'patrimonium' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 1183 hits      Show next 500

1Absalon Lundensis, Testamentum, 209, 0757A (auctor 1178-1201)
Quae praesenti pagina continentur, ex testamento legavit et donavit (1) venerabilis (2) dominus Absolon Lundensis Ecclesiae archiepiscopus, Sueciae primas, ad hoc vocatis et praesentibus (3) domino Esberno, fratre suo, et (4) domino Gaufrido abbate de Sora, (5) et Tochone et Achone praepositis, (6) et magistro Iohanne (7) et Thordone capellano suo, Lundensis Ecclesiae canonicis, et Anfrido presbytero, et Haquino (8) camerario suo, et Paulo et Simone (9) pueris suis, et Henrico (10) converso de Sora, totum videlicet patrimonium suum, excepto (11) Fialensleve, quod fratri suo contulit, monasterio de Sora donavit.
2Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0077D (auctor fl. 1150)
Sed et patrimonium Ecclesiae quod suo sanguine acquisivit, divisit per dignitates et alia beneficia, ut nobis, qui in divinis ei militamus obsequiis, stipendia conferret.
3Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0136A (auctor fl. 1150)
Revoca ad memoriam famosos peccatores huius seculi, qui monstruosis vitiis, contumeliis naturae, passionibus ignominiae spiritum affligunt: Simoniacos Spiritus sancti praedones, qui patrimonium Crucifixi duplici sacrilegio, id est male acquirendo et male vivendo, possident: tales omnes grassantur in animam extinctam, in Creatoris iniuriam.
4Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0141C (auctor fl. 1150)
Christi vero sanguinem tunc in terram distillasse dixerim, quando terrena ista et transitoria, quae Christi patrimonium appellamus, videlicet amplas possessiones, statuta decimarum, oblationum proventus, et caetera stipendia Ecclesiae, sanguine suo acquisivit, quae ad consolationem illis dari voluit, qui essent cum ipso tribulationum participes, et imitatores passionum eius.
5Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0142B (auctor fl. 1150)
Huc accedit, quod ecclesiastica beneficia, quae non ad proprietatem, sed commodata pauperibus, pupillis et viduis eroganda acceperunt, non indigentes, sed potius canes, accipitres, parasiti, ioculatores accipiunt, et in patrimonium Christi admittuntur non solum filiae et filii, sed etiam consortes thori.
6Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0786B
ex illa die omnes eius divitiae et patrimonium omne, propter quod sudarium Domini vendidit, decrescere coepit; et universa quae habuit, diversis casibus perdita ad nihilum redacta sunt.
7Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0484A (auctor 1068-1081)
Ubi devota Christi matrona Liutgart totum patrimonium suum offerens coelesti sponso, magnum chorum castitatis suo ducatu nutrivit.
8Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0507B (auctor 1068-1081)
His ille sextum addidit apud Hesilingun , ubi nobilissima virgo Christi Wendilgart, et pater eius Haldo nomine, totum Deo et sancto Vito martyri patrimonium suum offerens, magnam virginum turmam congregavit.
9Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXX; 4 (auctor -1081)
Ubi devota Christi matrona Liutgart totum patrimonium suum offerens celesti sponso magnum chorum castitatis suo ducatu nutrivit.
10Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XIII; 3 (auctor -1081)
His Ille VI. addidit apud Hesilingun, ubi nobilissima virgo Christi Wendilgart et pater eius Haldo nomine, totum Deo et sancto Vito martyri patrimonium suum offerens, magnam virginum turmam congregavit.
11Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0667D (auctor 1145-1221)
Videmus ad iurisperitos dignitates et bona transire Ecclesiae, et mirum in modum, cum eos sequi Crucifixum pudeat, usurpare Crucifixi patrimonium non verentur.
12Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0305A (auctor -875)
Haec cum sorore sua Potentiana a sanctissimo patre Pudente, qui fuit edoctus in fide ab apostolo Paulo, in omni castitate et lege divina erudita, post transitum parentis, vigiliis et orationibus atque ieiuniis assidue vacans, omne patrimonium suum simul cum praedicta, beata sorore in sustentatione pauperum et Christi sanctorum erogavit.
13Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0400A (auctor -875)
Cum iste patrimonium meum, ex quo illustratur, cum indignis et turpibus idololatris exhauriat, me quoque veluti magnam atque sacrilegam custodiae tam gravissimae mancipavit, ut vitam me corporalem amittere suspicer.
14Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0340A (auctor -875)
Patrimonium vero matris eius ipsi contuli; aliquanta etiam de meo addidi.
15Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1294A
Non enim debet paternam haereditatem ille dimittere, qui, Deo gratias, non ignorat Naboth Iezrahelitam pro sola paterna vinea, etiam contra regem impium defendenda, usque ad mortem lapidum pervenisse (III Reg. XXI) . Verum si et labor alicuius ambitione impediatur, quoniam paternum deseri patrimonium subripientibus non oportet, per quem quid tale contigerit, una cum fautoribus et sectatoribus suis, dignam paremque animadversionem exsolvet.
16Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0508B (auctor c.805–c.846)
Cuias autem fuerit Ursus incertum manet, nec Caietani, aliorumve sententiae astruendae quidquam suppetit; quinimo si fides Agnello habenda est, ex Syriae partibus venisse affirmandum est Ursum, etenim auctor, ut alias adnotavi, infra in Vita Petri expresse ait: « A tempore beati Apollinaris una eum isto viro (Petro videlicet) praedecessores sui Syriae fuerunt. » Sicuti autem reor ex Honorii Augusti liberalitate Siciliae ditiones Ursiano templo accessisse, quae sanctae Ravennatis ecclesiae patrimonium sunt dictae, ita et ob id credo sanctorum siculorum Agathae, Luciae, Eupulique cultum haberi coepisse Ravennae.
17Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0586B (auctor c.805–c.846)
Ad patrimonium vero Ecclesiae ex eorum episcopi iudicio . . . . . ex clero personae electae cum solatiis quae pro notitia deputaverit episcopus sub idonea fide iussione mittantur, quorum fides fuerit et industria comprobata, ut et alimonia pauperum fraudem non patiatur, et quantitas patrimonii ecclesiae latere non possit, et unusquisque clericus sub timore Dei et proprii sacerdotis de his quae sibi commissa fuerint exponat fideliter rationes.
18Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0654A (auctor c.805–c.846)
Florentium, sive Florentinum, diaconum miserat Marinianus Constantinopolim, ut patrimonium Ecclesiae Ravennatis in Sicilia summo detrimento affectum restitueret.
19Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0654A (auctor c.805–c.846)
Alexandro presbytero patrimonium Siciliense Ecclesiae Ravennatis, cui restituendo in Siciliam Ioannem Diaconum miserat, plurimum commendat.
20Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0674C (auctor c.805–c.846)
« Ad patrimonium vero ecclesiae ex eorum episcopi iudicio . . . . . . . ex clero personae electae cum solatiis, quae pro notitia deputaverit episcopus sub idonea fideiussione mittantur, quorum fides fuerit, et industria comprobata, ut et alimonia pauperum fraudem non patiatur, et quantitas patrimonii ecclesiae latere non possit, et unusquisque clericus sub timore Dei et proprii sacerdotis de his quae sibi commissa fuerint exponat fideliter rationes.
21Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0680B (auctor c.805–c.846)
Caetera clara satis sunt, ac ea in primis quae spectant ad patrimonium Siciliense.
22Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0187C (auctor 1128-1203)
O quam exsecrabilis simonia est, vendere patrimonium pauperis, locare subsidium inopis.
23Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Papa autem videns, quod omne patrimonium beati Petri preter civitatem Urbenetanam, Taratinam et Anagniam ab Aquapendente usque Ceperanum per inperium et scismaticos occupatum fuisset, in Franciam transivit.
24Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Volens tamen papa concilium cellebrare Rome artatur sic per inperatorem per marre et terram, quod duo cardinales et multi allii prelati, abbates et clerici, maxime per marre ad concilium venientes, quod per fautores eius capiuntur, quod inperator tunc occuparat ex maxima parte patrimonium ecclesie, et quasi per inperatorem papa obsidebatur in Urbe.
25Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Hic etiam anno eius primo duas fecit ordinationes; exercitum Sarracenorum, quem Manfredus in patrimonium ecclesie miserat, per cruce signatos fugavit.
26Albertus Monachus, Chronica, 4a; 5 (auctor -1456)
Post mortem namque Ladislai regis, qui Romam intravit et ad regnum Ytalie spirabat, patrimonium ecclesie usurpavit, quod et ipsum tres ipsius satellites sibi vendicaverant, scilicet Bratz, qui et genere nobilis, Perusium, Reatem et Campaniam, Fforii et Tartalia, ignobiles saccomanni, totum patrimonium possidebant.
27Albertus Monachus, Chronica, 5; 1 (auctor -1456)
Gregorius undecimus, nacione Provincialis, papa duocentesimus octavus, cepit anno Domini MCCCLXX., Karoli quarti XXV., et sedit annis VIII. Hic prius dictus est Petrus Bellifortis, cardinalis factus per dominum Urbanum quintum, per quem et sua eleccio sibi erat predicta et prophetata et, ut patrimonium beati Petri conservaret, / edictum.
28Albertus Monachus, Chronica, 15; 3 (auctor -1456)
Loco sui sub/stituit Karolum regem Sycilie, et de domo eiusdem regis sumpsit milites ad regendum patrimonium ecclesie Romane.
29Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0142D (auctor 640-709)
Matre igitur consentiente, fit rerum repentina distractio, arcarum clustella reserantur, mancorum marsupia replentur; sponsalia erogantur crepundia, et coeli comparantur triclinia; ac dum carnale stirpatur patrimonium, spirituale exercetur mercimonium.
30Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginitatis, 89, 0151D (auctor 640-709)
Igitur regnante Decio, quando effrenata tortorum ferocitas contra bellatores Christi crudeliter exarsit, praedictas virgines nulla persecutorum rabies, nulla poenarum acerbitas ab integritatis arce detrudere valuerunt, sed omne patrimonium et ornamentorum gloriam tam discriminalia capitum et periscelides crurum, quam olfactoriola nardi et crepundia collo gemmiferis lunulis pendentia, ad stipem mansis [Bodl., mancis] et matriculariis prodiga liberalitate contulerunt.
31Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 368 (auctor 640-709)
' Matre igitur consentiente fit rerum repentina distractio: arcarum clustella reserantur, mancorum marsuppia replentur; sponsalia erogantur crepundia et caeli comparantur triclinia, ac dum carnale stirpatur patrimonium, spiritale exercetur mercimonium.
32Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 226; 434 (auctor 640-709)
Igitur regnante Decio, quando effrenata tortorum ferocitas contra bellatores Christi crudeliter exarsit, praedictas virgines nulla persecutorum rabies, nulla poenarum acerbitas ab integritatis arce detrudere valuerunt, sed omne patrimonium et ornamentorum gloriam tam discriminalia capitum et periscelides crurum quam olfactoriola nardi et crepundia collo gemmiferis lunulis pendentia ad stipem mancis et matriculariis prodiga liberalitate contulerunt.
33Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1291D
Confirmamus igitur atque per huius nostri privilegii paginam corroboramus monasterium Sanctae Trinitatis apud castrum Vindocinum situm, quod videlicet Gaufredus Andegavensis comes, et uxor eius Agnes Pictavensis comitissa, fundaverunt et beato Petro in allodium et patrimonium cum universis rebus ad eumdem locum pertinentibus pia devotione obtulerunt.
34Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0089D (auctor c.1103–1181)
Veniente etiam praedicto antecessore nostro, patrimonium beati Petri violenter invasit, et eamdem Romanam Ecclesiam nisus est modis omnibus conculcare, ita quod a pluribus dicebatur, et quasi fama communis habebat, quoniam, eo superstite, Ottonem, qui semper fuit domesticus Ecclesiae inimicus, ordinare Apostolicum, imo apostaticum, si opportunitatem acciperet, intendebat.
35Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0091B (auctor c.1103–1181)
Vivente etiam praedicto antecessore nostro Adriano, patrimonium B. Petri violenter invasit, et eamdem Romanam Ecclesiam nisus est modis omnibus conculcare.
36Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0372B (auctor c.1103–1181)
Susceptis litteris vestris, ac diligenter perspectis tribulationibus et angustiis vestris, quas earum continentia exprimebat, paternae mentis affectu interius condoluimus, sicut qui monasterium vestrum proprium patrimonium beati Petri esse cognoscimus, et vos, sicut speciales et devotos Ecclesiae filios, certiori in Domino charitate diligimus, et vestris profectibus prompto animo aspiramus.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Data Tuscul.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Sane si quis rusticorum cuilibet extraneo iniuriosus fuerit, clamor ad canonicos deferatur.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Data Tusculi, VI Idus Aprilis.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Quoniam igitur graviter nimis excedit, qui subditos suos praesertim contra religionem iuramenti et excommunicationis sententiam violenta damnatione opprimit, et indebita exactione fatigat, fraternitati tuae per apostolica scripta mandamus, quatenus praedictum abbatem et P. necnon et R. filium eiusdem P. ante tuam praesentiam convoces, et inquisita veritate diligenter et cognita, eos moneas, et apostolica fultus auctoritate compellas ut praedictas villas in ea libertate et immunitate, omni contradictione et appellatione cessante, dimittant, in qua tempore canonicorum fuisse noscuntur, sicut in scripto authentico quod idem abbas et P. dicuntur habere, noscitur contineri.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Si autem monitis tuis obtemperare contempserint, eos vinculo excommunicationis astringas.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Tu vero subiectorum culpas tanta redargutionis instantia insequaris: quod, et qui culpabiles sunt, suos excessus corrigant celeriter et emendent; et alii hoc videntes, ad committenda similia non aspirent: hac tamen consideratione praehabita, ut dure et aspere, leniter et mansuete, secundum naturas et qualitates personarum, vitia corrigas subditorum.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesenti iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Praeterea diffinitionis sententiam, quae super causa quae inter vos et venerabilem fratrem nostrum G. Paduanum episcopum de monasterio Candian.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
praelibatam Ecclesiam auctoritate apostolica confirmare curavimus, et scripti nostri robore communire.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Ad haec ius illud quod habere se asserit in rebus Nicolai Catalaunensis quondam hominis sui, qui sine haerede decessit, ei integre conservari facias, vel sub tuae discretionis examine plenam exinde iustitiam appellatione postposita exhiberi.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Licet autem praedicti Gurcensis et Brixinensis asserant praefatum episcopum sub obedientia et devotione nostra, in praescripta Ecclesia positum esse, non videmus tamen, nec videri potest ab aliquo, quomodo possit, vel debeat esse, ut qui de mandato et auctoritate nostra in ipsa Ecclesia archiepiscopus fuerit institutus, nobis ignorantibus amoveatur ab eadem Ecclesia et alius favore terreni principis sibi superbiatur.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Sane decuit vos sollicite ac diligenter attendere, et meditatione sedula cogitare in quo statu vir sanctae recordationis Eberhardus quondam archiepiscopus vester et bonae memoriae Chunradus successor eius, nec non praedecessores eorum eamdem rexerunt Ecclesiam, ut ab eorum via non possetis quomodolibet declinare, sed ipsorum vestigiis studeatis omnimodis inhaerere.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Ut autem omnipotentem Dominum magis propitium habere valeas et placatum, ei tota devotione studeas subesse, et his ferventer intendere, quae tibi placita sunt et accepta, et ad recuperandum patrimonium Ecclesiae, et ad conservandam Ecclesiam ipsam in fide et unitate catholica, ut vir prudens, providus et discretus, toto studio attendas.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Datum Ferent.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Datum Anagniae, VIII Idus Martii.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Si autem iudex usque ad reditum eius qui possidet terminum prorogabit, exspirat iurisdictio sua, quia sine assensu utriusque partis non licet iudici terminum a delegatore praefixum aliquatenus prorogare.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Anagniae, VI Idus Aprilis.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Datum Anagniae, VI Idus Novembris.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: In episcopatu videlicet Claromontensi monasterium S. Portiani cum ecclesiis de Besson, de Quintiniaco, de Salines, de Celsiaco, de Tavallio, de Fellinia, de Monteaureo, de Sustris, de Charel, de Liniaco, de Martiliaco, de Montfanc, de Boiaco, de Barbariaco, de Vernei, de Villena, de Lupiaco, de Paredo, de Briallis, de Varinnis, de Vorot, de Lupo; ecclesias de Begiaco, de Nuilliaco, de Copelz, de Branciaco, de Tresalliaco, de Floriaco cum capella de Cavarocha; ecclesiam de Salviliis, de Lebiaco, ecclesiam S. Nicolai, ecclesiam de Vernolio In Cabilonensi, Pristiacum, Aguliacum, ecclesiam de Baldreriis, ecclesiam Sancti Andreae, Lambres, Manciacum, ecclesiam de Giniaco, de Ver, ecclesiam de Griviliaco, de Cuyseriaco.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Nullis ergo omnino hominum liceat etc.
37Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1293C (auctor c.1103–1181)
Datum Tusculani, - VI Idus Februarii
38Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0396D (auctor c.1103–1181)
CCCLXX. Guinardi comitis Ruscinonensis patrimonium confirmat. (Ap. Montempessulanum, Aug. 19.)[MANSI, Concil., XXI, 1061.]
39Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0397B (auctor c.1103–1181)
CCCLXXI. Pontio Narbonensi et Hug. Tarraconensi episcopis et [Artaldo] Elenensi et Gerundensi episcopis mandat ne Guinardi comitis Ruscinonensis patrimonium invadi a nothis eius fratribus patiantur. (Ap. Montempessulanum, Aug. 19.)[ Ibid., col. 1062.]
40Alexander III, Summaria epistolarum decretalium, 200, 1324B (auctor c.1103–1181)
IV. 228, Mansi XXI. 1091. - « Veniens ad nos P. » XLV. Episcopo Bathoniensi mandat, ut quibus rex Scotiae, quum S. comitis « patrimonium detineret occupatum, ecclesias concesserit, » eos removeat.
41Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 7, 16; 46 (auctor 1157-1217)
Patrimonium cumulas; quod te pondere suo onerat.
42Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 2; 6 (auctor 1157-1217)
Patrimonium deo creditum~ nec res pu blica eripit~ nec fiscus inuadit; nec calump nia aliqua forensis euertit.
43Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 20, 39; 1 (auctor 1157-1217)
Considerent igitur hec qui facultates ecclesie~ qui patrimonium crucifixi in delicias proprias luxuriose consumunt.
44Alexander Nequam, Sol Meldunensis, 2a, 46, 32; 1 (auctor 1157-1217)
Proditor est prelatus cum iuda; qui patrimonium crucifixi mimis et ystrionibus distribuit.
45Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 0945B
Pater, inquit, meus, cum pueriles ingressus annos elementa iam prima litterarum percepissem, patrimonium liberis suis in funiculo distributionis partitus est; portionem vero, quae inter fratres me contingebat minimum, regularium clericorum collegio contulit.
46Alexander S Augustini Cantuariensis, Vita Hugonis, 153, 1034D
Habeat ergo ad suae suorumque damnationis cumulum guerrae quondam tempore extorta violenter instrumenta chartarum; nos autem patrimonium dominae nostrae, tuitioni nostrae creditum, ipsa adiuvante, dum advixerimus, integrum retinebimus, et in nullo penitus diminutum.
47Algerus Leodiensis, De misericordia et iustitia, 180, 0954B (auctor 1060-c.1131)
Persequendi sunt itaque lupi, vitandi sunt universi qui ad hoc ut haeretici fiant promoventur: qui lepram Giezi cum divitiis suis possident, et male quaesita mercede non tam patrimonium facultatum quam thesaurum criminum congregaverunt.
48Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0455D
Patrimonium quoque omne, quod sibi hereditatis parte successerat, ecclesiae cui ipsa praeerat contulit.
49Alpertus Symphoriani Metensis, De diversitate temporum, 140, 0456A
Post mortem eius cum omnes ubique orbitatem tantae mulieris cum luctu et planctu deplorarent, soror illius locum furibunda invadit, et omne patrimonium, quod soror pia intentione ecclesiae contulit, ad suam potestatem retorsit.
50Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 1, 23; 5 (auctor 340-397)
perfectae enim uirtutes totum accipiunt gloriae patrimonium, usitatis et mediocribus uile aliquid aspergitur.
51Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel [CSEL], 2, 14; 7 (auctor 340-397)
sed non ante illum interfecisset Aegyptium hominem, nisi prius in se Aegyptium nequitiae spiritalis interemisset et abdicasset se regalium luxu honorum, maius patrimonium aestimans thensauris Aegypti obprobrium Christi.
52Ambrosius Mediolanensis, De Helia et ieiunio [CSEL], 24; 13 (auctor 340-397)
turbatus addicit patrimonium, rogat adhuc per quos suorum bonorum iura minuantur.
53Ambrosius Mediolanensis, De Iacob [CSEL], 2, 1; 8 (auctor 340-397)
bonus in somno operarius et in paupertate diues, qui mercennariae uitae munere et patrimonium et coniugium eodem parauit officio.
54Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 2, 8; 2 (auctor 340-397)
amiserat omnia sua, id est patrimonium cum filiis, patiebatur uulnera caro eius: manebat ut temptationes uerborum uinceret.
55Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David [CSEL], 2, 22; 6 (auctor 340-397)
etsi congregetur pecunia sicut terra atque ut lutum praeparatum fuerit aurum, inanis erit sicut aranea eorum sub stantia et omne nominis eorum patrimonium tamquam tineis consumetur.
56Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthae [CSEL], 27; 10 (auctor 340-397)
somnium igitur loquimur, non patrimonium.
57Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 35; 3 (auctor 340-397)
et homines quidem cum moriuntur, patrimonium suum testamento transcribere solent, nec cedit hereditas, donec uiuit testator: deus autem cum sit sempiternus, transfundit iustis diuinae hereditatem substantiae et ipse non indigens donat sua sine ullo donationis dispendio, quem non grauant suorum consortes honorum.
58Ambrosius Mediolanensis, De Noe [CSEL], 70; 12 (auctor 340-397)
at uero ubi deferbuerint diluuia passionum et auditi uerbi conpertaeque doctrinae plurimi studuerint esse consortes, iam non unius patrimonium, sed commune bonum esse incipit disciplina uirtutis et tamquam sapientiae poculum hauritur a plurimis, qui ante sitientes bibere noluerunt, sicut nunc feruent diluuia in pectoribus Iudaeorum, et cum aqua doctrinae caelestis exundet, potus exuberet, non putant esse potandum.
59Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 12; 8 (auctor 340-397)
doctiores autem ipsum faeneratori putant diabolum conparatum, qui res animae et pretiosae mentis patrimonium faenore quodam usurariae iniquitatis euertit.
60Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 13; 2 (auctor 340-397)
quid uobis iniquius, qui pecuniam datis et uitam obligatis et patrimonium?
61Ambrosius Mediolanensis, De Tobia [CSEL], 66; 6 (auctor 340-397)
hic habet fidei omne patrimonium, de hoc dicit lex: hic tibi faenerabit, tu autem non faenerabis ei: hic tibi erit caput, tu autem eris cauda, hoc est: ille erit primus, tu ultimus et abiectus.
62Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 37, 24, 1; 1 (auctor 340-397)
Abundant nobis diuinarum testimonia scripturarum, quibus instruimur nihil esse in homine pretiosius fide, nullum tantum esse patrimonium, quod salutis nostrae atque animae pretio conferatur.
63Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 43, 10, 3; 1 (auctor 340-397)
et ideo, si quis ad huiusmodi medicum confugerit, prius necesse est patrimonium suum omne consumat quam profectum sanitatis accipiat, sicut illa mulier in euangelio, quae per duodecim annos fluentem sanguinem corporalium uoluptatum statuere non potuit, nisi posteaquam confugit ad Christum.
64Ambrosius Mediolanensis, Explanatio super Psalmos XII [CSEL], 48, 17, 3; 4 (auctor 340-397)
et dominus auaro dicit: uade, uende bona tua et ueni, sequere m e; non enim perfectum bonum est patrimonium, sed haec sunt auari bona, quae in emolumento aliquo constituta sunt.
65Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 2, 41; 4 (auctor 340-397)
meum ergo paupertas illa patrimonium est et infirmitas domini mea uirtus est.
66Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 39; 11 (auctor 340-397)
sed ille quasi homo suis temtatur, hic publicis, illi patrimonium aufertur, huic regnum orbis offertur.
67Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 4, 54; 4 (auctor 340-397)
ergo omnes cupidi, omnes auari Giezi lepram cum diuitiis suis possident et male quaesita mercede non tam patrimonium facultatum quam thesaurum criminum congregarunt aeterno supplicio et breui fructu.
68Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 6, 56; 1 (auctor 340-397)
nam sicut illa quae in medicis erogauerat omnem substantiam suam, ita etiam congregatio gentium amiserat omma dona naturae et patrimonium uitale prodegerat, sancta, uerecunda, religiosa, fide promtior, pudore cunctatior; hoc est enim pudoris et fidei agnoscere infirmitatem, non desperare ueniam.
69Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 74; 9 (auctor 340-397)
— uidens semiuiuum, quem nemo potuerat ante curare, sicut illa quae fluxu sanguinis profluens in medicis erogauerat omne patrimonium suum, uenit secus eum, hoc est: factus conpassionis nostrae susceptione finitimus et misericordiae conlatione uicinus.
70Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 122; 7 (auctor 340-397)
unde non inmerito refutatur hic frater, qui dispensatorem caelestium gestiebat corruptibilibus occupare, cum inter fratres patrimonium non iudex medius, sed pietas debeat sequestra diuidere, quamquam inmortalitatis patrimonium, non pecuniae sit hominibus expetendum; frustra enim congregat opes qui se his nescit usurum, sicut ille qui cum repleta horrea nouis messibus rumperentur, exuberantium sibi fructuum receptacula praeparabat, cui congregaret ignarus.
71Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 122; 12 (auctor 340-397)
sed quoniam plerumque deuotio fidei infirmitate reuocatur et ad conferendum patrimonium promti uictus sui consideratione retrahuntur, eo addidit dominus dicens:
72Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 212; 1 (auctor 340-397)
nec uereamur quia acceptum spiritalis patrimonium dignitatis terrenis prodegimus uoluptatibus.
73Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 213; 1 (auctor 340-397)
uides quod diuinum patrimonium petentibus datur, nec putes culpam patris quod adulescentiori dedit.
74Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 7, 213; 5 (auctor 340-397)
sed posteaquam peregre profectus est, — merito ergo prodegit patrimonium, qui recessit ab ecclesia — posteaquam domum.
75Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 8, 44; 2 (auctor 340-397)
ergo directus ad dei regnum opes et patrimonium non requiras.
76Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucan [CSEL], 10, 54; 2 (auctor 340-397)
est etiam gladius spiritalis, ut uendas patrimonium, emas uerbum, quo mentis penetralia uestiuntur.
77Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 1, 18, 2; 2 (auctor 340-397)
in cuius patrimonium, in cuius corpus potestatem diabolo dedit.
78Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 2, 32, 1; 2 (auctor 340-397)
alii in auro, alii in argento, alii in uestibus, alii in possessionibus uinetis oleis segetibus, alii in operibus picturae, marmorum, in diuersis denique singuli delectationes habent: spiritalis in uia testimoniorum caelestium delectatur tamquam omne possidens patrimonium, in omnibus diues, sicut apostolus dicit: gratias ago deo meo semperpro uobis in gratia dei nostri quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in ipso, inomni uerbo et in omni scientia.
79Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 6, 2; 3 (auctor 340-397)
quia hoc est istius patrimonium portionis quam elegi mihi.
80Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 8, 8, 3; 4 (auctor 340-397)
et tamen portio eius in caelo est, anima eius ibi sibi patrimonium conlocauit, quia audiuit Iesum dicentem: nolite thesaurum uobis condere terra, sed thesaurum, inquit, uobis conditeincaelo.
81Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 9, 17, 3; 2 (auctor 340-397)
uerbi gratia si filium iustus amittat, quod saeculi usu saepe contingit, si amittat patrimonium uel diuersis adficiatur incommodis rerum uel corporis infirmitatibus, tunc dicunt superbi: 'ubi est iustitia eius, ubi misericordia?
82Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 11, 20, 3; 3 (auctor 340-397)
multi enim fures sunt, qui uerbum dei non ad utilitatem suam furantur et rapiunt, sed ad fraudem, et patrimonium quoddam cae-
83Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 12, 42, 2; 2 (auctor 340-397)
alii domum ad domum, uillam ad uillam iungunt, quasi soli habitare possint in terra hac, et elementum uolunt occupare commune, alii possessionem aeris ipsius uindicare; mihi in tuis iustificationibus omne patrimonium est, nescio possidere nisi quod tui iuris est, in tuis eloquiis spiritalis mihi cura refulsit argenti.
84Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 15, 31, 2; 2 (auctor 340-397)
denique ille discessit, qui peregre profectus omne quod acceperat a patre fidei et gratiae patrimonium dissipauit.
