'num' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 13303 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0468C (auctor c.945–1004)
Num ego Deus sum qui mutat mentes, mutat regna et tempora?
2Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0421D (auctor c.945–1004)
Si improbus seu etiam importunus intercessor accedam, siquidem Moises ad aquas contradictionis (Num., XX, 24), dum rebelli populo prodesse voluit, sententiam divinae animadversionis vir mitissimus super omnes homines excepit.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0433D (auctor c.945–1004)
Mulieris nihilominus, quae sub viro agitur, votum vel iuramentum irritum fiat, si virilis auctoritatis maiestas assensum praebere noluerit, imo potius, ea die qua eius stultitiam compererit, districtissima correctione inhibuerit (Num. XXX, 4 et seq.).
4Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0442B (auctor c.945–1004)
Quidam igitur antecessor meus in possessione nostri monasterii ecclesiam aedificavit, dotem contulit, num idcirco monasterium possessionem amisit?
5Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0461 (auctor c.945–1004)
(Vide supra in Vita S. Abbonis, num. 10.)
6Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1291C
Synodus Hibernensis: Auctores Ecclesiae hic multa addunt ut feminae haeredes dent ratas et stipulationes; ne transferatur vera haereditas ad alienos: Dominus etiam: Transibit haereditas earum fratribus patris sui, inde propinquis (Num. XXVII, 10) . Sciendum utrum dabunt partem Domino: si tacuerint propinqui earum, Domini erit quod dabunt: si non vero, irritum erit.
7Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0015B (auctor fl. 1150)
Unde Daniel propheta computat annos et menses usque in id temporis quo consummetur praevaricatio, et deleatur iniquitas, et veniat iustitia sempiterna, et ungatur sanctus sanctorum (Dan. IX); Balaam quoque seipsum consolatur, in spe Christi nascituri dicens: Videbo sed non modo, intuebor sed non prope, orietur stella ex Iacob, et consurget virga de Israel (Num. XXIV) . Et Esaias prae nimio seipsum non capiens desiderio loquens ad filium dicit: Utinam dirumperes coelos et venires (Isa. LXIV) . David quoque longa fractus expectatione vocem clamoris extollens in coelum, Emitte, inquit, manum tuam de alto (Psal. CXLIII) , hoc est, filium tuum de paternitatis tuae gremio.
8Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0082A (auctor fl. 1150)
De quibus scriptum est in Daniele: Qui autem docti fuerint, fulgebunt quasi splendor firmamenti: et qui ad iustitiam erudiunt multos, quasi stellae in perpetuas aeternitates (Daniel. XII) . Et in Genesi Ioseph patriarcha fratres suos stellas nominat cum dicit: Videbam quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me (Gen. XXXVII) . In Evangelio etiam Dominus dicit: Sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et erunt stellae decidentes, et virtutes coelorum movebuntur (Matth. XXIV) . Sic etiam ipse Dominus in Apocalypsi stella matutina vocatus est (Apoc. II) : et in Iob luciferi nomine appellatur, ubi de ipso dicitur: Nunquid adducis luciferum, aut vesperum super filios terrae producere poteris (Iob. XXXVIII) . Et alibi de ipso: Orietur stella ex Iacob, et consurget virga de Israel (Num. XXIV) . Stella igitur Christus est, stella utique singularis, quoniam coruscat, radiat, et scintillat.
9Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0097D (auctor fl. 1150)
Quoniam igitur ex me non sufficio, ipsa loquatur in me, ipsa imperfectum meum perficiat, quae os Caiphae peccatoris in verba prophetiae aperuit (Ioan. XVIII) , et sermone diserta est per os bruti animalis (Num. XXII) . Mulier, inquit, si concepto semine peperit masculum.
10Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0122D (auctor fl. 1150)
Certe, sicut scribit Moyses, ad orientalem plagam tabernaculi excubant Isachar, Iudas, et Zabulon: ad meridianam, Ruben, Gad, et Simeon: ad aquilonis plagam, Dan, Neptalim, et Aser: ad occidentalem, Effraim, Manasses, et Beniamin (Num. II) . Haec omnia ad nostram doctrinam scripta sunt.
11Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0141B (auctor fl. 1150)
Sed etiam ipse Moyses in deserto erigit tibi serpentem aeneum (Num. XXI) , quem si vis aspicere, recipies sanitatem, et ablutionem criminum tuorum, medicinam vulnerum, augmentum virtutum: et perfectae sanitati restitueris, si fideli mentis oculo velis illum intueri.
12Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0207A (auctor fl. 1150)
Balaam ille qui cadens apertos oculos habebat, et vidit revelationes Domini, dixit: Non est idolum in Iacob, nec simulacrum in Israel (Num. XXIII) . Per Iacob qui supplantator dicitur, supplantatores vitiorum; per Israel, qui vir videns Deum interpretatur, contemplativos volens significare.
13Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0213A (auctor fl. 1150)
Erant enim pilosae, id est plenae pilis; possumus enim facere, ne pravae cogitationes in nobis praevaleant, sed non possumus facere ut non surgant. Unde Levitis praecipitur (Num. VIII) , pilos carnis suae radere, non evellere.
14Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0293A (auctor fl. 1150)
Revocemus ad memoriam quod in lege veteri (Num. VIII) praecipitur Levitis in ministerio domum consecrandis.
15Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0510D (auctor 969-988)
Num rex aut primas est Trevirensium?
16Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0513D (auctor 969-988)
Num villas Virdunensis episcopi, quas pro redemptione sua, una cum filio Adalberone episcopo invitus donat Godefridus comes, iureiurando in perpetuum ab Ecclesia alienabitis?
17Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0513D (auctor 969-988)
Num castra in eisdem ad eorum votum exstruere patiemini, qui nunc furtivas delectorum militum contrahunt copias, ut in vos si apud Caprimontem estis impetum faciant?
18Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 46 (auctor -c.1150)
Num Normannos, num Gallos, num Britannos an Allobroges an Guascones an alias gentes et feras nationes, inter quas habito?
19Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0489C (auctor 1068-1081)
(Cap. 35.) Erat igitur sanctus Rimbertus cum Moyse vir mitissimus (Num. XII, 3), cum Apostolo qui omnium infirmitatibus compateretur (I Cor.
20Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0500A (auctor 1068-1081)
Sueones igitur et Gothi a sancto Ansgario primum in fide plantati, iterumque ad paganis num relapsi, a sancto patre Unni sunt revocati.
21Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0621B (auctor 1145-1221)
Num propterea ille peccavit, quia sociam mulierem tibi concessit?
22Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0703A (auctor 1145-1221)
Ipsa est virga Aaron, quae sine succo floruit, fronduit, et nuces protulit (Num XVII.), quia beata Dei mater sine viro Salvatorem concepit et peperit.
23Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0463C (auctor c.1140–1212)
Num ut tales appareant, dignitas exigit ordinis eorum?
24Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0484A (auctor c.1140–1212)
Num haec praeterire nostra diligentia debet?
25Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0494C (auctor c.1140–1212)
Ad haec reor pertinere legaliter illam, quam Dominus in libro Numeri, super Nazaraeis promulgavit institutionem, quae talis est: Vir, sive mulier cum fecerint votum ut sanctificentur, et se voluerint Domino consecrare, vino et omni quod inebriare potest abstinebunt (Num. VI, 2, 3) . Vir quoque iste perfectus et fortis; mulier vero, imperfectus est quilibet et infirmus.
26Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0494D (auctor c.1140–1212)
Haec est Egyptiorum esca bifaria, quam sibi in mentem venire asserunt, qui in eam regionem corde redeunt: quorum vox haec est: In mentem nobis veniunt cucumeres et pepones (Num. II, 5) , et in his dulcedo notatur adulationis. Porrique et cepe, et allia (ibid.) ; et in his amaritudo exprimitur detractionis.
27Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0495B (auctor c.1140–1212)
Subiunxit lex: Acetum ex vino, et ex qualibet alia potione, et quidquid ex uva exprimitur, non bibent (Num. VI, 35) . Acetum hoc fraudulentia est.
28Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0504A (auctor c.1140–1212)
Num, inquam, in his quae saluti tuae contraria sunt obedire debes?
29Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0527B (auctor c.1140–1212)
Ideo, sicut existimant ipsi, tertia: quia ea hora putant Decalogum legis antiquo illi populo datum, in monte Sinai (Exod. XX) . Ideo sexta: quia illa arbitrantur hora serpentem aeneum pro signo elevatum: quem adspicientes, qui erant ab ignitis morsi serpentibus, sanabantur (Num. XXI, 9) . Et ideo nona: quia ea aestimant hora petram in eremo percussam, de qua ad refocillandam sitim populi, aquae largissimae egressae sunt (Num. XX, 11) . Nos autem indubitanter scimus quod Sancti in se Spiritus adventum, hora tertia, primitiva Ecclesia suscepit, quod hora sexta ille, qui in similitudinem apparuit carnis peccati, a terra exaltatus est: in quem oculo fidei intuentes, a plagis nostris spiritualibus sanamur: quem et illa dudum in eremo percussa petra expressit, quia hora nona unus militum lancea latus eius aperuit, et continuo exivit sanguis et aqua (Ioan. XIX, 34) . IX. Ecce horae, fratres, et tempora, in quibus instare nobis praecipit orationibus sanctus Augustinus.
30Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0583D (auctor c.1140–1212)
Si inducitur Phinees cum pugione transfigens? (Num. XXV, 7) , non ideo tu adulter es. Inobedientem Saulem corripere Samuel non potest, nisi tu scandalizeris?
31Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0585A (auctor c.1140–1212)
Nescis quia qualescunque illi sint, eorum successores sunt, de quibus dicitur: Qui vos audit, me audit; et qui vos spernit, me spernit (Luc. X, 16) . Num mente excidit illud Apostoli: Non est potestas, nisi a Deo: quae autem sunt, a Deo ordinata sunt.
32Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0585B (auctor c.1140–1212)
Num, inquam, tu sententiam hanc veram esse discredis?
33Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0659D (auctor c.1140–1212)
Nihil hic de candelabri vectibus Scriptura dicit, et utrum annulos habuerit, ut eis immissis vectibus, posset portari: hoc quidem in loco omnino silet, et tamen in libro Numeri, ubi de motione tractat castrorum, ita scriptum: Sument et pallium hyacinthinum, quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis, et cunctis vasis olei; et super omnia ponent operimentum hyacinthinarum pellium, et inducent vectes (Num. IV, 9, 10) . Et hoc de candelabro ita quidam scribit: Medium candelabri stipitem hastile vocat, ex hoc tres calami hinc, et tres inde exeunt.
34Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0669C (auctor c.1140–1212)
Lege librum Numeri (Num. I, 35) . Ad orientem erant Moyses, et Aaron, et filii eorum habentes custodiam sanctuarii.
35Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0669D (auctor c.1140–1212)
Haec quidem erant onera filiorum Caath (Num. IV, 15) ; sed ea, quae intra in sanctuario erant, solebant Aaron, et filii eius prius involvere, et sic involuta eis portanda committere.
36Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0670A (auctor c.1140–1212)
Lege librum Numeri (Num. IV, 3, 7) . Ad aquilonem erant filii Merari, quorum erat numerus ab uno mense, et supra, sex millia ducenti; et ab annis triginta usque ad annum quinquagesimum tria millia ducenti.
37Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0670C (auctor c.1140–1212)
LIII. Pendebat, sicut in libro Numeri (Num. IX, 16) legimus, semper super praedictum tabernaculum columna; in die quidem columna nubis, et in nocte columna ignis.
38Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0683A (auctor c.1140–1212)
Ait Dominus ad Moysen: Numera Levitas a trigesimo anno, usque ad quinquagesimum, ut serviant mihi in tabernaculo portando, et collocando (Num. IV, 3) . Et cum numerati essent, inventi sunt octo millia, quingenti octoginta (ibid. 48) . Septuaginta tamen dicunt a vigesimo quinto anno, quem numerum annorum in ordinem sacerdotum et nos observamus.
39Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0683A (auctor c.1140–1212)
Primo intrabant sacerdotes, et involvebant arcam, propitiatorium, et cherubin, prius velo, quod ante appendebat; et post pallio hyacinthino (Num. IV, 7) ; similiter et candelabrum, altare aureum, et mensam cum utensilibus suis, palliis involvebant.
40Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0705A (auctor c.1140–1212)
Vacca haec rufa, quae hic visibiliter depicta est, illam innuit vaccam, de qua Dominus in libro Numeri ait ad Moysen: Praecipe filiis Israel, ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae, in qua nulla sit macula, et quae non portaverit iugum (Num. XIX, 2) . Vacca haec iuxta sensum allegoricum Dominum nostrum Iesum Christum secundum humanitatem de Virgine sumptam innuit.
41Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0705A (auctor c.1140–1212)
Erat aetatis integrae, quia non solum omni malo caruit, sed etiam omne in se bonum habuit. Et immolabit eam, inquit, Eleazar (Num. XIX, 3) . Hanc quoque vaccam et nos quotidie immolamus, quando sacrosanctum Redemptoris nostri corpus fideliter sumimus.
42Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0708D (auctor c.1140–1212)
Ad orientem inter tentorium et Moysen atque Aaron, ab uno cornu usque ad aliud, hunc versum scribo: Isti sunt Moyses, et Aaron, qui cum filiis suis excubant in custodiis tabernaculi (Num. I, 53) , habentes custodiam sanctuarii .
43Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0709B (auctor c.1140–1212)
Ad austrum per medium filiorum Caath ab uno cornu usque ad aliud uno ductu scriptus est hic versus: Isti sunt Caathtiae, qui in commotione castrorum sancta illa, quae in tabernaculo erant, propriis humeris in vectibus ferebant (Num. IV, 15) . Et paulo superius ab hoc versu per capita ipsorum Caathitarum hunc numerum pono: Duo millia, septingenti, quinquaginta (Num. IV, 36) . Tot erant filii Caath a triginta annis et supra, usque ad annum quinquagesimum, qui ad austrum tabernaculi metabantur castra.
44Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0709C (auctor c.1140–1212)
Ad aquilonem quoque ab uno cornu usque ad aliud per medium filiorum Merari uno ducto scribo hunc versum: Isti sunt Meraritae tabulas tabernaculi, et bases columnas, et vectes portantes (Num. IV, 31) . Sursum vero ab hoc versu per capita ipsorum Meraritarum hunc numerum pono: Tria millia, ducenti.
45Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0709D (auctor c.1140–1212)
CV. Ad occidentem quoque ab uno cornu in aliud per medium filiorum Gerson uno ductu hunc versum scribo: Isti sunt Gersonitae, tabernaculum, et atrii portantes tentoria, parietum, et tecti operimenta (Num. IV, 25) . Sursum ab hoc versu per capita ipsorum Gersonitarum hunc numerum pono: Duo millia sexcenti triginta (ibid. 4) . Et paulo sursum ab hoc versu, ab austro usque ad septentrionem per capita ostiariorum, lectorum, exorcistarum, atque per patriarcham uno ductu hunc versum scribo: Isti sunt Ecclesiae ostia custodientes, verbum Dei ministrantes, ab obsessis spiritus immundos eiicientes.
46Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0711C (auctor c.1140–1212)
CVII. Deinde in ipsa linea crocea, quae deorsum ab his viris apostolicis omnia infra conclusa circumplectitur, per circuitum uno ductu hunc versum scribo: Summa Levitarum, qui ad ministrandum Domino a triginta annis, et supra usque ad annum quinquagesimum connumerati sunt octo millia sexcenti octuaginta (Num. IV, 48) . Tot namque erant.
47Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0726A (auctor c.1140–1212)
CXXIII. Depictis itaque secundum ordinem successionis suae iconibus principum, et singulorum nominibus singulis iconibus appositis, in ipsa linea crocea, quae duodecim tribus complectitur, ab imperatore Constantino usque ad eumdem Constantinum uno ductu per circuitum hunc versum scribo: Summa omnium eorum, qui a viginti annis et supra sunt connumerati, sexcenta, et tria millia, quingenti, quinquaginta (Num. II, 32) . Et iste quidem numerus, sicut de Levitarum numero diximus, ad fideles Novi Testamenti laicos pertinet, qui nimirum spiritualiter sexcenta tria millia sunt: quia et rectam nunc sanctae Trinitatis fidem, et bonam in praesenti, quae per opera sex dierum exprimitur, habent operationem; et utraque in futuro plenam a Domino percipient remunerationem.
48Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0736C (auctor c.1140–1212)
Unde et de ipsis Levitis ait Dominus ad Aaron: Homo de semine tuo per familias suas qui habuerit maculam, non offerat panes Domino, nec accedat ad ministerium eius (Lev. XVII, 18) . De aetate vero eorumdem Levitarum ita Dominus ait ad Moysen: A viginti quinque annis, et supra ingredientur, ut ministrent (Num. IV, 35) . Spatium itaque hoc, in quo illi Levitae holocausta Domino immolant, qui et aetate maturi, et puritate conspicui sunt, quasi quoddam atrium est regis, ubi ad hoc amici eius et familiares intrant, ut ipsius devote obsequiis insistant.
49Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0630C (auctor c.1140–1212)
VI. Quia vero nonnulli modernorum, quomodo idem tabernaculum in re factum fuerit et dispositum nequaquam deprehendunt: ut aliquid de hac re ego quoque, licet mihi et acumen ingenii, et nitor desit eloquii, scribere deberem, veneranda auctoritas vestra parvitati meae dignata est praecipere, ut merito debeam et expavescere cum stupore, et obstupescere cum pavore, dum in his nostris diebus tam evidenter video sanctum Moysen, qui in omni Dei domo fidelissimus est (Num. XII, 7) , et Iethro consilium humiliter audire (Exod. XVIII, 1) , et Obab Raguelis filium in ducem itineris eligere; cum dubium ei non sit, ipsum Deum et ore ad os loqui ad eum, sicut loqui solet homo ad amicum suum (Deut. XXVIV, 10) : et in columna semper praecedere populum ad providendum castrorum locum (Exod. XIII, 21) . Quis enim inter omnes sapientes, qui in hac terra sunt, vobis hac in re, non dico, praeferendus, sed vel aequandus esset, si vos his intendere suscepti a Deo regiminis negotia sinerent?
50Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0633C (auctor c.1140–1212)
Praeterea magnus erat messor in agro illius superni Booz; qui suadenti Iosue, ut Heldad, et Medad prophetare in castris prohiberet, respondit: Quid aemularis pro me? (Num. II, 27.) Et addidit: Quis mihi det, ut omnis populus prophetet, et det eis Dominus spiritum suum? (ibid., 29.) Ut enim Venerabili Bedae presbytero reverendissimus quondam Acca episcopus scripsit: Nunquam sanctis moris fuit invicem invidere, invicem provocare; sed unumquemque, in ornanda domo Domini, pro viribus suis obtulisse, quod potuerit.
51Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0814D (auctor c.1140–1212)
qui adhuc hodie legislatori per rebellionem superbiae resistitis; quia vos vestrosque complices aperiens os suum terra deglutit (Num. XXVI, 10) ; terrenorum scilicet vos desiderium a vita spiritualium funditus perimit: ut in peccati infernum viventes, humo tamen pravae voluntatis operti, descendentes, per pravae conversationis usum de medio Israeliticae multitudinis pereatis.
52Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0857A (auctor c.1140–1212)
Sub habitu vero tam vili pretiosus Deus non deberet contegi], (Num. XI, 4, 5) . Sed ut, o anima mea, memento quia adhuc hodie princeps cocorum destruit muros Ierusalem.
53Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0858C (auctor c.1140–1212)
Namque, sicut in libro Numeri legitur, vas, quod non habuerit cooperculum, vel ligaturam desuper, immundum erit (Num. XIX, 15) . Quomodo hoc intelligendum putas? Tu es hoc vas.
54Adamus Scotus, Sermones, 198, 0144B (auctor c.1140–1212)
Et in eo maxime quod ad eam conversa est, numerositas regum et principum terrenorum. Sed nunquid [al. num], quia pax tibi, o Ecclesia data est, otio indulgebis?
55Adamus Scotus, Sermones, 198, 0148A (auctor c.1140–1212)
Num ei statim supernae beatitudinis gaudia promittes?
56Adamus Scotus, Sermones, 198, 0179D (auctor c.1140–1212)
Et de illo quid iudicabis, qui inerti, in mente, debilitatus infirmitate, in fide offendit, dum fidem non defendit; in corde quidem retinens, unde credat ad iustitiam; sed os aperire non praesumens, ut confiteatur ad salutem? (Rom. X, 10.) Num ei salutem dices inesse, quem vides pro fidei viriliter non stare defensione?
57Adamus Scotus, Sermones, 198, 0184C (auctor c.1140–1212)
Quibus istos similes dixerim, nisi carnalibus istis Israelitis, qui fastidientes manna, cibos, ut scitis, desiderabant Aegyptiacos (Num. XXI, 5) . Sed quae fuerit poena illorum, si hi diligenter attenderent, talia, ut arbitror, non dicerent.
58Adamus Scotus, Sermones, 198, 0204A (auctor c.1140–1212)
Sed computati potius estis inter filios Dei: et inter sanctos sors vestra est (Sap. V, 5) : ut iure filii Israel vocemini, et sitis (I Ioan. III, 1) . II. Intelligite de nobis spiritualiter dictum, quod in libro Numeri legitis: Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur (Num. XXIII, 9) . Verba sunt Spiritus sancti, prolata per Balaam; spiritualium Israelitarum, in quibus dolus non est, quod estis vos, exprimentia praerogativam.
59Adamus Scotus, Sermones, 198, 0257D (auctor c.1140–1212)
Perpendite qua poena mulctandi Dathan, Abiron atque Core (Num. XVI, 1) , qui in tantam talemque, ut scitis, superbiam, se contra praelatum suum Moysen erexerunt.
60Adamus Scotus, Sermones, 198, 0269D (auctor c.1140–1212)
Num omnis qui patitur patientiam habere dicendus est?
61Adamus Scotus, Sermones, 198, 0277A (auctor c.1140–1212)
num ut unicuique istorum septem, quos vobis proposui coelorum propria assignem luminaria praesens exigit materia?
62Adamus Scotus, Sermones, 198, 0280C (auctor c.1140–1212)
Num istud prout solitum, negabit largus ille Dominus aperire secretum?
63Adamus Scotus, Sermones, 198, 0290B (auctor c.1140–1212)
Nonne pium asseris, quem pro blasphemante populo etiam morti se obiicere vides? (Exod. XXXII, 32) sic nihil minus districtus, qui contra eumdem populum aliquando irascens, etiam ad ipsius interfectionem, per zeli studium, saeviit (Num. XXV, 3) . Quid dicam quod uno eodemque tempore et lapidibus eum obruere rebellis populus proposuit, et ipse tabernaculum ingreditur oraturus pro eo? (Exod. XVII, 4) merito pronuntiavit Spiritus sanctus, quod esset vir mitissimus, super omnes homines, qui morabantur super omnem terram (Num. XII, 3) . Plane mitissimus qui orare studuit pro persequentibus et calumniantibus se. Irascitur Phinees (Num. XXV, 7) , nequando irascatur Dominus; manum in illicite se commiscentes extendens, et manum Domini a populo avertens (ibid.): sicque dum zelat zelum legis, accipit testamentum sacerdotii aeterni, quia reputatum id est ei ad iustitiam a generatione in generationem usque in sempiternum. Iosue (Num. XXVII, 18) humiliter subesse non renuit ut postmodum humiliter praesit, quia cui obedientiam impendit, huic et in regimine succedit.
64Adamus Scotus, Sermones, 198, 0303C (auctor c.1140–1212)
Num in ipsa nocte, quae passionis suae diem praecessit ad locum iturus orationis Petrum secum assumpsit et Iacobum, et non Ioannem assumpsit?
65Adamus Scotus, Sermones, 198, 0303C (auctor c.1140–1212)
Num resuscitationi filiae archisynagogi Petrum et Iacobum adesse voluit, et Ioannem exclusit?
66Adamus Scotus, Sermones, 198, 0334D (auctor c.1140–1212)
Et hoc num aliquid novi?
67Adamus Scotus, Sermones, 198, 0337C (auctor c.1140–1212)
VII. Ad horum videtur numerum pertinere, qui ductus et conductus, ut populo malediceret, in tantum eum populum laudavit: ut mori optaret animam suam morte eorum, et fieri novissima sua horum similia (Num. XXIII, 10) . Sed transacto tempore compunctionis docere non puduit eum Balach ponere scandalum coram eis edere et fornicari (Apoc. II, 14) . Proinde attendite a falsis fratribus, si subintroeunt explorare libertatem vestram, quam habetis in Christo Iesu, ut vos in servitutem redigant (Gal. II, 4) , scientes multos esse in Israel, quibus noster in ruinam ponitur Iesus, et in signum cui contradicitur.
68Adamus Scotus, Sermones, 198, 0347A (auctor c.1140–1212)
Hi sunt qui semper revertuntur ambulantes, non quidem ad instar coelestium illorum animalium, quae ibant et revertebantur (Ezech. I, 14) ; sed ad similitudinem carnalium et incredulorum illorum, qui reversi sunt cordibus in Aegyptum (Num. XIV, 4) . Sunt item multi habentes aures, quae libenter audiunt increpationes vitae; molesti sunt nihilominus nobis non pauci, quorum cordi pessimo cum carmina cantamus, acetum esse in nitro agnoscimus (Prov. XXV, 20) IX. Videte ergo et perpendite, quod non sine causa asseruit Simeon, non quidem ex omnibus, sed ex multis cordibus revelari cogitationes, cum gladius Iesu transit animam Mariae.
69Adamus Scotus, Sermones, 198, 0355D (auctor c.1140–1212)
Num in corpore nostro soli, qui vident, oculi, ibi soli vident?
70Adamus Scotus, Sermones, 198, 0411D (auctor c.1140–1212)
Ideo a castris Israelitarum Moyses eiecit leprosos (Num. V, 2) , quia a consortio sanctorum lex eliminat luxuriosos.
71Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0319A (auctor -875)
Num degenerem probasti?
72Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0938A (auctor 814-878)
Num magis ambustos cineres, quam urbem nobilem potis est cernere?
73Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0953D (auctor 814-878)
Num eum aliquis pro fide Christi iugulavit persecutorum?
74Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0956A (auctor 814-878)
Sed esto, non eum persecutorum quisquam interfecit pro Christi confessione; num Ioannem illum inter natos mulierum maximum Herodes propter Christum capite plexit; et non potius quia adversarius ei in via iniquitatis exstitit, propter veritatem, quae Deus est, eum rebus humanis exemit?
75Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0959A (auctor 814-878)
Num mente excessit superbis solis ablatam esse pro summa vindicta unionem linguae, et nunquam reparatum nisi adventu Spiritus sancti coagulum charitatis significantis in ignis specie?
76Adrianus I, Epistola, 98, 1260B
Fecit ergo Moyses serpentem aeneum, et posuit pro signo: quem cum percussi aspicerent, sanabantur (Num. XXI) . O insania frementium contra fidem et religionem Christianam, ut asserant non colere aut venerari imagines, in quibus figurae sunt Salvatoris, eius genitricis, vel sanctorum, quorum virtute subsistit orbis, atque potitur humanum genus salutem.
77Adrianus I, Epistolae, 96, 1225D
Fecit ergo Moyses serpentem aeneum, et posuit pro signo; quem cum percussi aspicerent, sanabantur (Num.
78Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1556A
CLXXXI. Fridericum imperatorem verbis satis mitibus alloquitur. Prioris epistolae (f. supra num. 143) locos quosdam excusat. Legatos suos « ad commonitionem Henrici Bavariae et Saxoniae ducis » missos commendat. [PERTZ, Monum. Germ. hist., Leg. t. II, p. 106.]
79Adso Dervensis, De Antichristo, 101, 1289A (auctor c.910-c.992)
Et huic certe opinioni astipulari videtur codex Regius Parisiensis, notatus num.
80Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0669 (auctor c.910-c.992)
num.
81Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0688A (auctor c.910-c.992)
, ut infra num.
82Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137; (auctor c.910-c.992)
Hunc monachum Cellensem fuisse, coniicimus ex Vitae subiectae num.
83Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137; (auctor c.910-c.992)
11, nec longe post translationem, tempore Caroli Calvi factam, vixisse colligimus ex num.
84Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0838 (auctor 1110–1167)
gladius David et ignis consumpsit (II Reg. X) . Amicorum revelare secreta, sacrilegium est, quo fides amittitur et animae captivatae desperatio importatur: ut patet in Achitophel proditore (Id. XVI, 23) . Detrahere amico, venenum amicitiae putemus, quod Mariae sororis Moysi corpus lepra foedavit, et eiecta est extra castra sex diebus (Num. XII) .
85Aelredus Rievallensis, De Sanctimoniali de Wattun, 195, 0795C (auctor 1110–1167)
« Et quid, inquiunt, misera, num peperisti?
86Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0679 (auctor 1110–1167)
AELREDUS. Num adest Galterus?
87Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0683B (auctor 1110–1167)
Postremo detrahere amico venenum amicitiae reputemus, quod Mariae frontem lepra perfudit (Num. XII) , et eiectam extra castra sex diebus, populi communione privavit.
88Aelredus Rievallensis, In adventu Domini, 184, 0818C (auctor 1110–1167)
omnes enim declinaverunt, simul inutiles facti sunt; non est qui faciat bonum (Psal. XIII, 3) . Quid ergo? Num aliqua eius egestas? Minime: eius enim est orbis terrae et plenitudo eius (Psal. XXIII, 1) . An forte nostri in aliquo eguit?
89Aelredus Rievallensis, In adventu Domini, 184, 0825C (auctor 1110–1167)
Hinc est quod Balaam populo Dei benedixit (Num. XXIII, XXIV) ; quod Caiphas pessimus prophetavit (Ioan. XI, 51) ; quod Iudas pessimus, sicut caeteri Apostoli, miracula fecit (Matth. X, 4, 8) . Hinc est quod multi venient in illa die dicentes, Nonne in nomine tuo prophetavimus, et signa multa fecimus?
90Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0368C (auctor 1110–1167)
Visio quippe serpentis aenei, quam Moyses exaltavit in eremo, qua filii Israel a serpentum morsibus curabantur (Num. XXI) , prophetica fuit; videntes tamen prophetas non fecit.
91Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0374A (auctor 1110–1167)
Vulvam absque liberis, et ubera arentia (Osee IX) . Benedicendo, ut Isaac ad filium suum: Det tibi Deus de rore coeli, et de pinguedine terrae abundantiam frumenti, vini, et olei (Gen. XXVII) Agendo etiam aliquid, sicut Iacob lapidem erexit, et unxit (Gen. XXVIII): sicut Moyses serpentem aeneum in eremo exaltavit (Num. XXI) : sicut etiam idem iste Isaias nudus et discalceatus incessit (Isa. X) . Quasi praecipiendo, ut in sequentibus libri huius scriptum est: Ite, angeli veloces, ad gentem divulsam et dilaceratam (Isa. XVIII) . Cernens igitur propheta, adveniente in carne Domino Salvatore, per ministerium apostolorum, et doctrinam praedicatorum, confusionis civitatem eversum iri, ex sua vel ipsius persona iubet, vel monet eos facere quod vidit eos esse facturos.
92Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0396A (auctor 1110–1167)
Sunt alii cibi perniciosi qui tabem nutriunt et materiam putredini subministrant, porcorum scilicet siliquae, quibus plerumque tam avide inhiatur (Luc. XV) ; quibus tam delectabiliter anima pascitur, ut coelestis edulii fastidium ingerant, et super manna cibo certe angelico nauseam provocent (Num. XI) . Haec sunt carnes, quae putruerunt in dentibus populi peccatoris: qui in sepulcris concupiscentiae miserabiliter sepulti, in ipsa quam creaverant tabe consumpti sunt.
93Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0403A (auctor 1110–1167)
Nemo enim militans Deo, implicat se negotiis saecularibus (II Tim. II) . Rex Osias praesumptione spiritus in Sancta sanctorum more sacerdotis ingressus, lepra percutitur (II Paral. II); et propheta Balaam contra Dei voluntatem impii regis desiderio favens, prophetico lumine oculos avaritia excaecatur (Num. XXII) . O quam bene conveniebant haec duo luminaria, quam splendide ex hoc spirituali firmamento lucebant!
94Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0464C (auctor 1110–1167)
Nam Phinees ob meritum huius, quam dicimus, irae, qua fornicantes pugione confodit, aeternum sacerdotium meruit (Num. XXV) : et Iehu filius Namsi, ob zelum quo adversus domum Achab exarsit, regnum Israel usque ad quartam generationem ad posteros, Deo favente, transmisit (IV Reg. IX) . Sic et motus concupiscibilis turpitudo quodam ornatu celatur, quando eo quis ad liberos tantum procreandos utitur, vel quando ad necessariam tantum corporis sustentationem, in cibi potusve perceptione admittitur.
95Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0483A (auctor 1110–1167)
Tales fuere coturnices, quae uno tantum cubito a terra suspensae, sed mox instar lapidis in terram deiectae, Israelitarum gulae desiderata satietate satisfecerunt (Num. XI) . Haec sunt vitia carnis, voluptatisque corporeae, quae in vanam quamdam laetitiam extollunt animam; sed expleta libidine, conscientiam in ima detrudunt.
96Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0249D (auctor 1110–1167)
Constituit ille Moses sex civitates refugii filiis Israel: tres extra terram promissionis, tres in ipsa terra repromissionis, ut quicunque homicidium ignoranter perpetraret, ad has fugiens salvaretur (Num.
97Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0250C (auctor 1110–1167)
Quod autem in lege dicitur, ut ad unam civitatum istarum refugiat (Num. XXXV) , quamvis ita debuerit praecipi, ut ad litteram possit impleri; tamen id videndum, quia nullus in omnibus exercitiis aequalem gratiam habet.
98Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0315D (auctor 1110–1167)
Ideo dicit: Num quem diligit anima mea, vidistis?
99Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0554C (auctor 1110–1167)
et tunc confitebor illis, quia non novi vos (Matth. VII) . Quod ut similiter de gratia compunctionis videamus, compunctus Balaam, Moriatur, inquit, anima mea morte iustorum, et fiant novissima mea horum similia (Num. XXIII) . Qui propriam quoque perversitatem deplorans, ait: Dixit Balaam filius Beor: dixit auditor sermonum Dei, qui cadens apertos habet oculos (ibid.) . Nihil tamen hac compunctione profecit, qui docuit Balaac ponere scandalum coram filiis Israel, fornicari et bibere, et comedere de idolothytis.
100Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0554D (auctor 1110–1167)
Quam saepe filii Israel in eremo correpti a Moyse fleverunt coram Domino: quibus nihil illa compunctio profuit, pristinis concupiscentiis denuo resolutis (Num. XI et alibi) . Sed et introducti in terram repromissionis cum loqueretur illis angelus in loco flentium, levaverunt vocem et fleverunt: et nihilominus post haec addiderunt facere malum coram Domino (Iudic. II) . Quid Iudas? Nonne compunctus ait: Peccavi tradens sanguinem iustum? (Matth. XXVI.) Verum quam nihil prosit suam perversitatem iterantibus huiusmodi compunctio, testis est Sapiens ille qui ait: Qui baptizatur a mortuo, et iterum tangit mortuum, quid proficit lavatio eius? (Eccli. XXXIV.) Baptizatur a mortuo, qui vitam suam omni calore fervoris expertem, vel certe vitiis fetidam ac sepultam, compunctus deplorat.
101Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0603A (auctor 1110–1167)
Primus ille pontificum cum sorore prophetissa praeventus, ni fallor, invidia, fratri mansuetissimo detrahens, vix ipso orante Moyse divinam ultionem evasit (Num. XII) ; sapientissimus Salomon fratrem aemulum regni, accepta qualibet occasione, delevit (III Reg. II) ; Ionathas solus infra amicum, patrem, patriam regnumque despiciens: Tu, inquit, eris rex, et ego ero secundus post te.
102Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 281 (auctor fl.c.700)
Num inpubes sint trimodarchi tyrones lacerta, aetatola rudis, a latice clima secreta allegatus infantia prius adoria, quin peripsima Argivi exultant se fore tantia adoliscentia.
103Agapetus I, Epistolae, 66, 0042A
Baronius vero num. 35 dicit eam professionem fidei esse illam ipsam quam Hormisdas per legatos Constantinopolim missos, tradidit iis qui communionem cum apostolica sede expetebant.
104Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0524A (auctor c.805–c.846)
» Ita Ordo laudatus num.
105Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0524A (auctor c.805–c.846)
48, et fere eadem habentur in Ordine Romano Centii Camerarii, num.
106Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0526A (auctor c.805–c.846)
I. Pauca in superioris dissertationis parte secunda, num.
107Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0526D (auctor c.805–c.846)
11, num.
108Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0527B (auctor c.805–c.846)
Ad processus revocandam censeo pompam, qua festivis diebus per annum episcopus, seu Romanus pontifex ad missarum mysteria procedebat, de quibus in Ordinibus Romanis, qui dum agebantur a pontifice procedente dirimebantur lites, et causae, ut apparet ex Ordine primo a Mabillonio edito num.
109Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0528A (auctor c.805–c.846)
Stationes, quas collecta praecedebat solemnes, alias privatas vocat ipse in Commentario praevio, num.
110Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0528A (auctor c.805–c.846)
Sic in Ordine primo, num.
111Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0553B (auctor c.805–c.846)
17, num.
112Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0554A (auctor c.805–c.846)
Diversum tradere videtur Ordo secundus, in quo, num.
113Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0554A (auctor c.805–c.846)
8, num.
114Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0562A (auctor c.805–c.846)
Ephesi inde coacta nova synodo, Leo ipse sanctae sedis legatos misit, eosdemque litteris datis munivit, inter quas omnium laudibus communique Ecclesiae consensu ea laudatur quae in editione Quesnelliana est num.
115Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0565B (auctor c.805–c.846)
Quod spectat ad priora, ubi ex praescriptione annorum triginta ab humana lege inducta argumentum desumitur contra Eutychetem, accepta ea sunt (vel ab eodem Chrysologo utrobique dicta) a sermone 145, num.
116Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0612B (auctor c.805–c.846)
» Henschenius in notis ad caput primum Vitae ex Rubeo desumptae, haec habet: « Solum id voluit fortassis, aut debuit scriptor dicere, quia Ravennae sedes erat exarcharum, quos terrae Italiae praeficiebat imperator, huic nuntiatam esse mortem episcopi, si quid iuris forte ad nominandum successorem, arrogare is sibi solebat, uti etiam in Romani pontificis confirmationem arrogasse ostendit Baronius ad annum 554, num.
117Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0639A (auctor c.805–c.846)
Qui subito somno arreptus, vino compulsus, tetigit bis et ter, ut probaret forte non [num] sopore gravi depressus esset, et misit vocare sceleris sui socium, ut citius veniret.
118Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0647B (auctor c.805–c.846)
Num parum tibi videtur Ecclesiae tenere regimen?
119Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0465B (auctor c.805–c.846)
2, num.
120Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0465C (auctor c.805–c.846)
2, num.
121Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0511D (auctor c.805–c.846)
, num.
122Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0204D (auctor 769-840)
Num quem dilexit anima mea vidistis?
123Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio moralis, 80, 0337D
David quoque de beato viro: Omnia, ait, quaecunque faciet prosperabuntur (Psal. I) , et Ioannes Apostolus: Charissime, inquit, in omnibus orationem facio prospere te ingredi (Ioan, III) . Contemptis itaque cunctis mundanis auguriis, prosperemur in Dei voluntate, et divinis credamus oraculis, et Domini solius intendamus promissis: Charitas quippe omnia credit, omnia sperat (I Cor. XIII) , ad maximum etenim laudis cumulum de populo Israel dicitur: Non est augurium in Iacob, nec divinatio in Israel (Num. XXIII) . In Salmon, ut sensibiles in Domino omnia probemus, et sola ea quae bona sunt teneamus (I Thess. V) , et sensibus perfecti, malitia parvuli simus (I Cor. XIV) . Hoc quoque sentiamus in nobis quod et in Christo Iesu, qui, cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est, esse se aequalem Deo, sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II) , et reliqua; et unanimes unum sentientes, uno ore honorificemus Dominum, ac sacrae sensibus Scripturae instructi, efficiamur Domini docibiles.
124Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio mystica, 80, 0331A
In Aminadab Populus meus spontaneus (Philo, l. Interp. nom., de Exod., Num., Iudic.) , qui dicit: Nemo tollit animam meam a me ipso (Ioan. X, 18) . Et: Si vis in vitam venire, serva mandata (Matth. XIX, 17) . In Naason augurans (Hieron., l. Interp. nom. Hebr., ae Actis apost., et Matth.) , qui promittit dicens: Cum venerit Filius hominis in maiestate sua (Luc. IX, 26) , cuius prophetia in tria prophetiae tempora respexit, in praeteritum, ut est, vidit Abraham diem [meum], et gavisus est; in praesens, ut est: Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Ioan. VIII, 56) ? In futurum, ut est: Erunt enim sicut angeli in coelo (Matth. IX, 4) ; et illud: Solvite templum hoc, et in tribus diebus excitabo [illud] (Ioan. II, 19) . In Salomon sensibilis (Hier. l. Interp. nom. de Matth.) ; Marc. XII, 25, qui dicit: Tetigit me aliquis, nam ego sensi virtutem de me exisse (Luc. VIII, 46) . Et: Quid cogitatis mala in cordibus vestris (Matth. IX, 4) ? Vere sensibilis est, qui cogitata ut facta, et futura ut praesentia cernit; sicut de eo scriptum est: Qui fecit quae futura sunt (Sap. VIII, 8) . In Booz in quo robur est (Philo, l. Interp. nom., de lib. Iudic., Ruth) qui ait: Omnia traham ad meipsum (Ioan. XII, 32) . Omnis hominis virtus in morte deficit, Verbum vero quod caro factum est, de infirmitate fortius, de morte vivacius, de humilitate excelsius factum est.
125Aimericus Antiochenus Terricus Templariorum, Epistolae Aimerici patriarcha Antiochenae, 201, 1407A
II. Aimerici ad Henricum Anglorum regem. - Eiusdem argumenti. (BARON. Annal. ad an. 1187, num. 5.)
126Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0819A (auctor 950-1008)
Cui possessioni gubernandae paulo ante memoratus (num. 27) vir venerabilis Benedictus monachus praepositus est.
127Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0831C (auctor 950-1008)
» Cumque ille qui somnium viderat rem sibi manifestius declarari peteret, erat enim earum quae gerebantur inscius rerum, interpres ad eum: « Num, ait, ad aures adhuc pervenit tuas, Ademarum Guidonis filium egregii confessoris Benedicti pervasisse monasterium, et Otherium praepositum idcirco domini nostri petisse auxilium?
128Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0835A (auctor 950-1008)
» Ad quem mulier: « Num, ait, ille senex Benedictus, qui tibi a Domino victoriam obtinuit ex hostibus, tam est invalidus ut impetrare nequeat quatenus proprio animali suus revehatur monachus?
129Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0842D (auctor 950-1008)
Cumque memoratus vir. cum episcopo loci colloquium familiare habens, ea quae sibi obvenerant referre vellet, praevenit eum pontifex, ita inquiens: « Num, ait, ignoras, domine mi Felix, quid cuidam Monacho omnibus tibique bene noto de te per nocturnum soporem revelatum sit?
130Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0710D (auctor 950-1008)
Cumque pontifices quaererent quis eorum furti insimularetur, rex dixit: « Num obliti estis quanta vobis ostenderim, quae Praetextatus mihi furto abstulit?
131Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0397B (auctor 950-1008)
Num ego Deus sum, qui mutat mentes, mutat corda, mutat regna et tempora?
132Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1052C (auctor fl. 800)
Equidem servio ecclesiam, num patior?
133Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1031C (auctor fl. 800)
Num visio illa quae aliquibus ipsius monasterii fratribus eadem nocte, qua beatissimum eius corpus effossum est, antequam aurora subsequentis appareret diei, ostensa est, ut non dicatur omitti debet?
134Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0505A (auctor 1152-1167)
Adducta quoque exempla Dathan et Abiron, quos reatu schismatis terra vivos absorbuit (Num. XVI, 31, 32) , nec tanto malo vindictam Dei aliquando defuisse monstratum est.
135Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0337C (auctor 1128-1203)
Quod autem dator Veteris Testamenti malignus fuit, multipliciter volunt asserere, ut hoc modo: Malignus fuit qui colligentem ligna in Sabbato, sine omni misericordia lapidari praecepit (Num. XV) . Item, quomodo bonus esse potuit, qui in multis homicidium exercuit?
136Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0341B (auctor 1128-1203)
Dicunt enim Moysen propter peccatum a terra promissionis alienatum, quia scilicet de potentia Dei dubitavit, quia homicida fuit, quia Aethiopissam duxit (Exod. II) , quia exercitum in humani generis necem duxit. Aaron etiam afferunt damnatum, quia vitulum conflatilem fecit (Exod. XXXII) , quia ad aquas contradictionis cum Moyse dubitavit (Num. XX) , et ideo terram promissionis non intravit.
137Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0379B (auctor 1128-1203)
Unde Core, sicut legitur in Numeris, cum sociis, quia alienum officium usurpavit, igne periit (Num. XVI) . Legitur etiam in libro quarto Regum, quod Ozias rex quia sacrificandi officium sibi usurpavit, lepra percussus est (IV Reg. XV; II Paral. XXVI) . Similiter, lepra spirituali, id est peccato mortali percutitur, qui praedicatoris officium sibi usurpat.
138Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0384C (auctor 1128-1203)
» Item quod sacerdos etiam si malus sit, gratiam tamen transfundat pro suae dignitatis officio, Augustinus ostendit dicens: « Dictum est a Domino, in Numeris, ad Moysen et Aaron sacerdotes: Vos ponite nomen meum super filios Israel, ego Dominus benedicam eos (Num. VI) . » Ut gratiam per ministerium ordinati transfundat hominibus, nec voluntas sacerdotis obesse vel prodesse potest, sed meritum benedictionem poscentis.
139Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0129B (auctor 1128-1203)
Filios Israel in deserto peregrinantes legimus serpentes igneos pupugisse (Num. XXI) ; sic claustrales in huius mundi deserto exsulantes, qui debent esse veri filii Israel, frequenter invidia laborant, vermis enim iste habitat in cinere et cilicio, et in pulvere latitans, pungit usque ad mortem.
140Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0170D (auctor 1128-1203)
De primo dicitur: Lavamini, mundi estote (Isa. I) . De secundo dicitur: Amplius lava me ab iniquitate mea (Psal L) De tertio: Laverunt stolas suas in sanguine Agni (Apoc. VII) . Primum lavacrum est figuratum per aspersionem quae fiebat in Veteri Testamento ex aquis vivis; secundum per cineris aspersionem; tertium, per vitulae rufae sanguinem (Num. XIX) . Quid enim aqua viva, nisi baptismus?
141Alanus de Insulis, Dicta alia, 210, 0256D (auctor 1128-1203)
Inde in lege praecipitur: Non observabitis somnia neque divinationes (Lev. XIX; Num. XXIII) , aliquando autem revelationes per somnia fiunt, unde in dialogo Gregorius: Sciendum, Petre, quia modis sex tangunt animum imaginationes somniorum, aliquando, ventris plenitudine aut inanitate, aliquando illusione, aliquando cogitatione simul et illusione, aliquando revelatione; aliquando cogitatione simul et revelatione.
142Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0073D (auctor 1128-1203)
Sed non de aliis sermonem recepit, non aliam quam de praesentia Filii voluit consolationem, ad eos ita inquiens: Num quem diligit anima mea, vidistis?
143Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0073D (auctor 1128-1203)
Num eum vidistis?
144Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0298B (auctor 1128-1203)
Nam legitur quod Maria soror Aaron, prophetissa, dum dissensionis adversus Moysen incurrisset delictum, illico lepra percussa est (Num. XII) ; cumque peteret Moyses ut emundaretur, praecepit eam Deus extra castra egredi septem diebus, et post emundationem rursus intra castra admitti.
145Alanus de Insulis, Sermones, 210, 0201C (auctor 1128-1203)
De prima dictum est: Latera aquilonis civitas regis magni (Psal. XLVII) . De secunda: Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum! (Psal. LXXXII.) De tertia: Gloriosa dicta sunt de te, civitas Dei (Psal. LXXXVI) . Sed videamus, quam gloriosa dicta sint de Virgine Maria. Ait Balaam: Orietur stella ex Iacob (Num. XXIV) . Haec est illa quae in arcturo coelesti, gerit imaginem immobilis poli.
146Alanus de Insulis, Sermones, 210, 0224A (auctor 1128-1203)
Haec est scala Iacob, attingens in coelum (Gen. XXVIII) ; draco Moysis, devorans dracones magorum (Exod. VII); tau, ab exterminatore angelo defendens Hebraeos (Exod. XII) ; virga Moysis, dividens mare Rubrum (Exod. XIV) , in deserto regens Israeliticum populum: lignum amaras aquas mutans in dulces (Exod. XV) ; de petra eliciens aquam abundantem (Num. XX) . Haec est lignum in quo suspenditur serpens aeneus (Num. XXI) ; phalanga, in qua portatur coelestis botrus.
147Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0619 (auctor 1128-1203)
8, num.
148Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0661B (auctor 1128-1203)
Malum purgans, ut poenitentia, per quam homo purgatur a peccato; qualis fuit etiam poena Mariae, quae percussa est a lepra ad correptionem (Num. XII) . Ad maius bonum invitans; ut martyrium, quod est actio maioris charitatis et maioris praemii.
149Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 2, 5; 14 (auctor fl.c.1250)
Num si modum rei unde agis nescias, de qua et quomodo inde dicere possis ignoras.
150Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5a; 6 (auctor ca.450-518)
anceps qu]ippe locutio et apud diuersus omicienda successu i]llinc [dile]ctione accendetur atur pugnat cum integrita]te uerecundia inpeditur fronte operis quantita]tem d[ig]num aliquid quoram conscientia dixisse iactantia est] cu[m e]nim parum sit si dicam nostrum quod facimus immo potiu]s un[u]m esse quod sumus opus ger hodie consecratis si meum adseruam] de[b]eo silentio si laude pro se alienum sed christianae integritatis auditu i] dem iure cinsetur sup" quod expressisse mendacium p]etit[a] primitus uenia dico tellum gaudii spiritalis augmentu]m quod delectat aspici lice etam pono suscepti thematis dignit]atem ne aut derogare rogare uanum potetis tam nolo im]plere quam nequeo quantum conuenit animi etate p]raecunii multum faciet in [1] et demerso in quoddam herbidum clavo humanorum oculorum quia fallit profunditatem, conspectum non fallit principis .... Innumera quidem suppetunt, quae possint iure conmemorari: conmunium quod ad causam pertinet, explicabit Zacchaeus ille nequam corpore, in quo amplitudini sensuum non obstabat pusillitas membrorum; erogator divitiarum verus, severus fraudis vindex; populis constipatis, vicini arboris edito adminiculante, praeco fiduciae vivacis, exponens humanum genus clauda fide ad videndum redemptorem suum non posse sufficere, nisi ... eo, quo a terra exaltari possimus, adscenderet.
151Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 28; 5 (auctor ca.450-518)
sa]crilegiis ara perit uenit ara sacrificiis nomen unum causa diuersa est medetur serpens hereus quo momordit ignitus cessit constrictioni locum Re cogi]tur ingratus et indicta sibi necessitate beneficii quod offerre non meruit ferre quoactus est potes coruos helsae nostri depulsus frenato guttore . . . num portitoris cebo quem concupierant aliena magis pauisse ieiunia . . . imur ergo exultatione concordi effectu conditur concursor adsensu po ucro tellus obs .... o fedelis ut permaneat ne remaneat infedelis 1 utilior conuersi[on]e dum caedit quam intentione si uincerit agens . . . itatis capud salutis uinctum beatitudinis subiogatum quaestuosa . . . ubri sui amissione multatus tum se antiqua sede gaudeat potuisse de . . . li cum intellexerit meliorebus nisi pulsum non posse restetui.
152Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0091B (auctor 730-804)
» XI. Item in eadem homilia (Num. 13) : « Messias Hebraice, Graece Christus, Latine Unctus.
153Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0091D (auctor 730-804)
» XII. Quid opus est professionem Nathanaelis protestantis verbis exaggerare: Rabbi tu es Filius Dei, tu es rex Israel (Ioan. I, 49) ; de quo Veritas ipsa tam laudabile protulit testimonium dicens: Ecce vere Israelita, in quo dolus non est (Ibid. 47) ? « Nam iste Nathanael, sicut Augustinus dicit (num. 20) , talem protulit vocem: Tu es Filius Dei, tu es rex Israel, qualem tanto post Petrus, quando ei Dominus ait: Beatus es Simon Bariona, quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus, qui est in coelo (Matth. XVI, 17) ; et ibi nominavit petram, et laudavit firmamentum Ecclesiae.
154Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0091D (auctor 730-804)
» Item in octava homilia eiusdem operis idem praefatus Pater de unitate Filii Dei ita dicit (num. 4) : « Dominus autem securus moriens dedit sanguinem suum pro ea, quam resurgens haberet, quam sibi iam coniunxerat in utero Virginis.
155Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0087A (auctor 730-804)
Sed nuperi litterariae Galliarum Historiae scriptores (Tom. IV, pag. 338, num. 7) minus recte sibi consuaserunt in eo, quem retuli in epistola ad monachos Gothiae, loco, eiusdem operis mentionem esse cuius meminit Alcuinus in primo libro ex iis quos adversus Elipandum edidit.
156Alcuinus, Carmina, 101, 0789A (auctor 730-804)
O tu dulcis amor, qua te nunc parte requiram, Cum [F., Num] natus proprium possit odisse patrem. Sed citius redeat, odium qui pellere possit, Iungatur patri natus et ipse suo.
157Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1091C (auctor 730-804)
Moyses quippe ait: Erat Moyses vir mitissimus (Num. XII, 3) . Et Iob: Vir erat in terra Hus nomine Iob (Iob. I, 1) , et caetera. Non enim ipsi a se, sed Spiritus sanctus per eos loquebatur.
158Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0696D (auctor 730-804)
Quod autem ait: Ne moriaris in tempore non tuo, scimus Chore, et Dathan, et Abiron propter seditionem adversus Moysen et Aaron repentino terrae hiatu devoratos (Num. XVI) , et ad emendationem aliorum ante diem iudicii [etiam] in hac vita plurimos iudicatos.
159Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0703D (auctor 730-804)
Spiritaliter etiam intelligamus Chananaeam illam, cui dictum est: Fides tua te salvam fecit (Matth. IX, 22) , canem iuxta Evangelium esse; leonem [vero] mortuum circumcisionis populum, sicut Balaam propheta dicit: Ecce populus, ut catulus leonis, exsurget, ut leo exsultans (Num. XXIII, 24) . Canis vivens nos sumus ex nationibus, leo vero mortuus Iudaeorum populus a Deo derelictus. Et melior est apud Dominum [Ms., Deum] iste canis vivens, quam ille leo mortuus.
160Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0140C (auctor 730-804)
De cuius supereminenti gloria et incomparabili omnibus sanctis, illius utique qui ex Virgine factus est, verus sit unigenitus Dei Filius, praefatus pater Augustinus in libro quem de Praesentia Dei ad Dardanum scripsit (Num. 40) , mirabiliter et sublimiter disseruit, ita dicens: « Quid ergo est?
161Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0141D (auctor 730-804)
» Et paulo post, idem ipse: « Videte ergo quid dicit: Dixit Dominus Domino meo. Num hic [Forte, huic] cui praecipitur ut sedeat?
162Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0161A (auctor 730-804)
Aut duas vult habere Christum, secundum quod homo est, generationes, aut etiam nullam: quasi necesse sit, ut post carnalem habeat etiam et spiritalem in adoptione, ut aequaliter de eo dictum intelligatur, sicut et de nobis ipsa Veritas ait: Nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu, non potest introire in regnum Dei (Ioan. III, 5) . Nullatenus quippe, sicut superius ostendimus (Num. 17) , in baptismo Ioannis regeneratio fuit alicuius, sed demonstratio maioris mysterii.
163Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0185B (auctor 730-804)
» Hieronymus catholicae fidei doctor clarissimus in libro ad Eustochium virginem (Epist. 22, n. 29): « Dei, inquit, Filius pro nostra salute hominis factus est filius. Decem [Al., Novem] mensibus in utero, ut nascatur, exspectat, . . . . et ille, cuius pugillo mundus includitur [Hier., et ille pugillo mundum includens], praesepis continetur angustiis. » Item ipsius in commentario Isaiae (In cap. VII Isa., num. 14) : « Dominus enim virtutum, qui est Rex gloriae, ipse descendit in uterum virginalem, et ingressus est et egressus orientalem portam.
164Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0196C (auctor 730-804)
Sanctus quoque Augustinus in libro de sancta Trinitate capitulo XII (Num. 23) , horum Christi verborum sensum per tropum, qui apud grammaticos metonymia dicitur, explanat: « De die vero et hora nemo scit, neque angeli in coelo, neque Filius, nisi Pater.
165Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0205B (auctor 730-804)
Sed beati Hilarii clarissimi doctoris tantummodo sensus sufficiat ponere, qui undecimum catholicae fidei libellum maxime de huius subiectionis disputatione consummavit: « Primum, inquit (Lib. XI de Trinit., num. 30) , communem sensum interrogo, utrum nunc subiectionem ita intelligendam putemus, tanquam servitutem dominatui, aut infirmitatem virtuti, aut honori inhonorationem, contrariis qualitatibus subditis [Hil., subdimus], ut Filius secundum haec Deo Patri sit dissidentis naturae diversitate abiectus [Hil., subiectus]? . . . Nihil itaque nunc aliud subiectionis significatio, quam mysterii demonstratio est. » Et in sequentibus (Num. 40) : « Non alia itaque subiectionis causa est, quam ut omnia in omnibus Deus sit, nulla ex parte terreni in eo corporis residente natura, ut ante in se duo [Hil., duos] continens, nunc Deus tantum sit; non abiecto corpore, sed ex subiectione translato; neque per defectionem abolito, sed ex clarificatione mutato. Acquirens sibi eo [Hil., Deo] potius hominem, quam Deum per hominem amittens: subiectus vero ob id, non ut non sit, sed ut omnia in omnibus Deus sit.
166Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0205D (auctor 730-804)
» Item paulo post de clarificatione ipsius Domini, qua se in Evangelio testificatur clarificandum esse, ubi ait: Nunc glorificatus est filius hominis (Ioan. XIII, 31) . « Glorificavit eum, inquit (Num. 42) , in se Deus, ut quia iam regnat in gloria, quae ex Dei gloria est, ipse exinde in Dei gloriam transeat; in se enim Deus eum glorificavit, id est, in ea natura qua Deus est quod est, ut sit Deus omnia in omnibus. » Item paulo post (Num. 43) : « Et in eo quidem, ait, quanta furoris haeretici stultitia est, desperare id de Deo, quod humanis suis pedibus [Leg,. spebus] blandiatur: et quod hominem [Leg., in homine] Deus potens sit, id in seipso efficiendo infirmus sit.
167Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0230C (auctor 730-804)
« Ad hoc namque, ut ait beatus Augustinus in expositione Psalmi quinquagesimi sexti (Num. 5, 10) , homo factus est, quia misericors; non ut conditionis necessitate nasceretur, sed ut nos conditione necessitatis liberaret.
168Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0123A (auctor 730-804)
Alios quidem cognominatos ab eo in filios, sed hic Filius meus est: donavi adoptionis plurimis nomen, sed iste mihi Filius est: ne quaeras alium, ne non hunc esse credas; hunc ego tanquam digno [Hil., digito] indice, ac verbi significatione contingo, qua dico: et meus est, et hic est, Filius est. Quid post haec intelligentia [Hil., intelligentiae] poterit esse, ne non esse credatur? » Item ipse in eodem libro (Ibid., num. 36) : « Generalis professio, quid [Ms., quidquid] habet meriti, aut quae revelationis est gloria, si ex adoptione est filius?
169Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0123D (auctor 730-804)
» Item ipse in expositione Evangelii secundum Ioannem in homilia 7 (num. 4) ait: « Oportebat enim ut ille baptizaret qui est unicus Filius Dei, non adoptivus; adoptivi autem ministri sunt unici; unicus enim habet potestatem adoptandi [Aug., adoptati] ministerium. » Item ipse in eodem libro, homilia 14 (Tract. XIV, n. 11) , dicit: « Pater diligit Filium, et omnia dedit in manu eius.
170Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0979D (auctor 730-804)
sub num.
171Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0979D (auctor 730-804)
Palatino, num.
172Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 0981B (auctor 730-804)
Vaticano sub num.
173Alcuinus, De dialectica, 101, 0949B (auctor 730-804)
317, num.
174Alcuinus, De dialectica, 101, 0951C (auctor 730-804)
» Nec de versibus hic descriptis certum omnino est, num habeant Alcuinum auctorem, quamvis illius nomen in fronte praeferat codex quidam pervetustus Sanct-Germanensis his verbis: Prologus Alcuini ad Carolum Augustum super Categorias sancti Augustini.
175Alcuinus, De dialectica, 101, 0958B (auctor 730-804)
C. Num omnia ad quantitatem pertinentia his sex partibus includuntur?
176Alcuinus, De dialectica, 101, 0961B (auctor 730-804)
C. Num in his categoriis contraria inveniuntur?
177Alcuinus, De dialectica, 101, 0969C (auctor 730-804)
Num ut locus in mari sine portu navibus intutus est; sic animus, qui sine fide est, amicis non potest esse portuosus.
178Alcuinus, De dialectica, 101, 0973A (auctor 730-804)
- C. Num me iterum per grammaticam ducere disponis?
179Alcuinus, De dialectica, 101, 0973D (auctor 730-804)
C. Num non domus, si dividitur in duas syllabas, id est, do et mus, significat tamen aliquid?
180Alcuinus, De dialectica, 101, 0974A (auctor 730-804)
C. Qualiter in compositis nominibus, ut est hircocervus, quod graece tragelaphus dicitur; num non ideo hircocervus videtur dici, quia quamdam similitudinem habet cervi, quamdam hirci?
181Alcuinus, De dialectica, 101, 0974D (auctor 730-804)
C. Num et illae aliae species quatuor ad dialecticos non pertinent?
182Alcuinus, De grammatica, 101, 0849B (auctor 730-804)
IV, pag. 317, num. 21. De eadem grammatica, de egregiis doctrinis in illa repertis, deque duobus pueris Saxone et Francone copiose et erudite commentatus est illustris D. Ioan.
183Alcuinus, De grammatica, 101, 0861B (auctor 730-804)
Num a propriis nominibus possint fieri diminutiva?
184Alcuinus, De grammatica, 101, 0862B (auctor 730-804)
FR. Num omnia nomina certi sunt generis?
185Alcuinus, De grammatica, 101, 0869B (auctor 730-804)
FR. Num omnia nomina per omnes casus declinari possunt?
186Alcuinus, De grammatica, 101, 0870D (auctor 730-804)
Num, France, adhuc sat habes de nomine?
187Alcuinus, De grammatica, 101, 0876A (auctor 730-804)
FR. Num in omnibus modis omnia tempora inveniuntur?
188Alcuinus, De grammatica, 101, 0879B (auctor 730-804)
FR. Num singula verba certas habent coniugationes?
189Alcuinus, De grammatica, 101, 0886D (auctor 730-804)
FR. Num aliae partes pro adverbiis ponuntur?
190Alcuinus, De grammatica, 101, 0897D (auctor 730-804)
FR. Num singulae certas habent significationes?
191Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0282A (auctor 730-804)
Nam in primo et secundo Praedestinationum libro (Cap. 15, num. 30) , de proprietate quae in Christo est, aperto sermone profatur: « Nonne faciente, inquit, ac suscipiente Verbo, ipse homo ex quo esse coepit, Filius Dei unicus esse coepit?
192Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0282B (auctor 730-804)
In tractatu videlicet nonagesimi noni psalmi habes ita (Num. 15) : « Scitote quoniam Dominus ipse est Deus (Psal. XCIX, 3) . Quis nescit, inquit, quoniam Dominus ipse est Deus?
193Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0282C (auctor 730-804)
» Igitur et in psalmo CIX humanam naturam in Redemptore nostro, quae longa parentum linea de semine David orta est, eamdem esse et Dominum David, et filium David manifeste probat ex eo versiculo, quem ipse Salvator Iudaeis proposuit in quaestionem, quomodo potuisset filius David esse, et dominus David, dicens: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis (Psal. CIX, 1) . Si filius, quomodo Dominus? Quod beatus Augustinus in expositione eiusdem psalmi ita disseruit (Num. 7): « Novimus, inquit, Christum sedere ad dexteram Patris post resurrectionem a mortuis, et in coelis ascensionem.
194Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0283B (auctor 730-804)
Haec dico, quia memini me scriptum legisse inter alias huius novae sectae ineptias, Christum in divina tantummodo natura Dominum esse David, non ex humana, qua de semine David sumpsit originem; ac ideo longiori textu sermones in hoc loco posui sancti Augustini. Ita idem in psalmo LII (num. 3) : « Cum in forma servi appareret in terra, dixerunt, qui eum crucifixerunt: Non est Deus.
195Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0283D (auctor 730-804)
Dicit de testimonio Ioannis Baptistae inter alia (Tract. VII, num. 4) : « Nullo modo autem possunt dicere se habere charitatem, qui dividunt Trinitatem [Aug., qui dividunt unitatem]. Haec dicta sunt, sequentia videamus.
196Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0284A (auctor 730-804)
Subsecutus ait: Non enim ad mensuram dat Deus Spiritum (Ioan. III, 30, 33, 34) . De quo idem qui supra in eodem Sermone (Tract. XIV, num. 10) : « Audi, inquit, Apostolum dicentem: Secundum mensuram donationis Christi (Ephes. IV, 7) . Hominibus ad mensuram dat; unico Filio non dat ad mensuram.
197Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0284A (auctor 730-804)
» Et de eo quod hic ait: Signavit quia Deus verax est: item et de eo quod alio in loco ipsa Veritas ait: Hunc enim Pater signavit Deus (Ioan. VI, 27) , talem coaptavit interpretationem dicens (Tract. XXV, num. 11): « Iste, inquit, filius hominis et Filius Dei est, iste homo etiam Deus est.
198Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0293A (auctor 730-804)
» Et in sequentibus: « Dei igitur Filius Christus, filii et nos; sed nos per adoptionem, nos per Iesum Christum, nos [Vict. vos] ut filii dispersi. Num et Christus sic Filius? Natura igitur Iesus Filius, nos per adoptionem filii.
199Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0073D (auctor 730-804)
» Sanctus quoque Hilarius episcopus, vir in divino cultu praeclarus, cuius auctoritatem papa Gelasius in praedicta decretali epistola, et Constantinopolitana synodus a catholica Ecclesia suscipiendam esse confirmat, Spiritum sanctum a Filio procedere, in libro VIII de Trinitate, testatur his verbis (Num. 20) : « Spiritus sanctus a Filio accipit, qui et ab eo mittitur, et a Patre procedit.
200Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0074B (auctor 730-804)
Propterea dixi: De meo accipiet, et annuntiabit vobis (Ioan. XVI, 14) . Hoc quod accipit, sive potestas est, sive virtus, sive doctrina est, Filius a se accipiendum esse dixit: » Idem egregius doctor in XII de Trinitate ait libro ( Num ult. ), Deum deprecando: « Conserva, oro, hanc fidei meae incontaminatam religionem, et usque ad excessum spiritus mei dona mihi hanc conscientiae meae vocem, ut, quod in regenerationis meae symbolo baptizatus in Patre et Filio et Spiritu sancto professus sum, semper obtineam; Patrem scilicet te nostrum, Filium tuum una tecum adorem, et Spiritum sanctum tuum, qui ex te per unigenitum tuum est, promerear, quia mihi idoneus ad fidem testis est, dicens: Pater, omnia mea tua sunt, et tua mea » (Ioan. XVII, 10) . Reverendissimus quoque pontifex Ambrosius, cuius similiter fidem et probabilem traditionem praefatus papa Gelasius, et praedicta Constantinopolitana synodus ab universali Ecclesia suscipiendam esse decreverunt, in libro sexto in his, quos de fide ad Gratianum imperatorem conscripsit, Spiritum sanctum a Filio procedere confirmat ita dicens: « Non ergo, inquit, quasi ex loco mittitur Spiritus, aut quasi ex loco procedit, quando procedit ex Filio: sicut ipse Filius cum dicit: De Patre processi et veni (Ioan. III, 28) , omnes interfecit opiniones, quae ex loco ad locum possunt, sicut in aliquibus corporibus, aestimari.
201Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0075A (auctor 730-804)
» Beatus similiter Augustinus, cuius auctoritatem atque doctrinam papa Gelasius apostolica auctoritate, et praefata synodus Constantinopolitana ab universali Ecclesia suscipiendam esse atque sequendam decrevit, eumdem Spiritum sanctum a Patre et Filio procedere, in libro XV de sancta Trinitate, XXVI capitulo testatur, ita dicens (Num. 47) : « Qui potest intelligere sine tempore generationem Filii de Patre, intelligat sine tempore processionem Spiritus sancti de utroque; et qui potest intelligere in eo quod ait Filius: Sicut habet Pater vitam in semetipso, sic dedit Filio vitam habere in semetipso (Ioan. V, 26) , non sine vita existenti iam Filio [vitam] Patrem dedisse, sed ita eum sine tempore genuisse, ut vita quam Pater Filio gignendo dedit, coaeterna sit vitae Patris qui dedit: intelligat, sicut habet Pater in semetipso, ut de illo Spiritus sanctus, sic dedisse Filio, ut de illo procedat idem Spiritus sanctus; et utrumque sine tempore: atque ita dictum Spiritum sanctum de Patre procedere, ut intelligatur, quod etiam procedit de Filio, de Patre esse Filio.
202Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0077A (auctor 730-804)
Hi igitur qui Spiritum sanctum a Filio procedere idcirco negare conantur, quia Salvator noster, ut in Evangelio secundum Ioannem legitur, de Spiritu sancto pronuntiat dicendo: Spiritus qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me (Ioan. XV, 26) , audiant quid beatus Augustinus praescripta etiam sancti Evangelii verba in libro XV de Trinitate exponens XXVI capitulo dicit, ait enim sic (Num. 38) : « Verum quia in illa coaeterna et aequali et incorporali et ineffabiliter immutabili atque inseparabili Trinitate difficillimum est, generationem a processione distinguere, sufficiat interim eis qui extendi non valent amplius, id quod de hac re in sermone quodam proferendo ad aures populi Christiani diximus, dictumque conscripsimus.
203Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0935A (auctor 730-804)
CAR. Num probabilia semper vera sunt?
204Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0940C (auctor 730-804)
Num ut vestis repellendi frigoris causa primo reperta est, post adhiberi coacta est ad ornatum etiam corporis et dignitatem; sic verbis translativis instituta est inopiae [Al., inopia et] causa, deinde frequentata est delectatione et ornatu.
205Alcuinus, Epistolae, 100, 0442C (auctor 730-804)
Num ignis in silice, nisi excutiatur, flammifacit?
206Alcuinus, Epistolae, 100, 0478A (auctor 730-804)
Duo fuerunt Cherubim in templo: Cherubim multitudo scientiae interpretatur (Num.
207Alcuinus, Epistolae, 100, 0223B (auctor 730-804)
Aaron stabat cum turribulo dignitatis suae inter vivos ac mortuos, ut ira Dei non ardesceret plus in populo (Num. XVI, 47, 48) .
208Alcuinus, Epistolae, 100, 0383A (auctor 730-804)
Quapropter tendamus ad illam, quae nunquam finem habitura est, in qua beata aeternitas est, et aeterna beatitudo: ut ad hanc pervenire mereamini, nullus labor vos terreat; nullae saeculi huius blanditiae retrahant, sed semper illius amor ardeat in cordibus vestris, qui tertius in via comes apparuit duobus discipulis; qui sublatus ab eorum oculis carnalibus dixerunt: Num cor nostrum ardens erat, dum loqueretur in via et aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ?
209Alcuinus, In Cantica canticorum, 100, 0649A (auctor 730-804)
Num quem dilexit anima mea vidistis?
210Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0772D (auctor 730-804)
Denique Abraham hoc modo loquitur ad Lot: Ne quaeso sit iurgium inter me et te, et pastores meos et pastores tuos, fratres enim sumus (Gen. XIII, 8) . Et Laban ad Iacob: Num quia frater meus es, gratis servies mihi (Gen. XXIX, 15) ? Et quidem constat quia Lot filius Aran fratris Abrahae fuit, et Iacob filius Rebeccae sororis Laban.
211Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0782A (auctor 730-804)
Et ita factum est (Num. XXI) . Plaga [Ms. et Beda, Plagae] igitur serpentium ignitorum, venena sunt, et incentiva vitiorum, quae animam quam tangunt spiritali morte perimunt.
212Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0521C (auctor 730-804)
Inter. 49. Formavit igitur (Dominus) Deus hominem de limo terrae (Gen. II, 7) . Quid igitur? Num non ante, die sexto, homo legitur esse creatus?
213Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0529B (auctor 730-804)
Inter. 115. Quid de piscibus vel alitibus [Ms., volatilia], quae in aquis vel super aquas vivere possunt, intelligi debet; si in arca essent, an non; vel de sectibilibus minutissimis, quales [sunt] sciniphes et muscae et caetera talia? - Resp. Hanc [vero] quaestionem sanctus Augustinus, libro XV (Cap. 27, num. 4) De Civitate Dei, ita solvit: « Quaeri solet de minutissimis bestiolis, non solum quales sunt mures et stelliones, verum etiam quales locustae, scarabaei, muscae denique et pulices, utrum non ampliori numero in arca illa fuerint, quam qui est definitus cum hoc imperaret Deus.
214Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0547B (auctor 730-804)
214. Quid hoc, proficiscente Rebecca: Soror nostra es, crescas in millia millium et haereditatem obtineat [Ms., possideat] semen tuum portas inimicorum suorum (vers. 60) ? Num prophetae fuerunt, quia [Ms., qui] hoc dixerunt quod in futuro factum est [Ms., quod futurum factum fuerat]? - Resp. Non prophetae fuerunt, aut vanitate tam magna optaverunt, sed eos, quae promiserat Deus Abrahae, latere non potuerunt.
215Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0549C (auctor 730-804)
Ac per hoc Isaac iustus, quantum ad praesentem statum [Ms., humanitatem] pertinet, dignum esse maiorem filium benedictione putabat [magis]. Sed Deus, occultorum cognitor, minorem mereri benedictionem ostendit, [ut in benedictione non hominis ostenderit esse beneficium, sed Dei ( Edit., ut benedictionem non hominis, sed Dei ostenderet)]. Ideo dictum est in Numeris ad Moysen et Aaron sacerdotem: Ponite nomen meum super filios Israel, ego Dominus benedicam eos (Num. VI, 27) . Sacerdotis est benedicere, Dei est effectum tribuere benedictionis.
216Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1014D (auctor 730-804)
Miramur autem apostolum in episcopis sive presbyteris damnasse vinolentiam, cum in veteri quoque lege praeceptum sit sacerdotes, cum ingrediuntur templum ministrare Deo, vinum omnino non bibere (Levit. X) . [Nazareos quoque ab omni vino et sicera, quandiu sanctam comam nutriant, abstinere (Num. VI) .] Non percussorem: quod quidem et simpliciter intellectum aedificat audientem, ne facile manum porrigat ad caedendum [vel ad arma prorumpere: sed altius consideratum melius aedificat, ne aliquid episcopus efficiat, quod mentes intelligentium et videntium offendat, sed sit mansuetus in sermone, et moribus honestus, ne perdat eum quem temperantia vitae et verborum erudire potuit]. Non turpis lucri, etc. [Turpis lucri] appetitio, est plus de praesentibus cogitare quam de futuris.
217Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0671B (auctor 730-804)
Qui verecundiae rubore perfusus, charitatis tamen dulcedine abundans corde, in divina confisus suffragia, tacitus paulisper Deo preces effudit, nil de divino dubitans auxilio, nil de suae petitionis haesitans effectu, totus in eius credens clementia, qui de arida petra sitienti populo fontem aquae vivae produxit (Exod. XVII; Num. XX); vel in Cana Galileae aquam in mirabilis vini convertit saporem [Al., vertit in vinum] (Ioan. II) , dixit puero: Vade in Dei confidens bonitate, et quodcunque inveneris in vasculo, non cuncteris nobis afferre.
218Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0703A (auctor 730-804)
Sed die postera idem infelix, qui famulo Dei convicia dicere [Mab. viro Dei convicia facere] non abhorruit, [multis cernentibus, in eodem loco] repentina morte periit. CAP. XV [Mab. XVI.] Aquam dulcem e petra elicit. - Cum vir Deo plenus propter evangelicae praedicationis instantiam loca circumiret maritima [in eisdem] aquae dulcis penuriam patiebatur. Quod dum cernebat suos commilitones propter ardorem sitis graviter sustinere, vocato uno ex illis, praecepit ei intra tentorium suum fossam aperire parvam, ubi secreto fixis genibus orabat Deum, ut qui populo suo aquam in deserto produxit de petra (Exod. XVII, Num. XX) , servis suis eadem misericordia de arenosa terra aquam produceret.
219Alcuinus Incertus, Carmina, 101, 1308D
Versus morales, quos ex Alcuino citat Lupus in epistola 20 est carmen 179. » Nos quidem carmen alias 178 genuinis accensuimus sub num.
220Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1173B
editor in Praefatione sua, num.
221Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1173C
beati Alcuini, num.
222Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1178B
Cum enim Christus nuper ex alvo Virginis egrederetur, Magi Chaldaei in Oriente stellam videntes nimia claritate fulgentem ita ut solem luce superaret, ut erant edocti in cursu astrorum, animadverterunt hanc esse stellam, quam olim Balaam Madianita, cuius traditionem sequebantur, praedixerat ita adfuturam: Orietur stella ex Iacob (Num. XIV, 17) , et reliqua. Videbatur enim sidus per diem.
223Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1244C
In libro Numerorum dixit Dominus Moysi: Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis multitudinem (Num. X, 2) . Caeremoniarum missae mystica expositio.
224Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1278C
De tertio enim die seu septimo ita habetur in libro Numerorum: Qui tetigerit cadaver hominis, et propter hoc fuerit immundus, septem diebus aspergatur aqua lustrationis, die tertia et septima, et sic mundabitur (Num. XIX, 11) . Immunditia haec pro tactu cadaveris animam pollutam significat operibus mortuis: et quia neglexerit cultum Dei, in cogitatione, in vita, et in intellectu humiliter confitendo, offerimus sacrificium Deo tertia die, quatenus ab his peccatis purgetur.
225Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1279A
De tricesima die scriptum est in libro Numerorum (Num. XX, 30) , Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus, et Moysen fleverunt filii Israel in campestribus Moab triginta diebus (Deut. XXXIV, 8) . David et filii Israel ieiunaverunt pro Saul, et planxerunt eum planctu maximo.
226Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1280C
Quibus expletis, divina manifestatum est revelatione, communionem sanctorumque societatem recepisse [Ms., societatem redditam]. Haec ergo salutifera inolevit consuetudo, ut trigesima dies defunctorum devotis frequententur officiis. [Possumus etiam et hic auctoritatis aliquid adhibere, nam Aaron primum sacerdotum triginta diebus legitur flevisse populus (Num. XX, 30) .] Sunt qui dicunt hoc agi pro perfectione tricenarii numeri: nam Dominus triginta annorum aetate baptizatus est.
227Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1098D
Salisburgensi 900 annorum, notato num.
228Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1099C
In Bibliotheca Laurentiana Medicea, pluteo 12, num.
229Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1298D
Regio Parisiensi num.
230Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1300C
HOMILIA III. SERMO ALCUINI DE NATIVITATE PERPETUAE VIRGINIS MARIAE. Ex cod. ms. Regio num. 315.
231Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0109D (auctor 640-709)
Siquidem beatus Augustinus, in libro Civitatis Dei, quod pulpa pavonis imputribilis naturae sit experimentis se comprobasse testatur. Nam [Bodl., Num] arborum silvestrium natura, foliorumque infecunda viriditas, aut succulentus herbarum terrestrium cauliculus contemnitur, cum purpurei et rubicundi flores ex ipsis lignorum ramusculis exorti, seu vernantis prati olusculis progeniti, pulchrius rubescant et sua vi odoris fragrantia dulcius redoleant, cum constet ex floribus secutura fructuum emolumenta exuberante reditu et multiplici questu mirabiliter maturescere, frondentia vero surculorum folia et spissos palmitum pampinos, cessante librorum succo, miserabiliter marcescere, et torrido adventante autumni fervore in modum densissimae stragis catervatim cadere?
232Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 86 (auctor 640-709)
Num arborum silvestrium natura foliorumque infecunda viriditas aut suculentus herbarum terrestrium cauliculus contempnitur, cum purpurei et rubicundi flores ex ipsis lignorum ramusculis exorti seu vernantis prati holusculis progeniti pulchrius rubescant et suavi odoris flagrantia dulcius redoleant, cum constet ex floribus secutura fructuum emolumenta exuberante reditu et multiplici quaestu mirabiliter maturescere, frondentia vero surculorum folia et spissos palmitum pampinos cessante librorum suco miserabiliter marcescere et torrido adventante autumni fervore in modum densissimae stragis catervatim cadere?
233Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1387D
Ex nonnullis epistolae quam hic exhibeo laciniis, a Gratiano simul iunctis et assutis, compingitur epistola illa ad Lucenses, quam Labbeus num.
234Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1350A
Sollicitudo, canonem illum, quem et Labbeus inter Alexandri epistolas num.
235Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1358A
LXXVI. Alexandri papae II privilegium pro monasterio S. Mariae de Florentia. (Anno 1070.)[MARGARINI, Bullar. Casin. tom, II, pag. 100, ex archiv. S. Mariae Florent., caps. M, num. 43.]
236Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0208A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus HELOISSAE abbatissae, caeterisque sororibus in oratorio sancti Spiritus, quod in pago Trecensi situm est, divino famulatui mancipatis, etc. [Ad nobis, etc., ut in privilegio Eugegenii III (quod vide Patrologiae t. CLXXX, sub num. 238) , usque ad] loca vero de Triagnello, Leavalle, Neoforto, Sancti Flaviti, quemadmodum vobis rationabiliter concessa sunt, cum universis appendiciis suis auctoritate vobis apostolica confirmamus, etc.
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
DCCLXXXIII. Universa monasterii Admontensis praedia et privilegia, quae singillatim recenset, salva esse iubet. (Tusculani, Febr. 10.)[PEZ. Thes. Anecdot., III, III, 666.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
DCCCXXXIV. Ad eumdem. - Ut Guidonem archiepiscopum Catalaunensem a vexatione M. viduae compescat. (Tusculani, Dec. 10.)[ Ibid. ]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
DCCCLXXXIII. Ad eumdem. - De causa inter Iac. presbyterum et abbatem S. Salvatoris Virtuensis. (Tusculani, Mart. 10.)[ Ibid., col. 898.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
CMXIV Ad eumdem. - Ut Robertum de Bove compellat ea restituere, quae A. canonico S. Petri Laudunensis abstulerat. (Tusculani, April. 10.)[ Ibid., col. 919.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
CMXV. Ad eumdem. - Ut vexationes Hugonis de Iunceriaco in terram S. Medardi compescat. (Tusculani, April. 10.)[ Ibid., col. 920.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
CMXXXIII. Ad canonicos Praemonstratenses. - Improbat electionem quam fecerant contra formam ordinis, et ut alium eligant abbatem iubet. (Tusculani, Maii 10.)[ Ibid., 929.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
CMLXXIX. Ad Upsalensem archiepisc. et suffraganeos. - Ut Simoniam et multa in ecclesiasticam disciplinam peccata emendari curent. (Tusculani, Sept. 10.)[ Ibid., col. 931.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MV. Ecclesiae Paduanae protectionem suscipit, bonaque ac possessiones confirmat. (Tusculani, Octob. 10.)[ORSATO, Histor. di Padova, 333.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MXXI. Alberto et Theodwino, apostolicae sedis legatis, de Thoma quondam archiep. Cantuar. in capite ieiunii sanctorum ordinibus ascripto significat. (Signiae, Mart. 10.)[ Epist. Gilberti Foliot, ed. GILES, II, 58.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MLVII. Monasterii S. Remigii Remensis iura de villae S. Remigii ecclesia S. Martini confirmat. (Anagniae, April. 10.)[MABILLON, Annal. Bened., VI, 645.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCV. Ad eumdem. - Ut G. episcopus Catalaunensis Horricum admittat ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia. (Anagniae, Sept. 10.)[ Ibid., col. 992.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCXXVI. Ad eumdem. - Hortatur ad mansuetudinem erga A. civem Laudunensem. (Anagniae, Mart. 10.)[ Ibid., col. 1007.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCXXXIX. Ecclesiam Sanctae Mariae Luffeldensem tuendam suscipit bonaque ac privilegia confirmat. (Anagniae, Iun. 10.)[ Monasticon Anglic., I, 521.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCLXXXIV. Monasterii Warivillae protectionem suscipit bonaque confirmat. (Ferentini, Iul. 10.)[LOUVET, Antiq. du Beauvoisis, I, 624.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCLXXXVII. Canonicis ecclesiae B. Mariae Brixensis privilegia concessa confirmat. (Ferentini, Aug. 10.)[GRADONICI, Pontificat. Brix., 216.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCCLXXII. Ecclesiam Monopolitanam, petente Stephano episcopo, tuendam suscipit et bona eius confirmat. (Vestae? Febr. 10.)[Eiusdem tenoris est hoc privilegium cum bulla Michaeli eiusdem Ecclesiae episcopo ab Eugenio III anno 1150, Dec. 19, concessa, quam vide Patr. t. CLXXX, sub num. 411. - Alexandri III diplomatis subscriptiones hae sunt:]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCCXCIII. Steingadensibus scribit se precibus Welfonis ducis adductum Ecclesiam eorum tuendam suscepisse. (Venetiis in Rivo alto, Iun. 10.)[ Monumenta Boica, VI, 491.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCCC. Monasterii S. Mariae in Organo Veronensis protectionem suscipit, eiusque bona, possessiones et privilegia confirmat. (Venetiis in Rivo alto, Iul. 10.)[HORMAIR, Gesch. der gef. Grafsch. Tir. I, II, 79.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCCCLXVI. Ad capitulum B. Martini Turonensis. - Ne quis in canonicum recipiatur qui sit servilis conditionis et qui non sit de legitimo matrimonio natus. (Anagniae, Mart. 10.)[ Défense de l' égl. de Saint-Martin de Tours, 21.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MCDLV. Institutionem Canonicorum ordinis Sancti Augustini in abbatia Cisoniensi et omnia ipsorum bona confirmat. (Velletri, Ian. 10.)[D' ACHERY, Spicil., II, 882.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MDVII. Theobaldo abbati et capitulo Cluniacensi significat se episcopo Eduensi mandasse ut capellam Belnensem consecraret. Qui si mandatum exsequi noluerit, permittit iis ut episcopum Bellicensem ad conficiendam consecrationem invitent. (Tusculani, Febr. 10.)[ Bibliothec. Cluniac., p. 1444.]
237Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298C (auctor c.1103–1181)
MDIX Ecclesiae S. Mariae Flottinensis protectionem suscipit eiusque iura ac privilegia confirmat. (Tusculani, Mart. 10.)[MORIN, Hist. du Gatinois, Paris 1630, 4o p. 291.]
