374)
In utraque tuum esse et ubicunque fueris esse tecum, procul a malis, procul ab exemplis scelerum, non impelli, non collidi, non affici, non urgeri, non dum esurire malis in convivium trahi, dum tacere cupias ad loquendum cogi, non importune salutari attrectarique ac detineri in compitis, et urbanitate incondita et insulsa totos dies in eculeo pendere, observare pretereuntes: quis te ut monstrum aliquod intueatur admirans; quis pedem figat occursu; quis flexus in tergum hereat et aut nescio quid raucum in aurem comitis insusurret, aut de te obvium interroget; quis in turba vel moleste urgeat, vel aliquanto molestius loco cedat; quis manum porrigat; quis ad caput illam referat; quis multa in angustiis loqui paret; quis tacitus oculo signum det, et stricto transeat labello.
384Francesco Petrarca, De vita solitaria, 1, 7; 15 (auctor 1304-1374)
«Fuge» inquit «multitudinem», libenter id quidem; «fuge paucitatem», patior non moleste; «fuge etiam unum», nil est quo me ulterius trudas, ad extremam solitudinem coarctasti.
385Francesco Petrarca, Epistole familiares, 5, 7; 39 (auctor 1304-1374)
Ille nichil ad reliqua, sed ut erat in sermone iocundissimus, subridens: ‘Meministi’ aiebat, ‘olim, dum trans Garumnam mecum degeres, ut moleste tibi Pirenee tempestates erant?
386Francesco Petrarca, Epistole familiares, 14, 1; 84 (auctor 1304-1374)
[37] Has inter difficultates vivendum est omnibus, his presertim qui alto loco siti sunt quosque vel fortuna vel virtus illustrat; que cum omnibus moleste tum precipue tuo proposito contrarie sunt; retrahunt enim ad meliora dispositum animum.
387Francesco Petrarca, Epistole familiares, 19, 5; 18 (auctor 1304-1374)
Ego quidem importune et inutilis et moleste fame compedibus, sonituque nominis ac fulgore supervacuo, verumque ut ingenue fatear, indigno, nec liber esse possum nec latere; tibi in terra aliena, donec saltem nosci ceperis, et otium et libertas et latebre iocundissime non deerunt.
388Francesco Petrarca, Epistole familiares, 23, 19; 33 (auctor 1304-1374)
[16] Obstupui; sensi enim, illo loquente, quod me scribente non senseram, finem esse virgiliani versus sexto divini operis; idque tibi nuntiare disposui, non quod ullus correctioni amplius locus sit, carmine illo late iam cognito ac vulgato, sed ut te ipsum arguas, qui michi errorem meum hunc indicari prius ab alio passus sis, vel si id forsan ignotum tibi hactenus fuit, [17] notum esse incipiat, simulque illud occurrat, non solum mei, studiosi licet hominis, multa tamen literarum et ingenii penuria laborantis, sed nec ullius quamlibet docti viri studium sic par rebus, quin multum semper humanis desit intentionibus, perfectionem sibi reservante Illo a quo est modicum hoc quod scimus aut possumus; postremo et mecum ipse Virgilium ores, det veniam nec moleste ferat si, cum Homero, Ennio, Lucretio multisque aliis multa sepe rapuerit, ego sibi non rapui, sed modicum aliquid inadvertens tuli.
389Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 2, 83; 4 (auctor 1304-1374)
Quod moleste ferre Dantem suspicatus Canis, producto illo in medium ac magnis laudibus concelebrato, versus in Dantem: ‘Miror’ inquit, ‘quid cause subsit, cur hic cum sit demens nobis tamen omnibus placere novit et ab omnibus diligitur, quod tu qui sapiens diceris non potes’.
390Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 22; 5 (auctor 1304-1374)
Sed quorsum hiis laudandi blanditiis pergeret non video, nisi ut hominem doctissimum et cuius moleste sapientiam ferebat extimatione sui ipsius tumidum et velut divino iudicio prelatum insanire compelleret.
391Francesco Petrarca, Secretum, 2; 330 (auctor 1304-1374)
F.Moleste fero quod, cum nullus ex coetaneis meis, quem ego noverim, modestiora concupiverit, nemo difficilius ad concupita provectus est.
392Francesco Petrarca, Secretum, 3; 652 (auctor 1304-1374)
Ceterum, quia satis multa contulimus, queso, siquid ex me gratum accepisti, ne patiaris situ desidiaque marcescere; siquid autem asperius, ne moleste feras.
393Franciscus Nelli, Epistolae ad Franciscum Petrarcam, 1, 11; 7 (auctor -1363)
Hey michi pater amabilis, deficiunt sensus, ut meum expleam animum; etiam regratiari non possum homini moleste ferenti, qui etsi in ceteris igneam habet memoriam, in obsequiis aut beneficiis a se impensis glacialem prorsus et hebentem habet; et regratiari cupio; imo ardeo eloqui, quanto michi pluris est affectio ipsa quam munus.
