'nuntius' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 2665 hits      Show next 500

Nor id , p2, 6 found in
Nor id , p10, 19 found in
Nor id , p10, 23 found in
4Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0567C (auctor c.945–1004)
Post menses autem tres lugubris nuntius supervenit dicens, Iustinianum orthodoxum, trucidatum, et Philippicum haereticum ad imperium promotum, cuius et sacram cum pravi dogmatis exaratione suscepit, sed cum Apostolicae Sedis Concilio respuit.
5Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568A (auctor c.945–1004)
Non post multos hos dies venit nuntius a Sicilia, qui Philippum haereticum a principali vertice depulsum innotesceret, ac Anastasium orthodoxum Augustalia sceptra suscepisse nuntiaret.
6Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0132B (auctor fl. 1150)
Et attende quia nuntians fortitudo, nuntius fortitudo, nuntiatus fortitudo, sed nuntians fortitudo Deus, nuntius fortitudo Dei, nuntiatus fortitudo deificata potest appellari.
7Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0132C (auctor fl. 1150)
Nuntius ergo fuit fortis, ut mandatum Dei fortiter impleret: nunciatus fortis, ut in carne assumpta diabolum fortiter vinceret: nuncians fortis, ut devictum diabolum fortiter alligaret.
8Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765A
Nullus enim ad nos de Scotia sancti illius viri obitus pervenit nuntius.
9Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0600A (auctor 1145-1221)
De caetero, Pater, aliqua in corde habeo, quae longum et forte indignum erat scribere, quae cum nuntius noster vel nuntii vivae vocis ministerio venerationi tuae expresserint, si exauditione digna iudicaveris, humiliter et obnixe postulo adimplere.
10Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0717B (auctor 1145-1221)
Galli quippe cantus, secuturae lucis nuntius, sermonem designat propheticum, quo verae lucis praenuntiabatur adventus.
11Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1474C (auctor fl. 1173)
Coelestis nuntius Assistit propius, Cella libidinis Fit locus luminis: Turbantur incesti.
12Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0532D (auctor c.1140–1212)
- 3. Impudicus oculus impudici cordis nuntius; triplex ex mente legislatoris distincta impudicitia.
13Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0535C (auctor c.1140–1212)
Nam subiungit: quia impudicus oculus impudici cordis est nuntius.
14Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0535C (auctor c.1140–1212)
Utique cordis impudici oculus aeque impudicus nuntius est: quia nuntiando hic fere administrat quod illud foedius affectat.
15Adamus Scotus, Sermones, 198, 0101C (auctor c.1140–1212)
XII. Et quis alius princeps pacis est, nisi pax nostra, faciens utraque unum? (Ephes. II, 14) cuius iam instat tempus, quo venit nuntiare pacem his, qui prope, et his qui longe fuerunt, qui unam sibi ex utroque populo ecclesiam coniunxit, qua circumcisionem iustificans ex fide, et praeputium per fidem (Rom. III, 30) , fecit ut mons Sion et latera aquilonis una sint civitas, cuius ipse Rex magnus est (Psal. XLVII, 3) . Quod vero nomen eius Salvator sit, testatur nativitatis eius nuntius Gabriel, qui matrem eius alloquens ait: Et vocabis nomen eius, Iesum. (Matth. II, 21) . Addidit et causam: Ipse enim salvum faciet populum suum a peccatis eorum (ibid.) . Nomen profecto ex re portat, quia id operatur, quod vocatur.
16Adamus Scotus, Sermones, 198, 0149B (auctor c.1140–1212)
transierunt omnia illa tanquam umbra, et tanquam nuntius praecurrens, et tanquam navis, quae pertransit fluctuantem aquam; cuius, cum praeterierit, non est vestigium reperire, neque semitam carinae illius in fluctibus: aut tanquam avis, quae transvolat in aere, et post haec, nullum invenitur argumentum virtutis illius (Sap. V, 8 et seq.) ; et quae ibi sequuntur. Haec autem ad illud arbitror pertinere, quod in libro Regum legitur quoniam mulus, cui sederat Absalon, pertransiit (II Reg. XVIII, 9) . Quod non est aliud quam mundus, cui per affectum inhaeret superbus, pertransit, et ad nihilum tendit, iuxta illud: Et mundus transit et concupiscentia eius (I Ioan. II, 17) . Ideo pertransit mulus, et muli moritur sessor, quia transit mundus, et mundi punitur amator.
17Adamus Scotus, Sermones, 198, 0390B (auctor c.1140–1212)
Si angelus vocavit, si angelus nuntius, quid Moyses et Isaias; quid denique omnis tam patriarcha quam propheta, qui nostram in isto Iesu, et per istum Iesum, salutem conferendam, et consummandam vel signo vel verbo praenuntiabat, nisi angelus erat?
18Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0677A (auctor c.910-c.992)
Cumque eosdem sui ambitus circulos coeli nuntius ad futurae rei firmitatis indicium tertio repetisset, patenti coelo reconditur, et nihilominus hominibus in terra degentibus divinae voluntatis praesagium aperitur, et novae admirationis vestigium relinquitur.
19Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0850D (auctor 1110–1167)
Adhuc nuntius ista loquebatur; et ecce sensi in ipsis medullis cordis mei, ex quanto, ex quali, ex quam ardenti, ex quam dulci tua id Fraternitas petebat affectu: cum subito mihi venit in mentem ubi aliquando fuerim, quid senserim, quid in me ipso evangelica verba nonnunquam egerint, vel cum legerentur, vel cum cantarentur.
20Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0290D (auctor 1110–1167)
Fortasse hora incensi, hora salutiferae compunctionis, cum dirigitur oratio nostra sicut incensum in conspectu Domini (Psal. CXL) , et nobis angelus, divinae videlicet gratiae nuntius, apparebit.
21Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0528A (auctor 1110–1167)
Transierunt omnia velut umbra, et tanquam nuntius praecurrens, et tanquam navis, quae pertransit fluctuantes aquas, cuius, cum praeterierit, non est vestigium inveniri; ita et nos nati continuo desivimus esse; et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere; in malignitate autem nostra consumpti sumus.
22Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0583B (auctor c.805–c.846)
Si quis vir ausus est diutissime intueri imaginem illam continentem, ita versus metricos sub suis pedibus, videlicet: Virginis aula micat, Christum quae cepit ab astris, Nuntius e coelis angelus ante fuit.
23Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0625C (auctor c.805–c.846)
Facta electione mittebatur de ea re Constantinopolim nuntius, et exspectanda erat principis iussio, ex quo non modo huius, sed et praecedentium interpontificiorum mora longior est, quam in subsequentibus.
24Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0281B (auctor 769-840)
Transierunt omnia illa tanquam umbra, et tanquam nuntius percurrens, et tanquam navis quae pertransiit fluctuantem aquam.
25Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0804D (auctor 950-1008)
Denique quod parva manu innumeras hostium phalanges adiutus manifesto sanctissimi Patris Benedicti auxilio ita fuderit ut vix nuntius superviveret, ex scriptis venerabilis viri Adelerii agnosci facile est.
26Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0808B (auctor 950-1008)
Forte rex Antissiodorensis urbis domicilia incolebat, cum nuntius huiuscemodi rei aures eius attigit.
27Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0820A (auctor 950-1008)
Nuntius ad Giraldum Lemovicina tunc in urbe residentem venit, qui diceret non solum eius regionem, sed etiam agros Sancti Benedicti, eo quod eius essent delegati tutelae, ab hostibus depopulari.
28Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0802B (auctor 950-1008)
Ergo Dei servus tanto de munere laetus Ancipiti cura penetral dum cordis oberrat, Et prece pervigili coelorum dindyma scandit Quo Deus his habilem miserans concederet urnam, Illico celsa poli rogitanti porta patescit, Et humilis choreas coelorum nuntius intrat, Ac superi Ditis post terrea visibus astat.
29Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0667C (auctor 950-1008)
Conserto praelio cum neuter exercitus alteri loco cederet, nuntius ad Vandalos venit, asserens uxores eorum et natos gladio trucidatos.
30Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0679B (auctor 950-1008)
Nuntius ad Chlotildem matrem supradictorum properat regum (quae tunc Parisius morabatur) asserens utrosque germanos fratres in mutuam perniciem exercitus adunare multitudinem.
31Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0750C (auctor 950-1008)
Statimque a Longobardis nuntius mittitur ad Childebertum regem Francorum, qui Authari regis mortem eidem nuntiaret pacemque ab eo expeteret.
32Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0768A (auctor 950-1008)
Nam dum cum rege ad locum certaminis properaret, occurrit eis nuntius dicens: « Adversarium eius, dum ad designatum occurrere festinaret locum, equo corruisse, vitaeque terminum incurrisse.
33Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0794D (auctor 950-1008)
Nuntius hostilis adventus praecurrens, manifestum reddidit Willibadum.
34Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0392A (auctor 950-1008)
Finita oratione, quieti membra dederunt; et ecce, crepusculo sequentis diei, affuit nuntius naucleri, magna eos ad proficiscendum voce inclamans.
35Alanus Antissiodorensis, Epistolae, 201, 1386B (auctor 1152-1167)
Veniens itaque nuntius vester diem me constituisse mihi et comiti assignavit; quem laetus suscipiens, ad illum ire omni occasione remota paratus fui.
36Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0489D (auctor 1152-1167)
Cucurrit nuntius ad Abbatem; neque enim tunc in monasterio erat.
37Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0490B (auctor 1152-1167)
Quo offerente nuntius supervenit qui indicaret, praefatum Iosbertum, libere iam loquentem, rogare obnixius ut Vir Dei festinaret ad eum.
38Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0514C (auctor 1128-1203)
Nam vultus noster liber est, et littera cordis Nuntius, interpres verax, animique figura.
39Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0544A (auctor 1128-1203)
Tandem fessa, tremens, admirans virgo dietam Explet, et aeterni suprema palatia regis Intrat, et expleti superata mole laboris Laetatur; sed cuncta stupet quae nuntius offert In speculo visus, ubi nil mortale, caducum, Deficiens, terrestre micat; solumque refulget Aeternum, coeleste, manens, immobile, certum.
40Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0558A (auctor 1128-1203)
Hic raro philomela canit, citharizat alauda: Crebrius hic miseros eventus bubo prophetat, Nuntius adversi casus, et praeco doloris.
41Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0316D (auctor 1128-1203)
Ad quod dicimus, quod ibi vocatur angelus Petri, angelus deputatus Petro ad custodiam; frequenter namque angeli deputati hominibus ad custodiam, in eorum specie apparuisse leguntur, vel animam Petri vocaverunt angelum Petri, putantes Petrum esse occisum, et animam eius apparere, et aliquid de Petro velle nuntiare, ergo quia nuntiantis gerebat officium, angelum vocaverunt; angelus enim interpretatur nuntius.
42Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0471B (auctor 1128-1203)
Ut te tyrannus parcius urgeat, Semper in ista carne superbiens, Lentus Cupido sic aget otia, Frenentur in te frena libidinis, Languens stupescat carnis aculeus, Ancilla fiet sic caro spiritus: Largire visus pessula ianuae, Frenes ocellos, ne nimis improbe Venentur extra luminis impetus, Praedamque menti nuntius offerat.
43Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0395A (auctor 1095-1125)
Transactis abhinc sex diebus, nuntius quidam de villa advenarum Francorum Petro celeriter mittitur, qui hanc minarum certam legationem illi indicaret, dicens: « Rex Hungariae, collecto exercitu universi regni sui, in ultionem suorum ad vos descensurus est, de quibus ne unum quidem certum est ab armis illius evadere; nam dolor occisorum et lamenta regem et universos parentes et amicos illorum commoverunt.
44Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0405A (auctor 1095-1125)
Sed fortiter pro vitae necessitate se defendentes, nullo tamen ingenio, aut in ipsius noctis umbra ab hoc praesidio potuerunt divelli, donec nuntius quidam Graecus fidelis et catholicus, noctu navigio mare transiens, Petro in civitate regia reperto, omnia pericula eorum retulit, et caeterorum casum et consumptionem.
45Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0435C (auctor 1095-1125)
Cum sic afficerentur fidelium greges, et Boemundi virtus iam minus resistere valeret, eo quod ex improviso in se suosque armis exutos irruissent, iamque ad quatuor millia de exercitu Christianorum in manu hostili cecidissent, nuntius per abrupta montium sine mora equo transvolat, quousque ad castra ducis tristis et exhaustus spiritu venit.
46Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0476C (auctor 1095-1125)
His sine ulla tordatione pontem navium transeuntibus, et duce Godefrido mediis campis trans amnem reperto, et tristi vultu de sociorum nece mutato, adest alter nuntius, qui ex legione Boemundi, Reymundi, Werneri caeterorumque per montana fugam facientium, ducem in campo aliosque primores secum consistentes commonuit, quatenus in tentoria redirent propter insidias Turcorum et assultus, quorum vires et multitudinem intolerabiliorem arbitrabantur quam fuisset.
47Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0479A (auctor 1095-1125)
Tandem a duce Godefrido, populoque fidelium, triumphatis et obtutis in gurgitis flumine adversariis Christianae plebis, et praesidio firmato nemine obsistente, quidam nuntius ex Turcis festinus ad turrim et palatium Darsiani, regnatoris Antiochiae, quod est in montanis, transvolat, quanta sint damna suorum indicans, et nisi diligenter et sollici e provideat, Antiochiam caeterasque finitimas oras illius in brevi eum amissurum.
48Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0505D (auctor 1095-1125)
Cui per interpretes nuntia Christianorum in hunc modum retulit: « Corbahan, princeps clarissime et gloriosissime in tuo regno, nuntius sum Godefridi ducis, Boemundi et principum totius Christianae multitudinis: decreta et consilium eorum, quod porto, ne dedigneris accipere.
49Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0509D (auctor 1095-1125)
At Godefridum ducem cum Buldagi, Amasa, Boesa et Balduc atrociter dimicantem, et in nomine Iesu, Filii Dei vivi, triumphantem, nuntius trans spatium viae unius, vocis percurrens, flebili rogatu pulsat et admonet, ut respiciat et cognoscat quam in arcto res Boemundi suaeque societatis sit sita: quibus, ni cito subveniret, omnes in brevia Turcis consumi asserebat.
50Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0557B (auctor 1095-1125)
Ubi fortuito sibi nuntius occurrii, referens quod Meravis, secundus a rege Babyloniae, et universa multitudo gentilium, ut arena maris innumerabilis, ex mandato regis iam ad Ascalonem navigio descenderunt, arma, escas et armenta infinita adduxerunt, omnemque belli apparatum copiosum, et quod urbem Ierusalem et exsules Christianos obsidere decreverunt.
51Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 3; 22 (auctor c.1200–1280)
Alius actus est in pronuntiando sermonem, et hic vocatur angelus, sive nuntius intelligentiae, eo quod nuntiat extra id quod interius conceptum est ab intelligentia.
52Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 198 (auctor ca.450-518)
cuius ministeriis si corporaliter non accessi, gaudiorum tamen communione non defui: quandoquidem hoc quoque regionibus vestris divina pietas gratulationis adiecerit, ut ante baptismum vestrum ad nos sublimissimae humilitatis nuntius, qua competentem vos profitebamini, pervenerit.
53Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 13 (auctor ca.450-518)
exordia finem Signant et similes praedicunt adfore luctus, Vltima cum mundi senium consumpserit aetas Cumque repentinus percusserit omnia fulgor Caelorum clangente tuba, qua nuntius ante Iudicis adventu concussum terreat orbem; Tunc, cum sinceros pastor discreverit agnos, Haedis disparibus diversa in parte locatis, Per medium dirimente chao, quod fluctibus inplet Sulphureis volvens undosa incendia gurges, Flammarum stagnante lacu, quo fervida quondam Dicitur adtracto nubes Sodomitica nimbo Guttatim sparsum fudisse in crimina fulmen, Cum plueret nox taetra focos caeloque caducae Aera per calidum stillarent undique mortes.
54Alcimus Avitus, Poemata, p1, 224; 97 (auctor ca.450-518)
Ille quidem poscens effectum non capit ullum, Nos autem, dum vita manet, dum luce vigemus, Olim defuncti perterret nuntius Adam, Dum locus est flendi, dum non iniussa petuntur Nec obduratis pulsatur ianua serris.
55Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 54 (auctor ca.450-518)
Hic et baptistae praecurrens nuntius ortum, Desperata diu dum ferret germina patri, Inter sacra virum conterruit et dubitantes Protenus ingrato restrinxit in ore loquellas, Donec praedicto fecundam redderet ortu Prolis anum, multos sterilis quae tenta per annos Fudit diffidens effeta puerpera fetum.
56Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 55 (auctor ca.450-518)
Hic rerum sollers summusque archangelus alto Aera per liquidum levibus circumdatus auris Vibratasque movens ignito in corpore pinnas Nulli conspectis ad terram motibus ibat Et tum forte gemens cunctorum crimina Noe Inflexis stratus genibus cum supplice planctu Mundanis veniam mundo nolente petebat: Cum subito clausis foribus tunc aliger intrat Conspicuus claro resplendens nuntius ore.
57Alcimus Avitus, Poemata, p1, 236; 124 (auctor ca.450-518)
Nuntius interea, dudum qui missus ab alto Detulerat iusto caelestis munera verbi, Protenus ut clausum vidit rebusque paratis Expectare diem, rursus descendere caelo Festinans laxos firmavit cardine postes Inclusitque viros atque ostia fortia traxit Confestimque levans supero se rettulit axi.
58Alcuinus, Carmina, 101, 0816C (auctor 730-804)
» Nuntius his dictis subito discessit ab illo, Cui vigor affatim venas decurrit in omnes, Pulsa procul fugiens et desperatio fibras Liquerat.
59Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1143B (auctor 730-804)
Et iure angelus dicitur, quia aeternae vitae novus hominibus nuntius apparuit, de quo legimus: Magni consilii angelus: fortis autem, quia aerias potestates moriendo vicisse probatur; unde est illud: Dominus potens in praelio (Psal. XXIII, 8) . Quod dicit alium non est rei diversitas, sed consuetudo recapitulationis, alium angelum vidit, quia aliam visionem repetivit.
60Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0147D (auctor 730-804)
Certissime alius angelus tibi dormienti in somnis apparuit, alius Ioseph viro Mariae: et aliud tibi nomen demonstravit, aliud illi; vel alius non Gabriel, sed ignotus quilibet nuntius tibi vigilanti astitit susurrans in aurem.
61Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0804C (auctor 730-804)
Descendit enim carne indutus magni consilii angelus (Isai. IX, 6) , id est, paternae voluntatis nuntius, in populum Iudaeorum, et movit peccatores factis ac doctrina sua, ut occideretur ipse, qui sua morte corporali non solum spiritaliter languentes sanare, sed et mortuos vivificare sufficeret.
62Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0989D (auctor 730-804)
Quid est quod in loco Dominici corporis duo angeli videntur, unus ad caput, atque alius ad pedes sedens, nisi quod Latina lingua angelus nuntius dicitur, et ille ex passione sua nuntiandus erat, qui et Deus est ante saecula, et homo in fine saeculorum?
63Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1035D (auctor 730-804)
Ex eo quod est, spiritus est: ex eo quod audit [Forte, agit], angelus est; quia angelus Graece, Latine nuntius dicitur: sicut homo nomen est naturae, miles vero nomen officii.
64Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1305D
In qua vero arce humilitatis eadem beata Virgo perstiterit, hinc liquido apparet, quod nuntius Incarnationis Christi, ubi iam cuncta saeculis inaudita eidem matri sanctae Virgini retulit, ad ultimum ipsa responderit: Ecce, inquiens, ancilla Domini (Luc. I, 38) . O quanta virtus est humilitatis, super quem Dominus venire dignatur: Super quem, inquit Scriptura, requiescet Dominus, nisi super humilem et quietum et trementem verba sua (Isa. LXVI, 2) . Hinc inter caeteras beatitudines humilitas inseritur, Salvatore testante: Beati pauperes spiritu, quoniam regnum coelorum est ad ipsos (Matth. V, 3) . Hinc Psalmista: Dominus humiles spiritu salvabit (Psal. XXXIII, 19) . Non humiles, dixit, corpore salvabit, sed humiles spiritu; hinc Apostolus ad hoc admonet, inquiens: Humiliamini sub potenti manu Dei, ut nos exaltet in tempore visitationis (I Petr. V, 6) . Et ipse Dominus de se discipulis: Discite a me quia mitis sum et humilis corde (Matth. XI, 29) . Dei genitrix huius sanctae humilitatis virtute pollebat, dicente ipsa: Respexit Dominus humilitatem ancillae suae, ecce ex hoc beatam me dicent omnes generationes (Luc. I, 48) . Et vere, fratres, omnis mundus eamdem matrem Domini per cunctas generationes dicit.
65Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0246A (auctor 640-709)
Sic fulsit felix virgo Baptista Ioannes, Nuntius et Domini dictus praecursor in aevum.
66Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0279C (auctor 640-709)
Nuntius e coelo pennatus labitur alto, Flammeus aspectu, niveo candore coruscus, Sceptrinum vimen dextra gestabat in alma; Ambas alloquitur tali cum voce puellas: Nunc procul a vestro pallorem pellite vultu, Pectore nec pavido quatiens timor ilia pulset, Dum vobis thalamus paradisi sede locatur, In quo perpetui nunquam consortia sponsi Deficient penitus, sed gaudia longa manebunt, Si vos virginitas comes indefessa tuetur.
67Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 72 (auctor 640-709)
Sic fulsit felix virgo baptista Iohannes Nuntius et domini dictus praecursor in aevum; Quem genuit sero patris veneranda propago, Quamvis fecundo caruisset corpore mater Iamdudum et sterili matrix algesceret alvo.
68Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 488 (auctor 640-709)
Nuntius e caelo pinnatus labitur alto: Flammeus aspectu, niveo candore coruscus Sceptrinum vimen dextra gestabat in alma; Ambas alloquitur tali cum voce puellas: 'Nunc procul a vestro pallorem pellite vultu, Pectore nec pavido quatiens timor ilia pulset, Dum vobis thalamus paradisi sede locatur, In quo perpetui numquam consortia sponsi Deficient, penitus sed gaudia longa manebunt, Si vos virginitas comes indefessa tuetur!
69Alexander de Roes, Memoriale, 21; 9 (auctor -1288)
Cum autem Alpais peperisset, cucurrit nuntius ad regem, ut sibi 〈de nativitate talis filii) [nova] nuntiaret.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Nam, charissimi filii, vestra bene novit dilectio, in nostra praelibata Ecclesia pessima inoleverat consuetudo ut ordines et canonicae ipsius Ecclesiae sic passim et indiscrete cuique tribuerentur, ut ille sacerdotalis ordinis iniret officium qui necdum etiam ostiarii vel lectoris ministerium suscepisset.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Proinde, divina inspiratione commoniti, ne de caetero tam grave peccatum ex occasione paupertatis emergat, praesenti decreto constituimus et apostolica auctoritate firmamus ut nullus deinceps pontificum quibus ipsa sancta Ecclesia commissa fuerit, castella, mansos, terras, possessiones, quas non modo ad manus nostras habemus, vel quas ipsa Ecclesia in antea, Deo largiente, pure et absque contradictione acquisitura est, praeter illa quae in beneficium nunc usque dari consueverunt, aliquo ingenio alienare, vel auferre, seu alicui dare moliatur (nisi necessitate cogente in pignus ea sine malo ingenio ad tempus tradiderit; ea ratione ut ante statutum tempus eas persolvat et recipiat.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Et Sancti Martini desuper Cephalia, et Sancti Pancratii ecclesiam, quae est ad radicem montis ipsius Magellae, et Sancti Andreae, et S. Clementis, quae sunt prope ad montem praefatum.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Haec omnia tuae cond.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Si ita denique est ut tuus nuntius narrat, non videtur nobis rationabiliter neque sana mente id factum.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Hoc itaque modo unumquemque generationis gradum, qui unus procul dubio dicendus est, dividunt, atque imperite numerandam progeniem desecare contendunt.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Tribus denique peccator iste notatur criminibus, periurio, adulterio, incestu.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Sed a Coena Domini solummodo reconcilietur usque ad octavas Pentecostes.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
A Quadragesima usque in Pascha ieiunet tribus diebus in pane et aqua; et haec faciat usque ad annos quinque.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
In quinta feria tantum, vinum ei bibere [al., tamen vinum exhibere] et quadragesimali uti cibo concedimus.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Si vero Dei misericordia convaluerit, quandoquidem non culpa, sed infirmitas est in causa, eum sacrificare iam non interdicimus.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Viri soror glos appellatur.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Quod perhibens vetuit fieri, praesertim si fornicatio sola excluderet copulam maritalem: unde protulit statim in medium eamdem ipsam sententiam quam ante saecula manens cum Patre Verbum inspiraverat in Adam, ipse confirmans quod ipse primus protulit homo: Quamobrem relinquet homo patrem suum, et matrem, et adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne una.
70Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422B
Et res, quas senator pro mercede animae suae ad alendum sanctimoniales, vel quidquid ibi monachae ordinatae acquisiverint, vel Dei misericordia acquirere potuerunt, ut multorum regum praeceptis statutum est, nostra tuitione, protectione atque cura, omni molestia, apostolicae sedis auctoritate, immunes conservare disposuimus, ut nec Ticinensis praesens episcopus, aut qui inantea eius vice ordinatus fuerit, aliquam molestiam inferat, nec ullum dominium, nec aliquam subiectionem inde habeat, nec etiam celebrandi aliqua officia intra teneatur monasterium, nisi causa concilii vel consecrationis, cum invitatus fuerit.
71Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0619C (auctor c.1103–1181)
Nunc autem ex transmissa relatione dictorum abbatum ad aures nostras pervenit quod praenominati infirmi decimas, quas a triginta annis usque ad hunc annum sine interruptione solverunt, et sanctae recordationis pater et praedecessor noster Eugenius papa et alii praedecessores nostri confirmaverunt, ipsis subtrahere conantur; et quod grave est, post appellationem ad nos factam, ipsos per violentiam laicorum spoliare non dubitarunt, et cum nuntiis eorum nuntius istorum in via obviasset, et eis ut ad nos secum redirent ex parte nostra iniunxisset, ipsi et noluerunt aliquatenus consentire.
72Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0527C (auctor c.1103–1181)
Demum vero cum crucem Dominicam suscepisset, Ierosolymam profecturus, ad nostram, sicut audivimus, praesentiam venit, et praestito iuramento quod nostro super his, pro quibus excommunicatus fuit, staret mandato, absolutionem promeruit, de qua cum, sicut dicit, nostras litteras impetrasset, eas per quemdam nuntium suum ad partes illas remisit, quas idem nuntius, dum praefatus Hugo in Ierosolymitano itinere moraretur, in veniendo dicitur amisisse.
73Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0134C (auctor c.1103–1181)
Cum anno praeterito nuntius vester ad nostri apostolatus praesentiam accessisset, illum benigne suscepimus, et iuxta petitionem vestram, privilegium quod praedecessor noster bonae memoriae Adrianus papa, ecclesiae vestrae indulsit, fecimus confirmari.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Conquestus est nobis Ioannes clericus, praesentium lator, quod Adam de Corbeia tres marcas argenti, quas sibi commodaverat, reddere ei contradicit.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione Mariae, Catalaunensis civis, ad aures nostras pervenit quod cum causa quae inter eam et fratrem nostrum Catalaunensem episcopum et Radulfum burgensem super haereditate sua vertebatur, sub examine apostolicae sedis fuisset, et decisa sententia, iam per quinquennium et ultra exsecutioni mandata, nunc idem R. eamdem querelam suscitare praesumit, et mulierem super hoc non veretur multiplici vexatione turbare.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione canonicorum Sancti Petri Laudunensis querelam accepimus, quod dilecti filii nostri canonici Laudunensis Ecclesiae allodium de Vallibus, quod ad suam iurisdictionem asserunt pertinere, violenter detinere contendunt.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione Willelmi, latoris praesentium, accepimus quod cum a quodam cive Remensi pro sexaginta et novem solidis segetem quae sexaginta etiam solidos valebat emisset: ille non vult, sortem accipere, sed usuras immoderatas exinde nititur extorquere.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Quanto personam tuam brachiis purioris charitatis amplectimur, tanto vehementius movemur atque turbamur in his quae adversum te a pluribus proponuntur.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ad audientiam nostram pervenit quod cum Iordanis Laudunensis civis ab examine tuo ad audientiam nostram appellasset, et nuntius quem ad exsequendam pro se appellationem miserat, in via decessisset, magister Ioannes, tunc vicarius tuus, eum, tanquam appellationem non prosecutus fuisset, excommunicationis vinculo innodavit.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Omnes qui pie volunt in Christo vivere, et ad iubar incircumscripti luminis, et ad illam coelestem patriam, quam nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit (I Cor. II) , ubi nec fures fodiunt, nec furantur, nec tinea demolitur (Matth. VI) , pervenire desiderant, diem oportet extremum, misericordiae operibus praevenire, et aeternorum intuitu seminare in terris, quae cum multiplicato fructu, largiente Domino, recolligere possint in coelis.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III universis tam clericis quam laicis Lingacopensis [Lincopiensis] episcopatus. Decet universitatem vestram, quae ad perfectionem virtutum et salutem pertinent animarum, toto studio cogitare; et ea voluntario effectu perficere, per quae gratiam possitis Altissimi acquirere, et ad aeternae felicitatis gloriam cum auxilio divini numinis pervenire.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Tantam sollicitudinem habuit in negotiis tuis dilectus filius noster Milo quem ad nos destinasti, et ita ferventer apud nos institit pro ipsis negotiis promovendis, quod ipsum manifeste novimus tibi fidelem existere plurimum et devotum.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Gravem querelam R. subdiaconus in audientia nostra deposuit, quod An.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ex part Phy.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Ex relatione dilecti filii B. canonici Laudunensis, ad aures nostras pervenit, quod Ernaldus diabolico furore succensus, violentas in eum manus iniecit, et cum propter hoc suo stare mandato iurasset, id efficere postea recusavit.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus, archiepiscopis, episcopis, et dilectis filiis abbatibus et aliis ecclesiarum praelatis, et universis tam clericis quam laicis per regnum Francorum constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BASILIO abbati ecclesiae Sanctae Mariae, et Sancti Martini Chorensis, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis V. priori et canonicis S. Fridiani, salutem et apostolicam benedictionem.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis . . . Camaldulensi priori eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis leprosis de Abbatisvilla, salutem et apostolicam benedictionem.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri COLONO, Lincopiensi episcopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum, salutem et apostolicam benedictionem.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum, etc.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
Cum venerabili fratri nostro Richardo, Cantuariensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, olim dederimus in mandatis ut dilecto filio nostro electo Sancti Augustini in monasterio suo, quod ad iurisdictionem Romanae Ecclesiae nullo mediante pertinet, munus benedictionis non differret aliquatenus impertiri, ex eo quod archiepiscopus hoc exsequi recusavit, de iure potuissemus eidem electo benedictionem ipsam per nos, vel etiam per alium, qui nobis non ita de facili contradiceret, exhiberet.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis consulibus et populo Senensi salutem et apostolicam benedictionem.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W[ILHELMO] Remensium archiepiscopo tit.
74Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1247A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ROGERIO Lausannensis Ecclesiae episcopo et apostolicae sedis legato, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
75Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0259B (auctor c.1103–1181)
Sane praedictus nuntius tuus tibi plenius illius voluntatem exponet.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam praevaricatoribus, si suos excessus corrigere et emendare voluerint, poenitentiae medicina non est deneganda, nec misericordiae viscera sunt aliquatenus claudenda, discretioni tuae per apostolica scripta mandando praecipimus, quatenus eum auctoritate nostra absolutum animadversa eius litteratura tempore opportuno ad sacros ordines promovere non postponas, et si ei in aliquo beneficio ab aliquo fuerit provisum, auctoritate apostolica indulgemus, ut sine impedimento et calumnia illud recipere possit, et libere de caetero Ecclesiae deservire.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilecti filii nostri Amelinus canonicus S. Potentiani de Castro-Censorii ( Chateau-Censoir ), et Werricus Avalonensis canonicus, nuntius venerabilis fratris nostri Eduensis episcopi, in nostra fuissent praesentia constituti, praefatus Amelinus coram nobis constanti relatione proposuit quod, eodem episcopo a praescripta ecclesia ad officium pontificalis dignitatis vocato, canonici ipsius ecclesiae eidem episcopo significaverunt quod, sicut a praedecessoribus suis episcopis quondam Eduensibus libertas celebrandi electionem, quae de communi iure debetur omnibus ecclesiis conventualibus, eis indulta fuerat, electionem in eadem ecclesia facere vellent, ne de pastoris absentia eadem ecclesia grave damnum posset, et non modicum incommodum sustinere.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
electo et canonicis Bituricensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
direptionibus exponatur, et ibidem periclitetur fides Christiani nominis, ad quam tuendam et conservandam Ecclesiarum praelati vigiles debent existere, et parochianos suos ferventius animare, ut sicut potentia regum et principum et aliorum fidelium Christi non sine multa effusione sanguinis erepta est terra illa de manibus impiorum, ita etiam eorum viribus et labore ab ipsorum impetu illaesa possit, cooperante Domino, conservari, prout est hactenus per Dei misericordiam conservata.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum autem quaestio coram dioecesano episcopo tractata fuisset, et ab eo hoc modo decisa, ut in cuius praedio post divisionem terminorum eadem ecclesia inveniretur, ei perpetuo subiaceret; post divisionem terminorum, inventa est In allodio Malbodiensis monasterii, sed abbas Lissiensis ecclesiam ipsam, sicut iudicatum fuerat dimittere noluit, imo eam contra iustitiam detinere contendit.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Caeterum quia altera parte veniente, nec venit praedictus G., nec pro se responsalem transmisit, causam ipsam experientiae tuae committimus, praesentium tibi auctoritate mandantes, quatenus eumdem G. moneas, et sub excommunicationis districtione compellas, ut praefatis fratribus illata damna resarciat, aut ipsis exinde coram te sublato appellationis remedio iustitiae faciat complementum.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ad hoc in beatorum apostolorum principis, quanquam immeriti, sede sumus, disponente Domino, constituti, ut plantare debeamus quae ad virtutum spectant decorem, et evellere et eradicare curemus quae obvia sunt rationi, et perfectum impediunt salutis.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto Nonantulanum monasterium ad iurisdictionem beati Petri et nostram specialiter pertinet, tanto pro conservatione ipsius magis tenemur esse solliciti, et ne quid in eius damnum vel incommodum fiat, propensiorem curam et sollicitudinem adhibere, quia de nimia possemus negligentia redargui, si ea quae sollicitudini nostrae incumbunt tepiditate vel pusillanimitate aliqua postponeremus.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum Nonantulana Ecclesia ad ius beati Petri et nostrum nullo mediante pertineat, deceret vos a molestiis et gravaminibus ipsius omnimodis abstinere, et eius possessiones et iura tanto studiosius integra et illaesa conservare, quanto specialius nostrae provisioni subesse dignoscitur, ut exinde vestra devotio circa nos et Ecclesiam ferventior et constantior appareret, cum vos circa conversationem eorum, qui nostri iuris existunt, studium cognosceremus et debitam diligentiam adhibere.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto manifestius fervorem tuae devotionis, fili abbas, in multis sumus experti, et monasterium tuum specialius ad nostram iurisdictionem pertinere et tutelam, tanto libentius indemnitati eius monasterii cavere volumus, et eius commoditatibus sollicitius providere.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilectus filius Raymundus de Capella, subdiaconus noster, a praesentia charissimi in Christo filii nostri W. illustris Siciliae regis, ad quem fuerat a nobis et a filio nostro Iacobo S. Mariae in Cosmedin diacono cardinali transmissus, rediret ad nos, piratae qui erant in Sagettia castri de Sevenico, in qua duo comites erant, Nestros videlicet et Perlat, in ipsum et socios eius praesumpserunt violentas manus iniicere, et ei quidquid habebat in navi valens ultra sexaginta marcas argenti, et litteras etiam nostras, et illas etiam quas praefatus rex nobis mittebat, ut scriptum de d . . . pecuniae ipsius cardinalis, ei turpiter et inhoneste auferre minime dubitarunt.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ex parte tua fuit propositum coram nobis, quod dilectus filius abbas monasterii Sancti Anastasii Ferettonensis dioecesis in Marchia Anconitana nuntius noster cives Aesinos diligenter monuit ut ad devotionem Ecclesiae a qua se temere subtraxerunt, infra certum terminum, quem ad hoc eis peremptorium deputavit, redire curarent, auctoritate nostra, si id omitterent, civitatem Aesinam ecclesiastico interdicto supponens, ac privans eamdem episcopali dignitate; propter quod nobis humiliter supplicasti ut, ne ob culpam praedictorum civium occasione privationis huiusmodi statui tuo praeiudicium aliquod generetur, vel tu, civitatem ipsam propter idem interdictum ac praedictorum civium rebellionem deserens, penuriam in necessariis patiaris, providere tibi super his misericorditer dignaremus.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Fervor devotionis, et integritas fidei vestrae, quam geritis circa nos et Romanam Ecclesiam, monet nos propensius, et inducit, ut commodis et profectibus monasterii vestri debeamus diligenter intendere, et gratiam nostram vobis uberius exhibere.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Eorum possessiones sic enumerat: Locum ipsum in quo praedicta ecclesia constructa est, cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Andreae in Turicella, ecclesiam Sancti Domini iuxta Bagnum, ecclesiam Sancti Salvatoris, ecclesiam quoque Sanctae Praxedis, sicut a piae memoriae praedecessore nostro papa Anastasio vobis concessa est, salvo iure et reverentia cardinalis qui pro tempore in eadem ecclesia fuerit, vobis auctoritate apostolica confirmamus.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Nulla vel modica ecclesiasticae severitati reverentia praestaretur, si excommunicati ab uno, ab aliis ad ecclesiastica sacramenta sine satisfactione congrua deberent admitti, essetque facilitas veniae incentivum saepius delinquendi.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ab eo cui plus committitur, amplius exigatur, dignum est et consonum rationi ut qui in ecclesia vestra prae aliis honorantur, studiosius illi deserviant et utilitatibus ipsius intendant.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Manifestis comprobatum est argumentis, quod per sudores bellicos et certamina militaria inimicorum Christiani nominis intrepidus exstirpator et propugnator diligens fidei Christianae, sicut bonus filius et princeps catholicus multimoda obsequia matri tuae sacrosanctae Ecclesiae impendisti, dignum memoria nomen et exemplum inimitabile posteris derelinquens.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Effectum iusta postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando voluntatem petentium et pietas adiuvat et veritas non relinquit.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Beati Martini nullum habeat episcopum vel praelatum praeter Romanum pontificem, decet nos iura eius integra et illibata servare, et eos qui pontificali sunt infula decorati, ut eiusdem ecclesiae possessiones manuteneant, et defendant inducere modis omnibus et hortari; nam de negligentia non immerito reprehendi possemus, si possessiones praedictae ecclesiae, non adhibita qua debemus cura et sollicitudine, nostro tempore aliquatenus deperirent.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum monasterium Casinense, in quo divinis estis obsequiis dediti, specialis charitatis brachiis amplectamur, et ad eius commodum velimus, sicut debemus, semper attentius intendere, de ipsius vobis profectibus non immerito congaudemus, et ad conservandum quod est pro eius bono rationabili consideratione statutum, sollicitam volumus operam adhibere.
76Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Si quando postulatur a nobis quod iuri conveniat, et ab ecclesiastica non dissonet honestate, petentium desideriis facilem debemus impertiri consensum, eorumque vota effectu prosequente complere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam praevaricatoribus, si suos excessus corrigere et emendare voluerint, poenitentiae medicina non est deneganda, nec misericordiae viscera sunt aliquatenus claudenda, discretioni tuae per apostolica scripta mandando praecipimus, quatenus eum auctoritate nostra absolutum animadversa eius litteratura tempore opportuno ad sacros ordines promovere non postponas, et si ei in aliquo beneficio ab aliquo fuerit provisum, auctoritate apostolica indulgemus, ut sine impedimento et calumnia illud recipere possit, et libere de caetero Ecclesiae deservire.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilecti filii nostri Amelinus canonicus S. Potentiani de Castro-Censorii ( Chateau-Censoir ), et Werricus Avalonensis canonicus, nuntius venerabilis fratris nostri Eduensis episcopi, in nostra fuissent praesentia constituti, praefatus Amelinus coram nobis constanti relatione proposuit quod, eodem episcopo a praescripta ecclesia ad officium pontificalis dignitatis vocato, canonici ipsius ecclesiae eidem episcopo significaverunt quod, sicut a praedecessoribus suis episcopis quondam Eduensibus libertas celebrandi electionem, quae de communi iure debetur omnibus ecclesiis conventualibus, eis indulta fuerat, electionem in eadem ecclesia facere vellent, ne de pastoris absentia eadem ecclesia grave damnum posset, et non modicum incommodum sustinere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
electo et canonicis Bituricensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
direptionibus exponatur, et ibidem periclitetur fides Christiani nominis, ad quam tuendam et conservandam Ecclesiarum praelati vigiles debent existere, et parochianos suos ferventius animare, ut sicut potentia regum et principum et aliorum fidelium Christi non sine multa effusione sanguinis erepta est terra illa de manibus impiorum, ita etiam eorum viribus et labore ab ipsorum impetu illaesa possit, cooperante Domino, conservari, prout est hactenus per Dei misericordiam conservata.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum autem quaestio coram dioecesano episcopo tractata fuisset, et ab eo hoc modo decisa, ut in cuius praedio post divisionem terminorum eadem ecclesia inveniretur, ei perpetuo subiaceret; post divisionem terminorum, inventa est In allodio Malbodiensis monasterii, sed abbas Lissiensis ecclesiam ipsam, sicut iudicatum fuerat dimittere noluit, imo eam contra iustitiam detinere contendit.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Caeterum quia altera parte veniente, nec venit praedictus G., nec pro se responsalem transmisit, causam ipsam experientiae tuae committimus, praesentium tibi auctoritate mandantes, quatenus eumdem G. moneas, et sub excommunicationis districtione compellas, ut praefatis fratribus illata damna resarciat, aut ipsis exinde coram te sublato appellationis remedio iustitiae faciat complementum.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ad hoc in beatorum apostolorum principis, quanquam immeriti, sede sumus, disponente Domino, constituti, ut plantare debeamus quae ad virtutum spectant decorem, et evellere et eradicare curemus quae obvia sunt rationi, et perfectum impediunt salutis.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto Nonantulanum monasterium ad iurisdictionem beati Petri et nostram specialiter pertinet, tanto pro conservatione ipsius magis tenemur esse solliciti, et ne quid in eius damnum vel incommodum fiat, propensiorem curam et sollicitudinem adhibere, quia de nimia possemus negligentia redargui, si ea quae sollicitudini nostrae incumbunt tepiditate vel pusillanimitate aliqua postponeremus.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum Nonantulana Ecclesia ad ius beati Petri et nostrum nullo mediante pertineat, deceret vos a molestiis et gravaminibus ipsius omnimodis abstinere, et eius possessiones et iura tanto studiosius integra et illaesa conservare, quanto specialius nostrae provisioni subesse dignoscitur, ut exinde vestra devotio circa nos et Ecclesiam ferventior et constantior appareret, cum vos circa conversationem eorum, qui nostri iuris existunt, studium cognosceremus et debitam diligentiam adhibere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Quanto manifestius fervorem tuae devotionis, fili abbas, in multis sumus experti, et monasterium tuum specialius ad nostram iurisdictionem pertinere et tutelam, tanto libentius indemnitati eius monasterii cavere volumus, et eius commoditatibus sollicitius providere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum dilectus filius Raymundus de Capella, subdiaconus noster, a praesentia charissimi in Christo filii nostri W. illustris Siciliae regis, ad quem fuerat a nobis et a filio nostro Iacobo S. Mariae in Cosmedin diacono cardinali transmissus, rediret ad nos, piratae qui erant in Sagettia castri de Sevenico, in qua duo comites erant, Nestros videlicet et Perlat, in ipsum et socios eius praesumpserunt violentas manus iniicere, et ei quidquid habebat in navi valens ultra sexaginta marcas argenti, et litteras etiam nostras, et illas etiam quas praefatus rex nobis mittebat, ut scriptum de d . . . pecuniae ipsius cardinalis, ei turpiter et inhoneste auferre minime dubitarunt.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Ex parte tua fuit propositum coram nobis, quod dilectus filius abbas monasterii Sancti Anastasii Ferettonensis dioecesis in Marchia Anconitana nuntius noster cives Aesinos diligenter monuit ut ad devotionem Ecclesiae a qua se temere subtraxerunt, infra certum terminum, quem ad hoc eis peremptorium deputavit, redire curarent, auctoritate nostra, si id omitterent, civitatem Aesinam ecclesiastico interdicto supponens, ac privans eamdem episcopali dignitate; propter quod nobis humiliter supplicasti ut, ne ob culpam praedictorum civium occasione privationis huiusmodi statui tuo praeiudicium aliquod generetur, vel tu, civitatem ipsam propter idem interdictum ac praedictorum civium rebellionem deserens, penuriam in necessariis patiaris, providere tibi super his misericorditer dignaremus.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Fervor devotionis, et integritas fidei vestrae, quam geritis circa nos et Romanam Ecclesiam, monet nos propensius, et inducit, ut commodis et profectibus monasterii vestri debeamus diligenter intendere, et gratiam nostram vobis uberius exhibere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Eorum possessiones sic enumerat: Locum ipsum in quo praedicta ecclesia constructa est, cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Andreae in Turicella, ecclesiam Sancti Domini iuxta Bagnum, ecclesiam Sancti Salvatoris, ecclesiam quoque Sanctae Praxedis, sicut a piae memoriae praedecessore nostro papa Anastasio vobis concessa est, salvo iure et reverentia cardinalis qui pro tempore in eadem ecclesia fuerit, vobis auctoritate apostolica confirmamus.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Nulla vel modica ecclesiasticae severitati reverentia praestaretur, si excommunicati ab uno, ab aliis ad ecclesiastica sacramenta sine satisfactione congrua deberent admitti, essetque facilitas veniae incentivum saepius delinquendi.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ab eo cui plus committitur, amplius exigatur, dignum est et consonum rationi ut qui in ecclesia vestra prae aliis honorantur, studiosius illi deserviant et utilitatibus ipsius intendant.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Manifestis comprobatum est argumentis, quod per sudores bellicos et certamina militaria inimicorum Christiani nominis intrepidus exstirpator et propugnator diligens fidei Christianae, sicut bonus filius et princeps catholicus multimoda obsequia matri tuae sacrosanctae Ecclesiae impendisti, dignum memoria nomen et exemplum inimitabile posteris derelinquens.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Effectum iusta postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando voluntatem petentium et pietas adiuvat et veritas non relinquit.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Beati Martini nullum habeat episcopum vel praelatum praeter Romanum pontificem, decet nos iura eius integra et illibata servare, et eos qui pontificali sunt infula decorati, ut eiusdem ecclesiae possessiones manuteneant, et defendant inducere modis omnibus et hortari; nam de negligentia non immerito reprehendi possemus, si possessiones praedictae ecclesiae, non adhibita qua debemus cura et sollicitudine, nostro tempore aliquatenus deperirent.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Cum monasterium Casinense, in quo divinis estis obsequiis dediti, specialis charitatis brachiis amplectamur, et ad eius commodum velimus, sicut debemus, semper attentius intendere, de ipsius vobis profectibus non immerito congaudemus, et ad conservandum quod est pro eius bono rationabili consideratione statutum, sollicitam volumus operam adhibere.
77Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304B (auctor c.1103–1181)
Si quando postulatur a nobis quod iuri conveniat, et ab ecclesiastica non dissonet honestate, petentium desideriis facilem debemus impertiri consensum, eorumque vota effectu prosequente complere.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Praedictus vero nuntius memorati episcopi constanter asseruit electionem ipsam nullius esse debere momenti, quoniam postquam praedicti canonici in praefatum episcopum communiter convenerant, quidam ex ipsis quos idem episcopus excommunicaverat, aliis ad nostram audientiam appellantibus, praefatum Seguinum eligere praesumpserunt: adiiciens quod ad preces canonicorum excommunicationi subiecerat universos qui sine assensu saepe fati episcopi in eadem ecclesia abbatem eligere tentarent, et pro molendinis etiam et aliis possessionibus quas eidem episcopo abstulerant.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitatem vestram monemus attentius et mandamus, quatenus reformationi pacis inter utrumque regem diligentius intendentes, eumdem regem Francorum fratrem tuum, frater archiepiscope, sollicite moneatis, et inducere laboretis, ut ad habendam pacem cum praefato rege Anglorum animum suum, quantum salvo honore suo fieri poterit, clementer inclinet, et orientali terrae per potentiam regni sui celeri virtute succurrat.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Data Ferentini, X Kalendas Aprilis.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Nos enim eidem cardinali dedimus in mandatis, ut super his quae a vobis hinc inde proposita fuerint, ita inter vos amicabiliter componat, vel ordine iudiciario statuat, quod plura mala non debeant ulterius ab alterutra parte committi.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Iunii.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Qualiter autem idem nuntius cum his quae recuperaverit ad nos secure possit redire, studeatis sollicite providere.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Interdictum vero nullus abbas aut praelatus Bononiensis episcopatus contra statutum eiusdem episcopi infra episcopatum ipsum recipere audeat.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, X Kal.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Ad indicium autem quod praescriptum regnum beati Petri iuris existat, pro amplioris reverentiae argumento statuisti duas marchas auri annis singulis nobis nostrisque successoribus persolvendas.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Videlicet Gisbertum et Gislebertum, cum omni familia sua, ea scilicet libertate, ut quisquis undecunque de familia vestra in ipsorum ibi terra habitaret, in nullis banno obnoxius esset.
78Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Statuentes, ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Praedictus vero nuntius memorati episcopi constanter asseruit electionem ipsam nullius esse debere momenti, quoniam postquam praedicti canonici in praefatum episcopum communiter convenerant, quidam ex ipsis quos idem episcopus excommunicaverat, aliis ad nostram audientiam appellantibus, praefatum Seguinum eligere praesumpserunt: adiiciens quod ad preces canonicorum excommunicationi subiecerat universos qui sine assensu saepe fati episcopi in eadem ecclesia abbatem eligere tentarent, et pro molendinis etiam et aliis possessionibus quas eidem episcopo abstulerant.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitatem vestram monemus attentius et mandamus, quatenus reformationi pacis inter utrumque regem diligentius intendentes, eumdem regem Francorum fratrem tuum, frater archiepiscope, sollicite moneatis, et inducere laboretis, ut ad habendam pacem cum praefato rege Anglorum animum suum, quantum salvo honore suo fieri poterit, clementer inclinet, et orientali terrae per potentiam regni sui celeri virtute succurrat.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Data Ferentini, X Kalendas Aprilis.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Nos enim eidem cardinali dedimus in mandatis, ut super his quae a vobis hinc inde proposita fuerint, ita inter vos amicabiliter componat, vel ordine iudiciario statuat, quod plura mala non debeant ulterius ab alterutra parte committi.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Iunii.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Qualiter autem idem nuntius cum his quae recuperaverit ad nos secure possit redire, studeatis sollicite providere.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Interdictum vero nullus abbas aut praelatus Bononiensis episcopatus contra statutum eiusdem episcopi infra episcopatum ipsum recipere audeat.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, X Kal.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Ad indicium autem quod praescriptum regnum beati Petri iuris existat, pro amplioris reverentiae argumento statuisti duas marchas auri annis singulis nobis nostrisque successoribus persolvendas.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Videlicet Gisbertum et Gislebertum, cum omni familia sua, ea scilicet libertate, ut quisquis undecunque de familia vestra in ipsorum ibi terra habitaret, in nullis banno obnoxius esset.
79Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1304A (auctor c.1103–1181)
Statuentes, ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei ausu temerario contraire.
80Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0271B (auctor c.1103–1181)
Litteras, quas nobis tua fraternitas destinavit, et ea quae nuntius tuus nobis viva voce proposuit, attenta diligentia audivimus, et graves anxietates et amaritudines, quibus animus tuus assidue affligitur, plenius attendimus.
81Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0333C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur nolumus ut ille appellationis beneficio abutatur, quominus in eum, nisi legitime monitus resipuerit, canonicam iustitiam exerceas, discretioni tuae praesentium significatione praecipimus, ut praedictum G. iterum convenias atque commoneas, quod eidem archiepiscopo, quantum nuntius eius poterit iuramento probare se amisisse, tantum, omni occasione cessante, sine aliqua diminutione restituat.
82Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0260C (auctor c.1103–1181)
CC. Ad Ludovicum Francorum regem. - Significat alterum nuntiorum imperatoris CP. « illud secretum verbum communiter ipsi et regi propositum » voluisse. Se vero ut nuntius antea ad regem accederet decrevisse, « ne, inquit, ei occurrere videretis. » (Bituricis, Aug. 28.)[MANSI, Concil., XXI, 1007.]
83Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0261A (auctor c.1103–1181)
Nos vero, considerantes quod honori tuae celsitudinis expediret, consilium nostrum super hoc tam per nuntium tuum quam per litteras nostras regiae magnificentiae exposuimus, proponentes honorificentius esse quod priusquam nos conveniremus in unum, praefatus imperatoris nuntius ad praesentiam tuae sublimitatis accederet, ne si forte ad nos hac occasione venires, ei occurrere quodammodo videreris.
84Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0261A (auctor c.1103–1181)
Nos igitur cupientes in omnibus quae cum Deo possumus tuae maiestati deferre, volumus ut priusquam ad nos iam dictus nuntius veniat, ad praesentiam regiae serenitatis accedat.
85Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1322D (auctor c.1103–1181)
12. - « Cum nuntius canonicorum.
86Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 7; 35 (auctor -1271)
Qui et dicitur angelus, id est nuntius, quia auctoritate Domini nuntiavit et confirmavit pacem Ecclesiae.
87Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 8; 22 (auctor -1271)
Et vidi septem angelos, qui omnes fuerunt haeretici praeter unum, – angelos dicit, id est nuntios diaboli, sed unus eorum fuit nuntius Dei – stantes in conspectu Dei; nam oculi Domini in omni loco contemplantur bonos et malos.
88Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 8; 78 (auctor -1271)
Qui etiam dicitur angelus, id est nuntius satanae [C. add.
89Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 8; 112 (auctor -1271)
Qui erat malus angelus, id est nuntius diaboli, sicut etiam scribitur in prophetia: Prosilivit unus de malis angelis.
90Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 8; 185 (auctor -1271)
Iste angelus erat Eutices haereticus, nuntius diaboli, qui exaltavit sicut tubam vocem suam contra Ecclesiam.
91Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 9; 2 (auctor -1271)
Quod erat Iesericus rex Wandalorum, Arrianus, nuntius et minister diaboli, qui tuba infidelitatis intonuit.
92Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 9; 74 (auctor -1271)
Rex Hunericus fuit angelus abyssi, id est nuntius diaboli dominantis in abysso, sicut econtra boni angeli dicuntur nuntii Dei caeli.
93Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 9; 80 (auctor -1271)
Ipse etenim rex, nuntius diaboli, anno dominicae incarnationis CCCCLXXXVI° de Africa plus quam CCCXXXIV episcopos catholicos abscisis linguis exterminavit.
94Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 9; 86 (auctor -1271)
Quod erat Laurentius, nuntius maximae discordiae.
95Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 122 (auctor -1271)
Et ipse nuntius incontinenti mutatus est in timidum de tumido, in humilem de superbo, qui a protinus in terram cecidit, et quia tanto viro illudere praesumpsisset, expavit.
96Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 135 (auctor -1271)
Idem pater angelus, id est nuntius, exstitit, quia veritatis organum dicentis: Nisi quis renuntiaverit omnibus, quae possidet, non potest meus esse discipulus, toti mundo tam fideliter quam efficaciter nuntiavit.
97Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 226 (auctor -1271)
Qui angelus, id est nuntius, fuit Narces patricius Romanorum.
98Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 227 (auctor -1271)
Angelus enim Graece, Latine nuntius interpretatur.
99Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 228 (auctor -1271)
Iste fuit nuntius Dei et Iustini imperatoris missus ad exterminandum Gothos.
100Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 261 (auctor -1271)
Dicatur ergo: Et septimus angelus, scilicet Gregorius papa primus, qui ideo dictus est angelus, quia Dei omnipotentis erat nuntius secundum Malachiae testimonium saepius iteratum, tuba, id est voce longe lateque sonora, cecinit, qua manifeste fidem catholicam et praeconia virtutum nunc scripti tenore, nunc conversationis decore, nunc praedicationis clamore per septem mundi climata universis per circuitum nationibus nuntiavit, ita quod non sit oceani aliquis angulus, qui clangore tubae ipsius non sit ad fidei incrementa vel virtutum exercitia provocatus.
101Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 78 (auctor -1271)
Et vidi alterum angelum, id est beatum Bonifatium, qui angelus, id est nuntius, dicitur, quia archiepiscopus et nuntius et legatus a Romano pontifice est missus, volantem per medium caeli, quia sancta praedicatione velociter Christum nuntiavit per Ecclesiam – doctores aliquando volare dicuntur; unde in Isaia cuidam dicitur: Amplius non faciam a te avolare doctorem tuum–habentem evangelium aeternum.
102Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 116 (auctor -1271)
Et tertius angelus – quod fuit Gregorius papa tertius, nuntius et minister Domini– secutus est illos, scilicet Bonifatium et Gregorium, qui fuerant praedicti angeli.
103Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 18; 1 (auctor -1271)
DE FUGIENDO A BABYLONE ET DE LUCTU ET IGNE ET FUMO EIUS AD LITTERAM. Et post haec vidi alium angelum, id est Adimarum legatum sive nuntium – nam angelus nuntius interpretatur – descendentem de caelo, habentem potestatem magnam id est de Ecclesia.
104Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 20; 52 (auctor -1271)
: In illis diebus angelus quidam Dei, scilicet nuntius Otto episcopus, sanctitate clarus, habens auctoritate apostolica clavem abyssi et catenam magnam in manu sua praedicandi, ligandi et solvendi apprehendit in regione Sclavorum illorum, qui Pomerani dicuntur, draconem serpentem antiquum, qui est ad litteram diabolus et satanas et absorbuerat infidelitatis suae faucibus eundem populum et per idolatriam docuerat eum fluere deorsum secundum nomen suum, multiplicibus peccatis faciens ipsum Deo contrarium.
105Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 20; 225 (auctor -1271)
Isti venit nuntius verus de capta Iherosolima civitate, et obiit prae dolore.
106Alexander Nequam, Anthologia poetica, 1991, 22, 2; 10 (auctor 1157-1217)
Nuntius humoris pigri quo lippit ocellus, Qui liquor obducit lumina narrat idem.
107Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2, 2; 10 (auctor 1157-1217)
Nuntius est ire; fammeus ille rubor.
108Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 32, 1; 10 (auctor 1157-1217)
Sermo asper et impetuosus; nuntius est pestis interius regnantis.
109Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 35, 1; 12 (auctor 1157-1217)
Faciem nunc inflammat ignis indignationis familiaris sibi nuntius.
110Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 43, 8; 3 (auctor 1157-1217)
Vagus oculorum discursus; nuntius est leuitatis interne.
111Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 3, 2a, 3; 203 (auctor 1157-1217)
Leticie semper nuntius esse solet.
112Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 2, 25; 48 (auctor 1157-1217)
Vagus oculorum discursus; nuntius est leuitatis interne.
113Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 1, 6a; 14 (auctor 1157-1217)
et lasciuientis animi nuntius; est nutus lasciuus.
114Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1050B
Venit tandem nuntius archiepiscopi ad episcopum, praesentans ei duodecim paria litterarum, totidem Ecclesiae suae personis ex eminentioribus porrigenda.
115Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1084C
Interea, dum instruitur nuntius, qui erat aurifabrum adducturus, quatenus instrumenta iuberet ipsum secum afferre, quibus aperire convenienter potuisset, iterumque recludere annulum sacramentalem episcopi (sic enim cognominabat eum, quia in ordinum et consecrationum celebrationibus ad devotionis incentivum illo frequentius utebatur) ecce subito, qui iubetur inquiri, aurifex adest, et tam inopinatam quam optatam sui praesentiam gaudentibus pariter et stupentibus affert.
116Alphonsus I Portugaliae, Institutio ordinis Cisterciensis S. Michaelis in Lusitania, 188, 1673B
Sed accessit nuntius, referens adventasse regem Legionis, et quia erat inter nos suspicio, timui illum, credens quod veniret in auxilium inimicorum meorum.
117Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0284B (auctor 366-384)
Verum est, quia fidis sermo auditus Dei nuntius est salutis aeternae, et secundum fidem illorum continget eis.
118Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Corinthios Secundam, 17, 0304C (auctor 366-384)
Potest et sic intelligi, ut foris pugnae, id est, in publico a perfidis fierent contra fidos, dum furore pleni resistebant veritati: cuius rei nuntius intus timore generabat, ubi erat Apostolus.
119Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0145A (auctor 366-384)
Ipse enim Deus, qui visus est Moysi, dicit: Nomen mihi Dominus est (Exod. VI, 3) . Hic est Filius Dei, qui ideo et Angelus et Deus esse dictus est; ut non ipse esse, a quo sunt omnia, putaretur: sed hic esse per quem sunt omnia, ut ad id pertineat, quia Deus dictus est, quod unum sunt Pater et Filius: Angelus autem ad hoc, quia nuntius promissae salutis est missus a Patre.
120Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 23; 9 (auctor 340-397)
sanitatem autem cibus, non odor inuehit, quia odor fructuum nuntius est.
121Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 61, 11, 2; 6 (auctor 340-397)
non requiro legatum, nuntium non praemitto, sed ipse me nuntius obtuli non quaerentibus, me tradidi non comprehendentibus, ut liberarem eos qui mortis laqueis fuerant comprehensi.
122Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 39; 14 (auctor 340-397)
et ut ad illud reuertamur, ingruit nuntius super nuntium, congeminant uulnera, nec tamen fortis athleta mente turbatur.
123Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 14, 8, 1; 3 (auctor 340-397)
bona lucerna quae lumen accipiebat a Christo, ut lucere posset in hoc saeculo, merito ardens, merito inluminans, quia erat nuntius Christi, inluminans praedicatione fidei pectora singulorum.
124Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 16, 37, 2; 2 (auctor 340-397)
uidens haec propheta dicit ad Christum: tempus faciendi, domine; non 'lubendi' inquit, sed 'faciendi', quia non legatus neque nuntius, sed dominus saluaturus erat populum suum.
125Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0328D (auctor 340-397)
Sanitatem autem cibus, non odor invehit, quia odor fructuum nuntius est.
126Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1344D (auctor 340-397)
Non legatus, non nuntius, sed ipse Dominus salvum fecit eum: Ipse dixit, et facta sunt (Psal. XXXII, 9) . Ipse Dominus salvum fecit eum: ubique ipse, quia per ipsum omnia (Coloss. I, 17) . Quis autem adiuvaret eum, in quo creata sunt omnia, et omnia in ipso constant?
127Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 1975B (auctor 340-397)
Direxit Magni intentionem de Mithridate nuntius, quod morte bellum finiisset.
128Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2072B (auctor 340-397)
Iterum cum gratiam regis Agrippae Tiberias societatemque deposceret, proripiens se Iosephus de memorata urbe, Taricheatarum clausit portas, ne quis nuntius ad urbem Tiberiadem pergeret, et deesse Iosepho auxilia militaria significaret.
129Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2092D (auctor 340-397)
Et revera nullus nuntius tantae cladis superfuerat, et hoc ipsum supremi excidii fama, quia nullus index supererat, astruebat periisse omnia, nihilque resedisse vel ad indicium rerum gestarum.
130Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2093B (auctor 340-397)
Inde appropinquare muris Valerianum cum quinquaginta equitibus iubet, qui pacifica suaderet, et ad fidem societatis clausos vocaret, ut congregati exercitus terror, aversos percelleret, nuntius pacis volentes invitaret.
131Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2188D (auctor 340-397)
Clamor quoque universorum exortus, nec multo post nuntius hostilis excidium Caesari manifestum reddidit: qui se proripiens quanta poterat voce, restingui ignes iubebat.
132Ambrosius Mediolanensis, De obitu Valentiniani consolatio, 16, 1366B (auctor 340-397)
Atque utinam adventum ipsius nullus praevenisset nuntius!
