'patior' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 1323 hits      Show next 500

1Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0527B (auctor c.945–1004)
Nec vos latet quod omnia praeterita participii desinentia in sus penultimam producunt, ac a verbis secundae et tertiae coniugationis veniunt; ex quorum secunda persona praesentis temporis agnosci poterit eiusdem participii penultima natura an positione sit longa, quoniam nisi in illius secundae personae penultima positio sit, in praefato participio nunquam erit; exceptis sedeo, fodio, quatio, patior, pateo, careo, maneo et cedo, quod est locum do, et quae ex his componuntur.
2Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0138B (auctor fl. 1150)
Unde Psalmista: Filii hominum, usquequo gravi corde? (Psal. IV.) Et beatus Iob de hac gravitate dicit: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui: et calamitas, quam patior in statera, quasi arena maris haec gravior appareret! (Iob. VI.) Et alibi: Grave iugum super omnes filios Adam a die nativitatis suae, usque in diem sepulturae (Eccle. XL) . Illa etiam miseria generalis fuit, quia mors quae per unum hominem in mundum intraverat, adeo late pervagata erat, quod omnes iustos et iniustos, bonos et malos pariter involveret: ut universos puniret unum supplicium, quos unum involvebat paternae praevaricationis delictum.
3Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 32 (auctor -c.1150)
Si paterna iussa recusavi, si in matrem vel levi sermone peccavi, si utriusque iussionibus pronus non parui, merito patior, equo animo tolero.
4Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0322C (auctor -875)
Ad cuius pedes Cyriaca vidua cadens: Per Christum, inquit, te coniuro ut manus tuas ponas super caput meum, quia multas infirmitates capitis patior.
5Adventius Metensis, Epistola ad Nicolaum, 121, 1148C
Nihil in me ambiguum, nihilque damnabile remanere patior, cui viam omnis carnis arripere proprii corporis resolutio pollicetur.
6Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0648C (auctor 950-1008)
Sed, dum ei non creditur, cruciatibus addicta in haec prorupit verba: Vae, inquit, mihi miserae, quae tantas poenas patior indigne!
7Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0715A (auctor 950-1008)
quae tormenta ab Heraclio illata patior!
8Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1052C (auctor fl. 800)
Equidem servio ecclesiam, num patior?
9Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0520D (auctor 1152-1167)
Defectus stomachi fere totum quod patior est.
10Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0849A (auctor 1128-1203)
Dies iudicii dicitur mane, quia tunc manifestabuntur opera hominum; est ergo sensus: In praesenti iam mortem carnis patior, et tamen adhuc de venturo iudicio graviorem tuae discretionis sententiam pertimesco.
11Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0916A (auctor 1128-1203)
unde Iob: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris, quasi dicat: Carnalem vitam quam patior aut tabes lubricae operationis polluit, aut ex vitiorum memoria caligo miserae cogitationis premit.
12Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0955B (auctor 1128-1203)
Dicitur iudicium quo merita ponderantur sicut in statera librantur pondera, unde Iob: Utinam appenderentur peccata et calamitas quam patior in statera.
13Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 1007A (auctor 1128-1203)
Isaiae: Domine, vim patior.
14Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 1007A (auctor 1128-1203)
Dicitur insultus peccati, unde in persona poenitentis ait: Domine, vim patior, id est insultum peccati.
15Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0733A (auctor 1128-1203)
Dicitur vita carnalis, unde Iob: Induta est caro mea putredine et sordibus pulveris, ac si aperte diceret: Carnalem vitam quam patior aut tabes lubricae operationis polluit, aut ex vitiorum memoria caligo miserae cogitationis premit.
16Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0769B (auctor 1128-1203)
Dicitur discretio, unde in Iob: Attendite me et obstupescite, superponite digitum ori vestro, id est considerate quae ego egi et admiramini; considerantes mala quae patior, vosmet a vestra culpa considerate.
17Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1485C (auctor fl. 1150)
Denique suggestionem istam non tam ad doctrinam quam ad utriusque nostrum consolationem spectare credideris, cum eas, quas de utriusque nostrum sorte intus patior animi angustias, unico amico communicans vel ex parte possim securius eructare, ne si suppressa fauce ab huiusmodi amaritudine amplius intumescat, dirumpantur ab his quibus conglutinatus est venter meus.
18Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 158 (auctor ca.450-518)
Iam de cibis taceo: in accipiendis recentibus maior est poena; musta deposcens aut medicina patior aut aliquid rapuisse confingor.
19Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 6, l. 39 (auctor 730-804)
angor, id est angustiam patior, per n et g scribendum est.
20Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0170D (auctor 730-804)
Hoc saepius in mente versans excessum patior, et maiora de genere humano imaginor: maiora quippe video et clara exordia, multam Deo festinationem [Chrys., multum Deo festinante] pro natura nostra.
21Alcuinus, De grammatica, 101, 0874C (auctor 730-804)
Et dum dico: amor a te, patior ego actum tuum, id est, quod tu amas me.
22Alcuinus, De grammatica, 101, 0875A (auctor 730-804)
Deponentia quoque unam semper habent significationem, aut activam, ut, sequor te, praestolor te: vel sine adiectione casus, ut, luctor, loquor: aut passivam, ut, nascor a te, patior a te, mereor a te.
23Alcuinus, De grammatica, 101, 0891A (auctor 730-804)
Fit quoque a patior passus: a iuro iuratus: ab adsuesco adsuetus: a titubo titubatus et talia multa; ut, discessus, interitus, obitus, occasus, potus, enectus [Ed., senectus].
24Alcuinus, De orthographia, 101, 0905A (auctor 730-804)
Accentus per duo c, ubi vox levatur [Ms. Reg., elevatur] in verbo. Angor, id est, angustiam patior, per n et g scribendum est.
25Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0492C (auctor 730-804)
Libera me, Deus meus, a multiloquio, quod patior intus in anima mea, misera in conspectu tuo, et confugiente ad misericordiam tuam: non enim cogitationibus taceo, etiam tacens vocibus.
26Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0608D (auctor 730-804)
Libera me, Deus meus, a multiloquio, quod patior intus in anima mea misera in conspectu tuo, et confugientem ad misericordiam tuam.
27Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 2; 45 (auctor fl.c.1450)
Candida si quando laeserunt pectora vepres, "Haec iuvenis patior - dixit - amore mei, Et paterer quaecunque gravi mihi vulnera telo Infigit qui me cogit amare nimis, Brachia dum tenero possem circumdare collo Et retinere meo gaudia nostra sinu.
28Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 25; 39 (auctor fl.c.1450)
Haec mala, quae patior, nostrae spes una salutis Sicce tibi aeternum nomen in orbe dabunt: Namque giganteo referam tua gesta triumpho, Fiet et aethereo par tua fama Iovi; Et si tanto operi tempus nec fata nocebunt, Non nisi te lecto fama perennis erit.
29Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0208B (auctor 640-709)
Populor, iaculor, epulor, comitor, spatior, speculor, moderor, medicor, mereor, fateor, vereor, tueor, gradior, patior, potior, morior.
30Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0234A (auctor 640-709)
» Patior perpetior, passus perpessus, et caetera similia.
31Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0184D (auctor 640-709)
Dudum lympha fui squamoso pisce redundans: Sed natura novo fati discrimine cessit, Torrida dum calidos patior tormenta per ignes.
32Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0187A (auctor 640-709)
Horrida, curva, rapax, patulis fabricata metallis, Pendeo: nec coelum tangens terramve profundam, Ignibus ardescens, nec non et gurgite fervens: Sic geminas vario patior discrimine pugnas, Dum latices lymphae tolero flammasque feroces.
33Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 28 (auctor 640-709)
XIX. SALIS. Dudum limpha fui squamoso pisce redundans, Sed natura novo fati discrimine cessit, Torrida dum calidos patior tormenta per ignes: Nam cineri facies nivibusque simillima nitet.
34Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 84 (auctor 640-709)
IL. LEBES. Horrida, curva, capax, patulis fabricata metallis Pendeo nec caelum tangens terramve profundam, Ignibus ardescens necnon et gurgite fervens; Sic geminas vario patior discrimine pugnas, Dum latices limphae tolero flammasque feroces.
35Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 102 (auctor 640-709)
Item verba passiva communia et deponentia, quae finali ·r· littera in prima persona terminantur, tribracho conveniunt: numeror, temeror, operor, imitor, veneror, dominor, modulor, famulor, iaculor, stabulor, meditor, populor, epulor, spatior, speculor, moderor, gradior, orior, glomeror, comitor, stipulor, medicor et medeor (tam primae quam secundae coniugationis esse poetae | declarant: Sedulius Nec tibi parva salus domino medicante Maria, item Prosper Inque putres fibras descendat cura medentis), mereor, fateor, tueor, gradior, vereor, potior, patior, morior, orior.
36Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1a; 446 (auctor 640-709)
Sunt aliae praepositiones, quae similiter in compositione figurarum corrumpunt annexas orationum partes ut per, prae, pro, de, se ut perficio, praecipio, proficio, decipio, rapio deripio (Vergilius Tergora deripiunt costis), paro separo, cerno secerno, pono sepono, cedo secedo, cubo secubo, duco seduco, cado decido (ut folium eius non dccidit et alibi aruit foenum et flos decidit), patior perpetior pas|sus perpessus et cetera similia.
37Alexander Nequam, Meditatio de Magdalena, p1, 38; 304 (auctor 1157-1217)
in quibus ego persecutionem patior.
38Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0969D
Haec prima est petitio mea ad te, et, cum sit modica, cur moram patior in exaudiendo?
39Amalteo Cornelio Paolo, Carmina, 1, 12; 45 (auctor 1460-1517)
In peius nec fata traho; nec dedecus ultra Hoc patior quicquam.
40Ambrosiaster, Quaestiones veteris et novi testamenti [CSEL], 102, 28; 8 (auctor fl.366-384)
ut quid a sacrilego persecutionem patior, si non hoc sum quod tu es?
41Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 17, 0366D (auctor 366-384)
Denique exaltantes se dicunt ad Iesum: Nos filii Abrahae sumus (Ioan. VIII, 33) . (Vers. 11.) Ego autem, fratres, si circumcisionem praedico, quid adhuc persecutionem patior?
42Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Timotheum Secundam, 17, 0487B (auctor 366-384)
(Vers. 12.) Quam ob causam et haec patior. Praedicans Dei donum, diabolum patitur inimicum; ut pressuras ei exsuscitet, quia populum de faucibus eius eruit.
43Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 2, 11; 1 (auctor 340-397)
Sed dicite mihi: si propter peccatum meum hoc patior, sicut obicitis, quare impii uiuunt, nec solum uiuunt, sed etiam repleti sunt diuitiis et fructus multiplicant, sed etiam filiis potiuntur, abundant domus eorum?
44Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 11, 23, 1; 2 (auctor 340-397)
non enim dixit: 'quia persecutiones patior, adiuua me sed:
45Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2164C (auctor 340-397)
Patior quidquid miserrimum est dum tu iusseris: quidquid est immanissimum subeo libenter, te arbitro.
46Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0832B (auctor 340-397)
11. Sed dicite mihi: Si propter peccatum meum hoc patior, sicut obiicitis, quare impii vivunt?
47Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0035C (auctor 340-397)
41. Nec mediocris ea quaestio, quando quidem tres illi reges amici Iob, propterea eum peccatorem pronuntiabant, quia inopem factum ex divite, orbatum liberis ex fecundo parente, perfusum ulceribus, inhorrentemque vibicibus, exaratum vulneribus a capite usque ad pedes videbant (Iob. IV, 3, 11, 14 et seq.) . Quibus hanc sanctus Iob proponit assertionem: Si ego propter peccata mea haec patior, Cur impii vivunt?
48Ambrosius Mediolanensis, De Spiritu Sancto, 16, 0730C (auctor 340-397)
Dum mortem expetendo, non sentio: dum poenam contemnendo, non patior: dum metum nescio, negligendo.
49Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0929B (auctor 340-397)
» Palladius dixit: « Ego te iudicem non patior, quem impietatis arguo.
50Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1158A (auctor 340-397)
Respondit ille: Calumniam patior de eo, quod nescio; ego enim nihil meum loquor, sed quasi cymhalum tinniens sonum reddo.
51Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1358B (auctor 340-397)
Non enim dixit: Quia persecutiones patior, adiuva me; sed: Iniuste, inquit, persecuti sunt me, adiuva me.
52Anastasius bibliothecarius Auctores varii, Collectanea, 129, 0618D
Verumtamen quidquid iubetis facere, facite: Deum colens non iniuriam patior.
53Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0506B (auctor -879)
At si quidam non acquieverint praeceptis istis, communicator talium qui dicuntur quidem, non autem sunt sacerdotes, esse non patior, sed alienus ab horum sum portione: et mihi quidem protestari haec non pigrum, ipsis autem tutum.
54Anastasius bibliothecarius Incertus, De translatione S. Stephani, 41, 0819
Nam non dicta verbis blandis repleta, sed coelesti mysterio nuntiata, neque compositam verbis rhetoricis suadelam circumferentia, sed preces dirigo ad patrem meum et dominum, quoniam vim patior a principibus ut vidua, causa nuptiarum.
55Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 24; 8 (auctor 1470-1535)
Iure queror, ferior cultro, feriorque lituris, Et patior calamo vulnera mille tuo.
56Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 46; 13 (auctor 1470-1535)
Ne mirere: aliis cum largiar omnia, privor, Et patior casus saepe coacta meos.
57Angeriano Girolamo, Erotopaegnion, 1, 52; 2 (auctor 1470-1535)
loquuntur Quas patior poenas lumina; lingua nequit.
58Anonimo genovese, Carmina, 1, 27; 5 (auctor fl.c.1250)
Moreris et morior, pateris et patior, Cruciaris: crucior; tecum volo mori, Qui es meum gaudium, dans Iohanem filium, Sed parvum remedium materno dolori.
59Anonymi, Ars Bobiensis, p. 22, l. 5 (auctor c.450)
sed euenit saepenumero ut ex ipsis participiis nomen siue appellatio similis participio deriuetur, uelut ex eo quod est patior participium facimus patiens ὁ ὑπομένων, fit et nomen patiens ὁ ἀνεξίκακος καὶ ἡ ἀνεξίκακος; item ex eo quod est sapio sapiens ὁ φρονῶν, fit et nomen sapiens ὁ φρόνιμος: hinc fit, ex nomine dumtaxat, pluraliter neutrum sapientia τὰ φρονοῦντα et sapientia ἡ φρόνησις.
60Anonymi, Frg. Bobiense de uerbo = ad Seuerianum, p. 53, l. 5 (opus c.520)
deponens dicitur quod in or quidem desinit, sed amissa r littera Latinum esse minime potest, habetque interdum aliquam actionem, quamuis passiua sit declinatio, ut sequor luctor loquor intueor demolior, et itidem passionem tantummodo, uti nascor patior; sed non est passiuum, quoniam neque in actiuum redit ablata r littera, neque patiente altero alterius est administratio.
61Anonymi, Frg. Parisinum de idiomatibus casuum, p. 568, l. 4
accusatiui casus sunt haec: incipio hanc rem ἄρχομαι τοῦ πράγματος, ingressus sum hanc rem εἰσῆλθον τούτου τοῦ πράγματος, inchoo hanc rem ἀπάρχομαι τούτου τοῦ πράγματος: perfectum huius uerbi est orsus sum; experior hanc rem πειράζω τοῦ πράγματος, adeo consularem πρόσειμι τῷ ὑπατικῷ, conuenio iuris peritum ἐντυγχάνω τῷ νομικῷ, sequor fugitiuum διώκω τὸν φυγάδα, mereor honorem τυγχάνω τιμῆς, ἀξιοῦμαι τιμῆς, merent stipendia ἀξιοῦνται στρατιᾶς, adiuuo ignauum et adiuto ἀμύνω τῷ ἀδρανεῖ, curo populum προνοῶ φροντίζω τοῦ δήμου, tango uestem ψηλαφῶ τὴν ἐσθῆτα, neclego filium ἀμελῶ τοῦ παιδός, contemno hostes ἐξουθενῶ καταφρονῶ τῶν πολεμίων, despicio inimicum ἐξουθενῶ τὸν ἐχθρὸν καὶ ὑπερηφανῶ, inpedio dicentem ἐπέχω τὸν λέγοντα, recordor socium ὑπομιμνήσκομαι τοῦ φίλου, reminiscor hostem ἀναπολῶ τὸν πολέμιον, inuehor in te ἐπιφέρομαί σοι, ἐπέρχομαί σοι, inludo stolidum et stolido καταπαίζω τοῦ μωροῦ, ludificor stolidum ἀπατῶ τὸν μωρόν, derideo adseculam γελῶ τὸν παράσιτον, duco exercitum ἡγοῦμαι στρατοῦ, ἄγω στρατόν, cupio consulatum ἐρῶ τῆς ὑπατείας, iuuat te ἐρᾷ σε, φιλεῖ σε, ἥδει σε, τέρπει σε, comitor senatorem ἕπομαι τῷ συγκλητικῷ, admoneo illum hanc rem ὑπομιμνήσκω τοῦ πράγματος αὐτόν, adpeto magistratum αἰτῶ τὴν ἀρχήν, ὀρέγομαι τῆς ἀρχῆς, sentio hanc rem αἰσθάνομαι τοῦ πράγματος, calumnior te συκοφαντῶ σε, offendo amicum βλάπτω τὸν φίλον, προσκρούω τῷ φίλῳ, optineo laudem ἔχομαι τοῦ ἐπαίνου, inpetro gloriam ἀξιοῦμαι τῆς δόξης, τυγχάνω δόξης, nanciscor occasionem λαμβάνομαι ἀφορμῆς προφάσεως, audio patrem et amicum ἀκούω τοῦ πατρός, πείθομαι τῷ φίλῳ, commeo ad te φοιτῶ παρά σοι, ἐπάνειμι πρός σε, interpello consularem ἐντυγχάνω τῷ ὑπατικῷ, inpetro nuptias εὐτυχῶ γάμον, ἐπιτυγχάνω γάμου, corripio te συναρπάζω σε, obiurgo te ἐπιπλήττω σοι, inuoluo te et in te ἐμπλέκω σε, ἐγκυλίω σε, ἐνειλῶ σε· in eius modi uerbis, quibus adiungitur praepositio, solemus geminare eandem praepositionem: adorior adpugno usurpo, adtendo te oculis βλέπω σε ὀφθαλμοῖς, adtendo tibi mente ὁρῶ σε διανοίᾳ, adsequor amicos ἕπομαι τοῖς φίλοις, adipiscor uxorem ἄγομαι γυναῖκα, sustineo te ὑπομένω σε, ὑποβαστάζω σε, patior te ἀνέχομαί σου, consequor te πομαί σοι, reprehendo accuso te ψέγω αἰτιῶμαί σε, insimulo te μηνύω σε, excuso insontem ἐλευθερῶ τὸν ἀναίτιον, conor ἐπιχειρῶ σε, sperno aspernor te ὑπερηφανῶ καταφρονῶ σου, inquiesco te οὐκ ἐπησυχάζω σοι, labefacio te ὑποσύρω ὑπονοθεύω σε, animaduerto te κολάζω σε καὶ προσέχω σε, uindico te διεκδικῶ σε, criminor te κατηγορῶ σου et criminor a te διαβάλλομαι παρά σου, interrogo te πυνθάνομαί σου, memini te μνημονεύω σε, tueor te φυλάττω σε, intueor te σκοπῶ σε, βλέπω σε, obliuiscor te et tui ληθαργῶ σου, λησμονῶ σου· Vergilius obliuiscere Graios: precor amicum λιπαρῶ παρακαλῶ τὸν φίλον, aemulor illum et illi ζηλῶ αὐτόν, aemulor te ζηλῶ σε, μιμοῦμαί σε.
