'officio' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 14345 hits      Show next 500

Nor id , p8, 29 found in
2Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0431D (auctor c.945–1004)
Dum enim super causa Bernerii quod verum est assumpseris, quid inferendum sit absque ullius scrupuli ambiguo manifestabis; haec autem sit: abbas si palam reus est intentati criminis, indignus est officio indultae paternitatis.
3Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0432A (auctor c.945–1004)
Sane sic alterum existit, ut in abbate aut hoc aut illud non esse necesse sit: non enim et palam reus est intentati criminis, et non est indignus officio indultae paternitatis.
4Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0432D (auctor c.945–1004)
Ego autem in Christo verum fateor quia omnes qui tales sunt qualis diceris, et, ut audivi, confiteris, quia delatoribus non contradicis; omnes, inquam, et monachico habitu et abbatis officio indigni sunt.
5Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0450B (auctor c.945–1004)
Sed et hoc inferendum, si laicus et quicunque fidelis orare non potest nisi careat officio coniugali, sacerdoti cui semper pro populo offerenda sunt sacrificia semper orandum est: si semper orandum, ergo semper carendum matrimonio.
6Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0453C (auctor c.945–1004)
» Innocentius papa: « Quod hi qui in presbyterio filios genuerint, removeri oportet ab officio.
7Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0453D (auctor c.945–1004)
Et ideo, fratres charissimi, libelli qui subiectus est tenore perspecto, eos qui talia perpetrasse dicuntur iubete in medio collocari, discussisque obiectionibus quae ipsis presbyteris impinguntur, si convinci potuerint, a sacerdotali removeantur officio; quia qui sancti non sunt, sancta tractare non possunt, atque alieni efficiuntur a ministerio, quod vivendo illicite polluerunt.
8Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0454D (auctor c.945–1004)
» Praeterea cum de quorumdam clericorum quamvis erga uxores proprias incontinentia referretur, « placuit episcopos et presbyteros et diaconos secundum priora statuta etiam ab uxoribus continere: quod nisi fecerint, ab ecclesiastico removeantur officio; caeteros autem clericos ad hoc non cogi, sed secundum unius cuiusque Ecclesiae consuetudinem observari debere.
9Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0457B (auctor c.945–1004)
» Ambrosius in Epistolam ad Romanos (c. VIII): « Fratres, quicunque spiritu Dei aguntur, hi filii sunt Dei; si prudentia carnis inimica est in Deum, et qui in carne sunt Deo placere non possunt, arbitror eos qui serviunt officio coniugali quod prudentiam carnis diligant, et in carne sunt, a qua retrahens nos Apostolus, et iungens Spiritui deinceps loquitur (c. XII): Obsecro vos, per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem.
10Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0564A (auctor c.945–1004)
Et quia studiosus erat, et capax in officio cantilenae, priori Cantorum pro doctrina est traditus, acolythusque factus per ordinem ascendit usque ad presbyteratum, quo consecratus est a Leone Pontifice in titulo S. Susannae.
11Abbo Floriacensis, Praefatio commentarii in cyclum Victorii, 139, 0571B (auctor c.945–1004)
Quapropter ne videat vel officio singulari, quod superbiae, vel aliena felicitate tortus, quod invidiae et summae est insipientiae, supputando magisterio minus eruditorum animos afficere, multipliciter exopto, quibus sub expositionis tenore ad arithmeticam introductionis pontem construo.
12Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0522 (auctor c.945–1004)
Dilectissimis in Christo Angligenis fratribus, maximeque in monasterio sancti Patris Benedicti sub schola virtutum regulariter vitam degentibus, ex Floriacensi coenobio eiusdem Patris vernula ABBO, genere Francus, professione monachus, officio diaconus, in essentialiter bono salutis perpetuae munus.
13Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0518A (auctor c.945–1004)
Unde canonum auctoritas prohibet ne quis episcopus, aut quilibet de clero, delatoris fungatur officio; quoniam satis dedecet ministros vitae coelestis, assensum praebere in mortem cuiuslibet hominis.
14Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0488B (auctor 1000)
» Item, cap. 18: « Si quis introierit in monasterium, et post religiosam vestem recesserit, vel militaverit, vel simpliciter laicus factus fuerit, spolietur cingulo militari, et vita libera non potiatur, sed officio praesidis provinciae servire cogatur.
15Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0489B (auctor 1000)
): « Si quis de clericis propter luxum vanitatemque praesumptam de officio sponte discesserit, ac se, velut observatorem legis, monachum videri maluerit esse quam clericum, ita de ecclesia repellendum, ut, nisi rogando et obsecrando plurimis temporibus satisfecerit, non recipiatur.
16Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0496A (auctor 1000)
Qui ergo ignorantia lapsos se esse deflent, his hac conditione misericordiam dicimus non negandam, ut, sine ullo honoris augmento, in hoc quo detecti sunt, quandiu vixerint, officio perseverent, si tamen post haec continentes se studuerint exhibere.
17Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1311B
Clericus qui non pro emendo aliquid in nundinis vel in foro deambulat, ab officio suo degradetur.
18Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1311B
Clericus inter tentationes officio suo incumbens gradibus sublimandus.
19Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1312A
Clericus maledictus, maxime in sacerdotibus, cogatur ad postulandam veniam: si noluerit, degradetur Clericus inter tentationes ab officio suo declinans vel negligentius agens ab officio suo removendus est Clericus iurans excommunicandus est.
20Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0102C (auctor fl. 1150)
Tandem suffocata matre apicula, mel a cera seiungitur, et vitae nostrae imminente termino omni meditationis cessante officio, anima, in qua sedes virtutum est, a corpore separatur.
21Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0174A (auctor fl. 1150)
Sunt tamen officiales, ex quorum officio non pendet receptio vel custodia temporalium, quibus praeter formam prescriptam ab ordine habere nihil licitum est.
22Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0261B (auctor fl. 1150)
Nam et beatus Gregorius de ipsis doctoribus dicit: Quia nosse debent ex suscepto officio, nec peccandi licentiam, sed bene vivendi necessitatem se esse assecutos.
23Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0781 (auctor 947-1030)
Unius officio sic stant; operata duorum Alternis vicibus cunctis solamina praebent.
24Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0511A (auctor 969-988)
Caeterum, qui frater meus se suaque ad vos pertinere putat, multumque spei suae salutis vobis attribuit, Gualterum militem a pervasione praediorum sui Wazonis cohibere debetis: eoque facto et sinistrum rumorem vitabitis, et proprio officio non defuisse videbimini.
25Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 15, 44; 1 (opus 1158-1170)
Cepit autem sanctus presul Eistetensem solitudinem excolere, nemus succidere succissum eradicare et super rippam fluminis, quod Altmulie vocatur, monasterium fabricare et regularis vite rationabilisque obsequii clericos illuc congregare et incircumcisis corde verbum vite ewangelizare et in omni pontificatus officio fidem dispensatorem et bonum servum dei se ostendere.
26Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 79, 184; 1 (opus 1158-1170)
Quod in ecclesiam Heidenheimensem clericos reduxisti et nostra id petis auctoritate firmari, eo plurimum miramur atque dolemus, quo ex iniuncto tibi pontificatus officio te vigilantius oporteret religionem plantare, fovere ac conservare et non eradicare, disperdere et dissipare.
27Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 3; 2 (auctor -c.1150)
Sociorum assidua pulsatione coactus, naturalis etiam rationis incitamento astrictus, aggressus sum rem arduam, sed professionis officio iniunctam et prosaicas orationes fingere cupientibus satis idoneam, opus difficile, sed tamen perutile.
28Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 63 (auctor -c.1150)
Ceterum quibusdam occupationibus prepeditus, cum corpore non valeo, litterarum officio visito; hoc, quippe cum non suppetit alia, satis est apta facundia, hoc absentiam facit presentiam, hoc leta plerumque reddit corda merentia.
29Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 70 (auctor -c.1150)
Mellito sermone et Tulliano lepore oratione circumlita nostram mediocritatem tua iussit fraternitas, cui per singula, ut debui, respondissem, [ni]si me calami officio imparem sensissem.
30Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0928C (auctor fl. 964)
Videat igitur, o sanctissima mater, charitas tua, quam fortis iste vir fuit in orationis officio, qui de vespera usque mane extensis manibus orabat.
31Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0537A (auctor fl. 820)
Et ideo necesse est ut tales ibi ponantur, qui omnes necessitates interiores facere possint, et de familia nostra sint; nec contradicere quidquam audeant, et iuxta quod esse potest ut officiales sint, et de ipso officio, vel religione sua, post praepositum et decanum, ad custodem sancti Ioannis respiciant: nec omnino sine custodia relinquantur, ne propter aliquam turpitudinem illorum religio monasterii blasphemetur.
32Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0548B (auctor fl. 820)
Idcirco autem haec omnia ad providentiam cellerarii flectimus, quia ei nullum in ipso officio vel officina rebellem, aut contradicentem esse volumus, aut permittimus: sed et si, quod absit, contigerit, ut ipse cellerarius senior, aut iunior, haec et his similia quae ad hoc pertinent, caute non servaverit, et secundo admonitus non se correxerit, ipse quidem si ad permanendum dignus non fuerit cum condigna invectione exeat: ordo vero inconfusus et imperturbatus permaneat.
33Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 1, ded.; 7 (auctor 1068-1081)
Hac ego necessitate persuasus, appuli me ad scribendum de Bremensium sive Hammaburgensium serie praesulum, non alienum credens meae devotionis officio seu negotio vestrae legationis, si, cum sim filius ecclesiae, sanctissimorum Patrum, per quos ecclesia exaltata et christianitas in gentibus dilatata est, gesta revolvo.
34Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0485A (auctor 1068-1081)
Iam enim Deo Propitio et apud Danos et apud Sueones fundata est Ecclesia Christi, et sacerdotes absque prohibitione proprio funguntur officio.
35Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0549A (auctor 1068-1081)
([51.] Cap. 103.) Bescelinus, cognomento Alebrandus, sedit annos decem, vir omni bonorum genere decoratus, episcopali officio dignus, dilectus Deo et hominibus.
36Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0577A (auctor 1068-1081)
([27.] Cap. 144.) Tocius itaque parrochiae suae diligentissimam adhibens provisionem metropolem Hammaburg in principio leticiae posuit archiepiscopus, fecundissimam gentium matrem illam appellans, omnique devotionis officio venerandam, protestatus, ei tanto maiorem offerri debere consolationem, quanto maiori plaga et propioribus insidiis et tam longiturna paganorum infestatione cribraretur.
37Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0587B (auctor 1068-1081)
Cum autem recumberet ad mensam, hilariter habundanterque omnia praecepit exhiberi convivis, ipse a convivis ieiunus interdum surgens, semper autem ex officio paratos habens qui advenientes reciperent hospites, magnopere curavit, ne non multum illum haberent ([42.] Cap. 156).
38Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0588C (auctor 1068-1081)
Cessit tamen aliquando sponte pro officio sacerdotii, cupiens invidiam superare beneficiis et bona reddere pro malis.
39Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p1; 6 (auctor -1081)
Hac ego necessitate persuasus appuli me ad scribendum de Bremensium sive Hammaburgensium serie presulum, non alienum credens meae devotionis officio seu negotio vestrae legationis, si, cum sim filius ecclesiae, sanctissimorum patrum, per quos ecclesia exaltata et christianitas in gentibus dilatata est, gesta revolvo.
40Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXXIII; 6 (auctor -1081)
Iam enim Deo propitio et apud Danos et apud Sueones fundata est ecclesia Christi, et sacerdotes absque prohibitione proprio funguntur officio.
41Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXVIIII; 1 (auctor -1081)
Bescelinus, cognomento Alebrandus, sedit annos X. Vir omni bonorum genere decoratus, episcopali officio dignus, dilectus Deo et hominibus.
42Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIIII; 6 (auctor -1081)
Ipse a convivis ieiunus interdum surgens, semper autem ex officio paratos habens, qui advenientes reciperent hospites, magnopere curavit, ne non multum illum haberent.
43Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXVI; 1 (auctor -1081)
Tocius itaque parrochiae suae diligentissimam adhibens provisionem metropolem Hammaburg in principio laeticiae posuit archiepiscopus, fecundissimam gentium matrem illam appellans omnique devotionis officio venerandam, protestatus ei tanto maiorem offerri debere consolationem, quanto maiori plaga et propioribus insidiis et tam longiturna paganorum infestatione cribraretur.
44Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLI; 2 (auctor -1081)
Cessit tamen aliquando sponte pro officio sacerdotii, cupiens invidiam superare beneficiis et bona reddere pro malis.
45Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0656B (auctor 1145-1221)
Tu enim te totum testimonio fidei debes, fidei quippe minister et Evangelii praeco factus es de iure et officio sacerdotis.
46Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0656C (auctor 1145-1221)
Vide ne desit officio animi virtus, ne ad fidei defensionem vel praeconium minime idoneus habearis.
47Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0656C (auctor 1145-1221)
Custodi igitur a maliloquio labia tua, quibus concessum est de officio totius gratiae et efficaciae verba loqui.
48Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0659C (auctor 1145-1221)
Age igitur pro fide tua, pro officio tuo, ut omittens interim disputare cum Iudaeis superflue, quia nec ad te pertinet, deteriores illis fidei tuae domesticos verbo et vita instruas Christianos.
49Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0678C (auctor 1145-1221)
Sacerdos vicem Christi tenens, cum viderit saucium secus viam, non pertransire miserum immisericorditer debet; sed Samaritani, hoc est Iesus, gestu, voce, officio, affectu, debet praetendere, et ostendere viscera misericordiae, se coaptare vivum semivivo, oleumque vulneribus instillare; et cum utrumque sit necessarium, oleo primitus demulcenda sunt vulnera, ut cum se, ob levitatem olei experti tractabilem vulneratus exhibuerit, postmodum infundi securius vini austeritas possit.
50Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0693C (auctor 1145-1221)
An non innocentia morum bona terra est, quae sancti timoris officio diligenter extollitur.
51Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Quis rite protegit, nisi ex officio protector?
52Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1423B (auctor fl. 1173)
Et haec componendarum prosarum forma, in officio ecclesiastico est creberrima, et omnium maxime usitata.
53Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1427B (auctor fl. 1173)
Siquidem omnes sanctorum ordines, gradus, et titulos, ipse unus complexus est angelus officio, novae legis patriarcha, propheta, apostolus, evangelista, martyr, confessor et virgo, quod in aliis sanctis invenire perrarum est.
54Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1476B (auctor fl. 1173)
Ortu, fide, sanctitate, Sensu, verbo, dignitate, Clarus, et officio.
55Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1486A (auctor fl. 1173)
Per hanc silex aquas iecit, Moysi officio.
56Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1489C (auctor fl. 1173)
Quem virtutum ditat donis, Sublimat officio.
57Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0463B (auctor c.1140–1212)
Episcopi vero si praefixam poenam irrogare neglexerint, quia inferiorum culpae ad nullos magis referendae sunt, quam ad desides, negligentesque rectores, tamdiu ab officio pontificali abstineant, donec poenam a nobis constitutam clericis sibi subiectis imponant .
58Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0463D (auctor c.1140–1212)
Hoc autem scio, quod nec qui huiusmodi sunt clerici, ecclesiasticis, eorum auctoritate, beneficiis, in nostris partibus, privantur; nec ab officio pontificali propter hanc desidiam, atque negligentiam ipsi suspenduntur.
59Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0511C (auctor c.1140–1212)
Siquidem vivit ipse, iam non ipse: vivit vero in eo Christus (Gal. II, 20) . Iam pro Ecclesia persecutiones tolerat, quas eidem Ecclesiae inferre solebat; quotidie moritur pro fratribus, quorum antea mortem supra modum sitiebat: A dimplens ea, quae desunt passionum Christi in carne sua pro corpore eius, quod est Ecclesia (Col. I, 24) : quam dudum spirans minarum et caedis, in discipulos eiusdem Christi Iesu Domini nostri (Act. IX, 1) , crudeliter devastabat. Itaque in vocatione apostolorum exprimitur conversio morum: ut quos legis a Christo de officio ad officium vocatos, in melius consequenter intelligas mutatos, et ad mores quoque compositos conversos.
60Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0515A (auctor c.1140–1212)
In undecimo, de reverentia exhibenda praelatis, et de officio eorum.
61Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0539A (auctor c.1140–1212)
Hinc in lege scriptum est: iuste, quod iustum est, exsequeris (Deut. XVI, 20) . Et ille quidem, quod iustum est, exsequitur, qui pro loco, et officio suo culpam emendando persequitur.
62Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0564B (auctor c.1140–1212)
SERMO XII. Ab eo loco B. Augustini: « Praeposito tanquam Patri obediatur, usque ad finem Regulae. De Reverentia exhibenda praelatis. De officio eorum atque de sollicitudine huius observantiae regularis. »
63Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0566C (auctor c.1140–1212)
Sed pendet ab invicem, et istius potestas in toto, et illius in parte sollicitudo: in tantum ut grandis utriusque officio deesse non possit confusio, nisi alter alteri et humiliter deferat, et efficaciter succurrat.
64Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0566D (auctor c.1140–1212)
Nec sua iam poterit facile vel integritate minui potestatis plenitudo in abbate: vel officio fraudarit provisionis sollicitudo, in priore.
65Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0568B (auctor c.1140–1212)
Quod si haec prior aggredi non audet, pro eo, quod peccatis alienis consentire timet: ut suae quieti consulat, ab officio recedit, eligens magis cedere, quam infructuose stare.
66Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0568B (auctor c.1140–1212)
Magna, inquam, et detestanda abusio est: quod illum prior honorare despicit, qui eum priorem fecit; quod in officio suscepto iuvamen ei impendere non intendit, qui eum ad hoc praefecit.
67Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0569B (auctor c.1140–1212)
Et cur dixi abbatem, et priorem, praepositum videlicet, et presbyterum pendere ex invicem in tantum, ut in suscepto officio fructuose neuter degere queat, nisi alter alteri congruam reverentiam exhibeat, et plenum auxilium impendat.
68Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0599A (auctor c.1140–1212)
VII. Sed cadit quam saepe a spe sua, qui huiusmodi est, et alius fungitur officio suo, ut vigilando somnium se vidisse vel sero deprehendat.
69Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0603B (auctor c.1140–1212)
Ita et boni operis exercitium quies debet silentii comitari: ut dum in bono opere manus occupatur, ab officio suo ipse quoque animus non relaxetur.
70Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0603C (auctor c.1140–1212)
Puritati quoque meditationis insistere officium eius est, ut omnino a suo corpore vacet, licet suo corpus [officio deesse videtur] insistat. XIII. Quamplures novimus viros religiosos in labore exteriori internae institisse meditationi, et quod hora lectionis in claustro de vitalibus sacrae Scripturae alimentis quasi comederant, hora quoque laboris volvendo et revolvendo quibusdam nodis continuae ruminationis arctius in memoria ligasse.
71Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0605D (auctor c.1140–1212)
Cohibendus est namque potissimum oculus ad mensam: restringendus quoque sub rigore disciplinae, et omnis membrorum singulorum illicitus motus; ut nec quae apud alios aguntur quisquam vestrum, cui id ex officio non competit, curiose perlustrando aspiciat; nec seipsum inordinate se habendo nimis notabilem praebeat.
72Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0605D (auctor c.1140–1212)
In dormitorio quoque secum debent esse fratres; nulli, cui id ex officio non incumbit, quod pertinet ad alterum, curiose scrutari licet.
73Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0698C (auctor c.1140–1212)
Ostiariorum itaque officium in sua persona Dominus suscepit, quando, flagello de funiculis facto, vendentes et ementes eiecit de templo (Ioan. II, 17) . Officium lectorum in se ostendit, quando in medio seniorum librum Isaiae aperiens, legit in eo: Spiritus Domini super me, evangelizare pauperibus misit me (Luc. IV, 18) . Exorcistarum autem officio usus est, quando de Maria Magdalena septem eiecit daemonia (Luc. IV, 18) . Officium acolytorum se habere ostendit, quando dixit: Ego sum lux mundi (Ioan. VIII, 12) . Subdiaconorum quoque officio usus est, quando facta coena cum discipulis, se praecinxit, et mittens aquam in pelvim, pedes discipulorum lavit, et linteo extersit (Ioan. XIII, 5) . Sed diaconorum in se officium suscepit, quando post coenam proprio ore et propriis manibus sacramenta confecta dispensavit; et quando apostolos dormientes ad orationem invitavit, dicens: Vigilate, et orate (Matth. XXVI, 41) . Presbyterorum quoque officium in se excellenter exhibuit, quando ipse sacerdos, et hostia se ipsum in ara crucis pro peccatis humani generis obtulit, et per proprium sanguinem sancta aeterna ingrediens (Hebr. X, 12) , coelestia, et terrestria pacificavit (Col. XX) . De his septem gradibus Salomon ait: Sapientia aedificavit sibi domum, excidit columnas septem (Prov. IX, 1) . Sapientia namque domum sibi aedificavit, et septem columnas excidit; quia Dei sapientia Christus Iesus corpus humanum, in quo habitaret, suscepit, et praedicta, septem graduum in homine assumpto officia, exhibuit.
74Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0736A (auctor c.1140–1212)
Secundum vero spatium est, in quo boni continentur; quia licet non omnes clerici sicut nec omnes laici boni sint; sed in his temporibus periculosis plures etiam inter eos, sicut et inter laicos, mali inveniantur quam boni; idcirco eos bonos et sanctos appello: quia quantum duntaxat ad eorum pertinet officium, speciali quodam debito constricti sunt, ut quamdam prae laicis bonitatis et sanctitatis habeant praerogativam, ut quo in professione et officio sublimiores sunt, eo nimirum in conversatione, et merito sint sanctiores: quia (ut legitur), quibus multum datum est, multum exigetur ab eis (Luc. XII, 48) . Et idcirco in spatio isto bonos esse affirmo; quia illi in eo continentur, qui prae caeteris fidelibus specialiter, etsi non sunt, boni tamen esse debent.
75Adamus Scotus, Sermones, 198, 0097B (auctor c.1140–1212)
I. Iam instat salubre, o dilectissimi, tempus, quo decet unumquemque nostrum cursoris officio fungi.
76Adamus Scotus, Sermones, 198, 0104D (auctor c.1140–1212)
Causa igitur ablutionis subsequentis, fuit magnitudo dilectionis praecedentis, quia idcirco officio functus est abluentis, quia personam induerat diligentis.
77Adamus Scotus, Sermones, 198, 0361A (auctor c.1140–1212)
Vocans, dico, per fidem rectam, iustificans per conversationem sanctam, magnificans per beatitudinem sempiternam Sed qui iam de mulieris huius nomine et officio audistis, de patre quoque et stirpe: tempus est ut de eius aetate requiratis.
78Adamus Scotus, Sermones, 198, 0393C (auctor c.1140–1212)
Huic officio gemino sanctam decet linguam insistere, dignis videlicet Deo praeconiis orando iubilare: et sanctis piarum exhortationum sermonibus, mentes proximorum instruere.
79Ademarus Cibardi, Historiae, 141, 0070C
Quod ille adimplere curavit, et media quadragesima Angeriaco ante caput sancti Iohannis consecratus est episcopus ab Islone episcopo et Roone atque Arnaldo necnon et Isimberto episcopis, et a clarissimae indolis Willelmo comite et Arnaldo Petragoricensi episcopo Lemovicam deductus, intronizatus est in sede sancti Marcialis ( an. 1021). Archiepiscopus vero Bituricensis Gauzlenus, ad cuius diocesim Lemovica pertinet, quia sine sua auctoritate consecratus est episcopus, totum Lemovicinum excommunicavit, praeter locum sancti Marcialis et quae propriae ad eum pertinebant, ipsumque prohibuit ab officio suo episcopum.
80Ademarus Cibardi Incertus, Sermones in Concilio Lemovicensi, 141, 0122B
Plane sicut Ecclesiae a propriis episcopis excommunicatae interim usque ad absolutionem officio videmus privari divino, ita quicunque ab episcopo suo excommunicatur, divina privatur gratia usque ad reconciliationem per condignam satisfactionem.
81Adeodatus papa, Privilegium, 87, 1145A
Sed et hoc nihilominus sancientes, ut post tuum obitum futurus abbas, non alius, vel aliunde ad eorum regimen animarum, nisi quem ipsa sibi prorsus Deo servientium congregatio de proprio videlicet monasterio communi assensu regulariter praelegerit, subrogetur. Si quis interea (quod non credimus) temerario ausu contra haec sanctae et apostolicae sedis decreta contraire temptaverit, et ea, quae a nobis pie indulta sunt, privilegia convellere praesumpserit, noverit se (si praesul vel minister est) ex auctoritate videlicet beati Petri apostolorum principis, cui Dominus Iesus Christus, Deus noster, ligandi solvendique in coelo et in terra potestatem concessit, proprio esse privatum officio; si de saecularibus laicisque fuerit, a participatione corporis et sanguinis Domini Iesu Christi cognoscat se esse segregatum, quousque videlicet quod temere perpetravit humiliter corrigat, et de excessu poenitudinem gerat.
82Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0344C (auctor -875)
Hic clam episcopatum suum relinquens, ascensa nave, comitante se uno tantum puero, qui officio lector erat in ecclesia, nomine Viator, pervenit ad Aegyptum.
83Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0345A (auctor -875)
Haec Antiochena genere, cum in domo Sabinae praeclarissimae feminae apud urbem commaneret, rapta ab officio praesidis, exhibita est in conspectu ipsius.
84Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0351B (auctor -875)
Horum prior Dorotheus magister in officiis quae intra palatium exhibebantur, erat cubiculi regii praepositus, habens secum officio, fide, et magnanimitate parem Gorgonium.
85Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0284C (auctor -875)
Qui cum essent germani fratres fide Christi ferventes, deferente Apamio, qui erat unus ex officio praesidis, vincti ferro, Aquileiam iudici Euphemio perducuntur.
86Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0327B (auctor -875)
Accingere nunc, o sceleratissime, utere carnificis officio, vindica tibi et ipsius iudicis vocem, applica equuleos, appende Christianos, damna, percute, incende, bene nos accipis; si exsilium minaris, hoc philosophantibus totus est mundus.
87Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0303A (auctor -875)
In quibus erant nobilissimi, archidiaconus nomine Salutaris, et Muritta secundus in officio ministrorum.
88Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0414B (auctor -875)
Quam lenones nullatenus movere potuerunt, cum simul ex officio impellentes accessissent, nec funibus additis [ al. aditus.) aut boum paribus plurimis.
89Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0354C (auctor -875)
Et cum illic moraretur, venerunt ad eum principes duo ex officio consulis Galerii Maximi, qui Aspasio Paterno successerat, et levantes eum in curriculo, duxerunt ad proconsulem in locum Sexti, ubi pro reparanda sanitate degebat, collectusque ab astatore officii, secessit in hospitium eius in vicum Saturni.
90Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0379B (auctor -875)
Eodem die apud Lugdunum, natale beati Antiochi episcopi, qui cum adhuc presbyter Lugdunensis esset, pio incitatus officio, usque ad visendum episcopum suum, in eremo iam morabatur, nomine et actione vere Iustus, pergere animo intendit.
91Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0267C (auctor -875)
Hic magnus in officio Caesaris Neronis fuit, et a beato Antonino presbytero baptizatus et in fide Christi eruditus est.
92Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0304C (auctor -875)
Sed Matthia locum Iudae proditoris implente, beatus Ioseph nihilominus praedicationis et sanctitatis officio inserviens, multamque pro Christi fide persecutionem a Iudaeis sustinens, victoriosissimo fine in Iudaea quievit.
93Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0401B (auctor -875)
Unum mare est, in quo naviculae corporis nostri velificant, et sub uno corporis gubernatore animae nostrae nautico funguntur officio.
94Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0337A (auctor -875)
Ipso eodemque die, natalis sancti Genesii, Arelatensis, qui ante tribunal iudicis exceptoris functus officio, cum impia, quibus Christiani puniri iubebantur, edicta nollet excipere, proiectis in publico tabulis, se Christianum esse testatus abscessit.
95Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0404C (auctor -875)
Cumque iam duceretur a militibus, quidam iuvenis ex officio Antonini, Herculanus nomine, exclamavit, dicens: Antonine, insensate tyranne, cur caecus et surdus perduras?
96Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0367B (auctor -875)
Quos, misso officio, iussit sibi praeses illico praesentari, et coepit agere ut sacrificarent.
97Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0312B (auctor -875)
Tunc ex officio dictum est, esse cum eis puellam aliam, nomine Secundam: quam suo iudicio Anolinus proconsul applicari iussit.
98Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0344A (auctor -875)
Mox et ipse ab officio praefecti comprehensus, pariter dato sibi osculo, cum beato Felice decollatus est; huius nomen quia non innuerunt Christiani, post modum Adauctum eum appellaverunt, quod sancto martyri Felici auctus sit ad coronam, ipsique pro fidei confessione corona martyrii aucta.
99Ado Viennensis, Vita S. Theuderii, 123, 0445D (auctor -875)
Quod officium ita S. Theuderius reverenter amplexus est, ut videret eum meritis et gratia caeteros praeeuntem, officio mirabilem, humilitate etiam minoribus se submittentem, cogitans illud Domini dictum: Qui se humiliat exaltabitur (Luc. XVIII, 14) ; et Scripturae dicentis: Quanto magnus es, humilia te in omnibus (Eccli. III, 20) . Curriculo autem temporum evoluto cogitavit vir Dei revisere provinciam nativitatis suae, et parentes suos consolari.
100Ado Viennensis, Vita Theudarii abbatis Viennensis, 526; 20 (auctor c.800-875)
Quod officium ita vir sanctus Teudarius reverenter amplexus est, ut videres eum meritis et gratia ceteros praeeuntem, officio venerabilem, humilitate etiam minoribus se submittentem, cogitans illud Domini dictum: Qui se humiliat, exaltabitur; et scripturae dicentis: Quanto magnus es, humilia te in omnibus.
101Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0906A (auctor 814-878)
Namque debilis quidam qui erectus ire nequibat per terram, rependo se trahens, utpote qui et omnium membrorum officio destitutus erat, advenit implorans auxilium ab omnipotente Deo per famulum illius Benedictum.
102Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0907C (auctor 814-878)
Deus autem ut demonstraret germanos esse qui ferebantur merito, quemadmodum carnis una procreatione, uno eodemque tempore pares merito pares esse voluit in miraculo; ita ut puella eadem hora ab officio funeris surgeret: et quae a flentibus amicis portabatur ad tumulum, iisdem gaudentibus rediret domum.
103Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0925D (auctor 814-878)
Anxius valde abbas, sed et fratres huic procurando suffecti officio, quaquaversum dirigunt, si quo modo cuiuslibet adminiculo a tanta relevari possent piscium penuria.
104Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0927D (auctor 814-878)
Theodoinus dicebatur vocabulo vicarius Mariacensis, cuius in officio eorumdem concretio atque cohabitatio a progenitoribus exstiterat: ad quem se advocatus illius alterius loci conferens, datoque munere corrumpens, ab aequitatis iure deflexit: iamque instabat dies qua lis emota, in castello quod Nandonis ( Chateau-Landon in Wastinio) vocatur, dirimi debuisset. Sed Boso abbas, ne forte minus cautus esse videretur, ad praefatum vicarium duos mittit monachos, eique loco muneris duo vascula mittit argentea non contemnendi ponderis, obsecrans quatinus iustitiae et rectitudini favens, officiali nullomodo officeret nostro.
105Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0928A (auctor 814-878)
CAPUT XXV. Item alius linguae officio. - Duellum.
106Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0928D (auctor 814-878)
Namque continuo ut eadem in duas divisa sunt partes mancipia, ille iusto Dei iudicio ita percussus est, ut nullomodo aliquid loqui posset, evacuato totius linguae officio.
107Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0936B (auctor 814-878)
Huic praeerat quidam nobili ortus prosapia, vocabulo Raculfus, ex officio vicem comitis agens, qui ob pravitatem morum pessimorumque actuum immanitatem mente captus in rabiem vertitur.
108Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0963C (auctor 814-878)
Illis ibidem morantibus sacratissimus advenit Paschae solemnitatis dies: in qua cum missarum officium celebraretur, infelicissimus et flagitiosissimus omnium hominum Columbus, infulis diaconio aptis officio adopertus tanquam diaconus ministravit, conspicuus humanis, sed perosus obtutibus divinis.
109Adrianus I, Bulla, 96, 1243B
Igitur omnibus sancte Dei Ecclesie fidelibus, presentibus scilicet ac futuris, notum esse volumus, quia venerabilis frater ac coepiscopus noster Argentoratensis Etho nomine, coram dilectissimo filio nostro, Carolo rege Francorum, nostro suggessit apostolatui, qualiter ipse pro alleviando sui regiminis opere, consilio ac consensu sapientiorum tocius sue dioceseos, episcopatum Argentoratensem in septem archidiaconatus constituerit, atque hiis singulis singulos archidiacones bone vite ac bone conversacionis in vice sua preposuerit, ut singuli cum suis archipresbiteris verbo ac exemplo precedendo, subditos in lege Dei utiliter instruerent, ac episcopalem curam, preter penitentium reconciliationem, omnimodis gererent, altaria concedendo, ecclesias iudiciali ordine cum sigillo episcopi claudendo, clericos ab officio divino suspendendo, ac quecunque ipsi corrigere per se non valerent, ad presentiam nominati Ethonis vel suorum successorum emendanda deferre deberent; nec in alicuius episcopi foret potestate aliquem de predictis fratribus de tali removere dignitate, nisi forte, quod absit, talibus facinoribus innodarentur, quod iure canonico ab omni episcopali vicaria merito deponerentur.
110Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1536A
Quia vero huiusmodi circumventio rationi contraria est, et a pontificali officio penitus aliena, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, et mandando praecipimus; qnatenus si res ita se habet, ipsum altare iam dicto filio nostro Hugoni cancellario infra 40 dies post horum susceptionem, omni appellatione cessante, restituas.
111Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1540B
tale in te vitium cognosceremus, propter quod non posses in episcopali officio Domino deservire.
112Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1547D
Ex iniuncto nobis a Deo summi pontificatus officio, sollicitudini nostrae incumbit, ecclesiarum utilitatibus intendere, et earum libertatibus providere, ut ab iniuriantium molestatione secure permaneant, et nostro sibi beneficio gaudeant fuisse provisum.
113Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1374C
Ut autem de bono in melius semper possitis proficere, et ordinem vestrum in suo rigore melius custodire, praesentis decreti assertione firmamus, ut liceat vobis abbates qui fuerint in crimine deprehensi, et eos quos prorsus invenietis inutiles ab officio abbatis deponere et consilio capituli in aliqua ecclesia vestri ordinis collocare.
114Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1508D
Licet ex iniuncto nobis officio omnium Ecclesiarum curam gerere debeamus, pro illis tamen Ecclesiis quae ad ius beati Petri specialiter pertinent, nos convenit sollicitiores existere.
115Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1509A
Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris rationabilibus postulationibus gratum praebentes assensum, Romaricense monasterium in quo divino mancipatae estis officio, sub apostolicae sedis tutela et protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, et statuimus, cum ut idem monasterium, iuxta venerabilia praedecessorum nostrorum decreta sub speciali semper apostolicae sedis iure persistat: quaecunque etiam idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus, et illibata permaneant, ex quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Territorium quod habet Romaricense monasterium Adocei et redditus de Mandasmei quos guirpuit Guillelmus de Arches, villam de Goherey Candarau, punctum Gaudricourt, Bussoncourt, Guislovillard, et terras de Mandasmei, mansum in civitate Tullensi, quem tenuit Hugo de Gondricourt, vineas quas habetis in Barro, terram quam habetis in territorio Tullensi.
116Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1466C
Inde est quod ab eorum impetitione omnino absolvimus, et eosdem adversarios suos omnes ab omni officio divino suspendimus, addentes, ut cuncti qui in hac infamatione fuerunt, discalceatis pedibus infra octo dies post reditum suum per quamcunque portam episcopus voluerit, ad ecclesiam maiorem veniant, a praedicto fratre nostro pro sua praesumptione veniam postulantes.
117Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1438B
Et ideo communicato fratrum nostrorum consilio ei per universum Teutonicum regnum vices nostras indulsimus, ut ibi legationis officio apostolicae sedis auctoritate fungatur, plenariam a nobis recipiens potestatem, quaecunque fuerint corrigenda corrigere, et quae ordinanda viderit, ordinare.
118Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1541C
Quia vero ex iniuncto nobis officio pupillis et orphanis compellimur in sua iustitia salubriter providere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus infra quindecim dies post susceptionem praesentium litterarum, memoratum abbatem studeas diligentius convenire, ut vel ipsam terram nepotibus praedicti L. sub velocitate restituat, vel in praesentia tua ipsis exhibeat iustitiae complementum.
119Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1596D
Quoties ab aliquo filiorum nostrorum, ad te pro ecclesiasticis causis interventus noster exquiritur, tanto facilius petitioni eius assensum nostrum impendimus, quanto te ad exsecutionem rei quae petitur et admonitione nostra et iniunctae administrationis officio efficacius confidimus provocandum.
120Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1597B
Quoties ab aliquo filiorum nostrorum ad te pro ecclesiasticis causis interventus noster exquiritur, tanto facilius petitioni eius assensum nostrum impendimus, quanto te ad exsecutionem rei quae petitur et admonitione nostra, et iniunctae administrationis officio efficacius confidimus provocandum.
121Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1605D
Quia vero huiusmodi circumventio rationi contraria est, et a pontificali officio penitus aliena, eidem episcopo dedimus in mandatis ut, si res ita se habet, ipsum altare iam dicto filio nostro Hugoni cancellario infra dies 40 dies post harum susceptionem, omni appellatione cessante, restituat.
122Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1574A
Si aliquis clericorum illius Ecclesiae in tam evidens manifestumque delictum corruerit, ut suspendi de statutis canonum mereatur, episcopus sine conscientia vestra usque ad condignam satisfactionem eum ab officio suspendet, ecclesiastico vero beneficio non privabit.
123Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1473D
Sanctorum ergo canonum auctoritate perspecta, et fratrum nostrorum ac plurium sapientum archiepiscoporum, episcoporum, abbatum et aliorum, qui aderant, communicato consilio, cum praefatus abbas super acquisitionem eorumdem nullum possit instrumentum authenticum exhibere, decimas omnes praedictarum capellarum quarum nomina sunt haec, videlicet: Sancti Salvatoris, Sancti Nicolai, Sancti Pauli, Sancti Apollinaris, Sancti Martini, Sancti Paterniani, Sancti Hilarii, Sanctae Florae, Sanctae Margaretae, Sancti Andreae, Sancti Blasii, Sancti Angeli, ac totum ius parochiale in eisdem capellis, tibi, dilecte in Domino fili Ioannes archipresbyter, et per te Balnensi ecclesiae per sententias restituimus atque concessimus, ut videlicet eamdem potestatem in eisdem capellis de caetero habeas, quam et in aliis praedictae plebi subiectis exerces: Id est ponendi seu removendi presbyteros, interdicendi eos, sibi officio restituendi, et debitas portiones habendi tam de oblationibus vivorum quam mortuorum, et si qua alia sunt, quae ad matricem ecclesiam et tuum officium pertinent, concessa tibi in super facultate disponendi et dispensandi secundum sanctorum canonum instituta omnes decimas, quae de curtis praedictarum capellarum a parochianis quocunque tempore colliguntur, vel de toto Balnensi territorio habentur.
124Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1520D
Venerabilem fratrem nostrum Henricum Gradensem patriarcham, sicut eum, quem vera in Domino affectione diligimus, et sincerae charitatis brachiis amplectimur, ad sedem apostolicam venientem ea, qua decuit benignitate recepimus, et honorem ei debitum impendentes, ipsum in postulationibus suis, tum pro suae honestate ac probitate personae, et pro commisso sibi dignitatis officio, tum pro eo quod vos et civitatem vestram, sicut nobilem et famosam diligimus, et intendimus honorare quibus modis secundum Deum potuimus, curavimus exaudire.
125Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1538C
Nunc autem quoniam in tanta desolatione et imminentis necessitatis articulo praedictis fratribus et aliis loca illa sancta pietatis intuitu defendentibus, nec debemus, nec possumus ulla ratione deesse, fraternitatem tuam rogamus, monemus et exhortamur in Domino, quatenus commissum vobis populum studeatis diligentissime commonere, et eis in suorum veniam delictorum ex iniunctio vobis officio iniungatis, ut si qui idonei fuerint et strenui ad bellandum, ad loca illa pro eorum liberatione ac defensione festinent.
126Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1422A
Quem cum apostolicae sedis benedictione et nostrae gratiae plenitudine remittentes, tantae ecclesiae cui praeest, sua iura illibata servare volumus et integra; quanto ecclesiasticis utilitatibus convenit nos ex iniuncto officio attentius providere.
127Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1475B
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, quo cunctis Christi fidelibus, auctore Domino, praeeminemus, singulorum paci et tranquillitati debeamus intendere, praesertim pro illorum quiete oportet nos esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti, et ad officium pontificale promoti.
128Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1485C
Cum omnibus ecclesiis et personis ecclesiasticis debitores ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, existimamus, illis tamen propensioris charitatis studio nos convenit providere qui beato Petro et sanctae Romanae Ecclesiae familiares esse noscuntur.
129Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1445A
Nos enim praedecessorum nostrorum felicis memoriae, Eugenii, et Anastasii, Romanorum pontificum, vestigiis inhaerentes: secundum sententiam memorati filii Hyacinthi cardinalis, nisi ad praefatum archiepiscopum cum omni humilitate accesseris, et ei de caetero curaveris obedire, ab omni pontificali officio te iubemus esse suspensum, et omnes suffraganeos tuos ab obedientia personae tuae absolvimus.
130Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1453C
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, quo cunctis Christi fidelibus, auctore Domino, praeeminemus, singulorum paci, et tranquillitati debeamus intendere, praesenti pro illorum quiete oportet nos esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti, et ad officium pontificale promoti, nisi enim nos, eorum utilitatibus intendentes, ipsorum iura, in quantum, Deo permittente, possimus, integra conservemus, et auctoritate apostolica eos ab iniquorum hominum incursibus defendamus, de illorum salute non vere poterunt esse solliciti, qui sibi ad regendum, Domino, sunt, disponente, commissi.
131Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1423B
Iniuncti nobis a Deo summi pontificatus officio, et susceptae dispensationis debito provocamur, ut omnibus Christi ecclesiis sua iura integra debeamus et illibata servare, et iuxta hoc quod divina gratia permiserit, eorum utilitatibus propensius imminere.
132Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1435B
Cum ex iniuncto nobis a Deo summi pontificatus officio, cunctis Christi fidelibus debeamus nos exhibere propitios, et ipsos in suis postulationibus exaudire, praesertim fratribus nostris episcopis oportet nos paterna sollicitudine providere, et eos in ipsa operis exhibitione ampliori affectu diligere charitatis.
133Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1507C
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, quo cunctis Christi fidelibus, auctore Domino, praeeminemus, singulorum paci et tranquillitati debeamus intendere, praesertim pro illorum quiete oportet nos esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti et ad officium pontificale promoti.
134Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1617D
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, quo cunctis Christi fidelibus ex superni dispositione arbitrii praeeminemus, singulorum paci et quieti debeamus intendere, praesertim pro illorum tranquillitate nos oportet esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti et ad officium pontificale promoti.
135Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1578A
Nos autem, qui ex iniuncto nobis apostolatus officio universis Christi fidelibus existimus debitores, si, divina cooperante gratia, et in fide fueritis stabiles, et in opere efficaces, vobis paterno providebimus charitatis affectu, et in opportunitatibus vestris, quantum, Deo donante, poterimus, vobis et monasterio vestro absque intermissione curabimus subvenire.
136Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1445D
Ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio fratres nostros episcopos tam vicinos quam longe positos debemus diligere et ecclesiis in quibus Domino militare noscuntur, suam iustitiam conservare, ut quemadmodum patres vocamur in nomine, ita nihilominus comprobemur in opere.
137Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1553B
Vita, conversatione ac moribus clerici a laicis debent differre, ut ordo clericorum eniteat, et maiori dignitate probetur clarescere, cum illa studuerint agere, quae conveniunt officio clericali.
138Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1535A
Unde cum iniuncto nobis apostolatus officio teneamur quae sunt corrigenda corrigere et suam unicuique iustitiam conservare, fraternitati tuae per apostolica scripta mandando praecipimus, quatenus sine consilio et assensu archidiaconorum et sanioris partis capituli ecclesiae tuae, nihil de rebus ad eorum communitatem pertinentibus praeter institutionem ipsius ecclesiae nullatenus disponere praesumas, et quae inde abstulisti cum integritate restituas; provisurus attentius ne super his clericis tuis de caetero sit materia murmurandi, et nos tibi propter hoc duriore animadversione scribere compellamur Decimam praeterea quam supra memoravimus, nisi quantitatem pretii, quam in eius redemptione dedisti, ex integro vel iam recepisti, vel quam citius receperis, canonicis tuis, omni excusatione postposita et dilatione restituas.
139Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1636C
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio quo cunctis Dei fidelibus, auctore Domino, praeeminemus, singulorum paci et tranquillitati debeamus intendere, praesertim pro illorum quiete nos oportet esse sollicitos, qui pastorali dignitate sunt praediti, et ad officium pontificale promoti.
140Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1554C
Eapropter, dilecti in Domino filii, Henrici illustris Bavariae et Saxoniae ducis precibus inclinati, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et praefatam beati Pancratii martyris ecclesiam in qua divino vacatis officio, sub beati Petri apostolorum principis tutelam protectionemque suscipimus, et apostolicae sedis privilegio communimus.
141Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1587C
Si quis autem constitutus in clero eidem sententiae contraire praesumpserit, ut tandiu a beneficio suo reddatis eum et officio alienum donec de tanto reatu satisfacturus ad apostolicam sedem cum litteris vestris accedat.
142Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1581D
ADRIANUS episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis consulibus et universo populo in castro Grassae ( non erà ancora Grassa onorata della dignità episcopale per questo la chiama castello e non cità ) commorantibus salutem, et apostolicam benedictionem. Cum ex iniuncto nobis apostolatus officio universorum Christi fidelium utilitati intendere debeamus, illos tamen oportet nos speciali quadam praerogativa diligere, deque eorum quiete ac pace propensius cogitare, qui et religione et honestate sunt praedicti et ad ius sanctae Romanae Ecclesiae noscuntur specialiter pertinere.
143Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1470B
Licet ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio universos Christi fideles paternae charitatis brachiis debeamus amplecti, atque ad pacem eos et concordiam invitare; reges tamen et sublimiores quasque personas tanto amplius diligere et honorare debemus, atque de bono pacis eos tanto studiosius commonere, quanto Ecclesiae Dei et fidelibus Christianis maior inde fructus spiritualiter ac temporaliter dignoscitur provenire.
144Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0655A (auctor c.910-c.992)
Qui tamen non absque ratione sic appellari creditur; nam pro eo quod ex officio medicaminis depulsa infirmitate humana ligat ossa, id est firmat et solidat, ab ipsa sua salubri potatione nomen ei fuisse impositum non dubitamus.
145Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0676D (auctor c.910-c.992)
Quid vero tunc miraculi coelitus sit ostensum, styli duxi officio non improbe intimandum, ut supernae illustrationis veritas ostenderet, qui essent quos silvarum densitas obtexisset.
146Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0603B (auctor c.910-c.992)
5. Exin praenominatus pontifex, egregiam in adolescente animi puritatem et praecelsam virtutis efficaciam contemplatus, divinis eum ministeriis imposito clericatus officio mancipavit.
147Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0605B (auctor c.910-c.992)
Proxima igitur imminente Quadragesima, pontifex talium curiosus, intra porticum ecclesiae cellulam ei constituit, in qua solitae devotionis officio, abstinentiae tempora consummaret.
148Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0607C (auctor c.910-c.992)
Cumque illic saepe charitatis officio, ad sumendum poculum plurimos convocaret, die quadam apothecariam solito cellam ingressus, pavimenti faciem vini exuberantia reperit superfusam; veritusque ne forte vasculi incontinentia liquoris dispendium provenisset, fratrem, qui secum forte venerat, os superioris meatus inspicere praecepit.
149Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0608B (auctor c.910-c.992)
Expleto igitur sacrarum vigiliarum officio vespertino, vulgique multitudine ad nota diversoria redeunte, vir sanctus in ecclesia perstitit, seque ipsum secretis orationibus mancipans, spirituales excubias exercebat.
150Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0612D (auctor c.910-c.992)
Qui primum, ut ratio expetebat, ad praefatae basilicae dedicationem accingitur peragendam; quam cum solemni officio explevisset, sacrum corpus cum reverentia elevans in ecclesiam intulit, ac die eiusdem dedicationis, Kalendis scilicet Ianuariis, cum hymnis et laudibus et universo ecclesiastici officii apparatu pretiose in eadem basilica, quam ipse construxerat, tradidit sepulturae.
151Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0613B (auctor c.910-c.992)
Quocirca universorum pectora mirus erga sanctum fervor accenderat, ita ut plurimi contiguorum nobilium, sed et sanctimonialium feminarum, non modica locum ipsum praediorum quantitate ditarent, tam pro adipiscenda sepultura quam omnes ibidem quam maxime expetebant; quam etiam ut his qui sacro famulabantur corpori, competens alimonia non deesset, utque ii, quos ex remotis regionibus sancti fama sedulo contrahebat, impensae humanitatis officio iuvarentur.
152Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0630C (auctor c.910-c.992)
Cuius in toto terrarum orbe merito recolendam beatus Mansuetus tanquam fidissimus discipulus magistri audiens passionem; loco quo praediximus beatum virum non longe ab urbe pro tempore fuisse hospitatum, quem etiam sacri oratorii iam pridem titulo illustraverat, nobiliorem ecclesiam condidit, quam videlicet in honore et memoria beati Petri apostoli sui utique praeceptoris statuens, sacri pignoris eius, quam secum attulisse fertur, benedictione consecravit; ubi scilicet diebus ac noctibus peracto praedicandi officio conveniens, ac soli Deo vacare desiderans, plures postea agens annos, multitudines fidelium in Christi fide colligens, ad consortium praemisit angelorum.
153Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0639C (auctor c.910-c.992)
Quem scilicet prae doloribus omni humano officio destituta manus valde fatigabat.
154Adventius Metensis, Epistola ad Nicolaum, 121, 1146C
II. Guntharium quondam sacri palatii archicapellanum in episcoporum numero non suspicio, neque ei, vel fautoribus suis communicare praesumo, quoniam vetito usus est officio, et apostolicam floccipendere excommunicationem non metuit.
155Adventius Metensis, Privilegium, 121, 1152B
Familia vero eiusdem coenobii a servitutis officio quo fuit priscis temporibus, in eo permaneat.
156Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 348, 18; 10
nam si minister constituendus in aliquo officio vel in aliquo magistratu debet esse fidelis ne defraudet, prudens ne defraudetur: quanto plus constat de eius fidelitate et prudentia, tanto sunt ei maiora officia committenda.
157Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 20; 13
Contingit etiam absque corruptione et morte iudices a suo officio removeri.
158Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 13; 11
nam multa mala et multas iniustitias committerent praepositi civitatem, si scirent se esse perpetuo tales, a quibus caverent si considerarent se esse ab huiusmodi officio removendos.
159Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0836 (auctor 1110–1167)
Ego amicitiam nihil aliud credo, quam inter duos tantam voluntatum societatem, ut nihil velit unus, quod alter nolit; sed tanta sit inter utrosque in bonis malisque consensio, ut non species, non census, non honor, non quidquam quod alterius sit, alteri denegetur ad fruendum pro voluntate, et ad utendum: ut unusquisque sicut erga se ipsum, sic afficiatur erga proximum, in omni officio et obsequio quod rependant vicem, et fugiantur honores.
160Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0837 (auctor 1110–1167)
Amor vero ex natura, aut ex officio, vel ratione sola, vel solo affectu, nonnunquam ex utroque simul procedit.
161Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0837 (auctor 1110–1167)
Ex officio, quando ex ratione dati et accepti, quodam speciali affectu coniunguntur.
162Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0841 (auctor 1110–1167)
Defer amico ut aequali, nec te pudeat ut praevenias eum officio.
163Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0679C (auctor 1110–1167)
Amor vero ex natura, aut ex officio, vel ratione sola, vel ex solo affectu, nonnunquam ex utroque simul procedit.
164Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0679C (auctor 1110–1167)
Ex officio, quando ex ratione dati et accepti, quidam speciali affectu coniunguntur; ex sola ratione, sicut inimicos, non ex spontanea mentis inclinatione, sed ex praecepti necessitate diligimus.
165Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0694A (auctor 1110–1167)
Defer amico ut aequali, ait Ambrosius (lib. III De offic. cap. 21) , ne te pudeat ut praevenias amicum officio. Amicitia enim nescit superbiam.
166Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0729D (auctor 1110–1167)
Cum igitur comitibus et satrapis naves plurimas delegasset, ipse cum octo regibus sibi subditis navem unam intravit; ad octo autem remos regibus totidem collatis, ipse in puppe sedens gubernatoris officio fungebatur.
167Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369C (auctor 1110–1167)
Hanc itaque visionem, quam phantasticam diximus, a prophetarum officio omnino separamus.
168Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0360C (auctor 1110–1167)
Alii pedum funguntur officio, alii manuum, alii oculorum.
169Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0589C (auctor 1110–1167)
Moyses sanctus cum Pharaonis declinaret insidias, sacerdotis Madian officio memorabili sibi comparavit affectum: cuius dum filias virgines a pastorum improbitate constantissime, licet alienigena, protexisset, admiratus adolescentis benevolentiam homo, non solum amicum eum sibi, sed et generum postulavit (Exod. II) . Berzellai quoque Galaadites, regis David, quem fugientem a facie Absalon officiosissima devotione susceperat, muneribus nihilominus paratum excitavit affectum (II Reg. XVII) : qui viri constantissimi animo tam perseveranter inhaesit, ut inter haereditaria praecepta tantae munificentiae recompensationem filio Salomoni rex statim moriturus indixerit (II Reg. II) .
170Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0591D (auctor 1110–1167)
Amico debetur beneficium ex natura, ex officio, ex praecepto.
171Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0591D (auctor 1110–1167)
Ex natura, quia homo, vel etiam domesticus est; ex officio, quia amicus est; ex praecepto, quia proximus est.
172Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0598B (auctor 1110–1167)
Admittendus est, inquam, iste affectus, sed et cavendus: admittendus, ne sit ingratus officio; cavendus, ne non tam homini impertiatur quam vitio.
173Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0745A (auctor 1110–1167)
Tunc elevatus est sol et luna stetit in ordine suo, quando Edwardo gloria et honore coronato, sacerdotes sapientia et sanctitate fulgebant, monasteria omni religione pollebant, clerus in officio suo, populus stabat in gradu suo; videbatur etiam terra fecundior, aer salubrior, sol serenior, maris unda pacatior, quoniam diu rege pacifico regnante, in uno vinculo pacis omnia convenirent, ut nihil pestilentiosum esset in aere, nihil in mari tempestuosum, in terra nihil infecundum, nihil inordinatum in clero, nihil in plebe tumultuosum.
174Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0751B (auctor 1110–1167)
Agit unusquisque pro gradu suo, pro officio suo, pro facultate sua, ut regem dilationis non taedeat, aliis orationes, eleemosynas aliis, suam etiam pro eo peregrinationem nonnullis promittentibus.
175Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0753B (auctor 1110–1167)
Inde ascendentibus reserabo ianuam paradisi, ut ex officio quod meus mihi iniunxit Dominus ac Salvator, et ligatos absolvam, et absolutos suscipiam et quam eis delictum obcluserat, iustificatis patriae portam coelestis aperiam.
176Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0754B (auctor 1110–1167)
Cum in civitate regia in palatio iuxta beati Petri basilicam rex pacificus aliquando moraretur, supervenit vir quidam miserabilis Hybernicus genere, secundum proprietatem linguae illius vocabulo Gillemichel, pedis utriusque privatus officio.
177Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0767C (auctor 1110–1167)
Portabat certe gladium, sed pro officio; utebatur regalibus, sed pro sacramento; multo stipatus milite incedebat, sed pro necessitate; sublimis in convivio residebat, sed pro consuetudine.
178Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0771C (auctor 1110–1167)
Rex quantum valitudo permittebat favebat officio, sed regina omnia disponens, omnia procurans, sollicita de omnibus, intenta omnibus, utriusque vicem implevit.
179Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0778C (auctor 1110–1167)
Fuit praeterea in monasterio beati Petri apostoli iuvenis haud ignobilis, decorus quidem forma sed utriusque sideris privatus officio.
180Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0784A (auctor 1110–1167)
Ridebat pedisequa, et dominae suae simplicitatem irridens, blasphemiam blasphemiis cumulabat; cum subito multis astantibus paralysi morbo corripitur, et os blasphemum usque ad dexteram aurem retortum eam officio linguae quo fuerat abusa privavit: spumant labia, stridet dentibus et arescit, miserabilique membrorum sinuamine corpus omne torquetur.
181Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0689B
Quare Spiritum sanctum a Patre et Filio profiteamur procedere, et non a solo Patre, rursus quare in Sabbatis ieiunium exerceamus, et quare ab officio presbyterorum nuptias arceamus.
182Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0689C
Opponunt praeterea cur clerici barbas radant, et quare diaconi nondum suscepto presbyteratus officio in episcopos ordinantur, ut mos est aliquando Romanis.
183Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0724A
21, ad Exuperium episcopum Tolosanum (epist. 3, c. 1) : « Proposuisti quid de his observari debeat, quos in diaconii ministerio, aut in officio presbyterii positos, incontinentes esse, aut fuisse, generati filii prodiderunt.
184Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0724B
Item papa Innocentius, Quod hi qui in presbyterio filios genuerint, removeri ab officio debeant, cap. 23 (epist. 5, sub init.): « Qui zelo fidei ac disciplinae ductus non patitur Ecclesiam pollui ab indignis presbyteris, quos in presbyterio filios asserit procreasse.
185Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0724C
Et ideo, fratres charissimi, libelli qui subiectus est tenore perspecto, eos qui talia perpetrasse dicuntur iubete in medio collocari, discussisque obiectionibus quae ipsis presbyteris impinguntur, si convinci potuerint, a sacerdotali removeantur officio; quia qui sancti non sunt, sancta tentare non possunt, atque alieni efficiuntur a ministerio, quod vivendo illicite polluerunt.
186Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0728C
Quod nisi fecerint, ab ecclesiastico removeantur officio.
187Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0731B
Item idem in eodem, post pauca: « Nunc vero cum interpres magis Apostoli fuerim quam dogmatis, et commentatoris sim usus officio, quidquid durum videtur, ei magis magisque imputetur quem exposuimus, quam nobis qui exposuimus, » etc.
188Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0733C
Sed et hoc inferendum: si laïcus et quicunque fidelis orare non potest, nisi careat officio coniugali; sacerdoti, cui semper pro populo offerenda sunt sacrificia, semper orandum est.
189Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0752B
Item, Commonitorium sancti Gelasii per Faustum magistrum legationis officio fungentem Constantinopoli directum (epist. 4) , quod sic incipit: « Ego quoque mente percepi Graecos in sua obstinatione mansuros, ne cui velut insperatum videri potest, quod est in ante praecognitum, » etc.
190Aethelredus II, Leges ecclesiasticae, 151, 1168B
De officio iudicis.
191Aethelstanus, Legum ecclesiasticarum prisca versio, 138, 0465B
XI. De officio episcopi, et quid pertinet ad officium
192Aethelstanus, Legum ecclesiasticarum prisca versio, 138, 0470B
Et si scholaris profecisset in doctrina, cur ad sacros ordines pertransiret, et Christo Domino ministraret: erat denique dignitatis et pacis dignus, quanta pertinebat super illud, nisi forisfaceret cur ipsius ordinis officio non utatur.
193Agano Augustodunensis, Epistola pro Radulfo, 150, 1546A (auctor 1055-1098)
Quibus ad diem statutum, iudicium per absentiam fugientibus, et in perversitate sua manentibus, episcopum quidem Andegavensem ab episcopali et sacerdotali officio, quod et suus archiepiscopus ei interdixerat, suspendimus: Fulconem vero cum monachis Maioris-Monasterii ex auctoritate B. Petri atque domini Hugonis primatis et Romanae Ecclesiae legati excommunicationis gladio percussimus.
194Agapetus I, Epistolae, 66, 0050B
Etenim alicui neque scientia, neque vita fuit ignotus, sed et fidei integritate, et sacrarum Scripturarum studio, atque etiam piae administrationis officio sic praedicta viri opinio resplenduit, ut ipsi tardius venire videretur quo dignus habitus erat.
195Agatho papa, Epistolae, 87, 1172A
Quid de meipso, quid de commissis animabus satisfaciam, dum de officio suscepto rationem districtam exegerit?
196Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1193B
Sed praevenistis sicut meritis, ita causae Istius humili funditus officio.
197Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1193C
Ipse pater quamvis sine sorde nequiverit esse, Utpote mundano praeditus officio; Quantis ipse bonis tamen emundare piacla Curarit propria, vos bene nosse scio.
198Agius presbyter, Dialogus de obitu S. Hathumodae, 137, 1196C
Quaeritur ut generis causa, sic actibus ipsis, Sicut in affectu, sic et in officio.
199Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1176C
Tandiu quippe cum caeteris sororibus in choro ad cursus, in refectorio ad mensam fuit, donec ambulandi officio destitueretur; prius tamen quam morbo ingravescente in lectum decideret, vidit in somniis quasi magnum quemdam campum, diversis florum generibus vernantem, ubi et omnes fere quae ex sororibus suis iuvenili aetate florebant se vidisse conspicata est; cuius pulchritudine et amoenitate cum admodum delectaretur, subitanea sibi conflagratione inarsisse visus est.
200Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1180D
Ad ultimum se nostrae fidei, et manibus commendans, etiam sanctis, quorum reliquiae in nostro monasterio haberentur, se nostrae parvitatis officio commendari postulabat.
201Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0483B (auctor c.805–c.846)
Nullus autem dubitandi locus remanet, quin narrata ab Agnello certa fide nitantur: Eleucadium in primis ex gentili philosopho ad Christi fidem conversum diaconatus officio insignitum ab Apollinari fuisse.
202Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0524D (auctor c.805–c.846)
» Ex contextu apparet civem significari, qui vel ex officio, vel ob opinionem apud cives partam in huiusmodi negotiis debitorem, vel fideiussorem ad reddendum adigere poterat.
203Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0554C (auctor c.805–c.846)
» Haec diaconi officio in hac parte illustrando ex Ordinibus a viro doctissimo, mihique in primis colendo publici iuris factis allata, sufficiant.
204Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0588D (auctor c.805–c.846)
OBSERVATIONES AD VITAM SANCTI ECCLESII. Basilica S. Vitalis an Iustiniani aere constructa? Dedicationi eiusdem non interfuit Augustus. Monogramma haud ad Narsetem pertinens. Iulianus Argentarius officio, non cognomine. Ysaaci Strategi inscriptio. In Felicis Constitutionem analysis.
205Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0596A (auctor c.805–c.846)
« Tertia autem, » inquit, « subdiaconibus et clericis tribuatur, ut a primiclero, iuxta quod in officio eos praescit esse intentos, ita singulis dispensetur.
206Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0586A (auctor c.805–c.846)
Si quid tamen ex pensionibus vel haereditatibus crescere, Domino nostro volente, contigerit, eodem Domino mediante, etiam quartae portioni adiiciantur [proficiat]; sic tamen ut brevibus ordinatis, quod singulis distribuitur latere non possit . . . . . secundum merita, secundum loca, quia omnia Deus secundum iustitiam et mensuram constituit . . . . . ita ut unusquisque, extra necessitatem infirmitatis aut causam idoneam altaris, omnia in suo officio vigilanter observet. Redditus [excepta] vero praediorum, sive accessiones propter rei familiaris expensas, vel exenia, quae diversis offeruntur, et convivia quae eis exhibere, vel pro loci sui, vel merito, vel pro advenientium susceptione, necesse est, episcopo constituimus debere proficere.
207Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0587A (auctor c.805–c.846)
Qui tamen notarii in officio suo observantes, strenui, consequantur sine imminutione commoda sibi vel prioribus suis antiquitus deputata.
208Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0654C (auctor c.805–c.846)
Is a Natalis successore Concordio, nulla causa existente, remotus ab officio fuerat.
209Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0677C (auctor c.805–c.846)
Inter has autem nullus dubito opportunissimam affuisse Romanorum in Constantem odium ob impiam S. Martini abductionem, ac deportationem, quare potuit Maurus ea agere quae amplissimae suae Ravennati diocesi in officio continendae plurimum conferebant.
210Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0683C (auctor c.805–c.846)
Quadam die sedens in cathedra dignitatis, dum murmur sacerdotum et clericorum esset adversum eum de consuetudine Ecclesii, quomodo unus ex officio habere potuisset, videns se superatum, palam omnibus dixit: Credite mihi, filii, quia ego in omnibus vestram consuetudinem non usurpo, sed magis augumento; et data obligatione in ecclesiae coetu, ut quicumque ex illis consuetudines ubique scriptas reperisset, ante eum allatae fuissent.
211Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0699B (auctor c.805–c.846)
II. Illud mirari subit, qui potuerit puer baptizatus a Damiano non sacro chrismate consignatus relinqui, cum recens baptizati statim consignari solerent, inde sacrae synaxis communione munirentur, seu communicarent de corpore Domini, ut habent Alcuinus de officio Sabbati Paschae, Rhabanus de institutione clericorum, aliique passim.
212Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0714A (auctor c.805–c.846)
Petrus tamen, qui, ut exarchi non modo, sed et ducis officio in Italia fungeretur, missus fuerat, Ravennam non venit; sed nec scholasticum exarchum ab Artemio, qui et Anastasius, missum, Ravennae diutius degisse facile demonstrabitur.
213Agobardus Lugdunensis, De privilegio et iure sacerdotii, 104, 0144B (auctor 769-840)
Quidquid ergo ad hominum provectum quilibet in Ecclesia minister pro officio suo videtur operari, hoc totum contineri implendum divinitatis effectu, ita ille per quem Christus loquitur, Paulus affirmat: Ego plantavi, Apollo rigavit, sed Deus incrementum dedit.
214Agobardus Lugdunensis, Liber contra Amalarium, 104, 0339B (auctor 769-840)
Forsitan ex ipso officio poterimus intelligere quid deprecandum sit tali in tempore.
215Agobardus Lugdunensis, Liber de correctione antiphonarii, 104, 0336C (auctor 769-840)
Damnata vero tali consuetudine, psalmos ac reliquas lectiones per subdiaconos vel per minores ordines censet exhiberi; solo videlicet evangelicae lectionis officio diaconibus delegato.
216Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0153D (auctor 769-840)
In quibus verbis hoc quoque notandum est, quia si homo non novit semitas nubium, nec perfectas earum scientias, multo minus novit earum officio hominibus prodesse vel obesse; exceptis, ut dictum est, sanctis, qui secundum voluntatem Dei multa per illum ipso donante possunt, non utique propria aut aliqua contraria virtute, sed voluntate conditoris: sicut saepe multi servorum Dei orationibus obtinuerunt, ut tempore siccitatis pluvias Dominus largiri dignaretur.
217Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0221D (auctor 769-840)
Sicut enim alia diurna, alia nocturna sunt tempora, ita diversam in luminaribus qualitatem Creator instituit; cum tamen prius quam haec fierent, et dies sine solis officio, et noctes sine lunae ministerio praecessissent.
218Agroecius, De orthographia, p. 106, l. 1 (auctor c.440-450)
consequimur pedibus, adsequimur studio, obsequimur officio, persequimur iniuria, subsequimur ordine, prosequimur uoto.
219Agroecius, Ars de orthographia, p2; 143 (auctor c.440-450)
consequimur pedibus, adsequimur studio, obsequimur officio, persequimur iniuria, subsequimur ordine, prosequimur uoto.
220Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0836B (auctor 950-1008)
Quem fratres qui aderant, receptum laetantes, ad propria incolumem, nullo membro debilem reduxerunt. Horum uni nomen Anno (supra lib. I, cap. 17) , qui sacerdotii fungitur officio; alteri Remigius, in ordine manens diaconatus; quorum relatu ante transactos quindecim soles haec ita gesta fuisse comperi; a quibus et sella ostendebatur quae dilapsa cum equo fuerat, cuius scandilia, quamvis nova, et antelam suis impatiens pedibus ipse disruperat.
221Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0847B (auctor 950-1008)
Mulier quaedam, Adelais vocabulo, linguae ac pedum privata officio, ad memoratum venit coenobium manibus reptando.
222Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0664A (auctor 950-1008)
Tunc beatus Avitus, qui in territorio eiusdem urbis abbatis fungebatur officio, rogare Clodomirum coepit ne tam excellentis nobilitatis insignisque bonitatis virum neci traderet.
223Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0671B (auctor 950-1008)
Qui cum a decurionibus loci illius quaesisset ubi habitaret Hilarion monachus, territi Gazenses, putantes eum ab imperatore missum, ad monasterium perrexerunt, ut et honorem commendato exhiberent, et, si quid ex praeteritis iniuriis in Hilarionem esset offensae, novo officio deleretur.
224Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0680D (auctor 950-1008)
» Quem advenientem Childebertus taliter alloquitur: « Christianae, inquit, religionis ac unius veri Dei vos agnoscentes esse cultores, parcere vobis decrevimus, si assensum nostrae petitioni tu, qui antistitis in hoc loco fungeris officio, praebens, nobis sancti Vincentii reliquias contuleris, qui in hac urbe, ut multorum sinceritas et signata veritatis verba testantur, eximius levita enituit.
225Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0687C (auctor 950-1008)
Periit quidem non optando patribus officio, sed non dissimulando.
226Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0690C (auctor 950-1008)
Erat in ipsa urbe Anastasius quidam nomine, officio vero presbyter, ingenuus genere.
227Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0720B (auctor 950-1008)
Hic Pannonia oriundus, loca sancta in Oriente circumiens, abunde se illic litteris imbuit, et per Galliciam revertens, in basilica, quae prima apud Hispanos in honore sancti Martini dedicata est, pontifex ordinatus, triginta in hoc officio explevit annos.
228Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0726A (auctor 950-1008)
Hos Asclepius, officio quondam ducis functus, nocte una omnes interemit, pagumque ponti proximum depopulatus est.
229Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0748A (auctor 950-1008)
Dum igitur tanta tribulatio miseram quateret urbem, beatus Gregorius, qui tunc levita erat et sub pontifice Pelagio apocrisiarii functus officio, a cunctis generaliter papa electus est.
230Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0757A (auctor 950-1008)
Synodus etiam Cabillono collecta Desiderium Viennensem episcopum deiecit, eoque factione Brunechildis et Aridii Lugdunensis pontificis, qui Secundino successerat, in exsilium acto, subrogatus est Dommilus in sacerdotali officio.
231Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0797B (auctor 950-1008)
Igitur glorioso rege Clodoveo Dagoberti filio regni Francorum moderamina disponente, quidam vir genere nobilis, nec minus probitate clarus mentis Leodebodus nomine, in monasterio Sancti Aniani, suburbio Aurelianensi abbatis fungebatur officio.
232Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0392A (auctor 950-1008)
Hoc signum per eum Dominus operari dignatus est, cum adhuc levitarum fungeretur officio.
233Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0392B (auctor 950-1008)
In quo, qui abbatis fungebatur officio, Germanus dicebatur vocabulo, et ipse ad tanti gradus honorem ex hoc sacro Floriacensi assumptus monasterio.
234Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0406B (auctor 950-1008)
- Igitur cum hic Deo amabilis hominibusque venerabilis Abbo per sexdecim annos continuos in a Deo sibi commisso pastorali strenue desudasset officio, Wasconiam proficiscitur.
235Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0408B (auctor 950-1008)
» Fecit ut dixerat, et usque ad noctem permanens, etiam in obsequendo, famuli fungebatur officio.
236Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1036D (auctor fl. 800)
Igitur cum quidam puer Dagenus nomine, ex familia eiusdem monasterii, surdus et mutus, omniumque membrorum officio destitutus, ad praefatam villam auxilio parentum deportatus fuisset, ita est subito meritis ipsius gloriosi pontificis pristinae redditus sanitati, ut et loqueretur pariter et audiret: et qui paralyticus manibus devectus venerat alienis, ovans ac laetabundus tribus in se miris ostensis, propriis iam coepit ire vestigiis.
237Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1041B (auctor fl. 800)
Nam inter caeteros ex diverso properantes, venit quidam iuvenis ex pago Baiocasino [de Bayeux] vocabulo Hildemodus, qui ita renibus contractus tribus continuo exstiterat annis, ut eo ipso dolore genuum ac tibiarum seu pedum privaretur officio: isque multa venerabilium sanctorum circumiens loca, quo pristinam illorum suffragiis recuperaret sospitatem, a nullo prorsus destinatus est sanari.
238Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1041D (auctor fl. 800)
Illud quoque quod divina bonitas eodem vespere ad famam nominis tanti viri ostendere voluit, reticeri non debet quin inter caetera narretur miraculorum insignia. Fuit quidam puer (ut putabatur) duodennis, de pago Aurelianensi et familia beati Patris Benedicti, qui de matris vulva in lucem renibus contractus ac genibus proruperat; nec aliter se ullo modo movere poterat, nisi manibus nitens semivalidum promoveret corpusculum, insuper et ita ab ineunte aetate, officio loquendi privatus adoleverat, ut more ipsius lingua potius strepitum, quam verborum exprimeret sensum.
239Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1043B (auctor fl. 800)
Et hoc divino suffragante auxilio precibus sancti sublevatus, relicto, imo, ut ipse post aiebat, oblito baculorum officio, vicissim peregit, usquedum ad praefatam Cumbis villam vinculo infirmitatis solutus pertingeret.
240Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1044A (auctor fl. 800)
Sed adveniente Dominicae Resurrectionis die, emit inde, blanda diei subripiente occasione, edulium carnis, atque comedit, parvipendens melius non vovere, quam post votum vota non reddere: statimque ut sole clauso gratia soporis cubilis sui secreta petivit, ita manibus voti violatricibus ea in nocte contrahitur, quemadmodum emortuo in eis operandi officio, palmarum intima ungues producti penetrare viderentur.
241Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0946A (auctor fl. 800)
Cum etenim illa sanctorum corpora in agone coelestis pugnae fortia, ministri diaboli gladiis animadversa morte stravissent; Christiani dum potuerunt, solito amoris officio excitati, nocte venerunt, atque ea sibi furtim rapientes diviserunt.
242Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0955D (auctor fl. 800)
Post denique mulier quaedam ex villa quae appellatur Civiacus, nomine Godohis, tanto tamque terribili detinebatur perlucidae inflationis morbo, quod omnium competenti membrorum officio desolata miserabilis videretur.
243Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0958C (auctor fl. 800)
Teutgaudus quidam in novo vico, qui est super Ligerim fluvium situs, cum adversa valetudine infirmus decubuisset, hoc insuper ei calamitatis accidit, quemadmodum a femoribus deorsum usque contraheretur: in quo contractionis vinculo, annis ferme duobus negato sibi penitus ambulandi officio, permansit.
244Alanus Antissiodorensis, Diplomata, 201, 1389D (auctor 1152-1167)
Inde est quod ego ALANUS Dei gratia Antissiodorensis dictus episcopus, ecclesiam B. Amatoris ex officio mihi iniuncto et apostolicae auctoritatis mandato, cum illis possessionibus, quas canonici regulares tunc tenebant, ecclesiae S. Satyri in perpetuum concedo, salvis institutionibus quae sunt inter ecclesiam S. Amatoris et B. Stephani, et ea conditione ut per episcopum prior ibi de domo illa constituatur, et ibidem iuxta consuetudinem et disciplinam praenominatae ecclesiae vivat, et cum suis fratribus, adiuvante gratia Domini, ordinem B. Augustini teneat, et cum fuerit constitutus nisi per episcopum amoveatur.
245Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0511C (auctor 1152-1167)
Sed quoniam in multis offendimus omnes, mihi tacere non licet, cui ex officio incumbit peccantes arguere, magis autem urget charitas.
246Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0483 (auctor 1128-1203)
ANTICLAUDIANI SEU LIBRORUM DE OFFICIO VIRI BONI ET PERFECTI SUMMARIUM Ex antiquo codice ms. desumptum, In quo elucet insignis totius operis peritia.
247Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0499B (auctor 1128-1203)
Si tamen officio finis respondeat, alter Non est orantis error, non culpa medentis, Si primus finis fraudetur fine secundo.
248Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0506C (auctor 1128-1203)
Officio scalpri servit manus altera, dentes Liberat a scabie, dum buxum dentis in ipsum Vertit ebur, rursusque suo candore venustat.
249Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0537B (auctor 1128-1203)
Nomen ab officio dominantia numina sumunt.
250Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0370A (auctor 1128-1203)
Praeterita merita faciunt et suffragantur ut quis sit dignus aliquo officio; quid ergo confert ordo?
251Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0383A (auctor 1128-1203)
Forte dicent quidam haeretici, quod bonis praelatis obediendum est, qui apostolorum vicarii sunt vita et officio; non vero iis qui apostolorum vitam non habent, nec officium eorum retinent, quia hi mercenarii sunt, non pastores.
252Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0384C (auctor 1128-1203)
» Item quod sacerdos etiam si malus sit, gratiam tamen transfundat pro suae dignitatis officio, Augustinus ostendit dicens: « Dictum est a Domino, in Numeris, ad Moysen et Aaron sacerdotes: Vos ponite nomen meum super filios Israel, ego Dominus benedicam eos (Num. VI) . » Ut gratiam per ministerium ordinati transfundat hominibus, nec voluntas sacerdotis obesse vel prodesse potest, sed meritum benedictionem poscentis.
253Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0127C (auctor 1128-1203)
O homo, quid est quod caeterae creaturae deputatis sibi officiis indulgent, sol annuum cursum perficit, luna menstruis vicissitudinibus discurrit, et caeterae stellae officia sibi deputata exercent, bruta animalia ad suae naturae exercitia non torpent, tu solus, desidia soporatus, a tuo officio devias, imaginem Dei in te deformas, vivens morieris et moriens vivis?
254Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0145A (auctor 1128-1203)
Praeterea, est quaedam obedientia quae est directa, quae fit fine debito et officio congruo; ut quando bona intentione obedimus Deo.
255Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0145A (auctor 1128-1203)
Alia recta, sed non directa, ut quando obedimus Deo, sed incongruo officio, qualem obedientiam exhibet Iudaeus Deo creatori suo, sed caret forma officii, id est regula charitatis et fidei.
256Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0165D (auctor 1128-1203)
Quantum deviat ab officio linguae, qui commaculatur mendacii sorde!
257Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0175C (auctor 1128-1203)
Est enim eleemosyna multiplex, a manu, largiendo pauperi; ab officio, ministrando eroganti; a lingua, proximum instruendo, vel pro eo intercedendo; ab animo, peccanti compatiendo, vel iniurias remittendo.
258Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0182A (auctor 1128-1203)
Munificentia quoque hospitalitatis est portio, ut non suscipiamus postulantem victi fastidio, sed etiam praeveniamus praecellenti officio.
259Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0183C (auctor 1128-1203)
Quibus, ne indignis velut canibus, sanctum Dei proponatur, nec margaritae pedibus porcorum conculcandae tradantur (Matth. VII) . Quando, ut cum tempus exegerit, verbum proponat, cum temporis opportunitas defuerit, taceat; quia ut ait Salomon: Est tempus loquendi, et tempus tacendi (Eccl. III). Ad praedicatores pertinet scientia, ut sint exercitati in utroque Testamento, et sententiarum examine discreti, in sermonibus facundi, in omnibus actibus suis circumspecti, contemptores mundi, in officio suo assidui.
260Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0186C (auctor 1128-1203)
Et cum quidam pro officio teneantur militiam exercere corporalem, omnes tenentur ex praecepto, militiam suscipere spiritualem.
261Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0457D (auctor 1128-1203)
Praeterea, Cypridi mea indixit praeceptio, ut ipsa in suis constructionibus, suppositiones appositionesque ordinarias observando, rem feminini sexus charactere praesignitam, suppositionis destinaret officio; rem vero specificatam masculini generis, sede collocaret appositi, ut nec appositum in vicem suppositi valeat declinare, nec suppositum possit in regionem appositi transmigrare; etiam cum utrumque regatur ab altero, appositum sub adiectiva proprietate, suppositum subiectivae proprietatis proprium retineret, exigentiae legibus invitatum.
262Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0458C (auctor 1128-1203)
Iniunxi etiam ut syllogistica eius complexio duorum terminorum contenta compendio, nullis Aristotelicis figuris obnoxia, trium propositionum ordinatione congrua texeretur, in tantum, ut in singulis propositionibus, maior extremitas praedicationis fungeretur officio, minor vero subiiciendi legibus teneretur.
263Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0462A (auctor 1128-1203)
Nota ergo quasdam filias idololatriae veteris medullitus exstirpatae, in praesenti instanti suae matris imperium reparare conari, et eam quibusdam praesagiosis carminibus redivivam a mortuis excitare; quae meretricali officio, vultu phantasticae dilectionis faciem dealbantes, amasios alliciendo, fraudulenter illiciunt: quae sub tristi laetitia, sub amica saevitia, sub hostili amicitia, tanquam Syrenes usque ad exitium dulces, delectationis melodiam facie tenus praeferentes, suos amatores ad idololatriae perducunt naufragium: harum una, ut ficto loquar vocabulo, congruentia proprietatis, bacchilatria poterit nuncupari.
264Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0476A (auctor 1128-1203)
Genium vero qui mihi in sacerdotali ancillatur officio, decens est suscitari, qui eos a naturalium rerum catalogo, a meae iurisdictionis confinio, meae iudiciariae potestatis assistente praesentia, vestrae assensionis conveniente gratia, pastorali virga excommunicationis eliminet.
265Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210, 0271C (auctor 1128-1203)
Thuribula hinc inde dependentia, orationes contemplativorum et aliorum activorum, conspectui divino oblatae, officio sanctorum angelorum, habent significare.
266Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0787D (auctor 1128-1203)
Fenestrae sunt sacerdotes qui in populo fidelium lumen praedicationis fundunt; sed cum terra usque ad fenestras et fenestrae clausae sunt, quia cum terrena cogitatio sacerdotum cordibus excrescit, fenestrae lumen non fundunt, quia sacerdotes ab officio praedicationis obmutescunt.
267Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0847B (auctor 1128-1203)
Dicitur opere, unde dicitur quod officium praelati maius est officio contemplativi, quia fructuosius quantum ad operum multitudinem.
268Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0859A (auctor 1128-1203)
Dicitur apparitor sive lictor qui deputatus est officio puniendi homines; unde legitur quod milites crucifixerunt Iesum.
269Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0967B (auctor 1128-1203)
Est etiam officium recipiendi vectigalia, unde legitur quod Christus vidit Matthaeum sedentem in telonio, in tali loco vel tali deputatum officio.
270Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 1003A (auctor 1128-1203)
Dicitur vicarius Christi qui male utitur suo officio spirituali, unde habemus in parabola de villico iniquitatis.
271Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0296B (auctor 1128-1203)
Quin etiam, si quis in criminali peccato existens, si instante necessitate praesidium poenitentiae postulaverit, impetrare debet quod petit, nec ei denegetur poenitentia, nec communionis gratia, etiamsi amisso vocis officio, certis nutibus quaerere probetur.
272Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0296C (auctor 1128-1203)
» Ita ergo necessitati auxiliandum est, ut nec illi actio poenitentiae, nec communionis gratia denegetur, si quis eam, amisso vocis officio, per indicium integri sensus quaerere comprobetur.
273Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0299B (auctor 1128-1203)
Huc usque dictum de officio sacerdotis, quomodo se gerere debet consulendo peccatori; restat agere, de statu poenitentis, quomodo scilicet debeat confiteri peccata sua.
274Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0304D (auctor 1128-1203)
Et haec de officio spiritualis medici, et modo spiritualiter curandi aegrotum, dicta sufficiant.
275Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0232D (auctor 1128-1203)
9. Propter Sion non tacebo, et propter Hierusalem non quiescam, donec egrediatur ut splendor iustus eius, et Salvator eius lampas accendatur (Isa. LXII) . Quasi dicat Isaias: Propter Sion, id est ut Ecclesia de Iudaeis Salvatoris adventum intelligat, et propter Hierusalem non quiescam, id est ut Ecclesia de gentibus sui Redemptoris adventum agnoscat, non tacebo a praedicatione Verbi Dei; non quiescam ab officio praedicationis, donec egrediatur ut splendor iustus eius, id est donec per meam prophetiam adventus Christi veniat in hominum notitiam.
276Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0245B (auctor 1128-1203)
Dicitur autem sacerdos ligare, triplici de causa, quia vel relinquit ligatum, vel satisfactionem iniungit, vel excommunicato imprecatur, Similiter, tripliciter dicitur solvere, quia sacramentaliter absolvit, et de poena remittit, et pro salute orat: officium etiam discernendi inter peccatum et peccatum, clavis dicitur; quia tali officio habet assignare differentiam inter peccatum et peccatum.
277Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0252B (auctor 1128-1203)
Quantum deviat ab officio linguae, qui os commaculat mendacii sorde!
278Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0659C (auctor 1128-1203)
Informis actio dicitur, quae officio caret, vel fine.
279Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0659C (auctor 1128-1203)
Qui ergo in debito officio actionem dirigit ad debitum finem, id est ad Deum, suam actionem informat.
280Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0659D (auctor 1128-1203)
Informis vero actio est, quae debito caret officio, vel debito fine, ut Iudaeus iste, qui dat eleemosynam finaliter propter Deum, non tamen dat in debito officio, quia non dat, ut religionis Christianae exigunt instituta.
281Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0667B (auctor 1128-1203)
Sed tunc potentiae non sunt virtutes; sed postquam ventum est ad annos discretionis, si homo utitur illis potentiis in officio debito, et debito fine, ut usus earum dirigat ad Deum, et prout exigit Christiana religio, illae potentiae fiunt virtutes quasi vi contra vitia stantes.
282Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0671A (auctor 1128-1203)
Si enim Abraham ex charitate filium interficere voluit, et ita meruit; cum occidere sit de genere malorum: multo magis opus ceremoniale ex charitate factum, fuit vitae aeternae meritorium, cum non esset de genere malorum: cum enim tale opus nec fine, nec officio careat, non est ratio, quare merito carere debeat.
283Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0473C (auctor 1095-1125)
» Ad haec verba pontificis dux Godefridus, in officio belli semper indeficiens, in auditu et praesentia convocatae legionis sic respondit: « Dei vivi et Domini Iesu Christi sumus cultores, cuius nomini militamus.
284Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0577C (auctor 1095-1125)
Hanc a duce Christianissimo subiugatam cum praesidio restructo Tankradus obtinuit in beneficio, eo quod gratiam in oculis ipsius invenerit, in officio militari probus, et quia adversariis Christianorum indeficiens ad resistendum videretur.
285Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0595A (auctor 1095-1125)
CAP. XLVIII. - Patriarcha multis et gravibus a rege capitulis impetitus, ab officio suspensus est.
286Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0595B (auctor 1095-1125)
Qui minime de omnibus sibi illatis calumniis valens excusari, et praecipue de sacrilegio ligni sanctae crucis, de qua partem minuit ac dispersit, suspensus est a divino officio, dataeque sunt ei adhuc induciae, si forte aliquam excusationem posset reperire.
287Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0595B (auctor 1095-1125)
CAP. XLIX. - In coena Domini dolens patriarcha se eo die officio suo privari, regem donis promissis placat.
288Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0595C (auctor 1095-1125)
Verum patriarcha Dagobertus videns se officio suo privari, quo eo die universi patriarchae, sui antecessores in eodem monte Olivarum solito more utebantur, chrisma et oleum consecrantes, humilis et supplex cum lacrymis regem conveniens, instare coepit, ne hac die tam leviter ac viliter ab officio suo expelleretur, et sic in ore omnium peregrinorum haberetur.
289Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596A (auctor 1095-1125)
Quapropter nolumus, nec placet prudentioribus nostris, neque in consilio nostro reperimus, ut Ierusalem tam subito iustitia sua privetur, et patriarcha tam celebri die a suo officio destituatur; sicque discordia paschalibus diebus in confusionem peregrinorum et gloriationem gentilium inter nos oriatur.
290Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596B (auctor 1095-1125)
Et hac de causa, quia placet universis fidelibus, rogamus te, quatenus concedas ei, ut hoc tempore officio suo episcopali utatur, chrisma et oleum ipse sanctificet, peregrinis de longinquis regionibus huc profectis indulgentiam et reconciliationem ipse faciat iuxta ritum S. Hierosolymitanae Ecclesiae.
291Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596B (auctor 1095-1125)
Et exutus officiali indumento, patriarcham permisit consecrare oleum et chrisma, ac solemne Pascha in omni divino celebrare officio.
292Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0601C (auctor 1095-1125)
Rex autem hypocrisim illius de die in diem cognoscens, vehementius eum urgebat, et de militari officio sollicitabat.
293Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0655A (auctor 1095-1125)
Solus Arnolfus, quem cura caballi sollicitabat, et qui armigeri administratione et officio carere non potuit, longius prosecutus est ad quaerendum equum, ut inventum forte reduceret.
294Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0712D (auctor 1095-1125)
Verumtamen Palmarum expleto officio, et omnibus per portam, quae dicitur Aurea, per quam Dominus Iesus ad passionem veniens immissus est, cum rege defuncto intromissis: decretum est communi consilio ut statim corpus exanime sepulturae traderetur, quod diu reservatum etiam fetidum diutius reservari, grave et inconveniens ab omnibus ferebatur.
295Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 52; 3 (auctor -1286)
V. Pater horum fuit quidam Gracianus, genere Pannonius, officio funarius.
296Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 106; 4 (auctor -1286)
Venientibus itaque multis peregrinis causa devotionis, venit quidam sacerdos Francigena nomine Petrus, officio heremita.
297Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 142; 32 (auctor -1286)
Accessit itaque Fulco et reginam accepit et regnum; ex qua genuit Balduinum et Aimericum, qui fuerunt fratres regis Anglie; alia sororum principi nupsit Antiocheno, tercia comitti Tripolitano, quarta Deo, in Bethania abbatissae functa officio.
298Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 10; 21 (auctor ca.450-518)
Neque nos nitimur, ut inviolabilis divinitas dolores corporeos perpessa credatur, cum omnis cunctorum corporum dolor secuturam mortem naturali quodam praecedat officio.
299Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 103 (auctor ca.450-518)
Dum domnus meus filius vester patricius Sigismundus gloriosissimum principem officio legationis expetiit, nobis quoque deferendi ad vos famulatus aditum dupliciter sancta opportunitate prospexit.
300Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 141 (auctor ca.450-518)
Et nos quidem dispensationis nostrae memores necesse est eos repetitae legationis officio convenire, quo adfectu salvationis suae si respectu dei, si rationis intuitu non moventur, saltem pulsantibus inportune et pertinaciter adquiescant et aut ad rectam viam declinatis erroribus revertantur, aut propter impaenitens cor ab omnibus inexcusabiles iudicentur, qui et moniti totiens in perfidiae obstinatione persistunt.
301Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 316 (auctor ca.450-518)
Vnde, si dignamini, comitante salutationis officio maximas grates referre praesumo, quod responsio mea apud principem habita et ad vos, ut indicastis, rumore perlata competens iudicium non ex meo ore, sed ex vestro amore promeruit; quamquam praecellentissimus princeps, cum sit ad inveniendum igneus, profluus ad dicendum, ita sensus scrutatur humanos, ut semper conventibus mitissimo pareat auditu.
302Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 142 (auctor ca.450-518)
Cum ad officium vestrae magnitudini deferendum perpetua semper causa suppetat caritatis et specialem devotionis observantiam iure debeam obnixae impensius pietati: nunc tamen desideratam mihi necessitatem ratio festivitatis indixit, ut affectui vestro litterarum praesentarer officio, qui cuperem et occursu.
303Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 66 (auctor ca.450-518)
Porro autem eo attinuit ista praefari, ut, seu recolentibus haec seu ignorantibus forte retulimus, omnes tamen attendant, quod ecclesia, quae misit aliis formam institutionis, multipliciter est debitrix ostendendae alacritatis; et prima debet esse compunctionis officio, quae in re tam necessaria omnibus facta est mater exemplo.
304Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 70 (auctor ca.450-518)
Et si confiteri debemus adsidue nos peccare, opus est confitendi officio, humilitate paenitendi.
305Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 194 (auctor ca.450-518)
Quondam succincte quod dictum est ore magistri, Dum viget officio famulans sollertia Marthae Adtentamque tenet verbi virtute sororem Cura cibo melior, pastu quia digna perenni.
306Alcimus Avitus, Poemata, p1, 13; 200 (auctor ca.450-518)
Cumque tibi genitor vel avunculus undique magni Post fasces placeant populorum sumere fascem, Suscipe, quos humiles patrum ad consortia fratres Officio simili nectens ecclesia iunxit.
307Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0087A (auctor 730-804)
; sed ut agnosco, non eo charitatis officio, vel humilitatis obsequio meae litterulas diligentiae recepit, quo me scribere, qui meam pietatis intuitu legerit epistolam, agnoscere poterit.
308Alcuinus, Carmina, 101, 0740B (auctor 730-804)
Ante oculosque Dei summi in secreta polorum Officio nostro offerat, atque preces.
309Alcuinus, Carmina, 101, 0736C (auctor 730-804)
Arguit immeritis consortem Martha querelis, Quod vacat officio; cui verax arbiter inquit: Utilis cura domus, melior quae semper habetur.
310Alcuinus, Carmina, 101, 0791D (auctor 730-804)
Per montes, campos Aquilam, mea chartula, quaere, Pontificem magni nominis et meriti; Inventum ut valeat, milleno carmine canta, Albini officio dic vale perpetuum.
311Alcuinus, Carmina, 101, 0846B (auctor 730-804)
In sermone quidem verax, et corde fidelis, Collaudans Christum oris in officio.
312Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1136A (auctor 730-804)
Nec omnino ad Deum potest loqui corpus, nisi officio capitis.
313Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0708B (auctor 730-804)
In hunc sensum facit et illud quod sequitur: Vidi servos super equos, et principes ambulantes quasi servos super terram: ut hi qui servi sunt vitiorum atque peccati, sive tam humiles, ut servi ab hominibus computentur, subita a diabolo dignitate per flagitia publica, videantur exaltari; et magistros bonos Deumque timentes opprimi et humilia [Ms., humiliari] officio servorum. VERS. 8. - Qui fodit foveam, ipse incidet in eam, et qui dissipat sepem, mordebit eum coluber.
314Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1029B (auctor 730-804)
quam fortiter, quam crebro pulsat mentem meam, et movet, monens omnia sensa spiritus mei, ut te laudare delectet; quia fecisti nos ad laudandum te; sed inquieta est mens nostra, donec requiescat in te, et increpitans meae desidiae, ac colligens a dispersione, qua frustatim discindor, dum ab uno te aversus in multa evaneo, ut reversus in me, et surgens supra me, atque cunctis transcensis perveniens ad te, exsultem tibi cordis iubilo, et laudes promam oris officio; quatenus in meditatione confessionis gloriae tuae incalescat cor meum, et inhiet tibi spiritus meus, atque ardeat mens mea in amore tuo, oblita vanitatis et miseriae, dum tibi soli intendit, dumque attonita et stupens adhaeret incommutabilitati gloriae tuae, oculisque fidei intuetur te, solem iustitiae, sicut scriptum est: Qui adhaeret Domino, unus Spiritus est (I Cor. VI) . II. Fugiam itaque, Domine, et libenter fugiam obstrepentes tumultus omnium vanitatum.
315Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1041D (auctor 730-804)
Nihil inaequale, nihil gratia aequale, nihil anterius, posteriusve, aut minus; nihil extraneum aut officiale alteri, nihil pervasione aut subreptione insertum, nihil moribus vel voluntate diversum, nihil officio singulare, nec alteri communicabile, nihil confusum: sed totum perfectum, quia totum ex uno, et unum, non tamen solitarium, quoniam summum bonum, et summam sapientiam, et summam benignitatem te (sancte Pater) omnium principium, et veritatem tuam, per quam te intelligimus, nulla ex parte tibi dissimilem, quae forma est omnium et quae sola implet, quod appetunt omnia, simulque ipsum utriusque donum, quo beata sunt, quaecunque beata sunt in te, et cum te colimus et adoramus; unam scilicet et incommutabilem Trinitatem.
316Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1049A (auctor 730-804)
Praedixerat et ipse illos haec ita acturos: parum si non et prophetae retro, et tamen affixus cruci, Spiritum cum verbo sponte dimisit, praevento carnificis officio.
317Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1057A (auctor 730-804)
« Nihil enim creatum aut serviens in Trinitate est credendum, ut vult Dionysius fons Arii; nihil inaequale, ut Eunomius; nihil gratia aequale, ut Ethius [Aetius]; nihil anterius posteriusque, aut minus, ut Arius, nihil extraneum aut officiale alteri ut Macedonius; nihil persuasione [Al., pervasione] aut subreptione insertum, ut Manichaeus; nihil corporeum, ut Melito et Tertullianus, nihil corporaliter effigiatum, ut ait Anthropomorphus; nihil sibi invisibile, ut Origenes; nihil creaturis visibile, ut Fortunatus; nihil moribus et voluntate diversum, ut Marcion; nihil ex Trinitatis essentia ad creaturarum naturam deductum, ut Plato et Tertullianus; nihil officio singulare nec alteri communicabile, ut Origenes; nihil confusum, ut Sabellius: sed totum perfectum, quia totum ex uno et unum, non tamen solitarium, ut praesumit Silvanus et Praxeas, Pentapolitana damnabilis est doctrina.
318Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1067C (auctor 730-804)
XX. His ita praemissis tanquam quibusdam testibus repraesentatis in assertionem fidei meae, sicut clamo clamore magno coram Deo in toto corde meo, ita styli, orisque officio in auribus Ecclesiae libet dicere, libet exclamare: sic coram Deo credimus, sic coram hominibus confitemur: Corde enim creditur ad iustitiam, ore autem fit confessio ad salutem (Rom. X, 10) , ait Apostolus.
319Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1087C (auctor 730-804)
Sacerdotes funguntur officio, sed Christus maiestate divinae potestatis operatur.
320Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0234A (auctor 730-804)
Videbatur mihi condignum praeponere opusculo huic nostro epistolam, quam charitatis officio Patri Elipando olim direxi, per vestram sanctam devotionem et Deo placentem charitatem; illius litteris quas meo nomini dirigere studuit, subnectere habens mearum responsiones syllabarum, ut intelligat qui legat, qua charitate illius venerandae dignitati scripserim, vel quo animo recepissem fraternae dilectionis officium: ac deinde responsiones catholicas, quas ex sanctorum Patrum dictis contra illius impiam professionem collegi subiicere.
321Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0235C (auctor 730-804)
I. Perfectio fraternae charitatis in gremium pacificae [Cod. Paris., in gremium pacis atque] unitatis multos colligere amicos gaudet [Ibid., concorditer gaudet], et quoddam arbitratur esse dispendium sibi ipsi, si non seipsum latius commendare studet ad viros famosi nominis et laudatae pietatis, ut sit unanimitas spiritalis verae dilectionis, licet quaedam [sit] separatio corporalis visionis. Haec mea [Cod. Paris., mecum] diligentius considerans parvitas [Ibid., parvitas mea], meipsum sacrosanctis vestrae beatitudinis orationibus, multis precibus, vir venerande, diligentius commendare studui. Opus [Cod. Paris., Optans], vestra sanctissima dilectione auxiliante [Ibid., Deo auxiliante], proficere ad salutem animae meae, ut et vestra merces ex nostro augeatur profectu, et mea diligentia bonae voluntatis vobis aliquid conferat in charitatis officio: quatenus Domino Deo nostro Iesu Christo vestrae humilitatis in dilectione fraterna communicatio placeat, et nostrae parvitatis in salute multorum acceptabilis sit devotio.
322Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0248A (auctor 730-804)
Sed in eo, absque ulla dubietate vel scrupulo, duas confiteor naturas perfectas et integras, divinitatis scilicet atque humanitatis in una persona et in uno Filii Dei nomine: sicut in epistola quam charitatis officio et salutis tuae desiderio catholico calamo reverentiae vestrae exarare curavimus, perspicue intelligere potestis, si sobrio sensu mea ad vos et pro vobis pietatis verba legere et intelligere vultis.
323Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0270D (auctor 730-804)
Nec quislibet in talibus suo nomine [F., suo nomini] quaestionibus laudem appetere debet; sed Christo vero Deo et vero Filio Dei laudem et gloriam toto cordis intellectu, et pacifico oris officio quaerere.
324Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0231B (auctor 730-804)
Scio me debitorem esse in officio sanctae charitatis omnibus piae matris Ecclesiae filiis, in praedicando, vel defendendo catholicae fidei veritatem: quod opto, tam efficaciter divina donante gratia perficere valeam [Quercet., vel eam] quam libenter huic piissimo labori meam succumbere devotionem fateor.
325Alcuinus, Contra Elipandum, 101, 0233D (auctor 730-804)
Idcirco, sanctissimi Patres et dilectissimi fratres, sedula intentione atque indeficienti sudore in praedicatione verbi Dei et veritatis testificatione, secundum gratiam vobis a Deo datam, devotissime laborate: exhibentes vosmetipsos in conversatione religiosa omnibus exemplum, in officio pietatis omnibus patres, in fraternae dilectionis admonitione omnibus fratres, in administratione verae humilitatis omnibus filios; omnibus omnia facti, ut omnium salus et profectus in aeterna beatitudine, [Deo] donante, multiplici vos mercede dignos efficiat.
326Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0127 (auctor 730-804)
Sed ut agnosco, non eo charitatis officio, vel humilitatis obsequio meae litterulas diligentiae recepit, quo me scribere, qui meam pietatis intuitu legerit epistolam, agnoscere poterit.