85Ambrosius Mediolanensis, Expositio Psalmi CXVIII [CSEL], 16, 37, 1; 3 (auctor 340-397)
omne patrimonium suum in medicos erogauerat mulier illa euangelica, speciem habens congregationis humanae quae coibat ex gentibus, nec fluentem sanguinem et inueteratae passionis letale profluuium poterant saeculi huius medici restringere.
86Ambrosius Mediolanensis, Commentarius in Cantica canticorum, 15, 1890B (auctor 340-397)
Merito tales praesumo fructus istius portionis, ut salus et vita donetur; quia hoc est istius patrimonium portionis quam elegi mihi: Dilectus meus mihi, et ego illi.
87Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0475A (auctor 340-397)
Non patrimonium utique significat, sed vitalem animae substantiam, in qua sit pretiosus census, non stipula, non fenum; in qua fidelis sit alloquii splendor, in qua nostrae census subsistat spei.
88Ambrosius Mediolanensis, De Abraham, 14, 0486B (auctor 340-397)
Et ideo Dominus Deus noster bonae voluntatis remunerator, etiam primae feturae atque indolis contemplationem habens omne colligi patitur animae nostrae patrimonium et reservari, futuri adventus illud probaturus temperie.
89Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0328D (auctor 340-397)
Perfectae enim virtutes totum accipiunt gloriae patrimonium, usitatis et mediocribus vile aliquid aspergitur.
90Ambrosius Mediolanensis, De Cain et Abel, 14, 0348A (auctor 340-397)
Sed non ante illum interfecisset Aegyptium hominem, nisi prius in se nequitiae spiritalis Aegyptium interemisset, et abdicasset se regalium luxu honorum, maius patrimonium aestimans thesauris Aegypti opprobrium Christi.
91Ambrosius Mediolanensis, De Elia et ieiunio, 14, 0706A (auctor 340-397)
Turbatus addicit patrimonium, rogat adhuc per quos suorum bonorum iura minuantur.
92Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1293A (auctor 340-397)
Par enim erat, ut quibus indivisum semper fuit patrimonium facultatum, non esset vitae tempus divisum: vel certe qui indistincta semper habuimus vivendi consortia, non haberemus distincta moriendi.
93Ambrosius Mediolanensis, De excessu fratris sui Satyrus, 16, 1309B (auctor 340-397)
59. Inter fratres autem qualis fuerit, licet omne hominum genus benevolentia complecteretur, indivisum patrimonium docet: nec distributa aut delibata, sed reservata haereditas.
94Ambrosius Mediolanensis, De excidio urbis Hierosolymitanae, 15, 2204B (auctor 340-397)
Mulieres nostrae supremum coniugalis munus dilectionis, quasi dotale recipiant patrimonium.
95Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0612B (auctor 340-397)
Ergo si ad hunc sensum refers, ideo occiderunt montes, ut pecuniarium patrimonium cerneretur.
96Ambrosius Mediolanensis, De Iacob et vita beata, 14, 0615C (auctor 340-397)
Videbat enim futurorum mysteria, et divina audiebat oracula (Gen. XXVIII, 5, 12 et seq.) . Bonus in somno operarius, et in paupertate dives, qui mercenariae vitae munere et patrimonium et coniugium eodem paravit officio (Gen. XXIX, 22, 29 et seq.) . Idem fraterni affectus reconciliator egregius certavit muneribus et obsequiis (Gen. XXXII, 13 et seq.) ; ut indignationem omnem excluderet, dolorem offensionis averteret, ostendens se minorem exsilio non fuisse, qui posset largiri quae non acceperat.
97Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0831A (auctor 340-397)
8. Debebatur illi certamen tertium: amiserat omnia sua, id est, patrimonium cum filiis: patiebatur vulnera caro eius: manebat ut tentationes verborum vinceret.
98Ambrosius Mediolanensis, De interpellatione Iob et David, 14, 0836B (auctor 340-397)
Etsi congregetur pecunia sicut terra, atque ut lutum praeparatum fuerit aurum, inanis erit sicut aranea substantia eorum, et omne nominis eorum patrimonium tamquam a tineis consummabitur.
99Ambrosius Mediolanensis, De Nabuthe Iezraelita, 14, 0738D (auctor 340-397)
Somnium igitur loquimur, non patrimonium.
100Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0376C (auctor 340-397)
Et homines quidem cum moriuntur, patrimonium suum testamento transcribere solent; nec cedit haereditas, donec vivit testator: Deus autem cum sit sempiternus, transfundit iustis divinae haereditatem substantiae; et ipse non indigens donat sua sine ullo donationis dispendio, quem non gravant suorum consortes bonorum, magisque fruitur eo quo nos utimur.
101Ambrosius Mediolanensis, De Noe et Arca, 14, 0395A (auctor 340-397)
At vero ubi deferbuerint diluvia passionum, et auditi verbi compertaeque doctrinae plurimi studuerint esse consortes, iam non unius patrimonium, sed commune bonum esse incipit disciplina virtutis, et tamquam sapientiae poculum hauritur a plurimis qui ante sitientes bibere noluerunt, sicut nunc fervent diluvia in pectoribus Iudaeorum; et cum aqua coelestis doctrinae exundet, potus exuberet, non putant esse potandum.
102Ambrosius Mediolanensis, De officiis ministrorum, 16, 0133A (auctor 340-397)
Liberale est hospitio recipere, nudum vestire, redimere captivos, non habentes sumptu iuvare: prodigum est, sumptuosis effluescere conviviis, et vino plurimo; unde legisti: Prodigum est vinum, et contumeliosa ebrietas (Prov. XX, 1) . Prodigum est popularis favoris gratia exinanire proprias opes: quod faciunt qui ludis circensibus, vel etiam theatralibus, et muneribus gladiatoriis, vel etiam venationibus patrimonium dilapidant suum, ut vincant superiorum celebritates; cum totum illud sit inane, quod agunt.
103Ambrosius Mediolanensis, De poenitentia, 16, 0500B (auctor 340-397)
Merito consumpsit eam, cuius fides in operibus claudicabat: Fides enim eorum quae sperantur, substantia est, rerum argumentum non apparentium (Heb. XI, 1) . Et bona substantia fides, in qua spei est nostrae patrimonium.
104Ambrosius Mediolanensis, De sacramentis, 16, 0420A (auctor 340-397)
Qui pecuniam debet, semper cautionem suam considerat: et tu qui fidem debes Christo, fidem serva, quae multo pretiosior quam pecunia est; Fides enim aeternum patrimonium est, pecunia temporale.
105Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0764A (auctor 340-397)
Doctiores autem ipsum feneratori putant diabolum comparatum, qui res animae, et pretiosae mentis patrimonium fenore quodam usurariae iniquitatis evertit, sic sumptu capit, sic auro illicit, sic reatu involvit, sic caput thesauro reposcit.
106Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0764B (auctor 340-397)
Quid vobis iniquius, qui pecuniam datis, et vitam obligatis et patrimonium?
107Ambrosius Mediolanensis, De Tobia, 14, 0785C (auctor 340-397)
De te ergo a Dei filio dictum est: Mutuabitur peccator, et non solvet (Ps. XXXVI, 21) . Tibi dicitur Advena qui est in te, ascendet super te: tu autem descendes in imum (Deut. XXVIII, 43) . Nescit enim summum, qui Christum ignorat: in inferno semper est, qui non ascendit ad Christum: in summo autem populus qui verbum recipit, hic habet fidei patrimonium omne.
108Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0252A (auctor 340-397)
Adversarium vereris: apud iudicem pro te Dominus intervenit dicens: Iudicate pupillo, et iustificate viduam (Esai. I, 17) . 58. Sed et patrimonium vis tueri.
109Ambrosius Mediolanensis, De viduis, 16, 0252A (auctor 340-397)
Maius pudoris est patrimonium, quod melius regit vidua quam nupta.
110Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1020C (auctor 340-397)
24. Abundant nobis divinarum testimonia scripturarum, quibus instruimur nihil esse in homine pretiosius fide, nullum tantum esse patrimonium, quod salutis nostrae atque animae pretio conferatur.
111Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1093C (auctor 340-397)
Sed neque versuta Amorrhaeorum disputatio, quae per philosophiam nonnullos a veritate transducit: neque Iebusaeorum turpis abiectio, quae se subiicit atque substernit cursum currentibus saecularem, qui non potest esse perpetuus; sed in portis deficit mortis, de quibus exaltatum David propheta se gaudet (Psal. IX, 15) : neque Cinaeus, qui per suam pecuniam possidetur; sicut insatiabili avarus affectu: neque Cenezeus, qui putat in divitiis possessionem esse perpetuam, et vanam spem constituit in caducis, atque inani opinione se iactat: neque Raphaim, qui profitetur aliis se ferre medicinam, cum vulnera sua curare non possit; et ideo si quis ad huiusmodi medicum confugerit, necesse est prius patrimonium suum omne consumat, quam profectum sanitatis accipiat; sicut illa mulier in Evangelio (Luc. VIII, 43 et 44) quae per duodecim annos fluentem sanguinem corporalium voluptatum statuere non potuit, nisi posteaquam confugit ad Christum.
112Ambrosius Mediolanensis, Enarrationes in XII psalmos Davidicos, 14, 1162C (auctor 340-397)
Et Dominus avaro dicit: Vade, vende bona tua . . . et veni; sequere me (Matth. XIX, 21) . Non enim perfectum bonum est patrimonium, sed haec sunt avari bona, quae in emolumento aliquo constituta sunt.
113Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0997A (auctor 340-397)
Si patrimonium petitur, invadite: si corpus, occurram.
114Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 0998C (auctor 340-397)
Et mihi meas divitias, quas in vobis habeo, volebat auferre, et hoc tranquillitatis vestrae patrimonium dissipare cupiebat.
115Ambrosius Mediolanensis, Epistolarum classis I, 16, 1104C (auctor 340-397)
10. Erit igitur locus Iudaeorum perfidiae factus de exuviis Ecclesiae: et patrimonium, quod favore Christi acquisitum est christianis, hoc transferetur ad donaria perfidorum?
116Ambrosius Mediolanensis, Exhortatio virginitatis, 16, 0360A (auctor 340-397)
80. Quomodo etiam docent Salomonis Proverbia bonae opinioni studendum, dicendo: Potius est nomen bonum, quam divitiae multae (Prov. XXII, 1) ? Quid est enim patrimonium, nisi bona illa gubernet et operatio?
117Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 2, II; 57 (auctor 340-397)
Meum ergo paupertas illa patrimonium est; et infirmitas Domini mea est virtus.
118Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 4, IV; 231 (auctor 340-397)
Sed ille quasi homo suis tentatur, hic publicis: illi patrimonium aufertur, huic regnum orbis offertur.
119Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 4, IV; 329 (auctor 340-397)
Ergo omnes cupidi, omnes avari Giezi lepram cum divitiis suis possident: et male quaesita mercede, non tam patrimonium facultatum, quam thesaurum criminum congregarunt aeterno supplicio, et brevi fructu.
120Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 6, VIII; 87 (auctor 340-397)
. 56. (Vers. 43.) Nam sicut illa quae in medicis erogaverat omnem substantiam suam, ita etiam congregatio gentium amiserat omnia dona naturae, et patrimonium vitale prodegerat, sancta, verecunda, religiosa, fide promptior, pudore cunctatior; hoc est enim pudoris et fidei agnoscere infirmitatem, non desperare veniam.
121Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, X; 164 (auctor 340-397)
Videns semivivum, quem nemo potuerat ante curare, sicut illam quae cursu sanguinis profluens, in medicis erogaverat omne patrimonium suum: Venit secus eum (Luc.
122Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XII; 66 (auctor 340-397)
Unde non immerito refutatur hic frater, qui dispensatorem coelestium gestiebat corruptibilibus occupare; cum inter fratres patrimonium non iudex medius, sed pietas debeat sequestra dividere; quamquam immortalitatis patrimonium, non pecuniae, sit hominibus expetendum; frustra enim congregat opes, qui se his nescit usurum: sicut ille qui cum repleta horrea novis messibus rumperentur, exuberantium sibi fructuum receptacula praeparabat, cui congregaret ignarus (Vers. 27 et seq.).
123Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XII; 70 (auctor 340-397)
Sed quoniam plerumque devotio fidei infirmitate revocatur, et ad conferendum patrimonium prompti, victus sui consideratione retrahuntur; eo addidit Dominus dicens: (Vers. 22, 23.) Nolite solliciti esse animae quid manducetis: neque corpori quid vestiamini.
124Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XV; 34 (auctor 340-397)
212. Nec vereamur quia acceptum spiritalis patrimonium dignitatis terrenis prodegimus voluptatibus, quod Pater in filios quem habebat, thesaurum contulit.
125Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XV; 43 (auctor 340-397)
213. Vides quod divinum patrimonium petentibus datur.
126Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 7, XV; 47 (auctor 340-397)
Merito ergo prodegit patrimonium, qui recessit ab Ecclesia.
127Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 8, XVII; 150 (auctor 340-397)
Ergo directus ad Dei regnum, opes et patrimonium non requiras.
128Ambrosius Mediolanensis, Expositio Evangelii secundum Lucam, 10, XXII; 59 (auctor 340-397)
Est enim gladius spiritalis, ut vendas patrimonium, emas verbum, quo nuda mentis penetralia vestiuntur.
129Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1207D (auctor 340-397)
Dereliquit penitus Iudam: non dereliquit autem sanctum Iob, in cuius patrimonium, in cuius corpus potestatem diabolo dedit (Iob II, 6); in animam autem non dedit.
130Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1221C (auctor 340-397)
Alii in auro, alii in argento, alii in vestibus; alii in possessionibus, vinetis, oleis, segetibus; alii in operibus picturae, marmorum; in diversis denique singuli delectationes habent: spiritalis in via testimoniorum coelestium delectatur, tamquam omne possidens patrimonium, in omnibus dives; sicut Apostolus dicit: Gratias ago Deo meo semper pro vobis in gratia Dei nostri, quae data est vobis in Christo Iesu: quia in omnibus divites facti estis in ipso, in omni verbo, et in omni scientia (I Cor. I, 4 et 5) . In tantum doctrina Apostoli Corinthii profecerunt, ut qui ante non poterant nisi sicut parvuli lac solum bibere, postea in omnibus divitiis abundarent cognitionis et verbi.
131Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1296B (auctor 340-397)
In nomine, igitur, Christi Iesu surge et ambula, hoc est, in portione mea dives sum, in portione mea potens sum: merito tales praesumo fructus istius portionis, ut salus et vita donetur: quia hoc est istius patrimonium portionis quam elegi mihi.
132Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1297C (auctor 340-397)
Anima eius ibi sibi patrimonium collocavit, quia audivit Iesum dicentem: Nolite thesaurum vobis condere in terra . . . . . . . sed thesaurum, inquit, vobis condite in coelo (Matth. VI, 19 et 20) . 9. Sed hoc divites audire non possunt.
133Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1327B (auctor 340-397)
Verbi gratia, si filium iustus amittat, quod saeculi usu saepe contingit: si amittat patrimonium, vel diversis afficiatur incommodis rerum, vel corporis infirmitatibus, tunc dicunt superbi: Ubi est iustitia eius?
134Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1356D (auctor 340-397)
Multi enim fures sunt, qui verbum Dei non ad utilitatem suam furantur et rapiunt, sed ad fraudem; et patrimonium quoddam coelestium Scripturarum in sua furta detorquent, adulterina sibi compendia colligentes, dolo magis quam veritate quaesita.
135Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1376B (auctor 340-397)
Alii quaerunt monilia pretiosa, ego solas iustificationes tuas quasi quaedam serta iustitiae: alii domum ad domum, villam ad villam iungunt, quasi soli habitare possint in terra hac, et elementum volunt occupare commune, alii possessionem aeris ipsius vindicare: mihi in tuis iustificationibus omne patrimonium est.
136Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1421B (auctor 340-397)
Denique ille discessit, qui peregre profectus, omne quod acceperat a patre, fidei et gratiae patrimonium dissipavit.
137Ambrosius Mediolanensis, Expositio in psalmum David CXVIII, 15, 1436D (auctor 340-397)
Omne patrimonium suum in medicos erogaverat mulier illa Evangelica (Luc. VIII, 43) , speciem habens congregationis humanae, quae coibat ex gentibus: nec fluentem sanguinem, et inveteratae passionis lethale profluvium poterant saeculi huius medici restringere.
138Ambrosius Mediolanensis, Hexaemeron, 14, 0231B (auctor 340-397)
Ipsae quoque divites, ne per plures suum patrimonium dividatur, in utero proprios necant fetus, et parricidalibus succis in ipso genitali alvo pignora sui ventris exstinguunt, priusque aufertur vita, quam tradatur.
139Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 16, 8; 13 (auctor c.330–c.391)
Quae res patrimonium dives evertit.
140Ammianus Marcellinus, Rerum gestarum libri qui supersunt, 29, 1; 63 (auctor c.330–c.391)
Constrictus etiam Diogenes laqueis impiae falsitatis, vir nobili prosapia editus, ingenio facundia forti suavitateque praestans, dudum Bithyniae rector, ut opimum patrimonium eius diriperetur, capitali est poena affectus.
141Ammianus Marcellinus, Res gestae, 16, 8, 8; 12 (auctor c.330–c.391)
Veterator quidam ad lautum convivium rogatus et mundum, qualia sunt in his regionibus plurima, cum vidisset linteorum toralium purpureos clavos ita latissimos, ut sibi vicissim arte ministrantium cohaererent, mensamque operimentis paribus tectam, anteriorem chlamydis partem utraque manu vehens intrinsecus, structuram omnem ut amictus adornaverat principalis; quae res patrimonium dives evertit.
142Ammianus Marcellinus, Res gestae, 29, 1, 43; 62 (auctor c.330–c.391)
Constrictus etiam Diogenes laqueis impiae falsitatis, vir nobili prosapia editus, ingenio facundia forti suavitateque praestans, dudum Bithyniae rector, ut opimum patrimonium eius diriperetur, capitali est poena affectus.
143Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0449A (auctor -879)
Et Georgius patria Cyprius, qui evangelice patrimonium venundans [vitam instituens], et Christum Deum nostrum, qui dedit nobis normam dispensationem suam, imitans; non contendit, non clamavit: cum malediceretur, non maledicebat; cum pateretur, non comminabatur; percutienti se maxillam vertebat et alteram, angarianti se mille passus apponebat et duplum: tulit iugum a iuventute sua (Thren. III) , bonum arbitratus secundum prophetam singulariter sedere, et silere.
144Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1009A
Et ideo nos, qui, divina disponente clementia, in officio ei apostolatus successimus, quoniam praefatum monasterium, tanquam speciale patrimonium B. Petri, cogimur defensare, memorati praedecessoris nostri vestigiis inhaerentes, venerabili fratri nostro Petro Bituricensi archiepiscopo dedimus in mandatis, ut nisi praefatus comes ab eo commonitus, damna, quae ipsi monasterio intulit, in integrum emendaverit, ac locum ipsum in pace ac libertate sua dimiserit, tam ipsum comitem, quam Burgenses Vizeliac.
145Anastasius IV, Epistolae et privilegia, 188, 1012B
pro alicuius falsa suggestione nullatenus aggraves: imo pro B. Petri et nostri reverentia, ipsum tanquam eiusdem principis apostolorum patrimonium, ab omni hoste studeas defensare.
146Andreas Agnellus, Liber pontificalis Ecclesiae Ravennatis, 265, 4b, 60; 18 (auctor -c.846)
Ad patrimonium vero ecclesiae ex eorum episcopi iudicio ... ex clero personae electae cum solatiis, quae pro notitia deputaverit episcopus, sub idonea fideiussione mittantur, quorum fides fuerit et industria cunprobata, ut et alimonia pauperorum fraudem non patiatur et quantitas patrimonii ecclesiae latere non possit, et unusquisque clericus sub timore Dei et proprii sacerdotis de his, quae sibi commissa fuerint, exponat fideliter rationes.
147Andreas Strumensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0783D
47. Alia quoque vice, cum intimatum esset ei, quod vir quidam ad conversionem veniens, patrimonium suum totum sibi scripsit in cartula, secumque ad monasterium detulit; mox festinus ad praedictum venit coenobium, atque abbati loci, qui cartam susceperat, imperavit, ut sine mora eam sibi deferret; quam ab eo acceptam ungulis eam minutatim discerpens, in terram cuncta frusta proiecit, Deumque et apostolum eius invocans dixit: Deus Omnipotens, et Petre apostolorum omnium princeps, ulciscimini me de coenobio isto.
148Anonymus, Scholia in orationes Ciceronis Gronouiana codicis Voss. lat. Q 138, p6; 62
Id est in alienum patrimonium: pecuniam dicit universitatem rei familiaris.
149Anonymus, Chronica et catalogi Langobardorum, 398, 24, 9; 15
Clericus Neapolitanus febri correptus, nequicquam medicis opitulantibus omne patrimonium effuderat
150Anonymus, Chronica minor minoritae Erfordensis, 12, 14; 51
Item Conradus rex Terre Sancte, qui fuit eciam dux Swevie, captus in Apulia, quando regnum Sicilie tamquam patrimonium suum armata manu repeteret, cum Friderico duce Stirie et cum comite Pisano et cum pluribus aliis inmatura morte a rege Karolo Gallico capitibus sentencialiter quasi latrones truncati sunt.
151Anonymus, Chronica Sancti Petri Erfordensis moderna, 150, 207; 662
Item ipso tempore Cůnradus rex Terre Sancte, qui fuit eciam dux Suevie, captus est in Apulia, quando regnum Sicilie tanquam patrimonium suum repeteret armata manu, cum Friderico duce Sirie et cum comite Pisano et cum plurimis aliis a rege Karolo Gallico inmatura morte capitibus sentencialiter quasi latrones truncati sunt.
152Anonymus, Gesta abbatum Fontanellensium, 11, 7; 5
Similiter Bisagum, quod est in pago Rotomagensi; Suiagum etiam et Limitium, qui sunt in pago Veliocasino; Maris et Waldobertiwillare patrimonia, quae sunt sita in pago Aurelianinse; Onadonem et Caraciagum praedia, posita in territorio Andegavo; Condatum etiam patrimonium, quod est in pago Osismo; Crisciacum, Salaciagum, Saviniagum, Captialonnum et Magalonnum, quae sunt in pago Sanctonico; Agannagum, Bonolum, Andiagum, Vodertam, Agintum, Ambariago, Riveram praedia, quae sunt sita in pago Eglisminsae.
153Anonymus, Vita Ansberti episcopi Rotomagensis, 18, 9; 1
Huic venerando patri Lantberto Theodericus rex, filius Hludovii regis et Balthildae reginae, largitus est patrimonium aliquod, cuius est vocabulum Dusera, quod situm erat ultra fluvium Rodanum in regione, quae propriae vocatur Provintia, eo videlicet modo, ut hoc praedium monachis in coenobio Fontanella morantibus luminaria ministraret ecclesiae in oleo et ceteris huius rei necessariis.
154Anonymus, Vita Ansberti episcopi Rotomagensis, 18, 34; 1
Hic vero locus, in quo omnipotens istud fecit miraculum, erat patrimonium quorundam inlustrium virorum, Bertoldi scilicet et Radamasti, distans a coenobio Fontanella milibus quattuor.
155Anonymus, Vitae Corbiniani, 560, 13; 236
Cumque exitus viri Dei adpropinquasset, ut vitam mutare debuisset, tempore migrationis non ignarus, suum carnalem Italiae direxit fratrem ad totius principem genti, ne ab ipso patrimonium ab eo auferret, et suum recipere sepulturae praeciperetur corpusculum, quem ibidem beato Valentino deputavit vivus, quia eosdem castros dominabantur in tempore Longobarthi.
156Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p2, 2; 14
Haec via, de qua procul aberrasti, et factus es tibi ipsi regio egestatis, quando dissipasti patrimonium, quod dederat dulcis pater.
157Anonymus, Vitae sanctorum generis regii, p2, 8; 4
Patrimonium itaque suum, quod illi iure hereditario obvenerat a patre ditissimo, laudabili liberalitate indigentibus curabat distribuere, non surdus auditor neque segnis exsecutor dominicorum praeceptorum.
158Anonymus, Rhetorica ad Herennium, 4, 33; 2 (auctor fl.ca.1150)
Amplum patrimonium relictum est?
159Anonymus, Rhetorica ad Herennium, 4, 50; 9 (auctor fl.ca.1150)
Huic quidem pater - nolo nimium dicere - non tenuissimum patrimonium reliquit.
160Anonymus Rapularius, Rapularius, 100; 1343
D 72 Divitem cogitemus timoribus anxium, meroribus tabescentem, cupiditate flagrantem, numquam securum, semper inquietum, perpetuis inimiciciarum contempcionibus anhelantem, augentem sane hiis miseriis patrimonium suum in immensum modum atque illis auctis curas quoque amarissimas aggerantem.
161Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0295D (auctor -1117)
Inter fratres, patrimonium, non iudex medius, sed pietas debet sequestra dividere, quamvis immortalitatis patrimonium non sit pecunia hominibus petendum.
162Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0312A (auctor -1117)
Dimidium patrimonium petentibus datur, nec est culpa patris qui dat adolescentiori.
163Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Evangelium secundum Lucam, 114, 0312A (auctor -1117)
Si iste non recessisset a patre, impedimentum nescisset aetatis, sed peraegre profectus merito patrimonium vastat.
164Anselmus Lucensis, Contra Guibertum antipapam, 149, 0454D (auctor 1073-1085)
Persequendi sunt itaque lupi, vitandi sunt universi qui ad hoc, ut haeretici fiant, promoventur, qui lepram Giezi cum divitiis suis possident, et, mala quaesita mercede, non tam patrimonium facultatum quam thesaurum criminum congregarunt.
165Anselmus Lucensis, Contra Wibertum, 40; 126 (auctor 1036-1086)
Persequendi sunt itaque lupi, vitandi universi qui ad hoc, ut heretici fiant, promoventur, qui lepram Iezi cum divitiis suis possident et mala quaesita mercede non tam patrimonium facultatum quam thesaurum criminum congregarunt.
166Apuleius, De Platone et eius dogmate, 1, 4; 2 (auctor c.125–c.180)
Patrimonium in hortulo, qui Academiae iunctus fuit, et in duobus ministris et in patera, qua diis supplicabat, reliquit; auri tantum, quantum puer nobilitatis insigne in auricula gestauit.
167Apuleius, Apologia, 23, 11; 2 (auctor c.125–c.180)
nam et amicorum plerisque opem tuli et magistris plurimis gratiam retuli, quorundam etiam filias dote auxi; neque enim dubitassem equidem uel uniuersum patrimonium impendere, ut acquirerem mihi quod maius est contemptu patrimonii.
168Apuleius, Apologia, 59, 26; 11 (auctor c.125–c.180)
patrimonium omne iam pridem abligurriuit, nec quicquam ei de bonis paternis superest, nisi una domus ad calumniam uenditandam, quam tamen numquam carius quam in hoc testimonio locauit; nam temulentum istud mendacium tribus milibus nummis Aemiliano huic uendidit, idque Oeae nemini ignoratur.
169Apuleius, Metamorphoses, 7, 2; 1 (auctor c.125–c.180)
patrimonium condi solebat, curiose perspexerat.
170Arnulfus Lexoviensis, Sermones, 201, 0160D (auctor 1110-1184)
Possumus itaque licite divitias possidere, si tamen earum nos non reputaverimus dominos, sed ministros; si intellexerimus patrimonium pauperum esse patrimonium Christi, si proventibus Ecclesiae, si pauperum necessitatibus erogantur.
171Atto Pistoriensis, Vita S. Ioannis Gualberti, 146, 0684D
Iterum cum audisset quemdam virum venientem ad conversionem totum suum patrimonium scripsisse in chartula, et successoribus haereditate privatis, secum ad monasterium detulisse, mox ad praedictum coenobium venit, et abbati, qui chartam acceperat, imperavit ut absque mora eam sibi deferret.
172Auctores incerti, Chronicon S. Benigni Divionensis, 162, 0794C (auctor 1104-1117)
Is omne patrimonium, quod sibi ab antecessoribus relictum possidebat, vel quod a parentibus suis emere potuit, huic ecclesiae quam regebat totum contradidit.
173Auctores incerti, Chronicon S. Benigni Divionensis, 162, 0832B (auctor 1104-1117)
Postmodum Hugo quidam miles de Parvi, Divion castri habitator, partem suae haereditatis, quam in praedicta villa Dienato habebat, cum consensu et laude uxoris suae Hildegardis, et filii sui Humberti, dedit Sancto Benigno ante domnum Brunonem episcopum, multis clericis, et laicis nobilibus astantibus: ac postmodum in praesentia successoris eius domini Lamberti episcopi, quando capitis comam deposuit, reiteravit donationem ad altare Sancti Benigni coram multitudine populi, dans ipsum patrimonium suum in iam dicta villa Dienato, vel ubicunque positum; cum servis et ancillis, cumque omnibus debitis consuetudinariis exigendis.