62Anonymi, Frg. Parisinum de idiomatibus casuum, p. 569, l. 11
ablatiui casus: inpertio illum hac re et illi χορηγῶ αὐτῷ τὸ πρᾶγμα, dignor amicum hospitio ξεναγωγῶ τὸν φίλον, κοινωνῶ τῆς οἰκίας τῷ φίλῳ, satio populum tritico κορεννύω τὸν δῆμον σίτου πυροῦ, saturo exercitum commeatu πληρῶ τὸν στρατὸν ἀναλωμάτων, libero te periculo εὐλυτῶ σε κινδύνου, careo amicis ἀποτυγχάνω στέρομαι τῶν φίλων, quaero te μέμφομαί σε, queror tibi de illo μέμφομαι αὐτῷ παρά σοι, onero seruum lignis φορτίζω ξύλοις τὸν οἰκέτην, dono praeceptorem auro δωροῦμαι τὸν ἐπιστάτην χρυσῷ, tempero me uino ἀπέχομαι οἴνου, glorior dignitate αὐχῶ τῇ ἀξίᾳ ἤτοι δοξάζω, fraudo creditorem pecuniis ἀποστερῶ τὸν χρήστην τοῦ χρυσοῦ, priuo amicum deposito ἀρνοῦμαι τῷ φίλῳ τὴν παραθήκην ἤτοι αὐτῆς ἀποστερῶ αὐτόν, postulo ab imperatore et de imperatore αἰτῶ παρὰ τοῦ βασιλέως, in gratiam redeo cum illo καταλλάττομαι τῷ δεῖνα, luctor cum luctatore παλαίω τῷ ἀθλητῇ, abduco filium domo ἐξωθῶ τὸν παῖδα τῆς οἰκίας, ἀρνοῦμαι τὴν οἴκησιν τῷ παιδί, abdico me praetura παραιτοῦμαι τὴν ἀρχήν, ἀπαγορεύω τῇ ἀρχῇ, abutor hac re ἀποκέχρημαι τῷ πράγματι, dominor in te δεσπόζω σου, fortior illo sum ἰσχυρότερος τοῦ δεῖνά εἰμι· et omnia comparatiua sic proferuntur {καὶ γὰρ πάντα συγκριτικὰ οὕτω προφέρεται }: satior cibo πληροῦμαι τροφῆς, κορέννυμαι, coeo cum uxore συνέρχομαι τῇ γυναικί et concumbo συγκαθεύδω, utor diuitiis χρῶμαι τοῖς χρήμασιν, potior munere ἀπολαύω τοῦ δώρου, antepono te fide mea προκρίνω σε τῆς ἐμῆς πίστεως, iungo tecum amicitias γίνομαί σου φίλος, fruor amore ἀπολαύω τοῦ ἔρωτος, induo te armis ὁπλίζω σε, deficio alacritate ὀλιγοψυχῶ τῇ προθυμίᾳ, nitor pudicitia ἐπερείδομαι τῇ αἰδοῖ, ἐρυθριῶ, patior te ἀνέχομαί σου, communicor cum illo κοινοῦμαι αὐτῷ, alienus sum crimine οὐκ ἥμαρτον, gaudeo gloria ἐναβρύνομαι τῇ δόξῃ, adficio illum laetitia χαροποιῶ αὐτόν, congredior tecum συμβάλλω σοι, confligo tecum συμπλέκομαί σοι, μάχομαί σοι, abstineo me pulmento ἀπέχομαι ὄψων, fretus sum patrocinio tuo θαρρῶ τῇ συνηγορίᾳ σου, ardeo amore φλέγομαι τῷ ἔρωτι, accendo amicum pulchritudine ἐρεθίζω ἐκκάω τῷ κάλλει τὸν φίλον, uro illum superbia mea κνίζω ἐρεθίζω τὸν δεῖνα τῇ ὑπερηφανίᾳ, laetor spe mea εὔελπίς εἰμι, laetor festo die ἀγάλλομαι ἐπὶ τῇ ἑορτῇ, imbuo malum malis ἐμποιῶ τὸν κακὸν κακοῖς, egredior ciuitate ἔξειμι τῆς πόλεως, degredior monte παραπορεύομαι τὸ ὄρος, κάτειμι τοῦ ὄρους, pugno cum hostibus συμπλέκομαι μάχομαι τοῖς πολεμίοις, contentus sum uno nummo ἀρκοῦμαι βραχέσι, ἱκανόν μοί ἐστιν ἓν ἀργύριον, εἷς ὀβολὸς ἀρκούντως ἔχει, orbo uxorem dote ἀποστερῶ τῆς φέρνης ἤτοι προικὸς τὴν γυναῖκα, sermocinor tecum κοινοῦμαί σοι, διαλέγομαί σοι, λαλῶ σοι, ὁμιλῶ σοι, interdico ignominiosum foro ἀπαγορεύω τῷ ἀτίμῳ τῆς ἀγορᾶς, κωλύω τὸν ἄδοξον συνηγορεῖν, cado cogitatione ἁμαρτάνω τῆς βουλῆς, ἐκπίπτω τῆς ἐνθυμήσεως, cado animi conceptu ἀλλοτριοῦμαι τοῦ ἐνθυμήματος ἤτοι τοῦ ἐνθυμίου, exsulto uictoria χαίρω σκιρτῶ ἐπὶ τῇ νίκῃ, soporo te uino κοιμίζω σε τῷ οἴνῳ, ὑπνοποιῶ σε οἴνῳ, gaudeo felicitate χαίπω τῇ ἀγαθῇ τύχῃ, ἄγαμαι τῇ εὐτυχίᾳ, fruor industria καρποῦμαι τὴν σπουδήν, opus est mihi hac re δέομαι χρῄζω τοῦ πράγματος, uaco militia εὐκαιρῶ σχολάζω τῇ στρατιᾷ.
63Anonymus, Appendix Vergiliana, p1; 37 (opus ante 100)
cur ego crudelem patior tam saepe dolorem?
64Anonymus, Adnotationes super Lucanum supplementum, VIII; 1280 (opus c.400?)
IGNORANT POPVLI (V3) nulla aetas ignorabit quae patior.
65Anonymus, Adnotationes super Lucanum, 4, 4; 382 (opus c.400)
FVROR EST in animo meo, sive quem patior.
66Anonymus, Commenta Bernensia in Lucanum, p10, 622; 519 (opus c.400)
SECVLA ROMANOS NVMQVAM TACITVRA L • nulla aetas ignorabit quod patior.
67Anonymus, Passio Sanctarum Perpetuae et Felicitatis, 15, 6; 7
Et illa respondit: “Modo ego patior quod patior; illic autem alius erit in me qui patietur pro me, quia et ego pro illo passura sum”.
68Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p11; 53
Patior, iud.
69Anonymus, Passio sanctorum Victoris et Coronae, 1; 95
Ne permittas me a profanissimo hoc iudice uinci: tu enim nosti, quia propter nomen tuum haec omnia patior».
70Anonymus, Rationes diversarum mutationum, 13; 4
"Cremor": a me crematio sustinetur vel suffertur; cremationis sum patiens; cremationi inhereo; cremationem patior; in crematione sum.
71Anonymus, Rationes diversarum mutationum, 13; 5
"Amo": a me habetur amor; sum habens, vel patiens, vel plenus amoris; astrictus vel applicitus sum amori; habeo vel patior amorem; non careo amore; vel sum in amore, vel sum plenus amore.
72Anonymus, Visio Baronti, 377; 64
Et ego aio ad eos: 'Ex monasterio sancti Petri Longoreto nomen, et ista omnia quae patior pro culpas meas et facinora evenisse non denego'.
73Anonymus, Vita Galli confessoris triplex, 8, 7; 3
Commoveat te iniuria quam patior, et hostes communes unitis viribus a nostris terminis arceamus'.
74Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0832D (auctor 1033-1109)
Nam de tua pietate confido, quod ea quae invitus et renitens patior ab hoc hoste, mihi imputare non debeas ad peccatum.
75Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0833C (auctor 1033-1109)
Porro cum oppressus hoc iugo aliquando recogito, Deus meus, quod peccatum illud originale, in quo conceptus sum, in baptismo (cum sit inde gratia) delevisti: et gemendo ac suspirando in me ipso requiro cur poenalitates istas, quas occasione dicti originalis peccati patior, in eodem baptismo pariter non tulisti: certe inter ipsas poenalitates et pressuras fateor, quod ex dispensatione maxima eas in me voluit tua admiranda providentia remanere, ut videlicet sagittae tuae, Domine, in me essent, quae me docerent quod humiliatio mei in medio esset mei.
76Anselmus Cantuariensis, Meditatio super Miserere, 158, 0846D (auctor 1033-1109)
Et certe confido in te, qui es patientia mea, quod quando tribularer patientiam mihi dares, si tunc ad me ipsum reversus, cum fratribus Iosephi humiliter cogitarem: Merito haec patior, quia peccavi aliquando in fratrem meum.
77Anselmus Cantuariensis, Meditationes et orationes, 158, 0811B (auctor 1033-1109)
Si ipsa quam patior miseria, disponente misericordia tua, propter maiorem miseriam devitandam, quod poenitentiae studio fieri solet, differtur, quare vel ipsa miseria amatur?
78Anselmus Laudunensis, Ennarrationes in Matthaeum, 162, 1345A (auctor -1117)
Non sit ergo turpe pati quod ego patior, quia non est discipulus supra magistrum, id est non est maioris meriti meus discipulus, quam ego magister.
79Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Canticum Canticorum, 113, 1130D (auctor -1117)
Quasi dicat: promittitis vos mecum ituras, et potest vos tribulatio deterrere quam patior: sed ne afflictio, nec infamia vos deterreant, quia haec virtutum formositatem conferent, et post amorem restat patientia ad experimentum amoris.
80Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Galatas, 114, 0588B (auctor -1117)
Et est sensus: Ideo non debet mihi fieri molestia, quia ego habeo alios conflictus et certamina, quae in persecutionibus quas patior mecum decertant.
81Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola II ad Timotheum, 114, 0634A (auctor -1117)
Quasi dicat: Ideo non confundor, id est deficio, vel non frustra patior, quia promisit et verax est et potens: et ideo credidi illum ipsum, qui mihi reddet.
82Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Ioannem, 114, 0403B (auctor -1117)
Discretionis scilicet, quod est ante ultimum damnationis, quia nunc per passionem iure diaboli destructo multi liberabuntur, unde exponendo subiungit: Patior, turbor, et per haec, etc.
83Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Expositio in quatuor Evangelia, 114, 0911D (auctor -1117)
Accipiens linteum et praecinxit se linteo, id est mortificatio ipsius: mittit aquam in pelvim, ostendit gratiam baptismi: coepit lavare pedes discipulorum suorum et extergere linteo, per lavationem pedum baptismum apostolorum intelligitur, per extersionem lintei ostendit per passionem Christi extersionem peccatorum: non lavabis pedes mihi in aeternum, pavore perterritus dicebat hoc: si non lavero te, non habebis partem mecum, ostendit qui non est lavatus per baptismum et per confessionem poenitentiae non habebit partem apud Dominum: accepit vestimenta sua, iterum ostenditur quod revertetur ad Iudaeos in finem mundi: non est servo maior domino suo neque Apostolus eo maior qui misit illum, id est si ego patior et vos patimini.
84Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Expositio in quatuor Evangelia, 114, 0913A (auctor -1117)
In hoc clarificatus est Pater meus, ut fructum primum afferatis, id est sicut praedicationem, ego et passionem fructificavi, ita et vos facite: sicut dilexit me pater, et ego dilexi vos, id est, sicut misit me pater praedicare et pati, et ego mitto vos: maiorem caritatem nemo habet et reliqua: dilectio fortior est morte, ego pro dilectionem patior pro vobis, et vos patimini pro Ecclesia: omnia quae audivi a patre meo nota feci vobis, id est praecepta Evangelii: elegi vos de mundo, id est de mundanis actibus: non estis de mundo, id est, quia non diligitis mundum: ut ait, Salomon, talis est mulier adultera, quae cum comederit tetigit os suum, dicit, non sum operata malum, figurat Ecclesiam ex gentibus, quae per confessionem abstersit se de immunditia peccatorum: ab initio mecum istis, id est ab initio praedicationis.
85Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0772C (auctor -1117)
» Et non solum gemo quod patior, sed timeo quod minaris, et hoc est: « Terrores Domini militant: » ne post hoc mors aeterna sequatur.
86Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Iob, 113, 0814B (auctor -1117)
VERS. 5. - « Attendite, » id est considerate quae egi, et admiramini in his quae patior.
87Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Liber Psalmorum, 113, 0991C (auctor -1117)
(CASS.) Quos patior: quia tibi placuit, non meo merito.
88Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Prophetia Ieremiae, 114, 0032C (auctor -1117)
(GREG., Moral., lib. IV, c. 35.) Quasi: Dum considero quid iam per iudicii experimentum patior a tumultu desideriorum temporalium, trepidus mentis secessum peto, quia adhuc acrius illa, quae minaris, aeterna supplicia formido.
89Apuleius, Florida, 9; 11 (auctor c.125–c.180)
patior et ipse in meis studiis aliquam pro meo captu similitudinem; nam quodcumque ad uos protuli, excerptum ilico et lectum est, nec reuocare illud nec autem mutare nec emendare mihi inde quidquam licet.
90Arnobius Afer, Adversus nationes [CSEL], 7, 8; 1 (auctor -c.327)
his uellent et inuiolabili obsecutione seruari P sed hoc ut dixi praetereo et silentio patior abire donatum.
91Arnobius Afer, Disputationes adversus gentes, 5, 1226B
VIII. Sed hoc, ut dixi, praetereo, et silentio patior abire donatum: unum illud prae omnibus quaero, quae causa est, ut si ego porcum occidero, deus mutet affectum, animosque et rabiem ponat: si gallinulam, vitulum, sub illius oculis atque altaribus concremaro, oblivionem inducat iniuriae, et ab sensu penitus offensionis abscedat?
92Arnobius iunior, Commentarii in Psalmos, 53, 0384A (auctor fl.460)
Patior enim insultationes daemonum dicentium mihi: Ubi est ad cuius similitudinem factus es?
93Arnobius iunior, Conflictus de Deo Trino et Uno, 53, 0244B (auctor fl.460)
- Serapion dixit: Acquiesco quidem rationi corporeae: sed nisi incorporea fuerint exempla, ad incorporeum illa duci non patior.
94Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0119D (auctor 1110-1184)
Mirum autem est quod inter iniurias, quas patior et lacrymas affluentes, nondum de visceribus meis potuit zelus altius radicatae dilectionis avelli; nilque mihi constat amarius quam quod fidelissimo crimen fraudis imponit, diligentique rependit odium, nec in aliqua me permittit in futurum existimationis eius et gratiae fiducia respirare.
95Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0122C (auctor 1110-1184)
Si non deliqui, cur patior?
96Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0129B (auctor 1110-1184)
Dulce mihi et iucundum est conscientiae vestrae communicare quae patior, et quoddam mihi remedium est, quod vos compati mihi et condolere non dubito.
97Arnulfus Lexoviensis, Epistolae, 201, 0130A (auctor 1110-1184)
Cum autem valde sint amara quae patior, nihil mihi constat amarius quam quod voluntatem domini mei adversum me graviter experior immutatam, quoniam ipsius mihi, perseverante gratia, quaslibet iniurias et detrimenta fortunae minima reputarem.
98Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 442, l. 1 (auctor c.350)
patior hoc facere.
99Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 442, l. 2 (auctor c.350)
Verg(ilius) Aen(eidos) VIII patior quem uis durare laborem.
100Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 442, l. 3 (auctor c.350)
patior hoc futurum esse.
101Arusianus Messius, Exempla elocutionis, p. 442, l. 4 (auctor c.350)
Cic(ero) de praetura urbana patior, non moleste fero, iudices, me laboris mei, uos uirtutis uestrae fructum esse laturos.
102Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0536C (auctor 925–961)
, quasi diceret: Si ita est, sicut ille dicit, quare persecutionem patior?
103Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0536C (auctor 925–961)
Quasi diceret: Non patior persecutionem, quia natum et passum Christum praedico, sed quia evacuandam esse circumcisionem doceo.
104Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0561A (auctor 925–961)
Ideo magnopere peto ne succumbam: et hoc pro vobis; quia quod patior, quod affligor, vestrae salutis causa fit.
105Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0579B (auctor 925–961)
Nota quare semper, et pro omnibus dicat: ut scilicet non pro hoc quod solem, lunam, terram, aquam, iumenta, et reliqua nobis contulit, sed in omnibus dicat: Benedictus Deus, minora patior quam merear.
106Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0589B (auctor 925–961)
Et est sensus: Non solum non obsunt, sed etiam prosunt, dum non pro crimine, sed pro Christo patior.
107Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0644B (auctor 925–961)
Ac si dicat: Quia enim vestri causa haec patior, et vos imitamini exemplum meum Gratia Domini Iesu vobiscum.
108Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0480B (auctor 925–961)
Sunt nonnulli, qui volunt intelligere fidem, ut sit sensus: Quis infirmatur, vel quis scandalizatur, et ego non patior?
109Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0689B (auctor 925–961)
« Quam ob causam et haec patior.
110Auctores varii 005, Supplementum adnotationum, 5, 1363D
silentio patior abire damnatum.
111Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0711B
Libera me, Christe, patior in nomine tuo.
112Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0711B
Breviter patior, libenter patior.
113Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0695D
Breviter patior, libenter patior.
114Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0682A
Ubi cum Felix episcopus fuisset ingressus, Dominum Deum suum deprecatus est dicens: Domine Deus, omnium creator et conditor, Domine Iesu Christe, ne me derelinquas, quia propter te et propter testamentum tuum haec patior.