394Franciscus Nelli, Epistolae ad Franciscum Petrarcam, 1, 12; 11 (auctor -1363)
Rogo ne amplius super hoc scribas, cum enim cetera libentissime que scribis legam, hoc unum moleste nimis.
395Freculphus Lexovensis, Chronica, 106, 1232C (auctor -fl.820-850)
Inter haec Innocentius Romanus antistes, audiens de Iohanne et moleste ferens, volensque generale celebrare concilium, scripsit Iohanni et clero Constantinopoleos, non oportere Iohanni successorem dari, nec eius clerum alii parere pontifici.
396Fredegarius, Fredegarii chronica, 25a; 25
Illi enim audientes, moleste acceperunt, indigne ferentes.
397Fredegarius, Fredegarii chronica, 25a; 29
Quibus conpertis, reges Grecorum nimis moleste acceperunt, uxorem regis Memnon inclitam fuisse a liberibus Priamo captam.
398Fronto, Epistulae, ad M. Caesarem, 1, 6; 5 (auctor c.95-165)
Sed quod tu merito omnibus praeoptas, non diu differam: Ita adfectus est auditione eorum dominus meus, ut paene moleste ferret, quod alio modo ad negotium opus sibi esset quam eo, quo tu orationem habiturus intraveras.
399Fronto, Epistulae, ad M. Caesarem, 3, 8; 2 (auctor c.95-165)
1 Imaginem, quam te quaerere ais meque tibi socium ad quaerendum et optionem sumis, num moleste feres, si in tuo atque in tui patris sinu id futurum quaeram?
400Froumundus Tegernseensis, Epistolae, 141, 1286B (auctor fl. 1040)
Quod nimis moleste patientes per istum nobis et vobis fideliorem nuntium vobis transmisimus codicem praedictum, dignas grates referendo quod tandiu illum nobis praestare dignati estis.
401Fulcherius Carnotensis, Historia Hierosolymitana, 155, 0936D (auctor 1058-1127)
Sed civibus urbis praefatae hoc moleste ferentibus, ad eos extemplo audacissime progressi sunt, additis sibi viatoribus, qui illuc forsitan accurrerunt, et congressione facta, tam de occisis quam ad mortem vulneratis 130, de piratis illis prosternuntur.
402Fulgentius Ruspensis Incertus, Sermones, 65, 0949A
Quam moleste deliquimus, tam modeste Dominum deprecemur.
403Gaufridus Claraevallensis, De colloquio Simonis cum Iesu ex sermonibus Bernardi, 184, 0444C (auctor 1115-1188)
13. Nemo tamen indignetur nobis, aut moleste accipiat quae dicuntur.
404Gaufridus Claraevallensis, Fragmenta ex Vita III, 185, 0529A (auctor 1115-1188)
Mane autem facto cum rursum fleret Hugo, moleste iam accipiens coepit durius obiurgare eum.
405Geraldus Silvae maioris, Miracula S. Adalhardi, 147, 1073C
3. Quod postquam comiti Rotberto compertum fuit, iniuriam sibi factam moleste tulit: quam quia sicut ira exigebat, ad praesens in regem vindicare non potuit, in Corbeiensem ecclesiam non tale quid meritam retorsit.
406Geraldus Silvae maioris, Miracula S. Adalhardi, 147, 1076D
10. Interea fama volante, cum comitissae nuntiatum fuisset taliter sanctum Adalardum a monachis sublatum esse, moleste tulit se ita delusam esse.
407Gerardus Itherius, Vita S. Stephani, 204, 1038D
» Ille respondit: « Nisi moleste ferres huius rei causam tibi declararem.
408Gerbertus Auriliacensis, Aliae epistolae, 139, 0253D (auctor 940-1003)
Absentiam vestram longitudine terrarum disiuncti omnino moleste ferimus.
409Gerbertus Auriliacensis, Epistolae scriptae ante summum pontificatum, 139, 0238C (auctor 940-1003)
Satis quidem moleste absentiam vestram ferimus, sed maiori cura premimur ob ignorantiam earum rerum quae circa vos geruntur.
410Gerhohus Reichersbergensis, Libelli selecti, 23; 106 (auctor c.1092-1169)
Considerate enim propter duriciam cordis propria patres indulserunt, quae omnino duris illis auferre non potuerunt, sed et leges posuerunt, quibus fieret, ut non omnino licite, sed minus moleste ceteris minusque dampnose illa possiderent.
411Gerhohus Reicherspergensis, Commentarius aureus in Psalmos et cantica ferialia, 193, 1382C (auctor 1093-1169)
Non itaque moleste feras, quod in transiliendo rogans notum tibi fieri finem tuum, non cito exaudiris.
