'oratio' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 16113 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0431C (auctor c.945–1004)
Recordentur suae professionis, et discant subditi praelatis obedire, non imperare; cum humilitatis subiectione a priore quidlibet requirere, non superbiendo eius imperiis contradicere: qui enim nituntur collum excutere de sub iugo regulae, seniorem conantur non obsecrare, sed increpare, scandalum ei, non pacem quaerere; conspirationi seu coniurationi semper satagunt inservire; nec metuunt poenas coniurantibus propositas, quas patiuntur desertores militiae vel rei maiestatis imperatoriae: nec ad hoc nostra procedit oratio, quo sanctorum virorum atque electorum iudicum velim subtrahere examini patrem qui dicitur incestus vel sacrilegus, sed filiorum pietati ac miserationi consulo, ne veluti Cham nuditatem patris detegant, imo potius aversis vultibus abscondant (Gen., II, 22 et 23).
2Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0059C (auctor fl. 1150)
Per thus oratio, propter odorem sive affectum devotionis.
3Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0060A (auctor fl. 1150)
Tunc autem cogitatio est in eo quod dicitur, quando intentio orantis in virtute psalmi vel alterius orationis, et nihil aliud directe respicit: quae oratio animata est et Deo accepta, meritum habens iuxta mensuram devotionis.
4Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0060B (auctor fl. 1150)
Neque tunc vox, quae ore profertur, oratio bona, sed simulatio debet appellari: quia simulata aequitas est duplex iniquitas, sic enim per simile videamus qualiter affectus cordis cum voce convenire debet, sic se habent adinvicem cogitatio et oratio, sicut vigil servans noctis vigilias ad eos qui sunt in castro.
5Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0096C (auctor fl. 1150)
Ex his duobus, velut oleo purissimo nutritur, ignis charitatis, qui magis plerumque accenditur ex his pietatis affectibus quae ad proximum pertinent, quam spiritalibus exercitiis, quae immediate ad Deum respiciunt, quoniam lectio sine intellectu, oratio sine affectu est, quae virtute pietatis non conditur.
6Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0221D (auctor fl. 1150)
Tale profecto orationis genus propheta David postulabat, cum diceret: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exultationis laudabit os meum (Psal. LXII) . Et alibi: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL) . Quare sicut incensum? Incensum cum accenditur, fumum, flammam, odorem ex se emittit: sic et oratio Deo grata, modo fumum compunctionis per recordationem peccatorum, modo flammam charitatis per amorem coelestium, modo odorem devotionis per bonum mentis affectum in Deum emittit.
7Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0222A (auctor fl. 1150)
Quid enim valet littera sine spiritu, vox sine sensu, cibus sine appetitu, oratio sine affectu?
8Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0222A (auctor fl. 1150)
Nam si spiritalium ad corporalia fiat comparatio, sicut cibus corporalis refectio est corporis, ita et oratio cibus est animae.
9Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0222A (auctor fl. 1150)
Simili modo oratio sine affectu, quae cibus debet esse animae, illam non reficit, quia sine fructu est oratio, quae immundis foedata cogitationibus, et spiritalibus plagis odii, invidiae, elationis, et caeterorum talium sauciata, caret devotione.
10Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0233C (auctor fl. 1150)
Secundum est oleum devotionis, dum toto mentis desiderio oratio nostra, sicut incensum in conspectu Dei dirigitur.
11Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0236A (auctor fl. 1150)
Sed ne tum per sermonis incuriam, tum prolixitatis vitium, usque in fastidium decurrat oratio, studeamus finem brevitate apprehendere, ut qui subtilitatem ingenii, profunditatem sententiarum, pulchritudinem eloquii desiderant, accelerato fine orationis minus fastidire incipiant.
12Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0256B (auctor fl. 1150)
Longe aliter sonare videtur illa universalis Ecclesiae oratio, in qua de ipsa dicitur: Nec tamen mortis nexibus deprimi potuit, quae Dominum nostrum Iesum Christum de se genuit incarnatum: quod si verum est, consequitur quod devicta morte, cum corpore glorificata ascenderit.
13Adalbertus Pragensis, Homilia in natale S. Alexi confessoris, 137, 0898A (auctor 956-996)
Nosse etenim convenit fraternitatem vestram, quantam gloriam per patientiam apud Deum promeruisset ut divina voce homo Dei sit appellatus et eius oratio pro scelere totius Romani populi accepta esse diceretur.
14Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 4; 11 (auctor -c.1150)
Sincera quippe mentis devotio non commendatur verborum serie, probitate quoque et honore pollentibus nihil aliena addit oratio.
15Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0922A (auctor fl. 964)
Non sit tibi cura videndi tuos propinquos vel amicos, quos in saeculo reliquisti, et per illorum curam tua oratio, tuaeque lacrymae non minuantur, ne cum uxore Loth retro respiciendo in salis convertaris statuam.
16Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0928C (auctor fl. 964)
Oratio enim brevis esse debet, nisi forte ex affectu divinae gratiae protendatur.
17Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0929A (auctor fl. 964)
Dicebat etiam alius senex, quia assidua oratio cito corrigit mentem.
18Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0929C (auctor fl. 964)
Oratio vero iuncta compunctioni magna est virtus.
19Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0740B
» Cuius haec oratio est exaudita.
20Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0748B
» In hoc itaque tali miraculo amborum, ut credimus, oratio cooperata est sanctorum.
21Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0757B
» Illa: « Nunc, inquit, cognovi, quia tua a Deo de me est exaudita oratio.
22Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p3, p6 (auctor fl. 1059)
Oratio
23Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p6, p8 (auctor fl. 1059)
Oratio.
24Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, p20, p22 (auctor fl. 1059)
Oratio
25Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 2, p25; 1 (auctor fl. 1059)
Oratio.
26Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 7, p17 (auctor fl. 1059)
Oratio
27Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 8 (auctor fl. 1059)
Pro die octava. Oratio.
28Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0594D (auctor 1145-1221)
Panis tuus Christus est, panis tuus charitas tua est, panis tuus oratio tua est, panis tuus est compunctio lacrymarum, quibus non modo tua sed etiam peccata diluis amicorum.
29Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0597B (auctor 1145-1221)
Ego autem nihil aliud a te quaero nisi ut pro peccatis meis ad Deum tua perseveret oratio, et sic per eius gratiam vivas ut dignus sis qui quod petis obtineas; quia nulla mihi de meis meritis est fiducia, nisi me oratio adiuvet et sublevat aliena.
30Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0640B (auctor 1145-1221)
Ecce Spiritus sanctus amor est, et dignum est, amantissime, ut ibi oratio mea desinat unde coepit.
31Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0644B (auctor 1145-1221)
Altus est puteus, nec humilitas mea in hoc in quo hauriat habet, nisi vicem funis oratio iugis exhibeat et pro hydria sit desiderium me immergens.
32Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1447A (auctor fl. 1173)
Deinde ad Spiritum sanctum dirigitur totius Ecclesiae oratio, petens ut nos peccatis expurgatos ducat in aeterna coeli tabernacula.
33Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1513B (auctor fl. 1173)
Demum pia in fine ponitur invocatio fidelis populi ad sanctam crucem, ad quam per totam prosam, sive laus fiat, sive oratio, dirigitur sermo.
34Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0520A (auctor c.1140–1212)
- 7. Oratio ab animo humili et concordi fructuosa est: publica in Ecclesia ab horis canonicis nomen sortita, a viris sanctis dudum frequentata et commendata fuit.
35Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0554C (auctor c.1140–1212)
Dicitur namque tibi, ut relinquas munus tuum ante altare, et antequam illud offeras Deo, vadas reconciliari fratri tuo (Matth. V, 24) . Et oratio est Psalmistae super hoc, hunc habens modum, Benigne fac, Domine: in bona voluntate tua, Sion, ut aedificentur muri Ierusalem (Psal. L, 20) . In bona voluntate sua benigne facit Deus Sion, quando mentem, ad quam pertinet ipsum nunc per speculum in aenigmate videre (I Cor. XIII, 12) . in beneplacito gratiae suae visitare dignatur. Et haec quidem ad hoc, ut muri Ierusalem aedificentur: virtutes videlicet in interiore homine nostro construantur, quibus verae pacis contemplatio et munita, custoditur, et custodita munitur.
36Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0577A (auctor c.1140–1212)
Oratio est Patris nostri circa ipsa extrema Regulae suae, orantis pro nobis, et optantis nobis, Orantis, inquam, pro nobis, ut horum omnium, quae in codice huius disciplinae Regularis scripta sunt, teneamus observationem; optantis vero nobis, ut religiosae habeamus conversationis sanctitatem.
37Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0594B (auctor c.1140–1212)
- 11. Communia Religiosorum exercitia, lectio, actio, oratio, per candelabrum, mensam, altare tabernaculi figurata.
38Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0594B (auctor c.1140–1212)
- 14. Oratio prae reliquis commendata, et qualis ea sit.
39Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0601D (auctor c.1140–1212)
Tria quoque bona haec et alia quaedam in nobis decorant, sanctificant et roborant, lectio, actio, oratio: tria haec.
40Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0601D (auctor c.1140–1212)
Et lectio quidem illuminat; actio vero impinguat; oratio quoque inflammat.
41Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0602A (auctor c.1140–1212)
Nam lectio studium clarificat; actio exercitium fecundat; oratio desiderium inflammat.
42Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0602C (auctor c.1140–1212)
Quod vero quaedam suavis coram Deo thymiamatis fragrantia pura oratio sit, Psalmista certos nos reddat, qui Dominum alloquens, dirigi petit orationem suam, sicut incensum in conspectu suo (Psal. CXL, 2) . Et ipsum desiderium quoque oratio est, iuxta illud: Desiderium cordis eorum audivit auris tua (Psal. IX, 17) . XII. In exteriore, fratres, adhuc Moysi tabernaculo sumus.
43Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0604B (auctor c.1140–1212)
XIV. Oratio vero, quam tertium diximus exercitium, cui debent insistere coenobitae, eo sollicitius exercenda est, quo specialius ipsi omnipotenti Deo in eo praesentamur.
44Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0604D (auctor c.1140–1212)
Et ideo brevis debet esse et pura oratio; nisi forte ex affectu inspirationis divinae gratiae protendatur.
45Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0628A (auctor c.1140–1212)
Sed quoniam oratio, ne prolixior sermo lectori fastidium generet, iam terminanda est.
46Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0740D (auctor c.1140–1212)
Dirigatur, inquit, oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL, 2) . Haec tria sunt, quae in hac domo nostri continuo habere debent sacerdotes; quia semper cum a cura necessaria corporis vacant, vel in operatione, vel in lectione, vel in oratione esse debent: operatio ad ministrationem corporalem; lectio ad instructionem spiritualem; oratio ad contemplativam puritatem.
47Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0743C (auctor c.1140–1212)
Quae nimirum praeceptio vestra tam iusta est, ut eam merito exaudire debeam; tam sincera, ut velim; si tamen vestra oratio impetraverit, ut, quod volens debeo, et debens volo, etiam explere efficaciter possim.
48Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0757C (auctor c.1140–1212)
Et lectio quidem nos illuminat, contemplatio purificat, oratio inflammat.
49Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0758B (auctor c.1140–1212)
Illuminet itaque te sancta lectio contra ignorantiae obscuritatem; exornet et bona actio contra eam, quae inimica est animae, otiositatem; purificet te interna contemplatio contra irruentium phantasmatum inanitatem; incendat te oratio contra Aquilonaris algoris torporem.
50Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0764B (auctor c.1140–1212)
Sed si volumus ut oratio nostra suave aliquid Deo in ara mentis redoleat, oportet summopere ut quando orationi incumbimus, haec omnia post dorsum mentis, quantum Domino largiente possumus, per plenam oblivionem proiiciamus; et eiusdem faciem ad ea quae proferimus, quantum possumus, ponamus.
51Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0765C (auctor c.1140–1212)
Idcirco post illos, de quibus supra locuti sumus, gradus, etiam duos sub versu illo: Dirigatur oratio mea (Psal. CXL, 2); quem pontifex dicit, posuimus.
52Adamus Scotus, Sermones, 198, 0127B (auctor c.1140–1212)
Et cum oratio ad duos sequentes versus pertineat: in primo oramus, ut nuntiet nobis si ipse est, in secundo, ut veniat ad salvandum nos, qui regnaturus est in populo, per infinita saecula saeculorum.
53Adamus Scotus, Sermones, 198, 0182D (auctor c.1140–1212)
Sicque dum voce ad Deum clamant concordi, tam humilitas nostra quam vestra oratio, uberius et quodammodo laetius ad nos quod ipso transmittente administremus, redeat intelligentiae donum, quam si nunquam fuisset subtractum.
54Adamus Scotus, Sermones, 198, 0265D (auctor c.1140–1212)
- 4. In S. Stephano charitas ad compassionem, zelus ad correptionem, oratio eminuit ad emendationem.
55Adamus Scotus, Sermones, 198, 0268B (auctor c.1140–1212)
Haec itaque tanta in beato Stephano imitemur, quatenus et invicem diligamus, et invicem corripiamus, et pro invicem oremus, sitque dilectio tam correptionis, quam orationis causa: providens sollicite et diligenter curans, ut et correptio discreta, et oratio assidua sit.