115Auctores varii 008, Monumenta vetera, 8, 0683B
Domine Deus coeli et terrae, Domini nostri Iesu Christi Pater, propter te et propter legem tuam et pro timore tuo hoc patior, et cervicem meam flecto ad victimam.
116Auctores varii 022, Testimonia veterum de S. Hieronymo, 22, 0227
Nec tenebras offundo illius gloriae, ut tu scribis, sed non patior obscurari gloriam Hieronymi, cui plane fieret iniuria, si quem longe praecessit, ei posthaberetur.
117Auctores varii 084, Concilia Africae, 84, 0183C
Antigonus [T. 2, U., Antigonius] episcopus Maginensis dixit: Gravem iniuriam patior, et credo dolere sanctitatem vestram contumeliam meam, et computare communem iniuriam.
118Auctores varii 084, Epistolae decretales, 84, 0817B
Omnibus actis a sanctissimis quatuor synodis, id est, Nicaena, Constantinopolitana, Ephesina et Chalcedonensi de confirmatione fidei et statu Ecclesiae assentio, et nihil titubare de bene iudicatis patior: sed et conantes aut enisos usque ad unum apicem placiturum perturbare lapsos esse a sancta Dei generali et apostolica Ecclesia scio, et tuis verbis recte dictis evidenter utens per praesentia scripta haec dico, quia prima salus est rectae fidei regulam custodire, et a Patrum traditione nullatanus deviare, quia non potest Domini nostri Iesu Christi praetermitti sententia dicentis: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam.
119Auctores varii 101, Preces sacrae, 101, 1396A
Libera me, Deus, a multiloquio quod patior intus in anima mea misera in conspectu tuo, et confugientem ad misericordiam tuam.
120Auctores varii 143, Historia mortis et miraculorum Leonis IX, 143, 0540D
Mulier autem non cessabat clamare: S. Leo, succurre mihi, miserere, et libera me ab his tormentis quae patior: promitio enim nullo tempore pessima quae gessi negotia exercere.
121Auctores varii 206, Epistolae ad Coelestinum III, 206, 1268C
Tu autem, Domine Deus Sabaoth, qui iudicas iuste, vide, quia vim patior (Isa. XXXVIII) , iudica causam meam.
122Auctores varii, Carmina Burana, 56, 104; 16 (auctor fl.1230)
ergo iuste patior et crucior milies ac pluries mortis sub articulo.
123Auctores varii, Carmina Burana, 56, 118; 1 (auctor fl.1230)
1. Doleo, quod nimium patior exilium.
124Auctores varii, Carmina Burana, 56, 126; 12 (auctor fl.1230)
10. Ex eo vim patior, iam dolore morior, semper sum in lacrimis.
125Auctores varii, Carmina Burana, 56, 129; 3 (auctor fl.1230)
3. Ille meus tenuis | nimis est amictus; sepe frigus patior | calore relictus.
126Auctores varii, Carmina Burana, 56, 175; 1 (auctor fl.1230)
1. Pre amoris tedio vulneror remedio cordis mei, telo; patior naufragium | quassa rate, velo.
127Auctores varii, Panegyrici Latini, 2, 5, 1; 3 (auctor c.300)
Novam quandam patior ex copia difficultatem.
128Augustinus Fortunius, Vita III Petri Damiani, 144, 0168C
Deinde secunda vice eidem apparens, illum subtus auriculam sinistram virga percussit; qua intumescente, cum magno dolore, tunc ille ad Deum orans, haec habuit verba: Domine Deus, qui coelum, et terram, et cuncta, quae in eis sunt, condidisti, si tibi servitus patris mei Petri complacuit, libera me per eius merita ab instanti, quem patior, dolore.
129Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1330
Isti quotidie clamant, unusquisque per se suam misericordiam implorantes, et suam miseriam deplorantes, et dicentes: Domine, scias quod vim patior, ideo ad te recurro, non contemnendo scientiam tuam, non avertendo tuam sapientiam; sed interpello tuam clementiam.
130Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1330
Non enim, Domine, iniuste patior, quia non pro alieno delicto, sed pro meo patior: vim tantum, Domine, patior, quia fortiter patior, et iuste patior.
131Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, De contritione cordis, 40, 0950
Scio quidem et fateor, quia merito patior quod sponte subii; et iuste non exaudior, quia non obedivi.
132Augustinus Hipponensis Anselmus Cant Incertus, Meditationes, 40, 0936
Si penso malum quod feci, non est tantum quod patior; gravius est quod commisi, levius quod tolero.
133Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 2, 236; 3 (auctor 354-430)
me qui tua scelera patior, an te qui persequeris innocentem?
134Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani [CSEL], 3, 27; 2 (auctor 354-430)
' illud autem alterum quod additur 'scietts', ut non dicatur: roam qui fidem a perfido sumpserit,' sed: cqui fidem sciens a parada sumpserit non fidem percipit sed reatum,' fateor, tamquam deesset, me nonnulla dixisse quorum iacturam facile patior, quoniam magis moram meae facilitati afferebant quam adiutorium facultati.
135Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 124, 2; 7 (auctor 354-430)
huic meae sollicitudini procul dubio libenter ignoscitis, praesertim quoniam, si suscenseretis et uelletis ulcisci, nihil fortasse grauius inueniretis, quam id, quod patior, cum uos Tagastae non uideo.
136Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 151, 9; 1 (auctor 354-430)
Quodam die frater eius, cum iam pariter in custodia tenerentur, ait illi: (Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum, tu, cuius uitam nouimus tam attente feruenterque Christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es?
137Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 151, 9; 2 (auctor 354-430)
' at ille: Taruumne', inquit, 'mihi existimas conferri diuinitus beneficium, si tamen hoc testimonium tuum de uita mea uerum est, ut hoc, quod patior, etiam si usque ad effusionem sanguinis patiar, ibi mea peccata puniantur nec mihi ad futurum iudicium reseruentur?
138Augustinus Hipponensis, Epistulae 124-184 [CSEL], 166, 1; 5 (auctor 354-430)
nihil equidem molestius fero in omnibus angustiis meis, quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae caritatis absentiam, ut uix possim meas dare, uix recipere litteras tuas per interualla non dierum, non mensium sed aliquot annorum.
139Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 38, 3; 3 (auctor 354-430)
peto autem, ut apud eundem fratrem nostrum VÎctorem, cui ago etiam apud tuam sanctitatem gratias, quod, Constantinam cum pergeret, indicauit, petendo adiuues, propter negotium, quod ipse nouit, de quo grauissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii maioris patior, per Calamam remeare ne grauetur; sic enim promisit mihi.
140Augustinus Hipponensis, Quaestiones in Heptateuchum [CSEL], 5, 55; 12 (auctor 354-430)
causam quippe reddens Dauid cur dixerit: tibi soli peccaui et malignum coram te feci, subiecit et ait: ut iustificeris in sermonibus tuis et uincas cum iudicaris: siue cum dicit deus: iudicate inter me et uineam meam; siue de domino Iesu Christo intellegatur, qui solus uerissime dicere potuit: uenit enim princeps mundi et in me non habet quidquam — id est quidquam peccati quod morte sit dignum — sed ut cognoscat mundus quia diligo patrem et sicut mandatum dedit mihi pater sic facio; surgite, eamus hinc, tamquam diceret: etiamsi leuissima peccata mortis supplicio persequatur princeps mundi, in me non habet quidquam, sed surgite, eamus hinc, id est ut patiar, quia in eo, quod patior, uoluntatem inpleo patris mei, non poenam soluo peccati mei; et quod Hieremias ait: tibi peccauimus, patientia Israhel, domino utique suppliciter dicitur in paenitentia cum spe salutis ex uenia; et quod dictum est: sana animam meam, quoniam peccaui tibi, hoc idem agitur, ut deus ignoscendo glorificetur, quia magna est eius misericordia super confitentes sibi et redeuntes ad se, qui dicit se nolle mortem peccatoris, quantum ut reuertatur et uiuat.
141Augustinus Hipponensis, Annotationes in Iob, 34, 0858 (auctor 354-430)
Doloribus involutus sum: et in me, et in aliis patior.
142Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0338 (auctor 354-430)
Nam vim patior ab animo meo, nisi totum ipsum Evangelii capitulum, quod iste adversum Moysen opponere voluit, inspiciendum inseruero: ut ibi videamus quam falsum sit, quod prior Adimantus, et modo Faustus dixit, Dominum Iesum a discipulis suis carnes vescendas removisse, easque vulgo saecularibus concessisse.
143Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0340 (auctor 354-430)
Me qui tua scelera patior, an te qui persequeris innocentem?
144Augustinus Hipponensis, Contra Litteras Petiliani, 43, 0361 (auctor 354-430)
Illud autem alterum quod additur, sciens, ut non dicatur, Qui fidem a perfido sumpserit; sed, Qui fidem sciens a perfido sumpserit, non fidem percipit, sed reatum: fateor, tanquam deesset, me nonnulla dixisse, quorum iacturam facile patior; quoniam magis moram meae facilitati afferebant, quam adiutorium facultati.
145Augustinus Hipponensis, De excidio urbis, 40, 0720 (auctor 354-430)
Non murmuret adversum Deum, non dicat: Deus, quid tibi feci, quare ista patior?
146Augustinus Hipponensis, De Trinitate, 42, 1098 (auctor 354-430)
Libera me, Deus, a multiloquio quod patior intus in anima mea, misera in conspectu tuo, et confugiente ad misericordiam tuam.
147Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1383 (auctor 354-430)
Nihil sibi, inquit, diabolus tribuat; voluntatem habet nocendi, potestatem autem nisi acciperet, non haberet; quantum accepit ille potestatis, tantum ego patior: non ergo ab illo patior, sed ab eo qui potestatem dedit; contemnatur superbia tentatoris mei, sustineantur flagella patris mei.
148Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1742 (auctor 354-430)
Hoc enim ex me coniicio; sic patior.
149Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1783 (auctor 354-430)
» Id est, non necessitate, sed voluntate patior, reddens quod non debeo: «Domine, retribues pro me.
150Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1826 (auctor 354-430)
Patior adulatores, non cessant perstrepere; laudant in me quae nolo, quae ego parvipendo laudant in me, quod ego charum habeo reprehendunt in me, adulatores, fallaces, deceptores.
151Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1837 (auctor 354-430)
«Tu,» inquit, «cognovisti semitas meas:» tu nosti quia quod pro te patior, amore patior; tu nosti quia charitas in me omnia tolerat; tu nosti quia et si trado corpus meum ut ardeam, habeo illam, sine qua illud non prodest homini.
152Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1854 (auctor 354-430)
Illum patior visum, illum expugno non visum.
153Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1925 (auctor 354-430)
Habeo ibi quinque fratres; annuntiet eis quae hic patior, ne et ipsi veniant in locum hunc tormentorum.
154Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0882 (auctor 354-430)
Ego scio mala ipsius, ego scio iniquitates ipsius, a quibus ego, etsi peccator, longe absum; et tamen video eum florere omnibus bonis, et ego tanta patior!
155Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0179 (auctor 354-430)
Credite mihi, fratres mei, ita aestuo, ita vim patior, ut mirer nescio quam surditatem et duritiam cordis ipsorum, ut aliquando dubitem utrum habeant illud in codicibus.
156Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0205 (auctor 354-430)
Adhuc patior inimicos corporis Christi, adhuc non sum exaltatus super inimicos; sed caput meum exaltavit super inimicos meos.
157Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0319 (auctor 354-430)
Numquid dicis illud de Deo: Quanta patior, et nemo me audit?
158Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0340 (auctor 354-430)
Nemo dicat: Quia patior iustus sum.
159Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0341 (auctor 354-430)
Nemo ergo dicat, Persecutionem patior: non ventilet poenam, sed probet causam; ne si causam non probaverit, numeretur cum iniquis.
160Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0397 (auctor 354-430)
Tanquam dicens Deo, Quoniam iam ista quae patior multa sunt, magna sunt, quaeso ut sufficiant.
161Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0452 (auctor 354-430)
Et cum patitur iste pauper necessitatem, venit ad ditiorem vicinum suum, cui forte obsequi solet, cui deferre, cui venienti assurgere, quem inclinato capite salutare: Da mihi, rogo te; patior necessitatem, urgeor a creditore.
162Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0591 (auctor 354-430)
Patior, inquit, indignus pro dignis, ut eos dignos faciam vita mea, pro quibus indigne patior mortem illorum.
163Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0950 (auctor 354-430)
Qui enim dicit, Inique patior quod patior; illum iniquum facit cuius iudicio patitur, se autem iustum qui inique patitur.
164Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0153 (auctor 354-430)
Peto autem ut apud eumdem fratrem nostrum Victorem, cui ago etiam apud tuam Sanctitatem gratias quod Constantinam cum pergeret indicavit, petendo adiuves propter negotium quod ipse novit, de quo gravissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii maioris patior, per Calamam remeare ne gravetur: sic enim promisit mihi.
165Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0473 (auctor 354-430)
Huic meae sollicitudini procul dubio libenter ignoscitis; praesertim quoniam si succenseretis, et velletis ulcisci, nihil fortasse gravius inveniretis quam id quod patior, cum vos Thagastae non video.
166Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0650 (auctor 354-430)
Quodam die frater eius, cum iam pariter in custodia tenerentur, ait illi: Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum; tu, cuius vitam novimus, tam attente ferventerque christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es?
167Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0650 (auctor 354-430)
At ille: Parvumne, inquit, mihi existimas conferri divinitus beneficium, si tamen hoc testimonium tuum de vita mea verum est, ut hoc quod patior, etiamsi usque ad effusionem sanguinis patiar, ibi peccata mea puniantur, nec mihi ad futurum iudicium reserrentur.
168Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0720 (auctor 354-430)
Nihil equidem molestius fero in omnibus angustiis meis quas patior in difficillimis quaestionibus, quam in tam longinquo tuae Charitatis absentiam, ut vix possim meas dare, vix recipere litteras tuas, per intervalla, non dierum, non mensium, sed aliquot annorum; cum, si fieri posset, quotidie praesentem te habere vellem, cum quo loquerer quidquid vellem.
169Augustinus Hipponensis, Expositio Epistolae ad Galatas, 35, 2135 (auctor 354-430)
Et quoniam intelligendum est fuisse quosdam qui cum vellent eis istam servitutem persuadere, et viderent eos Pauli apostoli auctoritate revocari, dicerent etiam ipsum Paulum id sentire, sed non eis facile aperire voluisse sententiam suam; opportunissime subiecit, Ego autem, fratres, si circumcisionem adhuc praedico, quid adhuc persecutionem patior?
170Augustinus Hipponensis, Expositio Epistolae ad Galatas, 35, 2148 (auctor 354-430)
Ego enim stigmata Domini Iesu Christi in corpore meo porto: id est, habeo alios conflictus et certamina cum carne mea, quae in persecutionibus quas patior, mecum dimicant.
171Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1402 (auctor 354-430)
Expavescebas quamvis ligatus: liber ille et non ligatus bibit quod tibi dabat; prior passus est ut te consolaretur, tanquam dicens, Quod times pati pro te, prior patior pro te.
172Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1696 (auctor 354-430)
Non, inquit, mortem mei peccati necessitate persolvo, sed in eo quod morior, voluntatem Patris mei facio: plusque ibi facio quam patior, quia si nollem, nec passus essem.
173Augustinus Hipponensis, Quaestiones in Heptateuchum, 34, 0773 (auctor 354-430)
Causam quippe reddens David cur dixerit, Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; subiecit et ait, Ut iustificeris in sermonibus tuis, et vincas cum iudicaris: sive cum dicit Deus, Iudicate inter me et vineam meam (Isai. V, 3) : sive de Domino Iesu Christo intelligatur, qui solus verissime dicere potuit, Venit enim princeps mundi, et in me non habet quidquam (id est, quidquam peccati quod morte sit dignum); sed ut cognoscat mundus quia diligo Patrem, et sicut mandatum dedit mihi Pater, sic facio; surgite, eamus hinc (Ioan. XIV, 30, 31) : tanquam diceret, Etiamsi levissima peccata mortis supplicio persequatur princeps mundi, in me non habet quidquam, sed surgite, eamus hinc, id est, ut patiar; quia in eo quod patior, voluntatem impleo Patris mei, non poenam solvo peccati mei.
174Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1270 (auctor 354-430)
Si ergo ille positus in ulcere putrido dicat, Quid mihi prodest quia observo praecepta, si dolores patior sectionis?
175Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1278 (auctor 354-430)
Appendo quod patior, contra id quod spero.
176Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1451 (auctor 354-430)
Multa mala patiuntur adulteri, multa mala patiuntur malefici, multa mala patiuntur latrones et homicidae, multa mala patiuntur scelerati omnes, multa mala, inquit, et ego martyr tuus patior: sed discerne causam meam de gente non sancta, latronum, homicidarum, scelestorum omnium.
177Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1453 (auctor 354-430)
Numquid potest dicere: Et ego martyr sum, quia tanta patior!
178Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0647 (auctor 354-430)
Magnam coenam, magnam domum paravi, non ibi patior locum vacare.
179Augustinus Hipponensis, Epistularum Selectio, 13, 3; 22 (auctor 354-430)
Peto autem, ut apud eundem fratrem nostrum Victorem, cui ago etiam apud tuam sanctitatem gratias, quod Constantinam cum pergeret indicavit, petendo adiuves, propter negotium quod ipse novit, de quo gravissimum pondus pro ea re multum deprecantis Nectarii maioris patior, per Calamam remeare ne gravetur; sic enim promisit mihi.
180Augustinus Hipponensis, Epistularum Selectio, 32, 2; 12 (auctor 354-430)
Huic meae sollicitudini procul dubio libenter ignoscitis, praesertim quoniam, si suscenseretis et velleris ulcisci, nihil fortasse gravius inveniretis, quam id quod patior cum vos Tagastae non video.
181Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 0849B
Patior haec, inquit, quoadusque per spiritale consilium te requiram.
182Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 0904C
Haec redemptus populus dicit: Iam nullam a te satiatus patior egestatem: neque in te defixus, commoveor.
183Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 0908D
Quamdiu est hic in praesenti vita, habet gemitum et fletum unusquisque homo: Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus; donec persecutionem patior propter nomen tuum.
184Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 0909B
Omnes qui videbant me, foras fugerunt a me: non intelligentes interiorem spem meam, pro qua patior; ad exteriora visibilia fugiebant.
185Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 1026B
Quia pro tua patior voluntate.
186Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 1040D
In Hebraeo aliter habet: Et dixi, imbecillitas mea: id est, hoc quod patior, non est de crudelitate Dei; sed de peccatis meis.
187Augustinus Hipponensis Hieronymus St Incertus, Breviarium in Psalmos, 26, 1064A
Quando vero iniuriam patior, et humilis sum, habeo personam humilis.