412Gerhohus Reicherspergensis, Liber epistolaris ad Innocentium II, 194, 1384D (auctor 1093-1169)
Considerate enim propter duritiam cordis propria Patres indulserunt, quae omnino duris illis auferre non potuerunt, sed et leges posuerunt, quibus fieret, ut non omnino licite, sed minus moleste caeteris, minusque damnose illa possiderent.
413Gerius Aretinus, Epistolae, 1; 2 (auctor c.1270-c.1339)
2.Paterer etsi moleste si vestra dumtaxat esset offensa sed multos languor vester offendit.
414Gilbertus Crispinus, Vita S. Herluini, 150, 0711B
Profunda iam noctis parte transacta quae in Sabbatum illucescebat, cuius ad vesperum obiit; reverendissimus vir eiusdem Ecclesiae prior Anselmus de proximo illius fine non tam suspectus quam certus, collocavit se longiuscule ab eo, et clanculo nolens ut ille agnosceret, quia moleste ferebat aliquem circa se.
415Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 0766B (auctor c.1110–1187)
Cumque a vobis ad Ecclesiam suam dominus episcopus, vestrae pariturus voluntati remearet, quidam e fratribus Ecclesiae suae vestrae dispensationis ignari, restitutionem prioris sui moleste plusquam oportuit sustinentes, res ipsius ecclesiae statim, ut fama est, distrahere coeperunt et male, ut clamat populus, impletis marsupiis abscesserunt.
416Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 0900D (auctor c.1110–1187)
At eius innocentiam summis offerendam praeconiis patientia declaravit; illationem crucis adversum se, etsi moleste tulerit, fines tamen regiae modestiae non excessit.
417Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 0944D (auctor c.1110–1187)
Unde benevolentiae vestrae preces affectuose porrigimus, quatenus amore iustitiae nostraeque petitionis intuitu, eis aut quod postulant iuste solvatis, aut si repetunt indebitum, hoc in iure declarare, moleste ne feratis.
418Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 0985A (auctor c.1110–1187)
Unde si aliquid aliquando nos agere contingat, quod actum in parte vobis fortasse displiceat, redire sub rationem displicentia debent, ut minus moleste feratis, quod pro nobis ad modicum temporis dispensamus, eo nimirum libentius quia vobis totum militat, quidquid est quod in vestro negotio vobis etiam contraire videtur.
419Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 1026C (auctor c.1110–1187)
Nec moleste ferat dominus meus quod a domini papae et curiae frequentiori visitatione abstineo.
420Gilbertus Foliot, Epistolae, 190, 1063A (auctor c.1110–1187)
Commota sunt viscera ad bellum intestinum, irruerunt ad arma praecordia, et quod novum prodigium est, et nostris temporibus inauditum, caro defervuit in sanguinem, et se ipsum quaerit sanguis effundere, et quoniam ad tanti furoris impetum compescendum, potentiae vestrae auxilium loci commoditas non admittit, eo quo possumus charitatis affectu, quem locorum spatia non concludunt, personam et honorem vestrum devotius amplectentes, dolori vestro compatimur, persecutionem vestram moleste ducimus, et quasi propriam reputamus.
421Gillebertus de Hoilandia, Sermones in Canticum Salomonis, 184, 0223D (auctor -1172)
7. Istos moleste ferens et fugitans Iesus, dicit: Aperi mihi, soror mea.
422Godefridus monachus Theodoricus monachus, Vita S. Hildegardis, 197, 0095D
Itaque dum virgo Dei locum transmigrationis, quem non corporalibus oculis, verum intima visione cognoverat, abbati suo et fratribus designaret, sed illis haesitantibus, eo quod discessum eius moleste ferrent, ne iussum Dei peragere impediretur, decidit, ut pridem [ms. prius], in lectum prolixi languoris, de quo non antea surrexit, quam abbas et caeteri divino se nutu urgeri conspicerent ad consentiendum, nec obstarent, sed pro posse adniterentur.
423Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0621B (auctor -c.1160)
Qui se scit aliis esse praepositum, non moleste ferat aliquem esse sibi praelatum.
424Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0622B (auctor -c.1160)
Qui scit se quibusdam esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam, quam exigit, etiam ipse dependat, et sicut non vult gravis oneris sarcinam ferre, ita non audeat alii importabile pondus imponere.
425Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0132C (auctor -c.1160)
§ 1. Et ideo placuit huic sancto concilio, ut unusquisque, qui ad ecclesiasticos gradus est ascensurus, non ante honoris consecrationem accipiat, quam placiti sui adnotatione promittat, ut fidem catholicam sincera cordis devotione custodiens iuste et pie vivere debeat, et in nullis operibus suis canonicis regulis contradicat, atque ut debitum per omnia honorem atque obsequii reverentiam praeeminenti sibi unusquisque dependat, iuxta illud B. Leonis Papae edictum: « Qui se scit aliquibus esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam, quam exigit, etiam ipse dependat.
426Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 1461C (auctor -c.1160)
Si vero minime probatum fuerit Gualdradam fuisse uxorem legitimam, neque nuptiis secundum morem celebratis, per benedictionem scilicet sacerdotis, filio nostro Lothario exstitisse coniunctam, suggerite illi, ut non moleste ferat legitimam sibi (si ipsa innocens apperuerit) reconciliari uxorem. Et infra: § 1. Praeterea vos scire volo, quia praefata Thieberga apostolicam sedem bis et ter apppellavit, et se a praefato glorioso rege questa est iniuste fuisse deiectam, et vi coactam falsum contra se composuisse piaculum.
427Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0334A (auctor -c.1160)
Sed scientes, ecclesiam Dei sine proprio diu pastore non debere consistere, gloriae vestrae mandamus, quoniam aliter nos agere non debuimus, ut vestra solertia imperiali (ut prisca consuetudo dictat) percepta licentia, et nobis, quemadmodum vos scire credimus, imperatoria directa epistola, tunc voluntati vestrae de hoc parebimus, eumdemque electum Domino adiuvante consecrabimus; quod, carissime fili, moleste nullo modo suscipias.
428Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0339B (auctor -c.1160)
Quod audientes missi Ludovici imperatoris moleste tulerunt, indignati scilicet, quod, dum praesentes essent, non fuerunt invitati, nec optatae a se futuri praesulis electioni interesse meruerunt.
429Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0407C (auctor -c.1160)
Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea, quae prius dicta fuerint, in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Iovis laudibus Christi laudes non capiunt.
430Gregorius de Catino, Chronicon Farfense, 17, 7; 13 (auctor c.1060-c.1132)
quod factum moleste accepit imperator H[einricus].
431Gregorius I, Dialogi, 77, 0305C (auctor 540-604)
Sed gentiles viri, qui tota iam die frustra laboraverant, atque ab olivis exigere oleum torquendo non poterant, verba illius moleste susceperunt, eumque iniuriis insectati sunt.
432Gregorius I, Epistolae, 77, 1079B (auctor 540-604)
Ne autem gloriosa filia nostra Clementina hoc moleste suscipiat, ad eam experientia tua pergat, et cum eius voluntate hoc faciat.
433Gregorius I, Epistolae, 77, 1109A (auctor 540-604)
EPISTOLA LII. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Se ad illius votum, et missa suscepisse, et pro Ioanne praefecto scripsisse ad exarchum. Quae vero ad ipsum de Libertino scripsit, non moleste debuisse suscipi, sed ut candide ab amico scripta.
434Gregorius I, Epistolae, 77, 1109C (auctor 540-604)
Et quantum in gloriae vestrae epistolis invenimus, moleste illa, quod non decuit, suscepistis, quando nihil asperum scripsisse meminimus, sed hortati sumus ut cum eo charitatem et gratiam haberetis.
435Gregorius I, Epistolae, 77, 1109D (auctor 540-604)
Et quando vos paterna adhortatione commoneo, moleste suscipere non debetis, quia qui dormientibus purus sum, vigilantibus duplex esse non patior.
436Gregorius I, Epistolae, 77, 1171A (auctor 540-604)
Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam ascribi.
437Gregorius I, Epistolae, 77, 1171C (auctor 540-604)
Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Iovis laudibus Christi laudes non capiunt.
438Gregorius I, Expositio super Cantica canticorum, 79, 0504B (auctor 540-604)
Hi ab omnibus malis moribus se exuunt, censum mundi cum cupiditatibus contemnunt, spe ad invisibilia tendunt, et quo ampliori desiderio illis inhaerent, eo magis ac magis moleste corruptionem ferunt quam habent.
439Gregorius I, Moralia, 75, 0679D (auctor 540-604)
Cum vero taciti cogitant quod nec bona agunt, nisi ut soli Domino placeant, nec in ipsa affluentia suae prosperitatis exsultant, minus quidem de prosperis occulta contra se iudicia metuunt, sed tamen eadem prospera, quia se ab intima intentione praepediunt, aegre ferunt; et moleste praesentis vitae blandimenta tolerant, quia per haec se utcunque tardari in interno desiderio non ignorant.
440Gregorius I, Moralia, 75, 0694C (auctor 540-604)
VERS. 1, 2. - Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies.
441Gregorius I, Moralia, 75, 0694D (auctor 540-604)
Hoc itaque est solerter intuendum, quod ii qui haereticorum speciem tenent, loqui molliter inchoant, dicentes: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies.
442Gregorius IV, Epistolae, 106, 0854B
Et sicut quisquam sibi subvenire cupit, ita et alium adiuvare debet, et non eius auxilium moleste ferre, cum Apostolus moneat omnes Gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus (Rom. XII) .
443Gregorius IV, Epistolae, 106, 0855A
Qui autem se sciunt quibusdam esse praepositos, non ferant moleste aliquem sibi esse praelatum, sed obedientiam quam exigunt etiam ipsi defendant [Edit. Rom., dependant] .