56Adamus Scotus, Sermones, 198, 0271D (auctor c.1140–1212)
Ille vero beatus martyr, contra tria illorum mala, tanta exercuit bona; contra furorem in corde, sinceram charitatem; contra exprobrationem in ore, salubrem correptionem; contra conspirationem in eius mortem, devotam orationem, qui pro se lapidantibus orabat sic: Domine, ne statuas illis hoc peccatum, quia nesciunt quid faciunt (ibid., 59) . XI. Quam severa correptio, quam munda oratio!
57Adamus Scotus, Sermones, 198, 0312D (auctor c.1140–1212)
forsitan consideratio, oratio, conversatio, puritas, perseverantia servi sunt David.
58Adamus Scotus, Sermones, 198, 0361B (auctor c.1140–1212)
Subiungit post haec evangelista: Haec processerat in diebus multis (Luc. II, 6) : dies multi virtutes multae. In tot enim diebus profecisti, in quot te virtutibus exercuisti [al. excrevisti vel te exercuisti]. Hi erant dies sancti David, in quibus asserit se velle orare Deum, ubi dicit: Et in diebus meis invocabo (Psal. CXIV, 2) . Sciebat enim, quod qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio eius erit exsecrabilis.
59Adamus Scotus, Sermones, 198, 0405A (auctor c.1140–1212)
Suaviter thus redolet, et suavem coram Deo odorem devotio, et pura oratio praebet.
60Adamus Scotus, Sermones, 198, 0418B (auctor c.1140–1212)
Alioquin, sciat, quod si avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio eius erit exsecrabilis (Prov. XXVIII, 4) . XII. Sed dicit fortassis aliquis vestrum: quid haec omnia ad expositionem miraculi quod exhibuit in tertia manifestatione sua Dominus Iesus?
61Adamus Scotus, Sermones, 198, 0439B (auctor c.1140–1212)
Nam ubicunque fuerit corpus, ibi congregabuntur et aquilae (Luc. XVII, 37) . Et oratio est Filii ad Patrem, hunc habens modum: Pater, quos dedisti mihi, volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum, ut videant claritatem meam, quam dedisti mihi (Ioan. XVII, 24) . Mutabitur etiam aqua nostra in vinum, mortalitas nostra in immortalitatem; hoc enim nostra et continet fides, et exspectat spes, et charitas meretur.
62Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0387B (auctor -875)
Statim igitur Maximus consul a diabolo arripitur, et magna voce clamare coepit Nemesius Christianus me incendit, eius oratio me affligit.
63Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0643C (auctor c.910-c.992)
Cui etiamsi, ut gentilium figmenta referunt, Homerus aut Tullius Cicero rediret ab inferis, non posset verbis includere omne, ut gestum est, opus divinae virtutis; quanto minus ego solus homuncio, cui nec scientia praesto est, nec meritorum ulla decusat ratio, nec ea, quae in rebus excellentibus est valde necessaria, docti sermonis oratio?
64Adso Dervensis, Vita S. Basoli, 137, 0643C (auctor c.910-c.992)
At vero oratio quae ex fastu superbiae prodit, audientem non adiuvat, sed fastidit.
65Adso Dervensis, Vita S. Mansueti, 137, 0629A (auctor c.910-c.992)
Misericordia namque et pietas semper in eius ore et mente versabatur, nec episcopalis auctoritas pristini rigoris et abstinentiae frena resolvit, noctes diesque continuata oratio saepe consummavit.
66Aelfricus Cantuariensis, Canones ad Wulfinum, 139, 1475B
Inducat presbyteros Ecclesiae, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini: et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus; et si in peccatis sit, remittentur ei.
67Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0844 (auctor 1110–1167)
Accedit pro invicem oratio, quae in amici memoria tanto efficacius, quanto affectuosius admittitur, profluentibus lacrymis, quas vel timor excutit, vel affectus elicit vel dolor educit.
68Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0671D (auctor 1110–1167)
Tantus enim amicos honor, memoria, laus, desideriumque prosequitur, ut et eorum vita laudabilis, et mors pretiosa iudicetur: et quod his omnibus excelsius, quidam gradus est amicitia vicinus perfectioni, quae in Dei dilectione et cognitione consistit; ut homo ex amico hominis Dei efficiatur amiens, secundum illud Salvatoris in Evangelio: Iam non dicam vos servos, sed amicos meos (Ioan. XV) . GALTERUS. Ita, fateor, tua me movit oratio, ita in amicitiae desiderium totum animi mei succendit appetitum, ut nec vivere me crediderim, quandiu huius tanti boni, tam multiplici fructu caruero.
69Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0701B (auctor 1110–1167)
Accedit et pro invicem oratio, quae in amici memoria tanto efficacius, quanto affectuosius ad Deum emittitur, profluentibus lacrymis, quas vel timor excutit, vel affectus elicit, vel dolor educit.
70Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0378C (auctor 1110–1167)
Unde propheta: Et victimas suas declinabant in profundum (Osee V) . Salutaris quippe hostia est veritatis praedicatio, carnis afflictio, pauperum recreatio, assidua et intenta oratio.
71Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0381A (auctor 1110–1167)
Praecedat autem sermonem crastinum oratio, quod ea quae allegorice dicta sunt, expositione tropologica repetere possimus, ut iacto fundamento bonorum operum superponatur structura, ad laudem et gloriam Domini nostri Iesu Christi, qui vivit et regnat in saecula saeculorum.
72Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0385D (auctor 1110–1167)
Primum itaque electi sunt apostoli et discipuli Christi, quos profecto sanctificatos appellat: pro quibus specialiter illa eius effusa est oratio, quam post ultimum in coena sermonem mirabili et ineffabili affectu ad Patrem profudit.
73Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0461A (auctor 1110–1167)
Certe aut in illis tribus curia Romana est, aut in his omnibus, aut periit de terra, et inaniter fusa est illa Salvatoris oratio, de qua dicit: Ego autem rogavi pro te, ut non deficiat fides tua (Luc. XXII): quod dementis est opinari: Quis enim ita desipiat, ut tot episcopis, presbyteris, diaconibus cardinalibus exclusis, Romanae vim curiae in his duobus aestimet resedisse?
74Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0250B (auctor 1110–1167)
Tria autem sunt spiritualia, scilicet lectio, oratio, meditatio.
75Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0288C (auctor 1110–1167)
eius oratio non habebat coram Deo effectum, nisi clevaret manus suas?
76Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0290D (auctor 1110–1167)
Fortasse hora incensi, hora salutiferae compunctionis, cum dirigitur oratio nostra sicut incensum in conspectu Domini (Psal. CXL) , et nobis angelus, divinae videlicet gratiae nuntius, apparebit.
77Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0316C (auctor 1110–1167)
Sic enim ait quidam sanctus ad Dominum: Opposuisti nubem, ne transiret oratio (Thren. III) .
78Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0334B (auctor 1110–1167)
Sed quia nihil tantum valet ad nostram purgationem, quantum assidua oratio ad Deum, ideo in principio huius distinctionis ponitur Iechonias, qui interpretatur praeparatio Domini, ut sciamus et memoriae commendemus, quia nos non sufficimus nosmetipsos praeparare, neque purgare; sed hoc quod convertimur ad Deum, huic saeculo abrenuntiando, quod purgamur proficiendo, oportet ut omnis ista praeparatio Domini sit praeparantis nos, ut digni efficiamur Dei ipsius visione, omni finita tentatione.
79Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0356A (auctor 1110–1167)
Sordet meditatio, horret oratio, lectio vilescit; insuper impugnat libido, succenditur caro, mens quasi quibusdam furiis agitatur.
80Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0593C (auctor 1110–1167)
Denique si duo homines incipiant aliqua persuadere, quorum alter obtuse, deformiter, frigide id faciat; alter acute, ornate, suaviter, vehementer; donec nescitur quis eorum veritati innitatur; quis diffluat falsitate; non est mirum, si in eius sermone magis delectatur auditor, qui novit ope sermonis conciliare adversos, remissos erigere; benevolum, intentum, docilem auditorem prooemio reddere; nescientibus quo eius tendat oratio, quid exspectare debeant, intimare.
81Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0784C (auctor 1110–1167)
Pugnabant in conspectu piissimi regis oratio et aegritudo, iniquitas famulae peccatricis et fides dominae miserantis, magnitudo criminis et multitudo doloris.
82Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0748D
Et licet pro omnibus assidua apud Deum omnium sanctorum fundatur oratio, his tamen verbis Paulus beatissimus apostolus Romanis proprio chirographo pollicetur dicens: Testis enim mihi est Deus, cui servio, in spiritu meo in Evangelio Filii eius, quod sine intermissione memoriam vestri facio semper in orationibus meis (Rom. I, 9) . Prima ergo sedes est coelesti beneficio Romanae Ecclesiae, quam beatissimi apostoli Petrus atque Paulus suo martyrio dedicarunt.
83Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0757C
Sed et Dominica oratio apud Graecos ab omni populo dicitur, apud nos vero a solo sacerdote.
84Agatho papa, Epistolae, 87, 1212A
Unde et laus ab omnibus nationibus Christianis, et perennis memoria, et frequens oratio pro sospitate, et triumplialibus, ac perfectis victoriis concedendis, ante Christum Dominum, cuius causa est, effundatur, quatenus supernae maiestatis terrore perculsae gentium nationes, sub sceptris vestri robustissimi principatus humiliter colla prosternant, ut piissimi vestri regni continuetur potentia, dum temporali imperio aeterni regni succedit perennis felicitas.
85Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0514C (auctor c.805–c.846)
Qui dum post multa tempora in tali oratione suae animae taedio lassaretur, astitit ei nocte vir in candidis vestimentis angelico habitu indutus, dixitque illi: Ecce exaudita est oratio tua, et laborem tuum aspexi.
86Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0526C (auctor c.805–c.846)
Hoc modo explicata rite sibi constat oratio.
87Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0528A (auctor c.805–c.846)
Hinc et modo oratio illa quae collecta improprie vocatur expiationis causa semper adiungitur orationibus diei.
88Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0680C (auctor c.805–c.846)
Haec oratio in peccatis est, iuxta illud: Et oratio eius fiat in peccatum.
89Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0699C (auctor c.805–c.846)
Oratio ad infantes consignandos: Omnipotens sempiterne Deus, qui regenerare dignatus es hos famulos et famulas tuas ex aqua et Spiritu sancto, quique dedisti eis remissionem omnium peccatorum, emitte in eis Spiritum tuum sanctum paraclitum de coelis, spiritum sapientiae et intellectus, spiritum consilii et fortitudinis, spiritum scientiae et pietatis: adimple illos spiritu timoris tui, et consigna eos signo crucis Christi in vitam propitiatus aeternam.
90Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0502A (auctor c.805–c.846)
Sic Sabbatum sanctum Sabbatum Paschae dicitur in veteri libro Sacramentorum manuscripto in eminentissimi Otthoboni bibliotheca, in quo ante baptizandorum exorcismum haec habentur: « Oratio in Sabbato Paschae ad reddentes.
91Agobardus Lugdunensis, Liber adversus legem Gundobadi, 104, 0114C (auctor 769-840)
Illi autem profecti, praedicaverunt ubique Domino cooperante; annuntiataque est ab eis omni creaturae, id est cunctis nationibus mundi, una fides indita per Deum, una spes diffusa per Spiritum sanctum in cordibus credentium, una charitas nata in omnibus, una voluntas, accensum unum desiderium, tradita una oratio; ut omnes omnino ex diversis gentibus, diversis conditionibus, diverso sexu, nobilitate, honestate, servitute diversa, simul dicant uni Deo et Patri omnium: Pater noster, qui es in coelis, sanctificetur nomen tuum; sicut unum Patrem invocantes, ita unam sanctificationem quaerentes, unum regnum postulantes, unam adimpletionem voluntatis eius, sicut fit in coelo, optantes; unum sibi panem quotidianum dari precantes, et omnibus dimitti debita.
92Agobardus Lugdunensis, Liber contra Amalarium, 104, 0339B (auctor 769-840)
Prima oratio ad Missam dicit: Praesta, quaesumus, omnipotens Deus, ut qui in afflictione nostra de tua pietate confidimus, contra adversa omnia tua semper protectione muniamur.
93Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0285C (auctor 769-840)
Unde et Petro apostolo detento ab Herode, et in carcere truso, oratio ab Ecclesia fiebat sine intermissione ad Deum.
94Agobardus Lugdunensis, Sermo de fidei veritate, 104, 0286A (auctor 769-840)
XXVI. Sciendum ante omnia quia oratio sicut esse debet sine ira et disceptatione, ita et sine haesitatione, cum tota fiducia et fide.
95Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio moralis, 80, 0338C
In Iesse, ut incensum orationum in ara cordis nostri incedamus, dirigatur, inquit David, oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL) ; et omnia incendentes conflagremus igne spiritus, spiritum contribulatum Domino offerentes, et immolantes Deo hostiam laudis (Psal. CXV) , igne aestuantes Dei, de quo dicitur: Ignem veni mittere in terram (Luc. XII, 49) . In David, ut proprias remittamus iniurias et desiderabiles efficiamur Domino, avidumque habeamus erga Deum desiderium, hoc est, ut diligentes Dominum, diligamur a Domino; Qui enim diligit me, diligetur a Patre meo, et ego diligam eum (Ioan. XIV) . Fortes etiam simus manu, hoc est, perfecto opere intellectualem gigantem gladio proprio vulnerantes, et de faucibus antiqui praedonis, tam nostras quam proximorum animas eripientes, ut, extremo adveniente iudicio, desiderabiles, fulgeamus sicut sol in regno Patris nostri, et, bono certamine certato, repositam nobis in coelis accipiamus a iusto iudice, iustitiae coronam.
96Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio moralis, 80, 0340C
In secunda vero tam impii et peccatores quam fideles resurgent et perfecti, alii in resurrectionem vitae, alii in resurrectionem iudicii (Ioan. V) . Beatus, inquit Ioannes, et sanctus est qui habet partem in resurrectione prima, in hoc secunda mors non habet potestatem (Apoc. XX) . In Ioachim, ut paratum ab origine mundi cum iustis mereamur in regnum ad dexteram vocari (Matth. XXV). In Zalathiel, ut unam petitionem petamus a Domino, ut inhabitemus in domo Domini omnes dies vitae nostrae, et videamus voluntatem eius (Psal. XXII) . Omnis enim qui petit, accipit (Luc. XI) . Petamus a Domino semper in nomine Salvatoris, hoc est, quae ad veram salutem pertinent, dicente Salvatore: Quaecunque petieritis a Patre meo nomine meo, dabit vobis (Ioan. XIV) , et aequa poscantur, ne in peccatum vertatur oratio.
97Aileranus Scoto Hibernus, Interpretatio mystica, 80, 0333B
In Iosia ubi est incensum Domini (Hier. l. interp. nom. Hebr.) , de quo dicitur: Et prolixius orabat (Luc. XXII, 44) , quomodo vero oratio incensum esse dicitur, Psalmista testatur, dicens: Dirigatur, Domine, oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL, 2) . In Iechonia praeparans (Hieron., ibid.; et Philo, 4. Interp. nom., de I Reg. et Ierem.) , ut ait: Si abiero et praeparavero vobis locum, iterum veniam ad vos, et accipiam vos ad meipsum (Ioan. XIV, 3) . Si vero proprie Ioachim, et Ioachin, id est, Pater, distinguatur; in Ioachin Domini resurrectio dicitur (Hieron., ibid. de Matth.) , ut ait: Postquam autem resurrexero, praecedam vos in Galilaeam (Matth. XXVI, 2) ; in Ioachim Domini praeparatio (Auctor oper. imperf., hom. 1 in Matth.) , qui dixit: Venite, benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum ab origine mundi (Matth. XXV, 34) . In Salathiel, petitio mea Deus (Hieron., ibid., de Matth.; Philo, ibid., de Aggaeo) , qui dixit: Pater sancte, serva eos quos dedisti mihi (Ioan. XVII, 11) . In Zorobabel ipse magister confusionis (Hieron., ibid.) , ut ait: Multi ab Oriente et Occidente venient et recumbent cum Abraham et Isaac et Iacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11) ; et de eodem dicitur: Quare cum Publicanis et peccatoribus manducat Magister vester (Marc. II, 16) ? In Abiud Pater meus iste (Philo, ibid., Exod.) , qui dicit: Ego et Pater meus unum sumus (Ioan. X, 30) . In Eliachim Dominus resuscitabit (Philo, ibid., de lib. Reg.), ut ait: Qui credit in me non morietur in aeternum, sed resuscitabo eum in novissimo die (Ioan. VI, 40) . In Azor, adiutus (Philo l. Int. nom., de III Reg. Ieremia) , ut ait: Non sum solus, quia Pater mecum est (Ioan. VIII, 19) . In Sadoch iustificatus (Hieron. l. Int. nom., de Luca) , ut ait: Ego veritatem loquor, quia verax est qui me misit (Ioan. VIII, 26) ; ad quem etiam dicitur: Iustificeris in sermonibus tuis (Psal. L, 6) . Et Ioannes: Advocatum, inquit habemus apud Patrem Iesum Christum iustum (Ioan. II, 1) . In Achim Frater meus (Origen. hom. 20 supra Iesu Nave), ut ait: Quicunque fecerit voluntatem Patris mei, ipse frater meus, et mater mea, et soror est (Matth. XII, 50) , sive frater matris; frater quippe matris Dominus ideo dicitur, dum unum Patrem, cui omnes (Christo iubente) dicimus: Pater noster qui es in coelis (Ibid.). In Eliud Deus meus iste (Philo, l. Int. nom., de l. I Reg.) , cui Thomas ait: Dominus et Deus meus (Ioan. XX, 28) . Pronomen autem iste quid aliud nisi signa clavorum et lanceae significat, quae veri notitiam corporis monstrant.
98Aimo S Petri Divensis, Epistola, 181, 1707C
Ubi autem in via subsistitur, nihil aliud resonat, nisi confessio criminum, et supplex ad Deum puraque oratio pro impetranda venia delictorum.
99Aimoinus Sangermanensis, De translatione S. Vincentii Martyris, 126, 1013A (auctor fl. 800)
Sed quoniam me super hoc, quamvis indignum, dignanter tamen aggressi estis, fiat Domini pia semper voluntas, ipsiusque sancti et egregii testis consequens pro me ac frequens apud eum oratio.
100Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0504A (auctor 1152-1167)
Peragrat loca sancta, et sanctorum implorat suffragia: sed nulla ei confessio, nulla oratio, nulla eleemosynarum largitio suffragatur.
101Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0500B (auctor 1128-1203)
Ergo vota, preces, animos fundamus in illum, Ut nostris faveat votis, ut vota secundet, Qui solus complere potest; nec tarda sequetur Mens divina, preces si mens legaverit extra: Quam non rhetoricis oratio picta figuris, Non ignavus opum cumulus, non musa Maronis, Non amor hypocrita, nec honor venator amoris Demulcet, sed sola precum dulcedo perorat.
102Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0507D (auctor 1128-1203)
Foedus amicitiae cur verbis nomina servent, Et verbo iunctum solvat sua debita nomen, Quae nisi conveniat, oratio muta tacebit, Nec plenos sensus vox decurtata loquetur.
103Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0512C (auctor 1128-1203)
Quas vel quot partes oratio rhetoris in se Contineat, vel qua serie texantur in illa.
104Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0513A (auctor 1128-1203)
Quomodo concludens conclusio singula, fine Legitimo claudit, sistens sermonis habenas; Quae factum, factique genus, nomenque requirat Quaestio, diversis rationum nixa columnis; Quae lis de facto certet, quae quaestio iuris, Quae vel quot species, quae simplex, quaeve relata, Quaeve relativae partes; cur astruat illa Criminis obiectum, haec transferat, illa repellat, Comparet haec, aequa librans incommoda lance; Qualiter assumat contentio robur utrinque, Cum lex rixatur sociae contraria legi, Vel contra scriptum discors sententia pugnat, Vel parit in scripto dubium sententia duplex; Vel quando nomen describi possit, ut ipsum Nominis ambiguum descriptio certa resignet; Vel cum iure loci, personae, temporis ipsa Quaestio se transfert, alios motura tumultus; Vel si contendat contentio nescia certae Legis, et a simili rationis robora sumat; Quomodo personis accommoda roboris arma Dant argumentis, sed falso robore nutant Nomen, natura, virtus, fortunaque vultus Praetendens dubios, habitus, affectio, fallax Consilium, studia, casus, oratio, factum.
105Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0533D (auctor 1128-1203)
CAPUT V. Theologia se comitem offert Prudentiae, modo currum et equos deserat. Prudentiae in coelum tendenti, conceditur equus secundus Auditus. Auctoris oratio piissima ad Deum.
106Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0371D (auctor 1128-1203)
Item estne oratio fructuosior quae fit in templo, quam illa quae fit in agro, si par fuerit devotio?
107Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0372A (auctor 1128-1203)
Nam ut oratio sit meritoria, oportet ut fiat bona intentione, pie et perseveranter, et fine debito, id est pro aeterna salute.
108Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0373D (auctor 1128-1203)
Probare etiam videntur, quod sancti non orant pro vivis, quia sciunt qui sint salvandi vel damnandi; pro illis autem quos sciunt salvandos, non orant, quia superflua esset oratio, quia sive orent sive non, salvabuntur: Si vero orarent pro damnatis, non assequerentur quod petunt, et ita, beati non essent; beatus enim est cui omnia optata succedunt.
109Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0374B (auctor 1128-1203)
Nisi enim sancti qui sunt in paradiso pro nobis orent, frustratoria esset quotidiana Ecclesiae oratio, quae fit ad sanctos, ut pro nobis orent, nec locum haberent litaniae.
110Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0388C (auctor 1128-1203)
Item, oratio quae fit in orantis perniciem, quomodo erit in alterius salutem?
111Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0388C (auctor 1128-1203)
Item: Oratio eius fiat in peccatum (Psal. CVIII) . Quomodo ergo ad salutem aliorum?
112Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0389A (auctor 1128-1203)
CAPUT XIII. Praemissorum solutio, et quod oratio quae fit ab Ecclesia, a quocunque proferatur, prosit mortuis et vivis.
113Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0389B (auctor 1128-1203)
Peccat ergo qui in mortali peccato praesumit celebrare; prodest tamen oratio quantum ad vim significationis, non quantum ad actionem orantis.
114Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0389B (auctor 1128-1203)
Talis si oret, ex eo quod orat non peccat, quia non indevote orat quantum ad devotionem naturae; huius oratio ipsi oranti non obest et illi pro quo orat potest prodesse quantum ad virtutem orationis.
115Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0389C (auctor 1128-1203)
Ille autem qui peccato notorio laborat, et aliis praebet scandalum, oratio eius fit in peccatum illi, et non aliis pro quibus orat; actio, inquam, orantis, et non virtus orationis.
116Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0389D (auctor 1128-1203)
Si vero haereticus ab Ecclesia divisus, pro aliis orat, iam non orat in persona Ecclesiae, nec ipsi nec aliis prodest oratio.
117Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0390C (auctor 1128-1203)
Paulus etiam contra illos qui gloriabantur de baptistis, dicit unum esse baptismum, et unum qui baptizat (I Cor, I) . A simili, nemo debet gloriari de orationibus huius vel illius: tanta enim est vis orationis prolatae ab isto quam ab alio, quantum ad ipsius orationis significationem, licet non quantum ad devotionem orantis; devotio enim orantis poterit esse efficacior quanto maior, sed oratio, quantum in se est, non erit fructuosior: Verbis enim inesse virtutem clamant Scripturae tam divinae quam humanae.
118Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0111A (auctor 1128-1203)
In hac scala primus gradus est, confessio; secundus, oratio; tertius, gratiarum actio; quartus, Scripturarum perscrutatio; quintus, si aliquid occurrat dubium in Scriptura, a maiore inquisitio; sextus, Scripturae expositio; septimus, praedicatio.
119Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0168A (auctor 1128-1203)
Unde Hieronymus: « Egredientem de hospitio armet oratio.
120Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0168B (auctor 1128-1203)
Sicut venenata animalia fortiores herbae, vel et pigmenta pellunt, ita et cogitationes sordidas oratio munda pellit.
121Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0168B (auctor 1128-1203)
Si terrena petas, oratio tua caret materia; si non ex charitate, caret forma: pete ergo pie, ut informetur oratio; perseveranter, ut radicata sit intentio; et ea quae ad salutem aeternam spectant, ut stabili adhaereant fundamento.
122Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0168B (auctor 1128-1203)
Noli enormia petere, ne in peccatum tibi vertatur oratio, ut oratio Iudae.
123Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0169A (auctor 1128-1203)
Est autem quaedam oratio periculosa, qua petimus mala, qualis fuit oratio Iudae proditoris, quia petiit proditionem Salvatoris.
124Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0169B (auctor 1128-1203)
Haec sola oratio allegat apud iudicem, perorat apud coelestem Principem.
125Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0169C (auctor 1128-1203)
Haec eleganter dicitur virgula, et directa, quia sicut virga ex directo in altum dirigitur, sic oratio fructuosa in terrena non curvatur, sed ad coelestia inflexibiliter dirigitur.
126Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0169C (auctor 1128-1203)
Eleganter autem comparatur fumo, quia sicut fumus ex igne nascens tendit in altum, sic oratio fructuosa ex camino charitatis orta, ascendit in altum.
127Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0169C (auctor 1128-1203)
Eleganter etiam per desertum dicitur ascendere, quia animus per quem talis oratio effunditur, ab omni pravarum cogitationum strepitu separatur.
128Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0188A (auctor 1128-1203)
Spiritualis etiam orator, id est vir iustus cuius oratio perorat apud Deum, alleget pro reo, apud Deum, pias preces, ut quamvis reo exigentia meriti debeatur damnatio, ei propitia divina miseratio, conferat spatium verae poenitentiae, et emendationem vitae.
129Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0188A (auctor 1128-1203)
Multum enim valet oratio iusti assidua (Iac. V) . Alleget iustus pro reo apud divinam misericordiam, ut quia sine miseratione divina nihil potest humana infirmitas, eius gratia reus liberetur a noxis, et ad salutem dirigatur.
130Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0188A (auctor 1128-1203)
Et quamvis oratio iusti non semper consequatur optatum finem in altero, tamen orans semper consequitur finem in se ipso; quia et si illi pro quo orat, peccatum non remittatur, oratio in sinum orantis revertitur; quia nec semper medicus sanabit, nec orator semper persuadebit; sed, si de contingentibus nihil omiserit, finem suum consecutus est.
131Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0194C (auctor 1128-1203)
Vidua ergo ad secundas non transeat nuptias; secundae enim nuptiae, suspicionem ingerunt luxuriae, argumentum sunt incontinentiae; viro viduata terrestri, sponso copuletur coelesti, ubi sine labore conceptus, sine dolore partus, ubi arcta iustitia, ubi Deus vita aeterna, ubi conceptio voluntas ordinata, ubi partus operatio bona; ubi concupiscentia charitas, ubi fides tori longanimitas, ubi sacramentum sacramenti veritas, ubi torus castitas, visus contemplatio, alloquium oratio, contactus aeterna dilectio, ubi osculum mentis tranquillitas, ubi carnale commercium aeterna iucunditas.
132Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0613 (auctor 1128-1203)
Praedicatio est oratio salutem animae persuadens.
133Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0456D (auctor 1128-1203)
Praevia igitur theatralis oratio ioculatoriis evagata lasciviis, tuae puerilitati pro ferculo propinatur; nunc stylus paululum maturior ad praefinitae narrationis propositum revertatur.
134Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0460B (auctor 1128-1203)
Iam mea oratio chartulae tuae mentis inscripsit, qualiter otii damnosa pernicies Venerem educavit emphaticam, qualiter diluviosi potus inundatio venenosum patrat incendium; qualiter ex cibi ingurgitatione ducens originem, plerosque luxuriae elephantina lepra percussit.
135Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0471C (auctor 1128-1203)
Cum in hanc specialis disciplinae semitam oratio Naturae procederet, ecce vir subitae apparitionis miraculo, sine omni nostrae praeconsiderationis vexillo, suam praesentiam nostris conspectibus praesentavit.
136Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210, 0454C (auctor 1128-1203)
Ha, ha, nisi iniuria tuae locutionis syncopatae, mearumque quaestionum venatione timerem tuae benignitatis offensam incurrere, vellem Cupidinis naturam, de quo aliquantulam mentionem tua praelibavit oratio, pictura tuae descriptionis agnoscere.
137Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0800C (auctor 1128-1203)
Fumus, proprie, oratio vel virtus orationis; quia, sicut fumus tendit in altum, ita oratio charitate inflammata ad Deum dirigitur; unde in Apoc.
138Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0881B (auctor 1128-1203)
Dicitur oratio, quia legitur quod sancti habebant phialas plenas odoramentis, quae sunt orationes sanctorum.
139Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0941C (auctor 1128-1203)
Dicitur significatio orationis; secundum quod oratio dicitur habere multiplicem sensum, id est multiplicem significationem, dicere solemus: Hic est sensus istorum verborum.
140Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0946D (auctor 1128-1203)
Dicitur conscientia, unde David: Et oratio mea in sinu meo convertetur, id est purgabit conscientiam.
141Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0817B (auctor 1128-1203)
Quandoque ablativo, ut hic in Psalmo: Exsultabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum, id est ante conspectum; et hic: Intret in conspectu tuo oratio mea, id est ante conspectum; et hic: Hoc est mirabile in oculis nostris, id est ante oculos; et occidit filios eorum in oculis, id est ante oculos.
142Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0817C (auctor 1128-1203)
Quandoque ponitur pro intra et adiungitur ablativo, sic in Psalmo: Et oratio mea in sinu meo convertetur, id est intra sinum meum.
143Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0817D (auctor 1128-1203)
Incensum, proprie, oratio; unde in Psalmo: Dirigatur, Domine, oratio mea sicut incensum; et in Apoc.
144Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0820A (auctor 1128-1203)
Notat placere, unde in Psalmo: Intrat oratio mea in conspectu tuo.
145Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0998A (auctor 1128-1203)
Versus est metrica oratio; versus etiam propositio est secundum quod dicitur: Ille respondet versus illam partem.
146Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 1008C (auctor 1128-1203)
Dicitur oratio, unde: Reddamus Deo vitulos labiorum nostrorum.
147Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0730A (auctor 1128-1203)
Dicitur oratio exprimens Dei laudem, unde in cantico Moysi: Cantemus Domino gloriose.
148Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0732C (auctor 1128-1203)
Carmen dicitur oratio metrice scripta, unde Boetius [De consol. Philos.]: Carmina qui quondam studio florente peregi, Flebilis, heu!
149Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0291C (auctor 1128-1203)
Ut, si deest eleemosyna, succedant ieiunia; si deest ieiunium, oratio suppleat defectum.
150Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0301D (auctor 1128-1203)
Quod autem pro venialibus satisfaciat oratio, insinuat Augustinus, ita inquiens in Enchiridio: « De quotidianis et levibus peccatis, sine quibus haec vita non ducitur, quotidiana fidelium oratio satisfacit; eorum enim est dicere: Pater noster qui es in coelis.
151Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0301D (auctor 1128-1203)
Delet haec oratio minuta et quotidiana peccata.
152Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0302A (auctor 1128-1203)
Ex his iam facile est intelligere, quae pro venialibus exhibenda sit satisfactio; sufficit enim Dominica oratio cum ieiunio aliquo, et eleemosynis; sic tamen ut praecedat contritio aliquantula, et addatur confessio si adsit facultas.
153Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0232A (auctor 1128-1203)
Qualiter autem petitiones nostrae apud Deum innotescant, id est miserationi divinae placeant ostendit, cum ait: In oratione et exspectatione (Philip. IV) . Duo debent informare petitionem, oratio et exspectatio, quia oratio sine perseverantia non proficit ad effectum.
154Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0232B (auctor 1128-1203)
Ut, si quis petat a Deo, ut in bonis conservetur, tamen interim cogitet ut eleemosynam largiatur pauperi; haec oratio bona est, sed quodammodo inordinata, quia vox aliquando discordat a mente, et hic intermiscet se peccatum veniale, quando fit ex negligentia, contra quod dicitur a Domino: Cum oras, intra in cubiculum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondito, etc. (Matth. VI) . Quasi dicat: Cum oras voce, ad illud quod oras mentem dirige.
155Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 6, 4; 8 (auctor fl.c.1250)
Id tamen apponi censeo quo quidem proprietas non parum indiget, ut oratio nec curtetur necessariis, nec ebulliat superfluis.
156Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 3; 10 (auctor -1246)
Intelligo etiam de simplici veritate; ait enim Seneca: « Oratio eius qui veritati operam dat incomposita et simplex esse debet ».
157Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 6; 10 (auctor -1246)
Vitia quoque si qua sunt oris, diligenti cura emendanda sunt, ne verba sint inflata vel <anhelata> vel in faucibus frendentia nec vocis immanitate resonantia, non aspera frendentibus vel hiantibus labiis prolata, sed pressim et equaliter et leniter et clare pronuntiata, ut suis quoque littere sonis enuntientur et unumquodque verbum legitimo accentu decoretur, nec immoderato clamore vociferetur nec ostentationis causa frangatur oratio.
158Albertanus Brixiensis, Liber de doctrina dicendi et tacendi, 6; 12 (auctor -1246)
Nam alia simplicitate narranda sunt, alia auctoritate suadenda, alia cum indignatione depromenda, alia miseratione flectenda, ita ut vox et oratio semper sue cause conveniant ».
159Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
(2) Praeterea, cum oratio sit discreta quantitas, et sit alia una singularis oratio, quaeritur, quo sensu illa percipiatur .
160Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
(2) Ad aliud dicendum quod oratio secundum materiam corpus est, ut dicit Priscianus, quod vox est aer tenuissimus ictus.
161Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90, 253, 3, 73a, 4a, 28b, 26c, 40d; (auctor c.1200–1280)
Alius est quod motus per se omnia alia coniungit materiae sensibili; cum enim mathematica per se secundum suas intentiones separata sint a sensibilibus, sicut magnitudo et numerus et figura et etiam oratio secundum quod est discreta quantitas considerata in musica, consideratur enim illa per principia mathematica et non per principia naturalia, sicut est proportio tripli ad duplum , cum, inquam, ita sit, motus omnia ista coniun|git materiae sensibili; licet enim magnitudo secundum se non sit sensibilis, tamen magnitudo mota sensibilis est, quia sic in ipsa species sensibilis est, et sic est de aliis.
162Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 2, 4, 83a, 3, 72a, 98b, 156c, 3, 26a, 20d, 40e, 71b, 2, 29a, 14b, 51c, 35d, 39c, 3, 57a, 59b; (auctor c.1200–1280)
(6) Et hoc videtur inconveniens, quia ‘in eo quod res est vel non est, oratio vera vel falsa est’.
163Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p18, 2, 4, 83a, 3, 72a, 98b, 156c, 3, 26a, 20d, 40e, 71b, 2, 29a, 14b, 51c, 35d, 39c, 3, 57a, 59b; (auctor c.1200–1280)
(6) Ad id quod in contrarium obicitur, dicendum quod cum dicitur: ‘In eo quod res est vel non est, oratio vera vel falsa est’, li ‘est’ non dicit essentiam compositi , sed esse ipsius in compositione; et similiter li ‘non est’ negat esse tale, et propter hoc non est totum a rebus , sed etiam ab intellectu.
164Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p17, p21, 1; 28 (auctor c.1200–1280)
Si autem discretae, tunc essent numerus vel oratio, quod iterum falsum est.
165Albertus Magnus, De homine, 1, 1, 1, 3, 1, 3a, 6, 173a, 38, 8, 142a, 65b, 113c, 65d, 114a; 36 (auctor c.1200–1280)
Non enim sic intelligitur anima esse substantia corporis secundum rationem, quod sit diffinitio eius, prout diffinitio est oratio explicans esse rei per substantialia, sed intelligitur anima esse substantia et ratio corporis, quia dat ei esse secundum substantiam et rationem in specie naturali.
166Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 56; 5 (auctor -1286)
Gildo filios duos occidit; Maselçer sciens per Theodosium, quantum valeat oratio pro fide Christi, dies aliquot cum sanctis in ieiuniis continuavit; vidit itaque noctu beatum Ambrosium paulo ante defunctum sibi victoriam et modum, diem et locum indicantem.
167Albertus Miliolus, Liber de temporibus et etatibus. Continuatio Regina et Cronica Imperatorum, de, 74; 3 (auctor -1286)
VI; qui Cyrum ad monasterium suum remisit, Constantino pape litteras pravi dogmatis direxit, quas papa respuit; et huius rei causa gesta VI synodorum in porticu Sancti Petri fecit pingi; statuitque populus Romanus, ne carta vel effigies aut nomen imperatoris reciperetur heretici, nec pro eo ad missarum sollempnia oratio fieret specialis.
168Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 339 (auctor ca.450-518)
Attentior pro vestris, quod superest, incumbat oratio.
169Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 33 (auctor ca.450-518)
penetravit excelsa poli oratio pontificis incliti restinxitque domus incendium flumen profluentium lacrimarum.
170Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 20; 4 (auctor ca.450-518)
Cum nobis inde oratio consecrantis inclamat, nobis ibi somnium dormientis invigilat.
171Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 130; 10 (auctor ca.450-518)
l. . rnaculi reponendi satis est ampla mercidi quamuis malum orreis sullercia ruralis apponet spiri talis tamen fecundetas fructus hic congregat exqua hodiae zaccheus noster abrahae sui filius declaratur hic χps cum gaudio mansur per mansurus excipetur hic iuxta euangelii regol . . pauperebus thesaurus aperi tur salus quae facta est hodie domicilio crescat et domino sic refectione du plecata germine benedicatur prouentibus ubertatis terra temporaneis uilla perpetuis illa pauperis nutriat haec fidelis ibi corporum suppetat pastus hic mentium quicquid illic largitio sparserit hic adunet oratio et quia bene recognuscit hodie condetur meritum suum hospis eram et collegistis me et quicquid fecistis uni ex minimis meis mihi fecistis succedat χp̅s hospicio introeat quod adtrahetur suscipiat quod offertur benedicat quod instetuit restetuat quod promisit inuitetur uotis teneatur factis caedatur in sacrificiis pascatur in paruolis.
172Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 130; 17 (auctor ca.450-518)
illa pauperes nutriat, haec fideles; ibi corporum suppetat pastus, hic mentium; quidquid illic largitio sparserit, hic adunet oratio.
173Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 7, l. 49 (auctor 730-804)
benedictio et oratio et talia t debent habere in paenultima syllaba, non c.
174Alcuinus, Carmina, 101, 0830B (auctor 730-804)
Vox humana quidem superum pulsaret Olympum, Omnia dispensans alternis tempora causis, Lectio nunc fieret, sed nunc oratio sacra, Quisque Dei laudes praeferret corporis usu.