188Augustinus Hipponensis Incertus, Appendix, 33, 1135
Stabat agnus inter lupos atrocissimos saevientes ut canes famelici rabie non minima, mitissimus et laetus tanquam fungens prosperis, nil dicens aliud nisi, Hoc iuste patior, quia in Deum meum peccavi graviter.
189Augustinus Hipponensis Incertus, Quaestiones Veteris et Novi Testamenti, 35, 2311
Utquid a sacrilego persecutionem patior, si non hoc sum quod tu es?
190Aulus Gellius, Noctes Atticae, p1, 15; 16 (auctor c.125–c.180)
XV: Passis velis et passis manibus dixisse veteres non a verbo suo, quod est patior, sed ab alieio, quod est pando 96 Cap.
191Aulus Gellius, Noctes Atticae, 15, 15, 5; 1 (auctor c.125–c.180)
Passis velis et passis manibus dixisse veteres non a verbo suo, quod est patior, sed ab alieno, quod est pando.
192Balbi Girolamo, Carmina, 1, 105; 8 (auctor 1450-1530)
Tot mala nam patior, quot coelo sidera fulgent, Aethera quot volucres, quot vehit amnis aquas.
193Balde Iacob, Poemata, 1, 1, 25; 6 (auctor 1604-1668)
Quod patior, novum est, Iucundusque dolor.
194Balde Iacob, Poemata, 1, 1a, 15; 3 (auctor 1604-1668)
Sanus ergo, corpus patulis exerceo campis: Nec patior mala semina mortis Crescere, funeream poscentia denique falcem.
195Balde Iacob, Poemata, 1, 2a, 5; 15 (auctor 1604-1668)
Quae retices, iam patior mala.
196Balde Iacob, Poemata, 1, 4, 20; 13 (auctor 1604-1668)
Manibus integris Addendus, patior iam mediam necem.
197Balde Iacob, Poemata, 1, 9, 3; 8 (auctor 1604-1668)
Nescio quid patior subductus pectora Mundo, Eripiorque mihi.
198Balde Iacob, Poemata, 2, p7, 3, 1; 3 (auctor 1604-1668)
Quis me tremendo (numen, oestrum, Vim patior) Deus excitatum Implet tumultu!
199Balde Iacob, Poemata, 4, p17, 2, p0; 16 (auctor 1604-1668)
Pacem Bellumque fatigo: Nec patior summis crescere colla Viris.
200Balde Iacob, Poemata, 4, p17, 65; 4 (auctor 1604-1668)
ILLE EGO spectatis Dux BELISARIUS armis, Victor V Vandalicos cum popularer agros: Oedipodioniae patior contagia noctis, Atque Erisichthoniam [qualia monstra!] famem.
201Balde Iacob, Poemata, 4, p17, 103; 7 (auctor 1604-1668)
Contemnit molles Elegos humilesque myricas: Et tantum Thebas et sua bella tonat, Crede mihi, patior facile et tolerabile Numen.
202Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 6a, 4; 147 (auctor 1604-1668)
Non patior ullos Virgo degeneres metus.
203Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 7, 2; 230 (auctor 1604-1668)
M. Quid patior intus?
204Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 7, 4; 141 (auctor 1604-1668)
patior, haut facio nefas.
205Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 9, 4; 77 (auctor 1604-1668)
Exprome caussas, BAR. Aliquid infaustum petis, AR. Quos ante dudum, quosque nunc patior metus, Quaeque ipse celas Fata, solve: si minus; Imple.
206Balde Iacob, Poemata, 4, p22, 9, 4; 257 (auctor 1604-1668)
BAR. At non inani nube sustinuit tegi, Videam supremum, libero coelo fruar: Non patior, inquit, ut pudori sit pati, Spectetur ensis, et mori me sentiam, AR. Non horruistis?
207Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 22; 17 (auctor 1604-1668)
si emendari non potest, quod patior: at aliqua voluptate decipi poterit.
208Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 38; 7 (auctor 1604-1668)
Nullum versum patior ultra sex passus progredi.
209Balde Iacob, Urania Victrix, 2, p32; 36 (auctor 1604-1668)
Cum trepidans patior Numen, et ipsa tremit.
210Balduinus Cantuariensis, Tractatus diversi, 204, 0562A (auctor c.1120-1190)
O Deus charitas, vim patior, responde pro me, quid dicam, aut quid respondebit mihi?
211Beda, Homiliae, 94, 0232B (auctor 672-735)
Ac si aperte diceret: Passionem quidem quam secundum carnem subeo, vos patiendo estis secuturi: sed non est meum secundum ipsam in qua patior humanae fragilitatis substantiam, donorum coelestium vobis munera dare, quae dignis quibusque ad percipiendum sunt a Patre parata, me pariter cum illo in divinitate cum illo parante ac dante, quia omnia quaecunque ille fecerit, haec et ipse per divinitatem [Al., per divinae unitatem pot.] potentiae similiter facio.
212Beda, In Evangelium S. Matthaei, 92, 0054C (auctor 672-735)
Ac si diceret: Si ego Dominus et magister patior, necesse est ut vos, discipuli et puri homines, hanc perfectionis regulam sequamini.
213Beda, Martyrologium, 94, 1113B (auctor 672-735)
Cumque iam proiectus bestias rugientes audiret, ardore patiendi, ait: Viri Romani qui hoc certamen spectatis, non sine causa laboravi, quia non propter pravitatem haec patior, sed propter pietatem frumentum Christi sum, dentibus bestiarum molar, ut panis Dei mundus inveniar.
214Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0608A
Ideo debes eruere, quia ego humilis sum, et laboro; et, ut eruas, vide humilitatem meam, id est, attende deiectionem infirmitatis meae, et laborem meum, quem patior dum studeo satisfacere.
215Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0608A
Vel video humilitatem meam, id est, considero, quia me humilio non abrumpendo me per aliquam iactantiam iustitiae ab unitate corporis mei, sicut haeretici faciunt; et vide laborem meum, quia indisciplinatos et malos mihi permistos patior.
216Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0681B
Ideo, Domine, rogo ne arguas me vel corripias in futuro, quoniam multa et magna sunt quae in praesenti patior.
217Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0690D
Tu autem, Domine, amove a me has plagas tuas, scilicet, opprobrium et caeteras miserias quas patior.
218Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0703D
Illae, inquam, lacrymae fuerunt mihi panes, id est, refectioni, non defectioni; et fuerunt mihi delectabiles, non lacrymabiles et iucunditati, non amaritudini die ac nocte, id est, assidue, dum tamen magnam in eis amaritudinem patior, quia dicitur mihi quotidie, id est, assidue ad contemptum.
219Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0707C
Et quandoquidem es fortitudo mea, quare me repulisti, ut videris per tribulationes quas patior?
220Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0709A
ut videtur, propter tribulationes quas patior.
221Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0750A
Subdit: Non ideo morior vel patior, quod peccatum in me sit; sed ut cognoscat mundus quia ego diligo Patrem, et sicut mandatum dedit mihi Pater, sic facio.
222Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0806A
Quod tale est quasi dicat: Ideo merito, anima, Deo debes esse subiecta, quoniam patientia mea, id est, tribulatio, quam patior, est ab ipso, id est, ab ipsius dispositione, non ab istorum infestatione; praeterea quod inferius dicitur: Sperate in Domino omnis congregatio populi, ad solos Iudaeos, in hac lectione referendum est.
223Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0848B
Ego enim patior improperia ad magnam meorum utilitatem, mei quoque patiuntur improperia, id est, ad proximorum exhortationem.
224Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0949A
Et ideo rogo ut inclines mihi aurem, quia patior necessitatem.
225Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 1050C
Ideo dico non moriar, quia quod patior, non mortificatio est, sed Domini castigatio.
226Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 1058B
Et ideo rogat iste opprobrium auferri, non quod deputet poenam unde habiturus est coronam, sed commiserescendo talium, sed exprobrantium optat ut convertantur, et idem opprobrium ab aliis patiantur, dicens ita: Aufer a me opprobrium et contemptum illum, quem patior, propterea quia exquisivi testimonia tua; hoc est, quia dilexi martyria tua et praecepta tua, quibus testatus es quantam dilectionem Deus Pater commendat in nobis.
227Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 1059A
Quasi dicat: Opus est, Domine, ut me instruas, quia anima mea dormitavit, id est, remissius et negligentius quam deberet egit; et hoc prae taedio, id est, quia taedium patior verbi Dei.
228Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 1082C
Aliter: Vide, Domine, humilitatem meam, id est, attende tribulationem et deiectionem, quomodo patior a persecutoribus, et eripe me ab humilitate hac, non ut tribulatione caream, sed ut in ipsa non deficiam; quia ego non sum oblitus legem tuam, scilicet quae iubet etiam inimicos diligere, et animam pro fratribus ponere.
229Bembo Pietro, Carmina, 1, 15; 4 (auctor 1470-1547)
Atque haec non patior, quia magnos impia Divos Laeserit acta gravi lingua furore mea; Aut violarim audax proavorum sancta sepulchra Et fraterna piis eruerim ossa locis; Aut reserans Italas Gallis venientibus urbes Intulerim Veneta barbara signa manu.
230Bene Florentinus, Candelabrum, 10; 5 (auctor -1239)
Unde tunc apostolicus dicit: 'patior' vel 'doleo' et non 'patimur' vel 'dolemus'.
231Bernardus Claraevallensis, De conversione, 182, 0846B (auctor 1090-1153)
Invenietur forsitan, quae nihil mota suggestionibus rationis, imo et gravi furore commota respondeat, dicens: Quousque vos patior?
232Bernardus Claraevallensis, De diligendo Deo, 182, 0990D (auctor 1090-1153)
redire in se, recidere in sua compellitur, et miserabiliter exclamare, Domine, vim patior, responde pro me (Isa. XXXVIII, 14) : et illud, Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis huius? (Rom. VII, 24.) 28. Quoniam tamen Scriptura loquitur, Deum omnia fecisse propter semetipsum; erit profecto ut factura sese quandoque conformet et concordet Auctori.
233Bernardus Claraevallensis, De moribus et officio episcoporum, 182, 0824C (auctor 1090-1153)
An forte iam non ago illa, sed patior?
234Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0319B (auctor 1090-1153)
Puto proinde sufficere mihi ad incutiendam paternis visceribus calamitatem quam patior, rem, ut est, simpliciter intimasse.
235Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0116A (auctor 1090-1153)
Hoc frequenter patior, et ideo frequenter irascor: dignus utinam, cui omnis sanctus condoleat.
236Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0301B (auctor 1090-1153)
Primum quidem omni labore et calamitate, quam patior.
237Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0302C (auctor 1090-1153)
Utinam nunc ipsum Spiritum, in quo congregati estis, merear habere interpellatorem ad vestram unanimitatem, qui imprimat pectoribus vestris calamitatem quam patior; qui imaginem mei tristem ac supplicem, sicut est, fraternis affectibus repraesentet.
238Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0313B (auctor 1090-1153)
Dissimulare non valeo tristitiam cordis mei, nec patior ultra latere te cruciatum quem patior, Bernarde charissime.
239Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0313C (auctor 1090-1153)
Ecce aperui vulnus amico: tua, frater, interest compati mihi, hoc est, portare mecum quod patior, ut relever ego.
240Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0337C (auctor 1090-1153)
Fuit ergo consilii, per hunc venerabilem Hugonem, Tullensis Ecclesiae archidiaconum, interim saltem aliquatenus consolari conceptum iam olim desiderium, curamque relevare quam patior.
241Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0354B (auctor 1090-1153)
Ergo et in sancto appetitus, et in me praevalet sensus: sed in hac miserrima vita nec ille habere quod appetit bonum; nec ego quod molestum patior, non habere valemus.
242Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0449D (auctor 1090-1153)
Non patior plane, quod in me est, decolorari tantae specimen sanctitatis: nam corrumpi posse, absit ut verear.
243Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0461A (auctor 1090-1153)
Sic mihi, inquis, vivere volo, et manere in quo perveni; nec peior fieri patior, nec melior cupio.
244Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0514A (auctor 1090-1153)
Defectus stomachi fere totum quod patior est.
245Bernardus Claraevallensis, In festo S. Andreae apostoli, 183, 0507D (auctor 1090-1153)
Non despero iam, Domine, etiamsi molesta mihi videatur tribulatio quam patior, etiamsi pusillanimis sum, etiamsi desidero ut transferatur calix a me.
246Bernardus Claraevallensis, In nativitate S. Ioannis Baptistae, 183, 0402A (auctor 1090-1153)
Quis audeat murmurare in laboribus suis, et dicere: Satis est quod patior, nedum nimis?
247Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0549B (auctor 1090-1153)
Ait enim: Domine, vim patior.
248Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0549D (auctor 1090-1153)
hoc est, id quod patior, peccando meruerim.
249Bernardus Claraevallensis, Sermones de diversis, 183, 0600A (auctor 1090-1153)
Eia, Domine, vim patior, responde pro me.
250Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0904D (auctor 1090-1153)
Quanquam et moeror finem imperat, et calamitas quam patior.
251Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0905C (auctor 1090-1153)
Exeat necesse est foras quod intus patior.
252Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0910B (auctor 1090-1153)
Solus ego patior quod solent pariter pati qui se diligunt, cum se amittunt.
253Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0930A (auctor 1090-1153)
Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus, qui simul mecum dulces capiebas cibos (Psal. LIV, 13-15) , hoc est: Quod a te patior convivo et contubernali meo, id molestius sentio, fero aegrius.
254Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 0954D (auctor 1090-1153)
Beatam me dicis cum esurio et sitio iustitiam (Matth. V, 6) . Quid hoc ad illorum felicitatem, qui repleti sunt in bonis domus tuae (Psal. LXIV, 5) , qui epulantur et exsultant in conspectu Dei, et delectantur in laetitia? (Psal. LXVII, 4.) Sed et si quid patior propter iustitiam, nihilominus beatam pronuntias (Matth. V, 9) . Et certe pasci ubi timeas pati, iucunditatem habet, sed non securitatem.
255Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1033B (auctor 1090-1153)
Pusilli Domini sunt credentes in eum; non patior ut ex me scandalum patiantur (Matth. XVIII, 6) . Non utor hac potestate; magis autem ipsi me utantur ut libet: tantum ut salvi fiant.
256Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1042A (auctor 1090-1153)
Hinc ista sterilitas animae meae, et devotionis inopia quam patior.
257Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1099A (auctor 1090-1153)
Nonne et ipse videtur tibi inhiare quodam modo fontibus Salvatoris, vociferari ad Deum, suisque vagitibus clamitare: Domine, vim patior, responde pro me?
258Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1174C (auctor 1090-1153)
Inde querula illa vox veluti gementis sub onere necessitatis huius: Domine, inquit, vim patior, responde pro me.
259Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1175A (auctor 1090-1153)
9. Sed non me, inquis, decredere facies necessitatem quam patior, quam in memetipso experior, contra quam et assidue luctor.
260Bernardus Claraevallensis Incertus, Appendix, 182, 0681A
Et quamvis nihil horum conscius sum, quae illi malitiose composuerunt adversum me: porro tamen iudicium patienter [exspecto], etsi non libenter. Scio enim me meruisse graviora quam patior, tanquam servus male operans et dignus omni indignatione.
261Bernardus Claraevallensis Incertus, Appendix, 182, 0683A
Haec intuens, fiduciam concepi scribendi celsitudini vestrae modicus homo et abiectus in domo Dei, de commotione mea, quam patior licet invitus, sanctitatis vestrae reposcens antidotum.
262Bernardus Claraevallensis Incertus, De interiori domo, 184, 0521B
Vim patior cum illud me deserit.
263Bernardus Claraevallensis Incertus, De interiori domo, 184, 0528B
Cantare non libet; orare non delectat; meditationes sanctas non invenio: tanta est sterilitas animae meae, et devotionis inopia quam patior.
264Bernardus Claraevallensis Incertus, De interiori domo, 184, 0537A
Et quantum peccatorum meorum phantasmata in oratione plerumque patior; tantum necesse est ut intentio cordis mei quo durius repellitur, tanto valentius insistat orationi: quatenus cogitationis illicitae tumultum superet, atque ad pias aures Domini nimietate suae importunitatis tamdiu irrumpat, donec cogitationes malas manu sancti desiderii ab oculis cordis abigat.
265Bernardus Claraevallensis Incertus, Meditationes de humana conditione, 184, 0494C
Aperite pulsanti, et conducite eum usque ad Regem ut prostratus coram eo indicem ei omnes miserias et omnes necessitates quas patior.
266Berno Augiae Divitis, De varia modulatione psalmorum, 142, 1144C (auctor 978-1048)
In illo versu: Domine, vim patior, quidam codices habent: Responde pro me, sed falso scriptum est; melius est enim, ut expositores dicunt: Sponde pro me, ac si diceret: Si quid erravi, tu sponde pro me, hoc est, sis mihi fideiussor, et accipe me in fide et protectione tua; non est enim volentis, neque currentis; sed miserentis Dei est (Rom. IX, 16) . Et iterum ibi: Domine, sic vivitur, quidam codices habent: Si sic vivitur; sed non est ita, sicut B. Hieronymus ait; philosophatus est rex de statu huius vitae, ita dicendo: Domine, sic vivitur, id est, ita fragilis et caduca est humana fragilitas.
267Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Iob, 6; 2
Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera!
268Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, Is, 38; 14
Sicut pullus hirundinis, sic clamabo; meditabor ut columba. Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum. Domine, vim patior: responde pro me.
269Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, VT, 2 Mac, 6; 30
Sed cum plagis perimeretur, ingemuit, et dixit: Domine, qui habes sanctam scientiam, manifeste tu scis quia cum a morte possem liberari, duros corporis sustineo dolores: secundum animam vero propter timorem tuum libenter haec patior.
270Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Gal, 5; 11
Ego autem, fratres, si circumcisionem adhuc praedico: quid adhuc persecutionem patior? ergo evacuatum est scandalum crucis.
271Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, 2 Tim, 1; 12
Ob quam causam etiam haec patior, sed non confundor. Scio enim cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare in illum diem.
272Bologni Gerolamo, Candidae libri tres, 1, 2; 27 (auctor 1454-1517)
In viduo patior mendacia somnia lecto, Mollia saepe meus colla lacertus habet.
273Bonifacius Moguntinus, Epistolae, 89, 0752B (auctor 672-754)
Et ut per verbum vestrum isti duo haeretici mittantur in carcerem, si vobis iustum esse videatur, cum vitam et doctrinam illorum vobis intimavero; et nemo cum eis loquatur, vel communionem habeat, ne forte fermento doctrinae illorum fermentatus aliquis pereat; sed segregati vivant, et, iuxta dictum apostoli huiusmodi: Traditi Satanae in interitum carnis sint, ut spiritus salvus sit in die Domini; et iuxta evangelicum praeceptum, Dum Ecclesiam non audierint, sint nobis sicut ethnici et publicani, donec discant non blasphemare, nec scindere tunicam Christi; propter istos enim persecutiones et inimicitias, et maledictiones multorum populorum patior, et Ecclesia Christi impedimentum fidei et doctrinae sanctae sustinet.
