'monitus' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 945 hits      Show next 445

1Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0524D (auctor c.945–1004)
Si vero i ante tus habuerit, ubique penultima corripitur, nisi veniat a verbis quartae coniugationis, ut domo, domas, domitus; moneo, mones, monitus; audio, audis, auditus; condo, condis, conditus: unde masculina domitor, monitor, auditor, conditor.
2Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0495B (auctor 1000)
Quod si quilibet alius homo in sua basilica infra trium mensium spatium, ab episcopo monitus, presbyterum non miserit, episcopus principi suggerat ut hoc emendet.
3Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0570B (auctor 1068-1081)
Haec de Sueonibus suo tempore gesta domnus Adalbertus archiepiscopus amplifico sermone ut solebat, omnia describens, etiam visionem quandam episcopi Adalwardi, qua monitus est, ut evangelizandi gratia pergere non tardaret, curavit adnectere.
4Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVI; 8 (auctor -1081)
Haec de Sueonibus suo tempore gesta domnus Adalbertus archiepiscopus amplifico sermone, ut solebat, omnia describens etiam visionem quandam episcopi Adalwardi, qua monitus est, ut euangelizandi gratia pergere non tardaret, curavit adnectere.
5Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0316D (auctor -875)
Surgens autem venerabilis presbyter, perrexit in civitatem ad antistitem Ioannem, de quo per visionem monitus fuerat.
6Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0366B (auctor -875)
Hora deinde residens, qua catechumeni foras mittebantur ecclesiam, monitus est a diacono ut cum reliquis catechumenis egrederetur.
7Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0913B (auctor 814-878)
Hac proinde tempestate Mummolus abbas coenobii Floriacensis, quod situm est in territorio Aurelianensi supra fluvium Ligeris, divina monitus visione per somnium, dirigit una cum consensu Deo sibi commilitantium fratrem quemdam ex suis venerabilem monachum Aigulfum nomine: quatenus sanctissimi confessoris Christi Benedicti corpus huc transferre deberet.
8Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1299B
Igitur ut interim perpaucis gloriam tuam conveniamus, monemus, et auctoritate apostolica quibus possumus modis spiritaliter suademus, paternoque affectu praecipimus, ut iam tertio monitus ab invasione regni spiritalis filii nostri Christianissimi principis te penitus subtrahas et compescas, aliena non concupiscas, et quod tibi non vis fieri, illi non facias.
9Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1302A
Memento quod Dominus tales per prophetam increpet dicens: Non ascendistis ex adverso, neque opposuistis murum pro domo Israel, ut staretis in praelio in die Domini (Ezech. XIII) . Quocirca ut ab invasione regni spiritalis filii nostri Ludovici principis rex vester iam tertio monitus procul recedat, insiste; ut amplius periurium non incurrat, invigila, et ut pro retro culpis peractis apostolatus nostri iaculis non feriaris, praecave.
10Adso Dervensis, De translatione et miraculis S. Basoli, 137, 0666C (auctor c.910-c.992)
CAP. XIII. De illo qui tertio monitus ecclesiam adiit, et sanitatem integerrimam recepit.
11Adso Dervensis, De translatione et miraculis S. Basoli, 137, 0667A (auctor c.910-c.992)
Inter haec itaque poenarum incendia, per visum coenobium sancti confessoris adire tertio monitus, nullo modo se salvari nisi virtute sancti Basoli, cum usque ad ea tempora nec nomen ipsius, nec locum audierat.
12Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0913D
Frequenter autem monitus, dum adviveret, coram episcopo suo sicut ipse Balduinus abbas testatur, culpabilem se reddidit, et supradictum monasterium cum omnibus suis rebus eidem abbati in integrum restituit, nullam sibi, aut suis posteris dominandi potestatem ulterius relinquens.
13Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0647C (auctor c.805–c.846)
Iste qui non ex nostro fuit ovili videte quomodo [pie] tenuit archieraticam sedem, monitus apostolico dogmate.
14Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0650A (auctor c.805–c.846)
593. Ioannes a Castorio Ravennam veniente Romanae Ecclesiae notario monitus de pallio nonnisi certis diebus ferendo, id aegre tulerat.
15Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0726A (auctor 950-1008)
Quapropter Chilpericus cum exercitu super fratrem irruere volens, consiliis bonorum virorum monitus restitit, mittens fratri legatos, ut mala sibi illata corrigeret.
16Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0860C (auctor 950-1008)
Ad quam tu ex alio monitus cum monte venires, Per deserta tibi dux fuit ipse Deus.
17Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0942B (auctor fl. 800)
Nam cuidam in Aquitaniae finibus monacho (qui divina revelatione monitus, ut nobis ipse narravit, Valentiam properans, illud ab inde secum detulerat) a Seniore Caesaraugustae civitatis episcopo per vim sublatum, apud eamdem Caesaraugustam sub reverentia cuiusdam Marini martyris non modicae venerationis miraculis praefulgens habebatur.
18Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0529B (auctor 1128-1203)
Haemoniusque senex arcu dictante sagittam Excitat ad motum, nullo tamen illa volatu Effugit aut monitus arcus evadit eundo.
19Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0125C (auctor 1128-1203)
His monitus homo, avaritiam devitet, divitiis animum non apponat, quia dicit auctoritas: Quam difficile est camelo per foramen acus transire, tam difficile est confidentes in pecuniis, regnum Dei introire (Matth. XIX) . Paulus etiam ait: Radix omnium malorum cupiditas.
20Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0587C (auctor 1128-1203)
Non uno doctrina modo se mentibus infert, His timor, his monitus, his adhibetur amor.
21Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0709C (auctor 1095-1125)
Illa vero tristis et dolens, ab hoc vinculo maritali synodali lege soluta, in Siciliam navigio est reversa, rex vero ab ipsa die et deinceps in observantia indictae poenitentiae persistens, mira abstinentia et castimonia ab omnibus illicitis corpus edomuit a Deo tactus et monitus.
22Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 8; 57 (auctor -1286)
Anno XLVIII. regni Augusti et primo Archelai et septimo fuge Christi monitus est Ioseph per angelum, ut rediret in terram Israel, sed audiens, quod Archelaus regnaret in Iudeam, noluit illuc venire, sed veniens in Gallileam cum matre et puero et habitavit in Naçareth.
23Albertus Monachus, Chronica, 4a; 39 (auctor -1456)
Ante quam quidem ambasiatam pape per octavam sessionem idem Eugenius monitus fuerat, ut infra LX dies pretensam dissolucionem revocaret et sacro concilio pure et simpliciter adhereret.
24Alcimus Avitus, Poemata, p1, 15; 36 (auctor ca.450-518)
Illi divinas pulsant cum fletibus aures, Vt fremitus gentis taudem frenetur iniquae, Quam gravius saevam monitus fecere superni, Ipsis quin etiam caelestibus arma minantem.
25Alcuinus, Carmina, 101, 0826B (auctor 730-804)
» Angelicos sequitur monitus mox vita salusque, Nec non expletos post quattuor exitus annos, Praesulis egregii praedicto est fine secutus.
26Alcuinus, Carmina, 101, 0827A (auctor 730-804)
Qualiter angelicos monitus medicina secuta est, Dum tumor in tenero succrevit corpore fervens.
27Alcuinus, De grammatica, 101, 0894D (auctor 730-804)
Nam verbalia nomina a secunda venientia coniugatione penultimam habent brevem; ut, habitus, monitus.
28Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0207C (auctor 640-709)
Item de secunda declinatione tam masculina quam neutralia nomina ad tribrachum pertinentia: dominus, radius, catulus, capulus, querulus, licinus, puteus, pavidus, patulus, Zephyrus, socius, medius, medicus, numerus, rutilus, placidus, titulus, loculus, modulus, modicus, bibulus, gerulus, gemitus, fremitus, humerus, platanus, tumidus, thalamus, fluvius, uterus, oculus, cumulus, solidus, stolidus, stupidus, rigidus, calidus, validus, varius, monitus, sonitus, gelidus, trepidus, timidus, laqueus, tremulus, vetulus, olidus, cuneus, pelagus, geminus, cupidus, nitidus, digitus.
29Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 99 (auctor 640-709)
X Hi sunt tribrachi, ex tribus brevibus Graece sic nuncupati, primae declinationis: anima, macula, aquila, pedica, palea, tonica famula, patera, hedera, ulula, galea, lacrima, Asia, Libia; item de secunda declinatione tam masculina quam neutralia nomina ad tribrachum pertinentia: dominus, radius, gladius, catulus, capulus, querulus, licinus, puteus, pavidus, patulus, Zephirus, socius, medius, medicus, numerus, rutilus, placidus, titulus, loculus, modulus, modicus, bibulus, gerulus, gemitus, fremitus, humerus, platanus, tumidus, thalamus, fluvius, uterus, oculus, cumulus, solidus, stolidus, stupidus, rigidus, calidus, validus, varius, | monitus, sonitus, gelidus, trepidus, timidus, | laqueus, tremulus, vetulus, olidus, cuneus, pelagus, geminus, cupidus, nitidus, digitus; item neutra eiusdem declinationis eiusdemque pedis ut meritum, pretium, gremium, stabulum, studium, baratrum, proprium, lolium, iugulum, iaculum, spolium, bivium, trivium, spatium, corium, vitium, speculum; sic tertiae quoque: facilis, gracilis, viridis, facinus, tenuis.
30Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1312D
Si quis igitur huius nostri privilegii temer violator exstiterit et monitus canonice emendare contempserit, perpetui anathematis vinculo innodandum noverit, nisi forte resipiscens digne satisfacerit.
31Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0395B (auctor c.1103–1181)
Unde, licet regiam magnitudinem ad opera pietatis ita noverimus semper esse intentam, ut etiam cessantibus nostris precibus, his qui pro Deo et iustitia et unitate catholica persecutionem sustinent, sola pietate monitus auxilium conferas et solamen, quod etiam in ipso fratre nostro iam maxime experti sumus, tamen regiam magnitudinem sollicitis in Domino precibus exoramus, monemus et exhortamur attentius, quatenus obtentu divinae pietatis, et pro reverentia beati Petri ac nostra, considerato etiam quod, reddita nobis et sibi a Deo pace, plurimum obsequii et honoris per eum tuae poterit excellentiae provenire, si quem episcopatum aut abbatiam in regno tuo interim vacare contigerit, sibi ad sustentationem sui et suorum, donec pax de coelo nobis desiderata donetur, regia liberalitas faciat assignari.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Si autem legitime monitus neutrum horum efficere voluerit, in eum canonicam non differatis exercere censuram.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Volentes itaque eidem clerico in hac parte sollicite providere, iam dicto praeposito et canonicis dedimus in mandatis, ut sicut eum in suum canonicum receperunt, et concesserunt sibi praebendam ipsam quae nunc vacat, infra XV dies post litterarum nostrarum susceptionem, omni occasione et appellatione cessante, incunctanter assignent; et si praebendam ipsam alii post appellationem ad nos factam, quod non credimus, contulerunt; ipsam infra eumdem terminum, appellatione postposita, revocent, eamque praefato clerico, appellatione remota, non differant assignare.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Rogamus itaque fraternitatem tuam, monemus et exhortamur attentius, quatenus si praefatus comes iam dictam comitissam honorifice, sicut diximus, ad se duxerit revocandam, tu eam fraterna exhortatione commoneas, et diligenter inducas, ut ad praefatum comitem redeat: quia non est conveniens vel honestum, ut uxor debeat sine viro suo manere, dummodo ab eodem viro ita honorifice teneatur, quod iustam causam ab ipso non habeat recedendi.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Datum Anagniae, II Idus Maii.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona etc.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Datum Venetiis in Rivo alto, II Idus Maii.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Praeterea volentes te speciali privilegio nostri amoris et gratiae decorare, tibi usum mitrae in praecipuis solemnitatibus infra missarum solemnia et in processionibus ecclesiae tuae, nec non etiam in conciliis episcoporum de consueta clementia et benignitate apostolicae sedis concedimus, quatenus ex hoc beato Petro et nobis omni tempore tenearis devotior permanere.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Quod si commoniti non destiterint, eos auctoritate nostra, contradictione et appellatione cessante taliter punias ut caeteri qui audierint similiter facere non attentent.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
Eapropter universitatem vestram per apostolica scripta rogamus, monemus atque mandamus quatenus ut in praescripta ecclesia religionis et honestatis habitus informetur, sicut decet, viriliter et celeriter intendatis, et ad eius regimen de maturioribus et magis honestis personis, quae inter vos fuerint, maturius destinetis, pro nobis et ecclesiae pace immensam Christi clementiam iugiter exorantes.
32Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1212C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis.
33Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0333C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur nolumus ut ille appellationis beneficio abutatur, quominus in eum, nisi legitime monitus resipuerit, canonicam iustitiam exerceas, discretioni tuae praesentium significatione praecipimus, ut praedictum G. iterum convenias atque commoneas, quod eidem archiepiscopo, quantum nuntius eius poterit iuramento probare se amisisse, tantum, omni occasione cessante, sine aliqua diminutione restituat.
34Amalteo Cornelio Paolo, Carmina, 1, 5; 23 (auctor 1460-1517)
Attila Pannoniae laus, nostrae infamia terrae, Dum peteret Latium Marte favente solum, Dicitur hanc urbem bello expugnasse trienni Augurio monitus aufugientis avis.
35Amalteo Cornelio Paolo, Carmina, 1, 15; 52 (auctor 1460-1517)
Caesaris hi monitus; sed vos, qui pectore Christum Concipitis trinumque Deum censetis et unum, Dicite mortales, quae tanta insania mentem Praecipitat conferre manus, concurrere saeve Alter in alterius temerando viscera ferro?
36Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Philippenses, 17, 0403B (auctor 366-384)
Philippensibus verbum fidei Apostolus tradidit; somnio enim monitus est, sicut continetur in Actis apostolorum (Act. XVI, 9) , ut accederet ad eos, et aperiret aures eorum ad recipiendum sermonem Domini.
37Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthae [CSEL], 71; 6 (auctor 340-397)
et certe fuerat monitus a propheta dicente: cognosce et uide quid facias, monitus inquam erat eo quod Syriae regis pueris deberetur gratiae caelestis auxilium, quoniam dixisset: deus montium deus Istrahel et non deus Baal.
38Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 36; 8 (auctor 340-397)
femina quoque utpote sexus fragilioris mole periculi turbata, quae totum orbem diuino incendio perire crederet, quid miraris si uirum non potuit sequi, cum ipse iustus ab angelis monitus uix euaserit?
39Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1975A (auctor 340-397)
Sed referta populis Romana castra desuper spectans, simul a suis monitus, non lacessendos, quorum in nomen ac potestatem totus prope orbis terrarum concesserat, descendit, pluribusque usus quibus regnum sibi iure delatum astruere contenderat, vel generis debitum necessitudine, vel exercitus iudicio, qui secutus sit validiorem, deseruerit ignavum: vel eventu praelii, vel pacti conventione ad munitionem revertitur.
40Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2045D (auctor 340-397)
Nemo enim poterit aestimare, quale sit quod dicitur, nisi audierit prius, cuius ipse futurus arbiter sit: probet ne an respuat, frustra conturbatur, ne audiat: licet enim et post consolationem unicuique sentire, quod sentit: et si discessio placet etiam post sobrios monitus, servare inconsultae voluntatis sententiam.
41Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2141D (auctor 340-397)
Sed oraculo monitus, oravit et meruit mortis dilationem hoc indicio, quod iisdem gradibus sol refunderetur, qui significaret tot numero annorum commeatum ei vitae refusum.
42Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2151C (auctor 340-397)
Denique et ab homine Dei monitus erat, ut illos quos ad belli societatem centum argenti talentis conduxerat, dimitteret, si vellet vincere.
43Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthe Iezraelita, 14, 0756A (auctor 340-397)
Et certe fuerat monitus a propheta dicente: Cognosce et vide quid facias (III Reg. XXI, 22) . Monitus, inquam, erat, eo quod Syriae regis pueris deberetur coelestis gratiae auxilium, quoniam dixisset: Deus montium, Deus Israel, et non Deus Baal: propter hoc, inquit, obtinuerunt pro nobis.
44Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0377B (auctor 340-397)
Dormiebat iustus, cum erraret filius (Gen. IX, 22 et seq.) . Femina quoque utpote sexus fragilioris mole periculi turbata (Ibid. 19, 26) , quae totum orbem divino incendio perire crederet, quid miraris si virum non potuit sequi, cum ipse iustus ab angelis monitus vix evaserit?
45Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 15, 7; 12 (auctor c.330–c.391)
Hunc per subscriptionem abicere sede sacerdotali paria sentiens ceteris iubente principe Liberius monitus perseveranter renitebatur nec visum hominem nec auditum damnare nefas ultimum saepe exclamans aperte scilicet recalcitrans imperatoris arbitrio.
46Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 17, 3; 7 (auctor c.330–c.391)
Litterisque Augusti monitus ex relatione praefecti non agere ita perplexe, ut videretur parum Florentio credi, rescripsit gratandum esse, si provincialis hinc inde vastatus saltem sollemnia praebeat, nedum incrementa, quae nulla supplicia egenis possent hominibus extorquere.
47Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 29, 6; 12 (auctor c.330–c.391)
Per omnia itaque propinqua malorum similium dispersa formidine praefectus praetorio agens tunc apud Sirmium Probus nullis bellorum terroribus assuetus rerum novarum lugubri visu praestrictus oculosque vix attollens haerebat diu, quid capesseret, ambigens et, cum paratis velocibus equis noctem proximam destinasset in fugam, monitus tutiore consilio mansit immobilis.
48Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 7, 9; 12 (auctor c.330–c.391)
Hunc per subscriptionem abicere sede sacerdotali, paria sentiens ceteris, iubente principe Liberius monitus, perseveranter renitebatur, nec visum hominem nec auditum damnare nefas ultimum saepe exclamans, aperte scilicet recalcitrans imperatoris arbitrio.
49Ammianus Marcellinus, Res gestae, 17, 3, 5; 8 (auctor c.330–c.391)
Litterisque Augusti monitus ex relatione praefecti, non agere ita perplexe, ut videretur parum Florentio credi, rescripsit, gratandum esse si provincialis, hinc inde vastatus, saltem sollemnia praebeat nedum incrementa quae nulla supplicia egenis possent hominibus extorquere.
50Ammianus Marcellinus, Res gestae, 29, 6, 9; 13 (auctor c.330–c.391)
Per omnia itaque propinqua malorum similium dispersa formidine, praefectus praetorio agens tunc apud Sirmium Probus, nullis bellorum terroribus assuetus, rerum novarum lugubri visu praestrictus, oculosque vix attollens, haerebat, diu quid capesseret ambigens: et cum, paratis velocibus equis, noctem proximam destinasset in fugam, monitus tutiore consilio, mansit immobilis.
51Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1003A
XI. Ad Petrum Bituricensem archiepiscopum. - Ut abbati Sancti Dionysii restituat ecclesiam de Casa Maiori, et bona defuncti archipresbyteri, prout ab Eugenio papa semel et secundo monitus fuerat. (Laterani, Dec. 7.)[D. BOUQUET, Recueil, XV, 655.]
52Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1053C
Quam frequenter et quam districte a praedecessore nostro sanctae memoriae papa Eugenio fueris monitus, ut Toletano archiepiscopo tanquam primati tuo debitam reverentiam et obedientiam exhiberes, et qualiter ei obedieris, unde etiam priusquam mandatis ipsius obtemperares pro tua inobedientia et cervicositate secundo suspensionis sententiam incurristi, a tua memoria non debuit excidisse.
53Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 343, 100; 23 (auctor -c.846)
Iste qui non ex nostro fuit ovile, videte, quomodo pie tenuit archieratica sede, monitus apostolica dogma.
54Andreas Bergamensis, Historia, 220, 13; 1 (auctor fl.877)
Circa haec tempora in Vulgarorum gens divina aspiracio accensa est, quatenus christiani fierent et Christum dominum colerent, quoniam tanto amor caritatis in eorum regem pervenit, ut per se ipse ad aecclesia beati Petri Roma veniens, et ibi dona obtulit, et a domno papa Nicholaus catholica fide monitus, Divinitatis scientiae instructus, baptizatus et fide sancta confirmatus, recepit doctores ab eodem domno apostolico, suam reversus est patriam.
55Andreas Fontis Ebraldi, Miracula Benedicti ex Andreae monachi historia, 160, 1241A
Corpore, Constanti, de sacro prode Posenni; Bis monitus, flagris tertio corriperis.
56Andreas Fontis Ebraldi, Miracula Benedicti ex Andreae monachi historia, 160, 1242C
Subtrahis oblatum furtim, dum, monache lychnum, In somnis monitus, restituis trepidus.
57Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 35, l. 24 (opus c.520)
utinam amatus essem fuissem amatus esses fuisses amatus esset fuisset amati essemus fuissemus amati essetis fuissetis amati essent fuissent; utinam monitus essem fuissem monitus esses fuisses monitus esset fuisset moniti essemus fuissemus moniti essetis fuissetis moniti essent fuissent; utinam auditus essem fuissem auditus esses fuisses auditus esset fuisset auditi essemus fuissemus auditi essetis fuissetis auditi essent fuissent; utinam lectus essem fuissem lectus esses fuisses lectus esset fuisset lecti essemus fuissemus lecti essetis fuissetis lecti essent fuissent.
58Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 38, l. 6 (opus c.520)
cum amatus sim fuerim amatus sis fueris amatus sit fuerit amati simus fuerimus amati sitis fueritis amati sint fuerint; cum monitus sim fuerim monitus sis fueris monitus sit fuerit moniti simus fuerimus moniti sitis fueritis moniti sint fuerint; cum auditus sim fuerim auditus sis fueris auditus sit fuerit auditi simus fuerimus auditi sitis fueritis auditi sint fuerint; cum lectus sim fuerim lectus sis fueris lectus sit fuerit lecti simus fuerimus lecti sitis fueritis lecti sint fuerint.
59Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 38, l. 14 (opus c.520)
cum amatus essem fuissem amatus esses fuisses amatus esset fuisset amati essemus fuissemus amati essetis fuissetis amati essent fuissent; cum monitus essem fuissem monitus esses fuisses monitus esset fuisset moniti essemus fuissemus moniti essetis fuissetis moniti essent fuissent; cum auditus essem fuissem auditus esses fuisses auditus esset fuisset auditi essemus fuissemus auditi essetis fuissetis auditi essent fuissent; cum lectus essem fuissem lectus esses fuisses lectus esset fuisset lecti essemus fuissemus lecti essetis fuissetis lecti essent fuissent.
60Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 38, l. 23 (opus c.520)
cum amatus ero fuero amatus eris fueris amatus erit fuerit amati erimus fuerimus amati eritis fueritis amati erint fuerint; cum monitus ero fuero monitus eris fueris monitus erit fuerit moniti erimus fuerimus moniti eritis fueritis moniti erint fuerint; cum auditus ero fuero auditus eris fueris auditus erit fuerit auditi erimus fuerimus auditi eritis fueritis auditi erint fuerint; cum lectus ero fuero lectus eris fueris lectus erit fuerit lecti erimus fuerimus lecti eritis fueritis lecti erint fuerint.
61Anonymus, Carmina de gente Portensi, 1, 4; 1 (opus c.1490)
Porta, ego ne dulces monitus laudataque iussa Asperner?
62Anonymus, Carmina de gente Portensi, 1, 13; 1 (opus c.1490)
"Indue me, vates, Libyci non magne leonis Seu me frendentis tegmina pellis apri: Nanque tuos monitus, rigidos Portensis et ungues Iudicis et timeo tela parata neci.
63Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, I; 2331 (opus c.400?)
MOTVS (a) vel ‘monitus’.
64Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, II; 386 (opus c.400?)
Hic, cum multos singulari certamine necaret, eorum capita suas ante fores pro magna virtute ponebat; (aADR) hunc postea Hercules vicit monitus a Minerva, ne eum in terra elideret.
65Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 2; 62
Cumque in deterius monitus iam sepius iret Gauderetque suam per mundum crescere famam, Papa dolens populum vitiari dogmate falso Et cupiens aliqua morbo ratione mederi, De gremio matris reputans anathemate dignum Expulit ecclesie doctorem scisma docentem, Et gladio medicus secuit languentia doctus Membra, volens reliquum corpus retinere salutem.
66Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 3; 22
Sic rex Egipti Pharao dimittere Hebreos, Sacrificare Deo quos acriter ipse premebat In regione sua monitus bis terque, negavit, Et graviore iugo miserorum colla gravavit, Imperium Domini durato corde relinquens, Donec celestis solvens ergastula rector Auxilium miseris tulit eripuitque rogantes, Postque decem plagas Pharaonem mersit habissus.