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Ex dono Chunradi senioris archiepiscopi Salzburgensis patellas et salinas apud Halle et forestum omne ad Wenge pertinens cum novalibus et decimis.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Per apostolica ergo scripta universitati vestrae mandamus, quatenus, ascito dilecto filio nostro G. abbate S. Martini, necnon et aliis qui alia vice cum eo et aliquantis fratrum vestrorum eligendi abbatis sollicitudinem assumpserunt, ad electionem faciendam de illorum consilio et conniventia procedatis: scientes quod si aliter quidquam agere tentaveritis, frivolum erit et vacuum, et nullas vires poterit obtinere.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Accedit ad haec quod clerici sive ipsi adversus laicos, sive laici adversus eos, litigantes experiri voluerint laicorum iudicia subire, et secundum ipsorum instituta sive leges agere vel defendere se coguntur.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed illibata omnia et integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae et episcopi vestri debita reverentia.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Aprilis.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque ipsius loci liberam esse sancimus, ut eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, nullus obsistat, salvo nimirum iure illarum ecclesiarum a quibus mortuorum corpora assumuntur.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Sepulturam quoque illius loci liberam esse decernimus, nec eorum devotioni et extremae voluntati, qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, ullus obsistat, salva tamen iustitia illarum ecclesiarum a quibus corpora mortuorum assumuntur.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Datum . . . per manum Gratiani S. R. E. subdiaconi et notarii, IV Idus Febr.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
, ut in bulla pro monasterio S. Mariae Novi Portus, supra num.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Cum autem generale interdictum terrae fuerit, liceat vobis, clausis ianuis, exclusis excommunicatis et interdictis, non pulsatis campanis, suppressa voce, divina officia celebrare.
238Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1299C (auctor c.1103–1181)
Quapropter videntes ecclesiam Divi Ioannis, eiusque plantationem novellam adhuc teneram, ecclesiam scilicet B. Mariae de Flotano, si non perversio, aversio tamen aliquantulum tramite incedentes, ne scintilla latens in cineres quandoque per negligentiam, subitum exhalaret incendium, decrevimus eis occurrere, matremque ad filiam, filiamque ad matrem amice et concorditer revocare.
239Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1255A (auctor c.1103–1181)
Ego Matthaeus dictus card. Sanctae Mariae Novae.
239Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1255A (auctor c.1103–1181)
, ut in num.
240Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0576B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcop., etc. ( Reliqua ut in bulla anni 1167, supra, num.
241Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0705A (auctor c.1103–1181)
DCCLXV. Ad Rotrodum Rothomagensem archiepiscopum. - Ut superiores epistolas suas ad archiepiscopum Eboracensem et episcopos Angliae perferendas curet, atque num Henricus Baiocensis et Frogerius Sagiensis episcopi coronationi interfuerint diligentius inquirat. (Ferentini, Sept. ?)[Ibid., p. 64.]
242Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1343B (auctor c.1103–1181)
» CCLXXXVII. Episcopo Meldensi significat, priorissam et conventum de Celonantia quaesiisse, num « iuvenis quidam, conversus earum.
243Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 19; 165 (auctor 1157-1217)
et fiet u num ouile; et unus pastor.
244Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2, 1; 27 (auctor 1157-1217)
num labor est~ absque labore labor?
245Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 28, 1; 27 (auctor 1157-1217)
Simile factum est regnum celorum; homini qui seminauit bo num semen in agro suo.
246Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 11; 80 (auctor 1157-1217)
Num celare potero abraham~ que gesturus sum?
247Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 3, 10; 199 (auctor 1157-1217)
Num facile est parere mandati illius.
248Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, p2, 1, 4; 9 (auctor 1157-1217)
An num suis uariant proprietatibus hyems~ uer, autumnus, et estasestas, et autumnus adeo ut hiems frigida sit et humida; uer calidum et humidum.
249Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 5, 2; 9 (auctor 1157-1217)
Varietas igitur expositio num subdendarum; ordinem iam posite distnictionis obseruabit.
250Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 6, 1; 111 (auctor 1157-1217)
et intelleges quam feda sit homi num leuitas.
251Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 33; 4 (auctor 1157-1217)
Omnia q̅ue in carne gessit ad reconciliandos deo mortales~ ad pacificandum cum angelis genus huma num~ io - >ad demonstranda suis ⁊et seruanda adinuicem pacis ⁊et dilectionis exempla.
252Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0969C
Num putas, quod novas domus vobis nequeamus construere?
253Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0972B
Num etiam tu abire disponis, et cedere nobis regnum nostrum?
254Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0997A
« Num, inquit, intelligitis cuiusmodi nobis contumeliam barbarus iste intulit?
255Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1041D
Num miramur particulares imagines huius divini muneris, qui totum et integrum hoc coeleste sacrificium quotidie intuemur fidelissimo aspectu mentis?
256Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0873A (auctor 1060-c.1131)
28 (serm. 88, num. 23): Ecce inquiunt, dicit propheta, recedite, exite inde: et immundum ne tetigeritis (Isa. LII, 11): « Quomodo ergo malos pro pace portabimus, a quibus recedere iubemur?
257Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0888C (auctor 1060-c.1131)
Securos enim facit illos Scriptura, quae ait: Fratres, haec scribo vobis, ut non peccetis; et si quis peccaverit advocatum habemus apud Patrem Iesum Christum iustum, et ipse est propitiatio pro peccatis nostris (I Ioan. II, 1) . Non dixit, habetis mediatorem me apud Patrem, sed advocatum habetis Iesum Christum. » Et post pauca (cap. 8, n. 16, 17) : « Mediator unus Dei et hominum, homo Iesus Christus, in quo nos unum sumus: sic server us unitatem in vinculo pacis, nec propter malos bonos deseramus, sed propter bonos malos sufferamus, cum certum etiam sit quia peccatores Deus audit, quia Balaam propheta non de populo Israel, sed alienigena conductus ab amico (Num. 24, I) , ut populo Dei malediceret conversus a Deo ad benedicendum cuius verba omnia bonum imprecantis audimus et legimus, et cum aliud habet in voto, verba tamen precantis bona sunt et pro populo exaudiuntur a Domino.
258Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0889C (auctor 1060-c.1131)
Unus autem Dominus, qui operatur omnia in omnibus, dividens singulis prout vult (I Cor. XII, 9) ; si ergo ipse omnia in omnibus; et nemo aliquid praeter ipsum: Unde Dominus ad Moysem: Congrega mihi septuaginta viros et duces eos ad tabernaculum foederis, et auferam de spiritu tuo, tradamque eis (Num. XI, 16) . Non dixit, auferes et trades; sed, auferam et tradam.
259Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0890B (auctor 1060-c.1131)
Ergo nulla merita praeiudicare possunt suae gratiae vel potentiae, cum dicat Dominus ad Moysem de filiis Aaron: Invocabunt nomen meum super filios Israel, et benedicam eis (Num. VI, 27) . Itemque in Exodo: Ego Dominus qui sacrifico vos.
260Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0900C (auctor 1060-c.1131)
Hinc tribus Levi, quia noluit peccatoribus parcere, dicta est Deo manus consecrasse (Exod. XXXII, 27) . Hinc Phinees coeuntem cum Madianitis perculit, et iram Domini iratus placavit (Num. XXV, 9) . Hinc Veritas dicit: Nolite arbitrari quia venerim pacem mittere in terra: non veni pacem mittere, sed gladium (Matth. X, 34) . Unde Iosaphat, qui tot de anteacta vita praeconiis attollitur, de Achab regis amicitiis increpatur: Impio, inquit, praebes auxilium; et his qui oderunt Dominum amicitiis iungeris (II Paral. XIX, 2) . Admonendi sunt ergo pacati, ne si ad correptionis verba prosiliant, temporalem pacem sibi perturbare formident: rursumque admonendi sunt ut eamdem pacem dilectione integra intrinsecus teneant, quam per invectionem vocis extrinsecus turbant.
261Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0942A (auctor 1060-c.1131)
Nam si, sicut legitur: Quod tetigerit immundus immundum erit (Num. XIX, 22) : quomodo ei tribuetur, quod munditia ac puritas consuevit accipere.
262Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0945A (auctor 1060-c.1131)
Quare qui haereticis schismaticis patrocinantur, censura divina in eorum probantur facinore, et peius non solum duces et auctores, sed et participes destinari, nisi se a communione malorum separaverint, praecipiente per Moysen Domino: Separamini a tabernaculis hominum istorum durissimorum; et: Nolite tangere de omnibus quae sunt eorum, ne simul pereatis cum peccatis eorum (Num. XVI, 26) . Et quod comminatus Dominus per Moysen fuerat implevit, ut quisquis se a Core et Dathan et Abiron non separasset, poenas statim pro impia communione solveret.
263Algerus Leodiensis, De sacramentis, 180, 0776B (auctor 1060-c.1131)
Quod ut certius et verius fiat, scandalizatis discipulis a Christo recedentibus, princeps apostolorum Petrus requisitus cum aliis num et ipse vellet abire, quid responderit videamus?
264Algerus Leodiensis, De sacramentis, 180, 0840B (auctor 1060-c.1131)
Ait Dominus ad Moysen: Congrega mihi septuaginta viros, et duces eos ad tabernaculum foederis, et auferam de spiritu tuo, tradamque eis (Num. XI, 16) . Non dixit: Auferes, et trades, sed auferam et tradam.
265Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0485A
Num Petrum et Iohannem atque Martynum et alios demones, quos sanctos vocatis?
266Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0488B
Si mente, non videtur impossibile, si tamen munda. Promissum nobis enim est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Si non posse, quomodo erit verum, quia, dictante veritate, David dixit: Quaerite Dominum et confirmamini, quaerite faciem eius semper (Psal. CIV, 4) . Num non hominibus loquebatur David, quorum mentes ad exquirendam Domini faciem excitabat?
267Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0488C
Num quidnam veritas et praeco veritatis dissentient?
268Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1238D (auctor 1015-1085 -)
Si sua vaniloquo tumefactus carmine mundus Facta refert, num nostra manus torpere valebit, Ne pulset cum voce lyram, dum coelica narrat?
269Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1241D (auctor 1015-1085 -)
qui rata polorum Reples, tellus sinus hic mage complacet artus, Concludi num forte venis, qui fine carebas, Qui stans cuncta movens venisti in carne moveri Qui geris in dextra mundanae pondera molis, Ancillae, tremulique senis portabere palma?
270Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1252D (auctor 1015-1085 -)
Num patiar perimi?
271Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1137A (auctor -c.1143)
, num. 18; hom. 3, in Ezech.
272Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1137A (auctor -c.1143)
, num. 1; hom. 4, in Ezech.
273Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1137A (auctor -c.1143)
, num. 1.) Per sancta quatuor animalia, quae Ezechieli prophetae (Ezech. I) ostenduntur in visione, sancti quatuor evangelistae, Matthaeus videlicet, Marcus, Lucas et Ioannes figurantur: et sub evangelistarum personis omnes simul perfecti significantur.
274Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1139C (auctor -c.1143)
(In expos. beati Iob, lib. XVIII, num. 43, 44.) Omnipotens Deus, occulto consilio, quosdam ab ipsis aetatis suae exordiis innocentes custodiens, usque ad virtutum culmen provehit, alios autem in exordiis suis deserens, scaturientibus vitiis, ire per abrupta permittit.
275Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1304B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XX, num. 18.) Haeretici plerumque audacter de natura divinitatis tractant, cum semetipsos miseri nesciant: nec ea quaerunt ex quibus semetipsos ad humilitatem erudiant, mores in tranquillitate disponant, patientiam servent, longanimitatem exhibeant, sed quae ultra se sunt perscrutari desiderant.
276Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1294C (auctor -c.1143)
(Lib. I, in Ezech., hom. 11, num. 25.) Saepe advenit ut dum superna peccatores exspectat clementia, in maiorem cordis prosiliant caecitatem.
277Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1301C (auctor -c.1143)
(Lib. II, in Ezech., hom. 4, num. 14, 15.) Testamentum Vetus unum nobis mediatorem Dei et hominum nuntiavit, et Testamentum Novum eumdem nobis nuntiat in aeterna claritate venturum, quem iam pro nobis cognovimus incarnatum.
278Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1300C (auctor -c.1143)
(Lib. I, in Ezech., hom. 8, num. 3.) In Scriptura sacra aliquando Deus nuncupative, aliquando vero essentialiter dicitur.
279Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. I, num. 28) Sicut ignorantiae obscuritas sine dubitatione nox cordis est, sic intellectus non immerito dies appellatur.
280Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1294D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVIII, num. 31.) Sicut aliqua fabrica columnis, columnae vero basibus innituntur, ita vita nostra in virtutibus, virtutes autem in intima intentione subsistunt.
281Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1297C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIV, num. 72.) Iusti gaudium suum in coelis ponunt, eorumque conversatio in coelis est; et cum in carne sunt, adhuc quasi in carne iam non sunt, quia nulla carnis delectatione pascuntur.
282Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307B (auctor -c.1143)
XXVII, num. 58; lib.
283Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307B (auctor -c.1143)
X in Iob, num. 7.) Secreta sapientiae Dei sunt iudicia, quod gentilitas, cum nulla apud Deum merita habuerit, reconciliationis tamen gratiam ex sola misericordia accepit.
284Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1296A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 41.) Nos quoniam et a Deo mente recessimus, et carne ad pulverem redimus, poena duplae mortis astringimur, et flagello vindictae pro culpa quotidie atterimur.
285Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1296A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIV, num. 21.) Non potest in hac vita posito homini tentatio deesse peccati.
286Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1305C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIX, num. 3, 4.) Nos omnes qui veritatem in hac vita sequimur, quasi aurora vel diluculum vocari possumus.
287Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1305D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXX, num. 62, 63.) Discretus vir ac continens usque ad temperandam necessitatem ventrem reficit, et a voluptate restringit.
288Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1297D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XI, num. 55.) Iudaicus populus servus fuit, qui non amore filii obsequebatur Domino, sed timore servili.
289Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1304C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIII, num. 45.) Ad veram sapientiam non possunt venire qui fiducia decipiuntur falsae suae sapientiae, de quibus scriptum est: Vae, qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes (Isa. V, 21).
290Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1298A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 14.) Electi quique cum huiusmodi adversa patiuntur, cum inhonestates, contumelias, rerum damna, cruciatus corporis tolerant, esse gravia quibus exercentur pensant; sed cum mentis oculum ad aeternae patriae considerationem tendunt, ex comparatione praemii, quam sit leve quod patiuntur inveniunt.
291Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1296B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob. lib. XIX, num. 49.) Iusti nequaquam sunt in terrenis studiis fortes, et in coelestibus debiles, sed longius atque distantius studiosos se Deo exhibent, quam saeculo fuisse meminerunt.
292Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1308B (auctor -c.1143)
I, num. 2; Reg.
293Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1298C (auctor -c.1143)
V, num. 69; lib.
294Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1298C (auctor -c.1143)
VIII, num. 13.) Praeter illas molestias quas electi Dei patiuntur in mente interius, gravibus necessitatibus corruptionis vinculis astringuntur exterius.
295Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1301A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 21, 22.) Cum omnipotens Deus duris nos percussionibus et adversitatibus pulsat, homo seipsum considerans tacet, et divina iudicia discutere metuit, quia se pulverem esse cognoscit.
296Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1291C (auctor -c.1143)
XXVI, num. 28; lib.
297Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1291C (auctor -c.1143)
, hom. 11, num. 24, et in expos.
298Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1291C (auctor -c.1143)
XVI num. 71; lib.
299Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1291C (auctor -c.1143)
XXV, num. 22, 23; lib.
300Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1291C (auctor -c.1143)
, hom. 11, num. 25.) Si vigilanter intenditur ut et mentis humilitas et carnis castimonia teneatur, cito agnoscimus quia alterum custoditur ex altero.
301Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1299A (auctor -c.1143)
, hom. 3, num. 13; hom. 8, num. 3.) Dum praesenti saeculo adhuc in nobismetipsis repugnat corruptio, nequaquam ad Deum laudandum, sive contemplandum perfecte libertatem mentis obtinere possumus, sed post praesens ad veram libertatem perveniemus.
302Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1297A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 12.) Tunc bene interius custodimur, cum per dispensationem Dei tolerabiliter tentamur exterius, aliquando vitiis, aliquando pressuris.
303Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1294B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIII, num. 5.) Omne quod dicitur quadripartita potest qualitate distingui: si aut mala male, aut bona bene, aut mala bene, aut bona male dicantur.
304Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1295B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVIII, num. 81.) Omnes supernae patriae electi participatione verae lucis, quae Deus est, lumen vocari solent: sed ille lumen illuminans, isti lumen illuminatum, sicut scriptum est: Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Ioan. I, 9).
305Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1299B (auctor -c.1143)
II, num. 58; Homil. 30, in Evang.
306Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1301D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 9.) Praedicatores sancti, dum recta peccatoribus praedicant, quasi stellae tenebras nostrae noctis illustrant.
307Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1299C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XX, num. 62.) In Scriptura sacra quaedam de Deo indigna dicuntur, quae ab humanis in illum qualitatibus trahuntur, dum ad infirmitatis nostrae verba descenditur.
308Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1302B (auctor -c.1143)
XXIX, num. 56, et Dial.
309Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1300A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXII, num. 42.) Unigenitus Dei Filius homo factus pro nobis in se humanam naturam suscepit, ut quia puro homini via redeundi non patebat ad Deum, via redeundi fieret per hominem Deum.
310Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1306C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 105, 106.) Plerumque se ad viam rectitudinis animus accendit, torporem discutit, tantoque in coelestibus desiderio rapitur, ut pene nil ex eo inferius remansisse videatur.
311Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1300B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. X, num. 29.) Quisquis in solo aeternitatis desiderio figitur, nec prosperitate attollitur, nec adversitate quassatur.
312Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1319C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 72.) Mens hypocritarum, concupiscentiis exterioribus occupata, igne divini amoris non calet, et idcirco ad supernum desiderium inflammare auditores suos nequeunt, quia verba de frigido corde proferunt.
313Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1310C (auctor -c.1143)
XX, num. 41; lib.
314Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1310C (auctor -c.1143)
IV, num.
315Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1319C (auctor -c.1143)
XXVII, num. 62; lib.
316Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1311D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIV, num. 42.) Saepe praedicatores iusti quodam decenti moderamine suas culpas coram discipulis indicant, ut illi audientes discant quomodo semetipsos de suis actionibus subtiliter reprehendant.
317Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1314A (auctor -c.1143)
V, num. 21, 56, et l.
318Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1314A (auctor -c.1143)
, hom. 9, num. 14.) Iusti nequaquam humana iudicia sed aeterni iudicis examen metuentes aspiciunt, et non solum mala quae reprobi et perversi sibi ingerunt, sed et eorum verba quibus suis actibus derogant contemnunt.
319Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1307D (auctor -c.1143)
XXIV, num. 41, et maxime lib.
320Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1315A (auctor -c.1143)
XIX, num. 42; Regul.
321Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1322A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 97.) In sacro eloquio cum singulari numero petra ponitur et nominatur, quis alius quam Christus accipitur?
322Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1312B (auctor -c.1143)
XXVII, num. 43; lib.
323Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1312B (auctor -c.1143)
XVII, num. 27.) Dominus praedicatores suos et doctores voce sua foris insonat, sed audientium corda per seipsum interius illustrat, Paulo attestante, qui ait: Ego plantavi, Apollo rigavit: sed Deus incrementum dedit.
324Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1325A (auctor -c.1143)
Si dixerit pes: Quoniam non sum manus, non sum de corpore: num ideo non est de corpore?
325Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1325A (auctor -c.1143)
Et si dixerit auris: Quoniam non sum oculus, non sum de corpore: num ideo non est de corpore?
326Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1316A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 21, 24.) Paulus apostolus discipulos suos cupiens exteriora despicere, ut valeant interna servare admonet, dicens: Iam quidem omnino delictum est in vobis, quod iudicia habetis inter vos.
327Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1322A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. X, num. 21.) Vana agimus quoties transitoria cogitamus.
328Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1317B (auctor -c.1143)
XII, num. 27; curae past.
329Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1328D (auctor -c.1143)
XXIV, num. 19, 20, et hom. 10, in Ezech.
330Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1329B (auctor -c.1143)
XVI, num. 30, et lib.
331Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1309C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XV, num. 66.) Tunc spiritus hominis ab altero ignoratur, cum verbis vel operibus non demonstratur.
332Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1312D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVIII, num. 14.) In Scriptura sacra per fundamenta praedicatores intelliguntur.
333Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1316C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. V, num. 17.) Saepe hi qui in potestate sunt, dum sese et a licitis retinere nesciunt, ad illicita opera et inquieta dilabuntur.
334Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1327C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVII, num. 38.) Dignum est ut qui praedicat audientis modum consideret, quatenus ipsa praedicatio cum sui auditoris incrementis crescat.
335Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1327D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIII, num. 30.) Magna est interpositio oculis cordis nostri ad contemplandam subtilitatem Dei, ipsa videlicet infirmitas nostra.
336Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1309C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVIII, num. 74.) Verba mandatorum Dei ab huius mundi sapientibus differunt, qui dum intendunt eloquentiae, eorum dicta pulchre apparent; et cum rerum virtute careant, aliud esse quam sunt verborum compositione quasi superducto colore mentiuntur.
337Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1322D (auctor -c.1143)
XXI, num. 7, et Curae past.
338Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1323B (auctor -c.1143)
IX, num. 71, et lib.
339Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1323C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 4.) Haeretici nequaquam inquisitionibus suis veritatem conantur assequi, sed victores videri.
340Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1313B (auctor -c.1143)
V, num. 27; lib.
341Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1313C (auctor -c.1143)
VI, num. 2.) Quaerendum video cur Paulus sententiis amicorum beati Iob tanta auctoritate utitur, si hae eorum sententiae dominica reprehensione cassantur, cum dicitur: Non estis locuti coram me rectum, sicut servus meus Iob (Iob, XXXII, 7).
342Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1320C (auctor -c.1143)
VI, num. 54.) Rector debet esse prae cunctis contemplatione suspensus, et singulis compassione proximus, ut per speculationis altitudinem semetipsum quoque invisibilia appetendo transcendat, et per pietatis viscera in se infirmitatem caeterorum transferat.
343Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1310B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIX, num. 1.) Dominus noster Iesus Christus qui est Dei virtus et est sapientia, de Patre natus ante tempora, in illa nativitate ab humano genere cognosci non poterat.
344Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1328A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVII, num. 36, 37.) Sunt nonnulli qui cum mira apostolorum opera audiunt, quod accepto Spiritu sancto mortuos verbo suscitarent, ab obsessis daemonia pellerent, umbra infirmitates amoverent, ventura quaeque prophetando praedicarent, et unigenitum Verbum Dei, omnium gentium loquentes lingua, praedicarent, quia virtutes has nunc in Ecclesia non vident, subtractam iam ab Ecclesia supernam gratiam suspicantur, nescientes pensare quod scriptum est: Adiutor in opportunitatibus in tribulatione (Psal. IX, 10).
345Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1318A (auctor -c.1143)
XV, num. 22; lib.
346Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1321B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXX, num. 59.) Nonnulli omne quod fortiter faciunt, dominante gulae vitio perdunt, et dum venter non restringitur, per carnis concupiscentiam simul cunctae virtutes obruuntur.
347Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1311B (auctor -c.1143)
XXXI, num. 1; lib.
348Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1311B (auctor -c.1143)
I, num. 25; lib.
349Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1311B (auctor -c.1143)
XXXI, num. 1.) In paradiso sano homini diabolus invidens superbiae vulnus inflixit, ut qui mortem non acceperat conditus, mereretur elatus.
350Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1319A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVI, num. 44.) In usu vitae mortalis quaedam ex semetipsis sunt noxia, quaedam vero ex his quae versantur circa ipsa.
351Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1330D (auctor -c.1143)
XIV, num. 72; lib.
352Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1348C (auctor -c.1143)
, hom. 1, num. 5; Regul.
353Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1349A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. V, num. 4.) Electi Dei mori mundo funditus concupiscunt, ut sicut in saeculo ipsi nihil appetunt, ita iam a saeculo nulla obligatione teneantur.
354Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1347B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXX, num. 47, 48.) Sicut cervae quae incurvantur ad fetum, et pariunt, et rugitus emittunt, sic praedicatores sancti rugiunt, dum per incurvationem suam in conversatione lucis auditorum animas gignunt, quia eos ab aeternis suppliciis removere, nisi flendo non possunt.
355Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1354B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XX, num. 23.) Sicut minutissimos lapides aqua fluvialis trahit, sic doctores perversorum dogmatum mentes hominum non fixas sed mobiles, et nulla gravitatis stabilitate solidatas, trahunt, quas velut de loco semper ad locum flumina errorum ducunt.
356Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1351D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VI, num 24; lib. III, num. 25.) Electi cum in hac vita ex humilitate se substernunt, altae mentis iudicio cuncta temporalia transeunt; cumque se indignos in omnibus aestimant, rectae cogitationis examine, gloriam huius mundi transcendentes calcant.
357Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1352C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, liv. XXIII, num. 13.) Cum arrogantes aliquid boni faciunt, aut a semetipsis habere se aestimant, aut si sibi datum desuper credunt, pro suis se hoc accepisse meritis putant; a semetipso enim bonum se habere iactabat cui per apostolum dicitur: Quid autem habes quod non accepisti?
358Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1349B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 99.) Fortissimi angelorum chori, qui quamvis non integri, sed tamen in proprio statu fixi, cadente cum suis angelis diabolo, remanserunt, praerupti et imminuti possunt dici, quia pars eorum cecidit, pars remansit.
359Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1352D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 17.) Habent veraces magistri super discipulos suos viscera timoris ex virtute charitatis, hypocritae vero tanto minus com missis sibi metuunt, quanto nec sibi quod timere debeant deprehendunt.
360Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1355C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VI, num. 40.) Prima virtus est ne perpetrari debeant sed peccata vitari.
361Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1356B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. V, num. 70.) Omni tempore reprobi, a vitae suae exordio usque ad terminum, in iniquitatis perpetratione et in augmento malitiae perseverant, et perversam mentem nec in extremo tempore immutant.
362Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1353B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. I, num. 15.) Omnipotentis Dei potentiam egregius nobis doctor bene insinuat, cum breviter narrat: Ut possitis comprehendere cum omnibus sanctis, quae sit latitudo, longitudo, sublimitas, et profundum.
363Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1353D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXII, num. 7.) Nescit mens per torporem veterascere, quae quotidiana fervoris innovatione studet per desiderium semper inchoare.
364Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1354C (auctor -c.1143)
XX, num. 58; lib.
365Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1354C (auctor -c.1143)
XIII, num. 10, 11, 12.) Sancta Ecclesia vestimentum est Christi, Paulo attestante, qui dicit: Ut exhiberet sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam aut rugam.
366Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1355D (auctor -c.1143)
XXXIV, num. 43; homil. 10, in Ezech.
367Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1356C (auctor -c.1143)
, num. 32.) Hoc esse proprium specimen solet electorum, quod de se semper sentiunt infra quam sunt.
368Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1358A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num 44.) Sancti viri certissime sciunt quia requiem in hac vita nequaquam habere possunt, et idcirco sibi suspendium inferunt, quia nimirum desideria terrena deserentes, animum ad alta tollunt.
369Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1357A (auctor -c.1143)
XXIX, num 1; homil. 25, in Evang.
370Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1357B (auctor -c.1143)
, num. 6.) Dominus noster Iesus in eo quod virtus et Dei sapientia est, de Patre ante tempora natus est; vel potius quia nec coepit, nec desiit nasci, dicamus verius, semper natus.
371Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1357D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. II, num. 42.) Venit inter homines Mediator Dei et hominum, homo Christus Iesus, ad praebendum hominibus exemplum vitae: cui similis in terra non est, quia omnis homo tantummodo est homo, ipse autem Deus et homo; et quamvis adoptivus quisque filius ad percipiendam divinitatem proficiat, nequaquam tamen ut Deus naturaliter esset, accepit.
372Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1359C (auctor -c.1143)
, homil. 7, num. 15, 16, 17, 18, 19, 20.) Omnes qui ad coelestem patriam tendimus, ex dextro et sinistro latere fortitudinem habere debemus: a dextro quidem, ne prospera nos extollant, a sinistro vero, ne nos adversa deiiciant.
373Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1359B (auctor -c.1143)
(Lib. I, in Ezech., homil. III, num. 17.) Electi Dei ad ea quae reliquerunt nullo iam appetitu respiciunt, sed in aeternis quae appetunt suae mentis contemplatione semper intendunt.
374Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1362C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 22.) Sanctis praedicatoribus debita ab audientibus stipendia debent conferri, et quos fatigat iniunctus labor praedicationis exhibita a discipulis pinguendo boni foveat operis: non quod praedicent ut alantur, sed ideo alantur ut praedicent, id est ut praedicare subsistant.
375Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1362A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 74.) Sicut domus exterioris conversationis est aedificium quod inhabitat corpus, ita domus cogitationis est res quaelibet quam per dilectionem inhabitat animus.
376Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1355 (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IV, num. 68.) Electi Dei duris molestiae vinculis in hac vita ligantur, quoniam adhuc corruptionis suae poena deprimuntur.
377Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1362B (auctor -c.1143)
(Lib. I, in Ezoch., homil. 2, num. 21.) Post resurrectionem erit similitudo Domini nostri Iesu Christi in cordibus nostris, et similitudinem illius etiam corpora nostra percipient in configuratione.
378Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1363D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXX, num. 31.) Praedicatores sancti, dum in Ecclesiae sinum recipere populos ambiunt, ardore magno succensi, nunc ad hos nunc ad illos colligendos desiderium mittunt: et pro adunandis animabus in modos, in numeros, ac partes diversas esurienti mente discurrunt.
379Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1364D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVIII, num. 46.) Facile omne virtutum bonum tentatione cordis irruente destruitur, nisi ab intimis fixa charitate solidetur.
380Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1368B (auctor -c.1143)
(In exposit B. Iob, lib. VII, num. 45.) Reprobi dum diu se visibilibus immorari credunt, spem invisibilium derelinquunt, cumque mens in praesentibus figitur, vita terminatur.
381Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1365B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 36.) Quoniam scriptum est: Neque accendunt lucernam, et ponunt eam sub modio, sed super candelabrum, ut luceat omnibus, qui in domo sunt; et: Sic luceat lux vestra coram hominibus, ut videant opera vestra bonae, et glorificent Patrem vestrum, qui in coelis est (Matth. V, 15); aliquando sancti viri coram hominibus compelluntur bona facere, aut eadem hominibus sua facta narrare, sed ad cum finem omnia referentes ut non ipsi eisdem operibus, sed Pater eorum qui in coelis est debeat glorificari.
382Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1366D (auctor -c.1143)
XIII, num. 18; lib.
383Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1367A (auctor -c.1143)
III, num. 40.) Fideles sanctae Ecclesiae hostis antiquus semper suis ictibus impetit, eosque suis percussionibus affligit.
384Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1365C (auctor -c.1143)
XXIII, num. 24: lib.
385Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1367B (auctor -c.1143)
V, num. 54; lib.
386Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1367B (auctor -c.1143)
XII, num.
387Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1366C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVII, num. 55.) Saepe praedicatores sancti quosdam exhortari volunt, sed nequeunt; saepe declinare quosdam appetunt, sed tamen internae instigationis impulsu exhortari eos instantissime compelluntur.
388Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1366D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XI, num. 22.) Magna est gloria sacerdotum rectitudo subditorum.
389Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1382A (auctor -c.1143)
, num. 7.) Cum hoc Paulus apostolus dicit, profecto liquet quia fides illarum rerum argumentum est, quae apparere non possunt.
390Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1377D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob., lib. XXXII, num. 20.) Lumborum nomine propago mortalitatis exprimitur, quia seminaria coitus viris in lumbis, feminis autem in umbilico inesse perhibentur.
391Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1377B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IV, num. 9, 10, 11, 12.) Omnipotens Deus, sicut ex nihilo bona facere potuit, ita cum voluit per incarnationis suae mysterium etiam perdita bona reparavit.
392Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1382B (auctor -c.1143)
V, num. 25.) Curandum est pastoribus quantum loquantur, ne si eis qui multa ferre non valent verbum vel exhortationis vel increpationis longius trahant, auditores suos ad fastidium perducant.
393Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1378D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVII, num. 46, 47.) Quamvis simplici naturae divinitatis non sit aliud esse, et aliud sapere, et aliud fortem esse: quippe quia ipsa fortitudo, quae sapientia, et ipsa sapientia quae divinitatis essentia est; Dominus tamen diabolum quantum ad faciem spectat, non virtute sed ratione superavit.
394Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1380C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIII, num. 26.) De Abel sanguine dixit Dominus ad Cain: Vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra.
395Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1379D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. V, num. 7.) Qui plene mortificationem suam appetunt, quanto fiunt ad finem viciniores, tanto se exhibent in opere ardentiores: laborando non deficiunt, sed magis ad usum labores crescunt, quia quo iam praemia propinquiora considerant, eo in opere delectabilius exsudant.
396Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1380D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXI, num. 35.) Tempestas in mari cum oritur, prius leves undae et postmodum volumina maiora concitantur, ad extremum fluctus se in alta erigunt, et navigantes quosque ipsa altitudine subvertunt.
397Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1381C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 21.) Fide Moyses reliquit Aegyptum, non veritus animositatem regis: invisibilem enim tanquam videns sustinuit.
398Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1384A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXI, num. 25.) In Scriptura sacra dici pauperes humiles solent, quia illi sunt veraciter pauperes qui non sunt inflati superbiae spiritu; quos aperte Veritas exprimit, cum dicit: Pauperes spiritu (Matth. V, 3).
399Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1382D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob. lib XIX, num. 32) Vestimento cum vestimur, ex omni parte circumdamur.
400Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1383B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXI, num. 29, 31.) Sunt nonnulli qui cum ab egenis fratribus fuerint necessaria postulati, non eos cum possunt student rebus fulcire, sed blandis tantum sermonibus fovere; quos vehementer Iacobi praedicatio sancta reprehendit, dicens: Si autem frater, aut soror nudi sunt, et indigent victu quotidiano, dicat autem aliquis ex vobis illis: Ite in pace, et calefiamini et saturemini; non dederitis autem eis quae necessaria sunt corpori, quid proderit vobis?
401Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1381D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XII, num. 38.) Omnes sancti per naturam in semetipsis habent mutabilitatem propriam, sed dum immutabilitati studiose semper inhaerere desiderant, inhaerendo agunt ut immutabiles fiant.
402Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1386A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 31.) Beatus Iob dicit: Benedictio perituri super me veniebat (Iob, XXIX, 13).
403Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1418A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVII, num. 11.) Quaeri potest, cum per Salomonem dicitur: Generatio praeterit, et generatio advenit, terra vero in aeternum stat, cur beatus Ioannes coelum et terram abiisse asserit?
404Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1402B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 94.) Ezechiel propheta, dum sub animalium specie quatuor evangelistas se vidisse describeret, in eis sibi hominis, leonis, bovis et aquilae faciem apparuisse testatur.
405Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1413C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIV, num. 25.) Solis nomine sapientium intellectus exprimitur: phialam videlicet in sole effundere est persecutionis supplicia viris sapientiae splendore fulgentibus irrogare.
406Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1415C (auctor -c.1143)
IV, num. 16; lib.
407Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1415C (auctor -c.1143)
XXXII, num. 22.) Antiquus hostis et draco et serpens vocatur.
408Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1410D (auctor -c.1143)
XXXII, num. 25; lib.
409Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1410D (auctor -c.1143)
IV, num. 17; lib.
410Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1410D (auctor -c.1143)
XXXII, in Iob, num. 25.) Hoc de Antichristo sub draconis specie dicitur.
411Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1398D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIV, num. 14.) Saepe Scriptura sacra praedicatores Ecclesiae, pro eo quod gloriam patriae coelestis annuntiant, angelorum nomine solet designare.
412Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1411B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIV, num. 12.) Scriptura sacra ita nonnunquam tempus praeteritum futurumque permiscet, ut aliquando futuro pro praeterito, aliquando vero utatur praeterito pro futuro.
413Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1404D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXX, num. 66.) Nemo iudicet indignum incarnatum Dominum posse per agnum figurari, cum constet omnibus quia, per significationem quamdam, in Scriptura sacra et vermis et scarabeus ponitur; sic enim Scriptum est: Ego autem sum vermis, et non homo (Psal. XXI, 7).
414Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1408A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IV, num. 5.) Tempus nostrae mutabilitatis ita quandoque transiturum est, ut penitus non sit, angelo in sacro eloquio attestante, qui ait: Per viventem in saecula, quia tempus iam non erit.
415Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1416A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIV, num. 19.) Mors peccatum est quod ab interiore vita animam occidit.
416Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1416A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num 3.) In Scriptura sacra millenarius numerus pro universitate solet intelligi.
417Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1414C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 98.) Nequaquam omnipotens Deus qui mala bene punit, inordinata esse ullo modo vel tormenta permittit, quoniam ipsa quoque supplicia, quae ex lance iustitiae prodeunt, inferri sine ordine nequaquam possunt.
418Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1416B (auctor -c.1143)
XVIII, num. 67; lib.
419Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1416B (auctor -c.1143)
XXXII, num 23, 27.) Millenario numero non quantitatem temporis, sed universalitatem qua regnat Ecclesia designavit; et ipso numero universum pro perfectione sua hoc quantumlibet sit sanctae Ecclesiae tempus expressit.
420Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1402D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 20.) Omnes sancti foris se intusque circumspiciunt, et vel reprehendendos se exterius vel iniquos se interius videri invisibiliter timent.
421Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1403B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXII, num. 20.) Sancti viri quidquid in se boni inspiciunt immortalis gratiae donum esse cognoscunt, eique de accepto munere debitores fiunt qui et praeveniendo dedit eis bonum velle quod noluerant, et subsequendo concessit bonum posse quod volunt.
422Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1405C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob., lib. II, num. 11.) Aliter Deus ad animas sanctorum, aliter animae sanctorum loquuntur ad Deum.
423Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1417B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIII num. 37.) Aeterno quippe Iudice terribiliter apparente, astantibus legionibus angelorum, assistente cuncto ministerio coelestium potestatum, atque electis omnibus ad hoc spectaculum deductis, ista bellua crudelis et fortis in medium captiva deducetur, et cum suo corpore, id est cum reprobis omnibus, aeternis gehennae incendiis mancipabitur, cum dicetur: Discedite, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est diabolo, et angelis eius (Matth. XXV, 41).
424Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1419C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVII, num. 29.) Ante incarnationem Domini in Testamento veteri adorasse homo angelum legitur, nec tamen adorasse prohibetur; sed post Mediatoris adventum, cum se Ioannes adorando angelo prostravisset, prohibetur.
425Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1412A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. II, num. 15.) Astutus adversarius cum sanctum quemlibet virum inter prospera bene egisse considerat, reprobare apud Iudicem per adversa festinat.
426Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1419D (auctor -c.1143)
IX, num. 15; lib, XX, num. 66.) Urgente mundi fine, superna scientia proficit, et largius cum tempore excrescit.
427Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1397B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIII, num. 6.) Septenario numero solet universitas designari.
428Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1405B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. II, num. 8 et 10).
429Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1406A (auctor -c.1143)
XXXV, num. 25.) Ioannes qui in revelatione sua ante resurrectionem corporum clamantes sanctorum animas vidit, eas accepisse stolas singulas aspexit; ante resurrectionem quippe sancti stolas singulas accepisse dicuntur, qui sola adhuc animarum et mentis beatitudine perfruuntur.
430Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1406B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. II, num. 11.) Desiderantibus animabus requiescite adhuc modicum dicere, est inter ardorem desiderii ex ipsa praesentia solatium consolationis aspirare, ut et animarum vox sit hoc quod amantes desiderant, et respondentis Dei sermo sit hoc quod eas retributionis certitudine inter desideria confirmat.
431Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1415A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 27.) Multitudinem sanctorum quae in hoc martyrii bello sudaverat exercitum recte vocat.
432Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1420C (auctor -c.1143)
XXV, num. 23; lib.
433Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1420C (auctor -c.1143)
V, num.
434Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1400B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVII, num. 42.) Summi praedicatores Ecclesiae, super quos in coelestibus crescens universa spiritualis fabricae structura surgit, columnae vocantur, sicut Apocalypsis Ioannis testatur, dicens: Qui vicerit, faciam illum columnam in templo Dei mei.
435Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1406B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IX, num. 8.) Aliquando in sacro eloquio solis nomine praedicatoris claritas designatur.
436Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1412B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob. lib. XXXIV, num. 1.) Antiquus hostis extrema mundi atrocius tentaturus aggreditur, quia tanto fit ferventior ad saevitiam, quanto se viciniorem sentit ad poenam.
437Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1417C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIV, num. 16.) Iustorum debet vitam conspicere qui vult suam subtiliter deprehendere.
438Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1399A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXI, num. 10.) Sic Dominus Deus vias omnium examinatione subtili considerat, ut in unoquoque nostrum, nec ea quae remunerat bona praetereat, nec mala quae videlicet displicent sine increpatione derelinquat.
439Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1399B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIX, num. 15.) Cain, et Iudas, et Simon, et alii multi longe ab Antichristi temporibus exstiterunt, et tamen se ei perverse vivendo coniunxerunt.
440Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1413B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIII, num. 21.) Potestas divini iudicii, quia intra se omnia incidendo complectitur, falcis appellatione signatur.
441Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1414A (auctor -c.1143)
XII, n. 9, et lib XVI, num. 63.) Sicut corpus cooperiunt vestimenta, sic animam bona protegunt opera.
442Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1414B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. II, num. 81.) Turpitudo nostra tunc cernitur, cum vita reprehensibilis ante iustorum oculos in iudicio nequaquam subsequentis boni operis tegmine velatur.
443Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1419B (auctor -c.1143)
(Lib. II in Ezech., homil. 2, num. 15.) Civitas sancta Ierusalem quam inhabitat Deus, ex angelica simul et humana natura perficitur; per hoc quod angelica creatura sursum est, et humana adhuc deorsum, potest per latitudinem et altitudinem, civitatis haec utraque creatura signari, quoniam ista adhuc in imis degit, illa vero in sublimibus permanet.
444Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1421B (auctor -c.1143)
XXIX, num. 75; lib.
445Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1421B (auctor -c.1143)
, homil. 8, num. 5, 6, 7, 8, 10; homil. 4, num. 19, 20.) Conditor et Redemptor noster postquam omnia creavit, ut nos de captivitate redimeret, inter nos de stirpe David incarnatus apparuit, suaque passione a perpetua morte liberavit.
446Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1423B (auctor -c.1143)
Perpende ergo si vales, quomodo Rubrum mare virga divisum est (Exod. XIV); quomodo petrae duritia percussione virgae undas emanavit (Num. XX); quomodo virga Aaron sicca floruit (Num. XVII); quomodo ex eius genere veniens virgo concepit, quomodo et in partu virgo permansit; quomodo quatriduanus mortuus iussione suscitatus, ligatus manibus et pedibus de sepulcro exiit, quem postmodum solvi Dominus per discipulos iussit (Ioan. XX); quomodo idem Redemptor noster, in carne atque ossibus resurgens, clausis ostiis ad discipulos intravit.
447Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1399C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XIX, num. 4.) Videre perfecte coaeternam Dei sapientiam, hoc est quod habere.
448Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1400D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIV, num. 6.) Egestas reproborum proprie dicitur, qui dum vitiis replentur, virtutum divitiis vacuantur.
449Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1418B (auctor -c.1143)
XVIII, num. 77, et lib.
450Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1418C (auctor -c.1143)
XXXIV, num. 26.) Appellatione auri in sacro eloquio aliquando splendor supernae civitatis accipitur.
451Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1401A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. IV, num. 61.) Per aurum sapientia intelligitur, de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20).
452Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1407B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIII, num. 46, 47).
453Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1401B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVIII, num. 35.) Omnis divina percussio, aut purgatio in nobis est vitae praesentis, aut initium poenae sequentis.
454Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1410D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIV, num. 25.) In Scriptura sacra cum sol figurate ponitur, aliquando Dominus per eum designatur, sicut sapientiae libro perhibetur quod omnes impii in extremi iudicii cognita sua damnatione dicturi sunt: Erravimus a via veritatis, et lumen iustitiae non luxit nobis; et sol non ortus est nobis (Sap. V, 6).
455Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1401D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVI, num. 53.) Sancti viri qui nunc iuste et irreprehensibiliter vivunt, in futuro iudicandi potentiam nanciscuntur.
456Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1139D (auctor -c.1143)
XXXIII, num. 17.) Dominus noster Iesus Christus ad redemptionem humani generis veniens, velut quemdam de se in necem diaboli hamum fecit.
457Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1148C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 69.) In cunctis operibus suis hypocrita quaerit honoris reverentiam, laudis gloriam, a melioribus metui, sanctus ab omnibus vocari.
458Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1143C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVI, num. 49.) Scriptura sacra plerumque pauperes humiles vocare consuevit; unde in Evangelio cum adiectione spiritus nominantur.
459Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1166A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VI, num. 10.) Stultus aliquando donum rectae intelligentiae accipit, Scripturae sacrae sententiis docetur, bona loquitur; sed tamen nullo modo hoc quod dicit operatur: verba Dei profert, nec tamen diligit, laudando exaggerat, vivendo calcat.
460Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1168D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. 23, num. 17.) Praedicatores sancti, cum loquuntur, nequaquam mentis gaudium in ostensione ponunt disertae locutionis, sed bonum scientiae in cordis secreto meditantur, et ibi gaudent, ubi hoc percipiunt, non ubi inter tot tentationum laqueos innotescere compelluntur, quamvis cum bonum quod accipiunt innotescunt, media interveniente charitate, ex profectu audientium et non ex propria ostensione gratulantur.
461Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1142A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXV, num. 26.) Israelitae prius Christum cognoverunt, quem in passione sua, post quasi incognitum contempserunt.
462Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1142B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIV, num. 27.) Hostis noster adhuc in hac vita nos positos, quanto magis nos sibi rebellare conspicit, tanto amplius expugnare contendit; eos enim pulsare negligit, quos quieto iure possidere se sentit.
463Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1142B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib, II, num. 43.) Antiquus hostis Redemptorem humani generis debellatorem suum, in mundum venisse cognovit.
464Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1143C (auctor -c.1143)
(Homil. 2, in Evang., num. 8.) Revocemus, fratres, ante oculos peccata quae fecimus; consideremus quam terribilis iudex adveniat haec puniturus.
465Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1166A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XV, num 4.) Saepe hypocrita dum sanctum se simulat, et iniquum se exhibere minime formidat, ab hominibus honoratur, eique sanctitatis gloria defertur ab his qui exteriora cernunt, sed interiora perspicere nequeunt.
466Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1148D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXII, num. 43.) Intus in desiderio cordis est secretus clamor orationis, qui ad humanas aures non pervenit, et tamen auditum replet Conditoris.
467Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1142C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. III, num. 30.) Nequaquam sicut nos, qui puri homines sumus, irruente saepe tentatione, concutimur, ita Redemptoris nostri anima tentationis est necessitate turbata.
468Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1169A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 74.) Hypocrita nihil aliud in omni quod agit nisi opinionis suae gloriam cogitat, nec curat quo post per meritum ducitur, sed quid interim dicatur.
469Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1152A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVII, num. 65.) Aliquando per coelos hi qui in coelestibus sunt conditi angelici spiritus possunt designari.
470Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1158A (auctor -c.1143)
II, num. 3; lib.
471Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1164D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXV, num. 42.) Denarius numerus in Scriptura sacra perfectus est, quia lex in decem praeceptis concluditur, omnisque culpa non amplius quam per decem verba cohibetur.
472Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1143A (auctor -c.1143)
(Homil. 8, in Ezech., num. 24.) Postquam Unigenitus Patris minoratus paulominus ab angelis, incarnatus apparuit, mox Deus homo per humanitatem potestate sub angelis fuit, qui et priusquam per resurrectionis exaltaretur gloriam, divinitate super angelos fuit.
473Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1152B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXIV, num. 13.) Ecce panem nostrum dicimus, et tamen ut detur oramus.
474Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1141B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXVIII, num. 19.) Psalmista de Domino dicit: Lapidem quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli (Psal.
475Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1170A (auctor -c.1143)
VIII, num. 85, et lib.
476Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1170B (auctor -c.1143)
II, num. 6.) Superna dispensatio hypocritis largitur bonum operis, et sortem denegat haereditatis, operandi munera cumulat, et tamen vota operantis ignorat, quia dum perceptum munus ad laudem propriam trahitur, in conspectu lucis intimae umbra elationis obscuratur.
477Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1143D (auctor -c.1143)
(Homil. 17, in Evang., num. 10, 13, 14.) Considerandum nobis est, fratres charissimi, quod quia una eademque exhortationis voce non sufficit simul cunctos admonere, studeat quisque singulos, in quantum valet, instruere, privatis locutionibus aedificare.
478Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1165A (auctor -c.1143)
XXV, num. 34, et lib.
479Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1152D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. X, num. 30.) Gravi mens nostra orationis suae tempore confusione deprimitur, si hanc aut sua adhuc operatio inquinat, aut alienae malitiae servatus in corde dolor accusat.
480Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1145A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 83.) Occultanda sunt bona, quae agimus, ne haec in huius vitae itinere incaute portantes, latrocinantium spirituum incursione perdamus.
481Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1159B (auctor -c.1143)
IV, num. 66; lib.
482Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1159B (auctor -c.1143)
XXX, num. 50; lib.
483Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1159C (auctor -c.1143)
XX, num. 39.) Magna est servitus saecularium negotiorum, quibus mens vehementer atteritur, quamvis in eis sponte desudet.
484Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1145B (auctor -c.1143)
(Hom. 16, in Ezech., num. 9.) Testamentum Vetus operum crimina compescuit, dari decimas praecepit; sed Testamentum Novum cogitationes pravas coercuit, derelinqui omnia, et pro Deo vitam corporis iussit cum praesenti saeculo despici.
485Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1146B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. V, num. 17.) Sciendum est autem quoniam saepe qui sunt in potestate ad subiectorum contumelias passim erumpunt, et hoc quod invigilantes regimini serviunt, per linguae procacitatem perdunt, minori scilicet formidine iudicis verba pensantes, quia qui sine causa fratri, Fatue, dixerit, gehennae se ignibus addicit.
486Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1143B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIII, num. 34.) Infirmos praedicatores mundo Dominus exhibuit, et per eos potentes quosque devicit.
487Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1145C (auctor -c.1143)
XIX, num. 13; hom. 12, in Evang.
488Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1175A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXIII, num. 31.) Antiquus hostis quamvis Dominum Iesum Christum esse Filium Dei fuerat ipse confessus, velut purum tamen illum hominem mori credidit, ad cuius mortem Iudaeorum persequentium animos concitavit.
489Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1151C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 13.) Cum unum eumdemque bonorum et malorum habitum cernimus, cum ipsam in electis et reprobis speciem professionis videmus, unde nostrae intelligentiae suppetat ut electos a reprobis, veros a falsis comprehendendo discernat?
490Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1151C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXI, num. 12.) Antiquus hostis post Mediatoris et nostri Redemptoris adventum, multos qui baptismatis sacramento sunt signati, et sub Christianitatis nomine positi, quia recte vivere negligunt, post cognitionem Redemptoris suscipit, post lavacri undam polluit, post sacramenta coelestia ad inferni profundum rapit.
491Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1158C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XXXV, num. 7.) Si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes, quae in te factae sunt, olim in cinere, et cilicio poenitentiam egissent.
492Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1145D (auctor -c.1143)
(In exposit B. Iob, lib. XXI, num. 9.) Sic Dominus uniuscuiusque actiones iudicabit, ut ne minutissimae quidem cogitationes eius iudicio, ac verba tenuissima, quae apud nos usu viluerunt, indiscussa remaneant.
493Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1153C (auctor -c.1143)
num.
494Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1153C (auctor -c.1143)
VIII, num. 66.) Plerumque sanctos viros aspicimus mira agere, virtutes multas facere, leprosos mundare, daemonia eiicere, aegritudines corporum fugare, prophetiae spiritu ventura praedicere; sed haec aliquando dantur et reprobis.
495Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1162C (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. III, num. 38.) Sciendum est quia carnales in Ecclesia aliquando metu, aliquando vero audacia suadere bonis perversa contendunt.
496Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1158A (auctor -c.1143)
, num. 7.) Sunt nonnulli qui vias Veritatis appetentes, et aeterna cupientes, valde se a mundo alienos reddunt, dum non solum aliena non appetunt, sed etiam sua derelinquunt; et non solum in eo gloriam non quaerunt, sed hanc, cum se obtulerit, etiam contemnunt: et tanto omnipotentis Dei amore replentur, ut, mutata mente, sibimet extranei esse videantur, implentes hoc quod Veritatis voce dicitur: Si quis vult post me venire, abneget semetipsum.
497Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1162A (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. XVII, num. 45.) Beatus Iob de Domino dicit: In fortitudine illius maria sunt congregata (Iob. XXVI, 12).
498Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1166B (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. I, num. 21.) Cameli nomine Dominus hic designatur, a quo hoc Iudaeis adversantibus dicitur.
499Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1141D (auctor -c.1143)
(In exposit. B. Iob, lib. VIII, num. 89.) Non cognovit eam, donec peperit filium suum primogenitum.
500Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1158D (auctor -c.1143)
XXV, num.