'nisi' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 190593 hits      Show next 500

Nor id , p2, 9 found in
Nor id , p4, 17 found in
Nor id , p8, 21 found in
Nor id , p8, 51 found in
Nor id , p10, 11 found in
Nor id , p10, 13 found in
Nor id , p11, 17 found in
8A Teramensis archipresbyter, Epistolae, 2; 3
Quis enim, nisi mentis inops, integrum pro corrupto dimitteret, dummodo unius speciei, unius forme, unius decoris consisteret?
9Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166; (auctor fl. 1130)
Nonnulli fractionem illam tantum in signo seu symbolo, non in ipso Christi corpore fieri sentiebant, alii contra in ipso corpore fieri contendebant, propter illa verba primae confessionis Berengarianae, anathematizantis tanquam haeresim, corpus Christi non posse sensualiter, nisi in solo sacramento, manibus sacerdotum tractari, vel frangi, vel dentibus fidelium alleri.
10Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1343C (auctor fl. 1130)
Primo secundum proprietatem facti quaeritur, quomodo verum corpus fuit, quod ad discipulos clausis foribus introduxit: deinde mystica ratio eiusdem facti subsequitur, scilicet nisi quod conclusus fuerit hortus, frustra sponsa sponsum exorabit: Veniat dilectus in hortum suum.
11Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1343C (auctor fl. 1130)
Et, ut apertius atque compendiosius dicatur; nisi contra mundi cupiditates fores cordis tui clausae fuerint, spiritualis gratia te illustrare non poterit.
12Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1345A (auctor fl. 1130)
Ait enim propheta: Nisi credideritis, non intelligetis.
13Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0461C (auctor c.945–1004)
Semper enim summae tranquillitatis quietem diligit, qui veritatis arcanum ratiocinando disponere gessit: quapropter ab ipsis disciplinarum rudimentis, sicut cervus desiderat ad fontes aquarum (Psal. XLI, 1), ita desideravit anima mea laboriosum spiritalis philosophiae otium quod ad multorum utilitatem verterem in honestum negotium; sed, meis peccatis praepedientibus, eo relicto, quodammodo ad saeculi sollicitudinem sum reductus, qui sub cura pastoralis regiminis quotidie sustentor aqua angustiae et pane tribulationis (III Reg. XXII, 27): corrodit me canino dente aemulorum supplantatrix calliditas, circumlatrat adversariorum frequens acerbitas, nec aliud contra me immurmurant, nisi quod monachorum senatum salvum esse volui, nostrae reipublicae augmentum quaesivi, ac cavillationi insidiantium auctoritate qua valui contradixi, nec abscondi omnino misericordiam et veritatem a consilio multo.
14Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463C (auctor c.945–1004)
Nulli enim coniugium interdicitur, nisi ei qui ob promerenda supernae patriae gaudia sponte sua delegit iugem continentiam, quam et si minus exhibuit, devotione secretius irrita, secretiori facinus delendum est poenitentia: ita tamen ut in eo gradu permaneat, in quo malum se perpetrasse deplorat; sin vero sacerdotum Testamenti Veteris hanc sibi defendere voluerit, proprio gradu decidens, fletibus culpam diluit.
15Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463D (auctor c.945–1004)
Porro inter eos qui se voto obligant, vel inter eos qui nec dum transierunt septimam generis lineam, detestatabile connubium ita sub poenitentiae remedio solvendum est illico, sicut illud quod poenitentia non indiget, quia ex auctoritate licet, nunquam solvendum est, nisi aut alterius coniugum morte, aut utriusque caelibatus professione.
16Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0465A (auctor c.945–1004)
Denique clericorum vita irreprehensibilis speculum est totius Ecclesiae, sicut monachorum habitus et professio firma exemplum est totius summae poenitentiae; et quamvis clerici reprehensione digni, ne tractent sancta profani, degradentur certis ex causis, monachi tamen nisi causa superbiae nunquam privantur ex toto fratrum suorum communione, cum et criminosos laicos vel clericos suscipiant, et se in crimine deprehensos regulari disciplina corripiant.
17Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0465C (auctor c.945–1004)
Caveat igitur quicunque vult salvus esse eam alicuius, nisi solius Dei, possessionem credere; unde Petro apostolorum principi dicitur: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam (Matth.
18Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469A (auctor c.945–1004)
Testis mihi est Deus quod, salvo iure nostri monasterii, ad omnia quae regulariter iniunxisset obtemperare paratus fui, et, si aliquid mali commerui, manente rerum copia inconcussa, episcoporum iusta iaculetur in me sententia; quia ipse solus, ut debuerat, nunquam iusto amplius, nisi clandestina exsecutione, in me desaeviet.
19Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469B (auctor c.945–1004)
Novi enim quam austerus in Letaldo Miciacensi monacho fuerit, quem oblitus reverentiae sacerdotalis iniuriose et sine ullis legibus tractavit; qui si epistolam Gregorii ad Lupum abbatem legisset, profecto nunquam tantum facinus perpetrasset: « Quoniam multae, inquit, occasiones in deceptatione religiosarum personarum a pravis illic, ut dicitur, hominibus exquiruntur, presbyterum praedictae Ecclesiae nullomodo privandum deponendumque censemus, nisi causa specialiter criminis exigente; unde necesse est ut, si qua contra eum huiusmodi querela surrexerit, non solus episcopus civitatis causam examinet, sed adhibitis sibi coepiscopis suis subtili investigatione perquirat, quatenus, cunctis concorditer iudicantibus, canonicae districtionis censura aut reum ferire aut innocentem possit absolvere.
20Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469C (auctor c.945–1004)
Porro qui vel quot interesse debeant reorum obligationi, qui vel quot eorum absolutioni, nusquam me legisse memini, nisi in degradatione sacerdotis.
21Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0470B (auctor c.945–1004)
» Siquidem quidquid in Ecclesia fit, nisi auctoritate Patrum fulciatur, simulatio, non veritas iudicatur; et scimus si qua simulatores et callidi provocant iram Dei, an presbyter vel episcopus habebitur, qui contra auctoritatem canonum ordinatur?
22Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0421B (auctor c.945–1004)
Est quidam Qauz, nepos Wal comitis de castro Nantonis, qui devastat possessiones nostri monasterii; de quo precor ut cum ipso Wal, qui nunc Romae est, loquamini, minando contra eius nepotem virgam excommunicationis nisi resipuerit, si inveni gratiam in oculis vestris: nam, liberalitatis vestrae memor, ut servus Domino gratias refero, qui inter missarum solemnia, vestro munere plane usus, vestri nullo modo oblivisci valeo in meis orationibus.
23Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0421D (auctor c.945–1004)
Quare, vestra benevolentia usus, experimento didici quod vester animus compatiatur miserorum infortuniis, afflictorum calamitati, lapsibus humanae fragilitatis; dum enim vobiscum conferendo loquerer de passionibus animae, quid aliud reperi nisi moralitatem Gregorianae facundiae et severitatem paternae indulgentiae?
24Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0423C (auctor c.945–1004)
Quod ideo vestrae charitati obieci, quia plus aequo distulistis mittere indiculum vestrae legationis: ac idcirco vobis parere mihi fuit impossibile, quibus placere omnimodis gestio, nec unquam bonorum praeceptis inobediens apparebo, nisi constrictus aut religionis proposito, aut temporis articulo.
25Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0424B (auctor c.945–1004)
Si enim iuniores tempore veterum aspernantur edicta, quibus assensum praebere debuerant, quid restat, nisi ut plumbum aquis supernatet, lignum vero fundo tenus mersum dehiscat?
26Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0424D (auctor c.945–1004)
Dum iam albet nix capitis, cui gratias refero, quoniam me ad me reduxit, quandoquidem hominem esse innotuit, quem mutabilis fortunae casibus subditum et dixit et scripsit; ait enim Scriptura: Omnis homo mendax (Ps. CXV, 11); sed fortassis cum Propheta in exstasi hoc protulit, quod ego quoque benigne accepissem, nisi esset scriptum: Perdes omnes qui loquuntur mendacium (Ps. V, 7).
27Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0424D (auctor c.945–1004)
Ad quid enim aliud amicus meus apostoli verba ad me retorsit, dum in sermone meo est et non esse enuntiavit (Iac. V, 12), nisi quia aut quod est non esse, aut quod non est esse fatentem reprehendere voluit?
28Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0425A (auctor c.945–1004)
Porro sicut nemo bonus, nisi solus Deus (Marc., X, 18), sic nihil est in rerum creaturis, nihil enim in eis est quod mutabile non est, et si omnis creatura mutabilis est, quomodo verbum eius mutabile non est?
29Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0425D (auctor c.945–1004)
Quam quaestionem expediendo ei ad plenum satisfacere nequivi, partim ob difficultatem sui, partim quia nec locus nec tempus sufficiebat negotio huiusmodi; nunc vero, occasionem nactus, explicabo quomodo se habeat congeries numerorum in praedictis canonibus, exposita prius ratione qua in singulis Evangeliorum libris sunt tripliciter praefixi numeri, quorum alii capitula, alii aeras, alii subnotationes designant, communes scilicet et proprias, et capitula quidem nec non aerae ex minio hoc videntur differre, quod capitula exprimuntur maiore charactere, aerae vero nusquam denarium excedunt, nec infra denarium ex ordine se sequuntur, nisi contingat.
30Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426A (auctor c.945–1004)
Nec eidem cum altero, nisi cum Matthaeo: nam inter quatuor si concordia sit, unus modus existit; alter vero si discrepaverit, quatuor modi inveniuntur: si unus quilibet duobus conferatur, sex ad extremum erunt, si ad similitudinem monomachiae unus reliquis sigillatim respondeat.
31Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0430B (auctor c.945–1004)
Cui tamen oram chlamydis praescidit (I Reg. XXIV, 5), docens procul dubio subiectos praelatorum vitia ita manu humillimae reprehensionis tangere, ut eorum nomen nolint exstinguere; non enim est potestas nisi a Deo; et qui potestati resistit, Dei ordinationi resistit (Rom., XIII, 1, 2).
32Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0432C (auctor c.945–1004)
Plurimos commissi gregis tuo morbo contaminasse diceris, lepra foedissimae contagionis perdidisse convinceris, nihil aliud dicens nisi quia fecisti, sed non perfecisti: ferro socium, imo filium, et eum qui te suae vitae tutorem elegerat, transfixisti; venenum ei porrexisti; ignem sacris aedibus iniecisti: si ferro transfixus evasit, si venenum potatum non exstinxit, si ignis non convaluit, te peccasse negas, et nihil tua interesse affirmas.
33Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0433C (auctor c.945–1004)
Sed facti actio enuntiari iureiurando potest, ut definite vera vel falsa sit apud eum qui rem definite novit; promissio vero futurae actionis sicut definite sub scientia non cadit, ita iuramentum de promissis rebus ignoratur verum falsum ne definitive sit, nisi de his quae necessitas naturae trahit, ut Deum immortalem esse et hominem mori; si quidem definite verum est quod omne ortum occidet.
34Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434A (auctor c.945–1004)
, VIII, 17): et quid est mendaciter iurare, nisi peierare?
35Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434C (auctor c.945–1004)
Porro Scriptura dicit: Omnis homo mendax (Psal. CXV, 11) est, siquidem eo vitio humanam naturam diabolus corrupit; ut et mortalis et mendax sit, nec mendax nisi unde mortalis, nec mortalis nisi unde mendax existit.
36Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434D (auctor c.945–1004)
Sed pro tuenda salute corporis peccatum commissum non magnifacit miseratio humanae compassionis, iuxta illud comici: Pro magno peccato paululum supplicii satis est pati; (TERENT. in And., act. V, scen. III.) metus enim et pietas aequaliter flectunt animum iudicis ad misericordiam, qui trutina iusti examinis distinguat modum culpae levioris et gravioris; siquidem eiusdem legis capitula, quamvis sibi videantur contraria, nullus praeterit nisi transgressor legis, quem tamen aliquando metus vel pietas absolvit.
37Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0435A (auctor c.945–1004)
Denique lex iussit ut masculus qui intraret templum Veneris, capite puniretur; siquidem iussit ut qui matrem caedi videret, nisi eam eriperet, capite puniretur: quidam itaque iuvenis in templo Veneris matrem caedi vidit, et, ingressus templum, matrem eripuit.
38Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0436C (auctor c.945–1004)
Nec differt is qui iurare compellitur ab eo qui violenter baptizatur, si uterque sacramenti violator habeatur; quoniam, ut ait Augustinus, « ad Ecclesiam potest trahi nolens, accedere ad altare potest nolens, accipere potest sacramentum nolens, credere non potest nisi volens, fidem in corde non potest servare nisi volens.
39Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0437C (auctor c.945–1004)
Denique Acephalorum haeresis, quae nunc exorta est, cum Saterris damnanda est: quoniam sine capite regnant, sine patre spiritali, contra ius fasque naturae suos fratres dilaniant, et mordentes pacem praedicant, cum nullum genus animalium saeviat nisi in dispar feris.
40Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0441D (auctor c.945–1004)
Cui enim totum concessum est, et pars; sin autem et pars conceditur, totum concessum fuisse frustra contenditur: nisi forte illud totum ad ordinationem episcopi, non autem ad illam cessionem iuris pertineat ut dare, vendere, seu in proprios usus retinere queat.
41Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0442C (auctor c.945–1004)
Porro quod te aliquando sub mei praesentia turbavit, dum diceretur quod monachi ecclesias tenere nequirent, remove ab animo; et scito quod monachus, nisi ad clericatum promotus, ecclesiae retentis ministeriis, deservire, ne quid de reditibus eius seu oblationibus vivere debeat et possit.
42Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0444A (auctor c.945–1004)
Hortamur ergo ut, omni mora omnique excusatione summota, ita monasteria ipsa ab huiusmodi studeatis gravamine relevare, quatenus nullam deinceps in eis clerici, vel ii qui in sacro sunt ordine constituti, ob aliud habeant nisi orandi tantummodo causa accedendi licentiam, aut si forte ad peragenda sacra missarum fuerunt invitati mysteria.
43Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0444B (auctor c.945–1004)
» De iniusta excommunicatione episcopi, Ianuario quoque Karalitano episcopo, post aliqua scribit dicens (ID., ibid, II, 34): « Inter querelas multiplices, Isidorus vir clarissimus a fraternitate tua frustra se excommunicatum anathematizatumque conquestus est; quod quamobrem factum fuerit, dum a clerico tuo qui praesens erat voluissemus addiscere, pro nulla alia causa, nisi pro eo quod te iniuriaverat factum innotuit.
44Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0446A (auctor c.945–1004)
Defuncto vero abbate non extraneus, nisi de eadem congregatione, quem sibi propria voluntate congregatio elegerit, et qui electus fuerit sine dolo vel venalitate aliqua ordinetur.
45Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0446A (auctor c.945–1004)
Quod si aptam inter se personam invenire nequiverint, solertem de aliis monasteriis sibi similiter eligant ordinandum; neque venienti abbati quaecunque persona qualibet occasione in suo monasterio praeponatur, nisi forte exstantibus, quod absit!
46Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0446B (auctor c.945–1004)
Ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit.
47Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0450B (auctor c.945–1004)
Sed et hoc inferendum, si laicus et quicunque fidelis orare non potest nisi careat officio coniugali, sacerdoti cui semper pro populo offerenda sunt sacrificia semper orandum est: si semper orandum, ergo semper carendum matrimonio.
48Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0450C (auctor c.945–1004)
« Si diaconus vel subdiaconus futurus non habeat uxorem, secundum ea quae superius exposuimus, sibi coniunctam, non aliter consecretur nisi prius a consecratore interrogatus promiserit posse post consecrationem et sine legitima uxore caste vivere, non concedendo consecratore tempore consecrationis diacono vel subdiacono futuro permittere ut post consecrationem uxorem accipiat.
49Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0451C (auctor c.945–1004)
Nam diaconissae super se habitare debent, vel nullum alium admittere secum, nisi revera fratrem; sin autem aliqua suspicio sit quasi simulatus frater cum ea degat, vel ab initio non consecretur, vel, si consecrata fuerit, amittat honorem.
50Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0451C (auctor c.945–1004)
» De clericis: « Nemo clericus fiat nisi is qui et bonum testimonium habet et litteratus est.
51Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0451D (auctor c.945–1004)
Qui enim litteras non scit, clericus esse non potest: doceantur et presbyteri et diaconi sacras orationes et ecclesiasticos canones: quos scilicet consecrari oportet sine reprehensione, sine contradictione, sine pecuniarum datione, liberatos tam officiali quam curiali conditione, nisi forte secundum observationem quam in primo capite praesentis constitutionis exposuimus.
52Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0452A (auctor c.945–1004)
Sed et si officialis vel curialis conditionis sit, prohibetur episcopus fieri, nisi forte a tenera aetate in monasterio fuit.
53Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0452D (auctor c.945–1004)
Et siquidem ante consecrationem facta fuerit contradictio, non prius consecretur episcopus nisi disceptatio de contradictione facta sit, et undique appareat innoxius.
54Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0453A (auctor c.945–1004)
» Item in eodem concilio: « Ut clerici continentes ad viduas vel virgines, nisi ex iussu et permissu episcoporum, non accedant, et hoc non soli faciant, sed cum clericis, aut cum his cum quibus episcopus iusserit.
55Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0453C (auctor c.945–1004)
Qui zelo fidei ac disciplinae doctus non patitur Ecclesiam pollui ab indignis presbyteris quos in presbyterio filios asserit procreasse, quod non licere exponerem, nisi nossem vestram prudentiam legis totius habere notitiam.
56Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0453D (auctor c.945–1004)
» In Nicaeno Concilio de subintroductis mulieribus: « Interdixit per omnia magna synodus non episcopo, non presbytero, non diacono, nec alicui omnino qui in clero est licere subintroductam habere mulierem, nisi forte matrem, aut sororem, aut amitam, vel eas tantum personas quae suspiciones effugiunt.
57Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0454A (auctor c.945–1004)
» In Decretalibus; quae feminae habitent cum clericis: « Feminas vero non alias esse patimur in domibus clericorum, nisi eas tantum quas propter solas necessitudinum causas habitare cum hisdem synodus Nicaena permisit.
58Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0454D (auctor c.945–1004)
» Praeterea cum de quorumdam clericorum quamvis erga uxores proprias incontinentia referretur, « placuit episcopos et presbyteros et diaconos secundum priora statuta etiam ab uxoribus continere: quod nisi fecerint, ab ecclesiastico removeantur officio; caeteros autem clericos ad hoc non cogi, sed secundum unius cuiusque Ecclesiae consuetudinem observari debere.
59Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
Relegamus Regum libros, et inveniemus sacerdotem Abimelech de panibus propositionis noluisse prius dare D. D. et pueris eius, nisi interrogaret utrum mundi essent pueri a muliere, non utique aliena, sed coniuge?
60Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0455C (auctor c.945–1004)
et nisi eos audiisset ab heri et nudius tertius vacasse ab opere coniugali, nunquam panes quos prius negaverat concessisset.
61Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0456B (auctor c.945–1004)
Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest quoque caeteros instruere, et docere suos, et adversarios repercutere; qui nisi refutati fuerint atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere.
62Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0456B (auctor c.945–1004)
Huius autem sermo debet esse purus, simplex et aptus; cuius prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, ieiuniis, orationibus incumbere, cum fratribus habere pacem, nec quemquam ex membris suis despicere, nullum damnare nisi comprobatum, nullum excommunicare nisi discussum: quique ita humilitate pariter et auctoritate praestabit, ut nec per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, nec per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat, sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius Christum iudicare formidat.
63Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0457D (auctor c.945–1004)
Oportet ergo episcopum irreprehensibilem esse, ut nulli vitio luxuriae mancipatus sit: unius uxoris virum, qui unam uxorem habuerit, non qui habeat: sobrium, sive, ut in Graeco dicitur, vigilantem, id est Niphanon [νηφαντόν]: pudicum, hoc enim significat Sophronon [σώφρονα], ornatum et castitate et moribus: hospitalem, ut imitetur Abraham, et cum peregrinis, imo in peregrinis Christum suscipiat: doctorem, nihil enim prodest conscientia virtutum frui, nisi et creditum sibi populum possit instruere, ut valeat exhortari in doctrina, et eos qui contradicunt redarguere: non vinolentum, quia semper in sanctis sanctorum est, et offert hostias, vinum et siceram non bibit: non vinolentum, quia in vino luxuria est: non vinolentum; sic bibat episcopus ut an biberit ignoretur.
64Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537A (auctor c.945–1004)
Hic constituit ut ministeria sacra non tangerentur, nisi a ministris.
65Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0537A (auctor c.945–1004)
Et ut quicunque Episcoporum evocatus fuisset ad Sedem Apostolicam rediens ad parrochiam suam non susciperetur, nisi cum formata.
66Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0539B (auctor c.945–1004)
STEPHANUS, natione Romanus, ex patre Iobio, sedit annis 6. mensib. 5. dieb. 2. Hic constituit sacerdotes et Levitas, ut vestibus sacratis non nisi in Ecclesia uterentur.
67Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0541A (auctor c.945–1004)
Constituit etiam ut baptizatum liniret presbyter chrismate levatum de aqua propter occasionem transitus mortis, et ut nullus laicus crimen clerico audeat inferre, et ut diaconi dalmaticis in Ecclesia uterentur, et ut nullus clericus propter causam quamlibet in curiam introiret, nec ante iudicem causam diceret, nisi in Ecclesia.
68Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0541A (auctor c.945–1004)
Et ut sacrificium altaris non in serico, neque in panno tincto celebraretur, nisi tantum in lineo; sicut corpus Domini nostri IESU Christi in sindone linea munda sepultum est.
69Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542C (auctor c.945–1004)
nisi consecratum Episcopi susceperit, quod nominatur fermentum.
70Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542D (auctor c.945–1004)
Qui etiam exosos habuit omnes haereticos, maxime Manichaeos, quos inventos in exilium deportari fecit, et constituit, ut si quis de Manichaeis conversus rediret ad Ecclesiam, nullatenus communicaret, nisi tantum relegatus monasterio usque ad finem vitae suae ieiunus et orationibus vacans viaticum ei largiretur.
71Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543A (auctor c.945–1004)
ANASTASIUS, natione Romanus, ex patre Maximo, sedit annis 3. diebus 10. Hic constituit ut quotiescunque Evangelia sancta recitarentur, sacerdotes non sederent, sed curvi starent, et ut nullus clericum transmarinum susciperet, nisi sui Episcopi chirographum designaret, quia eodem tempore Manichaei inventi sunt in urbe.
72Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0543B (auctor c.945–1004)
Et ut nullus clerico poculum publicum propinaret nisi tantum in cella fidelium, maxime clericorum.
73Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0544C (auctor c.945–1004)
Hic constituit ut monacha non acciperet velamen benedictum in capite, nisi probata in virginitate fuerit 60 annis, et ut intra actionem sacrificii diceretur: Sanctum sacrificium, etc.
74Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0547A (auctor c.945–1004)
Item secundo misit Ennodium, et Peregrinum episcopum Mesenensem, quos dum voluisset Anastasius pecunia corrumpere, nullatenus consenserunt, nisi satisfactionem sedis Apostolicae operaretur.
75Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0547B (auctor c.945–1004)
Quod sentientes complices Anastasii se incluserunt in Ecclesia maiore, quae vocatur sancta Sophia, et consilio facto mandaverunt Imperatori, dicentes: Nisi nobis reddita fuerit ratio, quare damnatus est Episcopus noster Achatius, nullatenus consentimus Sedi Apostolicae.
76Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0549C (auctor c.945–1004)
Scito tamen, te et Episcopum tuum idoneos non esse Christianae religionis, nisi duas naturas in Christo confiteamini.
77Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0550B (auctor c.945–1004)
Intra civitatem autem grandis fames erat, ut aqua venundaretur pretio, nisi Nympharum [remedium] rechedus subvenisset.
78Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0551D (auctor c.945–1004)
Quod nisi feceris, per viventem in saecula excoriari te faciam.
79Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0555A (auctor c.945–1004)
Constituit etiam Synodum in Ecclesia B. Petri Apostoli, in qua sederunt Episcopi 72. presbyteri 30. diaconi 3. et clerus omnis, sub anathemate, ut nullus Pontifice vivente Episcopum civitatis se praesumat dicere, aut partes sibi de electione facere, nisi tertio die depositionis eius.
80Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0555D (auctor c.945–1004)
BONIFACIUS, natione Campanus, de civitate Neapoli, ex patre Ioanne, sedit annis 5. Hic constituit, ut testamentum valeat secundum iussionem Principis, et ut nullus trahatur de Ecclesia, nec praesumat acolythus reliquias Sanctorum Martyrum levare, nisi presbyter, et ut in Lateranis acolythus non baptizet cum diacono, sed subdiaconi sequentes.
81Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0558D (auctor c.945–1004)
Unde accensus populus vel clerus cum maiore strepitu eam a sancta DEI Ecclesia proiecerunt, ita ut nec eumdem Papam dimitteret Missas celebrare in basilica sanctae DEI genitricis Mariae ad praesepe, nisi promisisset se minime eam suscepturum.
82Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0559D (auctor c.945–1004)
Et nisi per Letanias, quae quotidie fiebant, Dominus propitiatus esset, homines et pecora interirent.
83Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0561D (auctor c.945–1004)
Suscepit etiam divalem iussionem secundum suam postulationem, qua relevata est quantitas, quae solita erat dari pro ordinatione Pontificis, sic tamen, ut si contigerit post eius transitum electionem fieri, non debeat ordinari, nisi prius decretum generale introducatur a regia urbe secundum antiquam consuetudinem.
84Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0524C (auctor c.945–1004)
Nam syllabam naturaliter productam nusquam in metro correptam me legisse memini, nisi per figuram systolen; excepto quoties vocalis ante vocalem producitur, ut illius, unius, diei, speciei; siquidem verbalia feminini generis producta, ut supra dixi, nullo modo invenietis corripi eorum extrema syllaba, quoniam t habent ante rix praeteriti participii desinentis in tus.
85Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0524D (auctor c.945–1004)
Si vero i ante tus habuerit, ubique penultima corripitur, nisi veniat a verbis quartae coniugationis, ut domo, domas, domitus; moneo, mones, monitus; audio, audis, auditus; condo, condis, conditus: unde masculina domitor, monitor, auditor, conditor.
86Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0525B (auctor c.945–1004)
Cum enim omne nomen dissyllabum et deinceps in er desinens brevietur, si genitivus eius supra duas syllabas excreverit, semper penultimam corripit, nisi positio adsit, aut penultima nominativi naturaliter producta sit, ut October, saluber, equester.
87Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527B (auctor c.945–1004)
Nec vos latet quod omnia praeterita participii desinentia in sus penultimam producunt, ac a verbis secundae et tertiae coniugationis veniunt; ex quorum secunda persona praesentis temporis agnosci poterit eiusdem participii penultima natura an positione sit longa, quoniam nisi in illius secundae personae penultima positio sit, in praefato participio nunquam erit; exceptis sedeo, fodio, quatio, patior, pateo, careo, maneo et cedo, quod est locum do, et quae ex his componuntur.
88Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527B (auctor c.945–1004)
S autem quae in media parte simplici nunquam finit syllabam consonante sequente (sicut nec c nec p, nisi cum ipsae se praecedunt,) tam levi sono ubique sola exprimitur ut apud Graecos, auctore Prisciano, pro ea aspiratio nonnunquam scribatur, ἥμισυ pro semis, ἓξ pro sex, ἑπτά pro septem.
89Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527C (auctor c.945–1004)
E contra illa canina littera r semper aspere sonat, nisi cum in media parte orationis post vocalem inchoat syllabam.
90Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0528D (auctor c.945–1004)
Est autem una semivocalis r; mutae tres, quibus aspiratur, ut dictum est; de quarum omnium sono nemo dubitat, nisi fortassis tunc quando inter c et e, vel i, interponitur nota aspirationis, ut Chereas et parrochia.
91Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0529B (auctor c.945–1004)
Quapropter cum Graece scribitur Χηρηας, ita profertur ac si scriberetur Kereas et παροιχία quasi parroechia; quem tamen sonum mutat sigma, si pro illa sit χ posita ut σχημα; quam vim et apud Latinos servat s, apud quos ti semper enuntiatur sono ci, si post illam in altera syllaba sequatur vocalis, nisi ipsa s praecesserit, ut lectio, quaestio, testium, legentium; quam etiam s duplicabant antiqui pro littera z, quae ubicunque in extrema syllaba dictionis ponitur, eius penultima in prosa producitur, cum in metro communis habeatur.
92Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0529C (auctor c.945–1004)
Tandem dicendum est quod vitando cavenda est collisio quae solet fieri vel pronuntiatione vel scripto ut ve. . . t rex, pro eo quod est venit praesentis temporis tam in prima quam in secunda syllaba praeteriti, nisi illa prima vocalis praesentis temporis sit a, ut tendo, tetendi; posco, poposci, tundo, tutundi; exceptis pello, pepuli; spondeo, spopondi; nam si littera a sit in praesenti, semper prima syllaba praeteriti in c desinit; secunda vero modo in e productam, modo in i correptam, ut fallo, fefelli; parco, peperci; tango, tetigi; cano, cecini.
93Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0530B (auctor c.945–1004)
Pendeo vero simplex a suspendendo, est secundae, et a solvendo, tertiae: quamvis compositum in prosa nunquam dicatur secundae, sicut nec a sedeo tertiae, nisi tantum consido.
94Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0530C (auctor c.945–1004)
De prima quoque et secunda persona plurali praeteriti perfecti, et futuri coniunctivi modi, quas si bene memini semel tantum in metro, et hoc in Virgilio legi, hanc regulam esse sciatis quod, excepto tempore praesenti indicativi modi quartae coniugationis, et secunda persona plurali praeteriti eiusdem modi, in omni modo vel coniugatione i ante extremam litteram in secunda persona singulari, et ante novissimam syllabam primae vel secundae personae pluralis, ubique brevis sit, nisi tantum sis, simus, sitis, velis, velimus, velitis.
95Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0530D (auctor c.945–1004)
Haec in on terminantia Graeca, quae apud illos penultimam genitivi producunt et corripiunt, aliquando more Latinorum nominum apud nos in o desinunt; et tunc eamdem litteram servando, in obliquis casibus producunt; quam, nisi sequeretur et corriperent, si a nominativo in on terminante venirent, ut Simon et Simo, Sidon et Sido.
96Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0532C (auctor c.945–1004)
Futurus enim participii activi, cum eiusdem significationis verbo iunctus, suggerit consequentiam cuiusdam competetentis ordinis conditionaliter, ut vix possibile sit alterum fieri, nisi alterum praecesserit.
97Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0507D (auctor c.945–1004)
Quorum petitioni cum pro sui reverentia nollem contradicere; posthabitis aliquantulum saecularium litterarum studiis, quasi ad interiorem animae philosophiam me contuli, dum eius, qui vere philosophatus est in throno regni, virtutes scribere proposui: maxime tamen eas quae post eius obitum saeculi inauditae factae sunt: quibus nemo crederet, nisi eas tuae assertiones irrefragabilis auctoritas roborasset.
98Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0510C (auctor c.945–1004)
Fuit autem idem adversarius, Inguar vocabulo dictus: qui cum altero Hubba (Stubba) nomine, eiusdem perversitatis homine, nisi divina impediretur miseratione, conatus est in exterminium adducere totius fines Britanniae.
99Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0511C (auctor c.945–1004)
Classem quoque absque valida manu non audebat deserere; quoniam, velut lupis vespertinis mos est, clanculo ad plana descendere, repetitis quantocius notis silvarum latibulis, sic consuevit eadem Danorum et Alanorum natio; cum semper studeat rapto vivere, nunquam tamen indicta pugna palam contendit cum hoste, nisi praeventa insidiis, ablata spe ad portum navium remeandi.
100Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0512B (auctor c.945–1004)
Quaproter, rex, dimidium animae meae, nisi fugae praesidio aut deditionis infausto patrocinio praecaveas, hic statim aderunt tortores, quorum nefando obsequio poenas lues.
101Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0512D (auctor c.945–1004)
Sicque unguento mysticae consecrationis tripliciter irroratus, Anglorum reipublicae decrevi plus prodesse quam praeesse, aspernando subdere colla iugo nisi divino servitio.
102Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0513D (auctor c.945–1004)
Unde noveris quod pro amore vitae temporalis Christianus rex Eadmundus non se subdet pagano duci, nisi prius effectus fueris compos nostrae religionis, malens esse signifer in castris aeterni regis.
103Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0515A (auctor c.945–1004)
Huic autem spectaculo tam horribili quidam nostrae religionis delitescendo interfuit, quem, subtractum, ut credimus, paganorum gladiis, divina providentia ad manifestandum huius rei indaginem reservavit, licet omnino ignoraverit quid de capite factum esset, nisi quod cum eo carnifices Danos interiorem silvam petere conspexisset.
104Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0477D (auctor 1000)
Cum regis ministerium sit totius regni penitus negotia discutere, ne quid in eis lateat iniustitiae, quomodo ad tanta poterit subsistere, nisi annuentibus episcopis et primoribus regni?
105Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0479B (auctor 1000)
A Christianis quoque imperatoribus hanc eamdem obtinuerunt singularitatis excellentiam ut fundatis episcopalibus ecclesiis, virorum seu sanctimonialium monasteriis, legem quam semel sub excommunicationis anathemate imposuissent, nunquam, nisi necessitas impediret, deinceps perderent.
106Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0479D (auctor 1000)
» Item in legibus cap. 510. « Possessiones ad religiosas domos pertinentes nullam descriptionem agnoscant, nisi ad constructionem viarum vel pontium aedificationes, ita tamen, si habuerint possessiones intra territorium constitutas illius civitatis, in qua desideratur descriptio.
107Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0480A (auctor 1000)
Sed unde hoc contingit, nisi ex nimia mansuetudine regis?
108Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0480D (auctor 1000)
22: « Precariae a nemine de rebus ecclesiasticis fieri praesumantur, nisi quantum de qualitate conventi [al., convenienti] datur ex proprio, duplum accipiatur ex rebus ecclesiae, in suo tantum qui dederit nomine, si res proprias et ecclesiasticas usu fructuario tenere voluerit.
109Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0481A (auctor 1000)
Praecepta autem regalia super precariis ecclesiasticis fieri, nec ratio sinit, nec auctoritas quolibet modo permittit, quoniam praecepta in iure ecclesiastico firmare indignum iudicet necesse est maiestas regia, nisi ab ecclesiastico rectore petantur.
110Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0483B (auctor 1000)
Si enim hi, qui in saeculo a dominis suis honorem libertatis adepti sunt, in servitutis nexum non revolvuntur, nisi publice apud proceres tribunali foro fuerint accusati, quanto magis hi qui divinis altaribus consecrati honore ecclesiastico decorantur?
111Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0485A (auctor 1000)
Defuncto vero abbate, non extraneus, nisi de eadem congregatione, quem sibi propria voluntate congregatio elegerit, et qui electus fuerit, sine dolo vel venalitate aliqua ordinetur.
112Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0485A (auctor 1000)
Neque venienti abbati quaecunque persona qualibet occasione in suo monasterio opponatur, nisi forte exstantibus criminibus (quod absit), quae sacri canones punire monstrantur.
113Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0485B (auctor 1000)
Quod si sufficienter habens dare noluerit, tunc Ravennas episcopus ad ordinanda alia monasteria de his qui supersunt, tollat; ad ecclesiasticum tamen officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit.
114Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0486A (auctor 1000)
« Hortamur ut, omni mora omnique excusatione submota, ita monasteria Ravennae a vestro vestrorumque clericorum studeatis gravamine relevare, quatenus nullam deinceps in eis clerici vel hi qui in sacro ordine sunt constituti, ob aliud habeant, nisi orandi tantummodo causa, accedendi licentiam, aut si forte ad peragenda sacra missarum fuerint invitati mysteria.
115Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0486C (auctor 1000)
12): « Quoniam multae occasiones in deceptionem religiosarum personarum a pravis illic, ut dicitur, hominibus exquiruntur, praesbyterum praedictae Ecclesiae nullo modo privandum deponendumque censemus, nisi causa specialiter criminis exegerit.
116Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0487D (auctor 1000)
Nihil autem aliud ei privilegii concedentes, nisi ut in congregatione sua, quoties opportunum fuerit, sacra missarum debeat tantummodo celebrare mysteria.
117Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0487D (auctor 1000)
» Et sanctus Benedictus in regula sua, cap. 62: « Ordinatus autem caveat elationem aut superbiam, nec quidquam praesumat, nisi quod ab abbate suo ei praecipitur, sciens se multo magis disciplinae regulari subditum, » etc.
118Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0489B (auctor 1000)
): « Si quis de clericis propter luxum vanitatemque praesumptam de officio sponte discesserit, ac se, velut observatorem legis, monachum videri maluerit esse quam clericum, ita de ecclesia repellendum, ut, nisi rogando et obsecrando plurimis temporibus satisfecerit, non recipiatur.
119Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0489C (auctor 1000)
Post suum vero de hac vita discessum, iuxta priorum canonum institutiones ius suum ecclesiae restituat, nec testamentario ac successorio iure cuiquam haeredum prohaeredumque relinquat, nisi forsitan cui episcopus pro servitiis hac praestatione ecclesiae largiri voluerit.
120Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0490B (auctor 1000)
Quod si, ignorante domino, mala fide possessor alienaverit, non aliter hoc praeiudicet domino nisi triginta annorum spatium transactum sit, quamvis is qui emit vel alio modo alienationes nactus est, bonae fidei possessor fuerit.
121Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0494B (auctor 1000)
Anathema autem sine consensu archiepiscopi et episcoporum praelata etiam evangelica admonitione nulli imponat, nisi unde canonica doceat auctoritas, quia anathema aeternae mortis est damnatio, et nonnisi pro mortali debet imponi crimine, et illi qui aliter non potuerit corrigi.
122Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0497A (auctor 1000)
Servetur autem ius ecclesiasticum id continens, oportere non aliter fieri, nisi cum synodo et iudicio episcoporum, qui post obitum quiescentis potestatem habent eum qui dignus exstiterit, promovere.
123Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0498D (auctor 1000)
Hinc etiam ad David de pueris suis per sacerdotum dicitur ut, si a mulieribus mundi essent, panes propositionis acciperent; quos omnino non acciperent, nisi eos David mundos esse fateretur.
124Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499A (auctor 1000)
« Hunc quidem Testamentum veteris legis pollutum dicit, et, nisi lotum aqua, usque ad vesperam intrare ecclesiam non concedit.
125Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499A (auctor 1000)
Sed lavandus est aqua, ut culpas cogitationis lacrymis abluat, et, nisi prius ignis tentationis recedat, reum se quasi ad vesperam recognoscat.
126Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0501A (auctor 1000)
Ergo si in hac pelle visa fuerit lepra, immunda erit, et nisi fuerit hyacinthina, aut rubra pura, ad ornatum tabernaculi non erit apta.
127Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0502A (auctor 1000)
Quid autem erat panis traditori datus, nisi demonstratio, cuius gratiae fuisset ingratus?
128Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0505A (auctor 1000)
sive civilem sive militarem, perducatur vel exhibeatur, nisi imperialis iussio processerit.
129Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0726A (auctor fl. 923)
Nec tamen putetur hoc ob aliud factum, nisi materiam vel a tua, dulcissime frater, prudentia hauriendam, seu cuiuspiam alterius diserti, cum ad manus venerit metrici.
130Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0731C (auctor fl. 923)
Sanguine nulla via urbis adest intacta virorum, Prospiciens turrisque nichil sub se nisi picta Scuta videt, tellus ab eis obtecta latebat.
131Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0737C (auctor fl. 923)
Haud modicam retinent solum nisi quippe lagenam, Quae claram iaciendo focos Sequanam super altos, Servantum fugit digitis dilapsa sub illos; Vulcano periit claudo Neptunus inermis.
132Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0743B (auctor fl. 923)
Post nullus procerum remanet nisi Marcius abba, Sepe supra cuius memoratio scripta relucet.
133Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0746A (auctor fl. 923)
Nemo stetit supra speculam, solus nisi sepe Iam Sancti famulus dicti, lignum Crucis almae In flammas retinens, oculis haec vidit et inquit; Densus enim fumus nimium velaverat illam.
134Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0747A (auctor fl. 923)
Nomina, tunc ensem quorum perpessa fuisti, Nec vocitare prius, pigra o Burgundia bello, Nustria praecluibus thalamum nisi comeret altis Iam tibi consilio facilis, verum modo iam scis ( An. 887.) Inde revertentes prato sua castra reponunt. Iam dicto, templum Sancti velut ante colentes.
135Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0747C (auctor fl. 923)
( Ad oram cod., Vox URBIS.) « Me quis poterat defendere, primas Hic nisi Germanus, virtus et amor meus omnis?
136Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0753A (auctor fl. 923)
Non praeter clamidem auratam cupis indusiari Tegmine, decusata tuos gemmis nisi zona Nulla fovet lumbos, aurique pedes nisi virgae; Non habitus humilis, non te valet abdere vestis.
137Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0763D (auctor fl. 923)
Non enim cogitationum nostrarum intentiones, nisi qui « omnia scrutatur corda, et universas mentium cogitationes intelligit (I Par. XXVIII, 9) , » quislibet potest intueri. Omnes quidem ad captandae absolutionis effectum veniunt, sed non aequanimiter; alii namque in sordes peccatorum illapsi obstinato animo perseverant; alii quoque ea quae inique aliquando gesserunt, non solum perpetrare erubescunt, verum etiam fletibus amarissimis punire sollicitant.
138Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0767A (auctor fl. 923)
Hoc tamen debetis scire, quia sicut beatus Ambrosius dixit, nullus episcopus potest absolvere poenitentes, nisi ipsa poenitentia eorum fuerit digna de absolutione.
139Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0767C (auctor fl. 923)
» Et propterea vobis dicimus hoc, ut si non habetis adhuc illam poenitentiam factam, quae Deo placeat, ex vestra voluntate perficite illam: et si non potestis ieiunare, vel eleemosynas facere, quae liberent vestras animas de inferno, non debetis hoc attendere ut vos unquam non faciatis plus de poenitentia nisi quantum vobis fuerit commendatum, sed de vestra voluntate debetis plus facere, sicut faciebant sancti, qui portabant cilicia, et abstinebant a carne et a vino, et ieiunabant usque ad vesperam propter desiderium vitae aeternae; et unquam non fuit illis sanctis de sacerdotibus talis poenitentia commendata.
140Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0769A (auctor fl. 923)
Nullus est certe episcopus qui possit absolutionem dare, nisi post poenitentiam factam et dignam satisfactionem.
141Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0769D (auctor fl. 923)
Vere nunquam habebitis vitam aeternam, nisi per abstinentiam a crapula et ebrietate, hoc est, a nimia comestione et potatione.
142Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0774C (auctor fl. 923)
Ergo quidnam sunt aliud tales sacrilegi, praedones, violenti raptores, nisi titiones inferni, et escae diaboli et explantatores paradisi, qui est Ecclesia Christi?
143Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0774C (auctor fl. 923)
Prorsus nullum alium comedunt cibum diaboli in inferno, nisi animas eorum, qui res ecclesiarum Dei devorant, depopulantes, vel iniuste possidentes.
144Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0775C (auctor fl. 923)
Huic etiam puto Iacob patriarcham dixisse: « Vere locus iste sanctus est, et nihil aliud est, nisi domus Dei (Gen. XXVIII, 16) , » quae est Christianitas, et « porta coeli, » quae est Christus.
145Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0776C (auctor fl. 923)
Ista quippe est illa domus, et civitas Dei, de qua per Prophetam enituerunt Spiritus sancti haeccine verba: « Nisi Dominus aedificaverit domum, et custodierit civitatem, » id est Christianitatem, « in vanum laborant et vigilant (Psalm. CXXVI, 1) , » qui volunt aedificare et custodire illam.
146Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1318C
Monachus IIII, nisi infirmitas impediat illos.
147Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1319A
ITEM THEODORUS (Capit. cap. 15) . Animalia quae a lupis seu canibus comessa, nisi porcis et canibus, nec cervus, nec cerva, vel caprae si mortui inventi fuerint, non comedendi.
148Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1322C
XXVI. Parvulus usque ad annum XII pro delicto nihil nisi disciplinam accipiat.
149Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1323B
XXXVIII. Si quis in morte haereditatem dimiserit, quidquid coram testibus commendaverit, omnia permanere praecipimus, nisi sint iniqua.
150Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1324C
LIX. Si quis legitimae legis voluntate patrum nuptam filio iunxerit, et iuxta hoc concubinam ancillam sibi habere praesumpserit, ipse ab Ecclesia Dei et omni Christianorum mensa sit extraneus, nisi ad poenitentiam revocetur.
151Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1324D
LXII. Si canis quidlibet manducet, prima culpa nihil reddatur pro illo, nisi semetipse.
152Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1325A
I. Marina animalia ad littora delata, quorum mortes nescimus, sumenda sunt sana fide, nisi putrida.
153Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1326B
Arreum anni tridui dies et noctes sine sede et somno, nisi paulisper; vel CL psalmis cum X canticis stando et orando in omni hora, XII quoque flectiones genuum flectuntur in omni hora orandi, et palmae supernae ad orationem.
154Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1311A
Episcopus non exeat ad aliam parochiam, et suam relinquat, nisi multorum episcoporum iudicio, et maxime supplicatione perficiat.
155Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1320B
Si non habuerit nisi unam vaccam vel bovem, dividat pretium vaccae in X, et det decimam partem Domino, sic et reliqua.
156Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1283C
Synodus: Episcopus qui alterius episcopi parochiam rapit excommunicandus est (nisi legitimo ordine poeniteat) a pace, et missa, et mensa (Ex concil. Arvern., c. 9 et 2; syn. Patricii, c. 4) .
157Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1284B
Nec archangelus potest ducere ad vitam, usquedum iudicaverit eam Deus: nec Zabulus ad poenam traducere, nisi Dominus damnaverit eam.
158Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1286A
nisi quia Novatianus * indesinenter abstineat, Christianus vero per tempora ieiunat, ut locus, et tempus, et persona per omnia observetur.
159Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1290D
Synodus Hibernensis: Omne depositum reddatur, nisi depositum ecclesiae matris omnium baptizatorum: sicut enim omnis mater vicem depositi perditi filio suo non reddit; ita omnis ecclesia filiorum suorum deposita, quamvis sint perdita, reddere non debet.
160Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1292C
Synodus Hibernensis statuit quintam partem debiti in pignus tribui, ut in lege dicitur: Reddet quintam partem; et si non solverit pignus suum, usque ad certum tempus, non solvet in aeternum; et reddet totum debitum nisi miserearis illius.
161Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1292D
Synodus Hibernensis: Non est dignus fideiussor fieri nec peregrinus, nec robustus, nec monachus nisi imperante abbate, nec filius nisi imperante patre, nec femina nisi domina, virgo et sancta.
162Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1293A
In definitione eiusdem synodi, debitor reddat quantum rata solvit et quantum fatigatus fuerit; si vero humanus fuerit, ratae non quaeret usuram, nisi quod tantum solvit, et quantum fatigatus fuerit; si vero inhumanus fuerit, uno anno crescet usura, et omne debitum reddat, et quintam partem debiti in omni mense.
163Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1293B
Si vero stipulationes inter se dissentiant, sortientur, nisi fuerint testes; et si mendax sit altera pars, aut solvet debitum, aut poenitebit quantum valet debitum.
164Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1294C
CAP. VII. - De eo quod non petitur principatus, nisi quis prius subiectus.
165Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1294D
CAP. XV. - De eo quod non debet princeps nisi parva donare sine consilio subiectorum.
166Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1294D
Synodus dicit: Non debet facere quidquam sine consilio subiectorum, nisi pauca in liberationem vinctorum, et in consolationem pauperum et viduarum; et si clerici absentes sint, tunc faciet (Ex concil. Carth. IV, c. 32) .
167Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1295A
Synodus dicit: Definimus omnes principem non ordinandum, nisi vocatis clericis et parochia in unum consentientibus.
168Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1295C
Gildas: Unusquisque in quo vocatus est in eo permaneat, ut nec primarius nisi voluntate mutetur subiectorum, nec subiectus nisi senioris consilio locum prioris obtineat.
169Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1296B
Synodus: Non oportet monachos fieri sine gubernatione, nisi tantum una hora, ne ventus discordiae et dissensionis disperdat Ecclesiam.
170Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1296C
Gildas ait: Qui veniunt ad vos de viliore loco ad perfectionem, quorum abbas ita degeneravit ab opere Dei ut mereatur ad mensam non recipi sanctorum, et fornicationis crimine non suspectionis, sed male videntis onerari, suscipite etiam sine ullo scrupulo monachos tales ad vos de flamma inferni confugientes, nequaquam illorum consulto abbate: illos vero quorum abbatem de mensa sanctorum propter infamiam non arcemus, non debemus illo nolente suscipere; quanto magis venientes de sanctis abbatibus et nullo alio modo suspectis, nisi quod habet pecora et vehicula, vel pro consuetudine patriae, vel sua infirmitate, quae minus laedunt habentes, si cum humilitate et patientia, quam aratra trahentes et sofosoria figentes terrae cum praesumptione et superbia.
171Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1297A
Synodus Agathensis (Cap. 38) : Monachis ad solitarias cellulas non liceat a congregatione secedere, nisi forte probatis post meritos labores ab abbatibus permittatur - ita tamen, ut intra eadem monasterii septa manentes, separatas habeant cellulas.
172Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1298B
Synodus: Omnis princeps Christianus ut invenerit ecclesiam, sic derelinquat, nisi consensu clericorum nihil in morte commendet, ne maledictionibus post mortem gravetur.
173Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1298C
Synodus Hibernensis: Sicut sine permissu abbatis monachus nihil commendare audebit; ita degens sub censu potestatem non habebit donare aliquid in morte sua, nisi iubente domino suo.
174Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1299D
Eadem ait: Filius allatus servus est eiusdem, nisi depretiatur, nec noxa eius maculabit ecclesiam si protervus sit, si tamen inquantum valet corripuerit filius allatus ecclesiae: si intra C dies ab ea discesserit, nullam potestatem habebit, sed ad nutrientium ius pertinebit: si ecclesia pecuniam sumpserit a parentibus inquantumcumque nutrientium more parentum erit filius: si infans mortuus fuerit per negligentiam, VII annis poeniteant, quia Christum necaverunt.
175Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1301D
Hibernensis synodus: Oportet ut princeps qui seipsum non dedit, aut sua, sed tantum servabit ecclesiae, si eiectus fuerit, aut voluerit abscedere, dimittat dimidium seminis in pecoribus ecclesiae, et quod ei datum relinquat intactum, nisi quod necessitas loci illius exegerit ab eo, et quod secum intulit tollat.
176Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1304A
Si vero adulterium superseminaverit, nihil reddet corruptor; nec adulter dabit aliquid adultero, nisi forte confesso filio pretium educandi
177Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1306B
Animalia quae a lupis, sive canibus consumuntur, non comedenda, nisi porcis proiiciantur et canibus: nec cervus, nec aper, si mortui inventi fuerint.
178Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1306C
Largus homo, si domum suam cum omnibus communem habet; pecora, quorum fructus et labor communia sunt omnium, nihil quaerentia nisi victum, et victus quo vivunt non hominis, sed Dei; servus domino suo fideliter serviens.
179Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1306D
Inde Balaam occisioni paratus fuit, nisi per asinam emendatus esset, et asina libera fuit.
180Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1306D
CAP. IV. - De pecore non sumendo ob alicuius peccatum nisi suum.
181Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1306D
Synodus Hibernensis dicit: Ut nihil aliud pecus damnetur nisi in suum peccatum, sive hominem occidendo, sive infirmando, sive aliud pecus occidendo, sive foenum, sive messem devastando.
182Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1307A
Barbarus, id est, alienus: quis est alienus, nisi qui more crudeli et immani cunctos prosternit
183Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1308B
Hi ieiunant, quod nisi per aliquas virtutes asseratur, nihil prodest.
184Absalon Lundensis, Testamentum, 209, 0757 (auctor 1178-1201)
Dudum est, quod fatigare prela desierunt, vel calescere, nisi necessariis quibusdam, quae tempus ingerit et protrudit, non eruditio: et modo typographis distineri necessariis solis liceret, non tot nugae vel quisquiliae quaquaversum orbi legendae venderentur.
185Absalon Lundensis, Testamentum, 209, 0759D (auctor 1178-1201)
Dominus Alexander autem argentum suum non habet, nisi quantum constari poterit ex septingentis marcis (48) denariorum Scaniensium veteris monetae, et ex eodem argento praecepit domino Alexandro, ut XVI marcas Sorae mitteret quibusdam persolvendas.
186Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0015D (auctor fl. 1150)
Post haec omnia, ipsa beatitudo promissa in supplicium erat commutanda, nisi quia misericordia et veritas obviaverunt sibi, et tempore propitiationis imminente iustitia et pax osculatae sunt (Psal. LXXXIV) . In nativitate enim Christi veritate apparente secundum promissum Dei, subsecuta est misericordia deliberationis peccatoris; sicque iustitia et pax osculatae sunt, quando homo per gratiam Dei iustificatus, sublato pariete inimicitiarum, qui erat inter ipsum et Deum, Deo est reconciliatus (Ephes. II) . Veniens ergo redemptor noster infirmitates nostras sanare, tria secum medicinalia detulit, scilicet unguentum, cauterium, et antidotum.
187Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0017B (auctor fl. 1150)
Ista duo in formam vitae nobis proposuit, quia non satis erat libertatem reddere, nisi per vitae sanctitatem custodiretur: sed nec aliunde ad patriam pater reditus, nisi in conversatione humili et patientia tribulationum.
188Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0017D (auctor fl. 1150)
Vel quo magis palatum rationis amarescit, quam voluptatibus vitae, cum nihil sapit rationi nisi quod condivit amor seculi?
189Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0018D (auctor fl. 1150)
Sed ventis irruentibus contrariis ipsa vela et caetera navis ornamenta quae ad portum ducere debuerant, fiunt causa naufragii, nisi provida hoc caveat diligentia gubernantis.
190Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0023B (auctor fl. 1150)
Non sint tibi haec infirma Dei tui occasio scandali, quae debent esse causa salutis, sicut olim in illis impiis factum est, qui eius mortalia contemnentes in faciem eius inspuerunt, lanceis pupugerunt, qui exclamaverunt dicentes: Non habemus regem nisi Caesarem (Ioan. XIX) : quin potius adora humanatum, amplexare infirmum, patienti et despecto condole, pauperi et egeno studia humanitatis impende: omnia enim ista pro te suscepit, non pro se.
191Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0024C (auctor fl. 1150)
Sic olim Sichem filius Hemor in Dina (Gen. XXXIV) , David in Bersabeae (II Reg. XI) , senes Babylonis in Susanna (Dan. XIII) , Holofernes in Iudith captus occubuit (Iudith. XIII) , quorum nullus in concupiscentiam exarsisset nisi concupiscendi occasio e vicino posita se obtulisset.
192Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0024C (auctor fl. 1150)
Attende ergo quam sit filia Babylonis, id est, carnis conditio, misera, utpote necessario moritura, victura brevi, custos sepulchri, socianda vermibus, iudicio addicta: et nisi misericorditer liberata fuerit in aeternum peritura.
193Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0025B (auctor fl. 1150)
Quarto, cum iam virtutes est adeptus, parum est ei abstinere a vitiis, sed per suavitatem divinae sapientiae incipit sapere ea quae Dei sunt, ut iocundum sit ei fabulari cum Deo, rimari coelestia, dicendo cum propheta: Mihi autem adhaerere Deo bonum est, ponere in domino Deo spem meam (Psal. LXXII) . Hae sunt quatuor rotae, quibus sacra pagina amatorem suum informat, et sursum evehit, docens eum offerre corpus suum hostiam sanctam, viventem, Deo placentem (Rom. XII) , et immaculatum se custodire ab hoc seculo (Iac. I) . De quibus in propheta dicitur: quia cum elevarentur animalia, elevabantur et rotae pariter iuxta ea (Ezech. I) . Quippe sancti viri non aliter per coelestia desideria ad Deum respiciunt, nisi hic virtutum quadriga eos fuerit persecuta.
194Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0025D (auctor fl. 1150)
Nisi visus tuus fallitur, dices quia humilitatem, mansuetudinem, charitatem, patientiam ad omnes.
195Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0026A (auctor fl. 1150)
Nisi te ipsum accusare erubescis, dices quia superbiam, impatientiam, insuavitatem, diffidentiam ad omnes.
196Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0026B (auctor fl. 1150)
Quia ergo, fratres dilectissimi, non coronatur nisi qui legitime certaverit (II Tim. II) , assumat formidolosus virtutem, carnalis pudicitiam, curiosus animi quietem: et conversationem bonam habentes in charitate Dei, et patientia Christi inimicis nostris spiritalibus obviemus, quos non strepitu armorum sed virtutibus et bonis operibus oportet repugnari.
197Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0028C (auctor fl. 1150)
Quam sublimitatem alibi propheta loquitur dicens: Erit radix Iesse quae stat in signum populorum, ipsum gentes deprecabuntur (Isa. XI) . Quomodo enim signum esse potest omnium populorum nisi sit sublime?
198Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0031A (auctor fl. 1150)
Unde etiam ad cautelam scandalorum Anselmus Cantuariensis scientia et religione perfectus dicit: Si quis coenobitarum forte propositum aggreditur, expedit ut quodcunque monasterium ingressus fuerit ibi radicibus charitatis radicetur: nisi forte tale sit monasterium in quo invitus malum facere cogatur, nec aliorum mores, etiam si inutiles videantur, iudicet, dummodo contra praecepta divina non videantur.
199Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0031C (auctor fl. 1150)
Ecce lux mundi coram nobis posita est, a cuius radio nemo privatur nisi is, qui oculis clausis ab illa voluerit averti.
200Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0034A (auctor fl. 1150)
Si filius, inquit, nos liberaverit, tunc vere liberi erimus (Ioan. VIII) . Sed induratum est cor Pharaonis (Exod. VII) , nec dimittet nos nisi in angelo percutienti, nisi in manu forti.
201Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0035D (auctor fl. 1150)
Illud autem duplex ostium, quod est ex labore et dolore, per vinculum fortitudinis coniungitur: quia nisi adsit fortitudo animi, labor quandoque ab interiori contritione separatur.
202Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0040C (auctor fl. 1150)
Superficiem terrae irrigavit, quando ipsos peccatores et abundantes in seculo, tam Iudaeos quam gentiles ad fidei gratiam convertit, et non solum convertit, verum etiam a laqueo mortis redemit, sicut scriptum est de ipso: Quia venit filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat: et animam suam dare in redemptionem pro multis (Luc. XIX) . Et fortassis expressius pro omnibus dixerim: quia peccaverant omnes et egebant gloria Dei (Rom. III) , ideoque clamaverunt ad Dominum dum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos (Psal. CVI) . Quid aliud quaeso significant quatuor versus illi in nocturnis laudibus, primo responsorio accantati, nisi commune omnium desiderium pro communi liberatione?
203Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0040D (auctor fl. 1150)
Quid ergo aliud dixerim imbrem matutinum, nisi quod cum se infundit Deus peccatori per compunctionem: vel imbrem serotinum, nisi cum bene inchoatum ducit in virum perfectum consummatione virtutis?
204Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0042D (auctor fl. 1150)
Sed nec ibi tutus eris, nisi proiicias te sub umbra iuniperi, id est nisi conformeris humilitati et passioni Iesu Christi.
205Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0048C (auctor fl. 1150)
Hinc est quod non loquitur ei Moyses nisi in caligine (Exod. XVI) . Vidit Helias tamen posteriora transeuntis (Isa. LIII) , nescit Isaias generationem eius texere, non Ioannes calciamenti eius corrigiam solvere (Ioan. I) , hoc est, mysterium incarnationis eius explicare.
206Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0056D (auctor fl. 1150)
Inde enim nutriuntur discordiae, commoventur simplices, turbantur discreti, impatientes litigant, et malitiosi fomitem malitiae suae inde assumunt, sicque huiusmodi stillicidium pax illa mentis, quae Deus est, ab homine expellitur: quia non nisi in pace habitat Deus, sicut scriptum est: Et factus est in pace locus eius (Psal. LXXIV) . Quicunque ergo vult Verbum Dei in se habere habitatorem, domum suam oportet tecto pacientiae protegere, ut stillicidium istud a tecto defluat in terram, ita ut per virtutem pacientiae protecta quies, cum verbis malevolis non perturbetur.
207Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0066B (auctor fl. 1150)
Quis putas est Paulus qui de mari liberatur (Act. XXVIII) , nisi bonus claustralis qui de malicia seculi eripitur, qui dum vult ligna in ignem mittere, ab ipsis lignis serpens egreditur?
208Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0086B (auctor fl. 1150)
De quibus Propheta dicit: Fiat mensa eorum, id est Scriptura, coram ipsis in laqueum, et in scandalum (Psal. LXVIII) . Isti sunt ficulnea illa sterilis, in qua cum Dominus fructum quaereret, non nisi folia invenit.
209Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0090D (auctor fl. 1150)
Non tamen usque ad ipsum pervenire possunt, nisi amne transmisso (Iob. XXVIII) : quoniam ille non invenitur in terra suaviter viventium, sicut Scriptura dicit.
210Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0094A (auctor fl. 1150)
Nisi forte finem tibi statuas, alium redarguere falso inopinabili, caeterisque nugarum ineptiis proximum circumvenire, et sic statuas finem studii attigisse metam falsitatis.
211Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0094C (auctor fl. 1150)
Primo loco iocunda facies in hoc spiritali gaudio exhibenda est, ut tamen faciem cordis sive conscientiae, non corporis significari intelligas; ista facies, id est conscientia tua, hilaris et pulchra esse debet, a vitiis et concupiscentiis purgata, et virtutibus ornata: quia non placet servitutis obsequium, nisi videatur cordis facies spiritali iocunditate decorata.
212Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0098B (auctor fl. 1150)
Illo plane de quo dictum est Abrahae: Quia in semine tuo benedicentur omnes cognationes terrae (Gen. XXIII) . Hoc etiam semen significavit nobis Isaias, cum dixit: Nisi Dominus exercituum reliquisset nobis semen, quasi Sodoma fuissemus, et quasi Gomorra similes essemus (Isa. I) . Semen denique non carnale sed spiritale, non culpae sed gratiae, non viri sed Verbi Dei, non corruptionis sed credulitatis.
213Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0099D (auctor fl. 1150)
Alibi quoque manus Moysi graves leguntur fuisse, sed auxilio Aaron sustentantur et eriguntur (Exod. XVII) , quia carnalia legis opera, quae per manus Moysi significata sunt, gravia erant et importabilia, nisi cum Aaron noster sacerdos, tamen secundum ordinem Melchisedech, illa temperabat et erigebat spiritali intelligentia.
214Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0106C (auctor fl. 1150)
Non integre, quia semel aut bis in hebdomada ieiunantes, caeteris diebus vacant comessationibus et calicibus epotandis: cum tamen omnes a quinto decimo anno et supra ad universum teneantur ieiunium, nisi infirmitate vel alia certa et rationabili causa excusantur.
215Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0119B (auctor fl. 1150)
Quaenam putas alia est virga, nisi beata Dei Genitrix, de qua processit flos ille campi, flos (dico) fructu, odore, pulchritudine singularis? De cuius fructu amica sponsi in Cantico amoris satiata, gratulabunda proclamat dicens: Sub umbra illius quem desiderabam sedi, et fructus eius dulcis gutturi meo (Cant. II) : fructum appellans charismatum dona.
216Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0124C (auctor fl. 1150)
Quippe non satis erat ad restaurationem conditionis attigisse finem illum maiestatis et gloriae, quo erat angelicae naturae ad gaudium, nisi etiam finem humilitatis attingeret, quo peccatoribus fieret remedium.
217Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0127B (auctor fl. 1150)
Quia melius est viam veritatis non agnoscere, quam agnitae veritati studiis et operibus pravis contraire (II Petr. II) . Quos enim significant alios nisi fratres Ioseph, qui ab eo frumento accepto, pecuniam, quam dare debuerant, et praeterea scyphum argenteum, in quo dominus terrae augurari solebat, in saccis suis inclusos retulerunt? (Gen. XLIV.) Nomine quippe frumenti, eucharistiae caeterorumque sacramentorum virtus accipitur, ut ibi: Cibavit eos ex adipe frumenti, et de petra melle saturavit eos (Psal. LXXX) . Pecunia vero ipsa, sunt Dei dona, quibus ipsius beneficia, quae in unitate percipiunt Ecclesiae, recompensare debent; et scyphus argenteus in quo augurari solet Ioseph, nitor est divini eloquii, in quo praemia iustorum, poenas malorum futuras praedicit.
218Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0128A (auctor fl. 1150)
Imo consentis plene et peccatum detractionis omnino tu consummas, quia nisi esset auditor, non esset detractor.
219Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0134A (auctor fl. 1150)
Neque enim ipse qui amor est, affectum amoris tibi ostenderet, nisi tu vicem dilectionis ei exhiberes.
220Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0138B (auctor fl. 1150)
Fuit etiam illa miseria perennis, quia homo sine termino, et sine remedio illam miseriam sustinuisset, nisi mediator Dei et hominum Christus Iesus, morte sua interveniente, illi miseriae finem imposuisset.
221Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0142C (auctor fl. 1150)
Et quis alius fuit iste viator, nisi Christus de quo scribitur: Exultavit ut gigas ad currendam viam (Psal. XVIII) . Et alibi: De torrente in via bibit, propterea exaltavit caput (Psal. CIX) . Pes eius viatoris est, sanctum animi desiderium, equo trahuntur viri iusti ad bene operandum, de quo pede scriptum est: Pes meus stetit in directo, in ecclesiis benedicam te Domine (Psal. XXV) . Vestigia igitur Christi sunt, viri sancti, qui per sanctum desiderium ducuntur ad militandum Deo viventi.
222Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0196C (auctor fl. 1150)
Tertii vero, qui de hoc convivio non comedunt sed contemnunt, sunt reges gentium, principes provinciarum, pastores Ecclesiarum, imo desertores caeteri quoque amatores huius seculi, qui mollibus vestiuntur, et epulantur quotidie splendide, quibus parum est vestigia passionis Christi non imitari, nisi vita et conversatione crucem Christi quantum in ipsis est persequantur; horum plane convivium figuratur recte in illo Herodis facto, de quo in Evangelista legitur: Cum adesset enim dies natalis eius, fecit convivium principibus, et tribunis suis, et primis Galilaeae, quibus convivantibus, Herodias saltavit coram rege, et placuit simul discumbentibus, cui dum rex offerret munus pro arbitrio, illa petiit caput Ioannis Baptistae (Matth. XIV) . Herodes pelliceus, Herodias gloriosa, Ioannes Dei gratia interpretatur.
223Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0197B (auctor fl. 1150)
Venit demum architriclinus hora coenae dicere invitatis ut venirent, quia tauri et altilia occisa sunt, et parata sunt omnia (Matth. XXII) . Vere parata sunt omnia, nisi illi qui invitati sunt fuerint imparati.
224Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0143A (auctor fl. 1150)
Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Iesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Galat. VI) . Vos fratres charissimi, quos ipsa unctio docet de omnibus, sed et universi vos, qui scripturas memoriter retinetis, et hoc etiam bene recolitis, quoniam est tempus flendi, et tempus ridendi, et haec ipsa tempora spaciis quibusdam mediantibus a se invicem solent distingui.
225Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0144B (auctor fl. 1150)
His igitur exemplis quaelibet anima ad laetandum in cruce Deum invitata dicat: Mihi autem absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Iesu Christi.
226Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0144D (auctor fl. 1150)
Omnis ergo anima Deo devota, qui passionem Domini fide tenet, et pio affectu veneratur, dicat: Mihi autem absit gloriari, nisi, etc.
227Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0149D (auctor fl. 1150)
Quid enim aliud, nisi sigilla quaedam fuerant personales illae patriarcharum exhibitiones, apparitiones angelicae, oblationes hostiarum, imagines revelationum, quae omnia Christum vel actu vel similitudine praefigurabant: quibus si adiicias obscuritates Scripturarum, dilationem promissionis, desperationem adimplendae veritatis, in summa septem sigilla invenies, quibus liber iste ante Incarnationem signatus fuit.
228Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0151D (auctor fl. 1150)
Recole vehiculum illud philosophiae, quod duobus pueris, qui sunt labor et amor, totidemque puellulis, quae sunt vigilia, et cura, portandum commiserunt, hoc significantes, quod ad philosophiae cognitionem non nisi per laborem et amorem, per vigiliam et curam potest perveniri.
229Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0153B (auctor fl. 1150)
Ad ultimum vero terminantur, nisi subveniat misericordia supplicio aeternae damnationis.
230Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0153D (auctor fl. 1150)
Vides quod aquae nivium desursum in terram descendunt, eamque diutius occupant, nisi caloris beneficio resolvantur.
231Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0153D (auctor fl. 1150)
Spiritalia etenim vitia sursum, id est, in angelica natura, prius nata suggerente autore ipsorum diabolo in terram, id est, in terrenos, et peccatores homines descendunt, eosque diutius detinent, nisi flante clementiore spiritu per contritionem cordis relaxentur.
232Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0156D (auctor fl. 1150)
Longior est terra mensura eius, et latitudo mari (Iob XI) . Velamine nostrae infirmitatis a nobis exaltatur, quoniam anima humana nube corporeae infirmitatis a nobis obscurata, non nisi per speculum et in enigmate ipsum contemplari praevalet, unde David: Accedet homo ad cor altum, et exaltabitur Deus (Psal. LIII) . Hoc est quod sponsa sponsum in Canticis per fenestras et cancellos, quasi stantem retro parietem, intuetur (Cant. II) . Per fenestras quippe et cancellos, hoc est, ex parte eum respicit, quem pariete sive muro suae infirmitatis interposito ad plenum non comprehendit.
233Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0160C (auctor fl. 1150)
Lupi sunt contumaces, iustitiae invasores, qui non tracti infirmitate praecepta Dei transgrediuntur: sed potius per rebellionem et contumaciam, quasi hostes ea diripiunt, parum aestimantes se ipsos a iustitia cadere, nisi statum iustitiae videant secum pariter corruisse.
234Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0160C (auctor fl. 1150)
Qui lupis propter duo comparandi sunt: lupus enim non solum lacerando laniat, sed etiam hominem, quem prius aspexerit, visu venenato raucum facit, ita quod non nisi voce obscura et imperfecta loqui possit.
235Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0162C (auctor fl. 1150)
Similiter doctrina pastoris haec tria debet habere, ut sit probata, id est, iusta ut non doceat nisi ea quae iusta et bona sunt: ut sit etiam ponderosa, id est, ut ipse cum pondere doctrinam proponat, hoc est, ut studeat ea facere quae verbis vult dogmatizare.
236Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0163A (auctor fl. 1150)
Quid enim utilitatis confert nobis de arca foederis, de vectibus quibus portatur, de anulis aureis, quibus vectes inserti sunt, de lateribus arcae quibus adhaerent anuli aurei, historialem habere noticiam, nisi et spiritaliter intelligantur.
237Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0168A (auctor fl. 1150)
Iste est cibus religiosorum, qui propria voluntate ad sustinendam famem et sitim, frigus et nuditatem, vigilias aliosque labores plurimos in claustrali carcere seipsos sepelierunt, Quae enim virtus hominis ad haec toleranda sufficeret, nisi gratia divinae consolationis roboraret hominem interiorem?
238Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0169B (auctor fl. 1150)
Avaricia corrumpit necessitatem naturae, quando claustrales superflua appetunt, et contempta forma paupertatis honores, praelationes, et divitias habere volunt, quando praelati de usuris et rapinis munera accipiunt, quando pro susceptione novitiorum proventus quaerunt, quando de re communi, de thesauro Dei indeficientes loculos sibi faciunt: qui potius mercenarii quam pastores debent appellari, eo quod quaerunt quae sua sunt, non quae Iesu Christi; de talibus scriptum est: Nihil est iniquius, quam amare pecuniam et hi venalem habent animam suam, quoniam in vita sua proiecerunt intima sua (Eccle. X) . Qui etiam comparantur recte idolo Dagon, quod iuxta arcam foederis positum, truncatum manus et pedes in terram proiectum est (I Reg. V) . Quid enim per arcam foederis, nisi sanctorum collegium intelligitur?
239Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0169B (auctor fl. 1150)
Et quid per idolum Dagon, nisi quilibet avarus designatur?
240Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0172D (auctor fl. 1150)
Sed haec proclamatio de venialibus tantum facienda est: quia de criminibus in capitulo non debet mentio fieri, nisi frater confessus, vel a duobus, vel a tribus testibus prius convictus fuerit.
241Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0174A (auctor fl. 1150)
Claustrali proprietas est, quidquid habet contra praeceptum regulae vel ordinis institutum, nisi per indulgentiam praelati excusetur: claustralium autem alii sunt officiales, alii simplices claustrales.
242Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0174B (auctor fl. 1150)
Simplices igitur claustrales nihil, praeterquam necessitas ordinata requirit, habere debent, nisi forte aliquid spiritalis operis eis iniungatur, ut scribendi, libros ligandi, vel aliquid tale.
243Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0176A (auctor fl. 1150)
In quibus communem servare debent, nisi indulgentia dispensationis excusentur.
244Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0176A (auctor fl. 1150)
Non ergo ille qui talia facit, reus est voti, cum homini proficere in melius licitum sit, nisi propter scandalum proximi desistere cogatur.
245Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0176B (auctor fl. 1150)
Vere vota praedicta de substantia ordinis sunt, personis in statu suo permanentibus sine peccato mortali relinqui non possunt, nisi quantum in voto ultimo, quod est communis vitae, pro necessitate emergente dispensative toleratur.
246Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0177A (auctor fl. 1150)
In omissione tamen aliarum traditionum non mortaliter, sed venialiter peccant claustrales, nisi ex contemptu omittantur.
247Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0180C (auctor fl. 1150)
Scientia enim nobilis possessio est, ut quidam dixit, quae avarum dedignata possessorem, nisi publicetur, elabitur.
248Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0186C (auctor fl. 1150)
Hoc ascendendi genere Paulus ascendebat cum diceret: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia sunt iudicia eius, et investigabiles viae eius (Rom. II) . Et Propheta: Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te! (Psal. XXX.) Desiderio dilectionis sursum ascendunt hi, qui huius vitae miseriam et omnia quae sub sole sunt transitoria, ante oculos suos statuunt, et dum nil in illis stabile vel mansurum, nil nisi laborem et dolorem considerant, eo ferventius ad Deum, in quo est pax et requies spirituum, per desiderium amoris ascendunt.
249Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0189A (auctor fl. 1150)
Et ecce tam honorabilis facta es in conspectu Dei, ut non solum te tam vilem redimere, sed etiam in sponsam sibi sociare voluerit, nisi forte tam pertinacis sis impudicitiae quod nuptiis eius et ferculis tibi praeparatis nolis delectari.
250Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0200C (auctor fl. 1150)
Quare enim pedes dicti sunt apostoli, nisi quia portaverunt?
251Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0203C (auctor fl. 1150)
Unde enim ira Dei venit in filios perditionis, vermis qui non moritur, ignis qui non exstinguitur, nisi propter opera carnis?
252Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0206B (auctor fl. 1150)
Sed neque ista duo coniuncta aliquid valerent, nisi aliquid videndum obtutui nostro obviaret.
253Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0208D (auctor fl. 1150)
Hoc enim, id est praesumere de misericordia vel desperare de venia, peccatum est, quod scribitur stilo ferreo et ungue adamantino quod neque dimittitur hic, neque in futuro, nisi in sonitu spiritus vehementis, id est vae adimentis, qui solus illustrat cor peccatoris ad poenitentiam.
254Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0209D (auctor fl. 1150)
De siccitate vero aquilonis dicit Salomon: Quia ventus aquilo dissipat nubes (Prov. XXI) . Et quae sunt istae nubes, nisi spiritalis intelligentia legis, et prophetarum?
255Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0210A (auctor fl. 1150)
Intellexit charitas vestra qualiter ventus aquilonis Ecclesiae adhuc infideli contrarius extitit, sed postea praedicatione apostolorum edocta, miraculis excitata, promissione erecta, clamat ad Dominum a facie tribulationis, et iam se nil scire iudicans, nisi Dominum Iesum, et eumdem crucifixum (I Cor. II) , quem praesentem habere non potest in corpore, praesentem in spiritu vult habere cum dicit: Veni, auster.
256Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0211C (auctor fl. 1150)
Quid demum aliud in viris religiosis sunt signa ista exteriora, nisi fenestrae quaedam Spiritus sancti?
257Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0214A (auctor fl. 1150)
Et utinam mihi pars sit in sermone hoc, ut ego in Christo manens, de spiritu acceperim, praesertim de Spiritu sancto locuturus quia nemo nisi in Spiritu Dei loquens dignus laudator illius potest inveniri.
258Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0237B (auctor fl. 1150)
Fructum vero mansuetudinis Propheta nobis aperit, dicens: Diriget mansuetos in iudicio, docebit mites vias suas (Psal. XXXIV) . Et in Evangelio: Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Matth. V) . Et alibi: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super mitem et humilem et caetera (Isa. LXVI) . Isti sunt quatuor annuli aurei, qui erant in angulis arcae testamenti, quibus elevabatur cum castra essent movenda, et deponebatur cum essent figenda tentoria.
259Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0237C (auctor fl. 1150)
Compassionis exemplum dedit nobis Samaritanus ille misericors, qui praetereuntibus sacerdote et levita, fecit misericordiam in illum, et accuratis plagis eius infudit oleum et vinum (Luc. X) . Et quid aliud obstetrices Hebraeorum nobis contulerunt, nisi compassionis exemplum, quae non metuebant mandato Pharaonis contraire, ut filios Hebraeorum de morte possent eripere (Exod. I) ? Sequitur de ultima parte spiritalis aedificii, hoc est, de bona operatione, legitur in historia veteri (Levit. I) tria animalium genera in sacrificio Domini offerenda, de animalibus, de pecoribus, et de avibus.
260Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0238B (auctor fl. 1150)
De secunda templi dedicatione Paulus gloriatur, cum dicit: Mihi absit gloriari, nisi in cruce Domini nostri Iesu Christi, per quem mihi mundus crucifixus est, et ego mundo (Gal. VI) . Videmus quosdam habere contemptum mundi, quos non contemnit mundus, quosdam contemni a mundo, qui non contemnunt mundum, quosdam et contemnere mundum, et contemni à mundo, quosdam nec contemnere mundum nec contemni a mundo.
261Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0253A (auctor fl. 1150)
In fossa ergo ubi eiecta humo in unum tenditur, virtus figuratur humilitatis, sicut per Isaiam dicitur: Ingredere petram, abscondere in fossa a facie furoris Domini, et a gloria maiestatis eius (Isa. II) . In flumine, quod in latum se diffundit, latitudo studiosae bonae operationis intelligitur, sicut Iob dicit: Qui scrutatur profunda fluviorum, et abscondita in lucem producit (Iob XXVIII) . Muri firmitas, integritas virginitatis, sicut in Ezechiele: Vidi, inquit, et ecce murus in circuitu domus undique (Ezech. XL) , cuius domus, nisi illius quam supra castrum appellavimus: sicut enim Dei virtus virginalem aulam introivit quo murum castitatis eius non effregit.
262Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0259A (auctor fl. 1150)
Ecce enim arbor nostra fructifera, scilicet virgo Maria ramos suos extendit, in quibus fructum dulcem copiosissime invenire possint, nisi forte languente appetitu tanquam aegroti quae suavia sunt et dulcia fastidiant.
263Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0262C (auctor fl. 1150)
Si quis enim in talibus color felicitatis apparet, fallax est, fucatus est, artificialis est, et cito praeterit, imo non praeterit, nisi prius immanitate scelerum et veneno mortifero, afficiat dilectorem suum.
264Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0264D (auctor fl. 1150)
Verum causam illam causarum, quae est principium et finis omnium, lippo, imo caeco oculo potius respiciunt, utpote quam non philosophando, sed bene vivendo oportet investigare: quod genus studii solis iustis repositum nondum isti apprehenderunt, nisi forte bene vivere dicamus, eo modo quo perditi homines dicunt in seculo, quoniam bene vivit qui bene se pascit: vel eo loquendi modo, quo illi dicuntur habere bonum saeculum, qui de voluptatibus huius vitae in quantum valent nihil omittunt.
265Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0267C (auctor fl. 1150)
Quid ergo per sylvas, nisi mentes sylvestres peccatorum debemus accipere, quae caligine vitiorum tenebrosae solem iusticiae a se excludunt, et a fructu bonorum operum omnino steriles, vepres et spinas nutriunt?
266Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0273B (auctor fl. 1150)
Recte autem sancta Ecclesia luna appellata est, quia sicut luna non nisi a sole lumen accipit, ita Ecclesia non nisi a Christo habere potest lumen virtutis.
267Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0278C (auctor fl. 1150)
O quam vilis thesaurus iste, quam reprobata pecunia ei qui decem milium talentorum debitor est, nihil nisi iram et indignationem sibi omnibus diebus thesaurizasse!
268Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0279C (auctor fl. 1150)
Sicut enim speculum intueri et non componi, sicut ignem respicere et non calefieri, aut certe escam praeparare et non refici, nihil habet in se utile: sic et in lege Domini nisi his solis, qui memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea. (Psal. CX) . Intellectus enim bonus est facientibus eum.
269Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0279C (auctor fl. 1150)
Clamat Apostolus omnem legem Domini eruditus nihil se scire nisi Dominum Iesum et eundem crucifixum (I Cor. II) . Et Ezechiel de spiritali templo spiritaliter loquens: Quanto, inquit, erant altiora, tanto erant humiliora, hoc spiritu significante, quod quanto quis altiora percepit dona gratiarum, tanto humilior esse debet conversatione: ne inde oriantur vulnera, unde provenire debuit medicina.
270Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0280B (auctor fl. 1150)
Iuxta haec fluenta etiam sedebat Daniel propheta, cui Babylonii occasionem invenire non poterant, nisi tantum in lege Dei sui.
271Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0281A (auctor fl. 1150)
Facies utique, quia tibi alligatus est charitatis vinculo: nec, te praesente, corruere potest, nisi tu cum eo corruas, maxime si potes eum sustinere.
272Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0286A (auctor fl. 1150)
Quomodo enim nisi gratia Dei confirmati sancti martyres, et alii iusti in causa Dei tam constantes esse potuissent, ut gladio imminente cervices flecterent, aperto carcere nollent evadere, mortem ultro appeterent, persecutores provocarent?
273Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0287D (auctor fl. 1150)
Tria dico summe bona, propter triplicem fruitionis experientiam, non propter rei essentiam, secundum quam unum solum summe bonum est, secundum quem modum septem dicuntur beatitudines, cum non nisi una beatitudo sit.
274Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0013 (auctor fl. 1150)
Nisi si qui futuri sunt adeo et morosi et lauti, ut ob unam alteramve voculam quam in Ciceroniana officina expolitam non arbitrentur, totum solidum librum non dubitent elevare.
275Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0785 (auctor 947-1030)
Iustitiae regimen noster non audeat ordo (135) Linquere, sed totis semper se nisibus aptet: Constituat iustos, et non pro lege capaces (136) Rectores inopum, miserum necnon viduarum, Nullus ad ecclesiam noctis nisi tempore pergat (137) Ire semel; liceat cunctis orare diebus (138).
276Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0506C (auctor 969-988)
Nihil a vobis nisi salva fidelitate Domini nostri perquiremus.
277Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0515D (auctor 969-988)
In quo aliud solatium non habemus, nisi quod milites plurimum ab eo dissentire scimus.
278Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516B (auctor 969-988)
Ex tanto ergo affectu tantoque amore, a vestra munificentia praesumimus petere quod scimus per fidissimos nuntios olim nobis concessum esse: id est si in regnorum confinio quolibet ecclesia vacaret pastore, in ea non alium constituendum, nisi quem vestrae utilitati omnimode aptum sano iudicio delegerimus.
279Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516C (auctor 969-988)
Divina quippe gratia praeveniente, ac precum vestrarum instantia suffragante, omnibus episcopii rebus potimur ut ante, nec quidquam ex tanta fama aliud fuit, nisi quod post meridiem occupatis militibus regiis vino et somno, oppidani totis viribus eruptionem fecerunt, nostrisque resistentibus ac eos repellentibus, a mendicis cremata sunt castra; quo incendio omnis apparatus obsidionis absumptus est.
280Adalbero Remensis, Introductio monachorum in monasterium Mosomense, 137, 0524A (auctor 969-988)
Crastino autem facto, hora diei quasi prima, iam episcopus monachos suos in proximo adesse sciebat (puer quippe in specula positus, id prae oculis facile habens, certissime nuntiabat), in secretario clericos omnes coadunari facit, et praesente forti custodia sui, circumsedentibus omnibus sic orsus ab alto est: Multa est nimis malitia saeculi huius et vere natura hominum ab adolescentia sua semper proclivis est in malum (Gen. VI, 5) ; quae ad similitudinem navis positae in medio fluctuum, nisi sedulo in anteriora expungatur, iugiter vadit retrorsum.
281Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 3, 8; 2 (opus 1158-1170)
Vestrum est enim post deum quitquid in cella Heidenhenmensi laboravimus, vestrum, inquam, est, quod de manibus querentium animam nostram elapsi sumus, quia profecto, nisi sub umbra protectionis vestre tempore persecutionis latuissemus, innumerabilibus et inexquisitis erumpnis in nichilum redacti fuissemus.
282Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 59, 158; 4 (opus 1158-1170)
Quia nullus coronabitur, nisi qui legitime certaverit, confortare in domino et esto robustus et viriliter age, ut tuis laboribus status antique religionis in loco, quem sanctus Wunebaldus deo consecravit, nostris temporibus reformetur, ubi modo, sicut audivimus, omnis excessus castitatis et iniquitas dominatur.
283Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 65, 166; 3 (opus 1158-1170)
Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse concedimus, ut eorum, qui se illic sepeliri deliberaverint, devotioni et extreme voluntati, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat salva tamen iustitia matricis ecclesie.
284Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 65, 166; 4 (opus 1158-1170)
Obeunte vero te nunc eiusdem loci abbate vel tuorum quolibet sucessorum, nullus ibi qualibet surreptionis astutia seu violentia preponatur, nisi quem fratres communi consensu sanioris secundum deum et beati Benedicti regulam providerint eligendum.
285Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 90, 213; 1 (opus 1158-1170)
Novellam plantationem Eugenii pape scilicet reformationem Heidinheimensis cenobii et abbatem eiusdem loci attentius tue karitati commendamus, ut forti manu eum teneas et a pravorum hominum infestatione eum defendas et excommunicatos illos, qui locum impediunt, nisi resipiscant, a fidelium consortio removeas et privilegium Eugenii pape super hac re conscriptum in nullo debilitari pro reverentia Romane ecclesie permittas.
286Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 93, 218; 1 (opus 1158-1170)
Panes propositionis, cum mutarentur, non nisi calidi ponebantur cum thure lucido superposito.
287Adalbertus Pragensis, Homilia in natale S. Alexi confessoris, 137, 0897B (auctor 956-996)
Sciebat enim ipsum in Evangelio dixisse: Nisi quis renuntiaverit omnibus quae possidet, et secutus me fuerit, non potest meus esse discipulus.
288Adalbertus Pragensis, Homilia in natale S. Alexi confessoris, 137, 0897C (auctor 956-996)
Nam quomodo ipse adhuc fragili circumdatus corpore haec tot incommoda sufferre valeret, nisi divino amore eius cor intus accensum arderet?
289Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 1; 6 (auctor -c.1150)
Quod quantum a calle longius errent quantumque a veritate abhorreant, cogeret illos videre necessitas, nisi eos deprimeret caliginose cecitatis densitas.
290Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 3; 17 (auctor -c.1150)
Omnis enim ars a natura sumit initium, que, dum secundum Platonem inest anime per naturam, ignoratur tamen a plerisque, nisi a magistro discant, per carnis hebetis coniecturam.
291Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 2; 3 (auctor -c.1150)
Alioquin, nisi hi serventur ordines, etsi honesta sit compositio, erit tamen absque ordine rethorico plena vitio.
292Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 5; 6 (auctor -c.1150)
Spernat aspera et spinosa dictamina Alberici monachi insolubilia, nisi Sphingi monstro familiaria, que auctores componunt; magis ex necessitate quam voluntate id faciunt; quos legens per te ipsum cognosces.
293Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 39 (auctor -c.1150)
Quibus deficientibus mendicare erubescens libros pignore obligavi, quos absque cunctatione amittam, nisi in nativitate Domini proxima solvam.
294Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0918A (auctor fl. 964)
Pater autem eius diligebat quemdam monachum qui dixit ei: Nemo potest curare filiam tuam nisi quos scio solitarios.
295Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0925C (auctor fl. 964)
Puto enim, quod vera mortificatio ab aliquo non possit possideri, nisi cum compunctione.
296Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0928C (auctor fl. 964)
Oratio enim brevis esse debet, nisi forte ex affectu divinae gratiae protendatur.
297Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0930D (auctor fl. 964)
Nunquam crucifixo homini venit voluntas vagandi; non, quia nihil cogitat nisi de morte sua.
298Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0932B (auctor fl. 964)
Hic fertur incidisse in hydropicam passionem et in tantum corpus eius intumuisse, ut non per ianuas cellulae suae, in qua habitabat, efferri, nisi ianuae cum tabulis ante positis sublatae fuissent.
299Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0932D (auctor fl. 964)
Denique dum infirmitatem incurabilem incurrisset, et medici putrida membra incidissent, ille tamen manibus operabatur palmarum plectens folia, et praesentibus persuadens, ut de rebus huiuscemodi non dolerent, neque cogitarent, nisi de bono fine: Deus, inquit, quae fecit cuncta utilia sunt.
300Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0938A (auctor fl. 964)
Sed nec cogitare quidem aliquid boni valemus nisi illo operante, illo donante, a quo omne bonum procedit.
301Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0938C (auctor fl. 964)
Nequaquam illud credere debemus, quia nec cogitare, quanto minus perficere valemus, nisi ipso Domino donante.
302Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0541B (auctor fl. 820)
Et ut hoc levius scire possit, separet inde primo illos provendarios, qui per pensas semper aequaliter et habentur et liberantur, quorum numerus semper aequalis est; nisi forte aliquando minor: nam nunquam fit maior.
303Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0543A (auctor fl. 820)
Volumus ut ipsi molinarii singuli integram causam habeant ad providendum cum rotis VI. Quod si noluerint habere VI, si medietatem de illa causa, id sunt rotae III, non habeat nisi medietatem de illa terra, quae ad illum mansum pertinet, id est bonuaria III, et socius eius alia III, et inter illos duos et integram molturam reddant, et integrum servitium faciant, quantum ad illum unum molinum pertinet de opere, vel de sclusa, vel de ponto, vel de omnibus, quantum singulis molinis deputatum est.
304Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0544B (auctor fl. 820)
Detur etiam unicuique hortolano a cellerario de cervisa modium unum, eodem modo sicut et panis datur, id est non simul, sed per partes, quando et quantum hortolano necesse fuerit, et ipse eam requisierit, donec mensura praedicta compleatur, et debet unusquisque modium unum accipere de legumine, et unicuique debent dari ab abbate solidi V per annum ad conducendos homines, sicut diximus; qui conductitii non sunt necessarii quaerere aliubi, nisi infra monasterium.
305Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0545B (auctor fl. 820)
Deinde si propter aliquam necessitatem cuiuslibet temporis, hospitum, et inaequalitatem aeris, necesse fuerit, deputetur ei talis frater maturus, de cuius conscientia omnes securi sint, ut nulli quidquam debeat nisi legitima mensura addere, vel subtrahere.
306Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0545D (auctor fl. 820)
Senior autem cellerarius tam interius quam exterius, id est, vel in refectorio, vel in coquina, vel in his habitaculis, quae ad coquinam pertinent, in omnibus et pro omnibus sollicitudinem gerat, ne quis ibi aliter agendo, loquendo intemperanter, vel se, vel ea quae agit, tractare praesumat, nisi secundum quod religioni nostrae omnino conveniat.
307Adamnanus Hiiensis, Canones, 88, 0815A
I. Marina animalia ad littora delata, quorum mortes nescimus, sumenda sunt sana fide, nisi putrida.
308Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0732C
» VI. In tempore quoque alio, de Cormacco, viro utique sancto, qui tribus non minus vicibus Erenum [F. eremum] in Oceano laboriose quaesivit, nec tamen invenit, sanctus Columba, ita prophetizans ait: « Hodie iterum Cormachus desertum cupiens reperire, enavigare incipit ab illa regione quae ultra Modam fluvium sita est, et Cirros dicitur; nec tamen etiam hac vice, quod quaerit, inveniet; et non ob aliam eius culpam, nisi quod alicuius religiosi abbatis monachum, ipso non permittente, discessorem secum non recte comitari navigio susceperit.
309Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0734D
Quibus auditis ille infelix iuravit, nunquam se cibum cum aliis accepturum, nisi prius Sanctum videret Columbam, eumque alloqueretur.
310Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0736D
» Quibus Sanctus hanc dedit responsionem: « Apud me, ut dicitis, anni unius spatio peregrinari non poteritis, nisi prius monachicum promiseritis votum.
311Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0739B
» Ad haec Sanctus: « De qua nunc, ait, inquiris, valde subtili re, nullatenus tibi quamlibet aliquam particulam intimare potero, nisi prius flexis genibus per nomen excelsi Dei mihi firmiter promittas, hoc te obscurissimum sacramentum nulli unquam hominum cunctis diebus vitae meae enarraturum.
312Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0743A
» Itemque aliud discernit, inter alia multa, xenium, inquiens: « De hoc ego xenio viri sapientis et avari nullo modo gustare possum, nisi prius veram de peccato avaritiae poenitudinem egerit.
313Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0764B
Nam cum multi in caeteris eiusdem insulae monasteriis eodem morbo morerentur, nemo nisi unus de quo Sanctus dixit, apud Baitheneum in sua est mortuus congregatione.
314Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0769B
Et nisi ego eodem momento pro te orarem, ibidem ante ianuam aut cadens morereris, aut tui de suis foraminibus oculi eruerentur.
315Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0772C
Ecce tu homo cum sis, et rationabilem animam habeas, nullo modo scire de meo exitu potuisti, nisi quod tibi ego ipse nuper manifestavi; huic vero bruto et irrationabili animanti quoquomodo ipse Conditor voluit egressurum a se dominum manifeste revelavit [Forte, revelare]. Et haec dicens, moestum a se, revertentem equum benedixit ministratorem, et inde egrediens, et monticellum monasterio supereminentem ascendens, in vertice paululum stetit et stans ambas elevans palmas, suum benedixit coenobium inquiens: Huic loco, quamlibet angusto et vili, non tantum Scotorum reges cum populis, sed et barbararum et exterarum gentium regnatores cum plebibus sibi subiectis, grandem et non mediocrem conferent honorem.
316Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0481C (auctor 1068-1081)
Et nisi fallit opinio, prophetia Ezechielis de Gog et Magog convenientissime hic impleta videtur.
317Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0505A (auctor 1068-1081)
Nondum enim post tempora Karoli, propter veteres illius gentis seditiones, Saxonia ducem accepit, nisi caesarem.
318Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0507A (auctor 1068-1081)
Nam vir sanctus litteratusque fuisse dicitur, et qui dignus apostolicae sedi videretur, a populo Romano nisi quod per tumultum electus est, expulso eo quem ordinari iussit imperator.
319Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0541B (auctor 1068-1081)
Cuius intentionem pagani metuentes, placitum cum rege suo tale constituisse dicuntur, ut si ipse vellet esse christianus, optimam Suediae regionem, quam vellet, suo iuri teneret, in qua ecclesiam et christianitatem constituens, nemini de populo vim recedendi a cultura deorum inferret, nisi qui sponte cuperet ad Christum converti.
320Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0551B (auctor 1068-1081)
Voluit etiam nobilis archiepiscopus Hammaburg metropolem muro circumdare ac munire turribus, nisi velocior eius transitus impedisset votum eius.
321Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0560B (auctor 1068-1081)
Itaque multis virtutibus in unum vas congregatis, poterat vir talis esse dicique beatus, nisi unum vicium obstaret, cuius deformitas omnem decorem praesulis obnubilarat, hoc erat cenodoxia, familiaris divitum vernacula.
322Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0562A (auctor 1068-1081)
Quod nisi per odium fieri nequivit, dum correpti pro nequitia principes ad iram magis accenderentur.
323Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0563B (auctor 1068-1081)
( An. 1046.) Ubi depositis, qui pro apostolica sede certaverant, Benedicto, Gratiano et Silvestro scismaticis, Adalbertus pontifex in papam eligi debuit, nisi quod pro se collegam posuit Clementem.
324Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0566B (auctor 1068-1081)
Quod domno archiepiscopo valde displicuit, furentemque regem, missis legatis ad eum, de scelere terribiliter increpuit, postremo, nisi resipuerit, excommunicationis gladio feriendum esse [minatus est].
325Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0569A (auctor 1068-1081)
([16.] Cap. 133.) De cuius viri virtutibus multa possent dici, nisi properaremus ad alia.
326Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0571B (auctor 1068-1081)
Ad haec mandata commotus ad iram tyrannus, legatos pontificis spretos abire praecepit, clamitans, se nescire quis sit archiepiscopus aut potens in Norvegia, nisi solus Haroldus.
327Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0575C (auctor 1068-1081)
([25.] Cap. 141.) Audivi etiam, cum veracissimus rex Danorum sermocinando eadem replicaret, populos Sclaveram iamdudum procul dubio facile converti posse ad Christianitatem, nisi obstitisset avaricia Saxonum: Quibus, inquit, mens pronior est ad pensionem vectigalium, quam ad conversionem gentilium.
328Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0587C (auctor 1068-1081)
Soli medici cum illo regnabant, difficilis aditus fuit ceteris, nisi gravior causa posceret aliquos intromitti laicos.
329Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0592B (auctor 1068-1081)
Pro quo archiepiscopus Utoni tantum optulit in precariae nomen de bonis ecclesiae, quod aestimatur singulis annis reddere mille libras argenti, cum utique tanta quantitate precii maior possit ecclesiae fructus omni anno parari, nisi quod pro mundi gloria adipiscenda sufficit nobis ideo esse pauperes, ut divites multos in servitio habeamus.
330Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0595A (auctor 1068-1081)
Tantis igitur largitionibus, sicut hodie videri potest, nichil lucratus est archiepiscopus erga Udonem et Magnum, quam ne expelleretur a suo episcopatu; a ceteris vero nichil aliud servitii meruit nisi ut dominus vocaretur.
331Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0597A (auctor 1068-1081)
Igitur expulsio archiepiscopi et mors Gotescalci uno fere anno contigit, qui est pontificis 22. Et nisi fallor, haec mala nobis ventura signavit ille horribilis cometa, qui ipso apparuit anno circa dies paschae .
332Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0600A (auctor 1068-1081)
Unde, nisi fallor, primo tempore suo curiam regis frequentavit pro exaltanda ecclesia sua; circa finem vero perditis aut potius dispersis quae habuit, pro liberando laboravit episcopio.
333Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0600C (auctor 1068-1081)
(Cap. 175.) Dicunt et alium fomitem odii, quod dum aliquando pontifex nescio quem de familia superbius agentem iussisset comprehendi, reliqui proinde commoti ad insaniam, cubiculum pontificis armati petunt, etiam vim facturi, nisi redderetur comprehensus, et alia quae furor persuasit iratis.
334Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0607B (auctor 1068-1081)
([30.] Cap. 189.) In diebus illis supervenit quaedam mulier spiritum habens Phitonis : haec voce publica dixit omnibus, celerem archiepiscopo transitum affore infra biennium, nisi forte converteretur.
335Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0612C (auctor 1068-1081)
([139.] Cap. 198.) Nam et alia multa reliquit signa penitentiae vel conversionis suae ex quibus hoc memorabile est, quod post vastationem ecclesiae vel diem expulsionis suae, cum superviveret quinquennium, numquam est balneis usus, numquam est hylaris visus, raro processit in publicum vel ad convivium, nisi ad curiam isset aut diei festi necessitas poposcisset.
336Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0614C (auctor 1068-1081)
A cuius profectione itineris, quod iam publice moliebatur, de hortatu prudentissimi regis Danorum commode deflexus est, qui dixit ei, barbaras gentes facilius posse converti per homines suae linguae morumque similium quam per ignotas ritumque nationis abhorrentes personas; itaque nil illi opus esse, nisi ut sua largitate et affabilitate redderet illos benivolos et fideles, quos ad praedicandum gentibus verbum Dei paratos inveniret.
337Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0625B (auctor 1068-1081)
Et multa quidem alia tam in legibus quam moribus aequo bonoque contraria Dani habent; ex quibus ni utile mihi visum est ut dicerem, nisi quod mulieres, si constupratae fuerint, statim venduntur.
338Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0626B (auctor 1068-1081)
(Cap. 215) In eadem regione Sconia nemo adhuc episcopus fuit incardinatus nisi quod ab aliis partibus quidam venientes, interdum illam procurabant diocesim.
339Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0636A (auctor 1068-1081)
(Cap. 229.) Haec habui quae de sinu illo Baltico dicerem, cuius nullam mentionem audivi quempiam fecisse doctorum, nisi solum, de quo supra diximus, Einhardum.
340Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0638B (auctor 1068-1081)
Et fortasse facili sermone ad nostram fidem illi persuaderentur, nisi quod mali docteres, dum sua quaerunt, non quae Iesu Christi (Phil.
341Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0639A (auctor 1068-1081)
Reges habent ex genere antiquo, quorum tamen vis pendet in populi sentencia; quod in commune omnes laudaverint, illum confirmare oportet, nisi eius decretum pocius videatur, quod aliquando secuntur inviti .
342Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0640A (auctor 1068-1081)
Primus Gothorum episcopus, Thurgot fuit, secundus vero Godescalcus, vir sapiens et bonus, ut praedicant, nisi quod domi sedens ocium labori praetulit.
343Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0642A (auctor 1068-1081)
Quibus nisi totis resistatur viribus, omnem depopulantur regionem, et denuo recedunt.
344Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0652A (auctor 1068-1081)
(Cap. 243.) Post Normanniam, quae est ultima aquilonis provintia, nichil invenies habitacionis humanae, nisi terribilem visu et infinitum occeanum, qui totum mundum amplectitur.
345Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0659B (auctor 1068-1081)
(Cap. 252.) Ecce illa ferocissima Danorum sive Nordmannorum aut Sueonum natio, quae, iuxta verba beati Gregorii, nichil aliud scivit nisi barbarum frendere, iam dudum novit in Dei laudibus alleluia resonare.
346Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXVI; 8 (auctor -1081)
Et nisi fallit opinio, prophetia Ezechiel de Gog et Magog convenientissime hic impleta videtur.
347Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XLIIII; 1 (auctor -1081)
Ecce illa ferocissima Danorum sive Nortmannorum aut Sueonum natio, quae iuxta verba beati Gregorii 'nihil aliud scivit nisi barbarum frendere, iam dudum novit in Dei laudibus alleluia resonare'.
348Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, VI; 4 (auctor -1081)
Et multa quidem alia tam in legibus quam in moribus aequo bonoque contraria Dani habent; ex quibus nil utile mini visum est ut dicerem, nisi quod mulieres, si constupratae fuerint, statim venduntur; viri autem, si vel regiae maiestatis rei vele in aliquo fuerint scelere deprehensi, decollari malunt quam verberari.
349Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, VIII; 1 (auctor -1081)
In eadem regione Sconia nemo adhuc episcopus fuit incardinatus, nisi quod ab aliis partibus quidam venientes interdum illam procurabant diocesim.
350Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XX; 1 (auctor -1081)
Haecb habui, quae de sinu illo Baltico velcBarbaro] dicerem, cuius nullam mentionem audivi quempiam fecisse doctorum nisi solum, de quo supra diximus, Einhardum.
351Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXI; 18 (auctor -1081)
Et fortasse facili sermone ad nostram fidem illif persuaderentur, nisi quod mali doctores, dum sua quaerunt, non quae Iesu Christi, scandalizant eos, qui possent salvari.
352Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXII; 3 (auctor -1081)
Reges habent ex genere antiquo, quorum tamen vis pendet in populi sentencia; quod in commune omnes laudaverint, illum confirmare oportet, nisi eius decretum potius videatur, quod aliquando secuntur inviti.
353Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIII; 4 (auctor -1081)
Primus Gothorum episcopus Thurgot fuit, secundus vero Godescalcus, vir sapiens et bonus, utk predieant, nisi quod domi sedens ocium labori pretulit.
354Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXV; 6 (auctor -1081)
Quibus nisi totis resistatur viribus, omnem depopulantur regionem, et deimo recedunt'n.
355Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXV; 1 (auctor -1081)
Post Nortmanniam, quae est ultima aquilonis provintia, nihil invenies habitacionis humanae nisi terribilem visu et infinitum occeanum, qui totum mundum amplectitur.
356Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, VIII; 2 (auctor -1081)
Nondum enim post tempora Karoli propter veteres illius gentis seditiones Saxonia ducem accepit nisi cesarem.
357Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XII; 3 (auctor -1081)
Nam vir sanctus litteratusque fuisse dicitur, et qui dignus apostolicae sedi videretur, a populo Romano nisi quod per tumultum electus est, expulso eo, quem ordinari iussit imperator.
358Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LVIII; 4 (auctor -1081)
In qua ecclesiam et christianitatem constituens nemini de populo vim recedendi a cultura deorum inferret, nisi qui sponte cuperet ad Christum converti.
359Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXX; 7 (auctor -1081)
Voluit etiam nobilis archiepiscopus Hammaburg metropolem muro circumdare ac munire turribus, nisi velocior eius transitus impedisset votum eius.
360Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIIII; 12 (auctor -1081)
Soli medici cum illo regnabant, difficilis aditus fuit ceteris, nisi gravior causa posceret aliquos intromitti laicos.
361Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVIIII; 8 (auctor -1081)
A ceteris vero nil aliud servitii meruit, nisi ut dominus vocaretur.
362Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 1 (auctor -1081)
In diebus illis supervenit quaedam mulier spiritum habens Phitonis; haec voce publica dixit omnibus celerem archiepiscopo transitum affore infra biennium, nisi forte converteretur; hoc idem contestati sunt medici.
363Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, II; 7 (auctor -1081)
Itaque multis virtutibus in unum vas congregatis poterat vir talis esse dicique beatus, nisi unum vicium obstaret, cuius deformitas omnem decorem presulis obnubilarat, hoc erat cenodoxia, familiaris divitum vernacula.
364Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, V; 2 (auctor -1081)
Quod nisi per odium fieri nequivit, dum correpti pro nequitia principes ad iram magis accenderentur.
365Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, VII; 2 (auctor -1081)
Ubi depositis, qui pro apostolica sede certaverant, Benedicto, Gratiano et Silvestro scismaticis Adalbertus pontifex in papam eligi debuit, nisi quod pro se collegam posuit Clementem.
366Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XII; 7 (auctor -1081)
Quod domno archiepiscopo valde displicuit, furentemque regem missis legatis ad eum de scelere terribiliter increpuit, postremo, nisi resipuerit, excommunicationis gladio feriendum esse.
367Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XV; 11 (auctor -1081)
De cuius viri virtutibus multa possent diei, nisi properaremus ad alia.
368Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVII; 11 (auctor -1081)
Ad haec mandata commotus ad iram tyrannus legatos pontificis spretos abire precepit, clamitans se nescire, quis sit archiepiscopus aut potens in Norvegia, nisi solus Haroldus.
369Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXIII; 1 (auctor -1081)
Audivi etiam, cum veracissimus rex Danorum sermocinando eadem replicaret, populos Sclavorum iamdudum procul dubio facile converti posse ad christianitatem, nisi obstitisset avaricia Saxonum: 'Quibus', inquit, 'mens pronior est ad pensionem vectigalium quam ad conversionem gentilium'.
370Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVI; 8 (auctor -1081)
Pro quo archiepiscopus Udoni tan tum optulit in precariae nomen de bonis ecclesiae, quod aestimatur singulis annis reddere mille libras argenti, cum utique tanta quantitate precii maior possit ecclesiae fructus omni anno parari, nisi quod pro mundi gloria adipiscenda sufficit nobis ideo esse pauperes, ut divites multos in servitio habeamus.
371Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LI; 13 (auctor -1081)
qui est pontificis XXII. Et nisi fallor, haec mala nobis Ventura signavit illa horribilis cometa, quae ipso apparuit anno circa dies paschae.
372Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LV; 6 (auctor -1081)
Unde, nisi fallor, primo tempore suo curiam regis frequentavit pro exaltanda ecclesia sua; circa finem vero perditis aut potius dispersis, quae habuit, pro liberando laboravit episcopio.
373Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LVI; 5 (auctor -1081)
Dicunt et alium fomitem odii, quod, dum aliquando pontifex nescio quem de familia superbius agentem iussisset comprehendi, reliqui proinde commoti ad insaniam cubiculum pontificis armati petunt, etiam vim facturi, nisi redderetur comprehensus, et alia, quae furor persuasit iratis.
374Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXX; 1 (auctor -1081)
Nam et alia multa reliquit signa penitentiae vel conversionis suae; ex quibus hoc memorabile est, quod post vastationem ecclesiae vel diem expulsionis suae, cum superviveret quinquennium, nunquam est balneis usus, nunquam est hylaris visus, raro processit in publicum vel ad convivium, nisi ad curiam isset aut diei festi necessitas poposcisset.
375Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXXI; 10 (auctor -1081)
Itaque nil illi opus esse, nisi ut sua largitate et affabilitate redderet illos benivolos et fideles, quos ad predicandum gentibus verbum Dei paratos inveniret.
376Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p1; 11 (auctor fl. 1059)
Verum post excisam Salonam, et Pontificiam cathedram Spalatum invectam, triplex illa solemnitas per desuetudinem abrogata est: nisi forte qui quartam eamque postremam translationem in catalogum dierum festorum referri iussit, eo spectavit, ut IV. Kalend.
377Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 18, 1; 18 (auctor fl. 1059)
Etenim cum antiquissimus sit cultus, qui ab illarum insularum incolis S. Domnio hodieque adhibetur, et omnem superiorum temporum memoriam antecedat; nisi eius initium ad B. Ioannem referatur, nihil usquam reperies, unde eiusdem originem repetere possis.
378Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0584C (auctor 1145-1221)
Unde Isaias: Nisi credideritis, non intelligetis (Isa. VII).
379Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0589D (auctor 1145-1221)
Et quae in amicorum colloquiis debet esse nisi de amore materies; de illo, inquam, amore quem nulla notat suspicio, si dilectio vel charitas nominetur?
380Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0590A (auctor 1145-1221)
Extunc incipit animus esurire et sitire iustitiam; quam procul dubio tantopere nullatenus esuriret, nisi praegustatus iam sapor esuriem provocaret.
381Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0590A (auctor 1145-1221)
Quid est enim amor iustitiae nisi quaedam delectatio sapientiae, cum nil sit aliud esse iustum quam divinis esse conditum saporibus et odoribus delibutum?
382Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0593D (auctor 1145-1221)
Agit siquidem intestina vitiorum inhaesio ut pene continua sit in nobis peccati recordatio: quae tamen si delectationem secum non habuerit vel consensum, nihil per hoc agitur in Deum timentibus nisi bellum.
383Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0593D (auctor 1145-1221)
De bello autem, si mens in constantiae virtute persistit, victoria provenit, et victoria ad coronam provehitur, quam nisi qui legitime certaverit non meretur.
384Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0597B (auctor 1145-1221)
Sed quid est, obsecro, mihi scribere, nisi alicuius responsi rescriptum requirere, ut, dum quasi compellor respondere litteris, indirecte litteras expetere videaris.
385Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0597B (auctor 1145-1221)
Ego autem nihil aliud a te quaero nisi ut pro peccatis meis ad Deum tua perseveret oratio, et sic per eius gratiam vivas ut dignus sis qui quod petis obtineas; quia nulla mihi de meis meritis est fiducia, nisi me oratio adiuvet et sublevat aliena.
386Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0603C (auctor 1145-1221)
Et id quidem ex animo facimus, annuentes petitioni, et congratulantes affectui, nisi quod parcius laudare debueras, quos interius non vidisti.
387Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0605D (auctor 1145-1221)
Interim passionis asperitas, amaritudo myrrhae tenerae aetati non congruit, nisi quod myrrha arcere vermes a conditis corporibus consuevit.
388Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0606C (auctor 1145-1221)
Sed unde habebit oleum, nisi se contineat intra puerperae nostrae diversorium, nisi se colligat ad Virginis partum.
389Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0607B (auctor 1145-1221)
Sic opus est certe ad crucem properantibus, quia nisi solidiori cibo et largiori usi fuerint, timendum est ne passionis pondus sustinere non possint.
390Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0608B (auctor 1145-1221)
Huius fluminis impetus totam Dei civitatem laetificat, totam terram ad germinandum inebriat, nec esse potest in ea aliquid boni germinis, nisi de irrigante irriguo huius fontis.
391Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0609B (auctor 1145-1221)
Super quem, ait Dominus, requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem verba mea?
392Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0609D (auctor 1145-1221)
o inutilis ostentatio non sufficere pretioso cultui adornare sterquilinium corporis, nisi etiam longiori tractu concitati pulveres attrahantur!
393Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0611B (auctor 1145-1221)
Igitur coniugium quod de indulgentia concessum est, instituitur ad remedium, et ipsum inefficax, nisi trium bonorum observantia defendatur.
394Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0615A (auctor 1145-1221)
Nam quid est amor mundi, nisi quaedam phrenesis animi quae, dum nescit quae sursum sunt quaerere vel sapere, sed quae sunt super terram, quasi a sensu bonae valetudinis mentem efficit alienam?
395Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0615B (auctor 1145-1221)
Qui itaque novitiari desiderat, a vanissimae vetustatis eius insania cor avertat; alioquin non poterit novis sapientiae interesse studiis, nisi prius, amota insani amoris amentia, factus fuerit compos mentis.
396Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0615C (auctor 1145-1221)
Terram quippe bonam et optimam, terram lacte et melle manantem non videre, multo minus intrare idoneus, nisi prius a terra spinas et tribulos germinante, et a cognitionis carnalis affectu robur mentis effeminante exisset.
397Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0615D (auctor 1145-1221)
Non, inquam, erit in te decor, qui sit in concupiscentia regis, nisi de terra tua et de cognatione tua exiveris, nisi domum patris tui et populum tuum oblita fueris, nisi per oblivionem vitiis carnis et concupiscentiis moriaris.
398Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0618D (auctor 1145-1221)
Plane Spiritus sanctus non effugeret, nisi persequeretur eum aliquis et fugaret.
399Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0620D (auctor 1145-1221)
Sed tu, frater charissime, non acquiesceres, nisi meam prodere me insipientiam coegisses.
400Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0621A (auctor 1145-1221)
Et quid est confessio nisi proprii reatus accusatio, cum humiliter et aperte et integre et fideliter peccata sua illi confitens dicit qui super eum super hac re potestatem accepit: Teneor siquidem illi peccata mea per confessionem detegere, cui animae meae claves a Domino sunt commissae.
401Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0621C (auctor 1145-1221)
Quid autem sunt incidentes pulveres nisi cogitatus innumerabiles orationis tempore animae oculis involantes?
402Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0628D (auctor 1145-1221)
Fides enim sine operibus mortua est (Iac. II); sicut et firmamentum, nisi haberet et luminaria, esset obscurum.
403Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0630C (auctor 1145-1221)
Quid autem hordeum dixerim in praesepio, nisi ordinem qui tenetur in claustro, vel intellectum sacri eloquii, qui difficulter elicitur de litterae integumento, vel certe sacrosanctum Christi corpus, quod de altari sumitur in sacramento.
404Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0630D (auctor 1145-1221)
Quid, inquam, sunt illae species, color et sapor, forma et pondus, quibus tantum mysterium obumbratur, nisi panni illi quibus Verbum infans in angustia praesepis obvolvitur?
405Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0631D (auctor 1145-1221)
Sed quid a me exspectas ut gaudeas, nisi amari fideliter, et id experiri fideliter [f. feliciter]?
406Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0633D (auctor 1145-1221)
Dum enim Verbi omnipotentis splendor per conceptum Virginis obvolvitur nube carnis, quid aliud fuit in illa carne peccati similitudo nisi in nube caligo?
407Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0634D (auctor 1145-1221)
Et quid, o electa ut sol, quid est partus tuus, nisi solis cuiusdam splendor aeternus?
408Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0635D (auctor 1145-1221)
Quid Deus quia repositus est in praesepio, nisi quia animarum positus est cibus in altari?
409Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0637B (auctor 1145-1221)
Ecce interim festivitas nostra resplenduit, et mundi oriente splendidior ad verum orientem nos fidei stella perduxit: non bene dixi perduxit, nisi forte aliquid abduxerit nos ab illo.
410Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0639A (auctor 1145-1221)
Quomodo, inquis, cum de locis huiusmodi non videatur fluere nisi sanguis?
411Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0639B (auctor 1145-1221)
Reo satis est si veniam consequatur; iusto non sufficit, nisi virtutum gloriam mereatur.
412Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0639D (auctor 1145-1221)
quam inconsolabilis esset nostra desolatio, nisi de resurrectionis instantia fideremus!
413Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0642D (auctor 1145-1221)
Magnificat anima Mariae Dominum, quae et ipsa magnificatur a Domino; nisi enim prius magnificaretur a Domino, non poterat magnificare Dominum anima Mariae, magnificat ergo eum a quo magnificatur, magnificat non solum laude oris, non solum sanitate corporis, sed singularitate amoris.
414Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0643C (auctor 1145-1221)
Quid ergo est quia magnificat anima tua Dominum, nisi quia ipsa magnificaris per ipsum, ut et plenitudinem gratiae magnifice consequaris, et ad magnificentiam gloriae singularis gloriosis et superexaltatis virtutibus extendaris?
415Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0644B (auctor 1145-1221)
Altus est puteus, nec humilitas mea in hoc in quo hauriat habet, nisi vicem funis oratio iugis exhibeat et pro hydria sit desiderium me immergens.
416Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0645D (auctor 1145-1221)
Humilitas Pauli libenter in infirmitatibus gloriatur, nec reputat gloriam, nisi quod redoleat Christi crucem.
417Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0645D (auctor 1145-1221)
Absit, inquit, mihi gloriari, nisi in cruce Domini nostri Iesu Christi (Galat. VI).
418Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0647D (auctor 1145-1221)
Et quid iugum eius, nisi amor eius?
419Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0648C (auctor 1145-1221)
Nisi aeterna fuerint in desiderio, nullatenus ex corde quaeruntur.
420Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0648D (auctor 1145-1221)
In desiderio autem esse non possunt, nisi virtus ad videndum illuminet, et ad diligendum inflammet.
421Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0651B (auctor 1145-1221)
Ex ore enim infantium et lactentium perfecisti laudem qui ante saecula a Patre genitus et modo a matre genitus, qui modo infantes genitos rationabiles sine dolo lac facit suae incarnationis concupiscere, quo enutriti valeant unum Verbum ad plenum formare, alioquin quomodo ex ore infantium laus perfecta fieret, nisi ad plenum Verbum formaret illud infantia, in quo meritorum fundatur perfectio, ex quo plenitudo gratiae et veritatis emanat?
422Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0651D (auctor 1145-1221)
Super quem, ait Verbum vitae, requiescet Spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem verba mea?
423Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0652A (auctor 1145-1221)
Caeterum pius obedientiae labor perseveranti non completur instantia, nisi interim status rectitudinem mutabilium amor vanus et lubricus inquietet.
424Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0654D (auctor 1145-1221)
Coelestis nimirum sapientiae splendor est veritas, quam non assequuntur nisi pauperes spiritu.
425Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0658C (auctor 1145-1221)
Caeterum amatores saeculi, contemptores coelestium, plerumque dum exsequuntur omne quod pium est, de crucis titulo se tuentur; caeci enim sacerdotis officium, nisi cruci militat: tu tamen videris utrum verum redoleas sacerdotem.
426Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0660C (auctor 1145-1221)
Ex hoc Verbi sponsa talibus constricta articulis, mandat dilecto per nuntium quod amore langueat, quod absentis anxietur desiderio, quod amabile vulnus charitatis sustinere non praevalet, nisi se speciosus forma prae filiis hominum Sponsus per praesentiam manifestet.
427Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0662D (auctor 1145-1221)
Quid est igitur ex magnitudine amoris liquefactio cordis, nisi humilitas quae salubriter hominem a se deficere docet, cum eum charitas, aut ad profectum virtutum promovet, aut in perfectionis fastigio sublimem tenet.
428Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0663C (auctor 1145-1221)
Quid enim est Sponsus tuus nisi amor aeternus?
429Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0664D (auctor 1145-1221)
Appetendum est igitur, et quaerendum bonum illud, quo dum semel investita mens fuerit, non potest amittere, nisi volens.
430Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0668B (auctor 1145-1221)
Transfretare quidem cupimus, sed in incertitudinis huius pelago quotidiana tempestas exoritur, et nisi misericors Iesus manum piae ereptionis extenderit, vix ad portum poterimus enatare.
431Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0668B (auctor 1145-1221)
Orationum nostrarum petisti suffragia, sed et rescriptum nostrum devote et humiliter postulasti: petitio tua in utroque effectum obtinuit, nisi quod litterae meae forsitan ad te gratiam non habebunt.
432Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0668B (auctor 1145-1221)
Prolixus enim et durus sum quod utrumque lectorem solet offendere, nisi me apud amicum zelus charitatis excuset.
433Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0670A (auctor 1145-1221)
Martinus autem per effusionem sanguinis martyr non fuit, nisi quod tota vita eius martyrium fuit.
434Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0672A (auctor 1145-1221)
Quid est ubi ego sum, nisi qualis ego sum?
435Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0674A (auctor 1145-1221)
Quid restat, nisi ut curari valeat languor noster, poenitentiae remedium assumamus?
436Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0674A (auctor 1145-1221)
Dolere nimirum non potest, nisi is prius ex vera sui cognitione sibi ipsi viluerit?
437Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0674A (auctor 1145-1221)
Vilescere non potest, nisi noverit se; se nosse non potest, nisi ad lucem venerit; ad lucem non veniet, nisi Dei sapientiam, hoc est Christum vitae humanae speculum et fide et imitatione secutus fuerit; sed nec sequi potest, nisi liberum arbitrium praevenerit gratia Redemptoris.
438Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0674D (auctor 1145-1221)
Putasne, elicietur sanguis, nisi tot stimuli cordi altius infigantur?
439Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0680A (auctor 1145-1221)
Non enim sufficit innotescere medico, ubi doleas, aut quomodo langueas, nisi morbi causam et languoris efficaciam manifestes.
440Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0681D (auctor 1145-1221)
Si praeceptum est, obedire teneris; si teneris, et non obedias cum possis, contemnis; si contemnis, superbus es; si superbus es, tibi resistit Deus, quia alta a longe cognocens, non nisi humilia respicit.
441Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0683A (auctor 1145-1221)
Militibus etiam illis constitutis officiis, quae sine peccato agi non possunt, et ex quorum occasione multa flagitia perpetrata sunt, dicendum est quod dignos poenitentiae fructus facere non possunt, nisi peccati differentes officia, mutent vitam.
442Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0683A (auctor 1145-1221)
Peccata semel exposita humili confessione, et congrua satisfactione iuxta iudicium sacerdotis multata, non sunt ulterius in confessione repetenda, nisi causa humilitatis voluerint qui confitentur.
443Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0684D (auctor 1145-1221)
Verum hanc ebrietatem non hauriunt, nisi quos sanctae mediocritatis amor insobriat, nec Mediatoris meretur gloriam, cui mediocritatis moderantia non medetur.
444Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0685B (auctor 1145-1221)
Nota quod Scripturae veritas divitem illum de nullo prorsus crimine arguit, nisi quia in deliciis agens, misericordiam pauperi non impendit.
445Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0685C (auctor 1145-1221)
Illud autem satis evidens est, quo vadunt quae sic direpta sunt, quia nulla ex eis utilitas alia quaeritur, nisi quia summa diligentia ex eis carnis cito moriturae sterquilinium inquinatur.
446Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0686D (auctor 1145-1221)
Laico sermone tibi scripsisse debueram, nisi quia te comperi Latini sermonis aliquantulam intelligentiam percepisse.
447Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0687D (auctor 1145-1221)
Rei nimirum rationem quam postulas non inveniunt, nisi amatores silentii, quietis sectatores, quibus datum est cultum iustitiae silentium aemulari.
448Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0689A (auctor 1145-1221)
Quod autem silentium diligat Spiritus sanctus testatur Dominus per prophetam: Super quem, inquit, requiescet Spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem sermones meos?
449Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0689D (auctor 1145-1221)
Et quid mare Aegyptium, nisi cor amaricans et tenebrosum?
450Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0690D (auctor 1145-1221)
Sic sponsam Verbi non loqui et garrire, sed audire et videre convenit, quia videre non poterit, nisi prius audierit: unde silentium deserit, et Verbi gratiam perdit, et nominis dignitatem.
451Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0690D (auctor 1145-1221)
Ecclesia convocatio sive convocata dicitur: non enim venisset, nisi convocata fuisset; non se vocari audisset, nisi voci Verbi in silentio audientiam praestitisset.
452Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0692C (auctor 1145-1221)
Igitur de fide timor nascitur; quia, nisi crediderit, quid timeret?
453Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0692C (auctor 1145-1221)
De timore poenitentia nascitur; quia, nisi timor poenae mentem afficeret, quis se de suis excessibus emendaret?
454Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0745A (auctor 1145-1221)
Dum enim Verbi omnipotentis splendor per conceptum Virginis obvolvitur nube carnis, quid aliud fuit in illa carne peccati similitudo, nisi quaedam in nube caligo?
455Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0746A (auctor 1145-1221)
Iam quid, o electa ut sol, quid est partus tuus, nisi solis cuiusdam splendor aeternus?
456Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0747C (auctor 1145-1221)
» Magnificat anima Mariae Dominum, quia et ipsa magnificatur a Domino: nisi enim prius magnificaretur a Domino, non poterat magnificare Dominum anima Mariae.
457Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748C (auctor 1145-1221)
Quid ergo Mariae mens nisi schola virtutum, scala angelorum, eruditio hominum, piscina misericordiae, respectus iustitiae?
458Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748C (auctor 1145-1221)
Quid uterus Virginis nisi quaedam summi Regis cathedra, unde coelestis Sapientiae edicta proponit, exempla virtutum ostendit, mundi sapientiam fatuam reddit?
459Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748D (auctor 1145-1221)
Alioquin quomodo Christus de Virgine nasceretur, nisi Virgo coelesti oleo singulariter ungeretur?
460Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0748D (auctor 1145-1221)
Quid est, obsecro, quod in Deo spiritus Mariae exsultavit, nisi quod oleum laetitiae exhilarans interioris hominis eius faciem, in lampade Virginis abundavit?
461Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0749D (auctor 1145-1221)
» O respectum gratiae, quem non nisi humiles promerentur!
462Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750C (auctor 1145-1221)
Quid est requiescam, » nisi dormiam?
463Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750C (auctor 1145-1221)
ubi dormiam, nisi « inter medios cleros?
464Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750D (auctor 1145-1221)
Quid est igitur argentum in columbae pennis, nisi Filius Dei in Maria per praesentiam carnis?
465Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0750D (auctor 1145-1221)
» Ecce Maria nos praecessit ad gloriam, praecedentem sequentes, quid de praecedente nisi dorsum videmus?
466Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0754B (auctor 1145-1221)
Vestrum est quod hic agitur, nulla enim ratione dives omnium Deus pauper fieret nisi ut se pauperibus coaptaret.
467Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0754B (auctor 1145-1221)
Nulla ratione olivam fructiferam in campis poneret, nisi ut misericordiam Virginis communem omnibus exhiberet.
468Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Quis rite protegit, nisi ex officio protector?
469Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Et quidem suavissimae Dei Matris benignitatis, et benevolentiae luculenta in te exempla ac vicissim devotissimae mentis tuae ac obsequiosissimae voluntatis in eamdem suavissimam Dei matrem clarissima testimonia, ad aeternam posteritatis memoriam, hoc loco saltem leviter delibare nullo pacto omitterem, nisi ad tui modestiam animi sese mea haec epistola submittens, non quid virtutibus tuis debeatur, sed potius, quid aures tuae pati possint, in praesentia consideraret.
470Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0701B (auctor 1145-1221)
Arboribus malis et sterilibus securis ad radicem posita est, incisura eas, nisi mutentur.
471Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0703B (auctor 1145-1221)
Sicut non potes non sentire per compassionem passiones nostras, cum non possis odisse filios misericordissima mater: sic non potes non obtinere eis remedium, si petas, cum ad hoc, et non nisi propter hoc, ex te nasci voluerit misericordiarum omnipotentis Patris Filius.
472Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0706C (auctor 1145-1221)
» In hac igitur valle taliter irrigata exortum est frumentum illud, quod de seipso in Evangelio ait: « Nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet (Ioan. XII).
473Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0707C (auctor 1145-1221)
Non enim proprie frui dicimur, nisi rebus quae nos beatos efficiunt.
474Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0708A (auctor 1145-1221)
Alioquin nil nobis nasci profuit, nisi redimi profuisset ( Off. in Sab. Sanct. ).
475Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0708B (auctor 1145-1221)
Quid est quod flos iste tactu est lenis, nisi quod ortu suo mundum innovans, Christus ubique est mansuetus et humilis?
476Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0709A (auctor 1145-1221)
Vides quam recte flos dicitur, qui pene nusquam nisi in horto invenitur?
477Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0710A (auctor 1145-1221)
Quid igitur nobis restat, nisi cor rectius vivere, pro quibus constat Deum cuncta fecisse?
478Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0711D (auctor 1145-1221)
Sed interim affectatam requiem non apprehendit, nisi ad odorem floris refloreat, qui de Virga ascendit, et in quo Spiritus Domini ad omnem plenitudinem requiescit.
479Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0711D (auctor 1145-1221)
Non enim demonstraret eminus venientem, nisi videret praesentem.
480Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0712A (auctor 1145-1221)
Nisi de adventantis praesentia certa consolatione gauderet, nullatenus ad suae participationem laetitiae invitaret alios.
481Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0713A (auctor 1145-1221)
Ipse autem dicit: « Non sum missus nisi ad oves, quae perierunt, domus Israel (Matth. XV).
482Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0713C (auctor 1145-1221)
Quod si Ierusalem, pacis, id est Dei visio dicitur, quid aliud dici debet domus Israel, nisi electorum Ecclesia, a qua, et in qua Deus videtur?
483Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0713D (auctor 1145-1221)
Quae sunt itaque oves, quae perierunt domus Israel, nisi aliqui ad vitam praedestinati, et tamen, Dei exigente iustitia, peccatorum tenebris obvoluti?
484Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0716B (auctor 1145-1221)
Quid autem sunt nubes coeli, nisi secretae inspirationes Spiritus sancti, quae mentem rore Spiritus sancti compluunt, aut ipsa membra corporis Christi, quae latentem in eo divinitatem obnubunt?
485Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0716C (auctor 1145-1221)
Quod si coelum sacra Scriptura dicitur, dici possunt nubes coeli, figurae et aenigmata sacri eloquii; ut si coelum dicitur sancta Ecclesia, quid erunt nubes coeli, nisi Ecclesiae sacramenta?
486Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0716D (auctor 1145-1221)
» Nunquam venit Dei Filius nisi in plenitudine temporis.
487Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0721B (auctor 1145-1221)
Denique haec vetustas quasi quodam haereditario iure in omnes veteris Adae filios transiens, ita veternosi serpentis legibus obnoxios fecit, ut nisi Unigeniti subveniret nova in carne nativitas, ad interitum necessario traheret damnabilis illa vetustas.
488Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0729A (auctor 1145-1221)
Non sit turtur sine gemitu, non sit castitas sine peccati luctu, ut dicere valeamus: « Vox turturis audita est in terra nostra (Cant. 2.) » Quid est vox turturis « in terra nostra, » nisi luctus caste viventium in carne misera, in carne terrena, adhuc a bonis patriae per miseriam aliena!
489Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0729A (auctor 1145-1221)
» Attamen turtur nec apparere, nec gemere solet, nisi tempore florum et renovatione vinearum.
490Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0731A (auctor 1145-1221)
In huiusmodi sex hydriis lavantur et purificantur qui non indigent nisi ut pedes lavent, sed sunt mundi omnes (Ioan. XIII): qui contemptores mundi, et contemptores sui tam expeditis gressibus ad aeterna festinant, ut nihil amori Christi praeponant, et quamvis terram carnis, quam adhuc gerunt, pedibus spiritualium affectuum conculcent et conterant, adhuc tamen de pulvere carnis pedes contrahunt affectionis.
491Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0732B (auctor 1145-1221)
Nota, quia cum misericordia et veritas sibi obviant, de osculo nihil dicitur (Psal. LXXXIV), nisi cum iustitia pacem invenit.
492Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0732D (auctor 1145-1221)
Sed certe, ut saepe dictum est, nisi prius purificata mens fuerit a vitiis, ut postmodum de claustris carnis pennis virtutum evolans, « obviam Christo in aera (I Thess. IV) » verae libertatis procedat; nec cum Simeone vera luce laetari poterit, nec in pace dimitti.
493Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0733D (auctor 1145-1221)
Quomodo enim inveniri poterit, nisi quaeratur?
494Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0733D (auctor 1145-1221)
Aut, quomodo poterit quaeri, nisi sciatur ubi valeat inveniri?
495Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0733D (auctor 1145-1221)
Quomodo hoc aliquis noverit, nisi didicerit?
496Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0733D (auctor 1145-1221)
Discere autem unde poterit, nisi se magisterio disciplinae subdiderit?
497Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0736A (auctor 1145-1221)
» Quae sunt occulta nisi altissima?
498Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0736A (auctor 1145-1221)
Quae vero altissima, nisi coelestia?
499Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0740C (auctor 1145-1221)
Alioquin nisi astiteris parturienti Ecclesiae, et obstetricis morem geras sponsae filii tui, vires parturiens non habebit.
500Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0741C (auctor 1145-1221)
Possunt haec verba, quae superius dicta sunt, etiam cuilibet sanctae animae convenire, nisi quia difficile est sanctam aliquam invenire: « Mulierem fortem quis inveniet?