67Anonymus, Gesta Berengarii, 5; 18
" Ad haec "Animis aduertite," ductor "O proceres", inquid; "monitus et crimina capto Ne conferte uiro, generis quia sanguine pollet Et forsan facinus maturis deseret annis.
68Anonymus, Vita sancti Symeonis monachi, 3, 2, 3; 11
Qua voce prolata illico pristinae vitae sum redditus, et quanta sit oboedientiae seu caritatis virtus, per cuncta heremi loca enarrare firmiter a Deo sum monitus ».
69Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 9; 22 (opus c.1165)
Sic rex Egipti Pharao dimittere Hebreos, Sacrificare Deo quos acriter ipse premebat In regione sua monitus bis terque, negavit, Et graviore iugo miserorum colla gravavit, Imperium Domini durato corde relinquens, Donec celestis solvens ergastula rector Auxilium miseris tulit eripuitque rogantes, Postque decem plagas Pharaonem mersit habissus.
70Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 15; 61 (opus c.1165)
Cumque in deterius monitus iam sepius iret Gauderetque suam per mundum crescere famam, Papa dolens populum vitiari dogmate falso Et cupiens aliqua morbo ratione mederi, De gremio matris reputans anathemate dignum Expulit ecclesie doctorem scisma docentem, Et gladio medicus secuit languentia doctus Membra, volens reliquum corpus retinere salutem.
71Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 7, 10b; 6 (opus 1202)
Tandem enim ad presentiam eius, fide interposita, evocatus, venit; monitus, ut sese cum omnibus suis imperatoris gratie dederet, tumens abnuit; redire permissus, electis militibus, qui fidem suam virtute probarent, eum perniciter insequentibus, revertitur, et ad altioris edis secretum ascendere ostiumque pessulo obfirmare nititur.
72Anonymus, Chronica regia Coloniensis, 26, 9b; 720 (opus 1202)
Fridericus autem de insidiis sibi in via positis in ipsa venatione monitus, ad castra regredi statuit.
73Anonymus, Fontes inquisitionis Bohemicae, p1, 8; 49
Anno nativitatis eiusdem M°CCC°XXXVI, sabbato in die sancti Laurencii, in Czaslauia in domo fratrum Minorum, in mei notarii et testium infrascriptorum presencia, videlicet honorabilium et discretorum virorum dominorum Vlrici plebani de Czaslauia, Phlugonis camerarii regis Wylrici, Herbordi gardiani, fratris Nicolai ordinis Minorum, Michaelis canonici Pragensis, Ebrhardus deponit, quod Leo est blasphemus, et quod hoc est publicum, et quod non confitetur nec communicat, et quod est frequenter monitus de hoc eciam per scabinos, et quod non desistit.
74Anonymus, Fontes inquisitionis Bohemicae, p1, 8; 59
Item deponit, quod Arnoldus Polonus duodecim annis abstinuit a confessione et communione; frequenter autem monitus per plebanum se non correxit.
75Anonymus, Leodicensium epistola adversus Paschalem papam, p1; 250
Cum Alaricus rex Gotthorum iret ad capiendam Romam, monitus a quodam servo Dei, ut ab his malis cessaret: 'Non volens' inquit 'vado Romam; vir enim quidam me cottidie torquens urget, ut eam ad destruendam Romam'.
76Anonymus, Passiones Leudegarii Augustodunensis, 13; 8
Erat enim multum facundie honestissimae deditus, statura procerus, inter plerisque pulcherrimus, aspectu decorus, eloquio suavis, ingenio acutissimus, prudentia providus, zelo Dei et amore fervidus perpetuaeque virginitatis, ut erat monitus , custus.
77Anonymus, Vita Heinrici IV imperatoris, 9; 29
Hoc miraculo monitus es, o fili imperatoris, si moneri posses, ut disceres venerari patrem tuum, non persequi, quem venerati sunt, cum in manus eorum venisset, etiam inimici.
78Anonymus, Vitae Columbani abbatis discipulorumque eius, p1, 10; 8
Coepit deinde monasteria Agrestius temptare et sub speciae discipuli pretium proditionis taxare, ad quendam virum venerabilem Romaricum veniens, qui primis nobilitatibus fuerat apud Theudebertum habitus, postque per beati Columbae exemplum ac Eusthasii praedicatione monitus, ad Luxovium veniens, monarchiae institutis se subdidit.
79Anonymus, Vitae Columbani abbatis discipulorumque eius, 16, 27; 39
Quarto deinde die quidam pontifex ex vicinis urbibus frumenti copiam, divina monitus adspiratione, beato Columbano direxit; sed mox omnipotens, qui penuriam pacientibus aligeros prebuerat cibos, ut farris adeps advenit, alitum falangas imperavit abire.
80Anonymus, Vitae Corbiniani, 560, 13; 276
His conpertus atque fratrum visionibus monitus, ad domnum et virum eminentiae inlustrum summumque perrexi principem, cui cunctis cum quo qui erat satrapibus rei et summe cure gestam devulgavi.
81Anselmus Havelbergensis, Dialogi, 188, 1145A (auctor 1126-1154)
Fide Abraham obtulit sacrificium Domino, nulla lege adhuc scripta doctus, sed speciali divina visione monitus: ita enim Dominus ad illum dicit, tunc primum sacrificiorum ordinem docens, non scripto, sed tantum vivae vocis mandato; ut videatur illi soli tunc temporis hoc esse faciendum, non autem scripti praecepto posteris relinquendum: Sume, inquit, mihi vaccam triennem, et capram trinam, et arietem annorum trium, turturem quoque et columbam.
82Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola II ad Corinthios, 114, 0565C (auctor -1117)
Dei enim nutu Corinthiis evangelizare monitus est.
83Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0794B (auctor -1117)
» (Ibid.) Quasi homo pro caecitate exsilii se non novit, quae contingit, quia a facie Dei se abscondit, quod iam poena ipsa monitus dolet.
84Apuleius, De Deo Socratis, 19; 2 (auctor c.125–c.180)
Enim Socrates, utpote uir adprime perfectus, ex sese ad omnia congruentia sibi officia promptus, nullo adhortatore umquam indigebat, at uero prohibitore nonnumquam, si quibus forte conatibus eius periculum suberat, ut monitus praecaueret, omitteret coepta inpraesentiarum, quae tutius uel postea capesseret uel alia uia adoreretur.
85Ariosto Ludovico, Carmina, 1, 14; 13 (auctor 1474-1533)
Hinc optare proci connubia tanta frequentes, Aut genere aut opibus freti; dein poscere fratres, Primores populi ambire, atque domestica matrum Consilia et crebros monitus adhibere faventum.
86Ariosto Ludovico, Carmina, 1, 61; 5 (auctor 1474-1533)
Hospes, abi, monitus mediocria quaerere, quando Stare diu summis invida fata negant.
87Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0581C
Quinta, monitus est ab Augustino Sixtus, et acriter quidem, licet sub aliena persona, non facere satis officio, qui cum prius errorem Pelagii vehementius defendisset, ipsum quidem postea damnaret; non tamen impenderet tantum studii in asserenda veritate cognita, quantum prius in propugnanda falsitate.
88Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0582B
Septima, videtur ergo Sixtus, posteaquam ab Augustino, et amice monitus est, et plene eruditus, libros scripsisse, quibus partim officio pareret, omnibusque clarum faceret quam procul abesset a pristinis erroribus; partim Iulianum, quem totius agminis ducem factum sciret, unum pro cunctis, tacito licet nomine, oppugnaret; partim quoque tractoriam Zosimi, quae ipsius impulsu, et forte manu, atque etiam opera confecta fuerat, adiunctis velut commentariis, probaret; partim denique pro epistolis Zosimi nomine in gratiam Coelestii Pelagiique scriptis in Africam, non tantum satisfaceret per litteras ad Aurelium Alipiumque et Augustinum datas, sed additis etiam libris, quidquid peccatum fuerat cumulatius corrigeret.
89Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0376B
Quartam Alexandriae ann. 430 Cyrillus, per se quidem in causa Nestorii, ex occasione tamen propter Pelagianos, coegit, sive quod accepisset acta concilii Romani a Coelestino ad se missa, iisque consentanea, cum de Nestorio, tum de Pelagianis sancire vellet: sive quia noverat aliquos adhuc latere in Ecclesia sua discipulos Valeriani Pelagiani, de quo cavendo monitus fuerat, iam inde a temporibus Innocentii, a quodam Eusebio, quem Cremonensem episcopum opinatus est Baronius (In Annal.
90Auctores varii 071, Testimonia, 71, 0131C
Sacra vestra monitus sum inquirere festinanter et scribere vobis, si qua historia sanguinem pluisse referat, et si factum fuit quid factum portenderit.
91Auctores varii 084, Concilia Graeciae, 84, 0107A
Si quis autem hanc regulam monitus non obedierit, sed carnes ut dictum est immundas et abominandas aestimaverit, cessare debet ab ordine suo.
92Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0168B
ARGUMENTUM. - Monitus a Pippino quod Marinus (presb. card. creatus superiori anno) cum Georgio misso imperiali dum in Francia erat machinatus esset in sanctam sedem, quae et ipse iam norat et imperator regi patefecerat, eumdem rogat ut episcopum ordinari permittat in aliqua Francorum Ecclesia, ne forte deterior fiat, sed ut eum admissi sceleris poeniteat.
93Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0194B
ARGUMENTUM. - Monitus a Pippino, ut Desiderii amicitiam colat, nihil tum reposuerat: respondet nunc se id facturum, dummodo ille servet quae Pippino eidem, et Ecclesiae promiserat.
94Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0213B
Laudata eius constantia pro catholica fide et ecclesia vindicandis, nullam fidem habendam ait Desiderio invasiones novas neganti; nam praeterito anno monitus de damnis illatis Senogalliensis civitatis finibus et in Campania, comminatorias sibi monenti miserat, quas ipse adnexuerat suis litteris.
95Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0060A
- II. Monitus Pontifex scribebat Clericis et Plebi Ecclesiae viduae de electione Episcopi.
96Auctores varii 144, Testimonia de vita B. Petri Damiani, 144, 0194D
Ut igitur ad institutum redeamus, Petrus ad monasterium reversus, privatum locum tenuit; postea a Nicolao secundo Alexandro secundo et Gregorio septimo monitus, eo quod esset inconveniens virum a Deo optimo tanta scientia et eloquentia ditatum, ad persuadendum populis rectum vivendi genus maxime idoneum, propriam curantem utilitatem cessisse episcopatui, cum multis in tali dignitate adiumento esset per epistolam respondit, in qua tum optimas, tum congruentes sui discessus causas affert.
97Auctores varii 153, Statuta antiqua ordinis Carthusiani, 153, 1135B
15. Nullus praesumat proponere aliquid ad statuendum, per quod antiquus rigor ordinis minuatur, quicunque vero hoc fecerit, et monitus a priore Carthusiae vel a definitoribus cessare noluerit, ipso facto ordine sit privatus.
98Auctores varii 153, Statuta antiqua ordinis Carthusiani, 153, 1141B
Et si aliquis cibaria praeter licita et debita in cella assuetus fuerit reponere et tenere, et monitus non se correxerit, cella perpetuo privetur.
99Auctores varii 163, Epistolae ad Calixtum, 163, 1348C
Translato autem ad coelestia Theodoro, successor eius Birthwoldus, Cantuariensis archiepiscopus, coacto generali concilio in parochia Eboracensi saepe nominatum Wilfridum propter cuiusdam contra Ecclesiam Cantuariensem factam inobedientiae culpam, loco pontificatuque submovit, et postmodum monitus a Romano pontifice Ioanne, suis omnibus eum revestivit; sicque in pace quatuor annis supervixit, quinto ad Dominum transiit: iuxta quod ei a Roma remeanti, et apud Meldum Galliae urbem infirmanti sanctus Michael archangelus repromisit.
100Auctores varii 163, Epistolae ad Calixtum, 163, 1351B
Venit, et profiteri monitus distulit.
101Auctores varii, Panegyrici Latini, 8, 15, 2; 2 (auctor c.300)
Iam vero quod idem ille vestro auspicio invictus exercitus, statim atque Britanniae litus invaserat, universis navibus suis iniecit ignes, quinam alii nisi divinitatis vestrae monitus impulerunt?
102Auctores varii, Panegyrici Latini, 9, 19, 3; 3 (auctor c.300)
Diversissimus enim ad utramque sectam deflexus est, dispar natura mentium et discrepans in electione iudicium; ipsorum denique utrisque artibus praesidentium numinum dissoni monitus habitusque dissimiles.
103Auctores varii, Panegyrici Latini, 12, 11, 4; 4 (auctor c.300)
Stupere milites qui perducendos susceperant et custodiae curam abnuere et prorsus nescire quid facerent; ipsi etiam qui tibi in consilio erant, ipse etiam praefectus haerere, cum tu divino monitus instinctu de gladiis eorum gemina manibus aptari claustra iussisti, ut servarent deditos gladii sui quos non defenderant repugnantes.
104Augustinus Hipponensis, Confessiones [CSEL], 2, 7; 7 (auctor 354-430)
qui mihi monitus muliebres uidebantur, quibus obtemperare erubescerem.
105Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 1, 8; 5 (auctor 354-430)
' cum audierit: nec quicquam bene regenerat, nisi bono semine regeneretur, respondebit: 'semen quo regeneror uerbum dei est, quod obaudienter audire sum monitus, etiamsi ille, per quem audio, quae mihi dicit ipse non facit, dicente domino et me securum faciente: quae dicunt facite, quae faciunt facere nolite.
106Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione et de baptismo parvulorum [CSEL], 2, 16; 1 (auctor 354-430)
Quid quod ipse dominus, qui ci perhibuerat testimonium, cum etiam scriptura, hoc est dci spiritus, dixerit in omnibus, quae contigerunt ei, non cum peccasse labiis suis ante dominum, postea tamen cum ci loqucrctur increpans locutus est, sicut ipse Iob testis est dicens: quid adhuc ego iudicor monitus et increpationes domini audiens?
107Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 203, 1; 9 (auctor 354-430)
quando enim res uelut prosperas habent, fastu respuunt salubres monitus et quasi anilem reputant cantilenam; quando autem in aduersis anguntur, magis cogitant euadere, unde ad praesens anguntur.
108Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 32, 5; 23 (auctor 354-430)
tunc reminisceris frustra patris Augustini contempsisse dolens ueridicos monitus.
109Augustinus Hipponensis, Confessiones, 32, 0678 (auctor 354-430)
Qui mihi monitus muliebres videbantur, quibus obtemperare erubescerem.
110Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0249 (auctor 354-430)
Cum audierit, Nec quidquam bene regenerat, nisi bono semine regeneretur: respondebit, Semen, quo regeneror, verbum Dei est, quod obaudienter audire sum monitus, etiamsi ille per quem audio, quae mihi dicit ipse non facit, dicente Domino, et me securum faciente: Quae dicunt, facite; quae faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 3) . Cum audierit, Quae potest esse perversitas, ut qui suis criminibus reus est, alium faciat innocentem?
111Augustinus Hipponensis, De peccatorum meritis et remissione, 44, 0161 (auctor 354-430)
Quid quod ipse Dominus, qui ei perhibuerat testimonium, cum etiam Scriptura, hoc est, Dei Spiritus dixerit, in omnibus quae contigerunt ei, non eum peccasse labiis suis ante Dominum (Iob I, 22) ; postea tamen cum ei loqueretur, increpans locutus est, sicut ipse Iob testis est dicens, Quid adhuc ego iudicor monitus, et increpationes Domini audiens (Id. XXXIX, 33, sec. LXX) ? Nemo autem iuste increpatur, nisi in quo est aliquid quod increpatione sit dignum.
112Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1320 (auctor 354-430)
Iam tandem aliquando homo quod non tenuit monitus, audiat vel expertus.
113Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0128 (auctor 354-430)
Ast ubi te magno damno succinxerit empto Baltheus, et sterilis fregerit inde labor, Serus et incassum spes accusabis inanes, Et modo quae nectis, rumpere vincla voles: Tunc reminisceris frustra patris Augustini Contempsisse dolens veridicos monitus.
114Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0938 (auctor 354-430)
Ego quidem cum amatores saeculi huius intueor, nescio quando possit esse ad eorum animos sanandos opportuna sapientia: quando enim res velut prosperas habent, fastu respuunt salubres monitus, et quasi anilem reputant cantilenam; quando autem in adversis agunt, magis cogitant evadere unde ad praesens anguntur, quam capere unde curentur, et unde perveniant ubi angi omnino non possint.
115Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1833 (auctor 354-430)
Quod vero addidit, commemorabit vos, intelligere debemus etiam, quod iubemur non oblivisci saluberrimos monitus ad gratiam pertinere, quam nos commemorat Spiritus.
116Augustinus Hipponensis, Epistularum Selectio, 46, 3; 8 (auctor 354-430)
Quando enim res velut prosperas habent, fastu respuunt salubres monitus et quasi anilem reputant cantilenam; quando autem in adversis anguntur, magis cogitant evadere unde ad praesens anguntur, quam capere unde curentur et unde perveniant ubi angi omnino non possunt.
117Ausonius Burdigalensis, Idyllia, 19, 0877D (auctor 309-394)
Tu mites legum monitus, sacrosque prophetas Humano impertis generi, servasque nepotes, Deceptum miseratus Adam: quem capta venenis Implicuit socium blandis erroribus Eva.
118Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 12; 5 (auctor c.310-c.395)
tu mites legum monitus sacrosque prophetas humano impertis generi servasque nepotes, deceptum miseratus Adam, quem capta venenis implicuit socium blandis erroribus Eva.
119Ausonius Burdigalensis, Versus Paschales Pro Augusto Dicti, 1; 5 (auctor 309-394)
1 tu mites legum monitus sacrosque prophetas humano impertis generi servasque nepotes, deceptum miseratus Adam, quem capta venenis implicuit socium blandis erroribus Aevva. 2 tu verbum, pater alme, tuum, natumque deumque, concedis terris totum similemque paremque, ex vero verum vivaque ab origine vivum, ille tuis doctus monitis hoc addidit unum, ut, super aequoreas nabat qui spiritus undas,3 pigra inmortali vegetaret membra lavacro, trina fides auctore uno, spes certa salutis da veniam et praesta speratae munera vitae hunc numerum iunctis virtutibus amplectenti.
120Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0358B (auctor 460-518)
Illi divinas pulsant cum fletibus aures, Ut fremitus gentis tandem frenetur iniquae, Quam gravius saevam monitus fecere superni, Ipsis quin etiam coelestibus arma minantem.
121Balbi Girolamo, Carmina, 1, 2; 52 (auctor 1450-1530)
Voce Dei monitus te, lux clarissima mundi, Alloquor, inque sacros ora resolvo sonos.
122Balbi Girolamo, Carmina, 1, 229; 119 (auctor 1450-1530)
Hoc, Ecki, faciens monitus ne sperne salubres!
123Balde Iacob, Poemata, 1, 8, 11; 3 (auctor 1604-1668)
Quo lapso, fieret pars populus rursus, in ordine Communi monitus depositis stare securibus.
124Balde Iacob, Poemata, 3, p13, 11; 20 (auctor 1604-1668)
Scinditur in partes: ex bracteolisque minutal Desuper accensum tironi porrigit audax Iapetionides; praeceptaque comiter addit Et monitus.
125Balde Iacob, Poemata, 4, p21, 20, 1; 1 (auctor 1604-1668)
Tantis signis Poenitens monitus iam credat: Quod praecordialiter CHRISTUS ei se dat.
126Balde Iacob, Urania Victrix, 1, p26; 166 (auctor 1604-1668)
Hinc derivamus monitus: arcanetque Fata Monstrant Oleniae vellera visa Caprae.
127Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0832A (auctor 672-735)
Quod vero addidit: Commemorabit vobis, intelligere debemus etiam quod iubemur non oblivisci, saluberrimos monitus ad gratiam pertinere, qua nos commemorat Christus.
128Beda, Vita metrica S. Cuthberti, 94, 0578B (auctor 672-735)
Monitus medicina secuta est, Agnovitque sacer medicum venisse superni Iudicis a solio summo, qui munere clausos Restituit visus piscis de felle Tobiae.
129Beda, Vita metrica S. Cuthberti, 94, 0582C (auctor 672-735)
Hos inter monitus vacuo de fomite surgens Vicinas rapit ignis edax sine viribus aedes; Quaque faces volitant, ventus iuvat, it fragor astris.
130Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0479C
Per facta, ut in immolatione Abraham, qui monitus a Deo proprium immolare filium, nec dubitans quin qui contra naturam generationis humanae sibi dederat filium in senectute, ipsum posset a morte resuscitare; et cum imperata properaret perficere, coelesti rursus nuntio parcere iubente, post tergum respexit, atque arietem oblatum sibi vidit, quem assumptum pro filio immolavit.
131Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 1015A
Postea vero cum rex somnium vidisset, nec idoneum interpretem inveniret, monitus a principe pincernarum de Ioseph, misit ad carcerem, et solvit eum princeps populorum, id est, Pharao, et dimisit eum.
132Benedictus Anianensis, De concordia regularum, 103, 0955B (auctor c.747–821)
Si vero in via unus mittendus sit frater cum praeceptione diversae vitiorum custodiae a praeposito suo monitus itineri dirigatur; sed talis mittatur de eadem decada de quo certus sit praepositus suus sua vitia posse diligenter cavere, et absentia praepositi sui Dei magis praesentiam putare, et amplius debere timeri a fratre pro anima sua sollicito praesentiam Dei, qui discussor noster erit et iudex, quam hominis.
133Benedictus Anianensis, De concordia regularum, 103, 1035A (auctor c.747–821)
In his omnibus supra dictis si quis frater contumax aut superbus, aut murmurans, aut inobediens praepositis suis frequenter exstiterit, et secundum divinam praeceptionem semel, et secundo vel tertio de quovis vitio monitus et correptus non emendaverit, referatur hoc a praepositis abbati: et qui praeest secundum qualitatem vel meritum culpae perpenset, et tali eum excommunicatione condemnet, ut sciat qui Deum contemnit quomodo dignus est iudicari propter contemptum maiori exhibitum, dicente Domino doctoribus nostris: Qui vos audit, me audit; qui vos spernit, me spernit.
134Benedictus Anianensis, De concordia regularum, 103, 1003A (auctor c.747–821)
Et interrogati ab abbate praepositi eius, quid peccaverit, vel quoties monitus de ipso vitio non emendaverit, respondeant qui eum accusant.
135Benedictus Anianensis, De concordia regularum, 103, 1196A (auctor c.747–821)
Cum vacant ab operatione fratres, nullus se proprio citra permissionem decani vel praepositi movere audeat loco, neque conferre fabulas, deambulationesque peragere inquietas et otiosas; sed residens operi manuum, sive lectioni intentus, aut in orationis contemplatione defixus, signo universali monitus surgat concitus, communi oratione vel operatione detinendus.
136Benedictus Anianensis, De concordia regularum, 103, 0766C (auctor c.747–821)
Et mox sciat pro certo quia cum abbas frequenter in aliquas culpas, quem elegerat, non in maius proficientem, sed per negligentiam magis deterioratum eum aspexerit, et monitus ab abbate non emendaverit se; et nomen eius deleat, quamvis sacerdos rogatus ab abbate, de diptyco: et ipse in suum rediens numerum iudicetur negligentibus coaequalis: excommunicationi consuetae subiaceat, qui culpas non vitat, quia per negligentiam perdidit, quod intervenerat; et recipiat quod admiserat.
137Benedictus diaconus, Collectio capitularium, 97, 0706C (auctor fl. 830)
Et si quis ire contempserit, tunc comes iussione episcopi monitus eum distringere faciat, ita ut ipse presbiter aut defensor suus sexaginta solidos componat et ad synodum postea velit nolit veniat, et episcopus ipsum presbiterum vel clericum iuxta canonicam auctoritatem diiudicari faciat.
138Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0503D (auctor c.480–547)
Convocet eum abbas praesentibus suis praepositis, vel caetera congregatione circumstante; et interrogati ab abbate praepositi eius quid peccaverit, vel quoties monitus de ipso vitio non emendaverit, respondeant quid cum accusant.
139Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0519 (auctor c.480–547)
Si quis frater frequenter correptus. ] Hoc est bis secrete monitus, et tertio publice obiurgatus, ut exponunt Hildemarus, Bernardus Cass.
140Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0562C (auctor c.480–547)
» Statuta vero monachorum Benedictinorum provinciae Narbonensis, anno 1226 a Gregorio IX approbata ita habent (Specil. tom. VI): « Si autem monitus retinere praesumpserit aliquid, a domo propria penitus expellatur, et in alio monasterio retrudatur, nec aliqua ratione in proprio monasterio recipiatur usque ad nutum capituli generalis.
141Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0640C (auctor c.480–547)
Si autem in consuetudinem duxerit, nec monitus a dioecesano, vel visitatoribus corrigere voluerit, administratione privetur.
142Benessa Damianus, De morte Christi, 8; 88 (auctor 1476-1539)
Hic hodie efflabit uitam cruce tentus in alta, Post natos homines melior quo nemo repertus, Aut spectes monitus magis, aut ingentia facta.
143Benessa Damianus, De morte Christi, 8; 102 (auctor 1476-1539)
Tunc procumbit humi genua inclinatus aitque: "O Pater aeterne, o summi omnipotentia coeli, Huc recidit pietas primo concaepta sub aeuo, Optaui semper qua me demittere coelo, Ingenio peior proprio mira arte redactus Quo nouus offerrem praesentia uota sacerdos, Relligio terris positas adoleret ut aras, Dum scelus humanum monitus propulsat eunte Nequitia contra, studio reuocantis ad auras Caelestes lapsos et ueram admittere lucem Hortantis, tenebrisque exertos tollere uultus.
144Bernardus Andegavensis, De miraculis S. Fidis, 141, 0159B (auctor fl. 1030)
» Cuius beneficii munus et solaminis monitus ille attentius perpendens, nihil aliud eam fuisse intelligit quam praesentiam sanctae virginis.
145Bernardus Magister, Multiplices epistole que diversis et variis negotiis utiliter possunt accomodari, 1, 6g; 3
eius fidelis intimus, vel: suus dulcissimus socius, vel: a sui numquam dilectione cessare, vel: discere cupiens, vel: eius monitus obedire desiderans, salutem et intime dilectionis affectum, vel: constantiam, vel: intime societatis vinculum.
146Bonaventura, Rhythmi, 1, 1; 62 (auctor 1217-1274)
Tantis signis monitus poenitens iam credat, Quod praecordialiter Christus ei se dat: Ista signa recolam, ne me Satan laedat, Nam peccati rabiem nihil ita sedat.
147Bonvesinus de Ripa, Vita scolastica, p1; 454 (auctor c.1240-c.1315)
sepe valet monitus ad meliora frequens.
148Bruno Carthusianorum, Expositio in Psalmos, 152, 0871A (auctor c.1030-1101)
In hoc autem cum damnatione dignissimum ostendit, cum malum bono scienter praeferat, et dilexisti iniquitatem, id est iniqua et blasphema verba et aspera loqui contra fideles, ut eos tibi conformares, magis quam loqui aequitatem, id est aequa verba et bona, quod est dicere: Aspera et iniqua verba dilexisti loqui, non autem aequa: cum dicit magis quam aequitatem, innuit quod interdum a ratione monitus, ut bene loqueretur, bene loqui sprevit, et male locutus est.
149Bruno Magdeburgensis, De bello Saxonico, 147, 0552A (auctor fl. 1075)
Quod utrumque cum se facturum polliceretur, absolutus hac lege dimittitur, multum monitus, ne Deo mentiatur; quia si promissa non impleverit, non solum priora vincula non auferantur, sed etiam alia strictiora superaddantur.
150Bruno Merseburgensis, Saxonicum bellum, 18, 90; 7 (auctor fl.1084)
Quod utrumque cum se facturum polliceretur, absolutus hac lege dimittitur multum multumque monitus, ne Deo mentiatur; quia, si promissa non impleverit, non solum priora vincula non auferantur, sed etiam alia strictiora superaddantur.
151Brunus Leonardus Aretinus, Historiarum Florentini Populi Libri XII, 7; 654 (auctor 1369-1444)
Caeterum, in bello gerendo nequaquam ferventi animo deprehensus est, seu id tarditate mo'litieque naturae, seu a patre monitus; nequaquam ita se strenuum praehere visus est, ut magnitudo nominis copiarumque poscebat.
152Caffarus, Annales Ianuenses, 3; 17 (auctor c.1080-c.1166)
ad colloquium cum Ianuensibus ad portum Laudicie uenit, ibique a legato et a Ianuensibus monitus et precatus ut regnum Iherusolime acciperet, ita promisit et dixit: si auxilium uestrum in hac estate michi dare promiseritis, ad duas scilicet > capiendas ciuitates Sarracenorum quas uoluero, ad capiendum regnum ad presens ire promittam .
153Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1116B
vitae canonicae obviare, aut communi utilitati domus contumaciter obesse praesumpserit, et canonice monitus satisfacere contempserit eius loco, altero substituto, in claustro quietus cum fratribus aliis permanebit.
154Callimaco Esperiente, Carmina, 1, 9; 7 (auctor 1437-1496)
Sanior interdum ratio sub pectore surgit Et levibus curis obvia tota venit Ac studiis vigilare iubet melioribus, unde Conspicui possim nominis esse diu; Inde iterum me cogit amor servire dolori Atque odio monitus utilitatis habet.
155Callimaco Esperiente, Carmina, 1, 32; 2 (auctor 1437-1496)
Inde ego iam dudum monitus tua castra reliqui Et nequeo sortis non memor esse mee.
156Callimaco Esperiente, Carmina, 1, 162; 3 (auctor 1437-1496)
At dea despectos monitus ubi vidit amicos Nascentem puerum substulit in gremium, Utque parente foret maior meliorque canendo Numinis instabat sedulitate sui.
157Cambio da Poggibonsi, Epistola, 1, 500; 2 (auctor fl.c.1350)
Vixque ego iam Triuie monitus Dioneaque currens Uerba, tamen teneris semper nocitura medullis, Ridebam: siluis leporem non nare molossi Occubuisse, tua uolucri sed terga sagitta Fixa gerens, animam nemorum posuisse sub umbris, Cum Venus: - O si quem nostri reuerentia tangit, Huc aduerte precor, saltus si cura ferarum Solicitat celeresque sequi uel figere ceruos, Linaque dumosis distinguere montibus altis Saxa per et ualles sonitu pulsare canoro.
158Cardanus Hieronymus, De subtilitate, 10, p378; 14 (auctor 1501-1576)
Vbi Archiepiscopus Mediolanensis adesset, monitus illum inclinatis anterioribus cruribus et capite salutauit.
159Cardanus Hieronymus, De subtilitate, 10, p379; 44 (auctor 1501-1576)
Solet enim sola voce rectoris monitus noscere, quos ferire debeat, et a quibus debeat abstinere.
160Cardanus Hieronymus, De subtilitate, 18, p642; 26 (auctor 1501-1576)
Nam pater nocte praecedente, quam dies consecutus est, quod peste correptus fuit, per somnium monitus est, quod luce succedente pestis eum inuaderet.
161Carthuitus, Vita S. Stephani, 151, 1211A
Oritur laetitia novis Christi militibus inenarrabilis: dux obviam tironi Christi cum fidelibus quibusque procedit, honorabiliter eum suscipit, et ut per visum monitus est, modis omnibus obedientiae filium se fore monstravit.
162Cassius Felix, De medicina, p2; 1 (auctor fl.447)
Cum diuturno tempore sedulus mecum uoluendo, carissime fili, de medicina tractassem, omnipotentis Dei nutu monitus placuit mihi ut ex Graecis logicae sectae auctoribus omnium causarum dogmata in breuiloquio latino sermone conscriberem.
163Celsus, Praefatio de Iudaica incredulitate, 6, 0051C (auctor fl. 300)
Simeon quoque iustus qui in caecitate constitutus, divino monitus oraculo audierat se non ante moriturum quam vidisset Christum; cum in templum, omni populo praesente, infantem secum inferret mater, et in spiritu natum esse Christum sensisset, acceptum in manus puerum vidit; et benedicens Deum, in conspectu et auditu omnium dixit (Luc., II, 29): Nunc dimittis servum tuum Domine, secundum verbum tuum in pace: quoniam viderunt oculi mei salutare tuum.
164Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 10, 1; 10 (auctor 106BC–43BC)
Eram autem totus, crede mihi, tecum et, quamquam sine iis per me ipse, tamen acrius vestigiis tuis monitus de te cogitabam.
165Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 17, 5; 15 (auctor 106BC–43BC)
Ego et memoria nostrae veteris amicitiae et virtute atque observantia fili tui monitus nullo loco dero neque ad consolandam neque ad levandam fortunam tuam.
166Cicero, Orationes 5, Prov., 16; 7 (auctor 106BC–43BC)
Quam ego plagam etsi non contemno, patres conscripti, praesertim monitus a sapientissimo consule et diligentissimo custode pacis atque oti, tamen vehementius arbitror pertimescendum si hominum clarissimorum ac potentissimorum aut honorem minuero aut studium erga hunc ordinem repudiaro.
167Claudianus Claudius, De bello Gildonico, 54; 104 (auctor c.370-c.404)
Iam, duo divorum proceres, maiorque minorque Theudosii pacem laturi gentibus ibant, Qui Iovis arcanos monitus mandataque ferrent Fratribus et geminis sancirent foedera regnis: Sic cum praecipites artem vicere procellae Assiduoque gemens undarum verbere nutat Descensura ratis, caeca sub nocte vocati Naufraga Ledaei sustentant vela Lacones.
168Claudianus Claudius, De bello Gildonico, 1; 92 (auctor c.370-c.404)
iam duo divorum proceres, maiorque minorque Theodosii, pacem laturi gentibus ibant, qui Iovis arcanos monitus mandataque ferrent fratribus et geminis sancirent foedera regnis: sic cum praecipites artem vicere procellae adsiduoque gemens undarum verbere nutat descensura ratis, caeca sub nocte vocati naufraga Ledaei sustentant vela Lacones.
169Claudianus Claudius, Panegyricus dictus Manlio Theodoro consuli, poem.17; 39 (auctor c.370-c.404)
Spartanis potuit robur praestare Lycurgus matribus et sexum leges vicere severae civibus et vetitis ignavo credere muro tutius obiecit nudam Lacedaemona bellis: at non Pythagorae monitus annique silentes famosum Oebalii luxum pressere Tarenti.
170Claudius Marius Victor, Alethia, 1; 119 (auctor -c.445)
' 'tu quoque, cui monitus nostros et prima salutis uincula femineis postponere fraudibus auso sponte mori placuit, talem reus excipe sortem: criminibus tellus, quam tu sulcabis aratro, sit maledicta tuis.
171Claudius Marius Victor, Alethia, 3; 17 (auctor -c.445)
sed postquam tantum munus damnata propago perdidit et miseris nil praeter scisse remansit maiores arcana suos, reuocare parentum quisque memor secum monitus et cuncta reuoluens, quae quibus apta modis, qua rerum parte iuuarent, condere in hoc fixis olim sermonum elementis aut signis, solida mandantes uerba figura.
172Claudius Marius Victor, Carmina, 1; 124 (auctor -c.445)
Tu quoq; cui monitus nostros & prima salutis Vincula foemineis postponere fraudibus auso Sponte mori placuit: talem reus excipe sortem.
173Claudius Marius Victor, Carmina, 3; 93 (auctor -c.445)
3) Dixit, at ille Dei monitus seruare libenter Assuetus, raptim properat mandata patrare: Sed quum dispositam quo iussa erat ordine, terrae Strauisset seriem, subito manus ingruit atra Importunarum predam insectata volucrum : Quae ne cotactu violarent sacra prophano, Vndiq; solicitus cauet, & circumspicit Abram.
174Collectio Avellana, Epistulae Imperatorum Pontificum Aliorum, 140, 17; 2 (auctor 367-553)
in regia Ozias reuerentia et administratione permanserat, si monitus tantae districtionis exemplo a religiosis institutis timendo quam adsumendo meliora temperasset.
175Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 3, 18; 36 (auctor 1331-1406)
Quod quidem est Herculis, hominis scilicet virtuosi, transcendentis communem hominum valentiam perfectione virtutis heroice, que opponitur bestialitati, cuius pars est feritas, quam proxime diffinivi.
176Conon Praenestinus, Epistolae, 163, 1439A
Quod si dixerit non se interfuisse huic flagitio; de consensu eum arguite, quia scilicet cum eadem die Vizeliacum ipse venisset, et omnes sacrilegos qui flagitium commiserant ibi invenisset, neque spontaneus neque monitus ab abbate sub testimonio multorum, de suis hominibus iustitiam vel honorem, vel satisfactionem Ecclesiae Vizel.
177Convenevole da Prato, Regia carmina ad Robertum Andecauensem, 1, 67b; 1 (auctor fl.c.1500)
Palladis audite monitus et iussa perite: "Me Paris hoc spernit, quia lumina non bene cernit, Et Venerem laudat, que semper eum male fraudat".
178Corippus Flavius Cresconius, In laudem Iustini, 111, 25; 152 (auctor f.549)
monitus qui suscipit istos, vivit et a nobis meritos expectat honores.
179Corippus Flavius Cresconius, Iohannis seu de bellis Libycis, 1, 18; 355 (auctor f.549)
non Labyrintheis Minoia cura latebris flexerat ancipites tantis anfractibus orbes, distorquens errore vias, quas callidus arte invenit, tento revocans vestigia filo, Aegides monitus.
180Corippus Flavius Cresconius, Iohannis seu de bellis Libycis, 1, 95; 14 (auctor f.549)
senserat hoc cautis Carcasan monitus alis Antalasque ferox.
181Cornelius Tacitus, Annales, 1, 63; 4 (auctor c.58-c.120)
mox reducto ad Amisiam exercitu legiones classe, ut advexerat, reportat; pars equitum litore Oceani petere Rhenum iussa; Caecina, qui suum militem ducebat, monitus, quamquam notis itineribus regrederetur, pontes longos quam maturrime superare.
182Cornelius Tacitus, Annales, 2, 42; 4 (auctor c.58-c.120)
nec id Archelaus per superbiam omiserat, sed ab intimis Augusti monitus, quia florente Gaio Caesare missoque ad res Orientis intuta Tiberii amicitia credebatur.
183Cornelius Tacitus, De Origine et Situ Germanorum Liber, 10, 4; 6 (auctor c.58-c.120)
et illud quidem etiam hic notum, avium voces volatusque interrogare: proprium gentis equorum quoque praesagia ac monitus experiri.
184Cornelius Tacitus, Historiae, 1, 3; 3 (auctor c.58-c.120)
praeter multiplicis rerum humanarum casus caelo terraque prodigia et fulminum monitus et futurorum praesagia, laeta tristia, ambigua manifesta; nec enim umquam atrocioribus populi Romani cladibus magisve iustis indiciis adprobatum est non esse curae deis securitatem nostram, esse ultionem.
185Cosmas Pragensis, Chronica Bohemorum, 166, 0136C (auctor 1045-1125)
Ad haec dux Bracizlaus ira commotus salubres sprevit monitus, et innixus manum capulo sic ait: Dicite vestro Occardo : Consilii satis est mihi, neve monendo profecisse putes.
186Cosmas Pragensis, Chronica, 22; 124 (auctor c.1045-1125)
' Ad hec dux Bracizlaus ira commotus salubres sprevit monitus et innixus manum capulo sic ait: 'Dicite vestro Occardo: Consilii satis est mihi, neve monendo profecisse putes.
187Cunichius Raymondus, Epigrammata, 3, 45; 3 (auctor 1719-1794)
Haec tibi praedixi quondam, monuique futura; Risisti monitus, Glaucia stulte, meos.
188Cunichius Raymondus, Epigrammata, 3, 283; 2 (auctor 1719-1794)
Dicebam; at monitus risisti saepe fideles, Et mea per vacuum verba tulere Noti.
189Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 1325 (auctor 1719-1794)
1325. [1318.] In spernentem suos monitus.
190Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 1325; 1 (auctor 1719-1794)
Sperne meos monitus: quod peccas expetet in te, Damna ferent paucas mi tua lacrymulas, Quas dextra tergens dicam: sibi quae tulit ipse, Me spreto, se se dum regit, ipse ferat.
191Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 374; 2 (auctor 1719-1794)
Nec mites audit monitus et fine sine ullo Pergit flagitiis addere flagitia; Stulte pater, pugna indocili, quem flectere non est Blanditiis, dura denique vi cohibe.
192Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 643 (auctor 1719-1794)
643. [642.] De Tulla monitus contemnente.
193Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 643; 1 (auctor 1719-1794)
"Tulla, manum vita suspectam": saepe monebam, Contempsit monitus illa sed usque meos, Et iuvenis dextram stulte perpessa protervi est, Dici dum metuit nempe severa nimis.
194Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 931; 2 (auctor 1719-1794)
Cur toties monitus pergis tamen usque protervus Obscoeno risum quaerere velle ioco?
195Cunichius Raymondus, Epigrammata, 9, 65; 1 (auctor 1719-1794)
Corvinum moneo; suevit pugnare monenti; Nec monitus prava spernere mente meos.
196Cunichius Raymondus, Epigrammata, 9, 73; 3 (auctor 1719-1794)
Haec satis oblito: monitus iam carmina scribe, Atque datam praesta, dulcis amice, fidem.
197Cunichius Raymondus, Epigrammata, 9, 136; 1 (auctor 1719-1794)
Utile nil videt infelix, nil audit amator, Hinc vittam et vellus fert puer hinc Veneris: Hac oculos claudit, ne quid sibi cernere possit, Hoc, monitus ne quos audiat, auriculas.
198Cunichius Raymondus, Epigrammata, 9, 225; 9 (auctor 1719-1794)
Quinte, mane; cari monitus ne sperne sodalis, Quaeque tibi metuit, ne patiare, cave.
199Cunichius Raymondus, Homeri Ilias Latinis versibus expressa, 2b; 110 (auctor 1719-1794)
Queis pater ille Merops Percosius; omnia norat Ante alios qui fata augur praestantior omnes; Ire nec ad bellum gnatos letale sinebat: At monitus, fletusque ambo sprevere paternos; Quippe malae urgebant miseros in funera parcae.
200Cunichius Raymondus, Homeri Ilias Latinis versibus expressa, 11; 114 (auctor 1719-1794)
Frustra; nam patrios monitus sprevere.
201Cunichius Raymondus, Homeri Ilias Latinis versibus expressa, 12; 33 (auctor 1719-1794)
monitus sprevit praeceptaque solus Asius Hyrtacides; voluit nec linquere ibidem Aurigamque et equos: curru sed vectus in alto Ad naves ibat: demens!
202Cyprianus Carthaginensis, Heptateuchos [CSEL], p2; 26 (auctor -258)
ille autem ingenii monitus cordisque secutus cognatam lustrare parat circum oppida gentem, quae duro praesente iugo se maesta coquebat.
203Cyprianus Carthaginensis, Heptateuchos [CSEL], p2; 294 (auctor -258)
dudum monitus non eluserit excors.
204Cyprianus Carthaginensis, Heptateuchos [CSEL], p4; 157 (auctor -258)
quin etiam quo saepe uiros mens cauta moneret aeternos domini ad monitus conuertere mentes, fimbria conserto cunctis hyacinthina nodo nectitur et noto distinguit limite uestes.
205Cyprianus Carthaginensis, Heptateuchos [CSEL], p7; 137 (auctor -258)
nocturnis monitus uisis gentilia templa subruit et lucos alta ab radice reuellit.
206Cyprianus Carthaginensis, Heptateuchos [CSEL], p7; 148 (auctor -258)
hanc etiam monitus minuit, ne turba coacta robore fida suo domini non cerneret arma.
207D Arco Nicolo, Numeri, 1, 43; 13 (auctor 1479-1546)
Quin et fatidici monitus coelestiaque astra Divorumque arcana ferunt nunc affore tempus Qua matres Gallique senes in funere tanto Natorum madidos involvent pulvere crines.
208Dall Isola Matteo, Trasimenis, 3; 35 (auctor fl.c.1500)
Finierat monitus vix tales Enosigaeus, Cum martem Triton caepit succendere cantu.
209De Restiis Iunius Antonius, Carmina, p3; 84 (auctor 1755-1814)
ubi vero vel in Satyra occurrat grande aliquid et magnificum, nihil vetat, quominus lepores et sales cum numerorum concentu et magniloquentia coniungas ab Horatio monitus: »Interdum tamen et vocem comoedia tollit.
210De Restiis Iunius Antonius, Carmina, 1, 4; 13 (auctor 1755-1814)
Omnia quippe redux haec nostra fefellit alumnus Auspicia, et monitus praeceps elusit inanes, Nonne vides, quae illi circumdet fascia collum, Comprimat elisas quantoque volumine fauces?
211De Restiis Iunius Antonius, Carmina, 1, 6; 17 (auctor 1755-1814)
Sed quaenam nostra excipiant te fercula mensa Primum audi, ut si quid fortasse placet, quod omisi Imprudens, monitus facile doctusque reponam.
212Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 701; 26 (opus 1508)
I, sequere illorum monitus.
213Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1093; 7 (opus 1508)
Battus a Thera, iuxta Cretam insula, profectus, oraculo monitus Apollinis vel, ut alii tradunt, domestica pulsus seditione, Cyrenen condidit.
214Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1538; 28 (opus 1508)
Atque ibi simul recordatus oraculi cuiusdam, quo monitus fuerat, ut apro et leoni filias suas in matrimonium collocaret, utrumque sibi generum ascivit (habebant enim in clypeis alter apri, alter leonis figuram) pollicitusque est se utrumque restituturum in patriam.
215Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2601; 402 (opus 1508)
Loco nomen tribuitor Cantharolethrus, ut vel ipso monitus vocabulo sciat scarabeus actum fore de se, si contra nostrum senatus consultum non vereatur in eum locum irrumpere.
216Dictys Cretensis, Ephemeris belli Troiani, p4, 10; 2 (auctor fl.c.350)
Per idem tempus Telephus dolore vulneris eius, quod in proelio adversum Graecos acceperat, diu adflictatus, cum nullo remedio mederi posset, ad postremum Apollinis oraculo monitus, uti Achillem atque Aesculapii filios adhiberet, propere Argos navigat.
217Dracontius Blossius Aemilius, Carmina, 23, 13; 192 (auctor -c.499)
incurrit culpam sancti pater ille Iohannis, pontificis loca sacra tenens magnusque sacerdos, credere cunctatus domini promissa Tonantis, angelico senior monitus sermone repente.
218Dracontius Blossius Aemilius, Carmina, 132; 265 (auctor -c.499)
ergo nefas Paridis, quod raptor gessit adulter, ut monitus narrare queam, te, grandis Homere – mollia blandifluo delimas verba palato; quisquis in Aonio descendit fonte poeta, te numen vult esse suum; nec dico Camenae te praesente 'veni': sat erit mihi sensus Homeri, qui post fata viget, qui duxit ad arma Pelasgos Pergama Dardanidum vindex in bella lacessens – et qui Troianos invasit nocte poeta, armatos dum clausit equo, qui moenia Troiae perculit et Priamum Pyrrho feriente necavit: numina vestra vocans, quidquid contempsit uterque scribere Musagenes, hoc vilis colligo vates.
219Dracontius Blossius Aemilius, Carmina, 132; 278 (auctor -c.499)
monitus Paris omnia norat blandita nutrice puer, quo sanguine cretus, qui genus, unde domus; rapiensque crepundia pastor Troianum carpebat iter.
220Dracontius, Carmen de Deo, 60, 0826B
Incurrit culpam sancti pater ille Ioannis, Pontificis loca sacra tenens, magnusque, sacerdos, Credere cunctatus Domini promissa Tonantis, Angelico senior monitus sermone repente.
221Dudo Viromandensis, De moribus et actis primorum Normanniae ducum, 141, 0667C
Ieroboal Gedeum contrivit concutiendo, Divino monitus iussu, nutuque superno, Ter quater armigeris praeclaris quinque viginti Iudicis aetherii iussu sumendo probatis.
222Eadmerus Cantuariensis, Historia novorum, 159, 0420B (auctor 1055-1124)
» Deinde ad perdicenda concilii decreta monitus, verba resumpsit ac in fine dicendi, ne parvi penderetur iniuria Anselmo illata, repetit, monuit, et sessum ivit.
223Ebbo Rhemensis, Apologeticum, 116, 0013A
His etenim manifestis cognitis periculis, ego Rhemensis EBO indignus episcopus, inter caeteros anxios tribus afflictus pressuris, id est, sublatis rebus omnibus, in ira vel custodia oppressus principis, insuper et fessus aegritudine corporis, sancto cum Psalmista dicere non erubui: Iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo (Psal. XXXVII, 19) ; divinis flagellis monitus si in prosperis legem Domini neglexi, ad ipsam in adversis confugere debui; ita ut, si quem per potentiam quondam iniuste laesi, hinc in angustiis me laedentem ferre patienter devovi.