133Ambrosius Mediolanensis, De obitu Valentiniani consolatio, 16, 1367A (auctor 340-397)
Iam superabam Alpium iuga, et ecce nuntius amarus mihi et omnibus de tanti morte imperatoris.
134Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0178B (auctor 340-397)
119. Sedebat Elisaeus cum senioribus in Bethel, et priusquam introiret ad eum regis nuntius, ait ad seniores viros: Si vidistis quoniam filius homicidae illius misit auferre caput meum?
135Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0178C (auctor 340-397)
Et introivit nuntius, et mandatum regis pertulit, denuntiantis praesens capitis periculum (IV Reg. VI, 32, 33) . Cui respondit propheta: Hac hora die crastina mensura similaginis siclo, et duae mensurae hordei siclo in porta Samariae.
136Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0178D (auctor 340-397)
Et cum missus a rege nuntius non credidisset, dicens: si pluerit Dominus de coelo abundantiam frumenti, nec sic quidem id posset effici; dixit ad eum Elisaeus: Quia non credidisti, oculis tuis videbis, et non manducabis (IV Reg. VII, 1, 2) . 120. Et factus est subito in castris Syriae velut quadrigarum sonus, et vox multa equitum, et vox magnae virtutis, atque ingens belli tumultus: et arbitrati sunt Syri quod rex Israel in societatem advocasset praelii regem Aegypti, et regem Amorrhaeorum: et fugerunt diluculo relinquentes tabernacula sua; quoniam verebantur ne improviso adventu novorum opprimerentur hostium, et coniunctis regum viribus non possent resistere.
137Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0179B (auctor 340-397)
In hac laetitia plebis nuntius ille in quo requiescebat rex, contritus inter exeuntium festinationem et remeantium exsultationem, conculcatus a plebe, mortuus est (IV Reg. VII, 3 seq., 8 seq.).
138Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0725B (auctor 340-397)
Ille ergo angelus sancti Spiritus erat nuntius, eo quod per gratiam spiritualem medicina nostris esset animi ac mentis languoribus deferenda.
139Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1171B (auctor 340-397)
Non requiro legatum, nuntium non praemitto; sed ipse me nuntius obtuli non quaerentibus: me tradidi non comprehendentibus; ut liberarem eos qui mortis laqueis fuerant comprehensi.
140Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1000C (auctor 340-397)
Non legatus, neque nuntius, sed tu, domine, salvum fecisti populum tuum: conscidisti saccum meum, et praecinxisti me laetitia (Psal. XXIX, 10, 12) . 22. Haec ego dicebam, miratus imperatoris animum studio militum, obsecratione comitum, precatu populi posse mitescere.
141Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1045D (auctor 340-397)
Donaturus peccatum, solus remanet Iesus, sicut ipse ait: Ecce venit hora, et iam venit, ut dispergamini unusquisque in sua, et me solum relinquatis (Ioan., XVI, 32) ; non enim legatus, neque nuntius, sed ipse Dominus salvum fecit populum suum (Esai. LXIII, 8) . Solus remanet; quia non potest hoc cuiquam hominum cum Christo esse commune, ut peccata condonet.
142Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1155A (auctor 340-397)
Solus erat Dominus Iesus, quando mundum redemit (Ioan. XVI, 32); non enim legatus neque nuntius, sed ipse Dominus solus salvum fecit populum suum: etsi numquam solus est ille, in quo Pater est semper.
143Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 4, IV; 234 (auctor 340-397)
Et ut ad illud revertamur, ingruit nuntius super nuntium (Ibid.
144Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1393A (auctor 340-397)
8. Denique et Ioannes lucerna erat, sicut dixit Dominus de eo: Ille erat lucerna ardens, et illuminans (Ioan. V, 35) . Bona lucerna, quae lumen accipiebat a Christo; ut lucere posset in hoc saeculo: merito ardens, merito illuminans; quia erat nuntius Christi, illuminans praedicatione fidei pectora singulorum.
145Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1437A (auctor 340-397)
Videns haec Propheta, dicit ad Christum: Tempus faciendi, Domine: non iubendi, inquit, sed faciendi; quia non legatus neque nuntius, sed Dominus salvaturus erat populum suum.
146Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, p1, 11; 1 (auctor c.330–c.391)
Haec et talia cogitanti sollicitoque super maximis rebus et seriis nuntius metuendus intimatur et insperatus ausa indicans quorundam immania impeditura cursus eius ardentes, ni vigilanter haec quoque, antequam adolescerent, hebetasset; quae breviter exponentur.
147Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 15, 5; 21 (auctor c.330–c.391)
Dumque haec aguntur in Galliis, ad occasum inclinato iam die perfertur Mediolanum insperabilis nuntius aperte Silvanum demonstrans, dum ex magisterio peditum altius nititur, sollicitato exercitu ad augustum culmen evectum.
148Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 24, 3; 1 (auctor c.330–c.391)
Postera die, quam haec acta erant, perfertur ad imperatorem cibos per otium capientem nuntius gravis Surenam, Persicum ducem, procursatorum partis nostrae tres turmas inopinum aggressum paucissimos trucidasse, inter quos strato tribuno unum rapuisse vexillum.
149Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 28, 6; 15 (auctor c.330–c.391)
Et iam recens inflictae cladis nuntius missus ad Gallias excitavit acrius principem.
150Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 31, 9; 5 (auctor c.330–c.391)
Eorum catervis subito visis certare comminus dux cautissimus parans adortusque nationis utriusque grassatores minantes etiamtum acerbas [...] trucidassetque omnes ad unum, ut ne nuntius quidem cladis post appareret, ni cum aliis multis perempto Farnobio metuendo antehac incensore turbarum obtestatus prece impensa superstitibus pepercisset vivosque omnes circa Mutinam Regiumque et Parmam, Italica oppida, rura culturos exterminavit.
151Ammianus Marcellinus, Res gestae, 15, 5, 17; 25 (auctor c.330–c.391)
Dumque haec aguntur in Galliis, ad occasum inclinato iam die, perfertur Mediolanum insperabilis nuntius, aperte Silvanum demonstrans, dum ex magisterio peditum altius nititur, sollicitato exercitu ad augustum culmen evectum.
152Ammianus Marcellinus, Res gestae, 21, 11, 1; 2 (auctor c.330–c.391)
Haec et talia cogitanti, sollicitoque super maximis rebus et seriis, nuntius metuendus intimatur et insperatus, ausa indicans quorundam immania, impeditura cursus eius ardentes, ni vigilanter haec quoque antequam adolescerent hebetasset.
153Ammianus Marcellinus, Res gestae, 24, 3, 1; 2 (auctor c.330–c.391)
Postera die quam haec acta erant, perfertur ad imperatorem, cibos per otium capientem, nuntius gravis, Surenam Persicum ducem, procursatorum partis nostrae tres turmas inopinum aggressum paucissimos trucidasse, inter quos strato tribuno, unum rapuisse vexillum.
154Ammianus Marcellinus, Res gestae, 28, 6, 12; 15 (auctor c.330–c.391)
Et iam recens inflictae cladis nuntius missus ad Gallias, excitavit acrius principem.
155Ammianus Marcellinus, Res gestae, 31, 9, 4; 6 (auctor c.330–c.391)
Eorum catervis subito visis, certare comminus dux cautissimus parans, adortusque nationis utriusque grassatores, minantes etiam tum acerbas strages multos occidit, trucidassetque omnes ad unum, ut ne nuntius quidem cladis post appareret, ni cum aliis multis perempto Farnobio, metuendo antehac incensore turbarum, obtestatus prece impensa superstitibus pepercisset, vivosque omnes circa Mutinam, Regiumque et Parmam, Italica oppida, rura culturos exterminavit.
156Amoenus, Enchiridion Veteris et Novi Testamenti, 61, 1077D (auctor fl. 490)
Adventante Deo descendit nuntius alto Gabriel Patris ex solio, sedemque repente Intrat virgineam: Sanctus te Spiritus, inquit, Implebit, Maria; Christum paries, sacra virgo.
157Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0317A (auctor -879)
Qualis et quae delectatio meam sic laetificare animam novit, sicut gratificus nuntius super tuo nomine, quod reverendum revera mihi et magnificandum decenter est, o sanctificate et divinitus acte?
158Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VIII generalis, 129, 0015B (auctor -879)
, qui et Perges Pamphyliae praeerat Ecclesiae; a parte vero Photii Petrus metropolita Sardensis, qui contra Ignatium cum iam memorato Gregorio auctor factus fuerat ecclesiasticae scissionis: porro a principe destinatur regius spatharius, Basilius nomine, qui inter utramque partem coram sede apostolica medius haberetur, et fidelis eorum quae sedes eadem decrevisset auditor et nuntius: sed Petrus quidem, licet nova navi, et quam ipse sibi elegerat, veheretur, naufragium simul et mortis periculum pertulit; et qui navim Christi, hoc est, Ecclesiam sciderat, navis suae scissionem non inconvenienter incurrit.
159Andreas Bergamensis, Historia, 220, 1; 88 (auctor fl.877)
Pertarit vero, unde iam diximus, qui fuga lapsus erat, egressus do Galia, navem ascendit, a Britaniam insolam ad regnum Saxonum transmeare; et dum pelago navigasset, divinus nuntius eidem ad ripam clamans, et dixit: 'Revertere, Pertarit, in terra tua, quia tertia die est hodie, quod Grimoald defunctus est'.
160Andreas Fontis Ebraldi, Vita altera, 162, 1072B
30. Interea vero nuntius, qui transmissus fuerat post abbatissam, ad Podiam usque pervenit: ibique eam reperiens, et cur eam sequeretur, aperiens continuo protulit, et ut velociter reverteretur ad Ursanum, commonuit.
161Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0534B (auctor -c.895)
Solent quidam hos decem gradus linearum ad mysterium Christi transferre, ut umbras figurarum in descensionem Christi interpretentur, per quos iterum sol iustitiae Christus, post resurrectionem ascendit: Primus itaque gradus descensionis de Deo in angelo fuit, quia « magni consilii nuntius erat (Isa. IX) , » denique et Iacob sic alloquitur: « Et dixit, inquit, angelus Domini: Ego sum Deus, cui iunxisti titulum et vovisti votum (Gen. XXXI): » ut et angelum et Deum ostenderet.
162Angelomus Luxovensis, Enarrationes in libros Regum, 115, 0342D (auctor -c.895)
« Erat autem Ionathae, filii Saul, filius debilis pedibus; quinquennis enim fuit, quando venit nuntius de Saul et Ionathan ex Iezrael, » etc.
163Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 138; 1 (auctor 1470-1535)
Flos ego qui venio sum nuntius.
164Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 159; 5 (auctor 1470-1535)
Post, gemitum eieci, qui cordis nuntius esset.
165Anonymi, Ars Bobiensis, p. 32, l. 3 (auctor c.450)
hic actus ἡ πρᾶξις, hic affectus, hic accentus, angulus γωνία, ascensus, aditus, aduentus, anus ἡ ἕδρα, acus, apex κεραία, clamor, conplexus, casus, clipeus, conspectus, coetus, coitus, calx πτέρνα (λάκτισμα, ἄσβεστος), carcer, conatus, census ἀπογραφή, cibus, coactus ἡ ἀνάγκη, canus πολιά, concursus, cantus, concentus συνῳδή, collis ἀκρώρεια, cultus, calix κύλιξ, comitatus συνεκδημία, cliuus ἀνάβασις, calor, calculus ψῆφος, callis ἀτραπός, culmus καλάμη, consulatus, cardus κινάρα, cippus στήλη, descensus, dies, ductus χαραγμή, euentus, exitus, error, fons, fragor, focus ἑστία, fetor τρυγίας τοῦ οἴνου ὀδμή, furor, fascis δέσμη, fornix ἁψίς, forfex ψαλίς, faex τρυγία, fulgor, honor, gremius, hortatus προτροπή, ingressus εἴσβασις, ictus πληγή, iuncus ὀξύσχοινος, incessus ἐπίβασις, iussus κέλευσις, inpulsus ἡ μετὰ τοῦ ἀναγκάζειν πειθώ, interitus, introitus, inpetus, luxus ἀσωτία, langor νωθρία, lectus, later πλίνθος, luscinius ἀηδών (et luscinia, ut Horatius dixit), limus ἰλύς, maeror λύπη, motus, mador ὑγρασία (Sallustius in historiis), mergus αἴθυια, magistratus ἀρχή, mercatus ἐμπορία, morbus, mullus, nuntius ἀγγελία, nidor κνῖσα, nidus καλιά, ordo τάξις, odor ὀδμή, obiectus προβολή, ortus ἀνατολή, occasus, ornatus κόσμησις, pons, pumex, profectus προκοπή, poples ἀγκύλη, pelicatus ζηλοτυπία, pallor, pauor, postis φλιά, ros, remus, reditus, raster, radius, rogus, sermo ὁμιλία, solius ἔμβασις, successus διαδοχή, pulpitus θυμέλη, pudor, pilus θρίξ, septentrio, splendor, senatus, sensus αἴσθησις, status, situs θέσις, secessus ὑποχώρησις, torus, turbo θύελλα, turtur τρυγών, turdus κίχλα, terror, uertex κορυφή, uisus, usus, uenter, uortex ἴλιγξ, uomis ὕνις, uicus κώμη, uapor ἀτμίς.
166Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 1, 3; 13 (auctor fl. 1346-1353)
Electusque nuntius uirtutibus plenus et legationibus potestatis instructus ad regem suum iter properauit ac, ad ipsum regem accedens humili impensa reuerentia, causam sue legationis humiliter exposuit.
167Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 1, 3; 16 (auctor fl. 1346-1353)
Finitoque regis famine (ipse)met nuntius multorum baronum in presentia hos prorupit sermones.
168Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 1, 3; 19 (auctor fl. 1346-1353)
” Cum rex patefecit sui uoluntatem ac illa habere uelle, quae idem nuntius spoponderat se exhibiturum, nam prefatus rex, ut diximus, intendebat omnia castra ipsorum suo imperio uelle supponere, tamen in aliis finibus ablatis proposuit restituere maiora.
169Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 1, 8; 12 (auctor fl. 1346-1353)
” Percipiensque tales rumores nuntius cum comitatu ciuitatem rediit relationemque ipsis ciuibus indicauit.
170Anonymus 1349, Obsidio Iadrensis, 2, 18; 49 (auctor fl. 1346-1353)
Ipsosque die, quo idem nuntius vrbem est reuersus, videlicet solemmitate apostoli Thomae seu vicesima prima die mensis Decembris, circa horam vesperorum vniuerse value, quae erant in ciuitate Iadre clausae cementoque fundatae, reserantur et vtrosque capitaneos et cunctam eorum comitiuam per ipsos electam Iadertini locant in possessione, turres fortiliciasque ciuitatis eorum manibus consignant descenduntque a littore tam terrestris quam maritimus capitaneus innumerabili comitiua hominum cum simphoniis, tubis ac timpanis et caeteris musicorum instrumentis per valuas arsanae ciuitatem ingrediuntur suosque gressus ad basilicam pastoris urbis protrahunt et ibi senior ac plurima vigens sapientia capitaneus terrestris ascendit pulpitum in multa ciuium, et nobilium et plebeiorum, ac aduenarum societate oratorios prorupit sermones, quibus cunctis ciuibus spondens gratiam ac indulgentiam de comissis.
171Anonymus, De ortodoxo uiro Froiane Legionense episcopo, p1; 47 (auctor c.950)
Vadit nuntius per diuersas partes, concite omnes occurrunt, plangunt amare flentes, nullam consolationem aput se inuenientes.
172Anonymus, Navigatio Brendani, XII; 17 (auctor c.800)
Et ait ad avem: «Si nuntius Dei es narra mihi unde sunt aves istae aut pro qua re illarum est collectio hic?
173Anonymus, Appendix Vergiliana, p6; 4 (opus ante 100)
sed iam mihi nuntius iste quid prodest?
174Anonymus, Carmina Priapea, XXXVI; 1 (opus c.100)
Notas habemus quisque corporis formas: Phoebus comosus, Hercules lacertosus, trahit figuram virginis tener Bacchus, Minerva flava, lumine est Venus paeto, fronte † crinitos Arcadas vides Faunos, habet decentes nuntius deum plantas, tutela Lemni dispares movet gressus, intonsa semper Aesculapio barba est, nemo est feroci pectorosior Marte: quod si quis inter haec locus mihi restat, deus Priapo mentulatior non est.
175Anonymus, Ruodlieb, XVII; 20 (opus ca. 1030)
» Nuntius abscedit ad Ruodlieb reproperatque.
176Anonymus, Itinerarium Alexandri, 25; 3 (opus c.340)
Vltra iam Macedonum peruicacia audebat, enim Bactris Paeonas frontis in medio numero claudentibus conuertit Alexandrum nuntius suppetiatum suis, posthabitis fugientibus quis imminebat.
177Anonymus, Periochae Livii, 23; 2 (opus fl.c.350)
Nuntius Cannensis uictoriae, Mago, Carthaginem missus anulos aureos corporibus occisorum detractos in uestibulo curiae effudit, quos excessisse modii mensuram traditur.
178Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p3; 89
Inter nuntia et nuntium multum interest: nuntius est qui nuntiat; nuntia sunt quae nuntiantur, neutro genere.
179Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p7; 120
Fit contra eum impetus: ita omnes deleti, ut nec nuntius possit existere; ita omnes extincti sunt.
180Anonymus, Vita Caecilii Cypriani [CSEL], 13; 15
merito et hic, ubi Dei nuntius passionem antistitis imminentem nutu potius expressit, et fidem admonuit et sacerdotem muniuit.
181Anonymus, Vita Caecilii Cypriani [CSEL], 14; 1
Iam de Xisto bono et pacifico sacerdote ac propterea beatissimo martyre ab urbe nuntius uenerat.
182Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 1; 46
Pro quibus a nobis missus cum nuntius ibat Oratum placide, facerent ne talia nobis, Et spoliatorum predas cum pace petitum, Verba dabant urbis rectores et sapientes: Multus in hac populus, dicentes, clauditur urbe, Nec valet arceri, debet sibi quisque cavere Vel sibi tutorem quemvis conducere, per quem Ire queat tutus, ne sit timor expoliari.
183Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 1; 177
Nuntius interea pervenit Mediolanum, Terdone referens turres murosque ruisse Et mala multa suos cives sociosque tulisse, Tandem se regi victos pugnando dedisse.
184Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 1; 178
Unde dolor populum mox ingens occupat omnem, Ut cum forte viros ratibus maria alta secantes Nuntius extinctos patribus perversus eorum Nunciat aut captos aliena gente teneri; Tunc patres nupteque gemunt parvique nepotes.
185Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 2; 2
Cumque propinquaret Romanam letus ad urbem, Nuntius occurrit Romane plebis eunti Obvius ad montem, cui prebent gaudia nomen, Atque ibi ductori venienti talia fatur: "Salve, rex venerande, tuo sit gloria regno, Sit tibi vita, salus, perpes victoria, virtus!
186Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 2; 209
Nuntius extemplo Maifredus mittitur abbas, Qui populi mandata ferat captosque reducat.
187Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 3; 29
" Sic queritur presul; post quem sua dampna recenset Ordine cuncta suo Laudensis nuntius urbis, Suppliciterque rogat miseris succurrere regem.
188Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 3; 73
Necnon regalis non cessat nuntius omnes Sollicitare duces mandataque ferre per urbes.
189Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 4; 42
Nam Trecio nullum referebat ab urbe revertens Nuntius auxilium cives dare Mediolani, Set trepidare sibi nimia formidine captos, Et simul horrifico terrebant undique visu Circumfuse acies penam mortemque minantes.
190Anonymus, Carmen de gestis Frederici I. imperatoris in Lombardia, 5; 20
Mittit et ad regem Fredericum, ut protinus adsit Auxiliumque ferat, necnon loca proxima velox Nuntius arcessens regis percurrit amicos Qui cito subveniunt fatumque secuntur iniquum.
191Anonymus, De more medicorum, p1; 96
>> Nuntius accelerat ut reperire queat.
192Anonymus, De more medicorum, p1; 126
Nuntius ad medicum currens hoc intimat ipsi; Qui iubet ut fiat suppositura sibi.
193Anonymus, Epistolae latinae anonymorum auctorum, 62; 3
Et ecce quasi repente de celo sonus, letus nuntius et iocunda relatio, meas aures implevit, quod divina provisio vos ad summi pontificatus apicem, in eiusdem ecclesie sponsum, christiane fidei speculum et, ut brevius cuncta complectar, in Christi vicarium provexisset.
194Anonymus, Gesta Berengarii, 2; 81
Haec ubi dicta, uiri gressum uertere frequentes Ad socios; tolluntque citi sua funera campo Sandapilis, reditura, tubis ut cuncta ciebit Nuntius aetheria precurrens arce tonantem.
195Anonymus, Gesta Berengarii, 4; 62
Nuntius in medio demum ut Lanberticus adstat Et, quae sit fortuna uiro pacisque uoluntas, Edocet, ipse pater miti sic pectore reddit: "Aequa referre malis nimium sacra iura recusant.
196Anonymus, Gesta Berengarii, 4; 81
Hic ubi ductoris repleuit nuntius aures Brengari, Widone satum cecidisse coactum Cornipedis tergo, trahit has de pectore uoces: "Heu mortis metuenda lues, quae dulcibus annis Inseritur tristesque negat componere soles!