174Auctores varii 011, Leges in Donatistas, 11, 1427A
4o Quisquis autem hos fugientes propositam ultionem, occultandi causa susceperit, sciat et patrimonium suum fisci nostri compendiis aggregandum, et se poenam quae his proposita est, subiturum.
175Auctores varii 043, Excerpta pertinentia ad historiam Donatistarum, 43, 0842
Quisquis autem hos fugientes propositam ultionem occultandi causa susceperit, sciat et patrimonium suum fisci nostri compendiis aggregandum, et se poenam quae his proposita est subditurum Damna quoque patrimonii poenasque pecuniarias evidenter imponimus viris, mulieribus, personis singulis et dignitatibus pro qualitate sui quae debeant irrogari.
176Auctores varii 087, Formulae diversae, 87, 0923B
Ministerium itaque, ornatum, vel patrimonium, atque reditus vel facultates Ecclesiae, prout leges divinitus promulgatae praefigunt, studeat conservare, ampliare, augere, vel dispensare, et monasteriis in parochia sua sitis canonicam providentiam gerat, et quantum ex ipso fuerit, debita privilegia et antiquam ac regularem consuetudinem servet.
177Auctores varii 088, Appendix, 88, 1215B
Eapropter, cum supremus coeli terraeque Dominus, qui bonorum nostrorum non eget, mirabili tamen in me bonitate castrum Ambra, Amberlacensis fisci caput, schedula e coelo prodigiose delapsa, in servorum suorum patrimonium dignatus sit eligere: ego Pipinus, illustri Anchisi filius, cum illustri matrona mea Plectrude, notum facio omnibus praesentibus et futuris, quod praedictum ditionis meae castrum, ab Ardennae principatu avulsum, cum limitibus et confiniis infra designatis, ita omnipotenti Deo contradidi, sicut etiamnum in persona venerabilis Beregisi et successorum eius trado, ut nihil iuris dominii aut cuiuslibet autoritatis, mihi aut successoribus meis inibi reservem; quatinus sit solius Dei et ipsius vera possessio, ei soli subiecta, eo sane fine, ut ecclesia et cellae ibidem incunctanter construantur, ad laudes Altissimi a servis suis die noctuque decantandas.
178Auctores varii 088, Appendix, 88, 1216A
Hic est vero schedulae coeli tenor: « Hic locus a Deo electus ad salutem animarum multarum; terra sancta est valde magnificanda, servorumque Dei patrimonium, quod augebitur, et a potestatibus protegetur, varie tamen tribulabitur.
179Auctores varii 088, Appendix, 88, 1238D
Verum quia praeveniente gratia, clarissimus vir Dodo memorati viri praedicatione tractus ad ortodaxam fidem, et baptisatus est, et monasterialibus disciplinis et conversioni mancipatus, consilio fidelis nostri Hydulphi, ducis Lotharingiae, provocatus, monasterio Laubiensi, quod est in honorem sancti Petri, principis apostolorum, donavit in eleemosynam perpetuam universum fundum et patrimonium suum monachus effectus; videlicet villas de Moustiers et de Bavis, cum omni integritate dominii, et universis terris, villis, pratis, aquis aquarumque decursibus, banno et iustitia, servis et ancillis, sicut iuste possedit, possidenda, in manu nostra resignando et dictae ecclesiae subsignando, certis terminis concludens, authoritate nostra communita.
180Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1382A
Videns semivivum quem nemo poterat ante curare, sicut illam quae fluxu sanguinis profluens, in medicos erogaverat omne patrimonium suum, venit secus eum, hoc est, factus compassionis nostrae susceptione finitimus, et misericordiae collatione vicinus.
181Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0137B
Id autem patrimonium in editione Gretseriana dicitur Ravennense, et in Lambeciana Ravennense.
182Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0138C
Panvinius ipse, quod maius est, eamdem rem peccavit: nam legens in synopsi: Patrimonium sancti Petri apud Ravennatenses, ipsemet secundis curis posuit: Ravennates.
183Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0138C
Nam, praeterquam quod Ravennae patrimonium Gregorii Magni tempore celeberrimum, cuncto exarchatu nunc addito pontificiae ditioni, non erat cur repeteretur; Adrianus alibi (ep.
184Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0138D
Labbeus, inspectis epistolis, quaestioni finem attulit, synopsim hanc exhibens: « Quod integrum sancti Petri patrimonium Sabinense contraditum non sit: idque testificaturos regi ipsius missos Itherium et Maginarium, si apprehensa eius dextera iurare iubeantur.
185Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0274C
Tuscia Langobardica, quae Romanae seu ducatus parti Transtiberinae adiuncta eam conficit provinciam quae hodie audit Patrimonium, ibidem comperta erit.
186Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0278D
» Et infra regem Langobardorum reddidisse pontifici « Sabinense patrimonium, quod per annos prope triginta fuerat ablatum.
187Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0279A
» Et dignum notatu est, quod quemadmodum duo ducatus, Spoletanus et Beneventanus, et provincia Tusciae necnon insula Corsica, ubi sita erant patrimonia, memorantur, ita Savinense territorium nominatum esset, nisi et Patrimonium et territorium una eademque res fuisset, ad Sabinense quod attinet: ita ut ea dioecesis seu modica provincia, quae hodieque audit Sabina, inter Reatinos et Latium consistens, patrimonium seu territorium esset sanctae sedis hinc inde usurpatum, nec nisi a Carolo postliminio, ut ita dicam, revocatum.
188Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0279B
Ac primo sic profitetur Adrianus Carolo (ep. 71, al. 56) : « Testem enim invoco Deum, quia nullorum fines irrationabiliter appeto, sed sicut ex antiquitus fuit, ipsum iam fatum patrimonium, et id in integro beato Petro concessistis, ita suscipere optamus.
189Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0279C
» Tantae igitur massae erant illius territorii, ut fere totum illud constituere viderentur patrimonium sancti Petri; Carolus vero omnes aliorum donationes instaurans, suaeque liberalitatis aliquid adiungens, totum id territorium sancto Petro et successoribus concessit.
190Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0248B
ARGUMENTUM. - Iisdem scribit per Itherium missum regium, qui cum sociis advenerat pro exsequendis iustitiis sancti Petri, multa prosequens laude eumdem Itherium, quod continuo se contulerit ad recuperandum patrimonium Beneventanum; eumdemque ut beato Petro et regibus fidelissimum liberalitati eorum commendat.
191Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0322A
Antea convenisse sibi cum Petro Neapolitanorum misso ut quindecim sibi obsides nobiles darentur, quos una cum Terracina redderet, si per eorum patricium Siciliae Patrimonium sancti Petri recuperare licuisset; Arichim obstitisse, ne darentur obsides, quia Desiderii filium praestolabatur ex Graecia, cum eo rem gesturus contra Carolum et sanctam sedem.
192Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0323A
Sed poscimus vestram a Deo promotam regalem excellentiam, ut sicut solita est, pro amore beati Petri clavigeri regni coelorum, disponere debeat, et celeriter nobis Wulfrinum dirigere, ut hic apud nos Kalendis Augusti paratus esse festinet, atque talem eidem mandationem facere iubeatis, ut cum omnibus Tuscanis seu Spoletanis, atque cum ipsis nefandissimis Beneventanis in servitio vestro pariterque nostro ad recolligendam ipsam civitatem Terracinensem adveniant, simulque Domino annuente ad expugnandum Caietam, seu Neapolim, nostrum recolligentes patrimonium quod ibidem in territorio Neapolitano ponitur, occurrant; ut eos in omnibus subiugantes, sub vestra atque nostra sint ditione.
193Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0323A
Placitum quidem cum ipsi fallaces Neapolitani ( Grets., ipsis fallacibus Neapolitanis) per missum eorum nomine Petrum in festum sanctum Paschae habuimus, patrimonium nos beati Petri apostoli qui ibidem in Neapoli ponitur exquirentes, et in vestro servitio eos subiugare desiderantes, ut quindecim obsides ex nobilissimis eorum filiis nobis dantes, ipsam civitatem Terracinensem illi colligerent, sub ea videlicet ratione, ut issent ad patricium eorum in Sicilia, et si nostrum patrimonium reddere voluissent, ipsam civitatem et obsides reciperent.
194Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0346C
Recordari vos credimus, excellentissime et a Deo protecte fili et magne rex, quomodo disposuistis vestros prudentissimos ac fidelissimos missos, ut cum nostris pariter missis pergerent ad suscipiendum in integro patrimonium nostrum Ravennense, quod pro vestrae animae mercede et venia delictorum beato Petro protectori vestro concedi iussistis.
195Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0347A
Dum vero nostri vestrique illuc pergerent missi, inventi sunt ibidem fidelissimi, atque seniores testes annorum plus minus centum qui testificantes super altare, intus ecclesiam sanctae Dei genitricis Mariae, in loco quidem Forobono, coram sanctis Evangeliis, in praesentia fidelissimorum ac nobilissimorum vestrorum missorum, scilicet Itherii et Maginarii tantummodo vestri missi, absque praesentia nostrorum missorum, affirmantes dixerunt, quod et ipsi vestri missi vobis suppliciter sicut testes illi iurati patefecerunt referre possunt, quomodo antiquitus ipse beatus Petrus sanctaque nostra Romana Ecclesia idem detinuit patrimonium, et minime ipsum suscepimus in integro patrimonium vel nostris missis contraditum est, sicut isti testes affirmantes, coram sanctis Christi Evangeliis testificantes dixerunt.
196Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0347B
Sed petimus te, excellentissime fili et magne rex, atque spiritalis compater, ut vestram apprehendere debeant dexteram, et iurantes dicant ipsi vestri nobilissimi, quid de eodem patrimonio Savinensi beati Petri praeviderunt atque cognoverunt; testem enim invoco Deum, quia nullorum fines irrationabiliter appeto, sed sicut ex antiquitus fuit ipsum iam fatum patrimonium et id in integro beato Petro apostolo concessistis, ita suscipere optamus, quatenus petimus vestram praecelsam regalem potentiam, ut pro amore eiusdem Dei apostoli, atque nostro, ipsos iam fatos fidelissimos missos vestros, aut unum ex illis cum alia persona quae vobis placuerit dirigere iubeatis, ut ipsum patrimonium Savinense, sicut coepistis, in integro, iustitia annuente, nobis contradatur.
197Auctores varii 098, Epistolae pontificum Romanorum, 98, 0347B
Quapropter usque in finem perseverare debeat vestra regalis potentia, sicut idem patrimonium in integro eidem Dei apostolo pro vestrae animae mercede concessistis atque tradidistis, ut hic et in futuro, a Domino Deo nostro et ab ipso clavigero regni coelorum retributionem boni operis suscipere mereamini, una cum excellentissima filia nostra, domna regina, nostraque spiritali commatre, et vestra nobilissima prole, atque memoriale vestrum in Ecclesia eiusdem Dei apostoli opinatissime in aeternum permaneat.
198Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0095A
Cum mittitur ad patrimonium gerendum curator, datur primum ei procurandi auctoritas: deinde scribitur et ad colonos, ut obediant; et ad Patritium Provinciae, ut patrocinetur; et ad iudicem pariter, ut in causis pauperum adiuvet; et ad Episcopos loci, ut opem ferant.
199Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0096B
TITULUS III. Praeceptum, eunte ordinatore in patrimonium.
200Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0096B
quod divina gratia suffragante dictum sit, omne patrimonium iuris sanctae Romanae, cui Deo auctore deservimus, Ecclesiae, per insulam Ill.
201Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0097B
TITULUS VI. Praeceptum ad commendationem euntis Rectoris in patrimonium, ad Iudicem Provinciae.
202Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0098B
sanctae nostrae Ecclesiae patrimonium in insula Ill.
203Auctores varii 105, Liber diurnus Romanorum Pontificum, 105, 0102D
Et quoniam patrimonium Ill.
204Auctores varii 138, Concilium in Verno palatio, 138, 0543A
Certe, quod nullus unquam impudentissimus negare audebit, possessio ecclesiae votum est fidelium, patrimonium pauperum, redemptio animarum.
205Auctores varii 154, Gesta Alberonis archiepiscopi, 154, 1335C
Thure curiam, quam ipse pecunia emit a comite Wilhelmo de Glisberch, fratribus dedit ecclesiae sancti Petri Treverensis, ut in anniversario eius refectionem inde habeant; et patrimonium suum Sule, curiam Bredal ecclesiae predictae contulit tali dispositione, ut crux inaurata, quam tempore predictae guerrae decrustaverat, de reditibus eius repararetur, et quedam ornamenta quae obpigneraverat restituerentur, et deinceps perpetuo iure in usus fratrum cederet.
206Auctores varii 186, Testimonia, 186, 0638D
« 3. Patrimonium ei fuisse lautum et amplum vel inde colligas, quod post accisas Normannorum praedationibus et bellis Anglorum opes, sufficiebat tamen Poleno unde coniunctis cum rege operis et facultatibus, Studium Oxoniense restauraret, et se virosque eruditos, quos sibi ad illud opus in auxilium asciverat, aleret.
207Auctores varii 186, Testimonia, 186, 0639A
Nec dubium quin patrimonium hoc ei a parentibus venerit; ipse enim Christianae philosophiae deditus non alia conquirebat bona quam quibus animus excoleretur.
208Auctores varii 189, Diplomata et chartae, 189, 1058D
Cum enim saepissime iam dictos dominos de Plagaiotri admonerem, et modis omnibus illis persuaderem quod a possessione sanctuarii Dei quod diu iniuste possidebant secederent, ne Crucifixi patrimonium iniuste et violenter usurpando, aeternam incurrerent damnationem: demum nostra crebra admonitione et persuasione permoti, nostroque acquiescentes consilio, supradictum altare eo tenore resignaverunt, videlicet, ut illud sanctae Cluniacensi Ecclesiae, quae est quasi quoddam magnum totius orbis luminare, liberaliter impertirer, cum oblationibus et decimis, caeterisque ad se pertinentibus, atque iam dicti coenobii venerabilibus fratribus personaliter tenendum concederem.
209Auctores varii 206, Epistolae ad Coelestinum III, 206, 1271D
Ex certa et publica relatione cognovimus, quod imperator post Legiensis episcopi mortem, quem funesto gladio, longa tamen manu dicitur occidisse, Ostunensem episcopum, et quatuor episcopos comprovinciales eius, Salernitanum etiam et Tranensem archiepiscopos coarctat miseria carcerali, et quod auctoritas apostolica nullatenus dissimulare debuerat, Siciliam, quam a temporibus Constantini constat esse patrimonium S. Petri, post legationes, post supplicationes, post comminationes apostolicae sedis, in perpetuum Romanae Ecclesiae praeiudicium, usurpatione tyrannica occupavit.
210Auctores varii 217, Epistolae ad Innocentium III, 217, 0306B
Nos vero attendentes praemissa, asserebamus nostris quod terra nostra patrimonium erat beati Petri, et eam de beato Petro et Ecclesia Romana, et de vobis tenebamus.
211Auctores varii, Carmina Burana, 1, 41; 28 (auctor fl.1230)
18. Cardinales, ut predixi, novo iure Crucifixi vendunt patrimonium.
212Audoenus Rothomagensis, Vita S. Eligii, 87, 0497B
Illi scilicet assignabat facultates, ut ipsis esset custos perpetuus, sciens quod patrimonium Deo creditum nec respublica eripit, nec fiscus invadit, nec calumnia aliqua forensis evertit: sciens etiam scriptum esse, quod ea bene haereditas reconditur, quae Deo custode servatur.
213Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1269
Non ergo habere debemus temporalia ad possidendum: nec ego, qui episcopus sum, habere debeo, nisi tantum ad dispensandum; quia bona Ecclesiarum patrimonium pauperum sunt.
214Augustinus Hipponensis Incertus, Ad fratres in eremo commorantes, 40, 1270
Non enim satis fuit patrimonium meum vendere, nisi etiam ipse me coadiuvasset.
215Augustinus Hipponensis, Contra Academicos [CSEL], 3, 23; 3 (auctor 354-430)
nam iste luxuriosus cum atomos quasi ancillulas suas, id est corpuscula, quae in tenebris laetus amplectitur, non tenere uiam suam sed in alienos limites passim sponte declinare permittit, totum patrimonium etiam per iurgia dissipauit.
216Augustinus Hipponensis, De civitate Dei [CSEL], 4, 3; 3 (auctor 354-430)
Hoc ut facilius diiudicetur, non uanescamus inani uentositate iactati adque obtundamus intentionis aciem altisonis uocabulis rerum, cum audimus populos regna prouincias; sed duos constituamus homines (nam singulus quisque homo, ut in sermone una littera, ita quasi elementum est ciuitatis et regni, quantalibet terrarum occupatione latissimi), quorum duorum hominum unum pauperem uel potius mediocrem, alium praediuitem cogitemus; sed diuitem timoribus anxium, maeroribus tabescentem, cupiditate flagrantem, numquam securum, semper inquietum, perpetuis inimicitiarum contentionibus anhelantem, augentem sane his miseriis patrimonium suum in inmensum modum adque illis augmentis curas quoque amarissimas aggerantem; mediocrem uero illum re familiari parua adque succincta sibi sufficientem, carissimum suis, cum cognatis uicinis amicis dulcissima pace gaudentem, pietate religiosum, benignum mente, sanum corpore, uita parcum, moribus castum, conscientia securum.
217Augustinus Hipponensis, Contra Academicos, 32, 0946 (auctor 354-430)
Nam iste luxuriosus cum atomos quasi ancillulas suas, id est corpuscula quae in tenebris laetus amplectitur, non tenere viam suam, sed in alienos limites passim sponte declinare permittit; totum patrimonium etiam per iurgia dissipavit.
218Augustinus Hipponensis, De civitate Dei, 41, 0114 (auctor 354-430)
Hoc ut facilius diiudicetur, non vanescamus inani ventositate iactati, atque obtundamus intentionis aciem altisonis vocabulis rerum, cum audimus populos, regna, provincias: sed duos constituamus homines (nam singulus quisque homo, ut in sermone una littera, ita quasi elementum est civitatis et regni, quantalibet terrarum occupatione latissimi), quorum duorum hominum, pauperem unum, vel potius mediocrem; alium praedivitem cogitemus: sed divitem timoribus anxium, moeroribus tabescentem, cupiditate flagrantem, nunquam securum, semper inquietum, perpetuis inimicitiarum contentionibus anhelantem, augentem sane his miseriis patrimonium suum in immensum modum, atque illis augmentis curas quoque amarissimas aggerantem; mediocrem vero illum re familiari parva atque succincta sibi sufficientem, charissimum suis, cum cognatis 3, vicinis, amicis dulcissima pace gaudentem, pietate religiosum, benignum mente, sanum corpore, vita parcum, moribus castum, conscientia securum.
219Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1074 (auctor 354-430)
Habetis patrem, habetis patriam, habetis patrimonium.
220Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1249 (auctor 354-430)
Patrimonium: numquid coelum?
221Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1645 (auctor 354-430)
Multi naufragaverunt cum Paulo (Act. XXVII, 41): amatores huius saeculi passi sunt naufragium, et nudi omnes exierunt; illi et quod foris habebant amiserunt, et domum cordis sui invenerunt inanem: Paulus autem in corde ferebat patrimonium fidei suae; nullis fluctibus, nullis tempestatibus potuit auferri; nudus exiit, et dives exiit.
222Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1807 (auctor 354-430)
Contra huiusmodi insidias ora, ne perdas coeleste patrimonium, ne amittas Christum cohaeredem, quia victurus es in aeternum cum eo qui te fecit haeredem.
223Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0366 (auctor 354-430)
Illum assumit ad ministerium, me erudit ad patrimonium.
224Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0392 (auctor 354-430)
Sit illa certum patrimonium tuum, de qua sunt divites et pauperes.
225Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0574 (auctor 354-430)
Tantum emit vidua duobus minutis, quantum emit Petrus relinquens retia (Matth. IV, 20) , quantum emit Zacchaeus dando dimidium patrimonium (Luc. XIX, 8) .
226Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0610 (auctor 354-430)
Nonne patrimonium tuum sanitas est?
227Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0659 (auctor 354-430)
Quomodo illud patrimonium non invaserat inimicus!
228Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0661 (auctor 354-430)
Patrimonium nostrum ipse sit, spes nostra ipse sit, salus nostra ipse sit.
229Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0971 (auctor 354-430)
Sed multi clamant ad Dominum pro divitiis acquirendis damnisque devitandis, pro suorum salute, pro stabilitate domus suae, pro felicitate temporali, pro dignitate saeculari; postremo pro ipsa etiam salute corporis, quae patrimonium est pauperis.
230Augustinus Hipponensis, Sermones de diversis, 39, 1520 (auctor 354-430)
Tanti valet regnum coelorum, quantum patrimonium meum?
231Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1299 (auctor 354-430)
Profert flagellum, sed cogita quale praeparet patrimonium.
232Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1334 (auctor 354-430)
Auxilium rerum suarum tuendarum Ecclesia solet praebere pupillis: omnes loquamur pro parvulis, ab omnibus eis praebeatur auxilium, ne perdant coeleste patrimonium.
233Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1339 (auctor 354-430)
Quare enim patrimonium regni coelorum abripis innocenti?
234Augustinus Hipponensis, Sermones de Sanctis, 38, 1402 (auctor 354-430)
Sed quid prodest opulentia diviti, si sanitas non sit ibi, quae patrimonium est pauperi?
235Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0099 (auctor 354-430)
Patrimonium enim viduae, modicum erat farinae et modicum olei: hoc modicum non defecit.
236Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0099 (auctor 354-430)
Libenter vidua servum Dei esurientem pascebat, quia patrimonium eius in clavo pendebat.
237Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0628 (auctor 354-430)
Interpellavit enim eum quidam contra fratrem suum, qui totum patrimonium abstulerat, et fratri suo partem suam non reddebat.
238Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0529 (auctor 354-430)
Patrimonium dividis, et parricidia doces?
239Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0249 (auctor 354-430)
Pauper iste miserabiliter fuit infirmus: nec saltem ipsius tenebat sanitatem corporis, quod est patrimonium pauperis.
240Aurelius Victor Ps, Liber de viris illustribus urbis Romae, 58; 11
Huius patrimonium tam exiguum fuit, ut XXXII libras argenti, duas et semilibram auri reliquerit.
241Balde Iacob, Poemata, 1, 2, 5; 1 (auctor 1604-1668)
Si verum excutimus sinu, Ex quo fatidica primus in arbore Suspendit Genitor gulam; Heres stultitiae non dubius nepos, Infelix patrimonium, Maneis quisque suos ac furias habet.
242Balde Iacob, Poemata, 1, 3, 6; 22 (auctor 1604-1668)
Ingens est patrimonium, Cupido nullius caduci; et Fervida diminuisse vota.
243Balde Iacob, Poemata, 1, 8, 9; 97 (auctor 1604-1668)
Exinde totum, quod nepotes possident Est noxa, patrimonium, Te nosque morsu perdidisti, ah!
244Balde Iacob, Poemata, 4, p17, 27, p0; 2 (auctor 1604-1668)
Luxus Nepotum pignora Materna dissipavit; MUNDIQUE PATRIMONIUM EVOLVIT UNUS HERES. Quod hic reliquit, barbarus Absumsit ALLARICUS, Adverto, nec vana fides.
245Balde Iacob, Poemata, 4, p19, 86; 4 (auctor 1604-1668)
ponat patrimonium, ponat honores, et alia fortunae mendacia.
246Balde Iacob, Solatium Podagricorum, 1, 10; 4 (auctor 1604-1668)
Triste patrimonium relinquunt genitores liberis suis.
247Baldricus Dolensis, Historia Hierosolymitana, 166, 1146C (auctor c.1050–1130)
Dapsilitatem unice diligit, quia totum patrimonium suum et quidquid ex se habuit, in ista militia largiter effudit; imo in Dei servitio prudenter collocavit.
248Beda, Vita Felicis confessoris, 94, 0789C (auctor 672-735)
Habuit autem et fratrem cognomine sui patris, id est Hermiam, cum quo patrimonium divideret terrenum: qui longe a Felicis moribus agens, atque ideo felicitate indignus perpetua effectus est.
249Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0674B
Assumit illum ad officium, me autem erudit ad patrimonium.
250Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0685C
Et ideo non supergaudeant, neque magna loquantur; si filius flagellatur, patrimonium ei paratur.
251Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0778B
Saeviat quantum velit homo, auferat aurum, argentum, auferat omne terrenum, tamen nil mihi faciet, quia vota mea mihi non auferet; hoc enim patrimonium est in corde inclusum, quod homo auferre non poterit: proferam de ara cordis laudis incensum, de cellario conscientiae bonae fidei sacramentum.
252Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0889B
Postremo etiam pro salute corporis, quae patrimonium est pauperis.
253Bene Florentinus, Candelabrum, 2a, 20; 2 (auctor -1239)
Amplum sibi patrimonium est relictum?
254Bene Florentinus, Candelabrum, 2a, 51; 3 (auctor -1239)
(5) Item de aliquo ditissimo est dicendum: 'Huic a patre patrimonium non modicum est relictum'.
255Benedictus Nursiae, Regula cum commentariis, 66, 0710B (auctor c.480–547)
Christi patrimonium est omne quod pertinet ad monasteria servorum Dei . . . . Labores extra monasterium propterea vobis minui, ne gravius male operando peccaretis.
256Benedictus S Andreae, Chronicon, 139, 0014A
Hic itaque omnes res suas quas patrimonium et matrimonium hac maritis suis, cunctaque sacrarum aecclesiarum, aedificare precepit.
257Bernardus Claraevallensis, De moribus et officio episcoporum, 182, 0833A (auctor 1090-1153)
Vestri autem oculi omne sublime vident, vestri pedes omne forum circumeunt, vestrae linguae in omnibus audiuntur conciliis, vestrae manus omne alienum diripiunt patrimonium.
258Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0491C (auctor 1090-1153)
Gladius Petri defendat patrimonium Petri.
259Bertarius Virdunensis, Continuatio excerpti, 132, 0521B (auctor fl. 915)
Huic plus contulit vita quam pecunia, plus pia apud Deum et homines devotio quam aliqua possessio; plus profuit meritum quam prodesse potuisset aliquod patrimonium.
260Boetius, De disciplina scholarium, 64, 1227C (auctor 480-525)
Contumelioso coitus appetitu sanguineum Lucretii filium, Zenonisque discipulum tota Roma flevit inviscatum, qui tamen clarissimis ortus fuit natalibus, quantitatis procerae et sanguineae qualitatis, mirae siquidem eloquentiae, perspicacis ingenii, sed quotidianis et ultra debitum nuptiis gaudebat, patre poenam deferente, patrimonium enim parentumque census illicite consumebat, cunctisque zelotypis eminebat.
261Bonus Lucensis, Cedrus Libani, 3, 1, 18; 2 (auctor -1279)
Amplum illi patrimonium est relictum?
262Brandolinus Aurelius Lippus, De ratione scribendi libri tres, 500; 687 (auctor c.1440-1497)
Diminutio est, quum rem quampiam oratione attenuamus vel evitandae arrogantiae causa, ut: "Dedi operam, ut artem dicendi non in postremis tenerem"; vel invidiae fugiendae causa, ut: "Habeo patrimonium non tenuissimum".
263Brandolinus Aurelius Lippus, De ratione scribendi libri tres, 500; 688 (auctor c.1440-1497)
Superius vitavimus, ne diceremus: "Optime tenerem", quod arrogans esset; hic, ne amplissimum patrimonium appellaremus, quod invidiosum fuisset.
264Brunus Leonardus Aretinus, Historiarum Florentini Populi Libri XII, 8; 43 (auctor 1369-1444)
Patrimonium quidem semper augere quaerunt, atque in eo die noctuque anhelant: reipublicae vero acquirere interdicunt.
265Burchardus Urspergensis, Chronica, 4b; 36 (auctor 1177-1230)
Ipse illo iturus et negotia terre per se tractaturus filio omne patrimonium et possessiones, quas ex parte matris habiturus erat, ex iategro tradidit.
266Burchardus Urspergensis, Chronica, 28a; 29 (auctor 1177-1230)
Patrimonium quoque comitis Ottonis de Bůchorn eo vivente et bona voluntate tradente recepit et obtinuit.
267Caesarius Arelatensis, Sermones, 67, 1077A (auctor 470-542)
Fac tibi artificem contra terrenum patrimonium, Deus offert coelum.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Qui vero conservator exstiterit, omnipotentis Dei, et apostolorum eius Petri et Pauli benedictionem et gratiam consequatur.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Capuanus, Salernitanus, Narbonensis, Sypontinus, Panormitanus, Barensis, Neapolitanus, Tarraconensis, Senonensis, Burdegalensis archiepiscopi, episcopi Vivariensis, Troianus, Magolanensis, Astensis, et alii complures, qui in partem Lateranensis palatii secedentes, et causam totam utrinque diligentius indagantes, post multam deliberationem, et consilium communi assensu, et privilegia super hoc Ecclesiae Pisanae collata cassari, et ultimum, quod Corsicanus episcopus a nobis ad aliorum correptionem, et ad B. Petri patrimonium recuperandum factum fuerat, proprium obtinere robur debere dixerunt Quod consilium venerabilis frater noster Walterius Ravennas archiepiscopus vice iudicum electorum, nobis, et reliquis fratribus recitavit, idem concilium asseverans vim obtinere iudicii.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Si quis igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Scriptum per manum Gervasii scriniarii regionarii
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Cunctis autem eidem loco iusta servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio sistere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
268Calixtus II, Epistolae et privilegia, 163, 1313D
Laterani V Kal.