444Gregorius IX, Acta inquisitionis, 197, 0136D
Quod cum abbati per suum confessarium retulisset, et ipse hoc moleste ferret, quibus miraculis licentiam obtinuerit, et ad locum divinitus ostensum transierit, et quomodo in loco ignoto monasterium novum construxerit, et cum decem et octo nobilibus puellis ibidem Domino inservire instituerit, in Vitae eius libello plenius invenitur.
445Gregorius Nyssenus Dionysius Exiguus, De creatione hominis, 67, 0383B (auctor c.470–c.544)
Fortassis enim quis ad dulcedinem tantae spei cogitatione succensus, grave onus magnumque putat esse dispendium, quod non ocius ad illa bona perveniat, quae humanum sensum scientiamque transcendunt, moleste ferens intercapedinem temporis, quae dilatione sui desiderata distendit.
446Gregorius Turonensis, De gloria beatorum confessorum, 71, 0850A (auctor c.538–594)
Quod cum incolae loci moleste ferrent, quodam mane accedentes ad cryptam, invenerunt sepulcra diversis parietibus esse locata; et sic accessus liber ad utrumque sepulcrum patuit, et qualiter beatus antistes ut cultor Dei veneraretur enituit.
447Gregorius Turonensis, Historia Francorum, 71, 0233B (auctor c.538–594)
Igitur Chlodovechus rex ait suis: Valde moleste fero, quod hi Ariani partem teneant Galliarum.
448Gregorius Turonensis, Historia Francorum, 71, 0443A (auctor c.538–594)
Mummolus vero asserebat cum iuramento, nihil ei moleste fieri.
449Gregorius Turonensis, Vitae patrum, 71, 1014A (auctor c.538–594)
Quod illi cognoscentes, valde moleste tulerunt.
450Gregorius Turonensis, Vitae patrum, 71, 1014A (auctor c.538–594)
Cui ille: Noli, inquit, moleste ferre, frater dilectissime, quae acta sunt.
451Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, p7, 18; 14 (auctor c.538–594)
Quid moleste intulimus regioni tibi a Deo commissae?
452Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, p7, 27; 6 (auctor c.538–594)
Quod cum incolae loci moleste ferrent, quodam mane accedentes ad criptam, invenerunt sepulchra e diversis parietibus esse locata; et sic accessus liber ad utrumque sepulchrum patuit, et qualiter beatus antistis ut cultor Dei veneraretur, enituit.
453Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, 23, 5; 39 (auctor c.538–594)
Quod illi cognoscentes, valde moleste tolerant.
454Gregorius Turonensis, Libri octo miraculorum, 23, 5; 43 (auctor c.538–594)
Cui ille: 'Noli·', inquid, 'moleste ferre, frater dilectissime, quae acta sunt.
455Gregorius VII, Epistolae extra registrum vagantes, 148, 0656D (auctor c.1020–1085)
Quod, ut audivimus, moleste forentes, secundam ei scripsimus epistolam, indignationis ei nostrae motus ostendentes, et idem praeceptum iterato acrius inculcantes: tum etiam ipsum ad synodum Romanam, quae prima proximae Quadragesimae hebdomada futura est, advocavimus ut pro se rationem reddat, et inobedientiae causas, si rationabiles habuerit, in audientiam totius conventus exponat.
456Gregorius VII, Registrum, 148, 0583C (auctor c.1020–1085)
Devotionem eius erga beatum Petrum in honore praestito legato apostolico agnoscens, monet ut quae ab ipso legato audivit memoria teneat, neve moleste ferat quod quemdam archiepiscopum barbam radere coegit; sed ipsum ut pastorem suscipiens, de eius consilio omnem potestatis suae clerum barbam radere compellat.
457Gregorius VII, Registrum, 148, 0584B (auctor c.1020–1085)
Nolumus autem prudentiam tuam moleste accipere quod archiepiscopum vestrum Iacobum consuetudini sanctae Romanae Ecclesiae, matris omnium Ecclesiarum, vestraeque specialiter obedire coegimus, scilicet ut, quemadmodum totius occidentalis Ecclesiae clerus, ab ipsis fidei Christianae primordiis, barbam radendi morem tenuit, ita et ipse frater noster vester archiepiscopus raderet.
458Gregorius VII papa, Epistolae vagantes, 9; 5 (auctor c.1020-1085)
Quod ut audiuimus moleste ferentes, secundam ei scripsimus epistolam, indignationis ei nostre motus ostendentes et idem preceptum iterato acrius inculcantes, quin etiam ipsum ad synodum Romanam que prima proxime quadragesime ebdomada futura est aduocauimus, ut pro se rationem reddat et inobedientie causas, si rationabiles habuerit, in audientia totius conuentus exponat.