327Alcuinus, De caeremoniis baptismi, 101, 0612D (auctor 730-804)
Quia divina donante gratia ad id diutino te perduxi labore, ut sacerdotali honore [Ms. Einsidl., sacerdotalis honoris] dignus habearis (Et [utinam] tam eleganter illud in domo Dei ministres officium, quam te diligenter per donum Dei erudire curavi), ad cognoscendum rationabilem sacri baptismatis ordinem, de ministeriis [Ms. Einsidl., mysteriis] totius officii tibi breviter scribere volui, ut cognoscas quam necessarium sit nihil praetermittere quod a sanctis Patribus sumptum est [Mss., statutum; al., constitutum est] in illo officio. Primo paganus catechumenus fit; accedens ad baptismum maligno renuntiat [Mss., renuntiet] spiritui et omnibus damnosis eius et [Al. et omitt.] pompis.
328Alcuinus, De ratione animae, 101, 0639C (auctor 730-804)
Proinde igitur, quia melior pars est hominis anima, decet eam dominam esse, et quasi de sede regalis culminis imperare, quid, per quae, vel quando, vel ubi, vel quomodo faciat membra, et considerare diligenter, quid cuique [Al., quid cui] membro imperet faciendum; quid cuique [Al., quid cui] consentiat in desiderio suae naturae; et haec omnia rationabili mentis intuitu oportet eam discernere, ne quid indecens fiat in officio suae carnis alicubi.
329Alcuinus, De ratione animae, 101, 0641C (auctor 730-804)
Ergo quatuor quidem animae diligenda sunt, id est, quod supra se est, et id quod iuxta se est [et id quod ipsa est, et id quod sub se est]. De duabus horum, praeceptum in sacris legitur litteris, id est, de dilectione Dei et proximi: de sua vero dilectione, et carnis suae, non sunt praecepta statuta, quia duobus prioribus haec duo inesse dignoscuntur: quia qui Deum vel proximum perfecte diligit, seipsum negligere non poterit; quia haec est animae summa beatitudo, eum diligere a quo est, et socias suae beatitudinis diligere animas, et illis prodesse vel carnis officio, vel mentis beneficio, ut bona illis optet, et quantum valeat, faciat.
330Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0928C (auctor 730-804)
Accusator causae, defensor causae, testes [Edit., testis], iudex. CAR. Quo quisque utitur officio?
331Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0929B (auctor 730-804)
DE OFFICIO PERSONARUM.
332Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0615C (auctor 730-804)
In praeceptis vero Dei charitas obtinet principatum, sine cuius perfectione nihil Deo placere posse Paulus testatur apostolus (I Cor. XIII) , qui nec martyrium nec saeculi contemptum, nec eleemosynarum largitionem, sine charitatis officio quidquam proficere posse [Al., prodesse] ostendit. Inde et ipse Dominus a quodam scriba interrogatus quod esset mandatum maximum, respondit: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua.
333Alcuinus, Epistola, 101, 0301A (auctor 730-804)
Tamen ea charitate instigante, quae omnia sperat, non cesso vestram officio syllabarum appellare dilectionem, et notae familiaritatis dulcedinem paucis tangere apicibus; ne me quislibet obliviosum notaret vestrae bonitatis, quae nunquam oblivisci poterit, sed semper firma radice pectore nostro perpetualiter permanet; assiduisque orationibus vestrae salutis prosperitatem Dominum deprecans, quatenus non tantum felicitate praesenti, sed etiam aeterna beatitudine te gaudere concedat: desiderans, ut nobilitas tua in moribus fulgeat optimis, et potestas clarescat in dulcedine pietatis: quod sublimitas ametur, et laudetur dignitas.
334Alcuinus, Epistola, 101, 0301B (auctor 730-804)
Ideo charitatis officio fides iungenda est, ut semel coepta germanitatis concordia sollicita unanimitate perpetualiter nutriatur.
335Alcuinus, Epistolae, 100, 0428A (auctor 730-804)
Dicit enim beatus Hieronymus in epistola (52) ad Nepotianum presbyterum, ubi eum de praedicationis officio instituit: « Pessimae consuetudinis est, in quibusdam Ecclesiis tacere presbyteros, et praesentibus episcopis non loqui: quasi aut invideant aut non dignentur audire.
336Alcuinus, Epistolae, 100, 0337B (auctor 730-804)
Nos quoque mutuo charitatis officio vestrae sanctitati aliquantulas piae admonitionis litterulas dirigere curavimus, propter quasdam consuetudines, quae vestris inoluisse feruntur regionibus.
337Alcuinus, Epistolae, 100, 0352B (auctor 730-804)
Ingredientem et egredientem, vigilantem, dormientem semper te sequitur dulcedo paternae dilectionis; quem utinam habeas in ore et corde, in officio altaris sancti, in lacrymis ante pedes sanctorum apostolorum: imo ubicunque vadas tecum eat, tecum aeterna maneat memoria, quia te euntem et redeuntem illius semper consequitur charitatis affectus.
338Alcuinus, Epistolae, 100, 0356C (auctor 730-804)
Sit tibi manus in eleemosynis apostolica, lingua praedicationis officio devota.
339Alcuinus, Epistolae, 100, 0458A (auctor 730-804)
Quia sicut scintillae de igne sparguntur, ita dilectio litterarum officio volat.
340Alcuinus, Epistolae, 100, 0466B (auctor 730-804)
Infelix est haec vita, et tota aerumnis plena; non est nobis salus nisi in Domino Deo Christo, quem tua semper devotio amet, laudet et praedicet; et in orationibus tuis sanctis conservos tuos semper adiuva, et me maxime peccatorem, quem Patris nomine, licet indignum, dedicasti; et saluta fratres nostros, commilitones tuos, ex nostri nominis officio, et specialiter eos, quos familiarius nos dilexisse scias.
341Alcuinus, Epistolae, 100, 0473C (auctor 730-804)
Quia praesentialiter vestram dulcissimam dilectionem, ob longitudinem habitationis nostrae, admonere nequeo, ideo litterarum officio implere non cesso, quae linguae ministratione denegatur, desiderans toto cordis mei affectu, te ubique, charissima mater!
342Alcuinus, Epistolae, 100, 0476B (auctor 730-804)
Placuit canitiem vestram parva salutationis chartula appellare, sed non parvo charitatis officio; ut sciatis, licet longe positum, vestri tamen habere memoriam, et familiaritatis non oblivisci, quam praesentes suavissima dilectione et consolatione nos inter habuimus, firmam semper inter nos permanere in Christo charitatem, nec quolibet vento falsiloquii destrui, sed solida firmitate inter omnes huius saeculi adversitates immobilem semper consistere.
343Alcuinus, Epistolae, 100, 0489A (auctor 730-804)
Omnes vero episcopos et Patres fratrum nostrorum ex nostri nominis officio in charitate et prosperitate salutate, rogantes eos nostri esse memores assidua intercessione, ut de mea salute illi mercedem habeant sempiternam.
344Alcuinus, Epistolae, 100, 0496D (auctor 730-804)
Haec est optima pars, quae non auferetur ab eo, qui vestigia Christi in charitatis officio in hoc saeculo omni studio amplecti intendit.
345Alcuinus, Epistolae, 100, 0508A (auctor 730-804)
Plurimi sunt nominetenus doctores, sed pauci charitatis officio.
346Alcuinus, Epistolae, 100, 0508B (auctor 730-804)
Saluta, obsecro, fratres nostros, quoscunque scias aliquo charitatis officio mihi esse coniunctos, et semper admoneas de orationibus meis, quoscunque habeas amicos, vel Deum timentes, vel sanctae conversationis socios.
347Alcuinus, Epistolae, 100, 0154B (auctor 730-804)
Hi sunt qui talenta, redeunte Rege nostro Deo Christo cum triumpho gloriae ad paternam sedem, acceperunt; et revenienti eodem magno Iudici in die ultima [Cod. Sal., ultimae] discretionis rationem reddituri sunt, quantum quisque ex praedicationis labore lucratus esset in officio suo (Matth. XXV) .
348Alcuinus, Epistolae, 100, 0163A (auctor 730-804)
Dilectio vero proximi in officio misericordiae, in doctrina salutis ostenditur.
349Alcuinus, Epistolae, 100, 0174A (auctor 730-804)
Sed modo quasi singulorum genibus [Al., pedibus] provolutus obsecro, ut me in huius vitae salo fluctuantem pietatis precibus ad portum perpetuae quietis, divina donante gratia, transportare dignemini: ut et ego animae meae salutem fraternae intercessionis iuvamine habere merear, et vos aeternae retributionis mercedem a Deo pro charitatis officio digne accipere mereamini.
350Alcuinus, Epistolae, 100, 0185C (auctor 730-804)
Ipse vivo officio linguae nostras vel suas vobis ostendet necessitates.
351Alcuinus, Epistolae, 100, 0193A (auctor 730-804)
Non a priori propriae artis officio compescens, sed ut meliores, retibus in dexteram missis, pisces ad littus stabilissimae soliditatis perducerent.
352Alcuinus, Epistolae, 100, 0228A (auctor 730-804)
Quia invida terrarum longinquitas mutuae confabulationis prohibet dulcedinem, datur nobis litterarum officio charitatis demonstrare suavitatem, ut [Ms., et] quod vox non valet, hoc charta loquatur; idcirco hortamenta salutis non minore debemus veneratione curare quam praesentis colloquii admonitionem.
353Alcuinus, Epistolae, 100, 0228B (auctor 730-804)
Scis ipsa quam diligenter te de corporis castitate et animae rogavi sanctitate, qualiter te de humilitatis officio, de orationum vigilantia, de eleemosynarum largitate, de confessionis puritate et fidei firmitate, et sanctae ubique charitatis observantia studiosissime instruxi, ut his gradibus ad coelestis gloriae ascenderes celsitudinem.
354Alcuinus, Epistolae, 100, 0241C (auctor 730-804)
Et currens chartula ostendat in litteris quod lingua resonare non valet in auribus, quatenus oculorum officio illud agnoscat quod olim aurium ministerio cordis secretum cognovit.
355Alcuinus, Epistolae, 100, 0246A (auctor 730-804)
Quamvis corporali specie amici disiungantur, tamen charitatis officio semper praesentes esse queunt.
356Alcuinus, Epistolae, 100, 0247D (auctor 730-804)
Pro veritatis officio sermo est homini datus, non falsitatis iniquitate.
357Alcuinus, Epistolae, 100, 0268C (auctor 730-804)
Hos ego sensus, sagacissime naturalium rerum inquisitor, et rationis cuiuscunque causae devotissime investigator, domine mi David, vestrae auctoritati dirigere studui; non iactantiae typo clarus, sed humilitatis officio devotus, vestris sanctissimis paratus obedire praeceptis.
358Alcuinus, Epistolae, 100, 0297B (auctor 730-804)
Deus Dei Filius Iesus Christus Dominus noster te tuosque fideles custodiat, et florere faciat in charitatis officio, et fidei veritate semper in aeternum, dilectissime fili.
359Alcuinus, Epistolae, 100, 0306C (auctor 730-804)
Ideo dum tempus habeas, labora in verbo praedicationis, in virtute charitatis, in exemplo sanctitatis, in pietatis officio, in eleemosynarum largitione, in misericordiae et pietatis constantia, quatenus ex huius caliginis miseria ad perpetuae beatitudinis lucem pervenire merearis, et me tuae salutis unanimem filium, fratrem, consocium, assiduis precibus vel admonitionibus tecum trahere non desistas, ut pariter dicere digni efficiamur, donante aeternae pietatis largitore: Introduxit nos rex in cellaria sua, exsultabimus et laetabimur in te (Cant. I, 3) .
360Alcuinus, Epistolae, 100, 0307B (auctor 730-804)
Quanto magis nos de stercore paupertatis ad sedem gloriae sublimati (Psalm. CXII, 7) , dignitatem nostram humilitatis officio sublevare debemus.
361Alcuinus, Epistolae, 100, 0328C (auctor 730-804)
[Obsecro humilitatem vestram ut meo officio Patrem charissimum Aelim episcopum salutes, cum caeteris fratribus, et consacerdotibus sanctitatis tuae.
362Alcuinus, Epistolae, 100, 0348A (auctor 730-804)
Credulum caeterosque amicos nostros ex nostri nominis officio salutate.
363Alcuinus, Epistolae, 100, 0369D (auctor 730-804)
Domino merito laudabili, et omni charitatis officio amplectendo, nobisque nimium desiderantissimo David regi, humillimus sanctae Dei Ecclesiae vernaculus Albinus perpetuam aeternae gloriae salutem.
364Alcuinus, Epistolae, 100, 0370A (auctor 730-804)
Quia flamma perpetuae charitatis iugiter ardescit in corde, fas esse videtur opportunis vicibus litterarum foras scintillare officio: ne taciturnitate vilescat, quae novis semper beneficiorum fomentis nutritur.
365Alcuinus, Epistolae, 100, 0385B (auctor 730-804)
Faciat quislibet de eis, quodcunque placeat, et ne me reprehendat in charitatis officio.
366Alcuinus, Epistolae, 100, 0403B (auctor 730-804)
Vestros vero discipulos et capellanos meo, precor, officio saluta, admonens eos honeste vivere coram hominibus, ut vestra ex eorum conversatione laudetur dignitas.
367Alcuinus, Epistolae, 100, 0405D (auctor 730-804)
[Saluta, obsecro, Dei famulam sororem vestram meo officio: suade ei meis verbis religiosam in terris ducere vitam, ut beatam possidere digna inveniatur in coelis.
368Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0761D (auctor 730-804)
Non est putandus evangelista fortuito et absque ratione mystica nomen civitatis, de qua esset Philippus, et quod eadem Andreae quoque et Petri esset, voluisse monstrare: sed per nomen civitatis typice, qualis tunc iam animo Philippus, qualis officio esset futurus, quales etiam Petrus et Andreas, ostendere curasse.
369Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0905C (auctor 730-804)
Illi male quaerebant, nos bene quaeramus; nam nunc est tempus quaerendi Dominum, sicut Propheta ait: Quaerite Dominum, dum inveniri potest (Isaiae LV, 6) . Qui misericordem eum invenire voluerit in iudicio, quaerat eum modo in humilitatis et charitatis officio.
370Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0908C (auctor 730-804)
Praevenit vivum adhuc, funerandi officio donare. (VERS. 8.) Pauperes enim semper habebitis vobiscum, me autem non semper habebitis.
371Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0926D (auctor 730-804)
« Et hoc est quod Apostolus ait: Donantes vobismetipsis, si quis adversus aliquem habet culpam (Coloss. III, 13) , sicut et Dominus donavit nobis, ita et nos [Aug., donavit vobis, ita et vos]. Invicem itaque nobis delicta donemus, et pro nostris delictis invicem oremus; atque ita quodammodo invicem pedes nostros lavamus [Ms. et Aug., lavemus]. » Licet et hoc corporaliter charitatis officio, et humilitatis exemplo aliquibus utiliter facere placeat, tamen spiritaliter in corde omnibus agendum est, ut debita nostra in invicem dimittamus nobis, sicut a Deo nostro nobis debita dimitti deprecamur.
372Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0927A (auctor 730-804)
« Hoc ideo dixit, quia laverat pedes discipulorum, magister humilitatis et verbo et exemplo: » ut verbo et exemplo eos instrueret in charitatis officio. (VERS. 18.) Non de vobis omnibus dico, id est, non vos omnes beatos dico.
373Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 1006B (auctor 730-804)
Iam manifeste beatus Ioannes suam personam designat ex officio, quam designare vitat ex vocabulo.
374Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0549A (auctor 730-804)
227. Quae sunt primogenita quae Esau vendidit Iacob fratri suo (vers. 31) ? - Resp. Tradunt Hebraei omnes primogenitos fungi solitos officio sacerdotali [Ms., sacerdotum] antequam Aaron in sacerdotem [Ms., sacerdotium] eligeretur; et habuisse vestimenta sacerdotalia, quibus induti victimas Deo offerebant: et haec esse vestimenta Esau, quibus Rebecca induit Iacob filium suum, quorum odore pater oblectatus benedictionis initium astruit (Gen. XXVII, 15). Inter.
375Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0447B (auctor 730-804)
Sed quid tibi dignum offerat minister indignus, nisi hoc ipsum, quod tanto indignus habetur [Forte, haberi] officio fidei poenitentiam [Forte, per poenitentiam] fateatur?
376Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0449D (auctor 730-804)
Repleti, Domine, benedictione coelesti suppliciter imploramus, ut quod fragili celebramus officio, sanctorum archangelorum nobis prodesse sentiamus auxilio.
377Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0460B (auctor 730-804)
Deus, qui nos beatae Mariae semper virginis, et beatorum apostolorum, martyrum, confessorum, virginum atque omnium simul sanctorum continua laetificas solemnitate; praesta, quaesumus, ut quos quotidiano veneramur officio, etiam piae conversationis sequamur exemplo.
378Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0461C (auctor 730-804)
Postcommun. Divinae largitor [Forte, Deus veniae largitor] et humanae salutis amator, quaesumus clementiam tuam, ut nomina famulorum famularumque tuarum, quae hic pio dilectionis officio pariter conscripsimus, in libro vitae, miserationis tuae gratia, iubeas conscribi.
379Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0464D (auctor 730-804)
Adesto, Domine, officio nostrae servitutis, quia tu pedes lavare dignatus es tuis discipulis, ne despicias opera manuum tuarum, quae nobis retinenda mandasti, ut sicut hic exteriora abluuntur inquinamenta, sic a te omnium nostrorum interiora laventur peccata.
380Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1012D (auctor 730-804)
Et constituas per civitates presbyteros, sicut et ego disposui tibi. [Sunt autem episcopi quidam, non merita singulorum examinantes, sed eorum vel officio deliniti, vel sanguine iuncti.] Ex quo manifestum est, eos qui Apostoli lege contempta ecclesiasticum gradum non merito voluerint alicui deferre, sed gratia, contra Christum facere, qui qualis in ecclesia presbyter constituendus sit, per Apostolum suum in sequentibus exsecutus est. [Super haec omnia maximum malum est, qui muneribus clericatum obtinent: omnes beatus Petrus princeps apostolorum initio Ecclesiae in Simone Mago terribiliter percutit.] Oportet enim episcopum sine crimine esse, tanquam Dei dispensatorem.
381Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1015B (auctor 730-804)
Ante omnia hospitalitas futuro episcopo praecipitur [Hier., denuntiatur]. Si enim omnes illud de Evangelio audire desiderant: Hospes fui, et suscepistis me (Matth. XXV, 35) , quanto magis episcopus, cuius domus omnium commune debet esse hospitium [et satis peregrinorum atque venientium benigna susceptio in ea, ita ut humili officio etiam pedes laventur eorum]? Pudicum, iustum, sanctum.
382Alcuinus, Super III epistolas Pauli, 100, 1021D (auctor 730-804)
Si enim apud carnales dominos in minimo fideles fuerint, incipient eis apud Dominum [Hier., apud Deum] maiora committi. Ornat autem doctrinam [Cod. omit. doctrinam] domini, qui ea quae conditionis suae ablata sunt [Hier., quae conditioni suae apta sunt], facit. Quomodo enim potest fidelis esse in substantia Dei, [et ecclesiastico officio,] qui carnali domino fidem exhibere non potuit?
383Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0687A (auctor 730-804)
VIII. Igitur praedicationis officio in Britannia peracto, cum multiplici verbi Dei fructu reversus est in patriam: ne, dum in aliena messe quaereret mercedem, in propria perderet.
384Alcuinus, Vita B. Richardi, 101, 0691B (auctor 730-804)
Interim dum cum tristitia patri filius pararet obsequium [Al., dum tristia . . . obsequia], validior patrem coquebat infirmitas, et in frigido corpusculo vix halitus remansit extremus; nec tamen ab orationis cessavit officio vel divinae laudis obsequio.
385Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0680D (auctor 730-804)
Habemus praeclara sanctissimi Patris nostri abundanter exempla in omni charitatis officio, in fidei fervore, in spei longanimitate, in perseverantia totius bonitatis illius.
386Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0671D (auctor 730-804)
Qui pontificatus gradu et praedicationis officio suscepto, concitus ad praefatam ire perrexit urbem; sed in auspicium futurae prosperitatis et salutis, Deus cuiusdam miraculi testificatione eius patefecit civibus introitum.
387Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0675C (auctor 730-804)
Sed mirum, inter lacrymantium voces in terra, psallentium, ut fertur, a quibusdam religiosis viris coetus audiebantur in coelo: et dum digno honoris officio feretrum, in quo iacebat corpus, paratum staret in medio, accedentes movere illud non valebant.
388Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0676C (auctor 730-804)
Sepelieruntque eum in ecclesia iam dicta beatae Dei genitricis semper virginis Mariae, in dextera parte altaris, ubi quondam pontificalis cathedrae fungebatur officio, nobilem terrae abscondentes thesaurum.
389Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0696B (auctor 730-804)
Quem divina mox gratia ab ineunte pueritia et sensu proficere, et moribus pollere, quantum ad tales congruit annos, concessit: ita ut nostris temporibus novum Samuel nasci putares, de quo dictum est: Puer autem Samuel proficiebat atque crescebat, et placebat tam Deo quam hominibus (I Reg. II, 26) . Ibique in praedicto monasterio multis profuturus puer, clericatus accepit tonsuram, et pia professione monachum se fecit esse, et inter caeteros eiusdem sanctissimi monasterii adolescentes enutritus est; sed nulli alacritate minor, nulli humilitatis officio secundus, nulli lectionis studio inferior: sed sic quotidie bonae indolis puer proficiebat, ut teneros pueritiae annos morum gravitate transcenderet: factusque est grandaevus sensu qui corpusculo modicus fuit et fragilis.
390Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0708C (auctor 730-804)
CAP. XXV [Mab. XXVIII] . Paralytica sanatur. - Quaedam vero mulier paralytica, septem annis [Mab., pluribus annis] magnis cruciata doloribus, in tantum grassante eadem quotidiana infirmitate afflicta est, ut omni membrorum officio destituta, alieno uteretur ministerio, et in solo tantummodo pectusculo vix anhelans spiritus suspiria fessa retraheret.
391Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0709B (auctor 730-804)
CAP. XXVII [Mab. XXX] . Fur sacrilegus detegitur. - Quidam etiam officio diaconus, et non merito, in ecclesia sancti viri crucem auream, quam vir sanctus secum in itinere portare solebat, cum aliis denariis ecclesiae, infelicissimo non horruit subtrahere [Mab., rapere] furto. Turbati sunt hac re fratres [Mab., turbatis hac de re fratribus], utpote factorem impii sceleris ignorantes, tunc precibus quidem sancti Dei confidentes, illud tam nefarium scelus occultari non posse; fraterna tamen pietate hominem ad poenitentiam revocare nisi sunt, non perdere cupientes.
392Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0711B (auctor 730-804)
Unde ad eamdem et gentes et populi, cum devoto pectoris officio, quotidie concurrunt, ut maiori quique apud beatos apostolos fidei compunctione, vel sua defleant crimina, vel coelestis vitae abundantiori spe, sibi aditum aperiri deposcant.
393Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1179B
Institutor autem officiorum, in quantum potuit, actionem illius temporis, quando illa agebantur quae recolimus, in usitato officio voluit ad memoriam nobis reducere: scilicet, quia voluit in isto distinguere nostram bonam invitationem, qua invitantur et excitantur fideles ad Deum deprecandum, ab invitatione Herodis, qui propterea congregavit scribas et principes Iudaeorum, ut sciret ubi Christus nasceretur, quem cogitabat interficere, invitatorium praesentis officii omisit.
394Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1214D
Unde et in officio missae earumdem vigiliarum festivissimum alleluiaticum melos intermittimus, sicut aliis ieiuniorum diebus, nisi forte Dominica dies fuerit, quam nullo tempore ieiunare, sed semper festivam esse Dominicae resurrectionis auctoritas cogit.
395Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1221D
Ex Decretalibus Innocentii papae diximus, sabbato missam non celebrari: quod ita esse comperimus ex Officio, quod totam noctem illustrat futuram, ut in prima oratione missae: Deus qui hanc sacratissimam noctem.
396Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1224A
In recordatione vero potissimae restaurationis, id est ultimae requiei, quae redditur in septima die, et perficitur in octavo die et octavo officio, duo Alleluia canuntur: primum, quia vita redditur; secundum, quia sempiterna.
397Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1233B
Caeteros vero qui in partibus erant sacerdotii minoris, qui nunc presbyteratus dicitur, officio presbyteratus fungi praecepit: qui pontifices singuli cum sibi subiectis sacerdotibus, per octonos ministrarent dies, hoc est, a sabbato usque ad sabbatum.
398Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1244B
Diaconus, quia dissimilis est episcopo in suo officio, non est necesse ut habeat dissimilia sandalia: et ipse ligaturam habet, quia suum est ire ad comitatum.
399Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1244B
Subdiaconus, qui in adiutorio diaconi est, et pene in eodem officio, necesse est ut habeat dissimilia sandalia, ne forte diaconus aestimetur.
400Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1244C
Quod nos ita intelligimus, quia ex omnibus psalmis excerperet antiphonas, quae psallerentur in officio missae: nam antea inchoabatur missa a lectione.
401Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1274C
Testis est hymnidicus ille, regio ac sacerdotali perfunctus officio, dicens: Dirigatur oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo: elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . In Novo quoque Testamento eodem tempore Dominus et Salvator noster coenantibus apostolis mysterium sui corporis et sanguinis in initio tradidit: ut tempus illud sacrificii vesperum saeculi ostenderet.
402Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1276C
Ita ergo talium necessitati auxiliandum est, ut nec ratio illis poenitentiae, nec communionis gratia denegetur, si etiam, iam amisso vocis officio, per indicia integri sensus quaerere comprobentur.
403Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1278A
Denique in aliquibus locis generaliter pro omnibus defunctis omni tempore, exceptis Pentecostes et festis diebus, oratur in officio vespertinali, in aliquibus quotidie pro eis missa celebratur.
404Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1115B
Feriae autem a fando sunt nuncupatae, quod sit in eis nobis tempus dictionis, id est, in divino vel humano officio fari.
405Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1303A
Quoniam haec sancta Dei Virgo, cuius nativitatem solemni celebramus officio, cunctas haereses sola interemit, quae Gabrielis archangeli dictis credidit; ideo perfecta sunt omnia a Domino quae dicta sunt ei.
406Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0107A (auctor 640-709)
Quandiu enim antiquas inhabitare sedes, et exigua fovere tuguria gracillimis contexta viminibus seu cavatis consuta corticibus, ille qui inter caeteros magistratus officio fungitur decreverit, nulla ex immensa multitudine fugitivis discursibus et passivis volatibus per aethera vagatur.
407Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0124A (auctor 640-709)
Igitur Sylvester, transacto pontificatus officio, et consummato vitae curriculo, cum palma virginitatis scalam Iacob scandens angelorum coetibus admiscetur, et beato supernorum consortio feliciter perfruitur.
408Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0131A (auctor 640-709)
Etenim peractis missarum sacramentis, conspicatur Alexander investes puerorum catervas in marinis littorum glareis sacerdotalem Athanasio contulisse reverentiam, et quosdam catechumenos et competentes ab eodem mystico baptismatis officio regeneratos exstitisse, quod scenico ludorum ioco gestum decretis synodalibus serio confirmatum est.
409Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0131B (auctor 640-709)
Verum Arsenius, qui quondam in pulpito lectoris officio fungebatur, omnem concinnati sceleris scenam prodidit, et sacrum flaminem a tam flagitiosis facinoribus immunem esse declaravit.
410Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0139A (auctor 640-709)
Quanta vero sit pudicitiae virtus, ex hoc manifestius liquebit, quod vir Dei dum Nilotica gurgitis fluenta transire satageret, et spoliare se melote et amiculis erubesceret, ne pudibunda corporis nuditas et indecens obscenitas castos offenderet obtutus, extemplo in citeriorem alvei marginem divina virtute translatus legitur: et ne hoc incredibile videatur, memento qualiter Ababuc discifer messorum fercula o Iudaea ad Chaldaeos angelico fretus officio, in puncto temporis perniciter detulerit, et in leonum lacu rudentium per tanta terrarum intervalla, famelicum Dei prophetam affatim paverit, et ubertim saginaverit.
411Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0147A (auctor 640-709)
Quarum prima sub confessionis titulo, licet cruentae passionis occasio defuisset, in consortio catholicorum laudabiliter degebat, et in tam praecelso puritatis fastigio fulminavit, ut cum unicus germanus, quem subnixis precibus unius noctis intercapedinem opportune poposcerat, obtemperare pertinaciter reluctaretur, statim profusis lacrymarum fontibus serenitatem aetheris in procellarum turbines commutans et tonitrua fragore horrisono orbem trementem terrentia concitans, simulque igniferas fulminum coruscationes eliciens, mirum mundo spectaculum exhibuit; secunda autem in tantum divinae charitatis faculis accensa, etiam antequam baptismi rudimenta susciperet, fuisse memoratur, ut statim ab undecimo aetatis anno, fanaticae [Bodl., profanaticae] superstitionis contemptrix et supernorum decretorum cultrix exstitisse narretur; cuius pater in palatio magistri militum officio fungens, cum eamdem sobolem suam liberalibus sophismatum disciplinis imbueret, turrem eidem minaci proceritate in edito porrectam et forti liturae compage constructam eidem [Bodl. om. eidem] erexit. In qua cum bis senis puellis iuxta ritum indigitamentorum thymiam a diis ut adoleret et holocausta thurificaret, a patre culturis delubrorum dedito inconsulte cogeretur; sed cum se ab unica filia merito spretum comperisset, et deauratas simulacrorum effigies Iovis scilicet et Apollinis, simulque Veneris stuprorum amatricis, minutatim in frusta confractas animadverteret, ilico diversa tormentorum genera eamdem filiam vexaturus [Bodl., vexaturas], cruentus carnifex et truculentus parricida potius quam pius pater crudeliter machinatur.
412Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0167B (auctor 640-709)
Idcirco Praxapostolon, hoc est Actus apostolorum totidem viros diaconatus officio functos Ecclesiae primitivae dispensatores probat.
413Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0224A (auctor 640-709)
- M. Sanctifico, aedifico, vivifico, clarifico, glorifico, magnifico, mellifico, mirifico laetifico; testificor, ludificor, polliceor, confiteor, auxilior, progredior, astipulor, appretior, intueor, contueor, irradio, discrucio, invigilo, conglomero, inficio, perficio efficio, afficio, sufficio, officio, conficio, cio, interimo, comperio, advenio, invenio, deripio, eripio, invideo, admoneo, contineo, commoneo, edoceo, confugio, effugio, ingemino, dilapido, dispolio, evacuo, annumero, exsupero, assimulo, commemoro, exacuo, retribuo, constituo, instituo, restituo, oncupio, decipio, excorio, febricito, effodio, delacero, delanio, esurio, mellifico; ita Virgilius in tetrasticis theatralibus: Sic vos non vobis mellificatis apes; degenero, abbrevio, suppedito, quadripedo.
414Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0231D (auctor 640-709)
Ob praepositio accusativi casus plerumque b mutat in eam conversa litteram quae sequentem inchoat orationis particulam, ut peto oppeto, ut: Troiae sub moenibus altis Contigit oppetere; oppono opposui, occumbo occubui, cado occido, quod est patientis et agentis, ut ruo; ommutesco ommutui, officio offeci (id est nocui), offero obtuli, ad statum pristinum reversa; offulcio offulsi, offusco offuscavi, offuit, offendit, occurrit, occalluit.
415Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0236D (auctor 640-709)
Et absurdum nempe arbitror si te pertaesum sit affabiliter investigando et ventilando percurrere quod me pertaesum non fuit difficulter commentando et coacervando digerere, si illud (inquam) te pigeat velut insolescentem ac delicatum paulatim masticare ac ruminare, quod me non piguit, utpote pistoris pinsentis officio functum, commolere et tollere.
416Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 89, 0087C (auctor 640-709)
Domino gloriosissimo, occidentalis regni sceptra gubernanti, quem ego, ut mihi scrutator cordis et rerum testis est, fraterna charitate amplector, Geruntio regi, simulque cunctis Dei sacerdotibus per Domnonia conversantibus, Aldhelmus, sine meritorum praerogativa abbatis officio functus, optabilem in Domino salutem.
417Aldhelmus Schireburnensis, Ad Regem Oswaldum, 206; 50 (auctor 640-709)
Idciro praxapostolicon totidem viros diaconatus officio functos ecclesiae primitivae dispensatores probat.
418Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 51 (auctor 640-709)
Idcirco praxapostolon hoc est actus apostolorum totidem viros diaconatus officio functos et primitivae dispensatores ecclesiae probat, de quibus Arator poetica facundia fretus refert: Iura ministerii sacris altaribus apti In septem statuere viris!
419Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 318 (auctor 640-709)
X Sanctifico, aedifico, vivifico, clarifico, glorifico, magnifico, mellifico, mirifico, laetifico, testificor, ludificor, polliceor, confiteor, auxilior, progredior, adstipulor, appretior, intueor, contueor, irradio, discrucio, invigilo, conglomero, inficio, proficio, efficio, adficio, sufficio, officio, conficio, deficio, incipio, recipio, suscipio, decipio, percipio, accipio, respicio, suspicio, conspicio, interimo, comperio, advenio, invenio, diripio, eripio, invideo, admoneo, contineo, commoveo, edoceo, confugio, effugio, ingemino, delapido, dispolio, evacuo, annumero, exsupero, assimulo, conmemoro, exacuo, retribuo, constituo, instituo, restituo, concupio, desipio, excorio, febricito, effodio, mellifico (ut Vergilius in tetrasticis theatralibus Sic vos non vobis mellificatis, apes), delacero, delanio, esurio, degenero, abbrevio, suppedito, quadripedo: Vergilius Quadripedante putrem cursu quatit ungula campum.
420Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 427 (auctor 640-709)
Ob, praepositio accusativi casus, plerumque ·b· mutat in | eam conversa litteram, quae sequentem inchoat orationis particulam ut peto oppeto (ut Troiae sub moenibus altis Contigit oppetere), oppono opposui, occumbo occubui, cado occido, (quod est patientis et agentis ut ruo), ommutesco ommutui, officio offeci (id est nocui), offero obtuli (·b· ad statum pristinum reversa), offulcio offulsi, offusco offuscavi, offuit, offendit, occurrit, occalluit, || occipio (Terentius in Adelfis Recte edepol spero.
421Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 480 (auctor 640-709)
Et absurdum nempe arbitror, si te pertaesum sit affabiliter investigando et ventilando percurrere, quod me pertaesum non fuit difficulter commentando et coacervando digerere, si illud, inquam, te pigeat velut insolescentem ac delicatum paulatim masticare et ruminare, quod me non piguit utpote pistoris pinsentis officio functum commolere et tollere.
422Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 71 (auctor 640-709)
Quamdiu enim antiquas inhabitare sedes et exigua fovere tuguria gracillimis contexta viminibus seu cavatis consuta codicibus ille, qui inter ceteras magistratus officio fungitur, decreverit, nulla ex immensa multitudine fugitivis discursibus et passivis volatibus per aethera vagatur; ast si certis existentibus causis et cogente peregrinandi necessitate ille, cui consulatus vice regimen ceterarum commissum est, externa quaerere regna maluerit, nusquam apud mortales videas extorrem propria pulsum patria tam densis exercituum agminibus tamque spissis legionum cohortibus constipari, ita prorsus, ut multo libentius ob reverentiam principis ad incolatum peregre proficiscantur, quam domesticis assuetae deliciis et bernacula contentae quiete in cellulis commorentur.
423Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 192 (auctor 640-709)
Igitur Silvester transacto pontificatus officio et consummato vitae curriculo cum palma virginitatis scalam Iacob ascendens angelorum coetibus admiscitur et beato supernorum consortio feliciter perfruitur.
424Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 242 (auctor 640-709)
Etenim peractis missarum sacramentis conspicatur Alexander investes puerorum catervas in marinis litorum glareis sacerdotalem Athanasio contulisse reverentiam et quosdam catacuminos et competentes ab eodem mistico baptismatis officio regeneratos extitisse, quod scenico ludorum ioco gestum decretis sinodalibus serio confirmatum est.
425Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 244 (auctor 640-709)
Quapropter imperator commentis hereticorum lenocinantibus illectus et probrosis factionibus deceptus in concilio praesulem inconsulte condemnari praecipit; verum Arsenius, qui quondam in pulpito lectoris officio fungebatur, omnem concinnati sceleris scenam prodidit et sacrum flaminem a tam flagitiosis facinoribus immunem esse declaravit.
426Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 333 (auctor 640-709)
Quanta vero sit pudicitiae virtus, ex hoc manifestius liquebit, quod vir Dei, dum Nilotica gurgitis fluenta transire satageret et spoliare se melote et amiculis erubesceret, ne pudibunda corporis nuditas et indecens obscenitas castos offenderet obtutus, extemplo in citeriorem alvei marginem divina virtute translatus legitur et, ne hoc incredibile videatur, memento, qualiter Ambacuc discifer messorum fercula de Iudea ad Chaldeos angelico fretus officio in puncto temporis perniciter detulerit et in leonum lacu rugientium per tanta terrarum intervalla familicum Dei profetam affatim paverit et ubertim saginaverit.
427Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 398 (auctor 640-709)
Cuius pater in palatio magistri militum officio fungens, cum eadem sobolem suam liberalibus sofismatum disciplinis imbueret, turrem eidem minaci proceritate in edito porrectam et forti liturae compage constructam erexit, in qua cum bis senis puellis, iuxta ritum indegitamentorum timiama diis ut adoleret et holocausta turificaret, a patre culturis delubrorum dedito inconsulte cogeretur; sed cum se ab unica filia merito spretum comperisset et deauratas simulacrorum effigies, Iovis scilicet et Apollinis simulque Veneris, stuprorum amatricis, minutatim in frusta confractas animadverteret, ilico diversa tormentorum genera eandem filiam nexatura cruentus carnifex et truculentus parricida potius quam pius pater crudeliter machinatur.
428Aldhelmus Schireburnensis, Epistolae, 14 (auctor 640-709)
DOMINO GLORIOSISSIMO OCCIDENTALIS REGNI SCEPTRA GVBERNANTI, QUEM EGO, VT MIHI SCRVTATOR CORDIS ET RENVM TESTIS EST, FRATERNA CARITATE AMPLECTOR, GERVNTIO REGI SIMVLQVE CVNCTIS DEI SACERDOTIBVS PER DOMNONIAM CONVERSANTIBVS ALDHELMVS SINE MERITORVM PRAEROGATIVA ABBATIS OFFICIO FVNCTVS OPTABILEM IN DOMINO SALVTEM.
429Aldricus Senonensis, Epistolae, 105, 0813B (auctor 775-836)
Corpora etiam sanctorum, quae in nostra parochia iam dicta exspectant sui beatam immutationem, a pravis et desidiosis custodibus permaxime negliguntur, ita ut officio luminaris ac debita careant custodia.
430Alexander de Roes, Noticia saeculi, 68, 16; 10 (auctor -1288)
Istud autem ego dico non supponens necessitatem, sed insinuans congruitatem, quia multi de Galilea, de Grecia et de aliis mundi partibus viri sanctissimi a deo vocati sunt ad papatum et plurimi Romanorum non solum ad papatum, immo etiam ad minora officia inveniuntur minus habiles, sicut hiis diebus de domino Iohanne Bukemate Tusculano episcopo) natione Romano vidimus, qui dum in regno Alemanie legationis fungeretur officio, culpa sua totam Teutoniam provocavit et propter hoc in concilio, quod ipse in civitate Herbipolensi convocaverat, a prelatis et clero irreverenter extitit refutatus, et inde transiens versus Galliam ad civitatem Cameracum ibidem maiorem contumeliam est perpessus, fratre suo carnali milite per ballivum episcopi in vincula detruso).
431Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1349D
Fraternitati tuae mandamus ut fratrem istum abbatiae restituat; et si iam annus poenitentiae transactus habetur, sacerdotali sibi officio restituto, eum sacris altaribus ministrare permittat.
432Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1350C
Unde nos consulendo charitati tuae mandavimus ut ab officio sacerdotali eum prohibeas, donec proximo quatuor temporum ieiunio subdiaconatus ministerium sibi rite imponas, et sic deinceps ad maiora officia eum redire concedas.
433Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1350C
Ab utriusque itaque, id est sacerdotalis et leviticae, quos inordinate suscepit, officio suspendatur, donec congruo tempore intersit eius qui est ad subdiaconi benedicendum honorem; et cum eis subdiaconatus suscipiat benedictionem.
434Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1350D
Prius tamen discutiendum si eius vita digna officio habeatur; et sic, si vitae canones non obviaverit, in priore ordinatione diaconus et presbyter teneatur.
435Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1391A
Nec eligant in domo Domini qui maiores sacculos pecuniae conferant, sed eos qui moribus et disciplina atque scientia divites pro officio suo ipsam valeant sustentare Ecclesiam.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ecclesiasticae disciplina censurae, pro officio a Deo nobis commisso, nos admoneat vigilanti cura universis Ecclesiis toto orbe terrarum diffusis providere, speciali tamen speculatione nostrae Lucensi Ecclesiae pro posse nos opitulari oportet, cuius regimen, antequam ad apostolicae sedis curam vocaremur, divina nobis imposuit providentia.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis circa omnes Ecclesias per orbem terrarum longe lateque diffusas pro earum gubernatione oculum nostrae speculationis intendere oporteat, praecipue tamen erga Lucanam Ecclesiam attentissime vigilare nos convenit; quia ei et propter episcopatus suscepti administrationem, et pro universalis apostolicae [curae] consideratione dupliciter quodammodo providere compellimur; qua de causa haec nostri cordis, Deo aspirante, voluntas semper inhaerere debebit ut quae in ea, vel incuria vel malitia quorumdam, hactenus male pullulare cognovimus, resecare et emendare studeamus, et quae ad honorem et salutem ipsius ecclesiae spectare videantur, congrue ordinare et firmiter statuere debeamus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quapropter, charissime frater et consacerdos, quia prudentiam tuam maxime lateri nostro optamus adhaerere sereno vultu, tam tibi quam tuis successoribus Casini Montis abbatibus, recepta investitura Sanctae Hierusalem coenobii, quam felicis memoriae Leo episcopus, hospitandi gratia, Richerio antecessori tuo contulit, tradimus et concedimus abbatiam sanctorum martyrum Sebastiani et Zosimi, quam vulgares usitato Domine Palariam solent nuncupare, etc.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ex universalitate sedis apostolicae cui, licet indigni, praesidemus, omnibus Ecclesiis et venerabilibus locis passim sollicitudinem . . . . . . . tuitionis opere exhibere debeamus, propensiore tamen cura et studio iis invigilare et contra adversitatum huius mundi turbines, per Deum, quae possumus praesidia debemus impendere, qui . . . , tutela sanctae Romanae Ecclesiae positi tam generalis quam singularis providentiae debito consulere et apostolici muniminis scutum praefigere cogimur.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Concedimus et donamus, secundum tenorem privilegii serenissimorum imperatorum Constantinopolitanorum, Constantini et Basilii fratrum, qui ipsam civitatem Troianam reaedificare fecerunt per Bubaianum capitaneum suum et fidelem, fines et terminos statuerunt auctoritate imperiali; concedimus tibi et successoribus tuis, canonice intrantibus in ipsam civitatem, et in tota parochia iura episcopalia libere exercenda, et quod Troiani pontifices a nullo alio nisi a Romano pontifice consecrentur.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam erga monasterium Sanctae Clementis piae devotionis studium vos habuisse et ad eius honorem plerumque benefacta vos contulisse a confratre nostro Dominico Valvensi episcopo et eiusdem loci abbate cognovimus, grates vobis et nostrae dilectionis benevolentiam per haec scripta mandamus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Notificasti te morte tenus infirmatum esse, et peccatorum tuorum recordatione et terrore valde pavefactum, anxie quaesisse monachum fieri, et a tua uxore minis et terroribus eam occidendi ad haec licentiam extorsisse, et sic te monachicam vestem sine abbate sumpsisse et monasterium petiisse.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De parentelae gradibus tam famosae quaestionis apud illos scrupulum nuper etiam inter vos emersisse cognovimus; super qua nonnullos perniciosos interpretes ac disputatores contra veritatis regulam sanamque doctrinam dogmatizare dolemus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Iuraverat enim eam, ut asseris, in matrimonium prius ducere sponsus; iuravit etiam illam in fornicatione retinere incestuosus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam quia presbyter presbyterum occidit, quadrupliciter, viginti octo videlicet annis, eum poenitere oportet; quatuordecim annos sibi misericorditer indiximus, irrecuperabiliter deiicientes eum presbyteratu et omni administratione altaris.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde, quia in canonibus habetur pro interfectione armati presbyteri simplicem poenitentiam esse dandam, iniunximus poenitentiam decem annorum, ita ut hinc usque ad Pascha ieiunet tribus diebus per septimanam in pane et aqua, et non utatur calceamentis neque lino.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
A sancti Martini festivitate usque ad Domini nativitatem, continuum agat ieiunium in pane et aqua, exceptis Dominicis et quintis feriis, in quibus quadragesimali cibo vescatur.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De manifestis loquimur; secretorum autem cognitor et iudex Deus est.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Visis litteris quas antecessor noster, beatae memoriae papa Leo, conscribi fecerat de corpore Simeonis monachi et eremitae, eius sanctitate confisi quidquid ipse laudavit nos laudamus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quia vero languor in culpa non est, super hac re auctoritatis nostrae decreto consulendum deliberavimus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Cui quatuordecim annorum poenitentiam iniunximus, ut ieiunet quidem tribus quadragesimis.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quod si ita est, quandoquidem nec in causa homicidii nec in culpa fuerint, misericordia super eos moti, exsilium eis apostolica auctoritate remisimus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Wideradus charissimus filius noster, abbas Vuldensis, conqueritur quod fraternitas tua iniusta exactione monasterium suum turbaverit: videlicet quod per trecentos annos eidem monasterio per multa antecessorum nostrorum privilegia firmatum est, subtrahere coneris, qua in re licet Romanae Ecclesiae, cuius defensione locus ille munitus, non modicam iniuriam intuleris, memores tamen tuae pristinae dilectionis, affectum tibi paternae charitatis spe futurae emendationis servamus; cum enim tot sanctorum patrum auctoritatem violasse proberis, et nostros apices pro eadem causa destinatos vilipendisse videaris, quod merearis perpende.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Meministi enim quod iam secundo tibi pro Vuldensi monasterio scripsimus, admonentes ut te tuosque ab eius iniuria cohiberes, et nisi privilegia apostolicae sedis violare desisteres, de periculo vindictae non dubitares; sed quoniam acceptis litteris nostris, ut querimoniae abbatis nobis indicant, iniurias exaggerasti, et tertio nos per contemptum apostolicae auctoritatis ad mandata compulisti, non iam aliud tibi mandamus aut scribimus quam quod episcopo Herbipolensi in praesentia legatorum abbatis de simili causa, viva voce constituimus: videlicet praecipientes tibi per obedientiam quam sancto Petro debes et nobis, ut sine omni mora contradictionis, monasterio omnia quae per te sunt abbata restituas, ecclesias ab officio suspensas absolvas, et quaecunque monasterium tenuit, quando tu episcopus factus es, deinceps cum omni pace tenere permittas, donec, si legatus noster prius apud vos hanc litem non deciderit in eventura synodo, aut per vos aut per idoneos nuntios vestros ad iudicium et determinationem huius rei in nostra praesentia conveniatis: alioquin, quod non optamus, ab officii tui cautela longe te digressum esse canonica districtio commonebit.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si te ex corde diligimus, si te singularem sancti Petri filium omni diligentia fovere curamus, et legati tui referre poterunt, et negotia tua ex ipsa sui pertractatione nuntiabunt; verum haec qualiter in praesentia legatorum tuorum apud nos procurata sunt, in subditis cognoscere potes.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Non modica res est unam missam facere, et valde felix est qui unam digne celebrare potest.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam pro eo quod filius sacerdotis dicitur, si caeterae virtutes in eum conveniant, non reiicimus, sed suffragantibus meritis connivendo, eum recipimus.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Uxor enim fratris fratrissa potius quam cognata vocatur.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde placide ad inquisita respondeo.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subiacebit.
436Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam universae Ecclesiae toto orbe diffusae studium, curam ac regimen divina dispositione nobis habendum, etsi indigno, commissum videtur, pro quiete et pace Ecclesiarum in Dei peragendis laudibus, et nostrum officium peragendo congauderemus, earumque calamitates et lapsus omni conamine suppositis humeris sublevaremus, solerti studio regere, gubernare, tueri atque defendere eas, competenti labore incessanter nostra paterna satagere debet cura, quatenus, Dei opitulante clementia, a luporum faucibus, quanto plus aliquam nostrarum ovium rapere indagant, tanto magis solerti custodia eas protegamus, ut ad caulas veri Pastoris illaesas perducere possimus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ecclesiasticae disciplina censurae, pro officio a Deo nobis commisso, nos admoneat vigilanti cura universis Ecclesiis toto orbe terrarum diffusis providere, speciali tamen speculatione nostrae Lucensi Ecclesiae pro posse nos opitulari oportet, cuius regimen, antequam ad apostolicae sedis curam vocaremur, divina nobis imposuit providentia.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis circa omnes Ecclesias per orbem terrarum longe lateque diffusas pro earum gubernatione oculum nostrae speculationis intendere oporteat, praecipue tamen erga Lucanam Ecclesiam attentissime vigilare nos convenit; quia ei et propter episcopatus suscepti administrationem, et pro universalis apostolicae [curae] consideratione dupliciter quodammodo providere compellimur; qua de causa haec nostri cordis, Deo aspirante, voluntas semper inhaerere debebit ut quae in ea, vel incuria vel malitia quorumdam, hactenus male pullulare cognovimus, resecare et emendare studeamus, et quae ad honorem et salutem ipsius ecclesiae spectare videantur, congrue ordinare et firmiter statuere debeamus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quapropter, charissime frater et consacerdos, quia prudentiam tuam maxime lateri nostro optamus adhaerere sereno vultu, tam tibi quam tuis successoribus Casini Montis abbatibus, recepta investitura Sanctae Hierusalem coenobii, quam felicis memoriae Leo episcopus, hospitandi gratia, Richerio antecessori tuo contulit, tradimus et concedimus abbatiam sanctorum martyrum Sebastiani et Zosimi, quam vulgares usitato Domine Palariam solent nuncupare, etc.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quamvis ex universalitate sedis apostolicae cui, licet indigni, praesidemus, omnibus Ecclesiis et venerabilibus locis passim sollicitudinem . . . . . . . tuitionis opere exhibere debeamus, propensiore tamen cura et studio iis invigilare et contra adversitatum huius mundi turbines, per Deum, quae possumus praesidia debemus impendere, qui . . . , tutela sanctae Romanae Ecclesiae positi tam generalis quam singularis providentiae debito consulere et apostolici muniminis scutum praefigere cogimur.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Concedimus et donamus, secundum tenorem privilegii serenissimorum imperatorum Constantinopolitanorum, Constantini et Basilii fratrum, qui ipsam civitatem Troianam reaedificare fecerunt per Bubaianum capitaneum suum et fidelem, fines et terminos statuerunt auctoritate imperiali; concedimus tibi et successoribus tuis, canonice intrantibus in ipsam civitatem, et in tota parochia iura episcopalia libere exercenda, et quod Troiani pontifices a nullo alio nisi a Romano pontifice consecrentur.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam erga monasterium Sanctae Clementis piae devotionis studium vos habuisse et ad eius honorem plerumque benefacta vos contulisse a confratre nostro Dominico Valvensi episcopo et eiusdem loci abbate cognovimus, grates vobis et nostrae dilectionis benevolentiam per haec scripta mandamus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Notificasti te morte tenus infirmatum esse, et peccatorum tuorum recordatione et terrore valde pavefactum, anxie quaesisse monachum fieri, et a tua uxore minis et terroribus eam occidendi ad haec licentiam extorsisse, et sic te monachicam vestem sine abbate sumpsisse et monasterium petiisse.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De parentelae gradibus tam famosae quaestionis apud illos scrupulum nuper etiam inter vos emersisse cognovimus; super qua nonnullos perniciosos interpretes ac disputatores contra veritatis regulam sanamque doctrinam dogmatizare dolemus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Iuraverat enim eam, ut asseris, in matrimonium prius ducere sponsus; iuravit etiam illam in fornicatione retinere incestuosus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam quia presbyter presbyterum occidit, quadrupliciter, viginti octo videlicet annis, eum poenitere oportet; quatuordecim annos sibi misericorditer indiximus, irrecuperabiliter deiicientes eum presbyteratu et omni administratione altaris.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde, quia in canonibus habetur pro interfectione armati presbyteri simplicem poenitentiam esse dandam, iniunximus poenitentiam decem annorum, ita ut hinc usque ad Pascha ieiunet tribus diebus per septimanam in pane et aqua, et non utatur calceamentis neque lino.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
A sancti Martini festivitate usque ad Domini nativitatem, continuum agat ieiunium in pane et aqua, exceptis Dominicis et quintis feriis, in quibus quadragesimali cibo vescatur.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
De manifestis loquimur; secretorum autem cognitor et iudex Deus est.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Visis litteris quas antecessor noster, beatae memoriae papa Leo, conscribi fecerat de corpore Simeonis monachi et eremitae, eius sanctitate confisi quidquid ipse laudavit nos laudamus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quia vero languor in culpa non est, super hac re auctoritatis nostrae decreto consulendum deliberavimus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Cui quatuordecim annorum poenitentiam iniunximus, ut ieiunet quidem tribus quadragesimis.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quod si ita est, quandoquidem nec in causa homicidii nec in culpa fuerint, misericordia super eos moti, exsilium eis apostolica auctoritate remisimus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Wideradus charissimus filius noster, abbas Vuldensis, conqueritur quod fraternitas tua iniusta exactione monasterium suum turbaverit: videlicet quod per trecentos annos eidem monasterio per multa antecessorum nostrorum privilegia firmatum est, subtrahere coneris, qua in re licet Romanae Ecclesiae, cuius defensione locus ille munitus, non modicam iniuriam intuleris, memores tamen tuae pristinae dilectionis, affectum tibi paternae charitatis spe futurae emendationis servamus; cum enim tot sanctorum patrum auctoritatem violasse proberis, et nostros apices pro eadem causa destinatos vilipendisse videaris, quod merearis perpende.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Meministi enim quod iam secundo tibi pro Vuldensi monasterio scripsimus, admonentes ut te tuosque ab eius iniuria cohiberes, et nisi privilegia apostolicae sedis violare desisteres, de periculo vindictae non dubitares; sed quoniam acceptis litteris nostris, ut querimoniae abbatis nobis indicant, iniurias exaggerasti, et tertio nos per contemptum apostolicae auctoritatis ad mandata compulisti, non iam aliud tibi mandamus aut scribimus quam quod episcopo Herbipolensi in praesentia legatorum abbatis de simili causa, viva voce constituimus: videlicet praecipientes tibi per obedientiam quam sancto Petro debes et nobis, ut sine omni mora contradictionis, monasterio omnia quae per te sunt abbata restituas, ecclesias ab officio suspensas absolvas, et quaecunque monasterium tenuit, quando tu episcopus factus es, deinceps cum omni pace tenere permittas, donec, si legatus noster prius apud vos hanc litem non deciderit in eventura synodo, aut per vos aut per idoneos nuntios vestros ad iudicium et determinationem huius rei in nostra praesentia conveniatis: alioquin, quod non optamus, ab officii tui cautela longe te digressum esse canonica districtio commonebit.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si te ex corde diligimus, si te singularem sancti Petri filium omni diligentia fovere curamus, et legati tui referre poterunt, et negotia tua ex ipsa sui pertractatione nuntiabunt; verum haec qualiter in praesentia legatorum tuorum apud nos procurata sunt, in subditis cognoscere potes.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Non modica res est unam missam facere, et valde felix est qui unam digne celebrare potest.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Nam pro eo quod filius sacerdotis dicitur, si caeterae virtutes in eum conveniant, non reiicimus, sed suffragantibus meritis connivendo, eum recipimus.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Uxor enim fratris fratrissa potius quam cognata vocatur.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Unde placide ad inquisita respondeo.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Si vero in presbyterum, vel in quemcunque inferiorum graduum clericum haec eadem praesumpserit, canonicae poenitentiae atque depositioni subiacebit.
437Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1421D
Quoniam universae Ecclesiae toto orbe diffusae studium, curam ac regimen divina dispositione nobis habendum, etsi indigno, commissum videtur, pro quiete et pace Ecclesiarum in Dei peragendis laudibus, et nostrum officium peragendo congauderemus, earumque calamitates et lapsus omni conamine suppositis humeris sublevaremus, solerti studio regere, gubernare, tueri atque defendere eas, competenti labore incessanter nostra paterna satagere debet cura, quatenus, Dei opitulante clementia, a luporum faucibus, quanto plus aliquam nostrarum ovium rapere indagant, tanto magis solerti custodia eas protegamus, ut ad caulas veri Pastoris illaesas perducere possimus.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Quapropter, divino adiutorio simul et apostolica fulti auctoritate, haec deinceps resecanda et in melius reformanda decernimus, eo scilicet tenore, hac ratione ut ex triginta ordinibus qui in iam nominata ecclesia esse noscuntur, duodecim presbyteris traderentur, qui quotidie missarum solemnia et quae sacerdotali officio congruunt peragere possent.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Haec itaque omnia quae praesenti decreto connumeravimus, et si quae alia noviter acquirenda, quae Deus in manus nostras vel nostrorum successorum, sicut superius dictum est, dare voluerit, eo modo ordinamus et firma stabilitate componimus, ut semper deinceps ad manus Lucensis episcopi teneantur et ad privatas eius rationes spectare videantur, ut ex his valeat suae utilitati simul et honestati consulere, ac suae familiae decenter necessitati succurrere.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Et Sancti Nicolai della Ilice.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Nam si illa, illo vivente, alteri per incontinentiam nupserit, procul dubio adultera erit; nec recipitur apud Dominum eiusmodi viri conversio quam sequitur coniugalis foederis prostitutio.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Filii quoque Machir, filii Manasse, nati sunt in genibus Ioseph (Gen. L, 22) . Porro autem si sic cognationes supputari deberent ut vestri disputatores autumant, dum Ioseph ex utroque filio, Ephraim scilicet et Manasse, nepotes haberet, nequaquam Scriptura diceret, quia vidit filios Ephraim usque ad tertiam, sed usque ad sextam generationem.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Et quia convenit eum esse sub regimine abbatis, mandamus tibi ut mittas eum in aliquo monasterio, ut ibi condigne poenitens salvetur, et si tibi vel abbati videtur, sibi remittere, si hunc observasse poenitentiam videris, post tres annos licet.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Per unum annum ecclesiam ei denegamus.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Et quia tam facile et tam velociter quaerit dissolvere, hic non credit verbum Domini manere in aeternum.
438Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
In Veronensi episcopatu curtem Codena et Ambariana, et terram, quae Carcer appellatur; et terram, quae ad Arca-rupta dicitur; et terram, quae est ad Pontem iuxta portam civitatis.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Septem vero diaconos, totidem subdiaconos in his semper ordinibus, qui competenter ecclesiasticum officium iuxta ordinem suum adimplere valerent; reliquos vero choro tantummodo deputavimus.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Id si quis nostrorum successorum haec, quae salubriter ad Ecclesiae honestatem et ipsius episcopi utilitatem statuta sunt, temerario ausu infringere vel violare praesumpserit, vel carnali amore vel iniqua cupiditate devictus contra haec aliquo ingenio venire tentaverit, pro sua praesumptione nodo excommunicationis et maledictionis alligatum se esse cognoscat, et ab episcopali officio usque ad satisfactionem removendum, ita ut omne damnum quod ex sua malitia sibimet ipsi et Ecclesiae ex hac re intulit, resarcire cogatur.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Et Sanctae Duciae de Calo . . . . ..
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Tales igitur tunc sine culpa relicto saeculo sequuntur Christum, si habeant ex pari voluntate castitatis consensum.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Item beatus quoque Gregorius, dum super Anglorum coniugiis scriberet, haec fere verba deprompsit.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Post ingressum ecclesiae, tribus annis eum a communione separamus, nisi mortis fuerit timore praeventus.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
Confice . . . . . . ex quatuor locis a se distantibus magna intercapedine, et confecta et conglutinata finge cuiuscunque figurae vel immensitatis volueris corpus.
439Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1422C
In Brixiano episcopatu fictum olei, et terram, quae Acarferria dicitur.
440Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1285D
Si quis autem ordinarius de saepe dicta ecclesia deinceps in antea Dei iudicio de hoc saeculo migraverit, et talis clericus a vobis inventus fuerit qui moribus et officio utilis videatur praedictae ecclesiae, et canonice vivere promiserit, illum talem constituimus et omni stabilitate confirmamus ad vivendum regulariter sine mala intentione ordinari a proprio episcopo in loco defuncti absque pretii acceptione, nullaque venalitas pro praedicta ordinatione iam dictis clericis irrogetur, vel alicuius pretii illatio ab eis exigatur, si tantum pro obedientia quam suam debent exhibere episcopo per singulos annos si a suo praesule moniti fuerint semel et una vice aut ad domnum papam Romam cum eodem episcopo unus eorum pergere debeat, vel, si necesse fuerit, ultra montes ad regem, scilicet si ipse episcopus stipendium itineris eis largitus fuerit; ut autem haec nostra decreta, quae de me et meis successoribus superius dicta sunt, firmiter in perpetuo maneant, volumus et decernimus, atque cum omni firmitate constituimus, ut nulli liceat ea unquam malo ordine infringere aut violare; unde si quis episcopus aut quaelibet magna parvaque persona memoratam petiam de terra cum casa et omni suo aedificio, et intratoriis, et egressionibus eius, et cum omnibus rebus quae ibi sunt, aut quas in antea ibi Dominus dederit, atque cum omni pertinentia sua ab eo ministerio, et quae ad quod eam concessimus subtraxerit, vel malo ordine tulerit aut invaserit, seu de ordinatione clericorum aliter quam dictum est fecerit, componat auri optimi libras centum, medietatem camerae domni regis, et medietatem illis quibus iniuria illata fuerit, et insuper perpetuo anathemate inretitus omni maledictione subiaceat.
441Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1297B
XVIII. Alexandri II epistola ad Widonem episcopum Ambianensem. - Iubet ut desistat ab inquietatione abbatis et monasterii Corbeiensis; alioquin suspendit ipsum ab officio, et excommunicat, donec abbati coram archiepiscopo Remensi satisfaciat. (Anno 1063.)[MANSI, Concil. XIX, 973, ex apographo Sirmondi.]
442Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1298A
Si autem superbia elatus, his nostris praeceptionibus obviaveris et supra dicto monasterio iniuriam amplius inferre praesumpseris, scias te omni episcopali officio et sacerdotali privatum esse, donec tumorem superbiae debitam per humilitatem dimiseris et nobis et sanctae apostolicae sedi per condignam obedientiam satisfacere studueris.
443Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1322A
Causam vero, quae summa et principalis erat inter episcopum et abbatem, canonice in concilio discussam scias nos penitus terminasse, eumdemque episcopum nobis et sanctae Romanae et apostolicae sedi, cui Deo auctore praesidemus, coram fratribus et coepiscopis nostris satisfecisse in synodo, ipsumque pro inobedientia sua suspensum fuisse ab officio.
444Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1309C
Rogando itaque fraternitatem tuam admonemus quatenus, si invitatus fueris ab abbate vel fratribus eiusdem monasterii, chrisma et oleum et caetera quae eis ex episcopali officio videntur necessaria, tribuas ac tuos suffraganeos tribuere praecipias.
445Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1312B
Quod a nobis, Deo dilecte frater, expetis, ex officio suscepto et auctoritate apostolica universis debemus ecclesiis, videlicet ut cum aliquis fidelium in vinea Domini Sabaoth laborans propagines eius extenderit, nos eam sepiendo munire convenit, ne vel a praetereuntibus conculcetur, vel a latrunculis in labores alienos detur aditus.
446Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1316A
Quam ob rem sanctis conatibus vestris et huius sanctae sedis apostolicae accedat vigor, hoc ipsum apud vos per omnia decernimus observandum quod a sanctis praedecessoribus nostris et a cunctis pene sanctorum canonum conditoribus non ambigimus institutum, videlicet ut tam subdiaconi quam diaconi sed et permaxime sacerdotes, qui mulieribus carnali commercio admiscentur et Simoniaca sorde polluti sunt, et ecclesiasticis careant beneficiis et perceptae priventur officio dignitatis.
447Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1414D
Litteris tuis, dilectissime frater, susceptis, quemdam sacerdotem matris et filiae commistione pollutum didicimus, eumdemque, officio prohibito susceptoque poenitendi iudicio, missarum officia usurpasse cognovimus; item depositum, psalmodiis quotidianis addictum, carnibus vetitis ieiunio maceratum intelleximus: propterea, quod a te caute provisum sapienterque dispositum est, ex toto commutare indignum; sed ut in hac poenitentia eum omnibus diebus vitae suae facias permanere, nobis scias per omnia complacere.
448Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1331B
Proinde iuxta petitionem confratris nostri Gervasii, venerabilis Remensis archiepiscopi, ecclesiae beatorum martyrum Dionysii, Rustici et Eleuterii, quae a praefato Gervasio archiepiscopo et aedificiis et munificentiis recuperata (cui in canonica congregatione sub regula beati Augustini praeesse dignosceris) huiusmodi privilegium praesenti auctoritatis nostrae decreto indulgemus, concedimus, atque firmamus, statuentes nullum regum, nullumque antistitum, nullum quacunque praeditum dignitate, vel quemquam alium de his quae eidem ecclesiae a praefato Gervasio archiepiscopo vel ab aliis fidelibus iam donata sunt et in futurum fuerint collata, sub cuiuslibet causae, occasionisque specie minuere vel auferre, suis usibus applicare vel aliis piis causis pro suae malitiae excusatione concedere, sed cuncta quae oblata sunt, vel offerri contigerit, tam a te quam ab eis qui in tuo officio locoque successerint, a tempore praesenti illibata et sine inquietudine aliqua possidere, eorum tamen usibus pro quorum sustentatione gubernationeque concessa sunt modis omnibus profutura.
449Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1332D
Proinde iuxta petitionem confratris nostri Gervasii venerabilis Remensis archiepiscopi, monasterio beati Nicasii . . . . sive Sancti Agricolae, quod olim a Iovino praefecto aedificatum, nunc autem a praedicto Gervasio est recuperatum, cui sub regula beati Benedicti praeesse dignosceris, huiusmodi privilegium praesenti auctoritatis nostrae decreto indulgemus, concedimus atque firmamus, statuentes nullum regum, nullum antistitum, nullum qualibet praeditum dignitate, vel quemque alium, de his quae eidem monasterio a praefato Gervasio archiepiscopo, vel ab aliis fidelibus iam donata sunt, vel in futurum a quibuslibet aliis de proprio iure fuerint collata, sub cuiuslibet causa vel occasionis specie, minuere vel auferre, sive suis usibus applicare vel aliis quasi piis causis pro suae avaritiae excusatione concedere; sed cuncta quae ibi oblata sunt, vel offerri contigerit tam a te quam ab eis qui in tuo officio locoque successerint, a praesenti tempore, illibata ac sine inquietudine aliqua possideri; eorum tamen usibus pro quorum substentatione gubernationeque concessa sunt, modis omnibus profutura.
450Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1354D
Quapropter, dilectissime frater, quia postulasti a nobis quatenus apostolica auctoritate concederemus tibi unum episcopatum in tua parochia constituere, quia Ecclesia tua tam ample diffusa est, quod per te solum non possis eam in chrismate aliisque pluribus, quibus episcopali officio indiget, decenter ac rationabiliter regere, piis precibus tuis inclinati, libenter annuimus, et ut etiam impleatur satagimus.
451Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1417A
Legati nostri, qui ad partes vestras missi concilium ibi celebraverunt, sicut a plerisque maioribus et antiquioribus gentis vestrae se didicisse confessi sunt, ecclesiam vestram a vetusta constitutione in ordine et officio atque cultu monachorum exstitisse nobis indicaverunt.
452Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1372C
Illud etiam ad reverentiam tanti confessoris praecipueque Domini, praesenti auctoritate, tibi, dilectissime fili Giselberte abba, tuisque successoribus, et quibus tu, vel quem supradicti monasterii fratres iusserint, in sacerdotali officio positis, apostolico privilegio concedimus ex charitate, quae Deus est, in virtute Spiritus sancti, auctoritate beati Petri coelorum clavigeri, confirmamus, ut populis per saecula, unde quoque sanctissimi confessoris suffragia expetendo concurrentibus; sive ipsius terrae incolis, ad eamdem Ecclesiam convenientibus; ad honorem Dei et beatissimi Prosperi confessoris devote super ipsius sacris reliquiis solemnes, et publicas missas celebrare, et pane verbi Dei eos congrue reficere, atque saepius praenominati Domini et magni patroni, videlicet beatissimi Prosperi meritis, et nostra praesenti auctoritate roborati, eorum devotas confessiones suscipientes vestrarum ipsarum, aliarumque orationum, sermonum quoque, vigiliarum, ieiuniorum etiam et eleemosynarum illis subministrantes praesidium; delictorum eorum expiandorum conferatis solatium.
453Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1376C
De sacerdotibus vero aut diaconibus ordinandis id observetur, quod in regula praecipitur: ne saltem aliquis episcopus subiectionem ab eis requirat, quos ordinaverit: nec unquam officio dignos ordinare differat.
454Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1383C
Eos etiam qui, ut fornicari liceat, divinum officium derelinquunt, et ab eo recedentes, diabolo et eius operibus serviunt, sicut se iustissime ab officio alienos faciunt ita beneficio ecclesiarum privatos adiudicamus.
455Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1080B (auctor c.1103–1181)
. . Nos itaque amotionem eius ratam et firmam habentes, eamque auctoritate apostolica confirmantes, discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus in personam idoneam et honestam hoc tanto officio congruam, sine qualibet scissura vel scandalo concorditer convenire curetis, eamque vobis in abbatem et magistrum eligere, per cuius curam et sollicitudinem idem monasterium spiritualibus institutis, Domino cooperante, proficiat, et temporalibus profectibus augeatur etc.
456Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0089C (auctor c.1103–1181)
Nos quoque in minori officio constitutos, qui cum venerabili fratre nostro B. nunc Portuensi episcopo, ad eum fuimus delegati, qualiter apud Bisuntium ipse tractaverit, et quam indigne receperit, non opus est nos in praesenti referre, quia credimus te id ipsum plenarie cognovisse.
457Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0257C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur ex iniuncto nobis officio providere compellimur, ne Ecclesiae in suis rebus a personis quibuslibet indebita praegraventur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum comitem moneas diligentius, et si opus fuerit, districte compellas, in terris praedictae Ecclesiae exactiones indebitas nullatenus ponere, et eam in talibus de caetero minime molestare.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Non excidit a memoria nostra quam diligenter et affectuose olim per scripta nostra prudentiam tuam monuerimus, ut dilectum filium nostrum Balduinum super cancellaria Noviomensis Ecclesiae nullis indebitis vexationibus fatigares, quominus exinde suam iustitiam obtineret.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus T. Cantuariensi archiepiscopo et G. Londoniensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum recolimus et in mente nostra studiosa meditatione pensamus, quantum in principio schismatis et nostrae promotionis exordio fervens fuerit tuae charitatis devotio, quando nobis debito officio vel honore non tantum tenebaris astrictus, ex magna parte, ut non aegre feras, a tua videris devotione ferventissima tepuisse.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W. Senonensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, et S. Meldensi episcopo, et dilecto filio abbati Vallis-Secretae, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et canonicis Sancti Victoris Paris.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio LUDOVICO Christianissimo Francorum regi, S. et A. B. Considerantibus nobis eximia gloriae tuae praeconia, nihil facile videtur occurrere quod te tanta commendatione dignum, et tam securum de sempiterna retributione possit efficere, quam quod sincera devotione religionem diligere comprobaris, et ad eam in regno tuo plantandam iuxta quod regiae convenit officio dignitatis, libenter intendis.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione Danielis presbyteri S. Ioannis in Gandavo accepimus quod, cum ei et quibusdam aliis singulis annis exactionem pecuniae irrationabilem faceres, et in consuetudinem, duceres, illis te suppliciter et devote rogantibus ut te a tali exactione temperares, tu vehementer commotus atque turbatus, praedictum D. quia verbum proposuit, ab officio suspendisti, alios terrore minarum ad hoc inducens quod quidquid statueres de rebus eorum pro tuo nutu acciperes, et quod grave est, abbati S. Petri Gandensis firmiter praecepisti ut illo prorsus expulso, alium loco suo presbyterum substitueret.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Causam quae inter abbatem ecclesiae Omnium Sanctorum de insula Catalaunensi, et canonicos sanctae Trinitatis, super quodam coemeterio vertitur, experientiae vestrae audiendam committimus, et fine debito terminandam.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex parte G. sacerdotis Atrebatensis ad nos querela perlata est, quod canonici Atrebatensis Ecclesiae eum de ecclesia S. Mauritii, ubi per XV annos quiete se asserit ministrasse, per violentiam eiecerunt.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione H. mulieris de Suune, ad aures nostras pervenit quod, cum magister G. Laudunensis ei pro A. quondam domina de Rochenies pro XVIII libris fideiussisset, illa decessit, et praefata H. pecuniam suam nondum potuit rehabere.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Recepimus querelam leprosorum de Turribus super Marnam, quod monachi eiusdem villae, et presbyter Evirvinus in quosdam eorum, post appellationem ad nos factam, excommunicationis sententiam protulerunt, et tres de fratribus eorum, qui post illam sententiam decesserunt, fecerunt extra coemeterium sepeliri.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BERENGARIO priori ecclesiae Sanctae Mariae Montisdesiderii, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALFANO Capuano archiepiscopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Maurimontensis, sicut nosti, pravis sit hominibus circumventa, tanto ad eius tuitionem promptior esse debet pastoralis sollicitudinis providentia, quanto facilius malignorum posset violentiis et rapinis succumbere, nisi ab eorum incursibus, rigore ecclesiasticae disciplinae defenderetur.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUIGONI Forensi comiti, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Narbonensi archiepiscopo et Helenensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis RIPRANDO archipresbytero Veronensis Ecclesiae eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris canonice substituendis in perpetuum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et fratribus Sancti Audoeni, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Bremensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Sanctae Opportunae tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Meldensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
458Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Regiae magnitudini non credimus esse incognitum qualiter Dolensis Ecclesia, quam recolendae memoriae Childebertus quondam illustris rex Francorum fundasse dicitur, et magnis possessionibus privilegiisque dotasse, occasione controversiae quam habet cum Turonensi Ecclesia, gravata sit et attrita, et in spiritualibus et temporalibus plurimum diminuta.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Non excidit a memoria nostra quam diligenter et affectuose olim per scripta nostra prudentiam tuam monuerimus, ut dilectum filium nostrum Balduinum super cancellaria Noviomensis Ecclesiae nullis indebitis vexationibus fatigares, quominus exinde suam iustitiam obtineret.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus T. Cantuariensi archiepiscopo et G. Londoniensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum recolimus et in mente nostra studiosa meditatione pensamus, quantum in principio schismatis et nostrae promotionis exordio fervens fuerit tuae charitatis devotio, quando nobis debito officio vel honore non tantum tenebaris astrictus, ex magna parte, ut non aegre feras, a tua videris devotione ferventissima tepuisse.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W. Senonensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, et S. Meldensi episcopo, et dilecto filio abbati Vallis-Secretae, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et canonicis Sancti Victoris Paris.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio LUDOVICO Christianissimo Francorum regi, S. et A. B. Considerantibus nobis eximia gloriae tuae praeconia, nihil facile videtur occurrere quod te tanta commendatione dignum, et tam securum de sempiterna retributione possit efficere, quam quod sincera devotione religionem diligere comprobaris, et ad eam in regno tuo plantandam iuxta quod regiae convenit officio dignitatis, libenter intendis.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione Danielis presbyteri S. Ioannis in Gandavo accepimus quod, cum ei et quibusdam aliis singulis annis exactionem pecuniae irrationabilem faceres, et in consuetudinem, duceres, illis te suppliciter et devote rogantibus ut te a tali exactione temperares, tu vehementer commotus atque turbatus, praedictum D. quia verbum proposuit, ab officio suspendisti, alios terrore minarum ad hoc inducens quod quidquid statueres de rebus eorum pro tuo nutu acciperes, et quod grave est, abbati S. Petri Gandensis firmiter praecepisti ut illo prorsus expulso, alium loco suo presbyterum substitueret.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Causam quae inter abbatem ecclesiae Omnium Sanctorum de insula Catalaunensi, et canonicos sanctae Trinitatis, super quodam coemeterio vertitur, experientiae vestrae audiendam committimus, et fine debito terminandam.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex parte G. sacerdotis Atrebatensis ad nos querela perlata est, quod canonici Atrebatensis Ecclesiae eum de ecclesia S. Mauritii, ubi per XV annos quiete se asserit ministrasse, per violentiam eiecerunt.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione H. mulieris de Suune, ad aures nostras pervenit quod, cum magister G. Laudunensis ei pro A. quondam domina de Rochenies pro XVIII libris fideiussisset, illa decessit, et praefata H. pecuniam suam nondum potuit rehabere.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Recepimus querelam leprosorum de Turribus super Marnam, quod monachi eiusdem villae, et presbyter Evirvinus in quosdam eorum, post appellationem ad nos factam, excommunicationis sententiam protulerunt, et tres de fratribus eorum, qui post illam sententiam decesserunt, fecerunt extra coemeterium sepeliri.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BERENGARIO priori ecclesiae Sanctae Mariae Montisdesiderii, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALFANO Capuano archiepiscopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Maurimontensis, sicut nosti, pravis sit hominibus circumventa, tanto ad eius tuitionem promptior esse debet pastoralis sollicitudinis providentia, quanto facilius malignorum posset violentiis et rapinis succumbere, nisi ab eorum incursibus, rigore ecclesiasticae disciplinae defenderetur.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUIGONI Forensi comiti, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Narbonensi archiepiscopo et Helenensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis RIPRANDO archipresbytero Veronensis Ecclesiae eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris canonice substituendis in perpetuum.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et fratribus Sancti Audoeni, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Bremensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Sanctae Opportunae tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Meldensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
459Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Regiae magnitudini non credimus esse incognitum qualiter Dolensis Ecclesia, quam recolendae memoriae Childebertus quondam illustris rex Francorum fundasse dicitur, et magnis possessionibus privilegiisque dotasse, occasione controversiae quam habet cum Turonensi Ecclesia, gravata sit et attrita, et in spiritualibus et temporalibus plurimum diminuta.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Non excidit a memoria nostra quam diligenter et affectuose olim per scripta nostra prudentiam tuam monuerimus, ut dilectum filium nostrum Balduinum super cancellaria Noviomensis Ecclesiae nullis indebitis vexationibus fatigares, quominus exinde suam iustitiam obtineret.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus T. Cantuariensi archiepiscopo et G. Londoniensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum recolimus et in mente nostra studiosa meditatione pensamus, quantum in principio schismatis et nostrae promotionis exordio fervens fuerit tuae charitatis devotio, quando nobis debito officio vel honore non tantum tenebaris astrictus, ex magna parte, ut non aegre feras, a tua videris devotione ferventissima tepuisse.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus W. Senonensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, et S. Meldensi episcopo, et dilecto filio abbati Vallis-Secretae, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et canonicis Sancti Victoris Paris.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio LUDOVICO Christianissimo Francorum regi, S. et A. B. Considerantibus nobis eximia gloriae tuae praeconia, nihil facile videtur occurrere quod te tanta commendatione dignum, et tam securum de sempiterna retributione possit efficere, quam quod sincera devotione religionem diligere comprobaris, et ad eam in regno tuo plantandam iuxta quod regiae convenit officio dignitatis, libenter intendis.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione Danielis presbyteri S. Ioannis in Gandavo accepimus quod, cum ei et quibusdam aliis singulis annis exactionem pecuniae irrationabilem faceres, et in consuetudinem, duceres, illis te suppliciter et devote rogantibus ut te a tali exactione temperares, tu vehementer commotus atque turbatus, praedictum D. quia verbum proposuit, ab officio suspendisti, alios terrore minarum ad hoc inducens quod quidquid statueres de rebus eorum pro tuo nutu acciperes, et quod grave est, abbati S. Petri Gandensis firmiter praecepisti ut illo prorsus expulso, alium loco suo presbyterum substitueret.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Causam quae inter abbatem ecclesiae Omnium Sanctorum de insula Catalaunensi, et canonicos sanctae Trinitatis, super quodam coemeterio vertitur, experientiae vestrae audiendam committimus, et fine debito terminandam.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex parte G. sacerdotis Atrebatensis ad nos querela perlata est, quod canonici Atrebatensis Ecclesiae eum de ecclesia S. Mauritii, ubi per XV annos quiete se asserit ministrasse, per violentiam eiecerunt.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione H. mulieris de Suune, ad aures nostras pervenit quod, cum magister G. Laudunensis ei pro A. quondam domina de Rochenies pro XVIII libris fideiussisset, illa decessit, et praefata H. pecuniam suam nondum potuit rehabere.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Recepimus querelam leprosorum de Turribus super Marnam, quod monachi eiusdem villae, et presbyter Evirvinus in quosdam eorum, post appellationem ad nos factam, excommunicationis sententiam protulerunt, et tres de fratribus eorum, qui post illam sententiam decesserunt, fecerunt extra coemeterium sepeliri.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis BERENGARIO priori ecclesiae Sanctae Mariae Montisdesiderii, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri ALFANO Capuano archiepiscopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Cum ecclesia Maurimontensis, sicut nosti, pravis sit hominibus circumventa, tanto ad eius tuitionem promptior esse debet pastoralis sollicitudinis providentia, quanto facilius malignorum posset violentiis et rapinis succumbere, nisi ab eorum incursibus, rigore ecclesiasticae disciplinae defenderetur.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio GUIGONI Forensi comiti, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Narbonensi archiepiscopo et Helenensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis RIPRANDO archipresbytero Veronensis Ecclesiae eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris canonice substituendis in perpetuum.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et fratribus Sancti Audoeni, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Bremensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis canonicis Sanctae Opportunae tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri Meldensi episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
460Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256A (auctor c.1103–1181)
Regiae magnitudini non credimus esse incognitum qualiter Dolensis Ecclesia, quam recolendae memoriae Childebertus quondam illustris rex Francorum fundasse dicitur, et magnis possessionibus privilegiisque dotasse, occasione controversiae quam habet cum Turonensi Ecclesia, gravata sit et attrita, et in spiritualibus et temporalibus plurimum diminuta.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia igitur te decet officii tui debitum diligenter attendere, quo singulis in suo iure adesse teneris potius quam obesse, fraternitati tuae per iterata scripta rogamus, atque monemus, atque mandamus, quatenus considerans diligenter et attendens qualiter non solum hi qui pontificalis gerunt officium dignitatis, sed et universi rationem debeant voluntati praeferre, memorato B. pro reverentia B. Petri et nostra super iam dicta cancellaria, nullam molestiam inferas vel gravamen, sed tam sibi quam universis, prout tuum officium exigit, communem te exhibeas iustitiae defensorem.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
In beati Petri apostolorum principis cathedra ex divinae dispensationis arbitrio residentes, sic omnia in Dei Ecclesia dispensare debemus, ut nullus, quantum in nobis est, pro defectu iustitiae cogatur diutius laborare, sed quisque sui iuris per nostram obtineat sollicitudinem complementum.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Licet autem de charissimo in Christo filio nostro Ludovico illustri Francorum rege fratre tuo in nullo unquam dubitare possimus, sicut qui devotionem eius circa nos et Ecclesiam inter caeteros reges et principes orbis unicam et specialem esse cognovimus, et ad commodum universalis Ecclesiae sollicitam omnimodis et ferventem, tuae tamen fraternitati plurimum expedisset, ut de colloquio quod nuper cum F. dicto imperatore habuisse dignoscitur, per te aliquid certitudinis significatum fuisset.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Crebra iamdudum suggestio super statu Ecclesiae S. Victoris nostrum pulsavit auditum, et timemus nos in extremo examine severius iudicandos si ad inquirenda et corrigenda quae suggeruntur tardi fuerimus, aut remissi, dicente Scriptura: Maledictus qui prohibet gladium suum ab omni sanguine (Ier. XLVIII) . Olim sane ad doctrinam salutis, quae de loco illo fluebat, et bonae conversationis odorem, quo eadem fragrabat Ecclesia, in multis Ecclesiis, et prava in directa, et aspera convertebantur in vias planas, et erat vere puteus aquarum viventium, de quo arentia corda multorum, ad exstinguendum mundanorum desideriorum aestum, potum vitae haurirent.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Utinam qui sunt in ordine sacerdotum ad institutionem et conservationem religionis eo animo et cura procederent, quo favor regius ad defensionis auxilium sequeretur!
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quae utique si veritate subsistunt, quam gravia sint et dura animadversione plectenda, nisi personam tuam multo charitatis fervore diligeremus certis experimentis sentires, et evidentibus indiciis comprobares.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Ideoque discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, cum exinde fueritis requisiti, utramque partem ante vestram praesentiam convocetis, et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, eamdem causam infra XL dies post harum susceptionem fine debito terminetis.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia igitur a viris ecclesiasticis alienum prorsus existit quemlibet violenter a sua possessione deiicere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratos canonicos studiose commoneas, et omni cum districtione compellas, praescriptam ecclesiam praedicto presbytero cum omnibus inde ablatis sine molestia restituere, aut exinde sibi coram te, sublato appellationis remedio, infra XL dies post harum susceptionem iustitiae plenitudinem exhibere.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quia vero indignum et iniustum videtur, ut praedicta H. debita debeat pecunia defraudari, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praefatum G. moneas et compellas, ut praenominatae Hu.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur gravamina praedictorum leprosorum non possumus, nec debemus surdis auribus pertransire, cum ita sunt iusto Dei iudicio flagellati, quod non immerito, praeter commune debitum, ipsis adesse compellimur; fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus partibus coram te convocatis, super his rei veritatem diligenter inquiras, et si ita tibi constiterit, praescriptam sententiam, appellatione posposita, denunties non tenere, et corpora praedictorum facias infra coemeterium sepeliri, et praedictos monachos et presbyterum tandiu facias sicut excommunicatos vitari, quandiu praefati leprosi et fratres eorum occasione praescriptae sententiae vitati fuisse noscuntur.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Suscepti regiminis administratione compellimur, etc.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Cum ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio, etc.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos et paci et quieti eiusdem ecclesiae paterna sollicitudine volentes intendere, ipsam tuae protectioni committimus, et fraternitatem monentes attentius, mandamus, quatenus si quando de malefactoribus suis abbatis et fratrum eiusdem ecclesiae querimoniam receperis, ita prudenter ipsis assistas, et taliter eosdem malefactores a suae praesumptionis audacia studeas coercere, quod iidem fratres per studium tuae sollicitudinis debita tranquilitate fruantur, cum malefactores eorum de sua non poterunt impunitate laetari.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Cum Ecclesia Lugdunensis per te saepius sit afflicta, tandem inter te et filium tuum Guigonem, nec non venerabilem fratrem nostrum Guichardum, Lugdunensem archiepiscopum, apostolicae sedis legatum, et dilectos filios nostros Lugdunenses canonicos, pro bono pacis quaedam transactio facta est et vestro iuramento firmata, quae ut perpetuis temporibus inviolabiliter observetur, de verbo ad verbum duximus adnotandum.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod, cum abbas Canigonensis Crassensi monasterio nollet subesse, vel abbati eiusdem monasterii obedientiam exhibere quam sui antecessores eius antecessoribus exhibuerunt, in cum de mandato nostro interdicti sententiam protulistis.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti et utilitati salubriter, auxiliante Domino, providere; dignum namque et utilitati conveniens esse dignoscitur, ut qui ad earum regimen, Domino disponente, assumpti sumus, eas et a pravorum hominum nequitiis tueamur, et beati Petri atque apostolicae sedis patrocinio muniamus.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Iustis petentium desideriis dignum est nos facilem praebere assensum, et vota quae a rationis tramite non discordant, effectu sunt prosequenda.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Pervenit ad nos in Ecclesia vestra ab antiquo fuisse provida deliberatione statutum ut, canonico decedente, stipendia praebendae ipsius colligantur per annum et pro debitis eius vel in pias causas pro salute illius expendantur.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Piae postulatio voluntatis, etc.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Sicut ad officium nostrum pertinet quae incongrua sunt prohibere, ita nobis potissimum convenit quae recta sunt stabilire, et stabilita apostolicae firmitatis praesidio roborare.
461Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1256B (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam, sicut communis pater dicimur, communiter sine personarum delectu omnium ecclesiarum iura tenemur illibata servare; celsitudinem tuam rogamus attentius et monemus, necnon et in remissionem peccatorum iniungimus, quatenus ad desolationem ipsius ecclesiae oculo clementiori respiciens, divini amoris intuitu et consideratione sanctorum, qui eiusdem ecclesiae pastores esse dicuntur, videlicet S. Samsonis, qui Aurelianis; S. Maglorii, qui Parisius; B. Turiavi, qui apud S. Germanum quiescunt, ut dicitur; inter utramque Ecclesiam per te et per alios pacifice amicabiliterque componere modis omnibus elabores.
462Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0291B (auctor c.1103–1181)
Volentes autem paci et quieti eiusdem monasterii ex iniuncto nobis officio utiliter providere auctoritate apostolica inhibemus ut occasione ista nulla nova et indebita gravamina, a te vel successoribus tuis iam dicto monasterio aut villae debeant irrogari.
463Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0512A (auctor c.1103–1181)
Quod si praelibatus B. tibi in his consentire noluerit, tu eum sublato appellationis remedio, officio et beneficio ecclesiastico prives, et si nec acquieverit, praescriptam ecclesiam Sancti Germani, nullius appellatione admissa, subiicias interdicto.
464Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0897A (auctor c.1103–1181)
Quoniam vero officio nostro noscitur imminere, tam in benedictione nuptiarum et in sepulturis, quam etiam in quibuslibet sacramentis ecclesiasticis Simoniacam pravitatem radicitus amputare, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praelibatum decanum in benedictione nuptiarum et in sepulturis mortuorum, seu in quibuslibet etiam aliis sacramentis ecclesiasticis nihil exigere apostolica fretus auctoritate compellas.
465Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0897A (auctor c.1103–1181)
Si autem tibi constiterit, quod post appellationem praedictam, exactionem facere praesumpserit, ipsum ab officio et beneficio ecclesiastico suspensum cum litteris tuis rei veritatem continentibus ad nos transmittere, omni appellatione cessante, minime postponas, de tantae pravitatis excessu poenam quam meruit portaturum.
466Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0897D (auctor c.1103–1181)
Quoniam vero id indecens est, et a sacris canonibus penitus alienum, et ferro resecanda sunt vulnera, quae medicamenti fomenta non sentiunt, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus si ita esse constiterit, praefatum sacerdotem ab officio suspensum, cum litteris tuis rei veritatem continentibus, apostolico facias conspectui praesentari, de tanto pravitatis excessu poenam quam meruit portaturum.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani [leo. Anagniae], IV Non. April.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Quod si neutrum facere voluerint, tu ipsos ad alterum efficiendum ecclesiastica censura compellas.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Datum Ferentini, IV Nonas Aprilis.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ad haec auctoritate apostolica arctius interdicimus, et sub interminatione anathematis prohibemus, ne quis infra terminos vestros, vel domorum vestrarum, hominem capere, furtum seu rapinam committere, vel homicidium facere audeat, aut homines ad domos vestras venientes, vel ab eis redeuntes, quomodolibet conturbare, ut ob reverentiam Dei, et locorum vestrorum infra hos terminos, non solum vos et fratres vestri, sed etiam alii plenam pacem habeant et quietem.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Si qui autem clerici vel laici contra privilegia sedis apostolicae eas decimarum exactione gravaverint, laicos excommunicationis sententia percellatis, et clericos, contradictione et appellatione cessante, ab officio suspendatis et tam excommunicationis quam suspensionis sententiam faciatis, usque ad dignam satisfactionem inviolabiliter observari.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
( Eorum possessiones enumerat. ) Obeunte vero te nunc eiusdem loci abbate, vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi qualibet subreptionis astutia vel violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu, vel fratrum pars consilii sanioris, secundum Dei timorem et B. Benedicti Regulam providerint eligendum.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Datum Laterani, VI Nonas Martii.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Amen.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Ecclesiam de Fontanis cum decima terrarum quas ibi habetis, ecclesiam Sancti Vincentii de Bragniaco cum decima et aliis pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Georgii de Dalmariaco cum pertinentiis suis, ecclesiam de Bragniaco iuxta Verdunum cum decima, ecclesiam de Tureyo cum decima, ecclesiam de Viriaco [Viriciaco], ecclesiam de Cerleyo, ecclesiam de Albigneio cum pertinentiis suis, ecclesiam de Branciduno, cum capella quae est inferius de pertinentiis [cum aliis pertin.] suis, ecclesiam de Bressiis [Brissiis], ecclesiam Sancti Germani in monte, et censum quinque solidorum quem habetis in ecclesia de Ozenayo, ecclesiam de Arconceyo [Arcenceyo[, ecclesiam Sancti Privati cum reditibus, quos habetis in civitate Cabilonensi et circa civitatem, reditum quem habetis apud Boyacum cum pertinentiis suis, Rochetam cum appendiciis suis, quidquid habetis apud Varenas, Montaniacum cum pertinentiis suis, quidquid habetis apud Sanctum Desiderium, et quidquid habetis apud Grevillam, et quidquid habetis apud Criciacum, iura quoque, libertatem, antiquas et rationabiles consuetudines, a praedecessoribus vestris, et a vobis hactenus observatas, aliqua levitate mutari, seu etiam possessiones abalienari, nisi cum consensu capituli, et maioris, et sanioris partis, auctoritate apostolica prohibemus, alienationes quoque, inconsulto capitulo, factas ad ecclesiam legitime revocandi plenam concedimus facultatem.
467Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1317A (auctor c.1103–1181)
Voluit enim per amabilem sponsam eius libero fidelibus praeesse dominio; ut haberet potestatem in singulos velut in filios more matris, cunctique ipsam reverentia filiali tanquam universalem matrem et dominam honorarent.
468Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0546D (auctor c.1103–1181)
Et licet universorum iura ex iniuncto nobis a Deo summi pontificatus officio integra cogamur et illaesa servare, illorum tamen nos oportet propensius iura tueri, qui relictis bonis suis, ubi steterunt pedes Domini, cum multo labore illuc eundo desiderant adorare.
469Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0843C (auctor c.1103–1181)
Sane quia prudentis hominis est et sapientis, temporum et rerum varietates provida circumspectione attendere, et quae contingere possunt adversa eminus praevidere, fraternitatem tuam, quam specialiter prae aliis ex officio dignitatis et ratione sanguinis pro statu regis et regni convenit esse sollicitam, per apostolica scripta monemus, consulimus, atque mandamus, quatenus eumdem regem moneas diligentius et horteris, et cum omni instantia inducas, ut sibi et filio suo providens, eum habito tuo et aliarum magnarum personarum regni saniori consilio, cum auxilio coelestis gratiae faciat coronari et inungi in regem et universum regnum iuramento sibi fidelitatis astringi.
470Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0950C (auctor c.1103–1181)
Quia vero memoratis fratribus, quos obtentu suae religionis sincerae charitatis brachiis amplexamur, iura sua conservare tenemur, qui universis ex commisso nobis officio in sua iustitia nos debitores esse cognoscimus; fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictos viros, et caeteros malefactores, quos iidem fratres tibi nominabunt, moneas attentius et inducas, ut eisdem fratribus ablata universa restituant, damna data resarciant, et de illatis iniuriis satisfactionem exhibeant competentem, et ab eorumdem iniuriis et gravaminibus penitus conquiescant, aut in praesentia tua sublato appellationis remedio exhibeant iustitiae complementum.
471Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1205D (auctor c.1103–1181)
In eo sumus loco et officio licet insufficientibus meritis suprema providentia constituti, ut fratribus et coepiscopis nostris tam vicinis quam longe positis debeamus studio fraternae charitatis assistere, et ut commissas sibi Ecclesias valeant gubernare apostolicum patrocinium impertiri.
472Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0091B (auctor c.1103–1181)
Nos quoque in minori quondam officio constitutos, qui cum venerabili fratre nostro Bernardo, nunc Portuensi episcopo, ad eum fuimus delegati, qualiter apud Bisuntium ipse tractavit, et quam digne receperit, non opus est nos in praesenti referre; quia credimus vos ad ipsum plenarie cognovisse.
473Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0787C (auctor c.1103–1181)
Ad haec attendentes quomodo praedicto electo apud nobilem virum Philippum Flandrensem comitem tot immineant negotia, quod ab his facile non possit ac celeriter expediri, ad instantiam precum ipsius comitis ei duximus indulgendum, ut a proximo festo Pentecostes usque ad annum revolutum, ad recipiendos ordines contra voluntatem suam non debeat cogi: ita quod eisdem negotiis expeditis, devotiori animo ordines et consecrationem possit recipere, et liberius officio pontificali vacare.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Ideoque discretioni vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus postquam exinde requisiti fueritis, utramque partem ante vestram praesentiam convocetis, et rationibus hinc inde plenius auditis et cognitis, eamdem causam, si vobis constiterit eam ad nos per appellationem delatam fuisse, ablato appellationis remedio, concordia, vel mediante iustitia decidatis.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Accedit ad hoc quod cum illi crimen adulterii opposuerit, et dederit inducias sese purgandi, sociis et vicinis suis presbyteris, ne secum starent in purgatione, timor obstitit episcopalis; sed episcopus, appellatione contempta, ei nihilominus officium et beneficium interdixit, et ipsum ab Ecclesia violenter eiecit, et cum vinculo excommunicationis innodavit.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ea quae contra iuris ordinem fiunt, ad formam aequitatis removere debemus, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus rei veritate diligentius inquisita et cognita, si tibi constiterit praefatum presbyterum praescripta ecclesia absque iudicio et iustitia spoliatum fuisse, eumdem episcopum moneas, et si fuerit necesse compellas ut, infra XXX dies post harum susceptionem ei praedictam ecclesiam cum fructibus inde perceptis, occasione et appellatione remota, restituat, et libere et quiete dimittat.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Varias et multiplices querelas ex parte dilecti filii nostri Leonatis abbatis S. Clementis de Piscaria, adversus nobiles viros Berardum Gentilem, et fratres eius, Rogerium filium Riccardi, et fratres eius ad audientiam nostram noveris pervenisse, quod ipsi ei et monasterio suo de terra Sansonesca debitum et consuetum censum subtrahunt, ecclesias eiusdem terrae, et earum possessiones inter se dividere, et inde presbyteros instituere, et destinare non formidant.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur non potest nec debet vir uxorem absque iusta causa dimittere, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si ita est, praedictum R. moneas instanter et auctoritate nostra compellas ut praefatam A. sicut sororem suam benigne recipiat, et maritali affectione pertractet, et pecuniam quam pro necessitatibus suis mutuo accepit, cum integritate persolvat.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Unde quia non debent ecclesiastici viri a possessionibus ecclesiarum suarum irrationabiliter eiici, aut super his indebite molestari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus utraque parte coram te convocata, rei veritatem diligenter inquiras, et si assertio memorati presbyteri innititur veritati, ecclesiam ipsam cum omnibus inde ablatis et perceptis ei facias, appellatione cessante, restitui, et presbyterum Iesse, qui post appellationem ad nos factam dicitur ipsam ecclesiam recepisse, si ita est, graviter punias, quod timeat amodo appellationibus contraire.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Effectum iusta postulantibus indulgere, et vigor aequitatis et ordo exigit rationis, praesertim quando petentium voluntates, et pietas adiuvat, et veritas non relinquit.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Desiderium quod ad religionis propositum et animarum salutem pertinere monstratur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum impertiri suffragium.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex commisso nobis officio ecclesiarum nos convenit indemnitatibus providere, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus praedictos viros et alios quos praedictus abbas vobis nominaverit, moneas instanter, et cum omni diligentia inducas, et si necesse fuerit, per excommunicationem, appellatione remota, compellas, ut praedictum abbatem et monachos super iam dictis nemoribus, et aliis possessionibus suis nullatenus iniquietent, sed eius universa ablata cum integritate restituant, et ab eorum gravaminibus penitus conquiescant, vel si aliquid contra eos proponere voluerint, in praesentia tua ordine iudiciario experiantur, et tu causam studiosius audias, et appellatione cessante, canonico fine decidas.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod G. latorem praesentium, qui a bonae memoriae S. praedecessore tuo quondam fuit ordinatus in diaconum, et nullum ecclesiasticum habet beneficium, fraternitati tuae duximus attentius commendandum, rogantes atque mandantes, quatenus divini amoris intuitu, et pro reveventia B. Petri et nostra, necnon ex officii tui debito, ei aliquo beneficio, unde possit necessaria vitae percipere, studeas liberaliter providere, ut ex hoc ab omnipotenti Deo debeas indeficiens praemium recipere, et idem G. apud te gratum sustentationis suae subsidium se gaudeat invenisse.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Cum autem Willelmus clericus iam dictum presbyterum favore memorati abbatis super eadem ecclesia molestaret, idem presbyter ad nos veniens, ad te nostras litteras impetravit, in quibus tibi mandatum dedimus, ut, si tibi constaret ipsum a praefato episcopo ad repraesentationem praefati prioris de praescripta ecclesia investitum fuisse, ecclesiam ipsam eum in pace faceres possidere.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et B. Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter conservetur.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Cum nostrae sollicitudinis sit et officii de medio tollere materiam iurgiorum, ministerio suscepti regiminis cogimur providere, ne quod amicabiliter actum est, in contentionis scrupulum valeat devenire.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Quanto specialius ad iurisdictionem beati Petri ac nostram ecclesia vestra pertinere dignoscitur, et ad provisionem sacrosanctae Romanae Ecclesiae magis respicit, et tutelam, tanto eius commodis et profectibus ferventiori studio intendimus, et ad ea satagere, quae ad decorem et incrementum ipsius pertineant toto affectu optamus.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Sane novalium vestrorum quae propriis manibus, aut sumptibus colitis, sive de nutrimentis animalium vestrorum, nullus a vobis decimas exigere praesumat.