269Cantemir Demetrius, Descriptio Moldaviae, 2, 13; 1 (opus 1714)
Totam aliquando Moldaviam, ex quo per Dragoszum instaurata est, unius principis patrimonium fuisse, et annales patrii et veterum principum diplomata satis superque evincunt.
270Canutus rex, Leges ecclesiasticae, 151, 1179D
Si quis publice Quadragesimam dissolvat per dimicationem, vel per patrimonium, vel per rapinam vel per aliquod nefandum facinus, duplo hoc compensetur, uti in magno festo, pro ratione eius quod factum est. Et si quis (hoc) neget, triplici purgatione se purget.
271Cardinales qui Alexandro adhaerebant, Epistola ad Fridericum imperatorem, 200, 0062A
Campaniam siquidem, et Patrimonium beati Petri cum intruso et apostatico Octaviano violenter intravit, et terram ipsam studuit ei quibuscunque modis subiugare.
272Cardinalis de Aragonia, Vita Adriani IV, 188, 1358D
Hic Beati Petri patrimonium in magnis possessionibus, et aedificiis plurimum augmentavit.
273Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0018C
Et quoniam imperialis persecutio adversus Ecclesiam circa Urbem in tantum excrevit, quod omne patrimonium Beati Petri, praeter civitatem Urbeveti, Terracinam et Anagniam atque munitionem Castri, ab Aqua pendente usque ad Ceparanum per Theutonicos, et schismaticos violenter occupatum fuerat et detentum, consilium habuit cum Ecclesiae fidelibus, ut ad partes Galliarum cum fratribus suis per mare transitum faceret.
274Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0027D
Quod postquam in auribus recolendae memoriae Guillelmi Christianissimi regis Siciliae apud Panormum insonuit, eumdem pontificem, tanquam Patrem, et dominum suum, a quo patrimonium Siciliae et totam aliam terram suam tenere dignoscitur, digno ipsum cum honore tractari, et magna sibi munera praesentari studuit.
275Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0032B
Procedens ultra fluvium Legulae, et undique ad eum tam clericorum quam laicorum frequentia concurrente, per Terracinam, et Gaietam cum gaudio et laetitia transiens, ad patrimonium tandem Beneventanum cum episcoporum multitudine Domino favente pervenit.
276Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0036A
Accessit autem iam dictus episcopus ad partes Campaniae, et eidem pontifici adventum suum nuntiavit, rogans et obsecrans ut, quia terram Siciliae regis intrare prohibitus fuerat, ad Campanum beati Petri patrimonium pro colloquio secum habendo dignaretur reverti.
277Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0037A
Super his ergo Alexander papa cum videret beati Petri patrimonium ita insolenter distrahi et donari, adversus utrumque non indignari et graviter commoveri non potuit.
278Cardinalis de Aragonia, Vita Alexandri III, 200, 0038C
Eis ergo verbum Dei spernentibus, quod primum ipsis evangelizandum fuerat, pontifex de Tusculano cum fratribus suis exivit et ad beati Petri Campaniae patrimonium, quousque meliora tempora Ecclesiae suae provideat Dominus, moraturus accessit.
279Carolus Magnus Incertus, Capitularia spuria, 97, 0681
Primo inde ab anno 777 civitates aliquot in Tuscia Langobardorum sitas, ducatus Spoletinum et Beneventanum, Corsicam et patrimonium Sabinense, tum Terracinam occupatam rursusque amissam, Caietam, Neapolim et patrimonia partium earum affectabat, obtinuitque a Carolo anno 781 Romae praesente filiis eius Pippino et Ludovico in reges Langobardorum et Aquitaniae consecratis, concessionem patrimonii Savinensis « pro luminariorum concinnationibus atque alimoniis pauperum, » quod tamen nonnisi an.
280Carolus Magnus Incertus, Capitularia spuria, 97, 0683B
Item in partibus Campanie Soram, Arces, Aquinum, Arpinum, Theanum, et Capuam, et patrimonia ad potestatem vestram et dicionem pertinentibus, sicut est patrimonium Beneventanum, et Salernitanum, et patrimonium Calabrie inferioris, et superioris, et patrimonium Neapolitanum, et ubicumque in partibus regni atque imperii a Deo nobis commissi patrimonia vestra esse noscuntur.
281Cassiodorus Vivariensis Auctores varii, Variae, 69, 0544B (auctor 485-580)
Solet enim facile labi, quod sine difficultate potuit inveniri. Auxisti patrimonium vivacitatis [Gr. et Cui., vicinitatis] instantia. Nam quod signum magis bonae dispensationis [ed. Ac., dispositionis] quaeratur, ubi testis est consulatus?
282Cassiodorus Vivariensis Auctores varii, Variae, 69, 0691A (auctor 485-580)
Patrimonium siquidem nostrum pro sublevandis privatorum fortunis tibi credidimus, non premendis.
283Cassiodorus Vivariensis Auctores varii, Variae, 69, 0826D (auctor 485-580)
quae in tantum extulit praedictum virum, ut donatis fascibus et patrimonium iudicaret addendum; quod sic ab universis gratanter acceptum est, ut in munere eius cuncti se potius crederent esse ditatos, quando quidquid digno creditur, hoc multis sine dubio collatum esse sentitur.
284Cassiodorus Vivariensis, Expositio in Psalterium, 70, 0296D (auctor 485-580)
Sic et ille qui patrimonium conquirit, uxorem sibi copulat, filios procreat, qui amicitias parat, quasi in quodam lecto delectationis gratia conquiescit.
285Cassiodorus Vivariensis, Variae, p1, 2; 94 (auctor 485-580)
Auxisti patrimonium vivacitatis instantia.
286Cassiodorus Vivariensis, Variae, p1, 6; 197 (auctor 485-580)
Patrimonium siquidem nostrum pro sublevandis privatorum fortunis tibi credimus, non premendis.
287Cassiodorus Vivariensis, Variae, p1, 11; 139 (auctor 485-580)
O admiranda benivolentia dominorum, quae in tantum extulit praedictum virum, ut donatis fascibus et patrimonium iudicaret addendum: quod sic ab universis gratanter exceptum est, ut in munere eius cuncti se potius crederent esse ditatos, quando quicquid digno ceditur, hoc multis sine dubio collatum esse sentitur.
288Cervarius Tubero Ludovicus, Commentarii de temporibus suis, 3, p40; 4 (auctor 1458-1527)
Et profecto si rex alienum patrimonium in scalptorem, cui ingentem pecuniam debebat, sciens contulit, non immerito fraudis est suspectus, quandoquidem de regio, non autem de alieno, et suae fortunae congruens scalptori merces erat soluenda, eo magis, quia praedium castello et colonis instructum non opifici, sed equiti conuenit, qui scilicet antiquo regum instituto militare cogitur, et regnum ab hostibus armis tutari.
289Cervarius Tubero Ludovicus, Commentarii de temporibus suis, 3, p40; 6 (auctor 1458-1527)
Per idem fere tempus multi principes uiri, qui metu Matthiae Coruini domo profugerant, atque uoluntarium consciuerant exilium, in patriam reuersi patrimonium partim ui atque armis, partim dolo recuperarunt.
290Cervarius Tubero Ludovicus, Commentarii de temporibus suis, 9, 2; 2 (auctor 1458-1527)
Qui ubi sensit se supremis appropinquare, iamque mortalitatem expleturum, conuocatis cardinalibus, qui id temporis Romae aderant, hortatur eos, ut patrimonium ecclesiasticum curae habeant, de corruptissimis sacerdotum moribus emendandis nullam prorsus faciens mentionem, quasi magis opibus quam sacerdotum sanctimonia res Christiana staret, nec satis constaret sacerdotum nomen, quum ob multa alia scelera, tum maxime ob inexplebilem auaritiam adeo inuisum esse, praesertim apud Boemos, quos a nostris haereticos uocari diximus, ut eos omnium gentium latrones appellent, asserentes, siue quis Christianorum Romam rei suae expediendae causa petierit, exhaustum pecuniis domum inde reuerti ― pontifex enim Romanus etiam minimi sacerdotii tam collationem quam confirmationem studio pecuniae congerendae sibi uendicauit ― siue legatus a Sede Apostolica in aliquam regionem missus fuerit, onustum auro per omne nefas quaesito Romam regredi.
291Cicero, De Finibus, 5, 29, 87; 12 (opus 45BC)
qui — vere falsone, quaerere mittimus — dicitur oculis se privasse; certe, ut quam minime animus a cogitationibus abduceretur, patrimonium neglexit, agros deseruit incultos, quid quaerens aliud nisi vitam beatam?
292Cicero, De Natura Deorum, 3, 62, 71; 44 (opus 44BC)
Non enim ut patrimonium relinquitur sic ratio est homini beneficio deorum data; quid enim potius hominibus dii dedissent si is nocere voluissent, iniustitiae autem intemperantiae timiditatis quae semina essent si is vitiis ratio non subesset?
293Cicero, De Oratore, 3, 1, 3; 5 (opus 55BC)
Deploravit enim casum atque orbitatem senatus, cuius ordinis a consule, qui quasi parens bonus aut tutor fidelis esse deberet, tamquam ab aliquo nefario praedone diriperetur patrimonium dignitatis; neque vero esse mirandum, si, cum suis consiliis rem publicam profligasset, consilium senatus a re publica repudiaret.
294Cicero, De Oratore, 3, 96, 108; 30 (opus 55BC)
Sed quoniam de nostra possessione depulsi in parvo et eo litigioso praediolo relicti sumus et aliorum patroni nostra tenere tuerique non potuimus, ab eis, quod indignissimum est, qui in nostrum patrimonium inruperunt, quod opus est nobis mutuemur.
295Cicero, Epistolae ad Atticum, 10, 8, 6; 45 (auctor 106BC–43BC)
ii provincias, ii rem publicam regent quorum nemo duo menses potuit patrimonium suum gubernare?
296Cicero, Epistolae ad Familiares, 1, 9, 24; 101 (auctor 106BC–43BC)
Quod de Quinti fratris negotio scribis, te priore aestate, quod morbo impeditus in Ciliciam non transieris, conficere non potuisse, nunc autem omnia facturum, ut conficias, id scito esse eius modi, ut frater meus vere existimet adiuncto isto fundo patrimonium fore suum per te constitutum.
297Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 2, 1; 7 (auctor 106BC–43BC)
Tibi patrimonium dei fortunent; me certe habebis, cui et carus aeque sis et iucundus ac fuisti patri.
298Cicero, Epistolae ad Familiares, 2, 16, 5; 27 (auctor 106BC–43BC)
Filio meo, quem tibi carum esse gaudeo, si erit ulla res publica, satis amplum patrimonium relinquam in memoria nominis mei; sin autem nulla erit, nihil accidet ei separatim a reliquis civibus.
299Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 2; 9 (auctor 106BC–43BC)
Rosci obstare atque officere videatur, deleatis ex animo suo suspicionem omnem metumque tollatis; sese hoc incolumi non arbitratur huius innocentis patrimonium tam amplum et copiosum posse obtinere, damnato et eiecto sperat se posse quod adeptus est per scelus, id per luxuriam effundere atque consumere.
300Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 6; 4 (auctor 106BC–43BC)
Itaque ex suis omnibus commodis hoc solum filio reliquit; nam patrimonium domestici praedones vi ereptum possident, fama et vita innocentis ab hospitibus amicisque paternis defenditur.
301Cicero, Orationes 1, S. Rosc., 11; 10 (auctor 106BC–43BC)
Patrem meum, cum proscriptus non esset, iugulastis, occisum in proscriptorum numerum rettulistis, me domo mea per vim expulistis, patrimonium meum possidetis.
302Cicero, Orationes 1, Cael., 18; 3 (auctor 106BC–43BC)
Parcat iuventus pudicitiae suae, ne spoliet alienam, ne effundat patrimonium, ne faenore trucidetur, ne incurrat in alterius domum atque familiam , ne probrum castis, labem integris, infamiam bonis inferat, ne quem vi terreat, ne intersit insidiis, scelere careat.
303Cicero, Orationes 2, Phil., 5m; 15 (auctor 106BC–43BC)
An is non reddet qui domini patrimonium circumplexus quasi thesaurum draco, Pompei servus, libertus Caesaris, agri Lucani possessiones occupavit?
304Cicero, Orationes 2, Phil., 27; 13 (auctor 106BC–43BC)
Non modo unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis et regna celeriter tanta nequitia devorare potuisset.
305Cicero, Orationes 4, Caec., 26; 9 (auctor 106BC–43BC)
Quapropter non minus diligenter ea quae a maioribus accepistis, publica patrimonia iuris quam privatae rei vestrae retinere debetis, non solum quod haec iure civili saepta sunt verum etiam quod patrimonium unius incommodo dimittetur, ius amitti non potest sine magno incommodo civitatis.
306Cicero, Orationes 4, Flac., 36; 19 (auctor 106BC–43BC)
qui patrimonium satis lautum, quod hic nobiscum conficere potuit, Graecorum conviviis maluit dissipare.
307Cicero, Orationes 5, Red. Sen., 1; 4 (auctor 106BC–43BC)
Quod si parentes carissimos habere debemus, quod ab iis nobis vita, patrimonium, libertas, civitas tradita est, si deos immortalis, quorum beneficio et haec tenuimus et ceteris rebus aucti sumus, si populum Romanum, cuius honoribus in amplissimo consilio et in altissimo gradu dignitatis atque in hac omnium terrarum arce conlocati sumus, si hunc ipsum ordinem, a quo saepe magnificentissimis decretis sumus honestati, immensum quiddam et infinitum est quod vobis debeamus , qui vestro singulari studio atque consensu parentum beneficia, deorum immortalium munera, populi Romani honores, vestra de me multa iudicia nobis uno tempore omnia reddidistis, ut, cum multa vobis, magna populo Romano, innumerabilia parentibus, omnia dis immortalibus debeamus, haec antea singula per illos habuerimus, nunc universa per vos reciperarimus.
308Cicero, Orationes 5, Dom., 58; 2 (auctor 106BC–43BC)
Etenim ad nostrum usum prope modum iam est definita moderatio rei familiaris, liberis autem nostris satis amplum patrimonium paterni nominis ac memoriae nostrae relinquemus: domo per scelus erepta, per latrocinium occupata, per religionis vim sceleratius etiam aedificata quam eversa, carere sine maxima ignominia rei publicae, meo dedecore ac dolore non possum.
309Cicero, Orationes 5, Sest., 52; 10 (auctor 106BC–43BC)
Vtrum ego tibi patrimonium eripui, Gelli, an tu comedisti?
310Cicero, Tusculanae disputationes, 3, 35, 48; 89 (opus 45BC)
parumne declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari?
311Clemens III, Epistolae et privilegia, 204, 1437C
Illud etiam, ad exemplar supradictorum praedecessorum nostrorum, omnimodis sancientes, ut Ferrariensis Ecclesia cum tota parochia sua in iure et dominio ac privilegio sanctae Romanae Ecclesiae beati Petri, cuius est patrimonium, perpetuo conservetur, et sit semper sub nostra nostrorumque successorum electione, ordinatione atque consecratione, ut quicunque illic electus, ordinatus et consecratus fuerit, ille honoris huius ac potestatis integritate fungatur.
312Coelestinus II, Epistola et privilegia, 179, 0817B
In capellis autem vestrarum plebium liberam ordinationem, et debitam obedientiam absque alicuius contradictione plebani habeant, sicut per privilegium felicis memoriae Paschalis papae eis concessum est, salva proprii episcopi debita reverentia.
312Coelestinus II, Epistola et privilegia, 179, 0817B
Has quidem praedictas massas cum omnibus ad earum iura pertinentibus, de dominio et iure atque potestate huius sanctae Romanae Ecclesiae, in sanctum Ferrariensem Ecclesiam per hanc donationis et traditionis paginam donamus et tradimus, ut ab hac hora in antea liceat tam tibi, charissime frater Grypho episcope, quam successoribus tuis in singulis massis ecclesias cum clericis, presbyteris, diaconibus ordinare et consecrare; illud omnino sancientes, ut Ferrariensis Ecclesia cum tota parochia sua in iure et dominio ac privilegio nostrae sanctae Romanae Ecclesiae beati Petri, cuius est patrimonium perpetuo conservetur, et sit semper sub nostra electione, ordinatione atque consecratione; ut quicunque per nos illic electus, ordinatus et consecratus fuerit, ille honoris eius ac potestatis integritate fungatur.
313Coelestinus III, Epistolae et privilegia, 206, 1019B (auctor c.1106–1198)
Confessorum omnium Regem prece humili deposcentes ut eiusdem confessoris, qui sibi propter lucidas et conspicuas placuit actiones, precibus et meritis recolendis, ab instantibus periculis eruamur, et in nostris necessitatibus ipsius patrimonium sentiamus.
314Coelestinus III, Epistolae et privilegia, 206, 1015C (auctor c.1106–1198)
Concedimus namque et perpetua stabilitate firmamus, ut presbyteri et clerici in terra nostra habitantes, qui patrimonium, vel tenimentum laicale a nobis non habent, a nobis, vel a balivis nostris nullam in personis, vel rebus suis molestiam patiantur, sed ab eis adiutorium exigatur; sed si forte nobis ex gratia aliquid largiri voluerint, libere et absque inquietatione animi Deo et Ecclesiae servire permittantur.
315Coelestinus III, Epistolae et privilegia, 206, 1015D (auctor c.1106–1198)
Si vero aliqui sint, qui patrimonium aut tenimentum a nobis habeant, secundum quod exigimus a fratribus eorum, vel pro iuribus patrimonii seu tenimenti ab eis adiutorium exigatur.
316Coluccio Salutati, De laboribus Herculis, 1, p1; 20 (auctor 1331-1406)
Est ergo sententia: «Dicat filius Albini, si de quincunce (hoc est quinque unciis) remota est uncia, quid restat? »Et sequitur responsio: «Poterat dixisse filius (scilicet Albini) triens (id est quatuor uncie)». Quod si dixisset, sequeretur pueri commendatio: «Heu, rem poteris servare (pro “conservare”) tuam». Rem dicit, id est patrimonium, divitias. Deinde movet aliam questionem: «Redit uncia (scilicet supra quincuncem); quid fit?»Et immediate respondet: «Semis». Videsne quam grate quamque iocunde demonstrationes arithmetricas poeta noster assumit?
317Columella, De re rustica, 8, 2, 5; 9 (auctor 4–c.70)
Nos enim censemus instituere vectigal industrii patrisfamilias, non rixosarum avium lanistae, cuius plerumque totum patrimonium, pignus aleae, victor gallinaceus pyctes abstulit.
318Conradus Celtis, Praefatio ad Fridericum III electorem Saxoniae, 137, 0969D
Sequeris tu recte et inhaeres vestigiis Oddonis illius primi, cuius omne patrimonium et amplissimum imperium tu et germanus tuus, Ernestus, Magdeburgensis archiepiscopus, haereditario quodam iure, titulo, prope sanguinis propagatione et affinitate, possidetis.
319Conradus Megenbergensis, Speculum felicitatis humanae, p4, p8; 73 (auctor 1309-1374)
Qualiter ad iusticiam erudiunt multos, qui elemosinam, que patrimonium Christi est, meretricio et illicita gula consumunt, oppressionibus virginum et puellarum defloracionibus plus invigilant quam officio divino?
320Conradus Megenbergensis, Speculum felicitatis humanae, p4, p8; 154 (auctor 1309-1374)
/ Tonsuram clericalem abhorrent, habitum thalarem et largum formidant, sed patrimonium Christi, quod pauperum elemosina est, rapacibus ungulis tamquam aviditate leonina rapere non verentur.
321Conradus Megenbergensis, Yconomica II, 1, p3; 222 (auctor 1309-1374)
Similiter regnum Sicilie est / speciale patrimonium beati Petri, de quo papa habet providere, et Fredericus imperator tenuit ipsum in feudum a papa debitusque fuit annuam pensionem apostolice sedi de eodem, ut patet in predictis locis.
322Conradus Megenbergensis, Yconomica II, 1, p4; 484 (auctor 1309-1374)
Poterit ergo tunc papa dicere imperium patrimonium Christi, quia dedit ipsum ecclesie, sicut dedit olim ipsum Alamanis.
323Conradus Megenbergensis, Yconomica II, 1, p4; 523 (auctor 1309-1374)
Possidet eciam regnum Sicilie, quod est speciale patrimonium beati Petri et quod olim Fredericus imperator ab apostolica sede in feudum tenebat, sicut patet (De) sentencia et re iudicata Ad apostolice dignitatis libro sexto.
324Conradus Megenbergensis, Yconomica II, 1, p4; 602 (auctor 1309-1374)
Talis felicissime dilectionis videtur beatus Ambrosius fuisse, sicut patet per verba sua, cum inquit ubi supra: Si imperator patrimonium petit, invadite; si corpus, occurram; vultis in vincula rapere?
325Conradus Megenbergensis, Yconomica II, 1, p4; 791 (auctor 1309-1374)
Propter quod non immerito Fredericus olim augustus per Innocencium quartum reprehenditur, qui regnum Sicilie patrimonium ecclesie speciale ad angariam gravissimam hominum suorum tam clericorum quam laicorum redegit atque quod annuam pensionem mille quidem fartorum, id est talis monete, in qua Romane ecclesie tenebatur pro eodem regno, quod ab apostolica sede in feudum tenebat, per novem annos et amplius solvere pretermisit.
326Conradus Megenbergensis, Yconomica III, 1, p2; 48 (auctor 1309-1374)
Ve vobis infelicibus feris exercentibus ferocitatem inhumanam in patrimonium Christi, quod inter vos dividitis tamquam spolia et rapinas.
327Conradus Megenbergensis, Yconomica III, 1, p2; 81 (auctor 1309-1374)
Que, prochdolor, tyrannides in nonnullis Alamanie partibus nostris temporibus adeo inolevit, ut non solum patrimonium Christi vilibus diripiatur tyrannis, sed eciam libertas ecclesiastica in servitutem penitus redigatur.
328Conradus Megenbergensis, Yconomica III, 1, p3; 1090 (auctor 1309-1374)
Talium enim est patrimonium Christi, quia episcopus inhospitalis est tamquam lupus gregem domini devorans, sed non pascens neque nutriens eum.
329Conradus Megenbergensis, Yconomica III, 1, p3; 1095 (auctor 1309-1374)
Talium enim non est patrimonium Christi, sed pauperum dei et precipue pauperum clericorum.
330Conradus Megenbergensis, Yconomica, p5, p7; 490 (auctor 1309-1374)
Si quoque, ut interdum assolet, fratrum pluralitas, et patrimonium eis distribuendum videatur unitum magis proficere quam dispersum, consulo ipsos non cito ab invicem absolvi, sed ultra tercium septennium ad annos plurimos simul diucius commorari, et precipue illos, qui uniformium sunt negociorum, utpote omnes mercatores aut alterius conformitatis.
331Conradus Megenbergensis, Yconomica, p5, p7; 491 (auctor 1309-1374)
Et qui cum suis laboribus possunt patrimonium notabiliter augere, sicut eciam in possessionibus / communicant, sic et labores habeant communes, nec unus quiescat altero laborante.
332Conradus Megenbergensis, Yconomica, p5, p7; 492 (auctor 1309-1374)
Sic etenim succinctis in annis suum poterunt patrimonium dilatare etalcius desponsari concivibus suis, quoniam couterini homocapni, id est eiusdem fumi, et commensales minori familia indigent et paucioribus gravantur expensis, adunata quoque peccunia maiores merces comparat quam dispersa, que siquidem merces lucra pariunt excelsiora, et dampna minutatim dispersa singulos minus aggravant quam super unum fratrem tumulantur cumulata.
333Conradus Megenbergensis, Yconomica, p5, p9; 1165 (auctor 1309-1374)
De miseris, ve, ursis infelicibus, qui apibus divina mellificantibus misteria destruunt alvearia sua; qui claustra violant, fructus rapiunt religiosorum, cleros aggravant, sanctimoniales offendunt, modice fidei apparent, quia, si in deum aut deo crederent, deum non publice molestarent, patrimonium Christi non deriperent, sed crederent in Christum.
334Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0111B (auctor c.272–337)
Itaque quoties minus idoneum deprehenditur eius patrimonium, cuius nomen Kalendario civitatis alicuius invenitur obnoxium, iudex omni diligentiae sollicitudine debebit inquirere, ad quos ex qualibet conditione transierint debitoris facultates, ut singuli aequa aestimatione habita pro rata rerum quas possident, conveniantur, personalem actionem contra eum habituri debitorem, qui ipsis solventibus liberatur; ab eo autem a quo constat fortunarum suarum partem maximam recessisse, etiam reliquam portionem, quae apud eum resederit, transferri ad idoneum oportebit.
335Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0123B (auctor c.272–337)
Nam maternum patrimonium, quod filiis in potestate constitutis obvenerit, cum patre mortuo sui iuris fuerint, praecipuum habere eos et sine cuiusquam consortio placuit.
336Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0164A (auctor c.272–337)
§ 1. Sed et si quis patrimonium naviculario muneri obnoxium possidet, licet altioris sit dignitatis, nihil ei honoris privilegia, in hac parte duntaxat, opitulentur, sed sive pro solido, sive pro proportione huic muneri teneatur.
337Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0167B (auctor c.272–337)
Igitur si legis latae die reperietur quisquam patrimonium suum alienasse, atque in dominum servulae contulisse, ordini liceat diligenter inquirere, ut ita rei publicae civitatis quod de facultatibus supra dicti fuerit deminutum, in pecunia sarciatur.
338Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0177A (auctor c.272–337)
Aquileiae, Constantino A. V. et Licinio Caes. Coss. (319). INTERPRETATIO. Si pupillis actio inferatur, quamvis adulti videantur, ad litem venire non possunt, nisi forte aetas eorum curiae testificatione firmetur, aut certe provisus curator patrimonium pupilli vel negotium tueatur.
339Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0327A (auctor c.272–337)
Ubi ergo controversia exstiterit, fisco alicuius patrimonium vindicante, apud eum omnibus facultatibus constitutis cognitio ventiletur, ut, cum rei exitus debere eas vindicari probaverit, tum demum res persequi liccat, et super modo facultatum ac rerum interrogationem haberi, quae per conditionales servos investiganda est, ut, si quid subtractum fuerit, exigatur, et extrinsecus tantum aliud mulctae nomine, quantum fuerat per fraudem ablatum.
340Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0367A (auctor c.272–337)
Servus necessarius haeres instituendus est, quia non magis patrimonium quam infamiam consequi videtur.
341Convenevole da Prato, Regia carmina ad Robertum Andecauensem, 1, 25; 1 (auctor fl.c.1500)
Pater rerum, patriarcha gubernator omnium, Imperator et monarcha, donans patrimonium Quo est victa ferox parca et omne demonium; Tu dedisti nobis fidem ac veram iustitiam Esse te credendi pridem per te, sapientiam Ac vivendi pure quidem ut per innocentiam.
342Cornelius Nepos, Vitae, p26, p28, 12, 3; 5 (auctor c.110BC–c.25BC)
nam cum L. Saufei equitis Romani, aequalis sui, qui complures annos studio ductus philosophiae habitabat Athenis habebatque in Italia pretiosas possessiones, tresviri bona vendidissent consuetudine ea, qua tum res gerebantur, Attici labore atque industria factum est ut eodem nuntio Saufeius fieret certior se patrimonium amisisse et recuperasse.
343Cyprianus Carthaginensis, De Habitu Virginum [CSEL], 11; 6 (auctor -258)
adquin temptatio est patrimonium grande, nisi ad usus bonos census operetur, ut patrimonio suo unusquisque locupletior magis redimere debeat quam augere delicta.
344Cyprianus Carthaginensis, De Lapsis [CSEL], 35; 5 (auctor -258)
putasne tu Deum cito posse placari quem uerbis perfidis abnuisti, cui patrimonium praeponere maluisti, cuius templum sacrilega contagione uiolasti?
345Cyprianus Carthaginensis, De Lapsis [CSEL], 35; 8 (auctor -258)
quod aduersarius auferebat Christus accipiat, nec teneri iam nec amari patrimonium debet quo quis et deceptus et uictus est.
346Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 10; 1 (auctor -258)
Metuis ne patrimonium tuum forte deficiat, si operari ex eo largiter coeperis, et nescis miser quia dum times ne res familiaris deficiat uita ipsa et salus deficiat, et dum ne quid de rebus tuis minuatur adtendis, non respicis quod ipse minuaris amator magis mamonae quam animae tuae , et dum times ne pro te patrimonium perdas, ipse pro patrimonio pereas.
347Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 11; 1 (auctor -258)
Metuis ne patrimonium tuum forte deficiat, si operari ex eo largiter coeperis?
348Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 13; 6 (auctor -258)
seruas pecuniam quae te seruata non seruat, patrimonium cumulas quod te , pondere suo onerat, nec meministi quid Deus responderit diuiti exuberantium fructuum copiam stulta exultatione iactantL stulte, inquit, hac nocte expostulatur anima tua.
349Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 17; 7 (auctor -258)
et illa nondum Christum sciebat, nondum praecepta eius audierat, non cruce et passione eius redempta cibum et potum pro sanguine rependebat, ut ex hoc appareat quantum in ecclesia peccet qui se et filios Christo anteponens diuitias suas seruat nec patrimonium copiosum cum indigentium paupertate communicat.
350Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 19; 3 (auctor -258)
patrimonium Deo creditum nec respublica eripit nec fiscus inuadit nec calumnia aliqua forensis euertit.
351Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis [CSEL], 19; 10 (auctor -258)
bis delinquis et geminum ac duplex crimen admittis et quod non praeparas filiis tuis Dei patris auxilium et quod doces filios patrimonium plus amare quam Christum.
352Cyprianus Carthaginensis, De habitu virginum, 4, 0450A (auctor -258)
Alioqui tentatio est patrimonium grande, nisi ad usus bonos census operetur, ut patrimonio suo unusquisque locupletior magis redimere debeat quam augere delicta.
353Cyprianus Carthaginensis, De lapsis, 4, 0492B (auctor -258)
Putasne tu Dominum cito posse placari, quem verbis perfidis abnuisti, cui patrimonium praeponere maluisti, cuius templum sacrilega contagione violasti?
354Cyprianus Carthaginensis, De lapsis, 4, 0493A (auctor -258)
Nec teneri iam nec amari patrimonium debet, quo quis et deceptus et victus est.
355Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0609B (auctor -258)
X. Metuis ne patrimonium tuum forte deficiat si operari ex eo largiter coeperis, et nescis, miser, quia, dum times ne res familiaris deficiat, vita ipsa et salus deficit; et, dum ne quid de rebus tuis minuatur attendis, non respicis quod ipse minuaris, amator magis mammonae quam animae tuae; ut, dum times ne pro te patrimonium tuum perdas, ipse pro patrimonio tuo pereas.
356Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0609C (auctor -258)
Radix enim omnium malorum est cupiditas: quam quidam appetentes naufragaverunt a fide, et inseruerunt se doloribus multis (I Tim. VI, 7-10). XI. Metuis ne patrimonium tuum forte deficiat, si operari ex eo largiter coeperis.
357Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0611A (auctor -258)
Patrimonium cumulas, quod te pondere suo onerat; nec meministi quid Deus responderit diviti exuberantium fructuum copiam stulta exultatione iactanti: Stulte inquit, hac nocte expostulatur anima tua a te. Quae ergo parasti cuius erunt (Luc. XII, 20) ? Quid divitiis tuis solus incubas?
358Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0615B (auctor -258)
Et illa nondum Christum sciebat, nondum praecepta eius audierat, non cruce et passione eius redempta, cibum et potum pro sanguine rependebat; ut ex hoc appareat quantum in Ecclesia peccet qui, se et filios Christo anteponens, divitias suas servat, nec patrimonium copiosum cum indigentium paupertate communicat.
359Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0616B (auctor -258)
Patrimonium Deo creditum nec respublica eripit, nec fiscus invadit, nec calumnia aliqua forensis evertit.
360Cyprianus Carthaginensis, De opere et eleemosynis, 4, 0617A (auctor -258)
Qui studes terreno magis quam coelesti patrimonio, filios tuos diabolo magis commendare quam Christo, bis delinquis et geminum ac duplex crimen admittis, et quod non praeparas filiis tuis Dei patris auxilium, et quod doces filios patrimonium plus amare quam Christum.
361Cyprianus Carthaginensis, Epistolae 2, 4, 0436A (auctor -258)
Et ut ad palatium coeli, ad studia Christi, ad honorem vitae perpetuae, ad patrimonium possessionis aeternae 170 cum securitate valeant pervenire, nemo filios suos libenter a se gratulatur abscedere.
362Cyprianus Carthaginensis, Epistolae, 4, 0436A (auctor -258)
Et ut ad palatium coeli, ad studia Christi, ad honorem vitae perpetuae, ad patrimonium possessionis aeternae 170 cum securitate valeant pervenire, nemo filios suos libenter a se gratulatur abscedere.
363Cyprianus Carthaginensis Incertus, De aleatoribus, 4, 0832A
Hinc deinde pauperes fiunt, hinc opes suas perdunt, hinc iam consumptis omnibus rebus suis, mutuis pecuniis se obruunt: hinc patrimonium, sine ulla fori calumnia amittunt.
364Cyprianus Carthaginensis Incertus, De aleatoribus, 4, 0835A
Esto potius, non aleator, sed Christianus: pecuniam tuam assidente Christo, spectantibus Angelis, et martyribus praesentibus, super mensam Dominicam sparge: patrimonium tuum, quod forsitan saevo studio perditurus eras, pauperibus divide: divitias tuas Christo vincenti committe: servus cum Domino tuo vocare, studio deifico obsequere, artem Domini imitare, quae non perdit sed potius acquirit.
365Cyprianus Carthaginensis Incertus, De singularitate clericorum, 4, 0843C
quia eum Dominus in Evangelio perfectum vocat, qui totum suis usibus amputaverit patrimonium.
366Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 1, 844; 3 (opus 1508)
Unde celebratur illud Catonis festiviter dictum in Albidium quendam, qui patrimonium universum luxu absumpserat unis exceptis aedibus, quae incendio conflagrarunt.
367Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 3, 2201; 251 (opus 1508)
Cur illud Petri patrimonium vocas, quod ipse Petrus se non habere gloriatus est ?
368Desiderius Erasmus, Adagia, Chiliades, 4, 3674; 1 (opus 1508)
Callias apud Graecos quispiam fuit qui per luxum ac libidinem patrimonium abligurierat.
369Du Cange Charles du Fresne, Glossarium Ad Scriptores Mediae et Infimae Latinitatis, 1, 100; 3207 (auctor 1610-1688)
+ COMPATERNICUM Bona paterna aut materna, patrimonium.
370Du Cange Charles du Fresne, Glossarium Ad Scriptores Mediae et Infimae Latinitatis, 1a, DuGF.01.05; 308 (auctor 1610-1688)
sect. 7.+ HERETAGIUM ex Gallico Heritage, Patrimonium, quod successione obvenit, apud Henric.
371Du Cange Charles du Fresne, Glossarium Ad Scriptores Mediae et Infimae Latinitatis, 1c, p8; 731 (auctor 1610-1688)
+ PATRIMONIUM varie sumitur apud IC. nam, ut de vulgari significatu taceam, cum tres essent Principis [GREEK WORDS MISSING!], seu facultates, Largitiones, Privatae, et Patrimoniales, Largitionum appellatione donatus est fiscus seu thesaurus Principis, cui regendo praefectus erat Comes sacrarum largitionum; Rerum privatarum nomine, intelliguntur bona Principis quae privatis usibus erant dicata, quibus gubernandis praeerat Comes rerum privatarum.
372Du Cange Charles du Fresne, Glossarium Ad Scriptores Mediae et Infimae Latinitatis, 1c, p8; 732 (auctor 1610-1688)
Denique per Patrimonium, sacrum intelligitur, proinde diversum a privato, cui praeerat Comes sacri patrimonii, cuius curae incumbebat regias, ut ait Senator, epulas sollicita ordinatione disponere, ut et apothecas et enthecas aulicas, praeterea praediorum trimonialium proventus excipere, etc.
373Du Cange Charles du Fresne, Glossarium Ad Scriptores Mediae et Infimae Latinitatis, 1c, p10; 3338 (auctor 1610-1688)
# SOCIARE sibi in patrimonium rem aliquam, in Lege Baiwar.
374Elias de Coxida, Sermones, 209, 0995C
Cum enim ad omnimodam perfectionem teneantur praelati (unde eis et aurea debetur, et aureola) exactiore diligentia debet examinari, quicunque digne ponendus est pastor populi Dei; ad colendum, ad regendum et ad dispensandum patrimonium Crucifixi.
375Ennodius Magnus Felix, Opera, 1, X; 10 (auctor 473-521)
quae per praerupta convallia et patulos cohaerentium hiatus montium aestivis nivibus miseram scit exhibere concordiam; cui per pericula pendentium cum via cultorum ante terram per scopulos opus est seminare quam germina; cui calamitatis genus est, riparum Larii confinia canis ornasse nemoribus, u t subridens inlecebrosa visione dominantibus blanda fecunditatem fronte mentiatur et in perniciem possessoris pulchritudinem nutriat execrandam; ubi primum fabricis suis per praetoria domini tributa dissolvunt, dum antiquorum lascivias parca nituntur frugalitate reparare et profligantia patrimonium fulcire culmina; indigenarum copia ad hoc tantum servata, ut functioni publicae peraequatoris etiam vota transcendens numerus non deesset; piscium populos non ad delicias, sed ad horrorem nutriens, per quos discimus quid laudis captorum alibi sapor mereatur; ubi aer pluvius perenniter et minax caelum et quaedam vitae sine tota luce transactio.
376Ennodius Ticinensis, Epistulae [CSEL], 1, 6; 13 (auctor 473-521)
quae per praerupta conuallia et patulos cohaerentium hiatus montium aestiuis niuibus miseram scit exhibere concordiam, cui per pericula pendentium cum uia cultorum ante terram per scopulos opus est seminare quam germina, cui calamitatis genus est, riparum Larii confinia canis ornasse nemoribus, ut subridens inlecebrosa uisione dominantibus blanda fecunditatem fronte mentiatur et in perniciem possessoris pulchritudinem nutriat exsecrandam, ubi primum fabricis suis per praetoria domini tributa dissoluunt, dum antiquorum lasciuias parca nituntur frugalitate reparare et profligantia patrimonium fulcire culmina: indigenarum copia ad hoc tantum seruata, ut functioni publicae peraequatoris etiam uota transcendens numerus non deesset: piscium populos .
377Ennodius Ticinensis, Epistolae, 63, 0021B (auctor 473-521)
Ubi primum fabricis suis per praetoria domini tributa dissolvunt, dum antiquorum lacunas parca nituntur frugalitate reparare, et profligantia patrimonium fulcire culmina.
378Ernaldus Bonaevallis, Liber II, 185, 0295B (auctor c.1071-c.1113)
Soluta concione, Rex necdum voluit obedire, quia sancti Petri patrimonium, quod in Cassinensi et Beneventana provincia amplissimum est, cupidus occupaverat, putabatque huiusmodi suspensionibus aliqua a Romanis extorquere privilegia, per quae in ius proprium deinceps sibi stabiliretur haereditas.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Unde nos quorum praecipue interest, tantum sacrilegium et tam gravem excessum impunitum non praetermittere, eosdem sacrilegos, videlicet Conradum, Wratislaum, Depoldum, Iuratam, Domazlaum, Slavebor, Ugonem, Cunonem, Micul, Groznatam, Radmilium, Bogdan in praeterita solemnitate Pentecostes, astante populi multitudine, excommunicationis vinculo innodavimus, et ab omnium fidelium consortio sequestravimus.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc nostrae paginam confirmationis et protectionis infringere vel ei ausu temerario contraire.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Idcirco, dilecti in Domino filii, petitioni vestrae charitate debita impertimus assensum, et praedecessoris nostri bonae memoriae Honorii vestigiis inhaerentes monasterium Sancti Salvatoris, in quo divino mancipati estis obsequio, protectione sedis apostolicae communimus.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et ecclesiam vestram a praedecessore nostro felicis memoriae Gregorio papa quinto in plebem de capella promotam et a successoribus eius sanctae recordationis Paschali et Innocentio secundo summis pontificibus privilegiorum munimine roboratam, sub apostolicae sedis tutelam protectionemque nostram suscipimus, et beati Petri patrocinio commendamus; statuentes ut quascunque possessiones, seu decimas, quaecunque etiam bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam beatae Dei genitricis semperque virginis Mariae ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam de Pomiliaco, ius vestrum in ecclesia de Brion, ecclesiam de Massaigiaco, domum Dei quae est in Castellione cum omnibus pertinentiis suis, totam parochiam ipsius castri, ecclesiam Sancti Fidoli, ecclesiam de Maisiaco, ecclesiam de Villota, ecclesiam de Bunciaco, ecclesiam de Colomario, ecclesiam de Lairico, ecclesiam de Custeranno, ecclesiam de Baclo, ecclesiam de Empiliaco, quemadmodum a venerabili fratre nostro Godefrido Lingonensi episcopo et praedecessoribus eius eidem ecclesiae libere et absque paratis et eulogiis canonice collatae sunt, praeter illam de Sancto Fidolo, duos furnos in eodem castro; medietatem minagii tam in foro quam extra forum, molendinum de Carcellis, decimas etiam terrarum episcopalium eiusdem castri, cruces etiam per singulos annos a Gieio usque Granciliacum et usque Lenticum; a Lentico usque ad Colomarium; a Colomario usque ad Salviscum, inde etiam usque Baceloum, et usque Laneam.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
A tua namque non debuit excidisse memoria quod controversiam quae inter te et sacerdotem de Batpalmis agitatur venerabili fratri nostro Alviso Atrebatensi episcopo viva voce commisimus continuandam; in cuius praesentia, cum secundum voluntatem tuam rem non procedere vidisses, sicut ab eodem fratre nostro accepimus, sola subterfugii et frustratoriae dilationis causa praedictum sacerdodotem ad sedem apostolicam iterum appellasti.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Recordamur siquidem quoniam controversiam quae inter abbatem praefatum et sacerdotem latorem praesentium agitatur viva voce fraternitati tuae hoc modo commisimus terminandam, ut videlicet si sacerdos duobus vel tribus testibus idoneis in praesentia vestra probaverit quod quartam partem presbyteratus de Batpalmis praedecessores sui sacerdotes ex consuetudine Ecclesiae tenuerint, ipsam quartam partem eumdem sacerdotem quiete habere faceres.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Ecclesiam supra quodam castro, quod ipsa Ecclesia per concessionem imperatorum et Romanae Ecclesiae confirmationem diu in pace possedit, et libere tenuit, noviter inquietant, et tu etiam cum ipsis contra fratrum tuorum voluntatem, et prohibitionem super hoc, causam ingressus es.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
civitatis Veronensem Ecclesiam super quodam castro quod ipsa Ecclesia per concessionem imperatoris et Romanae Ecclesiae confirmationem diu in pace possedit et libere tenuit, noviter inquietant, et frater noster etiam T. episcopus cum ipsis contra fratrum suorum voluntatem et prohibitionem super hoc causam ingressus est.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, venerabilis frater Albero episcope, tuis iustis postulationibus clementer annuimus, et Reginam Ecclesiam, cui Deo auctore praeesse dignosceris, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus: statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentiarum iuste et canonice possides, aut in futurum rationabilibus modis, Deo propitio, poteris adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et per vos eidem Ecclesiae illibata permaneant; in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Monasterium Sancti Prosperi, canonicam Sancti Geminiani, capellam Sancti Stephani, et caeteras capellas eiusdem civitatis; monasterium Sancti Thomae, monasterium Sancti Raphaelis, plebem de Minotio, capellam Sancti Iacobi de Insula de Bibio, cum aliis capellis eiusdem plebis, plebem de Thoano, capellam hospitalis de Ponte de Cavella, cum suis possessionibus, et aliis capellis eiusdem plebis; plebem Sancti Vitalis cum capellis suis, et omnibus ad eam iure pertinentibus; plebem de Campiola, capellam Sancti Venancii de Bussina, capellam de Valvesneria, capellam de Sancto Vito, cum aliis capellis eiusdem plebis; plebem de Baysio, cum suis capellis; plebem de castro Ariano, cum suis capellis, plebem Sancti Eleucadii, cum suis capellis; plebem de Albineto, cum suis capellis; plebem de Pulianello, cum suis capellis; plebem de Lezulo cum suis capellis, plebem de Caviliano, capellam de Fano, capellam Cirezula, capellam Sancti Prosperi de Graxiano, cum aliis capellis eiusdem plebis; plebem de Bibiano; capellas de Bibianello cum aliis capellis eiusdem plebis; plebem de Mutilena, capellas de Curviaco, plebem de Rivalta, plebem de Foliano, plebem de Cereto, plebem de Banio, plebem Herberie, plebem de Prato, cum capella Sancti Martini de Rivo, et aliis suis capellis; plebem de Bagnolo, plebem de Camporotondo cum capella de Corrigia, etc.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Verumtamen petitionibus illorum ampliori charitate nos oportet intendere, quorum loca in religione fundata ad ius sanctae Romanae Ecclesiae specialius pertinere noscuntur.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Quia igitur quamvis ipsi nobis invitis in discordia perseverent, nos tamen pro debito nostri officii, ad pacem illorum libenter intendimus, per apostolica vobis scripta mandamus quatenus in unum convenientes utramque partem ante vestram praesentiam vocetis, et utriusque partis tam de privilegiis, quam de aliis querimoniis et rationes diligenter inquirere et cognoscere studeatis, ipsius rei veritatem vestris nobis litteris quantocius significetis.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Ideo, dilecte in Domino fili Guido abbas, tuis rationabilibus postulationibus clementer annuimus, et praedecessoris nostri felicis memoriae Paschalis papae vestigiis inhaerentes, ecclesiam Sancti Ioannis cuius regiminis es deputatus, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti pagina communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona praefatum monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant; in quibus haec propriis nominibus duximus exprimenda: In eodem episcopatu Parmensi ecclesiam Sancti Stephani, quae est in burgo, ecclesiam Sancti Michaelis de Arcu, ecclesiam Sancti Stephani de Torano, ecclesiam Sancti Laurentii de Casella cum curte, ecclesiam Sancti Savini cum curte, ecclesiam Sancti Laurentii de Ramuscello, castrum Ramuscelli cum ecclesia, castrum Sancti Vitalis cum ecclesia et curte, ecclesiam Sancti Ioannis de Petrignano, ecclesiam Sancti Sylvestri de Gambaletico, ecclesiam de Gainaco, ecclesiam S. Sylvestri de Insula, ecclesiam S. Salvatoris de Sanguineo cum castro et curte.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Decembris, indictione IX, Incarnationis Dominicae anno 1145, pontificatus vero domni Eugenii III anno I. Qui has litteras scripsit Robertus cancellarius, is est Robertus Pullus, Anglus, doctrina et scriptis celebris, quem praemissum ait Bernardus (ep. 362) in adiutorium Eugenii ante eius electionem.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Dominus per beati apostoli Iacobi merita ad sacrum altare suum in Pistoriensi ecclesia praesenti tempore voluit demonstrare, unde fideles populi de diversis et remotis terrarum partibus, devotionis intuitu, ad eumdem venerabilem locum coeperunt concurrere, et salutis suae remedia postulare.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Plurima clara diversorum miraculorum genera, beati Iacobi apostoli meritis ad sacratissimum altare suum, ad compunctionem fidelium, in Pistoriensi ecclesia demonstravit; nam sicut venerabili fratre nostro Attone eiusdem civitatis religioso episcopo, et aliis pluribus referentibus, agnovimus, caeci, claudi, contracti, et alii diversis languoribus debiles, in eodem loco, per beati, ut diximus, Iacobi preces et merita, optata salutis remedia percipere.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Praedecessor etenim noster felicis memoriae papa Urbanus tanquam tuba intonuit, et ad ipsius deliberationem sanctae Romanae Ecclesiae filios de diversis mundi partibus sollicitare curavit.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus annuimus, et praefatum Sancti Stephani monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones in praesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et praefatum locum, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione, fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant, in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ex dono Radulphi comitis, terram arabilem de Bonolio quae ad dominicatum ipsius pertinet; terragium quoque quod ibidem habebat, eo tenore, quod si rustici eum colere destiterint, ad proprietatem vestram libere redeat; pascua etiam et terram incultam, et cursum aquae ad faciendum molendinum, mansis et censibus suae successioni in ea retentis; ecclesiam de Beriniaco quae per manuum Manasse Meldensis episcopi, ipso comite consentiente ac postulante, vobis tradita est; decimam de Sinesiis ( Seigneux ) quae ab ipso comite, a militibus quae in feudo eam habebant redempta est, et per manum Petri Silvanectensis episcopi vobis concessa est; decimam de Burfantencio, tertiam partem decimae de Vamoseio; nemus de Sancto Medardo quod sub censu septem solidorum, et dimidii monasterio S. Medardi persolvendo vobis concessum est; curiam de Monte Bosonis ( Morcourt ) cum suis appendiciis.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Castrum ipsum in quo beatus Remigius requiescere creditur, cum omni immunitate et libertate a Francorum regibus vobis concessis et scriptis eorum firmatis, et omnibus appendiciis suis; burgum extra cum omni iustitia et potestate; nec non medietatem telonei, foragii et roatici; minaticum etiam burgi, cum omnibus quae ad ipsum pertinent, exceptis quinque modiis frumenti qui pro medietate ipsius minatici, Remensi archiepiscopo ab eadem Ecclesia annis singulis persolvuntur, quemadmodum a praedecessore nostro felicis memoriae papa Innocentio, per dispositionem et ordinationem venerabilium personarum, G. Carnotensis episcopi tunc apostolicae sedis legati, Iosleni Suessionensis, Gaufridi Catalaunensis, A. Atrebatensis episcoporum et Bernardi Claraevallensis atque Hugonis Pontiniacensis abbatum, intra Rainaldum archiepiscopum et Oddonem abbatem, approbatum et confirmatum est; forum a festivitate S. Celiniae matris B. Remigii, usque in vigiliam apostolorum Simonis et Iudae.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Deo filii, quieti vestrae paterna sollicitudine providere volentes, praefatum B. Dei genitricis monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut ordo monasticus secundum B. Benedicti Regulam, normam quoque et institutiones fratrum Carthusiensium perpetuis ibi temporibus inviolabiliter conservetur.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris postulationibus clementer annuimus et praefatum locum in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes, ut quaecunque bona idem locus inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum, vel principum, vel oblatione fidelium seu aliis iustis modis poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum B. Dei genitricis semperque virginis Mariae Ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Unde dignum est, ut boni Ecclesiarum praelati eos iuvare, et in tam sancto proposito confovere studeant, et in suis opportunitatibus opem eis et consilium praebeant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Huius rei gratia, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti patrocinio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, sive aliis iustis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant: in quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Plebem Sancti Martini in Barisano; omnes praeterea possessiones et pertinentias quae in eadem plebe iure proprietario monasterio vestro pertinere noscuntur; ecclesiam S. Mariae in Grezi, cum omnibus pertinentiis suis; plebem de Polenta, cum omnibus capellis et pertinentiis suis.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam Beati Petri ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub eiusdem apostolorum principis et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum iuste et canonice possidetis, aut in futurum concessione pontificum, liberalitate regum, largitione principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poteritis adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus et beatam beatae Dei genitricis atque virginis Mariae ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Hoc siquidem intuitu, praedecessor noster felicis memoriae, papa Innocentius, tibi, frater episcope, praecipiendo mandavit ut castrum Wincenborgh, quod ad ius Hildesheimensis Ecclesiae pertinere dignoscitur, nulli unquam in beneficium traderes, nec aliquo modo alienares, sed ad ipsius ecclesiae utilitatem futuris semper temporibus permaneret.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Cum ad tuum spectet officium pacem diligere et praedicare, eamque inter discordes, et praecipue subditos reformare, dolemus quod illius discordiae, quae in Sancti Vincentii et S. Alexandri clericos diutius agitata est, te auctorem et fomitem esse ostendis, quod ex hoc perpendimus usque ad octavas Pentecostes, sicut accepimus, ostendere distulisti.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Inde est quod vestra adversus est Georgii monachos suscepta querimonia, et iniuria ab ipsis vobis illata, litterarum vestrarum inspectione cognita, in eorum monasterio tandiu prohibuimus officia celebrari, donec vobis de tanta iniuria condigne satisfaciant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Praedecessor noster felicis memoriae PP. Innocentius, sicut ex scripto ipsius cognovimus, super controversia quae inter vos et dilectos filios nostros Beati Frigdiani canonicos de parochia agebatur, post multas vestras absentiones et diutinam contumaciam, fratrum suorum convocato consilio, ecclesiae Beati Frigdiani parochiam a vobis invasam ex integro restituit, et libere adiudicavit, vosque ab eiusdem parochiae usurpatione seu invasione omnino submovit: statuens et suo firmans privilegio, ut de caetero eamdem parochiam integre habeant et possideant, et ne monachis, neque vobis, neque aliis liceat parochianos eorum ipsis inconsultis seu contradicentibus sepelire.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Huius rei gratia, dilecti in Domino filii, de religione et honesta vita vestra plurimum confidentes et quieti et utilitati ecclesiae vestrae in posterum providere volentes, ecclesiam ipsam, cum omnibus bonis quae ad eam canonice pertinere noscuntur, aut in futurum rationabilibus modis, praestante Domino, poterit adipisci, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti pagina communimus, apostolica siquidem auctoritate prohibentes, ut nulli ecclesiasticae vel saeculari personae ullo unquam in tempore liceat praefatam ecclesiam, vel bona ipsius, aut fratres ibidem Deo servientes, temere perturbare aut quibuslibet vexationibus fatigare.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Unde nobis est iniuncta necessitas ipsam et alias sibi pertinentes diligere et fovere, et nullam eis iniuriam vel molestiam irrogare.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Tandem vero ad locum ipsum redeuntes fratres ipsi eos recipere noluerunt.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Apostolicae sedis administratio, cui, licet immeriti, deservimus, facit nos universis Ecclesiis debitores: et quemadmodum de earum pace et tranquillitate gaudemus, ita si qui eas indebitis molestiis et fatigationibus inquietant, paterno affectu dolemus, et eis tam per nos ipsos, quam per fratres nostros benigne providere solliciti sumus.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Accepimus autem, unde valde miramur, quod dilectos filios nostros, Pontium abbatem, et fratres Vizeliacensis monasterii, atque ipsorum burgenses, contra privilegiorum apostolicae sedis statuta, pro facienda seu recipienda iustitia extra Vizeliacum exire compellas.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Propterea B. Petrus eum, dum vixit, honoravit, provexit, et ampliavit terris, atque circa finem huius labentis vitae in consortio sanctorum virorum susceptum, reseratis ei regni coelestis ianuis, cum sanctis agminibus in aeterno palatio feliciter, sicut credimus, collocavit.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Monasterium Vizeliacense quam proprie, quam specialiter a suae fundationis exordio ad apostolicam sedem pertineat, et quanta cura in suae libertatis et immunitatis integritate a Romanis pontificibus, sive regibus, et aliis principibus, eidem loco indultae, usque ad tempora nostra per studium et exactam diligentiam praedecessorum nostrorum, et parentum tuorum custoditum sit, eiusdem loci status incolumis evidenter ostendit, et tam vicini quam longe positi recognoscunt.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Sed cum pro vexatione, quam Nivernensium comes Vizeliacensi monasterio contra Deum et omnem iustitiam praesumptione tyrannica inferre dignoscitur, nobilitati tuae scripserimus, postmodum vehementius et atrocius quam antea ipsum monasterium oppressit, afflixit, et cum perfidis burgensibus ipsius loci non destitit impugnare, et proprium allodium et patrimonium eiusdem apostolorum principis, licet in vanum, conatur auferre.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Postquam nos propter hoc tibi nostra scripta transmisimus, idem comes durius est eamdem Ecclesiam insecutus, et nunc per se, nunc per eos qui sub eius ditione consistunt, fratres inibi ad Dei servitium commorantes et terrere minis, et fatigare iniuriis non desistit.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Vizeliacense monasterium Beatae Mariae Magdalenae quam proprie, quam specialiter ad ius beati Petri pertineat, et quod a suae fundationis exordio sub apostolicae sedis tutela commissum sit, tam vicini quam longe positi recognoscunt.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, venerabilium fratrum nostrorum, Hugonis archiepiscopi Rothomagensis, et Algari, Constantiensis episcopi, precibus inclinati, ordinem canonicum, secundum B. Augustini Regulam, quam per Dei gratiam, eiusdem fratris nostri, Constantiensis episcopi studio annuente, professi estis, sedis apostolicae auctoritate firmamus; ut in eadem Ecclesia perpetuis temporibus inviolabiliter conservetur, nec alius ibi de caetero, nisi regularis instituatur, praesenti decreto, sancimus, etc.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Tuae itaque dilectioni mandamus, quatenus si necessarium esse cognoveris, nobis cum festinatione significes, et nos pravitatis suae proposito cum Dei auxilio curabimus obviare.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Dilectus filius et subdiaconus noster Mo.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Caeterum dilectionem tuam ignorare non credimus, quoniam quos diligit Dominus, visitat et castigat, ut per temporalia flagella, si aequanimiter tolerentur, aeternae fructus beatitudinis acquiratur.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Tu vero inter haec . . . . . a . . . . ad patriam erigens exsilii praesentis angustias . . . . oculis cordis excogita, et plebem Dominicam regimini tuo commissam . . . et exemplo gubernare et fovere non desinas.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Decimas praeterea laborum suorum contra constitutionem sedis apostolicae nihilominus exigunt.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, venerabilis frater in Christo Theobalde episcopo, paci et tranquillitati tuae et ecclesiae tibi a Deo commissae providere volentes, praesentis scripti paginam statuimus ut concordia quae inter praedecessorem tuum Stephanum bonae memoriae et Theobaldum eiusdem ecclesiae archidiaconum per Matthaeum Albanensem episcopum, et Ioannem S. Grisochoni et Petrum tituli Calixti tunc presbyteros cardinales, et mandato praedecessoris nostri felicis recordationis papae Honorii composita est, et venerabilium fratrum nostrum Gaufridi Carnotensis et Burchardi Meldensis episcoporum scripto firmata, inter te et successores tuos, et archidiaconos Parisiensis Ecclesiae tam praesentes quam futuros perpetuis temporibus inviolabiliter conservetur, ut videlicet non liceat archidiaconis in ecclesiis presbyteros ponere.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Sed ne aliena iura alieni hac occasione videantur detinere illicite, et ipsi a causa sua decidant, si ex parte ipsorum praedictum iuramentum, si res ita postulaverit, non fuerit praestitum: eis praecipimus, ut in suo monasterio, sicut imperiales constitutiones consentiunt, oeconomum statuant, qui pro eis petere et excipere, atque iuramentum de calumnia, cum necesse fuerit, valeat exhibere.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam in qua divino mancipati estis obsequio sub B. Petri et apostolica protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Huius rei gratia, venerabilis frater in Christo Algare episcope, tuis iustis postulationibus clementer annuimus, et Constantiensem Ecclesiam, cui, Deo auctore, praesides, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona inpraesentarium iuste et canonice possides, aut in futurum largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, poteris adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et per vos eidem Ecclesiae illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Quia igitur apostolicae sedi tanta est a Domino collata potestas, ut quod pro sanis dogmatibus, fidelium moribus, Dominico tempore praescripsit, hodie teneatur acceptum; et quod illa repulit, hactenus inefficax habeatur: quanto magis quae ob reverentiam Catholicae fidei in sacramentis missarum, et aliis divinis officiis instituisse dignoscitur, omni debent honore praeferri, et ab omnibus prorsus reverenter assumi?