224Embricho Moguntinus, Historia de Mahumete, 171, 1347B (auctor 1010-1077)
Quid sit miratur, tamen admirans veneratur, Et replicat monitus taliter attonitus.
225Eugyppius Africae, Vita Sancti Severini [CSEL], p2, 42, 1; 2 (auctor c.455-533)
ad quem cum idem Fredericus ex more salutaturus accederet, coepit ei Christi miles iter suum enixius indicare, sub contestatione haec proloquens: cnoueris me' inquit 'quantocius ad dominum profecturum et idcirco monitus praecaueto, ne me discedente aliquid horum, quae mihi commissa sunt, attaminare pertemptes et substantiam pauperum captiuorumque contingas, indignationem dei, quod absit, tali temeritate sensurus'.
226Eugyppius Africae, Vita sancti Severini, 7, XLII; 2 (auctor c.455-533)
Ad quem cum idem Ferderuchus ex more salutaturus accederet, coepit ei Christi miles iter suum enixius indicare, sub contestatione haec proloquens: 'Noveris me', inquit, 'quantocius ad dominum profecturum et idcirco monitus praecaveto, ne me discedente aliquid horum, quae mihi commissa sunt, attaminare pertentes et substantiam pauperum captivorumque contingas, indignationem dei, quod absit, tali temeritate sensurus'.
227Eugyppius, Vita Severini, 11; 364 (auctor 455-533)
ad quem cum idem Ferderuchus ex more salutaturus accederet, coepit ei Christi miles iter suum enixius indicare, sub contestatione haec proloquens: 'noueris me', inquit, 'quantocius ad dominum profecturum et idcirco monitus praecaueto, ne me discedente aliquid horum, quae mihi commissa sunt, attaminare pertemptes et substantiam pauperum captiuorumque 'contingas, indignationem dei, quod absit, tali temeritate 'sensurus'.
228Eumenius, Panegyricus dictus Augustoduni a. 297-8 – oratio pro instaurandis scholis, 9, 19; 3 (auctor c.297)
Diversissimus enim ad utramque sectam deflexus est, dispar natura mentium et discrepans in electione iudicium; ipsorum denique utrisque artibus praesidentium numinum dissoni monitus habitusque dissimiles.
229Fabius Planciades Fulgentius, De aetatibus mundi et hominis, VII; 28 (auctor fl.c.500)
Omitto et Manue filium diuini nuntii enuntiatione conlatum, quem mater non petitum suscipit, pater obseruandum ad monitus expauit, Israel subitum defensorem promeruit, Filisteus etiam interfectorem inuenit.
230Faccino Galeazzo Pontico, Libellus, 1, 18; 4 (auctor fl.c.1450)
Tu quoque si monitus non aspernabere nostros, Virgilii pones et Ciceronis opus.
231Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 210, l. 15 (auctor c.362)
adsumpta r littera facit passiuum, ut moneor scribor: participia habet duo, praeteriti temporis et futuri, ut monitus monendus, scriptus scribendus.
232Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0604C (auctor 894–966)
Alloquitur de supplicio circum agmina fusa, Flentibus et cunctis hilaris solatur anhelos, Tranquillusque vocat divina ad gaudia tristes, Eximiasque refert Christo pro munere plebis Grates, cui commendat oves sibi vota ferentes; Exorans ipsis super aethera pascua donet, Tunc inter monitus interque affamina vitae, Inter vota precesque, interque piissima verba, Intentam coelis animam ad coelestia mittit.
233Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0637A (auctor 894–966)
Convenit ergo omnes, monitus hac voce, Quirinus, Accelerent, Christi cupiunt qui sacra subire, Et baptizati pergant pro velle soluti.
234Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0639 (auctor 894–966)
Deniqueret hic plures variis et partibus orbis Tempestate sub hac terrestria regna triumphant; Funeribus quorum permotus Plinius unus Ecclesiae vastatorum fert sceptra regenti Traiano monitus: « Hominum mitissima saevo Omni pene die ruerent ut millia ferro Nil contra leges Romanaque iura gerentum, Nec sceleris nece plectendi cuiusque reorum, Ni Christi pro laude Dei, et conventibus aequis.
235Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0646A (auctor 894–966)
Istius sub episcopio librum edidit Hermes, Quem primae Pauli schedae mandata salutant, Angelici sibimet monitus data iussa revelans; Pascha die trahit a Domino qui nomen agendum Schemate pastoris, hoc coelicola imperitante, Quique legi Graiis solitus per publica templa, Credi Hieronymo dignus testante libellus.
236Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0675A (auctor 894–966)
Cui castos inter monitus et verba salutis Caesorum Christi perquirere corpora iussit.
237Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0677A (auctor 894–966)
» Curriculum illa iubet consistere, clamque sodales Conveniens: « Sophico constat vos dogmate claros, Sudatisque hominum mecum permulta studendo Digna, indigna dolis astuque reperta catorum, Scrupea Aristotelis docti versuta sophistae, Sectam Epicuraeam, miri figmenta Platonis, Socraticos monitus et Stoica quid legat ora, Quod sparsere sophi, quod cantavere poetae, Pellitur hac odo Christi qua concio gaudet.
238Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0683B (auctor 894–966)
Lux monitus comitata micat splendore caducos Exsuperans nimioque hebetans vibramine visus.
239Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0685A (auctor 894–966)
» Exsurgens mulier monitus explere propinquat; Et data repperiens sibi munera, credit, adorat, Inque Dei laudes veneranda sepulcra perornat.
240Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0689 (auctor 894–966)
Claudius exstinctae rediviva incendia flammae Donec et obtectos reflando resuscitat ignes: Qui Decii prolem, divo Iordane piatam, Temnentemque minas, monitus et iussa profani Felicem crudo peragit mucrone Cyrillam Militiae plures, quos fonte novaverat almo Successor Sixti Dionysius, arctat et atra Ridentes rabidi perimit praecepta furoris.
241Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0694C (auctor 894–966)
Audit at ipse libens monitus et iussa facessit, Instruit et thalamos, amicit triclinia cunis, Protinus et genitum squallenti carcere raptum Munere praecultis pretioso vestibus ornat: Invehitur cellae nitido splendore venustae, Applicitae lepidis animum mollire puellae Lusibus electae vultuque habituque decorae: Infarcire dapes, opulentas ponere mensas; Carcere quae graviora ferens immobilis obstat Vir valido fixus lapidi Christoque cohaerens Coenum delicias, angues reputansque puellas, Oscula et amplexus, clypei velut aere sagittas, Discutiens armis validae obiectuque fidei, Sternit sopitas cantu sapiente colubras: Victis nobilior primis rationis acutae Fatibus, exquisita venit, speciosior ore, Coniugio Daria velut socianda sodali; Capto dum reddet patrique deisque Chrysantum, Crescit, ea subeunte, datum varia arte duellum: Nobilitas, species, lepidae facundia linguae, Impugnant valido temnentem cuncta renisu.
242Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0732A (auctor 894–966)
Augusto monitus panduntur at ipse iugalem Barbarico pro suggestu dat abire petitum.
243Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0752B (auctor 894–966)
Unde egressa poli pietatis semina pulsant, Secessus superis proceres a sedibus alti, Dum sapor angorum properat sedare tumultus, Splendida mittuntur regi duo lumina mundi Claviger aethereus Cephas et quis fuit alter, Excoluit totum verbo qui gentibus orbem, Seque Deique ferunt monitus, finemque furori Impositum, domitosque animos, et gesta benigne Rectori superum placuisse levamina pandunt; Seque datum missos reducis consulta salutis: Audiat ac peragat, nec coelica iussa renutet.
244Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0769 (auctor 894–966)
Hinc Hormisda colit clerum, psallentia tradit, Templa levat, lites componere pace laborat, Graiorum tumidos instat sedare tumultus, Nec, quia praecelsis arcetur fascibus, alto Absistit coepto; monitus iterare benignos Haud tardat, licet Augusto renuente, sequestros.
245Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0779D (auctor 894–966)
Eius coenobii praelatus honore Ioannes Luxuriae addictus vinclis dum saeva frequentat, Tristi percutitur segnis languore podagrae; Qui medicinalis tormenti ardore subustus, Dum desperatus crescente gravedine pestis, Sordibus abscedit, castoque inservit honori, Redditur aptatae Domino parcente saluti: Ille canis velut impurus, vomitumque resorbens, Contemptum repetit morbi post tempora saevum, Lubricaque, et luxua, et sordida crimina tractat, Nec mora Gregorii seniori visio cuidam Accedens, ipsa monitus dat nocte relapso, Poeniteat, turpi convectos crimine census Dispergat, mox luce dies quem tertia tollet.
246Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0792C (auctor 894–966)
Hic pater insignes renovat conditque decoris Egregii fabricas, sacrorum percolit aedes, Cultus instituit, pretiosa monilia cudit; Ossa patris monitus levat attollitque Leonis, Apparat ornatus dignos, agit ordine ritus; Multiplicatque preces, cumulatque et destinat hymnos.
247Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0794B (auctor 894–966)
Laetus et angoris supero solamine liber, Praecipuae sedis repetit fastigia praesul; Inde nec infandos apices, nec sceptra cruenta, Seu monitus captat, nec regna minnela curat; Errantes revocat, redeuntes pace serenat; Transmittit Domino gentilia regmina summo; Subiectos vegetat, civilia praelia sedat, Vasa dicata novat, reparata audire meretur Culmina, pacificis gaudet cessisse Tonanti Imperii regimen, rectos subiisse decorem.
248Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0800A (auctor 894–966)
Munera fert hosti atque preces; obduruit ille Corde Pharaonis, nec oves dimittere captas Consentit monitus, queruli nec vota patroni Admittit.
249Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0829A (auctor 894–966)
Sacrilegis super his patrios delegat Odoni Sceptrigero monitus, ut sciat hos anathemate plexos: Quos nec suscipiat, nec eis affamina iungat, Ipsorum sese maculari crimine vitet.
250Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0840A (auctor 894–966)
Serpentis cellans a stupiditate columbae, Obsequiis corvi nutantis felle veneni Dimoto, bellatorum victricia victa Tela puellarum, mitis discessio patris, Interitus hostis, monitus gaudentis alumni Invictae mentis tutissima pectora pandunt.
251Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0840C (auctor 894–966)
Clericus anguinis ereptus faucibus, almosque Inhibitus tentare gradus; dum iussa reservat, Incolumis restat; monitus ubi deserit, hosti Redditus insanit, praedictaque tormina sumit, Quae vir clausa Dei rimans penetralia dixit.
252Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0843A (auctor 894–966)
Quae monitus transfert Aigulfi Mummolus actu Hac de re missi, superae qui lucis honorem Dum servare calet, per opaca silentia noctis Munera consequitur longo quaesita labore.
253Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0865A (auctor 894–966)
Ast aliter Theodosius correptus et orsis Increpitus duris audiri praesule dictus Ac Domino indignus iussusque audire monentem Decretum revocare datasque revellere leges, Dum daret in Christi saevis pia castra triumphos, Accipiens placide monitus austeraque iussa Non nisi sub fidei titulo parere suasis Obtinet annutans sacris accedere vatem.
254Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0882C (auctor 894–966)
At Pater extremos monitus pangensque notansque Se cruce communit, crucis edita pronus adorat, Attolensque crucem lacrymis et laudibus ornat.
255Flodoardus Remensis, De triumphis Christi sanctorumque Palestinae, 135, 0493D (auctor 894–966)
Mature surgens monitus ille edere certat Pusiolosque schola tres acciet, utque probetur Simplicitate Deum gaudere, patratur in hora His quod multa virum manus arte moraque nequi vit.
256Flodoardus Remensis, De triumphis Christi sanctorumque Palestinae, 135, 0505A (auctor 894–966)
» Visio cui similis iterumque iterumque videtur Presbytero, tandem Solymorum pergit ad urbem, Pontifici monitus referens haec cuncta Ioanni, Qui fusis Dominum lacrymis benedicit ovanter, Advocat et patres vicinis urbibus almos, Quis dum monstrato foderetur in aggere coram, Terra tremore crepat, spiransque fragrantia surgit Cui similem qui forte aderant sensisse negarent, Se paradysiaco gaudentes nectare pasci.
257Flodoardus Remensis, De triumphis Christi sanctorumque Palestinae, 135, 0521A (auctor 894–966)
Nulla dabantur huic miracula, semina vitae Nulla serebantur terrenae aspergine linguae; Aspirante tamen Christo, cui corda beare Ius manet, orat ait dignus habeatur ut astris; Accersit monitus doctorem, dogmata quaerit, Sacro fonte carens, iam purificatus haberi Panditur, accipiens superi charismata doni; Spiritus hunc implens nam dignum munere monstrat.
258Flodoardus Remensis, De triumphis Christi sanctorumque Palestinae, 135, 0533D (auctor 894–966)
Corda vovet, recipit monitus, sanatur utrinque, Carne, anima duplici exsultans moderamine fotus.
259Flodoardus Remensis, Historia ecclesiae Remensis, 135, 0226D (auctor 894–966)
Addit etiam, quod sine consilio coepiscopum litteras ei dimissorias, maxime pro re incerta, dare nequiret; item, de obitu Lotharii regis, exhortans ut sine dilatione ad Karolum ( Carolus Calvus ) regem veniat; item pro quodam presbytero Cameracensis parochiae, qui seipsum castraverat, frequenti monitus id agere visitatione, nesciens quid inde sacri decernerent canones, consiliumque dat, monens, ut diligenter investigetur quibus sit modis admissum, et interim per indulgentiam presbyter idem maneat in ordine suo, donec in provinciali synodo quid exinde tenendum sit inveniatur, quod nec praeceptis evangelicis contrarium, nec decretis sanctorum reperiatur adversum; item, gratiarum referens actiones pro beneficiis saepe sibi ab eo impensis, petens ut requirat sermonem sancti Augustini De lapsu monachi et viduae, ac sibi ad transcribendum mittat, vel transcribi faciat, et ad proximam synodum sibi afferat.
260Flodoardus Remensis, Historia ecclesiae Remensis, 135, 0323C (auctor 894–966)
Quibus revelationibus monitus episcopus, ecclesiam quidem restaurari fecit, sed corpus sanctum non transtulit.
261Folengo Nicodemo, Elegiarum liber, 1, 3; 4 (auctor fl.1455)
Parce sodalicios monitus contemnere, dum lux Parva quod et doleas quod ve querare ferat.
262Folengo Nicodemo, Elegiarum liber, 1, 6; 31 (auctor fl.1455)
Tu Tullum, Attilios, Torquatum robore praestas Dantque tibi victas Crassus uterque manus, Te Caecus corvoque suum miratur adeptus Nomen et a sulcis tractus ad arma senex, Te nova Scipiadum Cincinnatique libido Bellica Varronis perpetuusque rubor; In te Fabricii censura, Demosthenis in te Pectus et Antonii lingua Thalisque sophos, In te sancta fides Lepidi, claementior in te Chrispini monitus Antigonique viget, In te Pharnacidae maiestas inclyta regis, Te Senecae atque Solon, te Cato uterque colunt.
263Folengo Teofilo, Agiomachia, 6; 22 (auctor 1491-1544)
Talibus exemplis monitus libamina ferre Me moneas homini, qui caelica sacra procuro?
264Francesco Petrarca, Bucolicum carmen, 5; 37 (auctor 1304-1374)
Quin flectere tandem Et monitus meliora vide: Genitricis uterque Tecta colat, limenque pius venerator adoret, Quod sacri tetigere pedes.
265Francesco Petrarca, Bucolicon carmen, 5; 51 (auctor 1304-1374)
Quin flectere tandem Et monitus meliora vide: Genitricis uterque Testa colat, limenque pius venerator adoret, Quod sacri tetigere pedes.
266Francesco Petrarca, Bucolicum carmen, 5; 14 (auctor 1304-1374)
Quin flectere tandem Et monitus meliora vide: Genitricis uterque Tecta colat, limenque pius venerator adoret, Quod sacri tetigere pedes.
267Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 82; 11 (auctor 1304-1374)
Caro lateri inhere quantum potes, cupide illum vide ceu confestim abiturum cupidiusque audi et extremos monitus memori mente recondito desertumque velut iter acturus necessariis permunito: egebis illo consultore queresque eum nec invenies domi.
268Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 90; 89 (auctor 1304-1374)
Tonitrua vero et concitatiores celi motus, quid nisi comminationes et monitus miserantis Dei sunt?
269Francesco Petrarca, De viris illustribus liber II, p11; 43 (auctor 1304-1374)
Ad postremum, quis sacros monitus non audivit, quos moriturus et prenuntiata iam celitus sibi morte populo dedit, quasi, quod aliquando negaverat, universum ipse populum genuisset et omnium parens esset, ut non mori eum crederes, sed sanctissimam acceptissimamque Deo animam e peregrinatione difficili ac laboriosa ad quietam patriam revertentem, et quos in agone linquebat filios premorientem, et futura multa prenuntiantem mala ostendentemque vias quibus evaderent, nisi consilium negligentes in ea mala que ille predixerat incidere maluissent?
270Francesco Petrarca, De viris illustribus, p2; 8 (auctor 1304-1374)
[6] Enimvero tunc in dies magis ac magis indoles emergere factisque clarescere, iam cari undique lateque terribiles nil inausum linquere, iamque altor ipse rebus monitus in ea, quam ab initio conceperat, opinione firmari regios adolescentes fore.
271Francesco Petrarca, De viris illustribus, p12; 17 (auctor 1304-1374)
[10] His visis inter se collatis et responso firmatis aruspicum, consules, legatis ac tribunis militum ad consilium vocatis, ne rerum inscii inopinis turbarentur eventibus, deorum monitus exponunt atque decernunt ut, cuius vinci acies cepisset, ille dux ad voluntariam mortem iret.
272Francesco Petrarca, De viris illustribus, p16; 23 (auctor 1304-1374)
[17] Cuius rei multa sunt argumenta, sed precipuum Calisthenes philosophus, olim sub Aristotile condiscipulus Alexandri, et tunc ad mandandum literis gesta regis tranquillo ex otio turbidam in militiam evocatus, et a preceptore suo frustra monitus ut salutem propriam aut gratis alloquiis aut silentio tueretur.
273Francesco Petrarca, De viris illustribus, p19; 20 (auctor 1304-1374)
[15] Auxit et Fabii odium et Minutii favorem quod, sacrorum causa revertente Romam dictatore, magister equitum, non iussus modo pro iure imperii sed paterne monitus oratusque nequa spe inductus manum cum hoste consereret, oblatam prosperiusculi congressus occasionem tam ardenter quam inobedienter arripuit et, nonnullis hostium obtruncatis, quasi ingentis victorie nuntium Romam misit; adeoque et populum et senatum rumoribus falsis impleverat, ut de abrogando dictatoris imperio in consilio agitatum sit.
274Francesco Petrarca, De viris illustribus, p22, 4; 120 (auctor 1304-1374)
Scipionem quidem tanti amici monitus et querele tangebant; at exercitum nichil magis quam conspecta, plenis dum ex navibus egeritur, preda hostilis accenderat, ut confestim transvehi optantibus mora omnis invisa esset atque inter damna numeraretur.
275Francesco Petrarca, Epistole familiares, 11, 5; 37 (auctor 1304-1374)
» [15] Proinde quid animi habeam ad reditum si Deus faverit quantum ve mandatis vestris obtemperare cupiam, ne omnia scripto sed aliquid vivis legati vestri vocibus committam, vir egregius Iohannes Boccaccii, per quem literas ac monitus vestros et iussa percepi, presens peraget, qui ut hanc epystolam fida manu sic ad vos ore disertissimo perferet affectus meos, quem ve cum audieritis, illius ore me locutum credite.
276Francesco Petrarca, Epistole familiares, 23, 2; 106 (auctor 1304-1374)
Molles affectus et externi monitus coniugum natarumque ac vulgarium amicorum altis consiliis semper adversi sunt; obserande aures ulixeum in morem, ut in portum glorie sirenum inter scopulos evadamus.
277Francesco Petrarca, Epistole familiares, 23, 19; 27 (auctor 1304-1374)
[14] Hec dum sepe secum agerem et ille semper intentus ceu patrios monitus audiret, incidit ut nuper ex more illum admonenti tale responsum daret: «Intelligo enim» inquit, «et fateor ita esse ut dicis; sed alienis uti, paucis quidem et id raro, multorum atque ante alios tuo michi permiserim ab exemplo».
278Francesco Petrarca, Epistole metrice, 2, 14; 70 (auctor 1304-1374)
Nomina nota novem, vultusque et verba notanti Visa loquens Eratho: reverenter in ora puelle Versus, ut hos monitus, illa dictante, liceret Membranis mandare precor: «Nil egimus, inquit, Calliope nisi nostra sonet cantuque decoret Inventum de more meum.
279Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 2, 50; 2 (auctor 1304-1374)
‹2› Contra crebros patris monitus culta lascivius oculos eius se turbasse cognoverat; modestiore habitu reversa mitigare paternam indignationem cogitavit et obtinuit.
280Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 39; 5 (auctor 1304-1374)
‹3› Quin etiam — ut Albricum sileam — cum Eçerinus ipse, monitus Cassanum cavere, ignobilis vici nescius Cassanum castrum, in Paduanorum ac Tarvisinorum situm finibus, fatale ratus — ut de Alexandro Epyrensi diximus — omni semper studio vitasset, tandem post septuagesimum etatis annum, dum summa vi Mediolanum petit, ab omnibus ferme Longobardis, quibus trux et insolens spiritus odiosum illum fecerat, circumventus est.
281Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 42; 2 (auctor 1304-1374)
Quo sompnio vir fortissimus et glorie sitientissimus non tam territus quam ad promissi exitus cupiditatem animatus, nullum periculi genus declinare ceperat, et ab amicis monitus ut cautius pugnaret, sompnium ac propositum suum illis exposuit.
282Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 48; 1 (auctor 1304-1374)
‹1› Hoc forsan exemplo monitus divus Augustus, huius cedis magnificus vindex, nequaquam contemptor sompniorum fuit, eaque sibi quodam tempore salutaris observatio fuisse legitur.
283Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 88; 6 (auctor 1304-1374)
quid peccavit igitur qui ob hoc subsistere monitus contempsit?
284Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 4, 93; 2 (auctor 1304-1374)
Gneus Octavius consul, cum adversus Lucium Cinnam collegam suum arma sumpsisset et morte dignissimum in exilium pepulisset, de fine rerum tali ostento monitus narratur.
285Francesco Petrarca, Secretum, 3; 439 (auctor 1304-1374)
A.Inhesit, credo, tibi vox Iulie, Cesaris Augusti filie, quam cum genitor argueret quod non gravis sibi conversatio esset ut Livie, illa patris monitus elusit facetissimo responso: "Et hi mecum" inquit "senescent".
286Franco Affligemensis, De gratia Dei, 166, 0795D (auctor 1109-1125)
Hac voce de coelo inclamante salubriter monitus et sibi redditus, coepit secum mirari stupidus vox audita quaenam esset, cuius esset, unde adesset, quasi dicens: Quidnam hoc est miraculi?
287Freculphus Lexovensis, Chronica, 106, 1073B (auctor -fl.820-850)
Igitur Mitridates, rex Ponti atque Armeniae, postquam Nicomedem Bithyniae regem amicum populi Romani regno privare molitus est, atque a senatu monitus, si id facere tentaret, bellum sibi a populo Romano inferendum fore: iratus, Cappadociam continuo pervasit, atque expulso ab ea Ariobarzane rege cunctam provinciam igni ferroque vastavit.
288Fretellus archediaconus, Liber locorum sanctorum terrae Ierusalem, 155, 1039C (auctor 1065-1130)
Vallis Lacrymarum dicta est, eo quod centum annis in ea luxit Adam filium suum Abel, in qua postea monitus ab angelo cognovit uxorem suam Evam ex qua genuit filium suum Seth, de tribu cuius erat Christus oriundus.
289Fronto, Epistulae, ad Antonium, 3, 5; 2 (auctor c.95-165)
Excerpta iam domino nostro fratri tuo misi per dupla monitus ore ante menses fere octo rem ordinetis quae tandem . . . . . desistam ita ut multis . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . epistulam placabilem misit . . . . . . . . . . nustibus et quo . . . . . . . . . . . tem diem . . . . . . . . . . . . sed . . . . . . . . . . . . . . . . priusquam . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . e sudarrio notestinanus . . . . . . . . . . . . contu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . prorsus de . . . . . qua variam nondum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . facultate aliqua insolitis, nisi foristareres pigreis et . . . . . . . . . . adfuerint.