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
»
474Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273C (auctor c.1103–1181)
Ordo postulat rationis et cura iniunctae nobis administrationis exposcit, ut qui sumus in supremo examine rationem de omnibus reddituri, de salute omnium cogitemus et studeamus per nos et alios, quae pertinent ad profectum fidelium procurare.
475Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0274D (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur praedicto clerico ex iniuncto nobis officio in iure suo tenemur adesse et eius consulere paupertati, discretioni tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus rem ipsam diligenter inquiras, et si deductis impensis constiterit eos sortem et eo amplius de perceptis terrae fructibus recepisse, ipsos ad restitutionem eiusdem terrae districte compellas; sed si absque aliquo additamento id fieri non poterit, ne istius paupertas ultra modum gravetur, aliquo modico recepto, eosdem viros praescriptam terram restituere ecclesiastica censura coerceas.
476Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0392A (auctor c.1103–1181)
Quod si culpam suam corrigere, vel a susceptae provisionis officio cedere forte noluerit, aliquanti abbates ordinis vestri in nomine Domini aggregentur, et communicato consilio, si viderint opportunum, eum a regimine submoveant abbatiae; ac postmodum alter qui dignus sit, consilio et voluntate patris abbatis a monachis domus illius cum abbatibus, si qui ad eam pertinent, eligatur.
477Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0392D (auctor c.1103–1181)
Praeterea, si forte abbates ordinis vestri matrem vestram Cisterciensem Ecclesiam a sacrae religionis observantia exorbitare perspexerint, ipsius loci abbatem per quatuor primos abbates, de Firmitate, de Pontiniaco de Claravalle, et de Murimundo, ut corrigatur, et subditos suos corrigere laboret admoneant, et omnia quae de aliis abbatibus supra diximus circa eum adimpleant, excepto quod si sponte cedere noluerit, nec deponere eum, nec si contumax apparuerit excommunicationis sententia poterunt innodare, donec vel in generali capitulo, vel, si illud visum fuerit sine grandi periculo exspectari non posse, convocatis abbatibus qui de Cistercio exierunt et aliquibus etiam aliorum, virum inutilem ab officio abbatis amoveant, et tam ipsi quam abbates et monachi Cistercienses alium idoneum abbatem ei studeant subrogare.
478Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0893B (auctor c.1103–1181)
Quia vero ex commissae nobis dignitatis officio, universis Ecclesiis iura sua conservare tenemur, et eas a malignantium incursibus, clypeo apostolicae tuitionis propensius defensare, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratum C. et filios eius moneas et districte compellas, ut retentas decimas vel earum aestimationem et praefatum terragium praedictis abbati et fratribus restituant, et de praescripto terragio et recipiendis decimis nullam eis de caetero molestiam inferant vel gravamen, vel in praesentia tua infra XL dies post harum susceptionem, sublato appellationis remedio, exhibeant iustitiae complementum.
479Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0075B (auctor c.1103–1181)
Licet omnium Ecclesiarum cura et sollicitudo ex iniuncto nobis a Deo apostolatus officio sollicitudini nostrae immineat; illi tamen, quae specialius ac familiarius ad Romani pontificis ordinationem spectare noscuntur, ampliari nos convenit charitatis studio imminere.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Attendentes igitur devotionis tuae constantiam, et fidei puritatem, qua beato Petro et nobis immobili firmitate adhaerere conspiceris: te sicut venerabilem fratrem nostrum diligere et honorare, et tuis rationabilibus votis et desideriis debita cupimus benignitate favere.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Proinde, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus accommodantes assensum, ecclesiam Beati Martini Turonensis, in qua divino vacatis officio, quae utique ad ius et proprietatem Romanae Ecclesiae nullo mediante specialiter noscitur pertinere, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, etc.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Officio nostro congruit scelera et enormitates sceleratorum corrigere et delinquentium culpas debita animadversione punire, ne aliis de impunitate facinoris relinquatur audacia delinquendi.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, statuentes ut quascunque possessiones quaecunque bona eadem Ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Apostolicae sedis cui, auctore Deo, praesidemus, nos hortatur auctoritas pro Ecclesiarum statu satagere, et quae ad earum sunt quietem disposita, propensiori diligentia stabilire.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Attendentes litteraturam et scientiam tuam, et quomodo compositione morum et honestate sis praeditus nihilominus cogitantes, cogimur communi et speciali debito tuis profectibus et incrementis intendere, et multa tibi benignitate deferre.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum suffragium impertiri.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, venerabili fratri RICHARDO Acheruntino archiepiscopo, eiusque successoribus, etc.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum coenobii Nonantulani transmissa nobis conquestio patefecit, quod nobilis vir T. parochianus tuus, frater Veronensis, curtem Nogariae ad monasterium suum spectantem invadere, ac in suae salutis periculum detinere praesumit.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, Abrutin.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster abbas S. Clementis de Piscaria, quod quidam parochiani vestri Ro.
480Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse subsidium, ne forte cuiuslibet temeritatis incursus aut eos a proposito revocet, aut robur quod absit, sacrae religionis infringat.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Attendentes igitur devotionis tuae constantiam, et fidei puritatem, qua beato Petro et nobis immobili firmitate adhaerere conspiceris: te sicut venerabilem fratrem nostrum diligere et honorare, et tuis rationabilibus votis et desideriis debita cupimus benignitate favere.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Proinde, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus accommodantes assensum, ecclesiam Beati Martini Turonensis, in qua divino vacatis officio, quae utique ad ius et proprietatem Romanae Ecclesiae nullo mediante specialiter noscitur pertinere, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, etc.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Officio nostro congruit scelera et enormitates sceleratorum corrigere et delinquentium culpas debita animadversione punire, ne aliis de impunitate facinoris relinquatur audacia delinquendi.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, statuentes ut quascunque possessiones quaecunque bona eadem Ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Apostolicae sedis cui, auctore Deo, praesidemus, nos hortatur auctoritas pro Ecclesiarum statu satagere, et quae ad earum sunt quietem disposita, propensiori diligentia stabilire.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Attendentes litteraturam et scientiam tuam, et quomodo compositione morum et honestate sis praeditus nihilominus cogitantes, cogimur communi et speciali debito tuis profectibus et incrementis intendere, et multa tibi benignitate deferre.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum suffragium impertiri.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, venerabili fratri RICHARDO Acheruntino archiepiscopo, eiusque successoribus, etc.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum coenobii Nonantulani transmissa nobis conquestio patefecit, quod nobilis vir T. parochianus tuus, frater Veronensis, curtem Nogariae ad monasterium suum spectantem invadere, ac in suae salutis periculum detinere praesumit.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
, Abrutin.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster abbas S. Clementis de Piscaria, quod quidam parochiani vestri Ro.
481Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1312B (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse subsidium, ne forte cuiuslibet temeritatis incursus aut eos a proposito revocet, aut robur quod absit, sacrae religionis infringat.
482Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0235C (auctor c.1103–1181)
Ex conquestione Odonis sacerdotis, latoris praesentium, accepimus quod cum venerabilis frater noster Parisiensis episcopus ( Mauritius ) eum super quodam crimine convenisset, et ipsum officio ac beneficio privasset, ad facultates suas per se ac ministeriales suos durius extendit.
483Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0520D (auctor c.1103–1181)
Unde quia non decet memoratum Rainaldum cuilibet inferre, quod sibi nollet ab aliis irrogari, nec nos pati possumus vel debemus, ut aliquis sua iustitia defraudetur, qui ex iniuncto summi apostolatus officio ius suum tenemur singulis conservare, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratum Rainaldum monere curetis et instanter inducere, ut supradicto Aegidio dotalitium uxoris suae et caetera ablata sine molestia et diminutione restituat, damna data resarciat, et ab eius deinceps molestatione desistat, vel ei super his omnibus infra duos menses post harum susceptionem, occasione et appellatione remota, coram vobis iustitiae non differat plenitudinem exhibere.
484Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0707A (auctor c.1103–1181)
Quia vero tantis malis sacerdotali ministerio nos oportet occurrere, et ne succrescere valeant, attentam providentiam et sollicitudinem adhibere, fraternitati vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, et mandando praecipimus, quatenus omnes presbyteros, diaconos et subdiaconos, qui contra speciale interdictum nostrum vel episcoporum suorum scienter divina celebrarunt, aut de caetero in terris excommunicatorum, ipsis excommunicatis praesentibus, divina celebraverint, vel aliquos celebrare coegerint, omni officio et beneficio ecclesiastico auctoritate nostra privatos denuntietis, donec ad nos veniant, et mandatum nostrum recipiant.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Insinuavit nobis Araldus presbyter, lator praesentium, quod cum prior et capitulum Sarmeliensis ecclesiae Dominico diacono ecclesiam S. Remigii de Masdeio, quae ad iurisdictionem eorum spectare dignoscitur, vivente presbytero eiusdem ecclesiae, concessissent, memoratus diaconus eam in manibus praedicti prioris multis praesentibus refutavit.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Alexander episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis . . . decano et capitulo Carnotensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Veniens ad nos G. pauper presbyter, praesentium lator, diligenti nobis relatione proposuit quod, cum ipse adeo gravi aegritudine laboraret, ut sui compos non esset, monachi S. Petri Catalaunensis ipsum et omnia sua secum ad eorum monasterium portaverunt, et eum insuper monastico habitu induerunt, cumque ad se rediisset, et quod de se factum fuerat obstupesceret, continuo reclamavit, habitum ipsum data opportunitate abiecit.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Homines trium villarum Compendiensis Ecclesiae, Prunastr.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione Euronii meminimus nos causam quae inter eumdem Euronium et Rolandum vertitur experientiae tuae commisisse.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Ex dispensatione commissae nobis sollicitudinis, et ex debito charitatis, viros pontificali officio praeditos, et morum honestate ornatos, sincera tenemur charitate diligere, et eorum vota quae a rationis tramite non discordant, effectu prosequente complere, ut tanto fortius ornamenta virtutum appetere, et honestis insistere moribus studeant, quanto se ab apostolica sede maiore honore cognoverint et gratia praeveniri.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus servus servorum Dei, dilecto filio nobili viro HUGONI duci Burgundiae, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Causam quae inter dilectos filios S. Martini canonicos, et clericos S. Mariae Laudunensis super duabus partibus decimae de Monte Cavillo noscitur agitari, experientiae tuae, de qua plene confidimus, committimus audiendam, et appellatione remota, concordia vel iudicio terminandam.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GIRALDO abbati monasterii de Belloloco, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GEMINIANO abbati Sancti Petri Mutinensis, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Cum olim nobis insinuatum fuisset quod Radulfus presbyter dilecto filio nostro Henrico subdiacono aditum inhibens ecclesiae de Arsi, quam a dilecto filio nostro abbate S. Petri de Montibus sibi asserebat, persona eiusdem ecclesiae viam universae carnis ingressa, canonice concessam fuisse, eumdem Henricum ad nostram audientiam appellasset, proponens quod prior eiusdem loci ipsum in eadem ecclesia instituisset, et illi administrationem eius ad repraesentationem archidiaconi et ipsius prioris Suessionensis episcopus commisisset, nos causam ipsam dilectis filiis nostris praeposito, decano et capitulo Remensis Ecclesiae commisimus audiendam, et fine debito terminandam.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Dilecti filii nostri abbas et fratres S. Nicasii, transmissis nobis litteris, intimarunt quod, cum fratres de Eslans quamdam curtem eorum, quae Singlis dicitur, ab eis sub annua pensione duorum modiorum frumenti, ipsis in festo S. Remigii ad Remensem mensuram persolvendorum, cum aedificiis et aliis appendiciis suis recepissent, et pactio exinde facta mutuis chirographis cum assensu utriusque capituli, et tuo etiam fuisset privilegio roborata, praedicti fratres praescriptam pensionem septem annis continuis quiete et pacifice persolventes, eam a quatuor annis retro solvere destiterunt.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Dilectus filius noster abbas Sancti Remigii Remensis transmissa nobis conquestione monstravit quod Hugo de Risnel ei villam de Domno-Remigio, Milo vero de S. Margareta, et Anselmus de curia de Hilbercunt, praepositi quoque de Buseio, de Iuniaco, de Marolio, de Castellione, de Vitriaco, et quidam alii ministeriales nobilis viri comitis Henrici quosdam redditus ad thesaurum monasterii S. Remigii pertinentes, et alios redditus violenter subtrahere praesumpserunt, et homines suos iniuste vexare praesumunt.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio CHUNRADO Moguntino archiepiscopo et apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, Sibotoni praeposito et clero Salzburgensis Ecclesiae.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ADALBERTO Salzburgensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
Quanto maiorem locum dono divini muneris adeptus es dignitatis, tanto debes cautius et circumspectius ambulare: et ita te compositum exhibere, ut homines inveniant in te quid sequantur, et non quid debeant remordere.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis abbati et conventui Sancti Bertini, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa tertius, SIMONI abbati Sancti Albani, de quibusdam quaestionibus.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T[HEOBALDO] Placentino episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri T[HEOBALDO] Placentino episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GIRARDO Trenorchiensis monasterii abbati, eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei dilectis filiis GUILLELMO priori et fratribus Grandimontis, salutem et apostolicam benedictionem.
485Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293A (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis praeposito et canonicis Mutinensibus, salutem et apostolicam benedictionem.
486Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0513A (auctor c.1103–1181)
DXV. Ad Henricum Remensem archiepiscopum. - Ut Giderum de Sarnaio possessiones ecclesiae Montisfalconis invadentem in suo contineat officio. (Beneventi, Nov. 9.)[MARTEN., Ampl. Collect., II, 761.]
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa THOMAE Cantuariensi archiepiscopo.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa ROTRODO Rothomagensi archiepiscopo et BERNARDO Narbonensi episcopo.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri BOSONI Cephaludensi episcopo, eiusque successoribus canonice substituendis, in perpetuum.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Dilectus filius noster A. Aquicinensis ecclesiae abbas, transmissis nobis litteris intimavit, quod monachi de Gardo inter oppressiones et iniurias, quas illi et ecclesiae suae irreverenter dicuntur inferre, eis quamdam decimam terrae Viconiensis ad ipsos rationabiliter pertinentis, iniuste auferre praesumunt.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Insinuante nobis Theobaldo, latore praesentium, accepimus quod fideiussores sui de Appia, postquam pro eo fideiusserunt in XV libris, illi dixerunt quod, si vellet et concederet, illum cui libras illas debebat, exinde acquietarent; quod quia facere renuerunt, et eum super LX et XI solidis et VI denariis impetierunt, ad nostram audientiam appellavit.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Comperto nobis ex transmissa relatione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum Corbeiensis Ecclesiae, quod eos gratia et affectione praeveneris, et ipsis benefacere studueris, plurimum sumus inde laetificati et ad amorem et dilectionem tuam magis accensi, tanto id gratius et acceptius reputantes, quanto monasterium ipsum specialius diligimus et sollicitiori provisione sicut rem propriam et specialem protegere, fovere et conservare tenemur.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Paci et quieti religiosorum virorum pastorali sollicitudine nos oportet diligenter intendere, et ne indebitis molestiis agitentur, attentiori studio providere; intelleximus autem ex insinuatione dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum monasterii Virtuensis, quod Laudatus Catalaunensis civis eos pro quadam pecunia, quam ab eis iniuste requirit, iugiter inquietat, licet praedicti abbas et fratres firmiter asseverent ei se nihil debere persolvere.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Apostolica sedes tanquam pia et benigna mater omnibus iniuste gravatis pio consuevit favore adesse, et contra adversantes protectionis clypeum exhibere.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Conquestus in praesentia nostra Wibaudus clericus sua nobis relatione monstravit quod Savem et Hugo Vitulus, Atrebatenses canonici, ei ecclesiam S. Mauricii, quam sub annuo censu concesserant, contra iustitiam abstulerunt, licet de solutione census ab eodem clerico, sicut asserit, fideiussoriam receperint cautionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Constitutus in praesentia nostra Lambertus presbyter lacrymabili nobis conquestione monstravit quod venerabilis frater noster Catalaunensis episcopus ecclesiam S. Memmii de Cosantia, quam bonae memoriae praedecessor eius sibi canonice concessit, et ipse per quinquennium pacifice et quiete possedit, violenter et absque ordine iudiciario abstulit.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Ex parte Guidonis orphani gravem querelam recepimus, quod cum G. pater suus in extremis laborans, ipsi domum, agros, vineas, et quidquid in mobilibus possideat, iure haereditatis reliquerit possidendum, et in praesentia venerabilis fratris nostri Remensis archiepiscopi id ipsum recognoverit, nunc N. et nepotes eius praedictum orphanum in causa trahere, et super hoc indebite molestare praesumunt.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Pastoralis cura et sollicitudo, quam licet immeriti, disponente Domino, gerimus, nos admonet propensius et hortatur, pro viris ecclesiasticis, et praesertim pro his qui nullum habent ecclesiasticum beneficium, et sunt bonae opinionis et famae sollicitos semper et studiosos existere et ecclesiarum praelatos ut eis in competentibus beneficiis provideant, propensius invitare.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Vice beati Petri apostolorum principis, largiente Deo et Domino nostro, qui ait: Speculatorem te dedi domui Israel (Ezech. III) , super gentes et regna, licet immeriti, in apostolicae sedis specula constituti, pontificalis officii debito pro universis compellimur sollicitudinem gerere, et antiquo hosti, qui tanquam saevissimus leo circuit quaerens quem devoret, pastorali providentia obviare, ne gregem Dominicum invadat, et diversis eum vitiorum morsibus laceret.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III Upsalensi archiepisco et suffraganeis eius, et GUTHERMO duci.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER papa III Trundensi archiepiscopo, et A. quondam Staveng.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Cum olim Daniel presbyter ad praesentiam nostram accedens de fratre nostro Tornacensi episcopo gravem apud nos querelam deposuisset, asserens quod eum idem episcopus, quia sibi solvere noluerat quod ab eo fuerat postulatum, officio et ecclesia sua spoliasset, et eam Waltero presbytero concessisset, eidem episcopo super hoc litteras nostras direximus, secundum quod officio nostro et rationi congruere videbatur.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GAUFREDO decano et canonicis Carnotensis Ecclesiae, tam praesentibus quam futuris, canonice substituendis, in perpetuum.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
Dolor et miseria infirmorum fratrum de Osdayn, ad compatiendum eis universos debet inducere, ut sic facilius et commodius eorum necessitatibus et profectibus possint intendere, cum ipsorum incurabilem aegritudinem fraterna curaverint meditatione pensare.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio ILDEFONSO illustri regi Aragonum, salutem et apostolicam benedictionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, ANTONIO priori Sanctae Mariae in Pulsano, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, monasticam vitam professis, in perpetuum.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis GUIDONI praeposito et capitulo Mutinensis Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus CALISWERE abbatissae monasterii S. Andreae de Ravenna, suisque sororibus tam praesentibus quam futuris, in perpetuum.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis, choro Salzburgensis Ecclesiae, praelatis Ecclesiarum, et ministerialibus praescriptae Ecclesiae intra [extra] montana constitutis, salutem et apostolicam benedictionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio SIMONI quondam abbati Sanctae Mariae Blesis, salutem et apostolicam benedictionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri RICHARDO Cantuariensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem.
487Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297B (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis THEOBALDO abbati et capitulo Cluniacensi, salutem et apostolicam benedictionem.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Si enormitates et scelera iniquorum impunita relinquerentur, virtus bonorum facile posset succumbere, et vitia viderentur virtutibus ordine postposito praevalere.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Audito et intellecto, quod charissimus in Christo filius noster, Henricus illustris rex Angliae, divina gratia inspiratus, et instantia commonitionum et exhortationum nostrarum devictus, venerabili fratri nostro Thomae Cantuariensi archiepiscopo apostolicae sedis legato, gratiam et pacem suam restituerit, laetati sumus plurimum et gavisi.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoniam sicut rerum gestarum memoria, et reverenda SS. Patrum institutio evidenter declarant, semper sedi apostolicae licuit non solum sedes episcopales de novo in locis idoneis instituere, verum etiam coniunctas disiungere, et disiunctas unire.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Abbatissa vero et moniales S. Michaelis Vurlensis quamdam ecclesiam suam, S. Martini videlicet, parochianis suis spoliant, et iura ipsius illicite sibi usurpantes, parochianos praefati abbatis pro suis excessibus excommunicatos et ab ecclesiae liminibus sequestratos, ad divina officia recipiunt, et defunctis exhibent sepulturam.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Verum quia huius rei veritas nobis constat, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si praenominatus T. legitimis testibus probare poterit quod praedicti fideiussores tantum de rebus suis habuerunt quantum est illud in quo pro eo fideiusserunt, eos moneas et compellas ut vel exinde ipsum absolvant, aut in tua praesentia ei plenam iustitiam exhibeant; quod si facere noluerint, ipsos ecclesiastica censura, appellatione remota, percellas.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos sinceritati tuae de praeteritis gratias uberes exsolventes, pro eodem monasterio fraternitatem tuam rogamus, solliciteque monemus, quatenus ipsum divini amoris intuitu et pro reverentia B. Petri ac nostra diligas, manuteneas, et in iustitiis suis protegas atque conserves, nec iura et libertates eius aliquo modo imminuas, aut a quoquam, quantum in te est, imminui patiaris, sed de parochianis tuis cum exinde querelam receperis, ita plenam iustitiam facias exhiberi, quod in hac parte studium tuae sollicitudinis multipliciter commendare possimus, et exinde tibi uberes gratiarum actiones referre.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ex iniuncto nobis officio viros ecclesiasticos ab universorum iniuriis et molestiis defensare tenemur, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus memoratum virum moneas, et districte compellas, ut nihil indebite a praedictis fratribus exigere, nec eos de caetero inquietare vel eorum bona iniuste molestare praesumat.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Relatum est auribus nostris quod, cum B. presbyter vicariam ecclesiae de Suast canonice et perpetuo fuisset adeptus, Aicardus presbyter potentia et fortitudine sua ipsum ab eadem vicaria eiecit, et eam detinet contra iustitiam occupatam.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur non decuit eosdem canonicos praefato ecclesiam praescriptam sine causae cognitione subtrahere, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus memoratos canonicos studiose commoneas, et collata tibi auctoritate districte compellas, ut praedictam ecclesiam memorato Wibaudo, sicut eam sibi concesserunt, infra XL dies post harum susceptionem sine mora et difficultate restituant, aut exinde sibi coram te, sublato appellationis remedio, quod iuris forma dictaverit facere non postponant.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Verum quia indecens est, et a sacris canonibus penitus alienum, ut aliquis absque rationabili et manifesta causa ecclesia sibi rationabiliter concessa privetur, fraternitati tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus infra XL dies post ipsarum susceptionem rei veritatem diligenter inquiras, et nisi tibi constiterit, quod pater praefati presbyteri sacerdos fuerit, et in sacerdotio eum, sicut dicitur, genuerit, si alia iniusta et absque rationabili causa fuit ab ecclesia sua remotus, eam sibi, occasione et appellatione cessante restitui facias et in pace dimitti.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepti cura regiminis, orphanorum patroni tenemur et defensores existere: discretioni tuae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus, si tibi constiterit in causa ipsa ad nos appellatum fuisse, et praedictum N. et nepotes eius moneas, et auctoritate nostra districte compellas, ut praedictum orphanum super iam dicta haereditate molestare desistant, et eam sicut a patre suo concessam, et in praesentia praedicti archiepiscopi constat fuisse recognitam, in pace et quiete ipsum possidere permittant: aut si quid iuris in ea se habere confidunt, coram te, sublato appellationis obstaculo, ordine iudiciario experiantur.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Hac itaque ratione inducti, et de vestra nihilominus devotione confisi, pro dilecto filio nostro M. clerico, latore praesentium qui asserit se omnino ecclesiae vestrae devotum, cuius mores et conversationem dilecti filii nostri fratres militiae Templi, circa quos est conversatus, plurimum commendant, charitati vestrae preces affectuosas porrigimus: devotionem vestram per apostolica scripta rogantes attentius, monentes, atque mandantes, quatenus eidem clerico, divini amoris intuitu, et pro reverentia B. Petri ac nostra, in aliquo beneficio ecclesiastico sibi competenti, unde vitae necessaria in vestra semper devotione possit honeste percipere, liberaliter provideatis: ut liberalitas et devotio vestra exinde commendabilis debeat apparere: nos quoque vobis, propter hoc uberes gratiarum actiones exsolventes, preces et petitiones vestras, cum se opportunitas obtulerit, libentius et efficacius admittamus.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod vehementi cor nostrum doloris pulsatur stimulo, audito quod in partibus vestris in tantum libido crudelis et turpis excreverit, ut quaedam mulieres prolis suae procurent interitum, earumque corruptores tam horrendo et detestabili facinori non solum consentire, verum etiam persuadere praesumant: alii incestuosa coniunctione, plerique cum iumentis abominanda se pollutione commaculent.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Gravis admodum et difficilis est ad apostolicam sedem querela perlata, quod Phinni semper imminente sibi exercitu inimicorum, fidem servare Christianam promittunt, et praedicatores et eruditores Christianae legis desideranter requirunt: et recedente exercitu fidem abnegant, praedicatores contemnunt, et graviter persequuntur.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
episcopo.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Tandem autem episcopus proprios nuntios et scripta nobis direxit, significans quod praedicto Danieli praescripta ecclesia non fuerit concessa, sed ad probationem usque ad annum commendata: ita quidem, ut si non esset idoneus, et eius conversationis et vitae cuius esse deberet, exinde amoveretur, ut ecclesia illa libere posset honestae personae concedi.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Ideo sumus, quanquam immeriti, ad universalis Ecclesiae regimen superna providentia deputati, etc.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde cum quidam eorum debiles sint admodum et horrendi, ut sanis non possint, nec audeant se aliquatenus immiscere, decet prudentiam tuam ipsis oratorium et coemeterium providere, ubi valeant divinis officiis interesse, et habere cum decesserint sepulturam.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum scriptum sit: Honor regis iudicium diligit (Psal. XCVIII, 4) , honori tuo plurimum expedit et saluti iustitiam diligere et eam unicuique secundum dignitatem a Deo tibi collatam servare, quia felix est gloria regnantis cum tuta est conditio subditorum.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quoties illud a nobis petitur . . . . monasterium beatae Mariae, cui divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Fervens et sincera devotio, quam circa nos et Romanam Ecclesiam geritis, monet nos propensius et hortatur, ut in his quae iuste requiritis, facile nostrum vobis debeamus parare favorem, praesertim cum a nobis ea vos contingat requirere quae ad pacem vestrae Ecclesiae pertineant et profectum.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Virginibus sacris, quae sub religionis habitu Domino placere desiderant, tanto fortius adesse debet apostolicae sedis suffragium, quanto minus pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito suae possunt iura tueri.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Venerabilis frater noster Adalbertus, quondam archiepiscopus vester, videns et considerans necessitatem Ecclesiae vestrae, cum gratiam charissimi in Christo filii Friderici illustris Romanorum imperatoris recuperare non posset, maluit cedere quam contendere, et Ecclesiam vestram et administrationem ipsius in manu nostra libere et sine contradictione qualibet resignavit.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Relatum est nobis ex parte tua, quod labores et angustias praelatorum attendens, elegisti abiectus esse in domo Dei, et Domino sine sollicitudine ecclesiastici regiminis deservire, quam praelationis vocabulo gloriari, ideoque administrationem praescriptae Ecclesiae resignasti; quam humilitatem venerabilis frater noster I. Carnotensis episcopus, et dilectus filius Petrus Sancti Chrysogoni presbyter cardinalis titulo, apostolicae sedis legatus, intuentes, domum de Monticellis et de Bueron cum suis pertinentiis sustentationi tuae cum assensu fratrum ipsius ecclesiae contulerunt, quoad vixeris, libere possidendam.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum dilectus filius noster R. nunc abbas, tunc vero electus Sancti Augustini Cantuariae non sine gravibus laboribus et expensis secundo ad nostram praesentiam accessisset, pro eo, sicut dicebat, quod ei iuxta mandatum nostrum et institutionem sanctae recordationis Patris et praedecessoris nostri Eugenii papae et iuxta tenorem scripti nostri in monasterio suo manum nolebas benedictionis imponere, nos eum, salvo iure et dignitate tua et successorum tuorum, benediximus in abbatem.
488Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Cum Ecclesia vestra nobis sit nullo mediante subiecta, eius et vestrae volumus, ut tenemur, paci prospicere, et ne possitis in posterum malitiosa quorumlibet vexatione gravari sollicite providere.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Caeterum ab ipso Conditore mundi statutum est et ordinatum, ut virtutes praeemineant, et locum semper obtineant et ordinem superiorem.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Et exinde universali Ecclesiae magnum bonum et incrementum credimus, auxiliante Deo, proventurum.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
nos, qui ex iniuncto nobis a Deo summi pontificatus officio pro universarum statu Ecclesiarum debemus, quantum Deus dederit sollicite cogitare, Cephaludensem Ecclesiam, ad cuius regimen, disponente Domino, nuper vocatus fuisti, et in episcopum consecratus, pontificalem sedem duximus statuendam.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam viris religiosis perniciosum existit ea committere, quae pericula pariunt animarum: discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus infra viginti dies post harum susceptionem, praenominatas personas moneatis, et districte compellatis, ut praedicto abbati et ecclesiae suae iura sua integra et illibata dimittant, et ablata sine molestia et difficultate restituant, vel in praesentia vestra suae iustitiae plenitudinem appellatione remota exhibeant.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Super LX vero et XI solidis et VI denariis, quos ab eo petierunt, causam audias, et eam, sublato appellationis remedio, mediante iustitia, decidas.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, V Idus Decembris.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Si autem de ratione confidit, et adversus eos super iam dicta pecunia agere voluerit, coram te ordine iudiciario experiatur, et tu causam audias et eam debito fine decidas.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam huiusmodi oppressiones et violentiae in quolibet laico, nedum clerico, detestabiles sunt et penitus exsecrandae, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si praescriptae ecclesiae vicaria praefato B. concessa fuit, ut ibi perpetuus vicarius esset, praedictum A. moneas instanter et districte compellas, ut eidem B. vicariam praelibatae ecclesiae cum universis ablatis, postposita mora et occasione, restituat, et in pace et quiete dimittat, aut in praesentia tua plenam exinde iustitiam, appellationis remedio sublato, exhibeat.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, VII Idus Maii.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postea vero si praefatus episcopus, vel alius adversus eum super iam dicta ecclesia agere voluerit, causam audias et debito fine decidas.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, V Idus Augusti.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quae quantum sint gravia, et Creatori nostro penitus inimica, ipsa sceleris atrocitas satis demonstrat, quam nec audientium aures sine ingenti possunt horrore percipere.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam in hoc Deo illudere, et Christianam religionem deridere videntur, et illis se duplo filios gehennae constituentibus, salus et vita eorum tota in terrenis, neglectis coelestibus, conspicitur consistere; nec est dignum ut eis in adversitate Christianum nomen defensionem conferat, quod in prosperitate despicere et horrere probantur: universitatem vestram monemus, atque mandamus, quatenus a fallaciis et fraudibus eorum ita prudenter et discrete de caetero caveatis, quod, si ingruerit necessitas, ad auxilium et defensionem vestram non possint recurrere, nisi munitiones, si quas habent, vobis tenendas assignent, aut alias adeo sufficientem cautionem exhibeant et securitatem, quod amodo nullatenus pedes retrahere, aut vestram prudentiam valeant circumvenire: sed Christianae fidei documenta cogantur tenere firmiter et servare, ne amplius de eorum numero videantur, de quibus dictum est: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Lex divina et humana desiderat, et debitum charitatis exposcit, ut bono et utilitati communi debeamus intendere, et ad revocationem et conversionem infidelium operam omnimodam et sollicitudinem adhibere.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postremo vero cum idem Daniel, quod tabernam frequentaret, et quod ibi multoties ita pernoctasset, quod omissa dormitione sequenti die missam celebrasset, apud episcopum accusatus fuisset, et in purgatione quam sibi indixerat, defecisset, ipsum ab officio suspendit, et ecclesiam in qua ministrabat, ad repraesentationem abbatis ad quem pertinet, Waltero sacerdoti concessit.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum et principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Gualdum S. Stephani, et ecclesiam, et omnes decimas eiusdem Gualdi; villam quae dicitur Disconfectura, cum ecclesia ibidem constituta; ecclesiam de Fontanella; ecclesiam de Boseri; ecclesiam de Poli cum capellis et omnibus ad eas pertinentibus, et decimis Carnoti; ecclesiam Sancti Saturnini cum omnibus pertinentiis suis; ecclesiam Sancti Leodegarii de Alberiis, sicut a Willelmo Senonensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato curam et administrationem Carnotensis Ecclesiae gerente libera et absoluta ab omni iurisdictione archidiaconi capitulo in perpetuum donata est et concessa, Milone archidiacono in cuius erat archidiaconatu, conniventiam et assensum praebente; praeposituram de Alvers; praeposituram de Unigradu, praeposituram de Masengi; praeposituram de Normannia cum hominibus, villis, territoriis, ecclesiis, capellis, decimis, et terragiis, et aliis consuetudinibus et libertatibus, et omnibus ad easdem praeposituras pertinentibus.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitatem tuam per apostolica scripta rogamus attentius et mandamus, quatenus praefatos infirmos capellanum habere et oratorium cum coemeterio construere, sine qualibet contradictione permittas, ita tamen ut capellanus eorum parochianos aliarum ecclesiarum ad quotidiana officia, vel in praecipuis solemnitatibus non admittat, nec ad sepulturam recipiat, nec decimas vel oblationes ab eisdem aliquatenus exigat, sed ipsis infirmis et familiae suae duntaxat, prout animarum saluti noverit expedire, sollicitius consulat, et ferventer intendat.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Sane quam graviter et enormiter deliquerint qui necem bonae memoriae Hugonis quondam Tarraconensis archiepiscopi machinati sunt, regiae celsitudinis prudentiam non debet latere.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti regulam in eodem loco noscitur institutus, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Innotuit siquidem nobis ex tenore litterarum vestrarum quod vos, consideratis facultatibus eiusdem Ecclesiae, diligenter deliberato consilio, statuistis ut eadem ecclesia plures quatuordecim canonicis vel pauciores habere non debeat, nisi facultates ipsius Ecclesiae ita, Domino largiente, excrescerent, quod plures posset decenter habere.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et praefatum monasterium in quo divino mancipatae estis obsequio sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postmodum venerabiles fratres nostri, Gurcensis et Pataviensis episcopi, et praelati Ecclesiae vestrae, qui apud nos praesentes erant, de celebranda electione mandato nostro recepto, in venerabilem fratrem nostrum Chunradum, Moguntinum quondam archiepiscopum, virum utique litteratum, providum, industrium et discretum, et charum admodum nobis et acceptum, et moribus et genere nobilem, unanimiter convenerunt, ipsumque elegerunt in archiepiscopum et magistrum.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo, etc.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos tibi et Ecclesiae tuae volentes in posterum providere apostolica auctoritate statuimus, ut quod de praedicto electo benedicendo fecimus iuri tuo vel ecclesiae tuae nullum possit praeiudicium generare.
489Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod, cum inter vos et nobilem virum comitem Cabilonensem super querelis omnibus quas adversus eum habebatis, et super exactionibus quas exercebat in homines et terras eiusdem ecclesiae coram charissimo in Christo filio nostro Philippo, illustri Francorum rege, amicabilis compositio facta sit, et eiusdem regis authentico continetur, ratam habemus, eamque auctoritate apostolica confirmamus.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Caeterum ab ipso Conditore mundi statutum est et ordinatum, ut virtutes praeemineant, et locum semper obtineant et ordinem superiorem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Et exinde universali Ecclesiae magnum bonum et incrementum credimus, auxiliante Deo, proventurum.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
nos, qui ex iniuncto nobis a Deo summi pontificatus officio pro universarum statu Ecclesiarum debemus, quantum Deus dederit sollicite cogitare, Cephaludensem Ecclesiam, ad cuius regimen, disponente Domino, nuper vocatus fuisti, et in episcopum consecratus, pontificalem sedem duximus statuendam.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam viris religiosis perniciosum existit ea committere, quae pericula pariunt animarum: discretioni vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, quatenus infra viginti dies post harum susceptionem, praenominatas personas moneatis, et districte compellatis, ut praedicto abbati et ecclesiae suae iura sua integra et illibata dimittant, et ablata sine molestia et difficultate restituant, vel in praesentia vestra suae iustitiae plenitudinem appellatione remota exhibeant.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Super LX vero et XI solidis et VI denariis, quos ab eo petierunt, causam audias, et eam, sublato appellationis remedio, mediante iustitia, decidas.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, V Idus Decembris.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Si autem de ratione confidit, et adversus eos super iam dicta pecunia agere voluerit, coram te ordine iudiciario experiatur, et tu causam audias et eam debito fine decidas.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam huiusmodi oppressiones et violentiae in quolibet laico, nedum clerico, detestabiles sunt et penitus exsecrandae, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus si praescriptae ecclesiae vicaria praefato B. concessa fuit, ut ibi perpetuus vicarius esset, praedictum A. moneas instanter et districte compellas, ut eidem B. vicariam praelibatae ecclesiae cum universis ablatis, postposita mora et occasione, restituat, et in pace et quiete dimittat, aut in praesentia tua plenam exinde iustitiam, appellationis remedio sublato, exhibeat.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, VII Idus Maii.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postea vero si praefatus episcopus, vel alius adversus eum super iam dicta ecclesia agere voluerit, causam audias et debito fine decidas.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, V Idus Augusti.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Quae quantum sint gravia, et Creatori nostro penitus inimica, ipsa sceleris atrocitas satis demonstrat, quam nec audientium aures sine ingenti possunt horrore percipere.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam in hoc Deo illudere, et Christianam religionem deridere videntur, et illis se duplo filios gehennae constituentibus, salus et vita eorum tota in terrenis, neglectis coelestibus, conspicitur consistere; nec est dignum ut eis in adversitate Christianum nomen defensionem conferat, quod in prosperitate despicere et horrere probantur: universitatem vestram monemus, atque mandamus, quatenus a fallaciis et fraudibus eorum ita prudenter et discrete de caetero caveatis, quod, si ingruerit necessitas, ad auxilium et defensionem vestram non possint recurrere, nisi munitiones, si quas habent, vobis tenendas assignent, aut alias adeo sufficientem cautionem exhibeant et securitatem, quod amodo nullatenus pedes retrahere, aut vestram prudentiam valeant circumvenire: sed Christianae fidei documenta cogantur tenere firmiter et servare, ne amplius de eorum numero videantur, de quibus dictum est: Confitebitur tibi, cum benefeceris ei.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Lex divina et humana desiderat, et debitum charitatis exposcit, ut bono et utilitati communi debeamus intendere, et ad revocationem et conversionem infidelium operam omnimodam et sollicitudinem adhibere.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postremo vero cum idem Daniel, quod tabernam frequentaret, et quod ibi multoties ita pernoctasset, quod omissa dormitione sequenti die missam celebrasset, apud episcopum accusatus fuisset, et in purgatione quam sibi indixerat, defecisset, ipsum ab officio suspendit, et ecclesiam in qua ministrabat, ad repraesentationem abbatis ad quem pertinet, Waltero sacerdoti concessit.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum et principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Gualdum S. Stephani, et ecclesiam, et omnes decimas eiusdem Gualdi; villam quae dicitur Disconfectura, cum ecclesia ibidem constituta; ecclesiam de Fontanella; ecclesiam de Boseri; ecclesiam de Poli cum capellis et omnibus ad eas pertinentibus, et decimis Carnoti; ecclesiam Sancti Saturnini cum omnibus pertinentiis suis; ecclesiam Sancti Leodegarii de Alberiis, sicut a Willelmo Senonensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato curam et administrationem Carnotensis Ecclesiae gerente libera et absoluta ab omni iurisdictione archidiaconi capitulo in perpetuum donata est et concessa, Milone archidiacono in cuius erat archidiaconatu, conniventiam et assensum praebente; praeposituram de Alvers; praeposituram de Unigradu, praeposituram de Masengi; praeposituram de Normannia cum hominibus, villis, territoriis, ecclesiis, capellis, decimis, et terragiis, et aliis consuetudinibus et libertatibus, et omnibus ad easdem praeposituras pertinentibus.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod fraternitatem tuam per apostolica scripta rogamus attentius et mandamus, quatenus praefatos infirmos capellanum habere et oratorium cum coemeterio construere, sine qualibet contradictione permittas, ita tamen ut capellanus eorum parochianos aliarum ecclesiarum ad quotidiana officia, vel in praecipuis solemnitatibus non admittat, nec ad sepulturam recipiat, nec decimas vel oblationes ab eisdem aliquatenus exigat, sed ipsis infirmis et familiae suae duntaxat, prout animarum saluti noverit expedire, sollicitius consulat, et ferventer intendat.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Sane quam graviter et enormiter deliquerint qui necem bonae memoriae Hugonis quondam Tarraconensis archiepiscopi machinati sunt, regiae celsitudinis prudentiam non debet latere.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti regulam in eodem loco noscitur institutus, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Innotuit siquidem nobis ex tenore litterarum vestrarum quod vos, consideratis facultatibus eiusdem Ecclesiae, diligenter deliberato consilio, statuistis ut eadem ecclesia plures quatuordecim canonicis vel pauciores habere non debeat, nisi facultates ipsius Ecclesiae ita, Domino largiente, excrescerent, quod plures posset decenter habere.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Eapropter, dilectae in Domino filiae, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et praefatum monasterium in quo divino mancipatae estis obsequio sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Postmodum venerabiles fratres nostri, Gurcensis et Pataviensis episcopi, et praelati Ecclesiae vestrae, qui apud nos praesentes erant, de celebranda electione mandato nostro recepto, in venerabilem fratrem nostrum Chunradum, Moguntinum quondam archiepiscopum, virum utique litteratum, providum, industrium et discretum, et charum admodum nobis et acceptum, et moribus et genere nobilem, unanimiter convenerunt, ipsumque elegerunt in archiepiscopum et magistrum.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo, etc.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos tibi et Ecclesiae tuae volentes in posterum providere apostolica auctoritate statuimus, ut quod de praedicto electo benedicendo fecimus iuri tuo vel ecclesiae tuae nullum possit praeiudicium generare.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297C (auctor c.1103–1181)
Inde est quod, cum inter vos et nobilem virum comitem Cabilonensem super querelis omnibus quas adversus eum habebatis, et super exactionibus quas exercebat in homines et terras eiusdem ecclesiae coram charissimo in Christo filio nostro Philippo, illustri Francorum rege, amicabilis compositio facta sit, et eiusdem regis authentico continetur, ratam habemus, eamque auctoritate apostolica confirmamus.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Sane venerabilibus fratribus nostris, Rothomagensi archiepiscopo et Nivernensi episcopo, per scripta nostra praecepimus ut, postquam de pace inter te, frater archiepiscope, et charissimum in Christo filium nostrum illustrem Anglorum regem reformanda certi existerent, eos qui a te fuerant excommunicati secundum formam sibi praefixam absolverent.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Verumtamen quoniam quidam, tam clerici quam laici, in regno eius constituti, plus faventes terreno principi quam Regi aeterno, pro eo quod tam ecclesias quam alia iura Cantuariensis Ecclesiae illicite et enormiter occuparunt, ab eodem archiepiscopo excommunicationis fuere vinculo innodati, quos a vestra fraternitate, si spes certa esset de pace complenda, sub certa forma mandavimus absolvi, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus et in virtute obedientiae praecipimus, quatenus nisi illi qui excommunicati fuerunt et a vobis vel de mandato vestro secundum formam nostram absoluti sunt, et ecclesias et possessiones Cantuariensis Ecclesiae, et omnium suorum, et omnes fructus inde perceptos infra viginti dies post commonitionem ipsius Cantuariensis et suorum, si pacem habuerint vel non habuerint, resignaverint, eos in eamdem sententiam, in qua prius fuerunt, infra quindecim dies postquam exinde requisiti fueritis, fulti nostra auctoritate, omni occasione postposita, revocetis, donec ab ipsis omnia supradicta compleantur.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Ita quidem quod cathedralis ibidem sedes perpetuis temporibus inviolabiliter observetur.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Ad haec quoniam ecclesiastica sacramenta eis penitus sunt deneganda, qui a communione fidelium suis peccatis sunt exigentibus sequestrati: nihilominus praesentium auctoritate iniungimus, ut praefatae abbatissae et monialibus S. Michaelis, sub poena ordinis et officii sui prohibeatis, ne quoslibet excommunicatos ad divina officia vel sepulturam recipere audeant, et si quos excommunicationis vinculo innodatos sepelierunt, eos, appellatione et occasione remota, detumulare, et de coemeterio eiicere non postponant.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi V Idus Decembris
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Tuscul.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Quod si facere forte contempserit, eum officio et beneficio non differas spoliare.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Tuscul.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Augusti.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Si enim qui iactato in terram semine prolem nolebat ex uxore suscipere, percussus a Domino Testamenti Veteris serie dignoscitur, qua poena feriendus esse monstratur qui natum proprium non abhorret occidere, et mavult interire quam vivere?
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Inde est, quod prudentiam vestram rogamus attentius et monemus ut venerabili fratri nostro Fulconi Estonum episcopo, qui ad convertendam gentem illam divina gratia inspiratus, ministerium praedicationis et laborem proponit assumere, Nicolaum monachum, qui de gente illa, sicut accepimus, est oriundus, virum religiosum, atque discretum, in socium concedatis: ut tantum bonum possit perficere, et gentem illam ad agnitionem veri luminis, et ad culturam et doctrinam Christianae fidei, verbo praedicationis, auxiliante Domino revocare, et vobis exinde valeat aeternae mercedis cumulus provenire.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Quo facto, postea ad venerabilis fratris nostri Remensis archiepiscopi, et deinde ad nostram audientiam appellavit.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Ad haec praesenti decreto sancimus, et auctoritate apostolica arctius prohibemus ne quis in civitate vestra vel suburbiis sibi contiguis absque auctoritate et assensu episcopi vestri et vestro ecclesiam, capellam, oratorium vel coemeterium construere audeat, salva apostolicae sedis auctoritate.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Praeterea volumus et mandamus, quatenus de novalibus quae iidem infirmi propriis manibus aut sumptibus excolunt, sive de nutrimentis animalium suorum, decimas ab eis nullatenus exigas, nec ab aliquo exigi aliqua ratione permittas.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Accepimus autem quod Robertus in mortem praedicti archiepiscopi instigante diabolo conspiravit, et in eum quod conceperat virus iniquitatis effudit.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, etc.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Nos itaque vestris postulationibus annuentes praescriptam constitutionem a vobis, sicut diximus, factam, ratam habemus et firmam, eamque ex auctoritate apostolica confirmantes praesentis scripti patrocinio communimus.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Deum et beati Benedicti Regulam in eodem loco institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Nos autem quanto Ecclesiam vestram ampliori charitate diligimus, pro illius gratissimae devotionis fervore, quam huius turbationis tempore circa nos et Romanam Ecclesiam immobiliter conservavit, tanto facilius eorum electioni nostrum favorem praestitimus et assensum, ipsumque non subtracto sibi honore vel dignitate quam hactenus habuit, in archiepiscopum vobis concessimus, et cum obtentu et consideratione ipsius, eamdem Ecclesiam ferventius animo volumus diligere, et propensiori studio eius intendere commodis et augmentis: et per industriam, nobilitatem, et potentiam ipsius, credimus, auctore Deo, praescriptae Ecclesiae grata commoda proventura.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Si quis autem, etc.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Laterani, V Idus Aprilis.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Nihilominus etiam compositionem illam quam cum nobili viro comite Gerardo super exactionibus quibus terram vestram et homines opprimebat, de libera voluntate fecistis, sicut est in scripto ipsius comitis roborata, futuris temporibus manere decernimus illibatam.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Verum quoniam dubitamus utrum illi, quos excommunicatio tua involverat, secundum mandati nostri formam satisfecissent, ne illi de malitia sua valeant gloriari, et inaniter sibi applaudere, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus, et in virtute obedientiae iniungimus quatenus, nisi illi, qui excommunicati fuerunt, per memoratum archiepiscopum et episcopum, vel per aliquem de mandato ipsorum absolutionis beneficium secundum formam nostram promeruerunt, et ecclesias et possessiones Cantuariensis Ecclesiae et omnium suorum, et omnes fructus inde perceptos infra viginti dies post commonitionem tuam et tuorum resignaverint, eos infra quindecim dies postquam litterae nostrae de hac causa ad praedictum archiepiscopum et episcopum pervenerint, in eamdem sententiam reductos, omni occasione et appellatione remota, tanquam excommunicatos vitetis, et ab omnibus per parochias vestras faciatis sicut publice excommunicatos vitari, donec ab ipsis supradicta omnia compleantur.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Si vero aliqui clerici ex ipsis praesumpserint celebrare divina, vel divinorum interesse celebrationi, vel aliquem sacerdotem ad celebrandum coegerint, ipsos omni officio et beneficio privatos denuntietis, et per totam terram regis faciatisiprivatos denuntiari.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Statuimus etiam ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Februarii.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, V Idus Aprilis.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Iunii.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Cuius utique criminis poena; illud etiam persuadentes vel consentientes involvi beatus Augustinus ostendit dicens: Se periculose decipiunt, qui existimant eos tantum homicidas existere, qui manibus hominem occidunt, et non potius eos, per quorum consilium, et fraudem, et exhortationem homines exstinguuntur.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Septembris.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Daniel vero haec omnia inficians, constanter asseruit quod a praedecessore suo, ad repraesentationem praefati abbatis, praescriptam ecclesiam habuerit, et hac sola de causa eum episcopus officio et beneficio spoliasset, quia illi noluit quod postulaverat exhibere, et ei pro se et aliis compresbyteris audacter prohibuit ne tam frequenter adversus eos extorsiones exerceret.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Insuper etiam nihilominus districte praesenti pagina prohibemus ne alicui liceat parochianos Carnotensis Ecclesiae excommunicatos, vel nominatim interdictos prae vobis ad divina officia, aut ad sepulturam recipere, vel eis absque satisfactione congrua absolutionis beneficium indulgere.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, V Idus Aprilis.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Unde quia tam immane facinus gravissima debet ultione puniri, ne aliis praestetur audacia delinquendi si eius excessus remanserit impunitus, regiam celsitudinem monemus attentius et mandamus, quatenus praedictum Robertum in regno tuo nulla ratione recipias nec ibi velis aliquatenus retineri, ut sic saltem suum corrigat et emendet excessum.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium videlicet Sancti Iacobi apud Fogiam cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Nicolai in territorio eiusdem castri cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Stephani quod in Matinanta consistit, cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Salvatoris in territorio Placentiae cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Petri Vallisbonae cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Petri de Cellaria, quod situm est in territorio castri Calvelli cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Bartholomaei de Carbonaria cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Andreae in monte Sancti Angeli cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Pancratii extra portam Transtiberim, ecclesiam Sanctae Mariae intemeratae de Fabroro extra Florentiam, ecclesiam Sanctae Mariae extra civitatem Lucanam in loco qui dicitur Guamo, ecclesiam Sancti Michaelis extra Pisanam civitatem in loco qui dicitur Orticaria, ecclesiam Sancti Michaelis in Meleta, ecclesiam Sanctae Mariae in pede montis Sancti Angeli, ecclesiam Sancti Ioannis, ecclesiam Sancti Pauli Civitatens.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei aliquatenus contraire.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, permittente Domino, poterit adipisci, firma vobis et his quae post vos successerint, et illibata permaneant.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Unde nolumus vos aegre ferre, vel habere ullo modo molestum, quod hi qui apud nos erant, non exspectato consilio vestro, fecerunt electionem, cum de voluntate et mandato nostro ad electionem processerint celebrandam.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Laterani quinto Idus Aprilis.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, aut ei ausu temerario contraire.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Verum quoniam dubitamus utrum illi, quos excommunicatio tua involverat, secundum mandati nostri formam satisfecissent, ne illi de malitia sua valeant gloriari, et inaniter sibi applaudere, fraternitati vestrae per apostolica scripta mandamus, et in virtute obedientiae iniungimus quatenus, nisi illi, qui excommunicati fuerunt, per memoratum archiepiscopum et episcopum, vel per aliquem de mandato ipsorum absolutionis beneficium secundum formam nostram promeruerunt, et ecclesias et possessiones Cantuariensis Ecclesiae et omnium suorum, et omnes fructus inde perceptos infra viginti dies post commonitionem tuam et tuorum resignaverint, eos infra quindecim dies postquam litterae nostrae de hac causa ad praedictum archiepiscopum et episcopum pervenerint, in eamdem sententiam reductos, omni occasione et appellatione remota, tanquam excommunicatos vitetis, et ab omnibus per parochias vestras faciatis sicut publice excommunicatos vitari, donec ab ipsis supradicta omnia compleantur.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Si vero aliqui clerici ex ipsis praesumpserint celebrare divina, vel divinorum interesse celebrationi, vel aliquem sacerdotem ad celebrandum coegerint, ipsos omni officio et beneficio privatos denuntietis, et per totam terram regis faciatisiprivatos denuntiari.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Statuimus etiam ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem Ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Februarii.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, V Idus Aprilis.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Iunii.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Cuius utique criminis poena; illud etiam persuadentes vel consentientes involvi beatus Augustinus ostendit dicens: Se periculose decipiunt, qui existimant eos tantum homicidas existere, qui manibus hominem occidunt, et non potius eos, per quorum consilium, et fraudem, et exhortationem homines exstinguuntur.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, V Idus Septembris.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Tuscul.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Daniel vero haec omnia inficians, constanter asseruit quod a praedecessore suo, ad repraesentationem praefati abbatis, praescriptam ecclesiam habuerit, et hac sola de causa eum episcopus officio et beneficio spoliasset, quia illi noluit quod postulaverat exhibere, et ei pro se et aliis compresbyteris audacter prohibuit ne tam frequenter adversus eos extorsiones exerceret.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Insuper etiam nihilominus districte praesenti pagina prohibemus ne alicui liceat parochianos Carnotensis Ecclesiae excommunicatos, vel nominatim interdictos prae vobis ad divina officia, aut ad sepulturam recipere, vel eis absque satisfactione congrua absolutionis beneficium indulgere.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Data Anagniae, V Idus Aprilis.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Unde quia tam immane facinus gravissima debet ultione puniri, ne aliis praestetur audacia delinquendi si eius excessus remanserit impunitus, regiam celsitudinem monemus attentius et mandamus, quatenus praedictum Robertum in regno tuo nulla ratione recipias nec ibi velis aliquatenus retineri, ut sic saltem suum corrigat et emendet excessum.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium videlicet Sancti Iacobi apud Fogiam cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Nicolai in territorio eiusdem castri cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Stephani quod in Matinanta consistit, cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Salvatoris in territorio Placentiae cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Petri Vallisbonae cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Petri de Cellaria, quod situm est in territorio castri Calvelli cum pertinentiis suis, monasterium Sancti Bartholomaei de Carbonaria cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Andreae in monte Sancti Angeli cum pertinentiis suis, ecclesiam Sancti Pancratii extra portam Transtiberim, ecclesiam Sanctae Mariae intemeratae de Fabroro extra Florentiam, ecclesiam Sanctae Mariae extra civitatem Lucanam in loco qui dicitur Guamo, ecclesiam Sancti Michaelis extra Pisanam civitatem in loco qui dicitur Orticaria, ecclesiam Sancti Michaelis in Meleta, ecclesiam Sanctae Mariae in pede montis Sancti Angeli, ecclesiam Sancti Ioannis, ecclesiam Sancti Pauli Civitatens.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut nulli omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, vel ei aliquatenus contraire.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, permittente Domino, poterit adipisci, firma vobis et his quae post vos successerint, et illibata permaneant.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Unde nolumus vos aegre ferre, vel habere ullo modo molestum, quod hi qui apud nos erant, non exspectato consilio vestro, fecerunt electionem, cum de voluntate et mandato nostro ad electionem processerint celebrandam.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Datum Laterani quinto Idus Aprilis.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1297D (auctor c.1103–1181)
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam nostrae confirmationis infringere, aut ei ausu temerario contraire.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Si vero clerici aliqui ex illis praesumpserint celebrare divina vel divinorum interesse celebrationi, vel aliquem sacerdotem ad celebrandum coegerint, ipsos omni officio et beneficio privatos denuntietis, et per totam terram regis faciatis privatos denuntiari.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Si vero laici fuerint, excepto rege et filio suo, qui talia praesumpserint, eis duram comminationem faciatis, et formidinem incutiatis et terrorem, quod nisi destiterint, graviori poena plectantur, et quousque satisfaciant a ferendo testimonio repellantur.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Civitatem ipsam Cephaludensem, sicut a regibus Siciliae cum omnibus pertinentiis suis praedictae ecclesiae Cephaludensi concessa est, et sui privilegii nomine roborata; casale de Arsa cum omnibus pertinentiis suis, casale de Polla cum omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sanctae Luciae de Syracusa cum casalibus et omnibus pertinentiis suis, ecclesiam Sanctae Mariae de Camerata cum omnibus possessionibus et pertinentiis suis.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
, V Idus Novemb.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Nam Iudaei Dominum nequaquam propriis manibus interfecerunt, sicut scriptum est: « Nobis non licet interficere quemquam, » sed tamen illis mors Domini imputatur, quia ipsi eum lingua interfecerunt, dicentes: « Crucifige, crucifige eum.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
, V Idus Sept.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Adiecit insuper, quod cum ipsum propter hoc appellasset, crimina suprascripta postea sibi obiecit, quae primitus non fuerant obiecta: et cum esset paratus se inde purgare, et minis et terroribus suos purgatores subtraxit: nec tamen super criminibus illis ulla potuit ratione convinci.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Libertates quoque seu immunitates, sive a Romanis pontificibus, sive ab episcopis vestris, vel etiam a regibus et principibus vobis et Ecclesiae vestrae indultas, et antiquas et rationabiles consuetudines ipsius Ecclesiae confirmamus, et eas decernimus obtinere perpetuam firmitatem.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Si autem monitis nostris non duxeris acquiescendum, venerabili fratri nostro Tarraconensi archiepiscopo apostolicae sedis legato et suffraganeis eius dedimus in mandatis ut regnum tuum interdicant et in te etiam auctoritate nostra sententiam excommunicationis promulgent.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
, ecclesiam Sancti Ioannis Pleuti extra castrum Fogiae, ecclesiam Sanctae Ceciliae monialium, ecclesiam Sanctae Mariae Fusti ficti et ecclesiam Sancti Ioannis Barani, et ecclesiam Sancti Petri Criptae novae in Scitella, terras quas habetis in territorio Pleuti, terras quas habetis in territorio Tranensis civitatis, terras cum olivetis quas habetis in territorio Iuvenatii, salinas quas habetis Siponti.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Quidquid habetis in curte Taibani, Bibianum, Alfianum, Nebulinum, et capellam Sanctae Mariae in curte praedicti Taibani positam, et ea quae Lambertus quondam comes refutavit in comitatu Populiensi, et terram quam Ioannes de Saxo de monasterio vestro tenet, quae ad turrem pertinet, centum Blancanicum, Marcianicum, Septantam et quidquid habetis in Galliano et Luco, et in casali Ebriaco, quae omnia sunt in comitatu Imolensi, Pistrinum, domum pede planam et vineam quae sita est prope ecclesiam S. Severini, Persulinum, Mancianum, Agellum, Armenzanum, Gallianum, Lacunam . . . . . . . , et quidquid habetis in plebe Zezata, et in Monogora, et in Fossola, et in prata, et in casa Galandi . . . . . . et in Mozafrina quae nunc dicitur Gudignola.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Inde est quod nos, et vos omnes ab obedientia quam praedicto Adalberto, vel illi qui supra impositus fuerat, promisistis, et eos ex vobis qui alterutri eorum fidelitatem iuraverunt, a iuramento illo, auctoritate qua, licet immeriti, praeeminemus, penitus absolventes, universitati vestrae per apostolica scripta praecipiendo mandamus, et mandando praecipimus, quatenus memorato Chunrado archiepiscopo, omni contradictione et appellati ne cessante, debitam obedientiam et reverentiam impendatis et eius salubribus monitis et mandatis humiliter et devote parere curetis.
494Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
495Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0573C (auctor c.1103–1181)
Quapropter rogamus fraternitatem tuam atque monemus, quatenus malitiam et angustiam temporis diligenter considerans, et attendens, quomodo maiores nostri tempora redemerunt propter dierum malitiam, ad recuperandam gratiam et amorem supradicti regis, omnibus modis quantum salvo ordine et officio tuo fieri potest, elabores, et eius satagas animum mitigare, illam patientiam, mansuetudinem, et benignitatem ostendens, quod a nullo merito possit dici per te remansisse, quominus gratiam et bonam voluntatem illius plenius deberes adipisci.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
496Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
497Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos admonet et invitat auctoritas, pro Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti ac tranquillitati salubriter, auxiliante Domino, providere.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculi, IV Idus Decembris.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
presbyter, supplici nobis conquestione monstravit quod, cum abbas S. Salvatoris de Virtute eum ad ecclesiam S. Stephani villae Senioris venerabili fratri nostro Catalaunensi praesentasset episcopo, et ipsum episcopus de ecclesia investisset; postmodum abbas, quia idem presbyter ad nutum suum nolebat censum augere, coepit negare quod illi dedisset ecclesiam, aut ipsum ad eam praesentasset.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur ex suscepto summi pontificatus officio praecavere tenemur ne raptores de impunitate valeant gloriari, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praefatum R. moneas, et omni cum districtione compellas, ut infra XL dies post harum susceptionem iam dicto canonico praedictarum vaccarum et ovium aestimationem restituat, aut sub tuae discretionis examine ei plenam exinde iustitiam, sublato appellationis obstaculo, non differat exhibere.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quia igitur bona et possessiones eiusdem monasterii tanto propensiori cura defensare tenemur, quanto ad ius et proprietatem B. Petri et nostram specialius pertinere dignoscitur, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus, si ita est, praedictum malefactorem studiose moneas, et omni cum districtione compellas, ut memoratis fratribus praescriptam terram restituat, damna data resarciat, et ab ipsorum molestatione de caetero penitus conquiescat.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
quondam abbate vestro, sopitis contentionibus, semotis diversis partium studiis, adhibito consilio seniorum, talis inter vos fieret pastoralis electio, per quam non ignis dissensionis, qui iampridem in domo vestra subortus fuerat, excandesceret, sed concordia posset et fraterna unio provenire.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Constituti a Domino, licet insufficientibus meritis, super gentes et regna, et iniunctae nobis administrationis officio debitoque compellimur aciem nostrae considerationis ad universum commissi gregis corpus extendere, atque omnium fidelium corda institutionis apostolicae ac doctrinae salutaris imbre perfundere: ut sicut in omnem terram exivit sonus apostolorum, et in fines orbis terrae verba eorum, ita quoque nos, qui eorum cathedrae praesidemus, qui eis non in vitae merito, non in operum sanctitate, sed in pastorali cura et dignitate successimus, verbum salutis, evangelium Christianae atque catholicae veritatis annuntiemus his qui longe, et his qui prope, nomen apostolicum non inane, neque nudum et in sola voce gerentes, sed in exsecutione officii et veritate operis, in quantum nobis Deus dederit, adimplentes.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ideo nobis est quanquam immeritis omnium ecclesiarum cura, et sollicitudo commissa ut pro eorum statu vigili debeamus cura satagere, et apostolicae circumspectionis sollicitudinem adhibere, quia cum ex susceptae administrationis ministerio teneamur paci Ecclesiarum diligenter intendere, vobis et Ecclesiae vestrae nulla ratione patrocinium debet apostolicae protectionis deesse.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Quamvis nonnulla de mirabilibus illius sancti viri Thomae, quondam Cantuariorum archiepiscopi, a plerisque, quibus fidem adhibere consuevimus et debemus, ad audientiam nostram perlata fuissent, exspectavimus tamen testimonium vestrum, ut in eo canonizando liberius possemus procedere, cum super mirabilibus illius sancti viri per vos nos contigerit fieri certiores.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ea quae iudicio sunt vel compositione amicabili terminata, rata debent et firma consistere, et ne recidivum contentionis possit incurrere, ipsa nos convenit auctoritatis nostrae munimine roborare.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Relatum est siquidem auribus nostris quod, cum dilectus filius noster abbas Maurimontensis intuitu Dei et amore inductus, Horricum clericum fratri nostro G. Catalaunensi episcopo ad ecclesiam S. Iuliani de Helissia praesentasset, episcopus ipsum recipere recusavit, non aliam causam praetendens, nisi quia idem Horricus non erat in sacerdotis officio constitutus.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ex insinuatione siquidem O. civis Laudunensis accepimus quod, cum tu ex prava suggestione quorumdam eum de persona tua maledixisse proponeres, et ipse in praesentia tua per decem legitimos viros se constanter offerret suam innocentiam purgaturum, tu eius purgationem recipere noluisti; timens itaque idem O. a te gravari, ad nostram audientiam appellavit.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosam vitam eligentibus apostolicum convenit adesse praesidium, etc.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Prudentibus virginibus quae, acceptis lampadibus obviam Christo per opera pietatis nituntur occurrere, tanto propensiori studio suffragium debet apostolicae sedis adesse quanto minus ad maiora tuenda pro fragilitate sexus et assumptae religionis proposito sufficere dignoscuntur.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
. . . . Praeterea omnes decimas tam de possessionibus, quam de pratis infra fines Brixien.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Ego Manfredus Praenestinus episcopus.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Significavit nobis dilectus filius noster nobilis vir dux Welfo, quod ecclesiam vestram, quae est in suo fundo aedificata, et apud quam filius suus est tumulatus, et ipse tumulari elegit, venerabilis frater noster Frisingensis episcopus ad preces praefati ducis et vestras consecravit; quia, licet ecclesia ipsa sit in confinio Augustensis et Frisingensis episcopatuum, idem tamen episcopus in privilegio ecclesiae suae reperit praescriptam ecclesiam ad tuam iurisdictionem spectare.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Officii nostri nos hortatur auctoritas pro religiosorum locorum statu satagere et eorum paci ac tranquillitati salubriter providere.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Qui tenemur omnibus ecclesiasticis viris super his quae ad ecclesiarum decorem pertinent et augmentum, favorem apostolicae sedis impendere, vobis super his tanto libentius volumus sicut debemus et facilius acquiescere, quanto ecclesiae vestrae tanquam nostrae specialis et propriae debemus propensiori studio perquirere commodum et honorem.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Cum sitis regularem vitam, Domino inspirante, professi, paci vestrae paterna consideratione prospicimus, et ne possitis malignorum vexationibus fatigari, apostolicum vobis patrocinium exhibemus.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
, salutem et apostolicam benedictionem.
498Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1298D (auctor c.1103–1181)
Religiosis viris et pietatis operibus deputatis publicum convenit adesse praesidium, ut tanto liberius obsequiis divinis inserviant, quanto se sentiunt fortius apostolica protectione munitos.
499Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0203C (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam ex iniuncto nobis officio, universis Christi fidelibus et praesertim viduis et orphanis in sua iustitia existimus debitores, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictum Walterium cum omni studeas diligentia convenire, ut vel donationem ab eo iniuste detentam praefatae mulieri cum integritate restituat, vel plenam exinde iustitiam ei non differat exhibere.
500Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0540B (auctor c.1103–1181)
Caeterum quia loco suo alium quemdam iuniorem se asseruit institutum, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus quatenus veritatem rei diligentius investiges, et, si hoc verum esse noveris, et illum ab officio et beneficio capellaniae removeas et abbatissam canonica disciplina corripias, quod iuvenes capellanos affectat habere, et ita levitatem illius emendes, ut ipsa quod minus caute gestum fuerat, non in deterius, sed in melius emendare procuret, et abbatissae aliae quae audierint, in capellanis instituendis maiorem debeant cautelam habere.