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Quocirca, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam, in qua divino estis mancipati obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus: statuentes, ut quascunque possessiones, quaecunque bona ecclesia Mechliniensis in praesentiarum iuste et canonice possidet, seu in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis divina suffragante gratia, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Totam decimam eiusdem villae cum appendiciis suis, Herlincoven, cum tota decima; Lidekerkensem ecclesiam cum tota decima et appendiciis suis, scilicet Lombeca, Strithem, partem decimae apud Menz, curtem Netherwich, cum prato, piscatione in Tenena ubique, cum advocatia; duo molendina cum mansis iuxta ecclesiam Ninivensem, curtem Rubroc cum circumadiacentibus terris et silvis, terram Hugonis Gantis et fratris eius Gisleberti, silvam Mentogh a Gerardo advocato emptam; curtem Wendecote cum circumadiacentibus terris et pratis; haereditatem Henrici conversi de Herlincoven; allodium de Rosilar cum nemusculo Stonbecca, allodium quod dedit Herbrandus de Merbeca; terram cum silva Gualteri de Curia, terram quam dedit Theodericus de Inferno.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter, venerabilis frater in Christo Syre archiepiscope, tuis iustis postulationibus clementer annuimus, et gloriosi martyris Christi Laurentii, et S. Syri Ecclesiam, cui Deo auctore praesides, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus, statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona in praesentiarum iuste et canonice possides aut in futurum rationabilibus modis, Deo propitio, poteris adipisci, firma tibi tuisque successoribus, et illibata permaneant.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Quia ergo eidem monasterium ad iurisdictionem B. Petri speciali praerogativa pertinere dignoscitur, et in sua ei iustitia deesse non possumus, nec debemus, per praesentia scripta fraternitati tuae mandamus, quatenus praedictum fratrem nostrum proximis Kalendis Maii pro eadem controversia terminanda ante tuam praesentiam evoces, et allegationibus ac rationibus utriusque partis diligenter auditis, recognitis, per iudicium vel concordiam eidem causae finem debitum, Domino auctore, imponas.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Et quidem huiusmodi causae non ex legum districtione, sed canonum aequitate finem debitum sortiuntur.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Qui autem in sanitate, obstinata mente non poenituerit, vel emendaverit, et in morte securitatem ac fideiussores, sicut diximus, praestare nequiverit, [f. supp. his] solemnitas poenitentiae parum prodesse, sicut credimus, videtur; sed viaticum non negetur, ita tamen, ut nullus clericorum sepulturae illius intersit, nec eius eleemosynam accipere praesumat.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Testes enim debent iurare, se neque privato odio vel amicitia, neque pro auro, neque pro aliquo commercio quod habuerint, vel habituri sint, ad hoc iuramentum esse inductos.
379Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1607C
Eapropter tam futurorum quam praesentium Christi, nostrique fidelium regni noverit industria, quod nobis apud Traiectum civitatem residentibus, et de pace ac de statu regni tractantibus, fidelis noster Hardbertus eiusdem loci venerabilis episcopus, Conradus frater noster praepositus, decanus et capitulum maioris ecclesiae dictae civitatis ad nostram praesentiam venerunt, nostrae celsitudini supplicantes, ut sicut antecessores nostri, pii Romani reges, et imperatores ipsam ecclesiam Traiectensem multis honoribus et privilegiis dotaverunt; sic nostra regalis excellentia ipsorum vestigia imitando, dictae ecclesiae aliquam honoris praerogativam concedere dignaremur.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Porro laborum vestrorum decimas ob pauperum usus retinendas absque episcopi cuiuslibet contradictione concedimus.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Cunctis vero eidem loco iusta servantibus, sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Amen, amen, amen.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Septembris.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
apud Montemlubricum, Id.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus subscripsi.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Nemini etiam professionis vestrae facultas sit alicuius levitatis instinctu, vel arctioris religionis obtentu sine praepositi vel congregationis licentia de claustro discedere.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
De illis etiam terris, quae vestri monasterii iuris sunt, ubicunque sunt, et quae noviter coluntur, et olim a sexaginta, vel quinquaginta seu quadraginta annis, et infra, cultae non fuerint, nemo decimas de fructibus earum adversum vos petere audeat.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Maximum namque nobilitatis et probitatis indicium fore cognoscitur, si ea quae patrum strenuitas acquisivit, a vobis filiis strenue defendantur.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat hunc locum temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione ac sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura; salva sedis apostolicae auctoritate et dioecesani episcopi canonica iustitia et reverentia.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
In episcopatu Avenionensi: ecclesiam Sancti Martini, et medium villae quae dicitur ad S. Remigium.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
t.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Sancimus etiam ut ordo canonicus secundum Regulam Sancti Augustini et fratrum Praemonstratensium rationabiles institutiones perpetuis ibi temporibus rationabiliter conservetur, nullique fratrum vel conversorum post factam professionem, absque abbatis et totius capituli permissione liceat ex eodem claustro discedere, discedentem vero nullus audeat retinere.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatam ecclesiam vestram temere perturbare aut eius possessiones auferre, sive ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur, eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura; salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica iustitia et reverentia.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non satisfactione congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore ac sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Prohibemus insuper ut nullus absque communi fratrum consensu aliquod feodum de eadem ecclesia vel ipsius loci advocatiam suscipiat nec susceptam per successionem aliquam ad alium transferre praesumat.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Data Viterbii, II Non.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Quod si ab impetitione tua cessare nolueris, nos quantum aequitatis ius exigit, tibi offerimus, et in praesentia dilecti filii nostri I., apostolicae sedis legati, qui per partes illas praestante Domino est in proximo rediturus, memoratum filium nostrum Pontium abbatem super causa ipsa tecum stare ad iustitiam volumus: vel si forte idem legatus nimium, quod minime credimus, reditum suum distulerit, in conspectu venerabilium fratrum nostrorum S. [Samsonis] Remensis archiepiscopi, G. [Guillenci] Lingonensis episcopi, atque charissimi filii nostri B. [Bernardi] Claraevallensis abbatis, idem negotium discuti volumus, et mediante iustitia diffiniri.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Si vero antedictus comes, neque hoc facere, neque ab infestatione ipsius abbatis et fratrum inibi Deo militantium cessare noluerit, nobis necessitas imminebit, ut beati Petri patrimonium tueamur, et ab indebita oppressione ipsius comitis, antefatum monasterium tam per nos, quam per fideles Ecclesiae liberemus.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Quod si neutrum ex his adimplere voluerit, ecclesiasticae severitatis censuram in eum exerceas, ne pro defectu iustitiae ad aures nostras super his saepedicti fratres denuo pulsare cogantur.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Collectas vero episcopus absque archidiaconis per parochiam eorum non faciet, nisi Romam veniat, aut concilium in provincia celebretur, aut forte domnum papam in ecclesia sua suscipiat; quod tamen consultis archidiaconis faciet.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Item Fromundus praefati episcopi successor praebendas integras Nivernensium canonicorum quocunque modo ipsi eas habere desinerent, eidem ecclesiae per annum habendas concessisset, nisi forte apud S. Martinum quis eorum vitam mutaverit, ibi enim in vita sua praebendam habebit; post mortem vero ad canonicos Sancti Gildardi per annum, ut diximus, praebenda ipsa transibit.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus, sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant, et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Cunctis autem eidem loco iusta servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Cunctis autem eidem loco sua iura servantibus sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus et hic fructum bonae actionis percipiant et apud districtum iudicem praemia aeternae pacis inveniant.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
Castrum Medolici cum curte et pertinentiis suis et molendinis.
380Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609A
» Eapropter nos pro nostrae Ecclesiae reverentia et eiusdem regis supplicantis instantia inclinati, considerantes etiam ad Ecclesiam vestram dicti regis devotionem, qua ipsa regali magnificentia favorabiliter et excellenter honoravit, antedictum privilegium, cuius tenor his nostris apostolicis litteris de verbo ad verbum est insertus, et omnia privilegia per Romanos reges et imperatores Ecclesiae vestrae ad honorem Christi et Ecclesiae exaltationem concessa, apostolica auctoritate confirmamus, inhibentes sub anathematis vinculo, ne imperialis vel regalis, vel episcopalis, vel clericalis, vel laicalis persona aliqua, cuiuscunque status conditionis existat, ipsam Ecclesiam Traiectensem contra huiusmodi privilegium et nostrae confirmationis tenorem, molestare, aut in eiusdem praeiudicium in praemissis quidquam in perpetuum audeat attentare, decernentes irritum et inane, si quid a quoquam in contrarium fuerit attentatum.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Praecipimus etiam et iubemus ut omnes contractus, vel chartulae ad damnum ipsius monasterii contra ius et fas a pravis rectoribus sive abbatibus de bonis ipsius monasterii factae omnino inanes et vacuae habeantur.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Amen.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Ego Eugenius Catholicae Ecclesiae episcopus s.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Sept.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Ego Conradus Sabinensis episcopus subscripsi.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Quod si discesserit, nullus eum episcoporum, nullus abbatum, nullus monachorum sine communium litterarum cautione suscipiat, quandiu videlicet in ecclesia vestra canonici ordinis tenor, Domino praestante, viguerit.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Sane de laboribus quos propriis manibus aut sumptibus colitis, seu de nutrimentis vestrorum animalium decimas exigi prohibemus.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Verumtamen si, quod absit!
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita, si non reatum suum congrua satisfactione correxerit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Iesu Christi, aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Ego Guido presbyt. card. S. Chrysogoni.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
In episcopatu Aquensium: ecclesiam S. Martini de Triola; ecclesiam S. Martini de Marcilliana; ecclesiam Sanctae Mariae de Ventebran; ecclesiam S. Michaelis de Finistella quae nunc dicitur Volta cum appendiciis suis.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
CLXXIX.Ego Iulius presbyter cardinalis tituli Sancti
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Decernimus ergo ut nulli omnino hominum liceat praefatum locum temere perturbare aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, seu quibuslibet vexationibus fatigare; sed omnia integra conserventur eorum pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt usibus omnimodis profutura, salva sedis apostolicae auctoritate, et dioecesani episcopi canonica iustitia.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divino iudicio existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Cunctis autem eidem loco iusta servantibus, sit pax Domini nostri Iesu Christi, quatenus fructum bonae actionis percipiant.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Amen, amen, amen.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Obeunte vero te nunc eiusdem loci abbate vel tuorum quolibet successorum, nullus ibi aliqua subreptionis astutia seu violentia praeponatur, nisi quem fratres communi consensu vel fratrum pars consilii sanioris secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam providerint eligendum.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Septemb.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Si vero neque hoc facere, neque ab infestatione ipsius abbatis, et fratrum inibi Domino militantium, cessare volueris, tolerare non poterimus, quin B. Petri patrimonium tueamur, et ab indebita oppressione tua praefatum monasterium tam per nos quam per fideles Ecclesiae liberemus.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Ideoque, quoniam per excellentiorem ac devotiorem Ecclesiae fidelem ac defensorem non possumus, tuae industriae studium rogando attentius incitamus, ut ipsum comitem a tanta praesumptione firmiter revoces, et omnino prohibeas.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
In quibus quidem collectis, quarum expensae omnes erunt episcopi, archidiaconi nullam habeant portionem.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Praeterea ecclesiam de Albiniaco praeter id quod in ea habent monachi de Diana; stagnum quoque cum molendino iuxta eamdem ecclesiam, domum quae fuit Hugonis canonici Sancti Cyrici.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Amen.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Amen.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Amen.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Curtem S. Petri de Arena cum suis pertinentiis.
381Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1609B
Nulli ergo omnino hominum liceat hanc nostrae confirmationis paginam infringere, vel ei ausu temerario contraire.
382Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1503C
Quia ergo idem coenobium a prima sui fundatione proprium allodium ac patrimonium beati Petri esse dignoscitur, ipsius destructionem pati non possumus, nec debemus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Proinde, dilectissimi in Christo fratres, et in agricultura summi patrisfamilias solertissimi cooperatores, ut donum, quod in praedicta ecclesia pro studio incoeptum est, deperire non valeat, sed de bono in melius semper angeri, fraternitatis vestrae studium praesentibus litteris incitamus, et in Domino exhortantes monemus, quatenus praedictum filium nostrum Adelbertum abbatem attentius habeatis commendatum, et ad reaedificationem ac meliorationem eiusdem ecclesiae, vires ei et auxilium, pro B. Petri et nostra reverentia, praestetis, atque pecuniam, quae pro restauratione ipsius loci collecta est, in manu eius ac fratrum suorum faciatis assignari.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Ideoque dilectum filium nostrum Adelbertum Heidenheimensem abbatem ac fratres ipsius, qui ex mandato nostro ad locum ipsum se humiliter transtulerunt, nobilitati tuae attentius commendamus; per animae tuae salutem rogantes, et in peccatorum tuorum remissionem monentes quatenus eos diligas et honores atque ab infestationibus pravorum hominum manuteneas et defendas.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quod, quia omnipotenti Deo gratum esse cognoscimus et animae tuae saluti utilissimum, paterna te in Domino affectione monemus, hortamur, et in peccatum tuorum remissionem iniungimus, quatenus et ab infestationibus, quae sibi contra iustitiam inferuntur, sicut bonus tutor, protegas et defendas.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Contra hoc autem Belvacensis Ecclesia non modicam partem facultatum suarum, quam in praedictos usus deberet expendere, quibusdam militaribus personis contra leges forenses, contra sanctiones canonicas, contra constituta sanctorum Patrum, compellitur impertiri.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quia igitur a nobis in extremo examine metuimus exigendum, si quod corrigendum videmus in commissis nobis Ecclesiis, tepiditate aliqua relinquimus incorrectum, per praesentia scripta fraternitati tuae mandamus quatenus de ordine canonico religiosos fratres ibi constituas, qui acceptam Deo religionis observantiam in eodem loco reforment, et tam in temporalibus quam in spiritualibus eiusdem loci debeant magisterium obtinere.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecte in Domino fili, tuis iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatam ecclesiam cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma tibi tuisque successoribus et illibata permaneant.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Aequum siquidem ac rationabile est ut qui beato Petro et eius apostolicae sedi devotiores esse noscuntur, atque sacrosanctae Romanae Ecclesiae patrocinio cupiunt confoveri, eiusdem piae matris uberibus nutriantur, et in rationabilibus suis postulationibus exandiantur.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quia ergo, sicut iniusta poscentibus nullus est tribuendus effectus, sic iusta petentium votis benigna debemus assensione concurrere; fraternitatis tuae charitati per praesentia scripta mandando praecipimus, quatenus infra terminos parochiae praedictae ecclesiae, memorato filio nostro abbati, novam ecclesiam aedificare praecipimus, nullo modo perturbes.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Inde est utique, dilecti in Domino filii, quod iustis petitionibus vestris benignum impertientes assensum, ad exemplar praedecessoris nostri felicis memoriae Urbani papae secundi monasterium vestrum, in quo divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, ac in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium et aliis iustis modis, Deo propitio, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus, et illibata permaneant.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Tristis siquidem et luctuosa materia in tristem sonum nos compellit erumpere, et dolores qui se in corde nostro non capiunt, licet sero, in manifestum cogit exire.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Sane tam a nobis quam a felicis memoriae papa Innocentio praedecessore nostro, multa diligentia est adhibita ut redirent ad cor, et a praedictorum filiorum nostrorum molestatione cessarent.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecte in Christo frater Bonifaci episcope, iustis postulationibus tuis clementer annuimus, et Ecclesiam B. Petri Tarvisien.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Conradi Romanorum regis, pari voto et unanimi consensu principum in regni fastigium promotam esse manifeste cognovimus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Per praesentia itaque scripta fraternitati tuae mandamus quatenus, si praedictae res ita aguntur, eumdem comitem districte commoneas ut cellam ipsam, cum omnibus quae abstulit, antedicto abbati restituat; quod si facere contempserit, in ipsa cella divina officia interdicas, et ipsum districta sententia percellas.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Venientis ad nos dilecti filii abbatis S. Michaelis (Manegaudi) adversus te querela accepimus, quod cellam Asmingiae, quam ipse et antecessores eius per multa tempora pacifice tenuerunt, cum tuis hominibus invasisti, et bonis eius damnabili praesumptione direptis, eiectis monachis, sacerdotem illuc pro tuae voluntatis arbitrio intrusisti.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Per apostolica itaque vobis scripta mandamus quatenus eumdem comitem districtius moneatis ut a praedicti filii nostri et ecclesiae suae infestatione desistat, iniuste ablata ei restituat, irrogata damna resarciat et homines eius nullis indebitis exactionibus aut servitiis de caetero fatigare praesumat.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecte in Domino frater Hilline archiepiscope, devotionem et sincerum affectum Treverensis Ecclesiae, cui, Deo auctore, praeesse dignosceris, ac praedecessorum tuorum erga beatum Petrum et praedecessores nostros atque nos ipsos debita benignitate attendentes, dignitates seu honores et libertates a praedecessoribus nostris Ioanne XIII, Benedicto VII, Leone IX, Victore II et Innocentio felicis memoriae Romanis pontificibus, aut imperatoribus, vel regibus eidem Ecclesiae concessas, tibi tuisque successoribus auctoritate apostolica confirmamus et praesentis scripti privilegio communimus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Idcirco, dilecti in Domino filii, vestris iustis petitionibus benigno concurrentes assensu, praefatam ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub B. Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus: statuentes, ut quascunque possessiones, quaecunque bona eadem ecclesia in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus benigno concurrentes assensu, praefatam ecclesiam, in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Idcirco, dilecte in Domino fili, venerabilis fratris nostri Hillini Treverensis archiepiscopi precibus inclinati, et tuae ac successorum tuorum quieti pro debito nostri officii providere volentes, praesentium auctoritate statuimus, ut Ecclesiae tuae abbas qui pro tempore fuerit curam ecclesiae de Keymetha per manum tantum archiepiscopi Trevirensis accipiat; archidiaconus autem nihil parochialis iuris ibi requirat et nullam ibidem exactionem exerceat salvo nimirum censu qui quarto anno ei antiquo iure debet exsolvi.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Controversiam igitur quae inter te et venerabilem fratrem nostrum Obertum Cremonensem episcopum super ecclesia de Cicognaria versabatur, ad petitionem eiusdem episcopi venerabili fratri nostro A. Regino episcopo commisimus terminandam.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Proinde, dilecte in Domino frater, rationabilibus tuis postulationibus gratum impertientes assensum, investituram et advocatiam abbatiae de Altaha quae regiae dignitati competebant, et ea quae fisco regio ex eadem abbatia annuatim solvebantur, praedecessoribus tuis ablata, et nunc a charissimo filio nostro Friderico Romanorum rege, tibi et per te tuae Ecclesiae restituta favoris nostri assertione firmamus, et ratam atque inconvulsam perpetuis temporibus manere decernimus, ita tamen, ut iura et stipendia eiusdem abbatiae, abbati et monachis debita, omni tempore inminuta et illibata permaneant, salvo iure Pataviensis episcopi.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Dilecti siquidem filii nostri Pontii abbatis ipsius loci nuper est ad nos transmissa conquestio: quod postquam a sede apostolica discessisti, eum et commissam sibi ecclesiam, tam per te, quam per tuos multipliciter aggravasti, quoscunque potes in damnum et perturbationem eius accedis.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam Beati Georgii de Matriolis, ecclesiam Beati Sulpicii de Viciniis cum omnibus appendiciis earum, ecclesiam Beatae Mariae de Sosiaco, ecclesiam Beati Petri de Carris, ecclesiam Beati Sulpicii de Nibella, ecclesiam Beatae Mariae de Vois, ecclesiam Beati Martini de Capriaco, ecclesiam Beati Stephani de Castro-Renardi, ecclesiam Beatae Genovefae, ecclesiam Beati Georgii de Vico-novo, ecclesiam Sanctae Mariae de Monte-Argio, ecclesiam Sancti Leonis in suburbio Senonensi, ecclesiam Beatae Mariae de Gresso, ecclesiam Beati Martini de Noem cum omnibus earum appendiciis, ex dono Senonensis capituli ecclesiam Sancti Salvatoris; in Meldensi episcopatu ecclesiam de Percio et capellam de Meraldo cum omnibus earum appendiciis; in Aurelianensi parochia ecclesiam Beatae Mariae quae nuncupatur inter murum et fossatum cum omnibus pertinentiis suis, annuos quoque redditus singularum praebendarum decendentium canonicorum Senonensis Ecclesiae, quemadmodum a communi capitulo eiusdem ecclesiae vobis rationabili prudentia collati et scripti sui pagina confirmati sunt, favoris nostri auctoritate confirmamus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quod autem nuntium tuum apud nos tam diu detinuimus, turbatio terrae et sinistri rumores quos de partibus illis nuper accepimus non alia causa ad id faciendum coegit.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quia igitur commissi nobis officii cura constringimur pro universarum Ecclesiarum statu satagere, et earum quieti et tranquillitati quantum cum Deo possumus salubriter providere: per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus si absque tui periculo poteris ad locum ipsum, quemadmodum in eorum privilegiis continetur, accedas, et praedictum electum omni appellatione et occasione seposita, in abbatem ipsius monasterii, praeeunte Spiritus sancti gratia, benedicas.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Nos siquidem vos et locum vestrum sincera in Domino charitate diligimus, et iustitiam vestram vobis integre custodiri volumus, ac servari.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Dignum est igitur, ut in angustiis et vexationibus suis, quas pro ecclesia tua sustinere dignoscitur, fraternum ei solatium debeas exhibere.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Itaque universarum ecclesiarum profectibus sollicitam se semper exhibuit, et de instituendo, conservando et provehendo in omnibus ecclesiis cultu sacrae religionis fuit omni tempore studiosa: ut et ab ea, sicut a fonte, ad universos Ecclesiae filios sit religio derivata, et quod ab aliis qui spiritus primitias acceperunt religiose ac salubriter institutum est, per eamdem, immutabilem acceperit firmitatem.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quod quam pravum et indignum sit, qui zelo rectitudinis utitur, non ignorat.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
In lectione autem et cognitione earum, stupore nimio et admiratione repleti sumus, eo quod longe aliud in eis quam vobis ex officio pontificatus immineat, perspeximus contineri.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Inde est, quod charitati tuae causam venerabilis fratris nostri A. Curiensis episcopi attentius duximus commendandam, quatenus tuo et fratrum nostrorum episcoporum, qui ad charissimi filii nostri Friderici Romanorum regis, curiam convenerint, consilio et auxilio fretus, nec inhoneste verbis vel facto, sicut alia vice factum est, possit impune tractari, vel Ecclesia sua iuxta pravorum desideria debita iustitia defraudari.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Plebem videlicet Sancti Caesarei una cum mansis et terris, quas in eius territorio legitime possidetis; medietatem plebis Sancti Pauli una cum vinea dominicata; plebem Sancti Secundi cum capella Sancti Bartholomaei; quidquid habetis in ecclesia Sancti Angeli in episcopio; ecclesiam Sancti Petri extra portam; molendinum de Repulesio, molendinum Arzilla cum vineis; et vineas Pupilliani, agrum Gualdi, et campum prope ecclesiam S. Stephani.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quocirca, dilecti in Domino filii, paci et tranquillitati vestrae, in posterum debita charitate providere volentes, transactionem quae inter vos et nobilem virum Guillelmum Forcalquerii comitem per venerabilem fratrem nostrum G. Ebredunensem archiepiscopum apostolicae sedis legatum, super castro Manuascae et eius pertinentiis facta est, et per scripti sui paginam confirmata, etc.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
, et filiis eius.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Immoderatam praesumptionem et intolerabilem contumaciam perfidorum burgensium de Vizeliaco, qui violata fidelitate et iuramento quod abbati et domino suo fecerant, eum de monasterio suo ausu nefario eiicere, et locum ipsum, quod utique ab exordio suae fundationis proprium beati Petri allodium esse dignoscitur ac patrimonium, nobis licet in vanum auferre conatur, fraternitatis vestrae notitiam latere non credimus.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et praefatum monasterium, in quo divino mancipati estis obsequio, sub Beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti privilegio communimus; statuentes ut quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis de proprio poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Quocirca quoniam debitum charitatis officium exigit, ut fratres nostros tanquam nos ipsos in Domino diligamus, et eorum necessitatibus fraterno provideamus affectu, per praesentia tibi scripta mandamus, quatenus Silviniacense coenobium, quousque ipsa exsulatio ei duraverit, etiam pro Beati Petri et nostri reverentia sibi concedas.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Inde est quod nos in monasterio vestro religionem, quae peccatis exigentibus valde noscitur imminuta, Domino auxiliante, reformare volentes, monasterium ipsum dilecto filio nostro R . . . priori Camaldulensi commisimus ordinandum; statuentes ut ordo monasticus, qui in eodem monasterio noscitur institutus, secundum beati Benedicti Regulam et Camaldulensium fratrum constitutiones, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Eapropter, dilecti in Domino filii, vestris iustis postulationibus clementer annuimus, et ecclesiam sanctae Dei genitricis Mariae et beatae Verenae de Rotha, quae a venerabili matrona et vidua nomine Hemma, et filio eius Chunone liberis hominibus in proprio suo allodio constructa est, et sub unius bizantii ( nummi aurei ) censu, sacrosanctae Romanae Ecclesiae annis singulis persolvendo beato Petro principi apostolorum oblata, et in qua divino mancipati estis obsequio, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus et praesentis scripti privilegio communimus; imprimis siquidem statuentes ut ordo canonicus, qui secundum Dei timorem et beati Augustini Regulam, ibi auctore Domino institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus observetur.
383Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1636D
Solemnem itaque imperii Romani morem a proavis nostris, imperatoribus videlicet et regibus, ad nos transmissum sequentes, legatum nostrum, virum et discretum et honestum E. venerabilem Bavenbergensem episcopum, adiunctis sibi H. Trevirensi electo, et A. Everacensi abbate ad vestrae sanctitatis praesentiam et ad Urbem destinare curavimus, ut tam ex praesentis paginae indicio quam ex ipsorum viva voce de nostris provectibus et totius Ecclesiae ac regni statu certiores esse possetis.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Inde est quod venerabilis frater Henricus eiusdem loci episcopus, debito sui officii provocatus, et tam commissae sibi Ecclesiae libertati, quam pauperum qui de bonis eius fovendi sunt necessitati providere desiderans, ex nostro et quorumdam sapientum consilio beneficia praedicta retinuit, et illis militibus, qui ea illicite recipere consueverant, denegavit.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Data Signiae, III Idus Februarii.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Statuimus praeterea ut ordo canonicus, qui secundum B. Augustini Regulam in eodem loco noscitur constitutus, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter conservetur.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: In comitatu Staffordiae, Lichfieldiam cum forestis, partem Cannochi; Cunifield cum sartis quae nimirum Stephanus Anglorum rex praedecessori tuo Rogero episcopo et eius successoribus rationabili providentia concessisse, et scripti sui munimine roborasse dignoscitur; Hintes, Tibintuna cum appendiciis suis; Haywodam cum foresta et omnibus appendiciis suis, Berchlewych cum nemore et appendiciis suis; Brendam cum Haya et foresta et appendiciis suis; Ecclesalam cum foresta et appendiciis suis; Sesteford cum appendiciis suis; ecclesiam de Pannicroft, cum pertinentiis sui, ecclesiam Stafford cum pertinentiis suis, ecclesiam de Gnowesal cum pertinentiis suis, ecclesias de Atrewas et de Brumleya cum pertinentiis earum.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Martii.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
In episcopatu Arvernensi ecclesiam de Brenaco, Sancti Maziriani, Sancti Martini, capellas duas de Schola, de Sintraco, de Genziaco, de Plaidacco, de Ledaco, de Stoliaco; monasterium de Firmitate, ecclesiam de Altaripa, capellas de Vernolio, de Longa prata, de Trebenno, ecclesiam de Monasterio, de Quintiniaco, de Melaro, de Rungeriis, de Graniculis; capellam desuper castellum de Monte acuto, ecclesiam Sancti Iuliani de Vallibus, de Olouzaco de Silviniaco de Teudonis, de Conis, de Marciaco, ecclesias duas de Bocciaco, de Suspiriis, de Briceolis, de Chimiliaco capellam de Fagia.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Ad eorum vero cohibendam insaniam qualiter sollicitudo nostra intenderit, his qui recte sapiunt in aggravatione mali apertissime demonstratur.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Cum vero ab Ecclesiae corpore iamdiu meruissent apostolica securi praecidi, usque modo sustinuimus, credentes eos aliquando reversuros ad cor, et a praedictorum filiorum nostrorum persecutionibus cessaturos.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
In quibus haec propriis duximus exprimenda vocabulis: Ecclesiam Sanctae Mariae de Asilo cum castro, curte, et omnibus pertinentiis suis, monasterium Sanctae Mariae de Muliane cum omnibus pertinentiis suis, consecrationem monasterii Sancti Petri de Campreto, plebem Sanctae Mariae de Monte Belluna cum castro et pertinentiis suis, plebem S. Martini de Cornuta cum arce, et curte, et pertinentiis suis, plebem S. Zenonis de Ruvico cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Ciliano cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Balpago cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Cusignana cum pertinentiis suis, plebem S. Mauritii de Stablucio, cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Pauliano cum pertinentiis suis, plebem S. Romani de Nigrisia cum castro, portu, curte, et pertinentiis suis, plebem S. Mauri de Noenta cum pertinentiis suis, plebem S. Petri de Piro cum pertinentiis suis, plebem S. Blasii de Caurillis cum pertinentiis suis, plebem S. Nicolai de Valio cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Lanzanigo cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Casale cum pertinentiis suis, Curtem de Quarto cum pertinentiis suis, plebem S. Cassiani de Paviliano cum pertinentiis suis, plebem S. Mariae de Deso cum pertinentiis suis, plebem S. Martini de Tessaria cum pertinentiis suis, plebem S. Gervasii de Carpeneto cum pertinentiis suis, plebem S. Laurentii de Mestre cum castro, portu, et curte, et pertinentiis suis; plebem S. Theonisti de Burbiliago cum castro, portu, curte, et pertinentiis suis; plebem S. Mariae de Zulianigo cum pertinentiis suis, plebem S. de Zumiliana cum pertinentiis suis; plebem de Midranis cum pertinentiis suis, plebem de Campo S. Petri cum pertinentiis suis.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Deo igitur, a quo est omne datum optimum et omne donum perfectum, de corde gratias debitas persolventes, quod de tua strenuitate, divina clementia disponente, tam concorditer factum esse cognovimus, benigno favore sedis apostolicae approbamus.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum Signiae, IX Kal.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Per praesentia itaque scripta nobilitati tuae mandamus quatenus eamdem cellam cum omnibus inde sublatis antefato filio nostro restituas; si quid iuris adversum te credis habere, mediante si volueris, iustitia recepturus.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum Signiae, VIII Kalendas Iunii.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Sancimus etiam ut iuxta quod in sacro Chalcedonensi concilio statutum est nulli regi vel imperatori, seu advocato, nulli ecclesiasticae saecularive personae liceat decedentium archiepiscoporum seu presbyterorum, vel reliquorum clericorum Treverensis Ecclesiae bona pervadere seu diripere, sed potius haec ipsa ad opus eligendi antistitis iuxta dispositionem oeconomi et clericorum libere conserventur.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Grangiam, quae dicitur Winterbach, Bellum-campum, Hemmenrod, Valles, grangiam, quae vocatur Hart, sitam in territorio curtis Altreie; terram ad tria aratra, quam a Conone de Maleberg in Rodesbusch rationabiliter acquisiistis, consentiente nobili viro [comite] Henrico de Luzeleburgh; terram quae Molbach appellatur; vineas quas habetis in territorio Witliche, Novient, Maranch et Kestene, vineas item quas habetis Kemetham, Cuvernam et Ludenesdorph.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
In quibus haec propriis duximus vocabulis adnotanda: Allodium, quod vocatur Wadegozingen, in quo ipsa ecclesia sita est, quod nobilis mulier Gisela, relicta comitis Friderici de Saarbrucken, consentiente Simone filio suo; in ministerialibus solis exceptis, cum dominicalibus suis, mansionariis cum mansis, omnique ipsorum iustitia, mancipiis utriusque sexus, agris, silvis, pratis, pascuis, cultis et incultis, aquis aquarumve decursibus, molendinis, piscationibus, omnique iure suo, quod in eodem loco habebat, ita liberum vobis absolutumque concessit, ut nec advocatiam, nec quidquam iuris sive dominii, praeter ministeriales, sibi aut suorum haeredum alicui reservaverit.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Nulli ergo hominum liceat huic nostrae paginae vigorem infringere vel ei ausu temerario contraire.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
De ecclesia vero de Cicognaria ita dicimus.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Quaecunque igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona id attentare praesumpserit, secundo tertiove commonita, nisi praesumptionem suam digna satisfactione correxerit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius incurrat, et excommunicationis vinculo subiaceat.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Homines suos de more orationis causa ire ad monasterium non permittit, homines monasterii capit et depraedatur: et quidam eorum qui sub ipsius ditione consistunt, in tantae praesumptionis audaciam prorumpunt, ut in ipsos etiam monachos violentas manus iniicere non dubitaverint.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Ego Eugenius Ecclesiae Catholicae episcopus
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Obedientiae vero professionem, si a te forte exigerit, nolumus ut ei exhibeas; si vero, quod non credimus, idem frater noster, iuxta mandati nostri tenorem, ad monasterium tuum accedere et tibi benedictionis munus conferre noluerit, nostrae voluntatis est ut hoc aequanimiter sufferas, quoniam postquam ipsius monasterii administrationem per nostrae confirmationis auctoritatem canonice obtinuisti, pro subtractione benedictionis illius non minorem potestatem super animas commissi tibi gregis habebis.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
etc.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Quod si forte, quod non credimus, effectui mancipare noluerit, praesentium vobis auctoritate mandamus ut ob hoc eidem electo non minus debitam obedientiam et reverentiam faciatis.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum Signiae, V Kal.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
In quibus sub certis capitulis, quae inferius annexa sunt, decrevimus exprimenda.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum Signiae, Kal.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Et qui eorum animos a sua minus recta deflectere debuistis intentione, atque ubi esset via Domini demonstrare: non persuasistis quod rectum est, nec stetistis murus pro domo Israel, quinimo ipsis, ut ait propheta, parietem aedificantibus, vos (quod sine grandi animi rancore vix dicimus) linivistis illum luto absque paleis (Ezech. XIII) . Non ita sentiebat princeps apostolorum, qui ex fidei suae confessione, ut totius Ecclesiae fundamentum esset, accepit, sed comminantibus saeculi filiis, et apostolis, si praedicarent in nomine Iesu mortis exterminium intentantibus, confisus de Domini virtute respondit: Oportet obedire Deo magis quam hominibus (Act. III) . Vos autem ne a terrenis videamini principibus dissentire, illi causae favore vestrum impenditis, cui et ecclesiasticae auctoritas constitutionis, et supernae voluntatis examen pro certo creditur obviare.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Illud autem, quod in curia Ulmae habita malitiose in ecclesiarum destructionem noviter est a laicis introductum, nequaquam silentio praetereundum aestimes, quod qui pro rapinis et incendiis ecclesiasticis bonis illatis excommunicationi subduntur, novo iudicio excommunicatos dedicant, nisi prius in laicorum iudicio damnationis sententia feriantur.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Si qua igitur in futurum ecclesiastica saecularisve persona, hanc nostrae constitutionis paginam sciens, contra eam temere venire tentaverit, secundo tertiove commonita et excommunicatione commota, si satisfactione non congrua emendaverit, potestatis honorisque sui dignitate careat, reamque se divina indignatione existere de perpetrata iniquitate cognoscat, et a sacratissimo corpore et sanguine Dei et Domini Redemptoris nostri Iesu Christi aliena fiat, atque in extremo examine districtae ultioni subiaceat.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Nulli ergo omnium hominum fas sit huius nostrae confirmationis paginam temerario ausu infringere, seu quibuslibet molestiis perturbare.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Immoderatam praesumptionem, et intolerabilem contumaciam perfidorum burgensium de Vizeliaco, qui violata fidelitate et iuramento quod abbati et domino suo fecerant, eum de monasterio suo ausu nefario eiicere et locum ipsum, quod utique ab exordio suae fundationis beati Petri allodium ac patrimonium esse dignoscitur, nobis, licet in vanum, auferre conantur, nobilitatis vestrae notitiam latere non credimus.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum Romae apud S. Petrum, XIV Kal.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Decernimus ergo, ut nulli omnino hominum liceat praefatum coenobium temere perturbare, aut eius possessiones auferre, vel ablatas retinere, minuere, aut aliquibus vexationibus fatigare, sed omnia integra conserventur eorum, pro quorum gubernatione et sustentatione concessa sunt, usibus omnimodis profutura, salva dioecesani canonica iustitia.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Datum . . .
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Similiter capellana ecclesia Nertenbuech, et allodium proprium ibidem cum omni iure legitimo existens, et allodium Tempsheim et praedia in villis Hoggenberd, Veldstettim, Grabenstet, Grabenstetten; ecclesia quoque Steinbach cum hominibus censualibus, cum omni dote, cum omni iure ecclesiastico, et caetera praedia cum omni iure legitimo in eadem villa existentia; praedia quoque in villis videlicet Dathofen, Mazenhofen, Harde, Hausen, Oye, Crawinkel, Mamper, Maiselstein, Stirenhosen; capellana ecclesia Ruthinae cum proprio allodio et vinea ibidem plantata.
384Eugenius III, Epistolae et privilegia, 180, 1637B
Quinta postmodum die, id est transacta proxime mediante quadragesima, pari et eodem consensu cum benevola populi acclamatione in oppido Aquisgrani nos per sacratissimas devoti filii vestri Arnoldi Coloniensis metropolitani, et venerabilium episcoporum manus oleo sanctificationis regaliter unxerunt, et in solio regni cum benedictione solemni collocaverunt.
385Eulogius Toletanus, Memorialis sanctorum, 115, 0781D (auctor 799-859)
Sin vero quorumdam difficultatum repagulis oblatrantibus, haec dispensatio revellitur, et nulla interest libertas, qua haec indulgentissime suppleantur, praesertim cum magis ex aliquo perturbationes emergere formidatis, quae vestrae intentioni obsistant; non cunctandum est spernere patrimonium, quod multo melius et latius in coelo, quo vos nitimini proficisci, reperitur.
386Felix IV, Epistolae et decreta, 65, 0013B
Ad patrimonium vero Ecclesiae ex eorum episcopi iudicio . . . ex clero personae electae cum solatiis quae pro notitia deputaverit episcopus sub idonea fideiussione mittantur, quorum fides fuerit, et industria comprobata, ut et alimonia pauperum fraudem non patiatur, et quantitas patrimonii Ecclesiae latere non possit, et unusquisque clericus sub timore Dei, et proprii sacerdotis de his quae sibi commissa fuerint exponat fideliter rationes.
387Ferrich Georgius, Fabulae, 1, 37; 11 (auctor 1739–1820)
Ast alii in epulis, inque cultu corporis Qui vitam ab annis mollibus traduxerant, Brevi dilapidant pingue patrimonium.
388Ferrich Georgius, Fabulae, 2, 22; 5 (auctor 1739–1820)
Vir dives escis, otioque deditus Cum dissipasset pingue patrimonium, Summa gravari coepit indigentia; Nec tamen ut ageret quidpiam, quo acquireret Victum, excitari poterat: ignavissimum 5 Vitae prioris mollitudo fecerat.
389Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars prima, p1095, p1152; 2 (auctor 1520-1575)
Solent enim peregrini plerunque miseri ac aerumnosi esse, utpote qui in illis locis agant et vivant, ubi nec cognatos aut amicos multos habent, nec patrimonium aliquod a maioribus acquisitum, nec denique magnifiunt.
390Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 398, l. 7 (auctor c.362)
scrutatur in te ille qui a te inquirit aliqua secreta: quaerere duo significat, uel quod abest, uel quod ad patrimonium refertur.
391Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 436 (auctor c.362)
patrimonium.
392Flodoardus Remensis, De triumphis Christi apud Italiam, 135, 0645 (auctor 894–966)
Huius Pudentis sanctitate praeclues Praxedis ac Potentiana filiae, Quas luce Verbi et castitatis educans Servire Christo destinavit virgines; Quae post parentis excubantes transitum Oratione, laudibus, ieiuniis, Vitam benignis excolebant actibus, Suum erogantes omne Christi pauperum In sublevatione patrimonium.
393Flodoardus Remensis, Historia ecclesiae Remensis, 135, 0290A (auctor 894–966)
Tuis igitur, frater in Christo, charissime Humbalde, iustis petitionibus annuentes, sanctam Antissiodorensem ecclesiam, cui auctore Deo praesides, apostolicae sedis auctoritate munimus; statuimus enim ut universa, quae ab antiquis praedecessorum nostrorum possessa temporibus, vestra Antissiodorensis ecclesia in praesenti ex XV indictione obtinere cognoscitur, tibi tuisque successoribus libera semper et illibata serventur, nullus omnino cuiuscunque dignitatis aut ordinis invitis vobis aut ecclesiae vestrae subiectionis aut res vestrae possessionis invadere, auferre, aut aliquo modo subtrahere audeat, sed omnia in tua tuorumque successorum canonica honestate viventium, obedientia et dispositione persistant: sic enim a praedecessoribus nostris sanctae Romanae Ecclesiae pontificibus per beati Germani petitionem, cuius patrimonium Antissiodorensis parochia fuerat, creditur institutum.
394Florus, Epitoma de Tito Livio, p4, 1; 7 (auctor fl.c.120)
Nam et a senatu in equitem translata iudiciorum potestas uectigalia, id est imperii patrimonium, supprimebat, et emptio frumenti ipsos rei publicae neruos exhauriebat, aerarium; et reduci pleps in agros unde poterat sine possidentium euersione, qui ipsi pars populi erant, et tum relictas sibi a maioribus sedes aetate quasi iure possidebant?
395Florus, Epitoma de Tito Livio, p4, 13; 36 (auctor fl.c.120)
Aerarium quoque sanctum, quod quia tardius aperiebant tribuni iussit effringi, censumque et patrimonium populi Romani ante rapuit quam imperium.
396Florus, Epitome Rerum Romanorum, 2, 1, 13, 7; 7 (auctor fl.c.120)
Nam et a senatu in equitem translata iudiciorum potestas vectigalia, id est imperii patrimonium, subprimebat, et emptio frumenti ipsos rei publicae nervos exhauriebat, aerarium; et reduci plebs in agros unde poterat sine possidentium eversione, qui ipsi pars populi erant, et iam relictas sibi a maioribus sedes aetate quasi iure possidebant?
397Florus, Epitome Rerum Romanorum, 2, 13, 2, 21; 35 (auctor fl.c.120)
Aerarium quoque sanctum, quod quia tardius aperiebant tribuni iussit effringi, censumque et patrimonium populi Romani ante rapuit quam imperium.
398Francesco Petrarca, De otio religioso, 2; 200 (auctor 1304-1374)
Plurima quidem et maxima sunt detrimenta libidinum, sive animam sive corpus attendimus, sive famam sive, quod inter levia numerem, patrimonium ipsum, sive, quod irrecuperabile dicitur et est, tempus.
399Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, p1; 50 (auctor 1304-1374)
Nulli fere nostrorum hominum par principum favor, nulli par fuit iniuria ut, cum paulo ante certatim in amicitiam tuam niterentur, idem ipsi, de nulla alia re concordes, in tuum mox exitium quasi communicato consilio conspirarent et pars quidem tuum caput insidiis peteret, auro prius ac gemmis largifluisque muneribus tot per annos propitie ac faventis fortune et — que his omnibus gravior iactura est — amicis atque clientibus universaque familia, duris equidem sed diversis tormentorum ac mortium generibus, spoliatum, pars que clementior fuit illud ingens patrimonium, terras, homines, domos, oppida invaderet, ut qui modo te viderant mox e summis opibus ad inopiam redactum ceu aliquod fortune prodigium mirarentur.
400Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 16; 13 (auctor 1304-1374)
Corpus semper et patrimonium sepe a parentibus accipitis, claritatem et qui habet raro in filium transfert et qui non habet aliquotiens in filio illam videt.
401Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 28; 10 (auctor 1304-1374)
Pestis divitum pervetusta que ab Hetruscis orta Rome crevit adeo eoque fiducie est evecta ut Esopus hinc quesitum patrimonium incredibile atque immensum filio dimiserit et Roscius vagam sparsamque rem arte collegerit de histrionica librum scribens, in quo artem suam oratorie seque perinde Ciceroni equare non erubuit, eam scilicet ob causam, quod affectus animi conceptusque abditos, quos Cicero verbis ornatis varie pronuntiaret, ipse, alio modo sed effectu pari, gestibus aptis exprimeret.
402Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 47; 10 (auctor 1304-1374)
R.Vide ne, cum procuratio ipsa difficilis, tamen difficilior sit ratio tamque inextricabilis, ut, quod de multis vidimus, patrimonium, famam tuumque caput implicet.
403Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 84; 9 (auctor 1304-1374)
R.Nondum puto patrimonium divisistis: tunc erumpet iniquitas; igne aurum, auro animus probari solet: magna sepe que videtur pax, pauxillum auri si adhibeas, lis erit.
404Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 1, 85; 6 (auctor 1304-1374)
Iam neque sorores de quibus modo agebas, neque filie neque nurus neque coniunx demum ipsa, neque patrimonium neque vita in tuto sunt.
405Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 9; 31 (auctor 1304-1374)
D.Patrimonium paternum habui, perdidi; quid consilii capiam?
406Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 9; 32 (auctor 1304-1374)
R.Patrimonium paternum duplex: alterum ex rebus pereuntibus, quod fortuna moderatur; ex virtutibus et doctrinis alterum, quod extra fortune regnum procul in tuto positum, ledi nequit.
407Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 9; 34 (auctor 1304-1374)
Idque attendens illa nobilis morum et eloquentie et legum parens Athenarum civitas, cum Grecarum omnium leges urbium indistincte filios ad prestanda parentibus alimenta compellerent, eos solos statuit ali oportere, qui liberos erudissent, quod hi soli patrimonium certum suis ac stabile relicturi essent.
408Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 127; 2 (auctor 1304-1374)
R.Et patrimonium dominos inveniet, et liberis sua sors erit.
409Francesco Petrarca, De remediis utriusque fortune, 2, 131; 9 (auctor 1304-1374)
Itaque totum illi hoc nature, hi beneficio tuo imputent, quod filii tui sint, unde fit ut sepe hec fuerit fausta successio, cui tuto non mediocre tantum patrimonium, sed summum imperium crederetur.
410Francesco Petrarca, De vita solitaria, 2, 5; 10 (auctor 1304-1374)
Quonam vero nunc vertar? Confundor multitudine et acie occurrentium in diversum vocor; sed Paule nomen admonuit ut ante omnia eidem et genti et sexui solitarie glorie partem darem; pauca igitur ex multis excerpam, nec verebor ne romanarum in laudibus matronarum nimius dicar, quibus par esse non spero. Pretereo Eustochium Paule filiam, precone Ieronimo insignem, et Marcellam et Asellam, et Fabiolam et Blesillam, aliasque clari nominis virgines aut viduas. Quid autem de te dicam, feminarum optima et gloriosa, Melania? Non ego tantas concives ac vicinas, quas etas, patria, Cristi fides, animi pietas virtusque coniungunt, stilo segregem: iuxta Paulam sedebis. Tu quidem, romani filia consulis, romani pretoris mater, genus, opes et paternum decus virtutibus supergressa, viduitatis statum tanto pudicitie studio, tantisque misericordie operibus honestasti, ut virginitatis laudem prope transcenderes. Oblita sanguinis, oblita pignorum, oblita potentie, soliusque memor Cristi, utque illum indueres exuta soli natalis affectum, exuta natalium respectum et amorem tuorum et corporis tui curam; exosa denique Cristi consilio animam tuam in hoc mundo, ut in vitam eternam custodires eam, mira solicitudine sanctos patres in desertis solitudinibus quesivisti, eosque etiam ad exilium prosecuta, de labore tuo sanctum illis obsequium, de facultatibus piam alimoniam prebuisti: honoratrix sanctorum, revocatrix errantium, peregrinorum mater, tuorum in Cristo tutrix atque consultrix. Cum ingentes enim opes immensumque patrimonium in egentium alimenta felicissima liberalitate dispergeres, et quasi quidam inexhaustus fons bonorum nulla largitionum exundatione deficeres, inque aliud nichil intenta, septem et triginta annos indeficiente rerum facultate et indefessa caritate animi peregisses, iam sexagenariam tuorum revisendorum non carnale sed divinum et spiritale desiderium cepit. Itaque Romam rediens, natum, nurum, neptem, ut nominis heredem sic animi propositique tui, ac, ne longum faciam, tuos omnes tua per vestigia, distractis patrimoniis, in viam Cristi et amorem vite solitarie direxisti. Stupor est meminisse quod aurum quod ve argentum, quas sericas vestes, quantas pecuniarum summas, tua illa quoque neptis egregia et sedula, tuarum viarum observatrix, ecclesiis ac religiosis egentibus toto orbe diffuderit; quot pro Cristi servitio suorum milia servorum libertate donaverit, quas possessiones non modo Rome, sed in Aquitania etiam et Galliis Hispaniisque vendiderit, precio in misericordiam verso, et his tantum agris, quos intra Campaniam, Siciliam atque Africam possidebat (tam late se fortuna muliebris extenderat), non ad aliud quam ad usum pauperum et iuge pietatis exercitium reservatis; qua preterea etate hec ageret: cum vigesimo scilicet etatis anno, tuis accensa monitis et exemplo seculoque renuntians, ipsum (ut ita dicam) purpureum vite florem, et preclarum coniugium, et tantas divitias ac delitias neglexisset. Quarum sanctas intentiones adiutas celitus vel hinc patet, quod illa iunior Melania ita illud ingens precium e tantis possessionibus redactum thesaurumque suum omnem oportuno tempore dispersit deditque pauperibus, ut, si paululum distulisset, ad Alarici manus ilico Romam Italiamque vastantis venturum omne fuerit quod illa iam tunc in meliores usus magnis opum ponderibus expedita converterat, quasi seipsam suasque res prereptas lupi faucibus, Cristo libens sub multiplici fenore largiretur. Tu autem felix anus, omnibus tandem, que iter ad celum pandunt, non feminea levitate transactis, et quasi iam temporis tui cursu ac laborum agone plausibiliter consumato nil in terris agendum superesset, ante duos menses ex quo Ierosolimam redieras, relicto ibi monasterio, finem rerum transeuntium et beatum vite laudabilis exitum invenisti. Eumque tibi honorem Cristus exhibuit, ut propter feminam unam tot virorum ac feminarum milibus pepercisse, et decretum seu promissum supplicium distulisse videretur. Siquidem mox ut patria et rebus humanis excesseras, urbem Romam irruptio illa barbarica et horrenda vastatio consecuta est. O ingens et pio mulier insignis exilio, et nescio quidem an tali vita an morte felicior! multo certe clarior iaces solitario in pulvere, quam si Rome, carens his meritis, inanibus titulis insculpto sepulcro marmoreo iacuisses; multoque ibi gloriosius edes Cristi tuis manibus fundata conspicitur pauperibus servitura, quam Rome palatium avitum, aut barbaricis flammis arsurum, aut senio ruiturum. Sed diu, fateor, me tue virtutis admiratio in hoc sermone detinuit, et iam satis multa de feminis deque transmarinis rebus; ad viros et ad patriam redeat stilus.
411Francesco Petrarca, De vita solitaria, 2, 9; 9 (auctor 1304-1374)
Heu, quid preter gemitum et querelas relictum est misero, quando et nostri reges nil nisi delitias, et nostri pontifices nil nisi divitias amant; populi vero vel servi flent, vel insaniunt liberi, et omnes que sua sunt querunt, que Cristi autem nullus, cuius peculiare patrimonium nobis spectantibus otioseque sedentibus laceratur?
412Francesco Petrarca, Epistole familiares, 3, 7; 17 (auctor 1304-1374)
Cum honestius, tum tutius est amicos habere quam patrimonium amicorum; et ubi volentibus possis, stultum est velle nolentibus imperare.
413Francesco Petrarca, Epistole familiares, 9, 5; 26 (auctor 1304-1374)
[10] Quero igitur ex te: cum multa olim a prima etate aspera et indigna sim passus, quodque iniurie modum auget, ab his unde nec merebar tale aliquid nec verebar, cui unquam vicem mali reddidi, cui fraudem innexui, cui insidias tetendi, cuius usquam patrimonium aut corpus violentus appetii?
414Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 2, 66; 3 (auctor 1304-1374)
Albidius quidam nebulo patrimonium omne devoraverat, domum solam que gule supererat ignis absumpserat.
415Francesco Petrarca, Rerum memorandarum libri, 3, 99; 8 (auctor 1304-1374)
Quanto enim studio parentes mei egerant ut patrimonium aucturus ius civile perdiscerem!
416Fulbertus Carnotensis, Epistolae, 141, 0257A (auctor 960-1028)
» Item de eadem re in eadem epistola: « Si patrimonium petitur, invadatur; si corpus, occurram.
417Gaius, Institutiones, 1, 8; LII (auctor fl.160)
Praeterea a Nerone constitutum est, ut, si Latinus, qui patrimonium sestertium CC milium plurisve habebit, in urbe Roma domum aedificaverit, in quam non minus quam partem dimidiam patrimonii sui impenderit, ius Quiritium consequatur.
418Gaius, Institutiones, 2, 1; LII (auctor fl.160)
Superiore commentario de iure personarum exposuimus; modo uideamus de rebus: quae uel in nostro patrimonio sunt uel extra nostrum patrimonium habentur.
419Gaius, Institutiones, 2, 100; LII (auctor fl.160)
Accessit deinde tertium genus testamenti, quod per aes et libram agitur: qui enim neque calatis comitiis neque in procinctu testamentum fecerat, is, si subita morte urguebatur, amico familiam suam, id est patrimonium suum, mancipio dabat eumque rogabat, quid cuique post mortem suam dari uellet.
420Gaius, Institutiones, 2, 220; LII (auctor fl.160)
[Ad legem Falcidiam.] Sed olim quidem licebat totum patrimonium legatis atque libertatibus erogare nec quicquam heredi relinquere praeterquam inane nomen heredis; idque lex XII tabularum permittere uidebatur, qua cauetur, ut quod quisque de re sua testatus esset, id ratum haberetur, his uerbis: "VTI LEGASSIT SVAE REI, ITA IVS ESTO".
421Gaius, Institutiones, 2, 220; LII (auctor fl.160)
sed [et] haec lex non perfecit, quod uoluit: qui enim uerbi gratia quinque milium aeris patrimonium habebat, poterat quinque hominibus singulis millenos asses legando totum patrimonium erogare.