290Fructuosus Bracarensis, Regula monachorum, 87, 1104A
Cum vacant ab operatione fratres, nullus se e proprio citra permissionem decani vel praepositi sui movere audeat loco, neque conserere fabulas, deambulationesque peragere inquietas et otiosas; sed residens, operi manuum, sive lectioni, intentus, aut in orationis contemplatione defixus, signo universali monitus surgat concitus, communi oratione aut operatione detinendus, alias neque respicere, neque appellare alium, citra permissionem sui senioris, est quisquam e fratribus permittendus.
291Fulbertus Carnotensis, Epistolae, 141, 0229C (auctor 960-1028)
De forma fidelitatis aliquid scribere monitus, haec vobis quae sequuntur breviter ex librorum auctoritate notavi.
292Fulbertus Carnotensis, Epistolae, 141, 0239B (auctor 960-1028)
Sacra vestra monitus sum inquirere festinanter, et scribere vobis, si qua historia sanguinem pluisse referat, et si factum fuit, quid futurum portenderit.
293Fulgentius Ruspensis, De incarnatione filii Dei, 65, 0598D (auctor 462-527)
Ex quo tamen nobis conveniens adhibetur monitus, ut humili corde divinae virtutis iustitiam formidemus.
294Galassio Vicentino, Theseis, 1; 20 (auctor fl.1420)
Audierant venti monitus iussique recedunt: Nec mora, placatur pontus posuitque furorem.
295Galassio Vicentino, Theseis, 2; 3 (auctor fl.1420)
Interea notum dant signum cornua nautis: Excepere omnes monitus iussique moventur.
296Galassio Vicentino, Theseis, 2; 14 (auctor fl.1420)
Hinc vitae monitus observantissima patrum Religio et rebus dubiis documenta petebat.
297Galassio Vicentino, Theseis, 3; 89 (auctor fl.1420)
Audierant monitus cuncti; post iussa facessunt.
298Gallo Egidio, De viridario Augustini Chigii vera libellus, 5; 31 (auctor fl.ca.1500)
Hec Romana tenens quondam fastigia Cesar Imperitans mundo, magnus pietate monarcha, Constantinus apex statuit, dum primus in orbe Fonte sacro purgatus herus, proprium sibi regnum Seu frigium manibus Silvestri in vertice pressit; Officiumque humilis gessit stratoris, ab ipso Mundatus lepra, monitus per sompnia princeps.
299Gaufridus Claraevallensis, Liber III, 185, 0308D (auctor 1115-1188)
Cum enim multorum iam animos permovisset audita necessitas, a rege Francorum semel et iterum propter hoc expetitus, apostolicis etiam litteris monitus, nec sic acquievit super hoc loqui, vel consilium dare, donec per ipsius tandem summi Pontificis generalem epistolam iussus ab eo est tanquam Romanae Ecclesiae lingua exponere populis atque principibus: cuius epistolae tenor fuit, ut in poenitentiam et remissionem peccatorum iter arriperent, aut liberaturi fratres, aut suas pro illis animas posituri.
300Gaufridus Claraevallensis, Liber III, 185, 0311C (auctor 1115-1188)
At ille nec volens resipiscere, nec valens resistere sapientiae et spiritui qui loquebatur; ut tempus redimeret, Sedem apostolicam appellavit Sed et postea ab egregio illo catholicae fidei advocato monitus, ut vel iam sciens in personam suam nihil agendum, responderet tam libere, quam secure, audiendus tantum et ferendus in omni patientia, non sententia aliqua feriendus; hoc quoque omnimodis recusavit.
301Georgius Ignatius, Poetici lusus varii, 151; 5 (auctor 1675-1737)
Sic te crudeles monitus volucrisque feraeque Et canis et pici praesagia laeva relinquent.
302Geraldus Silvae maioris, Miracula S. Adalhardi, 147, 1070B
Tandem post multum temporis a sancto Adalardo monitus est in somnis, ut statim quando surgeret, ad sepulcrum suum oratum iret.
303Geraldus Silvae maioris, Miracula S. Adalhardi, 147, 1071D
Quidam enim Retbertus [f. Rotbertus], sicut monitus erat in somnis, veniens cum Ambianensium populo, minister scilicet cuiusdam Roculfi ex castro Aliniaco, videntibus cunctis iuxta feretrum coepit orare, et eo attentius, quia privatus erat omnino auditu et voce.
304Gerbertus Auriliacensis, Epistolae scriptae ante summum pontificatum, 139, 0228A (auctor 940-1003)
Sed refecit nos praesentia spectabilis viri Folmari, in quo vestra virtus intellecta est, dum eo utimini ministro, qui voluntatem Domini etiam non monitus laudabiliter expleat.
305Gerius Aretinus, Epistolae, 6; 2 (auctor c.1270-c.1339)
Vixque ego iam Trivie monitus Dioneaque currens verba, tamen teneris semper nocitura medullis ridebam silvis leporem non nare molossi occubuisse, tua volucri sed terga sagitta fixa gerens, animam nemorum posuisse sub umbris, cum Venus: - O si quem nostri reverentia tangit, huc adverte precor, saltus si cura ferarum solicitat celeresque sequi vel figere cervos linaque dumosis distinguere montibus altis saxa per et valles sonitu pulsare canoro.
306Germanus Parisiensis, Expositio brevis liturgiae Gallicanae, 72, 0092C (auctor 555-576)
Similitudine comparandum eo, vel qui non est purgatus baptismo, vel non monitus crucis signaculum.
307Giovanni Boccaccio, De casibus virorum illustrium, 4, 8; 16 (auctor 1313-1375)
Attamen a Sotimo, uno ex suis, monitus antequam deliberasset Lucanos instare ad transitum, pavore inpulsus est iamque in alteram devenerat ripam cum, fatalis assistens hora, a Lucano exule, ex his quos in suam custodiam preelegerat, ex eminentiori loco verruto transfossus est, et moribundus in vorticosas Acherontis undas collapsus, cum sanguine reluctantem spiritum effudit, et undarum inpulsu in presidia hostium cadaver, regiis adhuc decorum armis, delatum et cognitum uncis in siccum tractum est, quo quicquid ei viventi Fortuna pepercerat mortuo illatum est.
308Giovanni Boccaccio, De casibus virorum illustrium, 4, 17; 19 (auctor 1313-1375)
Qui tot perditis laboribus tanta spe lusus, nondum satis monitus minime Fortune credendum nec se in quantum quis possit effugere manibus commictendum, cum primo Epyrum appulit, Antigono Macedonie regi qui illi supplementa negaverat bellum movit et Macedonie fines evasit victoque Antigono regnum eius in dicionem suscepit.
309Giovanni Boccaccio, De casibus virorum illustrium, 8, 1; 14 (auctor 1313-1375)
Quem adhuc tacentem, dum reseratis oculis somnoque omnino excusso acutius intuerer, agnovi eum Franciscum Petrarcam optimum venerandumque preceptorem meum, cuius monitus michi semper ad virtutem calcar extiterant et quern ego ab ineunte iuventute mea pre ceteris colueram et michi conscius erubui eo viso.
310Giovanni Boccaccio, De casibus virorum illustrium, 9, 16; 9 (auctor 1313-1375)
Nam Fredericus pater, ambitiosus nimium homo, immemor quod in ulnis summorum pontificum educatus et eorum opere ad imperiatus apicem sublimatus sit, dum spectantia iuri divino inexplebilis occupare nititur, nec retrahitur monitus, non indignationem tantum, verum bellum exitiale in se suosque contraxit.
311Girolamo Savonarola, De veritate prophetica, p10; 43 (auctor 1452-1498)
Per sanos enim monitus ex tenebrarum caligine suscitatur, confirmaturque in bono, et ad superna tandem erigitur.
312Gocelinus, Vita S. Augustini, 80, 0064B
Ipsum per reginae ambitus, per legatarios monitus, per opportunos accessus, per dulcia aeternae felicitatis blandimenta, per omnia virtutum exempla et ostenta, per vigilata ad Deum ecclesiae precamina, Redemptori suo acquirere certavit; certavit, et in Domino Deo dicit et obtinuit.
313Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0692A (auctor -c.1160)
§ 13. Si quis vero monitus a iudice ea excusatione, quae nequeat comprobari, cuicunque parti patrocinium denegaverit, careat foro; sciat etiam nunquam sibi ad agendum copiam posse restitui.
314Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0800B (auctor -c.1160)
Nunc vero iterato tibi scribimus, nolentes alicuius ecclesiae privilegium infringere, licet apostolica praerogativa possimus de qualibet ecclesia clericum ordinare: desine iam cuiuspiam zelo Cumensis ecclesiae antistitem protelare, quia, si protelaveris et eum consecrare iam toties monitus non maturaveris, proculdubio ad nos veniens consecratus abibit.
315Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 1156C (auctor -c.1160)
De forma fidelitatis aliquid scribere monitus, haec vobis, quae sequuntur, breviter ex librorum auctoritate notavi.
316Gregorius I, Homiliae in Evangelia, 76, 1257B (auctor 540-604)
Unde bene per Isaiam dicitur: Et erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum, et aures tuae audient vocem post tergum monentis (Isai XXX, 20, 21) . Quasi in faciem homo monitus est quando, ad iustitiam conditus, praecepta rectitudinis accepit.
317Gregorius Turonensis, Libri historiarum X, 3, 9; 147 (auctor c.538–594)
Sed haec ignavia eorum effecit; caster enim propria natura monitus erat.
318Gregorius Turonensis, Libri historiarum X, 9, 13; 158 (auctor c.538–594)
Ferebant enim ibi castrum antiquitus fuisse; sed nunc non cura, sed natura tantum monitus erat.
319Gregorius VII, Registrum, 148, 0575A (auctor c.1020–1085)
Et si tu vel tui successores ante me ex hac vita migraveritis, secundum quod monitus fuero a melioribus cardinalibus, clericis Romanis et laicis, adiuvabo ut papa eligatur et ordinetur ad honorem sancti Petri.
320Gregorius VII, Registrum, 148, 0305B (auctor c.1020–1085)
Et si tu vel tui successores ante me ex hac vita migraverint, secundum quod monitus fuero a melioribus cardinalibus et clericis Romanis et laicis, adiuvabo ut papa eligatur et ordinetur ad honorem sancti Petri.
321Gregorius VII, Registrum, 148, 0416C (auctor c.1020–1085)
Sed neque propterea has rursus de eadem re tibi litteras superfluas iudicavimus, Apostolo dicente: Fratres, eadem vobis scribere mihi quidem non pigrum, vobis autem necessarium (Philip. III) . Si enim fratrum nostrorum exhortatione monitus in id opus manus continuo misisti, ad hoc valebunt litterae, ut, sicut dicitur, currentem currere concitatius impellamus.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Illud quoque fraternitati tuae notum esse volumus, contra Simoniacam haeresim in synodo confirmasse (nam a sanctis Patribus longe ante statum est), ac vehementer prohibuisse, ut neque ecclesiae ullatenus vendantur, aut pro manus impositione pretium accipiatur.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Hoc itaque ne et nos illorum auctoritate et exemplo de praefato Sancti Michaelis monasterio facere cogamur, neve tu, dum immoderata quaeris, ea quae ex aequo tibi attinere videbantur iuste amittas, apostolica te auctoritate monemus atque praecipimus, ut aut pacem cum abbate congrua conventione et in commune proviso totius causae moderamine faciat, aut, si peccatis impedientibus hoc fieri nequiverit, in ventura sancti Martini festivitate ad apostolicam sedem te convocatum praesenti auctoritate cognoscas, quatenus, adiuvante Deo, litem vestram dirimere et iusto fine concludere valeamus.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Omnipotens Deus, qui beato Petro potestatem ligandi atque solvendi principaliter tribuit, eius precibus te tuosque in Christo fideles a cunctis peccatis absolvat, et ad vitam perducat aeternam.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
De caetero admonemus vos et exhortamur in Domino, ut diem ultimum vitae vestrae, quem ignoratis quando veniat, et terrorem futuri iudicii semper coram oculis habentes, commissam vobis potestatem sollicita et Deo placita administratione gerere studeatis, praeparantes vobis divitias in operibus bonis et thezaurizantes firmum et immobile fundamentum, ut vitam aeternam possideatis.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Quia vero apud antecessorem nostrum beatae memoriae Alexandrum quaedam expetisti, quibus beatum Petrum debitorem faceres, imo tibi et regno tuo nobile patrocinium eius acquireres, per eosdem legatos mandes utrum eadem voluntas sit an fuerit passa defectum, aut, quod magis optamus, susceperit augmentum.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Quin etiam temeraria ulterius progressus audacia, clericos Ecclesiae suae, salutem et honorem quaerentes, bonis suis despoliavit, et, nisi eum tua, ut audivimus, regalis potentia refregisset, penitus confudisset.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Namque si fratres nostros consideremus delinquere, et tacemus, si denique errare, et non eos ad rectitudinis semitam monendo revocare conemur, nonne et ipsi delinquimus, et errare merito iudicamur?
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
De consilio vero quod expetistis a nobis quid vobis sit respondendum Gotefredo nescimus, cum ille aperte infregerit quod vobis iuramento promisit, nec certum quidquam de ipsius promissionibus credere valeamus.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Vos autem in talibus plus honorem Dei et iustitiam eius procurate defendere quam honori proprio providere; securius enim quilibet princeps mille impios potest causa iustitiae punire quam propriae causa gloriae quemlibet Christianum gladio sternere.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Interim quoque ex parte Dei omnipotentis, et apostolica beati Petri auctoritate, tibi praecipimus ut nullum de sacris ordinibus gradum recipere praesumas, sciens quoniam si non obediens nobis modo non credideris, poenitebit te quandoque, cum tuamet praecipitatione te eo mersum videbis, unde cum volueris salvum te eripere non possis.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
In quo nunc apparebit quis sit pastor in vobis iniquitati aperte resistens, quis sit fur simulationem faciens, quis latro manifeste iustitiae contradicens.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Quapropter providendum esset tuae celsitudini, ne erga sedem apostolicam in verbis et legationibus tuis aliqua inveniretur discrepantia voluntatis, et in his, per quae Christiana fides et status Ecclesiae ad aeternam salutem maxime proficit, non nobis, sed Deo omnipotenti debitam non denegares reverentiam, quanquam apostolis eorumque successoribus Dominus dicere dignatus sit: Qui vos audit, me audit, et qui vos spernit, me spernit (Luc. X) . Scimus enim quoniam qui fidelem Deo obedientiam exhibere non renuit, in his quae sanctorum Patrum statuta sequentes dixerimus, veluti si ab ore ipsius apostoli accepisset, nostra monita servare non spernit.
322Gregorius VII, Registrum, 148, 0443B (auctor c.1020–1085)
Hoc etiam tuae fraternitati iniungimus ut confratri nostro Balduino Melphitano episcopo, qui correctionem universalis matris humiliter et audivit et observavit, sicut a fratribus nostris accepimus, officium episcopale huius nostri praecepti fultus auctoritate, ex parte beati Petri, post poenitentiam datam de aliquibus excessibus, reddas et sicut ego pro illo preces confratris nostri Stephani Troiani audivi episcopi, ita ipse illum de sua salute nostri ex parte monitus audire procuret, suamque vitam semper in melius, Deo adiuvante, perducat.
323Gregorius VII, Registrum, 148, 0441D (auctor c.1020–1085)
Illi vero qui dicunt concilium quod vobis indiximus esse differendum, rogamus respondeant: Regii milites dudum, ut se ad bella pararent admoniti, quid tunc essent acturi, cum hostes in regia aula armis iam et igne saevirent?
323Gregorius VII, Registrum, 148, 0441D (auctor c.1020–1085)
Quod quidem etsi a nobis tam amicabiliter monitus non fuisses, aequum tamen fuerat, ut prius in quo te gravaremus, aut tuis honoribus obstaremus, rationabiliter a nobis exigeres quam apostolica decreta violares.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Queritur Ravennatem Ecclesiam ab eius sacrilego archiepiscopo devastatam.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Eiusdem argumenti.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Commendat eis electum Ravennatis Ecclesiae archiepiscopum.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Invehitur in Trasmundum quemdam, qui a se increpatus quod episcopatum dimiserit, et monitus ne se in eo amplius intruderet, ausus sit ipsam Ecclesiam pervadere.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Laudat quod parentum suorum vestigia imitati devotum animum erga Romanam Ecclesiam gerant, utque in eo in dies magis proficiant hortatur.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Arguit Manassem olim archiepiscopum Remensem, qui legati apostolici sententia damnatus Ecclesiam ipsam invadere praesumpserit.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Manassem archiepiscopum Remensem, Hugonis Diensis episcopi legati apostolici in concilio Lugdunensi sententia depositum, denuntiat, monens ut tam seipsum quam alios ab eius amicitia retrahat, eique pro viribus resistat, et quem alium archiepiscopum maior cleri pars cum consensu legati elegerit adiuvet.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Eiusdem fere argumenti.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Rogat ne Manassae Remensi archiepiscopo deposito ullum ulterius favorem praebeat, sed eum ab amicitia sua repellat.
324Gregorius VII, Registrum, 148, 0594A (auctor c.1020–1085)
Ad labores et pericula pro veritatis defensione paratum excitat.
325Grillius, Commentum in Ciceronis rhetorica, 1; 98 (auctor fl.c.450)
Ἄπορον: inops, siquis quid agat non invenit, sed etiam contrarium facit quam cupit, ut illud est: ‘Alexander somnio monitus est, ne somniis crederet.
326Gualterus de Castellione, Alexandreis, 1, 560-; 1 (auctor c.1135-c.1202)
[Vers. 560.] Exclusa, paucis intrat comitantibus urbem, Et quod ab Hebraeis monitus fuit, obtulit illic Pacifica, et multo ditavit munere templum, Iamque valefaciens indulto Marte beatae Urbis perpetuo donavit munere cives.
327Gualterus de Castellione, Alexandreis, 6, 3086-; 2 (auctor c.1135-c.1202)
Sed maiore fide, quam vellem, quamque decorum Esset, virtutis expertus robora vestrae, Iam didici, quam sit venerabile nomen amici, Quam sincera fides, sinceros inter amicos: Tot rebus monitus praesumere debeo, tantis Me dignum sociis, de tot castrensibus ante, Unica Persarum superestis gloria, qui me Bis profugum victi, bis principis arma secuti.
328Gualterus de Castellione, Alexandreis, 7, 3472-; 6 (auctor c.1135-c.1202)
Ille venenatos monitus, et dicta repellit, Ultoresque deos testatur adesse: fidemque Acris Alexandri lacrymis implorat obortis: Seque negat scelerum comitari velle clientes; Nullus, ait, mortis metus, aut violentia fati
329Guibertus S Mariae de Novigento, De vita sua, 156, 0946C (auctor c.1055–1124)
Monitus a rege ut adulterina castella destrueret, foedissime respuit.
330Guibertus S Mariae de Novigento, Moralia in Genesin, 156, 0270C (auctor c.1055–1124)
Audit, id est intelligit dominus, is videlicet qui pridem dominabatur nequam appetitus concupiscentiae suae monitus, et eius incentivis invectus, in ea quae concupiscit tanquam in coniugem tota delectatione deflexus, contra intellectualis profectus appetitum defurit, et Ioseph in carcerem tradit, cum in tentationem se undique coarctantem, pii augmenti cor cupidum trudit.
331Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 3; 111 (auctor c.1210-c.1287)
Et hec tibi de leui profutura cognoscas si perceptibili corde meos monitus amplecteris et efficaci studio duxeris exequendos.
332Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 4; 10 (auctor c.1210-c.1287)
Sed tamdiu talibus uexatur angustiis donec gallorum cantus, dormitionis preco, undique inualescit, ad quorum monitus vigilantes instantem quietem appetunt dormiendi.
333Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 4; 72 (auctor c.1210-c.1287)
Nec ualens obtemperare singultibus atque uerbis, in has uoces tenues ora sua, lacrimis irrigata circumfluis, languida sonoritate resoluit: "O amicus Iason, quantis pro te uexor angustiis, quantis doloribus crucior intus et extra, dum timeo ne tu terroribus stupefactus monitus meos obliuioni tradideris et tue salutis obmiseris datas a me tibi necessarias disciplinas!
334Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 7; 25 (auctor c.1210-c.1287)
" Et conuersus ad Hectorem dixit illi: "Et tu, karissime fili Hector, omnium fratrum tuorum primogenitus, qui et armorum excellentia et uirtutis strenuitate precedis ceteros fratres tuos, hos meos amplectere monitus et preceptorum meorum animosus executionem assumas.
335Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 7; 123 (auctor c.1210-c.1287)
Sane si dissuasiones Hectoris, Cassandre monitus, suasiones Heleni, subiecciones Perthei fuissent efficaciter exaudite, perpetuis duratura temporibus, O nobilis et sublimis Troya, uigeres.
336Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 8; 148 (auctor c.1210-c.1287)
" Dum hec igitur et alia duriora continuis querelis predicta Cassandra diffunderet et ad regis Priami monitus nullo modo desisteret inquieta, rex Priamus ipsam capi mandauit et in compedibus ferreis in claustro firmari.
337Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 13; 25 (auctor c.1210-c.1287)
Attendatur ergo, si placet, si iuxta uerborum meorum monitus hoc sit a uobis efficaciter exequendum.
338Guido de Columnis, Historia destructionis Troiae, 1, 30; 42 (auctor c.1210-c.1287)
Sed tui falsi consilii monitus et continui stimuli tui sermonis me ad tante presumpcionis audaciam commouerunt.
339Guigo I prior Carthusiae, Vita S. Hugonis Gratianopolitani, 153, 0781B (auctor 1083-1137)
29. Accurrentibus etiam ad visitandum eum clericis et laicis, satis multum venerabiliter ac devote, pro personis et officiis, monitus saluberrimos infundebat.
340Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0787C (auctor c.1130–1186)
Dumque huiusmodi, quasi delusoriis praestigiis, nostros deludit apparatus, et recta persuadentium consilia, et salubriores monitus potiora suggerentium evacuat; ecce rumor insonuit, quod Siraconus adveniens, innumeram Turcorum secum trahebat multitudinem; quo comperto, solutis castris, compositisque sarcinis, rex Pelusium redit.
341Guntherus Cisterciensis, Ligurinus, 212, 0370B (auctor c.1150–c.1220)
Veraque multa quidem, nisi tempora nostra fideles Respuerent monitus, falsis admista monebat, Et fateor, pulchram fallendi noverat artem, Veris falsa probans; quia tantum falsa loquendo Fallere nemo potest: veri sub imagine falsum Influit, et furtim deceptas occupat aures.
342Guntherus Cisterciensis, Ligurinus, 212, 0461B (auctor c.1150–c.1220)
Nec reticere libet, quid tempore Caesar eodem Ambiguo quodam scriptos auctore salubres Accepit monitus, venturum in regia quemdam Castra, veneficiis, magicoque furore potentem, Deformem facie, longi dispendia passum Temporis, alterius fraudatum luminis usu: Spretorem mortis, solitum quascunque potentum Pro nihilo reputare minas, huiusque sequaces Viginti, pluresque viros erroris habentem: Qui gentilis Arabs, tanquam munuscula regi Adveheret frenos, calcaria, cingula, bullas, Quodque liget digitos, quod colla coerceat, aurum: Omnia sulphureis ita delibata venenis, Ut si forte manu princeps contingere nuda Coeperit, infecto permistum sanguine virus Aestuet, et toto dominetur corpore pestis.
343Guntherus Parisiensis, Ligurinus, 232; 73 (auctor -1220)
Illis primicias et, quae devocio plebis Offerat, et decimas castos in corporis usus, Non ad luxuriam sive oblectamina carnis Concedens, mollesque cibos cultusque nitorem Illicitosque iocos lascivaque gaudia cleri, Pontificum fastus, abbatum denique laxos Damnabat penitus mores monachosque superbos: Veraque multa quidem – nisi tempora nostra fideles Respuerent monitus!