459Gregorius VIII, Epistolae et privilegia, 202, 1550A
Sane quod exortam inter dilectos filios nostros Sancti Vincentii et Sancti Alexandri super electione ac iure cathedrae quaestionem, multis occupati negotiis diebus istis, non potuimus commode definire, nullus vestrum moleste sustineat, quam etsi rem ad tempus differimus, non est nostri propositi ut iustitiam suam alterutri partium denegemus.
460Grimlaicus presbyter, Regula solitariorum, 103, 0643C (auctor fl.350)
Quod cum audissent vicini seniores, quia plus eum caeteris suis discipulis diligeret, moleste tulerunt.
461Guibertus S Mariae de Novigento, De vita sua, 156, 0890B (auctor c.1055–1124)
Nec multo post extremarum corporis partium tumore perductus ad mortem, nomen ipsum mortis plus iusto moleste ferebat.
462Guido Faba, Ars dictaminis, terminationez, principiis; 18 (auctor c.1190-c.1245)
«Cum amavissem illos qui mihi coniuncti erant sanguine parentele, vestra dilectio moleste non debuit sustinere».
463Guido Faba, Dictamina rhetorica, 1; 575 (auctor c.1190-c.1245)
Quare non moleste feratis, si exequi non potui quod volebam, in vero scientes quod semper vobis in omnibus servire desidero et placere.
464Guido Faba, Epistole, 1, p0; 83 (auctor c.1190-c.1245)
Quare multiplicatis precibus exorare vestram magnificentiam non desino ut, non moleste ferentes si vestram potestariam non valeo recipere gratiosam, velitis prout viri sapientes contrarium responsum equanimiter tolerare, in vero scientes quod vester sum totus, et semper et ubique dispositus ad vestra servitia facienda tota potentia et virtute.
465Guillelmus abbas, Expositio in Epistolam ad Romanos, 180, 0691C (auctor 1085-1148)
» Forsitan arctiori vinculo spiritualis amoris coniuncti erant Apostolo isti; propter quod appellat eos cognatos; et altioris meriti, propter quod eos appellat concaptivos; quos huius vitae exsilium et aerumnas moleste ferre sciebat amore coelestis patriae; ideoque ad consolationem eorum, se eorum dicit concaptivum.
466Guillelmus Apulus, Historicum poema de rebus Normannorum, 149, 1060C (auctor fl. 1000)
Normanni comites conquesti saepe vicissim A duce tractari se tam male tamque moleste.
467Guillelmus S Dionysii, Vita Sugerii, 186, 1205D
X. Illud tantum moleste videbatur ferre, quod devotionis suae propositum alius susciperet, segnius ut timebat peragendum.
468Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0271A (auctor c.1130–1186)
Illi autem imperatorem familiariter convenientes, quam moleste ferant quod acciderat, unanimiter protestantur.
469Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0285D (auctor c.1130–1186)
Et licet nostris satis facile et in expedito esset, imperatoris familiam longe ab urbe repellere, et ad dominum suum remittere vacuos idque iure fecisse viderentur; nam iniquum est ei fidem servari, qui contra pacta nititur versari: tamen timorem Domini habentes prae oculis et ad maiora festinantes, verbum de communi providentia dissimulant; populumque moleste id ferentem, honestis comprimunt persuasionibus, ut expediti proposito valeant satisfacere.
470Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0388A (auctor c.1130–1186)
Dum autem cum eodem ordinaret episcopo, quomodo deputatis ex utroque ordine custodibus, urbem possent ab hostibus conservare indemnem, sentiens hoc populus, moleste nimium coepit ferre; et apud se conqueri, quod moras innecterent principes, et pro singulis captis urbibus lites inter se suscitarent et iurgia, ita ut principale eorum propositum omnino neglectum videretur.
471Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0400B (auctor c.1130–1186)
Mane autem facto, ut aliquantisper recrearetur populus, moram ibi facere decreverunt, mittentes de exercitu expeditiores quosdam, qui de urbanis adiacentibus victui necessaria contraherent: qui comportatis, gregibus et armentis et victualium ingente copia, cum sospitate regressi sunt omnes, excepto quodam nobili viro, Galtero videlicet de Verra, qui, redeuntibus aliis, ad ulteriora progrediens, ut maiorem praedam contraheret, dubia sorte sublatus, comparare desiit, universis eius dubium exitum nimis moleste ferentibus.
472Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0463C (auctor c.1130–1186)
Domino itaque Balduino, ut praedictum est, regni solium obtinente et in regno confirmato, dominus Tancredus, inclytae recordationis et piae in Christo memoriae, iniuriae memor quam ab eodem domino Balduino apud Tarsum Ciliciae praeter merita passus fuerat, sicut vir religiosus erat et propriae amator conscientiae, timens ei aliquo fidelitatis obligari vinculo, quem non poterat pura charitate diligere, urbem Tiberiadensem simul et Caypham, quae illustris memoriae dominus Godefridus ob insignia eius merita ei liberaliter concesserat, in manus domini regis resignavit: sumptaque licentia, discessum eius moleste ferentibus universis, ad partes secessit Antiochenas.
473Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0664A (auctor c.1130–1186)
Moleste siquidem ferunt quod eorum rex Romanorum se dicit imperatorem; in hoc enim suo nimium detrahi videtur imperatori, quem ipsi monarcham, id est singulariter principari omnibus dicunt, tanquam Romanorum unicum et solum imperatorem.
474Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0709D (auctor c.1130–1186)
Quod verbum dominus papa moleste ferens supra modum, vicem ei aequa lance volens refundere, principes proprios contra eum nititur armare; nec in ea parte fraudatus est a desiderio suo.
475Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0744B (auctor c.1130–1186)
Interea, dum Graeci singula ad unguem perscrutantur et rimantur interius de moribus puellae, de occultarum corporis partium dispositione, dum nuntios frequentes ad imperatorem dirigunt et eorum praestolantur recursum, annus effluxit: quod valde moleste ferentes tam dominus rex et comes, quam reliqui eiusdem virginis cognati et amici, imperiales nuntios publice conveniunt, alterutrum duum proponentes.
476Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0830A (auctor c.1130–1186)
Quod verbum moleste ferens, dixit: Se id omnino non facturum, nisi prius universi principes iurarent, quod sine contradictione, eius starent verbo; nam hoc esset personam alicuius nobilis dehonestare, si eo nominato, repulsam pateretur.
477Guntherus Cisterciensis, Historia captae a Latinis Constantinopoleos, 212, 0246D (auctor c.1150–c.1220)
Quibus « Deo gratias » respondentibus, ipse festinanter transiens, et omnem retardationis causam moleste ferens, ad navem reversus est, ibique in cubiculo suo, quod habebat honestum et mundum, votiva illa suae militiae spolia collocavit, donec ille tumultuosus in urbe strepitus resideret.
478Hariulfus Aldenburgensis, Chronicon Centulense, 174, 1230B
Quod ipse coelestibus iamiam inseri cupiens, sat moleste ferens ne tantis honoratorum virorum obsequiis ulterius ambiretur, eremum cupivit, quatenus soli Deo liberius vacaret, et contemplativos carperet fructus, qui in actualibus haud segniter desudabat.
479Hariulfus Aldenburgensis, Chronicon Centulense, 174, 1265A
Qui videns sanctissimi Angilberti abbatis corpus sanctum eo loci quiescere, ubi ecclesiam ingredientes necessario incedebant, et nimium moleste ferens talem tantumque virum quotidiano populi accessu calcari, reputansque esse iustum ut homo Dei intra Dei domum pausaret, levavit eius membra sancta, et transtulit ea intra basilicam Sancti Richarii die Nonarum Novembrium.
480Hariulfus Aldenburgensis, Chronicon Centulense, 174, 1339D
At illa ferox, videns se reginam spretam a monacho, nimis moleste tulit, et quaedam quae ut pro se orasset illi donare statuerat, irata retraxit.
481Helinandus Frigidi Montis, Chronicon, 212, 0787B (auctor c.1160—c.1237)
Muntinolus quidam Ozidinsis urbis antistes, moleste ferens quod locum acceperat a rege ad construendum coenobium, invidiae facibus accensus, missis agilibus viris . . . ut cum iniuriis affectum a loco eiicerent, aut eum in eodem loco punirent.
482Helmoldus Bosoviensis, Chronica Slavorum, 19, 5; 1054 (auctor 1120-1177)
Hoc itaque divinae respectionis solacio animatus resignavit scolis, non tamen sine dolore pontificis maiorumque ecclesiae, tanti viri presentia moleste carentium.
483Heraclides Alexandrinus Incertus, Heraclidis Paradisus, 74, 0287B
Contigit itaque, dum grandis cupiditas actus venerei me coepisset urgere, graviterque ac moleste plus ferrem, adversus sordidas cogitationes et contra insomnia nocturna confligens, quod me ab his ubi eram solitudinibus vis ipsius compellebat exire.
484Heraclides Alexandrinus Incertus, Heraclidis Paradisus, 74, 0302B
Prolixas autem eorum fabulationes graviter ac moleste ferens, intra meipsum bonum illum senem reprehendebam, eo quod, meo sermone contempto, illum potius honorasset.
485Herbertus Turrium in Sardinia, De miraculis, 185, 1286A
» Illi vero dixerunt ad eum: « Noli ista mirari, nec moleste accipias, quia modo iam in choro isto celebrabitur nova novi cuiusdam sancti festivitas.
486Hermannus S Martini Tornacensis, Narratio restaurationis abbatae S. Martini Tornacensis, 180, 0117A
Papa quoque eis per litteras mandavit ne moleste ferrent quia propter scandalum regni pro tempore adhuc pati volebat ut Noviomensis episcopus etiam Tornacensem regeret episcopatum.
487Hieronymus Stridonensis, Commentaria in Iob, 26, 0627B (auctor 340-420)
Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies.