175Alcuinus, Carmina, 101, 0738D (auctor 730-804)
XXX. Oratio ad sanctum Amandum.
176Alcuinus, Carmina, 101, 0769C (auctor 730-804)
CLXV. Poetae oratio ad duodecim apostolos supra laudatos.
177Alcuinus, Carmina, 101, 0775A (auctor 730-804)
CCVI. Oratio ad Christum.
178Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1135D (auctor 730-804)
Et apte aureum dicitur, quia caro a verbo Dei suscepta una cum eo est sapientia, de qua dicitur: Accipite sapientiam sicut aurum (Prov. XVI, 16) . Potest per thuribulum, quo cremantur aromata, Ecclesia figurari, quae igne divini amoris succensa quotidie dicit: Dirigatur oratio mea sicut incensum, et caetera. (Psal. CXL, 2.) Recte autem singulariter de Christo subiungitur: Et data sunt illi incensa multa, ut daret de orationibus sanctorum super altare aureum, quod est ante thronum; (VERS. 4) et ascendit fumus incensorum de orationibus sanctorum de manu angeli coram Deo.
179Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0720D (auctor 730-804)
ORATIO SALOMONIS, QUAM HABUIT IN DEDICATIONE TEMPLI (II Par. VI, 14 seq.).
180Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0200C (auctor 730-804)
Ita et ille qui propria voluntate mortuus est, propria quoque potestate surrexit, veluti ante praedixit: Potestatem habeo, inquit, ponendi animam meam, et potestatem habeo iterum sumendi eam (Luc. X, 18) . Sed ne longior libelli series legendi fastidium generet, hic sit huius sermonis finis, ut ab alio liberius oratio sumat exordium.
181Alcuinus, De dialectica, 101, 0954C (auctor 730-804)
Quomodo ex his quinque partibus oratio plenae [Ms., plena] sententiae coniungi debet? - A. Ita: Homo est animal rationale, mortale, risibile, boni malique capax.
182Alcuinus, De dialectica, 101, 0958B (auctor 730-804)
Tempus vero et numerus et oratio, licet ad quantitatem pertineant, his tamen non subiacent claustris. Unum vero et [Mss., vel] decem et [Mss., vel] centum cum dicimus, ipsum numerum solum dicentes, non aliquid corporaliter numerantes, non reperimus in illis dextrum aliquid vel sinistrum.
183Alcuinus, De dialectica, 101, 0958C (auctor 730-804)
Similiter tempus et oratio magis aut minus non habent; sed omnia quantitatis paria aut imparia nuncupanda sunt.
184Alcuinus, De dialectica, 101, 0962D (auctor 730-804)
C. Ex his omnibus decem praedicamentis unam mihi coniunge orationem. - A. Plena [Al., perfecta] enim oratio de his ita coniungi potest: Augustinus magnus orator, filius illius, stans in templo, hodie infolatur [Mss., infulatus], disputando fatigatur. Augustinus usia est; magnus, quantitas; orator, qualitas; filius illius, ad aliquid, stans, situs; in templo, locus; hodie, tempus; infolatus, habitus; disputando, agere; fatigatur, pati.
185Alcuinus, De dialectica, 101, 0964D (auctor 730-804)
- A. Oratio verum aut falsum significans, in nominativo casu cum [Hoc est, addito] est et non est; ut: Homo est, homo non est.
186Alcuinus, De dialectica, 101, 0966C (auctor 730-804)
- A. Diffinitio est oratio brevis et lucida eius rei de qua quaeritur, naturam ab aliis rebus divisam propria significatione concludens.
187Alcuinus, De dialectica, 101, 0974C (auctor 730-804)
C. Oratio quid est?
188Alcuinus, De dialectica, 101, 0974C (auctor 730-804)
- A. Plena oratio: Virgilius Aeneadas cecinit.
189Alcuinus, De dialectica, 101, 0974C (auctor 730-804)
- A. Enuntiatio est oratio veri vel falsi significativa.
190Alcuinus, De grammatica, 101, 0858A (auctor 730-804)
Oratio est ordinatio dictionum, congruam sententiam perfectamque demonstrans: et est oratio dicta quasi oris ratio.
191Alcuinus, De grammatica, 101, 0858B (auctor 730-804)
Definitio est brevis oratio, unamquamque rem propria significatione concludens, ut: homo est animal mortale, rationale, risus capax.
192Alcuinus, De grammatica, 101, 0858C (auctor 730-804)
Soloecismus est oratio vitiose composita.
193Alcuinus, De grammatica, 101, 0863C (auctor 730-804)
I antecedente o, quando sunt verbalia, feminina sunt, ut: oratio, actio, coniugatio, etc.
194Alcuinus, De orthographia, 101, 0905B (auctor 730-804)
Benedictio et oratio t debent habere in pene ultima syllaba, non c et alia similia.
195Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0929D (auctor 730-804)
- ALB. Sex [enim] sunt partes, per quas ab oratore ordinanda est oratio.
196Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0929D (auctor 730-804)
- ALB. Oratio animum auditoris idonee comparans ad reliquam dictionem CAR. Quomodo [hoc] efficitur? - ALB. Primo, ut benevolum, attentum, docilem efficias auditorem.
197Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0931A (auctor 730-804)
Perspicua oratio est, cui mox animus auditoris favet, ut (in honesto genere causae [Edit., causa] est. Illa vero quae per circuitionem [Ms., circuitum] fit, clam subit animum auditoris, ut in humili, ancipiti, vel obscuro causae genere faciendum est.
198Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0931B (auctor 730-804)
Nam saepe satis est, quid factum sit dicere, ut ne narres quemadmodum sit factum; et si non longius quam opus est in narrando procedetur; et si nullam in rem aliam transeat [Ms., transiet] oratio; et si ita dicetur, ut nonnunquam ex eo quod dictum sit, id quod non sit dictum intelligatur; et si non modo id quod obest, verum etiam id quod nec obest, nec adiuvat, praeteribitur; et non minus rerum non necessariarum, quam verborum multitudine supersedendum est.
199Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0935C (auctor 730-804)
- ALB. Inductio est oratio quae per certas res quaedam incerta probat, et nolentem ducit in assensionem.
200Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0938C (auctor 730-804)
- ALB. Conquestio est oratio auditorum misericordiam captans.
201Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0940A (auctor 730-804)
- CAR. Qualiter ad auctoritatem priscorum potest oratio nostra pervenire?
202Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0941D (auctor 730-804)
Haec enim in tantum excellit, ut etiam secundum sententiam maximi Tullii indocta oratio laudem [tamen] consequatur, si optime pronuntietur [Mss., proferatur]. Et quantumvis expolita, si indecenter pronuntietur, contemptum irrisionemque meretur, nisi forte tibi, domine mi rex, aliter videatur.
203Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0942A (auctor 730-804)
Nec verba sint inflata vel anhelata, vel in faucibus frendentia, nec oris inanitate resonantia, non aspera frendentibus dentibus, non hiantibus labris prolata, sed pressim et aequabiliter [Ms., aequaliter] et leniter et clare pronuntiata, ut suis quaeque litterae sonis enuncientur, et unumquodque verbum legitimo accentu decoretur, nec immoderato clamore vociferetur, vel ostentationis causa frangatur oratio; verum pro locis, rebus, personis, causis et temporibus dispensanda est.
204Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0942A (auctor 730-804)
Nam alia simplicitate narranda sunt, alia auctoritate suadenda, alia cum indignatione depromenda, alia miseratione flectenda, ut semper vox et oratio suae causae conveniat.
205Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0468B (auctor 730-804)
Item Oratio.
206Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0493 (auctor 730-804)
I. Oratio ad canendos [post cantatos] psalmos pro seipso.
207Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0493A (auctor 730-804)
II. Oratio quando pro aliis psalmi decantantur [decantati sunt ].
208Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0471C (auctor 730-804)
Alia oratio de confessione peccatorum.
209Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0493B (auctor 730-804)
III. Oratio pro patre, et matre, et omni parentela.
210Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0472C (auctor 730-804)
Intret oratio mea in conspectu tuo: inclina aurem tuam ad deprecationem meam, Domine.
211Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473C (auctor 730-804)
Alia oratio ad Patrem in nomine Filii.
212Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0494A (auctor 730-804)
IV. Oratio pro abbate vel congregatione.
213Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0494B (auctor 730-804)
Alia oratio.
214Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0475A (auctor 730-804)
Domine, exaudi orationem meam, ad te omnis oratio veniat.
215Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0494C (auctor 730-804)
V. Oratio pro familiaribus et omnibus Christianis, omnibus commendatis.
216Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0495B (auctor 730-804)
Exaudi me, piissime et misericors Deus, et miserere omnibus catholicis adhuc in corpore commorantibus; et aversos a via veritatis dignare ad te convertere, ut te toto corde requirant: et aeterna protectione omnes conserva, ut nullis tentationibus a te separentur; et praesta ut mortuis prosit haec oratio servi tui ad emendationem delictorum, seu alienationem [Al., alleviationem] poenarum.
217Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0476C (auctor 730-804)
Oratio.
218Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0495B (auctor 730-804)
VI. Oratio pro eleemosyna.
219Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0480A (auctor 730-804)
Oratio.
220Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0495D (auctor 730-804)
Deus, intret in conspectu tuo oratio mea.
221Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0496C (auctor 730-804)
Repelle a me, Domine, omnes cogitationes noxias, et omne os pravum, et opus perversum; et dimitte quae conscientia mea misera metuit, et adiice quod oratio non praesumit.
222Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0481C (auctor 730-804)
Versus ut supra. Sequitur oratio.
223Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0497B (auctor 730-804)
VIII. Oratio pro agnitione Dei, et pro indulgentia delictorum, et peremptione diversarum tribulationum.
224Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0482D (auctor 730-804)
Oratio.
225Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0483B (auctor 730-804)
Concede mihi in hoc saeculo agere veram poenitentiam, et in futuro da mihi indulgentiam, quia tu dignatus es dicere: Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat (Ezech. XXXIII, 11) . Effunde super me misericordiam tuam, et dimitte omnia peccata mea, quae conscientia mea metuit, et adiice quod oratio non praesumit.
226Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0483D (auctor 730-804)
Et David quidem, Mane, inquit ad Dominum, oratio mea praeveniet te (Psal. LXXXVII, 14) . Isaias autem sic: Anima mea desideravit te in nocte: sed in spiritu meo, in praecordiis meis de mane vigilabo ad te (Isai. XXVI, 9) . Cum his ergo tribus congruentissimis psalmis vigilet ad Dominum mane spiritus meus, oremusque in ortu surgentis aurorae; ut a luce prima in vesperam sint oculi eius super nos, et aures eius ad preces nostras: nostrosque dirigat gressus in viam pacis, ut absque omni errorum scandalo gradientes, non dominetur nostri omnis iniustitia.
227Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0484A (auctor 730-804)
Oratio.
228Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0484C (auctor 730-804)
Oratio.
229Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0502A (auctor 730-804)
XI. Oratio monachorum.
230Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0504B (auctor 730-804)
XII. Alia oratio.
231Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0487A (auctor 730-804)
Oratio
232Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0506C (auctor 730-804)
XIII. Oratio ad crucem.
233Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0506C (auctor 730-804)
Alia oratio.
234Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0488B (auctor 730-804)
Oratio.
235Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0506D (auctor 730-804)
Oratio ad secundam horam.
236Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0507B (auctor 730-804)
Oratio ad Tertiam.
237Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0507C (auctor 730-804)
Oratio ad Sextam.
238Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0507C (auctor 730-804)
Oratio ad Nonam.
239Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0507D (auctor 730-804)
Oratio ad Vesperas.
240Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0507D (auctor 730-804)
Oratio horae duodecimae .
241Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0508A (auctor 730-804)
Oratio ad Completorium.
242Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0489B (auctor 730-804)
Oratio.
243Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0489C (auctor 730-804)
Alia oratio.
244Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0508A (auctor 730-804)
XV. Oratio ante communionem.
245Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0508C (auctor 730-804)
Alia oratio.
246Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0508C (auctor 730-804)
Oratio post communionem.
247Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0490B (auctor 730-804)
Item oratio.
248Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0490C (auctor 730-804)
Oratio sancti Hieronymi pro custodia diei sequentis .
249Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0491B (auctor 730-804)
Custodi manus meas, ne porrigantur saepe ad accipienda munera, sed potius eleventur in precibus Domini mundae et purae, sine ira et disceptatione, quo possim dicere illum propheticum sermonem: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo.
250Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0490A (auctor 730-804)
Oratio prima in dormitorii cellula.
251Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0491D (auctor 730-804)
Oratio.
252Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0618D (auctor 730-804)
Illa oratio pro peccatis nostris ad aures omnipotentis Dei cito perveniet, si delinquentium [in nos] preces in nostris auribus acceptabiles sunt.
253Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0625D (auctor 730-804)
Efficacissima enim pro peccatis deprecatio est in eleemosynis atque ieiuniis; et velociter ad divinas conscendit aures talibus oratio elevata suffragiis, quoniam scriptum est: Animae suae benefacit vir misericors (Prov. XI, 17) . Pars enim corporalium facultatum, quae indigentibus ministratur, in divitias largienti transit aeternas.
254Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0626B (auctor 730-804)
Animam esurientem ne despexeris, et ne exasperes pauperem in clamore suo (Eccli. IV, 2) . Qui avertit aurem suam a clamore pauperis, illius oratio clementiam Dei non merebitur [Ms., meretur]. In vita tua benefac animae tuae, eleemosynas dans miseris, quia post mortem non habes potestatem bene faciendi.