344Guntherus Parisiensis, Ligurinus, 435; 114 (auctor -1220)
Nec reticere libet, quod tempore caesar eodem Ambiguo quodam scriptos auctore salubres Accepit monitus venturum in regia quendam Castra veneficiis magicoque furore potentem, Deformem facie, longi dispendia passum Temporis, alterius fraudatum luminis usu, Spretorem mortis, solitum quascumque potentum Pro nihilo reputare minas, huiusque sequaces Viginti pluresve viros terroris habentem; Qui gentilis Arabs tanquam munuscula regi Adveheret frenos, calcaria, cingula, bullas, Quodque liget digitos, quod colla coherceat, aurum, Omnia sulphureis ita delibuta venenis, Ut, si forte manu princeps contingere nuda Ceperit, infecto permixtum sanguine virus Estuet et toto dominetur corpore pestis; At, si sacra manus contactu forte nocenti Cautius abstineat, sycha sub veste latenti Regia vel fixo fodiat precordia cultro.
345Haymo Halberstatensis, Commentaria in Psalmos, 116, 0592B (auctor -853)
Dum multis monitus tribulationibus clamarem ad Dominum pro peccatis, exaudivit me Dominus: et quoniam exaudivit, dilexi Dominum.
346Haymo Halberstatensis, Commentaria in Psalmos, 116, 0593A (auctor -853)
Invenire enim tribulationem est eam sibi a Deo immitti pro peccatorum correctione cognoscere: « et » cum inveni, monitus illis tribulationibus, « invocavi nomen Domini.
347Haymo Halberstatensis, Commentaria in Psalmos, 116, 0597A (auctor -853)
» Bene dico quod sit bonus, quia in me patet, quia « invocavi Dominum de tribulatione, » id est, monitus fui invocare Dominum per multas tribulationes, « et me » invocantem « exaudivit Dominus in latitudine, » id est, in amplitudine charitatis, ut etiam orarem pro inimicis.
348Haymo Halberstatensis, Historiae sacrae epitome, 118, 0826A (auctor -853)
Tiberius ergo, monitus a Pilato, quae compererat refert ad senatum.
349Hegesippus Ps, Hegesippi qui dicitur Historiae libri 5, p2, 15; 12 (auctor fl.c.350)
Sed referta populis Romana castra desuper spectans, simul a suis monitus non lacessendos quorum in nomen ac potestatem totus prope orbis terrarum concesserat, descendit, pluribusque usus, quibus regnum sibi iure delatum adstruere contenderat, uel generis debitum necessitudine uel exercitus iudicio, qui secutus sit ualidiorem, deseruerit ignauum, uel euentu proelii uel pacti conuentione, ad munitiones reuertit.
350Hegesippus Ps, Hegesippi qui dicitur Historiae libri 5, p3, 9; 7 (auctor fl.c.350)
Licet enim et post consultationem unicuique sentire quod sentit et, si discessio placet, etiam post sobrios monitus seruare inconsultae uoluntatis sententiam.
351Hegesippus Ps, Hegesippi qui dicitur Historiae libri 5, p6, 9; 19 (auctor fl.c.350)
Sed oraculo monitus orauit et meruit mortis dilationem hoc indicio quod isdem gradibus sol refunderetur, qui significaret tot numero annorum conmeatum ei uitae refusum.
352Hegesippus Ps, Hegesippi qui dicitur Historiae libri 5, p6, 16; 64 (auctor fl.c.350)
Denique et ab homine dei monitus erat, ut illos quos ad belli societatem centum argenti talentis conduxerat dimitteret, si uellet uincere.
353Henricus Abrincensis, Legenda Sancti Francisci Versificata, 9; 5 (auctor c.1190-c.1260)
Finierat monitus: tenuere silentia cunctae, Manseruntque locis nec praesumpsere moveri, Donec ad extremum completus sermo fuisset.
354Henricus I Francorum, Diplomata, 151, 1030B
Ad quam strenue et viriliter peragendam, magnum solamen nobis praebuit locus S. Bartholomei, Alberto eius loci tunc temporis abbate, diligenter et constanter adeo insistente, ut etiam a meis saepe monitus essem, ut ei bonam vicem redderem, et dignam remunerationem pro merito conferrem.
355Henricus IV, Epistolae, 13; 21 (auctor 1050–1106)
Unde ne pigeat, karissime, ne pigeat, communi nostrum, scilicet meae et coepiscoporum tuorum, peticioni satisfacere, ut in pentecosten Wormatiam venias et ibi plura, quorum pauca docet cartula, cum ceteris principibus audias, et quid agendum sit, doceas, rogatus per dilectionem coepiscoporum, monitus perecclesiae utilitatem, obligatus per vitae nostrae et regni totius honorem.
356Heregerius Lobiensis Anselmus Leodiensis, Gesta episcoporum Tungrensium Trajectensium et Leodensium, 139, 1036A
Dum igitur talibus incumberet laboribus, supervenit quidam de partibus transmarinis peregrinus, qui visione angelica fuit monitus, ut mare transiret, et civitatem bene factam, ab Antonio augusto constructam praeaccederet, et virum sanctum ex nomine designatum super magnalia Dei institueret.
357Heregerius Lobiensis, Epistola ad Hugonem monachum, 139, 1133C
Victor vero papa Romanus, ab angelo per pastorem monitus quocunque die hebdomadis ipsa VI Kalendarum Aprilium dies provenisset, in Dominicum diem Pascha differendum statuit.
358Heregerius Lobiensis, Vita S. Landoaldi, 139, 1112C
Deinde Romam quoque regressus, et a B. Petro per visum monitus ut Gallias praedicationis causa repedaret, tandem coactus a rege ac sacerdotibus, episcopus ad praedicandum, ut tunc moris erat, est ordinatus.
359Heregerius Lobiensis, Vita S. Landoaldi, 139, 1115C
Plurimis deinde elapsis annorum curriculis, S. Florebertus, tertio loco post S. Lambertum regens Traiectense vel Leodiense episcopium, audita illic multitudine signorum, monitus pariter responsis visionum, eos illinc cum digna reverentia transtulit, et eorum tumbas pro possibilitate sua decorari mandavit.
360Hilarius Arelatensis Incertus, Versus in natali Machabaeorum martyrum, 50, 1278B
Neve quod iste iubet, sed quod Deus imperat audi Sicut erat monitus, matrem coelumque videre Constitit, atque hilari vultu contemnere regem Coepit, et ut ridens ardentes irruit ignes, Collapsusque iacens anima superante quievit.
361Hilarius Arelatensis Incertus, Versus in natali Machabaeorum martyrum, 50, 1281A
Sic dilecta parens luctus et gaudia miscens Finierat claros monitus, cum luminis orbes Ipse levat, matremque oculis intendere coepit, Nil iam triste gerens, habitu vultuque fatetur Se timuisse nihil nisi tristia vulnera matris Per partus divisa suos: sic ipse tenentum Elapsus manibus, cursu contendit in ignes.
362Hilarius Pictaviensis, De martyrio Maccabaeorum [CSEL], p1; 53 (auctor 315-367)
erat monitus matrem caelumque uidere, constitit atque hilari uultu contemnere regem coepit et, ut ridens, ardentes inruit ignes conlapsusque iacens anima superante quieuit.
363Hilarius Pictaviensis, De martyrio Maccabaeorum [CSEL], p1; 101 (auctor 315-367)
" sic dilecta parens, luctus et gaudia miscens, - finierat claros monitus: tum luminis orbes ipse leuat matremque oculis intendere coepit.
364Hilarius Pictaviensis, Tractatus mysteriorum [CSEL], 1, 7, 1; 2 (auctor 315-367)
oblatio iunioris est placita, ludeus inuidet Christiano, ad caedem eius frustra a prophetis monitus exarsit.
365Hilarius Pictaviensis, Epistola seu libellus, 10, 0748C (auctor 315-367)
Scio me excessum fecisse a proposito tractatu continentiae; sed necessarie: ut deinceps omnes homines cuiuslibet sexus plena continentia docti sciant, et quibus se abstineant, et quae debeant custodire: aut si in una specie, quolibet genere continentiae fuerit observator, nec ad alias velit monitus accedere, non se iactet in numero esse continentium: ne et ipsam partem, in qua sibi plaudebat, obstinatione videatur amittere.
366Hildebertus Cenomanensis, Carmen in libros regum, 171, 1247A (auctor 1056-1133)
Ille propheta refert: Fuit angelus ecce locutus, Utque cibum tibi dem sum per eum monitus.
367Hildebertus Cenomanensis, De quattuor virtutibus vitae honestae, 171, 1061C (auctor 1056-1133)
Cum dicent alii studeas audire libenter; Dum monitus fueris, dicere promptus eris.
368Hildebertus Cenomanensis, Epistolae, 171, 0229A (auctor 1056-1133)
Semper fuit opus bis aut tertio iteratas ad te litteras dirigere, ut vel crebro monitus ageres, quod exsequi spontaneus debuisti.
369Hildebertus Cenomanensis, Vita B. Mariae Aegyptiacae, 171, 1324C (auctor 1056-1133)
Lectio vita Patrum, monitus concordia fratrum.
370Hildebertus Cenomanensis, Vita B. Mariae Aegyptiacae, 171, 1329B (auctor 1056-1133)
Haec assistentes memini monuisse parentes, Sed tribui ventis monitus utriusque parentis, Et male contemni coepit pudor a duodenni.
371Hincmarus Rhemensis, Opuscula in causa Hincmari Laudunensis, 126, 0289A (auctor 806-882)
Et quis, proque quibus, propriis nudatus ad ulla Non det responsum, cum fuerit monitus, Indicat ipsa tibi manifeste regula sancta, Qualiter his fieri debitus ordo queat.
372Hincmarus Rhemensis, Opuscula in causa Hincmari Laudunensis, 126, 0565B (auctor 806-882)
In clausula vero istius epistolae verba beati Gregorii ad quemdam subiectum episcopum directa ponere dignum duxi; quia in tuis scriptis ad me directis contraria his suis monitionibus saepe inveni, ut de caetero monitus per meam exiguitatem a beato Gregorio talia in tuis scriptis ad me, vel ad alios scientiam et auctoritatem habentes dirigendis ponere caveas.
373Hincmarus Rhemensis, Opuscula in causa Hincmari Laudunensis, 126, 0594D (auctor 806-882)
CAPUT XXI. Quod deinde semel ac iteram eadem de re monitus obedire contempsit, et concilii Antiocheni canonem indiscrete exponit.
374Horatius Flaccus, De Arte Poetica, 347; 4 (auctor 65BC-8BC)
ut scriptor si peccat idem librarius usque, quamvis est monitus, venia caret, et citharoedus ridetur, chorda qui semper oberrat eadem, sic mihi, qui multum cessat, fit Choerilus ille, quem bis terve bonum cum risu miror; et idem indignor, quandoque bonus dormitat Homerus; verum operi longo fas est obrepere somnum.
375Horatius Flaccus, Epistolae, 1, 3; 12 (auctor 65BC-8BC)
monitus multumque monendus, privatas ut quaerat opes et tangere vitet scripta Palatinus quaecumque recepit Apollo, ne, si forte suas repetitum venerit olim grex avium plumas, moveat cornicula risum furtivis nudata coloribus, ipse quid audes?
376Horatius Flaccus, Satyrarum libri, 2, 1; 32 (auctor 65BC-8BC)
sed tamen ut monitus caveas, ne forte negoti incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum: si mala condiderit in quem quis carmina, ius est iudiciumque.
377Hormisdas I, Epistolae et decreta, 63, 0420D
In regia Ozias reverentia et administratione permansisset (II Par. XXVI) , si monitus tantae destructionis exemplo ac religiosis institutis, timendo quam haec assumendo meliora temperasset ( melius imperasset): sed dum nec prohibentibus cultoribus templi pertinax temerator absistit, inter ipsam leprae abominationem percussus, altaria et officia regni perdicit, dum ministeria sacerdotis invadit.
378Hrothsuita Gandersheimensis, Argumentum, 137; (auctor 935-973)
Ioseph, ab angelo monitus, cum matre et puero, ut regis crudelitatem fugeret, in Aegyptum concessit, moxque Aegyptiorum simulacra in terram prona cadentia nutabant, sacerdotibusque suis verum Deum natum proclamabant.
379Hrothsuita Gandersheimensis, Historia intactae Genitricis Dei, 137, 1076D (auctor 935-973)
Sed in somnis monitus Ioseph venerandus, Pergit in Aegyptum, vasti per devia secum Deducens eremi Iesum cum matre tenellum, Novi terrestris Christo dominante timoris.
380Hrothsuita Gandersheimensis, Historia passionis S. Dionysii Egregii, 137, 1119A (auctor 935-973)
Qui nam pontificem pie suscepit venientem, Illum condigne summoque colebat amore; Denique post spatium decursi temporis amplum, Quo servi Domini commanserunt venerandi, Cum iam coelestis pietas mitissima Regis Aeternae lucis radio voluisset opimo Errorum tenebras veterum discindere nigras, Queis tunc occiduae partes fuerant male cinctae, Papa, prior monitus divino Flamine, sanctus, Pontifici verbis digno suadebat amicis Semina divini per gentes spargere verbi.
381Hrothsuita Gandersheimensis, Historia passionis S. Dionysii Egregii, 137, 1119C (auctor 935-973)
His papae blandis praesul monitus suadelis, Occiduae fines partis festinus adivit, Moenibus atque Patris gressum mox intulit urbis, In qua crebro loci pro fertilitate decori, Gallorum proceres concurrunt saepius omnes.
382Hrotsvita Gandeshemensis, Hagiographica, 5; 149 (auctor 935-974)
Sed in somnis monitus, Ioseph venerandus Pergit in Aegyptum, vasti per devia secum Deducens eremi Iesum cum matre tenellum, Nocti terrestris Christo dominante timoris.
383Hrotsvita Gandeshemensis, Hagiographica, 20; 64 (auctor 935-974)
His tandem monitus Gongolfus dux venerandus, Sat tactus blandis atque patrum monitis, Igni conspicuam proprio iungebat amicam, Regalem genere et nitidam facie; Hanc iussit liquidam semper deducere vitam, Compositam castis moribus et studiis.
384Hrotsvita Gandeshemensis, Hagiographica, 85; 26 (auctor 935-974)
Denique post spatium decursi temporis amplum, Quo servi domini commanserunt venerandi, Cum iam caelestis pietas mitissima regis Aeternae radio lucis voluisset opimo Errorum tenebras veterum discindere nigras, Quis tunc occiduae partes fuerant male cinctae, Papa, prior monitus divino flamine, sanctus Pontifici verbis digno suadebat amicis, Semina divini per gentes spargere verbi.
385Hrotsvita Gandeshemensis, Hagiographica, 85; 32 (auctor 935-974)
' His papae blandis praesul monitus suadelis, Occiduae fines partis festinus adivit.
386Hugo Falcandus, Liber de Regno Siciliae, 1, 19; 1 (auctor -c.1176)
Tandem vero, monitus et rogatus ab episcopis aliisque qui ad consolandum eum venerant, des[cendit in aulam que pa]latio coniuncta erat, [iussitque populum convocari, eo quod amplitudo loci capiende multitudini vulgi sufficeret.
387Hugo Falcandus, Liber de Regno Siciliae, 1, 20; 24 (auctor -c.1176)
cum enim rex, a nemine rogatus vel monitus, in id incidisset voluntatis ut predicto Roberto cancellariatum dare decerneret, idque Maio cognovisset ipsius regis indicio, laudavit eius super hoc voluntatem, dicens: hoc equitati congruere et regnantis esse maiestate dignum propositum, ut qui fideliter ei diuque servierint, tandem regie liberalitatis in beneficio non fraudentur; verum quia legatos Venetiam curia mictendos esse providerit, et ad hoc ipsius Roberti fidem et industriam constet esse perutilem, expedire ut hanc prius legationem perficiat, quatinus et regi promotionis eius uberior causa suppetat, et ille, peracta legatione, diuturni fructum servitii post laborem gratius amplectatur.
388Hugo Falcandus, Liber de Regno Siciliae, 1, 45; 5 (auctor -c.1176)
Quorum siquidem ipse monitus Odonis Quarrelli consilio pretulisset, emergentes ab initio motus facile compressisset.
389Hugo Flaviniacensis, Chronicon, 154, 0378A (auctor 1065-c.1111)
Credidi adclamationibus omnium, et in susceptione nostra nullum honorem, nullum affectum, nullam reverentiam expertus, quin potius dedecus, contumeliam et omnem inveni inreverentiam, ita ut etiam his qui mecum erant, panis negaretur, et equus servienti, quem solum mecum adduxeram, et ipsa omnis reverentia etiam a minimis non mihi redderetur, immo ipsi qui diligebant nos, vocati a me ipso ante me venire non auderent, sicut protestati sunt, prohibiti ab inimicis nostris, et insuper nisi citius monitus cameram exissem, iturus cum eis ad concilium, quia retardabar pro equo famuli nostri, minae et opprobria et tumultuantis turbae turbatio mihi intentaretur.
390Hyginus, Fabulae, LXXV, 1; LII (auctor fl.200)
In monte Cyllenio Tiresias Eueris filius pastor dracones uenerantes dicitur baculo percussisse, alias calcasse; ob id in mulieris figuram est conuersus; postea monitus a sortibus in eodem loco dracones cum calcasset redit in pristinam speciem.
391Hyginus, Fabulae, LXXVIII, 2; LII (auctor fl.200)
Tyndareus cum ab Agamemnone ne repudiaret filiam suam Clytaemnestram uereretur timeretque ne quid ex ea re discordiae nasceretur, monitus ab Vlixe iureiurando se obligauit et arbitrio Helenae posuit ut cui uellet nubere coronam imponeret.
392Hyginus, Fabulae, CXXV, 24; LII (auctor fl.200)
Vlixes monitus a Circe Solis filia sociis cera aures obturauit seque ad arborem malum constringi iussit et sic praeteruectus est.
393Hyginus, Fabulae, CXXV, 26; LII (auctor fl.200)
in insulam Siciliam ad Solis pecus sacrum uenerat, quod socii eius cum coquerent in aeneo mugiebat; monitus id ne attigerat ab Tiresia et a Circe [monitus] Vlixes; itaque multos socios ob eam causam ibi amisit, ad Charybdinque perlatus, quae ter die obsorbebat, terque eructabat, eam monitu Tiresiae praeteruectus est.
394Iacobus diaconus Eustochius interpres, Vita S. Pelagiae, 73, 0670C
Nutu vero Dei monitus, iterum dixi: Considerem ne forte mortuus sit; et aperui ostiolum fenestellulae, et prospexi, et vidi eum mortuum, et clausi ostiolum; et de luto replens diligenter, cursu veni Ierosolymam, et nuntiavi commanentibus, quod sanctus Pelagius monachus mirabilia faciens requievisset.
395Iacopo da Piacenza, Carmen, 1; 309 (auctor 1349)
Estuant auditis, insurgunt tedia castris Quod pacem, quod pacta negent, iam saxa ferebant, In geminas struxere manus, iam penna minatrix Erigitur, proceresque viros, aciesque propinant In castri cladem; stat Lauredanus in agro Marcus, et hortatur socios, turbisque paratis Ad pugnam riguere hostes, iterumque retractat Ad pacem, si pacta placent, idemque monebat Clausos firmarant turbe, iam prelia, dicens: "In vestros iurata manus quecumque cruores; Si cladem fugitis, monitus inserpite nostros, Sumite materiam venie qui dira movetis".
396Incertus 007, Carmen de passione Domini, 7, 0286A
Flecte genu, lignumque crucis venerabile adora Flebilis; innocuo terramque cruore madentem Ore petens humili, lacrymis suffunde subortis, Et me nonnunquam devoto in corde, meosque Fer monitus.
397Incertus 008, Panegyricus Constantini, 8, 0662C
Stupere milites qui producendos susceperant, et custodiae curam abnuere, et prorsus nescire quid facerent; ipsi etiam qui tibi in consilio erant, ipse etiam praefectus haerere; cum tu divino monitus instinctu de gladiis eorum gemina manibus aptari claustra iussisti, ut servarent deditos gladii sui, quos non defenderant repugnantes.
398Incertus 087, Dissertatio de iudiciis Dei, 87, 0956B
Parabatur, sive deligebatur lacus aquae, ad quem accusatus, antea in templo monitus et adiuratus, accedebat; et praemissis orationibus, atque invocato Deo teste veritatis, ac scelerum vindice, in altum proiiciebatur, intentis interea astantium oculis, num aqua eum reciperet, an sustentaret.
399Incertus 088, Regula Magistri, 88, 0972D
Si vero in via unus mittendus sit frater, cum praeceptione diversae vitiorum custodiae a praeposito suo monitus itinere dirigatur.
400Incertus 088, Regula Magistri, 88, 0976B
In his omnibus supradictis si quis frater contumax, aut superbus, aut murmurans, aut inobediens praepositis suis frequenter exstiterit; et secundum divinam praeceptionem semel, et secundo vel tertio, vel quovis vitio monitus et correptus non emendaverit, referatur hoc a praepositis abbati: et qui praeest secundum qualitatem vel meritum culpae perpenset, et tali eum excommunicatione condemnet, ut sciat, qui Deum contemnit, quomodo dignus est iudicari per contemptum maiori exhibitum; dicente ipso Domino doctoribus nostris: Qui vos audit me audit; et qui vos spernit, me spernit (Luc. X) .
401Incertus 088, Regula Magistri, 88, 0976C
Convocet eum abbas praesentibus suis praepositis, vel caetera congregatione circumstante; et interrogati ab abbate praepositi eius, quid peccaverit, vel quoties monitus de ipso vitio non emendaverit; respondeant quid eum accusant.
402Incertus 088, Regula Magistri, 88, 1050B
Et mox sciat pro certo, quia cum abbas frequenter in aliquas culpas, quem elegerat, non in maius proficientem, sed per negligentiam magis deterioratum eum aspexerit, et monitus ab abbate non emendaverit se; et nomen eius deleat, quamvis sacerdos rogatus ab abbate, de diptico; et ipse in suum rediens numerum iudicetur negligentibus coaequalis; et excommunicationi consuetae subiaceat, qui culpas non vitat: quia per negligentiam perdidit, quod intervenerat; et recipiat quod admiserat.
403Incertus 094, Chronicon antiquissimum, 94, 1168D
Sed ab angelo sancto monitus per visum Ioseph tulit puerum cum matre eius in Aegyptum; et Herodes contra suum iudicium sine causa parvorum innocentum crimine pressus, infantum pernecavit exercitum.
404Incertus 096, De apparitione S. Michaelis, 96, 1392B
Hic ergo per visum monitus ut cum laborantibus et ipse labori insisteret, festinus ad locum cum filiis venit, impleturus quod fuerat iussus.
405Incertus 099, Excerptum ex litaniis rhythmicis, 99, 0796C
De quibus plurimi facti sunt episcopi; Suus sicut primus frater Hildegrimus: Qui in Ecclesia dudum fuit aliqua, Catalaunensi praesul, sub Rhemensi: Ubi dum degeret, et commissa regeret; Et prosperitatem habuisse fratrem Ludgerum cerneret, ut gentes converteret, Quos de paganismo acquisivit Christo; Et ipse monitus nimirum divinitus, Ad Northuringensem se committit gentem, Usus auxilio fratris et hospitio, Manentis in loco Helmenstad vocato: Ubi sanctissima ordinantes semina Evangeliorum, in Northuringorum Iecerunt pectora, donec Dei gratia, Fecit ibi fructum coelos usque ductum.
406Incertus 104, Vita Ludovici, 104, 0940A
Misso enim pro quibusdam necessariis patrem consulendis Gerrico Capis praelato, cum in palatio moraretur, praestolans perlatorum responsum, monitus est tam a Francis quam a Germanis ut ad patrem rex veniret, eique propter assisteret: videri sibi, dicentes, quod cum pater iam in senilem vergeret aetatem, et acerbe ferret liberorum infortunatam defectionem, citam illius haec portenderent corpoream solutionem.
407Incertus 104, Vita Ludovici, 104, 0941C
Cuius ille insidias, ut pote admordente acriter conscientia, monitus praevidit, et quia declinare detrectavit, et ipse experiri meruit, et ipsi Warnario ultimam cladem importavit.
408Incertus 138, De gestis episcoporum Antissiodorensium, 138, 0283B
Tandem vero post triennium temperato iam dolore, nec non Ecclesia tranquillata de pastoris consolatione, frater quidam modicum eruditus, et pene illitteratus, a conventu capituli rogatus, et ab episcopo monitus, obedientiam quoque vitare non ausus, quae sibi de illo visa sunt minime tacenda, licet tanto indigne, quanto minus ornate minusque facunde, tamen ut potuit, ita stylo prosecutus est.