274Braulio Caesaraugustanus, Epistolae, 80, 0662D
Nam ecce moerentem moerens ipse consolari dum cupio, volvuntur per ora lacrymae, et obfirmato animo non queo dissimulare quod patior: sed quid agimus, quoniam haec sors post peccatum mortalitatis nostrae una est una sententia.
275Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0573B (auctor 1047–1123)
« -Respondens autem Iob dixit: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui, et calamitas, quam patior, in statera: quasi arena maris haec gravior appareret.
276Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0573B (auctor 1047–1123)
» Utinam, inquit, sicut calamitatem quam patior, videtis, ita etiam peccata, pro quibus affligor, vobis divinitus revelata aequa lance pensare possetis: iam utique cognosceretis quanto calamitas haec maior sit, et quasi arena maris gravis; stateram suo pondere inclinare vobis appareret.
277Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0573C (auctor 1047–1123)
» Magna, inquit, calamitas est quam patior, quia sagittae et flagella Domini in me sunt, quibus secundum carnem affligor.
278Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0631A (auctor 1047–1123)
» Patior, inquit, ignorantiae tenebras, sed non erroris.
279Bruno Astensis, Expositio in Pentateuchum, 164, 0250C (auctor 1047–1123)
Quod autem ait: « idcirco posui te, ut ostendam in te fortitudinem meam, et narretur nomen meum in omni terra; » sic est accipiendum, ac si diceret: Idcirco tuam duritiam patior, ideo toties tibi parco, ut per te mea fortitudo monstretur, et quoties volo, te supero, et superatum vires iterum sumere permitto, ut narretur nomen meum in omni terra, cui obediens est omnis creatura, cuius miraculorum non est numerus, cui nemo impune resistere valet, qui per ranas et muscas non minus quam per fulgura, qui ad reges et principes superandos non armatos milites, sed locustas et culices mando.
280Bruno Astensis, Expositio in Psalmos, 164, 0753C (auctor 1047–1123)
» Ideo, inquit, rogavi te, ut illumines tenebras meas, qui magnam in illis patior tentationem, a qua videlicet, nisi a te et per te liberari non possum.
281Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0309B (auctor c.1030-1101)
Ego autem, fratres, si circumcisionem adhuc praedico, quid adhuc persecutionem patior?
282Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0311B (auctor c.1030-1101)
Si autem, fratres, sicuti illi imponunt, adhuc praedico circumcisionem, adhuc ideo, quia, dum erat Iudaeus, praedicabat eam: si, inquam, sic praedico adhuc, sicut a principio praedicationis patior persecutionem a Iudaeis.
283Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0340D (auctor c.1030-1101)
Patior vos.
284Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0356D (auctor c.1030-1101)
Spiritus dico Iesu Christi, id est quem Christus dat, pro quo patior proveniet dico in salutem secundum exspectationem et spem meam, id est non minus salutis conferens quam exspecto et spero.
285Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0358A (auctor c.1030-1101)
Vos dico, habentes idem certamen quale et vidistis in me, cum apud vos essem, et quale nunc audistis de me quod patior Romae.
286Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0381A (auctor c.1030-1101)
Modo ponit auctoritatem suam, quae necessaria erat illis ad confirmationem dicens: Cuius Evangelii ego Paulus (cuius auctoritati contraire non licet) factus sum a Deo, non utique dator, sed minister; qui etiam ut magnificem Evangelium, nunc patior positus in vinculis, et in passionibus illis gaudeo pro vobis instruendis.
287Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0487B (auctor c.1030-1101)
Quem Onesimum volueram detinere mihi; etenim esset mihi necessarius ut hic mihi ministraret, mihi detento in vinculis Evangelii, id est quae vincula patior, propter Evangelium quod praedico; quae ministratio esset pro te, id est pro tua utilitate.
288Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0567A (auctor c.1030-1101)
Et nunc palam sunt vincula mea, quae patior in Christo, quibus laetor et gaudeo, et hoc mihi factum est ad salutem perpetuam, quod ipsum factum orationibus vestris, et administrante Spiritu sancto, sive per vitam, sive per mortem.
289Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0209C (auctor c.1030-1101)
Vere periclitamur: nam quotidie morior, id est pericula mortis patior, fratres, propter vestram gloriam, ut vos digni sitis gloria resurrectionis.
290Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0405A (auctor c.1030-1101)
Consolati dico in omni necessitate, id est penuria: et in omni tribulatione nostra, quam a persecutoribus patior: quia nec etiam afflictio mea potest gaudium perturbare quod habeo de vestra firmitate.
291Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0432D (auctor c.1030-1101)
Dum persecutor eram Ecclesiae Christi, multum zelum legis habui, sed tamen nunc superabundavit gratia Dei in me, quia si tanta oportuisset me pati pro veteri lege quanta pro Christo patior, utique defecissem.
292Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0459C (auctor c.1030-1101)
Ob quam causam etiam haec patior, sed non confundor.
293Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0461D (auctor c.1030-1101)
Haec etiam vincula nunc patior: sed tamen non confundor, id est non erubesco, sed gaudeo pati pro Christo: sic et tu ne erubescas.
294Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0465A (auctor c.1030-1101)
Quasi diceret: Et poenam patior, et (quod amplius gravat) opprobria. Si enim putarent me pati pro iustitia, solatio mihi fieret.
295Bruno Carthusianorum, Expositio in Psalmos, 152, 0670D (auctor c.1030-1101)
Et ne desit causa retributionis: Vide, ad hoc ut tibi placeat, humilitatem, id est deiectionem, meam de inimicis meis illatam, tribulationem scilicet quam pro te patior.
296Bruno Carthusianorum, Expositio in Psalmos, 152, 0817C (auctor c.1030-1101)
Et est hoc totum ac si poneret: Noli sic mei oblitus esse, ut de afflictionibus quas pro te patior contrister, et ut confringantur ossa mea, et ut tristis sim de probris ab inimicis pro te illatis.
297Bruno Carthusianorum, Expositio in Psalmos, 152, 1274D (auctor c.1030-1101)
Quod est dicere: Ideo pro eis defectionem patior, quia legem tuam derelinquunt, non quia me persequuntur.
298Bruno Carthusianorum, Expositio in Psalmos, 152, 1381A (auctor c.1030-1101)
Effundo, inquam, orarationem, et ante ipsum existens, id est in familiaritate et benevolentia eius pronuntio, id est narro interius tribulationem meam, quam pro eius obedientia complenda iugiter patior, et adhuc sum passurus.
299Bruno Herbipolensis, Commentarius in Cantica, 142, 0541B (auctor c.1005–1045)
Domine, audivi: Omnia (discipulis inquit Salvator) quae audivi a Patre annuntiavi vobis (Ioan. XV) , id est, probrosa adversaque carne assumpta pro humano genere patior: et post, victa morte, intrabo in gloriam meam.
300Bruno Herbipolensis, Commentarius in Cantica, 142, 0544C (auctor c.1005–1045)
Ingrediatur putredo, id est, non solum hunc tremorem libenter patior, verum etiam quod passus est Iob (Iob I) libenter sustinebo (id est putredinem corporis: ita ut innumeris scateat vermibus caro mea) et omnes angustias et tribulationes hic in hac vita.
301Bruno Herbipolensis, Commentarius in Cantica, 142, 0533B (auctor c.1005–1045)
Sicut pullus hirundinis, mors imminens et languor incumbens et dolor, ut leo ossa mea frangebat; sed ego ut hirundo et columba, fletibus et gemitibus dies noctesque iungebam, et a Deo solo qui subvenire potuit, praestolabar auxilium: cui dicebam, plus patior quam mea poscunt merita, sed si quid erravi, convertar ad melius.
302Bruno Herbipolensis, Commentarius in Cantica, 142, 0533C (auctor c.1005–1045)
8 Domine, vim patior, sponde pro me: Quid dicam aut quid respondebit mihi.
303Bruno Herbipolensis, Commentarius in Cantica, 142, 0533C (auctor c.1005–1045)
Domine, vim patior, id est infirmitas mea maior est quam fragilitas mea possit ferre.
304Bruno Herbipolensis, Expositio Psalmorum, 142, 0080C (auctor c.1005–1045)
H Ac si dicat: Patior istam angustiam quousque te videam, sicut promisisti venire.
305Bruno Herbipolensis, Expositio Psalmorum, 142, 0151B (auctor c.1005–1045)
Sed quia et ista mali patiuntur, addit: intende in causam meam pro qua patior.
306Callimaco Esperiente, Carmina, 1, 29; 7 (auctor 1437-1496)
Heu sine te quales patior, mea Fannia, noctes, Heu quales cogor nunc tolerare dies!
307Cartesius Renatus, Meditationes de prima philosophia, 6, 12; 1 (auctor 1596-1650)
Nihil autem est quod me ista natura magis expresse doceat, quam quod habeam corpus, cui male est cum dolorem sentio, quod cibo vel potu indiget, cum famem aut sitim patior, et similia; nec proinde dubitare debeo, quin aliquid in eo sit veritatis.
308Cassiodorus Vivariensis Incertus, Expositio in Cantica canticorum, 70, 1057D
Nigra sum, quia persecutiones patior; sed formosa sum virtutibus, o filiae Ierusalem, id est animae fideles.
309Cassiodorus Vivariensis Incertus, Expositio in Cantica canticorum, 70, 1081D
Vox Ecclesiae, Ego dormio: quia aliquantula pace largiente sponso meo requiesco, nec tales patior pressuras quales primitiva Ecclesia, et ideo cor meum vigilat, quia securius concessa mihi pace amori sponsi mei inhaereo, et ad illum oculos cordis mei intendo.
310Castiglione Baldassarre, Carmina, 1, 18; 5 (auctor 1478-1529)
Sic quoque dum fugio, caecis licet abditus antris, His ipsis mediis queis lateo in tenebris, Innumeras Aetnas patior, Scyllasque, Charybdesque, Et quae durus amor praeterea omnia habet.
311Cerva Seraphinus Maria, Bibliotheca Ragusina loci selecti, p1; 49 (auctor 1686-1759)
Ego vero qui rationem ac veritatem sequor et perversum populi iudicium contemnere consuevi, moveri me popularibus huiusmodi opinionibus non patior, quo minus magni faciam et in pretio habeam optimas cuiusque lucubrationes caeteraque opera etiam illiberalia et ea maxime, quae a popularibus graphice elaborata laude mihi digna videntur.
312Cicero, De legibus, 1, 9; 3 (auctor 106BC–43BC)
Marcvs: Subsiciua quaedam tempora incurrunt, quae ego perire non patior, ut si qui dies ad rusticandum dati sint, ad eorum numerum adcommodentur quae scribimus.
313Cicero, Academica, p1, p2; 107 (opus 45BC)
sed tamen ego non despero probatum iri Varroni, et id, quoniam impensam fecimus in macrocolla, facile patior teneri.
314Cicero, De Natura Deorum, 1, 72, 74; 9 (opus 44BC)
ego enim te scire ista melius quam me non fateor solum sed etiam facile patior; cum quidem semel dicta sunt, quid est quod Velleius intellegere possit Cotta non possit?
315Cicero, De Officiis, 2, 21, 75; 18 (opus 44BC)
Itaque facile patior tum potius Pontium fuisse, siquidem in illo tantum fuit roboris.
316Cicero, De Officiis, 3, 1, 3; 9 (opus 44BC)
Sed quia sic ab hominibus doctis accepimus, non solum ex malis eligere minima oportere, sed etiam excerpere ex his ipsis, si quid inesset boni, propterea et otio fruor, non illo quidem, quo debebat is, qui quondam peperisset otium civitati, nec eam solitudinem languere patior, quam mihi affert necessitas, non voluntas.
317Cicero, De Republica, 2, 15, 29; 7 (opus 51BC)
Ac tamen facile patior non esse nos transmarinis nec inportatis artibus eruditos, sed genuinis domesticisque virtutibus.
318Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 4, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Velim †Sirpiae† condicione; sed facile patior.
319Cicero, Epistolae ad Atticum, 2, 12, 2; 24 (auctor 106BC–43BC)
Sum in curiositate o)cu/peinos , sed tamen facile patior te id ad me sumpo/sion non scribere; praesentem audire malo.
320Cicero, Epistolae ad Atticum, 5, 1, 3; 25 (auctor 106BC–43BC)
Tum Quintus En inquit mihi haec ego patior cotidie.
321Cicero, Epistolae ad Atticum, 7, 23, 3; 29 (auctor 106BC–43BC)
Cui nos valde satis facere multi ad me scripserunt; quod patior facile, dum ut adhuc nihil faciam turpiter.
322Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 3a, 2; 10 (auctor 106BC–43BC)
Facile patior, quod scribit, secum Titinium et Servium questos esse quia non idem sibi quod mihi remisisset.
323Cicero, Epistolae ad Atticum, 12, 44, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
CICERO ATTICO SAL. Et Hirtium aliquid ad te συμπαθῶς de me scripsisse facile patior (fecit enim humane) et te eius epistulam ad me non misisse multo facilius; tu enim etiam humanius.
324Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 2a, 2; 9 (auctor 106BC–43BC)
Omnino eum Sestius noster parochus publicus occupavit; quod quidem facile patior.
325Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 20, 1; 8 (auctor 106BC–43BC)
Torquato nostra officia grata esse facile patior eaque augere non desinam.
326Cicero, Epistolae ad Atticum, 13, 25, 3; 20 (auctor 106BC–43BC)
Sed tamen ego non despero probatum iri Varroni et id, quoniam impensam fecimus in macrocolla, facile patior teneri.
327Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 2, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Consilium meum a te probari quod ea non scribam quae tu a me postularis facile patior, multoque magis id probabis, si orationem eam de qua hodie ad te scripsi legeris.
328Cicero, Epistolae ad Atticum, 15, 16, 4; 8 (auctor 106BC–43BC)
vel verba mihi dari facile patior in hoc meque libenter praebeo credulum.
329Cicero, Epistolae ad Atticum, 16, 16c, 1; 2 (auctor 106BC–43BC)
eodem tempore quo ep. 16 B. CICERO CAPITONI SVO SAL. Numquam putavi fore ut supplex ad te venirem; sed hercule facile patior datum tempus in quo amorem experirer tuum.
330Cicero, Epistolae ad Familiares, 1, 9, 21; 90 (auctor 106BC–43BC)
Quam ob rem, ut paulo ante posui, si essent omnia mihi solutissima, tamen in re publica non alius essem atque nunc sum; cum vero in hunc sensum et alliciar beneficiis hominum et compellar iniuriis, facile patior ea me de re publica sentire ac dicere, quae maxime cum mihi tum etiam rei publicae rationibus putem conducere; apertius autem haec ego ac saepius, quod et Quintus, frater meus, legatus est Caesaris et nullum meum minimum dictum, non modo factum, pro Caesare intercessit, quod ille non ita inlustri gratia exceperit, ut ego eum mihi devinctum putarem.
331Cicero, Epistolae ad Familiares, 5, 7, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
Ad me autem litteras quas misisti, quamquam exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant, tamen mihi scito iucundas fuisse; nulla enim re tam laetari soleo quam meorum officiorum conscientia; quibus si quando non mutue respondetur, apud me plus offici residere facillime patior.
332Cicero, Epistolae ad Familiares, 6, 11, 2; 12 (auctor 106BC–43BC)
Haec praedicatio tua mihi valde grata est caque te uti facile patior cum apud alios tum me hercule apud Sironem, nostrum amicum.
333Cicero, Epistolae ad Familiares, 7, 31, 2; 7 (auctor 106BC–43BC)
Acilio non fuisse necesse meas dari litteras facile patior; Sulpici tibi operam intellego ex tuis litteris non multum opus fuisse propter tuas res ita contractas ut quem ad modum scribis, 'nec caput nec pedes.
334Cicero, Epistolae ad Familiares, 10, 9, 3; 8 (auctor 106BC–43BC)
Concupisco autem nihil mihi (contra quod ipse pugno); et temporis et rei te moderatorem facile patior esse.
335Cicero, Epistolae ad Familiares, 16, 21, 4; 21 (auctor 106BC–43BC)
quem nullo tempore a me patior discedere; cuius cum frugi severaque est vita tum etiam iucundissima convictio non est enim seiunctus iocus a φιλολογίᾳ et cotidiana συζητήσει .
336Cicero, Epistolae ad Quintum, 3, 1, 13; 91 (auctor 106BC–43BC)
Ego vero facile patior ita Caesarem existimare illum quam maximum fuisse plausum.
337Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 50; 3 (auctor 106BC–43BC)
Familia mea maxima tu uteris , ego servum habeo nullum; patior et ferendum puto.
338Cicero, Orationes 1, Catil., 1, 6; 14 (auctor 106BC–43BC)
quod ego praetermitto et facile patior sileri , ne in hac civitate tanti facinoris immanitas aut exstitisse aut non vindicata esse videatur.
339Cicero, Orationes 1, Cael., 10; 1 (auctor 106BC–43BC)
Itaque illam partem causae facile patior graviter et ornate a M. Crasso peroratam de seditionibus Neapolitanis, de Alexandrinorum pulsatione Puteolana, de bonis Pallae .
340Cicero, Orationes 3, Ver.2, 1, 1; 5 (auctor 106BC–43BC)
Patior, iudices, et non moleste fero me laboris mei, vos virtutis vestrae fructum esse laturos.
341Cicero, Orationes 3, Ver.2, 3, 2; 8 (auctor 106BC–43BC)
Patior , non moleste fero , iudices, eam vitam quae mihi sua sponte antea iucunda fuerit nunc iam mea lege et condicione necessariam quoque futuram.
342Cicero, Orationes 4, Agr., 2, 20; 17 (auctor 106BC–43BC)
Patior non moleste tam stultos esse qui haec sperent, tam impudentis qui conentur; illud queror, tam me ab eis esse contemptum ut haec portenta me consule potissimum cogitarent.
343Cicero, Orationes 4, Agr., 3, 3; 5 (auctor 106BC–43BC)
' Patior, audio.
344Cicero, Orationes 6, Sul., 1; 2 (auctor 106BC–43BC)
Sed quoniam ita tulit casus infestus ut in amplissimo honore cum communi ambitionis invidia tum singulari Autroni odio everteretur, et in his pristinae fortunae reliquiis miseris et adflictis tamen haberet quosdam quorum animos ne supplicio quidem suo satiare posset, quamquam ex huius incommodis magnam animo molestiam capio, tamen in ceteris malis facile patior oblatum mihi tempus esse in quo boni viri lenitatem meam misericordiamque, notam quondam omnibus , nunc quasi intermissam agnoscerent, improbi ac perditi cives domiti atque victi praecipitante re publica vehementem me fuisse atque fortem, conservata mitem ac misericordem faterentur.