197Anonymus, Gesta Berengarii, 5; 25
Nuntius at postquam sociorum allabitur aures Praelatum iuuenem communi lumine cassum, Consilii fugiunt inopes passimque recedunt - Flante uelud zephiro liquescunt aeros aurae Vere nouo, gremium soluunt cum rura coactum Frigore brumali crebris boreaeque pruinis.
198Anonymus, Historia Sicula ab ingressu Normannorum in Apuliam usque ad annum 1282; 309
Legatio eius propter quam ipse Nuntius iverat ad Soldanum fuit, ut ad hoc quod cessaret a molestia Christianorum Sepulchrum Domini Nostri Iesu Christi destrueret, qui Soldanus per suos subiectos mandavit, quod ipsum destrueretur Sepulchrum, et volentes Saraceni destruere, favilla ignis ardentissimi de Sepulchro exiit, et arsit per circuitum aquas, terras, mare, et omnia fere per dictas septuaginta.
199Anonymus, Precepta prosaici dictaminis secundum Tullium, 1; 111
Alii dicunt ideo hec solere contingere, ut ipsam epistolam nuntii gerere officium patenter significet, sicut ergo nuntius in tertia persona salutationem pronuntiat, ita ipsam salutationem eadem pronuntiari persona opportunum fore diiudicatur.
200Anonymus, Vita sancti Symeonis monachi, 3, 2, 3; 9
Cumque hinc inde plures daemonum spiritus rapaciter inhiarent, ut ad inferum claustra me raperent, ecce unus ex caelesti militia nuntius, nimio fulgore rutilans, in medium micuit.
201Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCCX; 10
Qui nuntius adeo imperatorem concitavit, ut missis in omnes circumquaque regiones ad congregandum exercitum nuntiis ipse sine mora palatio exiens primo quidem classi occurrere, deinde transmisso Rheno flumine in loco, qui Lippeham vocatur, copias, quae nondum convenerant, statuit operiri; ubi dum aliquot dies moraretur, elefans ille, quem ei Aaron rex Sarracenorum miserat, subita morte periit.
202Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCLIII; 8
Revertenti vero regi de Saxonia nuntius venit de morte fratris sui Grifonis et a quo vel qualiter fuisset interfectus.
203Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCLXVIII; 8
Eo anno Paulus papa Romanus defunctus est, cuius rei nuntius ibi ad regem pervenit.
204Anonymus, Annales Laurissenses maiores et Einhardi, 1, DCCLXXVI; 3
Tunc nuntius veniens, qui dixit Saxones rebella tos et omnes obsides suos dulgtos et sacramenta rupta et Eresburgum castrum per mala ingenia et iniqua placita Francos exinde suadentes exiendo; sic Eresburgum a Francis derelictum, muros et opera destruxerunt.
205Anonymus, Annales Mettenses, p1; 173
Dum haec agerentur, nuntius advolat et Hilpericum cum Raginfrido Arduennam silvam cum innumerabili exercitu transisse manifestat.
206Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 2; 46 (opus c.1165)
Pro quibus a nobis missus cum nuntius ibat Oratum placide, facerent ne talia nobis, Et spoliatorum predas cum pace petitum, Verba dabant urbis rectores et sapientes: Multus in hac populus, dicentes, clauditur urbe, Nec valet arceri, debet sibi quisque cavere Vel sibi tutorem quemvis conducere, per quem Ire queat tutus, ne sit timor expoliari.
207Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 2; 177 (opus c.1165)
Nuntius interea pervenit Mediolanum, Terdone referens turres murosque ruisse Et mala multa suos cives sociosque tulisse, Tandem se regi victos pugnando dedisse.
208Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 2; 178 (opus c.1165)
Unde dolor populum mox ingens occupat omnem, Ut cum forte viros ratibus maria alta secantes Nuntius extinctos patribus perversus eorum Nunciat aut captos aliena gente teneri; Tunc patres nupteque gemunt parvique nepotes.
209Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 9; 29 (opus c.1165)
" Sic queritur presul; post quem sua dampna recenset Ordine cuncta suo Laudensis nuntius urbis, Suppliciterque rogat miseris succurrere regem.
210Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 9; 73 (opus c.1165)
Necnon regalis non cessat nuntius omnes Sollicitare duces mandataque ferre per urbes.
211Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 11; 42 (opus c.1165)
Nam Trecio nullum referebat ab urbe revertens Nuntius auxilium cives dare Mediolani, Set trepidare sibi nimia formidine captos, Et simul horrifico terrebant undique visu Circumfuse acies penam mortemque minantes.
212Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 15; 2 (opus c.1165)
Cumque propinquaret Romanam letus ad urbem, Nuntius occurrit Romane plebis eunti Obvius ad montem, cui prebent gaudia nomen, Atque ibi ductori venienti talia fatur: „Salve, rex venerande, tuo sit gloria regno, Sit tibi vita, salus, perpes victoria, virtus!
213Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 15; 208 (opus c.1165)
Nuntius extemplo Maifredus mittitur abbas, Qui populi mandata ferat captosque reducat.
214Anonymus, Carmen de gestis Frederici I imperatoris in Lombardia, 26; 20 (opus c.1165)
Mittit et ad regem Fredericum, ut protinus adsit Auxiliumque ferat, necnon loca proxima velox Nuntius arcessens regis percurrit amicos Qui cito subveniunt fatumque secuntur iniquum.
215Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 24, 7; 13
Veniat, veniat, oramus, certus nuntius, qui superbiae filium, desertorem ecclesiarum, sanctimonialium stupratorem, virginum violatorem, virorum sanctorum combustorem et omnium contemptorem, obiisse confirmet!
216Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 44, 11; 15
Subito namque et insperate terribilis et tristior illis nuntius advenit, quod christianissimi imperatores navale presidium destinarent, qui eos eorumque classes igneis ustionibus traderent.
217Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 524, 28, 13; 5
Tunc comis, qui eidem exercitui praeerat, ad regem Totilam nuntius misit, exquirens, quid de episcopo vel populo fieri iuberet.
218Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 591, 35; 21
Quo audito a plebe, quod desideretur eius nuntius, asensit verbo et fecit eum regem; et antequam de ecclesia proceres exissent, plures ei fidelitatem Luiprando fecerunt.
219Anonymus, De scismaticis, p1; 22
Sed profecto dignus mittente nuntius, dignum suscipiente mandatum, spes utriusque pulcherrima, quae tam celebrem victoriam certo spectat eventu.
220Anonymus, Ecbasis cuiusdam captivi per tropologiam, 1; 446 (opus c.1050)
' Inde petens castrum duxit secum leopardum, Nuntius ut regis sibi det munimina pacis.
221Anonymus, Vita Aridii abbatis Lemovicini, 10; 9
Nuntius quippe iussa conplevit; nam praefatus Astidius veniendi causa tarde occurrit.
222Anonymus, Vita Aridii abbatis Lemovicini, 581; 302
Accidit quodam tempore, orto inter duos principes bello, Lemovicum populus regionis civitatis ipsius formidantes moenia rumpere et in desolatione redigere ac destruere; quibus directis nuntius a rege missus, quorum dicioni populus subderetur, et iam depopulata urbs esset in obsidione.
223Anonymus, Vita Audoini episcopi Rotomagensis, 553; 76
Exinde felix nuntius ad aulam regalem eius adventum innotuit, et una pariter rex et regina cum proceribus palatii laetantes simulque plaudentes manibus et benedicentes Christum, qui talem virum tantumque pastorem remeare fecit in eorum regnum.
224Anonymus, Vita Eligii episcopi Noviomagensis, 22, 15; 4
Sed cum omni censo in unum collecto regi pararetur ferendum hac vellet domesticus simul et monetarius adhuc aurum ipsum fornacis coctionem purgare, ut iuxta ritum purissimus ac rutilus aulae regis praesentaretur metallus, – nesciebant enim praedium esse Eligio concessum – toto nisu atque conatu per triduum vel quatriduum laboris insistentes, nulla poterant, Deo id praepediente, arte proficere, usquequo ab Eligio praeveniens nuntius opus coeptum interciperet idemque eius dominio revocaret.
225Anonymus, Vita Filiberti, 583; 185
Sed cum dies declinaret ad vesperum, nuntius de porto maris advenit, qui ei adesse navem cum oleo nuntiavit, quae, a Burdegalinse urbe veniens, directa servo Domini ab amicis quadraginta modia ipsius deferebat liquoris; atque ita cum prophetiae spiritum fecundavit eum Deus oleo letitiae prae consortibus suis.
226Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 8; 8
Inter hos angustiarum et tristitiae fluctus nuntius ducis adveniens, de illo eos loco commeare praecepit nec immerito, quia non est societas luci ad tenebras.
227Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 14; 11
Interea, illis commanentibus, nuntius venit ad presbyterum, indicans, Constantiensem episcopum Gaudentium nomine de hac vita migrasse.
228Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 21; 164
Dum ibi adessent, simul venit nuntius ad Willimarum presbyterum, dicens migrasse Gaudentium Constantiae urbis episcopum; pro cuius requie ambo laborabant in oratione.
229Anonymus, Vita Heinrici IV imperatoris, 10; 11
Postera namque die, cum iam appropinquarent Mogontiae, venit quasi nuntius, qui diceret Bawarios et Suevos cum ingenti multitudine Mogontiam venisse.
230Anonymus, Vita Hugberti episcopi Traiectensis, 483; 77
Una vero nocte actum est, ut somno vix deditus, mox nuntius Dei apparuit illi in visione nocturna, dicens: In tribulacione invocasti me, et liberavi te et exaudivi te'.
231Anonymus, Vita patrum Iurensium Romani Lupicini Eugendi, 154; 107
In loco igitur, ut moris est, subsistentes, currens Eugendus sanctus ad monasterium, ipse patri ac fratribus adventantium sanctorum efficitur nuntius, qui fuerat paulo ante contemplator in visione.
232Anonymus, Vita Vulframni episcopi Senonici, 661, 11, 10; 3
Diuque attonitus praefatus princeps, diligenter in eum intendebat, stupens ac tremebundus, ammirans, cuius speciei ac virtutis esset, qui sibi apparebat nuntius.
233Anonymus, Vita Wilfridi I episcopi Eboracensis, 25; 532
angelus Domini in veste candida sancto pontifici nostro apparuit, dicens: 'Ego sum Michael summi Dei nuntius, qui misit me ad te indicare, quod tibi adduntur anni vitae pro intercessione sanctae Mariae genetricis Dei semperque virginis et pro subditorum tuorum lacrimis, ad aures Domini pervenientibus; et hoc tibi erit signum, quod ab hac die in dies melioratus sanaberis et ad patriam tuam pervenies, tibique substantiarum tuarum carissima quaeque redduntur, et in pace vitam consummabis.
234Anonymus, Vitae Amati Romarici Adelphii abbatum Habendensium, 30; 27
Statim ergo ad monasterium Habendensi pernix nuntius venit.
235Anonymus, Vitae Audomari Bertini Winnoci, 765, 19; 9
Eodem enim die post solis occasum nuntius a Waldberto velociter secundum sui senioris preceptum equitando ad beatum venit Bertinum, statimque, postquam ad sancti viri presentiam pervenit, eius provolutus vestigiis, tremula ad eum ait voce: 'Domine, vester benivolus in Christo amicus Waldbertus, modo in confinio mortis et vitae positus, vos in Dei postulat nomine, ut pro eo secundum solitam vestrae caritatis pietatem misericordem deprecemini Dominum, ut per vestras in conspectu aeterni regis gloriosas preces de mortifero periculo, quod sibi nuper accidit, solamen recipiat.
236Anonymus, Vitae Caesarii episcopi Arelatensis libri duo, 24; 22
Necdum hora completa, et eccel nuntius: 'Domne', inquit, 'reversa est ad se puella, supra quam orasti; quae hoc dicit: „Domnus episcopus hic fuit, cuius orationibus reddita sum et sana facta“.
237Anonymus, Vitae Columbani abbatis discipulorumque eius, 16, 19; 9
Paratque deinde insidias molire: vicinus monastirii per nuntius imperat, ut nulli eorum extra monasterii terminos iter pandatur, neque receptacula monachis eius vel quaelibet subsidia tribuantur.
238Anonymus, Vitae Landiberti episcopi Traiectensis, 385, 4; 6
tandem anguis sylogismicus, per flexos globos late sinuatus linguisque trisulcis squamea colla tumidus, lumina mei cordis infundendo mersus, huiusmodi dialecticae nuntius michi astitit fatus.
239Anonymus, Vitae Landiberti episcopi Traiectensis, 393; 96
Excubitor domus inclamat dormientes, quibus ipse iam circumstans exercitus nuntius horroris esse poterat.
240Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p2, 6; 4
Mox vero ut ad patruos venerunt, a sibi obsequentibus et nutritoribus separati sunt, atque ex industria procuratur truculentissimus nuntius nomine Archadius, qui pergens ad matrem, ferret evaginatum gladium et forcipem.
241Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p3, 10, 23; 2
Ambulavit nuntius ad virum apostolicum domnum Gregorium Turonicae civitatis episcopum, et ad venit.
242Anselmus Cantuariensis, Cur Deus homo, 158, 0389A (auctor 1033-1109)
Unde et ipsi confessores, aut martyres dicuntur: qui enim confitetur et testatur veritatem, Dei nuntius, id est, angelus eius est.
243Anselmus Cantuariensis, De fide trinitatis, 158, 0268A (auctor 1033-1109)
Nam, licet angeli nomen ab officio sumptum sit quia angelus nuntius dicitur; tamen, sicut anima pro specie substantiae accipitur, ita et angelus.
244Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1084C (auctor 1033-1109)
Quanquam enim sit dominus iste, qui noster dignatur esse nuntius, valde dives, et de Northmannorum nobilissimis, tanta tamen ipse cum matre et fratribus suis et sorore me sibi dilectionis familiaritate iunxerunt, ut non aliter me quam filium mater, et fratrem proles nominent, nisi quia pari concordia primogeniti mihi dignitatem concesserunt.
245Anselmus Cantuariensis, Epistolae, 158, 1129C (auctor 1033-1109)
De charissimo meo nepote vestro copiosius nuntius vester, qui ea quae circa ipsum sunt, vidit et ab eodem audivit, potest interrogantibus dicere quam epistola mea possit describere.
246Anselmus Cantuariensis Incertus, De conceptione S. Mariae, 159, 0325A
Dei nuntius respondit: In sexto Idus Decembris est dies celeberrimus huius conceptionis; hunc ut celebres moneo, et celebrandum dicito quibus dicere potueris et qui scire voluerint.
247Anselmus Cantuariensis Incertus, De conceptione S. Mariae, 159, 0325A
Cui divinus nuntius respondit hoc velocius: Omne servitium quod dicitur in eius Nativitate, dicitur et in Conceptione, sic ubi natalitium in Nativitate dicitur, Conceptio in hac celebritate dicitur.
248Anselmus Laudunensis, Enarrationes in Apocalypsin, 162, 1508D (auctor -1117)
Episcopus significatur per angelum, quia et ipse nuntius debet esse verbi Dei.
249Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1352A (auctor -1117)
Sunt qui propterea Ioannem Heliam vocari putant, quia quomodo in secundo adventu Salvatoris iuxta Malachiam praecursurus est Helias, et venturum iudicem nuntiaturus est, sicut Ioannes in primo adventu fecerat, et ita uterque fit nuntius.
250Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola Catholica Iudae, 114, 0708A (auctor -1117)
Id est cum Moyses, qui ut Deus erat constitutus Pharaoni, et qui erat princeps et nuntius, quantum ad alios, disputans cum Pharaone, altercaretur, id est signa faceret alterna contra signa magorum, de corpore Moysi, id est populo Israel, ut permitteret illos sacrificare Deo suo, non est ausus inferre poenam blasphemiae huius saeculi, sed dixit: Imperet tibi Dominus.
251Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Matthaeum, 114, 0158A (auctor -1117)
Magister, ex consortio veri magistri tanquam eius nuntius: et pro reverentia eius a quo mittitur, honoratur.
252Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Exodus, 113, 0226B (auctor -1117)
(STRAB.) Angelus, qui nuntius interpretatur, significat doctores, qui nobis praecepta vitae annuntiant, et cum nube, id est scientia Scripturarum castra Israel, id est Ecclesiam praecedunt, quia cum scientia Scripturarum praesident.
253Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Exodus, 113, 0263C (auctor -1117)
(RAB.) Iosue significat ducem populi, qui ideo angelus dicitur, quia ad voluntatem Domini annuntiandam mittitur; ἄγγελος enim Graece, nuntius dicitur.
254Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0754D (auctor -1117)
Nuntius qui evadit, propheticus sermo est: qui ait: « Captivus ductus est populus meus: quia non habuit scientiam (Isa. V); » quia dum fiunt mala quae praedixit, quasi sanus ad Dominum redit: captivatis enim infirmis, vera praedixisse cognoscitur.
255Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Numeri, 113, 0441C (auctor -1117)
(HIERON.) Gadgad vel Galgath, interpretatur nuntius, vel actio, vel concisio.
256Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Tobiae, 113, 0727D (auctor -1117)
, et Dominus per miracula quae in carne fecit populo Iudaeorum, ex quo carnem susceperat, ostendit: quia est filius et angelus, id est nuntius paternae voluntatis, cui etiam gaudium perpetuae salutis praedicavit, dicens: « Poenitentiam agite, appropinquavit enim regnum coelorum.
257Anselmus Leodiensis Alexandrus Leodiensis, Vita Vasonis, 142, 0755A
Tandem securus nuntius quae iussus fuerat exsequitur mandamina, quae quantum vera, homini voluntatem iuxta potentiam suam metiri affectanti, fere tantum essent odiosa, si praelibatae pactionis praeoccupatio non obstitisset.
258Antonius Hispalensis, Disquisitio, 136, 0940C
» Post coniugis mortem Liutprandi mater secundo viro nupsit quem Hugonis eiusdem nomine post aliquot annos nuntium ad eumdem Lecapenum ivisse his verbis refert: « Quoniam meus vitricus, vir gravitate ornatus, plenus sapientiae, regis Hugonis fuerat nuntius: pigrum non sit mihi inserere, quod eum de imperatoris sapientia et humanitate, et qualiter Russos vicerit, audivi saepius dicere.
259Apuleius, Metamorphoses, 3, 23; 2 (auctor c.125–c.180)
At mihi scelus istud depellant caelites, inquam Ut ego quamvis ipsius aquilae sublimis volatibus toto caelo pervius et supremi Iovis certus nuntius vel laetus armiger, tamen non ad meum nidulum post illam pinnarum dignitatem subinde devolem!
260Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 5 (auctor fl.330)
Sed cum forte aditis arisque inferret odores Zacharias, uisus caelo discendere aperto Nuntius et soli iussas perferre loquellas (Cetera nam foribus tunc plebs adstrata rogabat): 'Quem tibi terribilis concussit corde pauorem Visus, cum laeti sermonis gratia pla.
261Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 11 (auctor fl.330)
' Haec trepidans uates; cui talia nuntius addit: 'Si tibi mortalis subolem promitteret ullus, Ad desperandum forsan cunctatio mentis Debuerat tardis haerens insistere uerbis.
262Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 21 (auctor fl.330)
Ad quam tranquillum sermonem nuntius infit: 'Salue, progenie terras iutura salubri, Desine conspectu mentem turbare uerendo.
263Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 25 (auctor fl.330)
' Nuntius haec contra celeri sermone profatur: 'Virtus celsa Dei circumuolitabit obumbrans, Spiritus et ueniet purus, lectissima uirgo, Ac tibi mox puerum casto sermone iubebit Magnificum gigni populis, quem credere sanctum Supremique Dei natum uocitare necesse est.
264Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 29 (auctor fl.330)
' Nuntius abscedens uacuis se condidit auris.
265Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 1; 59 (auctor fl.330)
Ecce Dei monitu uisus discendere caelo Nuntius, at subitus terror tremefacta pauore Prostrauit uiridi pastorum corpora terrae.
266Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 2; 117 (auctor fl.330)
' Illa dehinc: 'Scimus, quod Christus nuntius orbi Aduentu proprio uitalia saecula pandet.
267Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 4; 114 (auctor fl.330)
Nuntius adueniens perfert, extrema iacere Dilectum Christo iuuenem per tristia morbi Et leti et uitae confinia summa tenentem.
268Aquilinus Iuvencus, Evangeliorum libri quattuor [CSEL], 4; 275 (auctor fl.330)
Sidera iam noctis uenturo cedere soli Incipiunt, tumuli matres tum uisere saeptum Concurrunt, motus sed terram protinus omnem Concutit et caelo lapsus discendit aperto Nuntius et saxum tumuli de limine uoluit.
269Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0064A
Sed cum sorte adytis, arisque inferret odores Zacharias, visus coelo descendere aperto Nuntius, et soli iussas perferre loquelas, (Caetera nam foribus plebes astrata rogabat:) Quem tibi terribilis concussit corde pavorem Visus, eum laeti sermonis gratia placet.
270Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0067A
Haec trepidans vates; cui talia nuntius addit: Si tibi mortalis sobolem promitteret ullus, Ad desperandum forsan cunctatio mentis Debuerat tardis haerens insistere verbis.
271Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0071A
Ad quam tranquillum sermonem nuntius infit; Salve, progenie terras iutura salubri, Desine conspectu mentem turbare verendo.
272Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0072A
Nuntius haec contra celeri sermone fatetur: Virtus celsa Dei circumvolitabit obumbrans, Spiritus et veniet purus, lectissima virgo, Ac tibi mox puerum casto sermone iubebit Magnificum gigni populis, quem credere sanctum Supremique Dei natum vocitare necesse est.
273Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0073A
Nuntius abscedens vacuis se condidit auris.
274Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0085A
Ecce Dei monitu visus descendere coelo Nuntius, et subitus terror tremefacta pavore Prostravit viridi pastorum corpora terrae.
275Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0171A
Illa dehinc: Scimus, quod Christus nuntius orbi Adventu proprio vitalia secula pandet.
276Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0306A
Nuntius adveniens perfert, extrema iacere Dilectum Christo iuvenem per tristia morbi, Et lethi, et vitae confinia summa tenentem.
277Aquilinus Iuvencus, Historia evangelica, 19, 0341A
Sidera iam noctis venturo cedere soli Incipiunt, tumuli matres tum visere septum Concurrunt: motus sed terram protinus omnem Concutit, et coelo lapsus descendit aperto Nuntius, et saxum tumuli de limine volvit: Illius et facies splendet, ceu fulguris ignis, Et nivis ad speciem lucent velamina vestis.
278Aquilinus Iuvencus Incertus, In Genesin, 19, 0357C
Quod ubi tristifico narravit nuntius ore, Consurgit vates, servorum de grege multo Ter centum famulos novies bis auctius addens, Ad bellum dux ipse ciet, ferrumque retractant.
279Aquilinus Iuvencus Incertus, In Genesin, 19, 0359C
Ac dum vicino tegeret se devia fonte, Nuntius aethereo descendit culmine coeli, Consultamque prius dominorum mittit ad aedes, Quin etiam multo gaudentem munere donat, Quae quia conspicuo fulgentem lumine sanctum Viderat, a simili narravit nomine fontem.
280Arator, De actibus apostolorum, 68, 0164A
Sic voce coruscans Nuntius aeternis fixit mandata lavacris.
281Arator, De actibus apostolorum, 68, 0172B
Laeti documenta figurae Discite, qui liquido meruistis fonte renasci, Et, quae forma manet sacrato in corpore Petri, Cernite corde pio: docet hanc virtutis apertae Angelus ipse viam; tangens latus impulit, in qua Ecclesiae stat parte caput; qua nuntius ortam Noverat, inde levat.
282Archidiaconus Thomas, Historia seu cronica Salonitanorum atque Spalatinorum pontificum, 36; 30 (auctor 1200-1268)
‹4›Illis ergo consulendo cunctantibus, morasque inaniter protrahentibus, ecce nuntius inopinatus ad regem cucurrit, nuntians ex certo, quod infinita iam multitudo Tartaree gentis regnum intrauerat et iam prope esset.
283Ariosto Ludovico, Carmina, 1, 9; 1 (auctor 1474-1533)
Alberte, proles inclyta Caesarum, Utraque nam tu gente propagini Ostendis Augustos fuisse Nobile principium tuorum, Hac luce mecum laetitiam cape, Sed quae sit omni libera compede; Ne sit mero frontem severam Exhilarare pudor Falerno; Nimirum amamus si Genio diem Sacrare, cum sint digna licentia Exuberantis gaudii atque Immodicum petulantis oris Quae mane nobis nuntius attulit, Fidelitatis nuntius integrae, A Gallico qui nuper orbe Principibus rediit Latinis.
284Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 1, 64; 7 (auctor -c.327)
quodsi esset apud uos certum falsa illum dicere, spes etiam uanissimas polliceri, nec sic uideo fuisse causam, cur eum deberetis odisse, cur hostili animaduersione damnare, immo si animus uobis clemens fuisset et mitis, uel propter id solum eum deberetis amplecti, quod optabilia uobis sponderet et prospera, quod bonarum esset nuntius rerum, quod ea praedicaret quae nullius animum laederent, securioris quinimmo expectationis implerent.
285Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 7, 39; 5 (auctor -c.327)
mox cum et ipsi proprium minaretur interitum, ni praesulis pergeret nuntius inprobati, obeundi formidine territatum, cum iam et ipse contactus pestilentiae flagraret incendio, de sententia propinquorum perlatum ad curiam patrum insomnique exposita uisione flammas euolauisse contagii: ludorum deinde instauratione decreta et spectaculis adhibitam grauem curam et priorem populo redditam sanitatem.
286Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 0807B
Quod si esset apud vos certum falsa illum dicere, spes etiam vanissimas polliceri, nec sic video fuisse causam, cur eum deberetis odisse, cur hostili animadversione damnare, immo, si animus vobis clemens fuisset, et mitis, vel propter id solum eum deberetis amplecti, quod optabilia vobis sponderet et prospera: quod bonarum esset nuntius rerum: quod ea praedicaret, quae nullius animum laederent: securioris quinimo expectationis impleret.
287Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1273B
Mox cum et ipsi proprium minaretur interitum, ni praesulis pergeret nuntius improbati: obeundi formidine territatum, cum iam et ipse contactus pestilentiae flagraret incendio, de sententia propinquorum perlatum ad curiam patrum, insomniique exposita visione, flammas evolavisse contagii: ludorum deinde instauratione decreta, et spectaculis adhibitam gravem curam, et priorem populo redditam sanitatem.
288Arnobius iunior, Commentarii in Psalmos, 53, 0437B (auctor fl.460)
Quanta sunt etiam in corporibus, quae sine stercorea digestione reficiunt, ut est nuntius bonus, ut est odor optimus, ut est aspectus mirabilis, ut est gratia maiorum, ut est opinio optima, quae dicitur etiam ossa impinguare.
289Arnoldus Emmerammensis, De miraculis et memoria Emmerammi, 141, 1010D
Inde mihi postea nuntius venit, qui iuravit per beatum Emmerammum, praenominatum Adalrammum eadem hora tranquilla pausatione defunctum esse, qua haec traditio facta est Ratisbonae.
290Arnulfus, Tractatus de schismate orto post Honori II decessum, 201, 0174B (auctor fl. 1147)
Sed profecto dignus mittente nuntius, dignum suscipiente mandatum, spes utriusque pulcherrima, quae tam celebrem victoriam certo spectat eventu.
291Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0029B (auctor 1110-1184)
De adventu vestro nihil audieram priusquam vester ad me nuntius pervenisset.
292Arnulfus Lexoviensis, Sermones, 201, 0167D (auctor 1110-1184)
Sed intra secretum divinae bonitatis magnitudo consilii regebatur abscondita donec conscius secreti nuntius mitteretur, qui indulgenda generi humano libertatis beneficia nuntiaret.
293Arnulfus Lexoviensis, Sermones, 201, 0168A (auctor 1110-1184)
Si igitur ipsum promissae salutationis inspiciamus alloquium, recte nuntius salutis verba proposuit, qui ad salutem omnium nuntiandam, tollendamque perniciem mittebatur.
294Arnulfus Sagiensis, Invectiva, p1; 22 (auctor -c.1184)
Sed profecto dignus mittente nuntius, dignum suscipiente mandatum, spes utriusque pulcherrima, quae tam celebrem victoriam certo spectat eventu.
295Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 392, l. 1 (auctor c.350)
nuntius huius rei.
296Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 392, l. 3 (auctor c.350)
ibidem hic nostri nuntius esto.
297Atto Pistoriensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0689B
Nuntius hoc audiens, ad montem Scalarium illico venit, et sanctum hominem ante fores monasterii psalmos aut aliud quid reperit meditantem.
298Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0732D (auctor 925–961)
Ex eo quod est, spiritus est; ex eo quod ait, angelus est, quia angelus Graece, Latine nuntius dicitur, sicut homo nomen est naturae, miles vero nomen officii.
299Auctores incerti, Hymni, 17, 1178 (auctor 1104-1117)
Ortus refulget Lucifer Praeitque solem nuntius, Cadunt tenebrae noctium, Lux sancta nos illuminet.
300Auctores incerti, Hymni, 17, 1187 (auctor 1104-1117)
Ortus refulget Lucifer Praeitque solem nuntius, Cadunt tenebrae noctium, Lux sancta nos illuminet.
301Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0763C
pervigilis) nequitiae nuntius supervenit, qui crudelissimae mortis manifestam sententiam gestans, et innumeras martyris glorias, et execrandum persecutorum facinus consummaret.
302Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0781A
Ad hoc enim si voluit eos Dominus sibimet unius diei dilatione concludi, ut secundum visum martyris sui faceret populorum excubationibus honorari, non consummato Isaac perfecti martyrii nuntius cunctorum aures impleverat.
303Auctores varii 045, Scripta et monumenta historiae Pelagianorum, 45, 1722
Non omnis qui aures vestras ventus ingreditur, nuntius est veri.
304Auctores varii 048, Dissertationes de historia Pelagiana, 48, 0609D
Atque hinc colligere licet, quod tradit Augustinus, epistolam ad amicum, et prolixam fuisse, ut factiosos erudiret de re tota; et ventosae vanitatis plenissimam, ut esset laureatus quidam victoriae nuntius; et victricis superbiae impotentem iactantiam, ut haberet insolens factio unde in adversarios quasi domitos insultaret.
305Auctores varii 071, Appendix, 71, 1154A
Quando quidem hoc quoque regionibus nostris divina pietas gratulationis adiecit, ut ante baptismum vestrum ad nos sublimissimae humilitatis nuntius perveniret.
306Auctores varii 071, Testimonia, 71, 0129C
27. Ambulavit nuntius ad virum apostolicum domnum Gregorium Turonicae civitatis episcopum, et advenit.
307Auctores varii 087, Epigrammata, 87, 0039A
Cum super quibusdam causis imperator nuntium et litteras quadam vice ad eum dedisset, ille, quasi nihil illud reputans, nuntio abituro noluit regi respondere scripto, sed tantum iussit dicere ut quod se videbat nuntius facere, idipsum etiam imperator faceret.
308Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1229C
Descendit ergo carne indutus, hic magni consilii angelus, id est, paternae voluntatis nuntius, in piscinam populi Iudaeorum.
309Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0095D
Optatus ipse abbas paulo ante legatione pontificis functus, dure acceptus tuerat ab Aistulpho, suumque ad monasterium reverti iussus, ne rei quidem infectae nuntius redire ad Urbem potuerat.
310Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0275D
Contra nuntius mittitur Neapolim, cuius ducatus haud dum Graecam dominationem excusserat, nec Stephanus eius rei pontificem monuisset, nisi huic quam Augusto amicior fuisset, ut constat ex Chron.
311Auctores varii 099, Appendix II, 99, 0651B
Vir nobilis atque prudens dominus Stephanus domini Iordani de Urbe canonicus Paduanus, domini PP. capellanus, nuntius et procurator venerabilis patris domini fratris Ioannis permissione divina episcopi Paduani ad ea que in infrascripto procuratorio continentur, constitutus in presentia reverendi patris domini Raimundi Dei gratia sancte sedis Aquileiensis patriarche presentavit et dedit ipsi domino patriarche ex parte dicti domini episcopi et ecclesie Padoane quodam procuratorium, cuius tenor de verbo ad verbum noscitur esse tale.
312Auctores varii 099, Appendix II, 99, 0652A
capellanus, procurator et nuntius specialis ven.
313Auctores varii 099, Appendix II, 99, 0660B
Federici de Castilirio habitans Budrii, nomine dicti eius patris et heredum, et fratrum ipsius omnium, tanquam nuntius specialiter ad hoc deputatus per ipsum s.
314Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0026B
- I. Ubi primum summus Pontifex excesserat vita, nuntius ad Exarchum mittebatur ab iis, qui sedis Apostolicae vicem servabant.
315Auctores varii 148, Acta pontificalia, 148, 0139B
Cui nuntius advenit, si non de obsidione exsurgeret, a Roberto Guichardi Duce Apuliae expulsus esset, et de eius manibus nemo eum liberare posset: quoniam praedictus Dux fidelis et devotus erat B. Petri et praefati Pontificis, et dignum erat ut filius patrem de tanta captione eriperet.
316Auctores varii 155, Epistolae ad Ludovicum Francorum, 155, 1276A
Quapropter vestram obnixe deprecamur benignitatem, quatenus velitis ac praecipiatis ut secundum dispositionem domini imperatoris hoc implere valeamus absque scandalo domini apostolici, quia nuntius eius nobiscum est, et ad curiam illius nos primitus ire compellit, quod nullatenus, donec vestram videremus maiestatem, faceremus.
317Auctores varii 179, Concilium Remense, 179, 0681B
Cumque impudicus oculus impudici cordis sit nuntius, illa etiam de quibus loqui erubescit honestas, non debet religio pertractare.
318Auctores varii 185, Liber VI, 185, 0384D
20. Sed eundum est nobis; et qui haec deportaturus est, nuntius iam festinat.
319Auctores varii 194, Epistolae de venerabili sacramento Eucharistae, 194, 1487A
Nuntius praepositi de Triefinstaine transiens per nos hoc anno, post Natale Domini, ostendit mihi litteras, quas deferebat Salzburgensi praeposito continentes qualemcunque pervicaciam supradicti missoris sui, de haeresi, qua se polluerat.
320Auctores varii 217, Epistolae ad Innocentium III, 217, 0285C
Qui et Morimundensis nuntius privilegium sibi innovari impetrans a praedecessore vestro piae memoriae papa Gregorio VIII super abbatiis, grangiis et possessionibus et pertinentiis, quae domus eadem possidebat, domum et ordinem et fratres de Calatrava, et omnia ad eos pertinentia, inter caetera privilegiata domui suae praedicti adiutorio reportavit.
321Auctores varii, Carmina Burana, 1a, 15*; 68 (auctor fl.1230)
Item cantent: Nobis autem | custodientibus et vigilias | noctis servantibus supervenit | celestis nuntius, qui et dixit: | surrexit Dominus.
322Auctores varii, Carmina Burana, 56, 92; 1 (auctor fl.1230)
De Phyllide et Flora 1. Anni parte florida, | celo puriore, picto terre gremio | vario colore, dum fugaret sidera | nuntius Aurore, liquit somnus oculos | Phyllidis et Flore.
323Auctores varii, Panegyrici Latini, 3, 14, 5; 9 (auctor c.300)
Cum Romani populi victus et exercitus commeatus esset in manibus, in media expediendae annonae trepidatione nuntius venit plurimas naves Africano tritico graves litus Achaicum praetervectas Constantinopolim pervolasse.
324Auctores varii, Panegyrici Latini, 3, 15, 5; 8 (auctor c.300)
Quid quod nihil speranti mihi de honoris augmento (neque enim ultra praefecturam se votorum meorum modestia porrigebat) perfertur nuntius consulem me creatum sine impendio, quod iam diu paucis; sine labore, quod numquam; sine petitione, quod nemini?
325Audoenus Rothomagensis, Vita S. Eligii, 87, 0493A
Erat enim tempus quo census publicus ex eodem pago regis thesauro exigebatur inferendus, sed cum omnis census in unum collectus regi pararetur ferendus, ac vellet domesticus simul et monetarius adhuc aurum ipsum fornacis coctione purgare, ut iuxta ritum, purissimum ac rutilum aulae regis praesentaretur metallum (nesciebant enim praedium esse Eligio concessum) toto nisu atque conatu per triduum vel quatriduum labori insistentes, nulla poterant, Deo id praepediente, arte proficere, usquequo ab Eligio praeveniens nuntius, opus coeptum interciperet, idque eius dominio revocaret.
326Augustinus Fortunius, Vita III Petri Damiani, 144, 0161D
Timebat nuntius a timore nocturno, nec propterea somnum unquam capere valuit.
327Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1268
Salvatoris igitur nostri adventus Gabriel nuntius missus est, ut novam in carne nativitatem filii Dei praedicaret, in quo forma servi Domino sociata hostem potenter devicit, fortis in illo, non tamen violenta ad inferendam iniuriam, sed efficax ad iustitiam obtinendam.
328Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1291
Ideo summe custodiendus est oculus, quia ianua cordis est et nuntius.
329Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 2, 24; 11 (auctor 354-430)
Postea paruo interuallo seruus cuiusdam Lucii Pontii uaticinando clamauit: <a Bellona nuntius uenio, uictoria tua est, Sylla).
330Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 15, 23; 4 (auctor 354-430)
Qui enim Graece dicitur SyyeXoi, quod nomen Latina declinatione angelus perhibetur, Latina lingua nuntius interpretatur.
331Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 18, 35; 24 (auctor 354-430)
Nam si Graeca ista interpretemur, et euangelium bona nuntiatio est et angelus nuntius.
332Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 151, 6; 1 (auctor 354-430)
Unde fateor dilectioni tuae, postero die, quo illius partul'itionis nefarius fetus est editus, cum esset nobis repente nuntiatum illos e carcere ad eum iudicem ductos, quamquam perturbati fuerimus, tamen ego considerans, et quae nobis pridie dixeras et quis esset post illum exorturus dies, quoniam beati Cypriani erat pridiana sollemnitas, existimaui, quod etiam elegerit diem, quo et tibi postulata concederet et uniuersam Christi ecclesiam repente laetificans ad locum tanti martyris ascendere uoluerit parcendi benignitate quam occidendi potestate sublimior, cum ecce nobis nuntius inruity quo prius percussos esse nossemus, quam, quo modo audirentur, quaerere ualeremus.
333Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 211, 10; 9 (auctor 354-430)
nec dicatis uos habere animos pudicos, si habeatis oculos inpudicos, quia inpudicus oculus inpudici cordis est nuntius et, cum se inuicem sibi etiam tacente lingua conspectu mutuo corda nuntiant inpudica et secundum concupiscentiam carnis alterutro delectantur ardore, etiam intactis ab inmunda uiolatione corporibus fugit castitas ipsa de moribus.
334Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 32, 1; 4 (auctor 354-430)
quod si primus hic a nobis tibi nuntius ueniet, gratulare tantam nobis in tua patria caritatem Christo donante partam, ut, quicquid illic diuina prouidentia gerat mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis, uel primi uel cum primis sciamus.
335Augustinus Hipponensis, Speculum vel liber de divinis scripturis [CSEL], 7; 203 (auctor 354-430)
indignatio regis nuntius mortis, et uir sapiens placabit eam.
336Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0214 (auctor 354-430)
Itane tam malus nuntius Evangelium est?
337Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0214 (auctor 354-430)
Quomodo est autem iste bonus nuntius, quandoquidem ipse Deus vobis, velo sibi opposito, lugere nuntiatus est, donec sua membra ab illa vastatione et contaminatione reparentur atque purgentur?
338Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0072 (auctor 354-430)
Postea parvo intervallo servus cuiusdam Lucii Pontii vaticinando clamavit: A Bellona nuntius venio; victoria tua est, Sylla.
339Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0468 (auctor 354-430)
Qui enim graece dicitur ἄγγελος, quod nomen latina declinatione angelus perhibetur, latina lingua nuntius interpretatur.
340Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0594 (auctor 354-430)
Nam si graeca ista interpretemur, et Evangelium bona nuntiatio est, et angelus nuntius.
341Augustinus Hipponensis, De Trinitate, 42, 0861 (auctor 354-430)
Quanquam Spiritum sanctum alicubi angelum dictum non recolam, sed ex opere possit intelligi: dictum enim de illo est, Quae ventura sunt annuntiabit vobis (Ioan. XVI, 13) ; et utique Angelus graece, latine Nuntius interpretatur: de Domino autem Iesu Christo evidentissime legimus apud prophetam, quod magni consilii Angelus dictus sit (Isai. IX, 6) : cum et Spiritus sanctus, et Dei Filius, sit Deus et Dominus angelorum.
342Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0315 (auctor 354-430)
Ipse Dominus noster Iesus Christus in prophetia dictus est magni consilii Angelus, magni consilii nuntius: sic illum dixerunt Prophetae (Isai. IX, 6, sec. LXX.) Ipse ergo magni consilii Angelus, id est nuntius, immittet in eos qui timent Dominum, et eruet sos.
343Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0126 (auctor 354-430)
Quod si primus hic a nobis tibi nuntius veniet, gratulare tantam nobis in tua patria charitatem Christo donante partam, ut quidquid illic divina Providentia gerat, mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis (Psal. LXVII, 36) , vel primi, vel cum primis sciamus.
344Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0649 (auctor 354-430)
Unde testor Dilectioni tuae, postero die, quo illius parturitionis nefarius fetus est ortus, cum esset nobis repente nuntiatum illos e carcere ad eum iudicem ductos, quanquam perturbati fuerimus, tamen ego considerans et quae nobis pridie dixeras, et qui esset post illum exorturus dies, quoniam beati Cypriani erat pridiana solemnitas, existimavi quod etiam elegerit diem, quo et tibi postulata concederet, et universam Christi Ecclesiam repente laetificans, ad locum tanti martyris ascendere voluerit, parcendi benignitate quam occidendi potestate sublimior; cum ecce nobis nuntius irruit, quo prius percussos esse nossemus, quam quomodo audirentur quaerere valeremus.
345Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0961 (auctor 354-430)
Nec dicatis vos habere animos pudicos, si habeatis oculos impudicos: quia impudicus oculus impudici cordis est nuntius.
346Augustinus Hipponensis, Regula, 32, 1381 (auctor 354-430)
Nec dicatis vos habere animos pudicos, si habeatis oculos impudicos: quia impudicus oculus, impudici cordis est nuntius.
347Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0740 (auctor 354-430)
Sed ne forte, cum dico Evangelium, codicem attendas, membranam et atramentum cogitas Evangelium, quid dicat vide graecum nomen: Evangelium est bonus nuntius, vel bona annuntiatio.
348Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0740 (auctor 354-430)
Nuntius ergo non mentitur, et qui eum misit, mentitur?
349Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0740 (auctor 354-430)
Iste nuntius, Evangelista scilicet, ut nomen etiam dicamus, iste Ioannes qui hoc scripsit, de Christo mentitus est, an verum dixit?
350Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0064 (auctor 354-430)
Nam angelus graece, qui latine nuntius appellatur.
351Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0064 (auctor 354-430)
Nuntius ergo actionis nomen est: agendo, id est, aliquid nuntiando, nuntius appellatur.
352Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0064 (auctor 354-430)
Deinde angelus, id est nuntius, mittitur ab eo qui per eum aliquid nuntiat.
353Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0230 (auctor 354-430)
Etenim et propheta dictus est angelus: angelus enim nuntius est.
354Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0266 (auctor 354-430)
Evangelium enim latine bonus nuntius est.
355Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0266 (auctor 354-430)
Evangelium ergo bonus nuntius.
356Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0691 (auctor 354-430)
LXX) , quia nuntius voluntatis Patris.
357Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0691 (auctor 354-430)
Angelus enim graece, latine nuntius est.
358Augustinus Hipponensis, Epistularum Selectio, 49, 10; 56 (auctor 354-430)
Nec dicatis vos habere animos pudicos, si habeatis oculos inpudicos, quia inpudicus oculus inpudici cordis est nuntius et, cum se invicem sibi etiam tacente lingua conspectu mutuo corda nuntiant inpudica et secundum concupiscentiam carnis alterutro delectantur ardore, etiam intactis ab inmunda violatione corporibus, fugit castitas ipsa de moribus.
359Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 1128D
Semper bonus nuntius, nova exhibet gaudia: sicut Angelus ad Mariam: Spiritus, inquit, sanctus superveniet in te (Luc. I) . Et iterum pastoribus: Ecce ego annuntio vobis hodie gaudium magnum: quia natus est vobis Salvator (Ibid., II) . Sic et nunc in Sion vel in Ierusalem nuntiatur: quia natus est in terris is qui mundo peccatis mortuo vitam afferret.
360Augustinus Hipponensis Incertus, Appendix, 33, 1152
Ego propter iustitiam et veritatem, vitam corpoream dereliqui; hic etsi sic non amiserit vitam corporalem propter iustitiae et doctrinae suae perspicacissimae veritatem, tempus suum tamen totum gessit in saeculo, in martyrio, afflictionibus et dolore: ego christianae fidei praecucurri nuntius, et gentium invitator; hic postmodum veniens eiusdem fidei exstitit sustentator, et ab haereticis eamdem lacerantibus defensator: ego semel in baptismate manibus propriis Christum tetigi in Iordane; hic ipsum non solum manibus propriis habuit multoties in altari, sed et ore proprio manducavit.
361Augustinus Hipponensis Incertus, De mirabilibus sacrae Scripturae, 35, 2176
Sed captivitatum et servitutum laboribus durissimis afflictus, frequenter a Deo per poenitentiam veniam precabatur: ad cuius liberationem, poenitentium lacrymis sedatus ille, iudices suscitabat, qui de servitutis iugo plebem eruentes, nequaquam potentiae dominio, sed arbitrorum iure praefiebant (Iudic. II, III, IV) . Quorum temporibus dum Madianitis serviret populus, Gedeoni filio Ioas coelestis nuntius apparuit, illumque destructo idololatriae ritu, de plebis suae liberatione commonuit.
362Augustinus Hipponensis Incertus, De mirabilibus sacrae Scripturae, 35, 2193
Interea nuntius ad sponsam Ioseph Mariam virginem de stirpe David talia dicta detulit, cui sine viri cognitione parturire filium Spiritus sancti munere praedixit: Hic, inquiens, natus, quem omnium spondent oracula Prophetarum, magnus erit in conspectu Domini, et in aeternum ore cunctorum credentium filius vocabitur Altissimi.
363Augustinus Hipponensis Incertus, Expositio in Apocalypsim Ioannis, 35, 2420
Nam quia etiam Angelus Nuntius interpretatur, quicumque aut episcopus aut presbyter aut etiam laicus frequenter de Deo loquitur, et quomodo ad vitam aeternam perveniatur annuntiat, merito angelus Dei dicitur.
364Aulus Gellius, Noctes Atticae, 3, 15, 4; 7 (auctor c.125–c.180)
Praeterea in nostris annalibus scriptum legimus, qua tempestate apud Cannas exercitus populi Romani caesus est, anum matrem, nuntio de morte filii allato, luctu atque maerore affectam esse; sed is nuntius non verus fuit, utque is adulescens non diu post ex ea pugna in urbem redit, anus repente filio viso copia atque turba et quasi ruina incidentis inopinati gaudii oppressa exanimataque est.
365Aulus Gellius, Noctes Atticae, 19, 1, 17; 20 (auctor c.125–c.180)
Propterea cum sonus aliquis formidabilis aut caelo aut ex ruina aut repentinus nescio cuius periculi nuntius vel quid aliud est eiusmodi factum, sapientis quoque animum paulisper moveri et contrahi et pallescere necessum est, non opinione alicuius mali praecepta, sed quibusdam motibus rapidis et inconsultis, officium mentis atque rationis praevertentibus.
366Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 23; 11 (auctor 309-394)
En erit ut nostras hic nuntius excitet aures?
367Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 24; 27 (auctor 309-394)
Ecquando iste meas impellet nuntius aures?
368Ausonius Burdigalensis, Epigrammata, 19, 0825D (auctor 309-394)
Nuntius Euxino iam nunc volo currere ponto, Ut sciat hoc Superum cura secunda Valens; Caede, fuga, flammis stratos periisse Suevos: Nec Rhenum Gallis limitis esse loco.
369Ausonius Burdigalensis, Epistolae, 19, 0934B (auctor 309-394)
Et quando iste meas impellet nuntius aures?
370Ausonius Burdigalensis, Periochae in Homeri Iliada et Odysseam, 19, 0950C (auctor 309-394)
Qui cum adversi status nuntius reverteretur, Euripylum contemplatur aegrum ex vulnere: fomentisque medicae artis admotis redintegrat sanitati.
371Ausonius Burdigalensis, Periochae in Homeri Iliada et Odysseam, 19, 0951C (auctor 309-394)
Antilochus ad Achillem nuntius cladis acceptae, Menelao instante, festinat.
372Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 17, 5; 3 (auctor c.310-c.395)
nuntius Euxino iam nunc volo currere ponto?
373Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 157, 4a; 35 (auctor c.310-c.395)
ecquando iste meas inpellet nuntius aures?
374Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 227, 10a; 4 (auctor c.310-c.395)
Antilochus ad Achillem nuntius cladis acceptae Menelao instante festinat.
375Ausonius Burdigalensis, Opuscula, 227, 20; 5 (auctor c.310-c.395)
qui cum adversi status nuntius reverteretur, Eurypylum contemplatur aegrum ex vulnere fomentisque medicae artis admotis redintegrat sanitati.
376Ausonius Burdigalensis, Epigrammata de diversis rebus, 28; 3 (auctor 309-394)
nuntius Euxiuo iam nunc volo currere ponto, ut sciat hoc superum cura secunda Valens, caede, fuga, flammis stratos periisse Suebos nec Rhenum Gallis limitis esse loco.
377Ausonius Burdigalensis, Epistulae, 27; 28 (auctor 309-394)
ecquando iste meas inpellet nuntius aures?
378Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0338D (auctor 460-518)
Sic miseri mortem, nondum discrimine notam, Cum primum meruere, volunt; exordia finem Signant, et similes praedicunt adfore luctus, Ultima cum mundi senium consumpserit aetas, Cumque repentinus percusserit omnia fulgor Coelorum, clangente tuba, qua nuntius ante Iudicis adventu concussum terreat orbem: Tunc cum sinceros pastor discreverit agnos, Haedis disparibus diversa in parte locatis, Per medium dirimente chao, quod fluctibus implet Sulphureis volvens undosa incendia gurges, Flammarum stagnante lacu, quo fervida quondam Dicitur attracto nubes Sodomitica nimbo Guttatim sparsum fudisse in crimina fulmen, Cum plueret nox tetra focos, coeloque caducae Aera per calidum stillarent undique mortes.
379Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0343A (auctor 460-518)
Ille quidem poscens effectum non capit ullum; Nos autem, dum vita manet, dum luce vigemus, Olim defuncti perterret nuntius Adam.
380Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0348D (auctor 460-518)
Hic Dominum coeli venturum corpore sumpto Virginis intactam iussus praedixit in alvum, Sacraque dotali complevit viscera verbo, Hic et Baptistae praecurrens nuntius ortum, Desperata diu dum ferret germina patri, Inter sacra virum conterruit, et dubitantes Protinus ingrato restrinxit in ore loquelas, Donec praedicto fecundam redderet ortu Prolis anum, multo sterilis quae tenta per annos, Fudit diffidens effeta puerpera fetum.
381Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0348D (auctor 460-518)
Cum subito clausis foribus tunc aliger intrat Conspicuus, claro resplendens nuntius ore.
382Avitus Viennensis, De Mosaicae historiae gestis, 59, 0352B (auctor 460-518)
Nuntius interea, dudum qui missus ab alto Detulerat iusto coelestis munera verbi, Protinus ut clausum vidit, rebusque paratis Exspectare diem, rursus descendere coelo Festinans, laxos firmavit cardine postes, Inclusitque viros, atque ostia fortia traxit, Confestimque levans supero se rettulit axi.
383Bachiarius Hispaniae, De reparatione lapsi, 20, 1046B
Ille nuntius Saulis mortis (II Reg. I, 2 seqq.) cum ad David venisset, et referret ei inimicum suum esse prostratum; David causam mortis inquirens, audivit ab eo, quod ipse nuntius illum suo gladio peremit, addens et dicens: Quia videbam quod ictu illati in se vulneris non erat victurus (Ibid., 10) ; quem David statim morte damnavit; cum percussum ab hostibus desperasset esse victurum, et eum sublata spei fiducia iugulasset.
384Balde Iacob, Poemata, 1, 2, 13; 2 (auctor 1604-1668)
Nuntius Maia generatus adsum; Odi per infernas superasque lucet Semita sedeis, Huc recens Egra venio, per auras Lapsus; ut ventos agilis secarem, Addidi pennas tunicatus et Talaria plantis.
385Balde Iacob, Poemata, 1, 2a, 1; 6 (auctor 1604-1668)
Suadet laetitiam Nuntius aliger.
386Balde Iacob, Poemata, 1, 3, 41; 3 (auctor 1604-1668)
Vix ingressus iter, prata subiveram Ostingae veteris: cum mihi nuntius Fatum triste refert, et velut hostica Aureis cuspide vulnerat.
387Balde Iacob, Poemata, 2, p7, 8; 10 (auctor 1604-1668)
DUlce decus, MEMMI: verus mihi nuntius ergo Venerat extinctum, fatoque extrema secutum!
388Balde Iacob, Poemata, 3, p11; 346 (auctor 1604-1668)
Parasitus, Rusticus titubans, Nuntius mendax primariae personae, ceteros Actores obscurant.
389Baldricus Dolensis, Carmina, 166, 1184B (auctor c.1050–1130)
Nuntius ergo ferus qui semper nuntiat illud, Quo semper lacrymis nos impetit atque dolore.
390Baldricus Dolensis, Historia Hierosolymitana, 166, 1140D (auctor c.1050–1130)
Iam incluserant Christianos, et iam de mortibus eorum garrientes confidebant; cum nuntius Raimundum Piletum vociferans, sic excivit: « Nisi citissimus ad commilitones tuos evolaveris, auxilium eis perhibiturus, omnes pro certo amisisti; iam enim circumvallati sunt ab inimicis; adhuc tamen utcunque se defendunt.
391Balduinus Cantuariensis, Tractatus diversi, 204, 0471D (auctor c.1120-1190)
Impudicus autem oculus impudicae mentis est nuntius.
392Balduinus Cantuariensis, Tractatus diversi, 204, 0467 (auctor c.1120-1190)
Nuntius enim salutis et angelus pacis a Deo missus, et ad Virginem ingressus, amicus ipse virginitatis, nova eam salutatione, et insolita, et hactenus a saeculo non audita salutat, simul deferens novae salutis obsequium, novaeque laudationis praeconium.
393Barignani Fabio, Gigantomachia, 2; 94 (auctor fl.ca.1550)
Contra Mars talia fatur: "Neu, quaeso, incusa his dictis, quod segnis ad arma Adsim; nam certus nostras non nuntius aures Implerat.
394Barignani Fabio, Gigantomachia, 2; 103 (auctor fl.ca.1550)
Postremus tenueis nitidis talaribus auras Scindebat Iovis et divorum nuntius ingens: Nam Martis templum miratus restitit, harpen Nunc dextra gestans falcis de more recurvum, Aera scindebat levior velocibus Euris.
395Barignani Fabio, Gigantomachia, 2; 189 (auctor fl.ca.1550)
Interea circumspicit omneis Mercurius divosque inter coetumque silentum Infit, mellifluis nec abest facundia dictis: "O pater, o hominum genitor sator atque deorum, Humanis ducibus postquam implorare necesse est Auxilium, totum qui pennis metior orbem Nuntius atque tuus refero mandata per auras, Quantum gemmifero distet nunc Maurus ab Indo, Afer Hyperboreo (tu nosti an vera loquamur) Quaeque colant latas urbes, quae littora gentes Quique duces teneant novi, quis possit ab hoste Eruere, Omnipotens, paucis ex ordine solvam.
396Bartolomeo, Carmen ex cod. Lond. Burney 250 f. 4r, 1a, p1; 2 (auctor 1387)
Pennata gesto calcibus uestigia Tectus galero et hac in aula prodeo, Atlantide olim quem creatum praedicant, Fidus deorum et qui dearum nuntius, Hominum sagax et foederum caducifer: Mandata uobis iam fero Triuiae deae, Nemorum latebris et feris quae praesidet, Uenationis et magistra regia, Faunis, Satyris, Nymphis comitata agrestibus, Siluano, Iaccho et putido Sileno.
397Beda, Allegorica expositio in Parabolas Salomonis, 91, 0979B (auctor 672-735)
Fatuus est enim qui extra hoc consilium vivit, quamvis naturaliter astutus videatur, et prudens, de quo recte subditur, - Nuntius impii cadet in malum.
398Beda, Allegorica expositio in Parabolas Salomonis, 91, 1015B (auctor 672-735)
Dicit Psalmista: Sicut cervus desiderat ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea, et caetera (Psal. XLI) . Aqua frigida ergo, quae sitientis ardorem restinguat, et nuntius qui de longe veniens nova quaelibet et inopinata gaudia portet, assimilatur, quia et dulcedo divinae visionis animam diu desiderantem consolatur, atque ab aestu praesentium tribulationum liberam reddit; et angeli quotidie de terra longinqua, hoc est cum de superna patria descendentes in mundum iustos, vel inter tentationes spe coelestium roborant, vel iustis tentationem certaminibus ad palmam perpetuae retributionis inducunt.
399Beda, Allegorica expositio in Samuelem, 91, 0704A (auctor 672-735)
Et Ecclesia in Domini laudibus praestans, etiam ista perorat: Scio quidem ipsa, et apertis fidei oculis intelligo bonitatem tuae gratiae coelestis, teque ipsum esse de quo propheta praedixit: Et vocabitur nomen eius magni consilii angelus (Esa. IX) ; hoc est, paternae voluntatis nuntius.
400Beda, Allegorica interpretatio in Tobiam, 91, 0927A (auctor 672-735)
Et Dominus noster per miracula quae fecit in carne, ostendit populo Iudaeorum, ex quo carnem susceperat, quia ipse est Filius Dei, et angelus, id est, nuntius paternae voluntatis.
401Beda, Allegorica interpretatio in Tobiam, 91, 0933C (auctor 672-735)
Appropinquantibus domui praecucurrit canis, qui simul fuerat in via, et quasi nuntius adveniens blandimento suae caudae gaudebat.
402Beda, Allegorica interpretatio in Tobiam, 91, 0933D (auctor 672-735)
Et pulchre dicit quasi nuntius adveniens, quia nimirum doctor quisque fidelis nuntius est veritatis; pulchre, blandimento suae caudae gaudebat: cauda quippe, quae finis est corporis, finem bonae operationis, id est perfectionem, vel certe mercedem, quae sine fine tribuitur, insinuat.
403Beda, Commentarii in Pentateuchum, 91, 0377A (auctor 672-735)
Profecti de Bareiacha, castrametati sunt in monte Galaad, quod interpretatur nuntius, vel accinctus, vel concisio.
404Beda, Epistolae, 94, 0669A (auctor 672-735)
Venit ad me ante biduum (frater amantissime) nuntius tuae sanctitatis, qui pacificae quidem salutationis a te laetissima verba detulit; sed haec tristi mox admistione confudit, addendo, videlicet, quod me audires a lascivientibus rusticis inter haereticos per pocula decantari.
405Beda, Explanatio Apocalypsis, 93, 0149D (auctor 672-735)
Dominus in carne natus, qui magni consilii angelus est, paternae scilicet voluntatis nuntius, visitavit nos Oriens ex alto (Luc. I) , vexillum crucis, quo suorum frontes signaret, afferens.
406Beda, Expositio super Acta Apostolorum, 92, 0971C (auctor 672-735)
Agabus potest nuntius tribulationis interpretari, qui secundum nomen suum, et hic famem generalem, et infra Paulo apostolo vincula prophetat.
407Beda, Fragmenta in Proverbia Salomonis, 91, 1061C (auctor 672-735)
Ipse est enim nuntius paternae voluntatis, ipse fert imperium illius; ipse percutit, vulnerat et medetur: provehit, coronat, glorificat.
408Beda, Homiliae, 94, 0084A (auctor 672-735)
Descendit enim carne indutus magni consilii angelus, id est paternae voluntatis nuntius in populum Iudaeorum, et movit peccatores factis ac doctrina sua, ut occideretur ipse qui sua morte corporali non solum spiritualiter languentes sanare, sed et mortuos vivificare sufficeret.
409Beda, Homiliae, 94, 0324A (auctor 672-735)
Hic est de quo scriptum est: Ecce mitto angelum meum ante faciem tuam, qui praeparabit viam tuam ante te (Malach. III) . Quod Graece angelus, hoc Latine nuntius dicitur.
410Beda, Homiliae, 94, 0338B (auctor 672-735)
Quia ergo habitantibus nobis in regione umbrae mortis lux orta est vitae, apte nuntius ortus eiusdem dicit Quia natus est nobis hodie Salvator, ut, hoc quoque verbo admoniti, semper recordemur quia nox praecessit antiquae caecitatis, dies autem appropinquavit aeternae salutis; et ipsi abiiciamus opera tenebrarum, et ut filii lucis ambulemus.
411Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0691B (auctor 672-735)
Descendit enim carne indutus magni consilii angelus, id est, paternae voluntatis nuntius in populo Iudaeorum, et movebat peccatores doctrina sua, factus ut occideretur ipse, qui sua morte corporali non solum spiritualiter languentem sanare, sed et mortuos vivificare sufficeret.
412Beda, In Evangelium S. Lucae, 92, 0420D (auctor 672-735)
Quod Graece angelus, hoc Latine nuntius dicitur.
413Beda, In Evangelium S. Marci, 92, 0134D (auctor 672-735)
Angelus enim Graece, Latine nuntius dicitur.
414Beda, Vita prosaica S. Cuthberti, 94, 0774A (auctor 672-735)
» At nuntius omnes ibidem salvos incolumesque reperiens, postquam mane facto reverti ad Dominam coepit, obvios habuit eos qui corpus defuncti fratris sepeliendum in carro deferrent.
415Beda Incertus, Quaestiones super libros Regum, 93, 0449B (auctor c.820)
Primus itaque gradus descensionis de Deo in angelo fuit, qui magni consilii nuntius erat.
416Beda Incertus, Quaestiones super Numeros, 93, 0405A (auctor c.820)
Vigesima nona mansio est in monte Gadgad; Gadgad interpretatur nuntius, sive accinctio, vel certe concisio.
417Bembo Pietro, Carmina, 1, 18; 3 (auctor 1470-1547)
Nuntius ut vitreas Benaci vectus ad undas, Muscoso subter pendentia fornice tecta, Atque Dei laetis implevit vocibus aures Advenisse diem, quo formosissima terrae Ausoniae Verona sacris templisque regendis Demissum coelo et magnis virtutibus auctum Acciperet iuvenem, qualem vix ipsa petebat, Forte Pater gelido in luco sylvaque virenti Fontibus et rivis cubito subnixus et urnae Iura dabat: cui carbasei mollissima fili Stamina pingebant fuco, vestemque parabant Caeruleam, innumerae nodis ac retibus aureis Collectos comptae crines tempusque decorum, Incinctaeque auro surasque sinusque fluentes Vestibulo in thalami natae, niveosque lacertos Nudabant operi: quo pulchro ex agmine Sirme Docta lyrae digitis percurrere fila canebat Carmen, quod totidem numeris Gardeque Saloque Reddebant; sol aestivos circumvagus orbes Axe terens medio currum librabat Olympo.
418Bene Florentinus, Candelabrum, p1, 7; 4 (auctor -1239)
(5) Titulus vero scriptus in exteriori margine ponitur, ut sit certum ipsi nuntio cui epistola destinetur, quia posset forsitan nuntius oblivisci.
419Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0020C
Beneventani unianimes tractans de interitu Sycardi principi, miserunt nuntius ad Leo episcopus Salernitanos, ut Sycinolfus oculos eius eruere; ut principatus Beneventi, in se ipsis exibere virtutem, Salernam hurbem in sua potestatis percipere.
420Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0021A
Et veniens a Beneventi hurbem; tunc infelices Beneventani miserunt nuntius a Sycinolfus dicentes: « Hii qui sunt homicides, manibus tuis damus; terram enim potestati tue es!
421Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0023B
Nuntius misit a Terracina urbem, ut custodiret via maris et terris, ut nec venundaret alicui Romanis, nulla rem perciperet.
422Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0039B
Nuntius missus a Loduicus rex ( an. 816), filius Loduici pie memorie, ut veniret et defenderet ecclesia sancti Petri, et Romanum regnum.
423Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0042A
Statimque nuntius transmisit ad Ungarorum gens, ut veniret et possideret Italia; quo peracto omnia Ungarorum gens in Italia ingressi sunt.
424Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0046C
Qui festinus ad ecclesiam principis apostolorum devenit, nuntius transmissos per cunctos Romanos nobiles ad se venire fecit; et omnes promiserunt fide per sacramentum, ut Octabianus filium suum post mortem Agapiti pape Octabianus papa eligerent.
425Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0049A
Coronatum est autem hisdem Otto secundo a summo pontifice, et sociatum est regnum patris sui ( an. 967, Dec. 25). Fecerunt autem hisdem imperatoris legem, et conclusit in legibus Romanam legem et Langobardiam, et in edictis Langobardorum affigi precepit ( an. 968, Oct. 29). Statimque nuntius transmisit in Constantinopolim, ut de sanguine regale suos natos iungere.
426Benessa Damianus, De morte Christi, 5; 166 (auctor 1476-1539)
Facti fama mali regionem auditur in omnem, Atque urbes adiit primo delata propinquas, Teque intempesta gradiens, Bethania, nocte Inuadit: tristis tunc nuntius attigit aures Maternas, illo raptori namque Iohannes Dimissa fugiens aduenit sindone nudus.
427Benzo Albensis, Ad Heinricum IV imperatorem libri VII, 266, 8; 11 (auctor c.1010-c.1085)
Vivit dominus, quia, si divae memoriae dominum meum, HEINRICUM imperatorem, talis percelleret nuntius, ad id peragendum foret citissimus.
428Berengosus Trevirensis, De laude et inventione sanctae crucis, 160, 0972C (auctor 1112-1125)
Ut enim celeriter adduceretur vir ille beatus, eo celerius post illum missus est pro nuntio nuntius, et pro legato legatus, quo cooperante gratia divinae virtutis, ab eodem viro medicinam debuit habere salutis.
429Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0640C (auctor 1090-1153)
Si forte ad opus fratrum nostrorum naves adduxerint, et requisierint abbatiam quam missuri eramus, nuntius vester habeat nos excusatos in haec verba: « Fratres quidem parati erant, et abbatia ordinata; sed dominus Alfanus nuntius domini regis Siciliae dixit, quia rex non requirebat nisi duos fratres qui praecederent alios ad videndum locum; cum autem placuerit domino regi, significabit nobis voluntatem suam de tota abbatia simul mittenda: nam periculum est religionis et ordinis, sicut vestra providentia novit, fratres sine disciplina, sine custodia vel abbatis vel aliorum fratrum suorum versari in terra aliena.
430Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0089B (auctor 1090-1153)
Primo scire te volo, domnum Cisterciensem, necdum quando tuus nuntius ad nos venit, de Flandria, quo paulo ante per nos transierat, remeasse; et ob hoc nec litteras accepisse, quas ei iussisti praesentari, et adhuc esse tantae a te praesumptae novitatis ignarum.
431Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0643B (auctor 1090-1153)
Iam ad vestras litteras breviter pro tempore respondendum est, quae cum mihi in manus venerunt, natalis animae Dominae nostrae dies festus illuxerat, cuius me totum iure sibi vindicans devotio, nihil aliud cogitare sinebat; sed et nuntius repedare festinans, vix usque in crastinum, ut haec iam festo exoccupatus utcunque rescriberem, exspectavit.
432Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0142B (auctor 1090-1153)
Ad litteras vestrae dignationis, licet quidem breviores quam cupierim, longiores tamen quam meruerim, rescribere largius et debui, et volui: sed festinans nuntius non permisit.
433Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0210B (auctor 1090-1153)
Sed et nuntius repedare festinans, vix usque in crastinum, ut haec iam festo exoccupatus qualiacunque rescriberem, exspectavit.
434Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0218A (auctor 1090-1153)
Illud autem simpliciter tuae dilectioni intimo, quod indubitanter te credere volo: toto scilicet hoc tempore, ex quo tuus nuntius, non is, sed alius recessit a me, nullum mihi omnino fuisse otium ad id quod poscis idoneum, tum propter dierum malitiam, tum propter noctium brevitatem.
435Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0218D (auctor 1090-1153)
Libellum quem quaeris, ipse quoque antequam tuus nuntius ad nos veniret, ab eo cui commendaveram, requisivi: sed necdum recepi.
436Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0306C (auctor 1090-1153)
De gloriae vestrae crebris successibus creber nuntius laetificat civitatem Dei.
437Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0325A (auctor 1090-1153)
Tanta si quidem fuit brevitas termini, ut vix, ex quo rescivimus diem, spatio quatuor dierum nuntius noster cum litteris accurrere potuerit, quatenus praeveniret quod parabatur, non sacramentum, sed sacrilegium.
438Bernardus Claraevallensis, Parabolae, 183, 0764A (auctor 1090-1153)
Eat igitur nuntius, qui suorum necessitates exponat, adiutorium flagitet, auxiliatorem adducat.
439Bernardus Claraevallensis, Parabolae, 183, 0764A (auctor 1090-1153)
Est enim mihi nuntius fidelissimus regi, bene notus curiae, Oratio scilicet, qui in secreto noctis silentio per ignotas semitas arcana coeli penetrare, et cubiculum regis adire, et opportuna importunitate pium regis animum flectere non indoctus, supplicatione miserabili laborantibus auxilium solitus impetrare.
440Bernardus Claraevallensis, Parabolae, 183, 0772A (auctor 1090-1153)
6. Confusis omnibus, ad dominas tristis nuntius venit perditae civitatis.
441Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0675A (auctor 1090-1153)
Quod autem in beata Maria sancta Trinitas fuerit (fuerit dico per praesentiam maiestatis), ubi solus Filius erat per susceptionem humanitatis, testatur nuntius coelestis, qui ei arcana mysteria reserans, ait: Ave, gratia plena, Dominus tecum; et post pauca: Spiritus sanctus superveniet in te, et virtus Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I, 28, 35) . Ecce habes Dominum, habes virtutem Altissimi, habes Spiritum sanctum; habes Patrem et Filium et Spiritum sanctum.
442Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0682B (auctor 1090-1153)
Quae omnia quid sunt aliud quam quidam internae resurrectionis hilaris nuntius?
443Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1119D (auctor 1090-1153)
Quid eo miserius, cui odor vitae, non vitae, sed mortis nuntius est?
444Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1119D (auctor 1090-1153)
Imo nec nuntius quidem, sed baiulus.
445Bernardus Fontis Calidi, Adversus Waldensium sectam, 204, 0799D (auctor fl. 1190)
V. Quantum vero est, quod sacerdos angelus Domini, id est nuntius vocatur?
446Bernardus Marango, Annales Pisani, 108; 5 (auctor c.1110-c.1188)
Nullus enim marchio et nullus nuntius imperii fuit qui tam honorifice civitates Italie tributaret, et Romano subiceret imperio.
447Berno Augiae Divitis, De rebus pertinentibus ad missae officium, 142, 1065A (auctor 978-1048)
Auctor Missalis qui nominatur Gregorialis, et Antiphonarii, nos tangit ut recolamus Nativitatem Domini celebratam per tres ordines librorum, scilicet legis, prophetarum et psalmorum; necnon et per quartum, id est, principium Evangelii, in quo narratur Gabriel archangelus missus ad Zachariam, videlicet nuntius praecursoris Nativitatis Domini, verum etiam et prophetae Zachariae de adventu Domini, et Gabriel missus ad Mariam virginem (Luc I) , narrans ei conceptionem Salvatoris nostri, et caetera talia usque ad ipsam Nativitatem.
448Berno Augiae Divitis, Liber qualiter adventus Domini celebretur, 142, 1082A (auctor 978-1048)
Auctor missalis qui nominatur Gregorialis, et Antiphonarii, nos tangit, ut recolamus nativitatem Domini celebratam per tres ordines librorum, scilicet legis, prophetarum et psalmorum, nec non et per quartum, id est principium Evangelii, in quo narratur Gabriel archangelus missus ad Zachariam, videlicet nuntius nativitatis praecursoris Domini.
449Bertholdus Constantiensis, Annales, 147, 0412B (auctor 1030-1088)
Deinde ut ipsum per omnia honorando ad consensum concordiae industrius contraheret, nuntios suos cum legatis illius se ad illum directurum prudenter destinavit, ut, iuxta suum beneplacitum, tempus et locum futuri colloquii ipse deliberaret, et hoc regni primatibus et cunctis illuc convocandis indubitanter notificato et praenuntiato, nuntius apostolicus Romam rediret, quatinus sedis apostolicae legati in hoc, destinati et electi, in tempore oportuno rectoque itinere et ipsi ad hoc instantis causae conventiculum consultores mediatores et correctores idonei pervenirent.
450Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 1 Rg, 23; 27
Et nuntius venit ad Saul, dicens: Festina, et veni, quoniam infuderunt se Philisthiim super terram.
451Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 4; 4
Erat autem Ionathae filio Saul filius debilis pedibus: quinquennis enim fuit, quando venit nuntius de Saul et Ionatha ex Iezrahel. Tollens itaque eum nutrix sua, fugit: cumque festinaret ut fugeret, cecidit, et claudus effectus est: habuitque vocabulum Miphiboseth.
452Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 11; 22
Abiit ergo nuntius, et venit, et narravit David omnia quae ei praeceperat Ioab.
453Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 11; 23
Et dixit nuntius ad David: Praevaluerunt adversum nos viri, et egressi sunt ad nos in agrum: nos autem facto impetu persecuti eos sumus usque ad portam civitatis.
454Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 15; 13
Venit igitur nuntius ad David, dicens: Toto corde universus Israel sequitur Absalom.
455Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 18; 20
Ad quem Ioab dixit: Non eris nuntius in hac die, sed nuntiabis in alia: hodie nolo te nuntiare: filius enim regis est mortuus.
456Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 18; 25
Et exclamans indicavit regi: dixitque rex: Si solus est, bonus est nuntius in ore eius. Properante autem illo, et accedente propius,
457Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Rg, 18; 26
vidit speculator hominem alterum currentem, et vociferans in culmine, ait: Apparet mihi alter homo currens solus. Dixitque rex: Et iste bonus est nuntius.
458Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 3 Rg, 2; 28
Venit autem nuntius ad Ioab, quod Ioab declinasset post Adoniam, et post Salomonem non declinasset: fugit ergo Ioab in tabernaculum Domini, et apprehendit cornu altaris.
459Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 3 Rg, 14; 6
audivit Ahias sonitum pedum eius introeuntis per ostium, et ait: Ingredere, uxor Ieroboam: quare aliam te esse simulas? ego autem missus sum ad te durus nuntius.
460Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 3 Rg, 22; 13
Nuntius vero qui ierat ut vocaret Michaeam, locutus est ad eum, dicens: Ecce sermones prophetarum ore uno regi bona praedicant: sit ergo sermo tuus similis eorum, et loquere bona.
461Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 4 Rg, 6; 32
Eliseus autem sedebat in domo sua, et senes sedebant cum eo. Praemisit itaque virum: et antequam veniret nuntius ille, dixit ad senes: Numquid scitis quod miserit filius homicidae hic, ut praecidatur caput meum? videte ergo: cum venerit nuntius, claudite ostium, et non sinatis eum introire: ecce enim sonitus pedum domini eius post eum est.
462Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 4 Rg, 6; 33
Adhuc illo loquente eis, apparuit nuntius qui veniebat ad eum. Et ait: Ecce, tantum malum a Domino est: quid amplius expectabo a Domino?
463Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 4 Rg, 9; 18
Abiit ergo qui ascenderat currum, in occursum eius, et ait: Haec dicit rex: Pacatane sunt omnia? Dixitque Iehu: Quid tibi et paci? transi, et sequere me. Nuntiavit quoque speculator, dicens: Venit nuntius ad eos, et non revertitur.
464Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 4 Rg, 10; 8
Venit autem nuntius, et indicavit ei, dicens: Attulerunt capita filiorum regis. Qui respondit: Ponite ea ad duos acervos iuxta introitum portae usque mane.
465Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Par, 18; 12
Nuntius autem qui ierat ad vocandum Michaeam, ait illi: En verba omnium prophetarum uno ore bona regi annuntiant: quaeso ergo te ut et sermo tuus ab eis non dissentiat, loquarisque prospera.
466Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Tob, 11; 9
Tunc praecucurrit canis, qui simul fuerat in via: et quasi nuntius adveniens, blandimento suae caudae gaudebat.
467Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Iob, 1; 14
nuntius venit ad Iob, qui diceret: Boves arabant, et asinae pascebantur iuxta eos:
468Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Pro, 13; 17
Nuntius impii cadet in malum; legatus autem fidelis, sanitas.
469Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Pro, 25; 25
Aqua frigida animae sitienti, et nuntius bonus de terra longinqua.
470Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Sap, 5; 9
Transierunt omnia illa tamquam umbra, et tamquam nuntius percurrens,
471Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Ier, 51; 31
Currens obviam currenti veniet, et nuntius obvius nuntianti, ut annuntiet regi Babylonis quia capta est civitas eius a summo usque ad summum.
472Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Ag, 1; 13
Et dixit Aggaeus, nuntius Domini de nuntiis Domini, populo dicens: Ego vobiscum sum, dicit Dominus.
473Blondus Flavius, Historiarum Ab Inclinatone Romanorum Quartae Decadis Liber Secundus, 1, 2; 2 (auctor c.1392-1463‏)
Tandem a senatu vocatus, accessit Venetias, iveruntque illuc eodem tempore Ugutio Contrarus Ferrariensis, omnium Marchionis consiliorum imprimis gnarus, et Simon Ghilinus Mediolanensis Philippi nuntius.
474Bonaiuto da Casentino, Diversiloquium, 1, 7; 3 (auctor -1312)
Ictus vene Prius plene Nos excitet interius, Ad hoc clamat Qui nos sanat Ales diei nuntius.
475Bonaventura, Rhythmi, 1, 9; 74 (auctor 1217-1274)
Et nuntius angelicus Praeparavit hospitium, Nostrae salutis pisticus Verum deferens gaudium.
476Boncompagnus de Signa, Palma, 1, 7; 2 (auctor c.1165-c.1240)
Porro nuntius sepenumero quid portet, ignorat, sicut fecit Urias, qui sue mortis et condempnationis litteras ad regis exercitum deportavit.
477Boncompagnus de Signa, Palma, 1, 8; 3 (auctor c.1165-c.1240)
Nam indiscretus et stultus nuntius exquisitissimam et exornatam portat epistolam.
478Boncompagnus de Signa, Palma, 1, 36; 2 (auctor c.1165-c.1240)
Unde sensum locutionis denotat incompletum, vel punctus suspensivus est quidam fidelis et preambulus nuntius, qui puncti plani denuntiat adventum.
479Boncompagnus de Signa, Rota Veneris, 1; 159 (auctor c.1165-c.1240)
Nutus est quidam preambolus amoris nuntius, qui quodam inenarrabili actu cordium secreta revelat; vel nutus est quedam ymago amoris, que representat, quid iam fecerint amantes aut quid facere velint; vel nutus est veri vel falsi amoris indicativus, quia multotiens per ipsum plurimi trahuntur in laqueum deceptivum.
480Boncompagnus de Signa, Ysagoge, 12a; 3 (auctor c.1165-c.1240)
Verum tamen dominus papa dicit «dilecto nepoti nostro,» quod non est ymitandum sed tollerandum, quia illud facit salutatio quod faceret nuntius et sicut nuntius non loqueretur per verba prime et secunde persone.
481Bonifacio Veronese, Eulistea, 6; 49 (auctor 1293)
Nuntius ex latis non pene subiacet ulli: Alta sequi potius qui nuntiat alta meretur.
482Bonifacius II, Epistolae et decreta, 65, 0041A
Sed adhuc eo loquente alter nuntius deteriora significans venit.
483Bonifacius II, Epistolae et decreta, 65, 0041D
Quia si non Dei misericordia et vestra iuvamina nos praevenerint, tertius aut quartus nuntius similia deportans veniet, quia non usque ad Stephanum Dei amatorem eorum conquiescit intentio, sed et aliis plurimis ista facient, et non ante quiescent quam ut ad effectum desideria sua perducant.
484Bonifacius IV, Scripta, 80, 0105C
Verbi gratia: angelus Graece, Latine nuntius dicitur.
485Bonifacius Moguntinus, Epistolae, 89, 0762C (auctor 672-754)
Transierunt omnia illa tanquam umbra, et tanquam nuntius praecurrens, et tanquam navis quae pertransit, cuius non est vestigium invenire, aut tanquam avis transvolans in aere.
486Bonifacius Veronensis, Eulistea, 1, 7; 48
Nuntius ex latis non pene subiacet ulli: Alta sequi potius qui nuntiat alta meretur.
487Bonifacius Veronensis, Eulistea, 1, 9; 64
Respice circum, Respice non longe multum mavortia singna, Terribiles Griphos redeuntes, atque Tudernos, Cui Spellinus affert ut nuntius acta.
488Bonus Lucensis, Cedrus Libani, 2, 1, p0; 43 (auctor -1279)
Titulus vero in exteriori margine ponitur, ut sit certum ipsi nuntio cui epistola destinatur, quia posset forsitan nuntius oblivisci.
489Bonus Racusaeus Iacobus, De vita et gestis Christi, p2; 17 (auctor 1469-1534)
maritum Haud noui, Gabriel coelestis nuntius inquit.
490Bonus Racusaeus Iacobus, De vita et gestis Christi, p7; 77 (auctor 1469-1534)
At contra internus Christi quos imbuit ardor, Lux quoque depurgat, diuina luce fruuntur Venit adhuc oculis alius post terga reiectis, Pinguibus impletas meminit qui carnibus ollas, Non salis effigiem subuersae aut fata Gomorrae, Tunc ait, o, mi Rex, ego te sequar, annue primo Nuntius ipse lares possim remeare paternos.
491Bonus Racusaeus Iacobus, De vita et gestis Christi, p7; 171 (auctor 1469-1534)
Respicit hanc Iesus, dictis solatus amicis, Filia iam confide, tibi spe nacta salutem, Quam tibi magna fides, i, foelix, aucta, beata Sitque salus cum pace comes, grauis ecce subiuit Nuntius, hic moestas affert genitoris ad aures, Ne uexare uelit, neu Christum incommodet ultra, Extremum quia nata diem tua mortis obiuit.
492Bonus Racusaeus Iacobus, De vita et gestis Christi, 4; 44 (auctor 1469-1534)
Hic quoque terra nouis arridet uitibus, illae Pro Baccho guttas, preciosaque balsama sudant, Praebet aquam uiuam, Diuinos spirat odores, Hicque habitasse pios Christi testatur alumnos, Nuntius interea diras Herodis ad aures Fertur, et assiduus rumor fera pectora pulsat.
493Braulio Caesaraugustanus, Epistolae, 80, 0677A
Iam enim ille feralis nuntius me confecerat, quando per tuas litteras redintegratus redivivus aderat.
494Braulio Caesaraugustanus, Epistolae, 80, 0690C
Scripturae sacrae textu narrante didicimus quam sit gratus homini de longinqua terra nuntius bonus, et quis [Ms. et quia] qualisve alius melior nuntius nobis est exspectandus quam Christi dilectio, quam catholicae Ecclesiae intemerata professio atque propagatio, quam amicorum Dei sacerdotumve Christi sincera vita, felix actus, doctrinaque fidelis?
495Braulio Caesaraugustanus, Epistolae, 80, 0690D
Hic solus nuntius arentia mentis nostrae saepe viscera pascit, et vestrorum felicitate gestorum inter raucisona spumantis sali freta, atque Oceani gurgites, et aequora inquieta humilitatis nostrae mulcet auditus, quod Caesaraugustam vestram vestra iugis augusta doctrina nobilitat, et florens per dies singulos vestri culminis vita tanto affluit divinae legis studio, quanto et bonorum operum iugi atque sedulo vallatur praeconio.
496Bruno Astensis, Commentaria in Matthaeum, 165, 0075B (auctor 1047–1123)
Cum, inquit, ita cogitaret, cum his angustiis aestuaret, cum quid faceret, dubitaret, ecce angelus Domini, ecce nuntius coelestis; ecce Gabriel consiliator Virginis, eiusque conscius castitatis, cui haec secreta commissa erant, cui haec mysteria revelata fuerant, apparuit Ioseph in somnis.
497Bruno Astensis, Expositio in Apocalypsim, 165, 0614B (auctor 1047–1123)
Angelus enim nuntius interpretatur.
498Bruno Astensis, Expositio in Apocalypsim, 165, 0654B (auctor 1047–1123)
Coelestis ergo nuntius, Christus, tartareus Antichristus; ille ad coelos, iste ad tartara suos invitat.
499Bruno Astensis, Expositio in Psalmos, 164, 0708B (auctor 1047–1123)
Quis inde certus nuntius venit?
500Bruno Astensis, Expositio in Psalmos, 164, 0858B (auctor 1047–1123)
Videns igitur Propheta per Spiritum sanctum Gabrielem archangelum cum ea loquentem, et Christi incarnationem sibi annuntiantem, loquitur ei, et dicit: « Audi, filia, et vide: » audi, inquit, filia mea, de genere meo, de progenie mea, nobilitas et gloria generis mei, audi quae angelus loquitur, quae coelestis nuntius tibi promittit: esto casta, esto sollicita, diligenter ausculta, quia magna valde sunt quae tibi nuntiantur.