422Gaius, Institutiones, 3, 40; LII (auctor fl.160)
cautum est enim ea lege, ut ex bonis eius, qui sestertium centum milibus amplius patrimonium reliquerit et pauciores quam tres liberos habebit, siue is testamento facto siue intestato mortuus erit, uirilis pars patrono debeatur; itaque cum unum filium unamue filiam heredem reliquerit libertus, proinde pars dimidia patrono debetur, ac si sine ullo filio filiaue moreretur; cum uero duos duasue heredes reliquerit, tertia pars debetur; si tres relinquat, repellitur patronus.
423Gasparinus Barzizza, Exempla exordiorum, 1, 55; 3 (auctor c.1360-c.1431)
Quidam, qum omne patrimonium amisisset, perditis liberis et uxore facto ac sorte, ad arborem quandam se suspedit.
424Gaudentius Brixiensis, Sermones, 20, 0941C
Loquitur Scriptura divina: Conclude eleemosynam in corde pauperis, et ipsa pro te exorabit ad Deum (Eccli. XXIX); hoc est dixisse: vende patrimonium, et eme patrocinium; cuius interventu certus de impetrata venia, venturum Iudicem liber merearis aspicere.
425Gaufridus Claraevallensis, De colloquio Simonis cum Iesu ex sermonibus Bernardi, 184, 0445C (auctor 1115-1188)
Alius undique circuit sedulus explorator, blanditur, obsequitur, simulat et dissimulat, miseraque sibi suffragia mendicare non erubescit, manibus et pedibus repens, si quo modo tandem aliquando sese ingerere queat in patrimonium Crucifixi et bona Domini, quae sola ex omnibus hodie inveniuntur exposita.
426Gelasius I Incertus, Appendix II, 59, 0145C
Volatoranae ecclesiae actus vel patrimonium, quod hactenus comperimus destitutum, vel post damnationem Eucharisti, quo fuerat depravante dispersam, curae vestrae decrevimus esse delegandum, ut diligentia qua vos pro ecclesiae utilitatibus existimamus esse vigilantes, praedia culturae restituatis antiquae; revocetis si quas sunt vendita aut donata mancipia, possessiones etiam ab Ennatio et Oppilione episcopis vel caeteris quovis iure videritis teneri (quia contra constituta synodi ab episcopo praedia alienari nullo poterunt commento) nihilominus revocentur; sit emptoribus ad eum recursus, qui praesumpsit aliquid de ecclesiae rebus illicita venditione distrahere; ita ut pensiones annuas ad pontificem deferatis, cui privilegia sua integra convenit omni ratione servari, ut eius dispensatione portiones proveniant consuetae, ita ut portionem quartam, quae ad eos pertinet, sua pontifex ordinatione distribuat, prout cuiusque locum meritumque cognoscit.
427Gelasius I Incertus, Appendix II, 59, 0147D
Ac si eidem quidquam humanitatis forte contigerit, quia grandaevus esse memoratur, mox eius sine dilatione substantiam unanimitas tua filiis eius duntaxat, quibus patrimonium probatur commissum sub fideli descriptione contrudat, donec temporibus universis, quibus hoc patrimonium gubernasse cognoscitur, partes dominicas cogatur reddere indemnes.
428Geraldus Silvae maioris, Vita S. Adalhardi, 147, 1059B
Caelibes viros et viduas stipendiis destinabat accipiendis per singulas villas, qui ubique locis opportunis accipientes ab eo xenodochium, possidebant res ecclesiae communiter ut patrimonium.
429Gerhohus Reichersbergensis, Libelli selecti, 25, 5; 572 (auctor c.1092-1169)
Ex his igitur patenter ostenditur, Christo militantibus clericis fore illicitum et terrenas facultates tenere et res ecclesiae sumere, in seculo patrimonium habere et aecclesiasticam portionem suscipere.
430Gerhohus Reicherspergensis, Commentarius aureus in Psalmos et cantica ferialia continuatio, 194, 0088A (auctor 1093-1169)
Ex his igitur patenter ostenditur, Christo militantibus clericis fore illicitum et terrenas facultates tenere et res ecclesiasticas sumere, in saeculo patrimonium habere, et ecclesiasticam portionem suscipere.
431Godefridus Admontensis, Homiliae dominicales, 174, 0277B (auctor -1165)
Deceptis igitur primis parentibus nostris, et a paradisi gaudiis cum omni posteritate exclusis, omnis electorum multitudo, quae a prima Dalila descenderat ante legem, visa sui calamitate locuta est ad Samson, veri Samsonis incarnationis quaerens mysterium, per quod amissum restitueretur eis regni coelorum patrimonium.
432Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0036A (auctor fl. 1114)
Quos cum per ecclesiasticam censuram a sua impietate revoc re minime potuissem, coepi laborare, si quo modo flecti potuissent per principis potestatem: cuius videlicet antecessores monasterium fundaverunt, et beato Petro in patrimonium et alodium proprium, cum rebus ab ipsum pertinentibus obtulerunt.
433Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0147B (auctor fl. 1114)
Sed si ea intentione actum est ut locum in quo secundae regenerationis habitum suscepit, relinquat, laudare non possumus, cum hoc S. Benedicti Regula omnino contradicat, et sanctorum Romanorum pontificum auctoritas, qua patrimonium B. Petri, monasterium videlicet nostrum, munitur, sub anathemate interdicat.
434Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0047A (auctor fl. 1114)
Monasterium vero nostrum ita B. Petri est proprium, quod ad ipsis fundatoribus suis alodium ei datum exstitit, et patrimonium.
435Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0118B (auctor fl. 1114)
Si monasterium nostrum alodium B. Petri, et patrimonium, de his quae multo tempore pacifice possederat, et apostolica auctoritate sibi firmata sunt, sine iudicio et audientia exspoliastis, in hoc me peccare vel peccasse non credo.
436Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0196A (auctor fl. 1114)
Monasterium siquidem nostrum, patrimonium B. Petri et eius allodium, sub protectione sedis apostolicae specialiter permanere, et omnia quae olim habuisse dignoscitur, quatenus absque distractione, vel qualibet diminutione possideat, apostolicae sinceritatis privilegia mansuro in perpetuum decreto corroborant, et eum qui inde quidquam subtraxerit, perpetuo anathemate damnant.
437Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0058A (auctor fl. 1114)
Vindocinense monasterium, alodium B. Petri et patrimonium, quid libertatis, vel immunitatis, seu dignitatis nunc usque habuerit, et usque in finem saeculi, Deo patrocinante, habebit; beatissimorum apostolorum Petri et Pauli auctoritas sancta per venerabiles eorum successores eidem loco concessa vos melius edocebit, et vobis, ut credimus, maiorem diligendi nos occasionem praebebit.
438Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0059C (auctor fl. 1114)
Pressuras, quas monasterium nostrum, alodium B. Petri et eius patrimonium patitur, vestrae sanctitati notificare curavimus; et, ut eas vestras faciatis compassionis affectu, vos humiliter rogare praesumimus.
439Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0060B (auctor fl. 1114)
Unde de sinu matris nostrae sanctae Romanae Ecclesiae, mamillam iustitiae filiali dilectione requirentes, vestram bonitatem multum suppliciter precamur, quatenus praedictis episcopis, misso ad eos vestrae auctoritatis decreto praecipiatis ut Vindocinense monasterium, B. Petri patrimonium, nullatenus a parochianis suis vexari, vel rebus exspoliari consentiant.
440Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0066B (auctor fl. 1114)
Monasterium nostrum patrimonium B. Petri, et eius alodium noveritis, et loco nostro praedictas Ecclesias, perpetuo iure, Romanorum pontificum irretractabili auctoritate firmatus esse, nullatenus dubitetis.
441Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0131A (auctor fl. 1114)
Nostis, dilectissime Pater, quod monasterium nostrum patrimonium B. Petri sit, et eius alodium, et res ad ipsum pertinentes, ubicunque sint, sub sanctae Romanae Ecclesiae positae sint defensione.
442Goffridus Vindocinensis, Epistolae, 157, 0142B (auctor fl. 1114)
Insuper etiam decimas salinarum vestrarum, quas monasterium nostrum, patrimonium scilicet B. Petri et eius allodium, per sexaginta annos pacifice noscitur possedisse, nobis aufertis.
443Gothofredus de Bussero, Chronica, 227; 221 (auctor c.1220-c.1290)
hec Matildis in tantum valuit quod contra imperatorem pugnavit et cum amplissimis posset possessionibus abundare, totum patrimonium suum super altare S. Petri Rome obtulit: usque hodie dicitur patrimonium sancti Petri.
444Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0485A (auctor -c.1160)
Ergo omnes cupidi, omnes avari Giezi lepram cum divitiis suis possident, et male quaesita mercede non tam patrimonium facultatum, quam thesaurum criminum congregarunt aeterno supplicio et brevi fructu.
445Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0906C (auctor -c.1160)
Vulteranae, ecclesiae actus vel patrimonium, quod hactenus comperimus destitutum, post damnationem Eucharisti, quo fuerat depravante dispersum, curae vestrae decrevimus esse delegandum, ut diligentia (qua vos pro utilitatibus ecclesiae existimamus esse vigilantes praedia culturae restituatis antiquae, et revocetis si qua sunt vendita aut donata mancipia.
446Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0941A (auctor -c.1160)
Ac si eidem quidquam humanitus forte contigerit, quia grandaevus esse memoratur, mox eius sine dilatione substantiam praecipiat humanitas tua filiis eius duntaxat, quibus patrimonium probatur esse commissum, sub fideli descriptione contradi, donec universis temporibus, quibus hoc patrimonium gubernasse cognoscitur, partes dominicas reddere cogantur indemnes.
447Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 1254C (auctor -c.1160)
Si patrimonium petitur, invadite; si corpus, occurram.
448Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 1464C (auctor -c.1160)
De Benedicto quoque, quem uxorem alienam indicasti facinoroso sustulisse spiritu, et in suum hactenus praesumere detinere consortium, si hoc rerum veritas habet, iubemus experientiae tuae, ut eum cum ipsa quoque adultera districte mactare non differas, et calvatos ab invicem separare, et illum quidem ad Lucium defensorem in Apuliae provinciae patrimonium sine dilatione *fac* migrare; illam vero, siquidem maritus suus sine dolo aliquo forte accipere voluerit, tua ordinatione sub cautela recipiat, nullum ei *nihil* duntaxat de cetero simile committenti periculum illaturus.
449Gregorius de Catino, Chronicon Farfense, p1, 226; 146 (auctor c.1060-c.1132)
non ergo omnis Italia in terrenis facultatibus patrimonium beati Petri apostoli Ecclesiae extitit, nec umquam pontificum Romanorum ex toto dominium fuit, nisi in his quae ad cultus Dei pertinent dispositionem, vel ad verae fidei conveniunt ostensionem.
450Gregorius de Catino, Chronicon Farfense, p1, 226; 159 (auctor c.1060-c.1132)
iterum ostendit pars Oddonis beati Gregorii dispositionem, qua per partes Italiae locis nominatis ordinaverat defensores sive ministros ut patrimonium vel suum vel beati Petri apostoli Ecclesiae honestissime et rectissime ac fidelissime non divitibus sed pauperibus et indigentibus dispensarent.
451Gregorius I, Commentarii in librum I Regum, 79, 0153D (auctor 540-604)
Nam ad Samuelem venerat, cum novos praeferens orbi praedicatores, dicebat: Ite in orbem universum, et praedicate Evangelium omni creaturae; qui crediderit, et baptizatus fuerit, salvus erit; qui vero non crediderit, condemnabitur (Marc. XVI, 15, seq.) . Sed si stare debeat qui venit Dominus, dicat: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Venerat ergo Dominus, non ut recederet, sed ut staret, quia novos fidei ministros elegit, quos usque in mundi finem per sanctarum virtutum sibi patrimonium succedentes protegit.
452Gregorius I, Epistolae, 77, 0442A (auctor 540-604)
Nec enim de eius actibus dubitare possumus, cui, Deo auxiliante, totum nostrae Ecclesiae noscimur patrimonium commisisse.
453Gregorius I, Epistolae, 77, 0445B (auctor 540-604)
Ad regendum vero Siciliae patrimonium, talem, ut aestimo, virum, Deo auctore, transmisi, cum quo vobis, si, ut ego expertus sum, recta diligitis, omnino conveniat.
454Gregorius I, Epistolae, 77, 0502C (auctor 540-604)
Praeterea volumus ut si quando eos qui in obsequio sunt experientiae tuae in aliquibus causis quae fiunt extra patrimonium transmittas, parva quidem commoda ex eis accipiant, sed tamen ita ut in eorum utilitatem proficiant, quia nos sacculum Ecclesiae ex lucris turpibus nolumus inquinari.
455Gregorius I, Epistolae, 77, 0586B (auctor 540-604)
Et si eius actus bonos cognoscimus, ei fortasse necesse est ut hoc ipsum patrimonium quod tenuit restituamus.
456Gregorius I, Epistolae, 77, 0799A (auctor 540-604)
Gregorius Candido presbytero eunti ad patrimonium Galliae.
457Gregorius I, Epistolae, 77, 0799A (auctor 540-604)
Pergens, auxiliante Domino Deo nostro Iesu Christo, ad patrimonium quod est in Galliis gubernandum, volumus ut dilectio tua ex solidis quos acceperit vestimenta pauperum, vel pueros Anglos qui sunt ab annis decem et septem, vel decem et octo, ut in monasteriis dati Deo proficiant, comparet, quatenus solidi Galliarum, qui in terra nostra expendi non possunt, apud locum proprium utiliter expendantur.
458Gregorius I, Epistolae, 77, 0757B (auctor 540-604)
Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere.
459Gregorius I, Epistolae, 77, 0961A (auctor 540-604)
EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat
460Gregorius I, Epistolae, 77, 0961A (auctor 540-604)
Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum.
461Gregorius I, Epistolae, 77, 0962A (auctor 540-604)
Indicamus itaque Romano defensori latori praesentium, patrimonium Ecclesiae nostrae, quod in Syracusanis, Catinensibus, et vicinis locis noscitur esse constitutum, Dei protegente gratia, credidisse.
462Gregorius I, Epistolae, 77, 0998D (auctor 540-604)
EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Ioanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat.
463Gregorius I, Epistolae, 77, 0999B (auctor 540-604)
Praeterea a Fortunato de iis quae gessit rationes subtiliter perscrutari te volumus, et satisfactis omnibus quae debere constiterit, eum per patrimonium vel actionem aliquam Ecclesiae nostrae transire ulterius non permittas, quia ita se, quantum ad nos pervenit, exhibuit, ut commune aliquid deinceps cum nostris habere non debeat.
464Gregorius I, Epistolae, 77, 1124C (auctor 540-604)
Et ideo quia patrimonium Ecclesiae Ravennatis, quod in Sicilia constitutum est, ita dicitur diminutum ac si nullus esset qui utilitates ipsius illic agere potuisset, necesse fuit reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Marinianum de ordinando patrimonio ipso ne amplius decresceret cogitare.
465Gregorius I, Epistolae, 77, 1125B (auctor 540-604)
EPISTOLA X AD TALITANUM. Talitanum, publici patrimonii curatorem, hortatur ut a publicanorum molestiis Romanae Ecclesiae patrimonium defendat.
466Gregorius I, Epistolae, 77, 1125C (auctor 540-604)
Quia igitur comperimus publici patrimonii curam vestrae ordinationi esse commissam, idcirco paterna dulcedine salutantes, patrimonium vobis, quod est nostrae Ecclesiae, secundum iustitiam commendamus.
467Gregorius I, Epistolae, 77, 1130B (auctor 540-604)
EPISTOLA XIV. AD ASCLEPIODOTUM. Gallicanum Romanae Ecclesiae patrimonium commendat, et clavim mittit cum reliquiis.
468Gregorius I, Epistolae, 77, 1130C (auctor 540-604)
Sed quoniam hanc sibi quodammodo nobilitas legem imponit, ut debere se quod sponte tribuit aestimet: et nisi in beneficiis suis creverit, nihil praestitisse se reputet: paterna dilectione salutantes, gloriae vestrae suprascriptum presbyterum, et patrimonium Ecclesiae nostrae fiducialiter commendamus, ut ope gratiae vestrae praemunitum, molestias et onera nulla sustineat.
469Gregorius I, Epistolae, 77, 1273B (auctor 540-604)
Latorem siquidem praesentium Adrianum, chartularium nostrum, ad regendum Ecclesiae nos rae patrimonium, Syracusanarum videlicet partium, dirigentes, fraternitati vestrae necessario duximus commendandum, ut, in quo usus exegerit, vestra ei solatia conferatis, quatenus dum et ad agendum per vos corporalibus, et ad facilitatem explendi quae coeperit spiritalibus orationum fuerit fultus auxiliis, prospere ea quae a nobis ei iniuncta sunt Deo quoque valeat cooperante perficere.
470Gregorius I, Epistolae, 77, 1275A (auctor 540-604)
Adriano itaque chartulario nostro, quem illuc ad regendum Ecclesiae nostrae patrimonium direximus, de praesenti iniunximus quae vobiscum exinde loqui debeat, ut nec ecclesiastica in aliquo negligatur utilitas, et postulatio vestra sortiatur effectum.
471Gregorius I, Liber responsalis, 78, 0802D (auctor 540-604)
Domine Deus meus Hermes, respice praefecturam tuam, et respice patrimonium tuum.
472Gregorius I, Moralia II, 76, 0193B (auctor 540-604)
Nunc etenim flagellatur iustus, et verbere disciplinae corrigitur, quia ad aeternae haereditatis patrimonium praeparatur.
473Gregorius I, Tabulae donariorum marmoreae, 75, 0487A (auctor 540-604)
V in eiusdem ecclesiae bibliotheca asservato, ait: Mathilda sanctitate celebris, tanti basilicam sancti Petri fecit, ut quo luminaribus adhibitis magis decoraretur, tanquam debitam ei dotem donavit patrimonium suum, id est, Liguriae et Hetruriae praecipuas partes cum omnibus oppidis ac eorumdem iuribus.
474Gregorius II, Epistolae et canones, 89, 0532D
Ministeria atque ornatum ecclesiae, vel quidquid est vel fuerit in patrimonium eiusdem, non minuere studeat, sed augere.
475Gregorius Turonensis, Liber de miraculis Beati Andreae Apostoli, 371, 12; 23 (auctor c.538–594)
Post dies antem 50 unius horae momento expiraverunt; et post haec, pro eo quod diligerent omnes viri civitatis adolescentem propter bonitatem et mansuetudinem eius, omne patrimonium ei concessum est a publico, et erat possidens cuncta quae habuerant parentes eius.
476Gregorius VII, Epistolae extra registrum vagantes, 148, 0729C (auctor c.1020–1085)
Quapropter monasterium sanctae et individuae Trinitatis, apud castrum Vindocinum situm, quod a suis fundatoribus, Gaufredo scilicet nobilissimo Andegavorum comite, et Agnete nobilissima comitissa, coniuge eius, oblatum B. Petro Romanae Ecclesiae in alodium et patrimonium novimus, tam iuxta votum fundatorum ipsius loci, quam etiam omnibus huius loci abbatibus ecclesiam B. Priscae cum dignitate cardinali, sancti Spiritus iudicio decernentes, ut nulla deinceps ecclesiastica saecularisve persona praedictam B. Priscae ecclesiam seu ecclesiae dignitatem eis auferre qualibet occasione praesumat.
477Guerricus Igniacensis, Sermones per annum, 185, 0157B (auctor 1075-1157)
Multum quidem effusus sui prodigus ille filius, qui tam patrimonium, quam se ipsum donavit meretricibus; sed multo effusior pater in recuperationem perditi filii, quam ille in perditionem sui (Luc. V) ; si tamen ulla debet esse comparatio gratiae et pecuniae, spiritus et carnis, Dei et hominis.
478Guibertus S Mariae de Novigento, Gesta Dei per Francos, 156, 0697B (auctor c.1055–1124)
Quorum prior, e pontificibus sequentem, facta usque Ticinum expeditione, Ecclesiae suum patrimonium reparando, propriae sedi restituit; Desiderium regem, qui violentiam intulerat, ad eorum quae diripuerat redditionem sola armorum intentatione coegit.
479Guibertus Tornacensis, Vita S. Eleutherii, 65, 0067B
Sed virgo Christum lucrifaciens, patris abdicatione ereptum sibi patrimonium parvipendens, perseverans in fide, quievit in pace.
480Guido Faba, Dictamina rhetorica, 1; 373 (auctor c.1190-c.1245)
Non licet nobis ministris ecclesiarum dare consanguineis patrimonium Ihesu Christi, quod distribui debet fideliter inter pauperes et egenos, et erogari prudenter orphanis et pupillis.
481Guillelmus S Benigni Divionensis, Privilegium pro monasterio Fructuariensi, 141, 0873C
Praeterea Nitardus inde per legale testamentum successor effectus, patrimonium quod reliquerat Gotofredus, postea Fructuariae legitima traditione donavit funditus.
482Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0441B (auctor c.1130–1186)
Quos, postquam regnum adeptus est, iuxta eorum postulationem, in valle Iosaphat locavit; amplissimumque loco, eorum gratia, contulit patrimonium.
483Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0485A (auctor c.1130–1186)
Erant autem ibi tres vel quatuor pauperes mulierculae vitam sanctimonialem professae, quibus gratia uxoris introductae ampliavit possessiones et patrimonium dilatavit.
484Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0486A (auctor c.1130–1186)
Et cum in patria tanquam vir illustris et praepotens et amplissimum habens patrimonium, potuisset bonis omnibus abundare pro votis, elegit potius abiectus esse in obsequiis Domini, egressus de terra et de cognatione sua, quam in tabernaculis apud suos abundare peccatorum.
485Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0829B (auctor c.1130–1186)
Hic, ut dicitur, suffragio usus comitis Willelmi de Mandavilla, qui cum eodem comite, eadem via venerat, dominum comitem circumveniens, persuadere coepit quod maximis sibi compendiis uti posset dominus comes, in facto regni; dicens se amplissimum habere patrimonium, in eius comitatu, quod universum domino comiti haereditario iure possidendum daret, si elaboraret saepedictus comes, ut duae filiae domini regis Amalrici, apud duos filios suos nuptui locarentur.
486Guillelmus Tyrensis, Historia rerum gestarum in partibus transmarinis, 201, 0851D (auctor c.1130–1186)
Commutavit praeterea patrimonium suum, quod in finibus Tyri per mortem avi paterni haereditario iure ad se fuerat devolutum, Toronum videlicet, et Castellum novum et Paneadem, cum pertinentiis suis, cum domino rege certis conditionibus; quarum tenor in Archivis regiis, nobis dictantibus, per officium nostrum, continetur introductus.
487Hadrianus I papa, Epistolae, p17; 3 (auctor -795)
Nos quidem sine vestro consilio nullatenus ibidem dirigere voluimus; sed poscimus vestram a Deo promotam regalem excellentiam, ut, sicut solita est, pro amore beati Petri clavigeri regni caelorum disponere debeat et celeriter nobis Vulfuinum dirigere, ut hic apud nos Kalendas Augustas paratus esse festinet; atque talem eidem mandationem facere iubeatis, ut cum omnes Tuscanos seu Spoletinos atque cum ipsos nefandissimos Beneventanos in servitio vestro pariterque nostro ad recolligendum ipsam civitatem Terracinensem eveniant, simulque Domino annuente ad expugnandum Caietam seu Neapolim, nostrum recolligentes patrimonium, quod ibidem in territorio Neapolitano ponitur, occurrant, ut, eos in omnibus subiugantes, sub vestra atque nostra sint dicione.
488Hadrianus I papa, Epistolae, p17; 4 (auctor -795)
Placitum quidem cum ipsi fallaces Neapolitani per missum eorum nomine Petrum in istum sanctum Paschae habuimus patrimonium nos beati Petri apostoli, quod ibidem in Neapoli ponitur, exquirentes et in vestro servitio eos subiugare desiderantes –: ut, quindecim obsides ex nobilissimis eorum filiis nobis dantes, ipsam civitatem Terracinensem illi colligerent, sub ea videlicet ratione, ut issent ad patricium eorum in Sicilia et, si nostrum patrimonium reddere voluissent, ipsam civitatem et obsides reciperent.
489Hadrianus I papa, Epistolae, p22; 1 (auctor -795)
Recordari vos credimus, excellentissimae et a Deo protectae fili et magne rex, quomodo disposuistis vestros prudentissimos ac fidelissimos missos: ut cum nostris pariter missis pergerent ad suscipiendum in integro patrimonium nostrum Savinense, quod pro vestrae animae mercede et venia delictorum beato Petro, protectori vestro, concedere iussistis.
490Hadrianus I papa, Epistolae, p22; 2 (auctor -795)
Dumque vero nostri vestrique illuc pergerent missi, inventi sunt ibidem fidelissimi atque seniores testes annorum plus minus centum, qui testificantes super altare intus ecclaesiam sanctae Dei genetricis Mariae, in loco quidem Forobono, coram sancta Christi evangelia in praesentia fidelissimis ac nobilissimis vestris missis, scilicet Ittherium et Magnarium tantummodo vestri missi, absque praesentia nostris missis adfirmantes dixerunt, quod et ipsi vestri missi vobis subpliciter, sicut testes illi iurati patefecerunt, referre possunt, quomodo antiquitus ipse beatus Petrus sanctaque nostra Romana ecclesia eundem detinuit patrimonium.
491Hadrianus I papa, Epistolae, p22; 3 (auctor -795)
Et minime ipsum suscepimus in integro patrimonium vel nostris missis contraditus est, sicut isti testes adfirmantes, coram sancta Christi evangelia testificantes, dixerunt.
492Hadrianus I papa, Epistolae, p22; 4 (auctor -795)
Sed petimus te, excellentissime fili et magne rex atque spiritalis compater, ut vestram adprehendere debeant dexteram et iurantes dicant ipsi vestri nobilissimi missi, quid de eundem patrimonium Savinense beati Petri praeviderunt atque cognoverunt.
493Hadrianus I papa, Epistolae, p22; 6 (auctor -795)
Quatenus petimus vestram praecelsam regalem potentiam, ut pro amore eiusdem Dei apostoli atque nostro ipsos iam fatos fidelissimos missos vestros aut unum ex illis cum alia persona, quae vobis placuerit, dirigere iubeatis, ut ipsum patrimonium Savinensem, sicut caepistis, in integro iustitia annuente nobis contradatur, quapropter usque in finem perseverare debeat vestra regalis potentia, sicut eundem patrimonium in integro eidem Dei apostolo pro vestrae animae mercede concessistis atque tradidistis, ut hic et in futuro a domino Deo nostro et ab ipso clavigero regni celorum retribucionem boni operis suscipere mereamini una cum excellentissima filia nostra, domna regina nostraque spiritali commatre, et vestros nobilissimos proles atque memoriale vestrum in ecclesia eiusdem Dei apostoli opinantissime in aeternum permaneat.
494Hariulfus Aldenburgensis, Chronicon Centulense, 174, 1226B
Postquam, fugatis ignorantiae ac errorum tenebris, multas Dei famulus Richarius Christi nomine repleverat regiones, et paganos conversos innumeros sancta fide, plerosque autem monastica religione instruxerat, post locatas ecclesias, et clericos delegatos, cum sentiret se non posse amplius praevalere ad circuitionem praedicationis, permaneret tamen in eo infatigata voluntas sanctae exercitationis, solo nativo, et paternae haereditati, quam nostrates alodium vel patrimonium vocant, sese contulit, quod reliquum erat vitae ibidem in Dei servitio transacturus.
495Hegesippus Ps, Hegesippi qui dicitur Historiae libri 5, p6, 53; 102 (auctor fl.c.350)
Mulieres nostrae supremum coniugalis munus dilectionis quasi dotale recipiant patrimonium.
496Helinandus Frigidi Montis, Chronicon, 212, 0803D (auctor c.1160—c.1237)
Theodericus autem rex largitus est patrimonium suum ultra Rhodanum, in regione Provinciae, ut monasterio Fontanellae ministraret in oleo et caeteris necessariis.
497Helinandus Frigidi Montis, Chronicon, 212, 0922A (auctor c.1160—c.1237)
Unde Deodericus Metensium episcopus dolens dotem, et patrimonium sororis suae Chunigundis imperatricis, delegari ab imperatore Bambergensi Ecclesiae, rebellat.
498Helinandus Frigidi Montis, Chronicon, 212, 0937C (auctor c.1160—c.1237)
Qui quantum vixi, et patrimonium meum in vestra commoda effudi, et famam mundi pro vestra liberatione neglexi: et si alii haec quae proscinditis attexerent, par erat, vos obsistere; opiniones stultorum melioribus interpretationibus lenientes.
499Helinandus Frigidi Montis, Chronicon, 212, 0980D (auctor c.1160—c.1237)
Nam miles quidam, ad cuius patrimonium locus ille pertinuerat, clara voce rapinam contestans, sepulturam inhibuit, dicens locum sibi ab eo violenter ablatum.
500Henricus de Castro Marsiaco, De peregrinante civitate Dei, 204, 0361A
Nec blandimini vobis dicentes: Tutius est proprium tueri patrimonium quam quaerere alienum.