255Alcuinus, Enchiridion, 100, 0572C (auctor 730-804)
Unde mihi modo locus esset idoneus disputandi de mirabili numerorum congruentia cum salutis nostrae mysteriis, si alibi oratio non intenderet.
256Alcuinus, Enchiridion, 100, 0600C (auctor 730-804)
Non otiose nec somnolenter, sed strenue vigilanterque sancti testimonia divina exquisierunt, ut talia paterentur; ut est praeceptum Domini: Beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, etc. (Matth. V, 10) . Sed haec oratio pro persecutoribus funditur non irrogando ultionem poenae, sed ut, dum conversi fuerint ad Dominum, martyribus tollatur opprobrium, quando et illi ipsam religionem coluerint.
257Alcuinus, Enchiridion, 100, 0618C (auctor 730-804)
VERS. 169. - Appropinquet oratio [Ms., Adpropiet deprecatio] mea in conspectu tuo, Domine, iuxta eloquium tuum da mihi intellectum.
258Alcuinus, Enchiridion, 100, 0618C (auctor 730-804)
VERS. 170. - Intret oratio mea in conspectu tuo, Domine, secundum eloquium tuum eripe me.
259Alcuinus, Enchiridion, 100, 0587B (auctor 730-804)
VERS. 1. - Psalmi [huius] titulus: Oratio pauperis eum afflixerit, et coram Domino effuderit precem suam.
260Alcuinus, Enchiridion, 100, 0587C (auctor 730-804)
Oratio est suavis animi, cum compunctione cordis [deprecatio; clamor est vocis prolata, cum intentione cordis] confessio. Primo autem posuit orationem, nunc adiecit clamorem, ut studia supplicationis crevisse cognosceres, cuius orationem in clamorem maximum prorupisse intelligeres.
261Alcuinus, Enchiridion, 100, 0587D (auctor 730-804)
Hunc vero modum sanctae orationis servandum devotissimus Christianus intelligat, ut [idipsum] cogitatione prosequatur [quod verbis effudit ( Edit., ut ipsum cogitatione prosequatur; et cum verba effundit)]: Ipsum respiciat mente, cui supplicat; omnes superfluas cogitationes excludat, quae ab inimico ingeruntur, ut efficax oratio ex cordis claritate perveniat ad Deum, sicut Apostolus ait: Orabo spiritu, orabo et mente; psallam spiritu, psallam et mente (I Cor. XIV, 15) . Tunc enim a Deo accepta est oratio canentis, si pura mens idem gerit, quod explicat ore.
262Alcuinus, Enchiridion, 100, 0633C (auctor 730-804)
Sacrificium Deo humilitatis offert in his verbis, sicut in alio psalmo legitur: [Sacrificium Deo] spiritus contribulatus, id est, humiliatus (Psal. L, 19) . Magis itaque audita est humiliantis [Ms., humiliati] publicani oratio, quam superbientis Pharisaei.
263Alcuinus, Enchiridion, 100, 0594D (auctor 730-804)
Agnoscendus est itaque David iste, quem persequebatur filius suus Iudas tradens eum in mortem; habebat enim filios, de quibus dicebat: Non possunt filii sponsi lugere, quandiu sponsus est cum eis, veniet autem dies quando sponsus auferetur ab eis, tunc lugebunt (Matth. IX, 15) . Lugendum est animis peccantium, si sponsus auferatur ab eis propter peccata: et primo omnium poscendum, ut exaudiatur oratio eorum; deinde ne inducantur in iudicium; postremo ut eripiantur ab inimicis suis, quorum potestati a semetipsis traditi sunt propter peccata sua.
264Alcuinus, Epistolae, 100, 0168B (auctor 730-804)
» Magna est apud Deum communis oratio, et magna charitatis communio; et multo est melius cum fratribus communiter orare, manducare et dormire, quam in speciali habitatione solum cum periculo manere, quia facilius diabolus expugnare poterit illum qui solus est, quam eum qui fraterno auxilio undique cingitur, dicente Scriptura: Frater, qui a fratre adiuvatur, quasi firma est civitas (Prov.
265Alcuinus, Epistolae, 100, 0235A (auctor 730-804)
Sed veniat, veniat vestra post nos oratio et eleemosynarum munera gratissima, nobisque nimium necessaria.
266Alcuinus, Epistolae, 100, 0431A (auctor 730-804)
Potuit enim haec eadem verba hymnidicae laudis et orationis Filius Patri silenter dicere, sed oratio Filii doctrina est discipulorum, imo et omnium qui in oratione laudis Domini deprecari consuescunt.
267Alcuinus, Epistolae, 100, 0431A (auctor 730-804)
Nulla oratio dulcior est quam quae in divinae bonitatis laude profunditur.
268Alcuinus, Epistolae, 100, 0448B (auctor 730-804)
Etiam et singularis uniuscuiusque in secreto oratio ad aures omnipotentis Dei pervenire non dubitandum est [Cod. Sal., esset].
269Alcuinus, Epistolae, 100, 0156A (auctor 730-804)
Apostolo Iacobo praecipiente: Orate invicem, ut salvemini: multum enim valet oratio iusti assidua (Iacob. V, 16) .
270Alcuinus, Epistolae, 100, 0197C (auctor 730-804)
Esto largus in miseris, pius in peregrinis, devotus in servitio Christi: Servos illos [F., illis] et Ecclesias honorifice tractans, et ut sedula illorum oratio te adiuvet.
271Alcuinus, Epistolae, 100, 0223A (auctor 730-804)
Tempus statuatur lectioni, et [oratio] suas habeat horas, et missarum solemnia proprio tempore conveniant.
272Alcuinus, Epistolae, 100, 0231C (auctor 730-804)
Ideo deprecor Almitatem vestram, ut me eximiae sanctitatis vestrae benedictio et oratio consequatur, quatenus divina clementia paucos vitae meae dies qui supersint, in suo sancto servitio ad salutem animae meae conservare dignetur.
273Alcuinus, Epistolae, 100, 0248A (auctor 730-804)
Vices suas habeant lectio et oratio.
274Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0959C (auctor 730-804)
Potuit silenter haec eadem verba orationis Patri Filius dicere; sed oratio Filii doctrina est discipulorum, nec non et eorum qui illorum exempla sequi voluissent [Ms., voluerint], vel eorum scripta legere. Dixit: Venit hora. Hora itaque passionis appropinquat.
275Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0969A (auctor 730-804)
« Hoc quod narrat, ingressum Dominum cum discipulis suis in hortum, non continuo factum est, cum eius illa finita esset oratio, de cuius verbis ait: Haec cum dixisset Iesus; sed alia quaedam sunt interposita, quae ab isto praetermissa, apud alios evangelistas leguntur: sicut apud hunc inveniuntur multa, quae illi similiter in sua narratione tacuerunt.
276Alcuinus, Interpretationes nominum Hebraicorum, 100, 0730A (auctor 730-804)
In Salmon, ut sensibiles, id est, intellectuales veritatis Dei, et docibiles [et factores] inveniamur: [quia non auditores legis, sed factores iustificabuntur (Rom. II, 13)]. In Booz, ut confiteamur Deo, et viriliter agamus, in Christo triumphantes aereas potestates [In Rahab, ut latum mandatum Domini nimis diligenter observantes, Dominum Deum ex toto corde, tota anima, tota virtute diligamus, et proximum sicut nosmetipsos amplectamur]. In Obeth, ut serviamus in laetitia per spiritum amoris, et dilectione sancta [In Ruth, ut festinantes ingredi in illam requiem, id est, in coelestem Ierusalem, dum tempus habemus, operemur bonum ad omnes (Gal. VI, 10): quia non habemus hic manentem civitatem, sed futuram inquirimus (Hebr. XIII, 14)]. In Iesse, ut incensum orationum nostrarum in ara cordis nostri [in spiritu contribulato, et humiliato] offeramus Deo, dicente Propheta [Edit., cum Psalmista dicentes]: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo (Psal. CXL, 2) . In David, ut desiderabiles efficiamur Deo nostro; et fortes simus manu contra Goliam spiritalem pugnantes.
277Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0449B (auctor 730-804)
Non obsit, Domine, populo tuo oratio coniugata [Al., subiugata] peccatis. Per me tibi offertur votum, per te meum compleatur officium.
278Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0459A (auctor 730-804)
Omnipotens sempiterne Deus, qui abundantia pietatis tuae et merita supplicum excedis et vota, effunde super nos misericordiam tuam, ut meritis martyrum tuorum dimittas nobis omnia quae conscientia metuit, et adiicias quae oratio non praesumit.
279Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0462D (auctor 730-804)
Oratio ad Primam.
280Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0463A (auctor 730-804)
Oratio ad Tertiam.
281Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0463A (auctor 730-804)
Oratio ad Sextam.
282Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0463A (auctor 730-804)
Oratio ad Nonam.
283Alcuinus, Liber sacramentorum, 101, 0464C (auctor 730-804)
Oratio super Hebdomadarios.
284Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0511B (auctor 730-804)
Oratio.
285Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0512D (auctor 730-804)
Oratio.
286Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0514A (auctor 730-804)
Oratio.
287Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0514C (auctor 730-804)
Oratio.
288Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0514D (auctor 730-804)
Oratio.
289Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0515B (auctor 730-804)
Oratio.
290Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0516A (auctor 730-804)
Oratio.
291Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0516B (auctor 730-804)
Oratio.
292Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0516C (auctor 730-804)
Oratio.
293Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0516D (auctor 730-804)
Oratio.
294Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0517D (auctor 730-804)
Oratio.
295Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0518B (auctor 730-804)
Oratio.
296Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0519B (auctor 730-804)
Oratio.
297Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0519C (auctor 730-804)
Oratio.
298Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0520A (auctor 730-804)
Oratio.
299Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0520C (auctor 730-804)
Oratio.
300Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0520D (auctor 730-804)
Oratio.
301Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0521B (auctor 730-804)
Oratio.
302Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0521C (auctor 730-804)
Oratio.
303Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0522B (auctor 730-804)
Oratio.
304Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0524B (auctor 730-804)
Oratio.
305Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0533A (auctor 730-804)
Oratio.
306Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0533D (auctor 730-804)
Oratio.
307Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0534D (auctor 730-804)
Oratio.
308Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0535D (auctor 730-804)
Oratio.
309Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0536C (auctor 730-804)
Oratio.
310Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0537A (auctor 730-804)
Oratio.
311Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0526C (auctor 730-804)
Oratio.
312Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0527B (auctor 730-804)
Oratio.
313Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0528A (auctor 730-804)
Oratio.
314Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0529A (auctor 730-804)
Oratio.
315Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0530A (auctor 730-804)
Intende animae meae, et libera eam: propter inimicos meos eripe me Oratio.
316Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0530C (auctor 730-804)
Oratio. Intendant [Cod. Reg., Intende], quaesumus Domine, pietatis tuae aures in oratione [Ibid., in orationem] supplicum, quia apud te est propitiatio peccatorum: ut non observes iniquitates nostras, sed impertias nobis misericordias tuas.
317Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0531A (auctor 730-804)
Educ de custodia animam meam ad confitendum nomini tuo: me exspectant iusti, donec retribuas mihi Oratio.
318Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0531D (auctor 730-804)
Oratio.
319Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0531D (auctor 730-804)
Item oratio.
320Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0532B (auctor 730-804)
ORATIO FERIA II, SI QUIS SE IN TRIBULATIONIBUS DERELICTUM INTELLIGAT, DECANTANDA. Deus, qui contritorum non despicis gemitum, et moerentium non aspernaris affectum, adesto precibus nostris, quas pietati tuae pro tribulatione nostra fundere praesumimus: implorantes, ut eas clementer suscipere digneris, tribuasque, ut quidquid contra nos diabolicae atque humanae moliuntur adversitates, ad nihilum redigas, et consilio pietatis tuae allidas, ut nullis adversitatibus laesi, sed erepti de omni tribulatione et angustia, laeti tibi in Ecclesia tua sancta gratias referamus, per Christum Dominum nostrum: per quem te, summe Deus, rogamus, ut preces has attendas propitiabili dignatione, et ad hanc nostram orationem respicias, quam tibi pro ereptione et relevatione nostra a pressura nostrae infirmitatis offerimus.
321Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0538B (auctor 730-804)
Oratio.
322Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0539A (auctor 730-804)
Oratio.
323Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0539C (auctor 730-804)
Oratio.
324Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0540A (auctor 730-804)
Oratio.
325Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0540C (auctor 730-804)
Oratio.
326Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0541D (auctor 730-804)
Oratio. Excelsi solii regnator immense [Cod. Reg., regnator aeterne], qui sperantes in te damnari aeterna confusione non pateris: reple, quaesumus, labia nostra [laude tua] et in his nos semper meditationibus bonorum insinuator exerce [Cod. Reg., exercere digneris]. Per.
327Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0542C (auctor 730-804)
Oratio.
328Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0543A (auctor 730-804)
Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo: elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum.
329Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0543B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI AUGUSTINI.
330Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0543C (auctor 730-804)
Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea praeveniet te.
331Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0543C (auctor 730-804)
Oratio.
332Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0543D (auctor 730-804)
Alia oratio.
333Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0544A (auctor 730-804)
ORATIO METRICA AURELII PRUDENTII CLEMENTIS.
334Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0545B (auctor 730-804)
ORATIO ALCUINI. De agnitione Dei, et indulgentia delictorum, et de ereptione diversarum tribulationum.
335Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0547D (auctor 730-804)
Oratio.
336Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0548B (auctor 730-804)
Oratio.
337Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0549C (auctor 730-804)
Oratio.
338Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0549C (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI AMBROSII.
339Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0550A (auctor 730-804)
ORATIO. Pro familiaribus nostris et cunctis fidelibus defunctis.
340Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0550D (auctor 730-804)
Oratio.
341Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0550D (auctor 730-804)
Alia oratio.
342Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0551B (auctor 730-804)
Oratio.
343Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0552A (auctor 730-804)
Oratio.
344Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0552B (auctor 730-804)
Alia oratio.
345Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0552B (auctor 730-804)
Oratio pro qualicunque homine defuncto.
346Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0552C (auctor 730-804)
Alia oratio.
347Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0553C (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI BENEDICTI.
348Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0554C (auctor 730-804)
Oratio.
349Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0554C (auctor 730-804)
Alia Oratio.
350Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0555C (auctor 730-804)
Oratio.
351Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0556A (auctor 730-804)
ORATIO ISIDORI PRO OMNIBUS CHRISTIANIS.
352Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0557B (auctor 730-804)
PRO FAMILIARIBUS ORATIO.
353Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0558A (auctor 730-804)
Oratio.
354Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0558B (auctor 730-804)
Alia Oratio.
355Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0558D (auctor 730-804)
Oratio.
356Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0559A (auctor 730-804)
Oratio.
357Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0559B (auctor 730-804)
Alia Oratio.
358Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0559D (auctor 730-804)
Oratio.
359Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0560A (auctor 730-804)
Oratio.
360Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0560C (auctor 730-804)
Oratio.
361Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0560C (auctor 730-804)
Alia Oratio.
362Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0564A (auctor 730-804)
Oratio.
363Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0564D (auctor 730-804)
Humiliabam in ieiunio animam meam, et oratio mea in sinu meo convertetur.
364Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0565B (auctor 730-804)
Oratio.
365Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0565B (auctor 730-804)
Alia Oratio.
366Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0565C (auctor 730-804)
Ad quam iam convertere, Domine, et intende iudicium nostrum, et ipse iudicantes nos fortis propugnator expugna; ut oratio nostra, quae nunc in sinum nostrum pro secretorum suorum compunctione convertitur, ante conspectum tuum purgata, cordis gemitu dirigatur.
367Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0565D (auctor 730-804)
Oratio.
368Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0566B (auctor 730-804)
Oratio.
369Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0566D (auctor 730-804)
Oratio.
370Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0567A (auctor 730-804)
Oratio.
371Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0567A (auctor 730-804)
Item Oratio.
372Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569B (auctor 730-804)
ALIA ORATIO.
373Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0575D (auctor 730-804)
LXXXVII. Ingrediatur ante te oratio mea: inclina aurem tuam ad laudationem meam.
374Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0575D (auctor 730-804)
Ego autem ad te, Domine, clamavi: et mane oratio mea praeveniet te.
375Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0578B (auctor 730-804)
Dirigatur oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo.
376Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0579C (auctor 730-804)
ORATIO EUGENII TOLETANI EPISCOPI.
377Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0580A (auctor 730-804)
SABBATO. SI CUI VITA PRAESENS FASTIDIO SIT, EI SUPERNA CONTEMPLARI IUVAT. ORATIO SANCTI AUGUSTINI.
378Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583A (auctor 730-804)
Apud me oratio Deo vitae meae: dicam Deo, susceptor meus es.
379Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583B (auctor 730-804)
Oratio.
380Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0583D (auctor 730-804)
Oratio.
381Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0584B (auctor 730-804)
Oratio.
382Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0584B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI ISIDORI.
383Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0585A (auctor 730-804)
EIUSDEM ALIA ORATIO.
384Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0585B (auctor 730-804)
ITEM SABBATO IN HONORE OMNIUM SANCTORUM ORATIO SANCTI GREGORII PAPAE.
385Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0587A (auctor 730-804)
Oratio.
386Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0587A (auctor 730-804)
Alia oratio.
387Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0587D (auctor 730-804)
Oratio.
388Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0588C (auctor 730-804)
Oratio.
389Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0589A (auctor 730-804)
Oratio.
390Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0589C (auctor 730-804)
Oratio.
391Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0589D (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI GREGORII.
392Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0596C (auctor 730-804)
ORATIO Quam beati Patres post recitata sanctorum nomina in quotidianis orationibus cantare solebant .
393Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0597D (auctor 730-804)
ORATIO.
394Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0598C (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI AUGUSTINI EPISCOPI.
395Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0600B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI GREGORII.
396Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0602B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI GREGORII PAPAE.
397Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0602D (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI HIERONYMI PRESBYTERI.
398Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0603B (auctor 730-804)
Dirigatur ad te, Domine, oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo.
399Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0603C (auctor 730-804)
Appropiat oratio mea in conspectu tuo.
400Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0603C (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI HIERONYMI.
401Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0604A (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI MARTINI.
402Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0546A (auctor 730-804)
FERIA IV. ORATIO BEATI AMBROSII, In qua pro suis peccatis veniam postulat.
403Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0553C (auctor 730-804)
Alia oratio.
404Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0567B (auctor 730-804)
FERIA ITEM VI ORATIO SANCTI CYPRIANI MARTYRIS.
405Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0604A (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI COLUMBANI.
406Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0604B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI ISIDORI.
407Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0605C (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI ISIDORI.
408Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0606B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI EFFREM DIACONI.
409Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0606C (auctor 730-804)
ORATIO PRO OMNI POPULO, Ut in regum continetur historia.
410Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0607A (auctor 730-804)
ORATIO EFFREM DIACONI.
411Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0607B (auctor 730-804)
ORATIO Pro itineris et navigii prosperitate.
412Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0611A (auctor 730-804)
ORATIO.
413Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0598B (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI HILARII, Quam XII libris, quos de sancta conscripsit Trinitate, subiunxit.
414Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0608A (auctor 730-804)
ORATIO SANCTI AUGUSTINI, Quam XV libris, quos de sancta conscripsit Trinitate, subiunxit.
415Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0612C (auctor 730-804)
ORATIO D. ALCUINI IN NOCTE.
416Alcuinus, Vita S. Vedasti, 101, 0676B (auctor 730-804)
XXI. Dum talia inter se quererentur, venerabilis vir Scopilio, doctus virtute precum, ad solita sibi credidit arma currendum: ut videlicet oratio fidei obtineret, quod multa hominum manus viribus nequivisset.
417Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1181C
Sequitur oratio: Exaudi, quaesumus, Domine, plebem tuam.
418Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1186A
Concordat etiam huic afflictioni oratio ipsius diei, in qua dicimus: Preces populi tui, quaesumus, Domine, clementer exaudi, etc.
419Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1187D
Hoc idem namque sonat oratio prima ipsius diei, in qua dicitur: Domine, qui conspicis quia ex nulla nostra actione confidimus, id est, ex nullo bono nostro opere fiduciam habemus, sed sola miseratione salvari speramus.
420Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1199C
Oratio.
421Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1199D
Oratio.
422Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1201B
Deinde adunantur palmae et flores, atque diversa genera frondium, seu olivarum, super quae dicitur haec oratio a sacerdote: Omnipotens sempiterne Deus, qui antequam Filium tuum Dominum nostrum pro nobis mortem perpeti sineres.
423Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1204B
Alia oratio: Praesta, quaesumus, Domine, huic famulo tuo dignum poenitentiae fructum.
424Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1205C
Benedicitur oleum infirmorum, qui passio Christi auctorem mortis destruxit: gratia eius, quae significatur per olei unctionem, arma eius, quae sunt peccata quotidiana, destruxit, Iacobo attestante: Oratio fidei salvabit infirmum: et si in peccatis sit, dimittentur ei (Iac. V, 15) , cuius signum est olei unctio. Eadem die, hora nona scilicet, quando dies sunt longiores, seu hora quinta, quando breviores, excutitur ignis de lapide in loco foris basilicam, et illuminatur candela.
425Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1206B
His expletis, sequitur Oratio Dominica.
426Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1206B
oratio.
427Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1217B
Sequitur oratio absque salutatione: Deus qui mirabiliter creasti hominem.
428Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1217B
Oratio: Deus cui miracula antiqua.
429Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1217C
Oratio: Concede, quaesumus.
430Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1217C
Alia oratio, in eodem psalmo XLI: Omnipotens sempiterne Deus, respice propitius ad devotionem populi tui.
431Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1220B
Oratio: Omnipotens sempiterne Deus, qui regenerare.
432Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1222A
Sequitur ad complendam oratio.
433Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1222B
Oratio prima monstrat aditum regni coelestis apertum nobis esse, per capitis nostri resurrectionem.
434Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1222D
Sequitur Oratio.
435Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1222D
Sequitur oratio.
436Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1223A
Praecedam vos, et sequitur oratio sacerdotis.
437Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1223A
Haec oratio per totam hebdomadam servatur usque in Dominicam post Albas, Alleluia, et antiphonis mutatis tantum singulis diebus, psalmos vero eosdem canunt
438Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1229A
Oratio sine Flectamus.
439Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1230A
Postcom. Sancti Spiritus, Domine, corda nostra. ] In sola de camino ignis , non flectimus genua, quando Nabuchodonosor compellebat populum adorare statuam, quam fecerat; ut separata sit nostra oratio, quae est ad unum Deum, ab errore gentilium.
440Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1230A
Oratio post communionem super populum non habetur, quia istud officium frequenter circa noctem Dominicam solet fieri, in qua minime genuflectitur.
441Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1249D
Sequitur Collecta, quae dicta est a collectione, eo quod ex auctoritate divinarum Scripturarum sint collecta, quae in Ecclesia leguntur, sicut est illa de tribus pueris; vel quod ex multis sermonibus una colligatur oratio; sive a collectione vel societate dicitur populi, qui tunc in unum concurrens colligitur.
442Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1252A
Post oblationem ponitur incensum super altare, dicente sacerdote: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo, etc.
443Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1252A
Hoc est dicere: Sicut incensum gratum est et acceptum in conspectu populi, ita fiat oratio mea acceptabilis in conspectu tuo.
444Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1255B
Ut autem ad solum Patrem dirigatur oratio, cum totius sanctae Trinitatis, sicut una est divinitas, ita aequalis honor et glorificatio, id apostoli sancto per eos ordinante Spiritu sanxerunt, ut qui multorum deorum errores unius Dei praedicatione nitebantur evellere, sub Trinitatis sacramento uni personae in sacrificiorum ritu esse supplicandum decernerent: ne qui unum Deum praedicabant, in pluralem divinitatis numerum incidisse arguerentur, et quia Pater et Filius et Spiritus sanctus, unius deitatis, unius naturae, unius substantiae, unius denique potestatis existunt, una ex eis persona propter unitatis mysterium retinendum in sacrificio invocaretur; nec alia debuit, nisi quae prima est, in qua duae caeterae naturaliter manentes existunt.
445Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1258B
Additur, per Christum Dominum nostrum: quia aliter nec oratio Ecclesiae, nec oblatio Deo offerri potest, nisi per unum mediatorem Dei et hominum, quod ipse in Evangelio commendat, dicens: Quidquid petieritis in nomine meo, hoc faciam (Ioan. XIV, 14) . Quam petitionis formam in omni oratione sua custodit Ecclesia.
446Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1265B
Haec autem obsecratio, Oratio Dominica vocatur, quia eam Dominus docuit, et a Domino oratio Dominica.
447Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1271B
Vel missa est, id est, directa; sive missa est, id est, perfecta est pro nobis oblatio et oratio.
448Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1274C
Testis est hymnidicus ille, regio ac sacerdotali perfunctus officio, dicens: Dirigatur oratio mea, sicut incensum in conspectu tuo: elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum (Psal. CXL, 2) . In Novo quoque Testamento eodem tempore Dominus et Salvator noster coenantibus apostolis mysterium sui corporis et sanguinis in initio tradidit: ut tempus illud sacrificii vesperum saeculi ostenderet.
449Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1276B
Inducat presbyteros Ecclesiae, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini, et oratio fidei salvabit infirmum: et si in peccatis sit, remittentur ei (Iac. V, 14) . Quod non est dubium de fidelibus aegrotantibus accipi vel intelligi debere, qui sancto oleo perungi possunt, quod ab episcopo confectum est, non solum sacerdotibus, sed omnibus uti Christianis in sua aut suorum necessitate ad ungendum.
450Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1135C
Prima earumdem oratio, ubi dicitur: Dominus vobiscum, vel Oremus, admonitio est erga populum, ut excitentur ad Deum adorandum.
451Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1135D
Tertia autem effunditur oratio pro offerentibus, sive pro defunctis fidelibus, in collecta quae dicitur post sacrificii receptionem, ut per idem [Cod., eumdem] sacrificium veniam consequi mereantur.
452Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1136A
Septima vero oratio est, quam Dominus noster discipulis suis instituit orare dicens: Pater noster, qui es in coelis.
453Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0107C (auctor 640-709)
ut merito propter intactae virginitatis typum et spontaneum devotae subiectionis famulatum, quo exemplum obedientiae mortalibus in valle lacrymarum degentibus praebet, prae caeteris creaturis nectareum conficiat edulium, et mulsae dulcedinis alimoniam flavescenti cerarum gurgustio recondat, quae non modo cuncta deliciarum fercula et piperatas pulmentorum saginas praecellat, omneque fragrantis ambrosiae thymiama, ac nardi spirantis olfactum vincat, verum etiam, ut, omissa specialitate, ad generalitatem sermonis oratio decurrat, universam mundanae suavitatis dulcedinem, opulentique luxus exquisita superet oblectamenta et haustum defruti despiciat.
454Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0160C (auctor 640-709)
Christi tirunculae, sit mihi praesentis opusculi rata recompensatio vestrarum precum frequens collata vicissitudo, meique laboris et sudoris fiat fulcimentum vestrae intercessionis adiumentum [Hic deficit Bodl.]; ut qui propria meritorum qualitate et fidei fragilitate tremebundus ac nutabundus vacillare videor, robustissima patrociniorum vestrorum columna fretus, feliciter ac firmiter fulciri merear, et quem gravi facinorum et flagitiorum sarcina triste piaculi pondus deprimit, vestrorum potens meritorum suffragium benigna pietate clementer sustentet, quatenus in sancta synaxi cum veneranda monasticae classis caterva universitatis creatori medullata orationum holocaustomata flexis poplitibus concorditer obtulerit, meae contemptibilis personae, iuxta quod vestra vota devota spoponderunt, reminisci dignetur, ut et nostra vobis supplicantibus, iuxta Psalmographi sententiam, oratio dirigatur, sicut incensum in conspectu divinae Maiestatis thurificatur, quod porrectarum elevationi manuum simulatur, et sacrificio serotino aequiparatur, unde sacra materterae Domini soboles primus Eliae pontifex, cum Evangelii splendor auroresceret et iubar lucis aeternae rutilaret: Orate, inquit, pro invicem, ut salvemini; et infra extemplo subdidit: Multum valet deprecatio iusti assidua.
455Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0160C (auctor 640-709)
Siquidem oppido frequens oratio quasi arx editissima et inextricabile propugnaculum contra venenatas aemularum ansatas fore creditur.
456Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0181A (auctor 640-709)
Ecce nulla oratio integra in quolibet pede reperta est.
457Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 357 (auctor 640-709)
rigo: ecce, nulla oratio integra in quolibet pede reperta est.
458Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 72 (auctor 640-709)
Quid enim, quaeso, in rerum visibilium videri valet natura, quod tam ingenti studio auctoris sui praecepto pareat et regis imperium implere contendat, ut merito propter intactae virginitatis tipum et spontaneum devotae subiectionis famulatum, quo exemplum obedientiae | mortalibus in valle lacrimarum degentibus praebet, prae ceteris creaturis nectareum conficiat edulium et mulsae dulcedinis alimoniam flavescenti cerarum gurgustio recondat, quae non modo cuncta diliciarum fercula et piperatas pulmentorum saginas praecellat omneque flagrantis ambrosiae thimiama ac nardi spirantis olfactum vincat, verum etiam, ut omissa specialitate ad generalitatem sermonis oratio decurrat, universam mundanae suavitatis dulcedinem opulentique luxus exquisita superet oblectamenta et haustum defruti despiciat?
459Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 522 (auctor 640-709)
Heia, Christi tirunculae, sit mihi praesentis opusculi rata recompensatio vestrarum precum frequens collata vicissitudo meique sudoris et laborisfiat fulcimentum vestrae intercessionis adiumentum, ut, qui propria meritorum qualitate et fidei fragilitate tremibundus ac nutabundus vacillare videor, robustissima patrociniorum vestrorum columna fretus feliciter ac firmiter fulciri merear, et, quem gravi facinorum et flagitiorum sarcina triste piaculi pondus deprimit, vestrorum potens meritorum suffragium benigna pietate clementer sustentet, quatenus in sancta synaxi, cum veneranda monasticae classis caterva universitatis creatori medullata orationum holocaustomata flexis poplitibus concorditer obtulerit, meae contemptibilis personae, iuxta quod vestra vota devota spoponderunt, reminisci dignetur, ut et nostra vobis supplicantibus iuxta psalmigrafi sententiam oratio dirigatur, sicut incensum in conspectu divinae maiestatis turificatur, quod porrectarum elevationi manuum simulatur et sacrificio serotino aequiperatur!
460Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 524 (auctor 640-709)
Siquidem oppido frequens oratio quasi arx editissima et inextricabile propugnaculum contra venenatas aemulorum ansatas fore creditur, orantem pro nobis beatitudinem vestram alma trinitas, una deitatis substantia et trina personarum subsistentia, totius mundi monarchiam gubernans ab alto caeli culmine iugiter tueri dignetur!
461Aldhelmus Schireburnensis, Rhythmi, p1; 48 (auctor 640-709)
III. AETHILWALDI ORATIO AD DEUM. Summum satorem, solia Sedit qui per aethralia, Alti Olimpi arcibus Obvallatus minacibus, Cuncta cernens cacumine Caelorum summo lumine Alta poli et infima Telluris latae limina, Cuius inmensa munera Nequeo prorsus, funera Antequam rictu rabido Raptent et rodant avido Ore halitum, corpore Mortis rigente torpore, Carminare concentibus Celsae laudis stridentibus, Ipsum profecto precibus Peto, profusis fletibus Allidens libentissime Solo tenus saepissime Curvatam colli cervicem Capitis atque verticem: Titubanti tutamina Tribuat per solamina Sacrosancta sublimiter; Suffragans manu fortiter Alma per adminicula Hostium demat spicula, Quibus infesti fortibus Forant thoracas humeris, Christi tyronum cassibus Caesis foedis fragoribus Afflant necantes imbribus Telorum emicantibus.
462Alexander de Roes, Memoriale, 32; 4 (auctor -1288)
Cum ergo tantorum Romanorum imperatorum erga sanctam ecclesiam Romanam devotionem et liberalitatem convenit ad memoriam revocari, tunc absque dubio dignum esset stupore, si ex precogitata deliberatione vel industria regie dignitatis memoria de libro viventium deleretur, et quod saltem semel in anno pro rege vel pro regno Romanorum generalis oratio non fieret), que etiam fieri consuevit pro Sarracenis et Iudeis, et hanc utique ingratitudinem et iniuriam rex regum suo tempore sibi factam reputaret.
463Alexander Gemmeticensis, Epistola de Filio hominis, 205, 0922C
Sed ut iam parcat oculis nimis evagata oratio, filium hominis credimus esse id quod est novus ex veteri, seu filius Adae, habito respectu ad eum statum in quo fuerat Adam ante peccatum.
464Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 8; 30 (auctor -1271)
Habens thuribulum aureum, id est cor mundum, per quod direxit orationes ad Dominum, sicut scribitur: Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo.
465Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 326 (auctor -1271)
Et exaudita est oratio eius.
466Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 5, 49; 21 (auctor 1157-1217)
Hinc est quod in agendis defunctorum; recitatur frequenter oratio subtilissime intelligentie uerba continens.
467Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 1, 9, 3; 1 (auctor 1157-1217)
¶Expellit curas oratio.
468Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 3, 3; 4 (auctor 1157-1217)
Bona est oratio cum ieiunio et elemosina~ magis quam thesauros auri retondere.
469Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 3, 3; 11 (auctor 1157-1217)
et oratio.
470Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 3, 3; 23 (auctor 1157-1217)
Oratio condita lacrimis; conpescit indignationem tonantis.
471Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 7, 13; 27 (auctor 1157-1217)
et uelociter ad diuinas conscendit aures talibus oratio eleuata suffragiis; quoniam sicut scrip tum est~ Anime sue benefacit uir misericors.
472Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 7, 16; 27 (auctor 1157-1217)
bona est oratio cum ieiunio et elemosina; quia elemosina a morte liberat~ et ipsa purgat peccata.
473Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 47; 13 (auctor 1157-1217)
Vnde et oratio nomen collecte sortitur.
474Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 51; 8 (auctor 1157-1217)
Breuis et leuis oratio in uerbis.
475Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 45, 16; 25 (auctor 1157-1217)
et oratio.
476Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 16; 24 (auctor 1157-1217)
Hec namque oratio; tam precedenti uerba quamᷓ subsequenti⸝ rite potest associari.
477Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 26; 12 (auctor 1157-1217)
Sunt itaque tria; quibus precipue floret studium discipline sanctitatis~ elemosina uidelicet~ ieiunium et oratio.
478Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 26; 23 (auctor 1157-1217)
oratio condita lacrimis; compescit indignationem tonantis.
479Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 31; 146 (auctor 1157-1217)
Immo ut aiunt⸝ oratio pro aliquo specialiter facta⸝ magis proderit ei qui maioris est meriti; quam ei pro quo specialiter fit.
480Alexander Nequam, Tractatus super Mulierem fortem, 1, 31; 147 (auctor 1157-1217)
Pariter autem bonis; pariter conferet oratio specialiter facta pro illorum altero tantum.
481Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 1, 3; 55 (auctor 1157-1217)
Mutuis ergo uicibus sibi succedant lectio et oratio.
482Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 3, 5; 15 (auctor 1157-1217)
Cum alternis uicibus sibi succedere teneantur oratio et lectio; uix reperiuntur aliqui qui panibus propositionis mense celestis refici desiderent.
483Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 10; 11 (auctor 1157-1217)
Si igͥitur hic fiat yrmos; erit diasirtica oratio que subdit᷑ur.
484Alexander Nequam, Tractatus super parabolas Salomonis, 1, 7, 10; 20 (auctor 1157-1217)
si ꝑper periodum ibi t̾erminet᷑ur oratio; ubi yrmos constitui dicebat᷑ur posse.
485Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1093C
Verum, ut coepta procedat oratio, diem adventus sui in Angliam apud Douram ubi applicuit una cum clericis aliisque domesticis et amicis suis (quorum ibidem turba non modica speratam et praecognitam ipsius praesentiam exspectaverat) laetam laetus ipse cum laetis exegit.
486Algerus Leodiensis, De libero arbitrio, 180, 0972B (auctor 1060-c.1131)
Si ergo Deus promisit ei fecunditatem et dedit sterilitatem; Isaac autem oravit et fecunditatem impetravit, quid aliud est nisi quod oratio praedestinationem obtinuit?
487Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0877D (auctor 1060-c.1131)
Solemnis enim oratio sacerdoti sacramenti efficit veritatem; merita vero salutis eius obtinent effectum et virtutem.
488Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0912B (auctor 1060-c.1131)
» Unde et Augustinus cum de criminalibus discrevisset, ait: « De quotidianis autem et levibus sine quibus haec vita non ducitur, quotidiana fidelium oratio satisfacit.
489Algerus Leodiensis, De sacrificio missae, 180, 0855B (auctor 1060-c.1131)
Secunda in canone oratio fit pro illis, qui vel panem ad sacrificium obtulerunt, vel sacris mysteriis circumstant.
490Algerus Leodiensis, De sacrificio missae, 180, 0856C (auctor 1060-c.1131)
Sequitur Dominica oratio sed libera nos; in cuius fine sacerdos Dominicum panem dividit in tres partes, quarum primam deponit in calicem, mediam servat sibi, offert communicandis extremam.
491Algerus Leodiensis, De sacrificio missae, 180, 0856D (auctor 1060-c.1131)
Tertia portio gratias agit pro sanctis qui in gloria constituti non habent necesse ut pro eis fundatur oratio.
492Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0469B
5. Oratio Adelae uxoris Baldrici.
493Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1249A (auctor 1015-1085 -)
XXXIII. Item oratio, seu confessio metrica.
494Alphanus Salernitanus, Carmina, 147, 1251B (auctor 1015-1085 -)
Sint moderata tibi ieiunia, lectio iugis, Psalmodia frequens, oratio sedula, nullum Te moveat, vel solvat onus, metire laborem Pollicitis, operam mercede, brevemque triumphis Pugnam perpetuis.
495Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1152C (auctor -c.1143)
Aut igitur non facientes dicimus: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris: et nosmetipsos hoc dicendo amplius ligamus, aut fortasse hanc conditionem in oratione intermittimus, et advocatus noster precem quam composuit non recognoscit, atque apud se protinus dicit: Scio quid monui, non est ipsa oratio quam feci.
496Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1394B (auctor -c.1143)
Hinc Salomon ait: Qui avertit aurem suam, ne audiat legem, oratio eius erit exsecrabilis (Prov. XXVIII, 9).
497Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1394B (auctor -c.1143)
Cor quippe nos in petitione reprehendit, cum resistere se praeceptis eius quem postulat meminit, et oratio fit exsecrabilis, cum a censura avertitur legis, quia dignum profecto est ut ab eius beneficiis sit quisque extraneus cuius nimirum iussionibus non vult esse subiectus.
498Alulfus Tornacensis, Expositio Novi Testamenti, 79, 1394C (auctor -c.1143)
Valde namque apud Dominum utraque haec sibi necessario congruunt, ut et oratione operatio et operatione fulciatur oratio.
499Alvarus Cordubensis, Vita Eulogii, 115, 0722C
ORATIO ALVARI.
500Amalarius Fortunatus Trevirensis, Eglogae, 78, 1374B (auctor fl. 815)
Unde dicit Propheta: Dirigatur Oratio mea sicut incensum in conspectu tuo.