345Cicero, Orationes 6, Planc., 26; 4 (auctor 106BC–43BC)
Facile patior id te agere multis verbis quod ad iudicium non pertineat, et id te accusantem tam diu dicere quod ego defensor sine periculo possim confiteri.
346Cicero, Tusculanae disputationes, 5, 15, 15; 1 (opus 45BC)
Facile patior te isto modo agere, etsi iniquum est praescribere mihi te, quem ad modum a me disputari velis.
347Claudianus Claudius, De raptu Proserpinae, 347, 350; 22 (auctor c.370-c.404)
Nonne satis visum, grati quod luminis expers Tertia supremae patior dispendia sortis Informesque plagas, cum te laetissimus ornet Signifer et vario cingant splendore Triones; Sed thalamis etiam prohibes?
348Claudianus Claudius, In Eutropium, 74, 2; 203 (auctor c.370-c.404)
En alio laedor graviore Pothino Et patior maius Phario scelus.
349Claudianus Claudius, De raptu Proserpinae, 1a; 20 (auctor c.370-c.404)
nonne satis visum, grati quod luminis expers tertia supremae patior dispendia sortis informesque plagas, cum te laetissimus ornet Signifer et vario cingant splendore Triones; sed thalamis etiam prohibes ?
350Claudianus Claudius, In Eutropium, 1; 176 (auctor c.370-c.404)
en alio laedor graviore Pothino et patior maius Phario scelus.
351Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0894B (auctor -827)
Ego autem, fratres, si circumcisionem adhuc praedico, quid adhuc persecutionem patior?
352Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0894C (auctor -827)
Timotheum circumcidit, et Iudaeis frequenter Iudaeus factus est, veritate cogente, quam opinionem de Galatarum mentibus Paulus nunc volens tollere ait: Ego autem, fratres, si circumcisionem praedico, quid adhuc persecutionem patior?
353Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0894D (auctor -827)
Cum autem persecutionem patior, manifestum est me circumcisionem non praedicare quam destruo.
354Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0894D (auctor -827)
Non enim tam persecutionem patior a Iudaeis quia praedico crucifixum, et Iesum esse dico Christum, quem lex et prophetae praenuntiaverunt, quam quia doceo legem esse completam: ac per hoc illi inimici sunt crucis eius, qui per legem dicunt esse iustitiam, non per gratiam fidei.
355Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0910D (auctor -827)
Id est, ego signa et characteres, non circumcisionis, sed crucis per passionem in corpore meo circumfero, et plagas vel flagella, quae propter Christum sustineo, et habeo alios conflictus, et certamina cum carne mea, quae in persecutionibus quas patior mecum dimicant.
356Cledonius, Cledonii ars, p. 56, l. 20 (auctor c.450)
uerba neutralia: furio insanio pendeo fugio cedo madeo proficio deficio uenio succedo uiuo gusto consuesco maneo {uenio} caleo haereo propero ualeo curro sto sedeo cubo succumbo accumbo pareo dormio prodeo glisco reuerto esurio lucubro supplico inmineo tremo fallo horreo uapulo scato nubo ardeo excreo {minor opinor pluor proficiscor perpetior tueor intueor patior} caleo algeo pateo serpo repo olfacio erro uigilo resto {testor testificor dominor nascor aspernor conor misereor paciscor} cogito surgo milito sudo hiemo trepido eo pereo recedo procedo oleo sapio spiro saeuio taceo sileo degenero mando surgo descendo {recordor irascor medior quidam} uaco {interpretor} dubito fluctuo prosilio nuto candeo libro parco.
357Cledonius, Cledonii ars, p. 56, l. 7 (auctor c.450)
uerba deponentia: medeor luctor profiteor fateor uereor loquor obliuiscor praedor utor contionor negotior rimor scrutor imitor interpretor patior adipiscor precor adsequor consequor persequor prosequor adgredior progredior uescor molior demolior arbitror uenor operor sciscitor peregrinor praestolor comitor nanciscor expergiscor iaculor proelior experior queror machinor nitor medeor tibi, medicor tibi, {patior} mereor merui, for adfatur, opperior te, opitulor tibi, reminiscor speculor {iaculor} miror tueor tutor dignor {medeor quidam commune dicunt esse, medeor te et medeor a te} suspicor, suffragor tibi, tutor polliceor dignor indignor sortior reuertor comissor furor mentior aemulor iocor orior ordior odoror exequor detestor rixor ulciscor minor uagor grassor explicor depeculor hortor contemplor {molior} palor cunctor blandior epulor argumentor speculor amplector meretricor stomachor infitior reor praeuaricor periclitor auxilior insidior ueneror praecantor causor amplexor {operor sciscitor peregrinor praestolor comitor} gratulor commentor bacchor lamentor auctionor hariolor {commentor} consolor bellor minitor adulor adsentor fabulor {speculor}.
358Collectio Avellana, Epistulae Imperatorum Pontificum Aliorum, 159, 2; 2 (auctor 367-553)
sanctissimas enim dei ecclesiae, id est superioris uestrae et nouellae istius Romae, unam esse accipio; illam sedem apostoli Petri et istius augustae ciuitatis unam esse definio; omnibus actis a sanctis istis quattuor synodis, id est Nicaeae Constantinopoli et Ephesi et Chalcedone, de confirmatione fidei et statu ecclesiae adsentio et nihil titubare de bene iudicatis patior sed et conantes aut enisos usque ad unum apicem placita <ea>rum perturbare lapsos esse a sancta dei generali et apostolica ecclesia scio et tuis uerbis recte
359Columbanus Hibernus, Carmina, 80, 0294 (auctor 543-615)
Haec tibi dictatam morbis oppressus acerbis, Corpore quos fragili patior, tristique senecta Nam dum praecipiti labuntur tempora cursu, Nunc ad Olympiadis ter senos venimus annos.
360Convenevole da Prato, Regia carmina ad Robertum Andecauensem, 1, 75; 1 (auctor fl.c.1500)
Tres sumus et mores donamus fonte sorores: Primaque nature do munera, do geniture; Dono secunda viam lucis legisque sophyam; Tertia sudores ego patior atque labores, Ac operum latrix sum consors atque paratrix.
361Corsini Amerigo, Compendium in vitam Cosmi Medicis, 2; 19 (auctor 1442-1501)
Quin verbis delusa feris et mente superba Quaeque indigna nimis patior.
362Crusich Petrus, Petrus Crusich capitaneus Segniae Clementi papae VII [1526-01-30], 3; 15 (auctor -1537)
Ideo humili prece, qua possum, amore Dei et servitorum meorum et laborum, quos in istis confiniis amore Christi patior, Vestre supplico Sanctitati, quatenus eadem per unas suas servitia mea domino meo commendare velit, et, quod nihil de huiusmodi salario ab eadem susceperim, in huiusmodi litteris suis testificare dignetur, spero etenim nihil hesitans, quod huiusmodi litteris Vestre Sanctitatis adiutus et salarium, quod mihi debetur, obtinebo, et gratiam acceptare apud maiestatem suam servitia mea non dubito.
363Cunichius Raymondus, Epigrammata, 3, 74; 1 (auctor 1719-1794)
Auferor in praeceps, dicis; dic, Postume, ferri In praeceps lento pectore me patior.
364Cunichius Raymondus, Epigrammata, 3, 122; 1 (auctor 1719-1794)
Invidiam sperni patior, si quam tibi virtus Attulit, eximiis clara micans radiis; Quae fulgore oculos nimio perstringit inertes, Hanc patior sperni, quam lubet, invidiam.
365Cunichius Raymondus, Epigrammata, 4, 271; 7 (auctor 1719-1794)
Unde alii fontes, patior nescire, Quirites; Virginis auctor aquae nosci ego discupio.
366Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 25; 1 (auctor 1719-1794)
Quod nequam est Quintus, patior; quod censet honore Se dignum, nequam sit licet, haud patior.
367Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 25; 2 (auctor 1719-1794)
Te quoque vix patior, talem quod, Marce, fovere Pergis, quod praefers omnibus unum aliis.
368Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 82; 1 (auctor 1719-1794)
Cinna, tibi patior sperni mea carmina, sperni Dum mihi iudicium tu patiare tuum.
369Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 466; 1 (auctor 1719-1794)
Battus in invidiam declamat; pagina nulla est, In qua non aliquid scribit in invidiam, Quam male vexari patior; namque est mala pestis Digna peti, quot sunt, omnibus opprobriis; Attamen hanc pestem qui contra exarserit ille, Non video; nigro quem petere invidia Curnam dente velit tam parvum, tam que pusillum Scriptorem nugarum et carminis illepidi?
370Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 656; 1 (auctor 1719-1794)
Carmina quum magno recitari non sine fastu Romana audivi sessor in Arcadia, Si qua placent, dico timide, mihi recta videri, Recta levem patior dicere Gargilium.
371Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 682; 2 (auctor 1719-1794)
Naturam patior lauderi: te magis odi, Improbe, naturae tot bona qui vitias.
372Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 702; 1 (auctor 1719-1794)
Ignotum patior tibi quidvis, Cinname, nec te Musarum insector cultus in arte rudem.
373Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 918; 43 (auctor 1719-1794)
Krša Qui tam multa mihi toties mandasque, iubesque, Dictum hoc veraci pectore tolle memor: Sponte mea soleo multis me addicere amicis, Addici nulli me patior domino.
374Cunichius Raymondus, Epigrammata, 5, 953; 2 (auctor 1719-1794)
Haec Haec] Krša; Hic Radelia ego sic patior laudari cuncta, Lycori, 5 Tot laudes inter dum tamen excipias, Quod fregitque iugum, depulso et coniuge solam Se tulit externos libera per populos.
375Cunichius Raymondus, Epigrammata, 8, 174; 1 (auctor 1719-1794)
Lauda istum, patior, quamvis, Puccine, locari Astra super meruit laudibus eximiis.
376Cunichius Raymondus, Epigrammata, 8, 256; 2 (auctor 1719-1794)
Haec ego sic dici patior, sed foemina praestans Cum fertur, nequeo, pol, mea Lyda, pati, Atque tibi irascor, pleno quod scilicet illam Praestantem toties ore vocare soles.
377Cunichius Raymondus, Epigrammata, 8, 261; 2 (auctor 1719-1794)
Illius ergo alios patior sibi quaerere cantus; Hic moror eloquio laetus at ipse tuo.
378Cunichius Raymondus, Epigrammata, 8, 445; 5 (auctor 1719-1794)
Quod si quem patior mihi venam tangere, quidquid Praescripsit, monuit, credere nil soleo.
379Cunichius Raymondus, Epigrammata, 9, 163; 3 (auctor 1719-1794)
Nam facile infensum patior, quem denique sprevi Cultorem falsae laesus amicitiae.
380Cunichius Raymondus, Homeri Ilias Latinis versibus expressa, 3; 154 (auctor 1719-1794)
Ipsa quidem nec eo, quo me vocat improbus, ire Nec fas; obiiciant probrum ne Troades olim, Totque graves cumulent, patior quas anxia, curas.
381Cyprianus Carthaginensis, Ad Fortunatum [CSEL], 2, 11; 86 (auctor -258)
adque ille excruciatus diu et in extremo iam constitutus, cum inter uerbera et tormenta moreretur, ingemescens ait: Domine, qui sanctam habes scientiam, manifestum est quia cum possim morte liberari durissimos dolores corporis tolero flagellis uapulans, animo autem propter ipsius metum libenter haec patior.
382Cyprianus Carthaginensis, Epistulae [CSEL], 17, 1; 1 (auctor -258)
Ingemescere nos et dolere ruinas fratrum nostrorum ex me scio, fratres carissimi, qui et ipse uobiscum pro singulis mgemesco pariter et doleo et patior ac sentio quod beatus apostolus dicit: quis infirmatur, inquit, et ego non infirmor?
383Cyprianus Carthaginensis, Epistulae [CSEL], 43, 4; 1 (auctor -258)
Quas nunc paenas patior, fratres carissimi, quod ipse ad uos inpraesentiarum uenire non possum, ipse singulos adgredi, ipse uos secundum Domini et euangelii eius magisterium cohortari.
384Cyprianus Carthaginensis, Testimonia ad Quirinum [CSEL], 3, 17; 2 (auctor -258)
[Dehocipso in Machabaeis: Domine, qui sanctam habes scientiam, manifestum est, quia cum possem a morte liberari, durissimos dolores corporis tolero flagellis uapulans, animo autem propter tui ipsius metum libenter haec patior.
385Cyprianus Carthaginensis, Epistola de exhortatione martyrii, 4, 0672A (auctor -258)
At ille excruciatus diu, et in extremo iam constitutus, cum inter verbera et tormenta moreretur, ingemiscens ait: Domine, qui sanctam habes scientiam, manifestum est quia, cum possem a morte liberari, durissimos dolores corporis tolero flagellis vapulans; animo autem propter tui ipsius metum libenter haec patior (Machab. VI, 22) . Sincera prorsus fides et virtus integra ac satis pura, non regem Antiochum cogitasse, sed Deum iudicem; et scisse proficere sibi ad salutem non posse, si hominem derideret ac falleret, quando Deus, qui conscientiae nostrae iudex est et solus timendus est, nec derideri possit omnino nec falli.
386Cyprianus Carthaginensis, Epistolae 2, 4, 0335A (auctor -258)
Quas nunc poenas patior, fratres charissimi, quod ipse ad vos in praesentiarum venire non possum, ipse singulos aggredi, ipse vos, secundum Domini et Evangelii eius magisterium, cohortari!
387Cyprianus Carthaginensis, Epistolae 2, 4, 0256B (auctor -258)
Ingemiscere vos et dolere ruinas fratrum nostrorum ex me scio, fratres charissimi, qui et ipse vobiscum pro singulis ingemisco pariter et doleo, et patior ac sentio quod beatus Apostolus dixit: Quis infirmatur, inquit, et ego non infirmor?
388Cyprianus Carthaginensis, Epistolae, 4, 0335A (auctor -258)
Quas nunc poenas patior, fratres charissimi, quod ipse ad vos in praesentiarum venire non possum, ipse singulos aggredi, ipse vos, secundum Domini et Evangelii eius magisterium, cohortari!
389Cyprianus Carthaginensis, Epistolae, 4, 0256B (auctor -258)
Ingemiscere vos et dolere ruinas fratrum nostrorum ex me scio, fratres charissimi, qui et ipse vobiscum pro singulis ingemisco pariter et doleo, et patior ac sentio quod beatus Apostolus dixit: Quis infirmatur, inquit, et ego non infirmor?
390Cyprianus Carthaginensis, Testimonia adversus Iudaeos, 4, 0746A (auctor -258)
In Epistola Pauli ad Romanos: Non sunt condignae passiones huius temporis ad superventuram claritatem quae revelabitur in nobis (Rom. VIII, 18) De hoc ipso in Machabaeis: Domine, qui sanctam habes scientiam, manifestum est quia, cum possem a morte liberari, durissimos dolores corporis tolero, flagellis vapulans, animo autem propter tui ipsius metum libenter haec patior (II Mach. VI, 30) . Item illic: Tu quidem, impotens, ex hac praesenti vita nos perdis.
391Cyrillus Ierosolymitanus, De miraculis S. Hieronymi, 22, 0301
Stabat agnus inter lupos atrocissimos, saevientes ut canes famelici, rabie non minima, mitissimus et laetus tanquam fungens prosperis, nil dicens aliud, nisi hoc, iuste patior, quia in Deum meum peccavi graviter.
392D Arco Nicolo, Numeri, 1, 27; 21 (auctor 1479-1546)
Ista tamen patior, patior quia fortiter uror, Quod graviora animo sunt patienda meo.
393De Restiis Iunius Antonius, Carmina, 1, 8; 1 (auctor 1755-1814)
Nempe ego inurbanus multis, et dicor ineptus In Satyris, audax risus captare malignos Urbanis a munditiis, cultuque leporum, Artibus ingenuis et iniqua indicere bella; At contra, vitium indigno palpare favore, Dum fures, moechos, meretrices tangere parco, Et patior Salios scortari vindice nullo.
394Della Casa Giovanni, Carmina, 1, 32; 8 (auctor 1503-1556)
Octavius Eheu quid patior?
395Desiderius abbas Casinensis, Dialogi de miraculis Sancti Benedicti, 2, 13; 10
Ille vero flens et eiulans ad verba interrogantis pueri mox tale responsum protulit, dicens: "Quamvis, o puer, ex innumeris meis sceleribus michi plurima et infinita poena praeparata sit, tamen ob nullam aliam causam hanc, quam cernis, patior poenam nisi propter aureum calicem, quem de monasterio beati Benedicti sacrilega ductus cupiditate abstraxi eique etiam moriens reddere neglexi.
396Desiderius abbas Casinensis, Dialogi de miraculis Sancti Benedicti, 2, 13; 11
Sed obnixe deprecor ac per Iesum Christum dominum salvatorem omnium, cuius ego miser praecepta contempnens in hanc sum voraginem mortis demersus, te optestor, ut Capuam ad uxorem meam vel ipse pergas vel nuntium dirigas, qui ei et tormenta, quae patior, et, ut calicem monasterio sancti Benedicti reddat, insinuet.
397Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 51; 10 (opus 1508)
Huc allusit Ovidius in Epistolis Heroidum: Remigiumque dedi, quo me fugiturus abires; Heu, patior telis vulnera facta meis.
398Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 2, 1022; 6 (opus 1508)
Idem libro De legibus primo: Succisiva quaedam tempora incurrunt, quae ego perire non patior, ut si qui dies ad rusticandum dati sint, ad eorum numerum accomodentur, quae scribimus.
399Di Natale Francesco, Carmina, 1, 16; 9 (auctor 1469-1542)
Iure igitur patior male fidi verbera ponti, Iure tuis volvor nunc periturus aquis.
400Di Natale Francesco, Carmina, 1, 60; 17 (auctor 1469-1542)
Sic me, quem docuit patientia nulla laborem Posse pati, patior sic mage, crede mihi.
401Diomedes Grammaticus, Diomedis ars, p. 377, l. 21 (auctor c.375)
sunt quaedam uerba r littera terminata ex diuersa positione deriuata quae eadem sortiuntur perfecta, ut pandor panderis; exigebat analogia ut pansus dicamus, sed passus dicimus, ut Vergilius crinibus Iliades passis: item patior pateris passus sum.