409Incertus 138, De gestis episcoporum Antissiodorensium, 138, 0363B
Duorum siquidem annorum vel circa currenti intervallo, dum apud Charitatem super Ligerim tempore prioris Milonis, quamdam mulierem Burgensem dicti prioris suspectam de haeresi vellet examinare, et dictus prior licet pluries monitus dictam mulierem ei tradere recusaret, episcopus dictam villam generali supposuit interdicto.
410Incertus 149, De rebus gestis in Maiori monasterio saeculo XI, 149, 0411B
Coepit igitur aliquanto sollicitius tractare secum quae repetita visione monitus erat.
411Incertus 149, De rebus gestis in Maiori monasterio saeculo XI, 149, 0411B
Itur post Matutinos dormitum; et ecce defunctus fratrem suum in visu convenit, hortatur sollicite ut iam tertio monitus abbati et fratribus suum nuntiet obitum, et germanae dilectionis intuitu debitum sibi ab eis exigat beneficium.
412Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0127B
» Hic autem conceptis paternae gratiae affectibus, datos postponens monitus, dum paululum procederet, mox multo peius quam antea a demonio corripitur, adeo videlicet dementatus ut occurrentes sibi quosque lapidare prorsus intenderet.
413Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0140B
[ (ibid.) Iste nimirum, angelica visione monitus, ab Athenis digressus, cursum suae peregrinationis in ipsa parte direxit, illudque monasterium auctoritate sancti quoque Autberti, sed et sancta Waldetrude, cui tunc temporis familiari dilectione inhaeserat, opitulante, fundavit ( circa an. 640).
414Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0185A
Quod quidem factum fuisset, nisi ad ultimum per legatum monitus comes cum suis fugeret, et custodiam littoris vacuam derelinqueret.
415Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0059A
Item pro quodam presbitero Cameracensis parrochiae, qui se ipsum castraverat, frequenti monitus id agere visitatione, nesciens quid inde sacri decernerent canones; consiliumque admonens, ut diligenter investigetur, quibus sit modis admissum, et interim per indulgentiam presbiter idem maneat in ordine suo, donec in provinciali sinodo, quid exinde tenendum sit, inveniatur, quod nec preceptis evangelicis contrarium, nec decretis sanctorum repperiatur adversum.
416Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0118B
Ille autem sacros monitus episcopi parvipendens, magis magisque lenociniis insistebat et ab inceptis pravitatibus minime desciscebat.
417Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0143D
Verum ille inobedienter audiens monitus saluberrimos omnino depravat.
418Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0149A
Et tamen postea consilio coepiscoporum usus, invitus siluit, quippe proponentium beati Gregorii monitus suo discipulo Augustino collatos.
419Incertus 149, Gesta pontificum Cameracensium, 149, 0163A
Et si quid contra te peccavero et ex parte tui de satisfactione facienda monitus fuero, talem iustitiam tibi, nisi mihi indulseris, faciam, qualem supradicti Lotharienses milites suis dominis et episcopis faciunt.
420Incertus 150, Chronicon Beccense, 150, 0641D
Verum quia campestris et inaquosus est locus, monitus per soporem a beata Dei genitrice Maria, in vallem ad rivum qui Beccus dicitur, Deo adiutore, secessit; ibique nobile aedificare coepit in honorem eiusdem matris Domini Mariae monasterium, quod Deus perfecit ad sui nominis gloriam, et multorum hominum solatium et salutem.
421Incertus 150, Miraculum quo B. Maria subvenit Guillelmo Crispino, 150, 0738A
Quia campestris et inaquosus est locus, per soporem monitus a beata Domini Matre Maria, in vallem ad rivum qui vocatur Beccus secessit; ibique nobile aedificare coepit in honorem eiusdem sanctae Mariae Matris Domini monasterium, quod Deus perfecit ad sui nominis gloriam, et multorum hominum salutem et solatium.
422Incertus 151, Panegyricus Berengarii, 151, 1308A
Ad haec: Animis advertite, ductor, O proceres, inquit monitus, et crimina capto Ne conferte viro, generis quia sanguine pollet, Et forsan facinus maturis deseret annis.
423Incertus 154, Chronicon S. Huberti Andaginensis, 154, 1377B
27. (38.) Interea monitus Godefridus ex mandato papae a Coloniensi itemque Leodiensi pontifice, ut condictam patri veritatem et fidem exsolveret, illeque nec monentes nec arguentes audire curaret, accidit ut domnus Herimannus, Metensis episcopus, ad eum Bulonium veniret.
424Incertus 154, Gesta Treverorum, 154, 1200A
Monitus a te suscepi confratrem meum Mettensem ut te ipsum, attendens illud dominicum: « Qui vos recipit, me recipit (Matth. X, 40) » , causam eius meam feci, negocium meum existimavi, eadem nobis adversitas , eadem fuit prosperitas.
425Incertus 173, Vita, 173, 1305A
Hic a praetereunte Ottonis sacerdote monitus, ut cessaret, et festo honorem haberet, reposuit.
426Incertus 184, Carmen paraeneticum, 184, 1307A
Quod mea verba monent tu noli tradere vento; Cordis in aure sonent, et sic retinere memento: Ut tibi grande bonum nostri monitus operentur Perque Dei donum tibi coelica regna parentur.
427Incertus 214, Gesta Innocentii III, 214, LXXIB
Cumque, monitus, satisfacere nollet, praedictus cardinalis, rector Campaniae et Maritimae, diffidavit eumdem.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: videlicet ecclesiam Sancti Sepulcri apud Brundusium cum appendiciis suis, ecclesiam quoque, quae sita est extra castrum Barulum, in honore et nomine eiusdem sepulcri, in meridiana parte iuxta vias publicas, quarum una ducit Canusium, altera vero Salpiam, cum universis appendiciis suis, ecclesiam Sancti Sepulcri itidem extra muros civitatis Troianae similiter cum omnibus appendiciis suis, ecclesiam in honore beati Theodori in Beneventano suburbio sitam.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Datum Albani V Kalendas Augusti.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Nulli ergo hominum fas sit praesentem vestram ecclesiam temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet molestiis fatigare, sed omnia vobis integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus profutura.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Decernimus etiam ut ordo canonicus, qui secundum beati Augustini Regulam in eisdem ecclesiis noscitur institutus, aut in aliis, Deo propitio instituetur, perpetuis futuris temporibus inviolabiliter conservetur.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Qui etiam, a praelato suo secundo tertiove commonitus, si redire noluerit, canonicam in eo sententiam proferendi praepositus, qui pro tempore fuerit, habeat facultatem.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Hoc profecto intuitu, dilecte in Domino fili Ioannes prior, tuae devotionis precibus debita benignitate impertimur assensum, et B. Dei genitricis Mariae ecclesiam cui, Deo auctore, praeesse dignosceris cum omnibus ad eam pertinentibus praesentis privilegii pagina communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis auxiliante Domino poterit adipisci, firma tibi, tuisque successoribus in perpetuum, et illibata permaneant.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Item in eadem capella terram Folorini, et terram Arnulphi, quam tenetis ab Ecclesia Lobiensi sub censu duorum denariorum; curtem de Serevilla, et dimidiam partem decimae eius, et terram quam tenetis in valle Columbina a Waltero de Villers, sub censu septem solidorum, et quatuor denariorum, molendinum quoque super Sambram fluvium, in allodio quod dicitur Avulois, cuius dimidiam partem tenetis a Gerardo clerico, et Godescalco fratre eius Morelmeis, sub censu duorum solidorum, reliquas vero duas partes ab ecclesia Beati Foillani Fossensis, et a quodam Hugone nobili viro, sub censu duorum solidorum.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Porro ordinem et propositum vestrum canonice vivendi secundum B. Augustini regulam, et institutionem Praemonstratae Ecclesiae, nullus audeat immutare, vel super vos ordinem alterius professionis inducere.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Hoc profecto intuitu, dilecte in Domino fili Hugo abbas, tuae devotionis precibus debita benignitate impertimur assensum, et Praemonstratensem ecclesiam cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, cum omnibus ad eam pertinentibus, praesentis privilegii pagina communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem venerabilis locus inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, acquirere poterit, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Datum Laterani, XII Kalend.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
vel ipse aberraverit, vel subditos suos exorbitare permiserit, sententiam damnationis incurret, quem etiam oportet medici vicem agere, ut quae cognoverit fovenda confoveat, et quae viderit amputanda ferro discretionis abscidat.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Aquam etiam mortuam, quae Ramum dicitur, et terram quam Willelmus Manses assensu fratrum suorum vobis donavit, et terram ab Holdiarde et Rogero marito suo et fratribus atque sororibus, et nepotibus suis cum personis propriis vobis collatam.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Sanximus etiam ut nulli fratrum eiusdem ecclesiae licentia pateat post factam ibi professionem, absque tuo assensu et capituli ipsius loci, ad aliam ecclesiam convolare, nec eumdem transmeantem cuique suscipere liceat, vel tenere; qui etiam, si invitatus canoniceque monitus, recedere noluerit, abbas in eum canonicam sententiam proferendi habeat facultatem.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Praeterea molendina quae sita sunt in allodio de vineis.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Eapropter mandando praecipimus quatenus fratres, qui pro tua infestatione ab eodem monasterio recesserunt, ad locum suum reducas, vel libere redire permittas.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Quod si contemptores exstiteritis, indignationem sedis apostolicae vos incursuros esse sciatis.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Donationes, venditiones, alienationes, seu quaelibet invasiones de bonis Bergamensis Ecclesiae ab Arnulfo intruso, vel eius tempore factae, a praedecessoribus nostris et nobis, et sunt cassatae et evacuatae.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Data Laterani II Idus Martii.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Rogamus etiam et in peccatorum remissionem iniungimus, ut occasione advocatiae vel iniusta exactione eosdem fratres vel eorum familiam inquietari ab aliquo non permittas, sciens pro huiusmodi Dominum propitium tibi facies, et aeternae retributionis praemia acquires.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
In his vero et in caeteris secundum Deum preces vestras libenter volumus exaudire, et iura vestri monasterii vobis illibata servare.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Quod si contemptores exstiteritis, indignationem sedis apostolicae vos incursuros esse sciatis.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Si quis autem, huius nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonitus, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Horum itaque et aliorum muniti auctoritatibus, non minoris meriti aestimamus vitam canonicam, aspirante ac prosequente Domini Spiritu, observare, quam religionem monasticam eiusdem spiritus perseverantia custodire.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Si quis autem id attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei, et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursum.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Datum Laterani nono Kalend.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Nos igitur, utilitati monasterii et saluti tuae ac populi Montispessulani prospicere cupientes, piis tuis desideriis assensum praebemus, et ad honorem Dei habendi ecclesiam apud Montempessulanum eis licentiam damus, in qua divina celebrentur officia, et quicunque ibidem deliberaverint sepeliri (salvo nimirum iure matricis ecclesiae) liberam habeant facultatem.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Data Laterani X Kal.
428Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0631D (auctor -1143)
Vestra itaque interest tales vos exhibere et in ipsius ecclesiae servitio sic permanere, ut et nos de vestris bonis actibus gaudeamus et ampliori gratia dignos habeamus.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ecclesiis monasterio praedicto concessis, videlicet Loviterhoven, Phapenhoven, Heswanc et tam Furhenriet quam alias quae infra ambitum harum ecclesiarum modo ad praesens sunt sive quae in futuro construendae sunt, nemo nisi per abbatis vel monachorum eiusdem loci voluntatem praeponatur.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Si qua sane in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam series [sciens], contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua reatum suum correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, atque in examine districtae ultioni subiaceat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Amen, amen, amen.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Cui tamen omnino non liceat ei vexationem aliquam, vel consuetudinem, quae regularium quieti noceat, irrogare.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Lucas presbyter cardinalis tituli Sanctorum
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Obeunte autem te nunc eiusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres, communi assensu, aut fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem, et beati Benedicti Regulam elegerint.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Nulli etiam canonicorum vestrorum licentia pateat, post factam in eadem ecclesia professionem, absque abbatis vel fratrum licentia, inde discedere, vel ad alia loca transvolare: discedentes vero nullus episcoporum vel abbatum suscipere audeat, vel retinere.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Maii.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Discedentem vero nullus episcoporum vel abbatum audeat retinere; qui et canonice monitus, si redire contempserit, in eum canonicam sententiam proferendi habeatis liberam facultatem.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ut autem quietius atque liberius manere possitis in omnipotentis Dei servitio, auctoritate apostolica inhibemus, ne cui episcopo liceat vos ad sua negotia, nisi forte ad synodum, invitos trahere, vel vocare.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Albericus Ostiensis episcopus ss.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat idem monasterium temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, vel temerariis fatigationibus molestare, sed omnia integra conserventur, eorum usibus omnimodis profutura, pro quorum gubernatione et sustentatione sunt concessa.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Conradus Sabinensis episcopus.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Comitatus autem Ferrariensis fines et termini sunt, ab oriente ab una parte fluminis Padi, altera nostra massa Phiscalia, et veteraria, usque ad fossam Bossonis transeunt flumen Sandali usque Pucilletum, transeuntes flumen Gabiana per Luduriam circumdant villam magnam et Madrasiam, pervenientes usque Maletum; a Maleto pergunt iuxta Argilem Ansianum per paludes et piscarias usque Vitricam, et transeuntes Vitricam veniunt usque fossam Buranam, exeunt in Padum, et descendunt ad occidentem usque ad Ulmum formosam, quae certa finis est inter Romaniam et Longobardiam.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
De nutrimentis etiam animalium vestrorum dare decimas non cogamini.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Sancimus insuper ut in omnibus parochiis vestris nullus ecclesiam vel monasterium, sine vestro assensu, aedificare vel aedificatum tenere praesumat; nullusque presbyter sive clericus, in ecclesiis vel capellis vestris, sine vestra concessione, licentiam habeat permanendi, vel in eisdem divina celebrare praesumat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Innocentius, Catholicae Ecclesiae episcopus,
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
subscripsi.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
1139, pontific.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Porro libertatem ab illustri viro Stephano Anglorum rege ecclesiae ipsi concessam, nos quoque auctoritatis nostrae nomine roboramus.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Amen, amen, amen.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Conradus Sabinensis episcopus subscripsi.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
In comitatu Esculano ecclesiam Sancti Hilarii cum omnibus pertinentiis suis iuxta civitatem.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Tua ergo, fili charissime, interest, ita te erga honorem atque servitium matris tuae sanctae Romanae Ecclesiae devotum et humilem exhibere, ita temetipsum in eius opportunitatibus exercere, ut de tam devoto et glorioso filio sedes apostolica gaudeat, et in eius amore quiescat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Si qua igitur in posterum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam venire temere tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Lucas presbyt. cardinalis tit. Sanctorum
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Fraternitatem tuam gratia divina custodiat, et ab omnibus semper tueatur adversis.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
subscripsi.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Conradus Fabianensis Ecclesiae episcopus ss.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Adiicientes etiam ut quicunque ibi Deo servire decreverint, sine proprio communiter et regulariter vivant.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Si qua igitur ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire praesumpserit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
praelati ecclesiarum quae fuerint de vestro collegio propagatae, religionis destructores, vel alias turpis vitae et malae conversationis fuerint deprehensi, nihilominus corrigantur secundum quod apostatis seu fratribus vestrarum congregationum noscitur regulariter institutum.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Ego Innocentius Catholicae Ecclesiae episcopus,
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
Si quis autem contra huius nostrae constitutionis tenorem temere venire tentaverit, nisi praesumptionem suam congrua satisfactione correxerit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius incurrat.
429Innocentius II, Epistolae et privilegia, 179, 0533A (auctor -1143)
qui a vobis pro acceptione chrismatis et sacri olei exigebantur, ulterius exigat interdicendo mandavimus, vobisque ne ipsos amodo persolvatis pariter inhibemus.
430Innocentius III, Regesta sive epistolae 1, 214, 0918B (auctor -1216)
Alioquin, ex tunc, in te tam spiritualiter quam temporaliter procedemus, si monitus et requisitus a nobis mandatum nolueris apostolicum adimplere.
431Innocentius III, Regesta sive epistolae 1, 214, 1090C (auctor -1216)
Cum igitur tam detestabilis praesumptionis audaciam non possimus sub dissimulatione transire, qui secundum Apostolum, omnem inobedientiam prompti simus ulcisci, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus et districte praecipimus, quatenus, nisi dictus archidiaconus a te monitus iniuriam passis satisfecerit, et a similibus de caetero curaverit abstinere, tu eum ab omni beneficio ecclesiastico, quod habet in provincia Lugdunensi, auctoritate nostra facias penitus alienum, et pro sacrilega manuum iniectione in clericos excommunicatum publice nunties, et per totam Lugdunensem provinciam tandiu facias arctius evitari, donec passis iniuriam satisfecerit competenter, et cum tuarum testimonio litterarum ad sedem venerit apostolicam absolvendus: attentius provisurus, ut, cum non careat scrupulo societatis occultae, qui manifesto desinit facinori obviare, quae praemisimus ita studeas efficaciter adimplere, quod nulla pro his macula tibi valeat irrogari, et virtus obedientiae te amplius reddat in nostris oculis gratiosum, cum ea saltem iussus a nobis fueris fideliter exsecutus, quae per te ipsum debueras iam fecisse.
432Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0035B (auctor -1216)
Dictus vero A. saepius requisitus et monitus, ipsi magistro P. contumaciter se opponit.
433Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0174D (auctor -1216)
Verum praedictus Liupuldus, quia nimis praesumpserat, nec monitus a sua praesumptione cessabat, excommunicationis primo, et postmodum sententiam depositionis excepit; quam quia contumax non observat, et dux ipse in contumacia fovet eum, iuxta sanctorum Patrum sententias utramque notam et noxam erroris incurrit.
434Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0587A (auctor -1216)
Consequenter, venerabilis frater noster . . . . . Carnotensis episcopus, super hoc requisitus, et per litteras metropolitani sui monitus diligenter, ut taliter comitissae terram absolveret, sicut de iure poterat et debebat, idem a capitulo iam dicto prohibitus, hoc facere recusavit.
435Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0651B (auctor -1216)
Quia igitur per litteras et delegatos nostros super hoc non semel tantum monitus, sed frequenter, nec mandatis nostris paruit, nec monitis acquievit, manifestam eius contumaciam attendentes, quoniam, deposito corde carneo, lapideum cor assumpserat, et obturaverat aures suas, ne intelligeret ut bene ageret, nec adiiceret, ut, a sua praesumptione resurgens, satisfaceret de contemptu, primo excommunicationis sententiam, et tandem depositionis, et censuram merito suae iniquitatis excepit, quibus qualiter deferat, satis est omnibus manifestum.
436Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0652C (auctor -1216)
Nec etiam ignorare potuit dux praedictus, cum in partibus illis fuerit publicatum, quod, cum bonae memoriae C., imperialis aulae cancellarius, occasione indulgentiae, quam a felicis recordationis C. papa, praedecessore nostro, se impetrasse dicebat, per quam utcunque apud aliquos excusabilis videbatur, ad Herbipolensem Ecclesiam ab Hildesemensi transisset, quia monitus errorem proprium non correxit, non solum excommunicatus fuit, sed, tam Herbipolensi quam Hildesemensi Ecclesia spoliatus, licet tandem, ad mandatum nostrum humiliter et devote reversus, gratiam nostram meruerit obtinere.
437Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0653B (auctor -1216)
[Licet igitur, ex eo quod eiusdem ducis notorius est excessus, et ipse, iam monitus, noluerit ab huiusmodi praesumptione cessare, possemus gravius procedere contra eum, adhuc tamen experiri volentes si nunc saltem, tanquam vir catholicus, aut etiam Christianus, beato Petro, coelestis regni clavigero, magisterium universalis Ecclesiae, ac nobis in eo claves regni coelorum fideliter recognoscat, discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, et in virtute obedientiae districte praecipimus, quatenus, ad eum, dilatione et excusatione cessante, personaliter accedentes, ipsum secreto prius, et tandem publice, in audientia tam ecclesiasticorum quam saecularium principum, quos contigerit interesse, diligentius et instantius moneatis, ut saepe dicto excommunicato nullum de caetero tribuat auxilium vel favorem, sed potius, tanquam depositum, illum abiiciat, et velut damnatum evitet, ac idolum zeli, quod in templo Dei, velut abominationem in loco sancto stantem, erexit, de ipso prorsus eliminare procuret.
438Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0715B (auctor -1216)
Cum enim inter huiusmodi pactiones hoc contineatur expressum, ut clerici utriusque partis illas ecclesias debeant ordinare, quae suae parti contigerint, et quaedam ecclesiastica beneficia, de communi assensu totius cleri, sint quibusdam clericis transmontanis ad custodiam assignata, discretioni tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus ea, quae in parte Francorum assignata repereris, eisdem clericis, sublato appellationis obstaculo, auctoritate nostra concedas si forte venerabilis frater noster . . . Constantinopolitanus patriarcha, monitus diligenter, ea illis non duxerit concedenda, quia gratiam, quam Venetis facimus in maiori, non decet nos Francis in minori negare.
439Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0766B (auctor -1216)
] Caeterum, consuluisti per apostolicam sedem edoceri, si debitor, proprio motu, non exactus, vel etiam monitus, aliquid propria liberalitate dederit creditori, qui sine pactione aliqua pecuniam suam mutuavit eidem, utrum ad reddendum quod gratis oblatum accepit, debet idem cogi?
440Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0801B (auctor -1216)
Verum, quoniam, sicut credimus, cum te scires contra spirituales nequitias pugnaturum, armaturam Dei, qua posses stare contra insidias tentatoris, ab Apostolo monitus induisti, et inexpertus non ignorasti sollicitudinis pastoralis angustias, quas forsan expertus abhorres, nescimus cur tam instanter susceptum velis regimen inutiliter derelinquere, quod suscipiendum utiliter non deberes usquequaque vitare .
441Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 0992C (auctor -1216)
Asserebat siquidem, quod idem V. L. quondam abbatem Sancti Martini, usque ad effusionem sanguinis verberavit; Ioannem quoque, eiusdem ecclesiae sacerdotem, tam gravibus verberibus flagellavit, quod de ipsius vita omnes eius socii desperabant; quemdam etiam presbyterum eiusdem ecclesiae, nuper a sede apostolica redeuntem, tunsionibus tam duris affecit, ut eius facies afflicta videretur nimium et horrenda; propter quos excessus et alios, super quibus a dicto metropolitano citatus et monitus satisfacere noluit, vel etiam comparere, excommunicationis fuit vinculo innodatus.
442Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 1170B (auctor -1216)
Verum quia praefatus rex Philippus, adhuc puer, ad suggestionem Gilonis de Torneello, qui tunc consiliarius eius erat, et ut frater eius eligeretur in episcopum laborabat, regalia occupavit (super quibus tamen nihil praedictae Ecclesiae intulit laesionis, quae etiam resignavit postmodum liberaliter capitulo postulante, ac dicto fratre Gilonis electo a quadam parte capituli, tandem occupata illi quasi electo assignans, quasdam praebendas vacantes suis clericis contulit, quos dictus episcopus post confirmationem electionis suae, non ratione collationis regiae, sed ipsius regis devictus precibus, toleravit), idem postea Hierosolymam proficiscens, monitus ab episcopo saepedicto ut super iis Ecclesiae suae satisfactionem congruam exhiberet, quasdam litteras concessit eidem, in quibus continebatur expresse ut nullus de caetero ex parte regis ad regalia manus extendere attentaret donec inter ipsum et capitulum esset plene discussum quis ea, sede vacante, in suis debeat manibus retinere.
443Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 1289B (auctor -1216)
Cumque postmodum episcopo praesente decanus firmiter inhiberet ne in ecclesia cantaretur, et G. capellanum episcopi cantantem ibidem post appellationem ad nos interpositam vinculo excommunicationis astringens, divinum officium in ecclesia impediret, nec monitus per episcopum saepius officium perturbare desisteret, episcopus demum ipsum, tanquam contumacem et incorrigibilem excommunicationis mucrone percussit; quem postea venerabilis frater noster Senonensis archiepiscopus devitandum publice nuntiavit.
444Innocentius III, Regesta sive epistolae 2, 215, 1599C (auctor -1216)
Conquerente venerabili fratre nostro Meldensi episcopo nostris est auribus intimatum quod Hugo presbyter Sancti Petri Iotrensis, licet a praedecessore suo curam susceperit animarum et ei teneatur super hoc respondere, monitus ab eo ad praesentiam eius venire contempserit, et audito eius mandato statim in vocem appellationis prorupit, quam, cum sit iam annus elapsus, non fuit per se vel per alium prosecutus.
445Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0055D (auctor -1216)
Haec est enim causa praecipua quam contra te habere videntur, quod videlicet castrum illud eis restituere contradicis, nec etiam vis de illo eis exhibere iustitiam saepe monitus et rogatus a nobis.
446Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0334A (auctor -1216)
Postmodum autem decanus et sui complices nobis, de his mentione non habita, suggerendo quod episcopus, qui monitus saepius infra sex menses eligere noluerat in Ecclesiae detrimentum, cantore qui ab eodem decano cum maiori parte capituli institutus fuerat spoliato, alium instituerat in cantorem, ad decanum, archidiaconum et archipresbyterum Abulenses nostras litteras impetrarunt: quarum auctoritate cum supradictus G. ab eisdem fuisset iudicibus evocatus, eisdem inhibuit ne per dictas litteras procederent contra eum, cum in eis de sua electione facta per archiepiscopum nulla mentio haberetur, et cum propter hoc, tum etiam quia prima citatione ad loca remota peremptorie citatus exstiterat, tum etiam quia iudices quosdam ex electoribus dicti Paschasii consanguinitatis linea contingebat, ad sedem apostolicam appellavit.
447Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0383D (auctor -1216)
Cum enim super his non immerito fueris redargutus ab eo, et monitus diligenter ut dimitteres pythonissam, quam quotidie consulebas, ita quod licet vocatus ob hoc ad te accedere noluisset, tu quaerens malignandi occasionem in eum, dari tibi in quadam villula ecclesiae suae ab eo procurationem indebitam petiisti: quam cum praestare renuerit, sicuti nec debebat, tam suam quam canonicorum eiusdem loci domus dirui faciens, atque equitaturas eis proprias auferens, ecclesiam, quam iam pro magna parte spoliaveras, eis quae remanserant fecisti bonis omnibus spoliari.
448Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0493B (auctor -1216)
Dilectus filius nobilis vir Walterus dominus de Avesnis transmissa nobis petitione monstravit quod cum affixo suis humeris signo crucis ad subsidium terrae sanctae voverit proficisci, et se ad iter peregrinationis accinxerit exsequendum, B. subdiaconus frater suus cantor quondam Ecclesiae Laudunensis, qui devastaverat, Dei timore postposito, et abiecto habitu clericali, hostiliter terram suam incendio multiplici et rapinis, accinctus balteo militari, ab ipso Waltero monitus assecurare noluit usque ad eius reditum dictam terram, sed ab eo recedens animo indignanti, eidem fratri ac eius terrae graviter adversatur.
449Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0781A (auctor -1216)
Volentes itaque contra dolositates huiusmodi diligenti providere cautela, praesentium vobis auctoritate concedimus quod si Ioannes rex Angliae violaverit pacem postquam inter ipsum et Ecclesiam Anglicanam provisione fuerit apostolica reformata, nisi rex ipse legitime monitus satisfecerit competenter, consulto interim Romano pontifice, regem ipsum et regnum eius in eum statum interdicti et excommunicationis in quo ante reformationem pacis fuerunt auctoritate apostolica reducatis.
450Innocentius III, Regesta sive epistolae 3, 216, 0968B (auctor -1216)
Sane cum ex principum imperii Romaniae insolentia confutanda huiusmodi confusionis inoleverit corruptela ut nunc iidem bona conferrent Ecclesiis, et nunc ea ipsis auferrent pro suae libito voluntatis, et collata praecipue abbatiis iuxta beneplacitum suum propriis usibus applicarent, ac Graeci praelati receptis muneribus indifferenter quoslibet ad sacerdotium promoverent, et dilectus filius nobilis vir G. de Villa Arduini princeps Achaiae innisus huiusmodi corruptelae abbatias et possessiones ecclesiasticas in suis manibus retinens, et fructus earum propriis usibus applicans, et quibus volebat pro libito tribuens, papates tanquam rusticos retineret, quia monitus ab abolenda corruptela praedicta nolebat desistere, ipsum contigit excommunicationis laqueo innodari; sed non tactus ab eo qui tangit montes et fumigant, se mandatis Ecclesiae obtulit saniori usus consilio pariturum.
451Innocentius III, Registrum super negotio Romani imperii, 216, 1155A (auctor -1216)
Sed cum Ludovicus illustris memoriae pater tuus zelo ecclesiasticae religionis accensus non dubitaverit se opponere Friderico, quando in schismate gemebat Ecclesia et imperium in unitate vigebat, quanto tu securius, factus robustior patre tuo, potuisti cessare a favore Philippi Suevi filii Friderici et fratris Henrici persecutorum Ecclesiae, saepe monitus et rorogatus a nobis, et maxime tempore quo schisma premebat imperium et unitas Ecclesiam extollebat, praesertim cum ille causam foveret iniquam.
452Innocentius III, Supplementum ad Regesta Innocentii III, 217, 0087C (auctor -1216)
Cum ergo novissime tu praemonuisses abbatem ut capellanos suos qui parochiis debebant deservire, ad suscipiendam curam animarum tibi praesentare curaret, hoc se facturum respondit, aliquos praesentavit; sed requisitus quod praesentaret illum qui debebat in praefata de Monte parochia deservire, dixit tunc eum non posse propter absentiam praesentari; cumque hoc saepius monitus facere non curaret, tu sub poena excommunicationis parochianis inhibuisti de Monte, ne in ecclesia Sanctae Genovefae, vel audirent divina, vel aliqua reciperent sacramenta, nisi ab illo presbytero qui animarum curam ab episcopo suscepisset; quae sententia in eadem ecclesia fuit praesente parochia publice recitata, eamque parochiani de Monte, sicut solebant, iamdiu servaverant, donec facientibus canonicis Sanctae Genovefae populo convocato, in verbo sacerdotis et in periculo animae, per venerabilem fratrem nostrum Tornacensem episcopum ipsius ecclesiae quondam abbatem, fuit publice praedicatum quod secure poterant audire divina, cum in eos nec archiepiscopus nec episcopus vel archidiaconus posset excommunicationis vel interdicti sententiam promulgare, sicque ab eo inducti spiritualia receperunt.
453Innocentius III, Supplementum ad Regesta Innocentii III, 217, 0108B (auctor -1216)
Et quoniam huiusmodi homines licet censeantur nominis christiani, a Christi tamen operibus sunt alieni, laetantes cum male fecerint, et in rebus pessimis exsultantes, et admoniti saepius, a sua nolunt desistere pravitate, nolentes intelligere ut bene agant; sed iniquitatem in suis cubilibus meditantes, cum malefactoribus ipsis, sicut vestra relatione didicimus, per vos resistere non possitis; mos in vestra ecclesia inolevit, ut cum aliquis malefactor res monasterii vestri occupat per violentiam, vel diripit per rapinam, et monitus vobis satisfacere non procurat, vos in missarum solemniis, cum Patri Filius pro mundi reatibus immolatur, ecclesiae pavimento prosternitis, et pro persequentibus exoratis, oculos levantes ad Dominum, et humiliter supplicantes, ut vestri misereri dignetur, qui prope est invocantibus ipsum in veritate, timentium se peragit voluntates, et orationes exaudit eorum, faciens eos salvos.
454Ioannes Cassianus, Collationes, 49, 0763B (auctor c.360–435)
Ubi Sem et Iaphet legerant, Turpitudinem patris tui non revelabis (Levit. XVIII) , ut incedentes retrorsum, patris verenda velarent (Genes. IX) ? Unde monitus Abraham spoliis hostium quae sibi offerebantur, ne retributionem laboris sui consequeretur, abstinuit (Genes. XVIII) ; vel decimas sacerdoti Melchisedec, quae Mosaica lege praecipiuntur, exsolvit (Ibid. XIV) ? Unde idem ipse Abraham, unde Lot (Genes. XVIII, XIX) , transeuntibus ac peregrinis humanitatis iura et ablutionem pedum, necdum evangelico coruscante mandato, suppliciter obtulerunt?
455Ioannes Saresberiensis, Polycraticus, 199, 0574A (auctor c.1120–1180)
Nec est qui a iudice monitus sine excusatione probabili, possit cuicunque parti patrocinium denegare, nisi forum sibi praecludi velit, ut postmodum in causis agendis minime audiatur.
456Ioannes Saresberiensis, Vita S. Anselmi Cantuariensis, 199, 1021A (auctor c.1120–1180)
Vir etenim nobilis in confinio Flandriae et Pontivi ea laborans infirmitate, in visione monitus est, ut aquam biberet, qua Anselmus Beccensis abbas in celebratione missae manus abluerat.
457Ioannes Saresberiensis, Vita S. Anselmi Cantuariensis, 199, 1021A (auctor c.1120–1180)
Hoc enim in somniis monitus fuerat, dum fere in vitae exitu laborabat.
458Ioannes VIII, Epistolae et decreta, 126, 0930B
CCCXXI. AD DIVERSOS EPISCOPOS. (Anno 881.) Athanasium Neapolitanum episcopum, qui saepe monitus, nunquam, sicut promiserat, foedus cum Saracenis ictum rumpere voluit, a se cum omnibus ei consentientibus excommunicatum significat.
459Ioannes Wirzburgensis, Descriptio Terrae Sanctae, 155, 1067B
In qua, monitus postea ab angelo, cognovit uxorem suam, ex qua deinde genuit filium suum Seth, de cuius postea stirpe et tribu Christus fuit oriundus.
460Ioannes XIX, Epistolae et diplomata, 141, 1146D
Cave caute vel iam monitus animae, et nostrum monasterium singulare nobis relinque ne, dum particeps eius contra nos esse cupis, ordinis nostri exsors apostolica auctoritate efficiaris.
461Iohannes Cassianus, Conlationes [CSEL], I, 8, 23, 8; 3 (auctor c.360–435)
unde monitus Abraham spoliis hostium quae sibi offerebantur, ne retributionem laboris sui consequeretur, abstinuit, uel decimas sacerdoti Melchisedec, quae Moysaica lege praecipiuntur, exsoluit?
462Iohannes Vitoduranus, Chronica, 1; 1277 (auctor 1300-1348)
Qui cum in crastino bellaturus esset cum eo, a quodam sibi fideli milite monitus fuit, ut prelium cum eo non committeret, sed, quanto cicius posset, cum suo populo ad civitatem rediret dictam Wien, sedem ducatus et metropolin Austrie.
463Ionas Bobiensis, Vita Eustasii, 87, 1052B
Ad quemdam enim virum venerabilem Romaricum veniens, qui primus inter nobiles fuerat apud Theodebertum habitus, priusquam per B. Columbani exemplum ac Eustasii praedicationem monitus, ad Luxovium veniens monasticae instituioni se subdidit.
464Ionas Bobiensis, Vita Columbani, 4, 10; 8 (auctor -665)
Coepit deinde monasteria Agrestius temptare et sub speciae discipuli pretium proditionis taxare, ad quendam virum venerabilem Romaricum veniens, qui primis nobilitatibus fuerat apud Theudebertum habitus, postque per beati Columbae exemplum ac Eusthasii praedicatione monitus, ad Luxovium veniens, monarchiae institutis se subdidit.
465Ionas Bobiensis, Vita Columbani, 151, 27; 36 (auctor -665)
Quarto deinde die quidam pontifex ex vicinis urbibus frumenti copiam, divina monitus adspiratione, beato Columbano direxit; sed mox omnipotens, qui penuriam patientibus aligeros prebuerat cibos, ut farris adeps advenit, alitum falangas imperavit abire.
466Iotsaldus Cluniacensis, De vita et virtutibus sancti Odilonis abbatis, 275; 52 (auctor -1051)
Fecit senior, quod erat monitus, et aquam a sancto viro benedictam sumpsit devotus.
467Isidorus Pacensis, Chronicon, 96, 1269D (auctor fl.750)
Qui non post multos dies ad petitionem gentis eorum quorum sanguinem fuderat, a Libyae partibus principaliter monitus Mammet mittitur Saracenus cum relatione auctoritatis absconsa, ut Abderraman in eius loco absque cunctatione maneat prorogatus.
468Isidorus Pacensis, Chronicon, 96, 1272A (auctor fl.750)
Qui et ob hoc monitus praedictus Abdilmelic a principali iussu, quare nihil et in terra Francorum prosperum eveniret, ad pugnae victoriam statim e Corduba exsiliens cum omni manu publica subvertere nititur Pyrenaica inhabitantium iuga, et expeditionem per loca dirigens angusta, nihil prosperum gessit.
469Iulius Caesar, De Bello Civili, 1, 14, 5; 7 (auctor 100BC-44BC)
Capuae primum sese confirmant et colligunt dilectumque colonorum, qui lege Iulia Capuam deducti erant, habere instituunt; gladiatoresque quos ibi Caesar in ludo habebat, ad forum productos Lentulus libertatis spe confirmat atque iis equos attribuit et se sequi iussit; quos postea monitus ab suis, quod ea res omnium iudicio reprehendebatur, circum familias conventus Campaniae custodiae causa distribuit.
470Iulius Firmicus Maternus, Mathesis, II, 30; 12 (auctor fl.337)
Quare, quicumque aliquid de imperatore quaesiuerit, nolo eum truci ac seuera responsione conturbes, sed ei docili sermone persuade quod nullus possit de uita principis aliquid inuenire, ut, persuasionibus tuis monitus, istum furorem temeritatis correcto mentis errore deponat.
471Iulius Firmicus Maternus, Mathesis, 2, XXX; 12 (auctor fl.337)
Quare, quicumque aliquid de imperatoris quaesiverit, nolo eum truci ac severa responsione conturbes, sed ei docili sermone persuade, quod nuls possit de vita principis aliquid invenire, ut persuasionibus tuis monitus istum furorem temeritatis correcto mentis errore deponat; sed nec deferre te volo, si quis aliquid male quaesiverit, ne, cum ille ob inlicitas animi cupiditates capitali sententia fuerit subiugatus, mortis ipsius causa extitisse videaris; quod alienum est a proposito sacerdotis.
472Iulius Paris, Epitoma, p2, 8; 34 (auctor fl.c.350)
Philippus rex Macedonum, monitus ut quadrigam metueret, denuntiatum periculi genus non effugit: nam Pausanias in capulo gladii quo eum occidit quadrigam habuit caelatam.
473Iulius Paris, Epitoma, p8, 3; 24 (auctor fl.c.350)
Cum Alexander, Macedonum rex, sorte monitus esset eum qui sibi porta egresso primus occurrisset interfici iuberet, asinarium sibi obuium ad mortem deduciiussit.
474Iulius Valerius Alexander Polemus, Res gestae Alexandri Macedonis translatae ex Aesopo graeco, 1, 14; 26 (auctor c.270-c.340)
Naturali ergo monitus adfectu superponit hominem humeris quam valentissime et revectat ad regiam.
475Iulius Valerius Alexander Polemus, Res gestae Alexandri Macedonis translatae ex Aesopo graeco, 1, 17; 9 (auctor c.270-c.340)
Sed ille ad memoriam monitus oraculi occurrit ad puerum et salutat inde uti orbis integri dominum.
476Iunius Philagrius, Brevis expositio Vergilii Georgicorum, I, 14; 3 (auctor fl.c.450)
Item: PINGVIA CEAE. (Cea) insula Aegaei maris est, quae primo dicitur (a) Nymphis habitari, ideoque et Hydrussam dictam, postea a Ceo Naupactio Ceam appellatam, in quam Aristaeus ex Arcadia venisse fertur et responso patris Apollinis monitus.
477Iustinianus, Digesta Iustiniani Augusti, 39, 2, 4; 14 (auctor c.482-565)
est tamen tutius libellum ad ipsas aedes proponere: fieri enim potest, ut ita monitus defensor existat.
478Ivo Carnotensis, Decretum, 161, 0799A (auctor c.1040–1115)
(22, q. 5, c. De forma fidelitatis.) De forma fidelitatis aliquid scribere monitus, haec vobis quae sequuntur breviter ex librorum auctoritate notavi.
479Ivo Carnotensis, Decretum, 161, 0327B (auctor c.1040–1115)
Desine iam cuiuspiam zelo electum a clero et expetitum a populo Lintwardum [Litwardum] Cumensi Ecclesiae antistitem protelare; quia si protelaveris, et eum consecrare toties monitus non maturaveris, cum ad nos venerit, procul dubio consecratus abibit, quia licet apostolica auctoritate id facere valeamus, tuo tamen incitamur exemplo, qui transgressis terminis tibi commissis, in Ecclesia Salonensi episcoporum ordinare ad indecentiam apostolicae sedis praesumpsisti, quod quantae praevaricationis sit ipse perpende.
480Ivo Carnotensis, Epistolae, 162, 0034C (auctor c.1040–1115)
Sed quia exasperatus propter salubres monitus quos serenitati vestrae ex summa fidelitate et charitate direxi, me diffiduciastis, et bona episcopalis domus diripienda adversariis nostris exposuistis, gravia et grandia inde perpessus incommoda, regali curiae ad praesens nec secure possum interesse nec honeste.
481Ivo Carnotensis, Panormia, 161, 1211 (auctor c.1040–1115)
CAP. I. Infamatus tertio monitus se non corrigens, usque ad purgationem ab officio suspendatur. Conc. Agath. c. 4.
482Ivo Carnotensis, Panormia, 161, 1334B (auctor c.1040–1115)
(22, q. 5, c. De forma.) De forma fidelitatis aliquid scribere monitus, haec vobis quae frequenter, breviter ex librorum auctoritate notavi.
483Kercselich Balthasar Adam, Annuae 1748-1767, 1749, p75; 1 (auctor 1715-1778)
Canonicus quidam S. V. murmurare praesumens, et medii (sic) secretarii domini Francisci Bandi admonere episcopum attentans in rebus ab illo non intellectis, graviter sed paterne ab episcopo monitus et repraehensus, non solum ipse curatus, sed et plures exemplo suo cautiores redditi.
484Kercselich Balthasar Adam, Annuae 1748-1767, 1751, p181; 2 (auctor 1715-1778)
Redireque a capitulo monitus, debuit ad canonicam institutionem.
485Kercselich Balthasar Adam, Annuae 1748-1767, 1751, p211; 8 (auctor 1715-1778)
Interim tametsi monitus iterato locumtenens, taxam pro aucto sibi generalatus honore nec deponere voluit, quoadusque et salarium ad novum hunc honorem eidem non resolveretur, neque etiam deposuit.
486Kercselich Balthasar Adam, Annuae 1748-1767, 1755, p371; 64 (auctor 1715-1778)
In habita nihilominus privata Suae Maiestatis audientia de hac tumultus causa fui vel maxime interrogatus, et ego, quemadmodum et a cancellario et Patachichio monitus fueram, eam, quam supradescripsi, attuli et cum praemissis reflexionibus.
487Kercselich Balthasar Adam, Annuae 1748-1767, 1756, p512; 32 (auctor 1715-1778)
Quod Protestantes sicuti animadverterunt, ita ad huic obviandum universa posuere ponuntve media. Borussiae rex unus nunc e Protestantibus est, quia vicinus Austriae, qui hanc divexando, ne aerario crescat, impedire potest extorquereque ab Austria liberum, uti antea, septemtrionalibus commercium. Hinc statim ab Aquisgranensi tractatu, ut observarant Protestantes, ab aula Viennensi rationem aerarii susceptam esse, rex Borussiae crescebat milite, ab Anglia nempe monitus. Foedus, ut illi vocant, neutralitatis coactum intra eosdem est, et Anglia Borusso ad belli exitum et in eius subsidium quotannis librarum sterlingorum 670000 dependit. Et quisquis totius huius belli rationem penetraverit, ac bene perpenderit, hanc nostram coniecturam damnare non poterit. Borusso nempe unicum scopum esse divexare Austriam, ne crescat aerario, impedire, ac tandem per futurum tractatum aequilibrare aulae Viennensis intentiones. Quis, obsecro, aliud cogitet, dum videmus Borussum occupata Saxonia (excepto suo capite et aula) Protestante, adeoque pro virium conservatione Protestantium | amoto catholico electore, ne faveat Austriacis, ipsis religione et sangvine coniunctus, nil ultro facere, quam evertere magazzina Austriae, per Bohemiam excurrere, hanc Moraviamque miseram reddere, neque triennio iam vel cogitasse de servandis illis, quae occupasset, at duntaxat de pauperanda Austria.
488Lactantius, Carmen de passione Domini [CSEL], p1; 13 (auctor 250-325)
Flecte genu lignumque crucis uenerabile adora Flebilis, innocuo terramque cruore madentem Ore petens humili lacrimis suffunde subortis Et me nonnumquam deuoto in corde meosque Fer monitus.
489Lactantius Placidus, In Statii Thebaida commentum, 2, 90; 160 (auctor fl.c.400)
Ob id in mulieris figuram uersus, ut Ouidius refert, monitus sortibus in eodem loco rediit in figuram pristinam.
490Lactantius Placidus, In Statii Thebaida commentum, 10, 340; 199 (auctor fl.c.400)
SI NON DEDECVI (TVA IVSSA) si monitus tuos non indecenter effeci siue non dehonestaui.
491Lambertus Hersfeldensis, Annales, 146, 1073C (auctor 1035-1076)
Tandem monitus a suis, ut vitae propriae pugna excedens consuleret, vixque inter constipatam artius multitudinem eluctatus, in palatium se recepit.
492Lambertus Hersfeldensis, Annales, 1; 1123 (auctor 1025-1081)
Tandem monitus a suis, ut vitae propriae pugna excedens consuleret, vixque inter constipatam arcius multitudinem eluctatus, in palacium se recepit.
493Landino Cristoforo, Xandra, 1, 28; 7 (auctor 1424-1498)
Omnia quae memori monitus dum mente retracto Materiam, infelix, ignibus addo meis.
494Landulphus de Sancto Paulo, Historia Mediolanensis, 4; 1 (auctor 1077-1137)
Rege igitur in regno deficiente, supradictus Anselmus de Buis Mediolanensis archiepiscopus, quasi monitus apostolica auctoritate, iam dicto presbitero nolente, studuit congregare de diversis gentibus esercitum, cum quo caperet Babilonicum regnum.
495Landulphus de Sancto Paulo, Historia Mediolanensis, 42; 2 (auctor 1077-1137)
Altera sero die ipse Yordanus archiepiscopus, monitus a Landulpho Astensi episcopo et quibusdam aliis episcopis, in quadam ecclesia Lateranensi, vivo et deposito quondam episcopo Armano Brisiensi, ordinavit Brisiensem ellectum in episcopum nomine Villanum.
496Landulphus iunior, Historiae Mediolanensis urbis, 173, 1446A (auctor 1097-1137)
Rege igitur in regno deficiente supradictus Anselmus de Buis Mediolanensis archiepiscopus quasi monitus apostolica auctoritate iam dicto presbytero nolente studuit congregare de diversis gentibus exercitum, cum quo caperet Babylonicum regnum, et in hoc studio permonuit praeelectam iuventutem Mediolanensem cruces suscipere, et cantilenam de Ultreia, Ultreia cantare.
497Landulphus iunior, Historiae Mediolanensis urbis, 173, 1502B (auctor 1097-1137)
Altera vero die ipse Iordanus archiepiscopus monitus a Landulpho Astensi episcopo, et quibusdam aliis episcopis in quadam ecclesia Lateranensi vivo, et deposito quondam episcopo Armano Brixiensi, ordinavit Brixiensem electum in episcopum nomine Villanum.
498Laurentius Veronensis, De bello Balearico, 163, 0552C
Per quadragenos passus, et apertus, et amplus Introitus fuerat, centum fecere cohortes, Cardinibus Boso de primis taliter unus Inquit, et haec monuit, monitus, et verba notantur: Qui fines patrios, qui deseruere parentes, Uxores, natos, et quidquid dulce videtur Sensibus humanis, vos pro pietate fuistis.
499Laurentius Veronensis, De bello Balearico, 163, 0561B
Bella videre volunt, gaudent de sanguine nostro Quorum doctrinam, monitus, et iussa refutent; Hi qui victores cupiunt ex marte reverti.
500Leo I, De haeresi et historia Eutychiana, 55, 1107C (auctor 440-461)
At ubi monitus a Leone rescivit haeresiarcam Occidentem litteris suis pervasisse, suum virus spargere, atque a saeculi potestatibus insidias parari catholicae doctrinae, tum Romanum pontificem adire sui putavit officii: quo videlicet et de re tota instrueretur, quod Ecclesiae capiti debebatur, et qua pollebat apud Augustum gratia ageret sollicite, ne late serperent haereticorum artes, nec turbarentur Ecclesiae, convocatione concilii, in quo timendum merito erat ne auctoritate plurimum valituri essent homines improbi.