488Hieronymus Stridonensis, Epistolae, 22, 0689 (auctor 340-420)
Abigao Presbytero excusat se, quod non scripserit: eumque consolatur, ne moleste ferat caecitatem corporis, cum animo cernat.
489Hieronymus Stridonensis, Liber Iob 1, 28, 1087A (auctor 340-420)
Si coeperimus loqui tibi [Al. tecum], forsitan moleste accipies, sed conceptum sermonem tenere quis possit [Al. poterit]?
490Hieronymus Stridonensis Incertus, Commentarii in epistolas Pauli, 30, 0851A
Ne moleste ferrent sua nomina in hac Epistola comprehensa, scripta esse dicit in coelis.
491Hieronymus Stridonensis Incertus, Expositio interlinearis libri Iob, 23, 1413C
Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies: sed conceptum sermonem tenere quis possit?
492Hildegardis Bingensis, Epistolae, 197, 0234A (auctor 1098–1179)
Deus itaque praecepit: Diliges proximum tuum sicut teipsum (Levit. XIX; Matth. V) , formam tuam scilicet in ipso attendendo, eique omnibus condolendo, et omnia quae male egerit, moleste ferendo, quia forma tua in malis eius per ipsum blasphematur.
493Hildegardis Bingensis, Liber divinorum operum simplicis hominis, 197, 0849B (auctor 1098–1179)
Sed cum hoc opus desiderii malum esse cognoverit, moleste ferens quod gessit, hominem per compunctionem ad lacrymas rursus impellit, talisque tunc efficitur velut qui in bonis operibus delectatus pro gaudio lacrymatur.
494Hildegardis Bingensis, Liber divinorum operum simplicis hominis, 197, 0895B (auctor 1098–1179)
Creatura autem quae hominem non diligit ipsum fugit, et omnia quae ad eum respiciunt conculcat et dissipat, quoniam timore eius perterrita, ipsum esse moleste fert, et ideo multoties eum invadit quatenus ei vitam excutiat.
495Hincmarus Laudunensis, Opuscula et epistolae, 124, 1009D (auctor fl. 878)
Unde qui se scit aliis esse praepositum, non moleste ferat aliquem sibi esse praelatum, sed obtemperantiam, quam ab aliis requirit, gratis et ipse dependat.
496Hincmarus Laudunensis, Opuscula et epistolae, 124, 1052B (auctor fl. 878)
Episcopalis dignitas in diebus vestris vestra sapientia non vilescat, singularis et universalis apostolicae sedis potestas nulli comparetur, nec moleste ferat quisquam sibi eam esse praelatam, qui a suis obedientiam subditis requirit: sed patientiam, quam a suis exspectat, eam singularem a Domino non ab alio praelato quisquam expendat, a nullo detrahatur de cuius munere venit ut quisque quod habet acceperit; a nullo de suis iudiciis iudicetur, quae de omni Ecclesia fas habet iudicandi, et cuius iudicium a nullo mortalium licet retractari.
497Hincmarus Rhemensis, De praedestinatione, 125, 0127A (auctor 806-882)
Ait enim beatus Augustinus in libro de Praedestinatione sanctorum (cap. 13): « Dici non potest quam moleste feram, quod viderunt Pelagiani esse falsissimum et absurdissimum, hoc non vidisse istos, qui nobiscum errorem illorum haereticorum catholica auctoritate condemnant.
498Hincmarus Rhemensis, Epistolae, 126, 0029C (auctor 806-882)
Qui ergo scit se quibusdam praepositum, non moleste ferre debet aliquem sibi esse praelatum: sed obedientiam quam exigit, etiam ipse dependat.
499Hincmarus Rhemensis, Opuscula in causa Hincmari Laudunensis, 126, 0327A (auctor 806-882)
Qui ergo scit se quibusdam praepositum, non moleste ferat sibi aliquem esse praelatum, sed obedientiam quam exigit etiam ipse dependat.
500Hincmarus Rhemensis, Opuscula in causa Hincmari Laudunensis, 126, 0525D (auctor 806-882)
Quapropter qui te scis quibusdam praepositum, sicut sanctus Leo in decretis suis ad Anastasium Thessalonicensem episcopum dicit: non moleste feras aliquem tibi esse praelatum, sed obedientiam quam exigis etiam ipse dependas, et sicut non vis gravis oneris a me impositam tibi sarcinam ferre, ita non audeas aliis importabile pondus imponere: discipuli enim sumus humilis et mitis magistri dicentis: Discite a me quia mitis sum et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris: iugum enim meum suave est, et onus meum leve (Matth. XV) . Et si, quod absit, his sacris ac regularibus monitis obedire renueris, scito metropolitana auctoritate, fulta apostolicae sedis, et canonum sacrorum iudicio, sicut praemisimus, hanc pestiferam atque mortiferam excommunicationem tuam solvendam.