402Diomedes Grammaticus, Diomedis ars, p. 400, l. 17 (auctor c.375)
frustro, quod uulgo frustror recte dicimus, id est decipio; item patio pro patior; moro, quod crebro moror dicimus; item demolio auxilio populo digno: haec et alia apud ueteres reperimus contra morem doctorum posita.
403Diomedes Grammaticus, Ars grammatica, 1, p8; 644 (auctor c.375)
sunt quaedam uerba r littera terminata ex diuersa positione deriuata quae eadem sortiuntur perfecta, ut pandor panderis; exigebat analogia ut pansus dicamus, sed passus dicimus, ut Vergilius «crinibus Iliades passis»: item patior pateris passus sum.
404Diomedes Grammaticus, Ars grammatica, 1, p9; 139 (auctor c.375)
frustro, quod uulgo frustror recte dicimus, id est decipio; item patio pro patior; moro, quod crebro moror dicimus; item demolio auxilio populo digno: haec et alia apud ueteres reperimus contra morem doctorum posita.
405Dositheus, Ars, p. 100, l. 9 (auctor c.350)
coniugationis tertiae: περιπλέκομαι amplector, ἐπιλαμβάνομαι ἐπιφύομαι aggredior, ἐπιτυγχάνω assequor, παραχρῶμαι abutor, ἀποστρέφομαι auertor, ἄγχομαι angor anxius sum {φλυαρῶ argutor, περιβάλλομαι amictor}, κατατυγχάνω adipiscor, προσλαλῶ alloquor, συνεπερείδομαι conitor, συλλαλῶ conloquor, κατατυγχάνω consequor, καταμέμφομαι conqueror, συγκρούομαι εἰς μάχην συμβάλλω congredior, ἐπινοῶ comminiscor commentus sum, ἐπερείδομαι enitor et enixus sum, ἐκβαίνω egredior, ἐξολισθαίνω elabor, ἐκλαλῶ eloquor, ἐξυπνίζομαι expergiscor, ἐκβιβάζω exequor, ἀπολαύω fruor, λειτουργῶ fungor, βαίνω gradior, ἐπιβαίνω ingredior, ἐπολισθαίνω inlabor, ἐπακολουθῶ ἐπιδιώκω insequor, ἐποχοῦμαι inuehor, ὀργίζομαι irascor, ὀλισθαίνω labor, λαλῶ loquor, τήκομαι liquor, ἀποθνῄσκω morior, ἐν φόβῳ ἐγώ, πρὸς φόβου σύ metuor, ἐπερείδομαι nitor, γεννῶμαι nascor, ἀντεπερείδομαι obnitor, ἐπιλανθάνομαι obliuiscor, πειθαρχῶ obsequor, συμφωνῶ paciscor pactus sum, ἀποδημῶ proficiscor, ὑπομένω patior, κολάζομαι μαστίζομαι plector, μετέρχομαι persequor, προπέμπω prosequor, ἀπολαύω perfruor, μέμφομαι queror, ἐπανέρχομαι reuertor, τρύχομαι ringor, ἀναπολῶ reminiscor, ὑποστρέφω regredior, ἀναδέχομαι repetior, ἀκολουθῶ sequor, χρῶμαι utor, ἀμύνομαι ulciscor ultus sum, τρέφομαι uescor uestus sum.
406Dositheus, Ars, p. 100, l. 8 (auctor c.350)
coniugationis quartae: συγκατατίθεμαι assentior, ἐπιφύομαι adorior, κολακεύω blandior, καθαιρῶ demolior, ἀσωτεύομαι delargior, ἀποπειρῶμαι experior, καταψεύδομαι ementior, δαψιλεύομαι largior, μηχανῶμαι molior, ψεύδομαι mentior, μετρῶ metior, ἀναμένω operior, ἀνατέλλω orior, διάζομαι ordior, μερίζομαι partior {ὑπομένω patior, πάσχω perpetior}, τιμωροῦμαι punior, ἀναμετρῶ remetior, κληροῦμαι sortior.
407Drepanius Latinus Pacatus, Panegyricus dictus Theodosio imperatori (Romae ante 389 AD), 2, 5; 3 (auctor fl.c.389)
Novam quandam patior ex copia difficultatem.
408Drogo cardinalis, Sermo de sacramento Dominicae passionis, 166, 1519A
Quod enim Christus in publico, ego patior in occulto; quod ille foris a ministris Caiphae, ego intus a negotiis Satanae; quia super dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII) : faciem mihi velaverunt, faciem meam in terra defixerunt, et dorsum incudem suam fecerunt, et super dorsum meum fabricaverunt peccatores: sed adhuc intra domum contineor, ubi puella moritur et suscitatur, nam et ibidem Petrus negavit, dicens: O homo, non sum (Matth. IX); hominem attendo, non Deum; hominem timeo, non Deum cuius veritatem nego.
409Dudo Viromandensis, De moribus et actis primorum Normanniae ducum, 141, 0612A
Hanc vero necessitatem ab inchoatione usque nunc temporis patior, quod cui tantilli operis despectivam atque reprobabilem compositionem ad corrigendum repraesentarem, minime reperiebam: praeter te cuius laus coelos tangere videtur, et cui, ut supra dictum est, totus honor debetur.
410Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0183C (auctor -1184)
Conscientia mea bona est apud Dominum, et certissime agnosco, quod per ea, quae patior, praeparat et exornat coronam meam Dominus in regno suo.
411Edwardus Grim, Vita I S. Thomae Cantuariensis, 190, 0032A
Advolutus autem ad pedes domini papae causam adventus sui non ignoranti quidem exposuit, et oblationis vice chirographum regis utraque tenens manu extensum obtulit, et super genua erectus ait: « Domine Pater, haec causa, haec tota mea culpa est, pro qua ab Ecclesia mea pulsus exsilium patior.
412Eginhardus, Epistolae, 104, 0526A
Deus testis est quod de valetudine mea nullam falsitatem vobis scripsi: et non solum hoc, sed etiam quod multo graviora sunt alia quaedam incommoda, quae patior in memetipso, de quibus, nisi cum fidelissimo, nullam possum habere locutionem.
413Eginhardus, Historia translationis Marcellini et Petri, 104, 0591D
« Notissima, inquit, mihi sunt eorum nomina: quia quando passi sunt, praesens astabam, ac de eorum sempiterna gloria ingenti torquebar invidia; quos etiam hic modo patior infestissimos: cruciant enim me tormento incredibili, atque invitum de hoc vase, in quo diu latitabam, exire compellunt.
414Embricho Moguntinus, Historia de Mahumete, 171, 1360D (auctor 1010-1077)
Cum velut amentem me cernitis atque dolentem, In coelum rapior, et minime patior; Tunc ego sanctorum fruor alloquio superorum, Condignasque Deo delicias habeo.
415Embricho Moguntinus, Historia de Mahumete, 171, 1361A (auctor 1010-1077)
Hunc tamen ad mundum mihi cum fuerit redeundum, Tunc certe doleo, tam cito quod redeo; Nam bona tantarum cum desero deliciarum, Vix patior reditum carnis ad interitum.
416Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, XIX; 5 (auctor 473-521)
patior libens aculeos revocati maeroris, dummodo veritati nil pereat, et ne per vitium tenerae mentis pagin am falsitate dehonestem, sponte fero quod refero.
417Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CCLXIX; 4 (auctor 473-521)
sat est significasse quod patior.
418Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CCLXXXVI; 12 (auctor 473-521)
vere fateor, quamdiu Ravenna vos habuit, sinistrum omen credidi cogitare quae patior, nec inter res secundas quasi malignus propriae felicitatis interpres, quae per absentiam vestram evenire poterant, suspiravi.
419Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CCXXIV; 5 (auctor 473-521)
sed ego agnoscere carorum culmina rumore non patior et manifesta gaudii colligere de opinionis inconstantia.
420Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CVIII; 2 (auctor 473-521)
patior aliis aliud esse propositum: mihi meo vivendum est more, ut amoris plenitudo reseretur clave sermonis; ego in affectione cariosam subripere taciturnitatem usu fugiente non perfero.
421Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CXVI; 2 (auctor 473-521)
sed ego ad diligentiam circa vos meam patior sermonis infantiam.
422Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, CCLV; 2 (auctor 473-521)
patior quidem interdum caritatem sub paginarum promulgatione simulari, numquam tamen credo his muniis abstinere qui diligunt.
423Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 1, 14; 4 (auctor 473-521)
patior libens aculeos reuocati maeroris, dummodo ueritati nil pereat, et ne per uitium tenerae mentis paginam falsitate dehonestem, sponte fero quod refero.
424Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 3, 27; 2 (auctor 473-521)
patior aliis aliud esse propositum: mihi meo uiuendum est more, ut amoris plenitudo reseretur claue sermonis: ego in affectione cariosam subrepere taciturnitatem usu fugiente non perfero.
425Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 3, 34; 2 (auctor 473-521)
sed ego ad diligentiam circa uos meam patior sermonis infantiam.
426Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 5, 8; 5 (auctor 473-521)
sed ego agnoscere carorum culmina rumore non patior et manifesta gaudii colligere de opinionis inconstantia.
427Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 5, 27; 2 (auctor 473-521)
patior quidem interdum caritatem sub paginarum promulgatione simulari, numquam tamen credo his muniis abstinere qui diligunt.
428Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 6, 4; 3 (auctor 473-521)
sat est significasse quod patior.
429Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 6, 20; 2 (auctor 473-521)
uere fateor, quamdiu Rauenna uos habuit, sinistrum omen credidi cogitare quae patior nec inter res secundas quasi malignus propriae felicitatis interpres quae per absentiam uestram euenire poterant suspiraui.
430Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0027D (auctor 473-521)
Patior libens aculeos revocati moeroris, dummodo veritati nil pereat: et ne per vitium tenerae mentis paginam falsitate dehonestem, sponte fero quod refero.
431Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0053C (auctor 473-521)
Bene secretum pectoris reseratur clave sermonis: dignationem vestram iam patior.
432Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0067C (auctor 473-521)
Patior aliis aliud esse propositum: mihi meo vivendum est more, ut amoris plenitudo reseretur clave sermonis.
433Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0070B (auctor 473-521)
Sed ego ad diligentiam circa vos patior meam sermonis infantiam.
434Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0090D (auctor 473-521)
Sed ego agnoscere carorum culmina rumore non patior: et manifesta gaudii colligere de opinionis inconstantia.
435Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0100B (auctor 473-521)
Patior quidem interdum caritatem sub paginarum promulgatione simulari: nunquam tamen credo his muniis abstinere qui diligunt.
436Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0102D (auctor 473-521)
Satis sit significasse quod patior.
437Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0108B (auctor 473-521)
Vere fateor, quandiu Ravenna vos habuit, sinistrum omen credidi cogitare quae patior; nec inter res secundas, quasi malignus propriae felicitatis interpres, quae per absentiam vestram evenire poterant suspiravi.
438Ernaldus Bonaevallis, De cardinalibus operibus Christi usque ad Ascensum, 189, 1652B (auctor c.1071-c.1113)
Non lavabis, inquit, mihi pedes in aeternum (Ioan. XIII) . Ego, si oportuerit me mori tecum, paratus sum (Luc. XXIII) . Hoc enim debeo, hoc amplector. Pro te libenter cervicem porrigo percussori, sed Deum meum et Dominum meum ad pedes meos prostratum non patior, non audeo sustinere.
439Ernaldus Bonaevallis, Meditationes, 189, 1737C (auctor c.1071-c.1113)
Quod enim Christus in publico, ego patior in occulto: et quae ille foris a ministris Caiphae, ego intus a nequitiis Satanae: quia supra dorsum meum fabricaverunt peccatores, faciem mihi velaverunt, faciem meam in terram defixerunt, et dorsum meum incudem suam fecerunt.
440Eucherius Lugdunensis, Homiliae, 50, 0837B (auctor c.380–c.449)
Putamus, inquam, quod ita petat ut accipiat, ita quaerat ut inveniat, ita pulset ut aperiatur ei, qui pro aliqua negligentia correptus, et pro disciplinae ordine castigatus, non se ad emendationem, non ad satisfactionem confert, sed magis ad illam proterviam, ut dicat, desero atque discedo, hoc ego ferre non patior, ingenuus homo sum.
441Eusebius Cremonensis, De morte S. Hieronymi, 22, 0268
Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas, quam patior, in statera: quasi arena maris gravior haec appareret.
442Eusebius Vercellensis, Epistolae, 12, 0950A (auctor 283–371)
Quam libero autem fuerim animo, dum ab ipsis patior, et recludor, et per quatriduum servor, et diversorum increpationes et persuasiones audio: in hoc ostendi, quia nec unum sermonem dixi.
443Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0255 (auctor 283–371)
quandiu vos patior?
444Eutyches, De uerbo, p. 451, l. 20 (auctor c.550)
sunt autem uel a uel i breues ante cio solum et a uel u ante pio similiter habentia, ut iacio facio aspicio elicio inlicio pellicio interficio officio capio sapio cupio, et praeterea fodio fugio pario quatio concutio morior patior, et interdum orior et potior, et omnia ex his singulis conposita.
445Eutyches, De uerbo, p. 465, l. 28 (auctor c.550)
i autem ante or habentia obseruationibus primae carentia coguntur ad quartam uenire coniugationem, ut amicior blandior ordior largior molior opperior metior sortior partior adsentior, exceptis gradior et morior et patior, quae tertiae sunt correptae solius.
446Eutyches, De uerbo, p. 466, l. 1 (auctor c.550)
consonantibus uero solis antecedentibus in or desinentia, si passiua non sint nec deriuentur ab actiuis, ut illorum sequantur coniugationes, siue deponentia sint seu communia, uniformis illa regula uindicat ut primae tantum modo sint ipsa quoque coniugationis obseruationem secuta generalem, quia pleraque sunt a nominibus deriuata, ut precor uador uagor suffragor {gratior} negotior auxilior opitulor gratulor racemor rimor peregrinor dignor aucupor aquor miror aduersor testor conuiuor rixor et similia: exceptis paucis, quae sunt tertiae correptae, ut labor fungor sequor liquor loquor queror reuertor utor nitor, et quae ab his singulis componuntur, quae ideo excepta iure sunt tertiae coniugationis uerborum, quia nullam uidentur originis nominum occasionem monstrare (idemque hoc etiam in superius relatis, id est in ior uel in uor desinentibus uerbis, obseruari potest, quod ad tertiam illa pertinent coniugationem, quae quasi primitiua nominum carent communione, ut gradior morior patior orior potior fruor liquor sequor exsequor; a nominibus deriuata i quidem paenultimam puram habentibus primae sunt, hoc autem priuata quartae coniugationi necessario deputantur, quod et in io desinentibus uerbis, id est actiuis uel neutralibus, fieri praediximus, paucis illis superius notatis ad tertiam redeuntibus primitiuis): exceptis etiam in cor desinentibus communibus uel deponentibus as uel es uel is ante cor habentibus, quae, siue primitiua sint seu deriuatiua, solius tertiae sunt, ut nascor irascor uescor ulciscor nanciscor paciscor expergiscor comminiscor adipiscor uel antique apiscor obliuiscor; meritoque haec quoque uerba, licet quaedam ex his deriuata sunt a nominibus, tertiam coniugationem non effugerunt, quae unam in sco terminationem tam in deriuatiuis, quae formae sunt inchoatiuae, quam in primitiuis, quae formae sunt perfectae, sola possidet.
447Facundus Hermianensis, Pro defensione trium capitulorum, 67, 0635B (auctor fl.546-571)
Reverentissimus Ibas episcopus dixit: Decies millies ego secari patior, quam dicere hoc verbum: absit hoc verbum me vel cogitare; sed scio ego quia unusquisque ex confessione salvatur.
448Faustus Rhegiensis, Sermones [CSEL], 3; 23 (auctor 425-490)
sed dicit aliquis: non possum diligere inimicum meum, quem cotidie patior uelut hostem crudelissimum.
449Faustus Rhegiensis, Sermones, 58, 0884B (auctor 425-490)
Putamus quod ita petat ut accipiat, ita quaerat ut inveniat, ita pulset ut ei aperiatur, qui pro aliqua negligentia correptus, et pro disciplinae ordine castigatus, non se ad emendationem, non ad satisfactionem confert, sed magis ad illam proterviam, ut dicat, desero atque discedo, hoc ego ferre non patior, ingenuus homo sum!
450Ferrandus diaconus, Epistolae et opuscula, 67, 0903C
Libenter tamen exigi a me patior quod ultro reddere sum paratus.
451Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p1095, p1155; 7 (auctor 1520-1575)
Ἀναφέρω alio qui pro patior non dicitur, sicut plerique putant: quod illud Pertulit apud Petrum, significet idem quod perpessus est.
452Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p1401, p1430; 46 (auctor 1520-1575)
Gal. 5 ait Paulus: Ego autem, fratres, si circumcisionem etiam praedico, quid adhuc persecutionem patior?
453Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 5, p128; 21 (auctor 1520-1575)
Gratias agimus DEO et patri Domini nostri IESU Christi, semper pro vobis orantes, audita fide vestra in Christo IESU, et charitate in omnes sanctos: propter spem sepositam nobis in caelis, quam prius audistis per sermonem veritatis, id est Evangelii, perveniens ad vos, sicut et in totum mundum: et fructum profert, sicut apud nos quoque: ex quo die vere cognovistis Dei gratiam, sicut et didicistis ex Epaphra dilecto conservo nostro, quomodo est fidus pro nobis minister Christi, qui et declaravit nobis vestram in spiritu charitatem: propterea et nos ex quo die audivimus, non desinimus pro vobis orare, et petere ut impleamini omni agnitione voluntatis eius in omni sapientia et intelligentia spirituali incedere vos, sicut Domino dignum est, ad omne obsequium in omni opere bono fructum proferentes, et crescentes in agnitionem Dei, omni robore corroborati, secundum gloriosam vim ipsius ad omnem tolerantiam, et animi lenitatem cum gaudio: gratias agentes patri, qui idoneos nos fecit ad participandam sortem sanctorum in luce, qui liberavit nos a potestate tenebrarum, ac transtulit in regnum filii sibi dilecti, in quo habemus redemptionem per sanguinem ipsius, remissionem peccatorum: qui est imago Dei inconspicui, primogenitus omnis creaturae: quia in ipso creata sunt omnia quae in caelis sunt, et quae in terra, visibilia et invisibilia, sive throni, sive dominia, sive imperia, sive potestates, omnia per eum et eius respectu condita sunt: estque ipse ante omnia, et omnia per eum consistunt: estque caput corporis Ecclesiae, principium et primogenitus ex mortuis: ut sit in omnibus ipse primas tenens: quia in eo placuit patri, ut omnis plenitudo inhabitaret, et per eum reconciliaret omnia sibi, pacificatis per sanguinem crucis eius, tum quae in terra, tum quae in caelis: et vos quondam abalienatos et hostes, mente operibus malis intenta, nunc sane reconciliavit in corpore illo carnis suae per mortem: ut sisteret vos sanctos, et irreprehensos, et inculpatos coram se: siquidem permanetis in fide fundati et firmi, nec dimovemini a spe Evangelii, quod audistis praedicari omni creaturae quae sub caelo est, cuius factus ego Paulus minister, qui nunc gaudeo deiis quae patior pro vobis, et defectus adflictionum Christi vicissim expleo in carne mea pro corpore ipsius, id est Ecclesia, cuius factus sum minister, ex dispensatione Dei, quae data est mihi, apud vos ad praestandum nomen Dei, mysterium quod absconditum fuit a seculis et aetatibus, nunc autem patefactum estsanctis eius, quibus voluit Deus notum facere, quae sint divitiae gloriosi huius mysterii inter gentes, qui est Christus inter vos, spes illa gloriae, quem nos annunciamus, admonentes omnem hominem in omni sapientia, ut praestemus omnem hominem perfectum in Christo IESU. Ad quod etiam enitor, decertans secundum efficacitatem ipsius agentem in me potenter.
454Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 5, p128; 40 (auctor 1520-1575)
Talis forma sermonis est etiam 2 Tim. 1. Ne igitur te pudeat testimonii Domini nostri, neque te pudeat mei, qui sum vinctus ipsius: sed esto particeps afflictionum Evangelii ex potentia Dei, qui servavit nos, et vocavit vocatione sancta, non ex operibus nostris, sed ex suo proposito et gratia: quae data quidem est nobis in Christo IESU ante tempora secularia, sed patefacta est nunc per illustrem illum adventum servatoris nostri IESU Christi, qui et mortem abolevit, et vitam in lucem produxit, ac immortalitatem per Evangelium: cuius constitutus ego sum praeco et Apostolus, ac doctor gentium: quam ob causam et haec patior, neque erubesco: novi enim cui crediderim, et mihi persuasum est, eum posse depositum meum in illum diem servare.
455Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 59, l. 11 (auctor c.362)
sed euenit saepenumero ut ex ipsis participiis nomen siue appellatio similis participio deriuetur; uelut ex eo quod est patior participium facimus patiens ὁ ὑπομένων, fit et nomen patiens ὁ ἀνεξίκακος; item ex eo quod est sapio sapiens ὁ φρονῶν, fit et nomen sapiensὁ φρόνιμος; hinc fit ex nomine dumtaxat pluraliter sapientiaτὰ φρόνιμα et singulariter sapientia ἡ φρόνησις; item pluraliter patientia τὰ ὑπομένοντα et singulariter patientia ἡ ἀνεξικακία.
456Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 322, l. 11 (auctor c.362)
sunt quaedam perfecta similia ab instantibus deriuata diuersis facta in his synptosi, uelut aceo aces acui ὀξύζω et acuo acuis acui ὀξύνω, frigeo friges frixi ψυχρῶ et frigo frigis frixi φρύγω τηγανίζω, lugeo luges luxi et luceo luces luxi φαίνω, fulcio fulcis fulsi ὑποστηρίζω et fulgeo fulges fulsi ἀστράπτω, cerno cernis creui ὁράω et cresco crescis creui αὐξάνω, paueo paues paui πτοοῦμαι et pasco pascis paui τρέφω, sisto sistis stetiἵστημι et sto stas steti, consisto consistis constiti καθίστημι et consto constas constiti, fero fers tuli φέρω et tollo tollis tuli αἴρω, quod in consuetudine sustuli facit; eius tamen perfecti instans apud ueteres sustulo: pendeo pendes pependi et pendo pendis pependi ἀποτιννύω κρέμαμαι, pandor panderis passus sum uel pansus et patior pateris passus sum, uertor uerteris uersus sum et uerror uerreris uersus sum.
457Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 410, l. 14 (auctor c.362)
otium non patior.
458Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 467 (auctor c.362)
patior ἀνέχομαι passus sum.
459Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 467, l. 32 (auctor c.362)
potior potitus, patior ἀνέχομαι passus, perpetior perpessus sum.
460Flodoardus Remensis, De triumphis Christi Antiochiae, 135, 0554A (auctor 894–966)
Iamque datus, caveae rabidos audire ferarum Ut coepit fremitus, flagramine talia fatur, Martyrii et magno succensus amore triumphi: « Sumite, Romani, nostram quicunque palaestram Spectatis, cunctique viri, mea sumite verba: Non abs re patior, nec propter vana laboro.
461Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0723A (auctor 894–966)
Quae recipi se iam sperans haec ossa relegat Consolatori: « Finis mihi corporis instat; Esto memor nostri, tenebris animam egredientem Ipse ut suscipiat patior pro cuius amore Huius anus inici nobis quae coeperis ore.
462Folengo Nicodemo, Elegiarum liber, 1, 8; 6 (auctor fl.1455)
Heu heu, cur nimio patior devinctus amore, Luminibusque adeo rara Serena placet?
463Folengo Teofilo, Eglogae, 1, 1; 43 (auctor 1491-1544)
Certe non patior; si possum supra ganassam Hanc dare tartufolam ... guarda: tuus hic, tuus iste.
464Folengo Teofilo, Eglogae, 1, 2; 3 (auctor 1491-1544)
Stentavi frustra tibi pro servire malignae, Tuque meam testam voltasti more civettae, Nec patior tantum schernum tantumque pudorem, Sed, nisi te laxo, me carboncellus amazzet.
465Folengo Teofilo, Zanitonella red. Tusculanensis, 1; 334 (auctor 1491-1544)
Nil sunt giandussae, nil vermocanus ad istud Quod pro te patior, bella Zanina, malum, Oyde, Zanina, fero pro te malapascha, malannum, Deh, non sis doiae causa ribalda meae.
466Fonzio Bartolomeo, Carmina in prima condendi forma, 1, 1; 6 (auctor 1445-1513)
Vix tamen hoc patior coelum, vix horrida ventis Frigora; tris languent corpora nostra dies.
467Fonzio Bartolomeo, Saxettus, 1, 3; 5 (auctor 1445-1513)
Vix tamen hoc patior coelum, vix horrida ventis Frigora; tris languent corpora fessa dies.
468Francesco Petrarca, Africa, 7; 260 (auctor 1304-1374)
Et tibi, que partem memoras audisse futuri, Intra sidereum potuit contingere limen; Exterius sonuisse nequit, nisi forsitan ardens Spiritus huc aliquis flammis purgatus et unda Venerit: hinc tenui quedam penetrantia rima Erumpunt; multa quoniam pietate coactus Vim patior.
469Francesco Petrarca, Bucolicum carmen, 6; 20 (auctor 1304-1374)
Mitio Haud inopina quidem patior convitia; dudum Singula nam tacito tractans sub pectore mecum Vaticinatus eram: - Iam turbidus ille redibit, Nec servi tergo, nec amici parcere fame Doctus, nec rigida pietatem admittere fronte.
470Francesco Petrarca, Epistolae metricae, 1, 7; 1 (auctor 1304-1374)
Heu michi, quid patior?
471Francesco Petrarca, Africa, 7; 256 (auctor 1304-1374)
Et tibi, que partem memoras audisse futuri, Intra sidereum potuit contingere limen; Exterius sonuisse nequit, nisi forsitan ardens Spiritus huc aliquis flammis purgatus et unda Venerit: hinc tenui quedam penetrantia rima Erumpunt; multa quoniam pietate coactus Vim patior.
472Francesco Petrarca, Bucolicon carmen, 6; 24 (auctor 1304-1374)
Haud inopina quidem patior convitia; dudum Singula nam tacito tractans sub pectore mecum Vaticinatus eram: Iam turbidus ille redibit, Nec servi tergo, nec amici parcere fame Doctus?
473Francesco Petrarca, Africa, 7; 14 (auctor 1304-1374)
Et tibi, que partem memoras audisse futuri, Intra sidereum potuit contingere limen; Exterius sonuisse nequit, nisi forsitan ardens Spiritus huc aliquis flammis purgatus et unda Venerit: hinc tenui quedam penetrantia rima Erumpunt; multa quoniam pietate coactus Vim patior.
474Francesco Petrarca, Bucolicum carmen, 6; 14 (auctor 1304-1374)
MIT.Haud inopina quidem patior convitia; dudum Singula nam tacito tractans sub pectore mecum Vaticinatus eram: – Iam turbidus ille redibit, Nec servi tergo, nec amici parcere fame Doctus, nec rigida pietatem admittere fronte.
475Francesco Petrarca, Contra medicum quendam, 4; 122 (auctor 1304-1374)
Ut sim ego poeta - quod tu potius dicis, et ego patior, quam credam - quid tamen ideo?
476Francesco Petrarca, Contra quendam magni status hominem, p1; 193 (auctor 1304-1374)
Nil comune cum ipsis est michi, preter commoda et honores, quibus me largiter, quantum patior, continuo prosequuntur; consilia et executiones rerum administratioque munerum publicorum committuntur aliis ad hec natis, michi autem nil penitus, nisi otium et silentium et securitas et libertas; hec cure, hec negotia mea sunt.
477Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 19; 1 (auctor 1304-1374)
D.Uxorem patior molestam.
478Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 19; 4 (auctor 1304-1374)
D.Uxorem patior inquietam.
479Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 19; 6 (auctor 1304-1374)
D.Infestam patior uxorem.
480Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 19; 8 (auctor 1304-1374)
D.Uxorem patior procacem.
481Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 19; 10 (auctor 1304-1374)
D.Perfidam patior uxorem.
482Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 25; 59 (auctor 1304-1374)
R.Est ubi amor damnis alitur, crescitque laboribus inque amaro (dictu mirum) et maligno solo radices agit altius, unde fit ut factionum amantissimos, sepe illos videas, qui multa et gravia pro factionibus passi sunt. Nota quidem et nimium trita res, vestris in urbibus. Proinde nemo vel iustitite vel veritatis amantior, quam qui pro hac flagellis sese obtulit ac morti. Et tu igitur virtutem ama, magisque ac magis illam cole; pro qua famam, rem pulcherrimam atque carissimam, amisisti, pro qua, non leve supplicium fers, infamiam; perditisque et spretis omnibus, eam ipsam, quam tibi nemo unquam eripiet, virtutem, solam solus amplectere, atque illi dicito: “Hec quidem o regina, pro te volens patior, ut me in integrum restitues, aut certe una michi pro omnibus satis est. Tu me sola sinu pio refove, sic non fame tantum, sed vite quoque damna non sentiam”. D.Vulgo passim in triviis laceror.
483Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 27; 15 (auctor 1304-1374)
D.Perfidos patior amicos.
484Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 28; 23 (auctor 1304-1374)
D.Bene meritus, multos male memores et ingratos patior.
485Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 31; 8 (auctor 1304-1374)
D.Acres amarosque patior vicinos.
486Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 31; 14 (auctor 1304-1374)
D.Asperos patior vicinos.
487Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 38; 11 (auctor 1304-1374)
D.Iniustam patior repulsam.
488Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 38; 16 (auctor 1304-1374)
D.Pudendam patior repulsam.
489Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 38; 19 (auctor 1304-1374)
D.Repulsam patior unde non credidi.
490Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 38; 29 (auctor 1304-1374)
D.Parve rei patior repulsam.
491Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 42; 19 (auctor 1304-1374)
D.Gravem patior novercam.
492Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 42; 20 (auctor 1304-1374)
R.Bene ais “patior”.
493Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 43; 1 (auctor 1304-1374)
D.Durum patior parentem.
494Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 43; 5 (auctor 1304-1374)
D.Patrem patior durum.
495Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 43; 8 (auctor 1304-1374)
D.Patior durum patrem.
496Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 44; 8 (auctor 1304-1374)
D.Filium patior insolentem.
497Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 59; 1 (auctor 1304-1374)
D.Villicum insolentem patior.
498Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 67; 26 (auctor 1304-1374)
D.Exilium patior.
499Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 113; 1 (auctor 1304-1374)
R.Yliacum patior dolorem.
500Francesco Petrarca, De vita solitaria, 1, 5; 1 (auctor 1304-1374)
Vides ne quanto verborum ambitu, utcunque cum occupatis in gratiam redire voluerim. Tempus est ut his iam digressionibus modus sit. Ad me igitur et ad solitudinem revertor. Cuius ego veram intimamque dulcedinem, utinam profundius hausissem, ut fidentius in hoc tecum sermone versarer. Nunc de re sanctissima, profanum ingenium fari pudet. Quis enim fando equet, quod vix percipit cogitando? Celestis et prorsus angelica vita est, de qua terrenus, ne dicam terreus, homuncio loqui vult, splendore nominis captus, famaque rei optime, et ut vere dicam, odore magis quam sapore delectatus. Haud aliter quam si natus in silvis pastor, et in silvis educatus sitim fluvio herbis famem sedare silvestribus, humi cibum sumere solitus dumosoque requiem sub antro, casu aliquo ad amplissime cuiuspiam atque opulentissime urbis muros accesserit et, dum in vestibulo fessus sedet oculosque avide circumflectit inque urbem ipsam inicit, custodum domos aut coherens portis angiportum viderit; exinde reversus in silvas, sociis narret quid in ea urbe conspexerit, quid in atriis, quid in vicis, quid in curia, quid in foro, quid in officinis artificum, quid in thalamis procerum, quid in publicis privatisque consiliis agatur. Aut si quia primum forte religiosissimi templi limen attigit, idcirco quicquid amictuum seu vasorum imis penetralibus abditum servatur, cuntas librorum formas, singula sacerdotum officia, omnes sacrorum cerimonias nosse putet. Re enim vera quantum ego ab huiuscemodi pastore differo, nisi quod is urbem semel adiit aut templum, ego sepe solitudinem; is exterius substitit, ego introii; ille mox abiit, ego permansi? Quid tamen ego certius novi, qualis solitarie vite status interior sit? Antra, colles et nemora eque omnibus patent; nemo arcet intrantes, nemo pellit ingressos, deserti nullus est ianitor, nullus custos. Sed quid locorum solus introitus, quid ambiti vehunt amnes, quid lustrate iuvant silve, quid insessi prosunt montes, si quocunque iero, animus me meus insequitur, talis in silvis qualis erat in urbibus? Ille ante omnia deponendus, ille, inquam, ille domi relinquendus erat, suppliciterque poscendum a domino ut cor in me crearet mundum, et spiritum rectum his in visceribus innovaret. Tum demum vite solitarie abdita penetrassem. Hec enim (quid alieno glorier?) hec solitudo utique, non solitaria vita est, ea scilicet quam suspiro, quamvis exterius simillima videatur, eque hominum turbis educta, sed non eque passionibus expedita. Vidissem quenam illa dulcedo ineffabilis sanctarum animarum, quam de preteritorum commemoratione discriminum et venturi gaudii expectatione percipiunt, sive quibus trimphatus hostis, sive quibus sepe quidem victus, sed vincendus adhuc, et in acie nunc etiam standum est, non sine spe certa victorie, militandumque non solis, sed suffultis angelico comitatu; et quibus indutis armaturam Dei loricamque iustitie, ut verbo utar Apostoli, munitis scuto fidei, gladio spiritus et salutis galea, adversus principes et potestates, adversus mundi rectores tenebrarum harum, iterum atque iterum nullo quidem spectante mortalium sed celicolarum maximo consensu, et eximio omnium favore, Cristoque Iesu spectaculis presidente pugnandum est. Quenam illa suspiriorum quies de profundis ad excelsa tendentium, fatigato animo gratissima; quenam suavitas lacrimarum de purissimo cordis fonte cadentium; quenam militum Cristi vigilie excubieque psalmorum in turribus Ierusalem, et in propugnaculis Sion adversus exercitum Babilonis, tota nocte canentium vallumque et castra servantium, loco arduo et munito, ubi nec pabulum desit nec aquatio, ubi fidant hostibus insidiis tentari se posse non obrui; eoque se gratie subvectos, ut ferocissimi hostis incursus ipsis obsequium supplicium illi sit, ut, qui saluti iam amplius non obest, sepe prosit ad gloriam, exercendoque fiat cautior militia, fortior victoria, clarior triumphus Cristi pugilum in vite huius agone certantium. Quod illud solatium, quanta iucunditas gaudere presentibus, sperare meliora: pro brevi solitudine hominum perpetuam frequentiam angelorum et divini vultus aspectum — ubi totius sacre concupiscentie et desideriorum omnium est finis — pro paucis lacrimis interminabilem risum, pro temporalibus ieiuniis eterna convivia, pro voluntaria paupertate inestimabiles verissimasque divitias, pro incolatu silvarum ius civitatis etheree, pro fumoso tugurio stellantia Cristi palatia, pro agresti silentio cantus angelicos et celestis dulcedinem armonie, queque omne melos excesserit illam Dei vocem, tot transactis laboribus, suos eternam in requiem evocantis; proque his omnibus sponsorem veracissimum ac locupletissimum habere; cogitare quotidie: «quid est quod reliqui, quid est quod secutus sum, quale est quod patior, quale quod expecto, quantum est quod sevi, quantum est quod metam!», extimare quam brevi temporis iactura, imo vero non iactura sed lucro, et innumerabilium tediorum fuga, felicitatem negotientur eternam, et dimissis hominum fastidiis urbiumque periculis, ubi vere est infernus ille viventium cuius meminit Psalmista, ad supernam patriam properantes iam hinc ceperint esse felices; siquidem miserie finis felicitatis initium est, natura contrariorum exigente ut ubi hoc desinit illud incipiat. Postremo et cogitatus altissimos, et collocutores spiritus, et visiones beatificas habere, et sepe presentem Cristum familiarius compellare. Semper enim presens est qui ubique semper est. Quis est autem Hic, nisi de quo scriptum est: «si ascendero in celum tu illic es, et si descendero ad infernum ades; si sumpsero pennas meas diluculo et habitavero in extremis maris»? Cui si facile fuit oculos nobis atque aures intellectumque largiri, multo est profecto facilius nos videre et audire et intelligere. Videt ille igitur nos auditque prius etiam quam loquamur; ipse est enim igitur, qui tacito Moysi ait: «Quid clamas ad me?». Prevenit vota nostra et affectus anticipat; cogitationes nostras intelligit de longinquo, hoc est multo antequam fiant; preces nostras exaudit antequam sonent; necessitates nostras aspicit antequam veniant; exitus nostros speculatur antequam nati simus. Sed ita nos aspicit ut, indignos licet inveniat, misereatur tamen, nisi forte, quod procul absit a nobis, contumacia pertinaci misericordiam repellamus. Habentes ergo testem Patrem iudicem, teste illo imaginario non egemus de quo alibi scripsi, quem philosophorum quidam querendum nobis esse dixerunt.